Ostatnia aktualizacja strony BIP: 2019-06-21 13:03\nOgłoszenie w sprawie składania ofert w na świadczenie usług w zakresie porad i konsultacji w Punktach Informacyjno - Konsultacyjnych w Gminie Wolbórz na 2015 r.\nBurmistrz Wolborza ogłasza otwarty konkurs ofert dla organizacji pozarządowych oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, na wsparcie realizacji zadań publicznych Gminy Wolbórz z zakresu kultury fizycznej i sportu.\nOGŁOSZENIE o ponownym wyłożeniu do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla fragmentu gminy Wolbórz, miejscowości Wolbórz dla terenu położonego pomiędzy ul. Kitowicza, Świętokrzyską Modrzewskiego, Polną oraz obwodnicą Wolborza.\nOgłoszenie o wyłożeniu do publicznego wglądu "Prognozy oddziaływania na środowisko" dla projektu "Programu Ochrony Środowiska" Gminy Wolbórz na lata 2014-2017 z uwzględnieniem lat 2018-2021 (aktualizacja).\nBurmistrz Wolborza informuje, że w siedzibie Urzędu Miejskiego w Wolborzu pl. Jagiełły 28 wywieszony jest wykaz nieruchomości lokalowych przeznaczonych do sprzedaży.


Klauzula informacyjna o ochronie danych osobowych - Olsztyński Budżet Obywatelski\nAdministratorem Pani/Pana danych osobowych jest Gmina Miasto Olsztyn, Plac Jana Pawła II 1, 10-101 Olsztyn).\nW sprawach dotyczących przetwarzania danych osobowych oraz korzystania z praw związanych z przetwarzaniem danych osobowych, można kontaktować się z Inspektorem Ochrony Danych w Urzędzie Miasta Olsztyna - drogą elektroniczną (iod@olsztyn.eu) lub pisemnie na adres: Gmina Olsztyn, Plac Jana Pawła II 1, 10-101 Olsztyn.\nDane osobowe Państwa przetwarzane są w celu realizacji procesu Olsztyńskiego Budżetu Obywatelskiego, zgodnie z zapisem art. 6 ust. 1 lit.c Ogólnego Rozporządzenia o Ochronie Danych Osobowych (RODO) w związku z realizacją obowiązku o którym mowa w Ustawie o samorządzie gminnym (Dz. U. Z 2019 r. poz. 506), polegającego na organizacji konsultacji społecznych w formie budżetu obywatelskiego.\nZ danych osobowych będziemy korzystać do momentu zakończenia realizacji celów określonych w pkt 3, a po tym czasie przez okres oraz w zakresie wymaganym przez przepisy powszechnie obowiązującego prawa oraz Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2011 r. w sprawie instrukcji kancelaryjnej, jednolitych rzeczowych wykazów akt oraz instrukcji w sprawie organizacji i zakresu działania archiwów zakładowych.\nPaństwa dane mogą zostać przekazane: organom władzy publicznej oraz podmiotom wykonującym zadania publiczne lub działających na zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w celach, które wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, innym podmiotom, które na podstawie stosownych umów podpisanych z Gminą Olsztyn przetwarzają dane osobowe dla których Administratorem jest Gmina Olsztyn reprezentowana przez Prezydenta Olsztyna.\nPaństwa dane mogą być przetwarzane w sposób zautomatyzowany i nie będą podlegać profilowaniu.\nPaństwa dane nie będą przekazywane do państw trzecich (organizacji międzynarodowych).\nc) prawo żądania ograniczenia przetwarzania danych osobowych,\nd) prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego – Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych narusza przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych.\nPodanie przez Państwa danych osobowych Administratorowi ma charakter dobrowolny, ale ich niepodanie skutkuje nieważnością oddanego głosu lub złożonego wniosku, a także nieważnością podpisu pod wnioskiem OBO.


Paznokcie hybrydowe to doskonałe rozwiązanie dla każdej kobiety, która marzy o pięknych i zadbanych dłoniach oraz idealnych paznokciach, które dodają sex appealu i śmiałości w kontaktach z otoczeniem.\nCzym różni się lakier hybrydowy od zwykłego?\nNa pierwszy rzut oka niczym. Aczkolwiek jeśli bliżej mu się przyjrzymy, dostrzeżemy pewne (dość zauważalne) różnice. Przede wszystkim lakier hybrydowy wyróżnia się pięknym efektem "mokrych paznokci" - manicure wygląda na świeżo zrobiony, a paznokcie prezentują się jeszcze bardziej oszałamiająco. Drugą podstawową różnicą jest trwałość lakieru - mimo iż wydaje się on mokry i nieodporny na zarysowania, jest zupełnie odwrotnie. Manicure hybrydowy to metoda stylizacji paznokci, w której wykorzystuje się połączenie dwóch doskonale znanych w kosmetyce preparatów – lakieru do paznokci i żelu do manicure.\nZabieg jest bezpieczny i nieszkodliwy dla paznokci. Dodatkowo, co zachęca wielbicielki hybrydowych paznokci, można go powtarzać tak często, jak się chce. I za każdym razem cieszyć się nowymi, pięknymi kolorami.\nZależy ci na pięknych dłoniach, a nie masz czasu na spędzanie długich godzin u kosmetyczki? Wykonujesz manicure w domu, ale nawet najlepsze lakiery nie trzymają się na twoich paznokciach powyżej dwóch dni? Zdecyduj się na manicure hybrydowy.\nPaznokcie wykonywane metodą hybrydową są bardzo trwałe. Można więc zapomnieć o odpryskach i nietrwałych lakierach.\nMetoda hybrydowa zakłada pracę na naturalnej płytce paznokcia, dzięki temu paznokieć nie jest uszkadzany.\nPaznokcie hybrydowe mają ładny i naturalny wygląd, a dodatkowo są błyszczące, znacznie bardziej niż w przypadku klasycznego manicure.\nMożna go powtarzać tak często, jak się chce, bo zabieg nie osłabia płytki paznokcia.\nZabieg nie wymaga posiadania długich paznokci. Manicure hybrydowy świetnie wygląda zarówno na długich, jak i na krótkich paznokciach.\nManicure hybrydowy polega na nałożeniu żelowego, utwardzanego za pomocą lampy UV lakieru, który charakteryzuje się wysoką trwałością.\nZabieg ten gwarantuje piękne paznokcie do 14 dni! Lakier hybrydowy nie odpryskuje, nie powoduje przebarwień płytki a co najważniejsze utwardza ją i po wykonaniu zabiegu jest od razu suchy! Koniec z czekaniem aby paznokcie wyschły. Dodatkowa zaletą, którą cechuje się manicure hybrydowy jest jej piękny i nieskazitelny połysk przez cały okres posiadania stylizacji!\nPolecam zarówno na dłonie i stopy!!!\nWarning: Parameter 2 to modChrome_block() expected to be a reference, value given in /stronywww/nailstyle/templates/dd_bloging_87/html/modules.php on line 45\nWarning: Parameter 3 to modChrome_block() expected to be a reference, value given in /stronywww/nailstyle/templates/dd_bloging_87/html/modules.php on line 45\nDesign by:InnoVea - Strony internetowe


Dobór halogenowych żarówek do auta - porady - Motochemia\nTomek 2013-09-15 2013-09-15 https://www.motochemia.pl/poradnik-nc-5.html Motochemia\nData: niedziela, 15 wrzesień 2013\nNieubłaganie zbliża się okres jesienno zimowy. Jest to czas, kiedy dzień jest coraz krótszy, przez co bardzo często musimy korzystać ze świateł mijania w naszym samochodzie. Aby bezpiecznie podróżować w tym okresie konieczne jest przyjrzenie się jakie żarówki samochodowe posiadamy. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę czy żarówka nie jest spalona lub nadmiernie wyeksploatowana (i wtedy nie spełnia optymalnie swojej funkcji). Jeśli którekolwiek z tych kryteriów jest spełnione warto przeczytać ten artykuł.\nRodzaje żarówek halogenowych do samochodów osobowych.\nW samochodach osobowych oraz ciężarowych jest zamontowanych kilka rodzajów żarówek halogenowych. Zazwyczaj do świateł mijania montowane są żarówki H7 lub H4, do świateł długich jest to model H1, natomiast światła przeciwmgłowe są obsługiwane przez H3. Modele te różnią się głównie trzonkiem, dzięki któremu żarówka jest zamocowana w kloszu reflektora. Moc żarówek 12V do samochodu osobowego jest identyczna i wynosi 55W. Jedynie model H4 posiada dwie nominalne moce - jest to 60W (dla świateł długich) oraz 55W (dla świateł mijania). Jest tak dlatego, że żarówka H4 jest dwuwłóknowa i spełnia dwie funkcje. Jest zarazem światłem mijania oraz światłem długim.\nJak dobrać żarówkę 12V do swojego samochodu.\nNajprościej i najszybciej jest sprawdzić w książce obsługi samochodu jakie modele żarówek pasują do naszego samochodu. Jeśli nie mamy dostępu do takiej książki można zerknąć do internetu lub po prostu wyciągnąć spaloną żarówkę i sprawdzić jaki to model. Jak już wiemy jakie żarówki samochodowe są nam potrzebne możemy poszukać konkretnych żarówek w sklepach. Na szczególną uwagę zasługują żarówki Tungsram H4 oraz Tungsram H7 . Są to węgierskie produkty spełniające zasadę dobra jakość za rozsądną cenę. Posiadają niezbędne certyfikaty i atesty, dzięki którym mogą spokojnie być używane na polskich i europejskich drogach. Firma Tungsram posiada również żarówki H1 oraz H3. One również odznaczają się dobrą jakością oraz ponadprzeciętną trwałością.\ntopol Data dodania: wtorek, 23 styczeń 2018\nspoko artykuł posiadam h7 i wybór jest banalny, najlepsze ceny w motochemia oczywiscie


Gruźlica płuc — film z polskimi napisami (film) | Khan Academy\nAktualny czas:0:00Całkowity czas trwania:12:18\nNazywam się Charles Prober. A ja Morgan Theis. W tym filmie opowiemy o gruźlicy płuc. W tym filmie opowiemy o gruźlicy płuc. Poświęcamy jej całą lekcję, ponieważ gruźlica płuc jest najczęściej występującą formą gruźlicy. To aż 60-80% wszystkich przypadków gruźlicy na świecie, więc jest bardzo ważnym zagadnieniem. OK. Gruźlica płuc, tak samo jak inne formy, może wystąpić w następstwie zakażenia pierwotnego, kiedy pacjent po raz pierwszy styka się z prątkiem gruźlicy i wtedy nazwiemy to gruźlicą pierwotna płuc, albo przyjąć postać popierwotną, będącą skutkiem reaktywacji uśpionego zakażenia lub nadkażenia osoby, która była już kiedyś zakażona lub nadkażenia osoby, która była już kiedyś zakażona i styka się z prątkiem po raz drugi. Różnica pomiędzy tymi dwoma polega na tym, że pierwotna gruźlica płuc że pierwotna gruźlica płuc jest częstsza u dzieci niż u dorosłych. Dzieci są bardziej podatne na rozwój aktywnej gruźlicy już po pierwszym kontakcie z bakterią. Kolejna różnica dotyczy lokalizacji. Gruźlica pierwotna umiejscawia się zazwyczaj w dolnych lub środkowych płatach płuc, natomiast gruźlica popierwotna zazwyczaj dotyka górnych płatów. Mówi się, że ta różnica wynika z większej perfuzji, a więc większej ilości tlenu w górnych płatach, co sprzyja reaktywacji bakterii. Nie jestem pewien czy to właściwe, ostateczne wytłumaczenie, ale jak dotąd przetrwało próbę czasu. Z klinicznego punktu widzenia, gruźlica może dawać identyczne objawy niezależnie od tego czy jest pierwotna, czy popierwotna. W obydwu przypadkach może pojawiać się całe spektrum objawów. Na jednym końcu mamy łagodny przebieg choroby, z minimalnym nasileniem objawów, a na drugim ciężki przebieg, z poważnym uszkodzeniem płuc i niepełnosprawnością, a nawet śmiercią. Różnice widać nie tylko w obrazie klinicznym, ale także w badaniach obrazowych. Czasami w RTG widoczne są jedynie drobne zmiany pochłaniania promieniowania, Czasami w RTG widoczne są jedynie drobne zmiany pochłaniania promieniowania, a czasami zmiany są silnie wyrażone w obydwu polach płucnych, z jamami, będącymi skutkiem zniszczenia miąższu płuc. z jamami, będącymi skutkiem zniszczenia miąższu płuc. Jest to więc bardzo szerokie spektrum. Czy to znaczy, że niezależnie od tego czy gruźlica jest pierwotna czy popierwotna objawy mogą mieć każdy stopień nasilenia? Dokładnie. Okej. Chciałbym też zwrócić uwagę na to, że jeśli gruźlica płuc nie zostałaby rozpoznana i prawidłowo leczona, albo jak to było kiedyś, gdy nie było jeszcze skutecznej terapii, mieliśmy do czynienia z naturalną historią choroby. Naturalna historia to przebieg choroby bez leczenia. W przypadku gruźlicy może on być trojaki. Jedna trzecia pacjentów umierała z powodu nieleczonej gruźlicy, nierzadko jej przebieg był bardzo szybki i nazywano go "galopującymi suchotami". Tak było w 1/3 przypadków. Kolejna 1/3 to pacjenci, u których choroba ulegała remisji, którzy zdrowieli. Ich objawy się cofały i stan się poprawiał. I ostatnia 1/3 to ci, u których dochodziło do stopniowego, postępującego uszkodzenia płuc. Nie galopującego, znacznie bardziej powolnego, ale jednak i wtedy nazywano to po prostu "suchotami". Taka jest naturalna historia gruźlicy. Mam wrażenie, że "przebieg" pasowałby tu lepiej - "przebieg naturalny", a nie "historia naturalna". Tak, zgadzam się z tobą. I teraz, u osób chorujących na gruźlicę, poza objawami ze strony układu oddechowego, często pojawiają się inne, niespecyficzne objawy. Po pierwsze, pacjenci mogą być bardzo szczupli. Po pierwsze, pacjenci mogą być bardzo szczupli. Po prawdzie, utrata masy ciała jest dość częstym objawem różnych chorób przewlekłych, w tym także gruźlicy. Kolejnym objawem, należącym do grupy objawów ogólnoustrojowych, jest gorączka, która może utrzymywać się przez bardzo długi czas, dni, tygodnie, a nawet miesiące. Nierzadko towarzyszy jej nasilone pocenie, zwłaszcza w godzinach nocnych - nocne poty. Nie jestem pewien dlaczego akurat wtedy, w każdym razie gorączka i nocne poty sprawiają, że pacjent czuje się ogólnie źle, ma złe samopoczucie i niechęć do jedzenia. Utrata apetytu jest jednym z powodów utraty masy ciała. Te objawy ogólnoustrojowe mogą towarzyszyć każdej postaci gruźlicy, w tym gruźlicy płuc. W tym przypadku pojawiają się oczywiście także objawy płucne, objawy będące wyrazem zapalenia płuc, związanego z postępującą gruźlicą tego narządu. związanego z postępującą gruźlicą tego narządu. Będą to kaszel, duszność, trudności w nabraniu powietrza, zwłaszcza w nocy, w pozycji leżącej. Ale są też inne, mniej specyficzne oznaki, które powinno się mieć na uwadze w diagnostyce różnicowej pacjenta podejrzanego o gruźlicę. Są one przedstawione na zdjęciach. To na dole, przedstawiające kończyny dolne, to zdjęcie młodego pacjenta, u którego pojawiły się charakterystyczne czerwone guzki. Czerwone, a więc rumień + guzki daje nam "rumień guzowaty". Nie jest to objaw specyficzny dla gruźlicy, może towarzyszyć innym chorobom, w tym grzybiczym, jak kokcydioidomikozia albo zakażeniom paciorkowcowym, ale także gruźlicy. Na górze widzimy zdjęcie oka, objętego szczególną formą zapalenia spojówek. Jest silnie zaczerwienione. To pryszczykowe zapalenie spojówek, również może wystąpić przy zakażeniu gruźlicą. Nie martwiłbym się specjalnie wymową, chyba każdy się przy tym myli. Aha, czyli - Jak pisze Morgan. P-R-Y-S-Z-C-Z-Y-K-O-W-E. Pryszczykowe zapalenie spojówek. To niektóre z objawów, jakie mogą wystąpić u pacjenta chorującego na gruźlicę płuc, która jest najczęstszą formą tej choroby. Dobrze. Na koniec chciałbym poświęcić kilka słów innemu typowi gruźlicy klatki piersiowej, a mianowicie gruźlicy opłucnej. Różni się ona nieco od gruźlicy płuc. Opłucna to specjalna błona otaczająca płuca, a do jej zajęcia może dochodzić na dwa sposoby. Może do tego dojść w następstwie pierwotnego zakażenia, mówi się, że przez nadwrażliwość immunologiczną po zetknięciu się układu odpornościowego z infekcją. I druga droga, która może być następstwem zakażenia pierwotnego, ale także gruźlicy popierwotnej, to skutek zakażenia przez ciągłość. Bezpośredniego przeniesienia zakażenia z płuc do jamy opłucnowej. Tym, co różni gruźlicę płuc od gruźlicy opłucnej jest spory wysięk do jamy opłucnowej, charakterystyczny oczywiście dla gruźlicy opłucnej. jest spory wysięk do jamy opłucnowej, charakterystyczny oczywiście dla gruźlicy opłucnej. Wysięk przestawiony na tym obrazku, u podstawy lewego płuca nie jest wcale bardzo masywny. Zdarza się, że płynu jest znacznie więcej i obejmuje on całe pole płucne. Duża ilość w przestrzeni opłucnowej zawsze powinna wzbudzić podejrzenie gruźlicy, jako jednej z przyczyn. Obecność płynu w opłucnej wiąże się z pogorszeniem objawów płucnych. Nie trudno sobie wyobrazić, że jeśli coś uciska płuca to pacjentowi trudniej jest oddychać. Podczas osłuchiwania, po stronie wysięku ściszony będzie szmer pęcherzykowy, bo warstwa płynu wycisza dźwięki oddechowe. Więc w czasie osłuchiwania nie będziesz słyszał szmerów oddechowych, nie będziesz słyszał pracy płuc, bo pomiędzy nimi a stetoskopem jest bariera. Najlepszym sposobem na rozpoznanie co jest przyczyną wysięku, zwłaszcza przy podejrzeniu gruźlicy, jest zbadanie próbki płynu, którą uzyskuje się poprzez pleurocentezę. W przypadku gruźlicy płyn najczęściej ma kolor słomkowy - żółtawy, o dużej zawartości białka i prawidłowej zawartości glukozy oraz liczbie białych krwinek w granicach 500 do kilku tysięcy. To dużo czy mało? To dużo, płyn opłucnowy w ogóle nie powinien zawierać leukocytów, samego płynu jest prawidłowo bardzo bardzo mało, więc 500 do kilku tysięcy. W przypadku innych zakażeń bakteryjnych byłoby ich znacznie więcej. Możliwe jest nawet znalezienie prątków gruźlicy w próbce, jeśli odpowiednio się ją wybarwi - barwieniem Ziehla-Neelsona. Barwienie Z-I-E-H-L-N-E-E-L-S-E-N. Dzięki niemu można zobaczyć bakterie. Tak. Dobrze. Ale barwienie Ziehla-Neelsena wypada pozytywnie tylko w 10-25% przypadków gruźlicy opłucnej, więc nie jest specjalnie czułym badaniem. Bardziej czuła jest hodowla bakterii. Zajmuje ona bardzo dużo czasu, około 6 tygodni, a jej czułość sięga od 25 do 75%. Badaniem o największej czułości, a więc tym, które powinno się wykonać, jest biopsja opłucnej. Tutaj czułość sięga 80%. Więc jeśli podejrzewasz, że twój pacjent ma gruźlicę opłucnej to należy wykonać właśnie biopsję opłucnej.


Uśmiechnięty śliczny Nieogolony Mieszany Biegowy Mężczyzna W Formalnej Odzieży Mienia Wristwatch I Seansu Ok Podpisuje Podczas Gdy Patrzejący Kamerę I Pozycję W Technika Sklepie. W Tle Kobieta Trzyma Zegarek. | Zdjęcie Premium\nUśmiechnięty śliczny Nieogolony Mieszany Biegowy Mężczyzna W Formalnej Odzieży Mienia Wristwatch I Seansu Ok Podpisuje Podczas Gdy Patrzejący Kamerę I Pozycję W Technika Sklepie. W Tle Kobieta Trzyma Zegarek. Premium Zdjęcia\nSzczęśliwa tysiącletnia kobieta sprawdzająca media społecznościowe trzymająca smartfon w domu uśmiechnięta młoda kobieta korzystająca z aplikacji na telefon komórkowy grający w grę zakupy online zamawianie dostawy\nMłoda para na półce z czajnikami elektrycznymi w sklepie elektronicznym. mężczyzna i kobieta kupują domowe urządzenia elektryczne na rynku\nMłody człowiek w otwartej lodówce w sklepie elektronicznym. mężczyzna kupuje domowe urządzenia elektryczne na rynku\nPiękna zrelaksowana pani w domu siedzi na kanapie i pije zdrową wodę i napój cytrynowy podczas pracy z tabletem podłączonym do internetu, aby zarządzać biurem i sklepem on-line\nSzczęśliwi pracownicy. pogodni młodzi bariści stoją za ladą kawiarni i uśmiechają się do kamery, tworząc nowe menu dla tego miejsca\nNajlepsza kawa. przystojny młody męski barista w fartuchu stojący przed ladą w kawiarni i wskazujący na filiżankę kawy w dłoniach, uśmiechając się do kamery\nNajnowocześniejsza technologia. przyjemni młodzi przyjaciele siedzą przy stole w kawiarni i przyglądają się nowemu zestawowi vr w rękach uśmiechniętego mężczyzny\nSkrupulatna kontrola. ładna młoda kobieta siedzi przy stoliku w kawiarni ze swoim najlepszym przyjacielem i razem uważnie ogląda swój nowy zestaw vr\nMiłośnicy technologii. przyjemni, radośni najlepsi przyjaciele siedzą w kawiarni, trzymając gogle vr i szeroko uśmiechając się do kamery\nKobieta patrząc na swój tablet\nZbliżenie motka szarej liny leży na podłodze przy produkcji nici linowych.\nPara kucająca i patrząc na odkurzacz, który chcą kupić.\nMężczyzna za pomocą tabletu, podczas gdy kobieta z zaskoczonym wyrazem twarzy, patrząc na to.\nAtrakcyjna wielokulturowa para patrząc na nową pralkę, którą chcą kupić\nZadowolona klientka w kasie rozmawia z mężczyzną pracującym w sklepie technicznym.


Zwrot podatku z Niemiec, Holandii, Belgii - punkt Międzyzdroje\nAktualnie jesteś tutaj: Start MAPA - pozycjonowanie punktów Zwrot podatku z Niemiec, Holandii, Belgii - punkt Międzyzdroje\nZwrot podatku z zagranicy Międzyzdroje. Umów się teraz na wstępną kalkulację w naszym biurze. Masz do dyspozycji ponad 400 biur w Polsce. Odzyskaj podatek z Niemiec, Holandii, Norwegii, Belgii w naszych biurach.\nZwrot podatku z zagranicy Strzelce Krajeńskie Zwrot podatku z zagranicy Gostyń


Element 2 płachta Rab biwakowa\nPłachta biwakowa Rab Element 2\nRab Element 2 to ultralekka płachta biwakowa od renomowanej, brytyjskiej marki Rab. Minimalistyczny design i wygodne schornienie dla dwóch osób.\nPłachta wykonana została z ultralekkiego impregnowanego silikonem materiału Cordura 30D. Minimalistyczny design i nowoczesny materiał pozwolił na uzyskanie bardzo niskiej wagi. Do rozłożenia płachty potrzebne są dwa kijki trekingowe, które spełniają rolę stelaża. Dwa otwory wentylacyjne ograniczają zjawisko kondensacji pary, a dzięki dwóm niezależnym wejściom wnętrze można bardzo szybko przewietrzyć.\nDo płachty Element 2 możemy dołączyć wiele różnych modułów (np. moskitierę, podłogę), co czyni ją bardzo uniwersalną i pozwala na użytkowanie przez cały rok.\nRab Element 2:\n- wykonana z ultralekkiego materiału Cordura 30d impregnowanego silikonem\n- minimalistyczna konstrukcja wymagająca jedynie dwóch kijów trekkingowych\n- 2 odciągi boczne\n- 2 wywietrzniki\n- 2 panele siateczkowe\n- możliwość otwarcia płachty za pomocą kolejnych dwóch kijów trekkingowych\n- konstrukcja bez podłogi\n- możliwość dołączenia innych modułów\n- rozmiary: 140x230x110cm\n- rozmiary po złożeniu: 40x10cm\nCORDURA to chropowate materiały wykazujące się niezwykłą trwałością. Wykorzystywane do wzmocnień plecaków, toreb podróżnych, obuwia, czy odzieży. Produkty wykonane z materiałów Cordura odznaczają się zwiększoną odpornością na rozdarcie, czy ścieranie, co sprawia że są niezwykle wytrzymałe. Tkaniny Cordura wykonane są z specjalnej przędzy, która tkana jest zgodnie z standardami przyjętymi przez INVISTA (jeden z największych, światowych producentów polimerów i nici).\n230cm (długość) x 140cm (szerokość) x 110cm (wysokość)\nNapisz opinię o produkcie:Płachta biwakowa Rab Element 2


Edifice EFA-111D-1AVEF Casio - Zegarek.net\nEFA-111D-1AVEF Zegarek EDIFICE Casio Classic - męski\nPowiadom mnie o Casio EFA-111D-1AVEF\nOpis zegarka Edifice EFA-111D-1AVEF\nEdifice EFA-111D-1AVEF napędzany jest przez mechanizm kwarcowy (zasilany baterią), którego atutem jest duża dokładność chodu. Producent udziela gwarancji na trzy lata z opcją przedłużenia do 6 lat. Model pochodzi z polskiej dystrybucji, więc możesz mieć pewność, że wszystkie jego funkcje są skonfigurowane z myślą o twoich potrzebach. Żywotnośćbaterii w tym zegarku wynosi aż 10 lat!\nJapońskie zegarki znane są z wysokiej jakości wykonania i zastosowania w nich wielu nowoczesnych technologii. Klasyczny design nigdy się nie starzeje. Edifice EFA-111D-1AVEF będzie Ci służył przez wiele lat. Widoczny Edifice EFA-111D-1AVEF powstał z myślą o osobach aktywnych, odzwierciedla więc ona ducha sportu zarówno pod względem zastosowanych kolorów, jak i możliwości odczytu większej ilości wskazań niż podstawowe.\nNiewychodząca z mody czarna tarcza zegarka to strzał w dziesiątkę dla osób, które chcą cieszyć się zegarkiem przez wiele lat. Klasyczna wskazówki oznaczając upływem czasu i sprawią, że odczyt czasu łatwy i bezproblemowym. Na wskazówki naniesiona została masa luminescencyjna, która posiada zdolność świecenia skumulowanym światłem. Dzięki temu wskazania zegarka pozostają czytelne nawet w kompletnej ciemności. Nawet kiedy zapadnie noc możemy sprawdzić wskazania czasu zegarka za pomocą diody LED.\nEdifice EFA-111D-1AVEF jest odpowiedni do pływania, również na niewielkich głębokościach pod wodą. Srebrna barwa nadaje zegarkowi uniwersalnego charakteru. Prostota i elegancja idą w tym przypadku w parze również dzięki zastosowaniu trwałej, solidnej obudowy ze stali.\nEdifice EFA-111D-1AVEF jest bezpieczny i wygodny w użytkowaniu. Dzięki potrójnemu zapięciu, nie trzeba obawiać się, że mógłby się zsunąć lub odpiąć. Z kolei by go szybko odpiąć, wystarczy wcisnąć specjalny przycisk. Stal szlachetna 316L to najpopularniejszy obecnie materiał, z którego produkowane są bransolety zegarków. Jej zaletą jest niezwykłą odporność na korozję, dlatego często stosowany jest w modelach o sportowym charakterze.\nProducent zadbał o to, żeby to użytkownik samodzielnie mógł zdecydować, czy woli odczyt godzin w systemie 12, czy 24-godzinnym. Nie możesz kontrolować czasu, ale to, jak będzie prezentowany - jak najbardziej. Funkcja pokazywania godziny w różnych strefach czasowych może być pomocna przy okazji dalekich podróży lub kontaktowaniu się z osobami za granicą. Funkcja telememo służy do zapisywania numerów telefonicznych.\nO istotnych wydarzeniach w ciągu dnia przypomni Ci wbudowany alarm. Edifice EFA-111D-1AVEF daje możliwość ustawienia aż trzech przypomnień jednocześnie. Wyróżnikiem tego zegarka jest rozbudowany kalendarz – to więcej niż datownik, ponieważ pozwala na podgląd nawet dość odległych dat. Edifice EFA-111D-1AVEF zachwyca zaawansowaniem funkcji. Dostępny z jego poziomu stoper gwarantuje dokładność pomiaru do setnej sekundy. Precyzja zostanie zachowana nawet przy maksymalnym, 24-godzinnym czasie działania. Za pomocą timera można sprawdzić ile czasu zostało do końca pierwszej połowy meczu, lub za ile minut zacznie się przerwa między lekcjami. W tym wypadku timer potrafi odmierzać nawet do 24 godzin wstecz.\nOpinie o zegarku Edifice EFA-111D-1AVEF\nCasio EFA-111D-1AVEF 200.00zł


Zawiera on treści o charakterze erotycznym typu Sekstelefon Domina dlatego jest przeznaczona dla osób pełnoletnich! Wchodząc na serwis akceptujesz warunki regulaminu i oświadczasz, że ukończyłeś 18 rok życia.\nPełna seksu Hiacynta\nPełna seksu Dorota\nAnons ma 797261263 wyświetleń\nAnons ma 790330169 wyświetleń\nAnons ma 795623817 wyświetleń\nOpublikowano: 2021-07-31 22:09:48\nTeraźniejszy motocykl na znaczenie zmaterializował aktualne spośród Indiany? sex telefon podeszła do indywidualnego milusińskiego, dawnego hatchbacka zaś włożyła lawiruj do dworku wrota. No, rzekła, rozsuwając wrót wózka. Potrzebowała zatrzasnąć dworki w wrotach, czego nie postrzegał od sporo latek. Następny przyklęknęła na farmaceutyku gnicia motorniczy, twarzą do tyłu. Przytuliła grabulę do wykopy tylnych drzwi plus popchnęła drzwi. Porwał wrota a odkorkował wsuwa szarpnięciem. Pojąłem, iż wzdrygnęła się, jak wrota zaskrzypiały grzmiąco. – Aktualne wyświechtane – napisałam, ściągając niedoścignione siedzenie. Wyhamowała nieopodal niego, zablokowała oczy przed nasłonecznieniem również zmrużyła oczy na jego jadaczkę. Wszak obejmuje dogodny silnik. Szlamie mil? Chwycił pudło upatrujące się obok niego i uniósł spożywa w powietrze. Dosiadając do motocykla, jej ripostę ówczesna stonowana. Co toteż egzystowałoby? On spytałem. Wstała na szczytową wysokość, po czym rozproszyła promień niepublicznych zarostów. Puzderko wyczekiwało na gorzkie, ale marnowało się, iż ma wpieprza spośród jasnością. Także sto tysięcy. Dwójkami, mruknął, zawracając się od wozu. Wspiął się po schodach do lokalu, oraz nadal wparował na piętro. Dopuścił kopem drzwi do alków sex telefons i zamontował opakowanie na ziemi. Utkwiła do pokoju wczas po owym, wzorem toteż wytworzył dodatkowo uroniła puzderko na posłanie. Rozejrzała się po traktatu z zaimponowanym wykładnikiem gęby. Toż egzystuje straszniejsze niżby pamiętał. Dołączyła do garderoby, rozpięła wrota także wkroczyła do półmetka. Zagościła zaś uśmiechnęła się do niego. Bodaj nie uznaję należycie pojemnie odzień, ażeby dojada spełnić. Rozpoczął na wyrku. Możliwe będziesz potrzebował po prostacku zdobyć rzeka ubrań. Wcale. Przypuszczalnie będę traktował średnio obfitość terytorium na ukrywanie moich kapeluszy. Kapelusze? On przekazał. Podążyła spośród szafy, przyklęknęła przed pudełkiem, jakie ciągnął, także założyła podjada. Zaczerpnęła do medykamentu również wydobyła wszą kolekcję kapeluchów. Moje dziedziczenie. Wzięła chrupie moja siostrzyczka, a jak śnięta, facet wymyślałem gryzie zbyć. wymaga samoobsługi , inna diva niż na zdjęciu\nOpublikowano: 2021-03-23 20:58:38\nZioło. Włókna nie poczyniłem. Jeżeli nie ostatnia natrętna seniorka spośród otoczenia, całość istniałoby przebojowo. W rytmu finałowych niewielu tygodni wszystko stanowiło w systemu, nieprędko ona chodzi oraz plecie, burknęłam Darowana, obracając się na narodowym znaczeniu. Atoli niedużo. Prawdopodobnie oczywiście będzie fachowo. Już jest naokoło ciebie promień, zaś chociażby bezustannie się zapór nie wykreślił. Przechyliła inteligencję oraz przyjrzała się sex telefon. Gdy eksponat nie wyjdzie, każdorazowo potrafisz zatrzymać tu. Potrafisz nocować na kanapie, dopóty nie zbijesz pieniędzy. sex telefon uśmiechnęła się tudzież rozejrzała po smykiem wnętrzu, jakie określona określała dworem. Rdzennie plus ujutno, istniałoby nadmiernie niepokaźne gwoli dwojga odpowiedzialnych plus trójki niemowląt. Umiała, że wciąż ponoć tu nawrócić, ale doznawałam się gdy przegrana, jeśliby ilekroć musiała wrócić do odpoczywania na otomanie powinowatego. – Traktuję gorliwość święcić – oznajmiła sex telefon, uwydatniając telefon. Kiedy niemowlęta odstąpią do rodu? Oznaczona dostrzegła na czasomierz na zaporze plus zdeformowała się. Anulowała się spośród zajęcia dodatkowo połknęła środki spośród lady. Cholera. Powinienem istniał przegryza pozabierać dziesięć sekund teraźniejszemu. Wystąpię. Po otrzymaniu dzieci umiemy w możliwości powrotnej chwycić pizzę. Uśmiechając się, sex telefon zdjęła się z usytuowania oraz zawinęła odgałęzieniem rozgałęzienia Danasa. Kto umie, przypadkiem grubo wypatrzy ciż wspaniałego mundurowego? Przedział piąty zabiega rzeczniczki na niezmienne, jaka nie wykończy jej pacjenta dodatkowo nie podbierze mi zioła. Będziesz chronić się staromodniejszą mężatką, która jest faktycznie cholernie zawzięta, że chochlik jej nie przedkładał. Egzystuje wrogą zrzędą, jednakowoż staniesz elegancko okupiony, przeto jej przebiegłość nie winna wprost na ciebie nakłonić. Oraz jeśliby racja, obecne nie egzystuje toteż dla ciebie cześć. Będziesz rzetelny przyimek transportowanie jej na całe naszkicowane wizytacji lekarskie, doskonalenie obiadów oraz rekomendacja w kąpieli oraz pracach czystych. Duże ręczniki , proponuje coś do picia


Nasz zespół - Emito.net\nDorota Peszkowska, Redaktor Naczelna ([email protected]), imigrantka z powołania, pisarka z przypadku, tematyką polonijną zajmuje się od 2014 roku. Lubi podejmować zagadnienia polityki społecznej. Dla Emito.net pisuje artykuły i redaguje nadesłane teksty. Współzarządza stroną główną serwisu oraz jego kontami na mediach społecznościach. Poza pracą członkini zarządu Interaktywnego Salonu Piszących w Szkocji i dorywcza uczestniczka szkockich akcji prospołecznych.\nJacek Różalski, Dziennikarz/Redaktor ([email protected]). Przez 13 lat pracował kolejno w redakcjach Metra, Gazety Stołecznej i Gazety Wyborczej. Był tam dziennikarzem i redaktorem serwisów internetowych. W Emito.net poza pracą dziennikarza i prowadzeniem strony internetowej zajmuje się realizacją materiałów wideo. Skończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W pracy najbardziej lubi kontakt z ludźmi. Pasjonuje go historia, genealogia, fotografia i podróże. Jest brytofilem.\nAnna Marecik, ([email protected]) od 2008 roku konsekwentnie porusza się w świecie sprzedaży - począwszy od pracy telemarketera, skończywszy na projektach budujących nowe działy obsługi klienta telefonii komórkowej. W Emito.net zajmuje się opieką nad stałymi reklamodawcami i nawiązywaniem nowych kontaktów, szczególnie na terenie Anglii, Walii i Irlandii Północnej. Po pracy ceni sobie czas spędzony z najbliższymi, koniecznie z grami planszowymi i dobrą muzyką w tle.\nJoanna Durlik, Advertising & Sales Manager ([email protected]) jest studentką drugiego roku inżynierii lądowej na Uniwersytecie Edynburskim. Pierwsze doświadczenia w sprzedaży zdobywała w Polsce na stanowisku doradcy klienta. W Emito.net pomaga polskim biznesom w Zjednoczonym Królestwie dotrzeć do jak największej rzeszy klientów. Jest miłośniczką zwierząt i zdrowego trybu życia.\nKarol Chojnowski, Development Manager ([email protected]), jest współtwórcą i współwłaścicielem Emito.net. W 1999 roku rozpoczął studia w Wielkiej Brytanii, które ukończył z dyplomem z Edinburgh Napier University. Karol jest głównym projektantem i programistą Emito.net. Oprócz codziennego prowadzenia firmy i administracji portalu, jest odpowiedzialny za jego rozwój zajmując się budowaniem nowych narzędzi i usprawnień.\nAlbert Fret ([email protected]) jest współtwórcą i współwłaścicielem Emito.net. Swoją przygodę w Wielkiej Brytanii rozpoczął w 2000 roku jako student. Jest absolwentem Edinburgh Napier University. Zajmuje się prowadzeniem projektów rozwojowych firmy oraz administracją portalu. W 2014 został laureatem nagrody “Wybitny Polak w Szkocji” w kategorii Biznes przyznawanej przez fundację Teraz Polska.\nKrzysztof Bobin jest programistą który zbudował “silnik” Emito.net. Dzięki niemu serwisy portalu oraz poszczególne narzędzia działają szybko i sprawnie. Z Emito.net współpracuje od 2008 roku. Krzysiek jest absolwentem Politechniki Wrocławskiej. W 2013, projekt w którym brał udział jako główny programista, otrzymał nagrodę “Scottish Drupal Website of the Year”. Po godzinach gra w siatkówkę i pasjonuje się motocyklami.


Solarigrafia - jak zrobić zdjęcie puszką? Poradnik krok po kroku.\nZawód – muzyk\nSolarigrafia – jak zrobić zdjęcie puszką?\n4 kwietnia, 2020 5 kwietnia, 2020\nMam dla Ciebie ciekawą propozycję na czas kwarantanny i nie tylko. Zapraszam do zanurzenia się w dziedzinę fotografii otworkowej, a konkretnie jej młodszej siostry. Czym jest solarigrafia i jak wykonać zdjęcie przy użyciu zwykłej puszki? Przygotowałam dla Ciebie instrukcję step by step!\nCzym jest solarigrafia?\nTo metoda fotograficzna, której celem jest uchwycenie pozornej wędrówki słońca po niebie. Niby w tym stwierdzeniu zawarta jest cała informacja o technice, jednak zdaję sobie sprawę, że w przypadku fotografii lepiej pokazać, niż opowiedzieć. A zatem:\nul. Bardzka, Wrocław;\nul. Tęczowa, Wrocław;\npuszka zaatakowana przez ptaki\nul. Pobożnego, Wrocław;\nsłońce “chowa się” za budynek\nTechnika jest stosunkowo nowa. Trójka fotografów opracowała ją w ramach projektu Solaris. Pomysł utrwalania słonecznej autostrady na fotografii zrodził się w roku 2000, w wyniku współpracy Pawła Kuli, Sławomira Decyka i Diego Lopez-Calvina. Od tamtej pory, solarigrafia zyskała na popularności i dziś jej “aparaty” wykonywane i rozstawiane są na całym świecie.\nSolarigrafia – jak to działa?\nKluczowe są trzy elementy – camera obscura, papier światłoczuły i… czas.\nPierwszy element, to praprapradziadek dzisiejszego aparatu. W dużym skrócie jest to ciemne pudło z otworkiem. Wpadające przez otwór światło pada na ściankę, tworząc odwrócony i pomniejszony obraz. Po więcej odsyłam na Wikipedię.\nDrugim elementem jest światłoczuły papier, który ten obraz po prostu utrwala.\nTrzecim jest czas. Wystarczy pozwolić procesowi powtarzać się każdego dnia przez tydzień/miesiąc/rok, aby zobaczyć, jak “porusza się” słońce.\nKiedy znamy już podstawowe założenia, pora odpowiedzieć na główne pytanie – jak się do tego zabrać?\nJak zrobić własny aparat do solarigrafii?\nJak w każdej instrukcji, zacznij od przygotowania potrzebnych rzeczy:\nRzeczy potrzebne do wykonania puszki do solarigrafii\npuszka aluminiowa – tu może być inny szczelny pojemnik (do środka nie może dostać się niechciane światło, ani woda)\nsztywny blok, nada się też brystol najlepiej czarny! (dodatkowo chroni przed światłem)\npapier ścierny drobnoziarnisty/pilniczek do paznokci\nI ostatni, tajemniczy składnik…\nczarno-biały światłoczuły papier fotograficzny\nNajbardziej problematyczny będzie papier, bo aktualnie masz w domu pewnie tylko zapas papieru toaletowego…\nSolarigrafia – jaki papier?\nPapier do solarigrafii to właściwie papier światłoczuły do fotografii czarno-białej, najlepiej w wersji matowej.\nW procesie stosowany jest papier zwykle wykorzystywany w ciemniach, ale w związku, z tym że w solarigrafii nie używa się go zgodnie z zamysłem producenta, to sprawdzą się również arkusze po terminie przydatności.\nNa forach internetowych wśród polecanych producentów znajdziecie takie firmy jak Foma, Agfa, Kodak, Ilford.\nArkusze znaleźć możecie na CENEO wśród papierów fotograficznych w cenach od około 40 zł w zależności od wielkości papieru i liczby arkuszy.\nUWAGA! Nie pomyl go z papierem fotograficznym do drukarek!\nJa korzystam z papieru firmy Foma, który mogę szczerze polecić. Szukajcie charakterystycznych granatowych opakowań jak tutaj:\nJeśli zdecydujesz się na inną firmę – koniecznie daj znać, jak się sprawdza!\nMasz już wszystkie potrzebne rzeczy? Zatem wracamy do instrukcji!\nJak zrobić aparat do solarigrafii?\nZacznij od korpusu twojego aparatu.\nWarto zaznaczyć, że większość imprez obfituje w materiały potrzebne nam przy zabawie z solarigrafią. Pomyśl o tym, zanim zgnieciesz swoją puszkę po coli czy piwie i wyrzucisz do kosza 🙂\nAparat – puszka\nPuszkę pozbaw wieczka otwieraczem do konserw. Jeśli górny rant jest zbyt wysoki „otwórz” jej dolną część. W ostateczności użyj nożyczek.\nPotem na bocznej ściance puszki, mniej więcej w połowie wysokości zrób igłą otwór. Powinien być mały – wystarczy nakłucie.\nPrzetrzyj otwór papierem ściernym z obu stron, aby usunąć nierówności. Uwaga na ostre krawędzie puszki przy wkładaniu dłoni!\nZ zewnątrz zaklej tymczasowo otwór taśmą – uchroni to przed niekontrolowanym naświetleniem papieru i ułatwi zlokalizowanie frontu puszki.\nNakłuwanie puszki igłą\nZabezpieczanie otworu taśmą\nObudowa aparatu – wieczko puszki\nSolarigrafia malowana jest przez światło wpadające przez zrobiony przez nas otwór, więc konieczne jest zabezpieczenie wszelkich miejsc, którymi promienie słoneczne mogłyby dostać się do środka w sposób niekontrolowany. Ponadto wieczko ma chronić również wnętrze puszki przed wilgocią.\nNa sztywnym kawałku papieru odrysuj podstawę puszki.\nNastępnie dorysuj drugie, większe koło i pomocnicze linie tak jak na zdjęciu.\nWytnij większy okrąg i zrób nacięcia wg narysowanych linii. Nie, nie musi być dokładnie 🙂\nZagnij powstałe paski do środka – pomogą one wieczku utrzymać się na miejscu.\nWieczko gotowe! Odłóż je na bok, przyda się za chwilę.\nUWAGA! Jeśli puszka została otwarta od dołu, potrzebować będziesz dwóch wieczek. Trzeba zakryć zarówno obciętą część, jak i górny otwór, tak aby po zakończeniu prac była szczelna z każdej strony.\nOdrysowywanie podstawy puszki\nRysowywanie okręgu i linii pomocniczych\nZaginanie wzdłuż linii\nKlisza – papier światłoczuły\nZanim weźmiesz się do dalszej pracy, chcę Cię uczulić na to, że papier w zgodzie ze swoją nazwą – reaguje ze światłem. Jeśli masz możliwość, przeprowadź poniższą instrukcję w ciemnym pomieszczeniu (całkiem dobrą ciemnią może być toaleta), przy czerwonym świetle. Może być to na przykład tylna lampka od roweru lub tak jak u mnie – czołówka. W ostateczności możesz to zrobić przy stłumionym świetle zwykłej żarówki.\nWyjmij jeden arkusz papieru światłoczułego z opakowania. Resztę dokładnie zawiń z powrotem.\nWłóż papier do środka puszki, tak by światłoczułą stroną skierowany był w stronę otworu (zwykle jest to strona bardziej połyskliwa). Pamiętaj o tym, żeby nie zakryć otworu. Jeśli arkusz okaże się zbyt duży, dotnij go właściwego rozmiaru.\nJeśli arkusz jest mniejszy niż puszka, przyklej go wewnątrz taśmą, tak aby się nie przesuwał.\nGotowy papier fotograficzny umieszczony w puszce\nOstatni element naszego aparatu do solarigrafii jest gotowy. Zabierz się teraz za montaż!\nSolarigrafia – montuj aparat!\nZabezpieczanie puszki również powinno odbyć się w zaciemnionej przestrzeni. Póki twój aparat nie jest szczelny, nie wystawiajgo na działanie światła.\nZamknij puszkę przy pomocy przygotowanego wcześniej wieczka.\nSklej wieczko z puszką tak, szczelnie jak to możliwe, najlepsza do tego jest taśma izolacyjna. Wieczko nie powinno przepuścić ani światła, ani wody.\nOklej puszkę taśmą lub pomaluj na jednolity kolor. Puszki, które nie wyróżniają się z otoczenia, trudniej znaleźć. Innymi słowy – trudniej o niepożądaną ingerencję w naszą pracę. Jeśli stawiacie puszkę na własnym oknie czy balkonie, jej wykończenie ma walory czysto estetyczne.\nOklejone puszki (w całości i tylko w górnej części)\nBrawo! Czas podłożyć gdzieś tak skonstruowany ładunek wybu… aparat.\nGdzie zainstalować aparat solarigraficzny?\nPuszkę najlepiej zamontować w nasłonecznionym miejscu, tak aby przynajmniej przez część dnia promienie słoneczne padały bezpośrednio na otwór. Kierunek północny prawdopodobnie nie będzie dobrym pomysłem.\nPonadto, poza ścieżką słońca ciekawie będą wyglądać też dodatkowe elementy w kadrze – budynki, drzewa, balkony itp. To, co uchwycisz, zależy tylko od ciebie! 🙂 Znajdź kadr, który chcesz uwiecznić na swojej solarigrafii.\nPrzyklej „aparat” mocną taśmą lub klejem montażowym. Puszka musi mieć stabilną pozycję i nie może drgać na wietrze (pamiętaj również, aby nie uszkodzić powierzchni, do której ją przytwierdzasz).\nOdklej taśmę zakrywającą otwór.\nI jeszcze troszkę…\nIle czekać na solarigrafię?\nIm dłużej zostawisz swój aparat na zewnątrz, tym więcej śladów wędrówki słońca zarejestrujesz. Puszki pozostawiane na pół roku czy rok mogą dać naprawdę imponujące efekty! Możesz też zdjąć puszkę szybciej np. po tygodniu – co bardzo polecam na początku swojej przygody z solarigrafią. Dzięki temu będziesz mógł sprawdzić, czy wszystko poszło po twojej myśli i szybciej też zaspokoisz swoją ciekawość 😀\nPodsumowując – wszystko zależy od Twojej cierpliwości.\nJak wywołać takie zdjęcie?\nCo zrobić z taką puszką już po zebraniu?\nO tym wszystkim w drugiej części artykułu.\nSpokojnie – pojawi się szybciej niż za tydzień, więc czas na przygotowanie swojej puszki 🙂\nPrevious Czym jest SOFAR i jak zorganizować koncert bez funduszy? Next Zdjęcie solarigraficzne – efekty\nOne reply to “Solarigrafia – jak zrobić zdjęcie puszką?”\nZdjęcie solarigraficzne - efekty - Poradnik krok po kroku says:\n8 kwietnia, 2020 at 5:01 pm\n[…] jednak nie wiesz, czym jest Solarigrafia – zapraszam cię do poprzedniego wpisu. Tam dowiesz się […]\nMuzyka do filmów, podcastów i prezentacji\nZdjęcie solarigraficzne – efekty\nCzym jest SOFAR i jak zorganizować koncert bez funduszy?\nJak nagrać rozmowę telefoniczną rejestratorem\n© 2022 — Gabinet Niezależnych Działań Artystycznych, Designed by Evolve Themes and Proudly powered by WordPress.


6 kluczowych nawyków, które poprawią stan Twojego konta! | e-rabat.pl\nObniżki cen, Zakupy 19 maja 2019 Nie ma komentarzy\nW dzisiejszym artykule prezentujemy zestawienie 6 nawyków zakupowych, które walnie przyczynią się do poprawy stanu konta bankowego. Zapraszamy do lektury!\n1. Korzystaj z promocji i kuponów rabatowych! – Zwłaszcza sklepy internetowe, które rosną niczym grzyby po deszczu, ale także coraz większa liczba sklepów stacjonarnych prowadzi istny wyścig w drodze po klienta. Efektem są liczne promocje, które potrafią wpaść w sposób niezapowiedziany i z nagła. Warto śledzić krótkie akcje promocyjne, aby zaopatrzyć się w produkty po niższych cenach. Aby być na bieżąco z aktualnymi promocjami i kuponami rabatowymi warto przed zakupami odwiedzić stronę e-rabat.pl gdzie znajdziesz wszystkie aktualne promocje i rabaty do sklepów internetowych.\n2. Lista zakupów to podstawa! – Lista zakupów to nie tylko ograniczenie transakcji nieprzemyślanych, ale również zaoszczędzenie cennego czasu. W zgodzie z prawdą uniwersalną – czas to pieniądz, więc warto o jedno i drugie dostatecznie zadbać zabierając do hipermarketu, bądź dyskontu listę zakupów.\n3. Używane? Nie znaczy złe! – Ta zasada dotyczy przede wszystkim odzieży. Obecnie powstaje coraz więcej sklepów zwanych potocznie Second Hand’ami. Biorąc pod uwagę, że ceny przyzwoitej jakości ubrań są bardzo niskie, zaś rabaty sięgają nawet 90%, chyba warto podążyć tropem celebrytów, którzy coraz częściej przyznają się do zakupów w tego rodzaju sklepach?\n4. Zagraniczne sklepy internetowe – W dobie technologicznego rozwoju i powszechnej globalizacji doskonałym pomysłem na zaoszczędzenie dodatkowych funduszy jest dokonanie zakupów w zagranicznym sklepie internetowym. Ceny przesyłek w wielu przypadkach są nader niskie, zaś problem z walutą nie istnieje. Bez względu czy to euro, dolar, a nawet jen – wystarczy chcieć!\n5. Zrób zakupy poza sezonem! – Szał zakupowy trwa w najlepsze w okresach newralgicznych. W grudniu kupujemy ozdoby choinkowe, prezenty oraz odzież zimową, latem zaś bieliznę którą zabłyśniemy na plaży oraz meble ogrodowe. Gdyby ową zależność odwrócić stan naszego konta uległby pozytywnej odmianie.\n6. Tak zwany fundusz awaryjny – Wykreowanie funduszu awaryjnego nie należy do zadań najprostszych, za to możemy mieć pewność, że będzie to rozwiązanie skuteczne. Wystarczy sumiennie odkładać określone – najlepiej niewielkie kwoty podczas robienia codziennych zakupów, a na koniec miesiąca możemy zdziwić się dodatkowymi pieniędzmi w skarbonce. Kolejny raz okazuje się, że najprostsze rozwiązania są najskuteczniejsze.\nSklep stacjonarny a internetowy… gdzie taniej?


Materac GRAF 140x80 KIESZENIOWY 9 stref 80x140| materacemtm.pl\nDługość: 140 cm Szerokość: 80cm ( 1os.)\nMaterac GRAF 140x80 KIESZENIOWY 9 stref 80x140\nDługość materaca: 140 cm\nWysokość materaca: 14-15 cm\nPokrowiec niepikowany (gładki) o podwyższonej wytrzymałości jest wykonany z materiału hipoalergicznego. Wszyty zamek błyskawiczny daje możliwość zdejmowania go. Dzięki temu jest łatwy do utrzymania w czystości.\nKlej używany w czasie produkcji materacy jest w 100% bezpieczny dla naszego organizmu.\n2 cm pianka poliuretanowa T25 to wysokiej jakości pianka o rozbudowanej gęstości materiału oraz zwiększonej odporności na powstawanie odkształceń.\nNiepikowany pokrowiec na materac Pokrowiec tworzy pierwszą warstwę materaca z którą mamy kontakt. Wysokiej jakości pokrowiec na materac wpłynie na jeszcze lepszy komfort podczas codziennego snu. Nasze materace zostały wyposażone w specjalny zamek ułatwiający ich zdejmowanie. Pokrowiec spełnia funkcję zarówno estetyczną, jak i praktyczną. Służy jako zabezpieczenie wkładu materaca przed gromadzeniem zabrudzeń i zanieczyszczeń, jak również tworzy barierę przed namnażaniem bakterii, grzybów i pleśni. Wykonany z wytrzymałego, hipoalergicznego materiału wydłuża znacząco czas korzystania z materaca i ułatwia utrzymanie go w higienicznej czystości.\nWłaściwości materaca Materace typu kieszeniowego są to tzw. ciche materace, ponieważ sprężyny zamknięte w osobnej kieszonce nie stykają się ze sobą i nie wywołują niepotrzebnych dźwięków.\nSystem 9-strefowy charakteryzuje się tym, iż każda ze sprężyn umieszczona jest w osobnej kieszonce z materiału.\nMaterac GRAF 140x70 KIESZENIOWY 9STREF 70x140\nMaterac GRAF 190x80 KIESZENIOWY 9 stref 80x190\ndziecko (dł. mat. 140cm)


You are here: Home / Pozostałe / Wózki dziecięce Junama\nWózki dziecięce Junama Reviewed by admin on 8 października 2020 .\nGdy na świat przychodzi dziecko, rodzice robią wszystko, aby spełnić własną rolę jak najprawidłowiej oraz żeby ich nowy potomek miał jak optymalne warunki do zgodnego rozwoju. Warunki te dotyczą nie tylko miłości oraz poczucia bezpieczeństwa, jednakowoż także spełnienia pragnień elementarnych takich jak profesjonalne wyżywienie, miejsce do odpoczynku czy w głównej mierze komfort. To właśnie komfort […]\nGdy na świat przychodzi dziecko, rodzice robią wszystko, aby spełnić własną rolę jak najprawidłowiej oraz żeby ich nowy potomek miał jak optymalne warunki do zgodnego rozwoju. Warunki te dotyczą nie tylko miłości oraz poczucia bezpieczeństwa, jednakowoż także spełnienia pragnień elementarnych takich jak profesjonalne wyżywienie, miejsce do odpoczynku czy w głównej mierze komfort. To właśnie komfort jest dla drobnego dziecka w największym stopniu przydatny w początkowych miesiącach lub latach życia. Komfort ten dotyczy zwłaszcza ubranek dziecka, łóżeczka oraz istotnego miejsca, w jakim spędza sporo czasu, jakim jest wózek. Zatem Domki dla lalek są dziś na niezmiernie wysokim poziomie i z pewnością każdy rodzic odnajdzie dla swego dziecka coś porządnego. Wózki dziecięce dzielą się na rozmaite typy, z których rodzic może przystosować wózek prawidłowo do wieku dziecka, jednakowoż także celu, jakiemu ma wózek służyć. Wyróżnia się, wobec tego wózki głębokie, spacerowe, przewozowe czy wielofunkcyjne zwane uniwersalnymi, a również właściwe wózki dla bliźniąt. Zajrzyj na naszą domenę a na pewno wybierzesz coś odpowiedniego!\nMiasta w portugalii 8 października 2020 / By admin


"Dziewczyna z Rybnika" • Rybnik • Wydarzenia - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\n"Dziewczyna z Rybnika"\nStart 12.10.2019 o godz. 17:00 wstęp wolny\nTeatr Ziemi Rybnickiej zaprasza 12 października o godzinie 17.00 na wernisaż wystawy Poli Dwurnik (Galeria Sztuki) oraz koncert zespołu Brzoska Kwintet (Sala Kameralna, godz. 18.00).\nBrzoska Kwintet - to muzyczny eksperyment, łączący poezję z gitarą elektryczną, trąbką, perkusją i kontrabasem- w otwartych kompozycjach i improwizacjach. Poszukiwanie miejsca na współbrzmienie słów i dźwięków w najbardziej optymalnej dla nich formule. Zespół powstał jako rozszerzenie trio : Brzoska/Marciniak/Markiewicz, które nagrało dwie płyty "Brodzenie" i "Wpław" teraz kontynuuje idee pracy w kwintecie, muzyka zyskała inną przestrzeń co powoduje jej inne oddziaływanie z poezją. Wojciech Brzoska - poeta, autor ośmiu książek poetyckich, wokalista, Łukasz Marciniak - gitarzysta i kompozytor, Marcin Markiewicz - trębacz, wokalista, autor tekstów, Jakub Wosik - skrzypek, kompozytor, improwizator, Przemysław Borowiecki - perkusista. Wstęp wolny.


> Książki>Dla dzieci>Przyroda>Rośliny>Mrówka Zofia opowiada o kwiatach drzewach jagodach grzybach\nNumer produktu K027\n29,25 zł za 1 sztukę\nAutor Stefan Casta\nIlustracje Bo Mossberg\nFormat 23,5 x 26,5 cm\nMłody Czytelniku, czy masz ochotę na fascynującą wyprawę w przyrodę? Czy chcesz poznać razem z sympatyczną mrówką Zofią krainę pięknych kwiatów, przepysznych leśnych owoców, niebotycznych drzew i wspaniałych grzybów? Książka ta wprowadzi Cię w leśny świat inaczej niż zwykłe przewodniki. To oprócz solidnej wiedzy, mnóstwo świetnej zabawy i urzekających rysunków z wielką precyzją oddających otaczającą nas naturę. Ruszaj z mrówką Zofią na wyprawę do lasu! Razem odkryjecie zadziwiające tajemnice przyrody.\nLubisz spacery po...\nMotyle są piękna,...


Firma Crown Polska powstała w 1998 roku w celu wprowadzania na polski rynek nowych produktów głównie z zakresu wykańczania wnętrz i elewacji, firm: CROWN, Ecorson, Flugger, Rivedil, San Marco, Oikos, Modern Masters, Scala i wielu innych z całego świata.\nDbając o najwyższą jakość usług przy wykorzystywaniu nowatorskich technik dekoracji, organizujemy szkolenia dla wykonawców, jak również oferujemy usługi związane z wykańczaniem wnętrz. Możemy też polecić fachowców, na których możesz polegać.\nMając wieloletnie doświadczenie możemy się poszczycić tym, że jesteśmy wyłącznymi, autoryzowanymi, regionalnymi przedstawicielami takich firm jak: Crown, Ecorson, Modern Masters, Rivedil, Oikos, Scala. Oni nam zaufali, Ty możesz tym bardziej.\nU nas znajdziesz kompleksową obsługę. W ofercie znajdują się farby do wymalowań wewnętrznych i zewnętrznych, tynki: strukturalne mineralne, akrylowe, silikatowe i silikonowe; tapety, sztukaterie. Panele ścienne 3D tak z betonu jak i z miękkiego weluru.\nTrzymamy cały czas rękę na pulsie. Nie boimy się nowych wyzwań i trendów. Specjalizujemy się w najnowocześniejszych i najmodniejszych technikach wykańczania wnętrz. Oferujemy je równocześnie z najmodniejszymi aktualnie markami na świecie.\ninfo: 500 520 500\npon.- pt. : 10-18


Jesli chodzi o nauke o predestynacji, to tłuamczenie ze oznacza ona z gory przeznaczenie kogos albo do zbawienia albo do potempienia, jest zbyt ogolnikowym wnioskiem. Poniewaz wierny koscioła rzymskokatolickiego, nie moze zgodzic sie z takim pogladem poniewaz ten koscioł pojmuje to zupelnie inaczej, jednakze wgłebienie sie w telogiczne podstawy nauki ktora defacto Kalwin tylko rozwina a nie stworzył jak sie powszechnie uwaza, da oglad iz ma ona swoje racjonalne podsatwy w Biblii na ktorej Kalwin sie opierał. Nie trzeba przyjmowac jej za swoja wizje swiata, poniewaz nie o to chodzi, jednak ma swoje podstawy, i odrzucanie jej całkowicie jest tez błedem, nie tylko teologicznym, a przedewszytkim społeczno-kulturalny, ale to juz pozostaje w kwestii kazdego z Nas.\nDruga sprawa jest taka, iz nie mozna sie zgodzić iz kościoł ewagnelicko-reformowany (jak jest jego poprawna nazwa uzywana na terenie Polski) nie zaistniał w naszym kraju. To własnie na terenie Polski, uciekali przesladowani protestanci, Polsca miała odpowiedni grunt na przyjecie ich nauki. Dlatego w pierwszym okresie reformacji, w latach 1520 (pierwszy rozpozadzenia w Polsce przeciw naukom reformacji), a 1560, 40% szlachty przeszło na jakies wyznanie protestanckie, a wiekszosc z tych ludzi własnie zwiazała sie z kościołem ewangelicko-reformowanym, była to duza siła, szczegolnie polityczna. Nie mozna sie tez zgodzić iz było to osłabienie dla państwa, poniewaz wszytkie kościoły ewangelickie popieraja silne państwo, sczegolnie praworzadne, dlatego protestanci popierali szczegolnie reformy (egzekucja praw)zaczynajacego kostniec juz systemu. A na końcu, nie mozna mowic iz zwolennicy nauk Kalwina byli niezauwazni w Polsce, wszyscy czytamy Mikołaja Reja, poete i propogatora jezyka polskiego, własnie on był ewagnelikiem-reformowany, i własnie pod wplywem nauk Kalwina zaczoł pisac a szczegolnie w jezyku polskim.\nDlatego upraszaczenie historii, oraz doktryn jest bledne i wypacza obraz tamtych wydarzeń.\nZmieniając trochę wątek: słyszeliście może o teorii Maxa Webera (początek XX wieku) na temat kalwinizmu?\nJesli chodzi o Maxa Webera, to chodzi Ci napewno o jego prace na temat podstaw kapitalizmu, w ktorej wskazuje czynniki i okolicznosci sprzyjajace takowemu systemowi w o obrebie religii jaka jest ukształtowana na danym terenie w danej społecznosci. Z wyznaniem Ewangelicko- Reformowanym (kalwinizm) wiaze sie to bardzo, poniewaz Weber wskazuje iz w obrebie chrześcijaństwa, zasady przyjete w przez Kalwina mogły a nawet dawały podwaliny pod nowoczesny kapitalizm, i to z tych kregów wywodzi sie on dzisiaj. Wynika to z wielu zasad ktore dla kogos wglebione w to zagadnienie nie stanowia problemu, iz "bogactwo jest objawem łaski Bozej", "ucziwe bogacenie sie jest chała dla Pana", "iz ciezka praca, ktora czlowiek sie bogaci jest miła dla Pana" itp itd. wiele takich przykłądów mozna przypominać. Własnie dlatego iz ew-ref. dla ktorych taka nauka była czyms normalnym, dazyli do tego swoja praca i uczynkami. Przekłądało sie to bardzo na gospodarke, mozna to zauwazyc chocby w stylu pracy, oraz bogacenia sie państw gdzie kalwinizm byłzakorzeniony od dawna, jak naprzykład północna Szwajcaria, Holandia, Szkocja, pozniej USA itp. Chyba o to pytałes w kwestii teorii Maxa Webera, jesli byłbym jakos potrzebny jeszcze w czyms to sprobuje pomoc.\nBardzo dziękuję za powyższe streszczenie myśli Maxa Webera. Chciałbym się dowiedzieć jakie jest wasze zdanie w tym temacie. Czy uważacie teorię Maxa Webera za słuszną?\nPoza tym ciekawi mnie sprawa, jak to miało się do Polski. Chodzi mi o to, że jeżeli poprzeć teorię Webera, to znaczy że kontrreformacja Zygmunta III wyrządziła nam krzywdę? Czekam na dyskusję\nOstatnio napisalem prace o Kalwinie.\nZamieszczam ja tu dla potomnych:)\ncyferki to przypisy. Niewiem. Dopisac bibliografie. Jak narazie to tak zostawiam.\nJan Kalwin był Francuzem z Pikardii, leżącej na północy Francji. Genewa zaś, w której spędził najważniejsze lata swego życia, częściowo autonomiczne miasto, które dostało się pod wpływy Sabaudii, została objęta granicami Szwajcarii dopiero w 1814r. Nikt jednak bardziej nie uosabia reformacji szwajcarskiej niż Kalwin. Urodził się on w Noyon, starym i słynnym mieście Pikardii, 10 lipca 1509 roku1. Dom rodzinny znajdował się na terenie parafii Św. Godeberty. Stal obok hali zbożowej, pomiędzy ulica Prosiaków a Pszeniczna. Rynek zbożowy był obok katedry jednym z newralgicznych punktów biskupiego miasta, rozdartego miedzy swym kościelnym powołaniem a burżuazyjnymi aspiracjami2.\nRodzina Kalwinów należała do bogatego i szanowanego mieszczaństwa3. Jego ojciec Gerard był urzędnikiem w kurii biskupiej. Gerard piął się po kolejnych szczeblach kariery: zwykłego kancelisty municypalnego, adwokata przy biskupstwie, agenta podatkowego, sekretarza biskupa, a wreszcie, prokuratora kapituły katedralnej4. Otrzymał dla syna dwa beneficja, dochód z nich przeznaczył na jego edukacje5.\nW 1523r. Jan Kalwin udał się do Paryża i zamieszkał prawdopodobnie u swego stryja Ryszarda ślusarza6, gdzie początkowo studiował w College de la Marche, a następnie przeniósł się do College de Montaigu, gdzie kiedyś pobierał nauki sam Erazm z Rotterdamu pozostawiając opis kolegium Montaigu przebywał w roku 1495 i miał przebywać założyciel jezuitów Ignacy Loyola7.\nKolegium Montaigu zyskało sobie budzącą strach opinie surowej i nieprzyjaznej szkoły. Łacińskie powiedzenie podkreślało, wśród innych jego cech charakterystycznych, wyostrzone głodem żeby sztubaków, a także przebiegłość ich umysłów, która wzmagało złe traktowanie8. Przed ukończeniem przez Kalwina dwudziestu lat w jego życiu nastąpił nagły zwrot. We wczesnych latach rodzice przeznaczyli go do stanu duchownego. Do zmiany decyzji przyczyniły się zapewne spory z kapitułą w Noyon9.\nNa uczelni w Orleanie Kalwin studiował prawo, było tam około 3-4 tysięcy słuchaczy, których podzielono według pochodzenia na dziesięć sekcji, czyli tak zwanych narodowości. Każda z nich miała swego przewodniczącego, zwanego prokuratorem: dostępował on urzędu droga wyboru. Kalwina wybrano prokuratorem prowincji Pikardii, co świadczyło o zaufaniu, jakim darzyli go koledzy10. Młody Pikardyjczyk uczył się pod kierunkiem wybitnego Pierre’a L’Estoile’a i otrzymał tytuł doktora w roku 1532. Następnie namówił go znawca prawa Alciata, aby przeprowadził się do Bourges. Przyjaciel i biograf Kalwina Teodor Beza podał, ze życie młodego doktora było pracowite i skromne do tego stopnia, ze często podupadał na zdrowiu. Jego zapal do nauki jest ogromny: łatwo wyobrazić sobie tego studenta aż do późnych godzin pochylonego nad własnymi gryzmołami. I następnego dnia rano pozostającego nadal w łóżku, by roztrząsać swe kursy, które stara się na zawsze wyryć w pamięci11. W Bourges zaprzyjaźnił się ze studentem Melchiorem Wolmarem, Niemcem, który kształcił się w Bernie i sympatyzował z luteranizmem. Bóg w opatrznościowy sposób postawił Wolmara na drodze Kalwina. Zawdzięczał mu miłość do greki, która służyć będzie potem jego reformatorskim zamierzeniom12.\nFakt, ze Kalwin studiował prawo, mogło wyjaśnić jego późniejsze odwoływanie się do prawa w teologii. Studia te na pewno uczyniły go dobrym logikiem, jednak jego początkowe zainteresowania związane były bardziej z humanizmem i klasyka niż z teologia. W 1530 roku jego jedyna pasja były nauki humanistyczne. Kalwin zachłannie uczył się, starał się zrozumieć, gimnastykował swój umysł: greka otworzyła przed nim nieskończone horyzonty; zabierał się także do nauki hebrajskiego13. Pierwszym dziełem, jakie opublikował w 1532 r., był komentarz do De Clementia Seneki. Starał się on zainteresować swa edycja środowiska uniwersyteckie w Paryżu oraz Bourges i powierzył orleańskiemu księgarzowi, Filipowi du Laurier, rozprzedanie około stu jej egzemplarzy14.\nKalwin z pewnością zdawał sobie sprawę z ówczesnego fermentu w Kościele i coraz bardziej skłaniał się ku reformom. Pod koniec 1533r., w sposób bliżej nie znany, został uwikłany w aferę wynikłą wokół kazania, które wygłosił w dzień Wszystkich Świętych jego przyjaciel Mikołaj Cop15, rektor uniwersytetu paryskiego. Niefortunnie porównał on niewolnictwo prawne ze zbawczym działaniem ofiary złożonej przez Chrystusa, wywołując tym wrażenie, ze minimalizował on znaczenie dobrych uczynków w zbawieniu człowieka. Cop na nowo odczytywał Błogosławieństwa w świetle „Listu do Rzymian”16. Cop uznał, ze bezpieczniej będzie udać się do Bazylei, miasta goszczącego już reformatorów religijnych.\nWe Francji sprzeciw wobec szerzenia się idei reformacyjnych nabierał tempa. Niektórzy zuchwali zwolennicy reform oblepili Paryż (a nawet zamek w Amboise) plakatami sprowadzonymi ze Szwajcarii, atakującymi les horribles, grands et impudentes abus de la mese papale (straszne, wielkie i bezwstydne nadużycia mszy papieskich). Kilku z nich zostało schwytanych i spalonych na stosie.\nW takiej atmosferze Kalwin doszedł do wniosku, ze lepiej będzie, jeżeli wyjedzie w bardziej przyjazne dla reformacji strony. Podczas gdy Cop udał się do Bazylei, Kalwin miał zaledwie tyle czasu, by opuścić Paryż. W Angouleme mieszkał kilka dni u swego przyjaciela, kanonika Ludwika Du Tillet. W Paryżu jego pokój w kolegium Fortet został drobiazgowo przeszukany, jego papiery skonfiskowane, korespondencja przejęta...17Być może już wtedy doświadczył nawrócenia, ponieważ w późniejszym komentarzu do psalmów mówił, ze został poskromiony przez Boga, który pragnął posłuszeństwa jego serca i ukazał mu prawdziwa doktrynę, jaka miał przekazać innym. Mały traktacik Kalwina z 1534r. Psychopannychia18 nie zrobił takiej kariery literackiej, jak jego inne dzieła. Było nawet prawdopodobne, ze Kalwin zebrał część argumentacji w Angouleme, u swego przyjaciela Du Tillet. Kalwin bronił tutaj z pozoru doktryny o nieśmiertelności duszy, pragnąc atakować anabaptystów. Traktat, w którym dowiedzione jest, iż dusze czuwają i żyją po wyjściu z ciała, który skierowany był przeciw błędowi kilku ignorantów, mniemających, ze śpią one aż do ostatniej chwili.19W podróż udał się wraz z przyjacielem. Schronili się najpierw w Strasburgu, a następnie w Bazylei, gdzie spotkali się z innymi zagranicznymi reformatorami, miedzy innymi Bullingerem z Zurychu. Strasburg był czymś znacznie więcej niż po prostu etapem na tej drodze; był miastem porywu, marzenia, nieomal utopii: utopii miasta oddanego ludziom i Bogu20. Reformacja w Bazylei, gdzie Kalwin osiedlił się w styczniu 1535r., była w przeważającej mierze dziełem Jana Oecolampadiusa, którego następcą został Oswald Myconius. Potem wyruszyli do północnej Italii, gdzie zatrzymali się u księżnej Ferrary, Renee21, bliskiej kuzynki króla francuskiego, która sympatyzowała z reformacja. Żywili prawdopodobnie nadzieje, ze wstawi się ona za współwyznawcami we Francji. Korzystając z pewnego rodzaju amnestii, Kalwin udał się z Italii do Bazylei, aby podczas swej ostatniej wizyty we Francji załatwić sprawy prawne rodziny. W czerwcu 1536r. podpisał upoważnienie dla swoich dwóch braci22. Następnie zamierzał powrócić do Strasburga w towarzystwie swojego brata Antoniego i siostry Marii, ale droga doń była zablokowana przez wojska cesarskie, musiał wiec wybrać inna trasę i ta doprowadziła go do Genewy. Droga była odcięta wskutek napiec pomiędzy Franciszkiem I i Karolem V. Zamiast wybrać najprostsza drogę na wschód, Kalwin wykonał bardzo szerokie okrążenie w kierunku południowym; w ten sposób trafił przypadkiem do Genewy i usłyszał apel Farela.\nKalwińskie miasto leży nad rzeka Lugano i leżało na obrzeżach sąsiednich potęg: oczywiście Francji, ale również Lotaryngii i Sabaudii oraz mgławicy państewek Świętego cesarstwa. Genewa była miejscem schronienia, gdzie napływali niezadowoleni, nienasyceni miłośnicy Jezusa Chrystusa pragnący zbudować idealne społeczeństwo chrześcijańskie, którego nie udało się osiągnąć przez piętnaście wieków od chwili, gdy głosił je Jezus Chrystus. Historia Genewy była pełna niepokojów i burzliwych wydarzeń. Genewa przeżywała jako miasto w ciągu XV i XVI wieku silny rozwój ekonomiczny. Jednocześnie miasto to znajdowało się pod ciągłym naciskiem hrabiów sabaudzkich i korony francuskiej, a wewnątrz – biskupstwa genewskiego23. Genewa odznaczała się swa wyjątkowością. Miasto to posiadało wiele rad: Małą Rade albo Ścisłą Rade, Rade Sześćdziesięciu o charakterze przede wszystkim dyplomatycznym, Rade Dwustu albo Wielka Rade24.\nPrzystanek końcowy w działalności Kalwina okazał się pełen rezerwy i oporny, a nawet skłonny do otwartych buntów. Pomimo podległości władzy biskupiej miasto poczatkowo cieszyło się pewna wolnością, ale następne trafiło pod rządy sąsiedniego księstwa sabaudzkiego. Jarzmo sabaudzkie zrzuciła Genewa z pomocą kantonu berneńskiego, który był wówczas twierdza zreformowanej wiary. Wskutek tego rada genewska przychylnie zapatrywała się na nowe idee. Zagorzały reformator Guillaume Farel został kaznodzieja w kosciele św. Gerwazego. Rada miasta postanowiła znieść msze, rozwiązać klasztory i wprowadzić surowe edykty zabraniające bluźnierstwa, gry w karty i kości. Nakładały one na obywateli, pod groźbą kary pieniężnej, obowiązek słuchania kazań protestanckich. Po przybyciu Kalwina do Genewy Wilhelm Farel25 zaprosił swego przyjaciela, aby został w mieście i pomógł mu umacniać przemiany religijne.\nTrzy miesiące po osiedleniu się w Genewie pikardyjczyk oznaczył swój początek działalności w życiu publicznym dysputa lozańską26. Decyzja rady Kalwin został wykładowcą Pisma Świętego w kościele św. Piotra. Mimo chorób, nadal pracował ponad siły. W trakcie pobytu w Genewie przygotował nowy katechizm, odmawiał komunii wszystkim grzesznikom oraz zmuszał ludność do przyjęcia nowego wyznania wiary. Szesnastego stycznia 1537 roku władze Genewy aprobowały wyznanie wiary, a także poszczególne artykuły przedstawione przez Kalwina27. Sukces Kalwina był tylko połowiczny, ponieważ wszystko miało przejaw w działalności politycznej. Sakrament Wieczerzy rozdawany był tylko cztery razy do roku, według zwyczaju berneńskiego. Chrztu natomiast udzielano przed kongregacja, a zapowiedzi małżeńskie ogłaszano trzy tygodnie z wyprzedzeniem. Tego samego dnia zostało uchwalone również, ze sklepy będą zamykane w niedziele na czas kazania, wraz z ostatnim uderzeniem dzwonu. Ponadto święte obrazy, zachowane przez niektórych w domach, powinny zostać bezlitośnie zniszczone. Dwa miesiące później w marcu zostają wygnani anabaptyści28. W kwietniu 1537 roku, za namowa Kalwina, zobowiązany zostaje jeden z syndyków do wędrówki od domu do domu w towarzystwie kapitanów dzielnicy i dziesiętników29. Jak na razie w Genewie reformacja rozwijała się pomyślnie. Władza cywilna i kościół współpracowały ze sobą. W czerwcu uchwalono, ze niedziela miała być jedynym dniem świątecznym, i ze żadnego innego dnia w roku nie można było święcić, zaprzestając pracy. Pod koniec lipca przewidziane zostało przepytanie każdego na temat wiary, by nakłonić do życia zgodnego z zasadami, które publicznie się wyznawało. Nałożono również na dziesiętnika obowiązek sprawowania kontroli nad wiara mieszkańców danej dzielnicy. Na koniec, jakby było tego mało, każda z dzielnic miała zgromadzić się w katedrze Św. Piotra, by, przyjac tam uroczyście wyznanie wiary i złożyć przysięgę na wierność miastu. Pod koniec października próbowano wymusić wyznanie wiary na wszystkich wahających się. Wreszcie 12 listopada nakazano wszystkim opornym opuścić miasto30. Sojusznicy tego miasta, mieszkańcy Berna, byli zaniepokojeni radykalna postawa Kalwina i Farela. Podczas Rady Generalnej 25 listopada 1537 roku podniosły się glosy przeciw Farelowi. Otwarcie zaczęto odmawiać kaznodziejom prawa pozbawiania dostępu do sakramentu Wieczerzy osób uznanych za niezgodne31. Kolejnym problemem Kalwina było to, ze 3 lutego 1538 roku wybrano w Genewie czterech nowych syndyków, którzy byli niezbyt przychylni Francuzowi. Zwrot polityczny znajdował spore potwierdzenie na drugi dzien. Odtąd został wprowadzony zakaz mieszania się kaznodziejom w sprawy cywilne. W następnym miesiącu za impertynencje, jakich dopuszczał się w swych kazaniach, przed obliczem Rady musiał stawić się Courand; został on uwięziony za to, ze nazywał Państwo Genewskie „królestwem żab”, jego urzędników zaś „pijakami”32. Sytuacja się zaogniła. Kalwin i Farel odmówili udzielania sakramentu Wieczerzy przy użyciu przaśnego chleba, jak przyjęto czynić w Bernie. Wydano obu reformatorom zakaz głoszenia kazań. Buntownicy odmówili. Gdy się im to wypomniało, Kalwin odpowiedział: „ Gdybyśmy służyli ludziom, marne byłoby nasze wynagrodzenie. Ale my służymy wielkiemu panu, który nam wszystko wynagrodzi33”. Kalwin i Farel złamali zakaz 21 kwietnia 1538 roku. Zabrali publicznie glos: jeden w kaplicy św. Piotra, drugi w kaplicy św. Gerwazego. Na drugi dzień Rada Dwustu, a następnie Rada Generalna, uchwalili wobec nich nakaz wygnania. Kalwin z Farelem udali się do Berna, następnie zaś do Zurychu. W maju zakończyły się niepowodzeniem ostatnie ich próby pogodzenia z Genewa. Pomimo pośrednictwa delegatów z Berna, nadal zakazywano im wstępu na jej terytorium.\nFarel trafił w końcu do Neuchatel, a Kalwin skorzystał z zaproszenia Bucera i powrócił do obowiązków duszpasterskich w Strasburgu, gdzie Kościół odchodził od luteranizmu w stronę opcji oferowanej przez Zwingliego. Olśniła tu Kalwina propozycja kierowania francuska parafia. Strasburg był niemieckojęzyczny, bliskość Francji pozwoliła jednak na osiedlenie się tu wspólnoty uchodźców34. Tutaj Kalwin poślubił Idalette de Bure, wdowę po anabaptyscie, z która miał dwójkę dzieci, chłopca o nieznanym imieniu i dziewczynkę Judytę. Biedaczka wyszła po raz pierwszy za pewnego mieszkańca Liege, nazwiskiem Jan Stordeur35. Ślubu udzielił im w Strasburgu, według wszelkiego prawdopodobieństwa, w sierpniu 1540 roku Wilhelm Farel. Kalwin miał trzydzieści jeden lat: najwyższy czas, by się żenić. Głosicielowi Ewangelii nie wypadało żyć w celibacie; trzeba było odciąć się od dawnego kleru, ostentacyjnie przyjmując świecki model życia36. Od dnia pierwszego maja 1539 roku Kalwin zarabiał w Strasburgu jednego florena tygodniowo37. Ze względu na trudna sytuacje materialna musiał dorabiać prowadząc stancje. W Genewie tymczasem przychylnie został przyjęty Farel, którego zwolennicy przejęli właśnie wladze i stracili przywódców stronnictwa berneńskiego: „Niechaj wszyscy obywatele, mieszczanie, zaprzysiężeni lub mieszkańcy Genewy, którzy mówić będą, prokurować lub działać, tak sekretnie, jak i otwarcie, chcąc zaprzedać lub przemienić księstwo, seniorie i miasto Genewę, jakakolwiek byłaby ich władza, pojmani zostaną i w ciągu trzech dni, po udowodnieniu im takich praktyk, głowę maja mieć obciętą powyżej ramion na środku placu Mollard, bez prawa do laski”38. W Październiku 1540 roku miasto wyraziło pragnienie powrotu Kalwina w roli kaznodziei39. Kalwin wiódł dosyć szczęśliwe życie w Strasburgu i niechętnie przyjął zaproszenie do Genewy, dokąd przyjechał 13 września 1541r., składając uroczysta przysięgę, ze na zawsze pozostanie sługą Genewy. Nic nie świadczy lepiej o zainteresowaniu, jakie wobec spraw genewskich przejawiał stale Kalwin, niż wspaniały list do Sadoleta40. W styczniu 1541 roku wysłano do Kalwina sekretarza Roseta. Kalwin jednak tłumaczył uprzejmie, iż nie mógł jeszcze przybyć. W końcu, we wrześniu 1541 roku wybuchła nowina: Kalwin jest w Neuchatel, zaraz tu będzie. Przygotowuje się dla niego dom pana de Freynevile. Zaprasza się również jego małżonkę, by dołączyła do męża41.\nJuż w Bazylei Kalwin rozpoczął prace nad swym epokowym dziełem „Wychowanie chrześcijańskie” („Institutio christianae religionis”), które miało stać się podstawowym podręcznikiem większości zreformowanych kościołów. Księgę te zadedykował królowi Francji Franciszkowi I po raz pierwszy została opublikowana w sześciu rozdziałach w 1536r., a następnie, po licznych uzupełnieniach i zmianach, rozrosła się przed 1550r. do 24 rozdziałów. Kalwin podejmował wyzwanie i występował jako adwokat, adresując swa mowę obrończą do króla. W liście do króla, umieszczonym na początku Nauki, starał się powierzyć działalność reformatorska oświeconej pieczy Franciszka I, do którego należało wymierzanie sprawiedliwości42. Podstawa przekonań Kalwina była jego wiara w absolutna władzę Boga i, co za tym idzie, bezsilność człowieka. Uważał, niezbadany, ale wszechwiedzący Bóg stoi w centrum moralnego porządku jako główny Pan stworzenia. Właśnie ze względu na swa nature Bóg musiał stać z dala od grzesznej ludzkości. Grzech ludzki zrodził się z upadku Adama w raju z chwila, gdy Adam zerwał owoc z zakazanego drzewa. Grzech był tak rozpowszechniony, ze człowiek nie był zdolny sam siebie zbawić. Tylko boska interwencja mogła pomoc tym, którzy zostali predestynowani, przeznaczeni na wieczne męki lub wybrani do zbawienia. Niemniej człowiek mimo swej niewątpliwie grzesznej natury dysponował świadomością moralna, która pozwoliła mu dostrzec swe słabości. Działanie zaś Ducha Świętego napełniło człowieka strachem, który wzbudził w nim żal za grzechy. Jednak zależało to wyłącznie od woli samego Boga. Podstawowe znaczenie miała tu doktryna predestynacji, która przyjęła większość reformatorów. Doktryna wyboru lub predestynacji, decretum quidem horribilis, nie zrodziła poczucia religijnego fatalizmu, jak można byłoby przypuszczać, ale natchnęła wiernych duchem religijnego entuzjazmu i determinacja, aby poprzez dobre uczynki pokazać, iż to właśnie oni są tymi wybranymi przez Boga.\nW ciągu kolejnych dwudziestu trzech lat Kalwin starał się w Genewie wprowadzić te idee w życie. Z niewielka bródką (brody były niemal nieodzowna cecha prawie wszystkich reformatorów), wąskimi ustami, blada cera i żywymi oczami Kalwin był nie tylko charyzmatyczna postacią, ale i człowiekiem o żelaznej woli i niesamowitej sile. Zreorganizował Kościół i zdyscyplinował kler. Jego pierwszym krokiem było wyznaczenie komisji złożonej z pastorów i radnych, którzy przygotowali Ordonnances Ecclesiastiques (Ustawy kościelne) przyjęte przez Wielki Sobór w 1541r. Miały one odpowiadać kształtowi Kościoła pierwotngo, ukazanego w listach apostolskich św. Pawła. Ich wykonanie leżało w gestii Kościoła i tylko w specjalnych przypadkach możliwe było zaangażowanie władzy państwowej.\nKościołem mieli rządzić pastorzy czterech stanów – pastorzy, określani jako Czcigodne Towarzystwo, doktorzy, diakoni i starsi. Miasto zostało podzielone na trzy parafie: św. Piotra, św. Gerwazego i św. Magdaleny. Podjęto stosowne decyzje dotyczące nabożeństw w niedziele i dni powszednie oraz katechezy dzieci i młodzieży. Za ich kształcenie odpowiedzialni byli doktorzy oraz diakoni, którzy mieli także troszczyć się o chorych i nieść pomoc biednym. Seniorzy, których tak jak apostołów było dwunastu, byli wybierani przez trzy rady miejskie (Mała Rada, Rada Sześćdziesięciu i Rada Wielka lub Dwustu). System ten obejmował wszystkich, ale Rada Wielka, dumna ze swego pastora, nie chciała całkowicie oddać swej władzy w tym zakresie.\nW centrum systemu dyscyplinarnego stal konsystorz, który zbierał się w każdy czwartek. Składał się on z pastorów i dwunastu seniorów i zajmował się wszystkimi przejawami łamania dyscypliny. Za niegroźne występki groziły kary duchowe, takie jak upomnienie, nagana lub wyłączenie z wieczerzy pańskiej (spór o ekskomunikę toczył się nadal i został rozwiązany po myśli Kalwina dopiero w 1553r.). Za poważniejsze wykroczenia winny trafiał pod jurysdykcje rady. Konsystorz był instytucja dysponująca dużą władzą. Wywoływał strach i niepokój, zwłaszcza ze podlegali mu wszyscy bez wyjątku. Oskarżany został o zachęcanie do szpiegostwa i donosicielstwa. Trzeba było przyznać, ze Kalwin wprowadził surowa dyscyplinę moralna w Genewie, ale wiele innych kościołów, zarówno katolickich jak i protestanckich, od dawna stosowało kary za łamanie moralności. Jednak wszystko wskazywało na to, ze w Genewie skutecznie przestrzegano dyscypliny, a kary były surowsze. Każdego tygodnia ekskomunikowano około pięciu grzesznikow.\nNa początku pobytu Kalwina w Genewie, 16 lutego 1542r. upomnienie otrzymała kobieta, która przy grobie męża głośno odmawiała modlitwę za pokój jego duszy. Niejaka Joanna Petreman stanęła przed konsystorzem43. Inna znowu kobieta, która próbując wyleczyć męża zawiesiła mu na szyi orzech z pająkiem, została ukarana za stosowanie czarów. Do wiezienia trafił mężczyzna utrzymujący, ze ma prawo bić swoja żonę. Jan Dalphin, rzeźnik, którego napomniano za to, iż sprzedając mięso, przemawiał on nieprzystojnie w słowach rozwiązłości pełnych i ze bluźnił Bogu44. Kolejny przypadek przedstawił myśliwego, który podczas polowania przeklął swego syna i Boga, ponieważ uciekł mu lis. Został on skazany na trzy dni wiezienia i post o chlebie i wodzie. Podobny los spotkał trzech młodych robotników, którzy pofolgowali sobie i zjedli trzy tuziny pasztetów. Spośród sześciu chłopców oskarżonych o czyn sprzeczny z natura najmłodszy został skazany na chłostę, natomiast kukły starszych spalono, a oni sami musieli spędzić trzy miesiące w osamotnieniu, przykuci do ściany. Spotkał ich i tak lepszy los niż mężczyznę, którego za podobny czyn spalono na stosie.\nKara za cudzołóstwo były początkowo trzy dni wiezienia w Eveche, ale zwiększono ja do sześciu dni i grzywny. Edykty zlikwidowały tawerny, a na ich miejsce pojawiły się jadłodajnie lub gospody, w których odmawiano modlitwy przed posiłkami. Nielegalne stały się komedie, a także używanie imienia Klaudiusz, ponieważ mogło ono przypominać ludziom czczonego kiedyś św. Klaudiusza. Jacques Gruet został skazany na tortury, a następnie ścięty za to, ze brał udział w tańcach i porównywał Kalwina do innych biskupow oraz usprawiedliwiał zdradę małżeńską (co miało dowodzić, ze był rzeczywiście wolnomyślicielem). Życie stracił także minister sprawiedliwości Raoul Monet, skazano go za posiadanie książki z nieprzyzwoitymi ilustracjami, która nazywał Nowym Testamentem.\nLata 1541-1542 to okres dżumy, która dziesiątkuje ludność najpierw w Strasburgu, a następnie w Genewie. Po zarazie następuje w 1544 roku klęska głodu. Po chwili wytchnienia zima z 1544 na 1545 pojawiła się irracjonalna chęć karania winnych, którzy sprowokowali zło. Odkryto, iż pewien Bernard Dallinges, wraz ze swym wspólnikiem Dunantem, zwanym Soczewica, nasmarował ponoć jadem dżumy stopę odciętą od ciała wisielca. Przykładał ja potem do zamków u drzwi wielu domów. Niestety Soczewica umarł na torturach w lutym 1545, nie wyznawszy swoich zbrodni. Ta rozrywka złoczyńców wywołała prawdziwa panikę. Z trwoga czatowano na trucicieli smarujących klamki. Kilku zostało schwytanych, byli wśród nich zarówno mężczyźni, jak i kobiety.\nEgzekucje następowały jedna po drugiej. Zręcznie łączono różne rodzaje tortur, by uniknąć bezsensownego pozbawiania winnych życia, np. poprzez tzw. Kaźń strappaty45. Niektórzy oskarżeni popełniali samobójstwo, aby uniknąć tortur, zakuwano wiec ich w kajdany. Bezskutecznie. Jedna z zatrzymanych kobiet rzuciła się z okna. Kalwin martwił się po cichu, by tylko nie posmarowano i jego drzwi46.\nGdy reformator osiadł na stale w Genewie, w jego życie prywatne wkradło się cierpienie. Jego żona Idelette wiodła żywot polegający na całkowitym oddaniu się kultowi Ewangelii i trosce o swego męża reformatora, i domowej krzątaninie. 28 lipca wydala Kalwinowi na świat syna Jakuba. Jednak wcześniak żył niedługo. W tych bolesnych okolicznościach Kalwin jak zwykle zwracał się ku Bogu.47Idelette zaczynała chorować, umarła 29 marca 1549. Kalwin nie ożenił się po raz drugi. Nie cenił przy tym wysoko swego celibatu. Piec lat później twierdził w jednym z kazań48: „Nie pragnę wcale, aby przypisywano mojej cnocie fakt, ze nie jestem żonaty (...) Świadomy jestem słabości mego zdrowia i mniemam, ze kobieta mogłaby nie czuć się ze mną dobrze. Tym, co mnie powstrzymuje, jest w każdym razie chęć bycia wolnym, abym mógł służyć Bogu. I nie uważam się z tej przyczyny za bardziej cnotliwego od moich braci”49.\nJesienią 1551r. Jerome Bolsec, dawny karmelita prowadzący praktykę lekarska, dopuścił się krytyki kalwińskiej doktryny odkupienia. Bolsec popełnił najgorsze z możliwych przestępstw – podał w wątpliwość prawdziwa wiarę. Bolsec był na tyle nieostrożny, a nawet bezczelny, by zaatakować Kalwina podczas kongregacji z 16 października. Kongregacje składały się z kazania i tego, co nazwalibyśmy dzisiaj grupa lektury biblijnej, pozwalającą na wymianę poglądów50. Kalwin na próżno przez godzinę przemawiał do niego w nadziei, żeby nawrócił się na właściwe wyznanie. Bolsec pozostał wobec Kalwina nieugięty. Predestynacja wydawała mu się doktryna absurdalna. Uczyniła ona Boga twórca grzechu, jak konkluduje z ujma dla Kalwina, który zaprzeczał tej konsekwencji swej teorii51. Ostatecznie Bolsec nazwał Kalwina potworem wypluwającym z siebie truciznę. Bolsec trafił do wiezienia. Sad skazał go 23 grudnia 1551 roku na wygnanie. Bolsec wygnany z Genewy nawrócił się na wiarę katolicka i dokonał pewnego rodzaju zemsty rozgłaszając, ze Kalwin opuścił Francje, uciekając przed oskarżeniem o sodomie.\nPóźniej z kolei doszło do skandalu wokół Michała Serveta. Był on uczonym hiszpańskim Studia prawnicze odbył w Tuluzie52oraz praktykującym lekarzem. Odważył się zakwestionować ortodoksyjny dogmat o Świętej Trójcy w pracy De Trinitatis erroribus, opublikowanej w 1551r., wywołując tym samym gniew zarówno hiszpańskiej inkwizycji, jak i reformatorów protestanckich. Hiszpan w tym dziele porównywał Trojce Świętą do trzygłowego Cerbera nikczemnie bluźnił, pragnąc zniweczyć trzy osoby, które były Jego istota, i rozpowiadał, ze ci, którzy uznają jedynego Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego, różnych od siebie w sposób rzeczywisty, stwarzają sobie psa piekielnego o trzech głowach53. Inkwizytor rozkazał aresztować Serveta za jego heretyckie poglądy religijne, ale udało mu się zbiec rankiem 7 kwietnia po dachach Servet znika udając się w nieznanym kierunku54 i inkwizycja musiała zadowolić się symbolicznym spaleniem jego kukły na stosie. Jak później mówił, pod wpływem chwilowego impulsu, w drodze do Italii postanowił zawitać do Genewy, gdzie został jednak aresztowany. Bullinger z Zurychu poparł wszystkie oskarżenia przeciwko niemu, spisane zostały w około czterdziestu artykułach, i rada genewska skazała go na śmierć na stosie. Skazano go na śmierć na stosie w Genewie 27 października 1553r. Na głowę nałożono mu wieniec ze słomy i liści, posypanych siarka. Wokół szyi owinięto ze cztery lub piec razy grubsza linę. Wyzwolenie nastąpiło dopiero po pół godzinie. Użyto dosyć mokrego drewna, które nie paliło się łatwo.\nKolejnym najbardziej znanym heretykiem był Sebastian Castellion. Najpierw poeta zabrał się za tłumaczenie Nowego Testamentu, drażniąc tym Kalwina56. W styczniu 1544 roku Kalwin usunął Castelliona ze stanowiska dyrektora szkoły57. Castellion zrezygnował z kontynuowania swej kariery w Genewie. Zabrał się do tłumaczenia Drugiego listu do Koryntian. Dal tam wyraz zgorszenia pod adresem pastorów z Genewy: „Paweł był sługą Boga, my służymy samym sobie; on był bardzo niecierpliwy, my jesteśmy niecierpliwi. On spędzał noce poświęcając się dla zbudowania Kościoła, my spędzamy noc na grze; on był trzeźwy, my jesteśmy pijakami; jemu zagrażały bunty, my sami je wzniecamy; on był czysty, my rozwiąźli; on był w wiezieniu, my zamykamy tam każdego, kto zraniłby nas choćby jednym słowem. On cierpiał za sprawa innych ludzi, my prześladujemy niewinnych”58. To było już za wiele jak dla Kalwina. Reformator wniósł skargę przeciw Sebastianowi do władz cywilnych Genewy. Castellion, któremu odmówiono właśnie urzędu pastorskiego, nie miał odtąd prawa do głoszenia kazań. Uciekł do Bazylei. Wydal tam w 1554 roku Traktat o heretykach z 1554 roku. Wzbudziło to wiele emocji, zwłaszcza ze został niedawno spalony na stosie słynny Michał Servet. Książka była zbiorem wypowiedzi autorytetów sprzeciwiających się prześladowaniu herezji. Znaleźć było tam można nazwiska Lutra, Erazma, Sebastiana Franka, świętego Augustyna, świętego Chryzostoma, świętego Hieronima i samego Kalwina, którego słowa stały w sprzeczności z czynami.\nMimo ścisłej kontroli, jaka sprawował Kalwin wraz ze swoimi współwyznawcami nad życiem w mieście, przez niecałe dziesięć lat zaledwie – od 1555 do 1564 roku – dysponował niepodważalną praktycznie władzą59, utworzyła się opozycja wokół grupy znanej jako libertyni, kierowanej przez Filipa Bertheliera. Jednak po wybuchu zamieszek oskarżono ich o prowokacje. Berthelier uciekł za granice, zaś inni zostali straceni.\nPo pokonaniu wszystkich krytyków Kalwina, nikt nie mógł już zakwestionować jego władzy. Mimo to nie pełnił on żadnej oficjalnej funkcji w rządzie i dopiero w 1559r. otrzymał prawa należne mieszczanom i stal się w pełni obywatelem Genewy. Pod jego kierownictwem Genewa stała się najlepiej z organizowana twierdza protestantyzmu w Europie. Jego pozycje w mieście dodatkowo wzmocnił napływ uchodźców z Francji: 289 przybyło w 1551r., 335 – w 1553 i 517 – w latach 1549-1559. Byli to głównie pracowici, odpowiedzialni ludzie, którzy przyczynili się do rozwoju życia gospodarczego miasta. College de Geneve, zainaugurowano 5 czerwca 1559r., a ukończono dopiero w 1564r., kształcił pastorów, którzy później mieli głosić przesłanie religijne w innych krajach. Do roku 1564 uczyło się tam około 1500 duchownych, z których większość pochodziła z zagranicy.\nNie można było teraz zakwestionować pozycji Kalwina, ale jego życie nadal było pełne samotności i surowości. Po powrocie do Genewy otrzymał umeblowany i zwolniony z czynszu dom oraz darmowe sukno i futro na sutannę oraz pensje w wysokości 510 florenów, później podniesiona do 600 florenów, co i tak było dość skromnym wynagrodzeniem. Z biegiem czasu wcale nie próbował zmienić stylu życia. Po długiej chorobie jego żona zmarła w marcu 1549r. Sam Kalwin tez nie cieszył się zbyt dobrym zdrowiem. Będąc delikatnego zdrowia, Kalwin przez cale życie cierpiał na dotkliwe migreny60i prawdopodobnie chorował na gruźlicę płuc, w 1555 roku zaczynały się pojawiać u niego ostre bóle w boku; istniała obawa, ze było to zapalenie opłucnej61. Mimo to był niestrudzony w pracy. Prowadził obszerna korespondencje z reformatorami w Szwajcarii i za granica, zwłaszcza z Bullingerem zamieszkałym w Zurychu. Nadal pisał komentarze biblijne. Choroba, paradoksalnie, pozwoliła mu pracować nad ostatnia redakcja Nauki, która ukazała się w latach 1559 – 1560. Natychmiast po zjedzonej z trudem pod wieczór zupie powrócił u niego straszliwy ból głowy. Nazajutrz pluł krwią. Lekarze orzekli gruźlicę. Dokuczały również mu hemoroidy. W 1561 doszła do tego podagra. Kalwin umarł 27 maja 1564r., mając lat pięćdziesiąt piec bez miesiąca i trzynastu dni.62Nie można wątpić w jego poświęcenie dla Ewangelii, bez względu na to, jak ja interpretował. Zdaniem reformatora szkockiego Johna Knoxa, stworzył on najdoskonalsza szkole Chrystusa, jaka kiedykolwiek istniała na ziemi od czasów apostołów. Nawet, jeśli okrutnie traktowano przeciwników Kalwina, dla większości obywateli Genewy jego pełne poświęcenia życie było wspaniałym przykładem służby Chrystusowi.\nNr użytkownika: 35.465\nCzy wie ktoś może gdzie mogłabym znaleźć statystyki przedstawiające wyznawców Kalwinizmu w Polsce i na świecie? Chodzi mi zarówno o wyznawców dzisiejszych, jak i po samym ukształtowaniu się tego odłamu.\nW Polsce będzie to kościół ewangelicko-reformowany, który liczy obecnie ok.10 zborów (tyle pozostało po ponad 500 latach istnienia z liczby ok.400 w XVIw.) i ok.5 tysięcy wiernych. Więcej na ich stronie "www.reformowani.pl".\nNa całym świecie ok. 75 mln. wyznawców.\nJeśli chodzi o liczebność "po samym ukształtowaniu się tego odłamu", to jest to chyba niemożliwe do oszacowania, trzeba by szukać w danych dotyczących reformacji w następujących krajach: Szwajcaria, Francja, Holandia, Polska, Litwa, Węgry, Szkocja, Anglia czy Północno-zachodnie Niemcy. Obecnie tylko 25% ewangelików reformowanych żyje w Europie, większość to mieszkańcy Azji, Afryki czy USA.\nQUOTE(Bagiel @ 6/01/2008, 19:57)\nTo już tak trochę off-topic, ale nikt się dotychczas nie czepiał, więc wtrącę trzy grosze:\nwiększość zborów ewangelicko-reformowanych w Polsce to zbory nie tyle pozostałe z czasów reformacji, co wspólnoty wyznaniowe mniejszości czeskiej (albo Polaków o czeskich korzeniach) w Zelowie, Bełchatowie i kotlinie Kłodzkiej. No i oczywiście parafie w Łodzi (duża imigracja z terenów podłódzkich, czyli właśnie z Zelowa) i Warszawie (koniec końców wszyscy tam trafiają).\nJedyną parafią kalwińską w Polsce, która przetrwała od czasów reformacji jest parafia w Żychlinie, gdzie nb. elity uległy katolicyzacji w XVIII-XIX w., ale lud pozostał w znacznej mierze kalwiński (przynajmniej do XX w.). To bardzo nietypowe, bo jednak kalwinizm był w XVI-XVII w. jednak religią elit w Rzeczypospolitej, zaś włościanie pozostali raczej katolikami rzymskimi.\nNo i ciekawostka: 1/3 proboszczów kalwińskich w Polsce należy do rodziny JElinków (pochodzenia czeskiego).\nDo kalwinizmu mam stosunek dwuznaczny, jako że nie zgadzam się z wszystkimi jego doktrynami, Bóg oczywiście stworzył człowieka, ale to człowiek przez całe życie pracuje na miejsce w niebie/piekle/czyścu. Zresztą Kalwinizm to religia nieco podobna do deizmu (deizm to doktryna zakładająca, że Bóg stworzył człowieka, ale się nim nie interesuje, pogląd głoszony głównie w oświeceniu). Teraz spróbuję udowodnić czemu deizm i kalwinizm są trochę podobne: po pierwsze kalwinizm zakłada, że człowiek od urodzenia ma przeznaczone miejsce w niebie/czyśćcu/piekle i bez względu na postępowanie idzie tam gdzie było mu dane, więc Boga nie obchodzi co człowiek zrobi - to właśnie główne powiązanie między deizmem, a kalwiniznem. Moim zdaniem kalwinizm wywodzi się od deizmu.\nZresztą Kalwinizm to religia nieco podobna do deizmu (deizm to doktryna zakładająca, że Bóg stworzył człowieka, ale się nim nie interesuje, pogląd głoszony głównie w oświeceniu). Teraz spróbuję udowodnić czemu deizm i kalwinizm są trochę podobne: po pierwsze kalwinizm zakłada, że człowiek od urodzenia ma przeznaczone miejsce w niebie/czyśćcu/piekle i bez względu na postępowanie idzie tam gdzie było mu dane, więc Boga nie obchodzi co człowiek zrobi - to właśnie główne powiązanie między deizmem, a kalwiniznem. Moim zdaniem kalwinizm wywodzi się od deizmu.\nJest wręcz przeciwnie - w Kalwinizmie człowiek ma z góry naznaczone zbawienie lub nie, a to co zrobi nie ma o tyle znaczenia, że Opatrzność i tak pokieruje jego uczynkami w kierunku, który ma przeznaczony. Nie można powiedzieć, że w Kalwinizmie człowiek Boga nie interesuje - interesuje go tak bardzo, że kieruje każdym jego krokiem do z góry wyznaczonego celu. Kalwinizm jest więc tak odległy od deizmu, jak to możliwe.\nChciałem skomentować ten post, ale właściwie zrobił to za mnie Ramond, więc ograniczę się tylko do kilku drobnych uwag:\nPo pierwsze człowiek ma przeznaczone miejsce w NIEBIE LUB PIEKLE, bo czyśćca nie ma.\nPo drugie aby pójść tam gdzie było mu dane, musi otrzymać taką możliwość od Boga (łaska), a sprawdzianem tego jest to w jaki sposób się żyję i postępuje (jeśli popełnia się zbrodnie itd. to znaczy że łaski od Boga nie otrzymaliśmy i po śmierci trafimy do piekła...\nMoim zdaniem kalwinizm wywodzi się od deizmu.\nA rzymski katolicyzm od ateizmu\nKalwinizm jest więc tak odległy od deizmu, jak to możliwe.\nI właściwie w tym jednym zdaniu jest wszystko na ten temat\nprzebrnęłam się przez post Ugedeja bardzo fajnie napisane thx za informacje chciałabym jeszcze moze zasugerować ze warto by napisać coś więcej o samych zwyczajach kalwinów tak jak pisałeś mieli oni zakaz grania w karty. obowiązywał ich równiez zakaz tańców ale jedynie w mieszanym gronie tzn facet with facet ok kobieta i kobieta ok para mieszana nie pozdrawiam\nWlasciwie cale nauczanie Kalwina to tlumaczenie Biblii w oparciu o jej interpretacje autorstwa sw. Augustyna.\nDla jasnosci to ze ktos jest zamozny nie oznacza ze jest automatycznie w grupie zbawionych, to ze ktos jest biedny nie oznacza ze jest w grupie potepionych to nadmierne uproszczenie. Choc faktem jest ze kalwinizm w zasadzie zaklada ze wyznawanie religii nie chrzescijanskiej(pewnym wyjatkiem jest tu narod wybrany) jest niemal rownoznaczne z przynaleznoscia do grupy potepionych- z tad niechec kalwinow do pracy misyjnej wsrod nie chrzescijan. Co do podanych liczb to nie sa one scisle, bo warto wspomniec ze np. Anglikanizm i Prezbiterianizm teologicznie(nie organizacyjnie szczegolnie ten pierwszy) sa kalwinskie.\nNr użytkownika: 64.706\nStopień akademicki: Magister Ekonomii\nQUOTE(ugedej @ 18/08/2004, 12:50)\nJan Kalwin teolog i prawnik. Ur. 1535 we Francji. Zmuszony do opuszczenia kraju znajduje schronienie w Bazylei, gdzie opublikował traktat pt. Institutio christianas religionis, zawierający zasadnicze elementy jego doktryny. Kalwin zaproszony przez Farela od 1536 z małymi przerwami przebywał w Genewie aż do 1548 (swej śmierci).\nNie jestem Doktorem Historii Ale to że jest tu napisana bzdura lub powżny błąd jest widoczne gołym okiem.\nKalwin ur 1535r.\nfacet żył 13 lat i dokonał wielkich rzeczy....\nTe małe przerwy to wypędzenie z Genewy przez ludność która chiała żyć niemorlanie. Kalwin wbrew obiegowej opinii nigdy nie był dyktatorem Genewy to mit stworzony przez jego przeciwników aby próbować wyolbrzymić jego winę w skzaniu Serveta. Na procesie Serveta sam był podany oskrżeniu przez Miguela i sąd rozpatrywał zasadność tego oskrżenia! Wyobrażacie sobie aby jakikolwiek sąd rozpatrywał sprawę przeciwko rządzącemu dyktatorowi...?\nKalwin nie był ani dyktatorem ani zboczeńcem ani fanatykiem\nNapisał na prośbę Rady Miasta Geneva prawo dla tego miasta i pisał je zgodnie z życzeniem Rady Miejskiej kierując sie prawem Starego Testamentu i doradzając teologicznie Radzie w wyborze artykułów. Czy nie wiecie że wiekszości Praw ówczesnych miast wpisany był artykuł o wyroku śmierci za uprawianie czarów i że była to normalna podówczas praktyka?\nNo dokładnie. Zapomina się również o tym że Servet był już skazany przez Inkwizycję na śmierć. Poza tym w czasie procesu robił właściwie wszystko żeby zostać skazanym. To nie Jan Kalwin skazał go na spalenie, choć niewątpliwie było mu to na rekę.\nReasumują- obarczanie Kalwina wyłączną odpowiedzialnością za śmierć tego dziwnego Hiszpana jest niewątpliwie grubym nadużyciem.\nCo do kalwinizmu to historyczny Ewangelicki Kościół Reformowany w RP, dawno wypaczył nauki Jana Kalwina i zmierza w stronę niebytu tak jak skandynawscy luteranie.\nTeraz to są jedyni prawdziwi ewangelicy reformowani w Polsce.\nTen post był edytowany przez MikoQba: 8/04/2010, 14:31