Witajcie w Świecie Mestyrii – MustelaDot\nWitajcie w Świecie Mestyrii\n27 października, 2018 9 Maj, 2020 ~ Martyna\nDziś chciałam wam zaprezentować fragment powieści, nad którą obecnie pracuję. Przy owej partii tekstu miałam okazję współpracować ze wspaniałą redaktorką i publicystką, Justyną Karolak – zachęcam do zajrzenia na jej stronę karolakowo.pl 🙂 Znajdziecie tam wiele pomocnych i ciekawych artykułów.\nNiestety edytor tekstu na blogu ma ograniczone opcje, więc wcięcia akapitów musiałam dodawać ręcznie (o zgrozo!), by jako tako doprowadzić tekst do porządku. Być może nie dostrzegam jakiegoś magicznego przycisku. Mimo to mam nadzieję, że tekst jest raczej czytelny. No i życzę miłej lektury!\nDotarł do wioski po zmroku. Zimno przenikało go do kości, a wśród skupiska głównie drewnianych chat królowały pustki. Zasypanymi ścieżkami nie przemieszczał się ani przechodzień. Pochodnie paliły się tylko przed jednym podłużnym domostwem połączonym z oborą, należącym do starszyzny osady. Za pozamykanymi okiennicami pozostałych siedlisk gdzieniegdzie pobłyskiwały słabe światła. Z szynku znajdującego się bliżej centrum Purgi dochodziło echo rubasznych rozmów. Skierował się tam, a kiedy mijał kapliczkę poświęconą Nive, wykonał kilka nerwowych ukłonów.\nGdy już znalazł się wewnątrz, konwersacje ucichły i wszystkie pary oczu powędrowały w jego stronę. Chłopi nadal podchodzili do niego z nieufnością, mimo że przebywał w wiosce już wiele dni. Stojąc w progu, skinął głową, pozdrawiając wszystkich obecnych. Jedni pomruczeli coś pod nosami, inni po prostu się odwrócili, by kontynuować swoje rozmowy, teraz już przyciszone. Tylko szynkarka nadal nie spuszczała go z oczu.\nPrzywyknął już do takiego traktowania. Wyminął siedzących przy ławach wieśniaków, krocząc ku schodom prowadzącym na piętro. Rzucił okiem na prostokątne, otoczone niewielkimi kamiennymi bloczkami palenisko w centrum pomieszczenia. Na stojaku, wykonanym z dwóch solidnych belek i wbitego między nie pręta, wisiały dwa kotły. Do nosa Lederga dotarł zapach zupy rybnej, do ust napłynęła ślina. A jednak zrezygnował z wieczornej strawy. Był zbyt zdenerwowany, przejęty tym, co go spotkało, a nieprzyjemna atmosfera nie zachęcała do pozostania wśród miejscowych.\nNa piętrze znajdowały się dwie małe izby przeznaczone dla z rzadka zjawiających się gości. Zamknąwszy za sobą drzwi jednej z nich, mag zrzucił z siebie wierzchnie odzienie i usiadł na łóżku. Po całym dniu wędrówki był wykończony i przemarznięty, ale wiedział, że jeszcze długo nie zmruży oka. Przyciągnął pod nogi drewnianą skrzynię z płaską pokrywą i rzucił na nią wyciągnięty z sakwy notatnik, niemal przewracając kałamarz, który wcześniej tu pozostawił. Utkwił spojrzenie w piórze leżącym tuż obok. Pulsowało mu w skroniach. Przez całą drogę do wioski próbował pozbierać myśli.\nSłyszał doniesienia o pomiotach cienia, o ich przygodnych atakach na podróżnych i kilku rzeziach dokonanych w wioskach. Sam spotkał się z demonem pierwszy raz i nadal nie potrafił wygonić z głowy obrazu czerwonych ślepi osadzonych głęboko na płaskiej, upiornej twarzy. Złapał za pióro, chcąc zanotować wszystko, czego był świadkiem, i popadł w zwątpienie. Czy dobrze postąpił? Czy nie powinien chociaż spróbować zlikwidować potwora? Co, jeśli pomiot cienia wyjdzie ze swojej kryjówki i zaatakuje mieszkańców Purgi? Zdawał się czegoś strzec, możliwe, że nie miał zamiaru opuszczać mrocznego legowiska, ale mag obawiał się, że to tylko jego własne złudzenie. Raptem powróciła do niego myśl o dziecku, o którym w całym tym stresie zapomniał. Zimno spełzło mu po kręgosłupie. Czy zostawił tego chłopca na łaskę demona, skazał go na śmierć?\nSzkicując pomiot, zastanawiał się nad tym, skąd on mógł się tam wziąć. Istniały tylko dwie możliwości: albo sam wypełznął z głębokich podziemi, albo został przyzwany przez czarnego maga…\nPióro na moment zawisło nieruchomo nad pergaminem. Do głowy Lederga wpadła pewna myśl, lecz na razie ją odgonił, nie chcąc nawet rozważać tej możliwości.\nObudził się, gdy tylko zaczęło świtać. Skronie zrosił mu pot – pozostałość po koszmarach, które towarzyszyły mu do połowy nocy, kiedy wreszcie z trudem zasnął. Zanim poprzedniego wieczora udał się na spoczynek, zszedł jeszcze do baru. Spojrzenia, które dotąd były przepełnione jedynie podejrzliwością, stały się zimne i wrogie. Zbywali go milczeniem, wzruszali barkami albo z przekonaniem odpowiadali, że nic nie wiedzą o żadnym chłopcu, że żadne dziecko z wioski nie zniknęło. Najdziwniej zachowała się szynkarka, która usłyszawszy jego rozmowy z innymi, z przerażenia wytrzeszczyła oczy, wymieniła kilka słów z właścicielem przybytku i ulotniła się w pośpiechu. Lederg nie chciał śledzić jej po nocy, by nie narazić się na jeszcze większą wrogość, dlatego odłożył rozmowę z nią na później.\nMiał nadzieję, że kobieta pojawi się dziś w swoim miejscu pracy, i już układał w głowie pytania, jakie jej zada. Musiał być bardzo taktowny i ostrożny, by jeszcze bardziej jej nie wystraszyć.\nW rogu izby, na wysłużonym taborecie, stało wiadro zimnej wody. Lederg obmył twarz z potu i oczyścił skórę mokrą płócienną szmatą. Kiedy nałożył na siebie dzienne szaty, do jego uszu dotarł zgiełk. Kobiecy wrzask sprawił, że włosy stanęły mu dęba. Otworzył okiennice i wyjrzał na zewnątrz.\nNa ścieżce przed przybytkiem panowało spore zamieszanie. Gromada ludzi otaczała ciemnowłosą szynkarkę. Jeden z mężczyzn popchnął ją i z płaczem padła w śnieg. Przez ciżbę przebiła się starucha, najważniejsza ze starszyzny. Dopadła do kobiety, złapała ją za ramiona, po czym z niespodziewaną siłą uderzyła w twarz. Pozostałe członkinie starszyzny, tylko nieco młodsze, ze zgorszeniem kręciły głowami.\nLederga opanowała wściekłość, krew nabiegła mu do twarzy, tętno przyspieszyło. Nie zastanawiając się zbyt długo, wybiegł z pokoju, w pośpiechu wciskając ramiona w rękawy ciężkiego wierzchniego odzienia. Na parterze nie było nikogo – jak nigdy. Nad wygaszonym paleniskiem wisiały opróżnione kotły.\nWypadł z szynku i ruszył na ciżbę. Złapał jakiegoś wieśniaka za bark i odepchnął go. To samo zrobił z następnym, ale jeszcze kolejny nie dał się tak łatwo. Odwrócił się i uderzył maga rękami w pierś, odpychając go.\n– Nie wtrącajcie się! – krzyknął chłop.\nLederg zacisnął pięści, mierząc go wzrokiem.\n– Co się tu wyprawia? – zapytał zimno.\nUwaga ciżby skoncentrowała się na nim, otoczyli go, na razie pozostawiając płaczącą w śniegu kobietę.\n– To nie wasza sprawa, przybyszu. – Wyszła mu naprzeciw starsza wioski, siwa, chuda kobieta o twarzy naznaczonej głębokimi zmarszczkami i bliznami po ospie. Miała na sobie ciężkie korale. – Odejdźcie zająć się swoimi sprawami.\n– Właśnie się nimi zajmuję. – Mag przetoczył wzrokiem po niespokojnym tłumku, by ostatecznie utkwić go w skulonej szynkarce. – Czym ta kobieta zasłużyła sobie na takie traktowanie?\n– Kobieta, panie?! – wybuchnął nagle jeden z mężczyzn. – Toż to demoniczna nierządnica! Przekleństwo sprowadziła na naszą wieś, teraz musi przejąć je na własne barki!\nKolejny wieśniak, zainspirowany przemową towarzysza, rzucił się w stronę szynkarki, by chwycić ją za włosy.\n– Przeklęta kurwo, musisz zrobić, co do ciebie należy!\nLederg wyciągnął rękę i chwycił chłopa mocą telekinezy. Wykonując zamaszysty gest, oderwał go od kobiety i rzucił nim w zaspę. Tłumek przepełniły okrzyki oburzenia i przerażenia, część wieśniaków wycofała się. Ci, którzy nieustępliwie zagradzali magowi drogę, wkrótce rozstąpili się pod naporem fal telekinezy.\n– Póki tu jestem i póki nie dowiem się, czego chcecie od tej kobiety, nikt nie położy na niej nawet palca. – Lederg zasłonił nieszczęsną ofiarę i niedługo potem poczuł, jak drżące ramiona obejmują mu kolana; krucha sylwetka przycisnęła się do jego nóg.\nStarsza wioski z niesmakiem patrzyła na tę scenę, jednak nie odważyła się podejść bliżej. Rozejrzała się w poszukiwaniu wsparcia, lecz ciżba nie była już tak zbita, kobiety wycofały się daleko, mężczyźni pobledli ze strachu.\n– Panie magu, nie wiecie, z czym macie do czynienia – wycedziła starucha. – Pomagając tej przeklętej dziewce, sprowadzacie na siebie nieszczęście. I kto wie, czy nie na nas!\n– Nie sądzę, bym mógł wywołać zło większe od tego, które wyrządzacie tu sami. – Przeniósł wzrok na przyczepioną do siebie kobietę i przybrał łagodniejszy wyraz twarzy. – Powstań, dziewczyno. Nic ci nie grozi.\nPatrzyła na niego para przepełnionych łzami oczu, ale z jakiegoś powodu nie ogarnęło go współczucie. W młodej twarzy szynkarki tkwiło coś niedobrego. Nie chciał oceniać na podstawie przeczuć, tym bardziej po tym, czego właśnie był świadkiem, ale nagle nie mógł oprzeć się wrażeniu, że kobieta wcale nie zasługiwała na ratunek. Mimo wszystko pomógł jej wstać i przytrzymał za ramię, bo ledwo trzymała się na miękkich nogach. Uczepiła się go mocniej i niczym zaszczute zwierzę łypnęła w stronę starszej wioski.\n– Matko, on to może zrobić – wymamrotała.\nLederg wyprostował się, nie rozumiejąc. Starucha nazywana matką przez wszystkich mieszkańców Purgi patrzyła gniewnie.\n– Oto, jak się wam odwdzięcza! – zagrzmiała zachrypniętym głosem. – Ostrzegałam was, panie!\n– Matko! – zawyła kobieta, raptem rzucając się do kolan staruchy, która natychmiast się odsunęła i splunęła. – Czemu narażać kogokolwiek z wioski?! Obcy może to zrobić, włada magią, odpędzi od siebie nieszczęście!\n– Tchórzliwa dziewko. – Starsza drgnęła w stronę szynkarki, ale zatrzymała się pod srogim spojrzeniem maga. – To twoje dziecko. Ty musisz je zabić.\nLederg wstrzymał oddech. Zgromadzeni zaczęli coś wykrzykiwać, ale nie zrozumiał, bo jego myśli uciekły gdzieś daleko.\n– Co to ma znaczyć? – odezwał się w stłumiony sposób, kiedy okrzyki już ucichły.\n– Błagam, matko! Dajcie mi szansę wyjaśnić! Niech obcy się tym zajmie, dla dobra naszej wsi!\nStarucha powiodła wzrokiem po ciżbie, wśród której przetoczyły się szepty i kilka przekleństw. Niechętnie skinęła głową.\n– To twoja ostatnia szansa na odkupienie, nałożnico demonów.\nKobieta zaprowadziła maga do swojej chaty. Niewielkie domostwo podzielone było na dwie izby. Zgadując po smrodzie i dobiegających zza ściany odgłosach, w jednej z nich musiały być co najmniej dwie świnie. Kobieta wyjaśniła, że jej mąż jest rzeźnikiem.\n– Zamiast udzielać pomocy mężowi, pracujesz u boku szynkarza? – zapytał Lederg, siadając na ławce długiej na szerokość izby, która dzieliła pomieszczenie na dwa niby‑segmenty.\nW jednym z nich znajdował się w rogu piec z gliny i kamieni, w pobliżu którego rozsypano stertę drewna i rozrzucono worki, w większości puste. W drugim umiejscowiona została prycza, całkiem solidna ława zastawiona glinianymi naczyniami, plecione kosze i nieduża skrzynia.\n– Muszę, panie. – Kobieta przysiadła na skraju siennika, opuściła głowę. – Mąż skąpi mi nawet jedzenia. A i tak jest łaskawy, że pozwala mieszkać ze sobą pod jednym dachem. Szynkarz niedawno stracił żonę, potrzebna mu była dodatkowa para rąk do pracy.\nLederg pokiwał głową, coraz pewniejszy swoich podejrzeń.\n– Jak ci na imię? – Postanowił zacząć tę rozmowę łagodnie.\n– Szebora, panie. Ta, która zawsze podejmuje walkę.\nZdradzanie znaczenia swojego imienia, jeśli imię takowe miało, było zwyczajem panującym wśród niektórych prowincji Nivelos, choć nie zawsze chętnie praktykowanym. Ci, których miana nie hołubiły dobrych cech, a raczej wspominały o złych, zwykle odchodzili od owej praktyki w nadziei, że rozmówca nie zna starego, zanikającego już języka wystarczająco dobrze. Sam Lederg należał do tych, którzy cierpieli przez nadane im miano.\n– Szebora – powtórzył. – Powiedz mi, proszę: czy dziecko, które widziałem w jaskini na wschód stąd, jest twoim synem?\nPoruszyła się niespokojnie, skuliła, jakby szykowała się na przyjęcie ciosu.\n– Czemu jest tam, a nie tutaj, z tobą?\nSzebora ukryła twarz w dłoniach, zaczęła drżeć.\n– Panie, to dziecko jest przeklęte jeszcze bardziej niż ja – przemówiła jękliwie. – Włada czarną magią! Musieliśmy je przepędzić!\nLederg przysunął się bliżej pieca, chociaż przenikającego go teraz zimna nie przegoniłby żaden ogień.\n– Jak długo…? Od jak dawna dziecko tam przebywa?\n– Płynie już trzecia faza, odkąd przegnaliśmy tego potwora – wycedziła kobieta. – Na Nive i wszystkich bogów! Sądziliśmy, że dawno już zdechł.\nMag poczuł ogromną ochotę, by uderzyć kobietę, którą parę chwil temu sam ratował przed przemocą.\n– Czemu starsza zażądała dziś, byś go zabiła?\nKobieta podniosła na niego wzrok. W jej oczach błysnął gniew.\n– To wszystko przez was, panie. Gdybyście tu nie przybyli, gdybyście nie zaczęli wypytywać… Nikt się nie spodziewał, że to małe monstrum przeżyje do tej pory.\nLederg wpatrywał się w kobietę srogo, ale kontynuowała niespodziewanie śmiało:\n– Widzicie, panie, wiedzieliśmy, że ten potwór jest przeklęty, od chwili narodzin. Jego twarz… była skażona.\nWorek na głowie – przypomniał sobie mężczyzna. Nigdy wcześniej nie słyszał, żeby czarni magowie byli zewnętrznie naznaczeni czy okaleczeni. Nie potrafił więc sobie wyobrazić, o czym dokładnie może mówić matka dziecka.\n– Och, panie, nie chcecie tego zobaczyć! – zawołała kobieta, krzywiąc się z wielką odrazą. – Nie mogę zapomnieć, jak przyciskałam tę wstrętną małą główkę do własnej piersi! Bogowie, a potem pojawiły się te… obrazy, wizje. Jak tylko się go dotknie… Nie zrozumiecie, panie, sami musicie się przekonać. Wtedy pojmiecie, dlaczego chciałam udusić to monstrum własnymi rękami, żeby zgniło! Ale nie mogłam. – Nagle zaniosła się płaczem. – Nie mogłam, bo przecież doprowadzenie do śmierci dziecka… na dodatek własnego, bogowie! Jakie nieszczęście by to na mnie sprowadziło? Na całą wioskę! Więc odchowaliśmy tego potwora. Jak tylko wystarczająco podrósł, trzymaliśmy go w izbie dla zwierząt, zamykaliśmy go tam, by nie szwendał się po wiosce i nie straszył ludzi, ale on zawsze uciekał! Chował się w opuszczonej stajni, a gdy śniegi topniały, spędzał tam nawet noce.\nLederg nie potrafił wydusić słowa. Strach przed czarną magią nawet w połowie nie usprawiedliwiał postępowania, o jakim opowiadała mu ta kobieta. Gotowało się w nim, a jednak słuchał dalej.\n– Za długo pozwalaliśmy mu żyć pośród nas – kontynuowała, głośno pociągając nosem. – Kiedy obudziły się w nim te… magiczne moce, starszyzna postanowiła, że musimy zaryzykować. Że nie możemy dłużej go tu trzymać. Należało go wygnać i modlić się, by bogowie nie obwinili nas za jego śmierć.\n– Ile cykli ma to dziecko? – Lederg wpatrywał się w przestrzeń przed sobą; ledwo przeciskał słowa przez gardło.\n– Sześć, panie.\nWcześnie – pomyślał. Zwykle magiczne zdolności budziły się u dzieci po ósmym do dziesiątego cyklu. Choć moce płynęły w żyłach magów od urodzenia, potrzebowały czasu, by się aktywować.\n– Czy jesteś pewna, że magia, której dziecko zaczęło używać, jest czarna?\n– Panie, nie dało się jej z niczym innym pomylić. Czarny ogień na jego rękach, z niebieską poświatą. I te… bogowie, cóżkolwiek to jest, mógłby tym rozpruć, rozszarpać na kawałki!\nLederg poczuł, że ręce zaczynają mu drżeć. Zacisnął je na kolanach. Przed oczami stanął mu pomiot cienia strzegący tunelu w jaskini. To ten chłopiec przyzwał demona – pomyślał ze zgrozą.\n– Czy oprócz czarnej magii… zaobserwowaliście coś jeszcze?\nKobieta kiwała głową, ocierając łzy z policzków.\n– Rzucał przedmiotami, podnosił nawet te dużo cięższe od siebie, nie dotykając ich! A kiedy za którymś razem mąż zbił go za to do krwi, on poświecił na siniaki blaskiem bijącym mu z rąk, i zniknęły!\nTelekineza i zdolności uzdrawiające? – zdumiał się w myślach Lederg. Nie spotkał nigdy wcześniej maga, który posiadłby władzę nad więcej niż jedną magiczną zdolnością umysłu. Jeden żywioł, jedna zdolność – taka była zasada. Podniósł się z miejsca z dłońmi zaciśniętymi w pięści.\n– A więc uznaliście, że skoro to dziecko nadal żyje, jednak trzeba wziąć sprawę w swoje ręce?\nKobieta skuliła się jeszcze bardziej pod spojrzeniem, którym ją obdarzył. Pokiwała głową.\n– Starsza była wściekła. Wszyscy sądzą, że po kryjomu pomagałam dziecku przetrwać. Jak mogłabym to robić?! A jednak starsza zażądała, bym je zabiła, ściągając gniew bogów na siebie. To okrutne! – zawyła, a Lederg poczuł do niej wstręt. – Dlaczego mam narażać się na nieszczęście, dlaczego? Czy niewystarczająco wycierpiałam, zmuszona odchować tego potwora?! Czy niewystarczająco cierpiałam, znosząc oskarżenia o spółkowanie z demonami?!\nMag pomyślał, że to bardzo ironiczne, że wioska rządzona przez kobiety w pierwszej kolejności szuka winy u jednej z własnego grona. Z pewnością przez myśl im nie przeszło, że to mąż Szebory mógł zawinić. Pewnie uznano go za ofiarę okrutnego losu. Lederg natomiast sądził, że wina prawdopodobnie leży po niczyjej stronie.\n– Pozwól, że w czymś cię uświadomię, kobieto. Nawet ty musisz wiedzieć o Varanside. – Gdy roztrzęsiona szynkarka pokiwała głową, tłumaczył dalej: – Najpewniej wierzysz, że to od niej pochodzi czarna magia. A czy wiesz, jak ją przekazuje? Jeśli nie przez lędźwie swoich czarnych magów, krąży po świecie w postaci niewidzialnej energii. Krąży i może naznaczyć każde ludzkie dziecko, zarówno narodzone, jak i to noszone jeszcze pod sercem. Tak właśnie stało się z twoim: zostało dotknięte, gdy jeszcze byłaś brzemienna.\nSzebora spoglądała na niego bez zrozumienia, szklącymi się oczami. Mag odwrócił głowę, nie mogąc na nią patrzeć.\n– Zmierzam do tego, że zrodzenie czarnego maga nie musiało wiązać się z żadnym spółkowaniem. Warto, byś uświadomiła w tym resztę.\n– Panie… Oni nie pojmą, nie uwierzą, a wy… Jesteście magiem. – Kobieta pochyliła głowę i uczepiła się jego szaty. Natychmiast wyszarpnął materiał z jej rąk. – Błagam was, panie… Zdejmijcie ze mnie to brzemię. Jeśli go nie zabiję, cała wieś mnie wyklnie. Jeśli zaś zrobię, czego chcą, spadnie na mnie gniew bogów. A wy…\n– Mogę go zabić i uniknąć kary? – wtrącił się szorstko.\n– Wy przynajmniej macie szansę się obronić!\nLederg chciał dziękować losowi za przekonania, jakimi kierowali się mieszkańcy wioski – dziecko przeżyło do tej pory tylko z powodu wiary w to, że mordercę spotka wielkie nieszczęście – lecz był wściekły. Wściekły na cały świat, wiedział bowiem, że nie tylko ci ludzie są gotowi zabijać ze strachu przed czarną magią. Wiedział, że gdyby to dziecko urodziło się gdziekolwiek indziej, spotkałby je taki sam albo nawet i gorszy los. Sam również się bał. Zdawał sobie sprawę, że chłopiec, któremu teraz z całego serca współczuł, w przyszłości mógł stać się niebezpiecznym szaleńcem.\n– Czy dziecko ma jakieś imię? – zapytał, nie patrząc na Szeborę.\n– Czy jesteś głucha, kobieto? Pytałem o imię dziecka.\n– Starszyzna nie zgodziła się naznaczyć go imieniem, ale… – Siennik zatrzeszczał, kobieta kręciła się na miejscu nerwowo, jakby wzbraniała się przed wypowiedzeniem jakiegoś bezeceństwa. – Namir… Kiedy jeszcze nosiłam tego potwora w swoim łonie, nie wiedząc, czym jest, chcieliśmy nadać mu imię Namir. Ten, dzięki któremu nastanie pokój.\n– Namir… – Lederg skrzywił się z goryczą.\n– Tak. – Kobieta była zgorszona, głos nadal jej drżał, choć opanowała już płacz. – A jednak to tylko potwór niosący zło.\nMag odwrócił się gwałtownie, a kobieta jęknęła i zasłoniła się. Zamrugał… Mimo wszystko zawstydził się sam przed sobą, że już drugi raz zapragnął ją uderzyć. Ale nie potrafił, nawet pomimo całej głębokiej odrazy, jaką do niej żywił.\n– Zajmę się twoim synem. – Gestem powstrzymał kobietę, która ponownie chciała uczepić się jego szat. – Źle mnie zrozumiałaś. Nie mam zamiaru go zabijać. Żadne z was również tego nie zrobi. Spokojnie, poinformuję starszą o swoich planach. Zabiorę dziecko daleko stąd. Może wtedy twój los się odmieni, chociaż nie jestem pewien, czy na to zasługujesz.\nLederg powrócił w okolice jaskini jeszcze tego samego dnia. Na miejsce dotarł koło południa. Zanim zdecydował się wejść do groty, przeszukał pobliski bór, jednak po chłopcu nie było żadnego śladu.\nKiedy przemierzał głuche, ciemne tunele, tak jak poprzednio oświetlał sobie drogę płomieniem przyzwanym w dłoni. Wytężał wzrok pełen skupienia i napięcia. Spodziewał się znów spotkać demona i nie miał pewności, czy tym razem nie zostanie przez niego zaatakowany.\nMiejsce, w którym poprzednio natknął się na pozostałości obozu, dziś było opustoszałe. Przemierzał przestrzeń wzdłuż i wszerz, aż dotarł do ścian, których wcześniej nie miał okazji zobaczyć. W podziemiach tracił poczucie czasu. Nie wiedział, ile zajęło mu przeszukiwanie tej obszernej części jaskini, lecz kiedy był już pewien, że zbadał każdy zakamarek, musiał na chwilę zgasić płomień, by odzyskać siły.\nWłaśnie wtedy, otoczony nieprzeniknionymi ciemnościami, usłyszał ciche stukanie. Wstrzymał oddech, próbując namierzyć kierunek, z którego dochodził dźwięk. Cokolwiek wydawało odgłos, zbliżało się i wkrótce zaczęło krążyć wokół niego. Widziało go, w tym kompletnym mroku miało nad nim przewagę.\nLederg miał świadomość, że jego magiczne siły są częściowo nadwyrężone, więc tym razem zapalił między palcami tylko skromny płomyczek. To jednak wystarczyło… Zobaczył cień przemykający na granicy poświaty i ciemności, a potem świecące jak żar oczy. Potworne ślepia wyglądały na niego z mroku. Usłyszał zgrzyt długich pazurów po skalnym podłożu.\nPrzełknął ślinę, przez jakieś dwa oddechy pozostawał w bezruchu. Demon przemówił tym samym skrzekliwym tonem co poprzednio, wypowiadał te same niezrozumiałe słowa. Mag bardzo powoli uniósł wolną od płomienia rękę. Trzymając ją wyciągniętą w kierunku monstrum, zaczął się pochylać. Czerwone oczy przypatrywały mu się wrogo.\n– Strzeżesz chłopca, prawda? – wydusił, sięgając po sakwę, którą rzucił na ziemię, kiedy zatrzymywał się na odpoczynek. – Chcę mu tylko coś przekazać.\nPomiot cienia przemieścił się wprzód, oczy zbliżyły się, lecz nadal nie przekroczył granicy, którą wydzielało światło bijące od płomyka na ręce maga. Ten wsunął dłoń do sakwy i ostrożnie wyciągnął z niej zawinięty w płótno pakunek.\n– Świeże ubranie, trochę jedzenia i woda – wyjaśnił, zmuszając się do patrzenia prosto w ślepia demona, co przychodziło mu z trudem.\nProwiant i czyste odzienie zdobył od wieśniaków, a właściwie wymusił na nich, by zorganizowali małą zbiórkę. Mógłby im zapłacić, Akademia w pełni finansowała bowiem jego podróże badawcze i miał przy sobie jeszcze sporo enarów. Jednak pamiętając o okrucieństwie, jakiego dopuścili się mieszkańcy Purgi, uznał, że nie warto tracić na nich pieniędzy. Utwierdził się w tym przekonaniu, kiedy przynieśli mu stare łachmany zamiast nowych ubrań, twardy jak kamień chleb i nadgniłe kawałki sera. Cisnąwszy te produkty mocą telekinezy, szybko uświadomił „darczyńców”, że nie takiej zbiórki oczekuje. Drugi raz nie popełnili tego samego błędu, lecz słyszał, jak mamrotali pod nosem, że marnotrawią jedzenie na dokarmianie potwora.\nTeraz przed magiem stał prawdziwy demon, który wynurzył z cienia łeb i wyciągnął długą szyję. Mięśnie pod skórą Lederga napięły się, oddech nieznacznie przyspieszył. Gdyby chciał na stwora zapolować, miał go na wyciągnięcie ręki. Był jednak zmęczony i tak samo wystawiony na atak, ponadto niepewny, czy chce likwidować pomiot przyzwany przez chłopca. Przynajmniej nie teraz i nie w ten sposób.\nDemon pochylił głowę, przycisnął płaską twarz do leżącego na ziemi pakunku. Zdawało się, że bada jego zawartość, obwąchuje. Potem pochwycił zawiniątko w zęby i uniósł je. Przed oczami maga ziścił się groteskowy widok. Wyszczerzone na upiornie ludzkiej twarzy kły wbijały się głęboko w materiał. Lederg miał nadzieję, że pomiot niczego nie uszkodzi.\n– Jestem przyjacielem, nie wrogiem – szepnął.\nDemon przez mrożącą krew w żyłach chwilę dręczył go wzrokiem, po czym wycofał się w głęboką ciemność jaskini. Stukanie pazurów o skalne podłoże oddalało się. Gdy Lederg przestał je słyszeć, osunął się na kolana i otarł pot z czoła.\nZamieszczone w Fragmenty\tFragmentyMoja twórczość\nNext ›Co tam u mnie?\n3 myśli na temat “Witajcie w Świecie Mestyrii”\n27 października, 2018 o 1:17 pm\nMartyno, dziękuję ślicznie, że wspomniałaś o mnie w tej publikacji na blogu :). Współpraca z Tobą to szczera satysfakcja: wszystkie dialogi prowadzisz rzeczowo i konstruktywnie, talent literacki i serce do pisania pięknie wspierasz racjonalnym, nielękającym się wytężonej pracy myśleniem… Dziękuję Ci za naszą współpracę i trzymam kciuki za Twój dalszy rozwój pisarza, a Twoim czytelnikom życzę przyjemnej lektury :). Pozdrawiam serdecznie :).\n6 grudnia, 2018 o 6:04 pm\nSzybko sie skończyło.Kiedy będzie dalsza część?Nieładnie tak zostawiać czytelnika z niedosytem.\nPingback: "Potwór z Damanor", Martyna Goszczycka - Książką po grzbiecie


Lodziarnia Nowe Horyzonty\nLodziarnia Nowe Horyzonty to miejsce z pasją do tworzenia fit lodów z jogurtu naturalnego. Dodatkowo można dobrać także ulubione owoce, bakalie czy polewę czekoladową. Na miejscu oferowana jest także obłędna kawa, herbata, a także chrupiące gofry z owocami. Daj się ponieść fantazji i wybierz fit mrożone jogurty dla siebie oraz bliskich. Chcesz dowiedzieć się więcej? Zajrzyj na stronę internetową: https://nowe-horyzonty. com/. Zapraszamy! ... pokaż więcej »\nPoszukujesz sprawdzonego, bezpiecznego i ekonomicznego sposobu na rozwiązanie problemu braku wolnych miejsc parkingowych w budynkach użyteczności publicznej, firmach, budynkach mieszkalnych, garażach podziemnych i innych? Jeżeli tak, to firma Autoro. pl spieszy z pomocą i oferuje sprawdzone platformy parkingowe. Taka platforma parkingowa to innowacyjne rozwiązanie, które zdobywa uznanie nie tylko deweloperów, ale także osób prywatnych, które szukają pomysłu, jak zwiększyć ilość miejsc na parking... pokaż więcej »\nUrządzenia do przygotowania próbek (pipety, wirówki), chromatografy cieczowe generatory wodoru i azotu czy najnowocześniejsze rozwiązania spektrometrii mas dostarcza firma SPEKTROMETRIA z Warszawy. Jesteśmy autoryzowanym dystrybutorem marki SCIEX i dostarczamy wszystkie materiały eksploatacyjne niezbędne do prawidłowej eksploatacji urządzeń, zapewniając najwyższą jakość prowadzonych badań. Gwarantujemy kompleksową obsługę oraz serwis gwarancyjny i pogwarancyjny. Zachęcamy do zaznajomienia się z... pokaż więcej »\nKancelaria Centrum Odszkodowań S. O. S powstała z misją udzielenia pomocy wszystkim osobą pokrzywdzonym, które ucierpiały w wyniku różnego rodzaju wypadkach losowych. Wszyscy nasi pracownicy to wykwalifikowani specjaliści w branży, którzy posiadają wieloletnie doświadczenie w reprezentowaniu naszych Klientów i notują bardzo wysoką skuteczność w uzyskiwaniu adekwatnego odszkodowania i należnych świadczeń w stosunku do poniesionej szkody. nNasza Kancelaria oferuje również bezpłatne wsparcie psycho... pokaż więcej »\nCenisz zaangażowanie i 100% precyzji? Salon Princessa to sklep z olśniewającymi sukniami ślubnymi, dzięki którym osiągniesz niebanalny wygląd, elegancję oraz komfort w tym wyjątkowym dniu. Salon sukien ślubnych tworzą kobiety z pasją. Ponadto wszystkie kreacje szyte są z najlepszych materiałów. Z kolei precyzja i dbałość o każdy szczegół ma na celu spełnić nawet największe wymagania. Zajrzyj do salonu Princessa i poczuj się jak księżniczka. Chcesz więcej informacji? Wejdź na stronę internetową. ... pokaż więcej »\nProfesjonalna firma W2\nFirma W2 światło i dźwięk dla bezpieczeństwa. Dzięki swoim usługom umożliwia przeprowadzanie badań zaburzeń przewodzonych. Potrzebujesz testów EMC? Badania klimatyczne czy inżynierskie? Wystarczy skontaktować się e-mailowo lub wejść na stronę www. Dzięki swojemu doświadczeniu w branży, badania zostaną przeprowadzone precyzyjnie z najwyższej jakości sprzętu. Warto postawić na firme W2. Szereg profesjonalnych specjalistów pozwoli cieszyć się wysoką skutecznością. nSerdecznie zapraszamy! ... pokaż więcej »\nDom seniora Zapiecek oferuje opiekę nad osobami starszymi w domach opieki w miejscowościach takich jak Myszków, Rogoźnik, Zabierzów Bocheński oraz Wieliczka. Profesjonalna i doświadczona kadra domów opieki Zapiecek zapewnia pomoc i bezpieczeństwo oraz komfortowe warunki dla osób starszych, niepełnosprawnych oraz wymagających pielęgnacji. Dom seniora Zapiecek oferuje wysoki standard, stałą troskę o zadowolenie pensjonariuszy oraz konkurencyjne ceny. ... pokaż więcej »\nWybór stylu podczas projektowania i zakładanie ogrodów Bydgoszczy zależy nie tylko od gustu, ale także od uwarunkowań takich jak wielkość domu oraz jego architektura. Tylko wtedy ogród będzie się prezentował harmonijnie. ... pokaż więcej »\nMasz dość spiekającego się ekogroszku? Postaw na Ekogroszek Ogień Ultra! Jest to wysokiej jakości materiał opałowy, przyjazny środowisku i dający Tobie efektywne ciepło! Poznaj moc Ekogroszku Ogień Ultra na Ekogroszek-ultra. pl. Kupuj wygodnie w naszym sklepie online i czekaj na dostawę, która jest bezpłatna. ... pokaż więcej »\nZE Projekt Fotowoltaika to prężnie rozwijająca się firma projektująca instalacje fotowoltaiczną. Oferta skierowana jest dla domów jednorodzinnych, gospodarstw rolnych oraz firm. Przedsiębiorstwo zlokalizowane jest w Olsztynie jednak działa na terenie całej Polski. Pracownicy do każdego Klienta podchodzą indywidualnie i z pełnym zaangażowaniem. Więcej informacji znajdziesz na oficjalnej stronie firmy. Zapraszamy. ... pokaż więcej »


Kurs Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy KPP Łódź\nKurs Kwalifikowanej Pierwszej Pomocy KPP | 2022.08.19 Łódź\nŁódź jest miastem na prawach powiatu znajdującym się zarówno w środkowej części Polski jak i w środkowej części województwa łódzkiego. Miasto położone na Wzniesieniach Łódzkich oraz Wysoczyźnie Łaskiej stanowi ośrodek akademicki, kulturalny i przemysłowy. W 2015r. Łódź trafiła na listę „Pomników historii” jako krajobraz miasta przemysłowego. W kartach historii zapisała się jako centrum przemysłu filmowego i włókienniczego, który stworzył potęgę tej aglomeracji. Obecnie miasto jest istotnym węzłem komunikacji drogowej oraz trzecim pod względem liczby ludności ośrodkiem miejskim w Polsce.\nKurs kwalifkowanej pierwszej pomocy Łódź\nDotychczasowa działalność Centrum Ratownictwa na terenie Łodzi wskazuje na wysokie i rosnące zapotrzebowanie na ratowników wyszkolonych w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy. Bez wątpienia jest to związane z rozwojem gospodarczym, dynamicznie funkcjonującym przemysłem i licznymi ośrodkami akademickimi, jak również rozbudowującą się infrastrukturą transportową. Kurs KPP jest przeznaczony zarówno dla zakładów pracy chcących przeszkolić pracowników w celu poprawy poziomu bezpieczeństwa na terenie zakładu oraz podwyższenia kwalifikacji pracowników; jak i dla osób chcących związać swoją karierę zawodową z takimi służbami jak Straż Pożarna, Policja, Wojsko, GOPR, WOPR lub RWR. Kurs KPP w Łodzi realizowany jest w systemie weekendowym, co pozwala na połączenie codziennych obowiązków z możliwością uczestniczenia w kursie i uzyskania tytułu Ratownika.\nŁódź wraz z licznymi szlakami komunikacyjnymi województwa łódzkiego oprócz zaawansowanego technologicznie ośrodka przemysłowego pozostaje od wielu lat jednym z najistotniejszych centrów tranzytowych Polski. Nasilenie ruchu pojazdów spowodowane szybkim rozwojem infrastruktury drogowej przyczyniło się do zwiększonej liczby kolizji drogowych w tym regionie. Uwarunkowania urbanistyczne miasta, a także liczne ośrodki przemysłowe leżą u podstaw wysokiego wskaźnika wypadkowości oraz specyfiki zagrożeń tego regionu. U podstaw potęgi Łodzi niewątpliwie leży przemysł włókienniczy, który obecnie ma jednak coraz mniejsze znaczenie. Aktualnie włodarze miasta szczególną wagę przykładają do rozwoju miasta w zakresie nowych technologii oraz infrastruktury, starając się pozyskać inwestorów w trzech branżach, a mianowicie usług biznesowych, logistyki i AGD.\nRealizowane przez Centrum Ratownictwa na terenie Łodzi kursy pierwszej pomocy uwzględniają specyfikę zagrożeń komunikacyjnych i występujące w przemyśle tak, aby przekazywane wiedza i umiejętności jak najlepiej przygotowały naszych kursantów do działania w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia.


Urodziłem się w uroczym mieście zwanym Giżyckiem, 17 listopada 1977 roku.\nW jakim mieście pan studiował?\nOd zawsze zauroczony byłem Gdańskiem, dlatego też tylko to miasto wchodziło w grę, gdy wybierałem się na studia.\nCo Pana denerwuje i frustruje w pracy codziennej?\nDobre pytanie. Jest bardzo dużo rzeczy, które frustrują. Na szczęście nie jestem typem marudy, a jeśli mnie już coś denerwuje, to zazwyczaj przez krótki okres czasu. Wychodzę z założenia, ze nie da się naprawić świata w jeden dzień. Do wszystkiego potrzeba cierpliwości, dlatego też w chwilach wielkiej złości staram się od razu szukać pozytywów danej sytuacji. Pracuje 6 rok w zawodzie i nadal lubię to, co robię, więc chyba dobrze mi wychodzi szukanie pozytywów.\nOd zawsze chciał Pan być nauczycielem języka polskiego?\nPowiem szczerze, że będąc na 4 roku studiów zarzekałem się, że co jak co, ale nauczycielem to ja nie zostanę. Moja mama pracuje w tym zawodzie i widząc, ile nerwów i energii ją to kosztuje zdecydowałem się pójść zupełnie inną droga. Marzyłem o byciu dziennikarzem, pracy w radio, itd. Wszystko zmieniło się, kiedy warunkiem zaliczenia semestru na uczelni stało się przeprowadzenie tzw. "praktyk" w szkole. Pracując przez miesiąc z dziećmi w szkole podstawowej przekonałem się, że ten zawód może dawać wiele satysfakcji. Od razu po studiach dostałem propozycję pracy w zawodzie, wiec długo się nie wahając przyjąłem ją.\nCo robi Pan w wolnych chwilach od pracy?\nNie lubię siedzieć bezczynnie, więc zawsze jakieś hobby się znajdzie. Kiedyś było nim robienie fanzine'a* dotyczącego muzyki metalowej, potem granie w zespole. Przez kilka lat związany byłem również z rozgłośnią internetową promując tam swoje ulubione gatunki muzyczne. Ostatnimi czasy zauważyłem, że coraz mniej pamiętam z języka angielskiego, którego od zawsze z przyjemnością się uczyłem. Aby więc nie zapomnieć zacząłem zajmować się tłumaczeniem filmów i seriali, które w Polsce nie są znane, a przez to i nie tłumaczone. Ponadto, kiedy nie mam chęci na seriale, bawię się w dj'a i "kleję" sety drum'n'bassowe. Jak wiec widać mam wiele zainteresowań dzięki czemu nigdy się nie nudzę.\nKiedyś, kiedy byłem młodym ortodoksem skupiałem się tylko na jednym gatunku muzyki i świata poza nim nie widziałem. W efekcie po kilku latach nie mogłem go znieść. Od tamtego czasu dzielę muzykę tylko na dobrą i złą. Wszystko zależy też od nastroju. Raz czuję potrzebę słuchania gatunków ciężkich i agresywnych (drum'n'bass, neuro funk, punk rock) innym razem w grę wchodzi tylko chill-out i nu jazz. Odkąd przestałem ograniczać się do słuchania tylko jednego gatunku\nmuzyka dostarcza mi bardzo dużo przyjemności.\nUprawia pan jakiś sport? Jeśli tak, to jaki?\nNiestety, nie jestem typem sportowca. Kiedyś, kiedy jeszcze grałem z moim zespołem każda próba, z racji grania bardzo żywiołowej muzyki, była niczym godzina spędzona na siłowni. Obecne hobby wymaga raczej siedzenia, a sam w sobie nie mam dostatecznie wiele samozaparcia, by się wybrać do siłowni, czy pobiegać po lesie.\nPana ulubiona witryna internetowa?\nJeżeli ulubiona witrynę rozumieć jako miejsce, które obowiązkowo odwiedzam przy każdym włączeniu komputera\nbądź przynajmniej raz w tygodniu\nto takowej nie posiadam.\nGdzie najbardziej lubi się Pan relaksować?\nNa pewno u boku żony. Drugim miejscem jest mój pokój, w którym włączam sobie muzykę oddając się swojemu hobby.\nOgólnie uważam się za człowieka szczęśliwego - lubię to, co robię, cieszę się, póki co, zdrowiem i mam wokół siebie najbliższych. Jedyne, o czym można jeszcze marzyć, to aby ten stan rzeczy się nie zmienił.\nPana ulubiona książka i film?\nWbrew pozorom o wiele łatwiej wymienić mi moje ulubione filmy, niż książki. No, ale spróbujemy. Ulubione filmy: Miasto Boga, Big Lebowski, 24 Hour Party People, Przekręt, Requiem dla Snu, Efekt Motyla, Trainspotting, Kidulthood, Football Factory no seriale, których tłumaczenia się podejmuję: The Wire i The Office. A książki - uwielbiam wszystko, co napisał Tyrmand, Witkacy I Gombrowicz. I na tym skończę, choć chciałoby się wymienić jeszcze wielu pisarzy.\nMa Pan jakieś nałogi? Jeśli tak, to jakie?\nMój jedyny nałóg, to muzyka. Jestem od niej całkowicie uzależniony. Kosztowny to nałóg, ale ile radości...\nPana cele życiowe?\nPomóc wam w staniu się wartościowymi ludźmi. Przynajmniej tak rozumiem istotę zawodu, który wykonuję. No i jeszcze jeden - żyć tak, by nikt inny nie ucierpiał z mojej winy. Ten ostatni najciężej jest zrealizować, szczególnie w przypadku bycia nauczycielem. Ktoś mądry kiedyś powiedział, że w życiu trzeba mieć cel, którego prawdopodobnie nie da się osiągnąć, bo wtedy wciąż mobilizujemy się do działania. Jak widzicie, idąc za ta myślą szybko znalazłem sobie taki cel.\nCo najbardziej ceni Pan w życiu? Pańskie motto życiowe?\nW jednym z moich ulubionych filmów jest scena, kiedy ukrzyżowani panowie zaczynają śpiewać absurdalnie radosną w tych okolicznościach piosenkę "Always look on the bright side of life...", co w wolnym tłumaczeniu brzmi "Zawsze szukaj dobrych stron każdej sytuacji..." Jak już wcześniej mówiłem - staram się to robić zawsze. Czego i Wam życzę.\nEwcia i Ferdek\n* fanzie - Magazyn elektroniczny tworzony dla fanów grupy muzycznej, osoby lub firmy. Gazeta dla sympatyków określonej organizacji.\nPowrót do strony tytułowej Bezpiecznika nr 37


Druga runda rozgrywek o Puchar SLS\nPo pierwszych meczach, w których udział brali tylko trzecioligowcy, dołącza cała druga liga i zaczynamy przesiewać "kozaków od leszczy".\nCiekawi jesteśmy, czy wzorem "poważnych" rozgrywek, gdzie nie brakuje zaskakujących rozstrzygnięć i niespodziewanych awansów, również u nas pojawią się ekipy z niższych lig eliminujące teoretycznie silniejszych rywali. Podczas pierwszej rundy trzech graczy szczególnie wyróżniło się pod względem zdobyczy bramkowych i właśnie tych zawodników poprosiliśmy o krótki komentarz.\nWojciech Rodziński (Przyjaciele Salosu): - Ja nawet nie wiem czy strzeliłem cztery czy trzy bramki (cztery przyp. red.) nie to jest przecież ważne, ważne jest to, że drużyna wygrała.\nJS: Wiecie już, z kim zagracie w kolejnej rundzie?\n- Wiem, że będzie to Tenisowa. Śledzę na bieżąco stronę internetową i jestem dobrze poinformowany. A co do samego meczu to nie będziemy się specjalnie nastawiać na pokonanie rywali, po prostu zagramy najlepiej jak potrafimy i tyle.\nJS: To ile bramek pan strzeli w tym meczu?\n- Chciałbym jak najwięcej, ale czy cokolwiek wpadnie to nie wiem, bo to naprawdę dobry zespół i nie będzie łatwo.\nJS: Strzelił pan cztery gole w pierwszej rundzie a cały zespół dziewięć. Czy rywal był taki słaby czy wy tacy mocni?\nSebastian Roszkowski (Eppearence): - Przeciwnik na pewno nie był najmocniejszy, ale my też nie zagraliśmy najlepiej. Ja sam miałem wiele dogodnych sytuacji i zamiast czterech goli powinienem zdobyć, co najmniej siedem, osiem.\nJS: W drugiej rundzie czeka już Urząd Miasta. Co wiecie o rywalu?\n- Obserwując ich grę w drugiej lidze widzimy, że ich poziom jest zbliżony do naszego. Nie odnieśli jeszcze zwycięstwa w lidze i to daje nam nadzieję na końcowy sukces. Ale żeby wygrać musimy zagrać dobry mecz, bo jeżeli zagramy tak jak w ostatniej kolejce z Salosem to nie mamy, czego szukać.\nJS: To kogo zobaczymy w trzeciej rundzie?\n- Nie ukrywam, że naszym celem jest awans a znajomi z boisk halpu, którzy orientują się w możliwościach naszego teamu i rywali dają nam spore szanse, my jednak musimy się jeszcze zgrywać, bo zaszły w naszym zespole spore zmiany. Jak to wszystko zaskoczy to powinno być dobrze.\nJS: Zwycięstwo z ekipą z Cosmosu przyszło bez problemowo?\nCezary Wójcikowski (Unibaltic): - Rywale nie byli za dobrzy i to chyba widać po ich ligowych wynikach. My jednak też nie zaliczamy się do czołówki ligi, więc cieszymy się z każdego zwycięstwa.\nJS: Strzelił Pan cztery gole i dołożył swoją cegiełkę do awansu. Czy w meczu ze Stanfexem możemy liczyć na podobną skuteczność z Pana strony a może teraz zdobędzie Pan 5 goli?\n- Stanfex to drużyna drugoligowa i na pewno o awans będzie bardzo ciężko. Co do moich goli trzeba pamiętać, że zdobyłem je z trzecioligowcami. Dlatego jak Stanfexowi strzelę zamiast pięciu choćby dwie to już będę zadowolony.\nNajciekawiej wśród par spotkań drugiej rundy zapowiada się konfrontacja drugoligowych zespołów: Hemarku i Pubu Szafa. Drużyny te, na co dzień grają w różnych grupach, ale porównanie ich dotychczasowych osiągnięć pozwala stwierdzić, że będzie to ciekawy mecz. Hemark w lidze wygrał wszystkie cztery spotkania a Szafa w identycznej liczbie meczów zgromadziła dziewięć punktów ulegając tylko rewelacji rozgrywek Bandytom.\nJS: W lidze idziecie jak burza. Cztery mecze cztery zwycięstwa. W pucharze będzie podobnie?\nArtur Nowak (Hemark): - Zagraliśmy tylko cztery mecze no i udało się wygrać, ale jak będzie w pucharach to dopiero zobaczymy. Rozgrywki te traktujemy jednak trochę bardziej na luzie. Poza tym trochę ludzi nam się ostatnio wykruszyło i możemy mieć pewne problemy.\nJS: Czyli szafa w trzeciej rundzie a wy skupiacie się na lidze?\n- Tego nie powiedziałem. Szafa nie jest takim zespołem żebyśmy musieli ich się obawiać. Graliśmy z nimi parę razy i powinno być dobrze dla nas. Znamy ich są rośli i grają dość ostry futbol, ale my na pewno się nie przestraszymy.\nJS: Trafiliście na wicelidera grupy 2-giej i chyba nie będzie łatwo o zwycięstwo?\nJacek Sawicki (Pub Szafa): - My też do słabeuszy się nie zaliczamy, więc na pewno będzie ciekawy mecz. Przegraliśmy dotąd tylko jedno spotkanie, ale z meczu na mecz przychodzi więcej chłopaków i nasze wyniki też się poprawiają.\nJS: Spodziewamy się dobrego meczu. Czy nasze nadzieje potwierdzicie na boisku?\n- Na pewno włożymy w ten mecz mnóstwo walki a bramek jak w każdym naszym meczu powinno być sporo. Dlatego myślę, że warto się wybrać na to spotkanie i dopingować nasz zespół.\nDołączamy się do zaproszenia Pana Jacka i liczymy, że publiczność dopisze. Spotkanie odbędzie się 14 czerwca o godzinie 21. Szczegółowy plan i terminarz wszystkich meczów przedstawiamy na dole strony. Informujemy również, że żadne ze statystyk i klasyfikacji obecnych w Pucharze nie są przenoszone do tych z ligi i odwrotnie. Czyli kary, gole i bramki mają oddzielne klasyfikacje w pucharach jak i w lidze!\nElewator Ewa - CSL Target 31 maj 2006 godz 20:00\nSecco - Lekarze 31 maj 2006 godz 21:00\n12 BZ - Terminex Meble 31 maj 2006 godz 22:00\nTenisowa 35 - Przyjaciele Salosu 14 czerwiec 2006 godz 20:00\nHemark - Pub Szafa 14 czerwiec 2006 godz 21:00\nUniCar - Sutura Med 14 czerwiec 2006 godz 22:00\nEppaerance - Urząd Miasta Szczecina 14 czerwiec 2006 godz 23:00\nLuzejros - Żabka 21 czerwiec 2006 godz 20: 00\nStanfex - Unibaltic 21 czerwiec 2006 godz 21:00\nMZK Szczecin - Impex 21 czerwiec 2006 godz 22: 00\nGospoda Grill Bar - Niemamocni 28 czerwiec 2006 godz 20:00\nTobruk - Solidarność 80 28 czerwiec 2006 godz 21:00\nEco Armatura - Amatorzy 28 czerwiec 2006 godz 22:00\nMarcinów Sport Team - The Best Restaurants 05 lipiec 2006 godz 20:00\nStocznia Nowa - FC Bandyci 05 lipiec 2006 godz 21:00\nSteed - Poczta Polska 05 lipiec 2006 godz 22:00\nIlość osób on-line: 1 | Ilość odwiedzin: 1162


Metody na pozbycie się trądziku « Foss – dermatologia estetyczna\nWypryski a także różnego rodzaju zmiany na skórze to przypadłość nie tylko osób w wieku nastoletnim – coraz częściej zmagają się z nim osoby po dwudziestym roku życia, a także starsze. Są to ropne krosty lub też występujące na całej twarzy drobne krostki, które prezentują się niezbyt urodziwie oraz wywołują w człowieku złe samopoczucie. Właśnie dlatego powstaje dużo pomysłów na to, w jaki sposób wyleczyć trądzik. Można na niego działać dwutorowo: wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Z pomocą przyjdą maski, toniki, produkty z zawartością kwasów AHA. Wzmacniać działanie kuracji można również nieskomplikowanymi preparatami, które często okazują się niezwykle skuteczne, przykładowo: mydełkiem siarkowym. W trudniejszych odmianach trądziku można za pozwoleniem lekarza stosować środki doustne.\nZlikwidowanie trądziku wymaga pokładów samozaparcia oraz systematyczności. Codzienne powtarzanie zabiegów jest wyczerpujące, ale pomaga w zwalczeniu wroga. Chodzi przede wszystkim o to, żeby zachować wysoki standard higieny, utrzymać odpowiednie pH skóry, a także złuszczać oraz nawilżać jednocześnie. Przesuszenie skóry również może przynieść opłakane skutki. Z całą pewnością nie można robić tego, co wielu osobom wydaje się bardzo szybkim sposobem na pozbycie się wykwitów, a mianowicie nie wolno wyduszać. Wyciskanie powoduje powstawanie nieestetycznych blizn oraz jeszcze bardziej pogarsza trądzik.\nIstotną wagę w likwidowaniu trądziku odgrywa sposób żywienia. Zbilansowana dieta znacznie przyśpiesza proces pokonywania zmian trądzikowych. Posiłki bogate w składniki mineralne pomagają w regeneracji skóry. Najlepiej całkowicie zrezygnować z fast foodów, używek oraz słodyczy. Zastosowanie się do wszystkich wskazówek jednocześnie szybko pozwoli na zmniejszenie trądziku, a w efekcie pozbycie się go raz na zawsze.


NIC NOWEGO – Hobby\nLuty 1, 2013 Języki i dialekty Brak komentarzy\nJak widać, walencki wyróżnia się spośród języków mniejszości najwyższym procentem użytkowników bez wykształcenia. Z danych wynika także, iż kataloński ma największy procent użytkowników z wykształceniem podstawowym, baskijski — zawodowym, galisyjski — średnim, a majorkański — wyższym. Nie są to różnice wiele mówiące. Jednocześnie warto zauważyć, że język większości — kastylijski — przewyższa wszystkie pozostałe pod względem liczby użytkowników nie posiadających żadnego wykształcenia albo posiadających zaledwie wykształcenie podstawowe, pozostałe zaś przewyższają go pod względem liczby użytkowników z wykształceniem wyższym. Gramsci ma zatem również rację w kwestii języka i zmiany hegemonii kulturowej.\nW KATEGORIACH ILOŚCIOWYCH


Zegarek męski Atlantic Seabreeze 61356.41.21 - www.zegarki-diament.pl\nZegarek męski Atlantic Seabreeze 61356.41.21\nKod producenta: 61356.41.21\nNasza cena:1099,00 zł Cena detaliczna: 1495,00 zł\nMECHANIZM: Zegarek męski Atlantic Seabreeze 61356.41.21 wyposażony jest w kwarcowy mechanizm, zasilany za pomocą baterii. Posiada bardzo wysoką dokładność mierzenia czasu +/- 10 sekund w przeciągu 30 dni.\nKOPERTA: Mechanizm szwajcarski mieści się w stalowej, wytrzymałej kopercie. Wykorzystanie wysokiej jakości stali w kopercie gwarantuje, że zegarek odporny jest na korozję i uszkodzenia oraz nie powoduje alergii. Stop stali szlachetnej charakteryzuje się optymalna odpornością na korozje. W zegarkach ATLANTIC wykorzystany jest jeden z najlepszych stopów stali 316L.\nSZKŁO: Zegarek wyposażony w szkło szafirowe, które oprócz niezwykłej twardości (stopień 9 w skali Mohsa) charakteryzuje się także odpornością na skrajne różnice temperaturowe i działanie rozpuszczalników.\nTARCZA: Tarcza zegarka w kolorze srebra z wyraźnymi indeksami zapewnia przejrzysty i czytelny wygląd.\nZAPIĘCIE: Standardowe zamknięcie na podwójny zatrzask gwarantuje posiadaczowi tego zegarka, że nie zsunie mu się z ręki nawet w momencie niechcącego otwarcia. Natomiast zamknięcie bransolety odbywa się przez zatrzaśnięcie. Na zapięciu widnieje eleganckie logo Atlantic z charakterystycznym logo.\nAtlantic Seabreeze to najbardziej klasyczne zegarki wykonane przy użyciu wysokiej klasy materiałów. Każdy z czasomierzy został wyposażony w szafirowe szkiełko, które jest niezwykle odporne na zarysowania. Koperty i bransolety zostały zrobione ze stali szlachetnej, a paski ze skóry wysokiej jakości. Zegarki Atlantic Seabase cieszą się ogromnym zainteresowaniem wśród konsumentów nie tylko dzięki użyciu wysokiej jakości materiałów, ale również niskiej cenie.\nAtlantic – jest to szwajcarska firma produkująca zegarki. Została założona w 1888 roku w szwajcarskiej miejscowości Bettlach przez Eduarda Kummera. Początkowo firma nosiła nazwę EKB- Eduard Kummer Bettlach , później zmienioną na Atlantic. Na początku swojej działalności firma zajmowała się produkcją podzespołów dla takich marek jak Certina czy Longines. W 1932 roku rozpoczęła produkcję własnych zegarków pod marką Atlantic. Ówcześnie były to, jedne z pierwszych na świecie zegarków wodoszczelnych. Firma "Atlantic" wynalazła mechanizm szybkiego przesuwu datownika za pomocą koronki. Najpopularniejszym kiedyś modelem zegarka "Atlantic" był Worldmaster. W Polsce zegarki Atlanic pojawiły się w 1950roku i szybko zaczęły cieszyć się dużym powodzeniem i już od 1965 zegarki tej firmy należały do najlepiej sprzedających się zegarków na naszym rynku.\nJesteśmy AUTORYZOWANYM DYSTRYBUTOREM marki ATLANTIC.\nWSZYSTKIE SPRZEDAWANE ZEGARKI SĄ NOWE.\nPo zakupie otrzymujecie Państwo:\n• Oryginalnie zapakowany zegarek\n• Gwarancje (24 miesiące)\n• Paragon (faktura VAT)


Podsumowanie 2016 | Podsumowanie poznańskiej sceny hip-hopowej | poznanskirap.com\nJak co roku mamy dla Was nie lada gratkę! Każdy z Was może zostać jurorem kadry poznańskiego rapu! Wraz ze sponsorami akcji UNHUMAN.PL, Sensei Shop oraz Wujo.pl POZNAŃ przedstawiamy kolejne Podsumowanie Roku czyli coroczną akcję, która ma na celu wyłonienie najlepszego mc/zespołu, producenta, DJ`a, albumu, teledysku, imprezy oraz wydarzenia roku, które miało miejsce na poznańskiej scenie hip-hopowej w 2016 roku!\nKażdy z naszych fanów na pewno zna zasady ale dla użytkowników, którzy dopiero do nas dołączyli przypominamy je kolejny raz:\nCykliczne Podsumowanie Roku na poznańskiej scenie Hip-Hopowej zapoczątkowane w 2009 r. prowadzone jest w 3 prostych etapach i ma na celu wyłonienie zwycięzców 7 kategorii głosami czytelników naszego portalu.\nW pierwszym etapie to WY zgłaszacie swoje propozycje nominowanych mc`s/zespołów, albumów, producentów, DJ-ów, imprez, teledysków oraz wydarzeń roku. Uczynicie to na specjalnie przygotowanej stronie Podsumowanie2016.poznanskirap.com. Aby wziąć udział w losowaniu nagród wśród oddających swoje głosy należy się na tejże stronie zarejestrować.\nEtap drugi to głosowanie. Na tej samej stronie po przeliczeniu i zweryfikowaniu Waszych propozycji uruchamiamy możliwość oddawania głosów na konkretne rapowe pozycje z Poznania.\nTrzeci etap to oczekiwane ogłoszenie wyników poszczególnych kategorii oraz rozdawnictwo nagród wśród wylosowanych osób, które oddały swój głos w Podsumowaniu Roku 2016 na poznańskiej scenie Hip-Hopowej.\nTegoroczną edycję Podsumowania Roku wspierają:\nSponsor główny: UNHUMAN.PL oraz sponsorzy: Sensei Shop oraz Wujo.pl POZNAŃ\nZapraszamy wszystkich do udziału w głosowaniu na stronie Podsumowanie2016.poznanskirap.com!


Waldemar Kasta: – Na samą myśl jestem wzruszony… | Trybuna Śląska\n« Miły gest Śląska w stronę kobiet! | Johan Voskamp: – Można użyć tylko jednego słowa. KURWA! »\n– Ciężko znaleźć w sieci jakiekolwiek informacje dotyczące bezpośrednio Ciebie i Śląska Wrocław.\n– Może nie były razem linkowane aż do ukazania się piosenki, bądź czegoś na kształt nieformalnego hymnu Śląska. Jedni z nim się utożsamiają, drudzy z kolei nie. Moim zdaniem to nie jest hymn. Ten klub już wcześniej go posiadał i śpiewałem na lata przed powstaniem mojego utworu sławiącego Śląsk Wrocław. Natomiast myślę, że nie ma tych bezpośrednich linków, bo one nie są mi do niczego potrzebne. Afiszowanie się herbem WKS-u charakteryzuje wielu kibiców, ale charakteryzuje też tumanów, którzy próbują cokolwiek z tego zrobić. Ja zrobiłem bardzo dużo dla Śląska. Za kulisami, bądź w kuluarach. Bronię honoru tej drużyny wszędzie tam, gdzie się znajduję i wydaje mi się, że jestem upoważniony do tego, by mówić iż jestem kibicem Śląska Wrocław, nawet jeżeli nie mam 110 wyjazdów na koncie. Generalnie ile ich mam to nie pamiętam, nie była to duża liczba. Na stadionie jestem maksymalnie 3-4 razy w sezonie i siadam tam gdzie zawsze, czyli u boku swoich znajomych. To nie jest żadna tajemnica, że na Oporowskiej zajmowałem miejsce na trybunie krytej.\n– Wróćmy do afiszowania klubowych barw. Śmieszy Cię sytuacja, gdy na miesiąc przed wyborami politycy zakładają szalik WKS-u i przychodzą na spotkanie dziesięć minut spóźnieni, byleby tylko zaznaczyć swoją obecność?\n– Był taki czas w historii naszej drużyny, gdy wyłącznie miasto rządziło Śląskiem. Wtedy to nie było dla mnie aż tak niesmaczne. Ta właśnie sytuacja doprowadziła do późniejszych ruchów biznesowych, na których Śląsk akurat nie stracił. Jestem o tym przekonany. To już nie tylko dlatego, że Zygmunt Solorz jest także moim szefem i jestem zobligowany tak mówić (śmiech). Absolutnie nie. Wierzę, że poważni biznesmeni nie robią sobie jaj z poważnych biznesów i najpierw doprowadza się do sytuacji, by ten biznes nabrał powagi, a później rozmawia się o kwocie odstępnego. Śląsk trafił bardzo dobrze. Mam wrażenie, że od tej pory w klubie jest stały progres, niezależnie od tego kto był włodarzem i dlaczego. Abstrahując również od tego, że to właśnie politycy zadecydowali bym ja zrobił kawałek dotyczący klubu. To nie jest żadna tajemnica i nie szukałbym tutaj żadnych akcji dywersyjnych. Mówiłem o tym kibicom, mówiłem o tym kolegom. Włodarze miasta mnie o to zapytali i im nie odmówiłem.\nReasumując, śmieszy mnie gdy ktoś afiszuje się przed wyborami. Natomiast absolutnie nie śmieszy mnie, że cały czas spotyka się polityków i ludzi biznesu w różnych sytuacjach życiowych i na różnych imprezach, kiedy bardziej lub mniej afiszują się swoim przywiązaniem do Śląska Wrocław, aż do scen takich, że bardzo poważni biznesmeni śpiewają „Hej Śląsk” w ramówce jakiegoś kanału. Nie mieszajmy sportu z polityką. Jednak warto się zastanowić, czy przychylni drużynie politycy szkodzą jej. Ich poparcie może spowodować progres lub benefit samego zespołu.\n– Po Wrocławiu krążyły plotki, że Kasta nieźle zarobił na utworze o Śląsku.\n– Oczywiście, że tak. Nigdy tego nie ukrywałem, bardzo dobrze zarobiłem za ten kawałek i nie zamierzam tego dementować. Wiedzą o tym Ci, którzy ze mną go robili, wiedzą o nim wszyscy, bo tego faktu nie mam po co zatajać. Ja nie pracuję za darmo, pracuję za ciężkie pieniądze. Sprzedaję bity za 10 tysięcy dolarów, w związku z tym nie widziałem żadnego powodu, by prezydentowi Wrocławia zrobić ulgę.\n– Twoje nagranie debiutu doczekało się przy Oporowskiej przed meczem z Lechią. Ciarki przeszły po ciele?\n– Dla mnie to niezapomniane przeżycie. Jestem artystą i muszę wytknąć, że było to fatalnie zorganizowane. Gdyby ktoś pociągnął temat dalej i wyeksponował to lepiej, to karteczki z tekstem mogły się znaleźć na siedzeniach każdego kibica, a dwa tygodnie później zrobić z nich oprawę.\n– Masz sobie do zarzucenia coś po nagraniu tego utworu? Przykładowo, że nie był to kawałek, który ludziom „wpada” w ucho.\n– Miałem stworzyć wrażenie pompatyczności, rycerskiego patosu, fanfarowego brzmienia mobilizującego do walki. Nie chciałem stworzyć czegoś na kształt nowej „Bogurodzicy”, choć to byłby dobry wzorzec. Najbardziej bałem się odpowiedzialności, która na mnie spoczywała. Przyznasz sam, że jest to jakaś odpowiedzialność? Potraktowałem to bardzo poważnie. Zawsze byłem szczery wobec tego, co robię i wobec ludzi mnie otaczających. Głęboko wierzę, że ta szczerość pozwoliła mi obronić ten utwór. Może się on komuś nie podoba, ale brzmi dokładnie tak, jak go sobie wyobraziłem. Na mnie wywiera emocje. Kilku kolegów pokazywało mi ciarki na ciele i stojące włosy po usłyszeniu nagrania. Uwierz mi, to nie były siostry miłosierdzia. W związku z tym głęboko wierzę, że osiągnąłem sukces. Nie wszyscy opuszczają stadion nucąc mój utwór, ale to nie zmienia faktu, że być może nieźle on motywuje Sebastiana Milę wychodzącego na murawę.\n– W poprzednim sezonie piłkarze Śląska odbierali srebrne medale przy akompaniamencie Twojej muzyki.\n– Powiem więcej: gdy wychodzili drugi raz, byłem bardzo dumny. W momencie premiery, podczas spotkania z Lechią, sprzęt był tak wadliwy, że nie byłem w stanie dobrze „sprzedać” i obronić utworu. Doskonale zdaję sobie sprawę, jak wyszła ta pierwsza próba. Myślę, że byłoby dużo lepiej, gdybym zaśpiewał go na 40-tysięcznym stadionie. Choć ostatnio go nie puścili. Nie wiem z jakiego powodu, ubolewam nad tym. Może się zdezaktualizowałem? Czy co się stało? Robiłem go dla wszystkich ludzi, którzy myślą tak, jak ja. Przy okazji, okazałem się bardzo proroczy w tekście, który ułożyłem.\n– Spodziewałeś się, że piłkarze wyjdą przy muzyce Kasty po wicemistrzowskie wyróżnienie?\n– Sprzedałem wszystkie prawa nie miastu Wrocław, a klubowi i Śląsk w pełni może korzystać z tej muzyki. Nie mogę zdradzać warunków umowy. Zastrzegłem jedynie, by nikt inny poza mną nie wykonywał tej piosenki.\n– Cofnijmy się nieco dalej w przeszłość. Pamiętasz swój pierwszy raz na trybunie Śląska?\n– Pierwsze emocje związane z piłką nożną kojarzę w bardzo prosty sposób: kiedy moi koledzy byli na stadionie, byłem dokładnie obok. Przy ulicy Kruczej był wtedy plac, na którym znajdowało się targowisko i kilka domków do wynajęcia. W jednym z tych domków, dokładnie za trybuną, miałem pierwszą salę prób. Krótko mówiąc, gdy Śląsk grał mecze, ja byłem po drugiej stronie i nagrywałem debiutanckie kawałki. Słysząc wrzawę, wspinałem się na tą górkę i z niej obserwowałem przebieg spotkania. Ciężko mi powiedzieć, który to był rok. I nie chodzi o to, że jestem już taki stary. Śmieszy mnie, gdy ktoś zarzuci „Jak można nie pamiętać pierwszego meczu?!” Stary, ja nie pamiętam co było przedwczoraj, to jak mam sobie przypomnieć sytuację sprzed kilku dobrych lat! Ostatni raz byłem na meczu, który wygraliśmy 4:0. Z kim Śląsk grał? Nie pamiętam. Nie jestem tego rodzaju kibicem i tyle. Z kim my graliśmy? Z Piastem Gliwice?\n– Z Arką była „piątka”. Chwila… Jesienią 4:0 z Górnikiem Zabrze.\n– Tak, to byłem na Górniku. Ostatni, jaki pamiętam. Byłem jeszcze na meczu przyjaźni z Lechią, a więcej? Jeszcze przynajmniej dwa widziałem z trybun w poprzednim sezonie, ale nie powiem Ci z kim graliśmy.\n– Jakieś kibicowskie akcje z młodości miały miejsce? Tagowaliście dzielnice z kumplami?\n– Szczerze powiem, byłem hip-hopowcem i to daleko wyprzedziło moją „zajawkę” kibicowską. Kibicujesz, jak niewiele w tym kierunku robisz. Nie obrażam w tym momencie kibiców. Już tłumaczę: początkowo dla Gwardii Wrocław trenowałem judo, później przeniosłem się do Juvenii. Następnie trafiłem do koszykowej sekcji Śląska. Czuję się częścią Śląska Wrocław i nikt mi tego nie zabierze. Właśnie dlatego tacy ludzie, jak Maciej Zieliński uśmiechają się, gdy przychodzi mi się bronić ze swojego kibicostwa. On nie musi, a on doskonale wie, iż ja nie muszę. Stary, ja po prostu jestem „Żyć umierać za Śląsk”. Nie muszę malować murów, są inni od tego. Ja mogę, zaproszony przez Romka Zielińskiego, otwierać graffiti na Nowym Dworze. Bardzo mnie ucieszył ten gest z jego strony. Romek nigdy nie był moim fanem i szybko zrozumiał, że tu nie chodzi o jakieś gry i wojenki. Jeśli on potraktuje źle Waldka, który jest jego stronnikiem, zaszkodzi drużynie i to nie jest w jego interesie. Otwarcie tej „wrzuty” było dla mnie historycznym momentem.\nWrócę jeszcze do tych meczów. Ogólnie to byłem koszykarzem, więc częściej gościłem na meczach basketu niż piłki nożnej. A jeszcze pamiętam czasy, gdy ci sami kibice spotykali się na spotkaniach tych dwóch sekcji.\n– Byłeś już na meczu Śląska na Stadionie Miejskim?\n– Na obiekcie byłem wielokrotnie, jednak na meczu jeszcze nie.\n– Z opowiadań kolegów, bądź własnych doświadczeń czujesz, że atmosfera tego stadionu odbiega od tej z Oporowskiej?\n– Stary, ja pracowałem 600 metrów od Old Trafford. Widziałem już piłkarskie areny, a przy okazji atmosferę podczas ich meczów. Atmosfera Śląska im nie umniejsza, ale jest mniej dojrzała. Nie chodzi o zachowanie kibiców. Dla nas 40-tysięczny obiekt to nowość, w Anglii to codzienność.\nWiesz co, nie sądziłem, że zaraz gdy nagram ten kawałek Śląsk zdobędzie Puchar Ekstraklasy, a kilka miesięcy później będzie czołową drużyną ligi. Wielu ludzi klepało mnie po ramieniu twierdząc, iż jestem prorokiem (śmiech).\n– Chciałbyś jeszcze raz zaśpiewać ten utwór, już przed meczem na Stadionie Miejskim?\n– Jasne! Gdyby Miasto zapewniło odpowiednie nagłośnienie, to z ogromną przyjemnością! Dla mnie byłoby to niesamowite wzruszenie. Wyobrażasz sobie? 40- tysięcy gardeł krzyczy „Śląsk” zgodnie z tekstem piosenki. Okrzyk nagrywało ze mną stu kibiców, stojących w deszczu. Ja tego nie zrobiłem z jakimiś „pachołkami”, tylko z bardzo oddanymi klubowi ludźmi. Przyszli na nagranie w beznadziejnej pogodzie. A teraz? 40-tysięcy gardeł? Ja bym zwariował… Padł na kolana… Popłakał się! To byłby bardzo emocjonalny związek. Zrobiłem to dla klubu i jest tam cząstka mnie. Gdyby coś takiego zaśpiewało 40 tysięcy ludzi, powstałoby prawdziwe dzieło. Na samą myśl wzruszam się. To byłoby coś niesamowitego! Bardzo bym chciał, natomiast jest to melodia przyszłości…\n– Mieszkałeś jakiś czas w Wielkiej Brytanii…\n– Blisko pięć lat.\n– Podczas spotkania z Dundee w Szkocji widzieliśmy, jaki „głód” Śląska panuje na Wyspach Brytyjskich. Wejściówki na sektor gości rozchodziły się, niczym ciepłe bułeczki. Podczas Twojego pobytu miałeś okazję dyskutować z przedstawicielami Polonii o klubie z Wrocławia?\n– Szczerze powiedziawszy, byłem w bardzo silnej grupie z Wrocławia. Było nas blisko 25 osób. Kibice tam, owszem, też chcieliby się posprawdzać. Natomiast skupialiśmy się na tym, by angielskie wyrostki nie próbowały terroryzować nas wszystkich jako Polaków. W związku z tym mi było wszystko jedno, czy to jest gość z Lecha, czy Legii, skoro razem broniliśmy jednego podwórka. Za granicą wszystko nabiera innego kształtu. Marzę o jednej sytuacji, którą opisałem w swoim utworze. „Jestem kibicem, będę kibicem, nie chcę z kibicem po meczu dzielić się zniczem!” Chciałbym kiedyś doczekać sytuacji, gdy do mojej restauracji wchodzą dwaj fani zwaśnionych zespołów obejrzeć razem mecz. Mogą się nienawidzić, ale niech relacje między nimi nie prowadzą do zagrożenia życia. Trochę się skłaniam do takiej paplaniny politycznej, ale my giniemy od różnych skrajności. Jak jesteś prostym chłopakiem, to narzekasz na swojego szefa. Jak jesteś kibicem, masz pretensje do polityka. Jednak zastanów się, czy byłbyś w stanie coś zmienić, będąc na jego stanowisku. Byleby bez społecznej rewolucji. Umówmy się, że ta rewolucja dokonuje się teraz, na naszych oczach. My musimy tak wychowywać społeczeństwo, naszą młodzież, by nie bać się pójść ze swoim dzieckiem na stadion. Rozumiem, że normalny facet nie chce zabrać syna na mecz, ponieważ dalej żyje wyobrażeniami, które go nie dotyczą. Mogą być nieprawdziwe, ale będzie miał pecha i znajdzie się w wirze wydarzeń, do których nie był predysponowany.\n– Jednak zamykanie stadionów ani nie rozwiąże rzekomych problemów chuligańskich, ani nie umożliwi normalnemu facetowi zabrać syna na mecz.\n– Oczywiście, że tak. Teraz mamy pełną świadomość, że kilka meczów na dużych stadionach odbyło się bez burd. Czyli każdy wierzy w progres. Politycy temu nie pomogli. Jednak ta sytuacja skonsolidowała kibiców i pokazała, że kibice pamiętają o wydarzeniach historycznych. To jest wzruszające: powstania i inne wielkie momenty. Nawet nielubianym drużynom oddaję hołd, gdy zrobią fajny event. Przykładowa opinia: „Nie lubię Śląska, jestem za Arką. Jednak super, że Kasta zrobił Wam taki numer!” Jak to czytam, myślę sobie: – Gość zdał się na dobry gest.\n– Podczas meczu z Legią wrocławianie przygotowali oprawę o żołnierzach wyklętych. Drużyna przegrywa 0:3, a kibice oddają hołd bohaterom wojny. Bez głupich okrzyków, jest ważny moment to musi być mobilizacja.\n– Zajebista sprawa. Powiedz, że nie? Jesteśmy głosem pokolenia i mamy na stadionie swoją mównicę. Nie musimy śpiewać „Jebać PZPN”, możemy nadać merytorykę dowolną. To, że potrafimy jebać PZPN wiedzą wszyscy. A niech się teraz dowiedzą o naszym przywiązaniu do historii kraju! Myślmy o tym, by kibice byli dobrze postrzegani.\n– Kasta, jesteś blisko mediów. Powiedz, dlaczego takich akcji nie pokazują ogólnokrajowe media w Dniu Żołnierzy Wyklętych?\n– Ja odwrócę pytanie: a komu zależy, by propagować fakt, że kibice mają mózgi?\n– Chcą nas widzieć jako ludzi, co ciągle rozrabiają. Nie chcą dostrzec prawdziwych emocji i podkreślić naszą pamięć o bohaterach. A po drugie: nie zrobiliśmy w ostatnim czasie tak dużo dobrego, co przykryłoby to, co jest złe. Uwierz mi. Są rzeczy, których zwykli ludzie nigdy nie wybaczą. Co z tego, że kibica wiąże się z etosem rycerza, skoro za chwilę dochodzi do bronienia barw. Ktoś chciał tylko zobaczyć piłkarski spektakl, a inna osoba złamała mu nos. Inna sytuacja: zabiera się córkę na mecz, która przy okazji uczy się kolejnych 17 wulgaryzmów. Chcesz mi powiedzieć, nie idź tam z dzieckiem, bo to nie jest odpowiednie miejsce? Nieprawda. Społeczeństwo wyznacza merytorykę przekazu i nie można poprzestać na kilku historycznych oprawach. Trzeba ciągnąć temat. Chcę żeby ludzie zrozumieli, że wśród kibiców są doktoranci, posiadacze trzech fakultetów. Spotykam na stadionie inteligentów, ludzi dorobionych. Żyjemy w demokracji. Winston Churchill powiedział „To jest chujowy ustrój!”, ale nikt lepszego do tej pory nie wymyślił. Jeżeli chcesz coś powiedzieć, powiedz to! Jednak atakowanie czyjegoś życia i zdrowia, nigdy nie znajdzie akceptacji wśród innej społeczności. To, że będziemy nietzschejsko silni nie gwarantuje nam sojuszy. Można zatem przeżyć mecz Śląsk – Legia?\n– Można temu nadać sens historyczny poprzez piękną oprawę?\n– I róbmy tak przez kolejne trzy lata. W końcu ktoś to dostrzeże. Zrobią o tym program w telewizji, niech to będzie jakakolwiek stacja. Skłamałbym Cię, gdybym powiedział, że umknęła mi gdzieś ta oprawa z ostatniego spotkania. Widziałem w jakiejś stacji, ale powiem więcej, została skrytykowana. Wiesz czemu? Uznano, że kibice nie są godni do poruszania takich tematów. Nie ma co walczyć na pięści. Jeśli ktoś dobrze walczy, proponuję mu najlepszą formę sprawdzianu – w federacji KSW. Zapraszam! Nie o to chodzi, że je zapraszam do walki, ponieważ jestem cienki. Jednak polecam najwyższą formę sprawdzianu i ja go tak wycisnę, że albo wyjdzie mu z głowy bycie fighterem albo w glorii i chwale zostanie następcą Mameda Khalidova. Zrób to za pieniądze, dla chleba i igrzysk. A jeśli chcesz, imponując pijanym kolegom, wybić zęba 15-latkowi w innych barwach, to dla mnie jesteś imbecylem nawet, gdy nosisz herb Śląska.\n– Szczególnie imponuje Ci jakiś piłkarz WKS-u?\n– Czy imponuje? Raczej nie. Wiesz, może jakbym w przeszłości uprawiał piłkę nożną. W dzieciństwie przypominałem na boisku Ronalda Koemana, kopałem futbolówkę od bramki do bramki. Będąc w wojsku grałem z piłkarzami Śląska podczas ich treningów na hali. Oni mieli zajęcia w Leśnicy, a ja byłem chłopcem do podawania piłek. Gdy kogoś im brakowało, ja wchodziłem na boisko. To są niezapomniane czasy. Dużo sympatii z nich pozostało. Nie chciałbym nikogo faworyzować, ale w kalendarzu byłem na zdjęciu z Jarkiem Fojutem. Chyba nie dlatego, że się nie lubimy? Lubię Sebastiana Milę. Kapitan musi umieć podać, strzelić. W sumie wielki kapitan, strzelił bramkę Manchesterowi. Uważam, że sporą odpowiedzialnością jest dzierżenie opaski kapitańskiej. Sam miałem tendencję przywódczą i decydowałem o kierunku podążania grupy. Sebastian nie ma łatwej roboty, a lata lecą i trzeba zaznaczyć swoją bytność. Jest na najlepszej drodze ku temu, by zostać zapamiętanym. Podobnie, jak Maciej Zieliński, który de facto, wrocławianinem nie jest. Poświęcił całe swoje życie Śląskowi i moim zdaniem, należało mu się od klubu nieco więcej.\n– „W tej krainie obcy ginie, WKS’ik i się nie wywinie” – nawija Esse w utworze „Wuuuf”. Rozmawiałeś z nim o tym wersie?\n– (śmiech) Nie. Ja jestem wrocławianinem z krwi i kości. W żaden sposób nie umniejszam chociażby Tobie. Ja nie mówię sarkastycznie, skąd dojeżdżasz. Jestem dumny ze swojego pochodzenia. Mówiąc to, ten dyktafon tego nie oddaje. Jestem wrocławianinem, byłem nim w każdym zakątku świata! Jestem również przekonany, że jako wrocławianin mam prawo sprzedawać fakt, że jestem kibicem. Nie mówię tu o jakiejś agitacji, bo nie jestem żadnym organizatorem struktur kibicowskich. To moja prywatna sprawa. Równie dobrze mógłbym wspierać Real Madryt, ale powiem Ci ciekawostkę: nie kibicuję „Królewskim”.\n– Nie jestem za żadną inną drużyną. Mnie obchodzi tylko Śląsk Wrocław. Co mnie to obchodzi?! Kibicuję Wrocławiowi i wrocławskim piłkarzom. Co z tego, że Messi jest najlepszy i dobrze drybluje? Dla mnie najlepszy jest ten kto ostatnio strzelił. W tym przypadku Cetnarski, tak?\n– Ostatnią u siebie. Z Widzewem strzelił Madej. Jakieś docinki od kumpli z innych miast mają miejsce?\n– Najczęściej robię to z Legionistami. Nie będę łagodził kibicowskich tematów, ale jak byłem młody Śląsk miał zgodę z Legią. To są kluby wojskowe, wywodzą się z podobnej tradycji. Mieliśmy wiele wspólnego, nie tylko barwy w pewnym sensie. Koleguję się z fanami z Łazienkowskiej, jak chociażby z „Jurasem” Jurkowskim. Jest również Artur Przybysz, koordynator mediów dla KSW. Docinamy sobie bardzo często, ale w formie żartów. Nie wyżywam się także na Guralu, gdy wygrywamy z Lechem. Choć szczerze powiem, że bardziej cieszę się, gdy wygrywa Legia niż „Kolejorz”.\n– Myślisz, że Śląsk stać na mistrzostwo Polski?\n– Powiem więcej, Pan Orest Lenczyk ich tak uskrzydli, że wespną się na sam szczyt i długo z niego nie zejdą. Nadszedł nasz czas. Głęboko w to wierzę. Można czuć olbrzymią presję, ale oni pierwszy raz od ponad 30 lat są w przededniu sukcesu.\n– Ojcem dobrej gry jest Orest Lenczyk, czy może forma tych piłkarzy nagle wybuchła?\n– To jest fuzja obydwu tych czynników. Nie mogło być tego sukcesu bez trenera Lenczyka. Zamiast robić wielkie cięcia i zadymę, zostawił starych zawodników, dał im szansę i uskrzydlił. Ma pewne tworzywo i bez tego też sukcesu by nie było. On udowodnił samemu sobie, że z tymi ludźmi można coś osiągnąć.\n– Pukasz się w czoło, gdy słyszysz komentarze po meczu z Legią „Lenczyk musi odejść!”?\n– Oczywiście, że tak. Jest jedna rzecz, tragicznie głupia, która charakteryzuje Polaków. Pierwszy raz w historii zostawiliśmy jedno ugrupowanie przy tym samym korycie. Pierwszy raz zrobili mądrze, choć nie chcę popierać żadnej partii. Przez cztery lata nic nie da się zrobić, wiesz o co chodzi? Mija kadencja i wszystko od nowa.\nSytuacja jest prosta. Jeśli ktoś nie widzi sukcesu Oresta Lenczyka, to musi być, kurwa(!), ślepy i nie znać się na piłce! Jego praca jeszcze się nie skończyła zaczynać!\n– Co myślisz o Wrocławiu na pół roku przed EURO2012?\n– To jest bardzo trudne pytanie i nie chciałem byś go zadawał. Jestem z reguły fatalistą z przekonań filozoficznych i realistą ze względu na obserwacje. Bardzo dużo zrobiliśmy, ale to wciąż za mało. Sukces nie ma szans. Jesteśmy obecnie przy ulicy Długiej, a ruch jest ogromny. Nie ma meczu, nie ma żadnego wydarzenia sportowego. Podczas Mistrzostw Europy tymi ulicami będzie jeździć ponad 20 tysięcy samochodów więcej.\n– Kilka lat temu śpiewałeś o Wrocławiu jako o peryferiach Europy. W utworze „Globalnie” widzimy zupełnie inną opinię. Żyjemy już w mieście bez barier?\n– Od strony dziennikarskiej to bardzo dobrze sformułowane pytanie. Tej analogii jeszcze nie zauważył nikt poza Tobą. Wtedy byłem człowiekiem, który nie mógł się przebić z żadnym pomysłem. Polacy zrozumieli swój kosmopolityczny rytm. Od zarania dziejów byliśmy tyblem kulturowym. Jesteśmy narodem tolerancyjnym, ponieważ byliśmy 300 lat ciemiężeni. Musimy tacy być, nie wyzbywajmy się tej cechy. W ujęciu globalnym przybliżyliśmy się do Europy. Wtedy czułem się, jakbym był na peryferiach kontynentu. Również byłem mniej oczytany i tyle nie podróżowałem. A teraz? Czuję się człowiekiem, który mieszka w Europie.\nPosted on 7 marca 2012 at 13:51 in Wywiady\t| RSS feed | Odpowiedz\t| Trackback URL\n4 Komentarze\tto “Waldemar Kasta: – Na samą myśl jestem wzruszony…”\nBrawo redakcjo! Więcej takich wywiadów.\n8 marca 2012 o 15:42\nWszystko spoko, ale ten utwór Globalnie z Mrozem to straszny gniot\n8 marca 2012 o 18:31\nSetny wywiad, aż miło się czytało.\n12 sierpnia 2012 o 21:16\nDobra robota – ciekawy wywiad.


Maszynka Eldom M200Z MITT - Ceneo.pl\nELDOM M200Z >> TYSIĄCE PRODUKTÓW Z RABATEM 8% NA NEO24.PL > MAŁE AGD W SUPER CENACH\nELDOM M200Z >> IM WIĘCEJ, TYM TANIEJ 25% LUB 44% LUB 77% LUB NAWET 99% RABATU NA PIĄTY PRODUKT\n192,99 zł wysyłka od 12,00 zł\nMaszynka do mięsa + szatkownica M200Z MITT ELDOM (TOP]\nMaszynka do mielenia ELDOM M200Z, 400 W + szatkownica.\nELDOM M200Z MITT - ELEKTRYCZNA MASZYNKA DO MIĘSA + SZATKOWNICA - DYSTR. PL - GWARANCJA PRODUCENTA, ODBIÓR OSOBISTY KRAKÓW, WYSYŁKA 24h\nEldom, maszynka do mielenia mięsa, M200Z\nELDOM Maszynka do mielenia mięsa ELDOM M200Z (400W; kolor biały)\nMaszynka do mięsa ELDOM M200Z z szatkownicą - Mata kuchenna za 1 zł\nEldom M200Z MITT - Popularne opinie\nUżywałam dopiero dwa razy, ale jestem zadowolona. Mięso zmielone szybko i bez problemu. Oby maszynka działała długo i bezawaryjnie\nDo mielenia i szatkowania!Mielone mięso to składnik wielu dań. Doskonale sprawdza się w kuchni polskiej, włoskiej, meksykańskiej czy arabskiej, a nasza maszynka do mielenia. doskonale sprawdzi się także i w Twojej kuchni! Jest wykonana z wysokiej jakości materiałów, wydajna, łatwa obsłudze i w konserwacji oraz bardzo funkcjonalna! Wraz z przystawką do szatkowania warzyw tworzy perfekcyjny duet, który skutecznie będzie Cię wspierał przy kuchennych pracach. Model M200Z MITT jest wyposażony w trzy rodzaje sit z otworami o średnicy 3 mm, 5 mm i 8 mm, dwie nasadki: masarską oraz do...\nDo mielenia i szatkowania!Mielone mięso to składnik wielu dań. Doskonale sprawdza się w kuchni polskiej, włoskiej, meksykańskiej czy arabskiej, a nasza maszynka do mielenia... doskonale sprawdzi się także i w Twojej kuchni!\nModel M200Z MITT jest wyposażony w trzy rodzaje sit z otworami o średnicy 3 mm, 5 mm i 8 mm, dwie nasadki: masarską oraz do przygotowywania kebbe, a także w zestaw do szatkowania z trzema różnymi tarkami. Praktyczny schowek, wbudowany w tylną część urządzenia pomieści nieużywane sita, a elementy zestawów masarskiego i do kebbe można przechowywać w popychaczu.Maszynka posiada stabilną konstrukcję i silnik, który pracuje w dwóch kierunkach, co – w razie konieczności (np. zaklinowanie mielonych produktów) – ułatwia jej odblokowywanie bez konieczności rozmontowywania poszczególnych części urządzenia.\nZ pomocą maszynki M200Z MITT oraz dołączonego niej zestawu do szatkowania przygotujesz ulubione dania mięsne, własne wędliny, pasztety oraz świeże surówki. Zmielisz ser na pyszny sernik oraz na farsz do pierogów. Dzięki trzem różnym sitkom mielone produkty będą miały dokładnie taką konsystencję, jakiej potrzebujesz, a wszechstronne tarki potną warzywa na małe lub średnie wióry oraz odpowiedniej grubości plastry.\nbogate wyposażenie: + 3 sita (3 mm, 5 mm, 8 mm) + 3 tarki (drobne wiórki, grube wiórki, plastry)+ zestaw do kebbe+ zestaw masarski\nmoc zablokowania silnika (MBP): 700 W\nEldom > Maszynki do mielenia Eldom\nBiałe > Białe Maszynki do mielenia\nEldom M200Z MITT Opinie\nZmywarki Kolor Srebrne\nAkcesoria i części do AGD Meliconi\nWyciskarki do owoców Braun\nAriete Breakfast Station 1344 cena\nSamsung RS68N8241B1 cena\nSINGER OVERLOCK S14-78 opinia\nBraun Silk-epil LS-5560 cena\nNóż tnący dwustronny nr.8 do maszynki do mielenia Zelmer 986.88\nEldom PJ460 C\nFOX ART suszarka\nMaszynka do mięsa zelmer z szatkownicą i wyciskarka


Czekoladki kokosowe - przepisy na czekoladki kokosowe z popularnych blogów - Durszlak.pl\nCzekoladki z pysznym wnętrzem kokosowym, w smaku zbliżone do znanych wszystkim cukierków Bounty. Śmiem twierdzić, że są one o niebo zdrowsze i ich smak mi bardziej odpowiada ze względu na zawarty w ni Zobacz więcej\nSyrop kokosowy i czekoladki Raffaello 118\nDelikatne czekoladki rozpływające się w ustach - idealny poprawiacz nastroju :) Składniki: ♥ 1 1/2 szklanki wiorkow kokosowych ♥ 4 łyżki oleju kokosowego ♥ 4 łyżki płynnego słodzidła (np syropu z agaw Zobacz więcej\nCzekoladki kokosowe 435\nPrzypominam sobie pudełko czekoladek, które dostałam na urodziny od moich dziadków. Jako mała dziewczynka uwielbiałam kokosowe słodycze. I to właśnie pralinki o tym smaku znikały najszybciej. Chrupiąc Zobacz więcej\nCzekoladki kokosowe. 179\nMoje pierwsze czekoladki :) może nie zbyt idealne, ale dziewczyny miały ogromną frajdę z malowania czekoladą foremek. Dla własnej wygody najlepiej kupić gotowe dać dzieciom i po kłopocie. Ale moim zda Zobacz więcej\nCzekoladki z nadzieniem kokosowym 686\nCzy czekoladki mogą być zdrowe? Jasne! Są to czekoladki bazujące na oleju kokosowym, który jest wyjątkowo zdrowym rodzajem oleju: zawiera średnio-łańcuchowe nasycone kwasy tłuszczowe, które są przeksz Zobacz więcej\nTym razem coś małego i słodkiego. Coś idealnego na jeden chaps. Proste w wykonaniu kokosowe czekoladki, które zachwycą wszystkich, także i tych, którzy nie przepadają za zdrowymi słodyczami. Pomysł za Zobacz więcej\nCzekoladki z nadzieniem kokosowym 950\nPasta kokosowa to jest coś, co zawsze chciałam wykorzystać do zrobienia czekoladek. Niestety, uwielbiam ją samą w sobie bez potrzeby psucia jej smaku czymkolwiek lub marnotrawienia jej poprzez dodawan Zobacz więcej\nCzekoladki z nadzieniem kokosowym 400\nZainspirowana różnymi przepisami na czekoladki z nadzieniem, postanowiłam sama wypróbować - no i coś tam wyszło! :) Smakują super, ale z racji tego, że średnio lubię czekoladę deserową, następnym raze Zobacz więcej\nCzekoladki z oleju kokosowego 319\nCzekoladki kokosowe 914\nTe czekoladki są niezwykle łatwe do zrobienia nawet dla początkujących. Wystarczy roztopić czekoladę, wymieszać z wiórkami kokosowymi i już mamy gotowe, własnoręcznie wykonane pralinki dla ukochanej o Zobacz więcej


Norwegia | Portal Promocji Eksportu | Polsko-Norweska wymiana handlowa w okresie styczeń-czerwiec 2017 r.\nStrona główna › Aktualności › Polsko-Norweska wymiana handlowa w okresie styczeń-czerwiec 2017 r.\nPolsko-Norweska wymiana handlowa w okresie styczeń-czerwiec 2017 r.\ndodał: Tomasz Chałupa | 2017-08-29 14:34:18\nWedług wstępnych danych GUS eksport Polski ogółem w okresie styczeń-czerwiec 2017 r. wzrósł o 8,4% i wyniósł 99,1133 mld EUR. W tym samym okresie import wzrósł o 10,9% wyniósł 98,161 mld EUR. Tym samym bilans w handlu zagranicznym Polski w skali roku wyniósł 0,972 mld EUR.\nWartość obrotów handlowych między Polską a Norwegią w analizowanym okresie wzrosła w skali roku o 14,1%, osiągając poziom 2,304 mld EUR. Polski eksport do Norwegii wzrósł w analizowanym okresie o 2,2% do 1,189 mld EUR, podczas gdy import wzrósł o 30,4% do 1,115 mld EUR. W efekcie tego, bilans w handlu między Polską a Norwegią wyniósł 0,074 mld EUR.\n- Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające i współdział. urządzenia (udział 35,6%) – kod CN XVII – spadek wartości eksportu o 6,7% r/r,\n- Wyroby nieszlachetne i wyroby z metali nieszlachetnych (udział 16,5%) – kod CN XV – wzrost o 29,5% r/r,\n- Urządzenia mechanicznie i elektryczne; do rejestracji i odbioru dźwięku (udział 9,9%) – kod CN XVI – wzrost o 6,5% r/r,\n- Zwierzęta żywe; produkty pochodzenia zwierzęcego (udział 35,4%) – kod CN I – wzrost wartości importu o 2,4% r/r,\n- Wyroby nieszlachetne i wyroby z metali nieszlachetnych (udział 26,4%) – kod CN XV – wzrost o 33,8% r/r,\nProdukty mineralne (udział 15,3%) – kod CN V – wzrost o 709,3% r/r.


Agent nieruchomości wtórny ✦ Drawsko Pomorskie, woj. zachodniopomorskie ✦ Panorama Firm\nAgent nieruchomości wtórny >\nWyniki dla agent nieruchomości wtórny w lokalizacji Drawsko Pomorskie, zachodniopomorskie - 1 firma.\nul. Piłsudskiego 1/5, 78-500 Drawsko Pomorskie\n...Oferujemy szeroki wybór nieruchomości, dostępnych zarówno do wynajęcia, jak i kupna. Z chęcią zajmiemy się także pośrednictwem w sprzedaży Waszej nieruchomości. Oferujemy budynki o dowolnym charakterze. Klientom proponujemy zarówno działki budowlane, działki rekreacyjne, działki letniskowe, działki wolne, grunty, domy, mieszkania, nieruchomości...


Kraków - 8 Hieronima Wietora\nCena od: 150 PLN / 1 dzień Obiekt Apartament Wietora WAWELOFTS oferuje bezpłatne WiFi oraz widok na miasto. Położony jest on w sercu miejscowości Kraków. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Zamek Królewski na Wawelu – ...\nApartamenty Kasprowicza 20b 106B\nKołobrzeg - Kasprowicza 20b 106a\nObiekt Apartamenty Kasprowicza 20b 106B położony jest w dzielnicy Dzielnica Uzdrowiskowa w miejscowości Kołobrzeg. Odległość ważnych miejsc od obiektu: West Beach – 2,3 km, Nowa Starówka – ...\nCena od: 145 PLN / 1 dzień Obiekt Wola Chic Studios znajduje się w miejscowości Warszawa i oferuje bezpłatne WiFi, bezpłatny prywatny parking oraz widok na miasto. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Centrum handlowe Blue ...\nCena od: 300 PLN / 1 dzień Obiekt Morski Apartament położony jest w miejscowości Ustka w regionie pomorskie i zapewnia bezpłatny prywatny parking. W okolicy znajduje się: Ustka Beach i Latarnia morska w Ustce.W naszej ofercie ...\nCena od: 162 PLN / 1 dzień Obiekt Apartamenty BIESZCZADZKI Anioł znajduje się w miejscowości Ustrzyki Dolne i oferuje bezpłatne WiFi, bezpłatny prywatny parking oraz widok na góry.W naszej ofercie m.in.: bezpłatny parking, ...\nCena od: 339 PLN / 1 dzień Apartamenty Perłowy Zakopaneusytuowane są w odległości 500 metrów od stacji kolejki linowej na Gubałówkę. Apartamenty urządzone zostały w nowoczesnym stylu i wyposażone są w telewizor LCD.W ...\nCena od: 360 PLN / 1 dzień Obiekt Seaside Park private apartment, położony w dzielnicy Dzielnica Uzdrowiskowa w miejscowości Kołobrzeg, oferuje klimatyzację, patio oraz widok na morze. Obiekt usytuowany jest przy plaży i oferuje ...\nCena od: 600 PLN / 1 dzień Przytulny apartament Forum Sopot usytuowany jest w centrum Sopotu, zaledwie 200 metrów od piaszczystej plaży. W apartamencie znajduje się w pełni wyposażona kuchnia.W naszej ofercie m.in.: indywidualne ...\nObiekt Dom & House - Apartments Spacerowa Gdynia Orlowo znajduje się w miejscowości Gdynia i oferuje bezpłatne WiFi oraz bezpłatny prywatny parking. Goście mogą podziwiać widok na rzekę. Odległość ...


Doda nie wierzy, że Giertych zemdlał: "Pewnie doradza ten numer każdemu klientowi"\nStrona główna Polska Doda nie wierzy, że Giertych zemdlał: „Pewnie doradza ten numer każdemu klientowi”\nDoda nie wierzy, że Giertych zemdlał: „Pewnie doradza ten numer każdemu klientowi”\nZnany adwokat jest jedną z 12 osób podejrzanych o wyprowadzenie i przywłaszczenie ok. 92 mln zł z giełdowej spółki deweloperskiej Polnord. Giertych został zatrzymany przez CBA w swoim własnym domu w Józefowie, jednak podczas przeszukania stracił przytomność.\nZatrzymanym postawiono zarzuty dotyczące przywłaszczenia środków spółki, jak również prania brudnych pieniędzy. Za te czyny niedozwolone grozi nawet 10 lat więzienia. Gdy Giertych zasłabł niezwłocznie przetransportowano go do szpitala, po czym próbowano przesłuchać. Mecenas świadczył usługi dla Emila Haidara, który był niegdyś narzeczonym piosenkarki. Doda nie raz, spotykała się z byłym ukochanym w sądzie.\n— Ja nie wtrącam się w polityczne rozgrywki, ale miałam do czynienia z wieloma prawnikami w swoim życiu i Roman Giertych powinien stracić możliwość wykonywania zawodu na zawsze. Ciekawe, czy ludzie wiedzą, że jest to adwokat, na którego wpływa najwięcej skarg do rady adwokackiej za jego nieetyczne zachowanie? — powiedziała Doda.\nZobacz również: Maja Ostaszewska ma koronawirusa: „Ból głowy, jakiego nie znałam. Nie pozwala spać”\nPiosenkarka uważa, że mecenas „numer z omdleniem podczas przeszukiwania doradza pewnie każdemu swojemu klientowi”, dlatego sam mógł go również wykorzystać. Karma do niego wróciła za to, jak niszczył ludzi — między innymi mnie. Doskonale wiedział, że nigdy nie byłam szefową gangu, czy jak to nazwał grupy przestępczej, a mimo to wykrzykiwał to w mediach, żeby mnie upokorzyć — dodała artystka, a po chwili zapytała: — Czy tak zachowuje się poważny adwokat? Adwokat, który już dawno sprzedał swoją etykę?\nZdaniem Dody adwokat zwyczajnie symulował omdlenie i nie znalazła dla niego żadnego usprawiedliwienia.\n— Ciekawe, czy ludzie wiedzą, że jest to adwokat, na którego wpływa najwięcej skarg do rady adwokackiej za jego nieetyczne zachowanie? — kontynuowała piosenkarka.\nPoprzedni artykułMaja Ostaszewska ma koronawirusa: „Ból głowy, jakiego nie znałam. Nie pozwala spać”\nNastępny artykułSzpital chciał przekazać łóżka WOŚP pacjentom z COVID-19. Szybka reakcja Owsiaka\nPremier Mateusz Morawiecki opublikował wpis, w którym wyraził swoją radość w związku z efektami wprowadzonych obostrzeń. Szef rządu jest przekonany, że obowiązujące...\n„Jesteś zarazą!” Aktywistka LGBT atakowała przechodnia. Policja dosłownie 3 minuty później obaliła ją na ziemię (40 507)\nWyciekło nagranie z Gdańska, pokazujące jak aktywistka LGBT Maja Wojdyło obrywa gazem od kierowcy (40 020)\nFeministka obraziła policjanta: „Potrafisz tylko służyć, psie!”. Jego odpowiedź wbija w fotel [WIDEO] (35 417)\nSławomir Nitras na przerobionym filmie podbił Internet nietypowym nagraniem: „Tylko jedno w głowie mam: Koksu 5 gram” (31 218)\nPortal TVP Info upublicznił wiadomości, które urzędnicy marszałka Senatu Tomasza Grodzkiego rozsyłali do senatorów. W mailach znalazła się prośba o przesyłanie nagrań, które mogłyby...