Roladki z indyka – Cykoria Gotowanie Jest Proste\n26 środa kw. 2017\ncykoria, gotowanie jest proste\nRoladki z indyka ze szpinakiem to fajna opcja na urozmaicenie domowego menu. Nie lubisz szpinaku? Dodaj ananasa i stwórz swój ulubiony smak!\nkawałek filetu z indyka\n1 pęczek świeżego, dokładnie wypłukanego szpinaku\n4 ząbki czosnku lub 2-3 łyżeczki czosnku suszonego CYKORIA\nFilet myjemy pod bieżącą wodą, spłaszczamy tłuczkiem do mięsa, obsypujemy solą i pieprzem a następnie układamy na nim trochę szpinaku i fetę. Całość ciasno zwijamy, tworząc roladkę.\nNa rozgrzaną patelnię z masłem, wrzucamy roladkę i smażymy z każdej strony po ok. 10 minut na średnim ogniu a następnie kroimy w krążki i przekładamy na talerz. Na tę samą patelnię wrzucamy pozostałą część szpinaku, ząbki czosnku i szczyptę soli. Smażymy 2-3 minuty, aż szpinak zmięknie i przekładamy na talerze z roladkami.\nCałość polewamy oliwą z oliwek i posypujemy świeżo mielonym pieprzem.\n30 kwietnia 2017 o 18:57\nPychotka! Uwielbiam takie roladki. Czasem, gdy nie mam szpinaku pod ręką, zamieniam go na liście rzodkiewki i też smakuje super:)\n4 maja 2017 o 00:21\nLiście rzodkiewki? Nie próbowaliśmy! Muszą być pyszne!:)\n28 kwietnia 2017 o 16:47\nUwielbiam takie roladki. W Twoim stylu jeszcze nie robiłam. Myślę, że na najbliższy obiad u nas zagoszczą:)\nUwielbiam takie połączenia, a zwłaszcza indyka. Zapisuję i będę działać 😉\nSuper – bardzo nam miło z tego powodu! Miłego gotowania Klaudio:)\nRzeczywiscie bardzo prosty w wykonaniu i bardzo pomyslowy przepis dla zabieganych. Dziekuje serdecznie i pozdrawiam Beata\n27 kwietnia 2017 o 17:45\nDziękujemy Beatko za słowa uznania 🙂\nczęsto robi podobne, tylko nie smażę, a gotuję zawiniete w folię spożywczą 🙂 pyyyycha\nTeż fajny pomysł. I bardziej „fit” 🙂\nIndyk- jest, szpinak – jest. Coś czuję, że będą roladki 🙂\nChęci chyba też są, więc jest wszystko, co potrzeba do domowych roladek z indyka 🙂\nPiękny blog i przepis wygląda bardzo ekskluzywnie 🙂\nPatrycja, cieszymy się, że Ci się podoba 🙂\n26 kwietnia 2017 o 16:53\nZdecydowanie szpinak jest świetnym towarzyszem mięs. Sprawia, że mięso się niw wysusza w obróbce.\nTak, szpinak + mięso to połączenie doskonałe 🙂 Sam szpinak, jako dodatek też daje radę. Jego plusem jest także szybkie przygotowanie, co dla zabieganych osób ma ogromne znaczenie 🙂\nDodaj komentarz do "Roladki z indyka"


The Fallout - dron nad Czarnobylem - film - SmartAge.pl\nJesteś w:Strona główna»Kultura»Film»The Fallout – dron nad Czarnobylem – film\nThe Fallout - dron nad Czarnobylem - film\nThe Fallout – dron nad Czarnobylem – film\nPrzez Michał Banach w dniu\t 27 maja 2016 0 Comments\nŚwietny film nakręcony w 2014 roku w Czarnobylu przy użyciu drona. Możemy zobaczyć wszystkie najsłynniejsze miejsca w zonie. Co ciekawe dron wleciał nawet do środka niektórych budynków.\nFilmik The Fallout powstał we współpracy z Atom Film Ukraine. Za sterami drona zasiał Oscar Ohlson, muzykę skomponował Max Rubel a obróbką obrazu zajął się Alan Gordon.\nPoprzedni artykułAmerykański arsenał nuklearny na 50-letnich dyskietkach\nNastępny artykuł Aerofestival 2016 – treningi – galeria\n22 marca 2021 0\nTajemnicze zatonięcie promu SS Pere Marquette 18


Kamera cyfrowa SAMSUNG VP-D31i wciąga taśmę - elektroda.pl\nmlody_amator 03 Sep 2009 10:03 5736 17\n#1 03 Sep 2009 10:03\nProszę szanowne grono Forumowiczów o konsultację. Moja kamera SAMSUNG VP-D31i spadła z wysokości około 50cm. Ładny, klasyczny ruch paraboliczny (szarpnąłem ją za kabel ładowarki\n, siła została nadana horyzontalnie ). W efekcie zmieniła diametralnie swoje zachowanie. A mianowicie:\n- po włożeniu kasety MiniDV kamera wciąga ją do środka, nawija taśmę na głowicę i po sekundzie lub dwóch decyduje, że trzeba ją "wypluć"\n- zdejmuje taśmę z głowicy\n- NIE chowa jej w całości do obudowy\n- wyrzuca kasetę z wyciągniętą (i niestety pogniecioną) taśmą.\nW jednym przypadku na 30 kamera "załapała" prawidłowo i odtworzyła z 4 sekundy filmu, potem zwróciła kasetę z nie zwiniętą taśmą. Jako, że nowe kamery są w cenie około 400PLN nie zamierzam jej oddawać do serwisu, próbuję sam. Zakładam, że od upadku coś się stało z układem mechanicznym i tam zamierzam szukać. I tu pytanie do Forumowiczów: czy ktoś już miał taki przypadek? Czy prawidłowo zakładam, że to mechanika? Czy jakiekolwiek uszkodzenie elektoniki mogłoby mieć taki objaw? Jeżeli by to był czujnik otwarcia obudowy/pokrywy to nic nie gniotłoby mi kasety. Stan kamery na dziś: rozebrałem kamerę do takiego stopnia, że mam przed oczami mainboard a z drugiej mechanizm kasety. Jako, że tylny moduł (tam, gdzie jest accu) jest już wyjęty to dziś wieczorem planuję zasilić z zasilacza (oryginalnego, gniazdo zostało) tak porozbieraną kamerę i zobaczyć czy czegoś nie widać "gołym okiem".\nCo jeszcze? Kamera rozróżnia włożoną kasetę od pustego slotu. Gdy zamknę obudowę bez kasety to nie próbuje wciągać taśmy na głowicę i nie rusza rolkami. Widzę, że pomiędzy obudową MAIN CHASSIS i SUB CHASSIS jesk kółko z paskiem - jego ruch nie zawsze odpowiada ruchowi rolek zwijających (tych zielonych) taśmy. Tak więc podejrzewam, że może poleciały jakieś ząbki albo coś przeskoczyło tak, że nie pracuje w swoim naturalnym trybie.\nWiem, że wielu z Was serwisuje taki sprzęt na co dzień. Z góry dziękuję za cenne uwagi. Posiadam Service Manual do tej kamery ale oprócz rozstrzelonego widoku nic więcej mi to na razie nie pomoże.\n[i tu nastała noc...]\nPo dokładnym przyglądaniu się i jednym incydencie wiem już więcej:\n- kamera cudem przyjęła kasetę i odtworzyła kilkanaście sekund filmu prawidłowo (w tym 75% czasu z podglądem na FF) > w efekcie wciągnęło do środka odcinek około 30 cm taśmy (zwykle z kasety wystaje odcinek 3..8cm nadmiaru).\n- drugi objaw to brak obracania się prawej rolki (obróci się raz na 20 prób) w momencie otwierania kieszeni, ale o tym za chwilę (będę miał do Was prośbę). Widać po pasku zębatym, że rolka powinna pracować dobre kilka sekund a tu nie kręci się wcale albo max 300ms.\nWnioskuję stąd, że jest problem z napędzaniem tych zielonych kółek, które wchodzą bezpośrednio do kasety i nawijają taśmę. Any SERIOUS suggestions?\nNo i tu prośba do kogoś z Was, kto ma działającą VP-D31i. Proszę o zrobienie takiego testu:\n1. wyciągnij kasetkę miniDV i zostaw kieszeń otwartą,\n2. pokrywę (tą z psztyczkiem EJECT) zamknij tyle ile się da (zamknięciu przeszkadza otwarta nadal kieszeń)\n3. otwórz pokrywę na maxa\n4. jako efekt punktu 3 moim zdaniem powinna obrócić prawa zielona rolka ciągnąca taśmę\n5. można powtórzyć pkty 2 + 3 kilka razy, u mnie raz na 30 się obróci i to przez chwilę\nCzy ktoś może potwierdzić mi podejrzenia punktu 4 ???\nDziś kolejny etap: planuję dostać się do tych kółeczek, które leżą pod SUB CHASSIS, chcę zobaczyć ten mechanizm paska, który ledwo, ledwo widać. Tak na oko to jest to nie do rozebrania (skończyły się śróbki, które mogę wykręcać). Czy ktoś to już rozbierał???\nMoże i temat niezbyt popularny, bo w końcu nie każdemu kamera leci z 0,5m na ziemię ale dla mnie ważny. Dla pociechy dodam, że tak jak chyba każdy posiadacz tej kamery miałem uszkodzony czujnik CCD ale całe szczęście, że na gwarancji.\n#2 04 Sep 2009 20:11\n#3 06 Sep 2009 01:56\nHelpful post #3 06 Sep 2009 01:56\nWiem, że do mnie pisałeś jednakże Twój przypadek jest indywidualny bo po upadku. Trzeba to wszystko rozłożyć na częsci pierwsze i ponownie złożyć. Trzeba rozdzielić sanie od chassis oraz pośredniczącego napędu wspomagając się zewnętrznym zasilaczem dla silnika ładowania(przede wszystkim bezwzględnie odłączyć połączenia silnika z elektroniką aby zapobiec spaleniu drivera i totalnej katastrofie) Mechanizm musi być rozłączony z elektroniką. No a dalej to już czysta mechanika i znajomość podstawowych zasad pracy zwykłego magnetowidu tylko w skali mini bo są jeszcze mikro na taśmach MV-to jest dopiero zabawa.\n#4 07 Sep 2009 12:12\nOK. Dzięki za sugestie. Jak już wspomniałem mam rozstrzelony widok całego chassis co powinno mi dobitnie pomóc. Aktualnie mechanika jest jeszcze połączona tasiemkami z elektroniką i płytką bazową (tą, do której z jednej strony dokręcone jest PCB a z drugiej mechanizm) ale to nie jest problem. Z manuala wyczytałem, że silniczek można poobracać napięciem 3VDC i tak spróbuję. Udało mi się już podnieść metalową przesłonę wewnątrz kieszeni kasety (ta z diodą emitującą) i wyjąć prawe zielone kółeczko napędzające taśmę. Do tego widzę już, że ruszają się na ośkach oba mechanizmy S305 i S314, które dałoby się wyciągnąć.\nNo cóż, dziś wieczorem dalszy ciąg. O magnetowidach wiem niewiele i trochę boję się uwagi, że musiałbym znać sposób pracy magnetowidu. Dziś postaram się kompletnie rozdzielić mechanikę od elektroniki i ewentualnie wyjechać z kieszenią.\nSting, powiedz mi czy są w tych mechanizmach jakieś krzywki, których ustawienie jest na tyle newralgiczne, że przed rozebraniem muszę sobie zaznaczyć ich pozycję??? Czy jest coś jeszcze, co bezwarunkowo musiałbym wiedzieć aby czegoś nie uszkodzić? Oczywiście będę omijał elementy prowadzące taśmę tak aby nie trzeba było tego później regulować. Da się tak??? Co prawda w manualu opis jakiś jest i dostęp do oscyloskopu mam ale nie wyobrażam sobie tego a co za tym idzie wolałbym tego uniknąć.\n#5 08 Sep 2009 07:57\nNo i stało się. Kamera rozebrana prawie do ostatniej śróbki. Sanie na kasetę odłączone od obudowy. Silniczek chodzi na +-3VDC aczkolwiek można go wymontować i przestawiać mechanizm ręcznie. Chyba troszkę za dużo rozebrałem, bo trochę mi się kółeczka rozsynchronizowały. Dobrze, że zauważyłem, że strzałka na jednym pokrywa się z kreseczką na innym - to jedyny punkt, gdzie trzeba to po prostu wiedzieć. W pozostałych - 30 sekund strachu, 180 sekund myślenia, kolejne tyle na próby i wszystko wraca na właściwe pozycje.\nNie dotykałem zespołu głowicy wraz z rolkami do opasania głowicy taśmą. Mam nadzieję, że spowoduje to, że regulacja nie będzie potrzebna (jeżeli będzie to utworzę kolejny temat).\nW banalnie prostym układzie przeniesienia napędu jest sprzęgło magnetyczne. Liczę na to, że to było źródło moich problemów. Przed demontażem kółeczko będące na środku i przytulające się bądź to do jednej zielonej rolki ciągnącej taśmę (FF) bądź do drugiej zielonej (REV) nie zawsze reagowało na kręcenie innymi kółeczkami. Teraz sytuacja się zmieniła. Wyczuwam istotny opór na sprzęgle tak, że każda zmiana obrotów przenosi się przez sprzęgło. Oby to pomogło...\nDziś wielki dzień (a raczej noc)! Po kompletnym disassemblingu będę to składał. Jutro dam znać jakie będą efekty.\n#6 09 Sep 2009 09:20\nNo i stało się. Jak już prawie całość była złożona pech chciał, że wyłamałem jeden ząbek z koła zębatego (na rysuku zaznaczone na czerwono):\nSamego kółka nie kupię ale zestaw w katalogu producenta oznaczony jest jako AD97-02931A. Cena w NORTH to 171PLN - wniosek prosty >>> nowa kamera. Ciekawe, że w sklepach w US ten sam mechanizm kosztuje 15$ czyli max 45PLN. Od razu przypomina mi się hasło gościa ze stopki z jakiegoś forum: "To jest Polska stary, tu się ciężko oddycha..."\nCzy ktokolwiek wie gdzie ten mechanizm (albo najlepiej samo kółeczko) kupić taniej? Do ASWO nie mam dostępu, czy ktoś może mi przez uprzejmość podać cenę?\nOstatnie pytanie: czy ktokolwiek ma uszkodzoną/zgniecioną/wypaloną/zezłomowaną kamerę VP-D31i albo podobną z mechanizmem AD97-02931A ??? Cel: odzyskanie sprawnego kółeczka za rozsądną cenę.\n#7 09 Sep 2009 14:38\nPodepnę się pod temat, gdyż mój problem jest podobny. Objawy są identyczne, tzn wciąganie kaset. Moja kamera to Samsung VP-D105i. Nie spadła, nie była niczym uderzona. Wyjąłem kasetę i chciałem włożyć następną i... już nie przyjmuje. Kieszeń się zamyka, a po chwili taśma wyjeżdża. Zauważyłem, że z kamerki wystaje jakaś niteczka. Wyciągnąłem to i myślę, że jest to jakiś pęlnięty pasek - bardzo cieniutki i z jednej strony taki zygzakowaty /\_/\_/\_/\_/\_/\_/\_/\_. Nie wiem skąd to mogło się wziąść. Dzwoniłem do punktu napraw i tam się dowiedziałem, że trzeba wymienić całą kieszeń na kasetę. Koszt samej kieszeni to ok.150 PLN + robocizna. Trochę mnie to zszokowało, bo to trochę nielogiczne, żeby z powodu takiej niteczki trzeba było wymieniać cały mechanizm.\nNie jestem elektronikiem i chciałbym się dowiedzieć, czy to co usłyszałem ma potwierdzenie w praktyce.\nProszę o radę, co to może być za paseczek?, oraz czy da się go jakoś założyć nie wymieniając przy tym całego mechanizmu.\n#8 09 Sep 2009 15:14\nNo i z pytającego staję się odpowiadającym\nTak jest. Zerwał ci się pasek, który przenosi napęd na rolkę dociskową oraz na rolki ciągnące taśmę. W efekcie nie są napędzane rolki i nie wciągają taśmy do obudowy podczas operacji EJECT. Co ciekawe, taśma będzie stała podczas odtwarzania, FF, REV itd.\nCo do wymiany całej kieszeni to technicznie biorąc oczywiście NIE. Nie trzeba wymieniać całego mechanizmu aby założyć pasek. W moim manualu do mojej kamery pasek ma numer AD66-62001A BELT-TIMING;DD-C2R,POLYURETHAN,-,L84,-,-\nNie wiem, czy Twój model ma taką samą mechanikę ale jest nadzieja, że tak.\nEkonomicznie biorąc wymiana tego paska to rozebranie mechanizmu "do ostatniej śróbki", tak jak w moim przypadku. To trwa dobrych kilka godzin a czas to pieniądz. Sądzę więc, że gość zaproponował optymalne ekonomicznie i najprostsze rozwiązanie. Wszak rozbieranie do zera to też dla niego pewne ryzyko.\nMoja samodzielna zabawa zakończyła się ZONKiem. Szukam teraz kółka AD97-02931A, bo złamałem. Może Ty też mi pomożesz? Czy mógłbyś się dowiedzieć u gościa z serwisu ile za takie kółko chce?\nCo do paska to sklep NORTH ma dużo części ale bardzo drogo. Zapytaj ich o pasek a gościa z serwisu ile by wziął za wymianę samego paska.\n#9 13 Sep 2009 01:10\nSzkoda, że dziabnąłeś to kółko, tak dobrze szło szkoda. Takie paski nie pękają, może to jakieś ciało obce lub szczególny przypadek? Nawet gdyby to jego wymiana to niezła jazda. Tak czy innaczej rozbiórka z wymianą i złożeniem powinna trwać ok godziny. Dłużej trwa wymiana pasków gumowych w niektórych magnetofonach i radiomagnetofonach.\nA klient mówi: Eee, Panie tutaj to tylko jakieś paski do wymiany.\n#10 19 Oct 2009 12:13\nMinęło trochę czasu. Znalazłem u jednego z Forumowiczów uszkodzoną kamerę VP-D31 ze sprawną mechaniką. Przełożyłem całego DECKa. No i wreszcie działa. Co prawda trzeba by coś nasmarować, bo czasami rzęzi ale z tym trochę poczekam.\nZ ciekawych problemów podczas ponownego montażu:\n1. wbudowany wizjer podświetlał się ale nie wyświetlał obrazu\n2. na kolorowym wyświetlaczu brakowało koloru R (był natomiast na kasecie i na ekranie telewizora)\nPo poprawieniu tasiemki w problemie 1. (za płytko ją włożyłem) i po ponownym demontażu i montażu całego modułu wyświetlacza sytuacja wróciła do normy (prawdopodobnie też za płytki montaż taśmy).\nNo i jeszcze jeden problem, z którym na razie nie mogę sobie dać rady: audio materiału nagranego już po wymianie DECKa (kompletnego, z głowcą).\n- odtwarzanie dźwięku przez głośniczek w kamerze jest delikatnie zakłócone (syczenie) ale w każdym razie zrozumiałe (mowa),\n- podczas zrzucania materiału na PC dźwięk na PC się rwie (braki dźwięku w postaci szpilek do 100ms w pęczkach po kilka do kilkunasu), w materiale 120-sekundowym pierwsze 15 sekund jest zakłócone, potem minuta OK, potem znów wchodzą zakłócenia itd. w podobny sposób; najgorsze jest chyba 15 sekund po rozpoczęciu nagrywania;\n- zrzucony na PC plik AVI również te zakłócenia posiada,\n- tam, gdzie rwie się dźwięk w pliku AVI w kamerze słychać takie jakby sssyczenie przez jakieś 50..100ms, w głośniczku to nie przeszkadza (ale jest słyszalne) a w pliku czasami powoduje, że gubią się nawet wypowiadane wyrazy !!!\nZakładam, że różnica pomiędzy zakłóceniami bezpośrednio w kamerze i tymi w pliku AVI jest spowodowana kodekiem, który jeszcze bardziej degraduje materiał. Sądzę, że problem tkwi w zapisie audio.\nPróba z mikrofonem zewnętrznym daje podobne wyniki, aczkolwiek zakłóceń jest moim zdaniem mniej.\nJakieś propozycje? Może jakaś źle włożona tasiemka? Co ciekawe obraz jest OK więc zakładam, że interfejs Firewire działa prawidłowo.\nTak więc nie wiem czy jest to problem, np. brudnej albo uszkodzonej głowicy czy może jednak jakieś inne uszkodzenie. Czy ktoś to potrafi zdiagnozować ???\nBrakuje mi wiedzy dotyczącej toru audio w kamerach. Po pierwsze nie widzę tam jakiejkolwiek głowicy kasującej czy głowicy audio. Jest tylko srebrny bębenek z dwoma widocznymi "głowicami" rozstawionymi co 180 stopni. No i nie wiem: Co kasuje kasetę przed nagraniem? Gdzie jest głowica/cewka odpowiadająca za zapis audio? No bo tu widzę problem, skoro stare nagrania sprzed usterki są OK a problemy z audio dotyczą tylko nowych nagrań.\nMam jeszcze moją oryginalną głowicę. Czy ktoś mi odpowie na pytanie czy wymieniając głowicę w DECKu nie narażam się automatycznie na ponowną kalibrację toru taśmy ??? Czy może jeżeli powoli i delikatnie wykręcę tę, która tam jest i włoże moją to ruszy od strzału i będzie działać bez regulacji ???\nA tak przy okazji i poza głównym nurtem postu: w kamerze, którą kupiłem wyświetlacz LCD (ten kolorowy, odchylany) ma zerwaną synchronizację. Planowałem wykorzystać go jako część zamienną w przyszłości. Czy ktoś ma jakieś sugestie co do tego problemu? Czy ktoś się z tym spotkał? Wspomnę tylko, że nie zamierzam go testować na kamerze, którą już naprawiłem.\n#11 25 Oct 2009 01:42\nBęben w DV ma dwie głowice te rozstawione o 180 stopni, które odpowiadają za wizję, dzwięk i informacje jednocześnie. To te dwa rdzenie odpowiadają za wszystko. Poza tym nie ma żadnych innych głowic i czytników. Pozostaje tylko tor przesuwu taśmy. Kupiłeś cały mechanizm z głowicą więc jest może poprostu rozregulowany? Podczas transmisji firewire bezpośrednio z taśmy przy jakichkolwiek błędach w torze przesuwu przede wszystkim pojawią się zaniki dzwięku a potem ewentualna pikselizacja wizji.\nNa początek spróbuj włożyć starą głowicę w nowy mechanizm, być może producent kamerki wymaga regulacji punktu przełączania głowic. Był taki motyw w analogowych kamerach Sony, że wymiana głowicy wiązała się z podłączeniem komputerka i zmiany punktu przełączenia głowic bo producent głowicy umieszczał znacznik w różnych miejscach (chodzi o milimetry). W analogowych kamerach objawiało się to w postaci paska na dole i ucięciem treści aż do wystąpienia utraty synchronizacji. W cyfrowych są dane i pierwsze co ucieka to dzwięk i potem wizja w formie pikselizacji czy nieczytelnych pasów.\nDlatego twoja stara głowica jest w "razie czego" napewno ustawiona do elektroniki i spróbuj ją włożyć. Dalej pozostanie kwestia regulacji toru przesuwu. No a z tym to już masz doświadczenie.\n#12 28 Oct 2009 11:10\nMechanizm kupiłem z całą, kompletną kamerą. Uszkodzone było główne PCB, CCD no i zewnętrzny wizjer. Odtwarzanie i Firewire działało. Tak więc cały DECK razem z głowicą trafił do mojego sprzętu. Przed demontażem sprawdzałem odczyt - był idealny i po analogu i po Firewire. Po przełożeniu DECKa u mnie odczyt też jest idealny - dla nagrań sprzed wymiany DECKa. Problemy z dźwiękiem są tylko dla nowych nagrań. Zanieczyszczenia? Tego kupionego DECKa jeszcze nie czyściłem ale w wielu miejscach kamery były ślady dłuuugiego leżakowania.\nCo ciekawe: żeby trochę rozruszać mechanizm puściłem nagrywanie w kółko przez kilka godzin. W ostatni weekend zabrałem kamerę na wesele. 40 minut materiału zrzuciłem. No i tu zaskoczenie: 99,9% jest OK. Są jakieś szpilki ale to raz na kilka minut i jest to akceptowalne. Poobserwuję to jeszcze trochę, ponagrywam. Czy mogła to być wina zanieczyszczonego DECKa? Z drugiej strony dlaczego więc odtwarzał dobrze stare nagrania a nowe źle?\nMógłbym spróbować przełożyć głowicę. Powiedz mi tylko czy wymagać to będzie automatycznie regulacji tego toru taśmy?\nRegulacja toru taśmy: właśnie nic na ten temat nie wiem i nigdy tego nie robiłem. Na pewno nie jest to sprawa na jeden post. Czy są jakieś "gotowce" jak to robić? W manualu serwisowym jest bardzo ogólny sposób regulacji z oscyloskopem w ręce. Czy o tym mówisz? Oscyloskop mam ale nie chciałbym ruszać toru taśmy, bo boję się, że będzie gorzej. Czy dysponujesz jakimś opisem sposobu regulacji?\n#13 01 Nov 2009 01:57\nJak piszesz, że 99,9% poszło to nie przekładaj głowicy. Reszta to mogą być zanieczyszczenia lub bardzo drobne niedociągnięcia w torze przesuwu taśmy a szczególnie ustawienie naprężacza taśmy. To ta opaska na lewym talerzyku, która ma napewno jakąś regulację i jest bardzo ważna w tak małych mechanizmach. Jest ona ściśle powiązana z ruchomą dzwignią w fazie play lub rec (z lewej strony). Postaraj się zauważyć jej ruchy podczas play i spróbuj doświadczalnie wyregulować jej bezwładność.\n#14 17 Nov 2009 01:16\nMoim zdaniem masz zużytą głowicę i kwalifikuje się do wymiany np. na tą co była w uszkodzonym decku z trybem. Wytłumaczenie jest proste - dlaczego zapisuje źle a odtwarza stare nagrania dobrze? Bo stare nagrania były zarejestrowane dobrą głowicą(!) W większości przypadków po przełożeniu głowicy, tor taśmy nie wymaga regulacji. Jeśli by były trzaski na starych taśmach (dobrze nagranych), to jeśli masz zamiar je odtwarzać, to niestety regulacja do nich jest konieczna. Zwykle wystarczy minimalny obrót na jednym bądź drugim napinaczu. Pozdrawiam\n#15 17 Nov 2009 12:56\nOK. Więc kolejne fakty:\nFragment nagrany na mojej kamerze po wymianie DECKa wraz z głowicą został zrzucony na PC z dwóch kamer: mojej i Panasonica kolegi, efekt? na mojej szarpie dźwiękiem dokładnie identycznie za każdym odtworzeniem, na Panasonicu dźwięk jest czysty!\nSaico, o których napinaczach piszesz? Zgodnie z tym, co podpowiada Sting i z tym co widzę w manualu to napinacz jest bepośrednio po wyjściu taśmy z kasety, potem są rolki, głowica, znowu rolki, napęd, rolka i powrót do pudełka. Czy nie chodzi o rolki przy głowicy? Manual dostępny na tym forum traktuje o regulacji napinacza przy lewym talerzyku, o niczym więcej. Potem oczywiście mnóstwo mglistych regulacji rolek prowadzących ale żadnego innego napinacza do regulacji chyba nie ma.\nNo nic. Sprawdzę co kamera rejestruje teraz i dam znać. Poza tym jeszcze nie czyściłem toru taśmy i głowicy. To też zrobię i poinformuję o efektach.\n#16 17 Nov 2009 15:09\nHelpful post #16 17 Nov 2009 15:09\nZrób raz a dobrze - nie porównuj kamery z inną marką bo tor torowi nie równy. Ustaw mechanizm do swojej starej i dobrze nagranej taśmy, dwoma napinaczami specjalnym śrubokrętem ze wcięciem jak na zdjęciu. Niestety kamera musi być złożona na "pająka" by mieć dostęp do mechanizmu. Obraz jak i dźwięk powinien zrobić się czysty. Uprzedzam, że trzeba\nwprawy i nie wolno kręcić na maxa - prawidłowo robi się to z oscyloskopem, wtedy wystarczy minimalnie skorygować i już widać, że tor idzie dobrze.\n#17 18 Nov 2009 12:39\nWczoraj sprawdziłem kolejne fragmenty nagrania. No i niestety\njest źle. Jak to się stało, że nagałem wcześniej 40 minut bez zakłóceń - nie wiem, przypadek. Wiem, że ostatnie 15 minut jest tak zakłócone, że wycina czasami całe słowa i trudno zrozumieć rozmowę. Czas na regulację albo wymianę głowicy.\nDobra. Wybieram wersję z oscyloskopem. Mam schematy, oscyloskop też się znajdzie (40MHz jest OK czy trzeba 100MHz?). Czy powiesz mi w jakim punkcie się wpiąć i co powinno być na ekranie? Manual pisze o sygnale RF i o punkcie przełączania głowicy jednak nie wiem gdzie ich szukać. Skoro to są punkty kontrolne to liczę, że są łatwo dostępne.\nNo i jeszcze kwestia "alignmet tape" - rozumiem, że to jakaś wzrorcowa, fabryczna Samsunga, i że z jej braku powinienem użyć jakiejkolwiek swojej dobrze nagranej?\n#18 12 Apr 2013 00:11\nMusisz dostać się do złącza serwisowego - na tyle kamery jest prostokątna zaślepka po otwarciu jej podepnij się jak na rysunku. Kamera na zasilaczu, masa sondy na minus baterii (nie pamiętam już po której stronie wypada, ale odczytasz na kamerze), sonda na pin 4 od dołu. Powinien ukazać się przebieg z powtarzającymi się "paczkami" jak na rysunku obok - musisz tak regulować aż uzyskasz taki jak nr 1. Powodzenia;)\nSimilar topics to kamera cyfrowa SAMSUNG VP-D31i wciąga taśmę\nWitam. Mam kamerkę Panasonic NV A3, ma już parę lat ale... ostatnio po włożeniu kasety zaczeła wciągać taśmę. Zdjąłem klapkę i widzę jak rolki naciąg... (2)\nTypowy problem z tą kamerką, uszkodzony flex wyswietlacza LCD. Pod odpowiednik kątem obraz jest prawidłowy, powiedzmy ze prawidłowy jest różowoniebies... (1)\nWitam! Mam pytanie - kamerka jak w temacie. Zaraz po włączeniu chodzi normalnie, po jakimś czasie w trybie kamery (nagrywanie) dzieją się dziwne rze... (2)\nCzasem nie chce przyjąć kasety. Wkładam kasetę, zamykam szufladę, rozpędza się głowica i szuflada zamiast zjechać w dół ponownie się otwiera. Nie mam ... (6)\nKamera SAMSUNG VP-D31i - jaki typ przetwornika CCD\nProszę o podanie typu przetwornika CCD w kamerze SAMSUNG VP-D31i.,Nr oryg. AD9706496A. Do kupienia w ASWO za ok.160 zł, nr art.6906213. Pozdrawiam! (1)


06.08.20 - mpMRI prostaty: naciek npl. 21-27.08.20 - 3 frakcje po 8 Gy na zmianę na kręgosłup (Th3 iTh6) met. CK. 24.08.20 - biopsja prostaty - w dwóch (na 14) bioptatach wznowa Gl 8 (4+4).\nRe: PAKIET ONKOLOGICZNY - KARTA DiLO\nautor: dowalki » 11 lut 2020, 08:34\nGazeta Wyborcza, 10.02.2020 r.\nW przypadku choroby nowotworowej warto skorzystać z zielonej karty, bo przyspiesza leczenie. I z polisy ubezpieczeniowej, bo pozwala sfinansować prywatne konsultacje.\nWprowadzenie pakietu onkologicznego i zielonej karty (czyli karty diagnostyki i leczenia onkologicznego DiLO) miało sprawić, że pacjenci z podejrzeniem nowotworu będą krócej czekali na rozpoczęcie leczenia. Początkowo nie dłużej niż osiem, a obecnie siedem tygodni od postawienia diagnozy.\nW wielu szpitalach wciąż czeka się dłużej. Ale w większości przypadków krócej niż bez karty.\nObrazują to dane zbierane przez Fundację Onkologiczną "Alivia" dotyczące czasu oczekiwania na badania w pracowni rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej. Gdy w ubiegłym roku NFZ zniósł na nie limity, kolejki się skróciły. Według danych z końca listopada 2019 r. pacjent skierowany na rezonans magnetyczny w trybie pilnym czeka średnio 55 dni, a pacjent z kartą DiLO - 13 dni. W przypadku tomografii komputerowej to odpowiednio 19 oraz 8 dni.\nOsobną kwestią pozostaje czekanie na wyniki, np. w Centrum Onkologii w Gliwicach na opis czeka się minimum dwa tygodnie.\nOd lipca 2017 r. kartę DiLO może nam wystawić zarówno lekarz rodzinny, jak i specjalista, w tym także onkolog, do którego możemy iść bez skierowania.\nZ kartą wystawioną przez lekarza rodzinnego nie powinniśmy czekać na wizytę u specjalisty dłużej niż dwa tygodnie; podobnie na badania zlecone przez specjalistę w ramach diagnostyki wstępnej, na podstawie której lekarz potwierdza lub wyklucza chorobę nowotworową.\nNastępny etap to diagnostyka pogłębiona. Nie powinna trwać dłużej niż dwa tygodnie. Ma dać odpowiedź na pytanie, na ile zaawansowana jest choroba.\nKonsylium powinno się zebrać maksymalnie w ciągu dwóch tygodni od zgłoszenia się pacjenta do szpitala, a w przypadku gdy postawienie ostatecznego rozpoznania jest możliwe dopiero po operacji i zbadaniu wyciętego guza - maksimum w ciągu czterech tygodni.\nW rzeczywistości na ogół czeka się dłużej. Jeśli pacjent chce się upewnić, że diagnoza jest trafna, a zaproponowane leczenie właściwe, może skorzystać z prawa do drugiej opinii. Można się o nią zwrócić do specjalisty z innego szpitala.\nKarta DiLO jest wydawana w poradniach i szpitalach, które mają kontrakt z NFZ.\nW placówkach, które mają kontrakt na realizację pakietu onkologicznego, karta zastępuje skierowanie. Przy wejściu w widocznym miejscu powinny mieć napis: "Szybka terapia onkologiczna".\nPacjent, który zmienia poradnię lub szpital, może dostać nową kartę. Stara jest wtedy zamykana, koniecznie w tej placówce, w której ją wystawiono. Nowa karta jest wydawana w nowym szpitalu.\nDopóki pierwszy szpital czy poradnia nie zamkną karty, nie można dostać nowej.\nKONSYLIA I KOORDYNATORZY\nKiedy znana jest dokładna diagnoza, zbiera się konsylium, by zaplanować leczenie.\nW przypadku dzieci w jego skład wchodzą: specjalista onkologii i hematologii dziecięcej, specjalista chirurgii dziecięcej oraz radioterapeuta.\nW przypadku dorosłych to: onkolog, chirurg onkologiczny lub specjalista z innej dziedziny zabiegowej (zależnie od rodzaju lub umiejscowienia guza), radiolog i radioterapeuta.\nPrawo do udziału w konsylium ma także pacjent. Może zadawać pytania.\nKonsylium wyznacza koordynatora, którego zadaniem jest ustalanie terminów przyjęcia i monitorowanie przebiegu leczenia oraz informowanie o tym pacjenta. Numer telefonu do koordynatora jest wpisany do karty na dole drugiej strony.\nPoradnia, która wystawiła nam kartę, powinna umówić nas do specjalisty i na badania. Większość pacjentów dostaje tylko niejasną wskazówkę, że mają "jechać na onkologię".\nNie dotyczy to rzadszych nowotworów, bo w tym wypadku na ogół dużego wyboru nie ma, na przykład z guzem oka wyślą nas najczęściej do Krakowa.\nW przypadku raka piersi czy prostaty wybór jest jednak duży. Jak wybierać? Powinniśmy się kierować przede wszystkim doświadczeniem, które lekarze z danego szpitala mają w leczeniu naszej choroby. Np. ośrodki pulmonologiczne zajmujące się leczeniem raka płuca to na ogół małe szpitale, ale doświadczenie mają duże. To samo dotyczy operacji w raku jelita grubego, piersi albo trzustki.\nInformacje można znaleźć w internecie na stronie Mednavi.pl (jest tam lista szpitali z największym doświadczeniem wraz z ich charakterystyką) lub na stronie Zdrowedane.nfz.gov.pl, gdzie znajdziemy listę wszystkich szpitali w poszczególnych województwach przeprowadzających operacje w najczęstszych nowotworach.\nCHOROBOWE CZY PRACA\nPo otrzymaniu diagnozy warto szczegółowo wypytać lekarza, jak długo potrwa leczenie. Ile czasu może zająć rekonwalescencja po ewentualnej operacji, jak długo i w jakich odstępach będzie się odbywać chemio- czy radioterapia. To ważne przy podejmowaniu decyzji, czy wziąć dłuższe zwolnienie chorobowe, czy też brać je tylko na czas pobytu w szpitalu - na przykład na te dni, kiedy otrzymujemy chemię. Nawet jeśli nie będzie niosła ze sobą dotkliwych skutków ubocznych, lekarz może wystawić zwolnienie ze względu na obniżoną odporność organizmu i ryzyko infekcji.\nZasiłek chorobowy (80 proc. normalnej pensji) przysługuje nam maksymalnie przez 182 dni w roku. Po tym czasie możemy się starać o świadczenie rehabilitacyjne. Wniosek w tej sprawie rozpatruje lekarz orzecznik ZUS.\nŚwiadczenie rehabilitacyjne może być przyznane na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. W tym czasie nie wolno nam podejmować jakiejkolwiek pracy zarobkowej. W przeciwnym razie ZUS może zażądać zwrotu pieniędzy.\nWniosek o zasiłek rehabilitacyjny można złożyć najwcześniej sześć tygodni przed końcem zwolnienia lekarskiego. Przez pierwsze trzy miesiące otrzymywania świadczenia jego wysokość to 90 proc. podstawy wymiaru zasiłku chorobowego (czyli kwoty, która stanowi 80 proc. naszej pensji). Potem otrzymuje się 75 proc.\nChoroby nowotworowe są według danych ZUS najczęstszą przyczyną utraty zdolności do pracy.\nOsoba częściowo niezdolna to ktoś, kto w znacznym stopniu utracił możliwość pracy w swoim zawodzie. Za całkowicie niezdolnych do pracy ZUS uzna nas wtedy, kiedy nie będziemy mogli wykonywać już żadnej pracy.\nRenta z tytułu niezdolności do pracy należy się osobom niezdolnym do pracy, które w ciągu ostatnich 10 lat przez przynajmniej pięć pracowały i opłacały składki do ZUS (nie dotyczy osób przed 30. rokiem życia), a niezdolność do pracy wystąpiła u nich w czasie odprowadzania składek do ZUS albo maksymalnie 18 dni po tym okresie.\nOsobie niezdolnej z powodu raka do samodzielnej egzystencji przysługuje prawo do dodatku pielęgnacyjnego. Opiekunowie chorych członków rodziny mogą się ubiegać o zasiłek opiekuńczy. Przysługuje przez 14 dni w roku kalendarzowym.\nChorzy na nowotwór o niskich dochodach mogą się starać w opiece społecznej o zasiłek celowy na zakup leków.\nJak skorzystać z polisy\nKiedy dowiadujemy się, że jesteśmy chorzy na raka, powinniśmy przejrzeć wszystkie polisy, które mamy - ubezpieczenia grupowe (np. w zakładzie pracy) i indywidualne. Wszędzie może być zapis o ewentualnym świadczeniu na wypadek poważnej operacji, choroby i niezdolności do pracy czy pobytu w szpitalu.\nCzęsto polisa gwarantuje wypłatę za każdy dzień pobytu w szpitalu albo każdy dzień rehabilitacji. Są takie, które przewidują odszkodowania z tytułu tzw. poważnych operacji i ciężkich zachorowań.\nInne gwarantują częściowy zwrot pieniędzy, które trzeba było wydać na leki (przepisane przez lekarza). Nawet umowa ubezpieczenia karty bankowej, kredytowej lub ubezpieczenie kredytu hipotecznego mogą zawierać zapisy o tym, co nam się należy od ubezpieczyciela w razie ciężkiej choroby.\nPolisa ubezpieczeniowa może zawierać także zapis o możliwości drugiej diagnozy (opinii). Wtedy firma, w której jesteśmy ubezpieczeni, za naszą zgodą wysyła dokumentację medyczną zagranicznym ekspertom.\nNa rynku są tzw. polisy nowotworowe, gwarantujące ustaloną wypłatę (zwykle kilkadziesiąt tysięcy złotych) i/lub refundację kosztów leczenia w przypadku zachorowania na raka. Umowę na ubezpieczenie od kosztów leczenia i na życie można zawrzeć nawet ze zdiagnozowanym nowotworem złośliwym. - O przyjęciu do ubezpieczenia i jego cenie decyduje to, czy pacjent jest w trakcie leczenia, czy remisji, jak długo ona trwa. Liczy się także rodzaj nowotworu, rokowania, wiek i ogólny stan zdrowia osoby, która chce się ubezpieczyć - mówi Marcin Tarczyński z Polskiej Izby Ubezpieczeń.


Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) vs Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.1 Super MT (48 KM) - porównanie cech | Autokult.pl\nFord Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) vs Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.1 Super MT (48 KM)\n1.4 MT (72 KM) 1.1 Super MT (48 KM)\n800 kg 770 kg\n1250 kg 1200 kg Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.1 Super MT (48 KM) jest lżejszy.\n1392 cm3 1117 cm3 Silnik w Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) ma większą pojemność.\n72 KM 48 KM Silnik w Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) ma większą moc.\n108 Nm 81 Nm Silnik Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) ma większy moment obrotowy.\n162 km/h 141 km/h Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) ma większą prędkość maksymalną.\n12.2 s 17.4 s Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) ma lepsze przyspieszenie.\n7 l 6.3 l Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.1 Super MT (48 KM) zużywa mniej paliwa w cyklu mieszanym.\nod 470 do 740 km\nFord Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.4 MT (72 KM) vs Ford Fiesta 2 generacji Hatchback 3-dw. 1.1 Super MT (48 KM) Porównania i newsy


Z ks. Tomaszem Węcławskim\nrozmawiają Wojciech Bonowicz i Michał Okoński\nTYGODNIK POWSZECHNY: - Czego dowiadujemy się o Bogu w Wieczerniku?\nKs. TOMASZ WĘCŁAWSKI: - W samym Wieczerniku? Przecież Wieczernik jest tylko znakiem, stacją na drodze wydarzenia paschalnego i tym samym na drodze do ostatecznego objawienia Boga w Jezusie umarłym i zmartwychwstałym. Wieczernik należy do serca tego wydarzenia, ale sam nie wystarczy.\n- A gdyby wydarzył się tylko on? Byłaby religia słowa, religia łamania chleba...\n- Nie byłoby. I z punktu widzenia pedagogicznego, bo uczniowie Jezusa wtedy jeszcze Go nie rozumieli, i z zupełnie obiektywnego punktu widzenia - bo Jezus musi przejść całą tę drogę, a nie mówić o niej hipotetycznie. "Ciało za was wydane" musi być wydane, a krew - wylana. Bez tego wszystko minęłoby, tak jak minął nastrój tamtego wieczora. W całym wydarzeniu paschalnym objawia się prawdziwy porządek rzeczy, a Wieczerza Pańska jest do tego porządku otwarciem drzwi.\nJeśli to jest Mesjasz\n- Co wiemy o niej na pewno? Czy wiemy dokładnie, kiedy się odbyła i ilu ludzi siedziało - a raczej leżało - przy stole?\n- Świadectwo ewangelistów jest tak jasne, że nie ma wątpliwości: Ostatnia Wieczerza się wydarzyła i była właśnie ostatnia. Wiemy, że był to kluczowy moment pośród ostatnich dni Jezusa. Problemem może być jedynie dokładne ustalenie daty. Synoptycy mówią zgodnie o dniu Przaśników, kiedy przygotowywano Paschę, Jan natomiast: "było to przed świętem Paschy". Być może Ostatnia Wieczerza Jezusa odbyła się dzień wcześniej niż wieczerza paschalna mieszkańców Jerozolimy. Nie ma natomiast powodu, żeby wątpić, że do stołu zasiadło z Nim to grono, które przywykliśmy przedstawiać: Jezus i ci, z którymi stale przebywał.\n- W Jego otoczeniu, jak wiemy, były też kobiety...\n- Zapewne. Ale sprawy publiczne w tamtych czasach i miejscach toczyły się w gronie męskim, kobiety pozostawały ukryte. W gruncie rzeczy nie jest jednak aż tak bardzo istotne, kto fizycznie był, a kto nie był w Wieczerniku. Kiedy Jezus mówi: "Wy jesteście moimi przyjaciółmi" i kiedy poleca czynić to, co sam czyni "na moją pamiątkę", dotyczy to nie tylko tych, którzy byli tam wówczas. My wszyscy tam jesteśmy z Jezusem, to jest nasza Wieczerza. A to, że w niej uczestniczymy liturgicznie, to - biorąc pod uwagę siłę liturgicznej anamnezy - oznacza właśnie, że w niej naprawdę uczestniczymy. Wobec tego nikt się nie może czuć z niej wyłączony - czy jest Żydem czy poganinem, mężczyzną czy kobietą.\n- Jaki to był moment emocjonalny - zarówno w życiu Jezusa, jak i Jego uczniów? Jak wielu rzeczy się spodziewali, a jak wielu rzeczy się nie spodziewali z tego, co miało się wkrótce wydarzyć?\n- Odpowiedź jest bardzo trudna, bo całe świadectwo jest pisane już z perspektywy wydarzeń późniejszych. Niewątpliwie - co dosyć długo "męczyli" egzegeci i rekonstruktorzy życia Jezusa - działając tak, jak działał, On musiał wiedzieć, że grozi mu śmierć, a pojawienie się w Jerozolimie w okresie świąt skrajnie zwiększało to niebezpieczeństwo. Uczniowie także musieli to wiedzieć albo przeczuwać.\nSądzę jednak, że nie ma potrzeby przesadnie się na tym skupiać. To nowożytna przypadłość, skądinąd cenna, że chcemy wiedzieć o faktach samych w sobie. Problem w tym, że tu ich nie ma - świadectwo o faktach otrzymujemy wraz z ich głęboką interpretacją w wierze w Jezusa jako Pana i Zbawiciela. Można próbować interpretacje wczesnego Kościoła odróżniać, zobaczyć, jak pogłębiało się rozumienie, nie tylko w świadectwie nowotestamentowym, ale i w teologii Ojców Kościoła. Ale to nie da nam jeszcze wiedzy pozwalającej zrozumieć samo wydarzenie. Fakt jako taki - wieczerza pewnego człowieka, który wkrótce zostanie zabity, z grupą ludzi, z którymi był bardzo związany - byłby z punktu widzenia "wielkiej" historii bez znaczenia. Natomiast jako t a wieczerza jest pełen znaczenia.\n- Choć - jak Ksiądz powiedział - uczniowie nie rozumieją, co się dzieje...\n- To prawda. Ale to, że oni w Ewangeliach przyznają się do tego - pokazując siebie samych jako ludzi, którzy nawet w ostatniej chwili kłócą się, kto z nich jest pierwszy - to jest nie tylko pewien rodzaj ludzkiej szczerości, ale i sygnał, że to wydarzenie przerasta ludzkie oczekiwania i wyobrażenia. Zarazem jest to ostrzeżenie, żebyśmy nie postępowali podobnie do nich, żebyśmy nie próbowali przeprowadzać w samym sercu Paschy Jezusa swoich własnych spraw.\n- Czego uczniowie się spodziewają?\n- Tego, czego cały naród: jeśli to jest Mesjasz, to teraz skończy się poniżenie Izraela. Wypełnią się Boże obietnice, Mesjasz okaże się silniejszy niż jego wrogowie, nikt mu nic złego nie zrobi. Świadczy o tym pewnie i to, co wydarzy się kilka godzin później - próba obrony Jezusa podjęta przez Piotra. Być może jej słabość - uczniowie byli praktycznie nieuzbrojeni - brała się z oczekiwania, że Bóg cudem sprawi, iż napastnicy się rozpierzchną.\n- Czy uczniowie wiedzą, że to ostatni raz?\n- Jezus im to mówi. Mówi: "Już nie będę więcej pił wina", a wino było przecież zwykłym codziennym napojem. Ale nie wiem, czy oni wtedy zwrócili na to uwagę. Na pewno w świadectwie te słowa wróciły z taką siłą z powodu tego, co wydarzyło się później.\nWśród was tak nie jest\nUmieszczenie sporu o pierwszeństwo podczas Ostatniej Wieczerzy również odzwierciedla wydarzenia późniejsze, bo nawet po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, w nowej wspólnocie gromadzącej się w Jego imię, wciąż się o to kłócili. Zanim upadła świątynia Jerozolimska, czyli przed rokiem 70 pierwszego stulecia, dyskutowano, czy zostać przy świątyni, czy ruszyć z misją do innych narodów, i zarazem, jaka ma być struktura służby we wspólnocie (obok Dwunastu pojawia się Siedmiu, którzy mają obsługiwać stoły, by tamci mogli poświęcić się głoszeniu słowa). To wygląda jak podział na zadania "wyższe" i "niższe". Słowa Jezusa "wśród was tak nie jest" (czyli: "zobaczcie, kim wy naprawdę jesteście wobec mnie") i Jego nacisk na pierwszeństwo, które wyraża się w służbie i "wydaniu siebie", to bardzo twarda, rzekłbym: pokutno-rekolekcyjna krytyka tamtych sporów. W tym sensie to jest też słowo do nas, bo pokusa rozdzielenia władzy i służby wciąż się wśród nas pojawia i wciąż trzeba się z nią mierzyć.\n- Jezus mówi: "Któż bowiem jest większy, czy ten, kto siedzi za stołem, czy ten kto służy? Czyż nie ten, kto siedzi za stołem? Otóż ja jestem pośród was, jak ten, kto służy". To rozumiemy, bo to się zgadza z tym, co Jezus za chwilę zrobi, myjąc uczniom nogi. Ale przecież obiecuje uczniom równocześnie: będziecie "w królestwie moim jedli i pili przy moim stole". Czyli jednak jakaś hierarchia będzie: oni będą tymi "lepszymi", którzy zasiądą za stołem...\n- Mamy tu do czynienia raczej z odwróceniem hierarchii - albo raczej ze zwróceniem uwagi, że trzeba ją rozumieć zupełnie inaczej niż zazwyczaj. Przecież uczniowie dobrze wiedzą, że to oni powinni służyć. A jednak słyszą: będziecie siedzieć za moim stołem, czyli ja wam będę służył. Zobaczcie: to wszystko jest inaczej, nie tak, jak myślicie! Słowo "królestwo", "królowanie" zwykle kojarzy się ze zwierzchnością, panowaniem, ale w ustach Jezusa oznacza oddanie - to, że On jest cały dla drugich i że to jest dzieło Boże.\n- Skoro mowa o królestwie... Czy w niebie będzie coś więcej niż to, co było - i jest - w Ostatniej Wieczerzy? Wydaje się, iż czasem nadzieja na nagrodę po śmierci przysłania nagrodę, którą już mamy: życie z Jezusem w Eucharystii.\n- Jest takie powiedzenie Mikołaja Kabezilasa, teologa bizantyjskiego z XV w., że po Eucharystii już się nic więcej nie może wydarzyć. Nie może być nic więcej niż Eucharystia, skoro ona jest miejscem pełni naszego spotkania z Bogiem Zbawicielem w Jego Synu za nas wydanym. W tym sensie myślenie o niebie jako o czymś więcej jest nieporozumieniem. Ale zarazem oczywiście jesteśmy w drodze. Nie w drodze do królestwa Bożego, bo królestwo Boże już jest w nas, tylko w drodze do odkrycia, czym ono jest i czym jeszcze może się dla nas stać. Dostaliśmy wszystko, a to, że tego nie widzimy, że na to jeszcze nie odpowiadamy, to inna sprawa. Ale to, co miało przyjść, przyszło, i to przyszło c a ł e.\n- Czyli to nie jest tak, że żyjemy, żeby zasłużyć na nagrodę: nagroda już jest i mamy ją przyjąć.\n- "Przyjąć" też w tym sensie, że wszystko, co otrzymaliśmy, jest "do przyjęcia", chociaż nie jest jeszcze przyjęte, bądź nie jest przyjęte tak, jak mogłoby być przyjęte. Natomiast myślenie o tym, co robimy, jako o pracy "dla przyszłej nagrody" łatwo prowadzi do niezrozumienia tego, co otrzymujemy jako dar, i równocześnie niezrozumienia, skąd płynie cała wartość naszej pracy - że ona także jest darem, że w istocie wszystko, całe nasze dobro, jest tym samym jednym wielkim darem Bożego zmiłowania nad nami.\n- W opisie Jana Wieczernik zaczyna się od umywania nóg. Dlaczego tylko Jan opisuje tę scenę?\n- Jeżeli się założy, że jego Ewangelia powstała ostatnia, można przyjąć, że Jan nie musi powtarzać tego, co już wszyscy wiedzą. On tylko zwraca uwagę na pewne konieczne warunki: że uczniowie mają być tacy, jak pokazał Jezus - że mają "miłować się wzajemnie", mają sobie wzajemnie służyć, tak jak On, Nauczyciel i Pan. Ale sprawa wygląda nieco inaczej, kiedy się przyjmie, że Ewangelia Janowa jest jedną z pierwszych, o ile nie pierwszą z zapisanych, a w każdym razie, że odzwierciedla bardzo wczesną tradycję. Są mocne argumenty za takim stanowiskiem, a jeśli to ono jest słuszne, trzeba powiedzieć, że u Jana sercem wszystkiego jest oddanie i miłość. Znaki, o których w tej Ewangelii mowa, są tego konsekwencją. Tak jest ze znakiem Chleba, którym jest Jezus. Tam nie jest jeszcze powiedziane o łamaniu chleba, tylko: "Ja jestem Chlebem żywym". Co znaczy: "Mnie trzeba jeść, trzeba się tak mną przepoić, żeby żyć jak Ja. Przyjąć mnie tak bardzo, aby to, co Ja robię, było też w was". Słowo o Chlebie oznacza zupełne oddanie się Jezusa tym, dla których przyszedł, i zarazem ich zespolenie się z Nim. Opisując wieczerzę, Jan mówi o znaku umywania nóg, który jest znakiem oddania, zniżenia się, najniższej służby, nie mówi natomiast jeszcze o znaku łamania Chleba - Ciała i o kielichu Krwi. My kojarzymy słowa o Chlebie z Eucharystią - ucztą z chleba, który staje się Ciałem Jezusa, i wina, które staje się Jego Krwią - bo o niej już wiemy. Być może u Jana nie ma jeszcze tego skojarzenia, bo praktyka liturgiczna i sakramentalna jeszcze się w tej wczesnej fazie tradycji nie rozwinęła. To zresztą co do istoty zgadza się z tym, co Jezus mówi po umyciu nóg u Jana ("jeżeli Ja, Pan i nauczyciel, to zrobiłem, to i wy też to róbcie"), i z tym, co mówi u synoptyków po łamaniu chleba: "to czyńcie na moją pamiątkę". Większość teologicznych komentarzy podkreśla, że nie chodzi o sam rytualny gest, który miałby być powtarzany - zarówno w stosunku do chleba i wina, jak i w stosunku do mycia nóg. Mamy rozumieć i naśladować całość postawy Jezusa, a nie skupiać się na pojedynczych gestach. Liturgia, sprawowanie sakramentów stanowi w takiej perspektywie konsekwentne przyjęcie tego, co Jezus polecił, ale nie tyle jako zewnętrzny "ryt", tylko jako znak, jako serce, jako podstawa życia, które całe należy do Boga, który nas zbawił w Jezusie.\n- Czym więc są te znaki?\n- Znak łamania chleba jest najpierw znakiem wydania siebie, wydania własnego ciała, życia i krwi tak bardzo, że życie moje staje się życiem drugiego. Jasne, że byłoby to za mało, gdyby to był jedynie zewnętrzny gest, gdyby Jezus nie był w tym naprawdę cały. Stąd Jego zupełny dar z siebie i odpowiadająca mu nasza wiara w rzeczywistą obecność Jego Ciała w tym Chlebie i Jego Krwi w tym Kielichu, a to znaczy zarazem w Jego obecność w sercu wszystkich naszych spraw. Gdyby nie rzeczywista obecność Jego całego w Ciele i Krwi, które przyjmujemy w postaciach chleba i wina, zostałby tylko symboliczny gest i przykład oddania. Dopiero przez to, że On jest cały w tym - naprawdę On, bezwzględnie On - wszystko się scala: Boża obecność, życie, męka, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa, wydanego za nas, i my, nasze życie i śmierć, nasza zupełna przynależność do Niego - Jego królowanie w nas i przez nas w tym świecie.\n- Znak umycia nóg - wiemy to choćby z doświadczenia ruchu "Wiara i Światło" - może być czytelniejszy niż np. znak łamania chleba. Mimo to tradycja Kościoła większe znaczenie związała z tym drugim...\n- Uniwersalnie mocniejszy i czytelniejszy jest jednak znak uczty. Praktyka umywania nóg - w formie, o jakiej mówi Ewangelia - była właściwa dla świata żydowskiego, natomiast praktyka wspólnej, braterskiej uczty jest czymś zrozumiałym dla ludzi różnych tradycji i kultur. Tym bardziej, że ta Wieczerza jest wpisana w cały szereg innych; Jezus i Jego uczniowie byli nawet krytykowani, nazywani żarłokami i pijakami z tego powodu, że wciąż spotykają się przy stołach. Mamy też dwa opisy rozmnożenia chleba - niewątpliwie pozostające w pewnej korespondencji z Eucharystią: Jezus daje chleb tym, którzy za Nim podążają, w dodatku rzecz dzieje się na pustkowiu, co rodzi skojarzenia z Paschą Izraela i z manną. Wszystko to wpisuje się w czytelny układ znaków, które wzajemnie się wyjaśniają i wspierają. Natomiast gest umycia nóg, przy całej jego sile, nie jest aż tak łatwy do wpisania w taki kontekst teologiczny. To, że został w liturgii, jest dowodem mądrości Kościoła - nie wiem jednak, co by się stało, gdyby z niego zrobić codzienny rytuał. Kiedy pojawia się raz w roku (często niestety w ogóle się nie pojawia, ale to inny temat), przemawia z całą mocą.\n- Biedni ci uczniowie. Najpierw Jezus pozwala, by namaszczono go kosztownym olejkiem, a gdy uczniowie się oburzają, karci ich, a potem sam wykonuje gest nieskończenie bardziej radykalny. Zazwyczaj podczas uczt nogi myli niewolnicy...\n- A jest jeszcze wcześniejsza scena obmycia Jego nóg i otarcia ich włosami przez kobietę nierządną. Wszystkie te gesty mają jeden rys wspólny: są to gesty oddania i miłości. Kobieta, która namaszcza Jezusa w Betanii, oddaje Mu to, co ma najcenniejszego: nie tyle ów flakon drogiego olejku, ale usługę przekraczającą zwykłe miary. Jezus zresztą od razu łączy ten gest z własną śmiercią: "na mój pogrzeb to zrobiła". Z kolei kiedy w innym miejscu kobieta nierządna obmywa nogi Jezusa łzami, robi to, czego zaniedbał gospodarz. W jednym i drugim wypadku chodzi przede wszystkim o to, by nie patrzeć na kogoś przez pryzmat jego społecznego miejsca, tylko na to, kim staje się przez swoje oddanie drugiemu. Jeżeli ktoś rozumie to, co się stało w Jezusie, to jego życie się odmienia, niezależnie od przeszłości. Natomiast jeśli nie rozumie, to choćby był najbardziej cnotliwy, nie jest w porządku.\nWłaśnie dlatego postawa kobiety z Betanii zostaje skontrastowana z reakcją Judasza, który, owszem, przywołuje jak najbardziej moralne uzasadnienie, że lepiej byłoby pieniądze wydane na olejek przekazać biednym. Ale Jan dodaje, że Judasz chciał tych pieniędzy dla siebie; że je wykradał.\n- A rzeczywiście wykradał? Relacja Jana jest - łagodnie mówiąc - bardzo niechętna Judaszowi...\n- Tu nie chodzi o biednego Judasza - co robił, a czego nie - tylko o pewien typ hipokryty. O sytuację, w której człowiek pod pretekstem czegoś bardzo szlachetnego, robi coś bardzo przyziemnego. Do tego nie potrzeba Judasza. To każdy rozumie, bo pewnie każdy kiedyś coś podobnego zrobił.\n- A jednak kiedy dziś czytamy o umywaniu nóg, mamy poczucie pewnej rewolucyjności. Jean Vanier pisze o "skandalu umywania nóg" nie bez powodu, bo przez 2000 lat jakoś o tym geście zapomniano. Raczej dominuje postawa Piotra, opierającego się Chrystusowi - nie burzyć hierarchii, nie wywracać wszystkiego do góry nogami...\n- Wiele ruchów odrodzeniowych w Kościele zaczynało się w ten sposób, że ktoś zaczynał traktować poważnie to, co znalazł w Ewangelii. Tak było ze świętym Benedyktem, Bernardem, Franciszkiem i tyloma innymi. Jean Vanier też jest tego przykładem. Taka jest właśnie rola Ewangelii - to jest światło, które na nas pada (choć można oczywiście udawać, że żadnego cienia z nas nie wydobywa...). Czasem dzieje się to jedynie tytułem znaku - nie chodzi o to, że ma się wytworzyć jakaś zupełnie nowa forma życia kościelnego, ale trzeba zakwestionować pewne zastarzałe przyzwyczajenia, żeby z nową siłą pokazać, o co tu naprawdę chodzi. Naśladowanie Jezusa w zupełnie dosłownym sensie - tak jak robił to Franciszek - okazuje się możliwe właśnie jako znak, ale jako norma dla wszystkich i na zawsze zapewne już nie. W tym, co ma być dla wszystkich, trzeba wrócić do pewnych reguł mniej radykalnych, które wynikają bynajmniej nie z niewierności w stosunku do Ewangelii, tylko ze zwykłych uwarunkowań ludzkiego życia.\n- Czy takie mówienie nie jest jednak "zmiękczaniem" Jezusowego radykalizmu? Vanier w swoich konferencjach często łączy umywanie nóg z wezwaniem Jezusa, by na ucztę, którą się wydaje, zaprosić ubogich. Proste wezwanie: masz zaprosić na ucztę tych, którzy nie mogą ci się niczym odwdzięczyć...\n- Kiedy jest powiedziane "ubogich macie zawsze", to jest to słowo zarówno o stanie społeczeństwa, jak też o pewnym stanie moralnym: sami jesteście ubodzy. Kiedy więc robi się coś jako znak, byłoby niedobrze robić z tego ideologię - np. jeżeli nie zaprosicie do waszego stołu biednych, wasze postępowanie będzie niewierne Ewangelii. Chodzi o odkrycie postawy, z której będą wynikały dobre i prawdziwe gesty, a nie o wymuszanie zmiany postawy przez dosłowne traktowanie wybranych gestów zewnętrznych. Gdyby ktoś demonstracyjnie zapraszał biednych, mogłoby się okazać, że traktuje ich z jeszcze większą hipokryzją, demonstrując za ich pomocą moralną wyższość nad tymi, którzy się na ich zaproszenie nie zdobywają.\n- A może to napięcie między wzorem a rzeczywistością jest nieusuwalne? Bo przecież to jest wzór, nie można powiedzieć: "nie naśladujmy".\n- To jest wzór, który jednak działa trochę jak kamień w bucie. Zwraca uwagę, budzi niepokój, każe się zatrzymać, zacząć na nowo, przypomina, że możemy inaczej, ale nie dostarcza gotowych rozwiązań, jak to powinno wyglądać.\nPłacz nad Judaszem\n- Porozmawiajmy o - jak Ksiądz powiedział - biednym Judaszu. Wiemy, że Jezus umył mu nogi, a być może także dopuścił do udziału w ustanowieniu Eucharystii. Św. Leon, pytany dlaczego Pan pozwolił Judaszowi w niej uczestniczyć, odpowiedział: bo Judasz nie był jeszcze przegrany...\n- Skupianie uwagi na Judaszu jako wielkim przegranym czy czarnym charakterze tej historii to nieporozumienie.\n- Jan i Mateusz wyraźnie tak prowadzą narrację.\n- Ale nie po to, żeby się zajmować Judaszem, tylko żeby pokazać, że taka możliwość niewierności i klęski istnieje, i należy przyjąć to ostrzeżenie. To jest zresztą argument także w sporach o powszechność zbawienia: człowiek jest zdolny świadomie odrzucić zaproszenie Chrystusa i wybrać samozniszczenie.\nNie ma co rozstrzygać, czy los Judasza skończył się nieodwołalnie klęską. To nie należy do nas. Ważniejsze jest coś innego: zarówno u Jana, jak i u Mateusza Judasz jest pokazany jako ktoś, z kim możemy się utożsamić. Bo ta możliwość odrzucenia naprawdę w nas jest. Kiedy w Ewangelii Mateuszowej, w środę Wielkiego Tygodnia, słyszę jak na pytanie Judasza pada odpowiedź: "Tak jest, ty!", biorę to do siebie. Poruszający teologiczny komentarz do tej sceny dał Bach. Kiedy w "Pasji Mateuszowej" mowa o tym właśnie momencie Ostatniej Wieczerzy, apostołowie jedenaście razy śpiewają w splątanym chórze "Bin ichs?" (Czy to ja?), po czym zamiast tamtego "Tak jest, ty!" Jezusa, pojawia się chorał: "Tak, ja. Winienem płakać". A chorały są śpiewane w naszym imieniu. Nie możemy myśleć o historii Judasza jako o przykładzie czegoś, co bezpośrednio nas nie dotyczy.\n- Czy sytuacja Judasza to nie jest opowieść o "źle ustawionej" wierze? Może zdradził Jezusa nie dlatego, że w Niego nie wierzył. Może chciał jedynie przyspieszyć wydarzenia, pomóc Mesjaszowi w stanięciu w chwale?\n- Ale co właściwie znaczy "nie wierzył" albo "źle wierzył"? Kto z nich naprawdę wtedy wierzył? Wierzyli w tym sensie, że zaufali Jezusowi, że zgodzili się ponosić pewne ryzyko przebywając z Nim. Ale się bali i kiedy zaczęło się robić zbyt niebezpiecznie, uciekli. Z ich wiarą w Jezusa jest dosyć trudna sprawa - bo przecież nie jest też tak, że rodzi się ona cała dopiero po zmartwychwstaniu. Ma swoje korzenie w spotkaniu z Jezusem Nauczycielem, przed Jego Paschą, ale wiarą w Niego jako Zbawiciela i Pana staje się dopiero przez wydarzenia Paschalne.\n- Piotr mówi przecież: "Tyś jest Chrystus, syn Boga żywego".\n- Myśl o niezwykłym synostwie Jezusa wobec Boga musiała się pojawiać wcześniej, ale w tej postaci ("Syn Boga żywego") stanowi niewątpliwie owoc wydarzeń późniejszych. Choć - powtórzę - sposób, w jaki się Jezus zachowywał, a także to, co mówił, z pewnością skłaniało ich do stawiania sobie pytań o niezwykłość Jego związku z Bogiem. Ktoś, kto tak postępował, musiał być albo szaleńcem, albo bluźniercą, albo musiał mieć do tego prawo wynikające z Jego zupełnej przynależności do Ojca.\n- Wróćmy do Judasza, bo jego historia rodzi wiele niepokojących pytań. Czy musiał zrobić to, co zrobił, żeby los Chrystusa się dopełnił? Czy po prostu musiał być człowiek, który zdradzi?\n- To jest jedna z interpretacji, włożona w usta samego Jezusa i związana z tym bardzo twardym: "lepiej by było dla niego, gdyby się w ogóle nie narodził". Ten motyw znów nas niesie w stronę osądu Judasza, dokonanego w Ewangeliach, ale nie do końca jednoznacznego, bo przecież w tekście występuje także pewien akcent współczucia. Ważniejsze od jego jednostkowej historii wydaje mi się jednak zobaczenie całości sytuacji. Jan mówi, że kiedy Judasz wyszedł, była noc. Po co te słowa? Przecież wiadomo, że była noc, skoro uczta zaczęła się wieczorem. Judasz wyszedł w ciemność, ale za chwilę również oni wychodzą w ciemność. W tej samej ciemności wydarza się śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Dopiero kiedy się te wszystkie plany ponakłada, wszystko nabiera właściwego znaczenia. Noc, która jest czasem ciemnym i niebezpiecznym, i dlatego powszechnie symbolem śmierci (a w języku biblijnym także symbolem grzechu), jako Noc Paschalna staje się światłem, radością i wyzwoleniem. Dzieje się to nie w ten sposób, że noc przestaje być nocą, ale że w samym jej środku - z jej najgłębszego i najciemniejszego wnętrza - wydobywa się światło, "które oświeca każdego człowieka, gdy na świat przychodzi".\nCzujemy, że coś nas w Judaszu intryguje. Mnożą się nie tylko interpretacje egzegetyczne, ale i literackie. Nie chciałbym dodawać następnej, ale jedno powiem z całą mocą: Jezus umarł dla Judasza tak samo, jak dla każdego innego. Sytuacja zdrady nie wyklucza go z historii zbawienia. Światło zapala się w sercu nocy.\n- Mimo iż Chrystus powiedział "lepiej, żeby się nie narodził"?\n- Mimo to. Zresztą to "lepiej, żeby się nie narodził", to echo słów Hioba. Bardziej głos ludzkiego nieszczęścia niż osąd. Jak płacz nad Jerozolimą: płacz nad Judaszem, a nie ostateczny wyrok.\n- A jak by Ksiądz skomentował ten fragment: "Szymonie, Szymonie, oto Szatan domagał się, żeby was przesiać jak pszenicę, ale ja prosiłem za tobą, aby nie ustała twoja wiara"? Może Judasz też był do uratowania?\n- To też lekcja dla nas: Piotr nie był człowiekiem nadzwyczajnym, wyjątkowo predestynowanym do odegrania swojej roli. Wszyscy, którzy jesteśmy wezwani do bycia uczniami - w jakiejkolwiek roli, nie tylko apostołów czy starszych, biskupów czy prezbiterów - jesteśmy wezwani nie dlatego, że się nadzwyczajnie do tego nadajemy, tylko dlatego, że Jezus prosił za nami, a Jego prośba jest naszym życiem.\n- W Kościele przeżywamy Wieczerzę Pańską jako święto kapłanów...\n- Wolałbym: święto uczniów Jezusa, którzy mają udział w Jego kapłaństwie.\n- ...więc zapytamy: czy Judasz był kapłanem?\n- Nie można tak prosto wnioskować: jeżeli ktoś siedział przy tamtym stole, dostał Ciało Chrystusa i usłyszał "to czyńcie na moją pamiątkę", został "kapłanem" w dzisiejszym rozumieniu tego słowa. Źródło sakramentów jest w działaniu Chrystusa, a działanie Jezusa w tej godzinie nabiera niezwykłej intensywności - to jest Pascha, zdrój sakramentów. Wydaje mi się jednak zbyt wielkim uproszczeniem mówienie, że Jezus ustanowił kapłaństwo przy Wieczerzy w Wielki Czwartek. Ustanowił kapłaństwo sobą, swoim zupełnym oddaniem ludziom potrzebującym zbawienia i swoim włączeniem w to ludzi przez siebie wybranych - tych, których sam chciał, i swoim oddaniem im siebie tak, że oni teraz działają tak jak On: "w Jego osobie". Widać to zarówno w wezwaniu do odpuszczania grzechów, jak w "to czyńcie na moją pamiątkę".\nTo jest może uzasadniony skrót: powiedzenie, że kapłaństwo czy prezbiterat ma swoje źródło w Ostatniej Wieczerzy. Ale jeśli tak, to przecież najpierw w każdym z jej znaków, łącznie z umyciem nóg - wezwaniem do służby i dalej, w tym, ku czemu Ostatnia Wieczerza koniecznie prowadzi: w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa i w życiu Jego Kościoła, a więc we wszystkim, co wyrastając z Paschy Jezusa tworzy Kościół. Te najważniejsze znaki dotyczą wszystkich, a nie tylko powołanych do kapłaństwa hierarchicznego. Wszyscy mają łamać chleb, pić z kielicha, umywać nogi. Jezus mówi "ja" i "wy" - a "wy" to my wszyscy. Ale też "wszyscy w Kościele" to nie niezróżnicowana masa, tylko każdy powołany z osobna, każdy do swojego zadania, i porządek powołań we wzajemnych relacjach.\nKsiądz, który by swego kapłaństwa nie osądzał w świetle Ostatniej Wieczerzy, byłby w swoim powołaniu zagrożony. Ale wyciąganie z tego wniosku, że to jest dzień, w którym należy szczególnie celebrować akurat własne wybraństwo (w postaci swego rodzaju "akademii ku czci"), wydaje mi się ryzykowne. Każde wybranie, każde powołanie jest godne świętowania, kapłańskie oczywiście też. Kościół jest świętowaniem zbawienia, a to znaczy także świętowaniem wszystkich powołań, które do zbawienia prowadzą. Wielki Czwartek jest świętem kapłańskim w tym sensie, że dla prezbiterów jest dniem rachunku sumienia i odnowienia wierności Chrystusowi, który ich wybrał. W takim duchu dzień ten pomaga nam przeżywać liturgia, włącznie z poranną Mszą Krzyżma, a także Ojciec Święty, pisząc "Listy do kapłanów" na Wielki Czwartek, a w tym roku encyklikę o Eucharystii. Wszystko w tym dniu jest upomnieniem - w starym, głębokim sensie tego słowa: żebyśmy pamiętali, jakim wybraniem i za jaką cenę zostaliśmy wybrani - wszyscy, nie tylko kapłani.\nWydarzenie, które dotyczy zbawienia\n- Porozmawiajmy o Eucharystii. Co się właściwie dzieje?\n- Proste pytanie, najprostsza odpowiedź: to, co zostało powiedziane. "To j e s t moje Ciało".\n- Słyszymy "ciało", ale czujemy w ustach smak chleba. Czy nic więcej się nie da powiedzieć?\n- Cała trudność bierze się z izolowania kwestii, czym jest albo czym staje się ten oto chleb za sprawą gestu i słowa Chrystusa przemawiającego w tym oto wybranym do tego człowieku, od czegoś jeszcze bardziej fundamentalnego. To nie jest wydarzenie, które dotyczy chleba. To jest wydarzenie, które dotyczy zbawienia nas wszystkich. Dopiero w kontekście całego dzieła widać wszystkie wymiary, nie tylko ten jeden - choć szczególnie istotny jako znak - nowej tożsamości tego, co dotąd było tylko kawałkiem ziemskiej materii.\n- To chyba za ogólna odpowiedź.\n- Może więc jeszcze inaczej. Absurdalność myślenia o tym, co się dzieje z chlebem i winem w izolacji od całej tajemnicy zbawienia, można pokazać tak: czy gdyby jakiś ksiądz gdziekolwiek i kiedykolwiek brał kawałek chleba i wypowiadał "formułę konsekracji", mielibyśmy do czynienia z całą prawdą Eucharystii? Otóż nie wolno mu tego zrobić "tak sobie", poza liturgią zgromadzonego Kościoła. Nie chodzi o przemienianie jednej rzeczy w drugą przez kogoś, kto posiadł taką władzę. Chodzi o wyznanie wiary Kościoła, pośrodku którego przemawia Chrystus, i chodzi o zbawienie świata, a tym nie wolno się po ludzku posługiwać, tym bardziej bawić. Przemienienie jest sercem znaków zbawienia, a nie "czynnością nad chlebem".\nDalej: liturgia to też nie jest tylko ta wycięta z reszty czasu godzina, w której wykonujemy określone święte czynności, ale serce całego chrześcijańskiego życia - tego, co było przedtem i jeszcze bardziej tego, co teraz ma być. Wszystko, co w tak zwanym zwykłym życiu robię jako ten, któremu dał się cały Chrystus - czy myślę o tym, czy nie - jest dalszym ciągiem przyjmowania Eucharystii lub też staje się jej odrzuceniem. Bo są też niestety rzeczy, które mogę zrobić, a które będą odrzuceniem Eucharystii. Odkąd zostałem w to wprowadzony, cokolwiek się dzieje, jest r o z m o w ą z tym wydarzeniem - jest powiedzianym mu moim tak (albo nie). Zdajemy sobie oczywiście sprawę, że to, co robimy, to wciąż mało, że nigdy do końca nie sprostamy temu, cośmy otrzymali... Ale wtedy znowu i znowu przychodzi i rozbrzmiewa wdzięczność całego Kościoła, w której uczestniczymy - czyli właśnie Eucharystia.\n- Czy dlatego dziś zachęca się do częstego przyjmowania Komunii?\n- Tak, bo to jest najważniejsza rzecz, którą wciąż na nowo możemy robić jako ludzie zbawieni przez Jezusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego.\n- Z częstą praktyką eucharystyczną jest związane pewne niebezpieczeństwo - przyzwyczajenia i lekkiego traktowania. Po prostu byłem na Mszy świętej i nic.\n- To pewnie niemożliwe, żebyśmy przeżywali ją za każdym razem z równą intensywnością emocjonalną, ale tu nie chodzi o emocje - może nawet byłoby to szkodliwe, gdybyśmy tak myśleli i szukali emocji. Chodzi o to, żebyśmy wiedzieli, że dzięki miłości Chrystusa wolno nam to znów i znów czynić, i żebyśmy sobie zdawali sprawę, że to nie jest tylko nasze dzieło - stąd wezwanie do uszanowania świętości. Święte, bo należy do Tego, do którego i my należymy.\n- Mówił Ksiądz, że jesteśmy stale w Wieczerniku; że każda Eucharystia to obecność tam. Odbyliśmy niedawno dramatyczną rozmowę z kimś, kto po nieudanym pierwszym małżeństwie jest w drugim związku: ma kochającą żonę, dzieci, jest dobrym mężem i ojcem, chodzi do kościoła. Nie może przystępować do Komunii. Mówi: Jezus chciał, żeby jedli wszyscy, a księża mu nie pozwalają.\n- Tego nie można traktować w kategoriach sporu, w którym po jednej stronie jest on, a po drugiej ci, którzy mu zabraniają - bo wtedy zawsze pojawia się emocjonalne nieporozumienie: z jednej strony moje pragnienie, z drugiej jacyś nielitościwi, którzy zabraniają; z jednej strony mój niepokój, z drugiej "fałszywie litościwi", którzy nie mają odwagi powiedzieć całej bolesnej prawdy.\nTo nie tak. Po pierwsze, to wykluczenie, jakkolwiek jest wykluczeniem ze znaku, z widzialnej Komunii, nie jest wykluczeniem ze wspólnoty zamierzonej podczas Ostatniej Wieczerzy. Ten znak jest oczywiście cielesnym, widzialnym upewnieniem, że do niej należymy, ale zarazem jest znakiem wspólnoty nierównie większej niż ta widzialna. Ta właśnie ostateczna wspólnota zbawienia sięga dalej niż widzialne dla nas znaki sakramentalne.\nTeraz pytanie, dlaczego ta widzialność i dotykalność znaku Komunii jest w takim przypadku niemożliwa? Dlatego, że jest też inna, sprzeczna z nią widzialność: widzialność pewnego zerwania i pewnego nowego, świadomego związania - wbrew sakramentalnemu słowu "aż do śmierci", które zostało wcześniej z całą powagą wypowiedziane. Trzeba sobie zdawać sprawę z tego, że ludzie mogą powiedzieć i zrobić rzeczy naprawdę nieodwracalne, ostateczne i ze śmiertelną powagą i że takimi są słowa sakramentalnej przysięgi. Życie to nie jest film, który można cofnąć o parę klatek. Co zostało związane z śmiertelną powagą, wiąże z powagą śmiertelną.\nCzyjeś nowe związanie może być po ludzku prawdziwe: on uczynił siebie czyimś, uczynił też swoją tę kobietę, jego są te dzieci. Są razem i będą razem także jako zbawieni. Kto świadomie zbawienia nie odrzuci, nie będzie go pozbawiony. Jednak nie można w takiej sytuacji znaków sakramentalnych traktować jak niebyłych czy też jednych zastępować drugimi. Gdybyśmy tamten znak - małżeństwo sakramentalne - uznali za nieistotny, tamto słowo za minione i niebyłe, tamtą wspólnotę za zerwaną, to jak mamy teraz rozumieć znak Komunii świętej - czyli sakramentalnej wspólnoty we wszystkim i przez wszystko? Czy nie byłby on zakwestionowany w całej swojej prawdzie i w swojej śmiertelnej powadze?\nJakkolwiek to może być bardzo trudne, rola człowieka, który się w takiej sytuacji znalazł, jest w Kościele bardzo ważna. On jest powołany do ochrony prawdziwości Komunii, do ochrony Eucharystii.\n- Przed sobą?\n- W pewnym sensie tak - to znaczy przed tym nieszczęściem zerwania sakramentalnej wspólnoty, które na niego spadło. On wie, jakie to jest nieszczęście i tym bardziej powinien strzec Komunii Kościoła przed wszelkim zafałszowaniem. Kiedy tak na to spojrzymy, może się okazać, że trudne życie wiary takiego człowieka to jest naprawdę szczególne powołanie, bardzo dla Kościoła ważne. Wierność temu trudnemu i bolesnemu powołaniu może być prawdziwą służbą Komunii. Pragnienie Komunii, które towarzyszy tej wierności - a więc powstrzymywaniu się w imię prawdy przed przyjęciem Komunii świętej - może być też ekspiacją za tyle Komunii świętych bezmyślnych, a nawet świętokradzkich.\n- W Ewangelii Janowej podczas Ostatniej Wieczerzy znajdziemy ostatnią wielką mowę Jezusa do uczniów. Padają w niej słowa: "Ja jestem drogą, prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca jak tylko przeze mnie". Słowa mocno ostatnio dyskutowane, choćby w kontekście deklaracji "Dominus Iesus"...\n- Wszystko, o czym tu rozmawiamy, jest objaśnieniem także tych słów. To nie są przecież słowa wykluczenia, ale słowa włączenia. Wybraliśmy, wybieramy, dlatego, że najpierw zostaliśmy wybrani - zostaliśmy wybrani, nawet jeśli sami jeszcze nie wybraliśmy albo się naszemu wybraniu sprzeniewierzamy. Ale trzeba widzieć, że to nie jest włączenie w rzeczy łatwe, wygodne i niewymagające, ale w życie i śmierć, i w zmartwychwstanie przez śmierć. Ostatnia Wieczerza jest bramą, przez którą wchodzimy w radość Paschy - przez śmierć Jezusa, "którą głosimy" i przez naszą własną śmierć, do życia, którego już nie będzie trzeba żałować, ani się wstydzić, ani bać.


100 lat temu - Obywatel w kłopocie. [satyra]\nObywatel w kłopocie. [satyra]\nZ pośród członków nowego gabinetu. [fotografie]\nPod znakiem przesilenia gabinetowego [fotografie]\nUtworzenie nowego rządu.\nProjekt wprowadzenia cenzury prasy upadł\nLudność terenów plebiscytowych\nLegun. — A ty, obywatelu, nie chcesz uznać 6 sierpnia za dzień świąteczny?\nObywatel. — Jabym może i chciał, ale moje freblówki-gazety nie godzą się na to. A ja, uważasz, umiem tylko tak myśleć, jak mi ono do wierzenia podają.


Magia istnieje, czyli wrażenia z 20. edycji larpa "College of Wizardry"\n19.05.2019 Adrianna Michno Fantastyka do piwa, Wydarzenia i konwenty poświęcone fantastyce\nKilka razy do roku Zamek Czocha za sprawą larpa College of Wizardry zmienia się na cztery dni w Szkołę Magii pokrewną tej z uniwersum Harry’ego Pottera. Znana jest jednak oficjalnie nie jako Hogwart, a Czocha College. Skoro od pięciu lat ludzie z całego świata przybywają na Dolny Śląsk, by wziąć udział w tym wydarzeniu, musiałam się w końcu przekonać na własnej skórze dlaczego. Nawet nie wiecie jak niewiele brakowało, by ta wspaniała przygoda nie miała miejsca!\nCoW jest larpem nordyckim, lecz nazwa ta nie oznacza zarazem kryterium geograficznego. To określenie stylu larpa – i to takiego, który często cechuje się sporym rozmachem organizacyjnym. Larpy trwają nawet po kilka dni, mają obszerny dokument projektowy (Design Document), są bogato planowane – wiele w nich rekwizytów, strojów, postaci oraz scenograficznych przeobrażeń przestrzeni. Nie ma tu rozgrywki, w której gracze stoją w opozycji do gry – czyli nie ma przeciwnika do pokonania. Celem larpa nordyckiego jest tworzenie oraz bycie w relacjach, a zarazem ko-kreacja i współodpowiedzialność za tworzenie historii, w której dzieją się dramy lub chwile wzniosłe oraz tragiczne. Postaci oraz scenariusz gry przed jej rozpoczęciem posiadają tylko ogólny zarys – cała reszta powstaje w działaniu, w trakcie wydarzenia, w spontanicznej interakcji między uczestnikami. Charakterystyczne dla nordyckiej odmiany larpów są także warsztaty poprzedzające rozpoczęcie gry, na których wprowadza się graczy nie tylko w konkretny świat gry, ale także w jej ogólne reguły. Właśnie podczas nich zaczęłam rozumieć CoW i to, co się na niego składa: akcja i immersja; kolektywizm, nie rywalizacja; współ-troska i doświadczanie silnych emocji.\nBałam się, że będę się czuć głupio, odgrywając studentkę pierwszego roku w magicznej szkole, do tego ubraną w pelerynę i dzierżącą w dłoni różdżkę. Jak się okazało, dostałam później także krawat domu, do którego zostałam przydzielona w trakcie larpa. A już pierwszego dnia wciśnięto mi w ręce podręcznik sztuk magicznych i plan zajęć oraz szkolnych wydarzeń. I wiecie co? Ani razu nie poczułam się głupio. Zanurzyłam się w grze w pełni, stałam się Alfrid i to było piękne, immersyjne doświadczenie, którego nic nie było w stanie mi zepsuć. Biegałam po zamku, by znajdywać akcje do włączenia się w nie – choć wcześniej sądziłam, że będę zbyt zaaferowana tym, co dzieje się dookoła, by być tak aktywną. Okazało się, że to, czego bałam się jako Ada w czasie outgame, w czasie ingame nie miało szansy się przebić – byłam Alfrid i kropka. A dlaczego ona miałaby się czuć głupio ze względu na to, że jest… sobą?\nDlaczego użyłam sformułowania „główny sprawca”? Na początku marca wszyscy dostaliśmy informację, że College of Wizardry zostaje odwołane, mimo że bilety zostały opłacone, lecz zwrotu za nie raczej prędko nie zobaczymy. Duńska organizacja non-profit – Dziobak Larp Studios, która odpowiadała za CoW, przez długi czas miała problemy finansowe, do których się nie przyznawała, w nadziei, że wyjdzie z nich po cichu. Wielu z jej pracowników kilka miesięcy pracowało bez wynagrodzenia. Społeczność jednak nie wybrała drogi roszczeniowej – a drogę wsparcia. Formuła CoW została w przeciągu tygodnia sprzedana firmie „P” (The Company P), która chciała doprowadzić 20 i 21 edycję larpa do skutku ze względu na uczestników. Nie miała jednak jak w tak krótkim czasie (mniej niż 3 tygodnie do pierwszego wydarzenia) znaleźć środków na kontynuowanie projektu. Tak oto ruszyła akcja crowdfoundingowa na kwotę 89 tysięcy euro – przekroczenie 30% było przełomem, bo w obieg poszła decyzja – planowane edycje wiosenne się odbędą! Natomiast kilka dni temu zebrano całość – CoW zostało w pełni ocalone. To dzięki mobilizacji larpowej społeczności będę mogła zdać Wam relację z edycji jesiennej. I wiedzcie, że zrobię to z ogromną przyjemnością.\nJednak nie tylko finansami larp się buduje. Potrzebni są do tego ludzie, którzy wiedzą, jak organizować tak wymagające wydarzenie krok po kroku, pamiętając o wszystkich logistycznych wyzwaniach (samych uczestników-graczy było ponad sto pięćdziesiąt!). Firma „P” (The Company P) poprosiła więc o pomoc (i jeśli dobrze zrozumiałam, zaoferowała również zatrudnienie) tym, którzy poświęcili swój czas dla CoW jeszcze zanim Dziobak Larp Studios ogłosiło koniec swoich projektów. Okrzyk „We love you” był zarazem uznaniem dla całej ekipy larpa, bo kosztem własnego życia, snu, czasu oraz nerwów w niespełna dwa tygodnie dopięli wszelkich formalności i sprawili, że ten wysoce skomplikowany w organizacji larp się odbył. Zdołali także w pełni zmienić zamek oraz przestrzeń dookoła niego w Szkołę Magii, gdzie magia gry… działała.\nTen okrzyk był głównie skierowany do organizatorów, ale także do wszystkich uczestników, którzy swoim wspólnym działaniem uratowali College of Wizardry. Najpierw spełniając wspominane założenie współodpowiedzialności i kolaboracyjnej kreacji larpa, gdy wspierali akcję crowdfoundingową, a potem larpując z wielkim zaangażowaniem – świadomi, że może to być ostatni larp w tej formule. Na szczęście będzie ich więcej!\nQUIZ: Gra o Tron Następny artykuł »


Gospodarstwo Agroturystyczne Gajówka Sajczyce - Wypoczynek na Kresach Wschodnich!\nWitamy w Gajówce Sajczyce!\nWidok na Mały Domek Myśliwski\nGajówka Sajczyce to leśne gospodarstwo agroturystyczne w malowniczych lasach Polesia Lubelskiego. Znajdą nas Państwo 18 km na północ od Chełma, 85 km na wschód od Lublina, 230 km na południowy-wschód od Warszawy.\nNiecodzienny klimat Gajówki Sajczyce tworzy jej położenie na uroczej polanie pośród lasów czułczyckich. Leśne gospodarstwo oddalone jest od zakorkowanych dróg, miejskiego gwaru i smogu, nawet od najbliższych lokalnych zabudowań oddzieli Państwa ściana lasu. Pozwala to na beztroski wypoczynek w ciszy i spokoju. Przebywającym w Gajówce gościom zawsze natomiast towarzyszą szumiące drzewa, śpiewające ptaki, koncerty świerszczy na łące i żab w pobliskim stawie.\nDo dyspozycji gości przygotowane są eleganckie i przytulne, utrzymane w myśliwskim stylu pokoje mieszczące się w trzech odrestaurowanych od podstaw domkach .\nW gospodarstwie agroturystycznym Gajówka Sajczyce spotkają Państwo życzliwych Gospodarzy oraz miłą i profesjonalną obsługę. Możemy poszczycić się wyśmienitą myśliwską kuchnią, która zadowoli najbardziej wrażliwe i wyrafinowane podniebienia.\nGospodarze Gajówki Sajczyce


Torbiel na wątrobie – co to jest? Przyczyny, leczenie | Welbi\nTorbiele na wątrobie można wykryć przy pomocy badań obrazowych. Zmiany mają różny charakter, a tym samym różnorodne przyczyny i objawy. Wymagają ścisłej obserwacji, niekiedy też podjęcia odpowiedniego leczenia. Sprawdź, co oznacza torbiel wątroby i czy stanowi ona zagrożenie dla zdrowia.\nJakie są przyczyny i objawy torbieli na wątrobie?\nTorbiele złożone wątroby\nCzy torbiele na wątrobie są groźne?\nTorbiel to nieprawidłowa przestrzeń w tkance, która jest wypełniona płynem. Może powstać w różnych miejscach w organizmie, również w narządach wewnętrznych. Jedną z lokalizacji tego typu zmian jest wątroba.\nTorbiele na wątrobie najczęściej mają łagodny charakter. Osiągają różne rozmiary, które mogą zmieniać się wraz z upływem czasu. Występują pojedynczo lub w grupach. Są wyraźnie odgraniczone od zdrowych tkanek. Wyróżnia się różne rodzaje torbieli na wątrobie, m.in.:\nDo zmian o charakterze złożonym zalicza się:\ntorbiele mnogie (mowa wówczas o torbielowatości),\nTorbiele na wątrobie można wykryć w badaniach obrazowych – najczęściej w czasie ultrasonografii (USG) jamy brzusznej. Zwykle dzieje się to przypadkowo podczas kontroli lub diagnostyki z innego powodu. Zmiana musi zawsze zostać dokładnie oceniona. Lekarz powinien określić jej typ, rozmiar i umiejscowienie, a następnie na tej podstawie podjąć decyzję dotyczącą dalszego postępowania.\nPrzyczyny torbieli na wątrobie są różne. Zmiany w miąższu tego narządu mogą być:\nW większości przypadków torbiele wątroby przebiegają bezobjawowo. Dolegliwości pojawiają się, gdy zmiany osiągają duże rozmiary. Objawy zależą od rodzaju torbieli. Niektóre z nich są jednak uniwersalne dla każdego typu.\nTorbiele na wątrobie to przyczyny wzdętego brzucha, uczucia pełności i bólu w nadbrzuszu, nudności, utraty apetytu. Niekiedy pojawiają się także wymioty i biegunka. Nie są to dolegliwości charakterystyczne dla torbieli. Dlatego ich wystąpienie należy zawsze skonsultować z lekarzem.\nIstotna wydaje się kwestia, jak szybko rośnie torbiel na wątrobie. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Niektóre zmiany powiększają się powoli i nie osiągają dużych rozmiarów nawet przez bardzo długi czas. Zdarza się jednak, że torbiel rośnie do kilkunastu centymetrów, dlatego po jej wykryciu konieczne są regularne badania ultrasonograficzne.\nTorbiele proste to częsty rodzaj zmian w wątrobie u osób dorosłych. Zwykle mają charakter wrodzony. Są wynikiem zaburzeń rozwojowych przewodów żółciowych. Torbiel prosta jest wypełniona płynem surowiczym. Ma jedną komorę i nieznacznie zarysowaną ścianę. Jej zawartość nie ma echa. Zmiana zwykle przebiega bez żadnych objawów. W takich sytuacjach nie wymaga leczenia. Gdy jest objawowa, można ją wyciąć laparoskopowo.\nTorbiel złożona ma pogrubiałą torebkę o nieregularnym kształcie. Mogą znajdować się w niej przegrody. Jej zawartość jest płynna, ale ma różną echogeniczność. Takie cechy odróżniają ją od torbieli prostej.\nTorbiel bąblowcowa jest skutkiem zakażenia tasiemcem bąblowcowym. Pasożyt dostaje się do organizmu człowieka drogą pokarmową – przez zabrudzone produkty spożywcze lub ręce. Zmiana tego typu osiąga do 30 centymetrów wielkości, jednak na ogół rośnie powoli. Najczęstsze objawy to: bóle brzucha, nudności i wzdęcia. Niekiedy występuje też żółtaczka mechaniczna. Do leczenia kwalifikowane są duże torbiele, które mogą pęknąć. Usuwa się je w całości. W przypadku małych zmian czasami skuteczne jest leczenie farmakologiczne lekiem albendazolem.\nJest łagodnym guzem wątroby. Występuje rzadko. Częściej rozpoznaje się go u kobiet niż u mężczyzn. Zmiana powstaje z nabłonka dróg żółciowych. Może ulec zezłośliwieniu. Zaleca się jej chirurgiczne usunięcie.\nZmiany tego typu występują w chorobach genetycznych:\nw autosomalnej dominującej wielotorbielowatości nerek,\nw izolowanej autosomalnej dominującej wielotorbielowatości wątrobowej.\nW badaniu stwierdza się powyżej 10 torbieli. Pojawiają się one w 3. lub 4. dekadzie życia. Ze względu na to, że są liczne i mogą osiągać duże rozmiary, powodują dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Częstym powikłaniem są infekcje bakteryjne torbieli.\nWiększość torbieli na wątrobie to zmiany łagodne. Tym samym nie stanowią one zagrożenia dla zdrowia. Nie zawsze też wymagają leczenia. Zdarzają się jednak torbiele, które powodują nieprzyjemne objawy, grożą pęknięciem lub przekształceniem się w nowotwór. Taką tendencję mają torbiele złożone (ale nie wszystkie z nich). Dlatego ważne jest określenie ryzyka i podjęcie odpowiednich działań terapeutycznych.\nM. Hartleb, Postępowanie diagnostyczne w wątrobowych zmianach ogniskowych, „Gastroenterologia Kliniczna” 2014, t. 6, nr 1, s. 1–15.\nM. Skuza, M. Stachowicz-Stencel, Ocena przydatności diagnostyki ultrasonograficznej w różnicowaniu zmian ogniskowych wątroby, „Forum Medycyny Rodzinnej” 2015, t. 9, nr 4, s. 318–325.


Scitec Amino 5600 200 tab.\nStrona główna1 » Aminokwasy2 » Scitec Amino 5600 200 tab.3\nScitec Amino 5600 to suplement diety dla sportowców w tabletkach zawierający kompleks aminokwasów całodziennych, w tym pełen komplet aminokwasów niezbędnych (egzogennych), łącznie z aminokwasami BCAA. Produkt jest w pełni hydrolizowany, dzięki czemu oferuje aminokwasy w formie maksymalnie biodostępnej. Wiele produktów konkurencyjnych zawiera aminokwasy w postaci koncentratów białka w tabletkach, co jest praktyką nieuczciwą, porównaniu z dobrej jakości produktami, które zawierają praktycznie peptydy i aminokwasy w wolnych formach. Wysoka zawartość aminokwasów egzogennych jest niezwykle ważna, ponieważ są to składniki, które muszą być dostarczane z zewnątrz (odpowiednia dieta, suplementacja), ponieważ organizm nie jest ich w stanie sam syntetyzować. Aminokwasy rozgałęzione - BCAA zaliczają się do aminokwasów egzogennych i stanowią około 35% wszystkich aminokwasów budujących mięśnie. Natomiast glutamina to aminokwas endogenny, który z kolei buduje ponad 50% mięśni. Amino 5600 zawiera wymienione aminokwasy w bardzo dużych proporcjach w stosunku do pozostałych, dzięki czemu wykazuje działanie silnie anaboliczne i antykataboliczne.\nZalecane dawkowanie: Stosować 4 tabletki w porcji. Spożyć porcję przed, po treningu lub przed snem. Popić przynajmniej 200 ml wody.


ALANYA NEWS - CZERWIEC - Tur-tur Blog: Polka w Turcji\nHome\tTurcjaObyczaje\tALANYA NEWS – CZERWIEC\nALANYA NEWS – CZERWIEC\nby Skylar 16 czerwca 2012\nPrzyszedł czerwiec i pogoda jest czerwcowa – mimo obaw zapobiegliwych turystów, którzy jadąc do Alanyi śledzą z wypiekami na twarzy prognozy pogody, na żadne większe zmiany (np. deszcze) liczyć nie można. Jest gorąco, duszno, a przede wszystkim strasznie wilgotno. Z racji, że zrobiło się tak z dnia na dzień niemalże, nasze delikatne ludzkie organizmy się buntują ;) W Alanyi rozpanoszyła się jakaś inna wersja popularnej zemsty sułtana, która dotyka także Turków (a może i przede wszystkim ich). Śmiejemy się, że widocznie nie są przyzwyczajeni do tutejszej flory bakteryjnej. Dostało się nawet Królowi Pomarańczy; prawie cały tydzień spędził o chlebie i wodzie, śniąc o soczystej posypanej papryką baraninie.\nAle przecież nie jest źle, jest świetnie, a to dlatego, że Polska gra dobrze a będzie grać jeszcze lepiej – i to dziś, miejmy nadzieję ;) Niesamowicie ogląda się w Turcji mecze z komentarzem Szpakowskiego („przyczajony Tytoń”) i to razem z innymi Polakami (turyści, pracownicy różnych biur i sklepów, porozumienie ponad podziałami – mam nadzieję :))) – oj, są emocje.\n– Brrrrachuuuuuu czeeeeeść!\n– To jest mój najlepszy przyjaciel, a to jego dziewczyna, zobacz, razem prowadzą biuro! – i bezpośrednio o mnie:\n– Jest dla mnie jak siostra! (Na co ja prawie się duszę ze śmiechu, bo gdybym miała takiego brata, to chyba uciekłabym gdzie pieprz rośnie).\nCzasami sobie myślę co by było, jakby któraś z tych pań trafiła na tego bloga, i miała wrażenie że piszę o niej – ale pewnie byłoby nic. W końcu jest to najlżejsza historia, którą opowiadam, z wrodzonej wrażliwości uważając, by nikogo nie urazić. Ciężko przecież zakochaną kobietę przekonać, że świat wygląda inaczej, niż jej się wydaje – to my zostajemy wtedy nazwani zazdrośnikami i zimnymi do bólu racjonalistami, którzy nigdy nie zaznali prawdziwej miłości. Dużo bardziej skrajne historie nigdy nie ujrzą światła dziennego – na pewno nie na blogu, choć nadają się na filmy. W sumie można by nawet stworzyć książkę z tych bohaterów i kuriozów, które w Turcji przychodziły pogadać czy prosić o pomoc. Jedynie zmieniając imiona i dane charakterystyczne. Ale wtedy musiałabym chyba wyprowadzić się z Alanyi i zatrzeć po sobie wszelkie ślady – a póki co jednak mi tu całkiem nieźle ;)\nMaria M. 16 czerwca 2012 - 12:54\nw Turcji też odnotowano przypadki duru brzusznego?\nskylar 16 czerwca 2012 - 14:16\nO tym nic nie słyszałam, to raczej paskudny żołądkowy wirus.\nGadzinka Shibuya 16 czerwca 2012 - 20:14\nCiekawie piszesz. Poczytam sobie jeszcze :)\nIngalill 17 czerwca 2012 - 18:15\nOdnośnie duru brziusznego, panuje u Nas na Cyprze Północnym w rejonie Famagusty (jak i w samym mieście) epidemia duru brzusznego. Spowodowana jest ściekami, które z greckiej strony dostały się do rzeczki, która płynie do Famagusty. Wiele osób głównie starsze i dzieci są w szpitalu i nowych przybywa, a rząd robi w TV debaty co z tym „fantem” zrobić.\nByć może ktoś z Cypru już zarażony wrócił lub przyjechał do Alanyi i sie rozniosło. Dur brzuszny chyba powodują bakterie wiec można się spokojnie zarazić nie tylko [rzez picie zlej wody czy jedzenia źle umytych owoców/ warzyw, ale także od chorego?\nOgólnie jest tu nie ciekawie, ja już zaczęłam myc warzywa i owoce w wodzie pitnej butelkowanej.\nZastanawiam się tylko nad tym, skoro w Polsce szczepiono Nas za dawnych czasów i chyba obecnie tez na dur brzuszny to skoro jest tu epidemia i są osoby chore w Turcji to czy to oznacza, ze w tym rejonie nie szczepi się na te chorobę???\nskylar 17 czerwca 2012 - 18:58\nTak jak pisałam wyżej nic nie słyszałam o durze brzusznym tutaj w okolicy, raczej o jakimś wirusie pokarmowym, a jednak są to inne objawy i przebieg. Dur brzuszny to jednak poważniejsza sprawa, a tutejsze zatrucie przebiega mimo wszystko lekko i po paru dniach ustępuje, jeśli człowiek wie jak ma działać, bo brać, co jeść itp.


Empire State Lady - Sylvia: Cake Boss Cafe NYC\nZrobiłam ostatnio mały porządek w folderach ze zdjęciami i okazało się, że mam zdjęcia na 9 wpisów :o\nOk, a więc dzisiaj czas na kolejną relację. Każdy weekend, każdą wolną chwilę staram się wykorzystać ile się da. Nie mam czasu na nudę, ale nie narzekam :D\nW piątek zaraz po kolacji wybiegłam z domu wsiadłam w auto i pojechałam w siną dal. A raczej w kierunku Newark, gdzie zostawiam auto i przesiadam się na PATH (koszt 2,25$ ; jedzie albo pod WTC, albo na 33rd street). Szybka przesiadka w metro, aby dostać się na róg 42nd street i 8th ave. Dlaczego?\nGRAND OPENING CAKE BOSS CAFE\nTak, tak znów Buddy i jego słynne wypieki.\nNa ich FB jakiś czas temu pojawiło się info o otwarciu. Pisali, że będzie cała rodzina. No jak mogłabym przepuścić taką okazję?? Jak? (Ok, myślałam o tym w piątek rano jak wstałam, nie chciało mi się masakrycznie, ale w końcu się zebrałam i dobrze!).\nNa miejsce dotarłam około 7.40, K. już była wcześniej i zajeła kolejkę. Ponadto zgarnęła dla nas karty rabatowe i wygrała koszulkę, którą dała mi (mały wielki gest- dziękuje!). Podczas oczekiwania było bardzo wesoło. K. jak czekała na mnie zaczęła rozmawiać ze 'sąsiadami' w kolejce. Jak ja przyszłam to już dyskusja na dobre trwała więc czas mijał szybko i wesoło. Do środka weszłyśmy po 9. Najpierw zakup słodkości (genialny cheescake) i w końcu dotarłyśmy do stołu gdzie siedziała familia. Wszyscy roześmiani, zagadywali, wypytywali. Mauro jak usłyszał, że jesteśmy z Polski to powiedział, że kojarzy nazwisko Boniek i Lato, a Danny oczywiście od razu zastanawiał się skąd on wie tyle o Polsce :D\nMary zajadała ciasto i mówiła, że nie da się nie jeść bo takie dobre, w międzyczsie pokazała zdjęcie swoich dzieci na telefonie. Jak mówiłyśmy, że byłyśmy już u nich w Hoboken to wypytywali co nam smakowało. Mega pozytywni. I zgodnie stwierdziliśmy, że cheescake jest the best! :) Grace coś wspomniała, że wyglądamy jak siostry, ale Joey (jej mąż) stwierdził, że nie. Hahaha zabawni.\nA Buddy dziękował za przybycie i w ogóle mówił abyśmy cieszyły się Nowym Yorkiem.\nAwwww to było coś!\nI oczywiście kilka zdjęć. Oprócz kawiarni i rodzinki kilka ujęć miasta wieczorem/nocą (robione podczas oczekiwania i zaraz po wyjściu)\nI Cake Boss Cafe w środku\nSpecjalny tort na otwarcie.\nRobił wrażenie, w telewizji wyglądają mega, ale na żywo to dopiero!\nI czas na ekipe Cake Boss\nOd lewej: Mauro, Danny i Frankie\nMary i Madeline\nMadeline i Mauro\nGrace i Joey\nNo i oczywiście Buddy z żoną Lisą + ja i K.\nNYC cudowne miasto ♥\n'Fanty' czyli koszulka, autografy, fancy torba na zakupy (tak pakowali kupione słodkości), menu kawiarni i VIP card\nTa karta to najlepsza zdobycz (albo i nie, bo znając mnie będę tam zbyt częstym gościem..)\nTaki rabacik na cały rok :D\nWróciłam do domu po 12, poszłam spać grubo po 1, a w sobote pobudka o 7, ale o tym następnym razem.\nAutor: Sylvia o 2:55:00 AM\nCIEŃ WIATRU 7 maja 2013 06:52\nale piękne zdjęcia NYC nocą! :)\nSylvia 9 maja 2013 17:24\nNYC nocą zawsze zachwyca :)\nanna osmanska 7 maja 2013 08:35\nŚwietne zdjęcia, zazdroszczę! czekam więcej zdjęć i wpisów :)\nMegi 7 maja 2013 09:27\nAle zazdosc mnie wlasnie zzera!!!!! I przez ta karte za kazdym razem jak bede w nj to idziesz ze mna!!!!\nSylvia 9 maja 2013 17:25\nMegi bo pomyśle, że będziesz się ze mną spotykać tylko dlatego, że mam kartę vip do nich :P\nMarta 7 maja 2013 11:36\nZdjęcia NYC ... brak słów-aż już chce się tam być!! karta Cake Boss- hehe nooo nooo :D ja tez bym pewnie była stałą klientką:D\nSylvia 9 maja 2013 17:26\nNiestety.. obawiam się, że za często tam będę :P\nMojaAjom 7 maja 2013 12:49\no kurde!! Farciary\nKamilaMJ 7 maja 2013 20:57\nAle miałaś szczęście! Cała ekipa i Buddy i jeszcze autografy! Cudo :D\nSylvia 9 maja 2013 17:27\nPo prostu wiedziałam, że będą na otwarciu, więc pojechałam :)


Warszawa, Śródmieście, Rondo ONZ - 15910/PBW/MAX\npowierzchnia: 395,00 m2\nczynsz : 8 295 EUR\nOferowana powierzchnia to 395 m2 i jest położona na 1 piętrze w budynku biurowym. Istnieje możliwość aranżacji powierzchni zgodnie z potrzebami przyszłego Najemcy. Właściciel proponuje zachęty w postaci wakacji czynszowych oraz budżetu na wykończenie.\nPoszukiwana oferta 15910/PBW/MAX nie jest już aktualna. Zapraszamy do przejrzenia innych ofert w naszej bazie lub do kontaktu z Naszym agentem.


królestwo – Badacze Biblii\nOpublikowano 3 lutego, 2021 Dodaj komentarz\n„Pokutujcie i wierzcie ewangelii” – Marka 1:15. Według zapisu Marka Jezus do przykazania pokuty dołącza jeszcze wskazówkę, by Jego wyznawcy wierzyli ewangelii. Z poprzedzających zdań wynika, że ma na myśli dobrą wieść o królestwie Bożym i o jego bliskości. Wiara w to, że na ziemi zostanie niedługo ustanowione królestwo Boga, inaczej nazywane niebieskim, czyli pochodzącym Czytaj dalej…\nRóże na pustyni\nPłyną wieki – wiek za wiekiem A Ty czuwasz – Dobry Boże Nad światem i nad człowiekiem Choć człowiek pojąć nie może. Kiedy złem jest otoczony Często wątpi w siłę Twoją, Gdy zło bije z każdej strony Nie wie, żeś Ty jest ostoją. Lecz zło kres ma zamierzony. Kiedy Chrystus będzie rządzić Już nie będzie Czytaj dalej…\nKategoriiPoezja chrześcijańskaTagówboskie prawo, dobroć Boża, królestwo, poezja, pustynia, pustynia zakwitnie jak róża, pustynna róża, pustynny kwiat, regina pisać zaczyna, róża, róża na pustyni, wiersze chrześcijańskie, wiersze religijne\nObiecany czas odnowienia wszystkich rzeczy\nOpublikowano 24 lutego, 2019 1 komentarz\n… aby nadeszły od Pana dni ochłody, aby też posłał wam zapowiedzianego Mesjasza, Jezusa, którego niebo musi zatrzymać aż do czasu odnowienia wszystkich rzeczy, co od wieków przepowiedział Bóg przez usta swoich świętych proroków. – Dzieje Apostolskie 3:20-21 W zacytowanym fragmencie powiedziane jest, że Bóg pośle Jezusa Chrystusa. Nie może być tu mowy o pierwszym przyjściu Czytaj dalej…\nKategoriiBibliaTagówapokatastaza, czas odnowy, jezus chrystus, królestwo, mesjasz, naprawienie wszystkich rzeczy, odnowienie, odnowienie wszystkich rzeczy, powszechna odnowa, restytucja


Jakie zabiegi pielęgnacyjne twarzy powinno się przeprowadzać? - Modowe aktualności\nDoświadczenie jednak ujawnia nam, że na skutek czasu tracimy wiele naszych walorów optycznych. Czas jest bowiem naszym bezwzględnym wrogiem i za wszelaką nie uda się nam go powstrzymać. Wobec tego często potrzebne będzie nam uzupełniające wsparcie, które będzie w stanie zapewnić nam dobry wygląd. W tej sytuacji należy odnotować, że najogromniejszy wachlarz skutecznych działań w tym temacie zapewnia nam sztuka lekarska.\nOczywiście zawsze zdołamy także zdecydować się na bardzo popularny w przeszłym czasie botox cena, dzięki któremu nasza skóra odzyska miniony blask. Obecnie tego typu zabiegi nie wymagają od nas sporych kosztów płatniczych, dlatego większa część z nas może na niego bez kłopotu zezwolić.\nKategorie Piękna TyTagi ciało, koszt, medycyna estetyczna, nakładów, skóra, uroda\tZobacz wpisy


Jak wygląda biegunka u niemowlaka? - zdrowie i pielęgnacja dziecka « forum maluchy.pl\nFri, 19 Aug 2005 - 22:49\nJak poznać, że to biegunka skoro taki maluch zawsze robi luźne kupki?\nMoże w skrócie opiszę sytuację:\nJakiś czas temu wyskoczyła synusiowi wysypka na buzi. Lekarka bez zastanowienia orzekła, że winne jest mleko (domyślam się, że krowie miała na myśli).Przez jakieś dwa tygodnie nie jadłam i nie piłam nic "mlecznego" a poprawy nie było. Zrezygnowałam również z czekolady, orzechów, surowych jarzyn, witamin moich i małego. Odczekałam aż buzia się zagoi i stopniowo zaczęłam wprowadzać produkty. Od środy podaję małemu cebion multi i na buzi niby nic nie wyskoczyło ale zaniepokoiła mnie dziś kupka. Jakoś tak "biegunkowo" mi wyglądała No i teraz nie wiem czy to faktycznie biegunka. A jeżeli tak to od czego? Od witamin? A może moje mleko stało się tak mało wartościowe, że i kupki synka zmieniły konsystencję?\nSat, 20 Aug 2005 - 11:31\nDołączył: Tue, 14 Jun 05 - 18:55\nNr użytkownika: 3,269\nTunisiek a jaki kolor ma ta kupka? Czy są w niej jakieś grudki np. ciemno zielone, a może jest pienista i inaczej pachnie?\nPS Jeżeli dojdziesz do wniosku, że to rzeczywiście od witamin (chociaż ja o takim przypadku nie słyszałam) to je wycofaj. Moi pediatrzy wogóle nie zalecali podawania dziecku witamin, szczególnie w sezonie letnim, mówili, że mój pokarm i witamina D3 wystarczą. Więc ja nie dawałam, a moje dziecko i tak rosło jak na drożdżach\nSat, 20 Aug 2005 - 11:44\nPrzy biegunce kupki sa bardzo czeste i sluzowate.\nCo do witamin to tez jestem zdania, ze nie sa malenstwu potrzebne, bo przez 6 m-cy wszystko czego potrzebuje dostaje w Twoim mleku.\nSat, 20 Aug 2005 - 11:58\nKubuś jak miał biegunki, to kupki były bardzo wodniste, na dodatek były zielone, czasami śluzowate i strasznie śmierdziały\nSat, 20 Aug 2005 - 12:43\nKacper jak miał biegunkę to kupki też były zielonkawe i bardzo wodniste.\nSat, 20 Aug 2005 - 16:37\nDołączył: Mon, 05 Jan 04 - 13:27\nNr użytkownika: 1,305\nU nas podobnie z konsytencją + kupka była średnio co 2-3 godziny.\nSat, 20 Aug 2005 - 20:12\nGrudek właśnie nie ma. Na początku były takie białawe a teraz nie ma. Wodniste właśnie mi się wydały, ale przecież od zawsze były rzadkie - jak to u niemowlaka. Są tak ze 3-4 na dobę.\nQrcze nie wiem\nSat, 20 Aug 2005 - 20:21\nChyba za rzadko jak na biegunke . Moja Asia bila rekordy w ilosci kup - nawet po 10 min od przebrania i wszystko bylo w porzadku.\nSun, 21 Aug 2005 - 11:57\nTuniek teraz ja mam ten sam problem Kacpi robi baardzo rzadkie kupki ale słuchajcie dziewczyny są zóe nie zielone i mają grudki nie duzo ale są.Od rana zrobił już 3 a jest 12:00 podałam smecte ale co robić dalej jechać na pogotowie? Tunisiek co zrobiłaś?\nSun, 21 Aug 2005 - 13:35\nMonia, jakoś przeszło i gorączka spadła.\nU nas jest przychodnia całodobowa i tam planowałam się wybrać. Pewnie w Twoim mieście też jest taka przychodnia. Zadzwoń może na pogotowie i zapytaj.\nSun, 21 Aug 2005 - 21:15\nKacpi gorączki nie ma,podałam mu smecte i od 12:00 zrobił tylko jeden raz ale bardzo mało,wyczytałam ze biegunki mogą byc od upałów a przecież jest bardzo gorąco\nMon, 22 Aug 2005 - 07:51\nTunisiek a białe grudki to resztki nie strawionego pokarmu,i ja tez myślę że to nie od witamin.\nWed, 18 Oct 2017 - 13:58\nWiesz że to biegunka, kiedy nawet pieluszka nie potrafi powstrzymać kupki... A tak serio, dziewczyny uważajcie, żeby dziecko się nie odwodniło - o to bardzo łatwo przy częstych kupkach.\nWersja Lo-Fi Aktualny czas: Sat, 21 Jul 2018 - 19:44