Henrich Mchitarjan miał zgodzić się na podpisanie kontraktu z Arsenalem - eurosport.interia.pl\nHenrich Mchitarjan miał zgodzić się na podpisanie kontraktu z Arsenalem\nWtorek, 16 stycznia (18:34)\nAlexis Sanchez może związać się z Manchesterem United. To dzięki Henrichowi Mchitarjanowi, który miał zgodzić się podpisać kontrakt z Arsenalem, co wynika z dzisiejszych doniesień na jednym z portali społecznościowych. Ormianin jest częścią transferu Sancheza na Old Trafford. Jeśli w najbliższych godzinach nie dojdzie do żadnych komplikacji, oba kluby wymienią się piłkarzami. Manchester United w dodatku zapłaci Arsenalowi za Sancheza 33 mln euro.\nHenrich Mchitarjan /Imago\nJeszcze kilka godzin temu Mino Raiola (menedżer Mchitarjana) wysłał światu komunikat, że transfer Sancheza do Manchesteru United zależy tylko i wyłącznie od jego klienta. Wcześniejsze doniesienia informowały, że nie Mchitarjan, a Anthony Martial, miał być częścią całej transakcji. Francuski skrzydłowy United jednak pozostanie w Manchesterze.\nOstatecznie na Emirates ma trafić kapitan reprezentacji Armenii. Menedżer MU, Jose Mourinho, przyznał, że czekał na zachowanie innych klubów względem Alexisa Sancheza. Portugalczyk przyznał, że nie wierzył w aktywność na rynku transferowym ekipy Chelsea. - Nie mam informacji o tym, co zrobi w styczniu Antonio Conte, ale nie sądzę, by Chelsea walczyła o Sancheza - powiedział Mourinho, ponownie zaczepiając włoskiego menedżera, z którym od dłuższego czasu jest na wojennej ścieżce.\nManchester United - w zamian za Alexisa Sancheza - wyśle do północnego Londynu Henricha Mchitarjana i dopłaci jeszcze 33 mln euro.\nMchitarjan trafił do Manchesteru United z Borussii Dortmund w 2013 roku, ale rzadko wykorzystywał swój potencjał. W obecnym sezonie zagrał 22 spotkania. Strzelił dwa gole i zaliczył sześć asyst.\nTo nie koniec ruchów transferowych Arsene’a Wengera. Francuski szkoleniowiec Arsenalu chce zimą sprowadzić Malcoma, brazylijskiego skrzydłowego Bordeaux. Prawdziwą bombą Kanonierów ma być jednak zakup Pierre’a-Emericka Aubameyanga.\nAjax - Manchester United 0-2 w finale LE. Mourinho po meczu © 2017 Associated Press\nDowiedz się więcej na temat: Henrich Mchitarjan | Manchester United | Alexis Sanchez | Arsenal Londyn


Historia – z książki – Muzyczna Poniatowa – Ognisko Pracy Pozaszkolnej w Poniatowej\nMuzyczna Poniatowa - Ognisko Pracy Pozaszkolnej w Poniatowej > O nas > Nasza historia > Historia – z książki\nNasza historia, O nas\nDziś przed Wami chór niewielki…\nNie wielki. Ogromny. Słowa hymnu chóralnego, odśpiewanego po raz pierwszy 14 października 1976, przeczą współczesności. Sześćset nóg przemierza tygodniowo korytarze w siedzibie zespołu przy ulicy Młodzieżowej 6. Trzysta dziecięcych głosów śpiewa od poniedziałku do soboty na zajęciach: „Szczygiełków Małych”, „Średnich” oraz na próbach składu koncertującego. Męskie basy i tenory, słyszalne dwa razy w tygodniu, to nowość – zajęcia dla chłopców, którzy niepostrzeżenie zmężnieli głosowo, wprowadzono dziewięć lat temu (2001). Rodzice przywożący dzieci na zajęcia z innych miejscowości z trudem przyzwyczajają się do korytarzowej kakofonii. Jednoczesne brzdąkania na mandolinie, rzężenie skrzypiec, piski fletu, jęki wiolonczel zarzynanych niewprawną ręką i gamy wyśpiewywane w nieskończoność przez dzieci na zajęciach z emisji głosu obudziłyby umarłego, gdyby jeszcze żył. Po miesiącu ten muzyczny bigos powszednieje. Większość rodziców strzyże uszami, by wysłyszeć rzępolenia swojego cudownego dziecka bezlitośnie piłującego smykiem po pustych strunach skrzypiec czy wiolonczeli. Tylko patrzeć jak zacznie grać w Kameralnej Orkiestrze Smyczkowej. Jeśli nie, ma do wyboru zespół mandolinowy „O sole mio”, kwartet fletowy, zespół gitarowy. Gdyby skłaniał się w stronę muzyki rozrywkowej trafi na próbę Juniora. Jeśli zaś kocha w równym stopniu śpiew, taniec i grę na instrumencie może zdawać egzaminy do zespołu muzyki dawnej „Scholares Minores pro Musica Antiqua”. Różnorodność i wybór, od którego może zakręcić się w głowie.\nPoczątki były zgoła odmienne.\nPochodzę z Poniatowej i pamiętam jeszcze z czasów swego dzieciństwa, że nigdy w tym miasteczku nie było żadnego ośrodka kulturalnego dla dzieci. Pomyślałam więc, że tę rolę może pełnić szkoła. Prowadząc lekcje wychowania muzycznego miałam stały kontakt z dziećmi i wiedziałam, na co które stać. – mówiła w wywiadzie z roku 1979 założycielka zespołu pani Danusia Danielewicz. Dlaczego powrót do Poniatowej? – zastanawiał się „Świat Młodych”. Odpowiedź była banalna. Ukończyła studia muzyczne i … nie bardzo wiedziała, co ze sobą zrobić. Wakacje dobiegały końca. Rodzice namawiali, żeby wróciła do Poniatowej, gdzie odpocznie po studiach, a i ze znalezieniem pracy nie będzie kłopotów. Córka wyraziła zgodę, przyjechała do Poniatowej, napisała podanie do lubelskiego kuratorium, otrzymała pracę w Zbiorczej Szkole Gminnej. Równocześnie zaproponowano jej etat w szkole muzycznej w Lublinie. Zrezygnować z Lublina czy Poniatowej? Przez trzy lata nie mogła się zdecydować, pracowała w Lublinie i Poniatowej. Po czterech latach praca na dwóch etatach w miejscowościach oddalonych od siebie o pięćdziesiąt kilometrów stała się męcząca; (…) Komunikacja jest u nas fatalna, co odczuwam też na własnej skórze. Mieszkam i pracuję w Lublinie, gdzie w szkole muzycznej uczę gry na fortepianie. Na dojazd do Poniatowej tracę nieraz kilka godzin, zrezygnowałam więc z lekcji wychowania muzycznego w szkole zbiorczej i tylko prowadzę zespoły w ramach zajęć pozalekcyjnych. Zanim jednak zrezygnowała z zajęć muzyki w szkole w Poniatowej Prowadziła lekcje w młodszych klasach a jednocześnie założyła chór „Szczygiełki” – duży, ponad stuosobowy. Po dwóch latach wybrała z niego dwadzieścia dwoje najbardziej uzdolnionych dzieci i tak powstał drugi zespół, noszący łacińską nazwę „Scholares Minores pro Musica Antiqua”, co po polsku oznacza uczniów młodszych, wykonujących muzykę dawną.\nMiarą działalności wszystkich zespołów są naturalnie koncerty. Każdy „Szczygieł” marzy, by wspiąć się na najwyższą gałąź chóralnego profesjonalizmu i móc zaprezentować swoje możliwości za granicą. O pierwszym wyjeździe zespołu wspomina kronika z 1977 r. Obok daty – 16. kwietnia – tłustym drukiem wykaligrafowano informację o PIERWSZYM WYJEŹDZIE ZESPOŁU poza granice Poniatowej. Z kolejnego zdania zespołowego Gala Anonima dowiadujemy się, że „Szczygiełki” wyjechały do oddalonego… dziesięć kilometrów Opola Lubelskiego, by wystąpić z okazji Dnia Transportowca w tamtejszej bazie PKS. Dzieci wykonały wówczas program złożony z dziewięciu piosenek, trwających trzydzieści minut. Z pierwszego wyjazdu wróciły bardzo zadowolone, ponieważ przed występem zostały poczęstowane ciastkami, cukierkami i herbatą, po koncercie zaś każde dziecko otrzymało pomarańczę.\nKoncertowanie poza granicami Poniatowej w każdym niemal zakątku Polski, to wciąż najczęstsza forma estradowego „to be” zespołu. Wyjazdy zagraniczne, najbardziej spektakularne, pozostają wciąż w ariergardzie. Aby sprostać oczekiwaniom różnorodnych audytoriów zespół, na przestrzeni trzydziestu lat wypracował różnorodny repertuar, wiążący treść koncertu z uroczystością, którą oprawia w muzyczne ramy…\nZaczęło się od koncertów dla lokalnych społeczności w czasach PRL-u. W maju 1977 na widowni zasiedli przedstawiciele mas pracujących. Przodownicy pracy – najlepsi z najlepszych. We wrześniu „Szczygiełki” zaśpiewały w remizie strażackiej w Poniatowej Wsi z okazji „Dnia Seniora”. W repertuarze zespołu, obok pieśni o promiennej nazwie „Słoneczko” nie zabrakło brzmiącego niczym przestroga szlagieru o wdzięcznym tytule „Upływa szybko życie”. Koncert podobał się zarówno bardom jak i widowni. Artyści żałowali tylko, że w sali było tak brudno i zimno.\nCzwartego grudnia 1979 „Szczygiełki” wystąpiły gościnnie w klubie-kawiarni Domu Kultury w Poniatowej na imprezie „Szkoła zdrowia”. Kilka minut przed godziną osiemnastą na drewnianych zydlach Klubowej zasiedli właściciele zaproszeń wystosowanych przez Radę Kobiet wespół z Przychodnią Zakładową i Zakładowym Domem Kultury, które uprzejmie zapraszały na uroczystą wieczornicę zorganizowaną z okazji zakończenia Szkoły Zdrowia z zakresu „Higieny żywienia i szkodliwego działania alkoholu”. Przed koncertem Kierowniczka Zakładowego Domu Kultury p. Anna Wierzbińska zapraszała do zwiedzania wystawy amatorskiej twórczości naszego środowiska oraz wystawy „Polacy w Rewolucji Październikowej”5. Ośmiu finalistkom konkursu, wieńczącego cykl odczytów propagujących walkę z nikotyną czy mycie rąk po posiłku, wręczono m.in. robota kuchennego, żelazko, suszarkę do włosów, lampki choinkowe oraz garnek z teflonem i prodiż. Zaraz po artykułach gospodarstwa domowego wystąpiły „Szczygiełki” – zespół Zbiorczej Szkoły Gminnej prowadzony przez p. Danutę Danielewicz. (…)Po tych atrakcjach wszyscy z aplauzem przyjęli roznoszone przez kelnerki napoje miodowo-cytrynowe, którymi zaznaczył swój udział w tym wieczorze poniatowski oddział WSS-u włączający się jak zwykle czynnie w organizację wszystkich imprez na naszym terenie.\nWielokrotnie zespół odwdzięczał się swojemu „mecenasowi”, czyli poniatowskiej Powszechnej Spółdzielni Spożywców, która przez wiele lat troskliwie opiekowała się „Szczygiełkami”. W 1987 z okazji Jubileuszu 30-lecia PSS – Społem w Poniatowej w kinie „Czyn„. Wystąpił chór „Szczygiełki II” wręczając w imieniu wszystkich laurkę oraz pamiątkowy medal wyrzeźbiony przez Kazimierza Walencika. Dwa lat później „Scholares” wystąpił w Poniatowej w auli dla mieszkańców i PSS. Osobnym rozdziałem w peerelowskiej historii zespołu były koncerty dożynkowe. O tym, że „cały naród budował stolicę” wiedzieli wszyscy. Szczygiełki wiedziały i widziały znacznie więcej. Dzieci miały wielką uciechę, gdy kilka godzin przed galą dożynkową w Szamotułach w 1986 na stadionie wyrósł las i wypłynął pomysł sadzawki. „Scholaresy” miały wyraźne problemy z koncentracją i zamiast skupić się na granych podczas próby generalnej utworach co chwilę pokazywały sobie nawzajem panów zalesiających na gwałt murawę stadionu świeżo ściętymi (ku chwale komunistycznych notabli) w pobliskim lesie brzozami. Największą sensację wzbudziło jednak „zorganizowane” za pięć dwunasta oczko wodne. Dzieci były niepocieszone, gdy „ławica” karpi, wpuszczonych do wyłożonego folią dołu z wodą, godzinę przed koncertem zaczęła pływać do góry brzuchem. Na szczęście kilka minut przed rozpoczęciem uroczystości przybyła nowa dostawa świeżych ryb, które nie ośmieliły się pokazać brzuchów przed zakończeniem gali. Podczas dożynek w Wąbrzeźnie w 1987 „Szczygiełki” same miały okazję poczuć się jak ryba…bez wody. Siąpiący w czasie gali deszcz sprawił, że państwo Danielewiczowie odmówili używania instrumentów przez zespół. Dzieci bawiły się setnie grając na niewidzialnych instrumentach, których dźwięk za sprawą niezawodnego playbacku rozbrzmiewał na wypełnionym po brzegi widzami stadionie.\nWyraźną słabość do zespołu wykazywali przez lata lekarze. W 1987 „Scholares Minores” dał dwa koncerty w Brzegu podczas Europejskiego Sympozjum Neurochirurgów. Wspaniała atmosfera i oprawa koncertów, oraz elegancja uczestników, a także szarmancki w stylu rycerskim gest, obrzucenia wychodzących dziewcząt z zespołu kwiatami zapadły w pamięć „Scholaresów”. Rok później chór Szczygiełki koncertował z okazji Dnia Służby Zdrowia w Urzędzie Wojewódzkim w Lublinie z premierowym dla zespołu walcem „Nad pięknym modrym Dunajem” J. Straussa. W maju 1990 dziewięćdziesiąt osób z chóru „Szczygiełki” i zespołu „Scholares” uczestniczyło w koncercie z okazji otwarcia pomnika – Szpitala Matki Polki w Łodzi, który odbył się w Teatrze Wielkim dwudziestego szóstego maja o godz. 17.00. We wrześniu 2005 r. „Scholares”, jak na zespół DZIECIĘCY przystało, koncertował podczas czwartego Światowego Kongresu Lekarzy Pediatrów. Dzieci miały problem z odnalezieniem toalety – nikt z obsługi nie mówił po polsku, więc „to go to the toilet” musiały po angielsku. Zasiadające przez lata w fotelach na widowni medyczne specjalizacje śledziły sceniczne poczynania „Scholaresu” nierzadko wydając pokoncertowe diagnozy. Ortodonci troszczyli się o poprawę zespołowego zgryzu: „Ta dziewczynka niech przyjedzie, bo ma zły zgryz”. Entuzjaści muzyki dawnej z tytułem profesora ortopedii postawili na nogi szwankujący staw biodrowy pani Danusi. Pulmonolodzy, położnicy i perinatolodzy, czekając na swoje pięć minut, grzeją ławę rezerwowych\nW czasach PRL-u zespół niejednokrotnie uczestniczył w pochodach pierwszomajowych. W 1977 „Szczygiełki” wykonały przed trybuną „Piosenkę o Poniatowej” i wręczyły lokalnemu partyjnemu sanhedrynowi goździki. – Kiedyś mieliśmy koncert z okazji Pierwszego Maja w Urzędzie wojewódzkim – wspomina pani Danusia. Na pierwszomajową akademię zabrali ze sobą przyjaciela z Anglii Johna MacFarlane”a. Nigdy nie był na pochodzie ludu pracującego i bardzo chciał go obejrzeć. Potem się okazało, że zrobiono z tego wielką aferę. Śledziło go SB, myśląc, że to agent jej królewskiej mości. Zabawnych sytuacji z władzami było więcej. Kiedy przed jedną z akademii sekretarz partii zażądał tekstów do cenzury, Danielewicz sprostował: ależ my śpiewamy Gaude Mater…\n– Gałde nie gałde, a ocenzurować trzeba – zamknął dyskusję sekretarz.\nW 1982 na pierwszomajowym koncercie repertuar zespołu zawierał prawie wyłącznie utwory sakralne, bo jak potem tłumaczyli szefowie zespołu jest to ich praca,a święto jest przede wszystkim świętem ludzi pracy8.\nPierwszy maja 2004 zupełnie zmienił swoją twarz i przypudrował socjalistyczną czerwień pastelowym beżem europejskiej jedności. Robotnicze święto wypędzono kuchennymi drzwiami, otwierając jednocześnie podwoje Zamku Królewskiego entuzjastom Unii Europejskiej. Dwa i pół tysiąca gości śniadało w zamkowych ogrodach wespół z gospodarzem garden party – prezydentem Kwaśniewskim. W menu można było znaleźć zarówno coś (czyt.mnóstwo) dla ciała jaki ducha (czyt. ucha). W muzycznej karcie dań figurowały trzy potrawy. Na zaostrzenie apetytu podano Orkiestrę Symfoniczną i Chór Filharmonii Narodowej, daniem głównym było przedstawienie teatralne „Soplicowo”. Na deser serwowano koncert „Scholares Minores”.\nW roku 1990, podczas kolędowania zespól zebrał 260 tys. zł, które przekazał na ręce Funduszu Tadeusza Mazowieckiego „Artyści dla Rzeczpospolitej”. W maju 2000 w Domu Muzyki w Kraczewicach, na bankiecie wydanym na cześć Lecha Wałęsy, tuż po koncercie „Scholares Minores” można było w towarzystwie byłego prezydenta skosztować m.in. galantyny z kurczaka, sałatki śledziowej, naleśników z kapustą i grzybami, czy jajka z kawiorem. W grudniu występy „Scholaresu” oklaskiwała Jolanta Kwaśniewska. W październiku 2002 pan Witek ze słowami „Ja też z Łodzi” zwrócił się do oglądającego koncert Leszka Millera.\nKomuniści, opozycjoniści, konformiści?\nOdpowiedzi na to pytanie należy szukać w wywiadzie telewizyjnym udzielonym na żywo w 1982 r. dziennikarzowi BBC przez pana Danielewicza, który na pytanie:\n– Co sądzi pan o generale Jaruzelskim? odpowiedział:\n– Osobiście nie znam, ale na oko przystojny.\nI wyjaśnił kwestię raz na zawsze: JESTEM MUZYKIEM, NIE POLITYKIEM.\nSala Koncertowa Pałacu w Kraczewicach. Północne okno z bordowymi kotarami, obok trójnogi szpinet. Nad nim półka. Na półce mosiężny posąg mężczyzny rozwijającego skrzydła do lotu. Na postumencie rzeźbionej statuetki grawerowana informacja: honorowy tytuł AMBASADOR WOJEWÓDZTWA LUBELSKIEGO 2004 za szczególne osiągnięcia w promocji Lubelszczyzny w kraju i za granicą. Zanim w 2005 zespół otrzymał „listy uwierzytelniające”, jak na ambasadora przystało, przez szereg lat uprawiał dyplomatyczną partyzantkę. Na „legalizację” czekał ładnych parę lat. W drużynie reprezentacji występował za granicą nieprzerwanie od roku 1979. Wkrótce wizyty ambasadorów i przedstawicieli rządów innych państw w Kraczewicach na stałe zagościły w kalendarzu zespołu. „Dzieci z Poniatowej” wielokrotnie występowały dla reprezentacji rządowych ze Szwecji, Niemiec, Holandii czy Stanów Zjednoczonych. Najsłodszą z delegacji odwiedzających pałac w Kraczewicach okazała się grupa dyplomatów z Francji. Zachwyceni koncertem goście nie skąpili oklasków. Zwykle spotkania tego rodzaju kończyły się owacjami, ale nie tym razem. Dwa tygodnie po występie, w połowie stycznia 2003 na adres „Szczygiełków” pocztą lotniczą (gołębie pocztowe oddano akurat do serwisu) przyfrunęła paczka słodyczy wprost z Francji. Wśród mnóstwa francuskich wetów zabrakło czekoladowego ambasadora. Dzieci z zespołu zadowoliły się więc muzycznym smakiem żywych dyplomatów, który poznały znacznie wcześniej. Jeszcze w roku 1984 „Scholares” dał koncert w ambasadzie RFN dla tamtejszych pracowników. Niebawem role się odwróciły. W 1996, w ramach wycieczki zakładowej w kraczewickim pałacu zjawiła się grupa pracowników niemieckiej ambasady, której przewodził sekretarz z… kanką pod pachą. W programie poza koncertem „Scholares” przewidziano również m.in. przyspieszony kurs koszenia kosą, czy dojenia krowy. Pan sekretarz, podczas lektury programu imprezy, rozmarzył się przy haśle „robienie masła” i wróciwszy wspomnieniami do dzieciństwa, którego smak kojarzył z wyrabianą przez babcię maślanką, postanowił nauczyć się owej, tak niesłusznie zaniedbanej przez służby dyplomatyczne, ceremonii. Zawiódł się potwornie, gdy okazało się, że kupiona w sklepie śmietana ani myślała przerobić się na masło. Pracownicy pałacu do dziś rumienią się na myśl śmietankowej wpadki.\nDwa lata po wizycie Niemców do drzwi pałacu zapukał z kolei ambasador Mołdawii9. Było to już\ndrugie spotkanie dostojnika z zespołem. Pierwsze kojarzyło się nienajlepiej obu stronom… „Szczygiełki” hasło „Mołdawia” wiązały z zimnem kazimierskiej fary, przedłużającym się oczekiwaniem\nna mołdawskich dyplomatów i koncertem odchudzonym z kilkunastu utworów do dwóch…. z powodu półtoragodzinnego spóźnienia prezydentowej Mołdawii10. Gorzki smak tamtego spotkania zatarła listopadowa wizyta ambasadora Mołdawii w pałacu, który, przeprosiwszy za niefortunne wydarzenie, w ramach przeprosin ofiarował dzieciom w imieniu żony prezydenta dwa torty.\nW roku dwutysięcznym „Scholares” potraktował dostojników hurtowo i wystąpił przed pięćdziesięcioma jeden ambasadorami na Zamku w Lublinie. Ostatnie spotkanie zespołu z przedstawicielem ambasady odbyło się w 2004. Do secesyjnego pałacu w Kraczewicach przybył wówczas ambasador Meksyku11. Zaciekawiony opowieściami o koncertach zespołu w jego kraju (na których nie był) postanowił sprawdzić poziom artystyczny „Scholaresów” osobiście. Przybył, zobaczył i …Kolejne spotkanie z meksykańskim dyplomatą, w świetle gwiazdy betlejemskiej i przy wtórze kolęd odbędzie się szesnastego grudnia 2005. Muzyczne ambasadorowanie to nie tylko koncerty w ambasadach, czy podejmowanie dyplomatów u siebie. To także podpisywanie umów partnerskich. Wprawdzie zespół nigdy nie parafował żadnej z nich, ale stał się zarodkiem umów o partnerstwie miast12, co w 1993, na chwilę przed podpisaniem umowy z Poniatową, podkreślał burmistrz Berlina, Herbert Weber.\nDzięki licznym wizytom zespołu w austriackim Gross-Siegharts, zainicjowanym przez wychowanka pani Danielewicz – Krzysztofa Brzezińskiego, poniatowscy notable zadzierzgnęli przyjaźń z władzami austriackimi. Owocem tego związku okazał się kontrakt „małżeński”, zwany umową partnerską, podpisany przez obie strony w czerwcu 2001.\nW 1979 roku z okazji położenia kamienia węgielnego pod planowany kościół, ktoś pod nieobecność małżeństwa wymyślił mały występ dzieci. Awantura jednak spotkała pana Witolda. Nasłuchał się wtedy impertynencji, nie pozostał dłużny. Niewiele brakowało, by władza przekreśliła cały dorobek Danielewiczów. Mimo pretensji partyjnych bossów rok później, w październiku zespół śpiewał podczas poświęcenia budowy nowego kościoła w Poniatowej. Siedemnastego lipca dwadzieścia jeden lat później (2002) nawet wyjazd do Portugalii nie przeszkodził „Szczygiełkom” zaśpiewać podczas konsekracji. Przesunęły wyjazd z szóstej na dwudziestą pierwszą, by stu dwudziestoosobowy chór z towarzyszeniem orkiestry mógł zaśpiewać m.in. „Alleluja” Mozarta. Siedem muzycznych kompozycji przeplatało niezwykle złożoną ceremonię konsekracji, trwającej tak długo, że nawet najwytrwalszych zabolały nogi.\n– Nie mieliśmy szczęścia i nigdy nie zaśpiewaliśmy Ojcu św. W Watykanie – mówi pani Danusia.\nNie udało się wyjechać do Włoch, zawsze coś stawało na drodze – jak w na początku lat dziewięćdziesiątych, gdy wraz z delegacją EDY jechali do Warszawy na rozmowy o przyszłej podróży zespołu do Italii. Prowadzący zakładową nyskę kierowca, wyjeżdżając z Poniatowej, zignorował krzyż św. Andrzeja i nie zatrzymał przed wjazdem na tory. Samochód zaczął się turlać.\n–Poczułam tylko, że Witek wziął mnie za rękę i usłyszałam jak mówi „No to koniec” – wspomina pani Danusia. Dzięki Bogu nikomu nic się nie stało.\nW „Kurierze Bolońskim” z datą TRZYNASTEGO lutego 2003 donoszono, że do Bolonii [na czterdzieste Międzynarodowe Targi Książki Dziecięcej – przyp. red.] ma pojechać zespół „Scholares Minores pro Musica Antiqua” z Poniatowej. Mający trwać trzy dni książkowy kiermasz zaplanowano na początek kwietnia. I znowu na drodze do Włoch stanęło nieszczęście. Tym razem o światowym zasięgu – wybuchła wojna w Iraku. Targi odwołano. Ale zaśpiewali Janowi Pawłowi II w Lublinie, w 1987 podczas jego trzeciej pielgrzymki do Polski. Sto trzydzieścioro pięcioro dzieci zaśpiewało mu „Moją Piosnkę” C.K. Norwida do muzyki Józefa Świdra. Mimo niezliczonej ilości występów w świątyniach innych państw koncert „Scholaresu” w październiku 1989 nazwano w rodzinnej Poniatowej czarną niedzielą. Wśród miejscowych znaleźli się ludzie oburzeni występem dzieci „fikających nogami” w kościele. Rok później zespół otrzymał nagrodę im. Brata Alberta za długoletnią popularyzację pieśni i muzyki sakralnej w Polsce i za granicą. W 2003 w auli miejscowego gimnazjum „Szczygiełki” śpiewająco uczciły dwudziestopięciolecie papieskiego pontyfikatu. „Czerwony pas” zaśpiewaliśmy wspólnie z Janem Pawłem II (od czego są nagrania!). Płytę z pięknym śpiewem papieża otrzymaliśmy od przyjaciół z USA już w 1979.\nZespół niejednokrotnie przekraczał progi świątyń innych wyznań. Meczet w Ankarze, buddyjska pagoda w Australii, protestanckie kościoły Anglii i Niemiec,czy podwoje Polskiego Kościoła Narodowego zawsze stały dla nich otworem. Piętnastego września 1998 roku o godzinie dwunastej rozległo się na Majdanku bicie dzwonu. Śmierć więźniów obozu koncentracyjnego „Szczygiełki”, z towarzyszeniem orkiestry kameralnej, uczciły „Żalem” Chopina i pieśnią Mozarta „Ave verum corpus”. Hymn Izraela, wykonany przez zespół, zabrzmiał czwartego listopada 2005 w sześćdziesiątą drugą rocznicę likwidacji hitlerowskiego obozu pracy w Poniatowej na terenach byłego obozu.\nMUZYKA DLA MASS-MEDIÓW\nRomans zespołu z X muzą zaczął się w latach osiemdziesiątych.\nW niedzielę, pierwszego czerwca o godzinie szóstej po południu w programie drugim telewizja pokazała jedno z najładniejszych widowisk-donosił na łamach „Kultury” Aleksander Małachowski. Był to program zatytułowany enigmatycznie „Stereo i w kolorze”, zaś w nim dwie pozycje: jedna bardzo nieudana, więc lepiej o niej zamilczę i druga, ta właśnie wspaniała, czyli występ zespołu dziecięcego nazwanego Cantores Minores… Scholarum… z Poniatowej. Kręcę z tytułem, ale to nieistotne, po co wymyślili taki skomplikowany?\nDalej ochy i achy nad urokiem dzieci z Poniatowej. „W kolejnym odcinku” Małachowski śmiało sobie poczyna. Zapala się do projektu filmu, który już „reżyseruje” w imieniu Grzegorza Lasoty. Plenery planuje w Baranowiczach, Krasiczynie, albo wręcz na Wawelu. Podpuszcza pana na wawelskim wzgórzu, dyrektora Szablowskiego i komitet restaurujący zabytki miasta, żeby coś takiego zamówił sam z siebie i sprowokował telewizję lub Film Polski do działań. Tylko Boże uchowaj od jakiegoś zwiedzania! Dzieci mają się bawić w muzykę, a nie ziewać podczas zwiedzania – grozi palcem przyszłym realizatorom. Poskutkowało. Trzy lata później „Sztandar Ludu” donosił, że Znany dziecięcy zespół muzyki dawnej „Scholares Minores pro Musica Antiqua” gościł ostatnio w Kozłówce, gdzie w pięknej pałacowej scenerii kręcono kilkuminutowy film o zespole. Filmy robione są przez Studio Miniatur Filmowych w Warszawie z przeznaczeniem dla ośrodków kultury polskiej za granicą. Reżyseruje Wojciech Karpiński . Efekty tej pracy mogli obejrzeć pasażerowie Stefana Batorego w drodze do USA oraz bywalcy polskich ambasad w świecie.\nW marcu 1984 Szczygiełki nagrały czołówkę do programu dla dzieci „5,10,15″ oraz kilka słoniówek. O dzieciach z Poniatowej zrobiło się głośno. Jesienią tego roku telewizja nagrała „Wycieczkę do Wilanowa”. Kręcono na raty. Sceną początkową miał być przyjazd zespołu z miesięcznej podróży do Hiszpanii. Powitanie, w TAJEMNICY przed dziećmi i rodzicami miała kręcić telewizja. Autobus ze „Scholaresami” zatrzymał się kilkanaście metrów od przystanku, na którym oczekiwali rodzice. Napięcie rosło. Dlaczego dzieci nie wysiadają? – denerwowali się stęsknieni rodzice. Telewizji ani widu, ani słychu. Po kilkunastu minutach autobus wjechał na przystanek. Radość rodziców na widok wysiadających z autobusu pociech nagrano…. pół godziny później. Autobus ponownie zapakowano bagażami i dziećmi. Powitanie okazało się najmniej spontaniczną częścią filmu.\nDwa lata później w 1986 zespół „Scholares Minores” nagrywał program dla telewizji bułgarskiej w siedzibie zespołu na Młodzieżowej. Państwo Danielewiczowie rozmawiali również pod koniec tego roku przedstawicielami TV Katowice. Rozmowy okazały się niezwykle owocne – rok później, w styczniu 1987 nagrano dwa programy z udziałem „Scholares”. – Nie ucz się, nie będzie pytać. Ma być jakiś film – cieszył się przed lekcjami historii i polskiego niejeden uczeń. Tym jakimś filmem był właśnie program katowickiej telewizji ilustrujący kulturę europejskiego średniowiecza i renesansu. W 1994 „Scholares” przez dziesięć godzin marzł we wnętrzach kozłowieckiego pałacu i nieogrzewanej kaplicy, by nagrać kolędy. Podczas nagrań bywało nerwowo. W roku 1982 telewizja warszawska zaprosiła zespół na nagrania kolęd i pastorałek. Ano pojechali. Przez 3 dni ustawicznych niedomagań technicznych (mikrofony, światło itd.), artystycznych (nieporozumienia w dobieranej ad hoc orkiestrze) i innych kłopotach [zespołu, który nagrywał do tego samego programu przed „Scholaresem” – przyp. red.] mieli właściwie tylko 2 godziny do nagrania. Mimo starań zespołowi nie udało się wydać warszawskich nagrań na kasecie video. Zespołowi nie, ale firmie „Contal International Ltd.”, a i owszem. W 1987r. przypadkowo odwiedził pana Danielewicza znajomy z USA i przywiózł kasetę (właśnie ich warszawskie nagranie), ale już wydaną przez firmę ITI, zatem bez żadnych praw autorskich.\nZ biegiem lat i wzrostem popularności zespołu zainteresowanie mediów… malało. Do roku 1990 telewizja nakręciła około osiemdziesięciu programów z udziałem zespołów. W kolejnych pięciu latach (1995–2000) było ich „aż” dziewięć. Na palcach jednej ręki można policzyć ilość programów nagranych w ciągu czterech ostatnich lat (2001–2005). Było ich pięć. Dwa pierwsze z cyklu „Szept prowincjonalny” Jana Wołka nakręcono w 2003 i 2004 roku. „Kolędy świata” nagrano w 2003, pomimo dużych problemów finansowych. Był jeszcze reportaż z koncertu w Filharmonii Narodowej zatytułowany „Muzyka pod choinkę” i wreszcie program z obchodów jubileuszu trzydziestolecia zespołu o…… misiach kolekcjonowanych przez Państwa Danielewiczów.\nZespół dziecięcy nie może zapomnieć o innych dzieciach. I nie zapomina. W kronikach zespołowych można odnaleźć m.in. list pracownicy lubelskiego domu dziecka:\nSz.P. Danusiu i Witoldzie!\nW ciągłej nadziei, że Państwo zaszczycicie swoją obecnością i kunsztem programu naszą Wigilię 1994 jeszcze raz wznawiam gorącą prośbę w imieniu Dyrekcji Domu Dziecka jak i własnym. Uroczystość przewidziana jest na sobotę 17 XII 94.\nNa ulicę Pogodną, przy której stał ów dom dziecka siedemnastego grudnia o godzinie 18.00 spadła gwiazdka z nieba. Betlejemska. Podczas półgodzinnego koncertu kolędowego dzieci lubelskie i poniatowskie śpiewały wspólnie kolędy i łamały się opłatkiem. Zespół koncertował również niejednokrotnie dla dzieci specjalnej troski. W grudniu 1983 gościł w Domu Dziecka w Rudniku, w 1992 śpiewał dla dzieci niepełnosprawnych w Świdniku. Sześć lat później „Scholares Minores” występował w poniatowskim Zakładowym Domu Kultury, by wesprzeć swoich rówieśników.\nTradycję koncertów charytatywnych „Szczygiełki” kontynuują również w 2004, gdy cały dochód z koncertu oraz połowę pieniędzy ze sprzedaży kaset przekazują na Dom Dziecka w Puławach. We wrześniu 2005 śpiewają dla wychowanków domu pomocy społecznej w Matczynie. Chórzyści mieli szczęście wystąpić w grudniu 1989 na koncercie organizowanym przez UNICEF, z którego dochód przeznaczono dla dzieci armeńskich – ofiar trzęsienia ziemi. W sierpniu 1997 do kraczewickiego Domu Muzyki przybyła dwunastoosobowa grupa powodzian, uczniów szkoły Muzycznej im.Fryderyka Chopina [z Opola Śląskiego – przyp. red.].\n– Wystąpiliśmy do wojewody lubelskiego – mówi Witold Danielewicz – z inicjatywą przyjęcia dzieci powodzian na kilka dni wakacji. Chcieliśmy, aby były to dzieci mające wcześniej kontakt z muzyką. Łatwiej wówczas o wspólny język i program pobytu zgodny z zainteresowaniami. Dzieci chodziły na basen, zwiedzały Kazimierz, pływając statkiem wycieczkowym po Wiśle i naturalnie ćwiczyły z orkiestrą zespołową „KOS” utwory, które zaprezentowały podczas niedzielnej mszy w kraczewickim kościółku.\nFragment pochodzi z książki „Pięciolinia życia”, autorstwa Małgorzaty Mokrzysz\nKoncert dziękczynny w Archikatedrze Lubelskiej


Usługi transportowe i budowlane – firma UTI-EKO | Szczecin\nKompleksowe usługi transportowe w Szczecinie i za granicą\nUTI-EKO to firma transportowa ze Szczecina o wieloletniej tradycji i bogatej ofercie. Świadczymy usługi transportowe w Szczecinie oraz na terenie całej Europy. Realizujemy również transport międzynarodowy oraz działamy w sektorze usług budowlanych,\nOferujemy pełen zakres rozwiązań logistycznych oraz transport towarów każdego rodzaju, bez względu na wielkość i miejsce przeznaczenia. Kontakty, jakie udało nam się zdobyć, a także ogromny nacisk na wyszkolenie pracowników i skompletowanie funkcjonalnej floty zaowocowały ogromnym sukcesem naszej firmy.\nGłówny obszar działalności UTI-EKO to transport i spedycja międzynarodowa oraz krajowa. Naszą specjalnością jest przewóz towarów w formie ładunków całopojazdowych. UTI-EKO to gwarancja niezawodności, punktualności i najwyższej jakości usług.\nPrzewóz kruszywa oraz innych materiałów – przewozimy gruz i kruszywa z recyclingu, a także piach zsypowy, czarnoziem i ziemię ogrodową.\nUsługi budowlane – wykopy, wyburzenia oraz przewóz gruzu z budowy.\nWynajem koparko-ładowarki i innych maszyn budowlanych.\nDo pracy podchodzimy z pasją, dokładając wszelkich starań, aby oferowane przez nas usługi spełniały wszystkie oczekiwania i potrzeby naszych Klientów.\nKażdego dnia staramy się jeszcze bardziej poprawiać jakość naszych usług, stając się liderem w oferowaniu transportu międzynarodowego i krajowego. Z naszych usług może skorzystać każdy, kto potrzebuje wywozu ziemi, piasku, kruszyw, gruzu i innych odpadów budowlanych. Dodatkowo oferujemy wynajem specjalistycznych maszyn takich jak sprzęt do wyburzeń, maszyny do utwardzania dróg i wykopów, wywrotki oraz koparki i koparko-ładowarki. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z pełną ofertą.\nTylko nieliczne firmy transportowe mogą pochwalić się tak szerokim zakresem działania i jednocześnie tak atrakcyjnymi cenami, jak UTI-EKO. Zaufanie naszych Klientów zobowiązuje – z każdym dniem staramy się być coraz lepsi.\nUsługi budowlane i transport maszyn\nNasza firma transportu krajowego i międzynarodowego oferuje przewóz maszyn budowlanych, które niezbędne są przy konstrukcjach budowlanych. Dostarczamy i transportujemy koparki, koparko-ładowarki, różnego rodzaju kruszywa budowlane, realizujemy zlecenia transportowe na wywrotki oraz oferujemy wywóz ziemi z terenu budowy. Realizujemy różnego rodzaju zamówienia na specjalistyczne maszyny budowlane, które załadowujemy, dostarczamy na miejsce oraz rozładowujemy.\nNaszym Klientom zapewniamy stały dostęp do informacji na temat realizacji ich zlecenia. Każdy pojazd jest wyposażony w nowoczesny system nawigacji GPS, dzięki czemu łatwo go zlokalizować. Ponadto nad bezpieczeństwem każdej przesyłki czuwa zespół wykwalifikowanych pracowników. Nasi kierowcy to osoby odpowiedzialne oraz doświadczone.\nTransport i spedycja kruszyw\nDoświadczenie, wiedza, wysokie standardy usług oraz elastyczność pozwoliły nam pozyskać liczne grono stałych\ni zadowolonych Klientów. Poza transportem krajowym\ni międzynarodowym, świadczymy również załadunek\ni rozładunek przewożonych towarów, aby móc w pełni spełniać oczekiwania naszych Klientów.\nW ramach naszych kompleksowych usług transportowych, oferujemy przewóz różnego rodzaju ziemi, piasku, piachu zasypowego, czarnoziemów i ziemi ogrodowej, a także różnego rodzaju odpadów budowlanych. W Szczecinie, gdzie mieści się siedziba naszej firmy, jesteśmy liderem w świadczeniu usług transportowych i spedycyjnych. W ramach naszych specjalistycznych usług transportowych, oferujemy również dostarczenie profesjonalnych maszyn i sprzętu.\nDążymy do stworzenia i utrzymania stałych i przyjaznych relacji z naszymi kontrahentami. Naszym priorytetem jest zadowolenie Klienta, dlatego zapewniamy wysoką jakość usług oraz kompleksową obsługę dostaw. Lata działalności nauczyły nas, jak reagować w nietypowych sytuacjach oraz odpowiadać oczekiwaniom Klientów.\nBardzo istotnym elementem, który stanowi filar działalności firmy, jest flota samochodowa, którą dysponuje każda firma transportowa. Nasza firma wyposażona jest w nowoczesne samochody dostawcze, które odpowiednio dostosowane do usług transportowych, zapewniają ich najwyższą jakość.


Płk Ryszard Pietras nowym dowódcą podhalańczyków - nowiny24.pl\nPłk Ryszard Pietras nowym dowódcą podhalańczyków\n3 kwietnia 2017 03.04.2017 Aktualizacja: 3 kwietnia 2017 20:37 03.04.2017 20:37\nZgodnie z decyzją Ministra Obrony Narodowej pułkownik Ryszard Pietras będzie Dowódcą 21 Brygady Strzelców Podhalańskich. Przybył do brygady z Wojsk Specjalnych. Oficjalna ceremonia zdania i objęcia obowiązków odbędzie się w środę na placu Farnym w Rzeszowie.\nPłk Ryszard Pietras. ©Archiwum podhańczyków\nCeremonia odbędzie się w obecności Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych gen. dyw. Jarosława Miki oraz władz wojewódzkich i samorządowych. Nowemu dowódcy obowiązki przekaże płk dypl. Jarosław Mokrzycki. Ryszard Pietras otrzyma ciupagę jako symbolu władzy podhalańskiej.\nPłk Ryszard Pietras jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Chemicznych w Krakowie. Studia magisterskie i podyplomowe ukończył w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.\n- W Akademii Obrony Narodowej ukończył kursy przeszkolenia operacyjnego oraz specjalistyczny kandydatów na dowódców batalionów - przybliża sylwetkę kpt.\nKonrad Radzik, oficer prasowy 21 BSP. - Jest absolwentem Podyplomowych Studiów Polityki Obronnej w Royal College of Defence Studies w Londynie. Za granicą ukończył kursy: „NATO Crisis Management” w NATO School Oberammergau w Niemczech, „Program on terrorism and security studies” w Centrum Marshalla w Niemczech oraz „Defence resource management” w Naval Postgraduate School w Stanach Zjednoczonych.\nZawodową służbę rozpoczął w 1986 r. jako dowódca plutonu w 2. Pułku Chemicznym w Grudziądzu. W latach 1987-2006 zajmował kolejno stanowiska w strukturach Wojsk Chemicznych SZ RP: dowódcy kompanii w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Chemicznych w Krakowie (1987-1990), w 5. Pułku Strzelców Podhalańskich (1990-1993), oficera operacyjnego sztabu w dowództwie Krakowskiego Okręgu Wojskowego, Korpusu Powietrzno-Zmechanizowanego i 2. Korpusu Zmechanizowanego (1993-2006) oraz dowódcy 5. batalionu chemicznego w Tarnowskich Górach.\nOd roku 2007 pełni służbę w strukturach Wojsk Specjalnych służąc na stanowiskach sztabowych i dowódczych. Zajmował między innymi stanowiska dowódcy 1. Pułku Specjalnego Komandosów w Lublińcu oraz dowódcy Jednostki Wojskowej Komandosów.\nPłk Ryszard Pietras dwukrotnie uczestniczył w misji SFOR w Bośni i Hercegowinie, zajmując kolejno stanowiska oficera operacyjnego Polskiego Batalionu SFOR i dowódcy kompanii szturmowej Nordycko-Polskiej Grupy Bojowej (2000) oraz zastępcy-szefa sztabu Polskiego Batalionu SFOR w Międzynarodowej Grupie Bojowej (2003).\nPrzysięga wojskowa w 21 Brygadzie Strzelców Podhalańskich w Rzeszowie [ZDJĘCIA]\nMariusz 15 kwietnia, 07:13\nJeśli nie znacie człowieka to takich bzdur nie wypisujcie . Właśnie tacy ludzie powinni dowodzić w armii.\nRezerwista 5 kwietnia, 05:59\nŻyczę płk. Pietrasowi a może niedługo generałowi aby zawsze był sobą i jak dotychczas wzorowo pełnił służbę na nowych stanowiskach. Osoby, które piszą b. niekorzystne rzeczy o w/w, zadaję pytanie: czy na pewno znają płk. Pietrasa jako oficera i dowódcę? Jeśli nie to niech [...]\nO2 4 kwietnia, 11:48\nNie posiada jak widać właściwego wykształcenia wojskowego by dowodzić jednostką ani doświadczenia dowódczego. Chemik. Ale zapewne wg ministra swój.\nRes 3 kwietnia, 21:48\nA podał Misiowi kakałko ??? Pewnie było ciepłe tak około 36,6 0C\nTomek 3 kwietnia, 21:41\nw obecnym wojsku tylko podoficerowie, co było w Żurawicy widać, maja tzw jaja. Ale zajmowanie eksponowanych stanowisk w obecnych czasach, nie tylko w wojsku jest bardzo ryzykowne. Jak wróci normalność w Polsce, to ci świeżo awansowani spadną z wysokiego stołka. Będzie bolało.


Pinus gerardiana | Every Page Site\nPinus gerardiana , znana jako sosna chilgoza lub neja to sosna pochodząca z północno-zachodnich Himalajów we wschodnim Afganistanie, Pakistanie i północno-zachodnich Indiach, rosnąca na wysokości między 1800 a 3350 metrów. Często występuje w połączeniu z Cedrus deodara i Pinus wallichiana .\nDrzewa mają 10-20 (-25) m wysokości z zwykle głębokimi, szerokimi i otwartymi koronami z długimi, wzniesionymi gałęziami. Jednak w gęstych lasach korony są węższe i płytsze. Kora jest bardzo łuszcząca się, łuszczy się, odsłaniając jasnoszarozielone plamy, podobne do blisko spokrewnionej sosny koronkowej ( Pinus bungeana ). Gałęzie są gładkie i oliwkowozielone. Liście igiełkowate, w pęczkach długości 3,6–10 cm, sztywno rozłożyste, błyszcząco zielone na zewnętrznej powierzchni, z niebiesko-zielonymi liniami szparkowymi na wewnętrznej stronie; pochwy spadające w pierwszym roku. Stożki mają 10–18 cm długości, 9–11 cm szerokości po otwarciu, z pomarszczonymi, odruchowymi wyrostkami i garbkiem wygiętym do wewnątrz u podstawy. Nasiona (orzeszki piniowe) mają 17–23 mm długości i 5–7 mm szerokości, z cienką skorupą i prymitywnym skrzydłem.\nTen gatunek jest wymieniony jako gatunek niższego ryzyka , prawie zagrożone. Przecinanie oraz intensywny wypas, powodujący słabą regenerację, może skutkować wyginięciem tego gatunku sosny. Departament Lasów Państwowych Himachal Pradesh próbował w wielu miejscach sztucznej regeneracji sosny chilgoza. Jednak wydajność sadzonek była bardzo słaba.\nNazwa naukowa upamiętnia kapitana Patricka Gerarda, brytyjskiego oficera armii w Indiach. Została sprowadzona do Anglii w 1839 roku, gdzie dobrze rośnie w cieplejszych, suchszych obszarach południowego wschodu, ale jest bardzo rzadko sadzona.\nSosna Chilgoza jest dobrze znana ze swoich jadalnych orzeszki piniowe, bogate w węglowodany i białka. Nasiona są lokalnie nazywane i sprzedawane jako „chilgoza”, „neja” (liczba pojedyncza) lub „neje” (liczba mnoga). Chilgoza jest jednym z najważniejszych zbiorów plemiennych zamieszkujących dystrykt plemienny Kinnaur i plemienną dolinę Pangi w dystrykcie Chamba w Himachal Pradesh w Indiach. Nasiona są bardzo drogie i przynoszą dobre pieniądze miejscowej ludności Kinnaur. Sprzedawane po około 2000–3600 INR (20–53 USD) za kilogram.\nPinus edulis Pinus edulis , Pinus edulis, piñon dwuigłowy, sosna sosna lub …\nPinus johannis Pinus johannis , sosna Johanna, to sosna z grupy sosny …\nPinus koraiensis Pinus koraiensis to gatunek sosny znany powszechnie jako …


Czy garnitur w kratę nadal jest modny? - Nasz kawałek sieci\nHome Moda Czy garnitur w kratę nadal jest modny?\nModa stale się zmienia – nie da się tego ukryć. Bardzo często jednak zdarza się, że po wielu latach do łask wracają trendy, o których już jakiś czas temu zdążyliśmy zapomnieć. Tak samo sprawa wygląda jeśli chodzi o garnitur w kratę. Wyjaśnijmy, jaka jest jego historia i czy warto zdecydować się na garnitur na miarę w podobnym wzorze.\nAby nakreślić przeszłość garniturów w w kratkę, warto cofnąć się o jakieś sto lat. W tamtym czasie miała miejsce wszechobecna moda na tego rodzaju wzory. Co więcej, garnitury, które były gładkie, postrzegano jako ekstrawaganckie i nowatorskie. Przez lata słuch o nich zaginął, ale teraz garnitur w kratę jest w garderobie coraz większej liczby mężczyzn.\nMożna dyskutować, czy garnitur w kratę to dobre rozwiązanie i czy każdy mężczyzna może się na takowy zdecydować. Odpowiedź jest niezwykle prosta: jak najbardziej. Po pierwsze, jest to wzór ponadczasowy, który ujmuje swoją elegancją oraz krztą luzu. Ponadto, każdy będzie bardzo dobrze wyglądał w takim garniturze, niezależnie od swego wieku czy sylwetki. Garnitur na miarę w kratkę zagwarantuje możliwość udania się w nim na wesele, jak również poprowadzenia prelekcji czy spotkania biznesowego. Można zatem mówić o niezwykle uniwersalnym rozwiązaniu, którym zdecydowanie warto się zainteresować, w szczególności obecnie, gdy jest taka moda na garnitur w kratę.\nPrevious Article Firma cateringowa - czy to dobry biznes? Jakie usługi warto świadczyć?\nNext Article Okładki na książki - gdzie ich szukać?\non 1 września 2021 1 września 2021 Moda


Niezwykły sklep "Bóg wie co"\nkosciol.wiara.pl » Niezwykły sklep "Bóg wie co"\nbogwieco.com\tCzapka ze sklepu "Bóg wie co"\n- Najbardziej cieszę się, jak do sklepu przychodzą ludzie niewierzący i oni kupują ubrania - podkreśla Sonia Świacka, właścicielka sklepu. - Moim celem jest pokazanie ludziom, którzy jeszcze nie poznali Boga, że my, wierzący, jesteśmy tacy sami jak oni. Chciałabym pokazać też nam wierzącym, że nic nas nie różni poza łaską. Jedni przyjmują ją wcześniej i są w stanie zbliżyć się do Boga, a inni potrzebują czasu - mówiła.\nSonia Świacka dodaje, że jej pragnieniem jest "zbudowanie pomostu pomiędzy jednymi i drugimi i takim pomostem jest sklep, który otworzyła".\nJak sama przyznaje, spotykała się z krytycznymi uwagami pod adresem nazwy sklepu - "Bóg wie co". - Często słyszę ludzi, którzy przechodzą ulicą albo wchodzą do sklepu i pytają dlaczego to się tak nazywa tonem, który wskazuje, że sklep nie powinien się tak nazywać. Osoby wierzące zarzucały mi, że to grzech przeciwko drugiemu przykazaniu "Nie będziesz brał imienia Pana Boga swego nadaremnie" – mówi.\nPo konsultacjach i rozważeniu właścicielka sklepu wie, że jest odwrotnie i przez tę markę i jej prawdziwe znaczenie przywraca podstawowe znaczenie tego wyrażenia. - To Bóg a nie człowiek wie co - dodaje.\nKiedyś w sklepie dominikanin pomodlił się za kobietę, która cierpiała od trzech lat na bóle w okolicach żołądka. Bóle ustąpiły - w ten sposób sklep stał się też miejscem pomocy duchowej.\ndodane 12.01.2015 17:53


Pierwszy w Warszawie Darmowy Terapeutyczny Punkt Przedszkolny rusza na Białołęce – Mieszkaniec\nW styczniu na Białołęce rusza pierwszy darmowy w Warszawie terapeutyczny punkt przedszkolny dla dzieci z autyzmem. Placówka ukierunkowana na maluchy z zaburzeniami będzie zupełnie bezpłatna. Darmowy Terapeutyczny Punkt Przedszkolny „Abateam” rozpoczął rekrutację.\nNie ma dokładnych danych dotyczących osób z autyzmem. Szacuje się, że dotyka on ok. 30 tys. osób w Polsce (w tym 20 tys. dzieci). Wczesna diagnoza, przed 3. rokiem życia dziecka i intensywna terapia są niezbędne, by osoby z autyzmem miały szansę na normalne życie. Dlatego miejsca takie to, przy ul. Myśliborskiej 85 są bardzo ważne dla rodziców maluchów.\n„Abateam” – Terapeutyczny Punkt Przedszkolny, przeznaczony jest dla dzieci od 2,5 lat. To właśnie najlepszy czas, by zacząć pracować z dzieckiem, u których obserwowane są pierwsze oznaki zaburzeń i stawiana jest diagnoza.\nPlacówka została stworzona przez nieprzypadkowe osoby – ludzi, którzy od lat pracują z dziećmi z autyzmem i doskonale wiedzą, że takich miejsc jest zdecydowanie za mało, a te do których jest szansa się dostać, okazują się dla wielu rodzin po prostu zbyt drogie. Dlatego „Abateam” oferuje darmową terapię dla swoich Podopiecznych.\n– Zbyt wiele jest przypadków, kiedy rodziny rezygnują z pomocy dzieciom, bo ich zwyczajnie na nią nie stać. Chcemy to zmienić. Zaczynamy od placówki na ul. Myśliborskiej, ale mamy ambitne plany – mówi Irmina Grabek, właściciel „Abateam” i zapowiada, że placówka będzie wyróżniała się indywidualnym podejściem do dzieci.\nKażde dziecko „na wejściu” będzie miało przeprowadzaną tzw. diagnozę funkcjonalną, co pozwoli na poznanie jego mocnych stron.\n– Na podstawie diagnozy (przeprowadzonej narzędziem VB MAPP) stworzymy indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny. W naszym „ipecie” (indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny), nie znajdują się tylko opisy ćwiczeń, ale też opisy systemów motywacyjnych, struktury zajęć, stosowane podpowiedzi w czasie nauki, itp. – wyjaśnia Ewa Myzik-Lasek, dyrektor ds. merytorycznych „Abateam”.\nDlaczego malucha z zaburzeniem autyzmu warto wysłać do terapeutycznego punktu przedszkolnego? Tutaj grupy są małe, więc terapeuci (psychologowie, logopedzi, fizjoterapeuci) koncentrują swoją uwagę na każdym dziecku. Specjaliści pracują opierając się na standardach i zasadach stosowanej analizy zachowania (czyli tzw. terapii behawioralnej) – jednej z nielicznych metod z udokumentowaną skutecznością w terapii dzieci z autyzmem.\nNajważniejsze: podstawowy pakiet terapeutyczny czyli: zajęcia grupowe, terapia indywidualna, zajęcia z logopedą i fizjoterapeutą – wszystko przez 5 dni w tygodniu jest zupełnie darmowe. Nie ma nawet czesnego.\nKontakt z terapeutycznym punktem przedszkolnym „Abateam”: ul. Myśliborska 85, tel. 731-021-343, mail: przedszkole@abateam.pl, www.abateam.pl\nCo powinno niepokoić rodziców u 2,5-latka:\n1. brak kontaktu wzrokowego bądź zaburzony kontakt wzrokowy\n2. brak reakcji na imię\n4. nietypowe zachowania/zabawy, np. układanie przedmiotów w szeregi, machanie rączkami, itp.\n5. brak zainteresowania kontaktami z innymi ludźmi (rówieśnicy, rodzina)\nNiewybuchy na Białołęce!


Dom na sprzedaż 300,00 m2, Żurawinowa, Pruszcz Gdański, 550 000 zł, 154-1184\ndom na sprzedaż w Pruszczu Gdańskim\nDom na sprzedaż 300,00 m², Żurawinowa, Pruszcz Gdański\n300,00 m² 5 pokoi bliźniak\nPruszcz Gdański, Żurawinowa\n550 000 zł\t5 pok. 300,00 m²\nOferuję do sprzedaży nieruchomość położoną na osiedlu Rotmanka w Pruszczu Gdańskim. Idealny dojazd do obwodnicy trójmiejskiej i do Pruszcza Gdańskiego oraz dalej do centrum Gdańska. W pobliżu znajdują się: szkoła oraz pełne zaplecze handlowo- usługowe. Niedaleko ulicy rosną ładne lasy, bogate w ścieżki spacerowe. Dom to bliźniak (połączony tylną częścią do sąsiada, z odrębnymi ścianami) którego budowę ukończono w 2004 r. Projekt oraz wykonanie sprawia wrażenie domu wolno stojącego. W budynku w pełni rozprowadzona instalacja elektryczna wykonana z linki miedzianej z ogromną ilością punktów świetlnych. Instalacja sanitarna gotowa. Okna drewniane, trzyszybowe. Dom w stanie deweloperskim, w ustawieniu południe - wschód. Cały teren ogrodzony - czołowo, beton i metal. Na parterze znajdują się - garaż, łazienka, pomieszczenie dla pieca co oraz pomieszczenia gospodarcze do własnej aranżacji - nadające się na pokój bilardowy bądź dodatkowe mieszkanie. Na 1 piętrze zaplanowano ogromny salon z aneksem kuchennym oraz dyskretnie wydzielony pokój i łazienkę. Z salonu oraz pokoju bezpośrednie wyjście na olbrzymi 30 m2 taras. 2 piętro to 3 pokoje, łazienka, garderoba, oraz dwa balkony. Na poddaszu całkowicie wykończonym boazerią drewnianą - otwarta przestrzeń - jako jeden pokój, 80 m2 po podłodze. Pomagamy uzyskać kredyt hipoteczny.\ndomy na sprzedaż w Pruszczu Gdańskim


Środa, 27 maja 2020 r., Imieniny obchodzą: Augustyn, Julian, Jan, Juliusz, Magdalena, Amanda\nSŁYNNE CHLEBY REGIONALNE.\nWiele regionalnych chlebów, wypiekanych zgodnie z co najmniej 25-letnią tradycją, trafiło na Listę Produktów Tradycyjnych, prowadzoną przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2008 roku. Ma kresowy rodowód i trzypokoleniową tradycję. Wyrabiany jest na zakwasie, a pieczony na liściach chrzanu lub kapusty w piecu szamotowym, opalanym drewnem bukowym lub olchowym. Ma grubą i chrupiącą skórkę. Zachowuje długotrwałą świeżość - nawet do dwóch tygodni. Prezentowany jest podczas licznych imprez - dożynek, świąt lokalnych, festiwali, targów regionalnych, krajowych i międzynarodowych. Wszędzie wzbudza zachwyt swoim smakiem i aromatem. Walory chleba zostały docenione przez jury dolnośląskiego etapu konkursu nasze kulinarne Dziedzictwo w 2008 roku. Chleb z Gogołowic zajął w nim I miejsce.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Ma prostokątny kształt, złocistobrązowy wierzch i jasnobrązowy miękisz. Na zewnątrz wypiek jest lekko twardy i chrupiący, w środku - pulchny, elastyczny i równomiernie porowaty. Charakteryzuje się średnio kwaśnym smakiem i zapachem świeżego zboża. Długo zachowuje świeżość, jest zdrowy i lekkostrawny.\nTradycyjna metoda produkcji chleba łęczyckiego jest stosowana w Zawadzie Dolnej, gdzie wypieka się go w piecu opalanym drewnem jabłoniowym, ściśle według metody przekazywanej z pokolenia na pokolenie.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Ma kształt prostokątny z zaokrąglonym wierzchem. Skórka pieczywa jest brązowa, równomiernie zabarwiona, gładka, nieznacznie popękana. Wierzch, spód i boki chleba są lekko twarde, chrupiące, środek - pulchny, miękisz elastyczny, równomiernie porowaty. Ma przyjemny, lekko kwaśny smak i zapach. Bochenki tego chleba długo zachowują świeżość, są zdrowe i lekkostrawne. Nie zawierają konserwantów ani polepszaczy.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Tradycja wypieku chleba prądnickiego sięga XV wieku, kiedy to biskup Wojciech Jastrzębiec w 1421 roku nadał część gruntów w Prądniku Białym swemu kucharzowi, zobowiązując go do dostarczania chleba na stół biskupi. Legenda głosi, że pierwszy upieczony po żniwach bochenek chleba wójt krakowski zanosił na Wawel panującemu ówcześnie królowi. Zwyczaj ten pielęgnowano również za panowania Stanisława Augusta, któremu burmistrz krakowski z okazji dnia św. Jana dostarczał chleb do Warszawy.\nChleb prądnicki piecze się jako 4,5- lub nawet 14-kilogramowy bochenek. W drugim przypadku ma on 1 m długości i około 12-15 cm wysokości. Może mieć kształt owalny lub okrągły. Ma brązową lub ciemnobrązową skórkę pokrytą cienką warstwą otrąb żytnich i charakterystyczny zapach chleba pieczonego na zakwasie. Swój smak zawdzięcza wykorzystaniu wysokiej jakości mąki.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Chleb ma okrągły kształt, złocistą barwę, w przekroju szarą z delikatnie widocznymi ziołami. Wierzch chleba cięty jest w szachownicę i obsypany mąką. Chleb jest chrupki, a zarazem pulchny. Ma ziemniaczany smak i zapach ziół.\nPaska bukowińska (chleb bukowiński)\nWpisana na listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Jest tradycyjnym wypiekiem górali czadeckich, którzy w XIX wieku wyemigrowali do Bukowiny Rumuńskiej. W latach 1945-46 wrócili do Polski – zamieszkali na Dolnym Śląsku i na Ziemi Lubuskiej. Paska bukowińska jest tradycyjnym pieczywem obrzędowym. Do dzisiaj gospodynie wypiekają ją z okazji świąt oraz wesel.\nCiasto ma kształt walca. Paska wielkanocna jest ozdobiona warkoczykami, kogutkami, ptaszkami itp. Paska służąca do błogosławieństwa młodej pary jest mniej strojna. Wypiek ma złoty kolor na zewnątrz i słomkowy w przekroju, miękisz jest puszysty i sprężysty.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2007 roku. Tradycja wypieku tego chleba sięga XVI wieku, kiedy Jan Sapieha wziął w swe posiadanie dobra kodeńskie słynące z młynarstwa i zbóż wszelakich. Według przekazu ludowego, żony miejscowych kmieciów podjęły księcia wypieczonym wcześniej chlebem. Księciu chleb tak zasmakował, ze wydał rozkaz, aby dostarczano mu chleb na zamczysko.\nKodeński chleb razowy żytni jest w przekroju ciemny, z widocznymi ziarnami, np. siemienia lnianego. Bochenek ma kształt prostokątny, ciemnobrązowy kolor z miodowym połyskiem skórki. Jego konsystencja jest zbita i miękka. Ma zapach ziarna i naturalny słodko-kwaśny smak. Długo zachowuje świeżość.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2007 roku. Wypieka się w tradycyjnym piecu ceramicznym zbudowanym z cegły. Dolna skórka chleba jest ciemna i ma lekko gorzkawy smak, ponieważ chleb jest pieczony bezpośrednio na rozgrzanej cegle. Bochenki są kopulaste, a na ich powierzchni widać odciśnięte w mące gałązki wiklinowego kosza. Mają kształt owalny, z charakterystycznym nacięciem w kształcie litery X. Skórka chleba jest jasnobrązowa, matowa, lekko chropowata z nieznaczną ilością mąki. Miękisz ma równomierne zabarwienie i widoczne ziarna słonecznika i sezamu. Chleb jest aromatyczny i ma lekko kwaśny smak.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Tradycja pieczenia tego chleba sięga przełomu XIX i XX wieku i jest kontynuowana do dzisiaj. Sposób jego wykonania nawiązuje do tradycji wsi Chwałowice, od której pochodzi nazwa chleba. Chleb chwałowski ma kopulasty, okrągły kształt. Jego skórka jest popękana i zrumieniona z widocznym odciśniętym splotem koszyka piekarskiego. Ma lekko kwaśny smak. Zachowuje wilgotność i naturalną świeżość przez 7 dni.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Jego historyczna nazwa to chleb chrupacki. Odtworzony według receptury pochodzącej sprzed 150 lat chleb stanowi dziś część tradycji flisackiego Ulanowa i jest obecny na organizowanych uroczystościach oraz spławach flisackich.\nChleb ma złocistą, rumianą skórkę, a po jego przekrojeniu widać kawałki skwarek, które nadają mu charakterystyczny zapach i smak. To właśnie ich zawartość powoduje dużą wilgotność chleba i wyjątkowo długi czas jego czerstwienia (około dwóch tygodni).\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2007 roku. Ma skórkę lekko rozerwaną, porowatą, ciemną. Skórka górna jest suto posypana otrębami gruboziarnistymi, a dolna jest przypieczona z odciskiem liścia kapusty oraz posypana otrębami żytnimi. Chleb ma okrągły, lekko kopulasty kształt. Smak jest kwaskowaty – charakterystyczny dla chleba żytniego o delikatnym zapachu mielonego kminku. Dolna skórka ma smak i zapach liścia kapusty.\nChleb domowy na kalmusie z Puńska\nNa Sejneńszczyźnie i graniczącej z nią Litwie w XIX i XX wieku bardzo popularny był chleb żytni na kalmusie. Kalmus (tatarak) to roślina przybrzeżna o długich mięsistych liściach, które nadają chlebowi niepowtarzalny aromat. Kiedyś chleb układano bezpośrednio na artach (po lit. liże), obecnie do tego celu stosuje się rożnego rodzaju formy.\nChleb ma formę prostopadłościanu, lekko błyszczącą ciemnobrązową skórkę i elastyczny miękisz o szarej barwie. Jego konsystencja jest ścisła i twarda, właściwa dla tego typu pieczywa. Jest aromatyczny, lekko kwaskowy i ma łagodny smak. Tylko dobrze wysuszone liście nadają bochenkowi chleba charakterystyczny zapach i sprawiają, że dłużej zachowuje on świeżość.\nChleb pytlowy wolski na zakwasie\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Od 2002 roku na zamówienie stałych odbiorców na ziemi zambrowskiej piecze się chleb wolski w przydomowym piecu w Woli Zambrowskiej. Tradycja wypieku sięga XVI wieku.\nChleb ma barwę lekko brązową, jego skórka jest ciemniejsza po bokach i na spodzie, gładka, o charakterystycznym lekkim połysku. Kromka chleba ma kolor lekko siwy, co jest typowe dla chleba pytlowego, podobnie jak widoczne pory wyrośniętego miąższu.\nChleb staropolski żytni\nWpisany na Listę Produktów tradycyjnych w 2005 roku. Własna receptura wypieku chleba staropolskiego została opracowana i wprowadzona do produkcji w 1978 roku. Bochenki są dobrze wyrośnięte i bardzo dobrze wypieczone. Charakteryzują się aromatem typowym dla pieczywa żytniego. Chleb ma kształt prostokąta, a jego skórka po upieczeniu przybiera jasnobrązowy lub brązowy kolor.\nChleb żytni wolski\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Tradycja wypieku chleba na ziemi zambrowskiej sięga XVI wieku. Chleb żytni wolski to chleb gruboziarnisty z widocznymi cząstkami ziarna żytniego na tle gąbczastej struktury jasnobrązowego miąższu. Bochenek ma kształt formy, jego spód i boki są płaskie, a wierzch zaokrąglony na skutek rośnięcia ciasta. Ma barwę ciemnobrązowa, jego skórka jest szorstka, ciemniejsza po bokach i na spodzie. Chleb ma lekko kwaskowaty, wilgotno-słonawy smak.\nKorowaj lipski i gąski weselne\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2005 roku. Jest tradycyjnym pieczywem obrzędowym. To bułka drożdżowa w kształcie walca, na której umieszcza się ozdobne elementy. Na samym środku ciasta kładzie się gniazdo, bardziej na zewnątrz - cztery kłosy i zawsze parzystą liczbę gąsek, a na obwodzie - warkocz. Zgodnie z tradycją elementy te mają symboliczne znaczenie: warkocz symbolizuje czystość panny młodej, kłosy i gąski mają wróżyć bogactwo i powodzenie młodej parze, a gniazdo to symbol powstania nowej rodziny. Razem z korowajem piecze się również ptaszki zwane na Podlasiu gąskami weselnymi, które rozdaje się dzieciom w przeddzień wesela.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Chleb słowiński był pieczony przez ludność pochodzenia kaszubskiego, zwaną Słowińcami, zamieszkującą od XIX wieku tereny wiejskie, położone wokół jeziora Gardno i Łebsko. Najstarsze wzmianki o wypieku chleba na tym terenie pochodzą z XVII wieku.\nChleb słowiński piecze się w Muzeum Wsi Słowińskiej w Klukach. Charakteryzuje się on dużymi pęknięciami w skórce i zbitym miąższem. Bochenki są okrągłe lub lekko podłużne, w przekroju owalne, mają barwę złocistą, brązową lub ciemnobrązową. Chleb słowiński ma nieco kwaśny smak i przyjemny aromat.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Chleb z dodatkiem roztartych ziemniaków na zaczynie chlebowym to jeden z kaszubskich specjałów. Jego tradycja sięga XIX wieku. Wypiekany jest w prostokątnych formach. Skórka pieczywa jest jasnobrązowa, sprężysty miąższ ma barwę jasnoszarą. Chleb ma lekko kwaśny smak i bardzo przyjemny zapach..\nWpisany na Listę produktów Tradycyjnych w 2006 roku. To tradycyjny chleb żytnio-pszenny na zakwasie, o smaku i zapachu charakterystycznym dla świeżego, dobrze wypieczonego pieczywa tego typu. Bochenek ma okrągły lub owalny kształt, jest dobrze wyrośnięty i wypieczony. Ma jasnobrązową, chrupiącą skórkę, poprzecinaną równoległymi, poprzecznymi lub krzyżującymi się liniami, w miejscu ich cięć - posypaną makiem.\nWpisany na Listę Produktów Tradycyjnych w 2006 roku. Jest wypiekany według receptury przekazywanej z pokolenia na pokolenie w piecu chlebowym zbudowanym przed II wojną światową. Tradycja jego wypieku sięga XIX wieku. Chleb żytni wielkopolski jest okrągły, ma lekko popękaną skórkę i nieco zbity miąższ. Charakteryzuje się lekko kwaśnym smakiem.\nOpracowanie: Barbara Jakimowicz-Klein\nNapisał: ~www.dimas81.bloog.pl Opublikowano: 2011-06-04 19:35:32\nTo chleb wypiekany od pokoleń w Zębowie.


Internauci rozpoznają odręcznie zestaw na klawiaturze\nNiezaprzeczalne korzyści, jakie nowy rozwój przyniesie pracownikom sektora kredytowo-finansowego, pracując w segmencie pożyczek internetowych. Z reguły w ostatnim czasie w tym środowisku nastąpił wzrost aktywności wielu oszustów. Często hakerzy są pewni własnego bezpieczeństwa, ponieważ uważa się, że nie wszystkie firmy świadczące tego typu usługi mają dobrą ochronę.\nWykonując całkowicie zrozumiałe zadanie, które powinno zapewnić maksymalny poziom ochrony, stworzono specjalny system, który śledzi cechy biometryczne użytkowników. Taki rozwój mógł, bezbłędnie odróżnić ludzi od pisma ręcznego, podczas pracy na klawiaturze. Należy zauważyć, że już pierwsza wersja, która jest wersją pilotażową, została uruchomiona i pomyślnie przetestowana.\nZ kolei system ma na celu śledzenie całego zestawu parametrów, które ujawniają osobiste cechy każdego użytkownika, łącząc je w jeden styl, charakterystyczny dla tylko jednej osoby. Niemal wszystko podlega obliczeniom, począwszy od funkcji sterowania kursorem, szybkości pisania i ogólnej dynamiki. Dlatego warto przeprowadzić procedurę rejestracji, gdy tylko zostanie ustalona jego "osobowość".\nZ pomocą nowego programu jego twórcy planują prawie całkowicie wyłączyć przypadki oszustów. Jeśli ktoś inny próbuje wejść do osobistej szafki użytkownika, a następnie zgodnie z zainstalowanym wrażeniem "pisma ręcznego", system określi próbę penetracji, a jako ryzykowny, profil ten znajdzie się na osobnej liście, a następnie zostanie ponownie sprawdzony. Tak więc pracownicy finansowi mają świetną okazję do zidentyfikowania próby nielegalnego wejścia do czyjegoś prywatnego biura. Aby uniknąć oszustwa, pracownicy instytucji kredytowej wybierają sposób skontaktowania się z rzeczywistym użytkownikiem, który może potwierdzić lub uniemożliwić uzyskanie pożyczki z jego konta.\nWażne jest, aby pamiętać, że poszczególne cechy pisma odręcznego, ujawnione przez system, praktycznie nie nadają się do fałszowania. Nawet jeśli ktoś zdecyduje się na zmianę klawiatury komputera, zmiany będą tak niewielkie, że nie będą kolidować z definicją prawdziwego użytkownika. Jednocześnie należy zauważyć, że nawet wersja testowa systemu cieszyła twórców z doskonałymi wynikami. Tak więc, na początkowym etapie działania systemu, udało się osiągnąć dokładność określenia w 97,6%. Jednocześnie nie zapominaj, że system jest ciągle ulepszany i aktualizowany.\nDzięki temu w ciągu pierwszych 6 miesięcy testowania systemu udało się uzyskać obniżenie kosztu udzielonych pożyczek nawet o 25%. Ponadto, dzięki temu rozwojowi, ich pożyczki były w stanie uzyskać o 28% więcej klientów niż wcześniej. Tak więc, autorzy twierdzą, że ekonomiczny efekt zastosowania tej technologii, ujawnia się niemal natychmiast.\n-prywatne pożyczki chwilówki Katowice bez BIK KRD BIG online na konto;\n-szybkie pożyczki pozabankowe bez BIK na dowod przez internet Lublin;\n-sms pożyczka gotowkowa na oswiadczenie Bydgoszcz dla bezrobotnych;\n-pożyczka bez bik krd ;\n-kredyt gotówkowy bez zaświadczeń .


„Wielka Wielkanocna” - wyjątkowe świąteczne wydanie „Gazety Wyborczej”\nInformacja Prasowa - 14 min. temu Akamai Technologies dołączyło do grona klientów More Bananas\nInformacja Prasowa - 25 min. temu No i ładnie! Odmień bezpłatnie swoje wnętrze z Salonami Agata.\n„Wielka Wielkanocna” – wyjątkowe świąteczne wydanie „Gazety Wyborczej”\nstring(118) "background-image: url('https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2017/04/Wielka_Wielkanocna_okladka-650x500.jpg');" string(92) "https://publicrelations.pl/wp-content/uploads/2017/04/Wielka_Wielkanocna_okladka-650x500.jpg"\n„Wielka Wielkanocna” - wyjątkowe wydanie „Gazety Wyborczej”\nPod hasłem „Jest wiosna, jest nadzieja” w sobotę, 15 kwietnia br. ukaże się „Wielka Wielkanocna” – specjalne świąteczne wydanie „Gazety Wyborczej”. Czytelnicy znajdą w nim wyjątkowe treści uznanych autorów podane w dwukrotnie większym formacie. Z wydaniem pojawi się również nowy „Duży Format” oraz jubileuszowy numer „Wysokich Obcasów”.\nŚwiat się zmienia, a my z nim. Każda zmiana: polityczna, społeczna, cywilizacyjna, niesie ze sobą nadzieję na lepsze – mówi Aleksandra Klich, wicenaczelna „Gazety Wyborczej”. – Pokazujemy czytelnikom, że energia, którą wyzwalają w nas odkrycia, wynalazki, zmiany polityczne, może stać się fundamentem budowania czegoś całkiem nowego i fajnego: nowego człowieka, rodziny, społeczeństwa. A wiosna to świetny moment, żeby na nowo poukładać sobie priorytety – dodaje.\nW „Wielkiej Wielkanocnej” czytelnicy znajdą wywiady, m.in. Doroty Wysockiej z prof. Zbigniewem Brzezińskim, Agnieszki Kublik z aktorką Agnieszką Pilaszewską, odtwórczynią roli Beaty Szydło w „Uchu Prezesa”, Włodzimierza Kalickiego z Tomaszem Nałęczem o Józefie Piłsudskim oraz wywiad Olimpii Wolf z himalaistą Piotrem Pustelnikiem. W wydaniu Tomasz Kwaśniewski pisze o ludziach, którzy protestują przeciwko połączeniu Dobrzynia Wielkiego z Opolem, a Małgorzata I. Niemczyńska – o fenomenie Maryli Rodowicz.\nDużo tekstów w specjalnym wielkanocnym wydaniu „Gazety Wyborczej” jest poświęconych technologiom, które zmieniają naszą cywilizację i styl życia – redakcja prezentuje artykuły poświęcone oczyszczaniu umysłu i skutecznej walce z uzależnieniem od sieci, a także publikuje rozmowę ze słynnym izraelskim historykiem i myślicielem Yuvalem Noahem Hararim, którego książki są bestsellerami na całym świecie.\nRedakcja „Dużego Formatu” przygotowała reportaż o ludziach, którzy przeżyli śmierć kliniczną oraz sylwetkę piosenkarki Eleni. Numer ukaże się w powiększonym formacie.\nRazem z „Wielką Wielkanocną” ukaże się również jubileuszowe wydanie „Wysokich Obcasów”, które kończą właśnie 18 lat. W wydaniu pojawi się rozmowa z Aretą Szpurą, projektantką marki Local Heroes, która wykonała pelerynę dla tegorocznej „Superbohaterki Wysokich Obcasów”, listy 18-latek na 18-lecie tygodnika oraz wywiad z Audrey Wollen, artystką i teoretyczką „selfie-feminizmu”.\nNa czterech stronach świątecznego wydania „Gazety Wyborczej” znajdą się również krzyżówki dla każdego.\nWyjątkowe wydanie „Gazety Wyborczej” ukaże się w sobotę, 15 kwietnia br. w formacie 410×560 mm. Cena tego numeru to 7,99 zł.\nWięcej informacji na temat wydania: http://wyborcza.pl/7,95791,21606711,wielka-wielkanocna-wyborcza.html. Spot telewizyjny promujący wydanie można zobaczyć tutaj.\n#Agora #Gazeta Wyborcza #Wysokie Obcasy #Dużego Formatu #WO\nInformacja Prasowa - 31 min. temu X Kongres Innowacyjnego Marketingu w Samorządach


Europa nie radzi sobie z problemem uchodźców. Węgry ogradzają się murem. Macedonia mobilizuje wojsko. Wielka Brytania zabiera nielegalnie zarobione pieniądze. Duńczycy odbierają wszelkie kosztowności. W Niemczech dochodzi do coraz brutalniejszych napaści. W Polsce wzbiera fala hejtu.\n7 lutego 2016/Autor OPEN MAGAZYN\n„Umierasz? Pamiętaj weź ze sobą paszport”! Nowe restrykcje w NHS?\nBrytyjskie ministerstwo zdrowia głowi się jak może nad tym, jak ograniczyć ogromne koszty działalności (a i potężne zadłużenie) NHS. Jak podaje Guardian nowe zasady mogą oznaczać m.in. konieczność okazania dokumentu tożsamości i udowodnienia swojego prawa do opieki zdrowotnej, zanim się ją otrzyma.\n26 grudnia 2017/Autor OPEN MAGAZYN\nWierzymy, że dadzą nam wolność i lepsze życie. Pieniądze.\nWielu z nas jest tutaj właśnie z ich powodu. Chcemy ich więcej, bo wierzymy, że dadzą nam wolność i lepsze życie. Pieniądze. Okazuje się jednak, że sedno tkwi nie w ich ilości, a w umiejętnym postępowaniu z nimi. Czy umiemy sobie radzić z pieniędzmi?


Ustawa 2.0, czyli co szykuje nam rząd | naTemat.pl\nMinisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego zabrało się za modernizacje systemu szkolnictwa wyższego w Polsce\t•\tFot. Shutterstock.com\nMinisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego (MNiSW) pracuje nad nową Ustawą 2.0, która ma poniekąd zmodernizować dotychczasowy system szkolnictwa wyższego w Polsce. Projekt założeń tej regulacji ma zostać przedstawiony we wrześniu tego roku. Czy będzie to swoista rewolucja czy jedynie stabilizacja systemu akademickiego, jaki znamy?\nOd dawna mówi się o tym, że prawo o szkolnictwie wyższym wymaga zmiany. Dzisiejszym polskim uczelniom potrzebne są założenia umożliwiające stosowanie nowych rozwiązań, nowoczesnych systemów zarządzania oraz finansowania tego rodzaju placówek, a także wprowadzenia nowej jakości w życiu akademickim. Impuls do stworzenia nowej jakości w szkolnictwie wyższym wyszedł od samego środowiska akademickiego z prostej przyczyny. Po roku 1989 nie przeprowadzono żadnych istotnych reform w strukturach szkolnictwa wyższego.\nW założeniu Ustawa 2.0 ma wprowadzić m.in. nowe ścieżki dochodzenia do doktoratu, dawać większą swobodę uczelniom w tworzeniu własnej polityki administracyjnej oraz edukacyjnej, a także wprowadzić zmiany w podziale szkół wyższych ze względu na ich misję naukową.\nDoktorat w trzech krokach\nDuże zmiany szykują się odnośnie uzyskiwania doktoratu. W założeniu mają powstać trzy ścieżki dochodzenia do tytułu doktorskiego. Pierwsza z nich ma być realizowana w ramach studiów interdyscyplinarnych na poziomie uczelni lub struktur międzyuczelnianych, czyli nie studia doktoranckie, a szkoły doktoranckie. Druga ścieżka ma być realizowana eksternistycznie. Trzecie rozwiązanie ma natomiast stanowić formę nagrody w konkursie Narodowego Centrum Nauki dla najwybitniejszych doktorantów oraz promotorów.\nPolskie uczelnie badawcze\nPodział uczelni wyższych, według Ministerstwa, ma polegać na utworzeniu obok placówek dydaktycznych oraz badawczo-dydaktycznych także grupy uczelni badawczych. Ich zadaniem będzie przede wszystkim konkurowanie z najlepszymi światowymi ośrodkami akademickimi, a tym samym podnoszenie pozycji polskich placówek dydaktyczno-badawczych w ogólnoświatowych rankingach.\nCzy coś się zmieni dla studentów?\nW założeniu nowe regulacje nie wpłyną w sposób drastyczny na dotychczasowy system kształcenia studentów. Jedyna zmiana szykowana przez MNiSW ma dotyczyć podniesienia poziomu wymagań ze strony uczelni, zmniejszenie masowości kształcenia akademickiego oraz podwyższenia jakości samego nauczania. Ministerstwo chce dążyć również do tego, aby w nowo powstałych uczelniach badawczych główny nacisk był kładziony kształcenie studentów poprzez realne badania naukowe. Ponadto, wbrew krążącym od jakiegoś czasu pogłoskom, studia nie będą płatne, jak to próbował przeforsować jeden z zespołów opracowujących założenia do nowej ustawy o szkolnictwie wyższym. Gwarantuje to art. 70 ust. 2 Konstytucji RP, który mówi, że nauka w szkołach publicznych jest bezpłatna.\nCo ciekawe, głównie z punktu widzenia przyszłych studentów, nowa ustawa najprawdopodobniej nie będzie przewidywała obowiązkowych egzaminów wstępnych na studia. Ponadto trwają pracę nad zmianami w systemie prowadzenia studiów zaocznych, gdzie zmniejszeniu ma ulec ilość zajęć oraz ich intensywność tak, aby nie trwały one od rana do wieczora. Jednak coś za coś. Jeżeli takie zmiany wejdą w życie, wiązać się to będzie prawdopodobnie z wydłużeniem czasu trwania studiów.\nUstawa 2.0 nie przewiduje odejścia od systemu bolońskiego. Jej założenia mają dać uczelniom jeszcze większą autonomię niż dotychczas, aby mogły one więcej spraw regulować we własnych statutach. Jednocześnie o tym, czy studia będą prowadzone w trybie jednolitych studiów magisterskich czy też w trybie dwuszczeblowym będą mogły autonomicznie decydować jedynie uczelnie badawcze. W przypadku pozostałych uczelni ma zostać zachowane status quo.\nCo wyniknie z prac zespołów zajmujących się opracowaniem założeń do nowej ustawy czas pokaże. Pewne jest natomiast to, że po wprowadzeniu Ustawy 2.0 w życie nie wszyscy będą z niej zadowoleni, czyli nihil novi.


Piknik strzelecki dla początkujących strzelców - WROTA 44\n11 Listopada 2019 w stowarzyszeniu WROTA 44\nFinał Pucharu Polski w SKEET i TRAP 2019 rok.\nZakończenie sezonu strzeleckiego 2019.\nI Piknik Strzelecki dla Dzieci\nWakacyjny Piknik Strzelecki dla Dzieci (Niedziela 11.08.2019 godz. 10-14)\nWszystkoBrońCiekawostkiI Wojna ŚwiatowaII Wojna ŚwiatowaInstruktaże, szkoleniaOkres powojennyPrawo\nKarabin M1 GARANT\nNaturalny punkt celowania\nKrew na bruku. Grodno 1939 – film dokumentalny o obronie Grodna…\nWytwórnia Broni Popiński w Rogowie\nStrona główna Aktualności Piknik strzelecki dla początkujących strzelców\nPiknik strzelecki dla początkujących strzelców\nPogoda dopisała, apetyty uczestników również. Dziewczyny przy grillu spisały się na medal. Dla gości przygotowane zostały kiełbaski, karkówka w marynacie i goloneczka. Napoje z lodu pomagały przetrwać na słońcu.\nZamęczyliśmy kilka rodzai broni. Najbardziej po LUFIE dostał oczywiście niezniszczalny AK. Najwięcej wrażeń było przy strzelaniu ze strzelby. Moc 12 i technika dynamiczna na torze spowodowały dużo radochy.\nDziękuję wszystkim uczestnikom i kolegom za uczestnictwo w spotkaniu.\nPoprzedni artykułzawody SIGMA SHOOTING\nNastępny artykułSzkolenie strzeleckie- ćwiczenie procedur bezpieczeństwa i użycia broni.\nRifle M1, potocznie zwany M1 Garant Karabin M1 GARANT przyjęto na uzbrojenie wojska Amerykańskiego w 1936 roku. Była to pierwsza armia na świecie wyposażona na...\nWROTA 44 i Wytwórnia Broni Popiński w Rogowie Wytwórnia Broni Popiński w Rogowie. Będąc przedstawicielami Stowarzyszenia Strzeleckiego Wrota 44, mieszczącego się w Konstantynowie...\nKarabin AR firmy NEA 7,62/39\nTemat Karabin AR firmy NEA 7,62/39 zainteresuje każdego strzelca. Na swoim doświadczeniu z tym karabinem opiszę zalety i wady tej broni. Moim celem jest wiarygodne i...\nKarabin SWD snajperka Dragunowa.\nKarabin SWD snajperka Dragunowa. Karabin SWD snajperka Dragunowa. to następca wyborowej wersji karabinu wyborowego MOSIN WZ. 1891/30. Został skonstruowany na przełomie lat 50/60 XX wieku....\nKarabin RPK, RPKS, potocznie REKS\nKarabin RPK, RPKS, potocznie REKS Temat tego Karabin RPK, RPKS, potocznie REKS wypłynął swobodnie i całkiem przypadkowo podczas tegorocznego, majowego spotkania byłych żołnierzy wojsk specjalnych (czerwonych...\nSTOWARZYSZENIE O CHARAKTERZE STRZELECKIM, KOLEKCJONERSKIM ORAZ SYMPATYKÓW BRONI I HISTORII MILITARNEJ\nSkontaktuj się z nami: kontakt@wrota44.pl\n© Copyright WROTA 44 (2016 - 2020)\nStrona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Akceptuję Polityka prywatności\nZawody strzeleckie WROTA 44 – 23.05.2021 – strzelnica STONE RANGE Kamień...\nZapraszamy na zawody strzeleckie wszystkich posiadających licencję zawodniczą PZSS na strzelnicę STONE RANGE w Kamień koło Głowna w niedzielę 23 maja 2021. Program zawodów...


Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Trampki › Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne\nTenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne\nTe Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. trampki męskie pełni rolę obuwia przeznaczonego na użytek codzienny. Tak też jest z marką obuwia Skechers. Ich model Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne doskonale zgrywa się z rozmaitymi męskimi stylami... więcej »\nTe Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. trampki męskie pełni rolę obuwia przeznaczonego na użytek codzienny. Tak też jest z marką obuwia Skechers. Ich model Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne doskonale zgrywa się z rozmaitymi męskimi stylami. Właśnie w związku z tym ci dżentelmeni, którzy lubią pobawić się modą, zaciekawią się tymi butami. Niżej prezentujemy dla Państwa pełny opis kwestii specyfikacji:\nTenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne. Skechers Glides Status 64501 Tenisówki i trampki Męskie Szary.\nProponowane w tym miejscu trampki męskie cechują się ponadprzeciętną wytrzymałością, którą uzyskano dzięki wykorzystaniu surowców wysokiej jakości do ich wyprodukowania. Jeśli do tej pory nie posiadasz w swojej szafie trampki męskie bądź obuwie Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne nie spełnia Twoich oczekiwań - zobacz nasze inne propozycje.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Tenisówki i trampki Glides Status 64501 Skechers szary oryginalne


O wyrażaniu WŁASNEGO zdania, odwadze myślenia i sztucznych kwiatach! - A może w kolorze\nO wyrażaniu WŁASNEGO zdania, odwadze myślenia i sztucznych kwiatach!\nJa, jako osoba, która ostatnio trochę w wyniku własnego rozwoju, a trochę za sprawą narzeczonego, przechodzi (w prawdzie powoli i czasem nieskutecznie) przemianę w kierunku, którego to głównym mottem jest coś w tylu „nie patrz na innych” muszę Ci powiedzieć, coś co ostatnio dało mi wiele do myślenia.\nJak się pewnie możesz domyślać będzie to niejako wywód o tym, że nie należy sugerować się zdaniem innych (w tym przypadku czytaj: innych Panien Młodych). Nawet jeśli jest to zdanie zdecydowanej większości naszego ślubnego społeczeństwa (a więc głównie przyszłych Panien Młodych), które niekiedy naprawdę potrafi być nadzwyczaj sugestywne, nachalne i obraźliwe.\nCo z tymi kwiatami jest nie tak?\nOtóż jakiś czas temu spotkałam się z „sugestią” (to nie była delikatna sugestia, tylko coś w stylu, że jeśli myślisz inaczej to myślisz bezwzględnie ŹLE i w ogóle jak możesz tak myśleć!), że kwiaty sztuczne kompletnie, ale to kompletnie (wręcz pod groźbą wyśmiania i znieważenia) nie nadają się na dekoracje weselne! No bo one kojarzą się wyłącznie z cmentarzami i pogrzebami (ale zaraz zaraz…, przecież żywe kwiaty tez zanosimy na groby!), oznaczają, że cię nie stać, no i w ogóle, że to kicz i tandeta. Kurcze, niby czemu?\nWiesz, ja nie widzę nic złego w tym, że część osób tak uważa. W końcu każdy ma do tego prawo. Chodzi mi zupełnie o coś innego. O coś co właściwie tyczy się nie tylko zdania na temat kwiatów sztucznych, ale także każdego innego tematu. To „coś” składa się z dwóch moich przemyśleń, na jeden temat, które kieruje do dwóch różnych osób.\nDo osoby sugerującej…\nPierwsze dotyczy tego by najzwyczajniej w świecie szanować zdanie innych i dać im możliwość i prawo myślenia inaczej niż my. Nie krytykując, nie narzucając, nie obrażając. Wiesz o co mi chodzi? O to by wyrażając swoje zdanie, wyrażać swoje zdanie i tu postawić kropkę, a nie ofiarować zestaw powiększony, który po za wyrażeniem swojego zdania zawiera również totalną krytykę i obrazę do drugiej osoby, która śmie myśleć inaczej.\nDo osoby, której ktoś coś sugeruje…\nDrugie dotyczy odpowiedniego i świadomego budowania własnego zdania. Bo nie sztuką jest na ślepo przyjąć zdanie innych, tym bardziej jeśli jest to zdanie większości. Mam wrażenie, że często dzieje się to nieświadomie. Po prostu gdzieś kiedyś kilka razy usłyszymy od różnych osób takie samo zdanie na dany temat i same również je przejmujemy. Tak po prostu. A wydaje mi się, że ważne w tym wszystkim jest budowanie swojego zdania na własnych przemyśleniach i doświadczeniach, mając solidne argumenty.\nObalmy ten stereotyp!\nTak się przyjęło, że sztuczne kwiaty na weselu są bee i większość po prostu uwierzyła w to i tak też powtarza dalej. Tym bardziej więc cieszę się, że coraz więcej osób decyduje się na wianki lub półwianki ze sztucznych kwiatów oraz na różne dekoracje, do zrobienia których użycie żywych kwiatów byłoby bezsensowne. W ten sposób przełamujemy powoli ten stereotyp postrzegania sztucznych kwiatów jako kiczu i weselnego koszmarku. I to jest super!\nNie chcę nikogo namawiać do zmiany własnego zdania na ten ani jakikolwiek inny temat. Chcę tylko zwrócić uwagę na to by własnego zdania nie budować na zasadzie „a bo większość tak uważa, to ja również” oraz na to by nie bać się tego co powiedzą inni i nie dać się tym innym (którzy własny punkt widzenia uważają za najlepszy i jedyny słuszny) podporządkować.\nSztuczne kwiaty to tylko przykład, który podałam byś mogła lepiej zrozumieć to co mam na myśli.\n…miej odwagę myśleć po swojemu! Niekoniecznie ta „odwaga” oznacza myślenie na przekór i inaczej niż wszyscy, ale zawsze świadomie, w zgodzie ze sobą i nie na podstawie sugestii innych.


Nie. Niech ona siedzi w zamku, zajmuje się swoim sio¬strzeńcem i swoimi ukochanymi drzewami. Sama. Zerknął na zegarek. Według jej zwariowanego planu powinien teraz przejąć opiekę nad Henrym. Owszem, zajmie się chłopcem, gdy naprawdę zajdzie taka potrzeba, ale na pewno nie co drugi dzień! A jednak tak bardzo chciałby ją zobaczyć... Puścił wo¬dze fantazji. Gdyby przyjechała, weszła do gabinetu, padła mu w ramiona... Dokładnie w tym momencie dobiegł go odgłos nadjeż¬dżającego samochodu. Zerwał się z krzesła i naraz uprzy¬tomnił sobie, jak głupio się zachowuje. Usiadł z powrotem. To mógł być właściwie każdy, z listonoszem włącznie. -\tTędy, proszę pani - w korytarzu rozległ się głos Andre, zarządcy Renouys. Usłyszawszy to, Mark bez zastanowienia rzucił się do drzwi, wypadł na korytarz i stanął jak wryty. Jego przeczu¬cie potwierdziło się. Tammy! Andre wycofał się dyskretnie, zostawiając ich samych. Mark pożerał ją wzrokiem. Oczywiście miała na sobie spraną bluzeczkę, dżinsy, tenisówki i... I wyglądała uroczo. Jakim cudem podobały mu się kiedyś takie kobiety jak In-grid? Jak mógł uważać, że kobieta musi być dobrze ubrana i perfekcyjnie zrobiona? Co to ma wspólnego z prawdzi¬wym pięknem? Tammy nie zastanawiała się nad swoim wyglądem. Cały wysiłek wkładała w to, by się nie rozpłakać. Musiała pa¬nować nad emocjami dla dobra Henry'ego. I dla dobra Mar¬ka. O swoim dobru myśleć nie mogła. Sobie właśnie łamała serce. -\tCześć. Teraz twoja kolej - powiedziała drewnianym głosem i z determinacją podała siostrzeńca Markowi. Książę odruchowo wziął dziecko. Chłopczyk ucieszył się na jego widok. Próbował powtó¬rzyć ulubioną zabawę i złapać go za włosy. Tymczasem Tammy postawiła na podłodze torbę z rzeczami małego. -\tCo to ma znaczyć? - spytał Mark, przyglądając się jej ze zdziwieniem. Zauważył dziwny wyraz jej oczu. Czy mu się zdawało, czy czaił się w nich ból? Ale dlaczego? -\tZostawiam ci Henry'ego. On cię kocha i dobrze mu z tobą. -\tAle ja... -\tTy też go kochasz. - Gdy to mówiła, jej twarz była kompletnie pozbawiona wyrazu. - Wprawdzie uważasz, że nie jesteś zdolny do miłości, ale oszukujesz sam siebie, po¬nieważ boisz się zaufać uczuciom. Rozumiem to, sama też przed nimi uciekałam, ale coś się zmieniło. Zakochałam się w tobie, Mark. - Zauważyła jego gest protestu, i potrząs¬nęła głową. - Przepraszam, nie powinnam cię tym obarczać. Nie obawiaj się, niczego od ciebie nie chcę, niczego nie oczekuję. Umiem żyć sama, robię to od lat. Jestem dorosła i potrafię się z tym pogodzić, ale z Henrym jest inaczej. On nie może cię stracić. Skrzywdziłbyś go, gdybyś odmówił mu swojej opieki i swoich uczuć, a ja nie pozwolę skrzyw¬dzić Henry'ego. Zostawiam ci go. Powiedziała tyle ważnych rzeczy naraz, że Mark nie wie¬dział, co z tym fantem począć. I te rysy jej twarzy - ściąg¬nięte w opanowaną maskę, która skrywała jakieś cierpienie. Czy to wiązało się z wyznanym właśnie uczuciem do niego? -\tMam go oddać jutro o siódmej, tak? - upewnił się. Tammy nie odpowiedziała, odwróciła się i szybko odeszła, by Mark nie dostrzegł łez, których nie mogła już dłużej powstrzymywać. Doszedł do wniosku, że chyba musiał się przesłyszeć. Jak mogłaby się w nim zakochać? Po pierwsze, znali się zbyt krótko, po drugie, to mogło ją zbyt drogo kosztować. Wiedziała o tym. Jego rodzina siała zniszczenie i śmierć. Każdy związek kończył się tragicznie. Henry zamachał rączkami i zagulgotał coś wesoło, zmu¬szając Marka do skorygowania opinii. Nie wszystko koń¬czyło się tragicznie, był jeden jasny punkt... Jasny punkt uśmiechnął się słodko, a Markowi zrobiło się dziwnie ciepło na sercu. Może powinien przemyśleć wszystko na nowo? Zwłaszcza sprawy związane z uczu¬ciami? Ale jeśli naprawdę pokocha Henry'ego i postanowi się nim zaopiekować, wytworzy się nieznośna sytuacja. Nie mo¬gą co dwadzieścia cztery godziny zmieniać się z Tammy przy dziecku i wozić małego z domu do domu. W krótkim czasie wszyscy od tego zwariują. Może więc miała rację? Może powinien zamieszkać z nimi w zamku? Ale wtedy straciłby wszystko, na czym mu najbardziej zależało - pełną swobodę! - Jutro wyjaśnimy twojej cioci, że to głupi pomysł -powiedział do Henry'ego, podając mu biszkopcik. - Mogę cię czasem zabierać do siebie w weekendy, to wszystko. Kogo próbował oszukiwać? Czuł, że i takie rozwiązanie było nieudolną próbą ucieczki przed uczuciami, które to dziecko budziło w jego sercu, a których wcale sobie nie życzył. Henry pacnął go biszkopcikiem w nos. -\tDzięki, stary - mruknął. - Sam widzisz, że musisz spędzać więcej czasu z ciocią Tammy. Ona nauczy cię ładnie jeść. Jego myśli znów pobiegły do niej. Co ona powiedziała? Że zakochała się w nim? Musiało się jej coś przywidzieć... A jeśli nawet naprawdę tak było, to będzie musiała się od-kochać. Trudno. Henry upuścił biszkopcik na dywan i rozpłakał się. Mark gorączkowo zaczął go uspokajać. -\tJuż dobrze, zaraz damy ci drugi, zobacz tu jest bisz¬kopcik, no masz. - Otarł chłopczykowi buzię i uśmiechnął się z lekkim zawstydzeniem. - No dobra, przyznaję się. Ja¬ koś tak mi zapadłeś w serce. Ale nie mów nikomu, co? Jutro odwiozę cię do cioci i... I niech tak już zostanie. Nie mogę się ciągle z nią spotykać. Muszę się trzymać na dystans, rozumiesz? Nie miał pojęcia, że jego pragnienie utrzymania dystansu spełni się szybciej, niż przypuszczał. Zaledwie pół godziny później Tammy weszła na pokład samolotu lecącego do Au¬stralii. -\tWyjechała? O czym ty mówisz? -\tWczoraj po dwudziestej miała samolot. – Dominik spojrzał na zegarek. - Jest już z powrotem w Sydney. Mark czuł się kompletnie ogłuszony. Była prawie siódma wieczorem, właśnie przywiózł do zamku Henry'ego, abso¬lutnie przekonany, że na tym koniec bezsensownego prze¬rzucania się dzieckiem. Ponieważ miał to być jego ostatni dzień z Henrym, odłożył na bok wszystkie inne sprawy i poświęcił się wyłącznie bratankowi. Nie miał pojęcia, jak wspaniale można spędzić czas z takim malcem! Owszem, było to męczące, ale jednocześnie dawało tyle radości i energii, że... że warto było. Zadowolony Henry spał teraz słodko na jego rękach. Do¬minik uśmiechnął się zagadkowo na ten widok. -\tO czym ty mówisz? To niemożliwe! – wybuchnął Mark. -\tA jednak, Wasza Wysokość. Panienka Tammy spakowała swoje rzeczy, zawiozła panicza Henry'ego do Renouys i bezpośrednio stamtąd pojechała na lotnisko. Nie było jej. Nie było. A on nie mógł znieść tej myśli. -\tI nikt się nie domyślił, co ona zamierza zrobić? - jęk¬nął Mark. -\tWiedzieliśmy wszyscy. Mark oniemiał na moment. -\tI nikt mi nic nie powiedział?! Dominik nawet nie mrugnął okiem. -\tPanienka Tammy prosiła nas o zachowanie dyskrecji w tej sprawie. -\tNie pojmuję tego! Jak mogła to zrobić? Przyjechała tu opiekować się dzieckiem. Kto teraz zajmie się Henrym? -\tWasza Wysokość. Taki był zamiar panienki Tammy. Markowi zaczynało coś świtać. -\tTo jakiś spisek przeciwko mnie. -\tNie wiem, o czym Wasza Wysokość mówi – odparł z niewzruszoną twarzą Dominik, co tylko utwierdziło księ¬cia w podejrzeniach.\nPosted in: Bez kategorii Tagged: kot i pies w jednym domu, jasny zimny brąz, data urodzenia znak zodiaku,\nWybojów i wądołów rozmaitych\nCałe piętnaście tysięcy sto jeden, Nierazem ja o waszej ekscelencji Myślał niedobrze i niekiedy nawet ...\t[Read more...]\npłynną masę. ...\nNiezły krajobraz – pomyślał Lagrange i zdjął czapkę, nie z podziwu dla majestatu przyrody, tylko żeby mu angielskiego nakrycia głowy wiatr nie zdmuchnął. Ale gdzie ona? Czy nie zażartowała sobie z niego? ...\t[Read more...]\njakiegoś proszku ...\nczy może drobnego piasku. Badacz był tak pochłonięty obserwacjami, że nie usłyszał kroków. Wyglądał osobliwie: na głowie miał hełm strażacki, a do piersi przymocowaną cynkową miednicę, zwykłą, taką w ...\t[Read more...]


Piękne rzęsy i brwi dzięki preparatom z serii MultiLASHES marki Joanna | Trusted Cosmetics\nPiękne rzęsy i brwi dzięki preparatom z serii MultiLASHES marki Joanna\nPrzeglądając blogi i fora internetowe, ale również idąc ulicą, spostrzegam, że jest jeszcze wiele kobiet, które zapominają o makijażu rzęs czy brwi. A okazuje się, że aktualnie podkreślenie linii brwi jest absolutnym must have nie tylko w makijażu wieczorowym czy też na specjalne okazje, ale również w makijażu na dzień. W jaki sposób dbać o swoje rzęsy i brwi?\nLaboratorium Kosmetyczne Joanna wprowadziło właśnie do swojej oferty, w odpowiedzi na ogromne zapotrzebowanie konsumentek, nowości kosmetyczne z serii MultiLASHES do makijażu i pielęgnacji rzęs oraz brwi. To kosmetyki, które wzmacniają, odżywiają, pielęgnują oraz poprawiają kondycję rzęs i brwi, ale również podkreślają ich kolor.\nJednym z aktualnych trendów makijażowych jest stylizacja brwi — widać to zarówno w życiu codziennym, jak i na wybiegach. Jak sprawić, aby nasze spojrzenie było bardziej wyraziste i wyzywające? W jaki sposób dopełnić makijaż oka?\nZadbane, wystylizowane i podkreślone brwi nadadzą twarzy wyjątkowego charakteru oraz sprawią, że Twoje spojrzenie będzie inne niż dotąd — przyciągające i elektryzujące.\nGama kosmetyków do rzęs i brwi MultiLASHES\nTusz z czynnikiem stymulującym wzrost rzęs MultiLASHES to innowacyjna maskara, której zadaniem jest pogrubienie, wzmocnienie i nadanie wyjątkowej objętości rzęsom od nasady aż po same końce. Precyzyjnie przygotowana formuła sprawia, że kosmetyk nie rozmazuje się i nie kruszy i pozostaje na rzęsach aż do 12 godzin. Odpowiednio przygotowana szczoteczka w dwóch wariantach: silikonowa lub klasyczna pozwala nie tylko dokładnie rozczesać, ale również wydłużyć i podkręcić rzęsy. Receptura mascary łączy w sobie pielęgnacyjne działanie kiełków soi, tarczycy bajkalskiej oraz kiełków pszenicy, które pobudzają włoski do wzrostu, zagęszczają, pogrubiają je i odżywiają. Systematycznie stosowany tusz nie tylko znacznie poprawia kondycję rzęs, ale również je odmładza i zmniejsza ich wypadanie. Kosmetyk dostępny jest w dwóch wariantach, które różnią się pojemnością oraz rodzajem aplikatora.\nStylizujący żel do brwi MultiLASHES powstał z myślą o osobach, które delikatnie, prosto i subtelnie chcą ujarzmić niesforne włoski i podkreślić kształt brwi. Zawarty w formule żelu propanediol wzmacnia, kondycjonuje, pielęgnuje i nabłyszcza.\nKoloryzujący korektor do brwi MultiLASHES to kosmetyk, który odżywia i podkreśla brwi. W jego formule znajduje się wzmacniający i pielęgnacyjny Vitamin Complex. Korektor podkreśla naturalny kolor włosków, pomaga zapanować nad niesfornym kształtem, nabłyszcza je oraz wzmocnia. Dostępny jest w trzech wariantach kolorystycznych: ciemnobrązowym, jasnobrązowym oraz czarnym.\nWyjątkowy makijaż z tuszem do rzęs MultiLASHES\nKosmetyk w poręcznym opakowaniu został wyposażony w silikonową szczoteczkę. Zdecydowanie zagęszcza i pogrubia rzęsy oraz podkreśla je, podkręca i wydłuża. Mascara regularnie stosowana nie tylko wzmacnia, ale również poprawia kondycję rzęs, przyspiesza ich wzrost i redukuje wypadanie. Lubię takie preparaty 2w1. W tym przypadku podoba mi się, że aplikując mascarę, nadaję moim rzęsom wyjątkowy wygląd, ale również je pielęgnuję i pobudzam do wzrostu. Doskonale, że nie muszę już pamiętać o dodatkowym serum pielęgnacyjnym, tylko za jedną aplikacją daję moim rzęsom wszystko, czego im potrzeba. Preparat nie podrażnia moich wrażliwych oczu, dobrze się trzyma i spełnia swoje funkcje. Zaprzyjaźnił się z moimi rzęsami.\nPiękne i wyraziste rzęsy i brwi w idealnym kolorze stanowią dopełnienie każdego makijażu, ale również nadają twarzy wyjątkowego charakteru. W jaki sposób możemy to zrobić? Polecam bezbarwny stylizujący żel do brwi MultiLASHES od Laboratorium Kosmetycznego Joanna. To preparat o pięknym zapachu i skutecznym działaniu, który zauroczył mnie od pierwszego zastosowania. Sprawdzi się w makijażu dziennym. Polecam go kobietom, które stawiają na subtelny i delikatny make-up. Innowacyjna formuła kosmetyku w połączeniu z odpowiednio wyprofilowaną szczoteczką, pozwala ujarzmić niesforne włoski, nadać im kształt oraz go utrwalić. Uwaga! Efektem ubocznym regularnego stosowania będzie wzmocnienie i nabłyszczenie brwi. Co jest, moim zdaniem, kolejnym plusem. Innym intrygującym kosmetykiem — prawdziwym must have do makijażu brwi jest koloryzujący korektor do brwi MultiLASHES od Laboratorium Kosmetycznego Joanna. Preparat dostępny jest aktualnie w 3 kolorach: czarny, jasny brąz i ciemny brąz. Jego zadaniem jest podkreślenie i wzmocnienie naturalnego koloru brwi oraz utrwalenie kształtu i ujarzmienie niesfornych włosków.\nmakijaż brwistylizacja brwitusz do rzęs multilashesmultilashes joannamultilashes laboratorium kosmetyczne joannakorektor do brwi\nPoprzedni artykuł EKOCUDA po raz trzeci zawładnęły stolicą!\nKolejny artykuł Lista kosmetycznych prezentów dla kobiet — podpowiedzi redakcji — część 1\n11 komentarzy na temat “Piękne rzęsy i brwi dzięki preparatom z serii MultiLASHES marki Joanna”\nJeszcze ich nie widziałsm w drogerii, muszę się bardziej rozejrzeć:) lubie produkty które są 2 w 1.\n28 grudnia 2017 o 09:55\nW Styczniu muszę wymienić swój żel do stylizacji z Golden Rose (przy okazji – nie polecam!) i chyba wiem na co się skuszę ;))\nKolejne propozycje, które mam ochotę wypróbować 🙂\nCiekawe kosmetyki. A nie wszyscy stylizują brwi,bo nie mają takiej potrzeby,mi wystarczy tylko wyregulowanie brwi,nie muszę używać żadnych kosmetyków do brwi,bo moje są same w sobie ciemne i ładne 🙂\n8 grudnia 2017 o 21:52\nNależę do tych osób, które nie upiększają swoich brwi. Rzęsy lubię mieć pomalowane, dzięki czemu oko automatycznie lepiej wygląda.\nProblem w tym, że wszystkie te produkty żeby działały to muszą być regularnie stosowane, a z tym mam zazwyczaj problem 😀 Szkoda, że nie wystarczy tylko kupić i postawić na półce ;D\nWidzę, że jakieś nowości 🙂 Ciekawe jak pod względem składu INCI.\nBardzo ciekawe produkty, zwlaszcza dla mnie gdyz nie jesttem obdarowana przez nature bujnym owlosieniem hihihi. Musze ich poszukac na urlopie 😀\nProdukty bardzo fajne,tyle teraz tego na rynku kosmetycznym,że nie wiadomo co lepsze.\nNie słyszałam jeszcze o tych produktach, jednak po tym wpisie zacznę się rozglądać – wszystko mnie tutaj kusi =)\n5 grudnia 2017 o 21:45\nNie słyszałaś, bo to nowość 🙂