MORALIŚCI | Te historie wydarzyły się naprawdę...\nOpublikowano 7 października 2010 Autor: ks. Tomasz\nKolejnymi grzechami przeciwko Duchowi Świętemu są:\nNotoryczne odrzucanie pokuty – po co spowiedź…? Nie mam zamiaru mówić o swoich grzechach drugiemu człowiekowi… On jest tak samo grzeszny, jak ja, a może jeszcze bardziej… Jakaś litania, czy ona ma sens…?\nTo jest postawa człowieka, która przekreśla postanowienie poprawy, a także zadośćuczynienie. Przed kilku laty prowadziłem długą rozmowę. Przekonywałem w niej kobietę, że zła regulacja wagi sklepowej jest zwyczajną kradzieżą. I do chwili, gdy nie przestanie w ten sposób oszukiwać swoich klientów, nie może uzyskać rozgrzeszenia. Moja rozmówczyni nie widziała w tym żadnego problemu.\nOdrzucanie prawd oczywistych – jestem katolikiem, ale uważam, że kobieta ma prawo do decyzji: „urodzić czy nie urodzić”… Jestem katolikiem, ale środki antykoncepcyjne powinny być dopuszczalne… Jestem katolikiem, ale popieram „in vitro”… Jestem katolikiem, kocham swoją dziewczynę, mamy więc prawo razem mieszkać…\nPrzykazania ukazują drogę moralnego postępowania. Jeśli jestem katolikiem, to mam obowiązek je przestrzegać. Grzech nazywać po imieniu. A wszelkie kombinowanie, łagodzenie, rozmydlanie zasad moralnych jest grzechem przeciwko Duchowi Świętemu.\nPrzez wiele lat spotykałem się ze stwierdzeniem, że najwięcej jest nauczycieli i lekarzy.\nNauczycieli – „ja cię nauczę”.\nLekarzy – „ja wiem, co mi dolega. Sam się wyleczę”.\nA dziś do tego grona dołączyli moraliści.\n„Ja wiem, co jest grzechem, a co nim nie jest. Nikt nie będzie mi mówił co dobre, a co złe”.\nNiestety, tak jak jedna jest prawda, tak jedna jest ocena moralna danego czynu.\n7 października 2010 o 21:07 napisał:\nNikodemem nie jestem, ale sądzę, że ma Ksiądz absolutną rację! Dla mnie to jest oczywiste jak słońce i osobiście nie potrzebuję roztrząsać tego tematu. Tym niemniej serdecznie Księdza pozdrawiam! :)))\n7 października 2010 o 21:15 napisał:\nWitaj Nobody! Kochana dawno nic nie pisałaś. Tym większa dla mnie radość, że się odezwałaś.\nHeh, rzadko tu komentuję, bo zwykle pojawiam się, gdy toczą się już zażarte dyskusje, w które nie chcę i nie mam czasu wnikać. Często z opóźnieniem doczytuję Księdza wpisy, jak choćby na wakacjach, kiedy przez większość czasu nie było mnie w necie. Ale potem nadrabiam zaległości. ;)Tylko dlaczego Twój nick mi nic nie mówi…? Proszę o przypomnienie.\n8 października 2010 o 10:20 napisał:\nZnasz mnie Nawet się spotkałyśmy w realu. Nick zmieniłam, stąd niejasności\n8 października 2010 o 12:16 napisał:\nDomyślam się, że się znamy, bo inaczej byś mnie nie zauważyła i powitała. Tylko właśnie chodzi o tę zmianę nicka, która nie pozwala mi ustalić Twojej tożsamości.\n8 października 2010 o 13:26 napisał:\nMała podpowiedź – nk\n8 października 2010 o 13:32 napisał:\nNa NK wśród znajomych poza ks.Tomaszem mam tylko D.O., M.Sz. i K.Sz. Więc która z pań?\n8 października 2010 o 13:35 napisał:\n8 października 2010 o 13:45 napisał:\nAaa… No i wszystko jasne! Tak stawiałam na Ciebie, bo Ty zwykle najszybciej wyłapujesz „starych” znajomych.\n8 października 2010 o 14:53 napisał:\nTak się złożyło Nie mogę Cię nigdy spotkać na gg\n8 października 2010 o 15:13 napisał:\nOoo, a ja nie mam gg do Ciebie. Ale rzeczywiście podawałyśmy Ci kiedyś nr do nas. ;)Wiesz, generalnie to ja codziennie jestem na gg, tylko rzadko kiedy widoczna. Ale jeśli chcesz, to odezwij się np. dzisiaj wieczorem – będę. Bo teraz to zmykam na obiad… ;)Miłego popołudnia!\nSzczesc Boze. Kiedy to czytalam myslalam o sobie…jak latwo jest wpsc w taki bezsens…kiedy jestem z chlopakiem mysle sobie: ,, Boze.ja go kocham i nie moge inaczej, nie tylko ja tak postepuje-jest wiele ludzi ktorzy to robia przed slubem!!! ,, Oszukuje sama siebie i jeszcze grzesze…i chyba tak naprawde nie wiem jak przed tym uciec, wiele razy myslalam nad tym ze zla droge wybralam , ze powinnam bo chcialam tylko zabraklo mi odwagi pojsc za nim a jednak wybralam inna droge i mam takie poczucie ze zmarnowalam zycie-ale coz juz nie cofne czasu, nie wroce do Polski i nie pojde za glosem serca!!! Jest mi ciezko.\nStrzelił ksiądz notką prosto w serce Przepraszam, że często nie potrafię…\n7 października 2010 o 21:28 napisał:\nDla jednych oczywiste, dla innych przypomnienie a dla jeszcze innych nauka – tej nigdy za wiele…Pozdrawiam\n7 października 2010 o 21:37 napisał:\n7 października 2010 o 23:03 napisał:\nCo jest złego w mieszkaniu ze swoją dziewczyną?\n7 października 2010 o 23:31 napisał:\nJeśli mają oddzielne pokoje, oddzielne łazienki, oddzielne kuchnie i są ze sobą jak brat ze siostrą, to nic złego. Ale jeśli mieszkają w jednym pokoju, to wystawiają siebie na próbę. Oczywiście zakładając, że nie popełniają grzechu nierządu (ciężki grzech przeciwko przykazaniu szóstemu, potocznie nazywany cudzołóstwem. Czasem nazywane jest to miłością).\n7 października 2010 o 23:37 napisał:\nCzyli w samym mieszkaniu ze sobą, jako takim, bez dopuszczania się cudzołóstwa, nie ma nic złego, tak? Bo niezbyt rozumiem pojęcie „wystawiania siebie na próbę”.\n8 października 2010 o 11:50 napisał:\nW samym mieszkaniu nie ma nic złego. Muszą być jednak spełnione warunki tego „mieszkania”:1) Dwa oddzielne pokoje.2) Pełne zachowanie intymności.3) Szanowanie siebie w korzystaniu z toalety.Podsumowując: Rodzina też mieszka w jednym domu. Choć w przypadku rodziny czasem muszą dzielić jeden pokój. W przypadku, w którym opisuję, nie ma możliwości dzielenia jednego pokoju. A reszta, jak w normalnej rodzinie. Możecie wspólnie robić obiad, wspólnie sprzątać. Możecie wspólnie ponosić koszty utrzymania.\n10 października 2010 o 23:25 napisał:\nhm, 2 pokoje a nie 2 łóżka? Co jest niewłaściwego w 1 pokoju? Może to chodzi o te burżujskie standardy, którym część młodych ludzi z pewnością nie może sprostać.\n10 października 2010 o 23:37 napisał:\nkażdy sądzi według siebie ocela!\nNie wysilaj się swoimi zaczepkami, już na twoje „agorafobiczne” humorki ks. nie reaguje.\n8 października 2010 o 02:27 napisał:\nMuzułmanie w obawie przed wystawianiem się na próbę kazali kobetom założyć burki. Świetny pomysł, prawda? Ich podnieca widok ust, włosów, szyi, a my jesteśmy zepsutym Zachodem, bo nas to nie podnieca. Jak się ksiądz czuje będąc w ich oczach zepsutym? Sądzi też ksiądz, że częstotliwość stosunków wśród par nie mieszkających ze sobą jest mniejsza, zwłaszcza w tych pięknych, polskich okolicznościach przyrody? Dla chcącego nic trudnego. A można jednak patrzeć na dorosłych ludzi jak na dorosłych ludzi potrafiących panować nad popędami.no i że różne łóżka – rozumiem, ale różne łazienki i kuchnie.A no tak, wspólny posiek też prowadzić do grzechu, i wspólne obieranie ziemniaków, i wspólne mycie podłogi. Ech te śliskie podłogi kuchenne pokryte mydlinami, a te stoły kuchenne z mąką po krojeniu makaronu. Powinni tego zabronić – sam seks.\n8 października 2010 o 09:40 napisał:\nMój komentarz o oddzielnych kuchniach i łazienkach jest dla inteligentnych. Skoro nie zaskoczyłaś sensu, to już nie mój problem. Reszty nie będę komentował, bo zbędny komentarz w przypadku dyskusji z osobą, która jest zawsze przeciwna Nauce Kościoła.\n8 października 2010 o 10:18 napisał:\nTe oddzielne kuchnie i łazienki to taka przenośnia mówiąca o oddzielności. Dająca pełen obraz. Bo wiadomo, że łóżka to oddzielnie. Niestety księże, nie każdy tutaj inteligentny i trzeba jak widać pisać łopatologicznie.\n8 października 2010 o 11:08 napisał:\nPopieram, niektórym przydadzą się studia łopatologiczne\n8 października 2010 o 13:29 napisał:\noczywiście ksiądz też był chyba za mało (nie chcę być chamska jak ksiądz i powiedzieć za mało inteligentny). Moja wypowiedź byla ironią ot, i wsjo. życzę mniej klapek na oczach\n8 października 2010 o 13:37 napisał:\nooo Ocelota widzę. że i tutaj kręcisz\n8 października 2010 o 13:42 napisał:\nA gdzie jeszcze głosi herezje???\n8 października 2010 o 13:43 napisał:\nKażdy zauważył, że to była ironia z Twojej strony, ale tak niegrzeczna i chamska z Twojej strony, że po prostu szkoda ją szerzej komentować. Ot co!\n8 października 2010 o 14:06 napisał:\należ dlaczego? Chodzi o wystawianie się na pokusę. Dlatego dziwi brak odpowiedzi o pokusach islamskich fundamentalistów. czymw ięcej otwartości tym mniej pokus. Księżom jakoś trudno pojąć, że decyzja o współżyciu bądź nie zapada dużo wcześniej niż decyzja o wspólnym zamieszkaniu. Jeśli jesteśmy pewni, że nie chcemy Boga martwić naszym postępowaniem nie skłoni nas do seksu żaden widok i żaden zapach. A jeśli jesteśmy za słabi na dotrzymanie obietnicy złżonej Bogu i sobie wzajemnie to niezależnie czy mieszkamy razem czy nie zawsze znajdzie się czas i miejsce na współżycie. Dlatego twierdzę, że w tym stwierdzeniu, że nie powino się dzielić mieszkania tkwi przekonanie o marności ludzkiej woli, nawet u dorosłych świadomych własnego ciała.\n8 października 2010 o 14:37 napisał:\nNajważniejsza jest decyzja, ale nigdy nie masz pewności, że – jak to się potocznie mówi – nie ulegniesz chwili. Ile osób miało dobre chęci i postanowienia, a źle to się skończyło? Żyjąc w ciągłej okazji do grzechu, nie masz pewności, że w końcu mu nie ulegniesz. Co więcej: prawdopodobieństwo, że tak się stanie, jest większe niż w normalnych warunkach. To jest tak, jak z wejściem do chlewu: choćbyś nie wiem, jak uważała, w końcu się wybabrasz, bo w chlewie nigdy nie jest czysto! I tak samo jest z grzechem – w ogólnym jego pojęciu.Poza tym należy pamiętać, że młodzi ludzie, którzy decydują się na wspólne mieszkanie, nie wiedzą, na co się piszą i są nieświadomi tego, co ich czeka. Im się może wydawać, że nad wszystkim panują, bo właśnie np. podczas randek nie zbliżali się do siebie aż tak i zachowywali zdrowy dystans w tych sprawach. Ale życie pod jednym dachem stwarza już inne okoliczności…Ponadto rzadko kiedy młodzi ludzie świadomie przyrzekają coś Bogu. Przecież jeśli chcą Mu złożyć jakąś obietnicę, to czemu nie przed ołtarzem? Zresztą znasz człowieka, który nigdy nie złamałby obietnicy? Jeśli w małych sprawach nie potrafimy dotrzymać nieraz słowa, to co dopiero w wielkich, składanych przed Bogiem? A przecież każdy z nas nieraz zawiódł Pana Boga, obiecując coś nawet pozornie błahego, a potem nie dotrzymując słowa…\n8 października 2010 o 22:23 napisał:\npowtarzasz wielokrotnie „młodzi ludzie”. Optuję raczej za ludźmi dorosłymi, a nie młodymi, bo młody jest dopiero uczący się, także i własnych reakcji na podstawowe bodźce. Wiadomo, że „okazja czyni złodzieja”, jednkże romantyczna randka ma dużo większe oddziaływanie niż codzienne pranie własnych brudów. Nie liczy się przecież ilość a jakość doznań.\n8 października 2010 o 22:34 napisał:\nJak sama zauważyłaś: okazja czyni złodzieja. Przebywanie ze sobą pod jednym dachem daje większe poczucie swobody i nieskrępowania, a to może powodować nadużycia.Zresztą nie wiem, o czym my dyskutujemy. Jeśli dorośli ludzie już na tyle się znają i czuję się odpowiedzialni za samych siebie w sferze swej płciowości, to czemu mają żyć na kocią łapę, a nie wezmą ślubu? Czyżby byli jednak niedojrzali emocjonalnie i nieodpowiedzialni za drugiego człowieka?\n10 października 2010 o 23:18 napisał:\nMiędzy decyzją o zamieszkaniu, która może być np. po zaręczynach, mija rok, 2 i więcej lat. Samo przygotowanie wesela jest czasochłonne choć lwią część tych przygotować zajmują kompletnie bdurne drobiazgi i z mojeo punktu widzenia samo wesele zamazuje obecność Chrystusa w tym dniu.\n11 października 2010 o 10:24 napisał:\nTylko że czegoś nie rozumiesz – decyzja o zamieszkaniu powinna się wiązać z zawarciem ślubu. Dopiero wtedy dwoje ludzi tworzą rodzinę i mogą wspólnie mieszkać. Zasłanianie się tym, że przygotowania do ślubu i wesela (które wcale nie jest konieczne do zawarcia tego pierwszego!) trwają zbyt długo, są nie na miejscu. Nikt Ci nie każe robić weseliska na kilkaset ludzi. Nikt Ci nie każe robić żadnego wesela – ono nie jest częścią ślubu. To tylko dodatek, z którego można zrezygnować, zaoszczędzając przy tym czas i pieniądze. A wtedy przynajmniej nic nie przesłoni Chrystusa w tym jakże ważnym dniu.\n11 października 2010 o 19:24 napisał:\n> decyzja o zamieszkaniu powinna się wiązać z zawarciem ślubu. Dopiero wtedy dwoje ludzi tworzą rodzinę i mogą wspólnie mieszkać. >Spójnik „i” jest nielogiczny. Gdyby było powiedzianane, że Bóg nie chce abyśmy mieszkali ze sobą jako nie małżonkowie, byłoby to bezdyskusyjne, ale Bóg nie chce przedmałżeńskiego seksu, nigdzie nie mówi o nie mieszkaniu ze sobą. My traktujemy katolicyzm jako europejski i tak też widzimy jego kulturowo-socjalną otoczkę. W krajach Ameryki Łacińskiej katolicymz ma się dobrze, jednak mieszkańcy faweli całymi rodzinami i nierodzinami mieszkają w jednej izbie lub budują prowizoryczne domy z blachy i kartonów. Teza jakoby dzielenie tego samego pokoju była niedopuszczalna jest dziwaczna bo przeniesiona na grunt innej kultury, ale wciąż tej samej religii, nie może mieć miejsca. W takiej tezie widzę mniemanie jakby katolicyzm dotyczył tylko Europejczyków. Ciekawe jak tłumaczą księża brazylijscy konieczność nie mieszkania ze sobą kiedy w slumsach cała dzielnica mieszka niejako ze sobą, przez cisnotę i nieszczelność domów słysząc i widząc co robi sąsiad.\n11 października 2010 o 20:17 napisał:\nBóg nigdzie też nie mówi, że chce, aby ludzie mieszkali ze sobą przed ślubem. Mówi natomiast: „dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem.” [Mk 10,7-8] W tym fragmencie wyraźnie jest napisane, że człowiek opuszcza swoją dotychczasową rodzinę, w której się wychował, po to, by założyć nową – własną. Nie po to, by bawić się w dom, pomieszkać sobie z kimś przez chwilę i zobaczyć, jak to będzie, lecz właśnie po to, by połączyć się z ukochaną osobą i z nią stworzyć nowe ognisko domowe.Przy tym nie widzę sensu porównywania się z Ameryką Łacińską. Tam są zupełnie inne warunki bytowe, które zmuszają ludzi biednych do mieszkania razem. Nie ma w tym jednak nic dziwnego, bo ci ludzie od lat żyją ze sobą pod jednym dachem i tworzą niejako wspólnotę, a nawet rodzinę, mimo że nie zawsze łączą ich więzy krwi.\n12 października 2010 o 02:01 napisał:\nuważasz, że katolicy w Ameryce Łacińskiej są inni niż w Europie? O warunkach bytowych i w Polsce można długo, jeśli młode pary zmuszone są „nie opuszczać ojca i matki” tylko żyć z nimi pod jednym dachem przez długie lata z powodu braku środków na własne mieszkanie. Ale ponieważ już wspomnaiłeś o tworzeniu jednej wielkiej rodziny, o której i ja powiedziałam post wcześniej, to wskazuje to właśnie na oswojenie się z innym. Trudno mieszać katolicyzm z życiem społeczym w fawelach, bo tak, jak w Polsce religia żyje na gruncie naszej kultury, tak i tam żyje dla nich. W warunkach gdzie nawet małym dzieciom wydaje się, że jedyną drogą na wzgobacenie się jest przynależność do mafii lub prostytucja, ewentualnie zostanie sławnym piłkarzem, Jezus, ze swoim absultnym antymaterializmem może wydawać się mało atrakcyjny. Nie zmienia to jednak faktu, że przeważająca większość Ameryki Łacińskiej jest katolikami, i przeważająca większość jest biedna. I ci mieszkający ze sobą w przedzielanych kotarami domach, mający wspólne prysznice na wielu, jak najabardziej koedukacyjne, są na tyle oswojeni ze sobą, że nie rusza ich widok, który rusza Europejczyków, dokladnie tak jak nas nie rusza to, to rusza islamistów. Poprzez właśnie oswojenie się\n13 października 2010 o 13:16 napisał:\nUważam, że nie ma sensu usilne porównywanie nas z innymi krajami i katolikami w nich mieszkającymi. Można się zresztą zastanawiać, na ile poważnie owi ludzie traktują swoją wiarę? Przecież i u nas w Polsce jest teoretycznie 95% wierzących. Tylko ile żyje zgodnie z wyznawaną wiarą? Dużo, dużo mniej. Nie uważasz, że głupotą ze strony katolików innych krajów byłoby porównywanie się z naszymi rodakami, którzy poza nazywaniem siebie wierzącymi, nie mają z tym nic wspólnego? To dałoby im tylko zakłamany obraz wiary w naszym kraju i w imię równości i powszechności tej samej religii, skłoniło do popełniania grzechów, bo przecież w Polsce tak można… Tymczasem pamiętajmy, że to, że inni żyją w grzechu, nie usprawiedliwia naszego grzeszenia – za to będziemy indywidualnie odpowiadać.\n13 października 2010 o 13:34 napisał:\noczywiście, to był tylko przykład, że choć religia jest ta sama to ludzie ją wyznający różni i ich kultura w nieco odmienny sposób pokazuje co wolno a czego nie. Cel jest jeden niezmienny, droga do niego różna\n13 października 2010 o 13:57 napisał:\nWiara jest jedna, a dróg dochodzenia do niej i kroczenia po niej jest wiele. Tymczasem grzech pozostaje grzechem i nie można go relatywizować.\n2 stycznia 2012 o 04:47 napisał:\n9 października 2010 o 21:58 napisał:\nDroga oceloto, to co piszesz, jest trochę naiwne. Nieprawda, że im więcej otwartości, tym mniej pokus. Inaczej muzułmanie nie zakładaliby kobietom burek. A określony typ stroju według Twojej teorii redukuje pokusy? (im kobieta bardziej odsłonięta, tym lepiej?)-bzdura! I śmieszy mnie to że jak nie będziemy chcieli obrazić Boga…Przecież Boga obrażamy nie dlatego, że chcemy celowo to zrobić, tylko dlatego, że jesteśmy słabi i czasami nie dajemy rady,chociaż wiemy że to jest złe. Jakbyśmy chcieli specjalnie obrazić Boga, to chyba nie z miłości do Niego?\n10 października 2010 o 23:22 napisał:\nz fundamentalnymi muzułmanami właśnie jest dokładnie na odwrót. Dlatego ponieca ich cokolwiek bo nie widzą niczego. Nie będąc otwarci na piękno ludzkiego ciała, widząc w nim tylko zagrożenie dla moralności, każą je szczelnie zakrywać. zaś naiwność.. nie przytaczam statystyk, twierdzę jednak, że nie można wrzucać wszystkich do jednego worka.\n8 października 2010 o 14:09 napisał:\nnie zauważył, powiedział za to, że nie jestem wystarczająco inteligentna aby zrozumieć. I to jest .. przykre\n8 października 2010 o 14:18 napisał:\nTypowe Twoje działanie, użalanie się nad sobą za przeczytaną prawdę.\n8 października 2010 o 14:28 napisał:\nZauważył, tylko na dobrą sprawę po co miał wchodzić z Tobą w dialog, skoro Twój komentarz był jedną wielką ironią, naprawdę zniechęcającą do dalszej dyskusji? Bo co tym tekstem chciałaś przekazać, udowodnić?Poza tym ks.Adam nie nazwał Cię mało inteligentną, tylko stwierdził, że jego komentarz był dla osób inteligentnych. A że Ty na niego odpowiedziałaś w sposób bardzo… rzekłabym: dziecinny (choć Tobie wydawało się to zapewne mądre i zabawne), to sama jakby dałaś do zrozumienia, że nie zrozumiałaś przesłania księdza.Zrobiło Ci się przykro, a czy sama kiedykolwiek myślisz, pisząc swoje komentarze, że sprawiasz przykrość innym?\n8 października 2010 o 18:32 napisał:\nTo samo pytanie nasuwa się, gdy czytam oceloty komentarze\n10 października 2010 o 18:01 napisał:\nOczywiście, że Twoja wypowiedź była ironią, z której aż kipiał jad i złośliwość i nie trzeba być zbyt inteligentnym, by to zauważyć. Czy wiesz kto najbardziej nienawidzi kapłanów? To szatan, który posługuje się ludźmi takimi jak Ty. Ale frajda co? tak przywalić księdzu.Jakiś czas temu poznałem pewną panią, która z dumą opowiadała o swoim synu, przyszłym księdzu. W pewnym momencie rozpłakała się i poprosiła nas o modlitwę. Wszyscy myśleliśmy, że chodzi o jej syna, może jakieś trudności duchowe, czy trudności w seminarium. Ona jednak stanowczo zaprzeczyła mówiąc: Nie, pomódlcie się za moją córkę, bo tam sam diabeł siedzi”. Od razu pomyślałem o Tobie. Pisałaś kiedyś, że Twój brat jest klerykiem.Nie wiem jaką osobą jest Twoja mama i jak odbiera Twoją postawę wobec Kościoła, być może na co dzień Ci tego nie okazuje, a w samotności płacze. Czy pomyślałaś kiedyś ile bólu sprawiasz swojej matce?\n10 października 2010 o 23:43 napisał:\nwiem kto najwięcej bólu sprawia mojej Mamie. Mam nadzieję, że to nie ja. Przez większość życia była poniżana i bita przez ojca, a z powodu zastraszenia nic z tym nie zrobiła. Dlatego gardzę hipokrytami w Kościele, których księża hołubią bo ich widzą, za to nie widzą co te świętoszki potrafią robić po wyjściu z kościoła. Gardzę też takimi księżmi, którzy w swej pysze nie chcą zauważyć, że nie ten „święty” co klęczy w pierwszej ławce co niedzielę, a ten, który niczym męczennik znosi z pokorą obowiązki takiego sakrametu, którego znaczenie zna tylko sam z tej nieszczęsnej pary.więcej chcesz? tak, wiem, że jest unieważnienie małżeństwa, ale jest ono wtedy, gdy powód był zatajony. Nie jesteśmy jednak w stanie być w 100% odpowiedzialnymi za postępowanie męża/żony i może ktoś zmienić się diametralnie w trakcie małżenstwa, wtedy unieważnienie nie będzie już możliwe. I wtedy. no cóż, ksiądz znów powtórzy, że marny ze mnie katolik, ale tak, powiem, jestem za rozwodem. Są sytuacje nie do wyleczenia, których niektórzy księża zdają się kompletnie nie zauważać. Jakby im tak ktoś np. zęby powybijał czy np. na wieść że jest się w ciąży, zbił tak, że doszłoby do poronienia, mieliby inne na tema temat zdanie. A tak księży, którzy zostali pobici przez SB wielbi się jako męczenników, za to tysiące kobiet bitych przez własnych mężów karmione są bzurami o powinności sakramentu. Sory, w tym już dawno sakramentalnej miłości nie ma. no, to teraz możecie jeszcze dodać do kolekcji, że jestem za rozwodami.\n10 października 2010 o 23:48 napisał:\nPrawdopodobnie Twoja mama cierpi z tego powodu, że ma tak mało inteligentną córkę ale myślę, że ten brak inteligencji jest wynikiem tej choroby psychicznej. Wiesz, boję się takich ludzi jak ty, bo są niepoczytalni.\n10 października 2010 o 23:52 napisał:\nDo oceloty: Ale z ciebie bajkopisarka. ks. Adamie kolejną bajkę wymyśliła Jednak choroba oceloty pogłębia się…\n7 października 2010 o 23:20 napisał:\nTo wszystko co ksiadz pisze jest oczywista prawda. Bylam ostatnio na weselu , byl slub a po slubie chrzest dziecka. Panna mloda w bialym welonie jakby nigdy nic. Tata panny mlodej jak co niektorzy szeptali „depcze ksiezom po pietach” znaczy to, ze jest lektorem i troche udziela sie w kosciele. Jak to wszystko wtlumaczyc? On nawet nie byl upokorzony tym co corka zrobila , uwazal ze to w obecnym czasie jest normalne. Jego corka ma 36 lat a wiec juz stara i wiedziala co robi by wyjsc za maz.Ojciec i matka wiedzieli ze mieszkaja razem ale nic nie mowili. A wiec maja to co maja. Ksiadz dal slub bez zadnego problemu. Juz nic nie rozumiem co dzisiaj dzieje sie w naszym kosciele.Gdzie moralnosc , gdzie etyka, gdzie jest grzech? Juz nic nie ma.,czlowiek jest pusty ,obdarty z wszystkich dobrych cech. Pozdrawiam.\n7 października 2010 o 23:25 napisał:\nTo dobrze, że wreszcie doszli do Pana Boga i przestali cudzołożyć. Ojciec nie może być odpowiedzialny za dorosłą kobietę – swoją córkę. Co do stroju, też jestem zgodny, że ten welon to przesada.\n8 października 2010 o 11:01 napisał:\nWeroniko >> To wszystko co ksiadz pisze jest oczywista prawda.to, co ks. Tomasz pisze jest oczywistą prawdą, lecz życie to nie teoria; jest bardziej brutalne niż nam się wydaje, gdyż ludzie to nie anioły. Nawet pierwsi Rodzice [Adam i Ewa] powołani do życia bezpośrednio przez Stwórcę – zgrzeszyli, zaś my wobec bliźnich jesteśmy bardzo wymagający; czyżbyśmy żądali, aby byli doskonali ? Bylam> ostatnio na weselu , byl slub a po slubie chrzest dziecka.dziękujmy Bogu, że dziecko zostało urodzone i ochrzczone, a nie zabite [aborcja], na co czasami decydują się zaszczute przez środowisko wrażliwe dziewczyny i bywa, że dokonują zabójstwa własnego dziecka w obawie przed złośliwymi językami. Już to dowodzi odwagi i ponoszenia konsekwencji swego grzechu. A co upoważnia Ciebie i mnie do oceny bądź osądu czy wyrażenia opinii o takich dziewczynach ? czyż to nie jest sprawa pomiędzy Dawcą życia a stworzeniem ? > Panna mloda w bialym welonie jakby nigdy nic.welon czy biała suknia to bardziej kwestia tradycji czy mody; symbolem „czystości” panieńskiej w tradycji jest WIANEK; a co kryje serce, jest i pozostanie dla nas tajemnicą. Tata panny> mlodej jak co niektorzy szeptali „depcze ksiezom po> pietach” znaczy to, ze jest lektorem i troche udziela sie> w kosciele. Jak to wszystko wtlumaczyc?jak to wytłumaczyć ? dziękować Bogu, że są osoby udzielające się w naszej wspólnocie wyznaniowej i bez względu na życiowe progi i bariery pragnący służyć Bogu oraz ludziom; takimi jakimi są – grzesznymi; nie przelękną się ludzkich komentarzy. Jezus nie po to przyszedł na świat, aby powołać sprawiedliwych, ale po to, aby ratować, to co zaginęło. Może właśnie dla tej rodziny, którą Ty „rozliczasz” Jezus się narodził, aby ich odnaleźć, przywołać i Zbawić ? On nawet nie byl> upokorzony tym co corka zrobila ,skąd wiesz, że nie był upokorzony przed Bogiem ? pozory mogą mylić; mógł bardziej to przeżywać niż Tobie się wydaje, czy miał publicznie posypać sobie głowę popiołem i na rynku lamentować ? uwazal ze to w obecnym> czasie jest normalne. Jego corka ma 36 lat a jak miał odpowiadać na złośliwe języki ? miał mówić ; „co komu do domu, jak dom nie jego”? [delikatnie to ujęłam]; a może miał wykląć córkę z wiary i wyrzucić z domu z dzieckiem ? a wiec juz> stara i wiedziala co robi by wyjsc za maz.Ojciec i matka> wiedzieli ze mieszkaja razem ale nic nie mowili. ojciec i matka odpowiadają za swoje grzechy oraz za zachowanie dzieci do uzyskania przez nie pełnoletności. Skąd wiesz – że NIC NIE MÓWILI ? byłaś przy nich przez 24 godz./dobę ? może nic nie mówili [ nie reagowali] na zaczepki i złośliwości innych, bo cóż tu było do komentowania ? inni mieliby prawo organizować życie bliźnim ? Bóg dał każdemu wolną wolę i rozum, po to aby z tego korzystali. Nawet Bóg nie ośmielił się NIKOMU odebrać tych darów, zaś my sobie uzurpujemy do tego prawo, poprzez krytykę postępowania bliźnich. Bóg zna nie tylko ich zachowanie, ale także ich serca, a my oceniamy ich powierzchownie i jeszcze jesteśmy oburzeni. Czym ? bo nam się wydaje, że są bardziej grzeszni niż my ? a może to nasza podwójna moralność ? Mnie to raczej kojarzy się z zazdrością starej panny, która nie miała okazji przygruchać sobie faceta i złapać męża na dziecko. > więc mają to co mają. Ksiadz dal slub bez zadnego problemu. dlaczego ksiądz miał nie udzielić ślubu ? w moim mniemaniu, to właśnie tym nowożeńcom potrzebny był sakrament małżeństwa i to w połączeniu ze mszą św. Wszak msza św. to ofiara Pana Jezusa za grzeszników, a to chorzy potrzebują Lekarza -NIE ZDROWI. Lekarzem, w tym wypadku, jest Jezus, zaś lekarstwem sakrament małżeństwa na dalsze lata życia. Juz> nic nie rozumiem co dzisiaj dzieje sie w naszym> kosciele.Gdzie moralnosc , gdzie etyka, gdzie jest grzech?te pytania niczym bumerang powinny wrócić do Ciebie ; aż się prosi zacytować Tobie tutaj przypowieść o „FARYZEUSZU i CELNIKU”. My mamy się bić w SWOJE piersi , a nie w CUDZE.> Juz nic nie ma.,czlowiek jest pusty ,obdarty z wszystkich> dobrych cech. Bzdura; to Ty widzisz tylko zło; a nie dostrzegasz w człowieku dobra. Widzisz to, co Ci szatan podsuwa, a nie dostrzegasz dobra, które zasiał Bóg -Stwórca, Czyżby belka w Twoim oku była tak wielka, że przysłania Ci Boga w drugim człowieku ? czy dla Ciebie tradycja i powierzchowność liczy się bardziej od miłości bliźniego ? zatem według Ciebie; po co Jezus się narodził, po co poniósł męczeńska śmierć na krzyżu ? czy tylko dla Ciebie ? czy jesteś tak doskonała, aby wytykać zło u innych, bo ono wydaje Ci się większym złem niż Twoje ? ocena ludzka nie jest jednoznaczna z oceną Boga. A miłość miłosierna Jezusa jest skierowana właśnie do takich, których Ty tutaj potępiasz;” Słowa Jezusa dla świataJestem hojniejszy dla grzeszników, niżeli dla sprawiedliwych. Dla nich zstąpiłem na ziemię…, dla nich przelałem Krew, niech się nie lękają do Mnie zbliżyć …”Takie jest moje zdanie, ALE OCZYWIŚCIE, Ty masz prawo mieć odmienne ; pozdrawiam\n8 października 2010 o 00:50 napisał:\nuważam,że relatywistów nie powinno się określać mianem katolików.wtedy słowo ” katolik” nie miałoby wydźwięku pejoratywnego.\n8 października 2010 o 11:09 napisał:\nPoproszę o łopatologiczny sens Twojej wypowiedzi\n8 października 2010 o 02:02 napisał:\nJestem katolikiem, ale nie przeszkadza mi szukanie w bliźnich samego zła, wyolbrzymianie grzechu i nie patrzenie na dobro. Good news is no news. Nie będziesz przez 10 przykazań, ale będziesz przez 2 najważniejsze przykazania. Po czynach ich poznacie. itp wersy często bez pokrycia w różnych „katolickich” miejscachNaturalnie, że permamentne upieranie się, że krzywda nie jest krzywdą jest grzechową recydywą, a ile „żałuję za grzechy i postanawiam się poprawić” jest wyuczoną formułką wie tylko On, a nie ksiądz. Pięknie widzieć w ludziach poprawę, jednak czyny a słowa to dwie różne sprawy. Jedni nie zabili i nie ukradli wartościowej rzeczy więc są bez grzechu, inni niedoważyli 10 dag i już czują się grzeszni, a więc spowiedź, oprócz podstawowej wiedzy teologicznej, odzwierciedla w większości mniemanie o sobie a nie faktyczne grzechy. Przeciętny Kowalski nie chodzi do księdza na indywidualne konsultacje, co gorsza, jeśli zdarzy się jakiś spragniony wiedzy może zostać zbesztany za herezje lub wyśmiany. Nie musi, żeby nie było, że generalizuję. Czy więc bardziej religijnym jest ten, którego ksiądz widzi raz w roku na kolędzie a w ciągu roku nie kojarzy między tłumem wiernych, czy może ten, który się interesuje choćby było to interesowanie nieco zakrzywione. Gdyby chciał je wyprostować w inny niż chrześcijański sposób poszedłby do wróżki czy innego głupka. „Jestem katolikiem, ale uważam, że kobieta ma prawo do decyzji o urodzeniu bąd nie” – faktycznie kobiety są wiatropylne, same zachodzą w ciążę, a więc same muszą wziąć odpowiedzialność. Gdzie jest miłość nie ma mowy o aborcji. Gdzie miłości nie ma i kobieta zostaje sama przeciw ojcowi własnego dziecka, własnej rodzinie, opinii publicznej, a „tylko” z miłością Chrustusa.to… Patrząc rozsądnie całe szczęście, że są okna życia. „Jestem katolikiem, ale środki antykoncepcyjne powinny być dopuszczalne” – faktycznie, jeśli jedno z małżonków jest chore i może zarazić potencjalne dziecko chorobą genetyczną albo hiv, trudno, należy powstrzymać się od współżycia do czasu wyleczenia czyli na zawsze. Niby środki anty używane jako lek regulacyjny hormony nie są traktowane jako antykoncepcyjne, ale kwestia nie powielenia złych genów czy wiriusów przez dziecko jest oczywiste, ale na nie.”Jestem katolikiem, ale popieram in-vitro”. Ciekawe ilu popierających znajdzie się wśród takich, którzy mają gromadkę poczętą naturalnie? Jakoś odsetek popierających dziwnie rośnie wśród tych, którzy naturalnie nie mogą. Jakby instynkt pierwotny chciał być większy od woli Chrystusa. A teraz zagadka: co było pierwsze jajko czy kura? Bo najbardziej pierwotny rajski instykt był właśnie boski. Do podjęcia jest i kwestia odwagi cywilnej: ilu faktycznie w głębi popiera, ale boi się do tego przyznać. „Jestem katolikiem, kocham swoją dziewczynę, mamy więc prawo razem mieszkać” – o super, dziewczyny hetero są zwolnione Ile w tym jest domysłów osób postronnych, zgorszenia niezaistniałymi faktami no i zwykłej wścibskości uperdliwych sąsiadów, a ile faktu. Katolik nie powinien współżyć bo tak chce On, a nie bo otoczenie się zgorszy. A że trudniej… Komu trudniej? Nastolatka podnieca gola baba na plakacie, dorosłego nie podnieca i cały magazyn takich plakatów. Mieszkanie razem to wcale nie jest ułatwianie sobie okazji do grzechu jeśli mieszkają ze sobą ludzie faktycznie dorośli w miarę panujący już nad odruchami własnego ciała. Ponieważ dają się wzajemnie poznać i w nieogoleniu, i w burych maseczkach do twarzy, i we wkurzeniu po ciężkim dniu w pracy, pozwalają sobie wzajenie na większą intymność bez seksu niż miałoby to miejsce na jakiejkowlwiek randce. Co za tym idzie: czy więcej pożądliwości nie ma w czasie spotkań sklumulowanych w krótkim przecież okresie tzw. randki? Pewnie że randki kiedyś się kończą, może i ślubem, jak wtedy gładko przejść między zdarzeniami fajnymi i krótkimi, a tymi codziennymi i stałymi. Faktycznie, są świetni prowadzący nauki przedmałżeńskie mówiący o męskim i kobiecym mózgu.. prawdziwa nowość nawet dla 20-latka. Nawiązując do jednego z komentarzy. 36-letnia panna młoda z dzieckiem w welonie. Katolicyzm opiera się częściowo na tradycji, welon jest właśnie taką tradycją, ot i wsjo, tak jak i biel sukienki. Jak dobrze, że garnitury ślubne panów młodych nie są zwyczajowo białe, nie mają biedaczki kłopotu jak rozliczyć się ze swoich podbojów tak, jak ma obowiązek zrobić to panna młoda. .. Dziecko. No sorry, ale z dzieckiem nie można czekać w nieskończoność. Świetnie że się urodziło i dziękować Bogu że jest zdrowe. Zaś cała reszta to tylko efekt złego jezyka. Dlatego panny w ciąży zwykle szybko wychodziły za mąż żeby nie były zaszczute przez „życzliwych”, a nie dlatego, że zmartwią Jezusa swoim brakiem sakramentu. W ogóle kwestia żalu doskonałego jest straszliwie odległa, bo skoro otoczenie ukarze już teraz, a Jezus kiedyś tam, to bardziej przykro tych złych języków. Może dlatego, że są one aż tak złe i wyszydzają pannę młodą w welonie z dzieckiem u kolan? (ps. i nie wyszydzają pana młodego z tym samym dzieckiem)mają te komentarze jakiś limit?\n8 października 2010 o 09:52 napisał:\nTwój katolicyzm jest bardzo kontrowersyjny. Dlatego uważałbym w Twoim przypadku na to, co piszesz. Wybacz, ale po Twojej kłamliwej wpadce z bratem diakonem i „schadzkami” profesorów w jego domu nie jestem w stanie uwierzyć w ani jedno Twoje słowo. Także możesz nazywać siebie katolikiem, ale czy nim naprawdę jesteś można wywnioskować czytając Twoje komentarze.\nnie wiem dlaczego uproczwie nazywa ksiądz spotkanie schadzką. Schadzka to spotkanie dwóch zakochanych. gdybym ja użyła podobnego słowa nazwanoby mnie bluźniercą\n8 października 2010 o 13:33 napisał:\nWystarczy, że jesteś heretykiem\n8 października 2010 o 10:23 napisał:\nOcelka (ocelotka, ocelusia, ocelot?), faktycznie, Twój katolicyzm bardzo kontrowersyjny, bardziej podpada mi na własną sektę – robię to, co mnie się podoba i przestrzegam tych przykazań, które są mnie wygodne, a Pan Bóg niech się cieszy, że chociaż dwa przestrzegam.\n8 października 2010 o 11:20 napisał:\nOCELOTA JEST TYPOWYM PRZYKŁADEM MORALISTY (POMIJAJĄC JEJ HEREZJE, KTÓRE CZĘSTO WYGŁASZA).\n8 października 2010 o 11:32 napisał:\nOceota zło jest złem i nikt nie musi w nikim szukać zła. Każdy zły czyn jest nazwany po imieniu. I bardzo źle, że nie przeszkadza Tobie zła postawa człowieka. Przed Panem Bogiem też się rozliczysz z tego, że nie upominasz grzeszących. Szkoda, że liczysz się tylko Ty…P.S. Zastanawiam się jakie są 2 najważniejsze przykazania… Przecież przykazania są na równi ważne. Nie ma mniej lub bardziej ważnych. I tutaj znów wychodzi Twoja ignorancja religijna.\n8 października 2010 o 12:35 napisał:\n~fatalle@o2.pl> Oceota zło jest złem i nikt nie musi w nikim szukać zła.To prawda, że zło jest złem, ale należy zacząć od siebie naprawę tego zła. Biblia jest napisana nie po to, aby według niej rozliczać bliźniego, lecz jest drogowskazem dla czytającego > Każdy zły czyn jest nazwany po imieniu. I bardzo źle, że> nie przeszkadza Tobie zła postawa człowieka. A co mówi na ten temat Jezus; „kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem”; czy jesteś bez grzechu aby upominać innych i osądzać ich, gdyż przeszkadza ci ich zła postawa ? a może im przeszkadza Twoja zła postawa ? wytkać im, że nie są katolikami, bo Tobie tak się wydaje ? a oni na tej samej zasadzie, mając takie samo o sobie wysokie mniemanie, mogą odbić piłeczkę i co wtedy ? Przed Panem> Bogiem też się rozliczysz z tego, że nie upominasz> grzeszących. Szkoda, że liczysz się tylko Ty…czytając te komentarze, nasuwa mi się myśl; jak wielu jest tutaj „upominających grzeszących” !!! jakby sami byli bez grzechu; Jezus napomina nas, że najpierw mamy wyjąć belkę ze swego oka zanim domagać się będziemy usunięcia źdźbła z oka brata. Moim zdaniem – notka ks. Tomasza zaadresowana jest do czytających – do mnie -abym wedle tego zastanowiła się nad własnym postępowaniem i skorygowała co złe w mojej mentalności oraz postępowaniu; tymczasem pojawiają się komentarze samych moralistów,; napominające i osądzające innych. Panie Boże – jakim według Ciebie ja jestem katolikiem? Może źle, że wyrażam swoje zdanie, bo przecież z treści komentarzy wynika, że wypowiadają się sami sprawiedliwi i uzurpują sobie prawo do wydawania opinii o innych katolikach; pewnie także o mnie, bo jeśli nawet któryś z tych grzechów mnie nie dotyczy, to przecież nie jestem „święta”; tylko Ty – Panie mój i Boże wiesz, czy godna jestem miana KATOLIKA, Ty sam stwierdziłeś, że ; „NIE KAŻDY KTO MÓWI PANIE, PANIE….WEJDZIE DO KRÓLESTWA NIEBIESKIEGO” Panie – czy ja będę godna tego ? wszak zbawieni będziemy nie poprzez nasze zasługi lecz dzięki Twoje łasce Panie; > P.S. Zastanawiam się jakie są 2 najważniejsze> przykazania… Przecież przykazania są na równi ważne. Nie> ma mniej lub bardziej ważnych. I tutaj znów wychodzi Twoja> ignorancja religijna.pytam – czy ten komentarz nie jest ignorancją bliźniego i szyderstwem z Oceloty religijności ? a może przejawem mądrości i znajomości Dekalogu?\n8 października 2010 o 12:42 napisał:\nA ja jak czytam Twój komentarz to nasuwa mi myśl. Żaden kapłan nie powinien zwracać uwagę zło czyniącym i nie powinien ich upominać, bo powinien sam patrzeć na swoje czyny. To co piszesz, to paranoja. Czyż w Piśmie Świętym nie jest napisane, by upominać…\n8 października 2010 o 12:58 napisał:\nJest napisane! O proszę, np. tutaj: „Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i umarłych, i na Jego pojawienie się, i na Jego królestwo: głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, [w razie potrzeby] wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz.”[2 Tm 4,1-2]\n8 października 2010 o 13:47 napisał:\nNobody> Jest napisane! O proszę, np. tutaj:> [w razie potrzeby] wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu z> całą cierpliwością, ilekroć nauczasz.”> [2 Tm 4,1-2]1) czy jesteś powołana do nauczania ? 2) a jeśli TAK, to czy czynisz to z miłością i cierpliwością ?3) co, jeśli okaże się, że wykazujesz źdźbło w oku brata, zaś w Twoim tkwi belka ?4) co, jeśli wykazujesz grzech cudzy, pouczasz i napominasz, a Twoje bardziej ranią Jezusa ?5) nawet specjalista może się mylić; gdy dla niego ważniejsze jest „mędrca szkiełko i oko”, bo Jezusowi chodzi o to, aby grzesznika „wyleczyć”; a nie stosować leki, które nieodpowiednio użyte stają się śmiertelną i błyskawicznie działającą trucizną m.in. słowny pavulon.\n8 października 2010 o 14:03 napisał:\nWszyscy jesteśmy powołani do apostołowania w swoich środowiskach, głoszenia Ewangelii i pouczania tych, którzy tego pouczenia potrzebują.Z tego, jak wypełniamy nasze apostolstwo, zostaniemy rozliczeni przez Boga. Na pewno jednak nie należy siedzieć z założonymi rękami i z obawy przed tym, że przypadkiem mogę kogoś urazić, nie reagować na zło – to jest po prostu bierność. O miłość i cierpliwość każdy musi dbać sam i również przed sobą się z tego rozliczać. [Swoją drogą, jeśli masz mi coś do zarzucenia, to proszę, napisz, w czym uchybiłam.]Nikt nie jest bez grzechu i nikt nie może powiedzieć z całą pewnością, że jest lepszy od drugiego człowieka. Oczywiście pod pewnym wzg. może stwierdzić, że jest mniej grzeszny, bo dany grzech go nie dotyczy, ale już pod innym – może okazać się gorszy od drugiej osoby. [Choć lepiej nie używać sformułowań lepszy/gorszy i porównywać się z innymi - szczególnie w celu wybielenia swoich grzechów.] Niemniej gdybyśmy mieli patrzeć tylko na siebie, to stalibyśmy się egoistami, dbającymi tylko o siebie i własne podwórko. I w żaden sposób nie moglibyśmy pomóc innym, bo przecież sami nie jesteśmy lepsi… Nie popadajmy w skrajności! Wszystko jest dobre, co służy dobru człowieka! A tylko od nas zależy, jak do tego podejdziemy.Pozdrawiam!\n8 października 2010 o 14:17 napisał:\nprzy piętnowaniu cech złych nie wolno zapominać o wywyższaniu cech dobrych. Dlaczego więc się zapomina widząc misję tylko w karceniu?\n8 października 2010 o 14:20 napisał:\nPrzy wychwalaniu cech dobrych nie wolno zapomnieć o cechach złych. Skąd więc oburzenie za skarcenie?\n8 października 2010 o 14:25 napisał:\nw kółko macieju, prawda? Jezus wyraźnie wywyższył przykazania miłości mówiąc, aby najpierw widzieć człowieka a potem grzech. „Bo choćbym mówił językiem aniołów, a miłosci bym nie miał..”Więc najpierw zobaczmy dobro.\n8 października 2010 o 14:26 napisał:\nA złu pobłażajmy. Bo tak wyczytałam z Twojej górnej wypowiedzi. Zresztą niedorzecznej.\n8 października 2010 o 22:30 napisał:\nnie, ale najpierw chwalić dobro, potem karcić na zło. Najpierw cieszyć się, że urodziła dziecko, potem hm, życie jest wartością nadrzędną, faktycznie, tu akurat nie ma nic do skarcenia.\n8 października 2010 o 14:52 napisał:\nNikt nie widzi misji samej w sobie w karceniu innych. Chodzi o dobro drugiego człowieka – by zwrócić mu uwagę na to, gdzie popełnia błędy. Nie zawsze da się przy okazji wychwalać czyjeś dobre cechy, bo często nie zna się na tyle drugiego człowieka (choć niewątpliwie w każdym takie cechy są!). Zresztą jeśli kogoś chcemy w czymś pouczyć i poprawiać, to nie możemy z kolei w tym samym czasie odwracać uwagi od problemu, skupiając się na jego zaletach. Bo to by wyglądało na taką pobłażliwość: „Źle postępujesz w takiej i takiej kwestii, ale mimo to jesteś dobrą osobą, więc rób tak dalej”.\n8 października 2010 o 22:35 napisał:\nNie zawsze da się przy okazji> wychwalać czyjeś dobre cechy, bo często nie zna się na> tyle drugiego człowieka (choć niewątpliwie w każdym takie> cechy są!). to nielogiczne. Bo jeśli zna się człowieka na tyle aby go karcić to też na tyle, aby go chwalić. Jeśli zaś nie znamy dobrych cech człowieka a tylko złe to albo faktycznie mamy do czynienia z jakimś rodzynkiem przepłnionym złem, albo to my mamy krzywe spojrzenie na ludzi, że nie dostrzegamy dobra.ale rozumiem, bo zło jest bardziej rzucające się w oczy więc łatwiej je dostrzec. Ale czy to ma być wystarczającym wyłumaczeniem?\nNie o to chodzi. Zwrócić uwagę komuś i poprawić go można zawsze, niekoniecznie znając daną osobę. I nie uważam, że jednocześnie należy go za coś pochwalić. Kiedy dziecko źle się zachowuje, jest karcone. I rodzice w tym samym czasie nie mogą mu dać czekolady za to, że poza tym incydentem przez cały dzień było grzeczne. Mogą zrobić to kiedy indziej, w innych okolicznościach. Tak samo powinno być z napominaniem: ktoś źle postępuje czy kieruje się fałszywymi zasadami, to zwróćmy mu uwagę na ten właśnie błąd, a nie szukajmy usprawiedliwienia i z pobłażaniem głaskajmy go po głowie. Jeśli to jest człowiek rozumny, to przyjmie pouczenie z pokorą, a nawet wdzięcznością. Jeśli nie, to się zaperzy i będzie się oburzał, że ktoś śmiał mu coś wytknąć. I to świadczy tylko o jego niedojrzałości i przekonania o nieomylności.\n10 października 2010 o 23:47 napisał:\noczywiście, karcić należy wtedy gdy jest postępek zły, chwalić gdy jest postępek dobry. Nie naraz, bo nie miałoby to sensu. Byle dostrzegać oprócz złych także i dobre. A jeśli ktoś jest strasznie zły nie przekreślać go od samego początku, jak mają w zwyczaju robić np. nauczyciele stając oko w oko z klasą znaną ze swego rozrabiarstwa.\n11 października 2010 o 10:45 napisał:\nZgadza się.Choć w przypadku tych (przykładowych) nauczycieli, to oni może nie tyle przekreślają rozrabiającą klasę na starcie, co po prostu sami nastawiają się na trud, jakich ich będzie czekać podczas pracy na lekcji z nimi. Bo stając oko w oko z trudnym przeciwnikiem, trzeba liczyć się z tym, że łatwo nie będzie. Nie można się łudzić, że nagle klasa na mojej lekcji będzie zachowywała się inaczej niż na innych. Trzeba znaleźć jakiś sposób na nią, by dało się normalnie z nią współpracować. Zresztą rozbrykanie uczniów wynika z ich niewychowania, więc to już zupełnie inna para kaloszy.\n11 października 2010 o 19:32 napisał:\nNastawienie na trud jest niezbędne, no i przewiduje ten trud aby wydobyć coś dobrego. Gorzej gdy nauczyciel nie nastawia się na trud twierdząc, że z taką złą klasą nie warto się trudzić i od początku stawia ich na straconej pozycji. Tylko nauczyciel ludzi dorosłych ma moralne prawo olać takich studentów, którzy nie raczą się zainteresować jego wykladem. Dzieci i młodzież poza wiedzą wymagają jeszcze odpowiedniego podejścia pedagogicznego.\n11 października 2010 o 20:24 napisał:\nMasz rację. Choć przede wszystkim dzieci i młodzież potrzebują wychowania w domu, którego niestety często nie mają…\n8 października 2010 o 15:51 napisał:\n~Nobody> Wszyscy jesteśmy powołani do apostołowania w swoich> środowiskach, głoszenia Ewangelii i pouczania tych, którzy> tego pouczenia potrzebują.TAK -do apostołowania czynem,czyli przykładem a nie słowem. Wiara przekłada się na miłość do Boga i do bliźniego. Tymczasem w tutejszych komentarzach dostrzegam więcej egocentryzmu niż miłości bliźniego. To inni są „be”, ja jestem „cacy” a zatem mam prawo napominać innych, że źle czynią. Zaś w życiu jest tak, że to z kolei inni czują się powołani do napominania nas. Każdy siebie mierzy inną miarą i swój grzech postrzega jako „lżejszy” od grzechu bliźniego. Koło się zamyka i to apostołowanie staje się pustosłowiem. .> Z tego, jak wypełniamy nasze apostolstwo, zostaniemy> rozliczeni przez Boga. Na pewno jednak nie należy siedzieć> z założonymi rękami i z obawy przed tym, że przypadkiem> mogę kogoś urazić, nie reagować na zło – to jest po prostu> bierność. O miłość i cierpliwość każdy musi dbać sam i> również przed sobą się z tego rozliczać. [Swoją drogą,> jeśli masz mi coś do zarzucenia, to proszę, napisz, w czym> uchybiłam.]personalnie nic Ci nie zarzucam; prowadzimy luźną dyskusję ; na krzywdę ludzką nie wolno być obojętnym;to znieczulica. Wykazywać zło i nazywać je po imieniu – TAK. Natomiast uważam, że nie do nas należy osądzanie, potępianie i wytykanie. Od tego jest spowiedź, aby tam rozliczać się ze swych słabości, a nie prać brudów publicznie i to nie swoich ale cudzych. Mnie kojarzy się to z KAMIENOWANIEM bez sądu. Ta cała dyskusja na tym blogu przywołała w mej pamięci namalowany przez J.P.II obraz Sądu Ostatecznego;Sędzią będzie BÓG OJCIEC ;Oskarżycielem „” SZATANObrońcą „” JEZUSodbywa się sąd bliźniego ; po czyjej stronie staniesz ? tu na blogu większość opowiada się po stronie oskarżyciela;a co się stanie, gdy przyjdzie kolej na nich, a inni staną także po stronie oskarżyciela, bo będą postrzegać ich czyny oczami złego ? Nie ma dwu osób identycznych; należy uwzględniać osobiste i niepowtarzalne położenia każdego penitenta. Natomiast tutaj się wydaje werdykt – kto jest katolikiem, a kto nie jest ! Moim zdaniem, już to GENERALIZOWANIE jest grzechem. Dla przykładu; aborcja jest grzechem, ale nie do mnie należy osądzanie i potępianie tych, którzy dopuścili się tego czynu. Brak okazji do grzechu nie czyni mnie świętą; natomiast świętymi mogą okazać się ci, którzy mimo niesprzyjających okoliczności nie dokonali aborcji, a zdecydowali na narodzenie poczętego życia. Ba; nie wolno nam także potępiać osoby które dokonały aborcji. naszą powinnością jest wspierać je modlitwą, gdyż mogą one cierpieć na syndrom aborcyjny. A co tutaj na blogu się czyni ? Odmawia się im prawa do używania miana katolika. Bądźcie miłosierni, jak miłosierny jest nasz Ojciec w Niebie; [przypowieść EWANGELIA Mt 18,21-35 Przypowieść o niemiłosiernym słudze].\n8 października 2010 o 17:06 napisał:\nMoralisto!Nie dokonuję oceny człowieka, nie odrzucam grzesznika. Ale grzech i zło należy nazywać po imieniu. Nie rozmydlać. Jeśli jednak ktoś odrzuca część zasad moralnych, albo je po swojemu chce interpretować to nie jest katolikiem.Bardzo prosty przykład.Rozpocząłeś studia, masz legitymację, ale chodzisz tylko na wybrane zajęcia. Choć wszystkie są obowiązkowe. Egzaminy zdasz tylko dwa, do następnych pięciu w ogóle nie podejdziesz. I to jest twoje założenie w punkcje wyjścia. Jesteś studentem?Na papierze tak. Tylko na papierze! Od strony moralnej jesteś zwykłym złodziejem, a nie studentem. A i tak koniec będzie znany.\n8 października 2010 o 20:13 napisał:\nKsięże Tomaszu > przypuszczam, że nie czytał Ksiądz wszystkich moich tutejszych wpisów stąd słowa; > Nie dokonuję oceny człowieka, nie odrzucam grzesznika.bowiem wyraźnie napisałam, że polemizuję z niektórymi tutejszymi komentarzami, a NIE z treścią notki > ale grzech i zło należy nazywać po imieniu. Nie rozmydlać.Oczywiście – grzech i zło należy napiętnować, jednak należy być bardzo ostrożnym, aby ” nie wylać dziecka z kąpielą”. Rozumiem rolę kaznodziei i nie dyskutuję z punktem widzenia Księdza. Proszę czynić swoją powinność, jak Księdzu dyktuje sumienie. > Jeśli jednak ktoś odrzuca część zasad moralnych, albo je> po swojemu chce interpretować to nie jest katolikiem.Nie mnie osądzać; kto jest katolikiem, a kto nim nie jest. Moja opinia mogłaby być bardzo krzywdząca, wszak pozory mogą mylić. Są ludzie, którzy minęli się z powołaniem i chociaż nie wykonują tego zawodu, to są bardzo dobrymi aktorami, więc mogłabym się bardzo pomylić. Nie chcę mieć nikogo na sumieniu, dlatego nie uzurpuję sobie prawa do oceny postępowania innych. Dekalog – drogowskaz na drogę do Nieba jest znany każdemu chrześcijaninowi i każdemu Bóg dał wolną wolę oraz rozum. To Bóg będzie rozliczał z tych darów – nie ja. Nie zostałam powołana do moralizowania. Inną rolę pełni kapłan – ma powinność przedstawiania punktu widzenia oraz interpretacji zasad moralnych oraz znaczenia przykazań. Dane mi było doświadczyć osobiście tego, że nawet kapłani różnie interpretują nakazy i zakazy, więc nie dziwi mnie różnica zdań wśród wiernych.> Bardzo prosty przykład.> Rozpocząłeś studia, masz legitymację, ale chodzisz tylko> na wybrane zajęcia. Choć wszystkie są obowiązkowe.> Egzaminy zdasz tylko dwa, do następnych pięciu w ogóle nie> podejdziesz. I to jest twoje założenie w punkcje wyjścia.> Jesteś studentem?> Na papierze tak. Tylko na papierze! Od strony moralnej> jesteś zwykłym złodziejem, a nie studentem. A i tak koniec> będzie znany.bardzo dziękuję za ten przykład. Póki jestem studentem, choćby tylko na papierze, to zawsze pozostaje szansa, na zaliczenie egzaminów, ukończenie uczelni i zdobycie tytułu . Póki jestem katolikiem choćby tylko we własnym mniemaniu, póty mam nadzieję, że Jezus mnie nie skreślił z listy SWEGO KOŚCIOŁA, a to ON jest GŁOWĄ, o czym zdarza się zapomnieć niektórym zarządzającym owczarnią Pana. Decydujący głos ma Bóg, a nie zarządca. Czy Jezus uzna mnie za złodzieja, jak Ksiądz studenta ? Czy punkt widzenia Jezusa będzie się pokrywał z punktem widzenia Księdza ? “Albowiem ktobykolwiek zachował całe prawo, a w jednym upadłby, stał się winien wszystkich przykazań” Gal 3,10 .Jeśli chcę zasłużyć na zbawienie przestrzegając Dziesięciu Przykazań, staję się dłużnikiem i muszę przestrzegać wszystkich. Zawsze i bez wyjątku. Nie ma na ziemi ani jednego człowieka, który zasługiwałby na zbawienie, bo nikomu jeszcze, oprócz Jezusa Chrystusa, nie udało się zachować Dziesięciu Przykazań. Oczywiście, że powinniśmy żyć zgodnie z nimi, ale nie oszukujmy się. Ponosimy druzgocącą porażkę w tej dziedzinie. Staramy się, czasem nawet bardzo, ale bezskutecznie. Jesteśmy grzesznikami. Według Biblii właśnie do tego służy prawo Boże. “Dlatego z uczynków prawa nie będzie usprawiedliwione żadne ciało przed jego obliczem, gdyż przez prawo jest poznanie grzechu” Rz 3,20 .Pokazuje nam ono Bożą sprawiedliwość, a naszą grzeszność. Dlatego zbawienie jest za darmo. Bo nikt nie jest w stanie na nie zasłużyć. To nie znaczy, że nic nie kosztowało. Miało swoją cenę. Biblia mówi, że KTOŚ inny za nie zapłacił.Toteż moje pragnienie bycia katolikiem nie wypływa z chęci przypodobania się Księdzu, lecz z miłości do TEGO, KTÓRY zapłacił za moje zbawienie. W NIM pokładam nadzieję, że nawet wówczas kiedy upadnę, ON poda mi pomocną dłoń.ON nie chce śmierci grzesznika. Na Niego zawsze mogę liczyć, na ludziach [także na księżach] zdarzało mi się w życiu zawieść. A mimo to staję w obronie grzesznika i często w obronie kapłanów przed antyklerykałami, wszak wszyscy jesteśmy tylko niedoskonałymi ludźmi .pozdrawiam\n8 października 2010 o 20:34 napisał:\nMoralisto!Nie zauważyłeś jednego „delikatnego” stwierdzenia – napisałem: w punkcie wyjścia. Trzeba to tłumaczyć, że na początku zakłada nie zdanie wszystkich egzaminów (nie będzie w ogóle do nich podchodził). To, co Ty napisałeś dotyczy zdawania i oblania. A to jest zasadnicza różnica.\n9 października 2010 o 09:29 napisał:\nKsięże Tomaszu – egzamin zasadniczy z naszej wiary w Jezusa Chrystusa zdawać będziemy, gdy zbliżymy się do Góry Tabor. Oby dane nam było wówczas wzorem dobrego łotra błagać; ” Jezu miłosierny, wystarczy, że wypowiesz moje imię, a w czeluściach piekła nie zginę” Amen ! Tego życzę sobie, Księdzu oraz wszystkim grzesznikom.\n9 października 2010 o 10:33 napisał:\nDo góry Tabor? A nie Golgoty? Nie pomieszałaś czegoś?\n9 października 2010 o 10:53 napisał:\nPomieszała Na Górze Tabor było Przemienienie\n9 października 2010 o 10:56 napisał:\n9 października 2010 o 11:04 napisał:\nSyla, faktycznie to są komentarze „Basi”. Ostatnio też pomyliła fakty z faryzeuszami i ksiądz zwrócił jej uwagę. Niestety tak to jest, jak się Biblię zna pobieżnie. Pozdrawiam.\n9 października 2010 o 11:09 napisał:\nGrot, dlatego na końcu zapytałam Moralistę czy przypadkiem ze strachu nie zmienił(a) nicku. Wątpię czy się przyzna, ale to nieważne.\n10 października 2010 o 13:03 napisał:\nNo właśnie na Górze Tabor nastąpiło PRZEMIENIENIE ; podobnie nastąpi przemienienie naszego życia i ciała w dniu śmierci; przemienienie z życia doczesnego w życie wieczne; czy dla wszystkich Góra Tabor stanie się takim przemienieniem ???? czy wszystkim w chwili śmierci dane będzie ujrzeć Jezusa w chwale Ojca ???? Jakże łatwo przychodzą Wam stwierdzenia; „‚POMIESZAŁA” ; siebie uznając za wszechwiedzących i nieomylnych. Uważam, że stosujesz mentalność Kalego; siebie, chociaż grzeszną, uważasz za godną miana katolika, lecz innych grzeszących prawa do tego miana pozbawiasz. Grzech to nie tylko aborcja, in vitro, ale także wiele innych przewinień i naruszeń przykazań Bożych oraz kościelnych. Siebie i swoje przewinienia mierzycie inną miarą, zaś wobec słabości bliźnich stosujecie inną miarę. Po przeczytaniu komentarzy pod tym postem dochodzę do wniosku, że na ten blog [do księdza] trafiają niektórzy ludzie poranieni przez życie i szukają pomocy, rady i pociechy, a dostają „kopa” od komentujących. Tak postąpiliście np. z Phoenixio. Jesteście tak zadufani w sobie, że każdy inaczej myślący niż Wy, jest traktowany jako wróg. Ten chłopak już więcej się nie pojawił i kto wie, gdzie trafi tym razem ze swym problemem, a Wy jesteście zadowoleni z siebie . To bardzo przykre.\n10 października 2010 o 18:59 napisał:\nPrzemienienie ma następować teraz, w naszym ziemskim życiu, dzięki modlitwie i Słowu Bożemu. Tymczasem swoim ziemskim pielgrzymowaniem zbliżamy się do Golgoty, gdzie ma się wypełnić nasza Droga Krzyżowa, o ile tylko nie odrzucimy wcześniej swojego krzyża… Dojście do Góry Tabor samo z siebie wiąże się z oglądaniem chwały Bożej, więc jeśli do niej dotrzemy, to będziemy Ją oglądać, nie musząc już o to prosić Boga – to będzie Jego łaska. Błagać Go o to możemy teraz, kiedy ciągle jesteśmy w drodze i nie wiemy, czy dojdziemy do celu… Ale z takim Przewodnikiem do Nieba nie powinniśmy się o to martwić. :)Jeśli o mnie chodzi, zapytałam tylko, czy Ocelota czegoś nie pomieszała. Jeżeli miała co innego na myśli, jakąś swoją wizję, którą niezbyt precyzyjnie ujęła, to mogła nam to wytłumaczyć. Nie widzę przeszkód. Tymczasem nie popadajmy w paranoję, że zwrócenie komuś uwagi, iż pomieszał wydarzenia z życia Chrystusa, jest zaraz wywyższaniem się i uznawaniem siebie za wszechwiedzących i nieomylnych. Nie przypisuj nikomu, proszę, zaraz złych intencji. Bynajmniej nikt z powodu znajomości różnicy między obydwiema górami nie uważa się za eksperta wiedzy religijnej.Poza tym jeśli masz coś komuś do zarzucenia, to może skieruj swoje słowa do konkretnej osoby? Bo z Twojej wypowiedzi trudno wywnioskować, do kogo o co masz pretensje. Tymczasem takie ogólne pisanie i wrzucanie wszystkich do jednego worka jest nie tylko krzywdzące, ale i nic nie wnosi (poza kolejnymi niepotrzebnymi i w niektórych wypadkach nieuzasadnionymi oskarżeniami), bo nie pozwala na konkretny i owocny dialog.Pozdrawiam!\n10 października 2010 o 19:44 napisał:\nMatko, a Ty jak pisałaś z Phoenixem? Spoko, Phoenix jest na jowalu, nie masz co się martwić.\n8 października 2010 o 20:22 napisał:\nMoralisto, a jak TY widzisz możliwość apostołowania i napominania innych na blogu, jak nie słowem? Po to tu jesteśmy, by ze sobą rozmawiać. Myślę, że problem nie tkwi w tym, że ktoś komuś zwróci uwagę, tylko niektórzy że w każdej odpowiedzi doszukują się ataku na własną osobę. I nawet w emocjonalnie niezabarwionej wypowiedzi szukają agresji czy czyjejś pychy. Trochę więcej dystansu i spokoju przy czytaniu komentarzy innych!Mówisz o osądzaniu, a sama oskarżasz ks.Tomasza, nazywając go oskarżycielem. Nie podoba Ci się taka postawa, a sama taką przyjmujesz. Nikt tu nikogo nie osądza, a nazywanie grzechy złem to obowiązek każdego wierzącego, ogólnie: każdego człowieka. I tu nie chodzi o to, że jak ktoś dokonał aborcji, to nie jest katolikiem. Jeżeli nie zdawał sobie sprawy z tego, że morduje swoje dziecko, nie był w pełni tego świadomy czy wolny w swej decyzji, a teraz żałuje, to przecież zostanie mu to wybaczone. Chodzi raczej o tych, którzy popierają aborcję – sam grzech, a tym samym zachęcają innych do niego. Możliwe, że sami nigdy nie znajdą się w takim położeniu, by musieli uciekać się do takich sposobów, ale dają na to innym przyzwolenie, nazywając to prawem kobiety. Jeśli ktoś kieruje się takimi zasadami, to nie jest katolikiem.\nNobody >> Moralisto, a jak TY widzisz możliwość apostołowania i> napominania innych na blogu, jak nie słowem? swoją wizję apostołowania przedstawiam na swoim blogu religijnym. Zbyt obszerny byłby to komentarz gdybym miała tutaj Ci odpowiedzieć na to pytanie. Nie twierdzę, że czynię to doskonale. Wyrażam swoja wiarę w Jezusa Chrystusa tak, jak potrafię i jak jest mi to dane. Po to tu> jesteśmy, by ze sobą rozmawiać. Myślę, że problem nie tkwi> w tym, że ktoś komuś zwróci uwagę, tylko niektórzy że w> każdej odpowiedzi doszukują się ataku na własną osobę. I> nawet w emocjonalnie niezabarwionej wypowiedzi szukają> agresji czy czyjejś pychy. Trochę więcej dystansu i> spokoju przy czytaniu komentarzy innych!Proszę – wyjaśnij mi, czy uzurpowanie sobie prawa do wydawania wyroku, czy ktoś jest katolikiem czy nie, nie jest wykraczaniem poza nasze kompetencje ? Aborcja jest złem; in vitro jest złem; nie korzystanie z sakramentu pojednania także jest dla wierzącego złe itd. ale…..każdy ma wolną wolę i rozum – dary Boże. Czy nie należałoby ograniczyć się do stwierdzenia i uzasadnienia – dlaczego złego ? > Mówisz o osądzaniu, a sama oskarżasz ks.Tomasza, nazywając> go oskarżycielem.nikogo nie nazywam oskarżycielem. Przykład Sądu Ostatecznego to obraz nakreślony przez J.P.II .To każdy sam powinien zdecydować; po której stronie chce się opowiedzieć. Ba, uważam że powinien uczynić to we własnym sumieniu, niekoniecznie na blogu. Piszę ogólnie. Nie ośmieliłabym się nikomu zarzucić, że nie jest katolikiem, bo to czy tamto, a Ty usiłujesz mi wmówić, że kogoś ośmieliłabym się nazwać oskarżycielem?? Nie !!! Broń mnie Panie Boże przed takim zachowaniem. A już na pewno nie czepiałabym się kapłana, wszak w dziedzinie wiary liczę się z jego zdaniem. Nie podoba Ci się taka postawa, a sama> taką przyjmujesz. Nikt tu nikogo nie osądza, a nazywanie> grzechy złem to obowiązek każdego wierzącego, ogólnie:gdyby tutaj grzech był nazwany złem, nie zabierałabym głosu; gdyby było napisane ; ABORCJA JEST ZŁEM i podane uzasadnienie, lecz tutaj wydaje się wyrok- NIE JEST KATOLIKIEM; a Ty twierdzisz, że to nie jest osądzanie ? > każdego człowieka. I tu nie chodzi o to, że jak ktoś> dokonał aborcji, to nie jest katolikiem. Jeżeli nie zdawał> sobie sprawy z tego, że morduje swoje dziecko, nie był w> pełni tego świadomy czy wolny w swej decyzji, a teraz> żałuje, to przecież zostanie mu to wybaczone. Chodzi> raczej o tych, którzy popierają aborcję – sam grzech, a> tym samym zachęcają innych do niego. Możliwe, że sami> nigdy nie znajdą się w takim położeniu, by musieli uciekać> się do takich sposobów, ale dają na to innym przyzwolenie,> nazywając to prawem kobiety. Jeśli ktoś kieruje się takimi> zasadami, to nie jest katolikiem.Widzisz -moim zdaniem jest to proces bardziej złożony. Z reguły niewierzący powołują się na prawa kobiet, ale załóżmy że także katolicy popierają aborcję; zatem oni powinni zdawać sobie sprawę z popełnianego grzechu. Nie przyszło Ci do głowy, że takie trucie na okrągło i wyrokowanie jeszcze bardziej ich zacietrzewi ? Na zasadzie; co tobie to do tego, to mój grzech, ty patrz siebie. Nic nie jest li tylko białe albo czarne; są jeszcze inne barwy. Może te osoby potrzebują czasu, aby to przeanalizować, przetrawić i przeżuć ? Zaś lokowanie ich z góry poza Kościołem – nie jesteś katolikiem- pozbawia ich kontaktu z Chrystusem; a nikt i nic tak nie przemawia do ludzkiego serca i nie przekonuje, jak Duch Św. Zamiast „wyzywać ich- nie jesteś katolikiem” może należałoby się za nich modlić o światło Ducha Św. ???Pisząc tutaj nie kieruję się emocjami; nie mam także osobistych problemów ww tej dziedzinie; to jednak nie czyni mnie świętą. Brak możliwości [pokusy] do grzechu, nie oznacza bycia sprawiedliwym. Uważam, że tym osobom należy się pomoc – w ostateczności modlitewna, a nie wyzywanie i godzenie w czuły punkt- dziecka Bożego. Któż z nas jest doskonały ? jeśli nie grzeszymy w ten sposób, to zapewne w inny, gdyż wszyscy jesteśmy grzesznikami, więc co nas upoważnia do wyrokowania – kto jest katolikiem, a kto nie ??? czy to nie jest sprawa Sędziego ? Zło jest złem i należy je nazywać po imieniu, ale ono tkwi także w nas. Wobec tego wszyscy nie jesteśmy godni nazywać się katolikami.\nPisanie, że ktoś nie jest katolikiem, bo postępuje wbrew przykazaniom Bożym i kościelnym nie jest osądzaniem, tylko stwierdzeniem faktu. Albo jesteś osobą prawdziwie wierzącą i przyjmujesz wiarę z wszystkimi jej tak przykazaniami, jak i przywilejami, albo tworzysz sobie swoją własną religię, dostosowaną do własnych potrzeb. Ale wtedy nie jesteś już katolikiem, tylko… kimś innym. ;)Poza tym stwierdzenie, że ktoś nie jest katolikiem nie jest wyrokiem. Jeśli już chcesz to w takich kategoriach traktować, to zważ, że dana osoba sama taki na siebie wydaje, postępując tak a nie inaczej. Czy jeśli matka zachowuje się wobec dziecka jak nie-matka, nie wypełniając swoich obowiązków wzg. niego, to czyż sama nie odbiera sobie miana prawdziwej matki?W przeciwieństwie do Ciebie uważam, że komu jak komu, ale właśnie katolikom popierającym aborcję trzeba zwracać uwagę na błąd ich myślenia. Popełniają grzech, a na to trzeba od razu reagować. Jak Ty to sobie wyobrażasz, że dasz im czas? Poczekasz aż sami zdecydują i zabiją dziecko, a może potem, gdy odezwie się w nich sumienie, zrozumieją swój błąd i zmienią swoje myślenie? Wtedy jednak trcohę będzie za późno… Właśnie po to się zwraca uwagę na problem aborcji, aby błądzący w tym względzie ludzie zaczęli o tym myśleć zanim dojdzie do tragedii.Oczywiście, że osobom borykającym się z problemem aborcji powinno się pomagać. To nie ulega wątpliwości. Nie uważam natomiast, że nazywanie rzeczy po imieniu i pisanie, że ktoś, postępując wbrew zasadom wiary i Kościoła, nie jest katolikiem, jest jego wyzywaniem. To jest po prostu prawda, którą trzeba przyjąć. Bo trzeba być albo zimnym, albo gorącym, a nie letnim. Być „tak-tak” albo „nie-nie” – czyli zdecydowanie określonym. I nie! Sam fakt grzeszenia nie odbiera nam możności nazywania siebie katolikami, lecz to, jaką stałą postawę w swoim życiu przyjmujemy wobec jasno określonych i przyjętych przez Kościół zasad. Zrozum wreszcie tę zasadniczą różnicę…\n9 października 2010 o 10:55 napisał:\nCałkowicie się z Tobą zgadzam Nobody :)P.S. Dzięki za komentarz pod felietonem\n9 października 2010 o 11:08 napisał:\nDzięki. :)PS: Nie ma za co. Ciekawe, kto będzie następny…?\n9 października 2010 o 11:11 napisał:\n9 października 2010 o 11:25 napisał:\nNobody, nic nie dodam. Napisałaś to, co i ja bym napisał. Radosnego dnia.\n9 października 2010 o 11:57 napisał:\nMiło mieć z kimś identyczne zdanie. Dziękuję i również życzę pięknego dnia!\n8 października 2010 o 13:14 napisał:\nSzyba wenecka >> A ja jak czytam Twój komentarz to nasuwa mi myśl. Żaden> kapłan nie powinien zwracać uwagę zło czyniącym i nie> powinien ich upominać, bo powinien sam patrzeć na swoje> czyny. To co piszesz, to paranoja. Czyż w Piśmie Świętym> nie jest napisane, by upominać…czy jesteś kapłanem ? kto z komentujących tutaj [oprócz ks. Tomasza oraz ks. Adama] jest kaznodzieją ? JEZUS UPOMINAŁ GRZESZNIKÓW Z MIŁOŚCIĄ, tylko przemądrzałych faryzeuszy mających wysokie mniemanie o sobie ostro napominał. Kapłan ma do spełnienia swoją misję, ale nie bez znaczenia jest forma napominania. Nie komentuję notki, lecz komentarze; ale skoro zahaczyłaś o ten temat to wspomnę; ” Ewangelia Łukasza 12,48 „Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele zlecono, tym więcej od niego żądać będą.”\nsą 2 najważniejsze miłości Boga i bliźniego. I najpierw trzeba widzieć człowieka dopiero potem grzech. Nie zamykać oczu na grzech oczywiście, ale widzieć go w kontekście wszystkich czynów jakich dokonał. to ad tematy rozmów o znajomych. Nie cieszy co dobrego zrobił tylko donosimy księdzu co zrobł złego\n8 października 2010 o 13:39 napisał:\nTrzeba widzieć jedno i drugie. I dokonujesz nadinterpretacji, jak zwykle.\n8 października 2010 o 11:58 napisał:\nOcelota – mentalność ludzka ma różne oblicza. Inną miarą mierzymy siebie, zaś inną miarą bliźnich. Czasami swoje grzechy, nawet te ciężkiego kalibru, potrafimy ubrać w różne usprawiedliwienia, zaś źdźbło w oku brata bardzo nas razi. Nic na to nie poradzimy. Jezus o tym doskonale wiedział, dlatego tą podwójną moralność zawarł w wielu przypowieściach zapisanych w Biblii. Czytając Twój komentarz odnoszę wrażenie, że koncentrujesz się na spowiedzi ustnej w konfesjonale; tymczasem taka spowiedź jest niepełna, jeśli wcześniej szczerze nie wyspowiadamy się [rachunek sumienia] przed Panem Jezusem. Jeśli nie poprosimy Ducha Św. o światło i natchnienie – jaki nasz grzech najbardziej zranił Jezusa. To ułatwi nam szczery żal za grzechy i z tego wypłynie szczere pragnienie poprawy – nie dla „oka” ludzkiego lecz dla miłości Jezusa miłosiernego. To sprawia, że nie zwracam uwagi na to, czy inni postrzegają mnie jako katolika. Dla mnie najważniejsze jest, aby być blisko Pana już tu i teraz, bo stając przed Jego obliczem -zawsze jestem prochem i niczem. Wszystko, co we mnie dobre, jest Jego dziełem, a mój jest tylko grzech, więc ofiarowuję mu to, co mam i proszę, aby przemienił we mnie to, co złe na dobre, a u Boga wszystko jest możliwe. Ofiarowując Mu swój grzech, całkowicie należę do Niego, nawet wówczas gdy spowiednik uzna, że ten grzech stanowi przeszkodę do zjednoczenia się z Nim. Przypuszczam, że Twoje rozgoryczenie wynika z faktu, że z jakichś przyczyn nie możesz skorzystać z sakramentu pojednania. Takim osobom należało by mówić o KOMUNII DUCHOWEJ. Jezus nikogo nie odtrąca, nikim nie pogardza i nikogo nie spisuje na straty. Powołam się na króciutki epizod z życia o.Pio; „Doszło nawet do tego, że pewnego dnia szatan zasiadł w konfesjonale Ojca Pio i oświadczył młodej dziewczynie, że jest potępiona. Ona zaś, załamana poszła odszukać Gwardiana. Ojcu Pio łatwo było się wytłumaczyć, skoro nie opuszczał swej celi. Dziewczyna powróciła i wyspowiadana przez ojca Pio odeszła uspokojona. To także szatan popchnął niektórych ludzi do zniesławienia stygmatyka aż zakazano mu sprawować publicznie Najświętszą Ofiarę oraz spowiadać [ktoś -pewnie posłużył się ktosiem szatan – wtedy powiedział ojcu Pio, że Kościół już go nie potrzebuje, a Gwardian odpowiedział;”ale ja potrzebuję Kościoła” . Zbyt dobrze wiedział szatan, ile kosztowało go działanie ojca Pio. Te diabelskie machinacje trwały jednak tylko przez dziesięć lat. Na końcu ZAWSZE ZWYCIĘŻA BÓG.” Mając to na uwadze, należy bezgranicznie zawierzyć Bogu, a nie ludziom, którzy mogą być narzędziem szatana, mimo dobrych chęci. Mówi się czasami, że dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane. Myślę, że powinniśmy sobie postawić pytanie ; JAKIM JA JESTEM KATOLIKIEM w warunkach [okolicznościach] przyszło mi żyć i pełnić wolę Bożą, a nie roztrząsać – jakim katolikiem jest ktoś.\n8 października 2010 o 13:44 napisał:\npodoba mi się to co piszesz Moralisto. Chrystus jest największą mądrością i wie która spowiedź jest właściwa, a która nie bardzo. Relacje spowiadający się – Chrystus są jasne. Razi jedynie, choć razić nie powinna, wspólnota kościelna. Jesteśmy wszyscy grzeszni, lecz niektórzy zdają się o tym zapominać i zamiast zacząć od siebie myślą wyłącznie jakby naprawić innych. Ponieważ grzech jest z racji naszego człowieczeństwa nie do wyeliminowania całkowicie, lepszym chyba sposobem dla czepialskich jest przyczepienie się do jakiejś dobrej cechy innego i podbudowywania aby ją zwielokrotniał, zamiast przyczepiać się do cech złych i ich eliminacji. Z psychologicznego punktu widzenia miałoby to dużo lepsze efekty, bo nikt nei lubi być karcony za to chwalony jak najbardziej. Dziwe, że o zukaniu dobra i namawianiu do jego zwiększania nie są już tacy chętni.\n8 października 2010 o 13:50 napisał:\nRadzę przeczytać, co napisałaś i odnieść to również do siebie. Doskonałą ocenę siebie zrobiłaś.\n8 października 2010 o 16:47 napisał:\nocelota>> podoba mi się to co piszesz Moralisto. nie piszę tego, aby się to komuś podobało; tak dyktuje mi serce. Chrystus jest> największą mądrością i wie która spowiedź jest właściwa, a> która nie bardzo. Relacje spowiadający się – Chrystus są> jasne. Razi jedynie, choć razić nie powinna, wspólnota> kościelna. Jesteśmy wszyscy grzeszni, lecz niektórzy zdają> się o tym zapominać i zamiast zacząć od siebie myślą> wyłącznie jakby naprawić innych. Wspólnota kościelna jest taka, jacy są ludzie, a że z natury grzeszni, to nie należy oczekiwać, że nagle staną się aniołami. Zadam Ci pytanie; dlaczego tak bardzo zależy Ci na tym, aby inni odbierali Ci miano katolika. To ich problem. Dla nas, wierzących, winna się liczyć relacja z Jezusem. Mając czyste sumienie już tak nie boli fakt, że ktoś nazywa mnie pseudokatolikiem. To on będzie z tego rozliczany. Ilu świętych było ekskomunikowanych zanim okazało się, że to zarządzający Kościołem byli w błędzie ? To prawda, że są tacy co by chcieli pouczać innych i naprawiać czyli uszczęśliwiać na siłę i kształtować na swój obraz [wedle swego wyobrażenia PRAWDY], ale jeśli uznasz to za ich słabość i nad nią się ulitujesz, to nic na tym nie straci Twoja prawda.. > racji naszego człowieczeństwa grzech nie do wyeliminowania> całkowicie, lepszym chyba sposobem dla czepialskich jest> przyczepienie się do jakiejś dobrej cechy innego i> podbudowywania aby ją zwielokrotniał, zamiast przyczepiać> się do cech złych i ich eliminacji. Z psychologicznego> punktu widzenia miałoby to dużo lepsze efekty, bo nikt nie> lubi być karcony za to chwalony jak najbardziej.Nie jestem psychologiem, więc z tego punktu widzenia nie będę podchodzić do tematu. Natomiast ten kij ma dwa końce.Zło lubi być na świeczniku, dlatego jest wszędobylskie i łapie się wszelkich metod; a czasami nawet przebiera się za dobro,zaś ludzie przykładający wagę do pozorów dają się nabrać. Z tego względu nie należałoby zbyt wiele mówić i nagłaśniać zła, bo nas po prostu zdominuje. To dobro potrzebuje promocji i pokazywania, że istnieje i że szatan nie jest wszechmocny, tylko na takiego się kreuje. Wszechmocny jest Bóg i święcie wierzę w to, że dobra w świecie jest więcej niż zła. Ale…. nie można też bagatelizować zła. Szatan to zbuntowany anioł, zatem oprócz miłości posiadający wiele przymiotów Boga. Toteż uważam, że zło możemy pokonać bronią, której brakuje szatanowi – miłością. Moim zdaniem należy głośno i często mówić; NIE ZABIJAJ [uwzględniając wszelkie formy tego czynu], ale nie kamienujmy tych, którzy dokonali tego czynu, bo wpychamy ich w szpony złego. On tylko na to czeka. Pomóżmy im naprawić ten grzech, choćby tylko poprzez wsparcie modlitewne. Wspomniałaś o „oknie życia” a ja dodam ; dom dla matek z dziećmi itd. Nasza mentalność społeczna bardziej krzywdzi te dziewczyny, które mimo wątpliwości i mimo zaszczucia przez środowisko zdecydowały się urodzić. Nazywa się je puszczalskimi, zaś tym, które dokonały aborcji nie czyni się zarzutów, w myśl powiedzenia :”co oczy nie widzą….” Wynika to z niedoskonałości ludzkiej; sugerujemy się tym, co widzimy bądź co słyszymy. Oceloto – według mnie, nie należy ani promować zła, ani też go bagatelizować. Podkreślam ZŁA. Natomiast napominanie grzesznika powinno odbywać się w duchu miłości i pokory. Wszelkie wywyższanie siebie i wysokie mniemanie o sobie, to objaw zarozumiałości. Szatanowi wystarczy przecież tylko szczypta zbytniej pewności siebie zasiana w serce człowieka, by z dobrego katolika uczynić swoje narzędzie.Jednak jest to tylko moje zdanie. Nie jestem specjalistą, a prostym człowiekiem pragnącym być godnym miana KATOLIK. Także w tej dziedzinie; ” Liczę na Ciebie, Ojcze, na Twą Ojcowską dłoń, Liczę na Ciebie, Ojcze, liczę na każdy dzień, Liczę na Ciebie, ufam Tobie i nie zawiodę się. ….”\n8 października 2010 o 16:52 napisał:\nP.S. przepraszam; wkradł się błąd w zdaniu :”Zadam Ci pytanie; dlaczego tak bardzo zależy Ci na tym, aby inni odbierali Ci miano katolika.” Chochlik zjadł słowo NIE ; zatem zdanie to powinno brzmieć; „Zadam Ci pytanie; dlaczego tak bardzo zależy Ci na tym, aby inni NIE odbierali Ci miana katolika ???.\n8 października 2010 o 22:59 napisał:\noo, interesuje mnie w tym wypadku tylko zdanie księży (poza bliskimi) chociaż też nie wszystkich, bo też są tylko ludźmi i zdarza się, że osobowość przesłania im właściwe podejście pedagogiczne\n10 października 2010 o 18:25 napisał:\nKomentarze nie mają limitów, chyba że Pan Bóg sie wkurzy i walnie w Ciebie piorunem za te wszystkie herezjeKatolik mówi, że kobieta ma prawo zabić dziecko? To nie jest Katolik, to morderca.Katolik mówi, że można używać środki antykoncepcyjne i współżyć przed ślubem? To nie Katolik, to cudzołożnik.Katolik popiera in vitro? Zabija kilka istnień, by jedno mogło żyć? To nie Katolik, to nazista.\n10 października 2010 o 18:33 napisał:\nA, tu sie to wkleiło. To jest oczywiście odpowiedź dla Oceloty (komentarz kilka metrów wyżej, taki trochę przydługawy).\n11 października 2010 o 00:21 napisał:\nNie tylko kobieta zabija dziecko, mężczyzna i jej otoczenie również. Dlaczego to ją się tylko wini? Współżycie.. jesteś żonaty? byłeś prawiczkiem do ślubu i do ślubu nie mastrurbowałeś się? in-vitro. masz dzieci? możesz mieć dzieci? antykoncepcja – popierasz lekcje wychowania do życia w rodzinie w dużej liczbie godzin uczące NPR przez specjalistów a nie przez nauczycieli z łapanki? Zasady KK są jasne, ale życie toczy się w różny sposób i aby oceniać (jeśli w ogóle mamy do tego prawo), należy wiele uwagi każdemu przypadkowi bo wina choć zawsze istnieje, za każdym razem jest mniejsza lub większa w zależnoci od okoliczności. Jeśli nie znamy tych okoliczności mówiąc winny stawiamy w jednym rzędzie perfidne dzieciobójczynie z osobami stłamszonymi przez otoczenie; w jednym rzędzie stosujących antykoncepcję aby w trakcie choroby nie zarazić potencjalnego dziecka z tymi, którzy z lenistwa i pogardy w stosunku do dzieci nie chcą ich mieć itd. Naprawdę sytuacje są różne\n11 października 2010 o 20:32 napisał:\nZa śmierć dziecko w przypadku aborcji rzeczywiście nie tylko kobieta jest winna, ale wszyscy, którzy się na to zgodzili, pochwalali ten czyn, proponowali lub wręcz do niego zmuszali. Na nich ciąży odpowiedzialność za śmierć dziecka nienarodzonego. Warto jednak zauważyć, że w tych szczególnych przypadkach TYLKO KOBIETA jest w stanie URATOWAĆ swoje DZIECKO przed wyrokiem ŚMIERCI, który często wydają na nie inni, jeszcze przed jego narodzeniem. To naprawdę dużo! Tylko w jej rękach (a raczej łonie) spoczywa los jej dziecka!\n8 października 2010 o 07:25 napisał:\nnotoryczne odrzucanie pokuty…a jeżeli człowiek żałuje, chce iść do spowiedzi tylko…nie może, nie jest to ani strach przed Bogiem ani wstyd przed księdzem, nie jest to ułomność fizyczna tylko psychiczna, która nie pozwala podejść do konfesjonału..czy to też jest podciągnięte pod odrzucanie pokuty? czy niemożność pójcia do spowiedzi jest usprawiedliwiona tylko czynnikami fizycznymi czy również psychicznymi\n8 października 2010 o 11:53 napisał:\nJest to do rozwiązania. Umów się z księdzem na rozmowę, która będzie jednocześnie spowiedzią. Powiedz księdzu o swoich problemach natury psychicznej, a on powinien sobie z tym poradzić.\n8 października 2010 o 12:24 napisał:\ndla Księdza wszystko jest takie proste..gdybym potrafiła, gdybym mogła o tym rozmawiać nie byłoby problemu\n8 października 2010 o 12:30 napisał:\nGdybym chciała… co może być ważniejsze od życia wiecznego? Nawet takie argumenty Cię nie przekonują? Dziwne. Mnie takie argumenty przekonały, a też byłam psychicznie zamknięta na spowiedź. Myślę, że tutaj w dużej mierze ma wpływ szatan i bardzo z tego powodu się cieszy.\n8 października 2010 o 12:55 napisał:\nłatwo przychodzi Ci ocenianie innych, zbyt łatwo..\n8 października 2010 o 13:03 napisał:\nAniu, ale Hania w żaden sposób Ciebie nie oceniła. Zwróciła tylko uwagę na to, co jest najważniejsze: życie wieczne. I właśnie mając je na względzie, powinnaś spróbować coś zrobić ze swoimi blokadami psychicznymi. Niestety, nie zmienisz niczego, siedząc w zamknięciu i nawet nie próbując się przełamać. To właśnie od Ciebie wszystko zależy – czy odważysz się podjąć jakieś kroki w tym kierunku. To wymaga Twojej woli, chęci i determinacji! Łatwo nie będzie, ale jeśli nie spróbujesz, nic się nie zmieni…Pozdrawiam ciepło!\n8 października 2010 o 13:09 napisał:\nAniu, Hania Cię nie oceniła. O swoich problemach napisz w mailu. To nie są problemy, które można rozwiązywać na forum.\n8 października 2010 o 13:18 napisał:\nAniu, nikogo nie oceniam. Chciałam zwyczajnie pomóc. Szkoda, że tak zawzięcie szukasz usprawiedliwienia swoich czynów\n8 października 2010 o 13:52 napisał:\nKsięża są różni, Chrystus jest jeden. Łatwiej o spowiedź gdy wie się, że za tym księdzem siedzi Jezus i że nasze słowa, nawet słyszane pierwszy raz dla danego spowiednika, są dla Boga znane i On wie co poradzić niezależnie od tego co powie ksiądz. Ksiądz jest tylko człowiekiem, rzadko psychologiem. Przeczytaj to, co napisł Moralista. Modlitwa do Ducha św. o dobrą spowiedź powinna ułatwić przełamanie oporów.\n8 października 2010 o 08:02 napisał:\nTo ja poproszę o odpowiedź na pytania:1) Para się kocha i są ze sobą już długi czas chcieliby zamieszkać razem, jednak nie stać ich na ślub (jeśli zapłacą za ślub to nie będą już mogli mieszkać i odwrotnie) przypominam, że to księża wyciągają rękę po 800 zł za udzielenie ślubu (tak jest w mojej parafii i jakoś nikt na to nie reaguje bo ksiądz może utrudnić życie więc pokornie dają)2) Małżeństwo jak małżeństwo chcą ze sobą współżyć (przecież mają do tego prawo) jednak nie stać ich na dziecko. Kalendarzyk forma zawodna (czego dowodem jestem ja sam) czy kościół da mi pieniążki na nakarmienie dziecka, puszczenie go do szkoły, ubranie itp? Pytam bo księża z jednej strony mówią, że małżeństwa mogą już sobie współżyć do woli i mieszkać razem, ale dziecko w przypadku gdy pary na nie nie stać to i tak tej pary problem..nie jestem ateistą i antyklerykałem chciałem tylko poznać odpowiedzi na nurtujące mnie pytania. Pozdrawiam\n8 października 2010 o 12:01 napisał:\nNie przyjmuję argumentacji finansowej, bo znam wielu księży, którzy za „Bóg zapłać” błogosławią pary małżeńskie. Oczywiście paranoją jest, kiedy ktoś mówi, że nie ma pieniędzy a robi wesele na 100 osób (znałem i takie pary). Napisz w mailu skąd jesteś, a ja Ci wskażę księdza, który pobłogosławi Cię za darmo.Co do potomstwa, to Nauka Kościoła jest jasna. Małżonkowie decydują kiedy i ile będą mieć dzieci. A co do naturalnych metod planowania rodziny, to zapraszam do poradni przedmałżeńskiej. Tam dowiesz się jak bardzo skuteczne są naturalne metody planowania rodziny i nauczysz się tych metod. Pozdrawiam w Panu!\n8 października 2010 o 12:37 napisał:\nJa skorzystałam z takiej poradni. Miałam ogromny problem ze stosowaniem takiej metody, gdyż mam bardzo nieregularny cykl. Problemy ze śluzem płodnym (kilka razy w cyklu) Mimo tego nauczyłam się i poznałam swój organizm. Bardzo fachowo mi wytłumaczono i w przeciągu kilku miesięcy miałam pełną kontrolę. Naturalną metodę stosuję już kilka lat i jest niezawodna. Pozdrawiam.\n8 października 2010 o 12:52 napisał:\nNiestety wiele osób, by usprawiedliwić stosowanie prezerwatyw wymyśla bajeczki o nieskuteczności metod naturalnych. W rzeczywistości żadna z tych osób nigdy nawet nie próbowała się nauczyć tej metody. Jest to najskuteczniejsza metoda. Ale łatwiej jest założyć gumkę niż natrudzić się, nauczyć kontroli nad własnym organizmem. Kolejną bzdurą jest wymówka typu wyjazd, czy choroba zmieniają długość cyklu – owszem mogą zmienić, ale naturalne metody są przygotowane na wszystko. Wystarczy tylko nauczyć się stosować.\n8 października 2010 o 13:41 napisał:\nyhm zakładam, że na „wypadek wpadki” mogę się do Ciebie zgłosić po pieniążki na dzidziusia ? Nie jestem kimś głupim i bardzo bym prosił odnosić się do mnie chociaż z odrobiną szacunku i zrozumienia. Moją partnerka ma problemy z tarczycą i leki, które przyjmuje sprawiają, że praktycznie wszystko jest nieregularne, a na dobrą sprawę będzie je musiała przyjmować baaaardzo długo co w takim wypadku? Życie w wiecznej czystości? Może stadko dzieci?\n8 października 2010 o 13:58 napisał:\nJeśli już, to Twoja forma pisania pozbawia Cię szacunku. Nie szanujesz siebie i swojej godności jako człowieka pisząc w ten sposób. Nie rozumiem też słowa „partnerka” – czyli nie żona??? Trudno z Tobą wchodzić w jakąkolwiek dyskusję na poziomie. Bo jeśli nie żona, to dla katolika sprawa jest jasna, a jeśli żona i nazywasz ją partnerką, to bez komentarza.Powtórzę jeszcze raz idź do poradni przedmałżeńskiej, tam Cię wszystkiego nauczą.P.S. Też biorę leki na niedoczynność tarczycy. W niczym to nie przeszkadza.\nprzede wszystkim nie wiem gdzie i jak moja forma pisania pozbawia mnie szacunku?? Jeśli popełniłem błędy popraw mnie, a jeśli nie to jakim prawem tak mówisz ??po drugie… gratuluję naprawdę, o ile się nie mylę na żony mężowie często mówią „partnerki życiowe” to złe określenie?? Czym innym jest żona jak nie partnerką na tej samej drodze życia ? Czym innym jest mąż jak nie partnerem? po trzecie sposób w jaki Ty się wyrażasz zastanawia mnie jakim cudem katolicy mają być lepiej postrzegani przez innych jak mają faktycznie szerzyć Słowo Boże skoro gdy znajdują kogoś kogo pytania, poglądy, wypowiedzi w jakiś sposób im nie pasują to od razu mówią: „Trudno z Tobą wchodzić w jakąkolwiek dyskusję na poziomie” ? Może to Twój sposób jej prowadzenia uniemożliwia tej dyskusji osiągnięcie jakiegoś poziomu?\n8 października 2010 o 14:16 napisał:\nJeśli nie widzisz w swojej wypowiedzi braku szacunku, to jest to bardzo dziwne. Ty nie pytasz, ale zarzucasz. Narzucasz swój styl myślenia i używasz sformułowań, które są dalekie od delikatności. Mężczyzna, który nie szanuje swojej żony będzie nazywał ją partnerką. Kochający zawsze powie „moja żona”, a jak już chcesz to „mój przyjaciel na drodze życia”, bo partner może być w interesach. A to, że piszę, że nie będę z Tobą dyskutowała, to właśnie dlatego, że nie szanujesz siebie i innych. Piszesz o jakimś „stadku dzieci” – przepraszam, dziecko to bydło??? Współżycie seksualne jest aktem miłości a nie wpadką i zabawą w ciuciubabkę. I Ty uważasz, że szanujesz siebie używając takiego języka??? Ja siebie szanuję, więc na tym poziomie nie rozmawiam.\n8 października 2010 o 14:29 napisał:\nwiesz gdyby nie słowa przez Ciebie używane to bym może się jeszcze śmiał, no normalnie Ty to reprezentujesz poziom. Powiedziałem raz udowodnij mój brak szacunku (teraz to już nie problem, ale w poprzednich postach) po raz kolejny powtórzę bo może nie zrozumiałaś nie powiedziałem partnerka w sensie pejoratywnym, użyłem tego określenia ot tak jako partnerka życiowa, a Twoje czepianie się szczegółów to już chyba tylko po to bo nie masz czego się przyczepić, a koniecznie musisz udowodnić swoją wyższość prawda ? Stadko dzieci… tylko ktoś taki jak Ty zadufany w sobie nastawiony agresywnie do każdego kto nie popiera w ciemno Twoich poglądów może uznać, że poprzez takie słowa ktoś porównuje dzieci do bydła.. stadko, gromadka Boże zmiłuj się przecież to zwykłe określenia nie powiedziałem „stado darmozjadów czy bachorów” więc jakim prawem robisz ze mnie kogoś kim nie jestem? Znasz mnie ?? NIE !! może przeczytaj co napisałem „Matce” to coś zrozumiesz. NIe dam się poniżać i obrażać i tyle. Pytam, szukam, zadaję ciężkie pytania ? może i tak.. może i za ciężkie dla kogoś takiego jak Ty, ale nie obrażam nikogo mówię prawdę po to by znaleźć wyjście z ciężkich sytuacji, a dziś takich pełno. Powiedz gdzie napisałem, że stosuję antykoncepcję? Gdzie napisałem, że współżyję ze swoją narzeczoną (teraz dobrze powiedziałem?) ? Może powinnaś spuścić z tonu bo swoim zachowaniem w ogóle nikogo nie zachęcasz do jakiejkolwiek poradni czy chociażby rozmowy. NIE ROZUMIESZ?? Odrzucasz ludzi od kościoła bo nie umiesz normalnie do człowieka podejść tylko dopatrujesz się wszędzie jakiegoś podtekstu intrygi i niewiadomo czego jeszcze. Wywyższasz się i unosisz twierdzisz, że ktoś siebie i innych nie szanuje.. na jakiej podstawie? Znasz mnie ? Po raz drugi NIE!! Jeśli ja się teraz uniosłem to NIE przepraszam, bo mógłbym przeprosić za coś co powiedziałem złego wcześniej, ale Ty nawet nie pokazałaś mi moich błędów,a to do czego się przyczepiłaś było wręcz żałosne, a mimo to nazwałaś mnie człowiekiem nie na poziomie… powiem szczerze bardzo się cieszę, że nie jestem na Twoim poziomie.. zaiste niski to poziom\n8 października 2010 o 14:38 napisał:\nMasz rację, nie znam Ciebie. Co do tego nie mam żadnych wątpliwości. Na podstawie Twoich słów wypowiedziałam się. Ukazałam Ci, ze w Twojej wypowiedzi nie ma właśnie szacunku do siebie samego. Forma wypowiedzi o tym świadczy. Nic Ci nie zarzucam, jedynie chcę Ci na pewne rzeczy zwrócić uwagę. A jeśli pytasz, to postaw pytania w odpowiedniej formie. Każdy, kto chce pracować znajdzie taką pracę, która pozwoli mu utrzymać siebie i rodzinę. I wcale nie musisz biegać po pieniądze do księdza. A jeśli Ciebie na to nie stać, to przecież nie musisz mieć dzieci. Jeśli chcesz żyć zgodnie z Bogiem, to planuj swoją rodzinę zgodnie z zasadami Bożymi i nic więcej. To takie trudne?P.S. Mój komentarz o antykoncepcji nie był skierowany do Ciebie, więc dlaczego Cię to tak oburzyło?\nwidzisz.. troszkę zmieniłaś ton i już lepiej.Masz rację można znaleźć wszystko i dać sobie z wszystkim radę.. trzeba chcieć. Jednak.. kiedy nic się nie układa i nie problemy narastają potrzebna jest pomoc. Wsparcie kościoła przyjaciół chociażby z tej samej grupy parafialnej.. a jej nie ma.. przynajmniej nie tutaj. Możesz mi powiedzieć, że Ty jej doświadczyłaś etc. jasne nie wątpię, ale ja mówię o sobie i swoich przeżyciach nie o Tobie i Twoich. Uwierz mi, że przez 16 lat bycia ministrantem w czasie pierwszych moich problemów ze śmiercią ojca z pierwszymi miłostkami z moją matką z której też wiele przeżyłem bo ona podświadomie nienawidzi mężczyzn i zrzuca to na mnie faworyzując moją młodszą siostrę.. nikt, absolutnie żaden ksiądz nie przyszedł mimo próśb i błagań, żaden się nie odważył przyjść i pogadać z nami pomóc nam w problemach… kiedy zaś na rok (a był to okres w którym miałem dość kościoła) zamieszkałem ze swoją ukochaną to zaraz cała parafia okrzyknęła mnie grzesznikiem i szczurem (dosłownie) i nie było radości z mojego powrotu (już nie mieszkamy razem wróciłem do służby staram się żyć.. jak dawniej) do tej pory muszę znosić utyskiwania, obrażanie, obmawianie… przez księży również. Dlaczego? Jak mam nie być nerwowy i nie reagować nawet trochę zbyt ostro na niektóre wasze słowa skoro ciągle „ktoś coś na mnie” ?naprawdę przepraszam za wszystko co złe napisałem… P.s.Błagam nie piszcie tylko, że każdy z was coś w życiu przeżył i dał radę i żebym przestał się użalać nad sobą i wziął w garść.. słyszałem to już zbyt wiele razy często od ludzi których drobne niepowodzenie złamało bardziej niż mnie to o czym piszę. uważam, że każdy człowiek jest inny i inaczej przeżywa tragedie, problemy, niepowodzenia\nPhoenixio, a jednak Twój sposób wypowiedzi jest… Określiłabym go jako niedojrzały… Jeżeli „dzidziusia” traktujesz jako owoc „wpadki”, który ma Ci ktoś obcy finansować, to chyba jednak niepoważnie podchodzisz do związku z ukochaną kobietą i rodzicielstwa. Niestety sam kreujesz taki obraz siebie – bardzo rozgoryczonego chłopaka, który szuka przyzwolenia na to, na co Kościół się nie zgadza. Ks.Tomasz jasno odpowiedział Ci na Twoje pytania. A Ty i tak zrobisz, co zechcesz…Pozdrawiam ciepło!\n8 października 2010 o 14:36 napisał:\nBoże… dziękuję Ci… naprawdę. Rozumiem teraz swój błąd i naprawdę jestem Ci wdzięczny za to w jaki sposób mi go ukazałaś bo przynajmniej nie czuję się ,.. zresztą nieważne. Dlaczego napisałem tak jak napisałem? Hmm.. tu chodzi o drobne zrozumienie pewnych spraw. To nie mój problem.. dziecko dla mnie i dla mojej ukochanej nigdy nie będzie wpadką, a tym bardziej kimś niechcianym. Bardzo chciałbym mieć dzieci, ale wiem, że na tą chwilę nie będę w stanie żadnego utrzymać. Dlatego napisałem to jak napisałem, bo niestety często w rozmowach z starszymi osobami pojawiają się słowa moralizatorskie. Powiedziałbym „zapomniał wół jak cielęciem był”. Staram się tylko pokazać, że w porównaniu z dawnymi czasami w dzisiejszych przyszli rodzice muszą się mierzyć z niesprawiedliwym pieniądzem i od niego uzależniać tworzenie rodziny, a tak nie powinno być. Przepraszam jeśli coś napisałem wtedy nieodpowiedzialnie i niedojrzale, ale taki był też zamysł. Chciałem przy okazji pokazać jak często na ciężkie pytania młodzieży odpowiadają Ci starsi.. bez szacunku i bez zrozumienia ot całość. Widzę jednak, że nie wszyscy są tacy sami i za to Ci dziekuje pozdrawiam\n8 października 2010 o 14:44 napisał:\nWybacz, ale ja nie mam 50 lat, ale niecałe 30 i z takimi samymi problemami się zmierzam jak Ty. Pracowałam jako sprzątaczka w KFC a mój mąż czyścił autobusy w zakładach komunikacyjnych. Ja skończyłam polonistykę, a mój mąż Politechnikę Warszawską. Mamy 3 dzieci, nie mamy luksusów, własnego samochodu, ale rodzinę i szczęście. Więc przestań pisać głupoty, a poznaj Naukę Kościoła. A jeśli ktoś próbuje Ci ją ukazać, to gdy jej nie rozumiesz, pytaj. A Ty tylko wszystkich obarczasz swoimi problemami i obwiniasz za zaistniałą sytuację.\n8 października 2010 o 14:54 napisał:\nech.. nie mam siły się z wami kopać… śmiem twierdzić, że naukę kościoła poznałem lepiej niż Ty. Poniekąd leżało to w moich obowiązkach. Przeczytaj moje odpowiedzi do „nobody” i do „matki” może więcej zrozumieszpozdrawiam\n8 października 2010 o 14:56 napisał:\nCzytałam i dlatego napisałam taki komentarz. Dlaczego od razu myślisz o kopaniu?\nbo nie piszę głupot (nie jestem Palikotem)nie obarczam nikogo niczymjeśli ktoś dzieli się problemami bądź o nich rozmawia o z reguły oczekuje pomocy wsparcia dobrego słowa… a nie powiedzenia „nie rób tak”.. ale jak już powiedziałem przepraszam na pewno tego błędu już nie powtórzę pozdrawiam\n8 października 2010 o 15:11 napisał:\nPhoenixio, cieszę się, że coś zrozumiałeś, choć to raczej nie jest moją zasługą. Najważniejsze jednak, że sam to zauważyłeś i dotarło to do Ciebie. :)Rozumiem, że chciałeś pokazać ogólnie problem, z jakimi borykają się młodzi. Rozumiem też, że nie masz łatwo… Zresztą któż dzisiaj ma? Tylko ci, którzy chodzą na łatwiznę i żyją z kombinatorstwa. Nie o to jednak w życiu chodzi… Ważne jednak, że poważnie myślisz o dziecku i rodzinie i chcesz brać za nią odpowiedzialność, także od tej strony finansowej, jak na mężczyznę przystało. To dobrze. Mam nadzieję, że wszystko jakoś się ułoży i prędzej czy później znajdziesz na tyle dobrą pracę, byś mógł godziwie żyć i utrzymywać ukochane osoby. Może nie pojawi się ona już zaraz po studiach, może nie będzie to od razu też ta wymarzona i najlepiej płatna, ale prędzej czy później coś się znajdzie. Może warto przez ten czas powierzać tę sprawę także Bogu w modlitwie? Kto jak Kto, ale Bóg jest najlepszym Pracodawcą i coś na pewno Ci przygotuje. :)Pozdrawiam! :)PS: Nie chciałabym się wtrącać, ale myślę, że mimo wszystko powinieneś przeprosić Hanię. Ona nic złego Ci nie napisała, a jej wypowiedzi naprawdę były kulturalne, rzeczowe i pełne szacunku – nawet wtedy, kiedy pisała, że Tobie go brak wobec siebie i innych. Porównaj po prostu ton i formę wypowiedzi w rozmowie z nią i ze mną, a przekonasz się, skąd wzięło się to Wasze nieporozumienie i niechęć do dalszej rozmowy.\n8 października 2010 o 13:05 napisał:\n~Phoenixio >przysłowie mówi; „dla chcącego nie ma nic trudnego”; istotne jest aby naprawdę CHCIEĆ. To prawda, że są księżą, którzy przykładają wagę do „datku”; sama natrafiłam na takiego, kiedy poprosiliśmy o sakrament małżeństwa, ale to był nasz wybór rodzinnej parafii, bo gdzie indziej mogliśmy mieć udzielony ślub za darmo.A co do warunkowania posiadania potomstwa od możliwości finansowych; wiem, że dziś mówi się o „świadomym rodzicielstwie” dlatego przykłada się wagę do zapewnienia dziecku „godnych” warunków ; jednak nic nie zastąpi miłości i choćbyś dziecko obłożył wszelkimi luksusami, to zawsze najcenniejsza będzie miłość. Znam dziewczynkę, którą bezdzietne małżeństwo chciało adoptować z wielodzietnej rodziny, gdzie była nędza i głód. Ta 3- letnia dziewczynka zrezygnowała z luksusów, byle być z matką. Ukryła się kiedy, po nią przyszli i dopiero na noc wróciła do domu, z wielkim płaczem błagając matkę, aby jej nie oddawała. Ubolewam, że swoim dzieciom nie mogłam zapewnić luksusów i kiedy patrzę teraz na to, czym obdarowuje się dzieci, to łza w oku mi się kręci. Według takich kryteriów nigdy nie powinnam mieć potomstwa. A zegar biologiczny tyka………..\n8 października 2010 o 14:00 napisał:\nWiem, że miłość jest najważniejsza i nie chodzi mi tutaj o luksusy dla dziecka, jednakowoż miłością tego dziecka nie nakarmię i nie ubiorę. Jeśli mówimy o dzisiejszych czasach to bardzo mi przykro, ale Irlandii w Polsce nie ma i mimo, że kończę studia na teoretycznie jednej z najlepszych uczelni i tak patrząc na moich kolegów mam przed sobą wizję bezrobocia. Serce mi ściska widok debili i kretynów będących dziećmi prawników etc. którym nawet łatwiej jest iść przez studia bo żyją w mniejszym stresie (jak coś można pracować u ojca później przejąć jego firmę itp) a Ci biedniejsi jak ja pochodzący z niepełnych rodzin walczą i z niesamowitym stresem podchodzą do każdego egzaminu co oczywiście nie wpływa korzystnie na jego przebieg, ale jak tu się nie stresować wiedząc, że bez zaliczenia bez studiów to już żadna przyszłość mnie nie czeka? Świat stawia przed nami coraz to nowe wyzwania, a kościół często zamiast wspomagać takich jak ja to ich gnoi. Obok mojej parafii jest katolickie gimnazjum i liceum im. Jana Pawła II (w Łodzi) dowodzone przez prałata Tadeusza Bednarka i w tym liceum większość uczniów to właśnie dzieci z bogatych rodzin. Dzieci które wychodząc ze szkoły nie czekają nawet, aż zniknie im z oczu krzyż sprzed kościoła tylko od razu walą fajki do gęb i palą. Moi znajomi z publicznego gimnazjum nieraz się wstydzili. To jednak nie zmieniło podejścia proboszcza, który wielokrotnie za jakieś uszkodzenia (np. płotu dookoła kompleksu parafialnego) obarczył na ogłoszeniach niedzielnych młodzież z osiedla. Jak się później okazało owych zniszczeń dokonała młodzież z tej szkoły ale o tym już w ogłoszeniach nie powiedziano więc bardzo bym prosił by ksiądz nie mówił mi o obłudzie i moralizatorstwie. Bo ja chciałem znaleźć nie raz drogę i musiałem jej szukać sam po omacku bo większość księży na których się natknąłem uprawiała właśnie moralizatorstwo. Nie próbowali mnie zrozumieć pogadać dojść przyczyny mojej niechęci do kościoła wyjść naprzeciw moim pretensjom i nawet powiedzieć: „rozumiem to i tamto ale kościół nie może tego poprzeć i ja też nie mogę spróbuj może zrobić tak czy siak” Nie oni mi mówili, że ja w wieku 20 lat nie wiem co to miłość i nie mogę jej odczuwać (chore!!), gdy dyskutowałem pytałem wysyłali mnie do protestantów bo tam mi lepiej będzie, co niektórzy wysyłali do jakichś kółek parafialnych, ale ja tam nei mogłem siedzieć bo ja czasem chciałem wykrzyczeć żal złapać Boga za nogę i nie puścić póki mi nie obieca, że będzie dobrze, a oni jedyne co to walili pokłony i różańce czasem tak jakby to były zaklęcia i byli aż sztucznie pokorni, bo z jednej strony wybaczali Ci a z drugiej ciągle się obrażali, a słów jakiegoś sprzeciwu czy ciężkich pytań (nie mówiąc o krytyce) to już absolutnie nie znosili. To mi zrobili księża i ludzie bliscy kościołowi upokarzali mnie (nadal to robi mój proboszcz), a ja mimo to wciąż przychodzę i jako ministrant służę do mszy. Plując na ich obłudę brzydząc się nimi, ale nauczony służyć Bogu (przez ks. który mnie do ministanctwa przyjął i kilku innych dawno już nieobecnych) przychodzę i służę… ale już nie jestem taki jak kiedyś, już nie jestem wesoły w Bogu.. straciłem swoją duszę radości przez nich.. staram się ją odzyskać, ale jak ?? skoro wszędzie natykam się na kogoś kto ze mną nie rozmawia tylko zakazuje nakazuje krytykuje ?? Pisze ksiądz o tylu rzeczach.. to dobrze.. dobrze bo przynajmniej mam wiarę, że nie wszędzie jest tak samo… ale prawda jest taka, że jeden ksiądz na 10 wielu rzeczy nie zmieni… a kościół za często upada.\n8 października 2010 o 17:47 napisał:\nPhoenixio> zamieściłeś ten swój wpis pod moim komentarzem, ale wydaje mi się, że adresujesz go do księdza ???. > Wiem, że miłość jest najważniejsza i nie chodzi mi tutaj o> luksusy dla dziecka, jednakowoż miłością tego dziecka nie> nakarmię i nie ubiorę.Tak – masz rację; miłość potrzebna jest dla ducha, ale są jeszcze potrzeby ciała. Potrzeba nie tylko nakarmić, napoić, ubrać, zapewnić opiekę medyczną etc…etc… Tylko jaki masz inny wybór ? pozostać bezpotomnym do końca życia ? bo kiedyś może być za późno, gdyż zegar biologiczny też ma swoje prawa. Jeśli mówimy o dzisiejszych czasach> to bardzo mi przykro, ale Irlandii w Polsce nie ma prawda, ale czy politycy po raz pierwszy nas nabrali ???> że kończę studia na teoretycznie jednej z najlepszych> uczelni i tak patrząc na moich kolegów mam przed sobą> wizję bezrobocia. Serce mi ściska widok debili i kretynów> będących dziećmi prawników etc. którym nawet łatwiej jest> iść przez studia bo żyją w mniejszym stresie (jak coś> można pracować u ojca później przejąć jego firmę itp) a Ci> biedniejsi jak ja pochodzący z niepełnych rodzin walczą i> z niesamowitym stresem podchodzą do każdego egzaminu co> oczywiście nie wpływa korzystnie na jego przebieg, ale jak> tu się nie stresować wiedząc, że bez zaliczenia bez> studiów to już żadna przyszłość mnie nie czeka? ta Twoja droga bardzo przypomina mi moją; powiem więc jaki MOŻE być skutek – nerwica, a potem depresja, jeśli nie dasz na luz; jeśli nie przestaniesz zamartwiać się o przyszłość. Skoncentruj się na studiach, przyszłość zawierz Bogu. > świat stawia przed nami coraz to nowe wyzwania, a kościół często> zamiast wspomagać takich jak ja to ich gnoi. rozumiem, że pod słowem kościół ujmujesz księży. Kapłani są różni, jak różni są ludzie. Być może czasami bardziej nieporadni niż my. W związku z tym nasze oczekiwania wobec nich mogą przekraczać ich możliwości. Oni mają SZEFA + szefa oraz wiernych czyli bywa, że znajdują się pomiędzy młotem a kowadłem. Dlaczego tak bardzo przejmujesz się „gnojeniem” przez księży ? czyżbyś bardziej się liczył z nimi niż z Bogiem ? kto lepiej zna Twoją sytuację materialną, życiową i psychiczną? > więc bardzo bym prosił by ksiądz nie mówił mi o obłudzie i> moralizatorstwie.ależ taka jest rola księdza. Przecież już z nazwy „kaznodzieja” wynika ta misja. A Ty masz swój rozum i sam powinieneś oddzielać ziarno od plew. Bo ja chciałem znaleźć nie raz drogę i> musiałem jej szukać sam po omacku ja także po omacku szukałam swej drogi życiowej i podobnie jak Ty buntowałam się, że ksiądz nie spełnia moich oczekiwań; nawet postanowiłam zastrajkować i nie chodzić do kościoła; po czym przyszło opamiętanie; przecież do kościoła chodzę na spotkanie z Jezusem a nie dla księdza. > bo większość księży na których się natknąłem uprawiała właśnie moralizatorstwo.> Nie próbowali mnie zrozumieć pogadać dojść przyczyny mojej> niechęci do kościoła wyjść naprzeciw moim pretensjom i> nawet powiedzieć: „rozumiem to i tamto ale kościół nie> może tego poprzeć i ja też nie mogę spróbuj może zrobić> tak czy siak” Nie oni mi mówili, że ja w wieku 20 lat nie> wiem co to miłość i nie mogę jej odczuwać (chore!!),no cóż, ja zakochałam się w wieku 17 lat i mimo 5 letniego okresu narzeczeństwa niektórzy uznali, że na ślub za wcześnie, bo nic nie mamy i najpierw mamy się czegoś dorobić; a gdy zaszłam w ciążę było larum, że utoniemy w pieluchach. Znikąd ludzkiej pomocy, ani pocieszenia, jeszcze utrudnianie życia krytyką; a ksiądz na kolędzie stwierdził, że w naszym domu za mało „świętości” bo miałam tylko obrazek komunijny. Za to w sercu był wyryty od poczęcia obraz Maryi, ale o tym nie wiedział nikt z ludzi, bo oni tak głęboko nie zaglądają. Bezgraniczne zawierzenie Maryi było moim jedynym ratunkiem. Uwierz mi- ONA nikogo, kto się do niej zwraca po pomoc i ratunek nie odprawia z kwitkiem ani nie moralizuje. U protestantów nie spotkasz Matki, która wszystko rozumie, sercem ogarnia każdego z nas. Macierzyńska miłością ukoi każdy ból i otrze z oka łzę. Zaradzi wszelkim przeciwnościom losu. Moja rada ; nie wojuj z księżmi, z autopsji wiem, że to błąd. Niech oni czynią swoją powinność, a Ty swoją. Nie wiń kościoła za swoje życiowe niepowodzenia. Księża nie potrafią czynić cudów. Postaraj się wziąć swój los w swoje ręce idąc przez życie zapatrzonym w miłość miłosierną Jezusa i wierząc w nieustającą opiekę Jego Matki. A Bóg będzie Ci błogosławił, jako i Tobie błogosławię – jak matka . Zapamiętaj moją radę, może być w życiu pomocna, bo moje życie już chyli się ku zachodowi.\n8 października 2010 o 18:34 napisał:\nTeż zastanawiałem się do kogo Phoenix kieruje swój komentarz\n8 października 2010 o 20:06 napisał:\nOdpisywał do Matki, ale tak się w tym komentarzu zapomniał, że zapomniał o pierwotnej adresatce i dalszą część pisał też i do księdza. Myślę jednak, że on to po prostu pisał, bo chciał się wygadać i jest to trochę tak ogólnie adresowane do zainteresowanych.\n8 października 2010 o 12:40 napisał:\nWitam .! Sądze, że ta notka daję dużo do myślenia .Zawarte w niej tresci sa adekwatne do tego co się dzieje w współczesnym świecie . Każdy mówi , wiem że to grzech no ale … Wiem, ze tak nie powinienem / powinnam ale … Wież że to złe , ale . Tego ALE nie powinno być w naszym dzisiejszym świecie .Powinniśmy się dotosowac do tego co otrzymaliśmy przed wieloma latami i korzystać . Bo dostaliśmy to nie po to żeby Bóg nas za to kazał itd . tylko po to że byśmy potrafili nie opierać się pokusom .Pozdrawiam w Panu .!\n8 października 2010 o 18:33 napisał:\nAż miło czyta się księdza notki. Pozdrawiam\n8 października 2010 o 22:05 napisał:\nDo Moralisty, Moja droga zyjesz w 18 wieku. Dziewczyno jestes zakompleksiona i zgryzliwa osoba, ktora potrzebuje fachowej pomocy psychologa a byc moze nawet psychiatry. Wg ciebie mamy zachecac mlode dziewczyny aby przed slubem rodzily dzieci bo to przeciez nic takiego i tak ksiadz udzieli blogoslawienstwa. Oznaka czystosci jest bialy welon nie zaden wianek. Wianki to byly w innej epoce. Z pewnoscia jestem od ciebie starsza i gdy bralam slub to na glowie mialam tiare i bialy welon.Zadnych wiankow nie bylo. Zyjemy w wolnym kraju i mamy wolnosc slowa a wiec kazdy moze powiedziec to co mysli z wyjatkiem oczywiscie obrazania.Jestes cofnieta o kilkadziesiat lat. Jest oczywiste,ze nie mozna nam nikogo osadzac ale wlasne zdanie kazdy moze miec. Od osadzania mamy w Polsce sady.Ksiadz Adam napisal po co welon do slubu gdy ma sie juz dziecko. Moim zdaniem welon juz dawno zostal pod „koldra”. Zanim udzielisz odpowiedzi zastanow sie i przemysl to co chcesz napisac, bo wg mnie piszesz glupoty. Pozdrawiam.\n8 października 2010 o 22:54 napisał:\njakaś Ty czarno-biała ..\n9 października 2010 o 10:03 napisał:\nOj w Tobie za dużo szarości. Zdecydowanie za dużo…\n9 października 2010 o 09:17 napisał:\nWeroniko >> Do Moralisty, Moja droga zyjesz w 18 wieku. DziewczynoKobieto – nie dziewczyno. Żyję tu i teraz, nie w 18-tym wieku. Kiedyś może myślałam podobnie jak Ty, lecz doświadczenie życiowe nauczyło mnie patrzyć na otaczających mnie ludzi szerzej, nie tylko przez pryzmat własnego „ja” i swego zdania. > jestes zakompleksiona i zgryzliwa osoba, ktora potrzebuje> fachowej pomocy psychologa a byc moze nawet psychiatry.jest takie powiedzenie; „każdy sądzi według siebie” więc może Ty potrzebujesz fachowej pomocy psychologa bądź psychiatry ??? Nie mam powodu ani potrzeby być zakompleksioną czy zgryźliwą. > ciebie mamy zachecac mlode dziewczyny aby przed slubem> rodzily dzieci bo to przeciez nic takiego i tak ksiadz> udzieli blogoslawienstwa. Oznaka czystosci jest bialy> welon nie zaden wianek. Wianki to byly w innej epoce. mylisz pojęcia. Czym innym jest obgadywanie i oczernianie,a Ty to właśnie czynisz, zaś czym innym jest zachęcanie. Biel jest oznaką niewinności, ale nie można przeginać w żadną stronę. Nie wiem co jest większym grzechem; fakt, że owa dziewczyna miała biały welon czy Twoje oburzenie i zgorszenie na jej zachowanie ??? wszak to pokazuje jak wygląda miłość bliźniego w Twoim wydaniu. Przywiązujesz wagę do symboliki, depcząc godność drugiego człowieka. Co Jezus mówił o takich jak Ty- „Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem jest daleko ode Mnie” (Ewangelia św. Marka 7, 6). …bo w Sercu Jezusa jest przede wszystkim MIŁOŚĆ szczególnie do grzesznika. > pewnoscia jestem od ciebie starsza i gdy bralam slub to naz pewnością nie jesteś ode mnie starsza, ale to nie o wiek się rozchodzi, lecz o mentalność i stosunek do bliźniego. Chciałabyś innych kształtować na swój obraz i podobieństwo; mają wszyscy postępować tak, jak Ty uważasz, bo co ???? bo takie obowiązują zasady, normy przyjęte przez środowisko i tradycja. Co Jezus mówił do zgorszonych faryzeuszy; „Jezus przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: Słuchajcie Mnie, wszyscy, i zrozumiejcie! Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. …nic z tego, co z zewnątrz wchodzi do człowieka, nie może uczynić go nieczystym; bo nie wchodzi do jego serca, lecz do żołądka i na zewnątrz się wydala. ….. I mówił dalej: Co wychodzi z człowieka, to czyni go nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, podstęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota. Całe to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym. (Mk 7, 14 – 23) Czy Twoje zdanie o bliźnim nie wychodzi z Twego serca? > bylo. Zyjemy w wolnym kraju i mamy wolnosc slowa a wiec> kazdy moze powiedziec to co mysli z wyjatkiem oczywiscie> obrazania.Jestes cofnieta o kilkadziesiat lat. tak- to prawda- żyjemy w wolnym kraju, ale grzechem jest obmowa i oczernianie, a Ty kreujesz się na katoliczkę. Zamiast zastanowić się nad własnymi słowami czepiasz się zachowania innych katolików. Bo czujesz się lepsza i pobożniejsza, a jednocześnie Twój język jest ostry i bezlitosny dla innych ? W czym jesteś od nich lepsza ? Wiesz co mi się kojarzy w związku z tą twoją wypowiedzią -TAJEMNICA ZWIASTOWANIA. Maryja także miała wątpliwości przy Zwiastowaniu, a jednym z nich był lęk i obawa przed zaszczuciem[ ukamienowaniem] przez otoczenie. Nie przyszło Ci do głowy, że przez takie opinie i zdania, jak Twoje, niektóre dziewczęta dokonują aborcji ??? niewidzialną ręką [językiem] popychasz je do zbrodni. Oczywiście, sobie nie masz nic do zarzucenia, bowiem to ich wina, że zgrzeszyły; ale Twój grzech jest pośredni – cudzy, bo w obawie przed Twoim językiem stają się dzieciobójcami. Można by polemizować – który grzech jest cięższy, ale odeślę Cię do mojego komentarza napisanego do ks. Tomasza -tam wyraża to cytat z Biblii. > oczywiste,ze nie mozna nam nikogo osadzac ale wlasne> zdanie kazdy moze miec.pod warunkiem, że to zdanie nie wyrządza krzywdy innym. Zaś to, co Ty czynisz delikatnie można nazwać „plotkarstwem”, bo dosadnie użyłabym innego określenia. . Od osadzania mamy w Polsce> sady.Ksiadz Adam napisal po co welon do slubu gdy ma sie> juz dziecko. Moim zdaniem welon juz dawno zostal pod> „koldra”. Zanim udzielisz odpowiedzi zastanow sie i> przemysl to co chcesz napisac, bo wg mnie piszesz glupoty.nie szata [welon] zdobi człowieka wierzącego, lecz to, co kryje jego serce. Nie dziwię się, że według Ciebie moja wypowiedź to głupoty; wszak mając tak wysokie mniemanie o sobie, tylko Ty masz prawo do swego zdania; inni piszą głupoty, bo nie po Twojej myśli ??? jeśli nie trafiają do Ciebie moje słowa, to przynajmniej wzięłabyś do swego serca cytaty z Biblii zawarte w moich komentarzach – to także według Ciebie głupoty ? Na koniec zadedykuję Ci przysłowie ludowe; ” NIE CZYŃ DRUGIEMU, CO TOBIE NIEMIŁE” . Nie plotkuj, nie obgaduj, nie oczerniaj, bo może trafić kosa na kamień i to wszystko obróci się przeciwko Tobie. Los bywa złośliwy, bardziej niż Ty. Wątpię jednak czy ta rada do Ciebie dotrze, bo odnoszę wrażenie, że pozjadałaś wszystkie rozumy i tylko Ty masz prawo do wyrażenia swego zdania. Inni piszą głupoty, ale to już Twój problem; > Pozdrawiam. :)przyjęłabym Twoje pozdrowienia gdybym nie wątpiła w ich szczerość. Czy nie napisałaś tego słowa tak, na odczepne ? Mimo wszystko – nie żywię do Ciebie urazy i niech Ci Bóg błogosławi.\n9 października 2010 o 10:09 napisał:\nA ja się zastanawiam pod jakim nickiem jeszcze niedawno występowałeś/aś. Serce mi mówi, że pod Basia. Czy nie mam racji? Miej odwagę się przyznać.\n9 października 2010 o 11:58 napisał:\nSyla >> A ja się zastanawiam pod jakim nickiem jeszcze niedawnoa ja się zastanawiam dlaczego przywiązujesz wagę do nicku [osoby] a nie treści wypowiedzi ? czy istotne jest kto głosi Ewangelię czy CO i KOGO GŁOSI ? CZYJE SŁOWA CYTUJE ? > występowałeś/aś. Serce mi mówi, że pod Basia.Serce Ci to mówi, czy może ciekawość podpowiada ? ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Jak byłam mała to mówiono; Nie bądź ciekawy; bo ciekawy wsadził nos do gorącej kawy i się sparzył . Czy nie mam> racji? Miej odwagę się przyznać.No tak – tego mogłam się spodziewać – zależało Ci na tym, aby mieć rację. Ależ Ty jesteś fenomenalna i jasnowidząca. Typowy egoizm domagający się, aby Twoja racja była na wierzchu. A ja naiwna wierzyłam w to, że chodzi tutaj na blogu o apostołowanie. Jakże wielkie może być niektórych tutaj komentujących zdziwienie, gdy usłyszą od Jezusa; „Słowa Jezusa dla świata > „JESTEM HOJNIEJSZY DLA GRZESZNIKÓW, NIŻELI DLA SPRAWIEDLIWYCH. Dla nich zstąpiłem na ziemię…, dla nich przelałem Krew, niech się nie lękają do Mnie zbliżyć …”a tutaj większość uważa siebie z sprawiedliwych. Przypomina mi to biblijną modlitwę faryzeusza i celnika. Albo inną ; faryzeusze także byli zgorszeni, że Jezus przebywa, je i pije z grzesznikami oraz celnikami.Aby zaspokoić Twoją ciekawość wyjaśnię, że mój nick wiąże się z tytułem notki „Moraliści”. Jezus nie kocha nas za to kim jesteśmy, ale za to jacy jesteśmy i czyją naukę głosimy. „Bóg nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodziemiły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie” (Dz. 10, 34-35)W swoim mniemaniu większość tutejszych komentujących uważa siebie za sprawiedliwych, a czepia się bliźnich. Bóg nie ocenia naszego postępowania po ludzku, ale po Bożemu. Miłość Boga i bliźniego oraz pokora to droga do Boga. Droga pokory jest drogą prawdy i sprawiedliwości. …pozdrawiam\n9 października 2010 o 12:58 napisał:\nCóż za niegrzeczny i atakujący ton. A tak pięknie pouczałaś innych jak być miłosiernym. Szkoda, że to tylko słowa były Cóż, człowiek zmienia się z minuty na minutę. Mam nadzieję Moralisto, że przeczytałaś wcześniejsze nasze komentarze, one dadzą Ci odpowiedź dlaczego napisałam ten komentarz i dlaczego tak ważny jest nick. Pozdrawiam Cię serdecznie i więcej miłości do drugiego człowieka.\n9 października 2010 o 15:49 napisał:\nSYLA >> Cóż za niegrzeczny i atakujący ton. A tak piękniea jaki był ton Twojej wypowiedzi ? chciałaś mieć rację i tyle. Mam swoje zdanie na temat Twego tonu, ale lepiej tego nie ciągnąć.> pouczałaś innych jak być miłosiernym. Szkoda, że to tylko> słowa były Cóż, człowiek zmienia się z minuty na> minutę. Mam nadzieję Moralisto, że przeczytałaś> wcześniejsze nasze komentarze, one dadzą Ci odpowiedź> dlaczego napisałam ten komentarz i dlaczego tak ważny jest> nick.Nie wiem z czego wnioskujesz, że nie jestem miłosierna, ale masz prawo do swej oceny [zdania]. Pewnie znasz mnie lepiej niż ja sama.Nie wiem jakie komentarze masz na myśli ? jeśli z poprzednich postów na tym blogu, to informuję, że nie przeczytałam.Nie wiem dlaczego dla Ciebie tak ważny jest nick. Zasady na blogu są chyba jasne ; albo imię albo nick, czy naruszyłam zasady blogowania ? Pozdrawiam Cię serdecznie i więcej miłości do> drugiego człowieka.dziękuję za pozdrowienia oraz za sarkazm; nie będę się licytować z Tobą – komu potrzeba więcej miłości do drugiego człowieka. Mam nadzieję, że tym pozdrowieniem zakończymy naszą dyskusję\n9 października 2010 o 13:26 napisał:\nMoralisto, to już nawet zapytać nikt nie może? Po co ta ironia z Twojej strony? A ta Góra Tabor w Twoich komentarzach, to co miała znaczyć? Bo nie rozumiem…\n9 października 2010 o 16:04 napisał:\nWojtku – zapytać zawsze można, ale istotne jest jakim tonem stawia się pytanie. Jeśli ktoś „odkrywa Amerykę” i pełen euforii wykrzykuje „EUREKA” to czy jest to pytanie czy raczej zadowolenie z siebie ? to nie chodziło o odpowiedź na pytanie, lecz o przyznanie racji .A teraz o Górze Tabor ;Tam Chrystus przemienił się wobec swoich Apostołów. Jego twarz zajaśniała jak słońce, a szaty stały się olśniewająco białe. Apostołowie byli zachwyceni, choć poznali jedynie niewielki odblask wiecznej chwały Ojca, w której po swoim zmartwychwstaniu zasiadł Jezus. To wydarzenie pozostało tajemnicą dla pozostałych uczniów – dowiedzieli się o nim dopiero po Wniebowstąpieniu.Dla nas póki co blask wiecznej chwały Ojca, w której zasiada Jezus także pozostaje tajemnicą; ale……Kiedyś nadejdzie chwila [czy mam tą chwilę nazwać po imieniu ?], gdy i my zmierzymy się z tym wydarzeniem. Twarz Jezusa zajaśnienie jak słońce, a my poznamy swoja nicość wobec Wieczności. Oby dane nam było w tej chwili wydobyć głos i naśladując dobrego łotra zawołać; „Jezu – wspomnij na mnie; Jezu – nie jestem godzien, ale jeśli zechcesz możesz wymówić moje imię, a w czeluściach piekła nie zginę”. Wojtku – kto pyta nie błądzi, ale istotne jak pyta. Zapytałeś grzecznie, to grzecznie odpowiadam i pozdrawiam\n9 października 2010 o 16:28 napisał:\nTwój ton Moralisto pozostawia wiele do życzenia, więc nie powinnaś raczej oczekiwać od innych dobroci skoro sama nie potrafisz z miłością podejść do człowieka\n9 października 2010 o 13:34 napisał:\nA mnie zastanawia, dlaczego nie odpisałaś wprost Syli, tylko rozpisujesz się na zupełnie inny temat. Pytanie było jasno i czytelnie sformułowane, a Ty oczywiście okrężną drogą wymigałaś się od odpowiedzi. Czego(ś) się boisz?Swoją drogą zaczynam uważać, że Twój obecny nick rzeczywiście pasuje do Ciebie… Stajesz się w komentarzach taką moralistką, o której pisze ks.Tomasz. Wszystkim przypisujesz złe intencje i na każdym kroku podkreślasz, że większość czepia się innych, uważając się za sprawiedliwych, gdy tymczasem sama tak postępujesz, przywdziewając płaszczyk pokornej i sprawiedliwej, która „tylko” innym zwraca uwagę. Masz wobec kogoś konkretnego zarzut, że się wywyższa nad innych i uważa za lepszego, to napisz mu to wprost, a nie używaj ogólników, które niczego nie wnoszą i nie pozwalają prowadzić owocnego dialogu. Ja też mogę pisać, że większość ludzi na tym świecie jest złych i zakłamanych, ale co to zmienia? Nie staną się przez to lepsi, bo nie dotrze to do nich, a oni sami nie pomyślą, że to o nich mowa. A w takim przypadku biadolenie nie ma raczej większego sensu…I wybacz, ale to, że cytujesz w prawie każdym komentarzu słowa z Pisma Świętego, jeszcze wcale nie znaczy, że głosisz Słowo Boże.\n9 października 2010 o 16:36 napisał:\nI znów Nobody pozostałaś bez odpowiedzi. Cała Baśka lubi obchodzić temat aby tylko nie dać konkretnej odpowiedzi. Wiem coś o tym, bo bywałem na jej blogu, który skasowała. Dlaczego? Prawda w oczy, niestety\n9 października 2010 o 22:20 napisał:\nHeh, widocznie (zgodnie z nickiem) jestem dla niej nikim, a nikomu się nie odpowiada. Trudno, mi jej odpowiedź do szczęścia nie jest potrzebna – ważniejsze jest to, by sama sobie przemyślała to, co jej napisałam.Bloga Basi nigdy nie widziałam, ale ponoć Moralista ma swój blog. Tylko nie znam adresu, bo nie zostawiła.\nPhoenix skoro tyle zarzucasz księżom, to mam do Ciebie pytanie. Zgłosiłeś się do księdza Tomasza by pomógł Ci znaleźć księdza, który udzieli Wam ślubu za „Bóg zapłać”? Czy pisałeś to tylko po to, by oczernić kapłanów? Proszę Cię o odpowiedź.\n9 października 2010 o 13:28 napisał:\nCzy każdy z nas nie jest trochę takim MORALISTĄ?\n9 października 2010 o 13:40 napisał:\nTo zależy jakim. Z pewnością każdego człowieka, który ma coś do powiedzenia w kwestii moralności i dobra i zła, można nazwać moralistą, jeśli się swym zdaniem dzieli z innymi. Nie musi to być jednak zaraz moralista w tym pejoratywnym tego słowa znaczeniu. Nie każdy jest przekonany o własnej nieomylności w kwestiach moralnych i ignorantem wobec innych, by uważać, że nikt nie ma prawa mu zwracać uwagę i wtrącać się w jego prywatne sprawy.Pozdrawiam!\n9 października 2010 o 16:41 napisał:\nDzięki Jesteś super dziewczyną\n9 października 2010 o 22:21 napisał:\nDzięki. Ale komplement raczej niezasłużony.\n9 października 2010 o 13:41 napisał:\nWojtek_ nie każdy. Są ludzie, którzy mydlą, którzy idą do wszystkiego okrężną drogą, którzy „głoszą Słowo Boże” tak, by przypadkiem kogoś nie urazić. Niestety Jezus też często mówił jasno, stanowczo i do bólu, bo często tak trzeba i naprawdę nie da się delikatnie – bo takie „delikatnie” może przynieść więcej zła niż dobra.\n9 października 2010 o 16:37 napisał:\nDziękuję Siostro za odpowiedź\n9 października 2010 o 13:46 napisał:\nSzczęść Boże ks. Tomaszu! Wczoraj dostałam od sióstr link do tej strony i muszę przyznać, że jestem pod wielki wrażeniem. Będę stałą czytelniczką Księdza blogu (jak tylko czas mi na to pozwoli) i mam nadzieję, że będę mogła kiedyś do Księdza „skrobnąć” kilka słów drogą e-mailową? Życzę wytrwałości w pracy duszpasterskiej. Niech Bóg błogosławi.\n9 października 2010 o 15:01 napisał:\nWidzę, że znalazły się tutaj osoby, które pojadły wszystkie rozumy i wiedzą lepiej od kapłana. A Biblię to już znają na pamięć. Szkoda, że tak często kopiują fragmenty, które nijak mają się do danego komentarza lub mylą fakty biblijne… Eh\n9 października 2010 o 15:10 napisał:\nDo Moralisty. Z twojej wypowiedzi wynika ze ty jestes dziewczyna a ja kobieta. Znalam kiedys taka osobe o podobnych pogladach jak ty, i wiesz co ci powiem, wyladowala w szpitalu dla umyslowo chorych.Nikt nie jest idealny , na tej ziemi nie ma ludzich idealnych. Pan Bog dal nam wszystkim rozum by z niego korzystac tak, jak tylko to jest mozliwe. U ciebie natomiast jest stagnacja, zatrzymalas sie na pewnym etapie i ani rusz do przodu. No coz bywa i tak, ,jestesmy przeciez nietuzinkowi. Mialabym wyrzuty sumienia gdybym nazwala cie katoliczka. Zlo trzeba nazywac po imieniu i nie trzeba sie nikogo bac. Trzeba mowic prawde nawet jesli ona jest gorzka . Nikogo nie oczerniam bo to nie jest w moim stylu,jedynie pisze prawde a wiadomo ,ze prawda w oczy kluje a wiec nikt nie chce jej slyszec .Zasiegnij porady u specjalisty bo w przeciwnym wypadku bedzie z toba bardzo zle. Pozdrawiam\n9 października 2010 o 15:18 napisał:\nWeroniko, ja jednak stawiam na zdewociałą starszą panią… I myślę, że się nie mylę Typowe objawy u osoby Moralisty. Ale przecież według jej zasad nie wolno absolutnie nikomu prawdy powiedzieć, by nie daj Boże tej osoby nie skrzywdzić. Gdybym miała możliwość rozmowy w realu z tą osobą, to z pewnością na spokojnie porozmawiałabym. Szkoda mi takich ludzi I proszę się nie gniewać Pani Moralistko, ale musiałam napisać prawdę i swoje odczucia po przeczytaniu Pani komentarzy…\n9 października 2010 o 16:16 napisał:\nMalutka kochająca >> Weroniko, ja jednak stawiam na zdewociałą starszą panią…te słowa świadczą o Twoim katolicyźmie i szacunku do bliźniego; nic dodać nic ująć; tylko na ołtarz postawić.> porozmawiałabym. Szkoda mi takich ludzi I proszę się> nie gniewać Pani Moralistko, ale musiałam napisać prawdę i> swoje odczucia po przeczytaniu Pani komentarzy…To jest Twoja prawda i Twoje odczucia. A prawda ma tyle oblicz ile osób. Zanim komuś powiesz „swoją” prawdę uwzględnij, że to może być prawda subiektywna. Nie będę wobec Ciebie złośliwą i nie odpłacę Ci podobnym do Twego słownictwem / jaki byłby dla Ciebie odpowiednik słowa :zdewociała -…………????]\n9 października 2010 o 16:33 napisał:\nMalutka miała prawo napisać jak odczuwa Ciebie. Ja również uważam, że jesteś niemiła i bardzo agresywna. Oburzasz się niestety na prawdę a nie zmienisz postawy, którą reprezentujesz. Mnie też napiszesz, że nie jestem godzien nosić miana katolika, bo mówię człowiekowi co czuję i że źle się zachowuje??? We wcześniejszych komentarzach piszesz, że nie można komuś mówić jakim jest katolikiem, a tu taka niespodzianka Szybko zmieniasz zdanie\n9 października 2010 o 16:50 napisał:\nPewne postawy w komentarzu odzwierciedlają człowieka. Nie rozumiem Moralisto jak można nawtykać człowiekowi za to, że odebrał ciebie tak, jak siebie przedstawiłaś. Widzę, że nie ona odbiera ciebie negatywnie. Warto zastanowić się co robisz źle skoro tyle osób Cię upomina…\n9 października 2010 o 16:51 napisał:\nnie tylko ona*\n10 października 2010 o 10:32 napisał:\nDo moralisty: Biedną kobietę jesteś\n10 października 2010 o 10:33 napisał:\n9 października 2010 o 16:56 napisał:\nKochani! Przestańcie już wzajemnie na siebie wrzeszczeć. Starajcie się wyłapywać dobre cechy w człowieku a nie tylko wytykać sobie błędy. Uszanujcie to miejsce i przestańcie w końcu „skakać sobie do oczu”. To przecież niczemu dobremu nie służy.Pozdrawiam!\n9 października 2010 o 17:12 napisał:\nPrzepraszam, to moja wina. Chciałam się przekonać, czy to pisze osoba, która jeszcze niedawno wyrządziła tak wiele krzywd na tym blogu. Teraz już wiem i dlatego zakończę dyskusję. Jeszcze raz przepraszam.\n9 października 2010 o 18:14 napisał:\nSyla, zostaw to Panu Bogu a w sercu przebacz\nKsięże Tomaszu dziękuję za to napomnienie; przepraszam; powinnam była wcześniej zamilknąć; pozdrawiam w Panu\n10 października 2010 o 11:59 napisał:\nWrzask,to też brak utwardzonego morale\n10 października 2010 o 23:56 napisał:\nStarajcie> się wyłapywać dobre cechy w człowieku a nie tylko wytykać> sobie błędy. !!! i to jest właśnie to, o czym mówię. Dziękuję\n9 października 2010 o 19:42 napisał:\nJako katolicy przebaczyc powinnismy kazdemu wrogowi. Ale jak mozna cicho siedziec kiedy Moralista wypisuje bzdety, ktore sa obrzydliwe na dodatek nielogiczne. Niech znajdzie w Google slowo „Fanatyzm” i dokladnie przeczyta i zrozumie a jak nie zrozumie to niech zapyta o wyjasnienie osobe kompetentna. Pozdrawiam\n10 października 2010 o 20:53 napisał:\nFANATYZM – postawa oraz zjawisko społeczne polegające na ślepej i bezkrytycznej wierze w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych. Przejawem fanatyzmu jest skrajna nietolerancja wobec przedstawicieli odmiennych poglądów.Weroniko, co zarzucasz księdzu, że każesz mi szukać znaczenia słowa fanatyzm. Niczego fanatycznego w postawie księdza nie widzę. O co ci chodzi.\n10 października 2010 o 20:58 napisał:\nTo nie księdzu Weronika fanatyzm zarzuciła a osobie, która nosi na tym blogu nick Moralista\n11 października 2010 o 09:21 napisał:\nSkoro ksiądz nie jest fanatykiem, to rozumiem dopuszcza różnorodne poglądy na temat in Vitro, aborcji czy chociażby stosowania prezerwatyw. Bo mnie się wydawało, że każdy kto jest wierzącym powinien być fanatykiem w dobrym znaczeniu tego słowa: czyli z młodzieżowego slangu fanem Jezusza Chrystusa, fanem Jego nauki, fanem Jego postepowania, gdyż to fani naśladują styl życia Człowieka (tutaj wyjątkowo także Boga). Natomiast w złym znaczeniu słowa fanatyzm, to człowiek naruszający w imię wyznawanych poglądów normy społeczne, czyli rozumiem Weronika ma dowody, że moralista podkłada bomby, w celu narzucenia swoich poglądów. Bo jeśli takowych dowodów nie posiada, to Weronika jest tylko oszczercą. Skoro wszelkie dyskusje są normą społecznie akceptowaną przez wszystkich, to wszelka prezentacja własnych poglądów nie narusza owych norm społecznych. Zatem obrona własnego stanowiska, nawet wielokrotna nie zaświadcza o fanatyźmie. Natomiast wszelkie argumenty z użyciem osobistych epitetów, nawet tych pozytywnych, naruszają zasady merytorycznej dyskusji i zaświadczają o fanatyźmie osoby używającej epitetów i to zaświadczają o tym złym fanatyźmie. Zatem osoba oskrżająca innych o fanatyzm, sama dowodzi swego fanatyzmu. To trochę tak jak złodziej wołający łapać złodzieja, czy osoba zarzucająca chamstwo innym, sama dowodzi swego chamstwa. Ostrożnie zatem z wszelkimi epitetami i inwektywami, gdyż w dyskusjach panuje zasada: ten kto rzuca Epitety, inwektywy, powinien sobie je wpierw nakleić na własnym czole.\n11 października 2010 o 10:53 napisał:\nCo brałeś? Lub czego się napiłeś?\n11 października 2010 o 13:47 napisał:\nJa jeszcze niczego nie brałem i jeszcze niczego nie piłem za wyjątkiem H2O, ale brałem udział w studiowaniu zasad logicznego myślenia. Natomast zdam się na Twoje doświadczenie i zapytam Kasiu co do picia i co do brania polecasz?\n11 października 2010 o 13:50 napisał:\nPolecam sok aloesowy. Pyszny i od tego głupot się nie pisze Polecam również komentarz Nobody – o to samo mi chodziło\n11 października 2010 o 13:53 napisał:\nNo to wystarczyło poprzeć Nobody, a widzę, że próbujesz dowartościować się cudzym kosztem.\n11 października 2010 o 13:54 napisał:\nAkurat dowartościowania nie potrzebuję. Zwyczajnie cenię mądre osoby\n11 października 2010 o 11:46 napisał:\nGoogle, w pierwszym komentarzu napisałeś, że niczego fanatycznego w postawie ks.Tomasza nie widzisz, a już w kolejnym zdajesz się widzieć w tym problem, uważając, że ksiądz jako wierzący powinien być fanatykiem.Otóż nie powinien. Nie ma czegoś takiego, jak pozytywne rozumienie tego słowa. Fanatyzm to skrajność, a skrajności w żadnym wypadku nie są dobre.Mieszasz natomiast pojęcia. Zgodnie z przytoczoną przez Ciebie samego definicją, przejawem fanatyzmu jest SKRAJNA NIETOLERANCJA wobec PRZEDSTAWICIELI odmiennych poglądów, czyli samych OSÓB, a nie ich poglądów. Stąd też człowiek wierzący może spokojnie nie tolerować sprzecznych z wiarą poglądów na dane tematy, nie musząc przy tym wcale być fanatykiem. Ba! On nim nie powinien być!I w ogóle uważałabym z używaniem takich słów jak „fan” czy „fanatyk” wobec ludzi wierzących, bo wg mnie nawet mimo dobrych chęci nie są one właściwymi określeniami w tym wypadku i stanowią pewne uproszczenie, które może dać zakłamany obraz uczniów Chrystusa i prowadzić do nieporozumień.Pozdrawiam!\n11 października 2010 o 13:52 napisał:\nZgoda? A raz piszesz tak, innym razem inaczej – dlatego pytam co brałeś?\n11 października 2010 o 13:57 napisał:\nAno, przeczytałem całą notkę ktorej treść uzupełniam: W odniesieniu do różnych sytuacji (np. określając kibiców mianem „fanatycznych”) określenie „fanatyk” może mieć mniej pejoratywny lub nawet pozytywny wydźwięk. Używa się wtedy skrócenia „fan”. Oznacza ono wtedy zagorzałość, oddanie jakiejś idei, gotowość poświęcenia się dla niej.Różnica między fanem a fanatykiem jest taka, iż pomimo ogromnego zainteresowania daną sprawą, zachowanie fanatyka pogwałca normy społeczne, a fana – nie.Po raz pierwszy określenia fanatici użyto wobec kapłanów bogini Bellony w Rzymie.\n11 października 2010 o 14:01 napisał:\nAle nie musisz kopiować z wikipedii. Napisz coś od siebie.\n11 października 2010 o 14:17 napisał:\nOd siebie napiszę tylko, że zgodnie z definicją wyciągniętą z Wikipedii nikt, kto tylko dyskutuje i broni swoich poglądów nie jest fanatykiem, dotyczy to WSZYSTKICH tutaj dyskutujących, zatem takie argumenty o fanatyźmie innego dyskutanta z definicji są bez sensu. Łatwo bowiem obrócić je przeciwko osobie wysuwającej taki argument.Ponieważ tutaj tylko dyskutujemy, nie możemy udowodnić, że ktokolwiek z nas narusza jakiekolwiek normy społeczne, zatem wszelkie używanie takich argumentów ociera się zawsze o oszczerstwo. Tak samo Twoja insynuacja dotycząca mojej osoby. Zabrałem głos tylko dlatego, że Weronika kazała mi sprawdzić w googlach znaczenie słowa Fanatyk, a po wypisywanych przez nią treściach musiałbym uznać, że według jej definicji, bo nie z Wikipedii, to do niej pasuje słowo Fanatyk, tak samo zresztą jak do mnie i do Ciebie. Po prostu Weronika za bardzo roszszerzyła znaczenie słowa Fanatyk. To Wszystko. Miłego Dnia. Teraz udaję się do pracy, bowiem jestem fanatycznym konsumentem posiłków, na które muszę zarobić, zatem dopiero wieczorem odpowiem ewentualnie na Twój wpis, ale chyba nie ma takowej potrzeby. Pozdrawiam Ciebie raz jeszcze.\n11 października 2010 o 13:13 napisał:\nGrot – Weronika powinna najpierw spojrzeć w lustro [http://ks-tomasz.blog.onet.pl/1255301,415525093,1,200,200,86286875,415530093,1238199,0,forum.html]ta jej wypowiedź dowodzi jaką jest dewotką [fanatyczką]. Gdyby mogła, to by zarówno brzemienną pannę młodą, jak i jej ojca odsądziła od czi i wiary. Z jednej strony przyznaje rację ks. Tomaszowi, by za chwilę czepić się pobożności innych. Ma własną interpretację nauki Jezusa. Czy to nie hipokryzja ?\n11 października 2010 o 13:45 napisał:\nDokonujesz oceny Weroniki. Wielu na moim blogu to czyni.Trzeba dokonywać rozgraniczenia między dyskusją, a oceną innych. Jeśli zarzucasz coś Weronice (oceniając ją i przypisując jej pewne epitety), to właściwie piszesz o sobie. Tyle razy apelowałem i ciągle apeluję: Nie poniżajcie się wzajemnie.\n11 października 2010 o 14:19 napisał:\nDo tego apelu ja również chętnie się przyłączę\n11 października 2010 o 14:44 napisał:\nMa Ksiądz rację, lecz proszę zerknąć – ile jest wpisów po ostatnim Księdza apelu ? Czy nie ma tam także komentarza Weroniki ? dlaczego nie zwrócił Ksiądz uwagi Grotowi czy innym, tylko mnie? Moje słowa niczym bumerang, wracają do adwersarza. A jeśli chodzi o pytanie – co mam do Weroniki; odpowiadam – razi mnie brak szacunku do brzemiennej kobiety. Można mieć „wąty” do grzesznego poczęcia dziecka, ale kiedy ono już jest w łonie matki, to jest to stan błogosławiony, dlatego moim zdaniem należy się jej szczególny szacunek. Proszę Księdza – czy źle pojmuję naukę Jezusa ? czy Jezus mówił inaczej o kobietach noszących pod sercem nowe życie ? czy życie nie jest darem Bożym ? jeśli nie zwrócimy na to uwagi, to mogą pojawić się osoby, które będą się domagać, aby kościół takie kobiety [ nie kamienował, bo to nie średniowiecze] ale napiętnował bądź wyrzucał ze wspólnoty. Dalej – czy wolno komentować pobożność ojca dziewczyny ? czy my wiemy, co on czuł i jak się czuł ? Mamy podane suche fakty.Jeśli wolno dyskutować na temat pobożności innych, to nikt nie zechce angażować się w sprawy wspólnoty wyznaniowej, aby nie być na świeczniku i w razie słabości kogoś z rodziny – nie być na językach. U nas był przypadek, że córka bardzo pobożnych małżonków [ojciec był kościelnym] zaszła w ciążę z księdzem. Co mieli uczynić rodzice ? Nie dopuścili do aborcji, chociaż gdyby usunęła ciążę, to nikt by się o tym nie dowiedział. Urodziła syna. Rodzice podjęli się jego wychowania. Jednak środowisko poprzez takie dyskusje i komentarze zatruło życie chłopakowi i odebrał sobie życie. Czy potraficie sobie wyobrazić ten ból matki i dziadków ? nie wiem czy ojciec [ksiądz] był na pogrzebie. Proszę Księdza – bardzo proszę reagować na tego typu dyskusje i wypowiedzi, bo można wyrządzić wielką krzywdę bliźniemu. Dziękuję. pozdrawiam\n11 października 2010 o 14:54 napisał:\nKs. Tomasz pod Twoim komentarzem pisze do wszystkich, tego nie potrafisz zauważyć?\n11 października 2010 o 15:30 napisał:\nAlibabka – ks. Tomasz napisał ;”Dokonujesz oceny Weroniki. …. Jeśli zarzucasz coś Weronice (oceniając ją i przypisując jej pewne epitety), to właściwie piszesz o sobie…..”proszę objaśnij mi – zwroty; „dokonujesz, zarzucasz, piszesz” są w liczbie mnogiej [do wszystkich] czy pojedynczej [ty dokonujesz; ty zarzucasz; ty piszesz] ?Natomiast odbieram, że apel Księdza jest do wszystkich, tyle, że co niektórzy mają tutaj specjalne względy i nie muszą się do niego stosować. Szyderstwo, kpina i cynizm wobec Oceloty [link na jakieś laboratorium z narkotykami] to już szczyt chamstwa, a Ksiądz tego nie usnął. Każdemu człowiekowi należy się szacunek bez względu na jego światopogląd. Można kogoś nie lubić, można z nim się nie zgadzać, ale pogarda i poniżanie na blogu katolickim, to już przegięcie. Wszystko ma swoje granice. Zastanawiam się, jeśli tego typu zachowanie jest akceptowane przez autora bloga, który jest księdzem, to ja chyba nie chcę należeć do takiego kościoła.\n11 października 2010 o 15:52 napisał:\nKto ma choć trochę rozumu droga Strzało, ten doskonale dostrzeże łganie tej osoby (oceloty) i kpiny z Kościoła Katolickiego. Dlatego, jak może zauważyłeś kapłani zaprzestali dyskusji z tym człowiekiem. Może tak zamiast litować się nad Ocelotą (mam nadzieję, że nie jesteś Ocelotą pod innym pseudonimem) zauważ ile zła robi ta osoba i ile ludzi poszukujących może skrzywdzić. Pozdrawiam.\n11 października 2010 o 19:54 napisał:\nuprzedzenia mącą księdzu rozsądny ogląd.i to przez takich jak ksiądz ludzie tracą wiarę w siebie i w Jezusa. Także i ja nie będę z księdzem rozmawiać bo uznaję właśnie księdza za takiego „nauczyciela”, który podejmując pochopny wniosek o złym uczniu daje mu gorsze oceny niż faktycznie zasługuje. Wiem, że tu mówi się o księżach bez wyjątku wyłącznie dobrze nie widząc, że ksiądz to też człowiek, słaby jak najbardziej i z przywarami. Jednak dla mnie ksiądz, księże Adamie, jest właśnie takim słabym leniwym nauczycielem, tym gorszym, że ksiądz to jednak powołanie szczebelek wyższe niż powołanie pedagogiczne. Religia nie składa się z ludzi jednorodnych, a księżowską powinnością powinno być pójście na zagubioną owcą. Kiedy ksiądz dojrzeje i zobaczy złą stronę rzeczywistości i ludzi, którzy chętni solidnej pomocy dostają banały, które wystarczają ludziom żyjącym jak pączki w maśle, wtedy może zrozumie ksiądz przyczyny. Na razie księdza słowa są słowami młodego chłopaka, któremu wydaje się, że wszystko jest proste i wystarczy chcieć to się dostanie. nawiązując jeszcze do różnorodności katolicyzmu. Ależ ładne rzeczy wykrzykiwały dzisiaj oszołomy nazywające siebie „obrońcami krzyża”. Rzeczy pełne miłosci bliźniego.. szkoda gadać i bez odbioru..dziękuję za ten post, przynajmniej słowa kiędza wcześniej mnie bolące, przestały boleć.\n11 października 2010 o 20:55 napisał:\nOceloto, podążanie za zagubioną owcą a pomoc osobie chorej to 2 różne rzeczy. Nie myl ich ze sobą i nie oczekuj, że księża przyjdą Ci z pomocą w Twoich problemach związanych z chorobą psychiki. Od tego są specjaliści i tam skieruj swoje kroki, a nie zarzucaj księżom, że nie chcą Ci pomóc. Twoje oczekiwania względem nich są zupełnie nieuzasadnione…Pozdrawiam!\n12 października 2010 o 02:37 napisał:\notóż to, Krzywiłam się tu niedawno na widzenie w księżach specjalistów od wszystkiego, co wywołało niemal zgorszenie, dziwne.. Zawsze chadzam do specjalistów ufając ich doświadczeniu i wykształceniu. np. mając lat sporo nie potrafię pływać (ot, boję się wody), więc płacę za indywidualne lekcje profesjonalnemu instruktorowi zamiast pójść po prostu w kolegą na basen i dać się nieprofesjonalnie podtopić :). Księży uważam za specjalistów w sprawach teologiczno-etycznych, a psychiatrów za specjalistów w sprawach psychiki. Ale mówiąc o etyce w kontekście właśnie tych największych w niej specjalistów i tak widać czasem zbytnie teoretyzowanie i mało empatii, tak jakby nie potrafiono etycznych zasad przekazać na grunt poszczególnego człowieka. Naturalnie nie zawsze, ale się zdarza. Suche zasady serwowane niczym znudzona telefonistka z netii, bez spojrzenia, że po drugiej stronie drutu wisi żywy człowiek.ad problemy psychiczne. Tu na blogu „ludzie” mają problem z odróżnianiem kiedy ten problem oznacza probem psychologiczny wynikający z doświadczeń i nie mający wpływu na fizjologię lub mający wpływ niewielki; faktyczny problem psychiczny czyli ze źródłem głownie w niewłaciwym/za małym przepływem neuroprzekaźników, wydzielaniem dopaminy itd; czy wreszcze problem psychiczny jako obelga mówiąca że jesteś idiotą. To znaczy zapewne jestem idiotą bo wierzę, że im się myli :), a nie perfidnie używają określenia trzeciego tak jak jest to w sumie popularne w powszechnie używanym słownictwie.\n11 października 2010 o 15:59 napisał:\nI jeszcze do Strzały: A autor bloga nie usuwa komentarzy i nie będzie usuwał jak dobrze zauważyłeś. Wam to już wszystko przeszkadza byle tylko widzieć drzazgę w oku brata a belki w swoim nie dostrzegać. Wszystkiemu winny ksiądz, co by nie zrobił – usunie komentarz jest sponiewierany, zwróci uwagę to też niedobrze, bo zwrócił też Tobie (kiedy w końcu dostrzeżesz, że Twoje zachowanie jest również naganne??? A może tak prościej – bo wszyscy są winni tylko nie ja???).\n11 października 2010 o 16:41 napisał:\nProszę, niech ksiądz nie dyskutuję z tą osobą. To Basia/Moralistka/ i teraz Strzała. Proszę spojrzeć na sposób jej pisania, na znaki, które stawia, na spacje, po których stawia znaki zapytania. Sposób pisania ten sam. Ona zawsze będzie atakowała ks. Tomasza, bo zwrócił jej kiedyś uwagę, że nie zna Pisma Świętego i dał dowody. Podobnie, jak może ksiądz czytał było z tym „Przemienieniem na Górze Tabor”. Nie zna Biblii, miesza fakty… To ona rozpoczęła wielką nienawiść na blogu. To przez nią działa najbardziej szatan. Wprowadza okropne zamieszanie. Pewnie znów mnie zaatakuje, jak zawsze, ale ja już nie odpowiadam. Pozdrawiam Księdza bardzo serdecznie!\n11 października 2010 o 17:22 napisał:\nTeż właśnie to zauważyłem i nie reaguję.\n13 października 2010 o 09:46 napisał:\nPanie Jezu >> Proszę, niech ksiądz nie dyskutuję z tą osobą. Panie Jezu -Ty zostawiłeś nam naukę; „I mówił do nich: „Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich”. > Ona zawsze będzie atakowała ks. Tomasza, bo zwrócił jej> kiedyś uwagę, że nie zna Pisma Świętego i dał dowody.Panie Jezu, Ty znasz moje myśli i moje serce, Ty znasz moją słabość do kapłanów i wiesz jak bardzo oddana jestem pasterzom, których postawiłeś na mojej drodze. Wiesz najlepiej, czy moją intencją jest atakowanie ks. Tomasza. Zatem Tobie Panie Jezu powierzam ten zarzut. > Podobnie, jak może ksiądz czytał było z tym> „Przemienieniem na Górze Tabor”. Panie Jezu – któż może zrozumieć bolesne objawienie mi przez Ciebie Tajemnicy Przemieniania Pańskiego – nie zrozumieją, a mimo to prorokują. Dlaczego ? Panie – nie poczytaj im tego za złe. Nie zna Biblii, miesza> fakty… To ona rozpoczęła wielką nienawiść na blogu. Przykazanie 8 = Posądziłam lekkomyślnie. To> przez nią działa najbardziej szatan. Panie Jezu czyż Ciebie Żydzi nie oskarżali, że „mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy” (Łk 11, … Wprowadza okropne> zamieszanie. Pewnie znów mnie zaatakuje, jak zawsze, ale> ja już nie odpowiadam. Panie Jezu z krzyża modliłeś się; ” Ojcze przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. ” Te słowa modlitwy na krzyżu są streszczeniem całej Twojej nauki. ” Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą. Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny „. Nie jest mi łatwo zrealizować te Twoje słowa Jezus Chryste. Wiem, że potrzeba wielkiej pokory, aby przebaczyć tym, którzy mnie tu skrzywdzili i uznali za psychicznie chorą odsyłając do szpitala psychiatrycznego, tylko dlatego, że wskazałam, iż bez potrzeby mówią o wadach i grzechach innych. Panie Jezu – oni czują się katolikami, więc im wolno wyrażać swoje zdanie, mają prawo do wyrażania swoich odczuć i tylko one są prawdą. Panie Jezu – Ty zostawiłeś 99 sprawiedliwych, a udałeś się za jedną zagubioną owieczką. Ty nauczałeś, że to chorzy potrzebują lekarza a nie zdrowi, zatem proszę przygarnij do Swego Serca tych, którzy tutaj zostali uznani za chorych psychicznie ; a tym którzy posądzali lekkomyślnie i nie ważyli słów -okaż swoje miłosierdzie ; Amen !\n13 października 2010 o 10:10 napisał:\nO nareszcie pod swoim nickiem. To mi się podoba. Trzeba być prawdziwym człowiekiem a nie zakłamanym\n13 października 2010 o 11:41 napisał:\nSyla – Ty nic a nic nie rozumiesz. Nawet modlitwy nie uszanujesz, tylko komentujesz. Tu potrzeba działania Ducha Św. aby wielu przejrzało na oczy i dostrzegło u siebie grzech, który innym wytykają. Na marginesie – czy Syla to Twoje imię nadane Ci na chrzcie św. ? bo Barbara jest moją patronką i jestem z tego dumna. Natomiast chcąc uniknąć zaszczucia przez Was przyjęłam nick Matka; Moralista, Strzała. Przed Bogiem nie jest ważny nick lecz serce i myśli człowieka. Zanim komuś zarzucisz zakłamanie – pomyśl, czy sama nie jesteś tego przyczyną.Nic tu po mnie – żegnam Cię Syla czy jak Ci tam naprawdę na imię.\n13 października 2010 o 11:53 napisał:\nJakiego zaszczucia? Kto zrobił raban na blogu za złe zrozumienie słów? Kto zrobił ten cały kocioł? Czy przeprosiłaś? Bardzo to wszystko przeżywałam. Zraniłaś tym przede wszystkim kapłana, któremu przypisałaś odpowiednią etykietę i nawet nie wysłuchałaś co chciał przez dane słowa powiedzieć tylko swoją teorię przypisałaś. Teraz zasłaniasz się modlitwami, po tym całym złu, które zasiałaś. Czy jako przykładna katoliczka przeprosiłaś księdza? Nie, nadal pod innymi nickami najeżdżasz na niego, poniewierasz i za wszystko obwiniasz. Zadam Ci pytanie – na litość Boską, po co nadal tutaj przychodzisz? By dręczyć innych? ;(\nI jeszcze jedno, do tamtej felernej oceniającej przez was dyskusji nie włączyłam się, więc nie próbuj mnie za cokolwiek obwiniać.\nPrzepraszam Cię moja święta patronko Barbaro, że przed napisaniem Twego imienia umknęło owo „święta”; stokroć przepraszam\n13 października 2010 o 13:24 napisał:\n„Kto wiatr sieje, zbiera burzę.”\n14 października 2010 o 11:32 napisał:\n> O nareszcie pod swoim nickiem. To mi się podoba. Trzeba> być prawdziwym człowiekiem a nie zakłamanym :)Znasz mnie Nawet się spotkałyśmy w realu. Nick zmieniłam, stąd niejasności :)~SYLA, 2010-10-08 10:20przyganiał kocioł garnkowi;\n14 października 2010 o 12:06 napisał:\nNick zmieniłam już 3 lata temu I od tej pory zawsze ten sam Więc właśnie przyganiał kocioł garnkowi\n10 października 2010 o 10:35 napisał:\nDo Oceloty: Czyżbyś miała coś z tym do czynienia? :)http://cyberpunk.net.pl/zasady/zasady/labocelot.html\n10 października 2010 o 23:38 napisał:\nFaktycznie, to jej laboratorium narkomanów\n10 października 2010 o 23:54 napisał:\nNie dość, że ocelota chora psychicznie, to jeszcze narkomanka? uuu ciężko.\nNie róbcie sobie jaj, to faktycznie chora kobieta i wszyscy tutaj o tym wiedzą. Dajcie już spokój. Nikt przecież nie traktuje jej komentarzy poważnie.\n11 października 2010 o 00:00 napisał:\n11 października 2010 o 00:10 napisał:\nJestem tutaj od niedawna. Na co choruje ocelota? Czy to w ogóle katoliczka, bo czytając jej komentarze mam wrażenie jakby to ateista pisał na złość katolikom. Praktycznie w każdym komentarzu przeciwko kościołowi i wierze katolickiej. A księży to nienawidzi Ale jak widzę, to na każdy blog katolicki ateista musi się przykleić\n11 października 2010 o 20:19 napisał:\nMam agorafobię, coraz mniejszą na szczęście. Jest to powodem wyzwisk przez różnych oszołomów. Możesz się przyłączyć, ksiądz Tomasz uznał, że to nie wyzwiska (łącznie z tym co powyżej), tylko stwierdzenie faktu. No tak, propagatorkę piętnowania ciężarnych panien – Weronikę – broni.\n11 października 2010 o 20:58 napisał:\nSama się chwalisz chorobą psychiczną więc nie dziw się panienko\n12 października 2010 o 16:26 napisał:\nChwalenie się? Czym? Wynikło to zupełnie przypadkiem za to zostało rozbuchane przez bandę niedojrzalców. Pretensji do takich dziwnych mieć nie mogę, mogę mieć za to do tych, którzy uchodzą tu za autorytet i sami twierdzą, że gdy ich Weronikę nazwie się źle to trzeba interweniować, a gdy mnie (lub parę innych osób nie liżących pięt księdzu Tomaszowi i Adamowi) to już jest ok bo sami tego chcieliśmy. Taki relatywizm w notce o reatywiźmie, piękny przykład jak niektórzy księża sądzą, że mogą być ponad to, co sami głoszą.wiem, że choroby psychiczne przez niedouczenie budzą emocje. To jest dokładnie tak jak z panną w ciąży. Dokona zabójstwa z obawy przed zaszczuciem, tak jak i chorzy na depresję (10% społeczeństwa) boją się przylepienia łatki wariata i chorują coraz bardziej. To przez takich jak Weronika wiele dzieci nie ujrzy nigdy światła dziennego, i przez takich jak tutejsi podniecający się chorobą, którą może sami mają (z uwagi na statystykę), zamiast do specjalisty ludzie trafiają do apteki po dziurawiec aby po kilku latach skończyć pod kołami pociągu.\n13 października 2010 o 13:31 napisał:\nNie przeginaj z tym lizaniem pięt księżom, bo to jest już nawet niesmaczne…Poza tym decyzje o aborcji czy samobójstwach nie są podejmowane przez wzgląd na języki ludzi, tylko przede wszystkim na najbliższych. Jeżeli to oni nie akceptują dziecka poczętego w grzechu, który dla nich jest problemem, bądź w przypadku ludzi z depresją nie uznają takiej choroby i nie pomagają się leczyć cierpiącemu, to właśnie wtedy dochodzi do największych tragedii. Gdyby najbliższe otoczenie dało wsparcie i opiekę tym osobom w potrzebie, nie szukałyby one takich drastycznych rozwiązań swoich „problemów”.\nNaturalnie, że to najbliższe otoczenie ma największy wpływ na takie decyzje, ale i ono jest pod wpływem otoczenia nieco dalszego. Jeśli natomiat w bardzo bliskim otoczeniu znajdzie się taka Weronika…\n13 października 2010 o 13:50 napisał:\nFakt, tylko że w takich wypadkach ludzie powinni kierować się dobrem. Skoro dziecko się poczęło (bo rozumiem, że o ten temat głównie Ci chodzi, skoro odwołujesz się do Weroniki), to powinno przyjść na świat – nie ma innej opcji. I nie jest ważne, że ludzie będą gadać, że pochodzi ono z grzechu – to akurat jest cena, jaką płaci para, która ze sobą grzeszyła.Swoją drogą nie rozumiem, jaki negatywny wpływ ma „taka Weronika” na decyzję o urodzeniu dziecka przez matkę? Przecież ona nie krytykuje tego, że ta kobieta urodziła dziecko i zdecydowała zawrzeć ślub, ale że decydując się na niego, zachowywała się tak, jakby to było coś normalnego, nie zważając na pewne symbole, które podczas ślubu jednak mają o czymś mówić.\n11 października 2010 o 13:04 napisał:\nDzięki grzechowi uniknęłam największego błędu w życiu. Zamieszkałam ze swoim narzeczonym przed ślubem….okazało się, że to totalny leń, że mnie nie szanuje, umniejsza moją wartość i tego co robiłam, że pod płaszczykiem „grzecznego chłopca” kryje się facet, bezwzględny wykańczający psychicznie – taki co niby nie bije ale….jego słowa i sposób w jaki mnie traktował ……..Zerwałam zaręczyny, uwolniłam się. Teraz jestem szczęśliwą żoną i matką. Pytanie do Księdza……….czy jeśli nie żałuję, że razem zamieszkaliśmy (przynajmniej poznałam jego prawdziwe oblicze) to źle??Lepiej byłoby gdybym wyszła za mąż i tkwiła w fatalnym związku??Nieszczęśliwa, poniżana??L\n11 października 2010 o 13:39 napisał:\nTo, że z nim nie założyłaś rodziny to dobrze, ale to, że w ten sposób go poznałaś, to źle. Jest mnóstwo innych sposobów na poznanie człowieka. Tylko trzeba ich poszukać.\n11 października 2010 o 14:25 napisał:\nJakie na przykład?? Jak sprawdzić czy ktoś zrobi zakupy, pobiegnie na pocztę zapłacić rachunki, wyręczy mnie kiedy wrócę zmęczona z pracy w domowych obowiązkach?? Jak dowiedzieć się, czy kiedy ma zły nastrój złość wyładuje na mnie czy może przytuli się i porozmawia?? Spotykaliśmy się często, z pozoru szanujący rodziców syn, facet który jest uśmiechnięty i grzeczniutki. W życiu we dwoje zamienił się w wiecznego lenia, małego chłopca który wiecznie ma fochy i trzeba go niańczyć. Zarabiałam i utrzymywałam nas oboje i dom. Sprzątałam, prałam gotowałam i robiłam swetry na drutach. On świetnie wykształcony ciągle szukał pracy i każda była zła, więc opłacałam za niego ZUS, bo gdyby miał wypadek jakikolwiek musielibyśmy płacić za leczenie. Byłam tą nieambitną, leniwą kobietą, która marudzi coś o zakupach, a przecież może sama je zrobić! Wszystko było na „NIE”\n11 października 2010 o 14:32 napisał:\nBardzo prosto można to sprawdzić:1) A jak mieszkał sam, to pracował?2) A może warto by z nim iść na pielgrzymkę do Częstochowy?3) Może wyjechać na kilka dni – oczywiście śpiąc w oddzielnych pokojach i zobaczyć czy pójdzie rano do sklepu, czy chętnie będzie niósł plecak w górskim marszu. I wiele jeszcze innych możliwości, tylko trzeba jeszcze ruszyć głową a nie iść na łatwiznę, zamieszkać z nim razem, permanentnie grzeszyć i mieć pretensje do całego świata szukając usprawiedliwienia dla swojego grzechu.\n11 października 2010 o 14:51 napisał:\nStrzala — czytasz tutaj rozne wypowiedzi ale nie potrafisz ich prawidlowo interpretowac.A wiec bedzie lepiej nie pisz nic i siedz cicho skoro masz z tym trudnosci. Do lustra zajrzyj sama poniewaz tego potrzebujesz wlasnie ty. Wg mnie nie potrafisz logicznie myslec. Pozdrawiam\n11 października 2010 o 15:12 napisał:\nWeroniko – dlaczego nie stosujesz sie do apelu i prośby autora bloga. Masz tutaj jakieś ekstra względy ? dlaczego mi rozkazujesz, że mam siedzieć cicho i nic nie pisać ? Skąd wiesz z czym mam trudności ? co o mnie w ogóle wiesz ? no tak – według Ciebie nie potrafię logicznie myśleć – a kim Ty jesteś, że Twoje zdanie jest wyrocznią ? Co za tupet. Gdybyś umiała logicznie myśleć, to byś zastosowała się do apelu ks. Tomasza. Jednak Ty masz tak wysokie mniemanie o sobie, że faktycznie lepiej omijać Cię z daleka. Wybacz, ale nie mam przyjemności więcej z Tobą dyskutować. pozdrawiam\n11 października 2010 o 15:46 napisał:\nA dlaczego ty nie stosujesz się do tego apelu, tylko jeszcze gdaczesz i oczerniasz innych?\n11 października 2010 o 18:01 napisał:\nStrzala — wreszcie do ciebie dotarlo. Dziekuje\n11 października 2010 o 20:13 napisał:\nkilka dni to jednak nie jest całe życie, w tak krótkim okresie można ukryć wiele przywar, łącznie z tymi największego kalibru typu: alkoholizm czy ciężka ręka. A po ślubie jest rezygnacja, ukształtowanie pozycji ofiary i pokazywanie ze strachu otoczeniu, także księdzu, że wszystko jest dobrze. A ksiądz wierzy, bo facet co niedziela co kościoła, był na pielgrzymce, więc musi być świetnym mężem, a tymczasem za zamkniętymi drzwiami staje się leniem, szowinistą, psychicznym tyranem, a żonie tylko przypadkiem garnek spadł z szafki na czoło.. 4 razy. zresztą nawet jeśli trafi się ksiądz-przyjaciel zainteresowany prawdziwy życiem parafian, to i tak niewiele może wobec potęgi sakramentu.\n11 października 2010 o 21:29 napisał:\nAle nikt nie powiedział, że po tych kilku dniach masz się pobrać z tym człowiekiem. Okres poznawania powinien trwać jednak trochę dłużej. A w tym czasie można poznać człowieka na wylot, jeśli się z nim przeżywa różne sytuacje, a nie spotyka tylko wtedy, gdy jest miło i przyjemnie. Niestety wiele osób popełnia błąd w tych sprawach i zdaje się w ogóle nie myśleć racjonalnie, jeśli chodzi o ślub. Są tak szczęśliwe, że trafił się im tak wspaniały kandydat, że nie potrafią popatrzeć na niego realnym okiem. A skoro tak, to znaczy, że są one zakochane, ale nie kochają. Bo nie można kochać prawdziwie i odpowiedzialne drugiego człowieka, nie znając go.A w przypadku tego typu problemów w małżeństwie/rodzinie, o jakich piszesz, ksiądz rzeczywiście niewiele może, ale nie tyle przez wzgląd na sakrament, lecz z racji tego, że to nie jego związek i on nie jest w stanie nic z tym zrobić. Nie zmieni człowieka. Poza tym tu owa zastraszona kobieta jedynie może (i powinna) coś z tym zrobić, zgłaszając swoją sprawę tam, gdzie trzeba. Ale jeśli ona nie chce tego zrobić, to trudno jej jakkolwiek pomóc (chyba tylko modlitwą).\n12 października 2010 o 02:12 napisał:\nKobiety takie bardzo często nie chcą, nawet bronią swojego oprawcę, bo na tym polega perfidia znęcania się psychicznego. Pozbawione sił mogą jeszcze realizować narzucony im model kinder, kuche, kirche, a więc dobrze byłoby aby to kirche miało więcej możliwości, nie tylko w modlitwie, ale prawnie. Jeśli natomiat widzi, że jej oprawca jest jeszcze poważany przez księży, bo daje duże datki na kościół, pomaga, np. przy budowie lub jest kościelnym, chodzi co niedzielę na mszę i nawet przyjmuje Chrystusa, to delikatnie mówiąc może zaistnieć dysonans poznawczy. co do małżeństwa. Masz rację, że myli się zakochanie z kochanie. Gdyby nie to, że sami się tak zinfantylizowaliśmy można by powiedzieć, że zdumiewająy jest boski plan gdy najlepszy wiek na rodzenie dzieci jest wtedy, kiedy jest się za głupim na podejmowanie dojrzałych decyzji o małżeństwie i rodzicielstwie, nie mówiąc o nieprzygotowaniu społecznym (czyt. finansowym)\nZgadza się. Kobiety takie znajdują się w takim przeklętym kręgu, który boją się przerwać – z różnych powodów. Dlatego właśnie należy im otwierać oczy, że tylko one są w stanie go przerwać – nikt inny, żadna siła zewnętrzna. [No chyba, że będą czekać, aż ich oprawca zejdzie z tego świata, ale zważywszy na fakt, że to one są poniewierane, to ich życie prędzej może się skończyć...] Tymczasem nie ma szans, by prawnie księża byli w stanie zrobić coś więcej w tej sprawie. Przecież i odpowiedni ludzie, zajmujący się takimi problemami w domu, nie mogą zrobić nic, dopóki nie zgłosi się do nich zainteresowana osoba, czyli pokrzywdzona. Prawda jest taka, że każdy z nas odpowiada za własne życie i pewnych rzeczy nie załatwi za niego nikt. Jedyne, co można zrobić dla takiej osoby (poza wspomnianą wcześniej modlitwą), to dobrze jej doradzić i okazać wsparcie. Jednak konkretne kroki musi ona już sama chcieć podjąć.W przypadku małżeństwa i rodzicielstwa nie ma co zwalać winę na Pana Boga, bo jak słusznie zauważyłaś, sami do tego doprowadziliśmy, że młodzi ludzie wchodzący w związki małżeńskie są niedojrzali i nieodpowiedzialni. [Oczywiście nie wszyscy.] Gdyby jeszcze chociaż chcieli korzystać z rad i doświadczenie starszych – ale oni wolą po swojemu, bo niestety w swoim mniemaniu są wystarczająco dorośli, by samemu o wszystkim decydować.\n11 października 2010 o 21:14 napisał:\nZgadzam się z ks.Tomaszem i popieram jego sposoby sprawdzenia drugiego człowieka. Naprawdę można przekonać się o jego prawdziwym obliczu, jeśli tylko się chce, a nie patrzy na niego tylko przez różowe okulary. Tylko że większość myli zakochanie z miłością. Nie można pokochać drugiego człowieka, nie znając jego słabych stron. Już sam fakt, że ktoś w naszych oczach cały czas uchodzi za anioła i żadnego błędu nie popełnia, powinno nam dać do myślenia, bo to może oznaczać 2 rzeczy: albo my jesteśmy tak ślepo zapatrzeni w tę ukochaną osobę, że nie widzimy jej wad i jesteśmy ich nieświadomi, albo to ona jest tak sprytna i przebiegła, że skutecznie je maskuje. W obu przypadkach coś jest nie tak i to się powinno zweryfikować jeszcze przed narzeczeństwem. Szczerze powiedziawszy zupełnie nie rozumiem, jak przed wspólnym zamieszkaniem nie można wiedzieć, jak zachowuje się bliska nam osoba w przypadku złego nastroju? To znaczy, że nigdy do tej pory go nie miała? Przecież przez lata danej znajomości takie rzeczy się wie, bo przeżywa się z nią takie momenty. Chyba, że ktoś opiera swój związek na miłych i romantycznych randkach, a spotkania odbywają się tylko wtedy, gdy obie osoby mają doskonały nastrój. Ale trudno w takim wypadku mówić o stałym i głębokim związku… Bo na czym się on opiera?\n12 października 2010 o 07:52 napisał:\nProblem polegał na tym, że przed wspólnym zamieszkaniem był „idealny” szanuje rodziców, otwiera kobiecie drzwi i przepuszcza przodem, nosi zakupy, nie przeklina, nie lubi specjalnie alkoholu (okazjonalnie małe ilości), poznałam go w pracy więc – pracował. Dziwne co?? Później dopiero okazało się że, pracował do czasu ….po ok 2 latach zwolnił się (zmęczony był) i niby szukał pracy ale jakoś tak „miał pecha”. Dopiero później okazało się, że faza „grzeczny chłopiec” trwa najwyżej dwa lata a później facet się męczy. A co do „pójścia na łatwiznę, zamieszkać z nim razem, permanentnie grzeszyć i mieć pretensje do całego świata szukając usprawiedliwienia dla swojego grzechu” – nie mam pretensji do nikogo, wręcz przeciwnie! Cieszę się, że miałam okazję poznać jego prawdziwą twarz przed ślubem. Podziękowałam mu na koniec za to, że był jaki był (bez ironii i złośliwości) bo popełnilibyśmy największy błąd w życiu oboje…….nie jestem rozgoryczona, zła ani nieszczęśliwa – wręcz przeciwnie – cieszę się, że skończyło się tak właśnie. Gdybym tego nie przeżyła, być może nie potrafiłabym później docenić mojego męża kiedy się obok mnie pojawił. I tak na marginesie dodam „bardzo łatwo jest oceniać”, dlaczego patrząc na związek dwojga ludzi którzy razem mieszkają, widzi Ksiądz to że cudzołożą a nie zakłada, że np tego grzechu nie popełnili???\n12 października 2010 o 10:41 napisał:\n„Nie wkładaj w moje usta tego, czego nie powiedziałem”. Sto razy powtarzam to samo i Tobie powtórzę następny raz. Jeśli mieszkasz jak brat z siostrą, to nie ma żadnego problemu. Masz prawo się poznawać, ale z pełnym szacunkiem. Niestety w 99% wspólne zamieszkanie łączy się ze wspólnym łóżkiem. Ty byłaś tym wyjątkiem. Gratuluję, że wytrwałaś w czystości mieszkając pod jednym dachem.\n12 października 2010 o 10:51 napisał:\nNie widzi ksiądz ironii w wypowiedzi Lexy? Pierwsze jej zdania, że grzech ją uchronił… a następne, że ks. myśli od razu o cudzołóstwie. To zwyczajne podchody i chęć ukazania innym, że można grzeszyć i mieć pozytywne skutki. W nagłą zmianę człowieka również nie uwierzę. Lexaaa to tylko Twoja wersja wypowiedzi, chciałabym znać wersję Twojego byłego chłopka. Jeśli faktycznie miała miejsce taka sytuacja. Punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia\n12 października 2010 o 16:13 napisał:\nDam Ci namiary na poprzednią i następną po mnie dziewczynę-narzeczoną zdziwisz się jak Ci poopowiadają o tym „ideale”Ps. Ja idealna nie jestem ale nie krzywdzę ludzi choć pewnie w to nie uwierzysz\n12 października 2010 o 17:12 napisał:\nLexaaa, poproszę o takie namiary, chętnie sprawdzę. Powołam się jednak na Twoje wypowiedzi tutaj na forum.\n12 października 2010 o 17:14 napisał:\nNajpewniejszą osobą, z którą chciałabym porozmawiać jest tutaj osoba „oskarżona”. Na jej zdaniu i jej wersji zdarzeń najbardziej mi zależy.\n12 października 2010 o 16:43 napisał:\nSiostrze jest łatwo. Ma najlepszego „męża” i nie musi Go sprawdzać, najwyżej sprawdzać siebie czy jest się Go godnym. Fakt, ocena siebie bywa trudniejsza niż drugiego. Ksiądz Tomasz powiedział o 99% (nie znając statystyk, ale 99% oznacza tyle co wszyscy z zapewnieniem sobie furtki, że przecież powiedziałem, że nie wszyscy i daj mi spokój ty jednostkowy przypadku, w który i tak niezbyt wierzę).\n12 października 2010 o 17:09 napisał:\nNa kpiny i prowokacje się zwyczajnie nie odpowiada, więc i tak podziwiam księdza, że stara się grzecznie zakończyć dyskusję. Myślę, że małe znaczenie ma tutaj Twoje zdanie – osoby, która notorycznie występuje przeciwko Nauce Kościoła.\n12 października 2010 o 23:43 napisał:\nkto siostrze powiedział, że notorycznie jestem przeciw? Przeciw mogę być konkretnej tezie, a nie w ogóle. Przeciw jestem więc szykanowaniu kobiet w ciąży niezależnie od sposobu w jaki, w tę ciążę zaszły (jak mówiła to Weronika), bo życie jest wartością nadrzędną. Przeciw jestem tezie, że przyczyną bezpłodności jest grzeszne prowadzenie się. W sumie to właśnie od tej tezy wyszłam co nie spodobało się tutejszym bywalcom (i tym rozumnym i tym, których nie warto brać pod uwagę). Przeciw jestem także tezie, że księża znają się na wszystkim (od medycyny do fizyki), co o dziwo też zostało odebrane jako atak. Niezależnie więc co teraz powiem zostanie tak odebrane, bo tak silne są uprzedzenia.\n12 października 2010 o 23:48 napisał:\nWystarczy poczytać Twoje komentarze by zobaczyć, że katolikiem nie jesteś i wszystko, co ksiądz napisze negujesz. Nie masz głupków przed sobą.\nKsiądz zaczął od nazwania mnie grzesznicą bo prawdopodobnie nie mogę mieć dzieci, i dołożył z drugiej strony, że mam czelność go wyśmiać za te słowa. Mało tego, tutejsze, radosne towarzystwo poprarło księdza bo to ksiądz i ma zawsze rację niezależnie co powie.\n13 października 2010 o 14:50 napisał:\nPatrz jaką ma czelność ocelota kłamać. Ciekawe gdzie cię nazwał? W notce, pisząc o konsekwencjach niepłodności\n13 października 2010 o 15:02 napisał:\nTo wszystko, co piszesz jest jedną wielką ściemą. Nikt tego na poważnie nie bierze. A ksiądz jako ksiądz katolicki i lekarz miał prawo napisać w notce prawdę i wyszczególnić powody niepłodności. Tak, jak mamy prawo po Twoim przyznaniu się do choroby psychicznej – bo przecież agorafobia to choroba psychiki napisać, że coś ci się w głowie pomieszało\n11 października 2010 o 17:29 napisał:\nProszę o kolejną notkę\n11 października 2010 o 18:40 napisał:\nProszę księdza notka na czasie:)po przeczytaniu jej doszłam do wniosku że nazywanie rzeczy i czynów nazwami że tak powiem „przenośnymi” dotyczy głównie osób, które żyją w grzechu, ponieważ nie chcą wzbudzać żadnych wyrzutów sumienia. np . jeśli kobieta dokona zabicia dziecka przed narodzeniem to dla spokoju sumienia powie że to był zabieg. Bo słowo zabieg to nic strasznego. I dlatego sumienie które zostanie przytłumione przez grzech nie przyjmie już żadnych prawda Bożych a tym samym przyjmuje szatana.\n7 listopada 2010 o 23:54 napisał:\nAmen! Ja chce Jezusaaaaa! …:(