MICHAEL HODGES - AK-47 - "ROZWALANIE CZARNUCHÓW\nW okresie od 1945 roku do początku lat 80. Stany Zjednoczone nie wygrały żadnej wojny i nigdy nie udało się im pokonać przeciwnika uzbrojonego w kałasznikowy. Zła passa została w końcu przełamana w 1983 roku, kiedy doszło do inwazji 7000 amerykańskich żołnierzy na jedną z karaibskich wysp, Grenadę. Żołnierze ci pozowali potem do zdjęć obok skrzynek pełnych kałasznikowów, jakby sama obecność tych karabinów świadczyła o tym, że wybrany w wolnych wyborach rząd Maurice'a Bishopa nie był jedynie socjalistycznym eksperymentem w tropikach, lecz poważnym, komunistycznym zagrożeniem dla całego obszaru.\nObok działań sił zbrojnych USA drugim czynnikiem decydującym o wzroście popularności kałasznikowa w Ameryce był Hollywood. Na początku przejawiało się to w nieśmiałych próbach usprawiedliwienia porażki w Wietnamie. Żołnierze Wietkongu byli ukazani jako nierealistyczne, papierowe postacie, charakteryzujące się skłonnością do gadulstwa. Na pierwszy plan wysuwano ich okrucieństwo i brak humanitaryzmu, w odróżnieniu od Amerykanów, którzy okazywali się słabsi ze względu na swoje cechy ludzkie, mimo iż w rzeczywistości to oni prowadzili wyjątkowo brutalną wojnę. Gdyby Związek Radziecki zastosował naloty dywanowe albo broń chemiczną wobec jakiegoś kraju Trzeciego Świata, rząd USA uznałby jego przywódców za zbrodniarzy wojennych. Jednak nawet takie metody nie wystarczyły do pokonania zdeterminowanej i przepełnionej ideologią armii ludowej, uzbrojonej w kałasznikowy. Tymczasem Hollywood uznało, że Amerykanie nie ponoszą winy za porażkę w Wietnamie, bowiem ich przeciwnikiem okazało się zło wcielone.\nFilm Michaela Cimino z 1979 roku, zatytułowany Łowca jeleni, doskonale przedstawił tę amerykańską wizję wojny w Wietnamie w jednej, bardzo znanej scenie. Kilku amerykańskich jeńców zostaje zmuszonych do gry w rosyjską ruletkę. Otaczający ich Wietnamczycy, uzbrojeni w chińskie modele 56, ryczą ze śmiechu, zakładając się między sobą który z Amerykanów pierwszy odstrzeli sobie łeb. Mimo wyrazistej gry Roberta De Niro w roli Michaela, który doprowadza do zabicia Wietnamczyków, co umożliwia ucieczkę, prawdziwą gwiazdą tej sceny jest kałasznikow. Pod pretekstem, że chce szybciej zakończyć grę, Michael skłania strażników, by włożyli więcej nabojów do rewolweru. Potem strzela do nich, chwyta kałasznikowa i zabija resztę wrogów. Gdy bierze karabin do ręki, staje się kimś lepszym, wojownikiem, który potrafi walczyć równie bezlitośnie, jak jego przeciwnicy, ale nie traci przy tym człowieczeństwa. Trudno znaleźć lepszą metaforę uwielbienia kałasznikowa. Gdy Michael zabija ostatniego Wietnamczyka, następuje krótka pauza, zanim bohaterowie uciekną. Pozwala to widzom na chwilę zadumy nad ukazanym bohaterstwem, na uświadomienie sobie okropności koszmaru, przez jaki przeszli żołnierze w Wietnamie. Kamera zatrzymuje się na ciałach zabitych Wietnamczyków, dokładnie pokazując, co można zrobić za pomocą kałasznikowa swoim wrogom.\nŁowca jeleni miał być w zamierzeniu filmem pacyfistycznym, jednak Wietnamczycy są w nim przedstawieni jak stado diabłów z kałasznikowami. W latach 80. rasistowskie portretowanie Wietnamczyków i wszelkich komunistów stało się jeszcze wyraźniejsze. Hollywood, znany ze skłonności do przesady i przeinaczania faktów historycznych, zrealizował zupełnie nieprawdopodobny scenariusz, zgodnie z którym wojna wietnamska nie tylko nie została przegrana, ale prowadził ją jeden człowiek. Człowiekiem tym był Rambo, grany przez Sylvestra Stallone'a, tytułowy bohater filmów, które przemieniły przegraną Ameryki w zwycięstwo. Komuniści w tych filmach, czyli Wietkong, Wietnamska Armia Ludowa i radzieccy doradcy, pojawiali się jedynie jako czarne charaktery przeznaczone do wyeliminowania. Wszyscy uzbrojeni byli w kałasznikowy. Nie wyłączając samego Rambo.\nW drugiej części filmu Rambo: Pierwsza krew (z 1985 roku), uznawanym dziś za klasykę gatunku, Rambo otrzymuje rozkaz odbicia amerykańskich jeńców wojennych z obozu w Wietnamie Północnym, ale przy okazji sam zostaje schwytany. Podobnie jak Michael z Łowcy jeleni, Rambo wykorzystuje zdobycznego kałasznikowa. Posuwa się jednak o krok dalej, bo zabija komunistycznych wrogów Ameryki z ich własnej broni, która wciąż jeszcze znajduje się w rękach wietnamskiego żołnierza. W ten właśnie sposób zaczyna się orgia śmierci i przemocy, podczas której Rambo zabija jeszcze trzech przeciwników z ich własnej broni, a w finale tej krwawej sceny strzela w tył na ślepo i roztrzaskuje głowę ostatniego przeciwnika. Przypomina to bardzo kowbojskie filmy Johna Wayne'a.\nBiorąc pod uwagę nieprawdopodobny styl walki Rambo, łatwo dojść do wniosku, że przy produkcji filmu nie zwracano zbytniej uwagi na szczegóły. W pewnym momencie bohater rzuca karabin na ziemię, a na zbliżeniu widać wyraźnie, że przełącznik rodzaju ognia jest ustawiony w pozycji zabezpieczenia, chociaż kilka sekund wcześniej Rambo szatkował wrogów strumieniem pocisków (oczywiście radził sobie bez zmiany magazynków). Po 20 latach takie błędy połączone z kiepską grą i byle jakim scenariuszem wywołują już tylko uśmiech politowania na twarzy. Jednak ta kolejna próba przypisania zwycięstwa Stanom Zjednoczonym spowodowała, że kałasznikow stał się wyjątkowo atrakcyjnym produktem dla ówczesnego pokolenia młodych Amerykanów. Kluby strzeleckie uznały zalety kałasznikowa i sprowadziły tysiące egzemplarzy do kraju, a Rambo stał się główną postacią w kampanii reklamowej.\nStallone wprowadził kałasznikowa do kultury amerykańskiej, a w połowie lat 80. kultura amerykańska była kulturą światową. Rambo stał się na całe dziesięciolecie bohaterem mediów, posługującym się monosylabami, prawicowym Che Guevarą a kałasznikow dołączył do coca-coli i soft rocka na międzynarodowej liście najpopularniejszych elementów kultury masowej, przy czym za kryterium uznano to, co sobą reprezentowały, a nie to, czym w rzeczywistości były. Na całym świecie (warto zaznaczyć, że zwłaszcza w państwach arabskich) pojawiły się plakaty muskularnego Stallone'a z bandaną na głowie, trzymającego w rękach broń, która dotąd symbolizowała wrogów wszystkiego, co ważne dla Ameryki Ronalda Reagana. Krótko mówiąc, kałasznikow stał się o wiele bardziej rozpoznawalny i popularny niż we wcześniejszych wcieleniach jako broń żołnierzy radzieckich czy karabin dla ludu. Było to coś więcej niż okładka magazynu "Time" - oznaczało dominację nad światem.\nKluby strzeleckie z kałasznikowami istniały w Ameryce od lat 70. Podtatusiali mieszkańcy przedmieść mogli w każdej chwili przyjechać na strzelnicę, osuszyć kilka puszek piwa i postrzelać z broni, która do niedawna służyła wrogom, a teraz, w rękach Rambo, zmieniała świat, przywracając należną chwałę Ameryce. Wytwórnie broni w USA zaczęły produkować własne kałasznikowy, tworząc z nich produkt amerykański. Już w 1976 zakłady Bingham Ltd. w Nocress w stanie Georgia sprzedawały kałasznikowy przekonstruowane tak, by strzelały nabojami kaliber 5,56 milimetra. Sprzedawano go jako broń sportową. W Santa Ana w Kalifornii firma Mitchell Arms importowała i sprzedawała broń automatyczną a od roku 1984 do 1994 produkowano w niej dwa rodzaje przeróbek kałasznikowów kaliber 5,56 milimetra. Produkty wytwórni Bingham miały kolby z buczyny i orzecha, jednak ani marketing, ani luksusowe wykończenie nie zmieniały faktu, że kałasznikow to automatyczny karabin, który bardziej nadaje się na pole bitwy niż do klubu sportowego.\nPod koniec lat 90. internetowe strony klubów strzeleckich zamieszczały oferty sprzedaży kałasznikowów wraz z zapewnieniami o ich wspaniałych możliwościach w walce. Członkowie klubów cieszyli się z upadku ZSRR, ale jednocześnie wyrażali podziw dla radzieckich wyczynów wojennych: ich zdaniem Armia Czerwona "dawała żaru", a pod Kurskim stoczono "zarąbiastą" bitwę pancerną. Bezrobotni mieszkańcy Iżewska *[rosyjska fabryka AK-47] z zaskoczeniem przyjmowali grupki amerykańskich miłośników broni, przybywające do ich szarego miasteczka jak na pielgrzymkę. Rambo, upadek komunizmu i posiadanie kałasznikowów - wyglądało na to, że najpotężniejsze państwo na świecie w końcu ujarzmiło najniebezpieczniejszą z broni.\nZ czasem Ameryka znów zapragnęła decydować o losach świata. Obawy związane z możliwością pojawienia się worków z ciałami ofiar łagodziła ogromna przewaga techniczna nad innymi państwami, którą Amerykanie mogli wykorzystać na polu walki. Niewykrywalne bombowce, śmigłowce nowej generacji, najnowocześniejsze karabiny szturmowe i czołgi Abrams. Co jakaś garstka wyposażonych w kałasznikowy prostaków z Trzeciego Świata mogłaby zdziałać przeciwko takiej potędze? Wystarczyło kilka lat, a wnioski wyciągnięte z porażki w Wietnamie odeszły w zapomnienie. Zakończona sukcesem operacja wyzwolenia Kuwejtu w 1991 roku mogła świadczyć o tym, że los się wreszcie odwrócił. Armia iracka, pokonana w Kuwejcie, była uzbrojona głównie w kałasznikowy i nie potrafiła stawić czoła technicznej przewadze Ameryki.\nPóźniejsze zwycięstwa kałasznikowa nad żołnierzami Stanów Zjednoczonych z powodzeniem wykorzystywane były w amerykańskich książkach i filmach. Przykładem jest film Helikopter w ogniu z 2001 roku, bardzo dokładnie przedstawiający skutki trafienia Amerykanów pociskami z kałasznikowa. Trzeciego października 1993 roku, podczas próby aresztowania dwóch partyzanckich przywódców w stolicy Somalii, doszło do incydentu, w którym zginęło 18 Amerykanów. Stał się on inspiracją do napisania książki, na podstawie której nakręcono film. Wojska USA stacjonowały w tym kraju nie w roli imperialistycznych najeźdźców, ale jako strażnicy pokoju, starający się ustabilizować napiętą sytuację. Podobnie jak w pobliskim Sudanie, gdzie mały Emmanuel Jal z trudem dźwigał karabin, w Somalii aż roiło się od kałasznikowów. Z punktu widzenia polityki międzynarodowej była to misja pokojowa. Administracja Clintona próbowała uczynić z Amerykanów bohaterów pozytywnych. Film Ridleya Scotta udowodnił, że kałasznikow za nic ma pokojowe intencje. Ukazano ogromną rzeszę Somalijczyków, biorących udział w incydencie (około 1000 zostało zabitych). Podobnie jak filmy o Wietnamie, film Scotta nie stara się usprawiedliwiać wroga, skupia się na jego karabinach i granatnikach przeciwpancernych. Somalijczycy w filmie robią raczej wrażenie szalonych niż złych. Ich walka z Amerykanami przedstawiona jest jako pozbawiony logiki akt desperacji, ale trudno nie zauważyć pewnego podziwu dla ich zawziętości i wytrwałego oporu wobec przytłaczającej przewagi technicznej śmigłowców Black Hawk i ciężkich karabinów maszynowych. Podobnie jak amerykańscy wojskowi, reżyser uwielbia fajerwerki i najnowocześniejsze efekty specjalne, ale film utwierdza widzów w przekonaniu, że najlepszą bronią w Somalii był kałasznikow. Do tego Amerykanie byli w stanie się przyznać, ale unikali wspominania o kilku dużo bliższych miejscach, związanych z kałasznikowem, takich jak Stockton, Waco i Nowy Orlean.\nZakorzeniwszy się w Ameryce, kałasznikow przedostał się z klubów strzeleckich do sklepów z bronią. Rozprzestrzeniał się niczym plama atramentu na bibule, opanowując najpierw filmy, a potem muzykę, książki i prywatne kamery wideo. Początek swojej sławy zawdzięczał nowej formie przekazywania wiadomości w telewizyjnych serwisach informacyjnych w latach 60. XX wieku. Obecnie zaś wdarł się na rynek gier komputerowych. Doom, Counterstrike i cała najnowsza generacja gier oddzieliły wizerunek kałasznikowa od jego rzeczywistego przeznaczenia. Tysiące młodych przedstawicieli klasy średniej chwyta w ręce wirtualne kałasznikowy i rusza na bezpieczne, internetowe pola bitew. W zaciszu swoich sypialni nastolatki dostrzegają wyłącznie "czadowność" tego znaku firmowego. Dla ogarniętych żądzą zabijania młodych ludzi kałasznikow stał się nową formą wyrazu: chodzenie z kałasznikowem oznaczało prosty komunikat: "Jestem buntownikiem". W efekcie karabin ten stał się najchętniej wybieraną bronią zbuntowanych i zagubionych Amerykanów młodego pokolenia.\nPod hasłem "Columbine" w słowniku slangu znajdujemy: "Ciągłe nękanie przez innych uczniów sprowokowało go do przyjścia do szkoły z AK-47 i wybicia wszystkich jak w Columbine". Paradoksalnie, a historia kałasznikowa pełna jest paradoksów, Dylan Klebold i Erie Harris wcale nie użyli tego typu karabinu. Wchodząc 29 kwietnia 1991 roku do szkoły średniej w Columbine w stanie Kolorado, mordercy uginali się pod ciężarem broni automatycznej, pistoletów i materiałów wybuchowych, ale w tym arsenale nie było kałasznikowa. Teraz okazało się to całkiem nieistotne. Rosyjski karabin tak mocno wrył się w świadomość Amerykanów, że nie było wcale ważne, czy wykorzystano go podczas jakiejś masakry, czy też nie. Wszystkie masowe mordy były automatycznie kojarzone z kałasznikowem. Strzelaninę w Columbine uważa się za największą zbrodnię popełnioną przez społecznie nieprzystosowanych nastoletnich nieudaczników ery kałasznikowa, ale poza nią doszło do wielu innych, równie przerażających przejawów tego zjawiska.\nChoćby dwa lata wcześniej, 17 stycznia 1989 roku, Patrick Purdy przyszedł do szkoły podstawowej w kalifornijskim mieście Stockton z chińskim kałasznikowem model 56, całkiem legalnie kupionym w Oregonie.\nBroń była zaopatrzona w specjalny, powiększony magazynek, mieszczący 75 nabojów. Magazynek ten skonstruowali chińscy technicy z fabryki Norinco, by zwiększyć siłę ognia żołnierza Wietnamskiej Armii Ludowej. Była to broń zrobiona na potrzeby pola walki, ale nie zdobyła popularności, bowiem dla wielu wietnamskich piechurów i partyzantów okazała się zbyt ciężka, nieporęczna i utrudniała im szybkie przemieszczanie się. Podczas walki była jednak w stanie zapewnić żołnierzowi prawdziwą barierę ogniową. Broń taka z pewnością nie powinna znaleźć się na amerykańskich ulicach, ale Purdy kupił ją bez trudu razem z amunicją w sklepie. Wkrótce potem wszedł na teren szkoły i opróżnił magazynek. Kiedy skończył strzelać, pięcioro dzieci nie żyło, a 29 zostało rannych. Rany odniosła też nauczycielka. To wystarczyło, aby tragedia przeszła do historii jako szkolna masakra w Stockton. We wrześniu tego roku w Louisville w stanie Kentucky zwolniony z pracy Joseph Wesbecker zabił w napadzie szału siedmioro niedawnych współpracowników oraz zranił dalszych 13 osób, po czym popełnił samobójstwo.\nArturo Reyes Torres, wyrzucony z pracy za kradzież w grudniu 1997 roku, odwiedził swoją firmę Caltrans Maintenance Yard z kałasznikowem. Zabił cztery i ranił dwie osoby. W 2000 roku Michael McDermott, niezadowolony, że część jego zaległych podatków będzie potrącana z pensji, wystrzelił 49 pocisków do kolegów z pracy w firmie Edgewater Technology w Massachusetts. Zdążył zabić siedmiu, nim skończyła mu się amunicja, co następuje bardzo szybko, gdy strzela się ogniem ciągłym. Kiedy 19 kwietnia 1993 roku pożar zakończył 51-dniowe oblężenie budynku sekty religijnej w Waco, agenci federalni znaleźli na dymiącym pogorzelisku twierdzy przywódcy sekty, Davida Koresha, 44 karabiny typu Kałasznikow.\nJednak czynnikiem, który pobudził rząd amerykański do działania, był zamach przeprowadzony trzy miesiące wcześniej. Niektóre elementy tego ataku po 10 latach miały ponownie zwrócić uwagę światowej opinii publicznej na kałasznikowa. Mir Aimal Kasi, pakistański muzułmanin mieszkający w Stanach Zjednoczonych, postanowił w bardzo radykalny sposób wyrazić swój sprzeciw wobec poczynań Izraela w stosunku do Palestyńczyków oraz wobec popierania tych działań przez USA. Uderzył w samo serce amerykańskich służb wywiadowczych: w kwaterę główną CIA w Langley, w stanie Wirginia.\nKasi nie należał do żadnej organizacji terrorystycznej. Zamach zrealizował samodzielnie, mimo to osoby, które nieszczęśliwym zbiegiem okoliczności znalazły się 25 stycznia 1993 roku przed budynkiem CIA, uważały, że człowiek z kałasznikowem nie był sam. Strzelec posługujący się tą bronią, zwłaszcza w starciu z nieuzbrojonymi cywilami, dysponuje mocą znacznie przewyższającą jego fizyczne możliwości. Zatrzymując się swoim kombi na światłach przed kwaterą CIA podczas godzin porannego szczytu, Kasi stał się w pewnym sensie jednoosobową organizacją terrorystyczną.\nZ całkowitym spokojem wysiadł z wozu, rozejrzał się po otaczających go samochodach, przyłożył broń do piersi i zaczął strzelać. Nie wydawał żadnych okrzyków, jak często robią to fanatyczni zamachowcy. Po prostu strzelał do stojących wokół samochodów i ich pasażerów. Na jego twarzy nie widać było śladu emocji - może urzekła go potęga kałasznikowa.\nKasi strzelał zaledwie minutę, trafiając 11 pociskami pięć samochodów. Potem, wciąż zachowując spokój, wsiadł do swojego auta i odjechał. Pozostawiony za jego plecami korek przeistoczył się teraz w pobojowisko, podobne do tych, które Amerykanie pozostawiali po sobie na odległych polach bitew. W krótkim, morderczym amoku Kasi zranił trzy osoby i zabił dwóch pracowników CIA, 66-letniego Lansinga Bennetta i 28-letniego Franka Darlinga. Jakimś cudem żona Darlinga, siedząca w samochodzie obok niego, nie została nawet draśnięta.\nAtak na centralę CIA wyczerpał cierpliwość rządu USA. Można było znieść wysokie statystyki zabójstw, ale napad na jeden z głównych filarów bezpieczeństwa państwa nie mógł pozostać bez odpowiedzi. We wrześniu 1994 roku prezydent Bill Clinton wprowadził w całym kraju zakaz handlu karabinami szturmowymi. Przez 10 lat sprzedaż lub kupno "samopowtarzalnych karabinów szturmowych" uznawano za nielegalne. Paragraf 92la (30) ustęp 18 nowego przepisu dotyczył konkretnie kałasznikowa, uznawał bowiem za nielegalne "wszystkie modele broni każdego kalibru, znane jako Norinco, Mitchell, Poly Technologies i Awtomat Kałasznikowa oraz wszelkie ich kopie i duplikaty".\nPomysł był dobry, ale jego realizacja okazała się daleka od doskonałości. Sformułowanie użyte w powyższym artykule pozwalało na ominięcie prawa, przez co amerykańscy handlarze wciąż sprzedawali kałasznikowy. Przepis odnosił się wyłącznie do broni wykonanej po jego ogłoszeniu, więc egzemplarze wyprodukowane przed 1994 rokiem wciąż pozostawały w obiegu. Nie była to jedyna luka w nowym prawie. Według przyjętej w USA definicji karabin szturmowy musi mieć uchwyt pistoletowy. Wytwórcy wykorzystali tę zasadę i zaczęli stosować przedłużone drewniane kolby łączone z uchwytem. Dzięki temu możliwe było sprzedawanie nawet karabinów wytworzonych po 1994 roku, reklamowanych przez kluby i związki strzeleckie jako "broń sportowa". Typowy magazynek pasował zarówno do oryginałów sprzed zakazu, jak i do wersji zmodernizowanych. Nikt nie pytał kupujących, po co im 75 naboi w magazynku do broni sportowej. Amunicja podlegała takiemu samemu zakazowi jak karabin, ale wszystkie zmodernizowane magazynki, takie jak ten, z którego korzystał Purdy przed szkołą w Stockton, były wyprodukowane przed 1994 rokiem i pozostawały legalne. W związku z tym zakazem rozwinął się import amunicji sprzed 1994 roku z państw dawnego bloku wschodniego. Oczekujące na zagranicznych inwestorów młode państwa kapitalistyczne Europy Wschodniej sprzedawały broń, bo był to jedyny produkt przetworzony, który Stany Zjednoczone chciały od nich kupować. Na amerykański rynek trafiły tysiące karabinów i mnóstwo amunicji, sprzedawane za drogocenne dolary przez państwa, takie jak Bułgaria, Węgry i Jugosławia.\nJeśli za pomocą zakazu zamierzano pozbyć się kałasznikowów z amerykańskich ulic, to przedsięwzięcie z góry skazane było na niepowodzenie. Można nawet sądzić, że po jego wprowadzeniu liczba kałasznikowów na rynku jeszcze wzrosła. To na ulicach czarnej Ameryki kałasznikow wyrządził najwięcej szkód, a jego obecność wkrótce odcisnęła piętno na kulturze czarnoskórej młodzieży, budowanej w takt agresywnych rytmów rapu i hip-hopu.\nKałasznikow okazał się równie pociągający dla miłośników czarnej muzyki pod koniec tysiąclecia, jak dla lewicowej inteligencji w latach 60. i dla radzieckiej propagandy w drugiej połowie lat 40. W kałasznikowie rap odnalazł środek wyrazu dla podstawowych elementów swojego przesłania: szacunku, siły i buntu. Hip-hopowcy uważają swoją muzykę za próbę ukazania w formie artystycznej realiów ulic, na których się wychowali, ale dla człowieka nieosłuchanego może ona brzmieć jak agresywne wezwanie do broni. W uznawanej za hymn gangsta rapu piosence A to the K (Od A do K) grupa Cypress Hill mówi otwarcie, że AK-47 jest najczęściej spotykaną bronią na ulicach: "Słyszycie o nim w radiu, oglądacie w telewizji. Od A do K? On jest od A aż do skurwysyńskiego Z". Rap wykorzystywał kałasznikowa nawet jako symbol seksu, wskazując na rzekomo falliczny kształt magazynka, a w utworze Heated Heavy (Rozgrzany i ciężki) hip-hopowiec Krazie Bones zastosował psychologicznie jednoznaczne porównanie potęgi karabinu do mocy penisa: "Biegnę, a kałasz w moich rękach wierzga, rozgrzany i ciężki, czarnuchy uwielbiają, jak im zapakuję i sprawiam, że się moczą". "Moczyć" znaczy zalać krwią, a "zapakować" - odbywać stosunek.\nRaz wprowadzony do kultury popularnej kałasznikow zaczął funkcjonować w niej własnym życiem. Korzystając z jego rewolucyjnego wizerunku, artyści przedstawiali go jako narzędzie pewnego siebie, czarnego macho, a zarazem symbol buntu. Była to broń ulicy, w wyraźnej opozycji do oficjalnej władzy - wszak zdołała pokonać Amerykę w Wietnamie, a obecnie stawia jej potężny opór na Bliskim Wschodzie i w Afryce. W utworze The Day the Niggaz Took Over (Dzień, w którym czarnuchy przejęły władzę) Dr Dre wyraźnie chwali kałasznikowa i jego siłę ognia: "Walę z mojego kałasza i posyłam ich do piachu". Respekt, jaki młodym ludziom, zwykle ignorowanym przez resztę społeczeństwa (także rówieśników), zapewniało posiadanie kałasznikowa, zwięźle opisał Ice Cube na płycie Straight Outta Compton (Prosto z Compton), której utwory pokazują Amerykę przez pryzmat brutalnych, pełnych cierpienia czarnych ulic. "Z AK-47 przywalę jak młotem - i ostrzega: Nie próbuj zrobić ze mnie pieprzonego idioty".\nJak niewiele potrzeba, by sprowokować młodego czarnoskórego mężczyznę do pociągnięcia za spust, opowiedział słowami swojej piosenki Easy E, zdradzając, co ma zamiar zrobić z ewentualnym złodziejem kradnącym mu samochód: "Z kałasznikowa, którego zawsze mam przy boku, poślę go do Lucyfera albo wyekspediuję między obłoki". W tej rozedrganej mieszance zbrodni i fanfaronady zniewaga nie uchodzi na sucho, a za akt przemocy odpłaca się wyszukanym okrucieństwem. Tu najważniejszy jest respekt, a nic nie budzi większego respektu niż kałasznikow. Kto weźmie go do ręki, temu wszyscy wokół będą się bali spojrzeć w oczy. Właśnie w takim środowisku, w atmosferze kultu kałasznikowa i wielkiej łatwości naciskania spustu, wychował się Steven Williams, 18-letni członek gangu w Nowym Orleanie. Tak zaczęła się jego historia.\nW 2003 roku strzelaniny w Nowym Orleanie stały się już tak częste i krwawe, że miasto zaczęto nazywać "stolicą morderstw". Strzały padały w wielu innych amerykańskich metropoliach, ale pojawienie się na tutejszych ulicach kokainowego kraku spowodowało powstanie nowego, ekstrawaganckiego stylu zabijania. Coś poprzestawiało się w głowach tutejszych przestępców. Ze zwykłych morderców przeistoczyli się w postaci rodem z komiksów, urządzające sobie średniowieczne pojedynki, w których zamiast koni występują samochody, a zamiast kopii - kałasznikowy. Przestępcy zabijali się bez opamiętania - starcy, kobiety i dzieci często padały przypadkowymi ofiarami młodocianych gangów strzelających do siebie z pędzących samochodów. Nowy Orlean powoli pogrążał się w chaosie i ogromie nieszczęść w stopniu niespotykanym dotąd w brutalnej historii amerykańskich miast.\nW kwietniu 2003 roku odnotowano tu 30 zabójstw. Był to najgorszy miesiąc w roku, w którym łącznie zginęło 275 osób. Strzelaniny nie rozgrywały się w całym mieście, lecz jedynie na obszarze siedmiu z prawie 500 kilometrów kwadratowych należących do Nowego Orleanu, na niewielkim obszarze z budownictwem komunalnym i domami murzyńskiej biedoty, zajmowanymi przez bezrobotnych, wśród których szerzyła się narkomania. Nastoletni Afroamerykanie mogli tu mieć tylko dwa cele - zarobić i przeżyć. Oba osiągali przez handel narkotykami, a to prowadziło do powstawania gangów.\nMiasto było podzielone na osiedla, a w każdym rządził inny gang. Grupy te "edukowały" najmłodszych rekrutów, w wieku od 13 lat wzwyż, którzy małpowali zachowanie swoich przywódców, w nadziei że dzięki popisywaniu się agresją i bezwzględnością zostaną zauważeni i szybko awansują w przestępczej hierarchii. W wieku 15 lat można było zostać żołnierzem gangu, a kończąc 25, stać się weteranem. Podczas prowadzenia rewizji w poszukiwaniu narkotyków, broni czy podejrzanych oddziały nowoorleańskiej policji uzbrojone były po zęby w pistolety i strzelby. Jednak to uzbrojenie i tak nie na wiele im się przydawało, jeśli na swojej drodze napotkali kogoś z kałasznikowem. Policja nie przyjeżdżała do gorszych dzielnic, o ile nie było to absolutnie konieczne, a najniebezpieczniejsze getta w ogóle wyłączono z policyjnej jurysdykcji, przez co stały się sławne w całym kraju jako ojczyzna zbrodni i narkotyków.\nBandyci, na których natykali się policjanci, byli najczęściej pod wpływem narkotyków. Wybiegali z budynków prosto pod policyjne lufy, strzelając bezładnie ze swoich AK-47 lub unosząc broń nad głowę w geście stanowiącym najwyraźniej znak firmowy wszystkich posiadaczy kałasznikowów. Nie da się negocjować z mordercą będącym na haju - do takich przypadków policjanci wzywali brygady snajperów. Robili to bez większych wyrzutów sumienia, wzbudzając w młodych ludziach zapiekłą nienawiść do policji.\nBy pozbyć się problemów, władze miasta postanowiły wyburzyć ponad 100-letnie domy komunalne. Ich czarnoskórzy mieszkańcy, przekonani o szerzeniu się korupcji wśród nowoorleańskich urzędników, uznali, że burzy się ich domy, by odsprzedać ziemię białym inwestorom. Uczucia te wyrażone zostały w piosence Kalashnikov autorstwa Acetalyne: "Słyszałem, że przenoszą nas do kolejnego obozu przejściowego. Puszczają mieszkania z dymem, a ziemię otaczają drutem kolczastym". Tak oto w osiedlach pojawiła się nienawiść do miejskiej administracji. Patrole policji były regularnie atakowane, a z nadejściem kwietnia liczba morderstw przekroczyła tutejszą normę. Mieszkańcy wyładowywali złość głównie na sobie samych - większość zabójstw była wynikiem walk pomiędzy Murzynami. Już w 1992 roku grupa Bonethugsandharmony śpiewała: "O tak! To znowu ten czarnuch, co innych czarnuchów rozwala z AK-47". Dziura w brzuchu spowodowana pociskiem z AK nie należy do przyjemności.\nMiasto opanowała wściekła furia, za której sprawą niewielkie sprzeczki przekształcały się w poważne konflikty. Brutalność członków gangów nie ustępowała tej z Zachodniego Brzegu Jordanu czy Sudanu. Policja była gotowa zaakceptować taki stan rzeczy, o ile rozróby ograniczyłyby się do biednych, murzyńskich dzielnic. Ale huk wystrzałów słychać było nawet w samym centrum miasta. W kwietniu 2003 roku sytuacja uległa pogorszeniu do tego stopnia, że policja zwróciła się o pomoc do szeryfów federalnych i FBI. Szeryfowie zajęli się chwytaniem podejrzanych, natomiast agenci FBI przygotowywali federalne akty oskarżenia przeciwko najgorszym bandytom. Dzięki temu policja mogła teoretycznie skupić się na pilnowaniu agresywnych małolatów, by nie wywoływali strzelanin na ulicach jednego z największych miast Stanów Zjednoczonych.\nAfroamerykanin Steven Williams był właśnie takim młodzieńcem z osiedla. Należał do gangu już pięć lat, od 13. roku życia i właśnie miał zostać jego hersztem. W mieście o takim współczynniku umieralności jak w Nowym Orleanie możliwości awansu w półświatku było sporo, a Williams dodatkowo dysponował bułgarskim kałasznikowem.\nTydzień przed tym, jak za sprawą kałasznikowa Williams stał się kryminalistą i w konsekwencji trafił z dożywotnim wyrokiem do więzienia, inny członek gangu, 18-letni Hilliard Smith, zwany Czachą został zastrzelony na ulicy. Williams i reszta ferajny nie wiedzieli, kto był winien jego śmierci, wiedzieli natomiast, kto pociągał za spust w napadzie sprzed roku, w którym Smith został ranny. Ponadto doszły ich słuchy, że jeszcze rok po tamtym zdarzeniu 15-letni Jonathan "Jaskiniowiec" Williams (zbieżność nazwisk przypadkowa) chwalił się, że to on strzelał. Jaskiniowiec, ze względu na powszechnie znaną skłonność nastolatków do przechwałek, nie został oskarżony o napaść z bronią w ręku. Mimo to Steven Williams skazał go na śmierć.\nW poniedziałek 14 kwietnia, o wpół do dziesiątej rano, Williams i jeszcze czterech członków gangu - siedemnastolatki Michelle Fulton i Tyrone Crump, osiemnastolatek Herbert Everett i dziewiętnastolatek Larry Moses - zajechali dwoma samochodami pod salę gimnastyczną Liceum imienia Johna McDonogha. Cała piątka ubrana była w jednakowe dżinsy i białe koszulki, wszyscy mieli dredy. Jeden z chłopców miał pistolet, a Williams niósł swojego kałasznikowa.\nSzkoła, licząca około 1000 uczniów, znajduje się dwa kilometry na północ od dzielnicy francuskiej, przy czteropasmowej autostradzie, biegnącej z portu do północno-zachodniego skraju miasta. Po przymusowej eksmisji z wyburzanych domów komunalnych i przydzieleniu nowych mieszkań młodzież z rywalizujących dzielnic trafiła razem do tego liceum. Wojujące gangi, dotąd na co dzień oddalone od siebie o kilometry, teraz spotykały się w jednej szkole. Oczywiście prowadziło to do konfliktów, które potęgowały ogólny bałagan. Wewnątrzszkolny handel narkotykami zainteresował starszych wyrostków. Nauczyciele utracili jakąkolwiek kontrolę. W dniu, w którym pojawił się Williams ze swoim gangiem, spośród 1200 dzieciaków na terenie szkoły co najmniej 300 nie było jej uczniami. Liceum przemieniło się w arenę chaotycznych walk gangów i wzajemnego zastraszania. Stało się instytucją zawieszoną w próżni jak wiele innych szkół.\nMiasto starało się przeciwdziałać zagrożeniom. Wydział edukacji dysponował 4 000 000 dolarów rocznego funduszu na ochronę 12 szkół. Liceum imienia Johna McDonogha zostało dzięki temu zaopatrzone w metalowe ogrodzenie i czterech strażników pilnujących obu wejść na teren i sprawdzających wszystkich uczniów wykrywaczami metalu, by nie wnosili broni na lekcje. Ponadto szkoły pilnował funkcjonariusz policji. Ale w panującym w szkole bałaganie policjant, podobnie jak nauczyciele, uważał przede wszystkim na to, by nie nadepnąć nikomu na odcisk. Strażnicy stali na swoich miejscach jak przyklejeni, poruszali się wyłącznie podczas sprawdzania toreb i kieszeni wchodzących uczniów. Nie przechadzali się wzdłuż ogrodzenia, nie mogli więc zauważyć wyciętej w siatce dziury. Dzięki niej, po zaparkowaniu samochodów, Williams i jego ekipa z łatwością dostali się na teren szkoły.\nLudzie różnie wspominają zdarzenie z sali gimnastycznej. Niektórzy pamiętają popisującego się Jaskiniowca, inni w ogóle go nie widzieli. Ale większość osób zgadza się co do tego, że w pewnym momencie podeszła do niego dziewczyna i przekonała go, by usiadł na krześle przy drzwiach. Nie wiadomo, kim była. Czy Jaskiniowiec tak bardzo zapamiętał się w odgrywaniu roli pewnego siebie gangstera, że stracił czujność właśnie wtedy, kiedy tak wiele od niej zależało? A może kochał się w tej dziewczynie? Tak czy inaczej, usiadł na wskazanym miejscu.\nWilliams ani nikt z jego grupy nie uczył się w tej szkole, ale uczęszczali do niej inni członkowie gangu. Wystawili im Jaskiniowca i przez komórkę wytłumaczyli napastnikom, jak dojść do drzwi sali gimnastycznej. W kompletnym rozgardiaszu, typowym dla tego liceum, nikt nie zatrzymał pięciu identycznie ubranych obcych ludzi, nikt nie zastanowił się nawet przez chwilę, czy wolno im przebywać na terenie szkoły. Nikt nie zauważył też kałasznikowa, którego Williams niósł pod kurtką.\nW dniu, w którym Williams wpadł do sali gimnastycznej z bronią w ręku, przebywało tam około 200 osób. Nie zwracając uwagi na świadków, wyciągnął karabin i wymierzył w Jaskiniowca. Rozległy się przerażone głosy: "On ma broń!" Nikomu nie trzeba było opisywać możliwości kałasznikowa - wszyscy doskonale wiedzieli, czego ta broń potrafi dokonać na otwartej przestrzeni, zdawali sobie sprawę, że w pomieszczeniu jej skuteczność będzie dużo większa. Jaskiniowiec zamarł na krześle, otoczony członkami gangu. Zaczął prosić o litość, ale Williams zareagował na to pogardą: śmiał się z błagań chłopaka i wyzywał go najgorszymi słowami. Reszta bandy przyłączyła się do zabawy. A potem Williams wpakował pół magazynka w ciało ofiary. Mimo niewielkiej odległości nie wszystkie pociski trafiły w cel. Spowodowane to mogło być silną emocją albo zwykłą nieuwagą. Najbardziej prawdopodobna jest jednak hipoteza, że Williams trzymał kałasznikowa w gangsterskim stylu, jedną ręką zamiast dwiema, popisując się brawurą. W efekcie pierwszej serii Jaskiniowiec został trafiony ośmioma pociskami, a dodatkowo zostały ranne trzy dziewczyny: piętnastolatka, która miała przestrzelone obie nogi, szesnastolatka, trafiona w udo, i kolejna szesnastolatka, która dostała w pośladki i lewe ramię. Jeszcze inna, ciężarna dziewczyna została poturbowana przez tłum próbujący uciec z linii strzału. Gdy przestrzeń wokół Jaskiniowca opustoszała, Williams podszedł bliżej i strzelił mu prosto w głowę. Po pierwszej serii Jaskiniowiec upadł na ziemię ciężko ranny, a być może już martwy. Druga seria z kałasznikowa pozbawiła go twarzy, uniemożliwiając otwarcie trumny podczas pogrzebu.\nMorderstwo to było wyjątkowym przykładem bezwzględności, ukazywało przerażającą brawurę wojen gangów oraz straszliwe efekty pocisków z AK-47. Williams wszedł do sali gimnastycznej jako urażony chłopak. Wyszedł zaś jako zabójca, człowiek niebezpieczny, przed którym wszyscy będą czuli respekt. Pozbawiając Jaskiniowca twarzy, uratował własną.\nNapastnicy opuścili teren szkoły przez dziurę w siatce, ale wkrótce ich schwytano. Po kilku minutach do szkoły przybyli wstrząśnięci rodzice, pragnący ujrzeć swoje dzieci i złorzeczący strażnikom, którzy nie zauważyli, jak zabójcy wchodzą na teren szkoły. Ale nie było to drugie Columbine. Nie był to napad szału rozpaskudzonych dzieciaków z klasy średniej, spełnienie ich chorej fantazji. Była to codzienna rzeczywistość Nowego Orleanu, który dołączył do grona miast kałasznikowa, takich jak Ramallah i Bagdad.\nKsiądz Thompson Norwood, który zachęcał młodych ludzi do oddawania broni w zamian za pieniądze, przybył do szkoły przerażony.\n- To zadziwiające, że tego rodzaju broń jest na ulicach - powiedział. - Skąd nasza młodzież to bierze? Takie karabiny widuje się raczej w Afganistanie i Iraku.\nAle reszta Amerykanów szybko otrząsnęła się z szoku, że w ich kraju dziewiętnastolatek może bez problemu wejść w posiadanie kałasznikowa. Nowy Orlean i jego murzyńskich mieszkańców, toczących pomiędzy sobą małą wojnę domową, pozostawiono samym sobie. Po raz kolejny okazało się, że Ameryka ma w nosie to, że czarni mordują się nawzajem, dopóki robią to wyłącznie między sobą. Jednak zabójstwo Jaskiniowca miało pewien pożyteczny skutek dla miasta. Policja zmuszona była przyznać się do utraty kontroli nad wieloma rejonami miasta i poprawić skuteczność likwidowania nielegalnych składów z bronią. Podczas rewizji znaleziono setki pistoletów, karabinów i strzelb. Ale niewiele kałasznikowów.\nMiesiąc po incydencie w Liceum imienia Johna McDonogha 18-letnia Murzynka Gladys Dyson, która tydzień wcześniej zdała ostatni egzamin, wracała do domu drogą przy Washington Avenue, gdy ujrzała zbliżające się dwa samochody. Nagle z obu wozów wychylili się mężczyźni i zaczęli strzelać do siebie nawzajem z kałasznikowów. Dziewczyna wpadła w panikę i zaczęła biec, ale samochody były coraz bliżej, a ich pasażerowie cały czas strzelali. Została trafiona jednym pociskiem. Ludzie tak przyzwyczaili się do tego, co działo się na ulicach Nowego Orleanu, gdzie rządziła kokaina i kałasznikowy, że na odbywającej się rok później rozprawie trzech czarnych mężczyzn, oskarżonych o zabójstwo Gladys Dyson, siostra zamordowanej narzekała nie na powszechne nieprzestrzegania prawa, lecz na niemądre zachowania ofiary.\n- Widząc nadjeżdżające samochody, powinna położyć się na ziemi, zamiast biec przed siebie. Wtedy nic by się jej nie stało. Kiedy ja słyszę strzały, natychmiast padam - dodała.\nKsiądz Thompson Norwood słusznie porównał takie strzelaniny do tego, co się dzieje w Trzecim Świecie. Sęk w tym, że Nowy Orlean sam wyglądał jak miasto Trzeciego Świata. Tydzień po przejściu huraganu Ka-trina i wystąpieniu wody z kanału przy Siedemnastej ulicy resztki porządku społecznego legły w gruzach. Przedmieścia tonęły w wodzie, a biednych, czarnych mieszkańców pozostawiono samym sobie na pastwę przypływających do ich domów złodziei, uzbrojonych w kałasznikowy. Doskonałej konstrukcji karabinu nie przeszkadzało błoto, które niszczyło wszystkie inne urządzenia w mieście, od mikrofalówek po elektrownie. To właśnie dla zalanego wodą Nowego Orleanu, podobnie jak dla Wietnamu i Iraku, został stworzony kałasznikow.\nGdy prawo przestawało liczyć się w mieście, kałasznikow już czekał. Nawet minimalne pęknięcie w misternej tkaninie porządku społecznego wystarczy, by karabin rozpoczął swoje panowanie. Dla broni żerującej na ludzkim cierpieniu powódź była zaproszeniem na królewską ucztę. Opuszczeni mieszkańcy kradli ze sklepów jedzenie, a czasem także i broń, ale nie "setki kałasznikowów", jak głosiły niektóre gazety. Okradziono handlujący bronią sklep Wal-Martu przy ulicy Tchoupitoulas, gdzie jednak nie sprzedaj e się kałasznikowów ani żadnych modeli wywodzących się od tego karabinu.\nZłodzieje chętniej zabierali telewizory plazmowe, komputery, rowery (raczej mało przydatne podczas powodzi) oraz kosztowności. W zalanej okolicy znajdowało się jeszcze parę sklepów z bronią, ale kałasznikowów czekających w gablotach na złodziei było raczej niewiele. Mieszkańcy Nowego Orleanu uzbroili się w nie przed nadejściem huraganu.\nZłodzieje starali się jak najlepiej wykorzystać brak nadzoru policji, która była zajęta ewakuacją ludzi. Oddziały policji z Luizjany, wezwane do pilnowania porządku, zostały ostrzelane z kałasznikowów. Zupełnie jak na Bliskim Wschodzie, tuż przed północą, dwóch ludzi wyszło z francuskiej dzielnicy i zaczęło strzelać w okna komisariatu. Te potyczki z uzbrojonymi w AK mieszkańcami miasta zmusiły burmistrza Ralpha Nagina do wysłania 1500 policjantów z powrotem na ulice, by przywrócić przestrzeganie prawa. Funkcjonariusze niezbyt przekonani, że kiedy poproszą przez radio o wsparcie, ktoś rzeczywiście się zjawi, unikali walk z rabusiami. Podobno niektórzy ze złodziei sami byli policjantami, a poza tym nie ulegało wątpliwości, że złodzieje z AK górują siłą ognia nad oddziałami służb porządkowych. Kamery telewizyjne z helikopterów ukazywały pojedyncze postacie. Wściekli czarni mieli tak samo płonące oczy, jak palestyńscy bojownicy czy iraccy powstańcy, podobnie też potrząsali kałasznikowami nad głowami, okazując swój bunt. Kałasznikow stał się sprawcą nagłej przemiany nowoorleańskich bandziorów w rewolucjonistów.\nW Wietnamie widok odzianych na czarno żołnierzy Wietnamskiej Armii Ludowej, ruszających do walki, symbolizował sprzeciw wobec imperializmu, a kałasznikow służył do zabijania Amerykanów. Gdy helikoptery telewizyjnych reporterów latały nad zalanymi ulicami, kałasznikow dokonał kolejnej zmiany swojego wizerunku w amerykańskiej telewizji. Broń złoczyńców i handlarzy narkotykami, broń, za pomocą której dwa lata wcześniej dokonano okropnej zbrodni w Liceum imienia Johna McDonogha, przeistoczyła się w symbol oporu przeciwko obojętności białej Ameryki, korupcji i rasizmowi lokalnych władz. Przed powodzią kałasznikow był przekleństwem Nowego Orleanu. Teraz dla wielu mieszkańców stał się wybawieniem. Korzystając z niedyspozycji służb porządkowych, ludzie zaczęli samodzielnie załatwiać swoje porachunki. Jak w słowach piosenki A to the K grupy Cypress Hill, znany handlarz narkotyków został zatrzymany podczas próby ucieczki wielką limuzyną z zalanej części miasta. Otwarto drzwi i wnętrze samochodu ostrzelano z kałasznikowa. Na miejscu zdarzenia znaleziono karabin i dwa magazynki sklejone taśmą, by przyspieszyć przeładowanie. Drugi magazynek był całkiem niepotrzebny, bo z takiej odległości można było zmasakrować człowieka jedną serią. Może sklejono je dla efektu.\nKałasznikow wciąż żerował na osłabionym organizmie miasta. Rok po przejściu huraganu Katrina, w maju 2006 roku, choremu na schizofrenię mężczyźnie skończyły się lekarstwa. Jego rodzina bezskutecznie starała się znaleźć pomoc medyczną w mieście. Wreszcie chory wziął kałasznikowa i zaczął strzelać w kierunku algierskiej dzielnicy. Policjanci wahali się sześć godzin, aż w końcu go zabili. Rzecznik Centrum Medycyny Sądowej Nowego Orleanu skomentował to następująco:\n- Gdy policja musi zajmować się sprawami leżącymi w kompetencjach psychiatry, to nic dobrego z tego nie wyniknie.\nSytuacja w Nowym Orleanie powoli wracała do normy. Wspierana rządowymi dotacjami policja przywracała porządek w osuszonych już dzielnicach, a szalejący w nich bandyci musieli z powrotem zaszyć się w swoich domach. Ale kałasznikow nie potrzebuje powodzi, by przejąć kontrolę nad miastem. Odnosi się to do każdego państwa, nie tylko targanego niepokojami Sudanu, Czeczenii czy Palestyny. Wystarczy, że część mieszkańców doprowadzi się do skrajnego ubóstwa. Wprowadzając kałasznikowa na swój rynek, Stany Zjednoczone powinny wiedzieć, że broń ta strzela sama, gdy tylko równowaga społeczna zostaje zachwiana.\nStany Zjednoczone uwielbiają kreować marki i z AK-47 postąpiły podobnie jak z coca-colą, czyniąc z niego produkt znany na całym świecie. W sposób, o jakim marzy każda firma marketingowa, kałasznikow stał się numerem 1 na światowym rynku broni, wciąż pojawia się w telewizji i na polach walki całego świata, bez względu na dążenia walczących. Proces ów znalazł potwierdzenie także w Rosji, gdzie w 2004 roku biznesmen i były gwiazdor muzyczny Andriej Kołtakow zaprojektował odtwarzacz MP3 w kształcie magazynka do AK-47. Jeśli założy się go do komory nabojowej karabinu, zaczyna odtwarzać muzykę, zamiast wystrzeliwać pociski. Autor pomysłu oznajmił:\n- Oto nasz wkład w światowy ruch na rzecz pokoju. Mamy nadzieję, że od tej pory wielu żołnierzy i partyzantów będzie używało swoich AK-47 do słuchania muzyki. To ostudzi ich zapędy.\nByć może, ale wówczas kałasznikow straciłby swój wizerunek. Wszak jego markę wykreowano na polu walki.


Strona główna Aktualności 23.01.2021 13:41\nCyberprzestępcy mogą wykorzystać fakt uruchomienia SMS-owej rejestracji na szczepienia przeciwko COVID-19 – informuje CERT Polska. Jest kilka potencjalnych sposobów ataku. 22 stycznia uruchomiono SMS-ową rejestrację na szczepienia przeciwko chorobie COVID-19. Zespół z CERT Polska zwrócił uwagę na kilka szczegółów, o których dobrze byłoby poinformować seniorów.\nSzczepienia SMS-owe są dostępne bowiem dla osób w wieku 70+. Wymagają niestety podania sporej ilości danych, co przestępcy mogą spróbować wykorzystać. "Pamiętaj! Tylko numer 664 908 556 jest przeznaczony do rejestracji na szczepienia poprzez SMS. Jeżeli dostaniesz SMS-a z innego numeru, nie odpowiadaj! Może to być próba wyłudzenia pieniędzy. Zawsze weryfikuj numer telefonu na stronie gov.pl/szczepimysie" - ostrzega rządowa instytucja.\nOczekujesz na szczepionkę przeciw COVID-19? Uważaj! Nasz zespół ostrzega przed potencjalnymi atakami wykorzystującymi fakt rozpoczęcia SMS-owej rejestracji na szczepienie przeciwko koronawirusowi. #szczepimysie 1/3\n— CERT Polska (@CERT_Polska) January 22, 2021\nNikt nie skontaktuje się z Tobą jako pierwszy. Rejestracji podlegają osoby 70+, a komunikacja odbywa się w całości przez SMS-y jedynie z numerem 664 908 556. Podejrzane wiadomości możecie zgłaszać pod adresem https://t.co/dmKMSSbgAt Zachowajcie czujność i przekażcie znajomym! 3/3\nRejestracja na szczepienia odbywa się całkowicie poprzez kontakt z wyżej podanym numerem. Wszelkie SMS-y przesyłane z innych numerów oznaczają próbę oszustwa. Warto także odnotować, że nikt nie skontaktuje się pierwszy z osobą wyrażającą chęć szczepienia. To obywatel musi wysłać zgłoszenie własnoręcznie.\nJak wygląda SMS-owa rejestracja na szczepienia i dlaczego należy uważać?\nPodczas rejestracji na szczepienie należy zachować czujność, ponieważ zostajemy poproszeni o wrażliwe dane w tym numer PESEL. Aby rozpocząć proces, należy wysłać wiadomość o treści SzczepimySie na numer 664 908 556. Następnie otrzymamy SMS z prośbą o podanie numeru PESEL. Podajemy go w kolejnej wiadomości. Następnie analogicznie będzie z kodem pocztowym.\nNastępnie otrzymujemy informację o adresie najbliższej placówki i terminie, w którym szczepienie może być wykonane. Jeżeli pasuje nam data, odpowiadamy na wiadomość "TAK", lub "NIE" jeżeli potrzebujemy zmiany terminu. W przypadku późniejszej chęci zmiany dnia szczepienia, należy zadzwonić pod numer 989.\nOszuści mogą próbować wyłudzić nie tylko dane, ale i pieniądze. Pamiętajcie aby przekazać osobom starszym, że szczepienia są całkowicie darmowe. W przypadku, gdy ktokolwiek zażąda od nich jakichkolwiek pieniędzy, sprawę należy zgłosić zespołowi CERT Polska.\n14 sty Mateusz Czerniak


MC2: Rusinowa razy dwa | magdalenka\n9 czerwca, 2015 · by ewiater\nGór nie da się opisać. Antoine de Saint Exupery w „Twierdzy” pisze, że góry są nie tylko tym, po czym chodzimy czy na co patrzymy, ale także naszym doswiadczeniem, a to jest nie do końca przekazywalne. Towarzyszyła mi ta myśl, kiedy szłam dziś wiosennymi szlakami, bo w Tatrach jest właśnie wiosna – kwitną bzy, łąki są zasypane mnóstwem drobnych kwiatów wszelkiego gatunku – ich bogactwo może przyprawić o zawrót głowy. Są delikatniejsze, smuklejsze lub wręcz przeciwnie – niższe krępe, mocno trzymające się gruntu, niż ich wyżynne i nizinne siostry, ale piękne są tak samo. Zachwyca też ich wola przetrwania – wystarczy odrobina gruntu na powierzchni skały, a już zagospodarowują go poziomki, niezapominajki i cale mnóstwo innych drobiazgów. Krzaczki poziomek też kwitną jak oszalałe, zazdroszczę tym, którzy będa po tych szlakach chodzić w sezonie ich owocowania.\nLas pachnie żywicą i nagrzanym igliwiem. Zapach tej pierwszej jest tym intensywniejszy, że trwa wlaśnie usuwanie drzew zwalonych przez śniegi i wichury. Kawałki kory odarte z pni nich podczas ściągania ich w dól skutecznie spełniają rolę odświeżaczy leśnego powietrza.\nPlan na dziś był klasyczny: Zazadnia-Wiktorówki-Rusinowa Polana-Gęsia Szyja- zejście do Brzezin. Już dochodząc na Wiktorówki, wiedziałam, że Gęsia Szyja jednak nie. Może za kilka dni, ale dziś nie. Trzeba się lepiej zaaklimatyzować.\nWyszłam wcześnie rano, szlak był więc pusty i słoneczny:\nNa drugim zdjęciu niestety nie widać rzeczy najważniejszej, mianowicie dymu z komina – nieomylnego znaku, że dominikanie gotują wodę na herbatę dla turystów 🙂 Doczłapałam na górę i odmówiwszy w kaplicy różaniec, przysiadłam na ławeczce. Już poza kaplicą, za to na slońcu. Rebe wystawił z kuchni nos i jedną ze swych czarnych łap a na moje przywoływanie zareagował jedynie warkotem, który – jak podejrzewam – miał znaczyć „Spadaj, mam ważniejsze rzeczy do robienia”. Stefana II Małego nie udało mi się zobaczyć, jak się dowiedziałam od o. Kosacza, własnie odbywał przedpołudniową drzemkę. Stefan, nie o. Kosacz.\nCzas na Wiktorówkach płynie inaczej. W tamtejszym ogródku dopiero kwitną żonkile:\nA na podwórku przykład na to, że „uczony w Pismie jest jak ojciec, który ze swego skarbca wyciąga rzeczy stare i nowe”. Z tym że, jak widać, starszej wersji ktoś ukradł czteronożny „silnik”:\nZresztą nie wiem, czy go nie widziałam kilka kroków dalej ściągającego pnie.\nPoza tym na Wiktorówkach nadal remont. Jego relikty przykryte zostały plandeką w kolorze Maryjnym, więc wszystko mieści się w decorum:\nA nieco wyżej, na Rusinowej Polanie dziś rano widać było tak:\nPo południu widok zmienił się diametralnie – ta mała, sympatyczna chmurka zamieniła się w chmury burzowe. Oj, działo się w Tatrach Wysokich, działo…\nZanim jednak się zaczęło tam dziać, uzupełniłam swój stan posiadania oscypków, i poszłam posmakowac nowego dla mnie szlaku – czarnego do Polany nad Wołoszynem. Zapowiadał się jako widokowy i rzeczwyiscie widoki w niego warte są zobaczenia:\nI jeszcze kwiatuszki, które mnie zachwyciły a których nazwy nie znam:\nI jeszcze takie cudo – nie sądziłam, że ta paskuda może być taka piękna, jeśli chodzi o kolor (tak, tak, to tzw. bezdomny ślimak):\nZ Polany (która wygląda bardziej jak wiatrołom) zeszłam czerwonym szlakiem do Palenicy, po drodze zaliczając fragment ceprostrady do Morskiego Oka. Na szlaku pustki, minęłam się może z jedną osobą, z która uciełam sobie krótką pogawędkę. Nawet na drodze do Morskiego Oka nie było jakichś strasznych tłumów. Może przeczuwali burzę, która miała tam wkrótce poszaleć.\nTuż przed Palenicą przy trasie pasła się piękna, duża łania. Całkowicie ignorowała przechodzących ludzi. Chyba jesteśmy już dla niej elementem wystroju…\nBusiki z Palenicy jeżdżą co godzinę, a taki, który podrzuciłby mnie najbliżej MC, miał jechać za dwie, więc po chwili odpoczynku podjęłam decyzję, że idę niebieskim szlakiem z powrotem na Rusinową i schodzę rano przemierzonym szlakiem do MC. To był błąd. WIELBŁĄD.\nCo prawda wróciłam na kwaterę w czasie, który sobie wyznaczyłam, po drodze widziałam wielkiej piękności jaszczurkę i poznałam kolejny tatrzański szlak, jednak moje mięśnie powiedziały bolesne veto. Do tego od Rusinowej ścigały mnie macki burzy i dopadły, zlawszy nieco. Na szczęście nie boję się grzmotów a piorunami nie rzucało, jednak zrobiło się śliskawo i moje obolałe nogi musiały dodatkowo napinać mięśnie.\nJutro i pojutrze się byczę, jedyny szlak, jaki biorę pod uwagę, to Krupówki. O.\nTen wpis został opublikowany w kategorii Zapiski z redakcji i oznaczony tagami Małe Ciche, podróże, Tatry, Wiktorówki, zdjęcia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n« MC1: dotarłam\nMC3: wymagający szlak »\n2 myśli nt. „MC2: Rusinowa razy dwa”\n18 czerwca, 2015 o 11:31 am\nZachwycające kwiatuszki to urdzik karpacki, jaślinek, pierwiosnkowaty endemit 🙂\n18 czerwca, 2015 o 11:33 am\nBardzo dziękuję 🙂 Jaślinek, jej – cudne!


REGULAMIN SKLEPU INTERNETOWEGO AQUA SPEED\nRegulamin – niniejszy Regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną w ramach sklepu internetowego Aqua Speed;\nSklep internetowy (Sklep) – serwis internetowy dostępny pod adresem aquaspeed.com.pl, za pośrednictwem którego Klient może w szczególności składać Zamówienia;\nUmowa sprzedaży – umowa sprzedaży Towarów w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, zawarta pomiędzy PPHU SPORTEX, Grzegorz Bielecki a Klientem, zawierana z wykorzystaniem serwisu internetowego Sklepu;\nNiniejszy Regulamin określa zasady korzystania ze sklepu internetowego dostępnego pod adresem: aquaspeed.com.pl i jest regulaminem, o którym mowa w art. 8 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną.\nSklep internetowy, działający pod adresem: aquaspeed.com.pl, prowadzony jest przez PPHU SPORTEX, Grzegorz Bielecki.\nZgodnie z obowiązującymi przepisami prawa PPHU SPORTEX, Grzegorz Bielecki zastrzega sobie możliwość ograniczenia świadczenia usług za pośrednictwem Sklepu internetowego do osób, które ukończyły wiek 18 lat. W takim przypadku potencjalni Klienci zostaną o powyższym powiadomieni.\nKlienci mogą uzyskać dostęp do niniejszego Regulaminu w każdym czasie za pośrednictwem odsyłacza zamieszczonego na stronie głównej serwisu aquaspeed.com.pl oraz zapisać jego treść i sporządzić wydruk.\nW celu zawarcia Umowy sprzedaży za pośrednictwem Sklepu internetowego należy wejść na stronę internetową aquaspeed.com.pl, dokonać wyboru towaru podejmując kolejne czynności techniczne w oparciu o wyświetlane Klientowi komunikaty oraz informacje dostępne na stronie.\nWysłanie przez Klienta Zamówienia stanowi oświadczenie woli zawarcia z PPHU SPORTEX, Grzegorz Bielecki Umowy sprzedaży, zgodnie z treścią Regulaminu.\nDostawa zamówionych Towarów odbywa się przesyłką kurierską DPD oraz InPost. Koszty dostawy zostaną wskazane w momencie składania Zamówienia.\nTermin realizacji dostawy wynosi maksymalnie do 3 dni roboczych licząc od dnia wysłania przez Klienta Zamówienia.\nprzelewem na numer konta bankowego 84 1090 2590 0000 0001 4306 9896,\nPPHU SPORTEX, Grzegorz Bielecki jako sprzedawca odpowiada wobec Klienta będącego Konsumentem w rozumieniu art. 22 Kodeksu Cywilnego, z tytułu rękojmi za wady w zakresie określonym w Kodeksie Cywilnym, w szczególności w art. 556 oraz art. 556 - 556 i kolejnych Kodeksu Cywilnego.\nReklamacje, wynikające z naruszenia praw gwarantowanych ustawowo, lub na podstawie niniejszego Regulaminu, należy kierować na adres sklep@aquaspeed.com.pl. Sprzedawca zobowiązuje się do rozpatrzenia każdej reklamacji w terminie do 14 dni.\nPPHU SPORTEX, Grzegorz Bielecki nie jest producentem towarów. Producent ponosi odpowiedzialność z tytułu gwarancji sprzedanego Towaru na warunkach oraz przez okres wskazany w karcie gwarancyjnej. Jeśli dokument gwarancyjny przewiduje taką możliwość, Klient może zgłaszać swoje roszczenia w ramach gwarancji bezpośrednio w autoryzowanym serwisie, którego adres znajduje się w karcie gwarancyjnej.\nNieprawidłowości związane z funkcjonowaniem serwisu i stron internetowych sklepu, Klient może zgłaszać mailowo pod adres sklep@aquaspeed.com.pl lub przy użyciu formularza kontaktowego.


Re: Co z tymi snami? | Naukowy i Techniczny Blog\nRe: Co z tymi snami?\nTen ranny wyraznie utykal na noge i byl mocno pochylony wlasnie na jedna strone i to najbardziej utrudnialo nam ucieczke.\nNie wiem dlaczego Majka mnie sie przypomniala,ze ona ponoc umie kierowac tymi snami,ale co z ich zrozumieniem?\nPrzespalem jakos te feralna noc z kilkukrotnym budzeniem sie a gdy sie wreszcie rano obudzilem to tez spocony nie bylem,czyli bylo to cos jakby zaplanowane i niezle wykalkulowane.\nZaczalem analizowac swoja sytuacje od ostatniej wizyty u lekarza,ktora miala miejsce w srode a sen byl z piatku na sobote.\nChodzilem do tego lekarza juz wczesniej z dosc popularnym pain in the neck a tym razem poszedlem do niego bo noga zaczela mnie puchnac i kolano bolec przy chodzeniu.\nNajpierw musze opisac jak wyglada obecnie wizyta u lekarza w USA. Wyspowiadasz sie co ci dolega i biora od ciebie probki krwi,ktore niemal natychmiast odczytuja.\nNo wiec lekarz sie dziwi w jaki sposob ja mam 250 poziom cukru we krwi jak jeszcze miesiac temu mialem 100??\nCzuje sie oslabiony,chodze slabo,cukier mnie skoczyl do niebotycznego poziomu,ale wiem ze ten lekarz traktuje wszystkie choroby bardzo agresywnie i przepisuje dosc mocne srodki i to w sporych ilosciach.Zaczyna mnie switac,ze przedawkowalem w tymi lekarstwami i musze je natychmiast odstawic jak do swiat mam dociagnac a prezentow pod choinke spodziewam sie w sporej ilosci.Niby z choroba dal sobie rade,ale skutki uboczne lekarstw mnie niemal wykonczyly.\nPrzepisal mnie znowu z 6 czy 7 recept oraz licznik do badania poziomu cukru we krwi,bo przeciez mam cukrzyce.Recepty zrealizowalem,ale przez 1 dzien nie bralem zadnych lekarstw,ale jak mnie pain in the neck zaczal dokuczac,to bralem tylko polowe tego co mnie dr Goldman przepisal i zaczalem radykalna diete.\nPo dwoch dniach zmierzylem sobie poziom cukru we krwi i wyszlo mnie 86 a nastepnego dnia 97.Drugiego dnia sobie poluzowalem troche z dieta i zjadlem pol banana oraz slodki jogurt.\nDzisiaj byla piekna pogoda ,wiec przejechalem sie na rowerze a wieczorek pogralem z corka i znajomym w ping-ponga przez godzinke.\nMam satysfakcje,ze nie dalem sie lakarzowi specjaliscie wykonczyc,a kumpel mnie podpowiedzial ze to jest taktyka lekarzy,ze trzymaja cie w jakiejs chorobie przez jak najdluzszy okres czasu,a za te twoje wizyty i badania kupuja sobie kolejnego nowego Mercedesa,jesli oczywiscie dom letni na Florydzie zostal juz wykonczony.\nMajka sie zna na tych rzeczach i przy okazji moglaby mnie wyjasnic,dlaczego nie balem sie strzelac z bliskiej odleglosci a nawet prosto w glowe z maszynowego do mundurowych.\nOpublikowano 10 listopada 2013 Autor admin\nPoprzednie Poprzedni wpis: Co z tymi snami?\nDalej Następny wpis: Re: Nie rób sobie krzywdy\nmotoryza.edu.pl - brajer.edu.pl


Zespoły weselne Piaseczno ❤ zespół muzyczny na wesele\nZespoły weselne ❤ Piaseczno\n#Zespoły weselne Olsztyn (ponad 150 km od miasta Piaseczno)\n#Zespoły weselne Łowicz (74 km od miasta Piaseczno)\n#Zespoły weselne Warszawa (17 km od miasta Piaseczno)\n#Zespoły weselne Poznań (ponad 150 km od miasta Piaseczno)\nAuto do ślubu Piaseczno 143\nDj weselny Piaseczno 7\nCzęsto zadawane pytania dotyczące zespołów weselnych w mieście Piaseczno\n📌 Ile zespołów muzycznych z miejscowości Piaseczno znajdę u was?\nPiaseczno to miasto, w którym znajdziesz 5 zespołów muzycznych grających na weselach. Znajdziesz tutaj także 119 zespołów muzycznych na wesele, które zadeklarowały chęć dojechania do miejscowości Piaseczno, by zagrać na Twojej imprezie.\n📌 Który zespół muzyczny z miejscowości Piaseczno cieszy się najlepszą opinią?\nZespół muzyczny NIVA posiada ocenę 5.00 oraz 2 opinii. Proponujemy zapoznać się z ofertą tego zespołu.\nMoże się tak zdarzyć, że wchodząc na pewną miejscowość np. Piaseczno nie znajdujesz zespołu, który pochodzi z tej miejscowości. Znajdziesz jednak tam zespoły, które pochodzą z okolicznych miejscowości i zadeklarowały chęć dojechania do tej miejscowości by wykonać swoje usługi. Aby łatwiej oszacować odległość, pod każdym zespołem podana jest odległość od miasta, które cię interesuje.\n📌 Znalazłem zespół muzyczny na wesele Piaseczno, ale nie ma podanego numeru kontaktowego?\nZespoły weselne z miejscowości Piaseczno i okolic. Zobacz ✅ opinie ✅ zdjęcia ✅ repertuar. Sprawdź wolne terminy ▶ Zespoly-Weselne.pl - zapraszamy❗\nGenerated in 0.087 Queries: 14 Online: 234 F: 20418


Festiwal polskie kręgi sztuki w chinach - Najnowsze informacje - WP Film\nTo były dwa wyjątkowe wydarzenia, które zakończyły 3. edycję Festiwalu Polskie Kręgi Sztuki w Chinach. Jazzowy superband Circles of Art Orchestra zagrał premierowy koncert w Warszawie, natomiast w Gdańsku...\nFestiwal Kręgi Sztuki – wielkie zakończenie w Polsce. Dwa wyjątkowe koncerty na finał 3. edycji imprezy\nKoncertami w Warszawie i Gdańsku zakończy się 3. Festiwal Polskie Kręgi Sztuki w Chinach. Wydarzenia przybliżą polskiemu widzowi ideę odbywającej się od kilku lat w Państwie Środka festiwalu imprezy...\nGłówne wydarzenia 3. edycji Festiwalu Polskie Kręgi Sztuki w Chinach za nami. W ramach wydarzeń festiwalowych przez ponad dwa miesiące w największych chińskich miastach odbywały się projekcje polskich...\nNajważniejsze polskie kulturalne wydarzenie roku w Chinach – taką opinią festiwal cieszy się w Państwie Środka. Organizatorzy nie spoczywają jednak na laurach, co roku podnoszą poprzeczkę wyżej i decydują...


Pociąg Budapeszt - Warna / Burgas (2017) - Kolej na Podróż\nKoleje węgierskie każdego roku w sezonie letnim uruchamiają pociąg Budapeszt – Warna z wagonami do Burgas. Dla niektórych pociąg jest wygodnym środkiem dojazdu do nadmorskich kurortów Bułgarii, choć podróż trwa 24 godziny (do Burgas) lub 22 godziny (do Warny).\nPociąg Budapeszt – Warna będzie kursował również w 2017 roku.\nOdjazdy z Budapesztu od 16 czerwca do 1 września w każdy wtorek i piątek.\nOdjazdy z Warny u Burgas od 17 czerwca do 2 września w każdą środę i sobotę.\nKoleje węgierskie na swoich stronach internetowych opublikowały szczegółowy rozkład jazdy wraz z odległościami pomiędzy stacjami.\nPociąg Budapeszt – Warna / Burgas – rozkład jazdy\nNa stronie kolei węgierskich widnieje następujące zestawienie pociągu:\n– wagon z miejscami do siedzenia 2 klasy do Burgas.\n– wagon z miejscami do leżenia 2 klasy do Burgas.\n– wagon z miejscami do siedzenia 2 klasy do Warny.\n– wagon z miejscami do leżenia 2 klasy do Warny.\nKoleje węgierskie w korespondencji mailowej stwierdziły, że jest możliwa dopłata do wagonu sypialnego, w związku z czym należy przypuszczać, że wagon sypialny pojedzie w składzie pociągu z Budapeszt – Warna lub Burgas (przełączanie wagonów będzie się odbywać na bułgarskiej stacji Sindel).\nStrona vagonweb.cz oprócz wagonu sypialnego do Burgas pokazuje jeden dodatkowy wagon z miejscami do leżenia do Warny oraz wagon restauracyjny Budapeszt – Burgas. ZOBACZ\nWagony w składzie pociągu obsługują koleje węgierskie. Są to przeciętne wagony, podobne do kursujących w polskich pociągach TLK. Według vagonweb.cz jako wagon z miejscami do siedzenia drugiej klasy kursuje wagon pierwszej klasy. Spodziewałem się, że dadzą wagon z siedzeniami ze skaju, jak jeszcze niedawno w pociągu Budapeszt – Vidin – Sofia.\nPociąg przejeżdża przez terytorium Rumunii.\nBilety nie są tanie, przynajmniej jeśli podróżuje jedna osoba. Najkorzystniej wychodzi zakup biletów powrotnych w taryfie City Star Bulgaria.\nCena jest taka sama bez względu na to, czy jedziemy z Budapesztu do Burgas, czy do Warny.\nBilet powrotny dla jednej osoby – 128,00 EUR\nBilet powrotny dla dwóch osób – 192,00 EUR\nBilet powrotny dla trzech osób – 256,00 EUR\nBilet powrotny dla czterech osób – 320,00 EUR\nBilet powrotny dla pięciu osób – 384,00 EUR\nJak widać, jedna osoba za bilet w jedną stronę płaci 64 euro, natomiast jeżeli podróżuje razem pięć osób, to cena biletu w jedną stronę dla jednej osoby w taryfie City Star wynosi 38,4 euro.\nmiejsce w wagonie z miejscami do leżenia (6-osobowy): 9,4 EUR\nmiejsce w wagonie z miejscami do leżenia (4-osobowy): 14 EUR\nmiejsce w wagonie sypialnym (trzyosobowy): 18,2 EUR\nmiejsce w wagonie sypialnym (dwuosobowy): 27,3 EUR\nCeny dopłat w jedną stronę, jeżeli podróżujemy tam i z powrotem, każdorazowo należy dopłacić podaną kwotę.\nBiletów na pociąg Budapeszt – Warna nie można kupić przez internet. Jedyny sposób to kupno w kasach międzynarodowych kolei węgierskich.\nPrzedział I klasy w wagonie kolei węgierskich\nBułgaria, koleje bułgarskie, koleje węgierskie, pociąg Budapeszt - Warna, pociag do Burgas, pociągiem do Warny, Węgry\nUnska pruga – porozumienie Bośni i Chorwacji →


Ciasto Czekoladowe Z Sodą Orzechami Olejem - Smaker\nPrzepisy Smaker / ciasto czekoladowe z sodą orzechami olejem\nPrzepisy na temat: ciasto czekoladowe z sodą orzechami olejem\n...masę. 2. Mleko zmiksuj z płatkami, jogurtem, jajkami i 2 łyżkami oleju. Kakao przemieszaj z sodą i cynamonem. Dodaj do mleka i szybko wymieszaj. Ciasto powinno mieć konsystencję kwaśnej śmietany(...) i sodą. Mąkę i jabłko domieszaj do ciasta. 2. Po 15 minutach rozgrzej na patelni 1 łyżkę oleju. Nabieraj po 2 łyżki ciasta i smaż okrągłe racuchy. Trzymaj je w cieple, np. w nagrzanym, wyłączonym...\n.... Ciasto czekoladowe Ciasto czekoladowe kojarzy nam się zazwyczaj z bombą kaloryczną i połączeniem najbardziej niezdrowych składników. Na szczęście możemy przygotować zdrowszą i lżejszą wersję. W tym(...) puree. Piekarnik rozgrzewamy do 170 stopni. Formę na ciasto smarujemy olejem i wykładamy papierem do pieczenia. Puree cytrynowe mieszamy z mąką, proszkiem do pieczenia i migdałami. Całość przekładamy...\nArtykuły na temat: ciasto czekoladowe z sodą orzechami olejem\n...jednym jajku. Na zmianę dodawać w porcjach mąkę przesianą z proszkiem do pieczenia i przecier dyniowy. Wsypać rodzynki. 3. Formę na ciasto wysmarować masłem i wysypać mąką. Ciasto wstawić do piekarnika nagrzanego do 170°C. Piec przez ok. 45 minut. Babkę podawać przyprószoną cukrem pudrem i z kwaśną śmietaną. Kakaowiec z orzechami Czas przygotowania: 70 minut. Składniki: - 50 dag mąki...\n...z cytryny oraz pomarańczy, wino, cynamon. Wymieszaj. Rozgrzej piekarnik do 200°C, piecz rabarbar 20 minut. Ciasto na gofry: oddziel żółtka od białek. W misce wymieszaj mąkę z cukrem, cynamonem, sodą(...). Następnego dnia wyjmij filety z marynaty, owiń w folię i odstaw do lodówki. Ciasto na gofry: w misce połącz mąkę z ziołami, startą skórką z cytryny, proszkiem do pieczenia, sodą i solą. W drugiej misce...\n...śmietanę lub jogurt. Dopraw solą i pieprzem. Posiekaj drobno rzodkiewki, rzeżuchę i orzechy włoskie. Dodaj do masy i dokładnie wymieszaj. Czekoladowe ciasto z kremem 275 g mąki, 100 g kakao(...) rodziny ani czasem obżarstwa, ani wyrzeczeń. Każdy może najeść się do woli na przykład tarty z kozim serem czy twarogu z rzeżuchą i orzechami. Ale na obiad jest tradycyjny żurek z białą kiełbasą...\npodgardle wieprzowe pieczone z cebulą\nciasto drożdżowe z kakao bez jajek


Mieszkania Pruszcz Gdański Jana Z - sprzedaż mieszkań | Morizon.pl\nmorizon.pl mieszkania pomorskie Pruszcz Gdański Jana Z\nPruszcz Gdański Jana Z - mieszkanie na sprzedaż\nMieszkania Pruszcz Gdański, Jana Z - oferty sprzedaży\nZnaleziono 2 ogłoszenia, średnia cena 414 500 zł (6713 zł/m²)\nRezerwacja !!! Słoneczne, ciepłe i bardzo finkcjonalne 3 pokojowe mieszkanie zlokalizowane w Pruszczu Gdańskim przy ul. Jana z Kolna. Blok wybudowany w 2010r. na nowym, kameralnym i spokojnym osiedlu. W pobliżu sklepy typu: Tesco, Biedronka. Lidl, Centrum Handlowe, szkoła podstawowa, przedszkole, źłobek, na osiedlu przychodnia lekarska oraz wiele terenów spacerowo rekreacyjnych jak i licznych placów zabaw. Świetna i dogodna lokalizacja ok. 5 min\nKOLOSEUM NIERUCHOMOŚCI - BEZPIECZEŃSTWO TRANSAKCJI - NAD POPRAWNYM PRZEBIEGIEM TRANSAKCJI CZUWA LICENCJONOWANY POŚREDNIK Mieszkanie 3-pokojowe z dużym balkonem w Pruszczu. Położone na trzecim, ostatnim piętrze bez windy. - oddzielna duża kuchnia - garderoba - łazienka - trzy oddzielne pokoje. Dodatkowo przynależy komórka lokatorska 1,79 m2. Usytuowanie wschód-zachód. Mieszkanie bardzo jasne, przestronne świetne dla młodych osób. Miejsca\nRotmanka 45 ofert\nWiślinka 32 oferty


Duże filtry 6 x Filtr do pompy 9463 litrów typ B Intex 29005 - Baseny ogrodowe Intex i Bestway\nStrona główna > Akcesoria Basenowe > Duże filtry 6 x Filtr do pompy 9463 litrów typ B Intex 29005\nDuże filtry 6 x Filtr do pompy 9463 litrów typ B Intex 29005\nKod produktu: 29005-6\nZestaw 6-ciu filtrów do pompy 28633 oraz 28634 firmy Intex. Filtr do pompy jest niezbędny do jej prawidłowego funkcjonowania i należy go wymieniać co 1-2 tygodni. Pasuje do pomp basenowych o przepustowości 9 463 litrów na godzinę.\nJak prawidłowo przygotować go do użycia? Przede wszystkim należy upewnić się, że pompa nie jest przyłączona do źródła zasilania elektrycznego. Wymiana filtru powinna być przeprowadzana przez osobę dorosłą.\nPo odkręceniu górnej pokrywy pompy należy wyjąć uszczelkę i przykrywkę filtra. Następnie Wyjąć zanieczyszczony wkład i oczyść go wodą pod wysokim ciśnieniem. Jeśli mimo to wkład jest mocno zabrudzony należy go wymienić.\nZastosowanie do pomp: 28633 / 28634\nPrzepustowość pompy: 9463 litrów\nZestaw zawiera: 6 filtrów typu B (kartonik)\nWysokość filtra: 25,5 cm\nŚrednica filtra: 14,5 cm\nPokrywa solarna grzejąca prostokątna 400 x 200 cm INTEX 29028\nPokrywa solarna do basenu 549 cm Intex uniwersalna 29025\nPokrywa wiązana do basenu stelażowego 457 cm Bestway 58038


každý denDworzec Podmiejski, ul. Jana Kasprowicza 15:30Rzeszow - Warszawa\nkaždý denDworzec Podmiejski, ul. Jana Kasprowicza 15:50Rzeszow - TruskavecFOP «Pankiv»\nPo, St, SoDw. PKP, Plac Dworcowy 16:20Rzeszow - PrahaMykolayivske ATP-14627\nÚtDw. PKP, przystanek Wagabundy 16:20Rzeszow - PrahaMYKOLAYIVSKE ATP-14627\nSoDw. PKP, przystanek Wagabundy ««


Transgranicznej Orientacji Zawodowej - ppt pobierz\nTransgranicznej Orientacji Zawodowej\nOpublikowałJurek Grzegorzewski Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Transgranicznej Orientacji Zawodowej"— Zapis prezentacji:\n1 Transgranicznej Orientacji Zawodowej\nPoradnik Transgranicznej Orientacji Zawodowej Kariera bez Granic Karriere ohne Granzen Ewa Miłuch - Szewczyk Jelenia Góra wrzesień 2014\n2 Kariera bez Granic Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej Polska – Saksonia\n3 Kariera nie ma Granic Czas na podejmowanie decyzji. Czas na realizację celów związanych z karierą zawodową .....Człowiek, który obrał sobie jasny cel, będzie czynić postępy nawet na najbardziej wyboistej drodze. Człowiek bez celu pozostanie w miejscu nawet na najprostszej drodze. Thomas Carlyle\n4 Droga Kariery Którą drogę wybrać? Jak zaplanować własną karierę aby zrealizować swoje potrzeby i oczekiwania, aby być w zgodzie z samym sobą? Jak podejmować decyzje, kto mi może/musi pomóc? Natura nie zna żartów. Jest Zawsze szczera, Zawsze poważna i Zawsze surowa; nigdy się nie myli, a pomyłki i błędy są Zawsze dziełem człowieka. Johann Wolfgang von Goethe\n5 Moja kariera Jakie są moje możliwości? Jakie są moje uzdolnienia?\nCzym się szczególnie interesuję? Czy znam swoje predyspozycje? Moje mocne i słabe strony w samodzielnym uczeniu się? Jakie są moje oczekiwania odnośnie własnej kariery zawodowej? Jakie są oczekiwania rodziców odnośnie mojej kariery zawodowej? ?\n6 Edukacja do przyszłości\n„Przyszłość, to nie skutek wyboru pomiędzy alternatywnymi ścieżkami, jakie oferuje nam teraźniejszość, lecz miejsce, które jest tworzone – najpierw przez umysł i wolę, potem przez działanie. Przyszłość nie jest miejscem, do którego zmierzamy, lecz które stwarzamy. Prowadzące do niego drogi nie mogą zostać odnalezione, lecz muszą zostać zbudowane, a związane z tym działanie zmienia zarówno budowniczego, jak ostateczny cel”. Dr Barbara De Angelis, Na życiowym zakręcie. Wydawnictwo „Książnica” 2007.\n7 Moja decyzja o karierze\nJakość twojego życia zależna jest od poziomu twoich kompetencji, bez względu na to, na jakim polu działasz. Vince Lombardi Niezależnie jakie masz oceny szkolne, ważne czy potrafisz myśleć i zaplanować swoją karierę zawodową oraz podjąć właściwą dla Ciebie decyzję\n8 Rodzina, szkoła i inne instytucje\nPoradnik TOZ Rodzina, szkoła i inne instytucje przygotowujące młodych ludzi do wyboru zawodu, kształcenia i podjęcia pracy muszą mieć na uwadze potrzeby i oczekiwania nowego pokolenia oraz oczekiwania istniejących firm na współczesnym rynku. Zob. Badania GM Solutions Generacja Y w pracy Konferencja „Generacja Y – szansa czy konflikt” , Warszawa Organizator Firma GM Solutions\n9 Twoje Portfolio Zawodowe:\nPoradnik TOZ Twoje Portfolio Zawodowe: Branże w regionie; Szkoły ponadgimnazjalne w regionie; Branże w Euroregionie Nysa; Transgraniczna Orientacja Zawodowa – projekt edukacyny; Kształcenie zawodowe. Zawody – strona KOWEZiU; Polska Rama Kwalifikacji – strona IBE; Zawody przyszłości – strona PARP;\n10 Wykwalifikowani pracownicy fizyczni;\nPotrzeby pracodawców w Polsce Wykwalifikowani pracownicy fizyczni; Menedżerowie projektów; Przedstawiciele handlowi; Inżynierowie; Kierowcy; Niewykwalifikowani pracownicy fizyczni; Pracownicy sekretariatu, asystenci dyrekcji, asystenci ds. administracji; Kucharze/ szefowie kuchni; Pracownicy produkcji; Pracownicy działu Obsługi Klienta i Wsparcia Klienta...\n11 Potrzeby pracodawców Wykwalifikowani pracownicy fizyczni;\nw Europie Wykwalifikowani pracownicy fizyczni; Przedstawiciele handlowi; Technicy (produkcji, procesu produkcji i utrzymania ruchu); Inżynierowie; Kierowcy; Członkowie zarządu/ kadra najwyższego szczebla; Niewykwalifikowani pracownicy fizyczni; Pracownicy księgowości i finansów; Pracownicy ds. IT; Mechanicy..\n12 Potrzeby pracodawców Wykwalifikowani pracownicy fizyczni;\nw Świecie Wykwalifikowani pracownicy fizyczni; Przedstawiciele handlowi; Technicy (produkcji, procesu produkcji i utrzymania ruchu); Inżynierowie; Członkowie zarządu/ kadra najwyższego szczebla; Pracownicy księgowości i finansów; Niewykwalifikowani pracownicy fizyczni; Pracownicy produkcji; Pracownicy sekretariatu, asystenci dyrekcji, asystenci ds. administracji; Kierowcy;\n13 Kompetencje kluczowe W Zaleceniu Parlamentu Europejskiego i\nRady Unii Europejskiej z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie (2006/962/WE), wskazuje się państwom członkowskim UE, aby podejmowały działania mające wpływ na rozwój kompetencji kluczowych w ramach swoich strategii uczenia się przez całe życie. Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej z dnia Nr 2006/962/WE, ust.14. Bruksela.\n14 wykonywania zadań zawodowych\nKompetencje kluczowe Kompetencje określają związek między naszymi indywidualnymi zdolnościami i cechami osobowości a cechami wymaganymi do sprawnego wykonywania zadań zawodowych (definicja Miedzynarodowej Organizacji Pracy)\n15 Na kompetencje składają się:\nKompetencje kluczowe Na kompetencje składają się: Umiejętności – wszystko to, co potrafimy, co nabywamy w ciągu naszego życia, nasze zdolnosci i talent. Wiedza - ogół informacji o otaczającej nas rzeczywistości wraz z umiejętnością ich wykorzystywania; Kwalifikacje – formalne potwierdzenie nabytych umiejętności i wiedzy, a są to: dyplomy, certyfikaty, uprawnienia. Cechy psychofizyczne - mogą być wrodzone lub nabyte, to: osobowość, inteligencja, odporność na stres, postawa, reakcje i zachowania w określonych sytuacjach, kultura osobista.\n16 Planować, organizować i oceniać uczenie się.\nDokonywać oceny swoich oczekiwań i potrzeb Skutecznie porozumiewać się językiem ojczystym Uczestniczyć aktywnie w życiu społecznym Współpracować z grupą i pracować zespołowo. Pracować zadaniowo, metodą projektu Rozwiązywać problemy w twórczy sposób Korzystać z różnych źródeł informacji Skutecznie komunikować się językiem obcym Analizować i rozpoznawać sytuacje trudne Zarządzać swoimi zasobami i kompetencjami Odnosić do praktyki zdobytą wiedzę i umiejętności Przyswajać i korzystać z technik negocjacji\n17 czynniki decydujące o zatrudnieniu absolwentów\nKompetencje kluczowe Badania Accenture z 2008 roku – Ogólnopolska kampania społeczna Start w Karierę opublikowała raport, w którym zaprezentowano w skali procentowej czynniki decydujące o zatrudnieniu absolwentów i przedstawiają się one następująco: Agnieszka Marusiak, Politechnika Wrocławsaka\n18 Kompetencje kluczowe języki obce (98,5%),\nzdolności komunikacyjne (71%), umiejętność pracy w zespole (65,7%), wiedza kierunkowa (64%) plany rozwoju (61,2%), aktywność pozauczelniana absolwenta (59,7%),\n19 Kompetencje kluczowe rozpoznawalność marki uczelni (57,3%)\nstaże i praktyki międzynarodowe (56,6%), oczekiwania płacowe (54,9%), znajomość branży (52,1%), oceny na studiach (41,8%), inne (3,7%). Agnieszka Marusiak, specjalista ds. doradztwa zawodowego Politechnika Wrocławska\n20 Raport dla UNESCO Międzynarodowej Komisji do spraw Edukacji XXI wieku pod przewodnictwem Jacques`a Delors`a: pomagać w rozumieniu innego człowieka, jego odrębności i rozumienia świata w jego chaotycznym marszu ku jakości, „uczyć się, aby żyć wspólnie z innymi”; zwiększyć zainteresowanie nauką, a także przyjemności uczenia się, stworzyć koncepcję edukacji przez całe życie, „uczyć się, aby wiedzieć, ... aby działać, .... aby być”;\n21 Raport dla UNESCO łączyć kształcenie szkolne z pozaszkolnym, aby udostępnić dziecku kształcenie etyczne i kulturowe, naukowe i technologiczne, ekonomiczne i społeczne, zróżnicować oferty edukacyjne; doprowadzić do dostępności tradycyjnych i nowoczesnych środków dydaktycznych, np. do technologii informatycznych;\n22 Cele TOZ „Jeśli zmiany oznaczają w istocie proces uczenia się, jeśli sprawnie funkcjonujące organizacje potrzebują coraz więcej inteligentnych pracowników, jeżeli kariery zawodowe trwają krócej i są bardziej elastyczne oraz jeśli coraz więcej osób nabiera przekonania, że większą część swojego życia będą musieli sami sobie radzić, to jasne, że edukacja powinna być najważniejszą inwestycją każdego, komu na sercu leży realizacja własnego przeznaczenia”. Charles Handy Marketnig Zarządzania Szkołą, 2003\n23 Poradnik TOZ Podręcznik, który masz w ręku, umożliwi Tobie i Twoim uczniom poznanie i przygotowanie się do podjęcia decyzji związanej z wyborem ścieżki kształcenia zawodowego. Każdy zawarty w niej pomysł przybliży ci konieczną wiedzę w obszarze Transgranicznej Orientacji Zawodowej (TOZ). Podręcznik zawiera konieczne informacje o kształceniu zawodowym, branżach strategicznych oraz koniecznych umiejętnościach i kompetencjach kluczowych w Euroregionie Nysa.\n24 Orientacja zawodowa? To umiejętność samodzielnego podejmowania decyzji o własnej ścieżce kariery zawodowej i wyborze kolejnych etapów kształcenia, które pozwolą realizować marzenia związane ze zdobyciem poznanego i wybranego zawodu. Prowadź ewaluację wdrażania i realizacji programu Transgranicznej Orientacji Zawodowej. Wykorzystuj wyniki do modyfikacji Twojego programu TOZ w Euroreginie Nysa\n25 Współczesny model uczenia się/nauczania:\nTriada Edukacyjna Współczesny model uczenia się/nauczania: Wiem, czego chcę (muszę) nauczyć się ; Wiem, jak to zrobię; Wiem, jak sprawdzę, że robię to dobrze.\n26 na rzeczach drugorzędnych.\nRealizacja TOZ Wyznacz priorytety, jeśli chodzi o realizację twoich celów. Głównym elementem udanego życia jest umiejętność koncentrowania się na rzeczach najważniejszych. Powodem, dla którego nie udaje się osiągnąć głównych celów, jest tak naprawdę fakt, iż spędzamy zbyt wiele naszego czasu koncentrując się na rzeczach drugorzędnych. Robert J. Mckain\n28 Poznajemy zawody w Euroregionie Nysa.\nProjekt edukacyjny Poznajemy zawody w Euroregionie Nysa. Projekt jest propozycją, którą może wykorzystać nauczyciel w opracowaniu szkolnego programu Transgranicznej Orientacji Zawodowej. Uzupełnieniem projektu są przykłady dobrych praktyk, które zostały wypracowane podczas warsztatów z nauczycielami w ramach projektu „Kariera bez Granic” oraz uzupełnione przez autora podręcznika.\n29 Projekty scenariuszy W poradniku Transgraniczna Orientacja Zawodowa\nzostały umieszczone przykłady scenariuszy projektów poznawania zawodów w niektórych branżach oraz projekty warsztatów z rodzicami o tematyce ukierunkowanej na poznawanie i doskonalenie kompetencji kluczowych w kontekście Transgranicznej Orientacji Zawodowej.\n30 Narzędzia diagnostyczne\nNarzędziami pomocnymi w projektowaniu i prowadzeniu zajęć edukacyjnych programu Transgranicznej Orientacji Zawodowej z zakresu rozpoznawania i analizowania swoich predyspozycji, mogą być kwestionariusze diagnostyczne i testy do samodzielnego wykorzystania przez uczniów. Rozpoznanie swoich zdolności, możliwości i predyspozycji wpływa na samoocenę i autorefleksję w aspekcie planowania ścieżki kariery zawodowej.\n31 Wyzwania przyszłości Przyszłość: „Wymaga (....) człowieka, który może sprostać trudnym okolicznościom i zadaniom. Człowieka o ukształtowanych kompetencjach do formułowania i rozwiązywania nowych, trudnych zadań, mądrego, odpowiedzialnego, współczulnego i zdolnego do solidarnego współdziałania, umiejącego krytycznie wybierać i osądzać z wielorakich ofert kulturalnych wedle uniwersalnych wartości i zasad „. prof.. Zbigniew Kwieciński\n32 Pokolenie Z Aleksandra\n„To, czym odznacza się pokolenie Z, nie wzięło się znikąd. Przecież nie urodziliśmy się tacy. To świat chce, abyśmy za nim nadążyli. Czym innym są te hashtagi (słowa lub krótkie wyrażenia poprzedzone znakiem "#„) jak nie przełożeniem na życie codzienne, tego wszystkiego, co wkładają nam do głowy w szkole? Tam nie uczą nas samodzielnego, kreatywnego myślenia, tylko używania haseł, słów "kluczy". Aleksandra\n33 Memorandum Memorandum o Kształceniu Ustawicznym z 2000r. jest niezwykle ważnym aktem dla państw Zjednoczonej Europy. Założenie nr 5 Memorandum, mówi o konieczności zapewnienia dostępu do informacji i usług doradczych oraz aktywnym wychodzeniu do potencjalnych klientów z informacją zawodową i o uświadomieniu im ważności kolejnych decyzji edukacyjnych i zawodowych. Memorandum o Kształceniu Ustawicznym\n34 Rada Ministrów Edukacji Państw Członkowskich UE:\nRezolucja 2004 Rada Ministrów Edukacji Państw Członkowskich UE: „Zapewnienie usług poradnictwa zawodowego w systemie edukacji i kształcenia zawodowego, a w szczególności w szkołach odgrywa zasadniczą rolę w zagwarantowaniu, że podjęte przez młodzież decyzje dotyczące edukacji i planowania kariery zawodowej nie będą przypadkowe” Alicja Łukaszewicz sekretarz ZGSD Wewnątrzszkolny system doradztwa.\n35 Dolnośląska Strategia Innowacji\nPrzyszłość innowacyjna Dolnego Śląska zależy w pierwszym rzędzie od tego, czy regionalny system edukacji wykształci innowatorów. Innowatorom potrzebna jest szeroka wiedza ogólna, specyficzna wiedza szczegółowa, kreatywność, umiejętność uczenia się przez eksperymenty, kooperatywność i umiejętności komunikacyjne. Kształtowanie takich osobowości powinno zaczynać się już w przedszkolach.\n36 Dolnośląska Strategia Innowacji\nPlacówki oświatowe muszą kształtować kapitał społeczny, tzn. stwarzać okazje do budowania więzi opartych na zaufaniu i solidarności, ćwiczyć w działaniach kooperacyjnych, znacznie więcej uwagi poświęcać rozwiązywaniu problemów otwartych, o charakterze praktycznym. Należy wspierać środowiska nauczycielskie w wypracowaniu odpowiednich koncepcji. Edukacja dla Innowacji, w Strategii, Wrocław 2005\n37 Strategia Rozwoju Euroregionu Nysa\nStrategia Rozwoju ERN Strategia Rozwoju Euroregionu Nysa na lata 2014 – 2020 Opracowana w ramach projektu „Strategia Rozwoju Euroregionu Nysa” Nr CZ 3.22/3.1.00/ w ramach Programu Operacyjnego Współpracy Transgranicznej 2007 – 2013. Republika Czeska – Rzeczpospolita Polska\n38 Wizja Euroregionu Nysa\nEuroregion Neisse – Nisa – Nysa to obszar, który rozwija się dzięki współpracy transgranicznej pomiędzy władzami samorządowymi, organizacjami i ludźmi w każdej dziedzinie życia ludzkiego. Dzięki temu jego mieszkańcy korzystają ze wszystkich udogodnień i możliwości, jakie daje im położenie obszaru przygranicznego.\n39 Strategie Rozwoju Regionów\nAktualne dane opracowane przez Samorządy Terytorialne w zakresie kierunków rozwoju społecznego, gospodarczego i kulturalnego, kierunki te będą wyznacznikiem potrzeb na określone zawody i prowadzenia transgranicznej Orientacji Zawodowej.\n41 Dziękuję za uwagę Sukces\npolega na tym, że zdobywa się to, co się chciało. Szczęście polega na tym, że podoba się to, co się ma. Elbert Hubbart Tel\nPobierz ppt "Transgranicznej Orientacji Zawodowej"


ArtPark 2014 – strefa artystyczna » Strona 2 z 3\nPodobnie jak miniona edycja festiwalu, tegoroczny ArtPark został również połączony z „Dniami Śródmieścia” organizowanymi do roku 2012 przez Dzielnicę Śródmieście m.st. Warszawy. Obecna formuła imprezy przewiduje prezentacje działających na terenie Śródmieścia instytucji kultury oraz organizacji pozarządowych aktywnych szczególnie w dziedzinie kultury, reprezentujących społeczności lokalne oraz działających w sferze społecznej. W dniach 29–31 sierpnia park i scena będą oddane do ich dyspozycji.\nTydzień bez smartfona! Myślicie, że dacie radę? Amerykańscy abonenci będą mieli okazję sprawdzić to na sobie i dodatkowo wzbogacić się…


Ogrodzenia plastikowe kiedy skorzystasz. - ogrodyewa.pl\nakte 26 listopada 2021\nogrodzenia plastikowe Dwa najczęstsze rodzaje ogrodzeń z tworzyw sztucznych to winyl i PCV. Ogrodzenie winylowe, znane również jako PCV, wykonane jest z jednego tworzywa sztucznego. Płot z tworzywa sztucznego jest wykonany z kompozytu dwóch lub więcej tworzyw sztucznych. Materiały te są bardziej odporne na uszkodzenia spowodowane promieniowaniem UV, mają większą wytrzymałość i są również znane jako ogrodzenia syntetyczne. Na szczęście dostępnych jest wiele różnych rodzajów ogrodzeń syntetycznych. Przyjrzyjmy się każdemu rodzajowi ogrodzenia z tworzywa sztucznego.\nOgrodzenia plastikowe prosty „trik” na dajacy więcej prywatnośći oraz indywidialny styl naszego terenu.\nPierwszą poważną wadą winylu jest to, że nie trwa tak długo, jak inne rodzaje ogrodzeń. Po około roku, winyl zaczyna wyglądać proszek i odbarwiają. Jest on również toksyczny i nie może być poddany recyklingowi. Zacznie się również rozpadać na wysypiskach śmieci, pozostawiając za sobą toksyczne odpady. W przeważającej części drewno jest dobrym wyborem na ogrodzenie, ponieważ przetrwa przez dziesiątki, a nawet dziesiątki lat. Więc jeśli budujesz nowy dom, równie dobrze możesz wybrać plastik.\nOgrodzenia plastikowe przekonaj się z zalety ogrodzenia winylowych w około dom.\nKolejną zaletą plastiku jest to, że nie musi być malowane lub barwione jak drewniane ogrodzenia. Oznacza to, że można go używać przez długi czas bez obawy o to, że spadnie. Należy jednak zawsze sprawdzić gwarancję producenta, ponieważ tani winyl jest podatny na degradację. Cena ogrodzeń winylowych zależy od grubości materiału i jakości producenta. Można również zaoszczędzić pieniądze, kupując tańsze materiały i wybierając prosty projekt.\nOgrodzenia plastikowe to jednocześnie ochrona mienia także prywatność a za razem i więcej mniej konserwacji .\nDrugą zaletą plastiku jest jego trwałość. Większość ogrodzeń winylowych będzie trwała przez dwie dekady lub dłużej. Niektóre ogrodzenia winylowe są objęte dożywotnią gwarancją i nadają się do większości ustawień zewnętrznych. Co więcej, nie będą one odpryskiwać lub pękać. Co więcej, nie wymagają one regularnego malowania lub barwienia. W związku z tym, plastikowe ogrodzenie wytrzyma próbę czasu. Jeśli potrzebujesz trwałego ogrodzenia dla swojego domu, plastik może być najlepszą opcją.\nPlastikowe ogrodzenie może być zainstalowany w ciągu jednego dnia z niewielkim przygotowaniem. Może być łatwo zainstalowany, jeśli jest dobrze zrobione. Niektórzy konsumenci wolą plastikowe ogrodzenia DIY, ponieważ są one łatwe w instalacji i utrzymaniu. W przeciwieństwie do drewnianych ogrodzeń, plastikowe ogrodzenia kratowe są lekkie, odporne na owady i są dostępne w neutralnych kolorach. Jeśli nie masz czasu, aby zatrudnić profesjonalistę, możesz zdecydować się na jego instalację przez profesjonalistę.\nDrewniane ogrodzenie jest tradycyjnym wyborem ze względu na jego trwałość i estetykę. Wygląda bardziej elegancki i naturalny niż plastikowe ogrodzenie, ale jest droższy niż metalowy. Ponadto, jest to łatwiejsze w utrzymaniu niż ogrodzenia metalowego, i jest lepszy dla dzieci. Podczas gdy drewniane ogrodzenie może wydawać się bardziej trwałą opcją, plastikowe ogrodzenie będzie trzymać się lepiej w czasie. Jest trwały i nie rdzewieje ani nie pęka.\nOgrodzenia plastikowe właściwości nad metalowymi ogrodzeniami.\nPoliwęglanowe ogrodzenia są bardzo atrakcyjne i nie są podatne na blaknięcie lub rdzewienie. W rzeczywistości wielu właścicieli domów woli ogrodzenia winylowe od drewna i ogrodzeń z ogniwami łańcucha. Oprócz tego, że są atrakcyjne, ogrodzenia z poliwęglanu są trwałe. Podczas gdy drewno i ogniwo łańcucha są mniej trwałe, są one nadal atrakcyjne i mogą być używane do szklarni. Są one również bardziej opłacalne. Przy niewielkiej inwestycji, można zrobić ładny zysk na instalacji nowego plastikowego ogrodzenia.\nPłoty plastikowe są lekkie i można je łatwo zainstalować w ogrodzie. Można kupić zestaw, który zawiera szeroką gamę akcesoriów. Panele mogą być montowane razem i mocowane za pomocą pierścieni. Po zbudowaniu ogrodzenia, można poprowadzić przewód elektryczny wzdłuż górnej części. W zależności od potrzeb, można również uzyskać zestaw, który zawiera bramę. Płot winylowy jest najbardziej opłacalną opcją. Oprócz tego, że jest lekki i trwały, ogrodzenie PCV nie będzie gnić lub przyciągać szkodników.\nWybierając plastikowe ogrodzenie, ważne jest, aby rozważyć, jak będzie ono zainstalowane. Metalowe ogrodzenie będzie musiało być zainstalowane przez profesjonalistę. Drewniany płot będzie musiał być naprawiony przez profesjonalistę. Niemniej jednak, plastikowe ogrodzenie nie będzie tak ciężkie jak drewniane. Metalowy płot ogrodowy jest świetną opcją dla Twojej nieruchomości, ponieważ nie wymaga dużo pracy przy instalacji. Jest również droższy niż płot z drewna, ale będzie można go łatwo naprawić.\nekrany akustyczne Ogrodzenia akustyczne i sprzęt sprzedażowy dla domów i firm Oto sposoby, w jakie możemy wykorzystać ekrany akustyczne do kontrolowania tłoku i ruchu ulicznego. Za pomocą ekranów akustycznych i ogrodzeń wykonanych z paneli akustycznych można stworzyć sposób na bezpieczne poruszanie się ludzi po swoich stanowiskach pracy nawet w hałaśliwym otoczeniu. ekrany akustyczne Ekran akustyczny, […]


STATUT MUZEUM LUBELSKIEGO W LUBLINIE. Rozdział 1. Postanowienia ogólne - PDF\nDownload "STATUT MUZEUM LUBELSKIEGO W LUBLINIE. Rozdział 1. Postanowienia ogólne"\n1 W uzgodnieniu data Załącznik do Uchwały Nr../2015 Sejmiku Województwa Lubelskiego z dnia 2015 r. STATUT MUZEUM LUBELSKIEGO W LUBLINIE Rozdział 1 Postanowienia ogólne 1. Muzeum Lubelskie w Lublinie, zwane dalej Muzeum, jest instytucją kultury prowadzoną jako wspólna instytucja kultury ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zwanego dalej Ministrem, i Województwa Lubelskiego, działającą w szczególności na podstawie: 1) ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 2012 r. poz. 987), zwanej dalej ustawą o muzeach ; 2) ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2012 r. poz. 406, z 2014 r. poz. 423 oraz z 2015 r. poz. 337), zwanej dalej ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej ; 3) ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r. poz oraz z 2015 r. poz. 397), zwanej dalej ustawą o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami ; 4) umowy w sprawie prowadzenia jako wspólnej instytucji kultury - Muzeum Lubelskiego w Lublinie, zawartej dnia 19 września 2005 r., zwanej dalej umową ; 5) statutu Muzeum jest wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów prowadzonego przez Ministra, pod numerem PRM/49/ Muzeum jest wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Województwo Lubelskie, pod numerem RIK Muzeum posiada osobowość prawną. 3. Minister i Województwo Lubelskie zapewniają środki potrzebne do utrzymania i rozwoju Muzeum oraz bezpieczeństwo zgromadzonym zbiorom Siedzibą Muzeum jest Lublin. 2. Terenem działania Muzeum jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej i zagranica. 5. Muzeum używa okrągłej pieczęci z wizerunkiem orła ustalonym dla godła Rzeczypospolitej Polskiej oraz nazwą Muzeum w otoku w brzmieniu: Muzeum Lubelskie w Lublinie.\n2 Rozdział 2 Zakres działania Muzeum 6. Do zakresu działania Muzeum należy upowszechnianie wartości historycznych i artystycznych kultury polskiej i światowej. 7. Muzeum prowadzi działalność w szczególności przez: 1) gromadzenie zabytków i materiałów dokumentacyjnych w zakresie określonym w 8, pozyskiwanych w drodze zakupów, przyjmowania darowizn, zapisów, przekazów, depozytów oraz badań terenowych; 2) katalogowanie i naukowe opracowywanie zgromadzonych zbiorów; 3) przechowywanie gromadzonych zabytków, w warunkach zapewniających im właściwy stan zachowania i bezpieczeństwo, oraz magazynowanie ich w sposób dostępny do celów naukowych; 4) zabezpieczanie i konserwację zbiorów oraz zabezpieczanie stanowisk archeologicznych; 5) urządzanie wystaw stałych i czasowych; 6) organizowanie i prowadzenie badań i ekspedycji naukowych, w zakresie wynikającym z działalności Muzeum; 7) prowadzenie działalności edukacyjnej; 8) udostępnianie zbiorów do celów naukowych i edukacyjnych; 9) zapewnianie właściwych warunków zwiedzania oraz korzystania ze zbiorów i zgromadzonych informacji; 10) prowadzenie działalności wydawniczej w zakresie wynikającym z działalności Muzeum; 11) organizowanie koncertów, konkursów, szkoleń, sesji, spotkań autorskich oraz innych przedsięwzięć promujących Muzeum i zbiory; 12) popieranie działalności artystycznej i upowszechniającej kulturę; 13) współpracę z polskimi i zagranicznymi muzeami, administracją rządową i samorządową, organizacjami pozarządowymi, instytucjami kultury, a także innymi osobami prawnymi, jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej oraz osobami fizycznymi. 8. Muzeum gromadzi zbiory z zakresu archeologii, historii, sztuki, literatury, kultury materialnej, etnografii, numizmatyki, wojskowości, geografii, krajoznawstwa oraz przyrody, w tym m. in.: 1) malarstwo, rysunek, grafikę, rzeźbę; 2) przedmioty użytkowe i rzemiosło artystyczne; 3) przedmioty uzyskane w trakcie badań archeologicznych prowadzonych na terenie Lublina i okolic; 4) dokumenty archiwalne (drukowane i rękopisy), przekazy ikonograficzne; 5) numizmaty, medalierstwo i falerystykę. Rozdział 3 Organizacja Muzeum 9. W skład struktury organizacyjnej Muzeum wchodzą następujące oddziały: 1) Oddział - Muzeum Historii Miasta Lublina; 2) Oddział - Muzeum Martyrologii Pod Zegarem ; 3) Oddział - Muzeum Literackie w Lublinie, z filiami: a) Filią - Muzeum Józefa Czechowicza w Lublinie, b) Filią - Muzeum Dworek Wincentego Pola w Lublinie; 4) Oddział - Muzeum Literackie w Nałęczowie, z filiami: a) Filią - Muzeum Bolesława Prusa w Nałęczowie, Strona 2 z 5\n3 b) Filią - Muzeum Stefana Żeromskiego w Nałęczowie; 5) Oddział - Muzeum Regionalne w Kraśniku, z Filią - Muzeum 24 pułku ułanów. 10. Szczegółową organizację wewnętrzną Muzeum, w tym zakres zadań komórek organizacyjnych, stanowisk pracy, Oddziałów i Filii, określa regulamin organizacyjny nadawany przez dyrektora Muzeum po zasięgnięciu opinii Ministra, Zarządu Województwa Lubelskiego oraz opinii działających w Muzeum organizacji związkowych i stowarzyszeń twórców. Rozdział 4 Organy nadzorujące, organ zarządzający oraz organy doradcze i sposób ich powoływania 11. Ogólny nadzór nad Muzeum sprawuje Minister, a nadzór bezpośredni Zarząd Województwa Lubelskiego Przy Muzeum działa Rada Muzeum w zakresie określonym w art. 11 ustawy o muzeach. 2. Rada Muzeum składa się z 15 członków. 3. Członków Rady Muzeum powołuje i odwołuje Zarząd Województwa Lubelskiego, w trybie art. 11 ust. 5 pkt 1 ustawy o muzeach, w tym co najmniej po jednej osobie wskazanej przez Ministra i przez Zarząd Województwa Lubelskiego. 13. Muzeum zarządza dyrektor, którego powołuje i odwołuje Zarząd Województwa Lubelskiego w uzgodnieniu z Ministrem, w trybie i na zasadach określonych w obowiązujących przepisach Dyrektor odpowiada za prawidłową realizację działalności statutowej oraz właściwe gospodarowanie mieniem i środkami finansowymi Muzeum. 2. Do zakresu działania dyrektora należy w szczególności: 1) nadzór nad zbiorami i ich ewidencjonowaniem oraz nad majątkiem Muzeum; 2) reprezentowanie Muzeum na zewnątrz; 3) przedstawianie Ministrowi, Zarządowi Województwa Lubelskiego i właściwym instytucjom planów rzeczowych i finansowych, sprawozdań oraz wniosków inwestycyjnych; 4) nadzór nad redakcją publikacji muzealnych; 5) wydawanie zarządzeń; 6) nadzór nad kontrolą wewnętrzną; 7) zawieranie i rozwiązywanie umów o pracę z pracownikami Muzeum oraz zawieranie innych umów cywilnoprawnych; 8) tworzenie warunków umożliwiających planowanie i realizowanie w Muzeum zadań obronnych oraz zadań w obszarze zarządzania kryzysowego, określonych odrębnymi przepisami Dyrektor zarządza Muzeum przy pomocy dwóch zastępców. 2. Zastępców powołuje i odwołuje dyrektor w uzgodnieniu z Ministrem i Zarządem Województwa Lubelskiego W Muzeum mogą działać kolegia doradcze, zwane dalej kolegiami, utworzone na zasadach określonych w art. 12 ust. 1 ustawy o muzeach. 2. Zakres działania kolegium określa dyrektor. 3. W skład kolegium mogą wchodzić pracownicy Muzeum lub osoby spoza Muzeum. 4. Członków kolegium powołuje i odwołuje dyrektor. 5. Liczba członków kolegium nie może przekraczać 9 osób. Strona 3 z 5\n4 6. Posiedzenia kolegium zwołuje dyrektor albo upoważniony przez niego członek kolegium. 7. Posiedzeniu kolegium przewodniczy dyrektor albo upoważniony przez niego członek kolegium. 8. W posiedzeniu kolegium, bez prawa udziału w głosowaniu, mogą brać udział rzeczoznawcy spoza składu kolegium, zapraszani przez dyrektora. Rzeczoznawcy mogą otrzymywać honoraria za zlecone ekspertyzy i opinie na zasadach określonych odrębnymi przepisami. 9 Kolegium wyraża opinie w formie uchwał, które są przyjmowane zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy składu kolegium. W przypadku równej liczby głosów decyduje głos osoby, która przewodniczy kolegium. 10. Z posiedzenia kolegium sporządza się protokół. 11. Obsługę biurową i organizacyjną kolegium zapewnia Muzeum. Rozdział 5 Gospodarka finansowa Muzeum Muzeum prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, umowie oraz innych obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa. 2. Podstawą gospodarki finansowej Muzeum jest plan finansowy ustalony przez Dyrektora, z zachowaniem wysokości dotacji Ministra i Województwa Lubelskiego. 18. Majątek Muzeum wykorzystuje się do celów wynikających z zakresu działania Muzeum. 19. Źródłami finansowania działalności Muzeum są: 1) dotacje przekazywane przez Ministra i Województwo Lubelskie, w tym: a) podmiotowe na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów, b) celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, c) celowe na realizację wskazanych zadań i programów; 2) przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego; 3) przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych; 4) dotacje z budżetu jednostek samorządu terytorialnego; 5) środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł Muzeum prowadzi, jako dodatkową, działalność gospodarczą według zasad określonych w obowiązujących przepisach, w zakresie: 1) usług związanych z obsługą ruchu turystycznego; 2) usług szkoleniowych i usług edukacyjnych, związanych z działalnością statutową; 3) sprzedaży towarów i usług; 4) produkcji i sprzedaży kopii muzealiów oraz przedmiotów o charakterze pamiątkarskim; 5) organizowania imprez artystycznych, konferencji, spotkań okolicznościowych, kongresów i targów; 6) usług konserwatorskich, fotograficznych, plastycznych, digitalizacyjnych i wydawniczych; 7) wykonywania badań archeologicznych, ekspertyz i opinii, z zakresu wynikającego z działalności Muzeum; 8) wykonywania oceny czasu powstania zabytku oraz wyceny jego wartości dla celów wywozowych, określonych w ustawie o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami; 9) wynajmu i dzierżawy majątku ruchomego i nieruchomego; 10) usług reklamowych; 11) usług gastronomicznych. Strona 4 z 5\n5 2. Dochód z działalności gospodarczej Muzeum przeznacza się na realizację zadań statutowych Do dokonywania czynności prawnych w imieniu Muzeum, w tym do składania oświadczeń woli w zakresie jego praw i zobowiązań majątkowych jest uprawniony dyrektor. 2. Dyrektor może ustanawiać pełnomocników do dokonywania czynności prawnych w imieniu Muzeum, określając zakres pełnomocnictwa. 3. Udzielenie i odwołanie pełnomocnictwa podlega ujawnieniu w rejestrze instytucji kultury, o którym mowa w 2 ust. 2, za wyjątkiem pełnomocnictw procesowych. Rozdział 6 Postanowienia końcowe 22. Połączenia, podziału lub likwidacji Muzeum może dokonać Sejmik Województwa Lubelskiego w trybie i na zasadach określonych w obowiązujących przepisach, z uwzględnieniem postanowień umowy. 23. Zmian statutu dokonuje się w trybie określonym dla jego nadania. Strona 5 z 5