Skazana na Otchłań - Otchłań Tom 1 - Dragona Rock — Ridero\nBezpłatny fragment - Skazana na Otchłań\nOtchłań Tom 1\nMiejsce, do którego trafiają najwięksi przestępcy mojego świata.\nJedni mówią, że po drugiej stronie nie ma niczego, dlatego ci, których wrzuca się w magiczne wrota, nie mają już odwrotu. Ja jednak wiedziałem, że to nie prawda.\nPonieważ byłem Królem i wiedza na temat prawdy Otchłani została mi przekazana wraz z przyjęciem tytułu.\nW rzeczywistości… Otchłań była niczym innym jak innym wymiarem, w którym człowiek otrzymywał to, na co zasługiwał. Miejsce te miało tak naprawdę jedno zadanie — wyciągnąć prawdę leżącą w ludzkiej naturze. Dlatego większość osób, które tam trafiało, traciło zmysły, pogrążając w poczuciu winy za swoje czyny i w większości przypadków umierało pod jej ciężarem w przeciągu godzin, góra kilku dni.\nJak sięgają zapiski, w całej historii ludzkości udowodniono niewinność tylko dwóm osobom, które zostały „wrzucone” do Otchłani. Pierwszą „uratowano” dosłownie kilka godzin po tym, jak wtrącono ją do środka — niestety, kiedy ją z niej „wyciągnięto”, okazało się, że oszalała, a jej umysł zapadł się, pogrążony w jakimś horrorze. Przypuszczano, że to, co wyciągnęła z tej osoby Otchłań, to strach przed życiem, gdyż — sądząc po wywiadzie na temat tej osoby — to była ona wycofana i zlękniona, jeszcze zanim osądzono ją i skazano w przepaść Otchłani.\nPrzyznaję, że — samo wspomnienie opisu tego przypadku — nawet mi stawiało włosy na rękach z trwogi. Jednak działo się to na wieki przede mną — przed tym, jak zostałem Królem.\nCo do drugiego przypadku… cóż, osobą, która została uwolniona… była wtrącona piętnaście lat temu dziewczyna.\nTak — Dziewczyna.\nDziecko miało wtedy piętnaście lat — niewiele mniej niż wówczas ja. Co więcej, znałem ją — często siedziała samotnie, pogrążona w lekturze lub patrząc smutno na bawiące się dzieci. Pamiętałem jednak, że miała koleżanki i co więcej — dwie z nich należały teraz do mojej osobistej Gwardii, mojego osobistego oddziału najlepszych i najbardziej zaufanych.\nDo dziś pamiętałem ten dzień. Dziewczyna była magiem — przejawiała słabe odmiany różnych mocy, a jednak, pomimo tego, została protegowaną najsilniejszego z naszych Magów. Nie pozostała nią jednak długo, albowiem chwilę po tym odkryto zwłoki kilku dziewczyn, które — jak sam dobrze wiedziałem — bardzo „umilały” jej życie. Jak łatwo było połączyć z nią te zabójstwa — jak łatwo było obarczyć ją winą.\nPamiętam, że wtedy nie wiedziałem, co o tym myśleć. Niby wiedziałem, co jej robiły — nawet kilka razy je pogoniłem, ponieważ dziewczyna niczego nie robiła, za każdym razem przyjmując na siebie ich ataki. Dlatego właśnie i we mnie jawiły się wątpliwości — myśl, że w końcu wybuchła i się ich pozbyła.\nLecz sposób, w jaki dokonano mordu… Mag Blackrose od początku do końca walczył, by udowodnić jej niewinność. Lecz wydawało się, że nie ma on żadnych mocnych dowodów jej niewinności, patrząc na to, jak wiele było przeciw niej.\nPiętnaście lat… tyle czasu minęło od dnia, kiedy wtrącono ją do Otchłani.\nW dniu, kiedy nałożono na moją głowę Królewską Koronę, wypadała dziesiąta rocznica jej zamknięcia. Nie chciałem, by odbywało się to tamtego dnia — pomimo tego, że minęło tak wiele lat, ten dzień pozostawił na moim języku niesmak — jakieś uczucie niesprawiedliwości dla dziewczyny, która została skazana jak zwykły pomiot szatana, wtrącona do miejsca, skąd nie ma odwrotu.\nTamtego dnia — dnia dziesiątej rocznicy, dnia mojej koronacji, miałem pierwszy sen.\nStałem na suchej ziemi pełnej skał — wiał wiatr, poruszając połami czarnych płaszczy, spod których wyzierały kości martwych. Poznawałem to odzienie — były to rytualne szaty Skazanych, których wtrącono w Otchłań.\nMój sen wyglądał z początku tak samo — szedłem między martwymi ciała, kierując w stronę skalistej góry. Kiedy do niej dochodziłem, zawsze ukazywało się przede mną przejście i w pierwszym roku — jedyny moment, do jakiego potrafiłem dojść — to to przejście. Kiedy w nie wchodziłem, zwyczajnie się budziłem, zarówno zlany potem, jak i czując w środku frustrację na myśl, że nie mogę niczego dostrzec — dowiedzieć się, po co właściwie tam idę.\nMoja frustracja zniknęła jednak drugiego roku panowania, gdyż właśnie w nim udało mi się wejść do groty i ujrzeć jej wnętrze.\nWidziałem niewielkie jezioro, oświetlone z boku przez dziurę w skale. Podchodziłem do niego spokojnym krokiem, po czym — gdy już stałem obok — te rozjaśniało się od środka błękitnym blaskiem.\nWtedy pojawił się kolejny powód mojej frustracji, gdyż — w chwili, kiedy patrzyłem ponad taflę, na drugi brzeg — dostrzegałem tylko, jak coś się tam rozjaśnia… i ponownie się budziłem.\nTak było jeszcze przez kolejne dwa lata. Pierwszego roku dochodziłem do przejścia groty. Drugiego dochodziłem do jeziora. Trzeciego udało mi się dostrzec drugi brzeg, na którym — niczym na ścianie — rozjaśniały się bajecznie kwiaty, pozostawiając jednak dość spory odstęp w samym ich centrum. Czwartego udało mi się przebyć jezioro i podejść do tego miejsca.\nA tam… ujrzałem Ją.\nByła młoda, lecz przede wszystkim piękna. Niczym oplatające ją kwiaty, jej włosy były długie, nieskazitelnie białe, choć wyraźnie widziałem, że ma na sobie czarne szaty Skazańca. Nie wiedziałem, kim była — w żadnym ze snów nie udało mi się jej obudzić, jednak nie byłem głupcem. Przeczucie towarzyszyło mi już od dnia koronacji, lecz lekceważyłem je do czasu, jak z kolejnym mijanym rokiem sen nie znikał, lecz potęgował swoje znaczenie, ciągnąc mnie coraz dalej.\nWiedziałem, że sprawa tamtej nastoletniej Skazanej nie może mieć takiego zakończenia. Szczerze nie wierzyłem, by nadal żyła — minęło całe piętnaście lat. Co do snu, to bardziej podejrzewałem, że to jej duch docierał do mnie zza zamkniętych wrót Otchłani, prosząc, bym zabrał stamtąd jej ciało.\nDlatego podjąłem własne śledztwo — nie mogłem dłużej tego ignorować. Rozmawiałem ze swoimi ludźmi — tymi, którzy ją znali. I szybko się przekonałem, jak bardzo ta wycofana i z pozoru zlękniona dziewczyna, była ceniona przez najbliższych. Do mojego dochodzenia szybko przyłączyli się inni, gotowi zrobić wszystko, by oczyścić jej imię i dać jej godny pogrzeb.\nSzukaliśmy punktu zaczepienia tak naprawdę tylko jeden dzień. Bardzo szybko zrozumiałem, że przeprowadzone niegdyś śledztwo nie było rzetelnie wykonane — ktoś Chciał, by tam trafiła, by odebrano jej wszystko i skazano na śmierć.\nOdszukanie pionków tej intrygi okazało się proste — problem jednak polegał na tym, że nadal nie wiedzieliśmy „dlaczego”. Nie wiedzieliśmy, kto to zrobił i z jakiego powodu.\nA powód musiał być naprawdę ogromny, skoro posunięto się aż tak daleko.\nPiętnaście lat… miała piętnaście lat, kiedy skazano ją na wrzucenie do Otchłani. I minęło dokładnie drugie tyle — jakby coś czekało na to, abym ruszył tę sprawę.\nJednak nie spodobał mi się jej finał, rozdrapujący niegdyś zamkniętą — jak myślałem — dziurę w moim sercu, którą byłem pewny, że już nic nigdy nie otworzy. Ta dziewczyna… okazała się całkowicie niewinna — wystarczyło pociągnąć kilka sznurków, znaleźć odpowiednie osoby… tymczasem ktoś przekupił praktycznie wszystkich w tamtych czasach, by skazać ją na śmierć w Otchłani.\nKim tak naprawdę była? Dlaczego skazano ją na taki los? Jaki był powód, dla którego ktoś zszargał jej imię, podczas gdy ona nigdy nikomu nic złego nie zrobiła?\nUniewinniłem ją. Zebrałem wszystkich mieszkańców zamku, jednocześnie za pomocą magii roznosząc głos po całych swoich ziemiach.\nKomunikat był krótki: wszczęto ponowne dochodzenie i odkryto, iż jest niewinna. Wezwałem ludzi również do tego, by — jeśli chcą — przybyli do Mauzoleum Otchłani i uczestniczyli w nabożeństwie pochowania jej z całym szacunkiem i honorami, na jakiego zasługiwała.\nKiedy wieczorem przybyłem na miejsce, okazało się, że nie ma zbyt wiele osób. Cóż, była bardzo młoda — nie miała nawet okazji poznać więcej ludzi.\nJednak tych, których ujrzałem… byli to prawie wszyscy moi sojusznicy. Co więcej, ujrzałem Maga Blackrosa, a nawet Księcia rodu Wilków, który powiedział tylko jedno na widok mojego zaskoczenia:\n— Akurat byłem w drodze do ciebie, kiedy nastał komunikat. Nigdy nie wierzyłem w jej winę — zawdzięczam jej życie i pożegnam ją tak, jak na to zasługuje.\nKiwnąłem poważnie głową — miał do tego święte prawo. Wtedy jednak odezwał się Blackrose:\n— Panie… pragnę przywołać ją osobiście.\n— Rozumiem twoją lojalność Black, ale… — zacząłem od razu, lecz mi przerwał, kręcąc głową:\n— Panie… nie rozumiesz — i spojrzał na pozostałych. — Żadne z was nie rozumie.\n— Ale czego? — zapytała Hika, która należała kiedyś do przyjaciółek Skazanej.\n— Ponieważ uważam — co więcej, jestem pewny — iż ona żyje.\nWszyscy zamilkliśmy w szoku, lecz otrząsnąłem się jako pierwszy, starając trzymać emocje na wodzy.\n— Black… wiem, że była twoją uczennicą, ale…\n— Królu, nigdy nie powiedziałem, dlaczego to akurat ją wybrałem na ucznia… ale widzę, że nadszedł w końcu czas, by to powiedzieć. Ona miała w sobie światło — światło zmieszane z najgłębszą czernią. Posiadała w sobie równowagę, zdolną utrzymać ją w Otchłani.\n— Ale… przecież Zakuro była taka niepewna siebie… — zaczęła Hika, lecz Black zauważył:\n— Jednak czy kiedykolwiek zrobiła coś wbrew sobie? Czy pozwoliła na nacisk otoczenia?\n— … — Hika wymieniła spojrzenie z Ebisu, która niegdyś również była przyjaciółką Zakuro. — Nie — przyznała w końcu. — Zawsze zaskakiwało mnie to, że potrafi być taka wycofana, ale i twarda jednocześnie…\nBlackrose pokiwał głową.\n— Kiedyś zadałem jej pytanie. Spytałem, jak się widzi — jak określiłaby swoją duszę.\n— Co odpowiedziała? — zapytałem, gdyż wbrew pozorom, w naszym świecie, to pytanie było bardzo ważne, a odpowiedź na nie bardzo często pozwalała określić ukryty charakter i moc danej osoby.\n— „Jestem na równi biała, co czarna” — usłyszałem i mój zszokowany wzrok padł na Mauzoleum. — Tego rodzaju wyznanie usłyszałem pierwszy raz z ust nastoletniego dziecka.\n— Ale, nawet jeśli ona żyje… — zaczął wtedy Książę. — To na pewno nie będzie taka, jak kiedyś. Minęło piętnaście lat na Boga — przeczesał nerwowo włosy. — Co jeśli stała się cieniem siebie? Albo stała się po prostu zła, bo ciemność w jej duszy zwyciężyła?\n— …na to nie znam odpowiedzi — przyznał w końcu, widać pokonany tym argumentem. — Dlatego tym bardziej to ja powinienem otworzyć przejście. Niewielu o tym wiedziało, lecz Zakuro miała w sobie ogromne pokłady magii, nad którymi nie potrafiła panować.\n— To dlatego… — zacząłem od razu, lecz w tym samym momencie wyrwała się Ebisu:\n— To dlatego się nie broniła? To dlatego na to wszystko pozwalała? Bo bała się, że jak uwolni moc… — kiedy pokiwał głową, wszyscy wręcz wbiliśmy wzrok w ziemię.\nTyle słów… tyle rewelacji, które tak długo przed nami skrywał…\n— Black… Dlaczego nic nikomu nie powiedziałeś? Nawet po tym, gdy ją Skazano? — zapytałem, lecz on spojrzał na mnie poważnie.\n— Z jednego powodu: by ją chronić. Gdyby wtedy się dowiedziano, że jej moc jest aż tak niestabilna, jeszcze trudniej byłoby ją bronić. A gdyby wyszło to po Skazaniu, oczerniono by ją jeszcze bardziej.\nMiał rację. A mimo to… to nawet nie była ona.\n— …dobrze — zgodziłem się w końcu, nie wiedząc tak naprawdę, czy to, co mówi, może być realne. — Otworzysz Otchłań. Jednak, jeśli ona faktycznie żyje i zaatakuje… — spojrzałem na pozostałych. — Wtedy zainterweniujemy i ją schwytamy.\nNawet przedstawienie tego planu było dla mnie dziwne… lecz jeśli istniała jakakolwiek szansa…\nI tak to się zaczęło — tak doszliśmy do prawdy jednej Skazanej.\nTej, którą wtrącono do Otchłani jako dziecko… by wyciągnąć ją, będącą w pełni kobietą.\nW ten sposób nastał początek… zarówno dla niej, jak i dla mnie.\nJednak to, co z nią przeszedłem, to już dalsza historia. Najpierw musiałem przecież ją uwolnić.\nA jej uwolnienie było największym zaskoczeniem mojego życia…\nWyciągnięta z Otchłani\nStałem obok Blacka, podczas gdy pozostali ustawili się wzdłuż ścian mauzoleum, czekając na Rytuał Otwarcia.\nZwykle Otchłań otwierano tylko w jednym celu — by wrzucić do niej Skazanego. Tym razem jednak droga prowadziła w drugą stronę, dlatego potrzebowano nie tylko kogoś do otwarcia wrót, lecz również do nakierowania otwarcia w taki sposób, by można było wydobyć ze środka odpowiednie ciało.\nJako że ją pamiętałem — pamiętałem Zakuro — i wartość mojej mocy była dużo ponad przeciętną, postanowiłem, że to ja będę tym, który odnajdzie i wydobędzie jej ciało.\nCzułem, że jestem jej to winny.\nBlackrose rozpoczął Rytuał, więc skoncentrowałem moc na jej wizji, zamykając przy okazji oczy — dzięki temu drzwi powinny się otworzyć bezpośrednio przy niej.\nW końcu wielkie wrota — znajdujące się na środku pomieszczenia — zaczęły się otwierać, a wraz z nimi wydobyło się ze środka światło.\nTo właśnie ono było ową „barierą magii”, która wydobywała z człowieka jego prawdziwą naturę, prawdziwe cele, prawdziwe pragnienia.\nJednak tym razem, kiedy światło zniknęło, z gardła każdej znajdującej się w Mauzoleum osoby dobył się zdumiony okrzyk, aż zostałem zmuszony, by otworzyć oczy.\nSceneria była taka jak zawsze… taka, jak w moim śnie — suche pola i skały. Lecz to, co znajdowało się na pierwszym planie, odebrało nam mowę.\nPostać odziana w czarne szaty — postać, która siedziała przed jakimś dziwnym kawałkiem drewna ze strunami. Postać wpierw nas nie wyczuła — ujrzeliśmy za to, jak spod splecionych do tej pory rękawów wysuwają się jasne i gładkie dłonie, po czym zaczynają uderzać w struny, wygrywając piękne dźwięki.\nTa melodia… ten dźwięk…\n— „Koto?” — dosłyszałem zdumiony szept Ebisu.\n— Ale ta melodia… — dopowiedziała cicho Hika, aż przestałem mieć jakiekolwiek wątpliwości.\n„Koto” było instrumentem muzycznym, na którym grało coraz mniej ludzi, choć nadal istniały rodziny, które przekazywały dziedzictwo gry na nim kolejnym pokoleniom. Byli jednak i tacy, którzy rodzili się w Rodach, które potrafiły grać dosłownie na wszystkim, tylko dzięki swojej magii.\nZakuro pochodziła z Rodu „Muzykalnych” — potrafiła grać na każdym instrumencie, jakiego się chwyciła, a nawet budować je, tylko ujrzawszy potrzebne do tego materiały.\nJednak ta melodia… należała do Niej. Sama ją stworzyła — doskonale pamiętałem, jak nie raz słuchałem jej wykonania.\nA jednak… teraz te dźwięki nie brzmiały tak, jak kiedyś — były mocniejsze, przepełnione pewnością siebie, ale i swego rodzaju złością. W każdej nucie wyczuwało się zimną wściekłość, ale ja słyszałem również coś na kształt desperacji.\nJakby każda nuta krzyczała: „Usłyszcie mnie w końcu!”.\nKiedy my patrzyliśmy bez słowa, słuchając tej pięknej, lecz i przepełnionej dziwnymi emocjami gry, nagle ujrzałem, jak postać lekko unosi głowę — ciągle nie było widać jej twarzy, ale wszyscy wiedzieliśmy już, że to Ona.\nŻe żyła… lecz była teraz zupełnie innym człowiekiem.\nPoczułem, że na nas patrzy — nie przestawała jednak wybijać kolejnych dźwięków na instrumencie, jakby grając trzymała się na wodzy. Może nie wierzyła w to, co widzi? Może była w takim szoku, że uznała nas za miraż?\nWykonałem krok do przodu i przemówiłem głośnym, czystym głosem:\n— Zakuro Divine, jako prawowity Król Smoków niniejszym ogłaszam, że zostałaś oczyszczona ze wszystkich zarzutów. Od tego dnia, tej godziny i tej sekundy, jesteś wolnym człowiekiem i zostajesz zwolniona z kary pozostania w Otchłani.\nZamilkłem, czekając na jakąś reakcję… lecz ona się nie poruszyła, nie przestała też grać. Dopiero w chwili, kiedy rozbrzmiała ostatnia nuta i zaległa kompletna cisza, wszyscy zrozumieliśmy, że sama nie da rady wyjść.\nByłem gotów wejść po nią do Otchłani — według dawnych zapisków jedynie Król mógł wejść do środka, nie obawiają się „bariery”. Wtedy jednak Mauzoleum rozbrzmiało niskim, kobiecym głosem, całkowicie wypranym z emocji:\n— Rychło w czas.\nTylko tyle… I Aż tyle.\nKontaktowała. I co więcej — wydawała się świadoma.\n— Zakuro… — Hika wyszła na przód, by ta ją dobrze widziała. — Zakuro, to ja — Hika. Twoja przyjaciółka…\n— Nie mam przyjaciół — ponownie od ścian odbiły się czyste, lecz puste w brzmieniu słowa. — Nigdy nie miałam.\n— To nie prawda — obok Hiki stanęła Ebisu. — Zakuro to ja: Ebisu. We trzy znamy się od dziecka, a ja i Hika nigdy nie uwierzyłyśmy w twoją winę. Byłyśmy z tobą do końca i, do cholery jasnej, nadal jesteśmy.\nEbisu należała do osób spokojnych, lecz twardych — nigdy nie interesowało jej zdanie innych. Poza tym była lojalna i bezsprzecznie, kiedy kogoś kochała, walczyła o niego ze wszystkich sił. Hika była bardziej roztrzepana i żywiołowa, lecz obie ceniły te same wartości.\n— … — Zakuro milczała, lecz wtedy wystąpił do przodu Książe Wilków.\n— Zaku… to ja Ranger. Ja również o tobie nie zapomniałem — wszyscy tu zebrani przybyli po to, by cię znów zobaczyć, bo nigdy nie wierzyli w Twoją winę.\n— A jednak zostałam Skazana — rozległo się bez emocji, lecz wtedy w końcu wtrącił się Black:\n— Zakuro spójrz na mnie.\nNie poruszyła się, lecz nawet ja wiedziałem, że na niego patrzy.\n— Przeżyłaś — zauważył. — I nadszedł w końcu czas, byś wróciła do domu.\n— …złapano winowajcę? — zapytała i zauważyłem, że coś wkradło się do jej głosu.\nJakby ta pustka… była tylko maską dla prawdziwych, żyjących w niej emocji.\n— Król wszczął ponowne dochodzenie i oczyścił cię ze wszystkich zarzutów.\nOd razu poczułem na sobie jej wzrok — lecz ten okazał się tak intensywny, że zrozumiałem, iż ta pustka faktycznie Jest maską.\n— To nie jest odpowiedź — rozległo się jednak, więc sam odpowiedziałem na jej pytanie:\n— Nadal szukam tego, kto to sprowokował — wyznałem. — Złapałem wszystkie pionki, a zebrani tu ludzie mi przy tym pomogli — sam tego nie dokonałem.\n— …a jednak byliście pewni, że znajdziecie mnie martwą — zauważyła nagle, aż zabrakło mi słów.\nWtedy jednak ponownie wtrącił się Ranger:\n— Dziewczyno dziwisz się? Minęło piętnaście lat — inni umierali po godzinie.\n— …punkt dla ciebie — i ujrzeliśmy, jak wstaje.\nPowoli, spokojnie… niczym przyczajone zwierzę.\nWtedy coś zauważyłem. Jej szaty… były czarne, jak szaty Skazańca… lecz ich krój był całkiem inny.\nKażdy Skazany był ubierany w pojedynczą szatę z kapturem, pod którą nie miał niczego. Tymczasem… ona miała na sobie płaszcz z kapturem do samej ziemi, spod którego zaskoczony ujrzałem, jak wystają buty i równie czarne spodnie.\nRuszyła w stronę wrót — jej krok był cichy i sprężysty. Tak inny od tamtej chodzącej jak słoń nastolatki.\nStanęła przed wyjściem z Otchłani i rozejrzała się po twarzach zebranych.\nI zadała mi pytanie, które większość zbiła z tropu:\n— A więc Królu… nie obawiasz się mojej zemsty? Tego, że gdy stąd wyjdę, rozwalę ci Królestwo?\nJej głos już całkowicie stracił pustkę — był przepełniony zaciekawieniem i groźbą.\n— …a tego właśnie chcesz? — zapytałem spokojnie i ujrzałem, jak ta unosi rękę, by wsunąć ją poza barierę, z powrotem do tego wymiaru.\nObserwowała mnie przez chwilkę — byłem tego pewien — po czym z jej gardła dobyło się głośne, bardzo ciężkie westchnięcie.\nWyszła z Otchłani — przejście od razu się za nią zamknęło — i usłyszeliśmy słowo, od którego Blackowi lekko opadła szczęka… i mi — przyznaję — trochę też:\n— Sranie. — Resztę kontynuowała rozdrażnionym głosem: — Naprawdę sądzicie, że mam ochotę pierdzielić się z zemstą na was? Jak was pozabijam tylko się pobrudzę, a satysfakcji nie będzie — to nie wy mnie tam wpakowaliście.\n— Jak… — Hika była bliska łez. — Jakim cudem ty…\n— Nie rycz — ostrzegła od razu. — Mam dość łez — ryczałam w tej cholernej Otchłani przez pierwsze pięć lat.\n— Ale… — co ciekawe Hika od razu się pozbierała i zaczęła ocierać łzy. — Jakim cudem nie oszalałaś i żyjesz?\n— …oszalałam — wyznała ku naszemu zaskoczeniu, po czym nagle ruszyła do mnie. — Jednak ile można się pieprzyć z własną głową? Nie mogłam umrzeć, więc jak długo można analizować, w jakiej jest się beznadziejnej sytuacji? — i nagle sięgnęła pod płaszcz, aż ujrzałem wyraźny błysk broni.\nWydobyłem błyskawicznie swój czarny jak smoła miecz, blokując jej atak… by ujrzeć w jej ręku kontrastujący kolorem śnieżnobiały miecz, z rękojeścią w kształcie tygrysa.\n— „Tygrysi Kieł”? — szepnął Black, a ja pojąłem, co trzymała w ręku.\n— Tak — przyznała, a ja po raz pierwszy ujrzałem jej oczy pod kapturem.\nByły pociemniałe, ostre, zielone niczym dno butelki… i inteligentne jak nigdy przedtem.\nPo chwili odsunęła się, rysując mieczem na ziemi kreskę… z tej kreski dobył się biały blask i po chwili ujrzeliśmy, jak od tyłu oplata ją ciało wielkiego, jasnego jak księżyc tygrysa.\n— Poznajcie Rhisa — przedstawiła stojącego za nią Demona, a tygrys spojrzał na mnie inteligentnie, lekko kłaniając głowę. — Teraz już rozumiecie, jak i dlaczego przeżyłam?\nTo była jego zasługa… „Tygrysi Kieł” był jedną z legendarnych, magicznych broni, w których zamieszkiwały najpotężniejsze, demoniczne dusze.\nTo oznaczało… że kiedy trafiła do Otchłani odnalazła miecz… a ten ją ochronił, dając siłę, by przeżyła do teraz.\nTyle że… te bronie zniknęły tysiące lat temu. Wiadome było tylko, że do dzisiaj zachowały się na pewno trzy… i jeden z nich znajdował się w Moim posiadaniu.\nMiecz Czarnego Smoka — Miecz Króla.\nTo dla ciebie — usłyszałam niecałą godzinę później, kiedy tamci zabrali mnie z Mauzoleum.\nPosadzili mnie przed stołem, na którym ujrzałam kilka potraw… lecz sam ich zapach drażnił mój nos.\nPoznawałam te zapachy. Były to niegdyś dania, które lubiłam.\nMinęło tyle lat… tymczasem oni nadal pamiętali o czymś tak mało ważnym.\nMyślałam, że Rhis mnie okłamuje — a jednak dawałam się karmić jego kłamstwami. Mówił mi, zwykle w tych najgorszych momentach, że ktoś nas zabierze z tego miejsca — że są ludzie, którzy o mnie pamiętają i nadal we mnie wierzą, choć ja, tak prawdę mówiąc, będąc w Otchłani zapomniałam więcej, niż byłam w stanie przyznać.\nDlatego nie wierzyłam. Tymczasem patrzyłam teraz na swoje ulubione potrawy, czując, że zaczynam drżeć z potrzeby.\n— I co ty na to? — zapytała radośnie Hika, siadając obok mnie.\nWidząc to od razu sobie przypomniałam, że robiła tak również w czasie, jak byłyśmy dziećmi… Widać pod tym względem nic się nie zmieniła.\n— Powiedziałyśmy kucharzom o wszystkim, co lubiłaś. Tak to byśmy same to przygotowały — podrapała się nieporadnie po głowie. — Ale nie jesteśmy dobre w te klocki…\n— Mów za siebie — Ebisu postawiła przede mną coś, co przypominało mi sok z lodem. — Ja umiem przygotować chociaż jajecznicę — ty masz problem z zagotowaniem wody.\nHika wydęła policzki z irytacji, lecz zrozumiałam, że już nie daję rady.\n— Zostawcie mnie samą — powiedziałam, aż wymieniły bez słowa spojrzenia.\nNa szczęście jednak wyszły, zanim wybuchłam… i rzuciłam na to całe jedzenie jak zwykłe zwierzę.\nTak dawno… tak dawno nie jadłam ciepłego, po prostu smacznego jedzenia. Jadłam rękoma, pożerając wszystko jak leci — i nim pojęłam byłam cała brudna, a moje zęby zamarły w połowie wgryzania się w mięso.\nMoje oczy wypełniły łzy, które po chwili spłynęły po moich policzkach. Połknęłam ostatni kawałek mięsa, po czym rozpłakałam się żałośnie, kuląc na ławie.\nZachowałam się jak bestia, a nie człowiek. I tak naprawdę od dawna się jak taki nie czułam.\nPrzez piętnaście lat walczyłam o siebie — walczyłam z Otchłanią, która chciała zabrać mnie ze sobą. Gdyby nie Rhis, gdyby nie jego wsparcie, umarłabym już tego pierwszego dnia…\nNie — pokręciłam gwałtownie głową i otarłam łzy. Otchłań mnie nie pochłonęła — to prawda, zmieniła mnie, lecz nie zabiła.\nByłam taka, jaka od zawsze miałam być — Otchłań wydobyła mój prawdziwy charakter, moją stalową wolę, moją siłę, dzięki której wytrwałam pierwsze piętnaście lat swojego życia. Te piętnaście lat w Otchłani wyciągnęło to jednak ze mnie na zewnątrz, przez co byłam na tyle silna, by trwać.\nJednak teraz widziałam, że oszukiwałam samą siebie — samo to, jak się teraz zachowałam, dało mi odpowiedź na pytanie, którego bałam się do tej pory zadać.\nPytanie… czy ja wciąż byłam człowiekiem?\nZamknąłem na moment oczy, po czym ruszyłem korytarzem w stronę swoich komnat — zatrzymałem się jednak dopiero w chwili, kiedy wszedłem do swojej części zamku, po czym — niesiony gniewem — przebiłem pięścią ścianę.\nNie potrafiłem tego opanować — to, co zobaczyłem, odebrało mi resztki nadziei, że ona Naprawdę ledwo odczuła działanie Otchłani.\nKiedy dziewczyny zabrały ją, by dać jej jeść, zwołałem zabranie Rady — dyskutowaliśmy o jej przeżyciu — o tym, że jest w pełni świadoma i racjonalna. Większość Rady uważała to za cud — zauważyłem, że wszelkie wątpliwości — co do stanu jej umysłu — odsunęli w kąt, jakby tylko jej przeżycie i świadomość były ważne.\nKiedy wyszedłem ze spotkania, zdałem sobie sprawę, że czuję w sobie coś osobliwego — jakby nie wszystko, co zostało powiedziane, mi odpowiadało. Czułem, że coś mi umknęło — że coś ważnego zostało zignorowane.\nI dowiedziałem się „co” kiedy, po spotkaniu czekających na Zakuro Hiki i Ebisu, poszedłem zobaczyć się z tą pierwszą.\nZobaczyłem wtedy, jak je — była jak w amoku, nie widziała niczego poza jedzeniem. Wydawała się wręcz oszalała z głodu… lecz to jej łzy mną wstrząsnęły.\nW pewnej chwili jakby dotarło do niej, co robi — już nie ukrywała twarzy, choć nadal miała na głowie kaptur. Rozpłakała się, patrząc na resztki jedzenia — na pobojowisko, które zrobiła… a potem spojrzała na siebie i popłakała się jeszcze bardziej, kuląc ze strachu.\nNie mogłem tego znieść — odszedłem, nie chcąc, by wiedziała, że to widziałem.\nŻe widziałem, jak się rozsypuje, patrząc na swoje ręce, jakby nie należały do niej.\nLecz do zwykłego potwora.\nOd czasu, gdy uniewinniłem Zakuro i wydobyliśmy ją z Otchłani, minął dokładnie tydzień. Jednak, tak szczerze mówiąc, nie spędziłem z nią zbyt wiele czasu — właściwie, poza dniem przywołania, widziałem ją tylko raz i to z daleka. Jeśli chodziło jednak o jej poczynania przez ten czas… cóż, słyszałem wieści na jej temat każdego dnia, i to przynajmniej pięć razy.\nNa dodatek, w większości przypadków, były to niezbyt przychylne słowa, głównie dlatego, że okazało się, iż Zakuro nie słucha nikogo. I to Dosłownie Nikogo.\nCo chwilę dochodziło mnie słuchy, że komuś napyskowała, zlekceważyła lub zwyczajnie olała. Szczególnie psioczyli na nią członkowie mojej Rady — każdy z nich udał się do niej osobiście, by ją powitać, lecz dostawał w odpowiedzi zimny prysznic.\nJedynie Blackrose próbował jakoś ją usprawiedliwiać — ale prawda była taka, że traktowała go wcale nie lepiej od pozostałych. Z tego, co mówił Black, to jedynym ustępstwem dla niego były słowa, brzmiące mniej więcej tak: „Z dawnego szacunku do pana proszę o jedno: niech pan nie wtyka nosa w nie swoje sprawy”. I to było wszystko — ostrzeżenie, by tak naprawdę nie prowokował jej do tego, by i jemu nawtykała.\nZ drugiej strony, nadzieję na to, że goszczące w niej kiedyś dobro nadal istniało, dawały mi relacje, jakie otrzymywałem od ludzi ze swojej Gwardii — a przynajmniej od tych, którzy niegdyś ją znali i lubili.\nPodobno Zakuro stosowała wobec nich metodę „olewaj, lecz słuchaj”. Kilka razy przyuważyli że, mimo iż ich ignorowała, to w ostatnim momencie, kiedy już tracili rezon, ona wzdychała ciężko, mówiła kilka słów i odchodziła, z czego te kilka słów było bezpośrednią odpowiedzią na cały ich wywód.\nTo oznaczało, że tak naprawdę wcale nie była tak obojętna, jak przedstawiała ją Rada. Nie wiem — może nie tolerowała już żadnych autorytetów? Ponieważ to właśnie oni wsadzili ją do tego piekła?\n— Panie? — otrząsnąłem się i spojrzałem na zebranych wokół stołu członków Rady.\n— Przepraszam, zamyśliłem się. O czym była mowa?\n— O Uniewinnionej Zakuro! — Radny Markiz aż walnął pięściami w stół.\nCóż… z tego, co wiedziałem, to jemu najbardziej dała się we znaki.\n— Zdajemy sobie sprawę, że ta kobieta musiała przejść piekło będąc tyle czasu zamknięta w Otchłani, lecz jej zachowanie staje się niedopuszczalne! Ona nie uznaje żadnych autorytetów, jest pyskata, wnerwiająca… nie ma w sobie za grosz szacunku czy ogłady!\nPozostali kiwali głowami, lecz ja westchnąłem cicho, zabierając głos:\n— Panowanie, niby to wszystko wiecie, lecz nawet nie dajecie jej czasu, by zdołała się ogarnąć. Minął dopiero tydzień — przypomniałem, lecz wtedy ponownie odezwał się Markiz, zwracając uwagę na pewien mały, acz musiałem przyznać ważny szczegół:\n— Jest na tyle ogarnięta, by pyszczyć, a nie na tyle, by okazywać szacunek? To absurd!\nMusiałem w ciszy przyznać, że w normalnych okolicznościach zgodziłbym się z nim… lecz zawsze w takich chwilach stawał mi przed oczami obraz, który ujrzałem tego pierwszego dnia, przy stole.\nNie mogłam im o tym powiedzieć. Nie mogłem powiedzieć, że ona Naprawdę nie jest w stanie tego robić. Sądzili, że z jej umysłem jest wszystko dobrze — lecz tak nie było, a ja nie chciałem, by się dowiedzieli i uznali przez to za słabeusza.\nZachowując się w ten sposób, Zakuro pokazywała, że jest silna, twarda i nieugięta. Gdyby poznali prawdę, uznano by ją za męczennicę i traktowano jak zepsute jajko… a wiedziałem, że była to ostatnia rzecz, jakiej chciała.\nDo tego… było jeszcze coś. Coś, o czym tak naprawdę nie wiedział nikt… a ja sam miałem o tym zapomnieć lata temu, w chwili, kiedy zostałem Królem.\nPo raz pierwszy zacząłem się zastanawiać, czy pojawienie się Zakuro cokolwiek zmieni…\n„Nie” — obiecałem sobie zdecydowanie i wstałem, robiąc jedyną rzecz, jaką mogłem:\n— Porozmawiam z nią — oświadczyłem, po czym dodałem: — Od tej pory… biorę ją na siebie.\nLeżałam na trawie, trzymając między zębami źdźbło trawy. Nade mną rozciągało się piękne, błękitne niebo, okraszone tylko kawałkami białych, lekkich chmur.\nBardzo brakowało mi tego nieba. Niebo w Otchłani niemal zawsze było szare, a pełni słońca nie można było tam uświadczyć. Wiatr również nie potrafił być ciepły — był neutralny, podczas gdy tutaj owiewał mnie ciepły, letni wiatr.\nMiałam ochotę zasnąć, dlatego zamknęłam oczy… wyczułam jednak wtedy czyjąś obecność i to, jak ten ktoś do mnie podchodzi. Już zaczęłam napinać mięśnie, by w razie czego się obronić, lecz poczułam w sobie obecność Rhisa, dającego mi znać, bym wyluzowała. Pozostałam więc na miejscu, konstatując po chwili, jak ktoś obok mnie siada.\nZaciekawiona uchyliłam lekko powiekę… by ujrzeć zaskoczona samego Króla.\n— …a co to za zaszczyt mnie kopnął? — zapytałam, na co ten spojrzał na mnie tymi swoimi jasno-złotymi oczami i zapytał:\n— Przeszkadzam ci w zbijaniu bąków?\nMimowolnie uniosłam w pochwale brwi.\n— Punkt — przyznałam, na co ujrzałam lekki uśmiech.


Ognisko taneczne - Hutnik - Gostyński Ośrodek Kultury\nOgnisko taneczneZAJĘCIA OGNISKA TANECZNEGO – skierowane są dla dzieci, młodzieży i osób dorosłych.\nGłównym ich celem jest kształtowanie oraz rozwijanie wśród dzieci i młodzieży umiejętności tanecznych z różnych rodzajów tańca, a także propagowanie zdrowego stylu życia. Podczas zajęć tanecznych uczestnicy nie tylko mają możliwość poznania różnych stylów tańca takich jak: hip hop, funky, jazz, disco, afro, latino, rock’n’roll, jive ale także uczą się systematycznej pracy w zespole, budowania zaufania oraz kreatywności w działaniu. W zależności od wieku i stopnia zaawansowania grupy podzielone są na:\nEv-Dance Plus – wtorek 17:15 do 18:45 (grupa początkująca powyżej 10-tego roku życia)\nEv-Dance Skrzaty – środa 16:00 do 17:00 (grupa początkująca od lat 7 do 10 lat)\nEv Dance – środa – 17:00 do 18:45 (grupa zaawansowana – grupa zamknięta)\nGrupa tańca współczesnego – czwartek – 17:00 do 18:45 (grupa zaawansowana)\nZajęcia każdej grupy tanecznej odbywają się raz w tygodniu. W zajęciach uczestniczyć mogą dzieci od lat 7. Z racji tego, że taniec nie wyznacza granic wiekowych, na zajęcia mogą uczęszczać zainteresowani w każdym wieku. Zdolności taneczne mogą rozwijać dziewczęta i chłopcy.\nNabór odbywa się we wrześniu, zapisy są jednak możliwe przez cały rok szkolny, w sekretariacie GOK HUTNIK przy ul. Hutnika 4, codziennie od poniedziałku do piątku do godziny 15:00. Rezygnację z uczestnictwa w zajęciach Ogniska Tanecznego należy zgłosić instruktorowi prowadzącemu lub w sekretariacie GOK HUTNIK (tel. 65 572 79 90).\nInstruktor prowadzący: mgr Ewa Janowska Nadchodzące wydarzenia 1 kwietnia Domowe Melodie - koncert w Gostyniu 1 kwietnia o godz. 19.00 w sali widowiskowej Gok "Hutnik" koncert Domowych Melodii. Bilety: 40 zł (przedsprzedaż), 50 zł (w dniu koncertu), dostępne w kasach GOK "Hutnik", Kina "Pod Kopułą" oraz w serwisie bilety24.pl 4 kwietnia GŁOSUJ NA JEDYNĄ GOSTYŃSKĄ INICJATYWĘ! Cosplay'ada gostkonowa znalazła się w II etapie konkursu "Decydujesz, pomagamy" organizowanego przez TESCO. Od 8 marca do 4 kwietnia głosujcie na nasz projekt w Tesco w Gostyniu i Rawiczu. Prosimy o Wasze głosy, bo chcemy by 25 czerwca cały Gostyń, był opanowany sztuką Cosplay!!! :-) 5 kwietnia Konkurs TALENT NA BANK Gostyński Ośrodek Kultury „Hutnik” zaprasza do wzięcia udziału w konkursie „Talent na bank”, którego celem jest rozwijanie i promowanie talentów artystycznych młodzieży szkół gimnazjalnych, ponadgimnazjalnych oraz dorosłych z terenu powiatu gostyńskiego. Eliminacje do konkursu odbędą się 5 kwietnia 2017 rok. godz. 16.00 w Gostyńskim Ośrodku Kultury „Hutnik” całe kalendarium\tcopyright © 2011, Gostyński Ośrodek Kultury "HUTNIK"


Sałatka makaronowa, czyli śmietnik\nWpadłam do domu wygłodniała i zaczęłam buszować w lodówce, znalazłam kilka produktów, z których wyczarowałam szybką sałatkę. Byla smaczna i ciepła, lubię takie.\nPodam wszystkie użyte przeze mnie mnie składniki, ale nie trzeba dodawać wszystkich - wystarczy wybrać te, które akurat są pod ręką.\n3/4 szklanki makaronu w kształcie ryżu, 2 zwiędłe pomidory, jedno nieco czarnawe awokado, miękawa cukinia, ok.10 plasterków boczku, dwie garście młodego zwiędłego szpinaku, 3 suszone pomidory i i kilka czarnych oliwek, 2 ząbki czosnku, sól, pieprz, bazylia suszona i świeża, ziarna słonecznika, oliwa\nMakaron ugotowałam, usmażyłam boczek i cukinię pokrojoną w plastry, warzywa umyłam i pokroiłam. Wszystko wrzuciłam do miski, dodałam sosik z czosnku, oliwy, soli, pieprzu i suszonego ziela. Wymieszałam i posypałam uprażonym, na patelni po smażeniu, słonecznikiem. Pyszności.\nDzięki temu nic nie zmarnowałam i mogę iść po nowe zapasy. Lubię zakupowywać warzywka.\nEtykiety: makaroni salata Tanie danie warzywka


Dziecko dzieło życia - Krystyna Janda\nDawniej tak, dawniej to było jakby oczywiste. Uwielbiam to zdanie, sakramentalne zdanie, wypowiadane przez dwojga staruszków: O, było ciężko, ale Bogu dzięki dzieci, wychowane, wykształcone i na swoim. To zdanie słyszałam wielokrotnie, mówione z dumą, satysfakcją, łzą w oku, przez moich dziadków, ich znajomych, znajomych znajomych, wielokrotnie. I model był taki, on pracował ona zajmowała się domem, urodziła dzieci i je wychowywała, dbała o rodzinę.\nI pamiętam też zdania o matkach samotnie wychowyujacych dziecko: O, to niezwykła, dzielna kobieta, dość wcześnie została sama a mimo to wychowała dzieci. Zawsze były czyste i zadbane. Teraz jeden jest lekarzem, a córka pracuje w bibliotece. Dzielna, dzielna kobieta. Zasługująca na najwyższy szacunek.\nAle czy dziś, ktoś, kogo dorobkiem jest, po prostu skromne życie, wychowane dzieci, uważa że to jest wystarczającym DZIEŁEM JEGO ŻYCIA?\nKilka dni temu zostałam zaproszona na imieninową kolację do przyjaciół. Przy stole siedziało starsze małżeństwo, słynny chirurg kardiolog z Wybrzeża z żoną nazywaną przez niego pieszczotliwie Muszką, bardzo piękna pani, do której wszyscy zwracali się Lala, w ich również wieku, wdowa po słynnym lekarzu, jednym z asów onkologii polskiej, oraz będące przejazdem w Polsce małżeństwo, para słynnych architektów nowojorskich, autorów wystroju wielu prestiżowych wnętrz w Ameryce, mój przyjaciel samotny człowiek, który oddał życie „sztuce” nigdy z nikim się nie związał, ponieważ to malarstwo, rzeźba, twórczość była jego żoną i ja.\nRozmowa toczyła się bardzo mile, wieczór był spokojny a temat dotyczył dzieci. Zoriętowałam się, że państwo z Wybrzeża mają dwóch dorosłych synów z wielkimi osiągnięciami w medycynie, opowiadali o tym z radością, ale przede wszystkim pan profesor całe zasługi za tak udane życie i los i dzieci przypisywał żonie, czyli pani Muszce. Ona uśmiechnięta, zadowolona, poczerwieniała z radości, broniła się, mówiła o tysiącach ludzi, którzy zawdzięczają życie jej z kolei mężowi. On wykrzykiwał, że nie mógłby ich operować gdyby ona nie była przy nim. Ona na to oświadczyła i że to prawda, że czuje się trochę jak ktoś, kto choć w części przyczynił się do uratowania tych ludzi, bo spokój męża, jego dobro, harmonia w jego życiu, zdejmowanie mu codziennych problemów i obowiązków z głowy, były zawsze jej jedynym celem i szczęściem, ale z synami nigdy nie miała problemów, bo z kolei on, tzn. pan profesor i przykład, jaki im dawał ze swego życia i pracy, wystarczył, aby ich wychować, nie musiała już nic dodawać.\nPani Lala z kolei powiedziała, że sukcesy i córki i wnuczki są radością jej życia, że szkoda, że jej nieżyjący mąż nie może się tym cieszyć, ale to on umierając zapewnił im spokój i szacunek ludzi, przyjaciele męża bardzo jej pomagali, kiedy została sama, a ponieważ nigdy nie pracowała było jej to bardzo potrzebne, na szczęście córka dość szybko….itd. Państwo architekci powiedzieli, że niestety nie mają dzieci, że wspólna praca zajmowała ich zawsze do tego stopnia, że wzięcie odpowiedzialności za innego człowieka tak ich paraliżowało, że świadomie zrezygnowali z posiadania dziecka, a ich dziećmi są dzieła sztuki użytkowej, które wspólnie stworzyli. Mój przyjaciel robił herbatę, kawę, podawał desery i się nie odzywał, a ja patrzyłam jak zahipnotyzowana na tę grupę, bardzo, bardzo kochających się, absolutnie nierozerwalnie ze sobą związanych ludzi, każdym ruchem, gestem, spojrzeniem, dziękujących sobie nawzajem za wspólne życie. Muszka zrobiła sobie małą plamkę na spódnicy kawą, słynny chirurg kardiolog, ofiarodawca istnienia wielu chorym, o mało nie postradał sam życia na śliskiej posadzce, tak rzucił się do pomocy w usuwaniu tej plamki, pani Lala cały czas otoczona szacunkiem i do niej i jej nieżyjącego męża, była obsługiwana przez panów nadzwyczajnie, pani architekt przed deserem rozpuściła aspirynę dla męża, aby nie zapomniał jej wypić, a pan architekt przy wybieraniu kawałka tortu dla żony o mało nie postradał zmysłów, tak nie mógł się zdecydować, który z nich będzie dla żony najlepszy, najsmaczniejszy.\nW pewnym momencie poczułam, że nie mogę się doczekać końca kolacji, że natychmiast, muszę zadzwonić do mojego męża, który pracował gdzieś daleko na jakimś planie filmowym. Wyszłam do toalety. Wykręciłam numer telefonu męża. Wyłączony. Zadzwoniłam do siebie do domu, do mamy. – Mamo dzieci śpią? – Tak. – A czy wiesz, że to ty za mnie wykonujesz DZIEŁO ŻYCIA? – Co to za bzdury? Co ty pleciesz? Jesteś pijana, czy co? Znów wykręciłam numer męża. Wyłączony.\nTu na bok odprowadził mnie pan profesor. – Czy pani nie zna jakiejś dobrej wróżki? – Słucham? -Zapytałam ze zdumieniem? – Tak bym chciał zrobić przyjemność Muszce, a ona się wstydzi o to zapytać. Wie pani ja jej tyle zawdzięczam. Chciałbym jej zrobić niespodziankę. Umówię się z tą wróżką wcześniej. Pojadę z żoną tam jakby nigdy nic, zadzwonimy niby, że to do kogoś z moich znajomych, a tu niespodzianka, wróżka! Śmiał się czule z myślą o radości Muszki. – Tak panie profesorze, jutro zadzwonię do kilku osób i dam panu jakiś numer telefonu. – Tylko błagam, jutro, bo pojutrze musimy być na kongresie w Genewie, który zresztą ja prowadzę. I już właściwie jutro po południu muszę zająć się papierami, a pojutrze rano lecimy do Genewy. Tak panie profesorze na pewno rano zadzwonię z jakąś wiadomością.\nPożegnałam się ze wszystkimi i wyszłam. Jadąc do domu myślałam: – Cholera, a co będzie z DZIEŁEM mojego życia? A co z dziełem życia, wszystkich moich znajomych? Ja mam jeszcze mamę, ale ich dzieci wychowują się właściwie same i nie wiadomo tak naprawdę jak. Cholera.


Friends Men Moschino zapach - to perfumy dla mężczyzn 2005\nMarki » M » Moschino\nFriends Men Moschino dla mężczyzn\nSponsoredKup online 34 propozycji na lubWyszukiwanie wykazało 7 propozycji na Mam\nMiałem: 10 Chcę: 3 główne akordy\nFriends Men marki Moschino to cytrusowo - aromatyczne perfumy dla mężczyzn. Friends Men został wydany w 2005 roku. Twórcą kompozycji zapachowej jest Olivier Polge. Nutami głowy są zielona mandarynka, bergamotka i czerwona pomarańcza; nutami serca są paragwajski petitgrain, pelargonia i nuty morskie; nutami bazy są tahitiańska wetyweria, cedr i piżmo. Perfume rating:\nWięcej o perfumach po angielsku / More in English language about Friends Men by Moschino.\nFriends Men Recenzje Perfum\nWiem że to nie miejsce ale jeżeli ktoś posiada Friends Men Moschino i byłby chętny to ja jestem bardzo zainteresowany by odkupić 2ml na testy. Kiedyś dawno temu wpadł mi w ręce ten zapach i pamiętam jak przez mglę że bardzo pozytywne wrażenie na mnie wywarł. Więc jeżeli ktoś byłby tak miły to ja chętne...\nMoge sie podpisac pod słowami perfumoholica88. Fajny zapach na codzien faktycznie nie jest wyszukany ale ma w sobie cos orginalnego...\nPamietam te perfumy jako przyjemny zapach na wiosne i lato. Typowo cytrusowy, nie jakis wyszukany czy wprawiajacy w zachwyt, ale mily zapach na cieple dni. Mandarynka z bergamotka, gdzieniegdzie przebijajace echa weitwery .Mial je moj tata, ale jako, ze nie gustuje w tej kategorii zapchowej to flakon stal na polce prawie pelny.\nTa strona zawiera informacje, recenzje, nuty perfumowe, zdjęcia, reklamy, plakaty i filmy dotyczące perfum Moschino Friends Men, ale nie gwarantujemy poprawności wszystkich danych. Jeśli posiadasz więcej informacji o zapachu Moschino Friends Men, możesz o nich nadmienić w recenzji perfum. Fragrantica posiada unikalny system klasyfikowania perfum Friends Men marki Moschino. Możesz kliknąć na właściwą cechę pod głównym obrazkiem, określającą dany zapach. Dodatkowo znajdziesz odnośniki do stron zewnętrznych / sklepów online, ale Fragrantica nie posiada wpływu na ich zawartość. Nie ponosimy odpowiedzialności za to, co znajdziesz pod tymi linkami, ani za konsekwencje ich odwiedzin. Recenzje użytkowników zapachu Friends Men marki Moschino reprezentują punkt widzenia poszczególnych osób, a nie opinie redakcji portalu Fragrantica.


Stump Me Poziom 46 Odpowiedzi - Games For Cats\nGra jest dostępna od kilku miesięcy. Gra zajmuje miejsce, ponieważ w sklepie i na innych stronach dla iTunes, Androida i iOS jest doskonały wynik. Mógł grać i utknąć gdzieś. Oferujemy następujące rozwiązania : Stump Me Poziom 46 – Wpisz kod!. Wybrałeś korzystanie z naszej strony internetowej, aby zapobiec utracie poziomu. Skończyliśmy grę i zobaczysz wynik intensywnej pracy, która zajmuje tylko kilka miesięcy. Ciesz się postępami w grze, ta gra jest fajna. Sprawia, że myślisz i jest idealnym zabójcą!\nStump Me Poziom 46 Odpowiedzi :\nOto następujące odpowiedzi, które należy usunąć : Stump Me Poziom 47.


Metamorfoza pokoju – pokój Macieja i Mateusza z Benjamin Moore\nHome Wystrój wnętrzMetamorfoza pokoju – pokój Macieja i Mateusza z Benjamin Moore\nPosted on 12 stycznia 2014 27 maja 2017 by Fabryka Projektów\nRodzice postanowili spełnić marzenia swoich synów dotyczące posiadania kolorowego pokoju, ozdobionego motywami z ulubionych bajek. Zaprojektowanie nowego wnętrza powierzyli ekipie programu „ Szybkie Metamorfozy”. Chłopcy dokładnie określili przed kamerą swoje oczekiwania. Młodszy Mateusz chciał mieć pokój z Monster Truck i „Gwiezdne Wojny” starszy z kolei Maciej chciał by pokój nabrał przestrzeni, podłoga miała być drewniana, chciał również aby w pokoju znalazło się biurko i krzesła. Obaj chłopcy nie mogli doczekać się skończenia prac i zobaczenia efektów zastosowanych przez ekipę „Szybkich Metamorfoz”\nPokój dziecięcy inspirujący zarówno do nauki i zabawy? O tym, jak go stworzyć w NOWOROCZNYM odcinku “Szybkich Metamorfoz” z marką Benjamin Moore\nPrzed architekt wnętrz, autorką i prowadzącą program „ Szybkie Metamorfozy” Magdaleną Borowiak – Wróblewską stało nie lada wyzwanie. Z niewielkiego, podłużnego pokoju musiała „ wyczarować” przestronne wnętrze oraz stworzyć w nim miejsce do nauki uwzględniając jednocześnie pasje obu chłopców. Magdalena Borowiak – Wróblewska postanowiła drewniane sosnowe meble oraz podłogę w podobnym odcieniu a także błękitne ściany zastąpić bielą i jasnym, ciepłym odcieniem szarości co pozwoliło zaszaleć z bardzo kolorowymi dodatkami, które spodobały się chłopcom. Poprzednie wyposażenie pokoju, oraz zastosowana kolorystyka optycznie go pomniejszały, teraz wnętrze nabrało tak oczekiwanej przestrzeni.\nPonieważ pokój należy do dwóch bardzo energicznych chłopców wykorzystano niezwykle odporną na szorowanie farbę ceramiczną nowej generacji Regal Select 548 marki Benjamin Moore. Zastosowana w tej farbie innowacyjna technologia znacznie zmniejsza stopień wnikania w pomalowaną nią powierzchnię zabrudzeń a podczas czyszczenia ścian nie wybłyszczają się one.\nPokój Maćka i Mateusza wydaje się wyższy dzięki zabiegowi polegającym na pomalowaniu podłogi na ten sam kolor co ściany a dodatkowo wpływa to na jeszcze ładniejsze wyeksponowanie kolorowych detali.\nWielką niespodzianką przygotowaną przez ekipę „ Szybkich Metamorfoz” dla chłopców były tablicowe drzwi, które można wykorzystać zarówno do nauki jak i twórczych zadań. Wykonanie takiego efektu możliwe było dzięki zastosowaniu czarnej farby tablicowej Chalkboard Paint 307 marki Benjamin Moore. Nad biurkiem stworzona została magnetyczna powierzchnia, na której przypinać można notatki lub rysunki.\nMagdalena Borowiak – Wróblewska zaplanowała także dla chłopców przestrzeń, w której będą mogli oni spożytkować swoją energię w deszczowe lub mroźne dni. Umieszczona została tu gimnastyczna drabina co bardzo ucieszyło chłopców.\nMetamorfozę pokoju Maćka i Mateusza z udziałem marki Benjamin Moore obejrzeć można na stronie: benjaminmoore\nPrevious Previous post: Salon – pomysły na sufit i oświetlenie w salonie\nNext Next post: Jakie meble wybrać do salonu


Piersi z indyka w cieście jabłkowym | NajPrzepis.pl\n1 kgpiersi z indyka\n3 szt.jabłek ze skórką\nw razie potrzebysmalec wieprzowy\nna czubek nożaproszek do pieczenia\nPiersi z indyka pokrój na kotlety, delikatnie rozbij, posól oraz popieprz i pozostaw na trochę. W tym czasie przygotuj ciasto.\nJabłka zetrzyj na tarce. Do miski daj całe jajka, sól, pieprz, na czubek noża proszek do pieczenia i wszystko to ubij razem. Dodaj mleko, mąkę i wymieszaj aż powstanie gęste ciasto. Na końcu dodaj starte jabłka. Ciasto powinno być raczej gęstsze aby nie spadało z mięsa. :).\nNa talerzu przygotuj mąkę, w której będziesz obtaczać kotlety. Jednocześnie od razu obtaczaj je w cieście i staraj się, aby było w nim jak najwięcej tartych jabłek.\nTeraz smaż kotlety na mniejszym ogniu, aby się dobrze podpiekły z jednej i z drugiej strony. Lepsze są czerwone jabłka, ponieważ ładnie je widać na mięsie. Do mięsa zrobiłam gotowane ziemniaki pokrojone w kostkę z pietruszką.


Przelewy do polski opinie | Blog\nTo dość nieprawdopodobne, żeby oszczędzać własne finanse z bankiem, jakkolwiek jak najbardziej możliwe. Nieraz należy trochę bardziej uzupełnić swoje konto bankowe, o poboczną kwotę, która może bezbłędnie opisać dalsze oszczędzanie. Kredyty w tym naturalnie kredyt bez bik to niezmiernie dobre propozycje na zainwestowanie w siebie jednakże z oszczędzaniem ma to niewiele wspólnego. Jednakowo jest w wypadku pożyczki chwilowej a też przelewów rodzaju przelewy do polski opinie. Aby rozpocząć oszczędzać pieniądze trzeba w głównej mierze swoje wpływ wykorzystać, by je zdołać odłożyć. Niewykorzystane środki można przekazać na lokatę, w której z każdym miesiącem, na jaki pożyczamy bankowi pieniądze jesteśmy w stanie zarobić. W jaki sposób najbardziej czas, na który pragniemy pożyczyć bankowi sami dopasowujemy do ofert lokat, jednak im dłuższy jest ten czas tym mamy okazję znacznie więcej oszczędzić. Nie należy się spodziewać stuprocentowego zysku, albowiem było by to nierealne, jednakże można posiadać na uwadze paręset złotych więcej, zakładając, że pożyczyło się przykładowo parę tysięcy złotych.


Wygoda vs. ekologia – trendy na rynku opakowań | Poradnik Handlowca online\nJesteś tutaj: Wygoda vs. ekologia – trendy na rynku opakowań\nNowe unijne regulacje dotyczące recyclingu i gospodarki obiegu zamkniętego wymuszą duże zmiany w sektorze opakowań. Analitycy Santander Bank Polska i Spot Data w raporcie „Rewolucja opakowań. Polscy producenci wobec zmian regulacji i preferencji konsumentów” wskazują, że mimo coraz większego wpływu ekologii na branżę, trendy w konsumpcji sprzyjające wzrostowi popytu na opakowania będą silniejsze od ruchów zachęcających do ograniczenia ich zużycia.\nPolacy w swoich wyborach coraz bardziej upodabniają się do konsumentów z Zachodu. Zużycie opakowań w procesie sprzedaży niektórych towarów jest w naszym kraju znacznie niższe niż w krajach rozwiniętych. Jest to widoczne przede wszystkim w handlu żywnością, czego najlepszym przykładem jest rosnąca konsumpcja dań gotowych, czy relatywnie wysoki udział warzyw i owoców sprzedawanych luzem. Średnie zużycie opakowań w Unii Europejskiej na mieszkańca wynosi ok 180 kg, podczas gdy w Polsce sięga niecałe 160 kg. Krajowa sprzedaż towarów pakowanych rosła realnie w ostatnich latach w tempie 3%, ale zużycie opakowań na potrzeby towarów sprzedawanych w kraju rosło w tempie 12%. Zatem intensywność wykorzystania opakowań w konsumpcji krajowej zwiększała się.\nAutorzy raportu zaznaczają, że mimo silnego wpływu trendu convenience i związanego z tym wzrostu konsumpcji opakowań, ekologiczne postulaty nie powinny być ignorowane przez producentów.\n– Branża powinna wejść z konsumentami w otwarty dialog i tłumaczyć korzyści ze stosowania opakowań z tworzyw sztucznych w przypadkach, w których jest to uzasadnione. Przykładowo, mogą one pomagać ograniczyć marnotrawstwo żywności poprzez przedłużanie przydatności do spożycia, czy ze względu na niską wagę przyczyniają się do ogromnych oszczędności w transporcie i zmniejszenia emisji dwutlenku węgla. Jeżeli dodamy do tego projektowanie uwzględniające wymogi procesów recyklingu zużytych opakowań, to okaże się, że w całym cyklu życia produktu i opakowania zastąpienie plastiku innymi materiałami może niekiedy prowadzić do wzrostu obciążenia dla środowiska – dodaje Maciej Nałęcz, analityk sektorowy Santander Bank Polska.'\nOpakowania należą do polskich specjalności eksportowych. W ciągu ostatnich 8 lat średnioroczny wzrost zagranicznej sprzedaży branży sięgał 11,2%. Jednocześnie, sektor rósł też dzięki eksportowi pośredniemu, czyli wzrostowi wywozu pakowanych towarów. Eksperci Santander Bank Polska i SpotData prognozują, że choć dynamika wzrostu eksportu opakowań w nadchodzących latach spowolni, to i tak powinna pozwolić na zrównanie się w zagranicznej sprzedaży z Niemcami, najprawdopodobniej już w 2025 r.


Tulipany i żonkile do cięcia - 2021\nWiosna to czas obfitości dla projektantów kwiatów. Istnieje wiele rodzajów świeżych kwiatów dostępnych w ogrodzie cięcia. Może to utrudnić wybór. Oto niektóre z najlepszych odmian tulipanów i żonkili do kompozycji kwiatowych.\nTulipan grenlandzki, znany również jako Groenland, jest tulipanem typu viridiflora. Ma wykwintne kwiaty o idealnym kształcie jak klepsydra. Gdy kwiaty w pełni się rozwiną, mają do trzech cali średnicy.\nTe otwierają się na wysokich, mocnych łodygach o wysokości od 1½ do dwóch stóp. Różnią się od delikatnego różu do ciemnej róży. Występują wyraźne smugi lub płomienie zieleni, które są typowe dla grupy viridiflora. Daje to Grenlandii efekt dwukolorowy.\nGrupa viridiflora jest również znana jako zielone tulipany w odniesieniu do zieleni widocznej na płatkach. Mają wyjątkowo długi okres użytkowania wazonu, zwykle około dwóch tygodni.\nHamilton, frędzlowy tulipan, został wprowadzony w latach siedemdziesiątych. Jest to soczysty żółty przypominający jaskier. Ten kwiat jest szczególnie atrakcyjny częściowo ze względu na duże płatki z frędzlami. Ma prawie 1,5 metra wysokości.\nTulipany z frędzlami, zwane także crispa, są nazwane od plisowanych, kolczastych krawędzi płatków.\nTulipan Białego Bukieta może mieć wysokość ponad 1,5 metra. Jak sama nazwa wskazuje, są one czysto białe. Późno kwitnąca odmiana, biały bukiet ma wiele kwiatów na każdej łodydze, zwykle od czterech do sześciu. Chociaż nie można się tego spodziewać, każdy z tych kwiatów jest pełnowymiarowy. Mają kształt miseczki. W ogrodzie białe kwiaty otwierają się na okres około dwóch tygodni.\nŻonkil geranium to wyjątkowa odmiana, która kwitnie w połowie sezonu. Dziedzictwo, które zostało wprowadzone w latach 30. XX wieku, zawiera wiele zakwitów na każdej łodydze, zwykle od pięciu do sześciu. Mają kształt miseczki i kuszący słodki zapach. Żonkile z geranium są unoszone na łodygach o wysokości prawie 1,5 metra. Mają one białe lub kremowe płatki z małymi trąbkami, które są średnio żółte lub pomarańczowe.\nNarcyz Mount Hood to bardzo atrakcyjny wybór. Odmiana pochodząca z lat 30. XX wieku, kwitnie w połowie sezonu. Ma białe płatki. Początkowo trąbka jest jasnożółta. Z czasem kolor ten staje się biały. Pędy mają prawie 1,5 metra wysokości.\nŻonkil Salome jest od dawna ulubionym miejscem ciętych kwiatów. Jest to duża odmiana filiżanek. Płatki są z kości słoniowej. Kiedy trąby się otwierają, mają delikatny żółty kolor. Z czasem stają się one cudowną brzoskwinią. Te okazałe łodygi mają prawie 1,5 metra wysokości. Kwitnie w połowie sezonu.\nUnikaj mieszania żonkili z innymi kwiatami w kompozycjach kwiatowych. Uwalniają lepki sok, który może uszkodzić inne kwiaty.\nInstrukcje Wideo: Festiwal tulipanów 2018 w Ogrodach Tematycznych Hortulus w Dobrzycy (reportaż) (Październik 2021).\nTulipany i żonkile do cięcia, kwiatowy wzór, tulipany, żonkile, projektanci kwiatów, ogród krojony, kompozycje kwiatowe, tulipan grenlandzki, tulipan Groenland, tulipan viridiflora, tulipan Hamilton, biały bukiet tulipanów, frędzlowy tulipan, crispa tulipan, żonkil Geranium, żonkil Mount Hood , Żonkil Salome\nGruszki Rousselet i Świętego Mikołaja\nDostępne są zachwycające gruszki rodowe. Nadają się one do sadów domowych i jadalnego krajobrazu. Oto profile niektórych wspaniałych odmian. Gruszka Rousselet de Rheims Dotyczy to kilku innych...\nUlubione i inne gruszki Clappa\nIstnieje wiele odmian gruszek. Są dobrym wyborem dla domowych sadów i jadalnych krajobrazów. Zdecydowanie zalecane są następujące odmiany. Ulubiona Gruszka Clappa Jest to dostępne jako drzewo...


Marta Domachowska w II rundzie eliminacji! | Aktualności | Tenisklub\nMarta Domachowska w II rundzie eliminacji!\n10.01.2008 08:22, Jarosław Skoczylas, źródło: australianopen.com, foto: Agencja Triada (jandscup.pl)\nMarta Domachowska awansowała do drugiej rundy eliminacji wielkoszlemowego turnieju Australian Open, który czternastego stycznia rozpocznie się w Melbourne (pula nagród wynosi 20 600 000 USD). Polska tenisistka nie miała dzisiejszej nocy czasu polskiego, żadnych problemów z wyeliminowaniem swojej rywalki, którą była Kira Nagy (nr 18). Był to drugi pojedynek tych zawodniczek - pierwszy raz spotkały się cztery lata temu w portugalskim Estoril. Wtedy to także lepsza była Domachowska - oddała Węgierce tylko dwa gemy.\nWęgierska tenisistka jest wprawdzie sklasyfikowana wyżej w rankingu WTA od Polki – zajmuje obecnie 130 pozycję, jednak tak jak przewidywaliśmy, często zdarza się, że ranking jest bardzo złudny. Tak właśnie było w tym przypadku. Wydaje się, że Domachowska jest w dobrej dyspozycji, gdyż w meczu z Nagy, nie miała ani jednego słabszego momentu w grze.\nOstatecznie 21-letnia Polka oddała swojej rywalce zaledwie trzy gemy – jednego w pierwszej partii, oraz dwa w drugiej. Wynik na pewno jest bardzo dobry, jednak celem Domachowskiej w Australian Open, jest co najmniej awans do turnieju głównego. Aby to uczynić, polska zawodniczka musi wygrać jeszcze w dwóch spotkaniach, kiedy rywalki będą już nieco silniejsze.\nW drugiej rundzie eliminacji rywalką Marty Domachowskiej będzie Hiszpanka Carla Suarez Navarro, która wyeliminowała dzisiejszej nocy Rikę Fujiwarę, 6:2 i 6:4. 20-letnia tenisistka zajmuje obecnie 169 pozycję na świecie, jednak rok temu była już dziewięć oczek wyżej. Będzie to pierwszy pojedynek między tymi zawodniczkami, a zdecydowaną faworytką jest nasza tenisistka. Plan gier na chwilę obecną nie jest jeszcze znany.\nMarta Domachowska (Polska) – Kira Nagy (Węgry, 18) 6:1, 6:2\nRadwańska świetnie zadebiutowała w Australian Open\nTrzydzieści gemów w słońcu Sydney


Rezultaty wyszukiwania dla: Grim\nśroda, 02 luty 2022 17:40\nAdaptacje literatury. Rzeźnia numer pięć, czyli krucjata dziecięca\nPierwsza wierna komiksowa adaptacja klasycznej powieści Kurta Vonneguta, jednego z najważniejszych antywojennych dzieł, jakie kiedykolwiek powstały. To opowieść o życiu Billy’ego Pilgrima, będąca farsowym spojrzeniem na okropności i tragedię wojen, w których walczą i giną dzieci, a także poruszająca rozprawa o niedoskonałości ludzkiej natury. Twórcami tej adaptacji są nagrodzony Eisnerem scenarzysta Ryan North („How to Invent Everything”) oraz nominowany do Eisnera rysownik Albert Monteys („¡Universo!”).\npiątek, 02 kwiecień 2021 01:33\nWspominałem już niejednokrotnie przy okazji innych recenzji książek, że w tym roku chciałbym poznać jak najwięcej nowych autorów i dzieł debiutantów. To taki mój mały cel. Rzecz jasna nie ograniczam się jedynie do nich, bo z przyjemnością wezmę się za kolejną część opowiadań Pilipiuka, czy chociażby nową odsłonę Inkwizytora (o ile się doczekam w tym roku). Niemniej postanowiłem zapoznać się trochę z młodszymi pisarzami i sprawdzić, jak prezentuje się nowe pokolenie pisarzy fantastów na rodzimym rynku.\nZrządzeniem losu dostałem propozycję zrecenzowania debiutu Huberta Oleksaka, która to książka zapowiadała się jak dla mnie niezwykle obiecująco! Zapraszam do przeczytania kilku słów o książce „Dusze z ciemności i światła".\nChociaż sam autor nie mówi zbyt wiele o sobie, to udało mi się trafić na notkę Pana Huberta o fascynacji do pisania i o tym, jak narodziła się idea zostania pisarzem. Muszę przyznać, że strasznie ujęło mnie to dlatego, że sam od młodzieńczych lat bardzo chciałem wydać swoje własne dzieło. Pisałem naprawdę mnóstwo tekstów już w szkole podstawowej, później jednak dla innych obowiązków musiałem odrzucić to na dalszy plan, co dotąd często przyprawia mnie o małe wyrzuty sumienia. Zasadniczo bardzo kibicuje Panu Hubertowi, bo widać na pierwszy rzut oka, że to człowiek z ogromną pasją do pisania, a tylko tacy ludzie mają szanse na sukces. Czego dowodem oczywiście jest jego książka!\nTenebris, młoda, zadziorna i niezwykle utalentowana Łowczyni, całe życie była prześladowana zarówno przez rówieśników, jak i innych mieszkańców Derre. Świat ten, niegdyś przepełniony spokojem, teraz został odmieniony przez wojnę toczoną między aniołami i demonami. W tej niesprzyjającej rzeczywistości Tenebris będzie musiała na nowo odnaleźć swoje miejsce, gdy powróci przywódca demonicznej armii sprzed wieków. Żniwiarz, władający esencją mrocznego boga śmierci, Grimogoda, wciela się w młodego chłopaka zwanego „pierwiastkiem śmierci" i rozpoczyna na nowo swą misję zdobycia Derre. Naprzeciw niemu staje armia Pancernych Świętych, stworzona wieki temu przez anioły. Wkrótce nad całą krainą zapanuje chaos i zniszczenie, a pojęcia dobra i zła staną się mniej jasne niż kiedykolwiek przedtem…\nWstępem do powieści jest prolog, wyjaśniający czytelnikowi co wydarzyło się przed akcją w książce. To trochę spojrzenie na historię przedstawionego na kartach powieści świata i nakreślenie tła fabularnego, z jakim będziemy się spotykać w przyszłości. Książka Huberta Oleksaka to bowiem pierwszy tom większej całości, co swoją drogą widać od pierwszych stron. Autor w swoim debiucie pokazuje, że ma ułożony ogromny plan na uniwersum, poznajemy mnóstwo bohaterów, a ich przygody okazują się zaledwie początkiem bardzo długiej przygody.\nMartwiłem się trochę po przeczytaniu pierwszych stron o motyw przewodni książki. Autor wziął na warsztat bowiem odwieczną walkę dobra ze złem, walkę demonów i aniołów. Jest to schemat dość znany fantastyce i wielokrotnie już powielany. Szczerze bałem się, że może wyjść z tego odgrzewany kotlet, niemniej - za co należy się duży plus - autor ubrał historię w tak ciekawy sposób, że nie ma tutaj miejsca na żadną nudę, co więcej, uważam, że to pomysł na fabułę jest świeży i ciekawy. Mimo dość mrocznej tematyki w książce znajdziemy też momenty z humorem, co doskonale ze sobą kontrastuje. Dialogi bohaterów są naprawdę poprawnie skonstruowane, prowadzenie fabuły sprawia, że czytelnik od razu nabiera dużego zainteresowania powieścią, za co należy się kolejny plus. Jeśli chodzi o styl pisarski, to też nie jest źle, aczkolwiek wyłapałem w tekście kilkanaście równych stylistycznych nieścisłości. Patrząc jednak na całokształt, Pan Hubert Oleksak piszę lekko i przyjemnie, a wspominane przeze mnie kruczki - w mojej opinii - powinny być wyparte przez poprawniejszą korektę wydawnictwa.\nPodsumowując, powiem, że książka to naprawdę bardzo fajna historia fantasy, która zwróciła moją uwagę na tyle, że bardzo chciałbym zapoznać się z kolejnymi tomami przygód Tenebris i jej przyjaciół. Jestem strasznie ciekaw, co przyniosą kolejne tomy cyklu - a to chyba jedna z najlepszych rekomendacji, jakie może dostać początkujący pisarz. Chociaż czuje się, że to doświadczenie pisarskie u Pana Huberta Oleksaka dopiero nabiera rozpędu, to jednak była to bardzo pozytywna przygoda, którą - mimo dosyć młodzieżowej okładki - polecę każdemu.


Mój śnieg - www.sniegoptyczny.fora.pl\nWysłany: Nie 10:06, 30 Kwi 2017 Temat postu: Mój śnieg\nRównież zmagam się z takimi problemami.\nZacznę od tego że mam 16 lat.\nPowiem tak, miewam takie stany: mgłę mózgową, D/D. Tak konkretniej to dotyka to moje zdolności poznawcze, jestem w chuj inteligentny ale nie mogę tego wykorzystać.. nie potrafię "ubrać" tego co mam na myśli w słowa, mam też co nazywam postępującą afazją; bywa że muszę 10 razy coś przeczytać żeby zrozumieć, mam ogromne problemy ze zrozumieniem zdania w których występują przeczenia...i ogółem problemy z pamięcią, logicznym myśleniem, kojarzeniem..sporo tego jest.\nNo i przede wszystkim śnieg optyczny (mroczki,rzadko męty), szumy uszne, rzadko się zdarza mioklonie przysenne (pojedynczo).\nŚnieg towarzyszy mi od dzieciństwa, jeżeli chodzi o te stany które określałem "rozkojarzeniem" zaczęły się pojawiać od 7 roku życia, natomiast było to sporadycznie, powiedziałbym raz na rok i nic sobie z tego nie robiłem i nie przeszkadzało mi to tak jak w owym momencie.\nMam również słabo nasiloną, nie wykazująca silnych objawów nerwicę natręctw, (być może ona jest źródłem tych problemów) właściwie tylko symptomy (dążenie do symetrii, myśli itp.), miałem też manie prześladowczą (już mi przeszło), zachowałem krytycyzm ale mimo tego i tak się wstydziłem samemu w pokoju coś robić co wydawałoby się głupie przy ludziach..czytanie w myślach itp..\nNiedawno przez jakieś 3 dni miałem zaburzenia snu, tj. podczas "wchodzenia" w sen nastawał taki lęk jak przy paraliżu sennym, szybkie bicie serca i po prostu odskakiwałem jak przy budzeniu się z koszmaru, i było to własnie po całym dniu czytania chorób, także może wynikać to z tej nerwicy..\nCzuje też że tworzy się we mnie depresja, co wynika właśnie z tego...\nJak myślicie to raczej ma podłoże neurologiczne? Gdzie byście mi polecali szukać pomocy? Na razie nie byłem z tym u żadnego specjalisty, zwierzałem się z tego bliskim to mówią że przesadzam i nie wiem co to znaczy choroba..\nOstatnio zmieniony przez Chryzant dnia Nie 10:07, 30 Kwi 2017, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 17:59, 09 Maj 2017 Temat postu:\n"dotyka to moje zdolności poznawcze, jestem w chuj inteligentny ale nie mogę tego wykorzystać.. nie potrafię "ubrać" tego co mam na myśli w słowa, mam też co nazywam postępującą afazją; bywa że muszę 10 razy coś przeczytać żeby zrozumieć, mam ogromne problemy ze zrozumieniem zdania w których występują przeczenia...i ogółem problemy z pamięcią, logicznym myśleniem, kojarzeniem..sporo tego jest. "\nteż mam ten problem, wykonanie testów które miały zająć 30-60 min zajęło mi blisko 5 godz, napisanie kliku zdań zajmuje 2-3 godziny, sama mowa ok, ale przelanie tego na papier albo czytanie ze zrozumieniem koszmar. Badania MRI ok, eeg w granicach normy fale theta, śnieg także od dziecka i wiele innych drobiazgów ale bez lęków i bez objawów nerwicowych\nWysłany: Czw 4:08, 11 Maj 2017 Temat postu:\nPrzyczyna mgły mózgowej


AIDS - "choroba", której nie ma\nJesteś tutaj: Start To należy wiedzieć HIV,AIDS oszustwo AIDS - "choroba", której nie ma\nDwóch żydowskich naukowców, „Montagnier i Gallo“, znalazło w 1983 roku przeciwciała na smegmę w konserwach krwi. Nadano temu nazwę HIV (Human - Immundefizit - Virus). Przynależą do tego, domniemaną „chorobę“, nazwano AIDS (po polsku: zespół nabytego niedoboru odporności). W rzeczywistości jest to zwykła, zupełnie nieszkodliwa alergia na sm egmę, spowodowana szyną powstałą w momencie DHS-u (szok konfliktowy) w którym smegma odgrywała rolę. Można ją porównać do alergii na siano (tzw. alergia sienna) czy do allergii na pomarańcze, przy których albo siano, albo pomarańcze odgrywają rolę. Jest to zwykła reakcja przeciwciał i antygenów. W momencie DHS-u (=szok konfliktowy) pacjent przeżywa równocześnie tzw. wzór szyny, mówimy wówczas, że pacjent „złapał szynę”.\nW przypadku „choroby AIDS” nie ma żadnej typowej „AIDS-symptomatyki”. Dlaczego akurat w przypadku pozytywnego wyniku testu na HIV (test na smegmę) miałoby być dokładnie odwrotnie i do tego miałoby być czymś złym. To zupełnie do siebie nie pasuje.\nAktywność konfliktów możemy zakończyć zwykle tylko poprzez zrozumienie Germańskiej Heilkunde. Pacjent posiadający tę wiedzę uzmysławia sobie, że wszystko, co dotąd słyszał było jednym oszustwem religijnej mafii, której cele są oczywiste: tortury i eliminowanie ludzi.\nGłównych argumentów przeciwko AIDS jako samodzielna choroba, dostarczają rozpoznania wynikające z Ontogenetycznego Systemu Sensownych Biologicznych Specjalnych Programów Natury (SBS), trzeciego Prawa Natury oraz z wynikającego z niego 4.Prawa Natury; „ontogenetycznie uwarunkowanego systemu mikrobów“ (grzyby, bakterie, wirusy jeżeli te ostatnie wogóle istnieją).\nPrawo Dwufazowości wszystkich Sensownych Biologicznych Specjalnych Programów Natury (SBS), jeżeli dojdzie do ustania konfliktu - czyli 2.Prawo Natury Germańskiej Nowej Medycyny.\npierwsza faza jest zawsze zimną, aktywną, sympatykotoniczną fazą stresową. Druga faza (jeżeli dojdzie do ustania konfliktu) jest zawsze fazą gorącą, fazą po ustaniu konfliktu, wagotoniczną fazą pcl.\nRównież nasze wyobrażenie, że należy zniszczyć mikroby, było błędne. Dzisiaj wiemy, że musimy dbać o to, żeby w fazie pcl zawsze była ich wystarczająca ilość, aby organizm mógł optymalnie przchodzić ten proces. Kłamstwo o HIV jest już przysłowiowe: wyobrażano sobie, że HIV-wirus, który nie istnieje (nawet jeden z jego rzekomych odkrywców, pan Montagnier, powiedział w jednym interview dla hiszpańskiej gazety, że jeszcze nigdy nie widział żadnego HIV-wirusa) uśmierca pacjentów z AIDS wskutek kacheksji i niedokrwistośi aplastycznej. Czyli organizm ich nie produkował krwi.\nTo samo zjawisko widzimy jednak również przy „raku“ kości, dokładniej przy zaniku kości szkieletu. Przynależny konflikt - w zależności od zlokalizowania zaniku - jest zawsze specyficznym odczuciem utraty własnej wartości. Towarzyszy mu zawsze anemia. Natomiast fazie pcl tego konfliktu towarzyszy odbudowa tkanki kostnej (kostnina = callus) czyli ponowne uwapnienie kości z objawami białaczki. (Zobacz wybrany diagnozy: białaczka).\nAle na AIDS zachoruje tylko ten, kto wie, że jest HIV-seropozytywny, albo ten, który myśli, że jest seropozytywny! Dziwne, że jeszcze nikt bliżej się nie przyjrzał temu fenomenowi. Ta cała historia musi mieć coś wspólnego z odczuwaniem (psyche=duch)! A dokładnie: jeżeli tylko wówczas ludzie chorują, po tym, jak się dowiedzieli, że są HIV seropozytywni, to najwyższy czas wyobrazić sobie, co dzieje się w płaszczyźnie odczuć takiego pacjenta, który dostaje taką śmiercionośną diagnozę!\nJeżeli pacjent przeżywa konflikt biologiczny (przeważnie konflikt typu rewirowego) i jednocześnie ma szynę z powodu smegmy (np. złapał inflagranti swego przyjaciela z homoseksualnym rywalem) to działa u niego szyna-smegma i pacjent ten będzie HIV seropozytywny. Jest to u homoseksualistów najczęściej występujący przypadek, ponieważ podc\nPrzypadek ten możnaby potraktować jako „podwójnie ślepą próbę“, gdyż widać tutaj, że nie ma absolutnie znaczenia czy wynik testu jest pozytywny, czy negatywny. Decydującym jest fakt, czy pacjent w sposób szokowy uzmysławia sobie, czy wierzy, że jest HIV-seropozytywny. Wówczas włączają się dokładnie te same procesy w odczuciach pacjenta, jakgdyby był rzeczywiście HIV-seropozytywny.zas seksualnych praktyk nieobrzezanych homoseksualistów smegma odgrywa dużą rolę.\nInny pacjent, który otrzymał transfuzję krwi po wypadku, po powrocie do zdrowia zdecydował się być dawcą krwi. Wkrótce potem otrzymał telefon z informacją, że jest HIV-seropozytywny (DHS!)\n„Odkrywcy“ wiedzą o tym naturalnie. I tak, jak możliwe jest zbadanie czy człowiek reaguje „allergicznie“ na pomarańcze, na siano, na mleko, itd. Tak samo można naturalnie sprawdzić, czy ktoś jest allergiczny na smegmę. W Germańskiej nazywamy taką „alergię“ szyną.\nZobacz na naszej stronie również inne artykuły i filmy o kłamstwie na temat Aids


Ekskluzywne torebki skórzane - Barberini's - Granatowy\nEkskluzywne torebki skórzane - Barberini's zostały wyprodukowane we Włoszech, wykonane z naturalnej gładkiej skóry licowej. Torebki klasyczne w pięknych stonowanych kolorach idealnie uzupełnią kreacje do pracy, urzędu lub podczas biznesowego spotkania. Ekskluzywne torebki skórzane urozmaicone delikatnymi złotymi ozdobami wybiorą kobiety dbające o każdy szczegół garderoby, podążające za najnowszymi trendami.\nWnętrze torebki: jednokomorowe ekskluzywne torebki skórzane wykończone są podszewką. Wewnątrz znajduje się zasuwana kieszeń mieszcząca dokumenty, klucze lub mniejsze kosmetyki oraz kieszeń na telefon. Ekskluzywne torebki skórzane posiadają dodatkowy pasek umożliwiający noszenie torebki na ramieniu (długość uchwytów torebki 17 cm). Na spodzie torebki znajdują się metalowe nity chroniące przed uszkodzeniami.\nWymiary torebki: wysokość 30cm, szerokość 38cm, szerokość dna 13,5cm\nKolor torebki: czarny, szary, granatowy, bordowy, beżowy ciemny,\nwysokość 30, szerokość 38, szerokość dna 13,5,


sobota, Paź 12 2019\nTo było spotkanie na miarę derbów! Trefl Sopot pokonał po dogrywce Polpharmę Starogard Gdański 95:91 (20:16, 18:18, 22:27, 21:20, 14:10).\nNajskuteczniejszym zawodnikiem żółto-czarnych był Carlos Medlock, zdobywca 22 punktów, zaś double-double popisał się Nana Foulland (13 punktów i 17 zbiórek).\nPoczątek spotkania był bardzo wyrównany. W Treflu na wyróżnienie zasługiwał kapitan, Paweł Leończyk, zaś Polpharma zaskoczyła miejscowych agresywną obroną na połowie rywali, czego efektem były dwa błędy ośmiu sekund. Popularnego „Leona” wydatnie wspierał inny wysoki #sercasopotu, Nana Foulland, który rządził i dzielił pod koszami. Kibice zebrani w ERGO Arenie mogli zachwycać się widowiskowymi akcjami alley oop z udziałem amerykańskiego środkowego. Co ciekawe, w tej części meczu żadnego punktu nie zdobył najskuteczniejszy zawodnik Polpharmy z pierwszych dwóch spotkań Kamau Stokes, który mecz zaczął na ławce rezerwowych. Po 10 minutach Trefl prowadził 20:16.\nChoć początek drugiej kwarty należał do Trefla, który zbudował sobie najwyższą, dziewięciopuntkową przewagę, to goście nie zamierzali się poddać. Premierowe trafienie Stokes’a oraz celne rzuty Isaiaha Wilkinsa i Daniela Gołębiowskiego, na które żółto-czarni nie mieli odpowiedzi sprawiły, że przewaga gospodarzy została zniwelowana do zaledwie jednego oczka (27:26). Trener Marcin Stefański nie był obojętny na taki przebieg gry i poprosił o przerwę. Była to dobra decyzja. Trefl przełamał niemoc i nie oddał inicjatywy punktowej, jednak aż do końca pierwszej części meczu wynik oscylował na styku. Ostatecznie koszykarze schodzili na przerwę przy prowadzeniu gospodarzy 38:34 po skutecznej akcji Leończyka na 15 sekund przed syreną. Był to 11 punkt kapitana sopocian.\nPo powrocie na parkiet zdecydowanie lepiej prezentowała się drużyna gości, która najpierw odrobiła straty, a potem, dzięki trafieniu Gołębiowskiego objęła prowadzenie 40:38. Szybko odpowiedział jednak Medlock popisując się akcją „3+1”, co dało ponowne prowadzenie Treflowi. Od tego momentu wynik wciąż pozostawał na styku, obie drużyny wymieniały się prowadzeniem, jednak żadna z nich nie potrafiła zbudować większej niż trzypunktowej przewagi. Na 10 minut przed końcem regulaminowego czasu gry to goście prowadzili 61:60.\nEmocje w czwartej kwarcie sięgały zenitu! Rywalizacja trwała nie tylko na parkiecie, ale też na trybunach, gdzie kibice obu drużyn dopingowały głośno swoich ulubieńców. Niestety dla żółto-czarnych kibiców goście po objęciu prowadzenia radzili sobie coraz lepiej i potrafili odskoczyć na pięć oczek (67:72). Wtedy przełamał się w końcu za trzy Cameron Ayers. Kolejne minuty były pojedynkiem najlepszych strzelców obu zespołów, Medlocka i Stokes’a, którzy wzięli ciężar gry na swoje barki. Ostatnią minutę czwartej kwarty kibice oglądali na stojąco. Trefl prowadził 81:79 i miał piłkę, ale faulowany Foulland nie potrafił wykorzystać żadnego z przysługujących mu rzutów wolnych. Zemściło się to na sopocianach, gdyż trafił Wilkins. O czas na 6,7 sekundy, przy wyniku 81:81, poprosił trener Stefański, jednak rozpisana akcja nie powiodła się. Derby Pomorza musiały zostać rozstrzygnięte w dogrywce.\nTa rozpoczęła się świetnie dla gospodarzy. Nie do powstrzymania był Medlock, który dwukrotnie trafił za trzy. Dwa oczka dołożył Leończyk i Trefl prowadził 89:81. Mogłoby się wydawać, że taka przewaga jest bezpieczna, lecz to nie był koniec emocji. Cztery punkty Wilkinsa, dwa oczka Brett’a Prahla i z przewagi sopocian pozostał zaledwie punkt. Ważne punkty zdobył Ayers, ale odpowiedział trójką Wilkins i było 91:91. Bohaterami ostatnich sekund byli zawodnicy ubrani w żółto-czarne stroje, a konkretnie Nana Foulland i Carlos Medlock. Najpierw środkowy udanie zakończył lay-up, a następnie zebrał piłkę. Zawodnicy ze Starogardu Gdańskiego musieli faulować mającego piłkę Medlock’a, a ten trafił dwukrotnie z linii rzutów wolnych i rozstrzygnął o rezultacie spotkania!\nTrefl Sopot - Polpharma Starogard Gdański 95:91 d. (20:16, 18:18, 22:27, 21:20, d. 14:10)\nTrefl: Carlos Medlock 24, Paweł Leończyk 17, Michał Kolenda 14, Nana Foulland 13 (17 zb.), Cameron Ayers 8 oraz Łukasz Kolenda 8, Jeff Roberson 7, Witalij Kowalenko 3, Mikołaj Kurpisz 1, Karol Kamiński 0, Daniel Ziółkowski 0.\nPolpharma: Brett Prahl 15, Isaiah Wilkins 15, Daniel Gołębiewski 13, Jakub Bojanowski 10, Paweł Dzierżak 6 oraz Kamau Stokes 20, Michał Kołodziej 6, Darnell Edge 6, Carl Engstrom 0.\nSędziowie: M. Maliszewski, Ł. Andrzejewski, A. Szczotka\nWięcej w tej kategorii: « Nokaut w IV kwarcie! Przegrane derby w Gdyni\tZwycięstwo Trefla w ostatniej chwili! »


Sauna to dobroczynna terapia. – wodzisław-info\nSauna to gorąca terapia dla naszej duszy i naszego ciała. Systematyczne używanie sauny, pozytywnie wpływa na stan naszego zdrowia i nasze samopoczucie. Podwyższona temperatura w takiej saunie, podnosi temperaturę ciała, co wpływa niewątpliwie na eliminację wszystkich stanów zapalnych, bakterii i wirusów w ludzkim organizmie. Kąpiel w saunie poprawia odporność, uwalnia wszystkie wolne rodniki, dzięki czemu w dużym stopniu poprawia się wygląd naszej skóry, niweluje napięcie i stres oraz rozluźnia mięśnie. Sauna najczęściej dostępna w wybranych miejscach, współcześnie może ona znaleźć się w waszym domu.\nWytwórca saun proponuje również montaż takiej sauny w domu. Jest to znakomite wyjście, ponieważ, by sauna przynosiła nam znakomite efekty, trzeba użytkować z niej regularnie, a nie każdy ma tyle wolnego czasu, aby się na nią wybrać a także nie za każdym razem ma taką saunę niedaleko. Sauna domowa jest pod ręką, będziesz mógł się do niej wybrać niezależnie od pory i tyle razy ile, tego potrzebujesz.\nIstnieje kilka rodzajów sauny, które odróżniają się wysokością temp. i wilgotnością powietrza. Taka sauna domowa, może przykładowo być sucha, a zatem posiadać wysoką temp. (czasami nawet 90 stopni C) przy niskim stopniu wilgotności (około 15%) albo może być mokra, z ciut niższą temperaturą (od 50 stopni C) oraz znacznie wyższą wilgotnością (25-40%). Na tego typu saunę w ogóle nie potrzebujesz wiele miejsca, a możesz uzyskać możliwość dbania o własne ciało i zdrowie.\nAutor: sauna domowa\nNajczęściej całą winą obciążamy kornika.\nOsoby, które egzystują w wielorodzinnych budynkach w większości przypadków marzą o tym, żeby posiadać własny dom.\nNext story Rozmaitych pojazdów na naszych szosach mamy całe mnóstwo.\nPrevious story Aktywność ruchowa jest ważna w życiu każdego z nas.


Strony związane z hasłem: producent - strona 1 - WSiP - moderowany katalog stron\nWytrzymałe flagi reklamowe – stacjonarne i flagi przenośne, np. na festyny proponuje producent Himmel. Dzięki świetnemu, błyskawicznemu wykonaniu zamówienia i przystępnym cenom, oferta Himmel zyskała znakomite ...\nTorby papierowe fałdowe »\nZnaczną ilość wyrobów takich jak torby ekologiczne z nadrukiem, bawełniane i z tworzyw sztucznych ma w swoim asortymencie ceniona firma Allbag. Proponowane tutaj torby zakupowe doskonale nadają się na rozmaiteg ...\nFronty foliowane »\nWe współczesnych czasach, niezależnie od sektora, tylko profesjonalne, jak też stojące naprzeciw wymagań klientów firmy, mają sposobność otrzymywać zadowalające rezultaty. Producent frontów meblowych - Pacyfik- ...\nW sytuacji, gdy potrzebujesz wysokiej klasy oraz w atrakcyjnej cenie opakowania tekturowe, zaznajom się z ofertą Kartop. Jest to profesjonalna hurtownia kartonów. Funkcjonując jako producent kartonów, czerpie z ...\nPrzedsiębiorcy szukający pewnego wykonawcy ekologicznej oczyszczalni bądź szamba, będą usatysfakcjonowani usługami firmy MICIŃSKI. Świadcząc usługi w tej branży od 1985 roku, drużyna specjalistów nabywała niezb ...\nProdukcja opakowań i kartonów »\nProdukowanie opakowań kartonowych to nasza domena. Kierujemy wytwórczością opakowań kartonowych ponad 21 lat, co czyni nas solidnym partnerem w Twych interesach. To co nas wyróznia, to przede wszystkim połaczen ...\nPolski producent biżuterii firma ENIGMA ma swoją siedzibę w Świdnicy. Polska biżuteria najwyższej światowej klasy jest tu projektowana i wytwarzana przy wykorzystaniu najnowszych technologii. Powstaje tutaj eks ...\nDeska podłogowa - Gajewski »\nGajewski Sp. z o.o. to przedsiębiorstwo z prawie 30 letnią tradycją w fabrykacji desek podłogowych. Nasze podłogi wykonujemy z najwyższej klasy drewna pozyskiwanego z upraw ekologicznych. Nieustannie sprawdzamy ...\nW ofercie sprawdzonej firmy Dąbex jest mocny parkiet dębowy, producent ma ogromny jego zestaw. Przedsiębiorstwo oferuje poza tym najrozmaitsze deski podłogowe, jak również drewno kominkowe. Dąbex jest wiodącym ...\nKrosagro jest wytwórcą najwyższej jakości tuneli foliowych i wielu podobnych instalacji rolniczych. Konstrukcje Krosagro cechują się przede wszystkim wysoką jakością i wytrzymałością, oprócz tego spełniają wszy ...\nDeski kompozytowe na taras »\nFirma Teraso jest producentem oraz dystrybutorem produktów z kompozytu WPC. W swojej ofercie posiadamy deski tarasowe oraz sztachety ogrodzeniowe najwyższej jakości. Dzięki połączeniu drewna i PVC materiał WPC ...\nBARTEK - produkcja odzieży »\nP.P.H.U. BARTEK Władysław Grosicki jest producentem bielizny i odzieży dziecięcej działającym od 1987 roku. Firma posiada wieloletnie doświadczenie w produkcji ubranek dziecięcych wykonanych z bawełny. Oferuje ...\nFolia Stretch - EFEKT PLUS »\nPrzedsiębiorstwo Efekt Plus Sp. z o.o. jest wiodącym dostarczycielem folii typu stretch oraz pozostałych materiałów opakowaniowych. Sprzedaż folii prowadzona jest od 1995 roku. Długie lata doświadczeń pozwoliły ...


Słowiańska kultura: 03/18/22\nInstrukcja dla tych, którzy nie zrozumieli, gdzie trafili po urodzeniu.\n1. Otrzymasz 7 różnych ciał i uśpioną świadomość - będziesz musiał je stale budzić, rozwijać i ulepszać. Spokojnie przyjmuj fakt, że będziesz znajdował się jednocześnie w różnych wymiarach, a cały świat będzie w twoim wnętrzu.\n. 2. Będziesz musiał uczyć się w szkole o nazwie Życie na planecie Ziemia. Każda osoba i każde wydarzenie jest twoim Uniwersalnym Nauczycielem.\n3. Nie ma błędów, są tylko lekcje. Porażka jest integralną częścią sukcesu. Nie ma ofiar - tylko uczniowie i nauczyciele.\n4. Lekcja będzie powtarzana w najróżniejszych formach, aż zostanie w pełni opanowana. Jeśli nie nauczysz się łatwych lekcji - staną się one trudniejsze, a kiedy się nauczysz - przejdziesz do następnych lekcji.\n5. Problemy zewnętrzne są dokładnym odzwierciedleniem twojego stanu wewnętrznego. Jeśli zmienisz swój świat wewnętrzny, świat zewnętrzny również zmieni się dla ciebie.\n6. Ból to sposób, który Wszechświat wykorzystuje aby przyciągnąć twoją uwagę – wskazać, że coś jest nie tak.\n7. Świat jest różnorodny. Odrzucenie siebie i innych „takimi jacy są” jest podstawą negatywnych emocji, które niszczą ciało.\n8. Zrozumiesz, że lekcja jest przyswojona, gdy zmieni się Twoje zachowanie i nastawienie do wszystkiego. Mądrość zdobywa się przez praktykę. Małe coś jest lepsze niż dużo niczego.\n9. Nie ma lepszego miejsca niż „tutaj”. „Tam” nie jest ani trochę lepsze niż „tutaj”. Kiedy twoje „tam” stanie się „tutaj”, dostaniesz kolejne „tam”, które znów będzie wydawać się lepsze niż „tutaj”. Doceń to, co masz teraz.\n10. Inni są tylko twoim odbiciem. Nie możesz kochać ani nienawidzić tego, co jest w innych, jeśli nie odzwierciedla to twoich własnych cech.\n11. Życie tworzy ramę, a ty malujesz obraz. Jeśli nie weźmiesz odpowiedzialności za namalowanie obrazu, to inni namalują go za Ciebie.\n12. Wszystkie odpowiedzi są w tobie. Wiesz więcej niż to, co jest zapisane w książkach. A wszystko, co musisz uczynić, to spojrzeć w głąb siebie, słuchać siebie i zaufać sobie.\n13. Szukaj swojego przeznaczenia, w pełni realizuj się w nim i poddaj się mu całkowicie. Ono może się zmieniać w ciągu całego życia. Ciągle ucz się czegoś nowego i nie bój się zaczynać od nowa.\n14. Zawsze możesz przypomnieć sobie tę instrukcję, jeśli chcesz..\nAutor: michalxl600 o 16:18 190 komentarzy:\nInstrukcja dla tych, którzy nie zrozumieli, gdzie ...


Lampa wisząca Orlicki Design Slimi 5903689780803 - Lazienkaplus.pl\nNr katalogowy: 5903689780803\nOpis produktu Orlicki Design Slimi Nero S lampa wisząca 1x3,5W czarna\nAluminiowa czarna lampa wisząca Orlicki Design Slimi Nero S o wysokości całkowitej 120 cm to propozycja dla osób ceniących proste i nowoczesne rozwiązania. Stylistyka lampy pozwala zastosować ją w każdym pomieszczeniu, niezależnie od stylu. Ze względu na materiał oraz kolor doskonale sprawdzi się w surowych wnętrzach loftowych, w których królują naturalne materiały i chłodne barwy.\nLampa wisząca z efektowną oprawą\nPołączenie czarnego okrągłego zawiesia z kablem zakończonym efektowną metalową oprawą w kształcie tuby pozwala na szerokie zastosowanie lampy. Pojedynczo prezentuje się doskonale, zaś kilka powieszonych obok siebie tworzy niepowtarzalny świetlny klimat. To bardzo dobre rozwiązanie do jadalni, gdzie zależy nam na odpowiednim doświetleniu stołu przy którym spożywamy posiłki.\nDopasuj lampę do swoich oczekiwań\nW celu uzyskania optymalnego efektu estetycznego rekomendujemy użycie kierunkowej żarówki typu G9. Długość kabla lampy wiszącej Orlicki Design Slimi Nero S można regulować, dzięki czemu można ją idealnie dopasować do konfiguracji pomieszczenia.\nKod EAN 5903689780803\nOpinie o Orlicki Design Slimi Nero S lampa wisząca 1x3,5W czarna


Dofinansowania przyłączeń do kanalizacji - Urząd Miasta i Gminy w Olkuszu - Serwis Samorządowy\nSzanowni Mieszkańcy Miasta i Gminy Olkusz,\nW dniu 14 czerwca 2016 r. Rada Miejska w Olkuszu podjęła uchwałę w sprawie udzielenia osobom fizycznym dotacji celowej na dofinansowanie kosztów budowy przyłącza kanalizacyjnego do nieruchomości.\nUchwała przewiduje możliwość uzyskania dotacji na dofinansowanie kosztów budowy przyłączy kanalizacji sanitarnej do budynków mieszkalnych położonych na terenie Miasta i Gminy Olkusz. Jej wysokość może wynieść do 50% poniesionych oraz udokumentowanych kosztów kwalifikowanych inwestycji, nie więcej jednak niż 1000 zł. Wnioski przyjmowane będą do 31 sierpnia 2016 r.\nPrzypominam także, że do 30 sierpnia br. można składać wnioski o przyznanie dotacji celowej w wysokości do 2500 zł na dofinansowanie kosztów zakupu i montażu przydomowych przepompowni ścieków, w ramach budowy przyłączy ciśnieniowych budynków mieszkalnych położonych na terenie Miasta i Gminy Olkusz do kanalizacji sanitarnej.\nPowyższe formy dofinansowania można łączyć, w wyniku czego możliwym będzie uzyskanie wsparcia finansowego w realizacji przyłączeń do kanalizacji nawet w wysokości 3500 zł.\nZgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach właściciele nieruchomości mają obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej „…bezzwłocznie od dnia przekazania jej do eksploatacji, przy sieci nowo wybudowanej, o ile nieruchomość nie została wcześniej wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.”\nPonadto, realizacja projektu o nazwie „Porządkowanie gospodarki ściekowej w zlewni Białej Przemszy na terenach czterech gmin: Olkusz, Bukowno, Bolesław, Klucze – etap I” nakłada na gminy partycypujące w programie obowiązek wywiązania się z tzw. efektu ekologicznego, polegającego na przyłączeniu określonej liczby nieruchomości do sieci kanalizacyjnej.\nZachęcam zatem Mieszkańców Miasta i Gminy Olkusz do dokonywania przyłączeń do sieci kanalizacyjnej oraz korzystania z dostępnych w tym momencie form wsparcia tego przedsięwzięcia. Wszystkich Mieszkańców zainteresowanych dofinansowaniem proszę o kontakt bezpośrednio z Wydziałem Ochrony Środowiska i Gospodarki Odpadami Komunalnymi Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu – pokój 232, tel. 32 626 02 32.\ndo 31 sierpnia – składanie wniosków o przyznanie dotacji celowej na dofinansowanie kosztów budowy przyłącza kanalizacyjnego do nieruchomości (do 50% lub do 1000 zł);\ndo 30 sierpnia – składanie wniosków o przyznanie dotacji celowej w wysokości do 2500 zł na dofinansowanie kosztów zakupu i montażu przydomowych przepompowni ścieków;\ndo 30 września – ostateczny termin wykonania inwestycji objętych dotacjami\n- Dofinansowanie kosztów budowy przyłącza kanalizacyjnego (wniosek, umowa)\n- Dotacje na podłączenie nieruchomości mieszkalnych z terenu Miasta i Gminy Olkusz do istniejącej sieci kanalizacyjnej w sposób ciśnieniowy


Półbuty Axel 1383 Czarne | Buty damskie Półbuty całoroczne\nWygodne półbuty na co dzień to model, który powinna posiadać w swojej obuwniczej kolekcji każda praktyczna kobieta. Ważne są nie tylko stylistyka ale również jakość użytych materiałów oraz krój. Półbuty Axel 1383 Czarne kuszą przede wszystkim pięknymi skórami naturalnymi – nubukową oraz tejus. Kontrastujące faktury idealnie współgrają z intensywnym, ponadczasowym kolorem oraz dopracowanymi do perfekcji detalami: nierzucającą się w oczy gumką, przeszyciami oraz logo producenta. Panie ceniące sobie ponad wszystko wygodę, będą zadowolone również z kroju: niższa cholewka, opływowa podeszwa wykonana z trwałego tworzywa sztucznego oraz wnętrze wyścielane miękkim materiałem włókienniczym.\nButy idealne dla osób ceniących sobie wygodę. Są lekkie oraz dobrze wyprofilowane. Idealne na co dzień. wykonane są z najwyższej jakości skóry nubukowej, która dopasowuje się do stopy. Rozciągliwe gumki ułatwiają zakładanie i zdejmowanie półbutów. Jestem zadowolona.


Kto nie musi nosić maseczki? | Papilot\nCiągle muszę się tłumaczyć, dlaczego nie noszę maseczki. Strach wyjść z domuCiągle muszę się tłumaczyć, dlaczego nie noszę maseczki. Strach wyjść z domu\nCiągle muszę się tłumaczyć, dlaczego nie noszę maseczki. Strach wyjść z domu\nIza jest zwolniona z tego obowiązku, ale nie wszyscy to rozumieją.\nNaprawdę nie wiem, co mam myśleć o nowych przepisach. Jeszcze niedawno minister zdrowia twierdził, że nie wie, dlaczego ludzie noszą maseczki, a teraz nagle jesteśmy do tego zmuszani. No, ale mniejsza z tym.\nGdybym mogła, to pewnie też bym się w ten sposób zabezpieczała. Nie mam jednak takiej możliwości i teraz wszystkim muszę się tłumaczyć. Każde wyjście do pracy czy na zakupy to dla mnie ogromny stres.\nLudzie wymownie na mnie patrzą, a niektórzy głośno komentują.\nJuż kilka razy miałam problem z wejściem do sklepu, bo zostałam zatrzymana przez obsługę. Byłam nawet legitymowana przez policję. Niektórzy nie czytają dokładnie przepisów, a ja z tego powodu muszę cierpieć.\nW rozporządzeniu jest jasno napisane, że z obowiązku zwolnione są osoby, których stan zdrowia na to nie pozwala. Ja jestem właśnie w takiej sytuacji, bo choruję na astmę. W maseczce po prostu się duszę i może to pogorszyć mój stan.\nNie trzeba mieć też żadnego zaświadczenia od lekarza - wystarczy powiedzieć. Przynajmniej w teorii, bo ochroniarz w dyskoncie próbował na mnie wymusić okazanie dokumentu. Dopiero po interwencji szefowej dał mi spokój.\nKażdy powinien zająć się sobą. Szkoda, że nie wszyscy to rozumieją.\ngość (Ocena: 5) 22.04.2020 18:38\nSzkoda że Ci najbardziej czepialscy wychodząc ze sklepu w*ypierdalają rękawiczki gdzie popadnie.\ngość (Ocena: 5) 22.04.2020 18:29\nja rowniez mam astme i maseczke nosze od dobrego miesiaca, nie rob z siebie takiej sieroty\ngość (Ocena: 5) 22.04.2020 12:26\nMożna nosić przyłbicę... I nikt się czepiał nie będzie...\ngość (Ocena: 5) 22.04.2020 11:07\nMoże spróbuj nosić taką cieniutką , kolorową apaszkę luźno zawiązaną na twarzy , da się w tym chodzić i oddychać bez problemu i nikt nie będzie się czepiał . Maski medyczne są dość drogie i niezbyt komfortowe i te używam tylko w tłumie np. w sklepie\ngość (Ocena: 5) 22.04.2020 09:32\nTeż mam astmę, ale maseczkę noszę...ze strachu przed ewentualnym mandatem. Ciężko mi się w niej oddycha, momentami aż mam zawroty głowy z niedotlenienia, inhalator mam zawsze przy sobie, ale jak ostatnio szłam bez maski, to przyczepił się do mnie patrol policji! Dlatego noszę, choć jest mi ciężko :(


Grand Prix F1 na legendarnym torze Monza jest mocno zagrożone\nPrzyszłość włoskiego Grand Prix na torze Monza jest bardzo niepewna, wszystko przez znaczący spadek sprzedaży biletów podczas imprez. Obecna umowa z obiektem ma wygasnąć po wyścigu w 2019 roku i istnieją obawy, że z powodu zbyt wysokich kosztów nie zostanie ona przedłużona.\nMonza ma na swoim koncie najwięcej Grand Prix w historii Formuły 1, jako że tegoroczny wyścig jest 68. na tym torze. Spore problemy Ferrari, które ostatni tytuł w klasyfikacji konstruktorów wywalczyło 10 lat temu sprawiają, że zainteresowanie F1 w Italii spada z roku na rok.\nAngelo Sticchi Damiani, prezes Automobile Club d’Italia: Rok temu Sebastian Vettel wyjechał na wakacje jako lider klasyfikacji mistrzostw świata, teraz musi gonić Lewisa Hamiltona. Moje życzenie jest dokładnym przeciwieństwem tego, co zdarzyło się rok temu, kiedy z Monzy zwycięsko wrócił Mercedes. Nadszedł czas, aby na swoim podwórku ponownie dominowało Ferrari. Zamknęliśmy zeszłoroczny wyścig z dużą stratą finansową, a budżet na rok 2018 również nie jest zbyt pokaźny. Za 4 lata tor obchodzi swoje stulecie. Nikt we Włoszech nie wyobraża sobie tego jubileuszu bez wyścigu F1.\nLiberty Media, właściciele F1, cały czas mówią o chęci obniżenia kosztów organizacji wyścigów. Jeżeli w najbliższym czasie to nie nastąpi, to cały cykl najbardziej prestiżowych międzynarodowych wyścigów samochodowych może zostać poważnie zaburzony. Aktualnie pod dużym znakiem zapytania stoi również przyszłość GP Niemiec i Wielkiej Brytanii.\nMonza to najszybszy tor w mistrzostwach. Kierowcy Formuły 1 prowadzą tutaj bolid z maksymalnie otwartą przepustnicą przez około 76% czasu okrążenia, co pozwala na osiągnięcie prędkości do 360 km/h.\nAutodromo Nazionale di Monza, F1, Ferrari, Monza, przyszłość


Samochód nowy, czy używany? - Strona 2 - Forum finanse bankowość i programy partnerskie\nPost autor: Adamila021 » 21 cze 2017, 10:08\nJa bym brała tylko te nowe. Jest to jednak duży luksus, także psychiczny. Autko nie powinno się psuć a jak coś to jest zawsze gwarancje. Osobiście to i tak poszłabym w innym kierunku, motocyklowym Łatwiej byłoby mi wydać dużą sumę wlanie na motor\nPost autor: patrykmolik » 22 cze 2017, 21:36\nPost autor: tomasz30 » 23 cze 2017, 10:16\nNajważniejsze, aby samochód był bezawaryjny, także może być zarówno nowy, jak i używany, pod warunkiem, że ten drugi będzie w bardzo dobrym stanie. Jeśli szukacie samochodu do firmy, to z osobowych mogę polecić Opla Astra Sedan, a z dostawczych Fiata Ducato i Iveco Eurocargo - odpowiednie nadwozia do takich wykonają wam w PLANDEX plandex.pl, jakościowo trudno o lepsze.\nPost autor: dzwiedz » 02 lip 2017, 12:58\nPost autor: adamg » 06 lip 2017, 16:43\nPost autor: Marikaa05 » 14 lip 2017, 14:47\nMyślę, że warto chyba jednak kupić nowy, jest to pewniejsza opcja, a teraz są jeszcze gwarancje na 5 lat, Kia ma nawet na 7 wiec przez tyle lat mozecie być spokojni o swoj samochód. Jeżeli nie macie pieniedzy to pomoze wam w tym kredyt. Bardzo wygodną opcją jest kredyt balonowy https://gotowkowe.net/wiedza/balonowy-kredyt/ szczególnie fajna opcja jezeli macie na poczatku malo gotówki\nRejestracja: 07 sie 2017, 02:46\nPost autor: Gerlemijra » 07 sie 2017, 02:48\nWybrałbym raczej samochód nowy. W dzisiejszych czasach można już znaleźć dość tanio samochody. Polecam sprawdzić chociażby http://www.toyotanowakowski.pl/\nRejestracja: 08 sie 2017, 09:28\nPost autor: Alan513 » 08 sie 2017, 09:57\nUżywany to tylko Mercedes:)\nPost autor: AnnaMarie711 » 09 sie 2017, 16:24\nJa to jednak kupowałabym nowy raczej jak już coś. Jest to wieksza pewność. A co fajniejsze macie przynajmniej gwarancje na niego. Rozglądam sie właśnie nad osobówką z foda. Możecie coś polecić z tej listy http://www.ursyncar.pl/h/samochody_osobowe ? Mysłałam nad FordKA ale chyba troche jednak za małe\nPost autor: oktawiaa » 21 wrz 2017, 11:39\nNowe auta to raczej ceny z kosmosu dostępne dla nielicznych, nie jestem fanką aut za 1000zł bo to wiadomo że długo nie pojeździ ale tak do 50tys samochód już można kupić fajny i komfortowy, chociażby taki ford http://noweuzywane.eu/lista/ford-focus-mk3/ fajna wersja z bogatym wyposażeniem.