Zakończenie roku szkolnego 3 | SeksHistorie.pl | Sex Opowiadania, Erotyczne Historie\n„Jadę, jadę!” – powtarzała sobie w myślach Joanna. Zadecydowała, iż pojedzie na kolonie jako opiekunka. „Kto wie, może to będzie momentem przełomowym w moim dotychczasowym życiu? – myślała.\nOd pamiętnej orgii na poddaszu w szkole zachowywała się dziwnie. Czuła się jak aktywny wulkan, który w każdej chwili może eksplodować. Rzeczywiście, była bardzo pobudzona. Ostatnie wydarzenia sprawiły, iż w jej fantazjach erotycznych zaczęli gościć młodzi chłopcy. Poza tym była wolna. Rozbudziła w sobie od dawna skrywane pragnienia i żądze seksu, zwłaszcza ze sporo młodszymi od siebie nastolatkami. W jej głowie trwały ciągłe walki między moralnością i sumieniem a marzeniom o ostrym, dzikim oraz zwierzęcym seksie. Wiedziała, iż podczas kolonii będzie opiekować się gimnazjalną i licealną młodzieżą, która w tym wieku często się masturbuje i ma erotyczne myśli. Bardzo ją podniecało i – chociaż nie chciała głośno się sobie do tego przyznać – także z tego też powodu zdecydowała się na ten wyjazd.\nTermin wyjazdu zbliżał się nieuchronnie. Postanowiła dobrze przygotować się do tej wyprawy, tym bardziej, iż były to kolonie letnie organizowane częściowo w Polsce, jak i zagranicą. „Czas wreszcie na odpoczynek – myślała – „Okres wakacji zawsze sprzyja różnorodnym romansom, więc może i ja się na coś załapię?”\nOdwiedziła solarium, zakład fryzjerski i wiele sklepów, dzięki czemu kiedy rankiem w dzień wyjazdu przeglądała się w lustrze, patrzyła dumnie w swoje odbicie. Wyglądała pięknie, a dodatkowo także emanowała z niej olbrzymia śmiałość i pewność siebie.\nZbiórka na przystanku autobusowym była zaplanowana na godzinę 9:00. Letni poranek nastrajał Joannę optymistycznie do życia. Gdy po wyjściu z domu weszła do windy, aby dostać się na parter, patrzyła jeszcze w lusterko. „Chyba wszystko wzięłam” – myślała. Winda zatrzymała się. Wyciągając bagaż próbowała się szybko z niej wydostać, ponieważ taksówka na dworze już czekała.\nWłaśnie wtedy niespodziewanie do windy wtargnął jakiś młody człowiek i, zanim kobieta zdążyła cokolwiek powiedzieć, popchnął ją gwałtownym ruchem na ścianę, wcisnął przycisk i zjechał do podziemi wieżowca. Momentalnie wyjął ze spodni członka i zaczął go masturbować.\n– Lubisz się ostro dymać, co dziwko? Podniecają cię młode kutasy? – mocno przycisnął Joannę do ściany, jedną ręką ruszając swoim sterczącym penisem, a drugą ściskając jej biust.\n– Ty, ty… – rozpoznała go. To był jeden z gimnazjalistów uczestniczących w orgii z nią. Był on jednym z najbardziej aktywnych chłopców, pamiętała jak ciągle pchał jej swojego grubego członka między piersi i w usta. – Z-zostaw mnie, zboczeńcu! – próbowała być pewna siebie, ale głos jej się załamał. Naraz zawładnęła nią strach i panika.\n– Przecież to lubisz suko, bierz go! – nalegał chłopak. Mimo swojego wieku był wysoki i o zwalistej posturze, więc bez trudu przylgnął całym ciałem do przerażonej kobiety. Zaczął się o nią ocierać, wykonując kopulacyjne ruchy. Jednocześnie obsypywał jej szyję brutalnymi pocałunkami.\n– Błagam, zostaw mnie, ja nie chcę! – próbowała się wyrwać, ale bezskutecznie. Nie chciała mu się poddać, nie chciała dać temu małolatowi znowu satysfakcji. Bała się, że ktoś wejdzie do windy i ją zobaczy, była bardzo szanowaną mieszkanką bloku i wiedziała, że przez jeden taki incydent jej dobra reputacja mogłaby legnąć w gruzach. Do tego na dworze cały czas czekała na nią taksówka.\nWtem gimnazjalista wytrysnął na nią lawą spermy. Część opadła na jej białą sukienkę i brzuch, zaś druga fala na odsłonięte, piękne i długie nogi.\n– Dziwka, dziwka! – mruczał jeszcze chwilę obmacując roztrzęsioną kobietę, po czym wybiegł w kierunku klatki schodowej.\n„Nie, tylko nie to!” – panikowała nauczycielka – „Teraz tylko brakuje, żeby ktoś jeszcze wszedł do windy albo trafił się kolejny zboczeniec.”\nChociaż nie chciała się do tego przyznać podobał jej się wygląd białej spermy na jej opalonym ciele. Zaczęła ręką zbierać nasienie z brzucha, część chciała rozsmarować. Rozcierała przez dłuższą chwilę śnieżnobiałą spermę na swoim ciele, a następnie uniosła mokrą od niej dłoń i zbliżyła do ust. Zaczęła delikatnie smarować wargi, a potem lizać językiem dłoń. Czynności te przerwał jakiś sąsiad, który, wezwał właśnie windę. Na szczęście udało jej się w porę wszystko zlizać, starała się ukryć konsternację. Pozdrowiła sąsiada i wybiegła z windy w kierunku oczekującej taksówki, myśląc tylko „Co się ze mną dzieje?!”.\nIgnorując monolog wściekłego przez długie czekanie taksówkarza, kazała mu szybko zawieść ją na przystanek. Dotarła tam w ostatniej chwili. Na miejscu stały już autokary. Okazało się, iż zdecydowaną większość uczestników kolonii stanowili chłopcy – pływacy, piłkarze i lekkoatleci. Dziewczyn było niewiele, a pozostałymi opiekunkami były starsze panie.\nAutokar ruszył. W Niemczech, a była to połowa drogi, przewidziany był nocny pobyt w hotelu. Przyjechali do niego późno, bo o godzinie 22:00. Po kolacji wszyscy poszli spać, bowiem jutrzejsza pobudka była planowana na bardzo wczesną godzinę.\nJoanna nie mogąc zasnąć postanowiła, że wybierze się do baru, który znajdował się na reprezentacyjnym balkonie hotelu. Trwała w nim właśnie jakaś impreza, za stolikami siedziało wiele gości, a jeszcze więcej tańczyło na parkiecie. Miała wielką ochotę na drinka, więc usiadła na skraju balkonu i czekała na kelnera. Zauważyła, że spogląda na nią wielu mężczyzn. Rzeczywiście, wyglądała pięknie i ponętnie. Miała na sobie szpilki oraz czarną sukienkę, która idealnie uwydatniała jej kobiece kształty. Zauważyła, iż żywo przyglądają się jej dwaj murzyni. Ekscytowało ją to. Postanowiła ich trochę pokokietować, poruszając z gracją długimi nogami, ciągle zakładając jedną na drugą i odwrotnie. Odebrała drinka, zamieniając kilka słów z kelnerem. Znała język niemiecki, bowiem odbywała kiedyś w tym kraju liczne praktyki. Piła powoli, cały czas zwracając uwagę na czarnych mężczyzn.\nNagle przysiadł się do niej niepostrzeżenie jeden z nich.\n– Mam do pani małe pytanie. Jak pewnie pani zauważyła, przyglądamy się pani od dłuższego czasu… – szepnął jej do ucha, po czym oświadczył zdecydowanie: – Zrobi nam pani laskę za 1000$. Proszę nie krzyczeć, tylko to przemyśleć, taka okazja może się nie powtórzyć. Podejdę do pani za 5 minut, aby dowiedzieć się jaka jest decyzja.\nOdszedł, a zszokowana Joanna nie mogła wydusić z siebie ani słowa. Nie wierzyła w to co usłyszała, potraktowali ją jak pospolitą dziwkę. Jej oburzenie zostało jednak szybko stłumione przez fantazje, które pojawiły się w jej głowie.\n„Są przystojni, a do tego wyglądają na majętnych.” – byli dobrze ubrani i unosił się od nich zapach drogich perfum, zauważyła też na ich dłoniach złote sygnety. Niemniej jednak nie chodziło jej o pieniądze. Poczuła wilgoć w okolicach krocza. Sutki jej zesztywniały, a ręce zaczęły się trząść z podniecenia. Nie otrzymała nigdy propozycji płatnego seksu. Nigdy, też nie uprawiała seksu z czarnym mężczyzną. Na taką myśl jeszcze bardziej zaczęła drżeć. „Fascynujące byłoby kochać się z czarnym” – fantazjowała – „mieć czarnego i dużego penisa na swoim białym ciele i twarzy, ściskać go, ssać i pieścić…”\nOprócz tego, w głębi duszy podobała jej się także myśl o byciu uległą, płatną dziwką, dla tych mężczyzn. Wiedziała, że jeśli zdecyduje się przyjąć ich propozycję będzie zdana na ich łaskę i niełaskę, zmuszona do całkowitego poddania się im oraz wykonywania ich wszystkich poleceń. Podniecało ją to.\n„A gdyby tak spróbować… jestem tu sama w obcym kraju, nie mam męża, młodzież już śpi…” starała się sama siebie usprawiedliwić.\nJej rozmyślania przerwał czarny, który właśnie znowu się do niej przysiadł.\n– Czy podjęła już pani decyzję? – zapytał.\n– Wie pan… ja nie jestem dziwką… – zaczęła niepewnie.\n– Pytam! Tak czy nie?! Proszę o odpowiedź! – przerwał jej stanowczo.\nRozejrzała się dookoła. Nie widziała żadnych znajomych twarzy, które mogłyby ją rozpoznać.\n– Dobrze – żądza seksu, podniecenie i fantazje przeważyły ostatecznie nad zdrowym rozsądkiem.\n– W takim razie proszę za nami – widziała jak murzyn puszcza oko do swojego towarzysza.\nRuszyli. Znajdujący się w barze Niemcy patrzyli na całą trójkę, zapewne przypuszczając jaki będzie dalszy bieg wydarzeń.\nZeszli z balkonu, idąc w kompletnym milczeniu. Joanna drżała jednocześnie ze strachu i ekscytacji. Teraz była zdana tylko na tych obcych mężczyzn.\nZaprosili ją do luksusowego BMW stojącego przed hotelem. Jeden z murzynów usiadł za sterami auta, a drugi wraz z kobietą usiedli z tyłu. Szybko ruszyli.\n– Czym się zajmujesz? – zapytał siedzący obok niej olbrzymi i łysy murzyn. Najwyraźniej postanowił przerwać ciszę. Przysunął się do Joanny jeszcze bardziej i zaczął gładzić jej nogę.\n– J-ja… j-jestem nauczycielką geografii…\n– Nie bój się tak – odparł drugi, obserwując ją w lusterku wstecznym BMW. – Nie będziesz tego żałować, gwarantujemy ci to.\nByło już po północy, kiedy wjechali pod most.\n– Wysiadaj, wysiadaj ździro! – krzyknął siedzący obok Joanny murzyn, po czym brutalnie złapał za włosy i wyciągnął z samochodu. Głośno krzyknęła za co dostała solidnego klapsa w dupę.\n– Dalej suko, zdejmuj majty! Rozbieraj się! – nawoływał drugi z mężczyzn.\nZdezorientowana i drżąca z zimna nauczycielka nie mogła się ruszyć, więc oboje mężczyźni gwałtownie do niej przywarli i wręcz zdarli z niej sukienkę oraz bieliznę.\n– Klękaj suko, klękaj! – krzyczeli, na co ona posłusznie wykonała ich polecenie.\nU góry było słychać szum samochodów sunących po autostradzie. Światło z latarni na moście padało bladą łuną na całą trójkę. Joanna klęcząc przed dużym murzynem, który siedział bokiem na przednim siedzeniu samochodu, lizała jego krocze.\n– Liż! Liż! Weź jądra do ust! – rozkazywał czarny – Świetnie to robisz…\nDookoła słychać było jęki. Strach kobiety ustępował, teraz czuła tylko podniecenie. Przed oczami miała ogromnego czarnego członka, który rósł i rósł w miarę pobudzania. Murzyn stał przed jej głową. Liżąc mosznę widziała jego kutasa od samego dołu, wyglądał imponująco.\n– Podoba ci się to! Lubisz takie wielkie fiuty, lubisz! – chwycił Joannę za włosy i oderwał jej głowę od jąder.\n– Tak! Tak! Uwielbiam czarnego dużego penisa! – krzyknęła. Podnieciło ją to – Uwielbiam go ssać i lizać! Daj mi go, daj mi go, proszę!\nDrugi murzyn leżąc pod nią sprawnie zajmował się jej tyłkiem i łechtaczką. Zlizywał wyciekające z jej cipy soki, jednocześnie poruszając palcem w jej dupie.\n– Masz! Masz! – łysy mężczyzna puścił jej głowę. Złapała jego chuja prawą dłonią i zaczęła poruszać czarnym mięsistym prąciem w dół i górę. Wąchała go i całowała. Murzyn jęczał z rozkoszy. Uwielbiała to. Ręka kobiety rytmicznie chodziła, napletek, odsłaniał i zakrywał czarnego żołędzia. Sprawiało jej to wielką przyjemność. Wreszcie zaczęła go lizać od moszny aż do żołędzia. Ruchy jej języka były szybkie.\nTymczasem drugi murzyn podniósł się, przystawiając jej swojego penisa do twarzy. Ssała także i jego. Czuła jak rósł w jej ustach. Postanowiła zastosować sztuczkę, którą wypróbowała wcześniej na nastolatkach na poddaszu – zacisnęła członka od góry ustami, na co facet zareagował jękiem rozkoszy. Czuła jak krew mu pulsuje, a prącie rośnie. Próbowała zmieścić go całego w swoich pięknych ustach, ale nie udało jej się. Wypluła go, a następnie znowu objęła ustami.\nGłowa nauczycielki poruszała się między penisami dwóch, teraz już stojących czarnych facetów. Nie pozwalali jej dłużej skoncentrować się na obciąganiu jednego, bowiem co chwilę podsuwali jej swoje kutasy do ust. Duży murzyn sięgnął po leżące na siedzeniu majtki kobiety. Nałożył je jej na twarz oraz usta i tak właśnie posuwał przez nie swego członka. Krztusiła się, ale sprawiało jej to przyjemność.\nPodnieśli ją. Stała na mroźnym dworze nago, miała na sobie tylko wysokie szpilki. Lekko się trzęsła, a pod wpływem zimna jej sutki bardzo mocno sterczały. Mężczyźni złapali swoje kutasy i zaczęli nimi bić i dotykać ją po pośladkach. „Cudowne uczucie” – myślała. Rozgrzane chuje dotykały jej ciała, wiedziała, że zaraz będzie miała je w sobie. Popchnęli ją na maskę samochodu. Postanowili pobawić się nią trochę – jeden z nich wsuwał zwinięte majtki kobiety raz w odbyt, raz w pochwę i szybko je wyciągał, a drugi ssał jej sutki lekko je przy tym podgryzając. Leżała wijąc się z rozkoszy, całkowicie straciła nad sobą kontrolę.\nNagle łysy murzyn podniósł się gwałtownie. Przyciągnął ją za nogi do siebie i podniósł do góry, tak że miał ją na wysokości klatki piersiowej. Swoim ogromnym sterczącym kutasem naparł na jej rozgrzaną pizdeczkę. Zaczął ją unosić rytmicznie i szybko. Widziała swoje szpilki za jego plecami, czuła jak gorący czarny penis penetruje jej cipkę. Rozkosz nią całkowicie owładnęła. Jej głowa opadła, a mokre włosy lepiły się do ciała murzyna. Jęcząc, ruszała głową. Ponad nią wirowały jej światła uliczne, które widziała jako jednolity obraz. Nagle ją opuścił. Podszedł drugi mężczyzna i powtórzył czynność zwiększając jej ruchy na swoim penisie. Objęła go teraz rękami za szyję i przycisnęła do siebie. Powtarzali tę czynność kilka razy na zmianę, nauczycielką wstrząsały kolejne fale napięcia i podniecenia. Gdy ją puścili, zataczała się. Nie żałowała, czuła się fantastycznie!\n– Taaak, doskonale… – szeptała. Podszedł do niej duży murzyn. Widząc jak za pomocą ręki rusza swoim kutasem, uklęknęła. Czekała na nasienie z czarnego członka. Jęczała. Otworzyła szeroko usta i wystawiła język, poruszała nim całując żołędzia. Wreszcie jęk faceta rozległ się dookoła, eksplodował olbrzymim ładunkiem spermy na jej twarz. Łapczywie zlizywała ją ustami. Część wytrysku poszła na jej piersi, rozcierała spermę dłońmi po ciele. Posklejane włosy nadawały jej dodatkowego uroku. Drugi podszedł do niej i wepchnął jej swojego penisa głęboko do gardła, a następnie złapał za głowę i zaczął rytmicznie poruszać, nie pozwalając jej wypluć członka. Krztusiła się. Co jakiś czas wyjmował go z jej ust i znów szybko wkładał. Jego nasienie także pokryło jej twarz. Cienka strużka spermy ściekała po piersiach w kierunku cipki. Kazali jej rozsmarować całość po łechtaczce. Biała wydzielina nawilżyła krótki paseczek włosów łonowych i łechtaczkę, która wchłaniała całą spermę. Przez chwilę powoli obciągała jeszcze dwa czarne penisy. Teraz były miękkie. Lubiła to. Długo nie podnosiła się z pozycji klęczącej.\nMurzyni zaczęli się ubierać. Wstała, założyła wilgotne majtki i pomiętą sukienkę. Była radosna i zrelaksowana, przy czym trochę chwiała się na nogach.\nTak jak wcześniej usiadła z tyłu, pozwalając się obmacywać siedzącemu koło niej facetowi. Jechali w milczeniu. Poprawiała posklejane włosy. Dojeżdżali do hotelu, w którym kręciło się jeszcze kilka osób. Wtedy samochód zatrzymał się.\n– Co robisz? – zapytał murzyn, poruszając palcami w cipce kobiety. Joanna wzdychała i prężyła się pod jego dotykiem.\n– O, tam idzie nasz brat, ten co pracuje w hotelu. Weźmiemy go, chyba zmierza w tym samym kierunku co my – uśmiechnął się kierowca auta.\nOtworzyli mu tylne drzwi. Usiadł koło rozpromienionej nauczycielki geografii.\n– A kogo wy wieziecie z rana? – zbliżył się do kobiety, śmiejąc się – Ale suczka! A jaka gorąca!\n– Zrobisz teraz dziwko laskę naszemu bratu! – usłyszała wołanie.\nBędąca jeszcze pod wpływem emocji Joanna złapała mężczyznę za krocze i rozpięła rozporek. Jej oczom ukazał się długi i gruby członek. Bez wahania zaczęła go ssać. Murzyn podskoczył i jego jęk rozległ się w aucie. Obciągała go szybko.\nOdepchnął jej głowę.\n– Poczekaj szmato, nałożę sobie kondoma… skąd ją wytrzasnęliście? – spytał się pozostałej dwójki.\n– To nauczycielka! – odpowiedzieli, śmiejąc się.\nZaczął nakładać na żołądź prezerwatywę, a ona schyliła się i pomogła mu założyć kondoma ustami, po czym płynnie zaczęła poruszać głową. Kondom sprawił, iż kobieta ssąc nie odczuwała już takiej rozkoszy. Murzyn po chwili wystrzelił cały ładunek w prezerwatywę, poczuła tylko ciepło w ustach. Liczyła, że jeszcze wyliże członka bez prezerwatywy, ale przyjazd pod hotel spowodował, iż facet zaczął ją w pośpiechu zdejmować.\nDopiero teraz zdała sobie sprawę, że już świta. Przypomniała sobie, że mają wyjechać bardzo wcześnie. Na szczęście światła były pogaszone, cieszyła się z tego powodu. Zaczęła poprawiać nerwowo sukienkę i włosy.\n– Wysadźcie mnie tutaj! – powiedziała. Samochód stanął z piskiem. Murzyn siedzący z tyłu wykorzystał zamieszanie i włożył prezerwatywę z całą jej zawartością do jej torebki, która leżała w aucie. Wstała i skierowała się do wyjścia. Boy hotelowy już jej otwierał drzwi.\n– A pieniądze?! Zapomniałaś o pieniądzach dziwko! – krzyknął czarny za kierownicą. Stanęła w połowie drogi między drzwiami hotelu a BMW. Było jej to obojętne. Szybko do nich podeszła i zabrała plik banknotów.\n– Poczekaj, masz tu jeszcze naszą wizytówkę! – rozległ się śmiech.\nW recepcji odebrała przybory toaletowe i od razu skierowała się pod prysznic. Zbliżała się godzina porannej zbiórki. „Już nie zasnę” – myślała. Odczuwała jednak radość, była zadowolona. Jej myśli ciągle powracały do wydarzeń sprzed kilku godzin. Czuła się jak dziwka, jak płatna kurwa, która za pieniądze zadowala swoich klientów, ale co dziwne podobało jej się to i to bardzo.


Sprawna i szybka przeprowadzka - alkudia.pl\nJuż jakiś czas temu podjęliśmy z mężem decyzję o przeprowadzce. Udało nam się kupić idealne mieszkanie dla naszej powiększającej się rodziny. No i pozostał ten ostatni najtrudniejszy krok: przeprowadzka. Długo planowaliśmy, jak sprawie i szybko przewieźć wszystko do drugiego mieszkania. Wiadomo, że to nie jest łatwe. Poszukiwaliśmy dużego auta, które zmieściłoby jak najwięcej rzeczy i znacznie ułatwiło nam przeprowadzkę. Aż jeden znajomy podsunął nam genialny pomysł: taxi bagażowe.\nTaksówka przewożąca meble\nSzczerze mówiąc spotkałam się z czymś takim po praz pierwszy. Nie miałam pojęcia, że taksówki przewożą także meble. Zaczęliśmy przeglądać oferty przewozu. Szukając taxi bagażowe Trójmiasto wiele nam zaoferowało. Znaleźliśmy dużą liczbę przewoźników i okazało się, że ich oferta jest bardzo rozbudowana. Z reguły można zamówić aż trzy różne typy transportu. A właściwie różne rozmiary aut, które umożliwiają przewóz od kilku rzeczy aż do mebli, które zajmują całe mieszkanie. Ta perspektywa niezwykle nas ucieszyła, gdyż okazało się, że wszystko możemy przewieść za jednym razem. Największym plusem całej sytuacji był fakt, że taxi bagażowe wystarczy zamówić dwa dni wcześniej, a przeprowadzka jest możliwa nie tylko w obrębie danego miasta, ale jest dostępna na całe Trójmiasto. Planując przeprowadzkę pan przyjmujący zamówienie okazał się niezwykle pomocy. Wszystko udało się efektownie zaplanować, zaś ekipa pracowników taxi bagażowego sprawnie pomogła nam umeblować nasze nowe mieszkanie.\nWciąż nie mogę wyjść z podziwu, jak prosta i przyjemna może być przeprowadzka. Jestem szczęśliwa, że skorzystaliśmy z usługi taxi bagażowego, co niemalże do zera zminimalizowało nasz stres i wysiłek. Z drugiej strony zadziwiający jest fakt, że tak mało osób wie jeszcze o takiej możliwości. Myślę jednak, że taxi bagażowe szybko zyska na popularności.\nNext: Next post: Kiedy zamawiać podesty ruchome?


Tag: prawo-jazdy - Nasz Wodzisław - portal informacyjny, wiadomości z Wodzisławia Śląskiego i powiatu wodzisławskiego\nAktualności » 08 marca 2021, godz. 14:00 » KPP Racibórz » komentarzy:\nAktualności » 04 września 2020, godz. 11:01 » Ministerstwo Cyfryzacji » komentarzy:\nW tym roku Mikołajki, przynajnmniej dla kierowców, będą dzień wcześniej! Od 5 grudnia nie będziemy musieli wozić ze sobą prawa jazdy, będziemy mogli je mieć w telefonie. Minister cyfryzacji Marek Zagórski podpisał dziś dokument, dzięki któremu staje się to możliwe.\nAktualności » 05 czerwca 2020, godz. 16:13 » KPP Wodzisław Śląski » komentarzy:\nKolejni kierowcy stracili wczoraj prawo jazdy na trzy miesiące, w związku z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów. Wodzisławscy policjanci zatrzymali do kontroli kierujących mercedesami, którzy w terenie, gdzie obowiązuje ograniczenie do 50 km/h, jechali o wiele szybciej, niż pozwalają na to przepisy.\nAktualności » 28 stycznia 2020, godz. 21:13 » KPP Wodzisław » komentarzy:\nKolejny kierowca stracił prawo jazdy na trzy miesiące, w związku z rażącym naruszeniem obowiązujących przepisów. Wodzisławscy policjanci zatrzymali do kontroli kierującego Alfą Romeo, który w terenie, gdzie obowiązuje ograniczenie do 60 km/h, jechał o wiele szybciej niż pozwalają na to przepisy.\nAktualności » 04 października 2019, godz. 11:21 » KPP Wodzisław Śląski » komentarzy:\nPędził ponad 110 km/h w terenie zabudowanym. Pożegnał się z prawkiem\nWczoraj, kilka minut po godzinie 8.00 policjanci z drogówki zatrzymali prawo jazdy kierującemu, który przekroczył dozwoloną prędkość o 62 km/h na obszarze zabudowanym. Kierowca został zatrzymany na ulicy Wolności w Połomi.\nAktualności » 01 marca 2019, godz. 13:09 » KPP Wodzisław Śląski » komentarzy:\nAktualności » 13 lipca 2018, godz. 08:30 » KWP Katowice » komentarzy:\nPrzez głupotę tracą prawa jazdy na 3 lata\nCorocznie kilka tysięcy osób w Polsce traci prawo jazdy za kierowanie pod wpływem alkoholu, wg. przepisów najkrócej na 3 lata. Z rozmów z policjantami wynika, że najczęściej za kierownicę pod wpływem kierowcy wsiadają przez… głupotę. Przybliżenie kierowcom 5 najczęstszych przyczyn łamania przepisów w tym zakresie to trzecia i ostatnia odsłona kampanii społecznej „Alkohol na drodze zabija” prowadzonej przez śląską Policję.\nAktualności » 01 grudnia 2017, godz. 15:02 » KPP Wodzisław, (opr. mad) » komentarzy:\nRadlin: Trzy samochody uszkodzone. Sprawca pozbył się prawa jazdy\nWczoraj w Radlinie przy ulicy Korfantego doszło do kolizji trzech samochodów. Wszystko przez niezachowanie należytej odległości. Sprawca zdarzenia miał w organizmie 2,5 promila alkoholu.\nAktualności » 05 czerwca 2017, godz. 13:32 » KPP Wodzisław » komentarzy:\nRadlin: przez rutynową kontrolę stracił prawo jazdy. Miał w organizmie dwa promile alkoholu\nPolicjanci z wodzisławskiej drogówki zatrzymali kierującego samochodem marki skoda. Dla 37-latka ta rutynowa kontrola zakończyła się utratą prawa jazdy, dowodu rejestracyjnego i wkrótce zarzutem za jazdę w stanie nietrzeźwości. Niedopowiedziany mężczyzna mając dwa promile alkoholu przezwoił także swojego 12-letniego syna.\npiątek | 07 maja 2021 | 02:02\nprojekt KPP Wodzisław wystawa KPP Wodzisław bieg Wodzisław Śląski konkurs powiat Starostwo Powiatowe ZUS region zawody edukacja ekologia pomoc radlin policja Godów wirus koronawirus połomia wakacje choroba COVID-19 raport Gorzyce Mszana Polska sport WCK dzieci straż mecz warsztaty remont UG Mszana bezpieczeństwo akcja Powiat Wodzisławski nawigator Pszów epidemia dane Rydułtowy spotkanie wypadek zmiany koncert szpital


Niedziela w Pałacu Poznańskich\nW niedzielę 16 września o godzinie 12.00 zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu Niedziela w Pałacu Poznańskich zatytułowane Rodzina Antoniego i Józefa Urbanowskich – pierwszy rozdział historii. Spotkanie z panią Haliną Urbanowską, opowieść o rodzinie, prezentacja archiwaliów. Wstęp wolny\nPrzedsiębiorstwo Urbanowskich należało do najstarszych w Łodzi, jednego z największych i najbardziej nowoczesnych przedsiębiorstw budowlano-kamieniarskio-rzeźbiarskich na terenie Królestwa Polskiego w pocz. XX wieku. Bogaty dorobek firmy prezentuje się między innymi na najstarszej i najbardziej zabytkowej łódzkiej nekropolii jaką jest Stary Cmentarz przy ulicy Ogrodowej.\n„Niedziela w pałacu Poznańskich” jest cyklem otwartych spotkań muzealnych obejmującym prelekcje, warsztaty, zwiedzanie tematyczne. Cykl poświęcony zagadnieniom związanym z historią i kulturą dawnej Łodzi oraz wystawom i zbiorom muzealnym będzie obejmował różne bloki tematyczne: Łódzka historia, kultura i obyczaje, Historie ukryte w eksponatach, AKADEMIA MUZealna – warsztaty dla dorosłych.\nRównież 16 września zapraszamy do udziału w cyklicznym wydarzeniu "Plac Wolności Otwarty na Kulturę".


Varus deformacja stóp - Zarówno w domu leczyć wpadać na palcu\nVarus: As We Fall [OFFICIAL MUSIC VIDEO] Jak pozbyć zabudowanym krawędzi na kciuk\nPalec rosnący guz, że roboty stopień palucha koślawego duży palec u nogi, Leczenie kości stopy kciuka nadtlenku wodoru co zrobić, jeśli guzki na nogach, gdzie kciuki. Proces niż palce, gdy deformacja zapalenie kości zatrzymania, koślawe zniekształcenie stóp u dziecka 7 lat Gimnastyka na przystanku koślawego.\nNEW KOREAN HYBRID VARUS BUILD!! BETTER THAN ADC!? - League of Legends koślawe zniekształcenie u dorosłych\nMasaż stóp, gdy deformacja leczenie kość stopy kciuka zdjęcie, ból kości na palcu koślawego pro dla małego palca. Koślawego pro Twer Ortopedyczny Stabilizator palucha koślawego pro opinii, Przyczyny kości stopy ból kości w stopie.\nFilm z operacji usuwania haluksów kości na stopie na zdjęciach dzieci Varus deformacja stóp\nKolana koślawe u dzieci masaż Jak pozbyć się guzki na palcach w domu, koślawego płaskie stopy deformacji u dzieci UB guzek na palcu jak się nazywa. Autobus do leczenia palucha koślawego palucha masaż stóp deformacja, Aplikacja palucha koślawego palucha koślawego i bolący guz.\nBandazowanie funkcjonalne osteotomia koślawości deformacji\nStopa koślawa deformacja opinii eksploatacji jak usunąć guzy na nogach wokół kciuka, montaż płaski koślawe kolana ICD kod 10 valgus deformacja stawu kolanowego u dorosłych pacjentów leczonych. Koślawe kolana deformacja u dziecka 6 lat forum Jak pozbyć koślawego, Kość rośnie stopę zapalenie kości wokół dużego palca.\nHOW TO WIN AS ADC IN SEASON 7 (Varus ADC) - League of Legends Commentary koślawe zniekształcenie peter Varus deformacja stóp\nLudzka stopa gula zdjęcia wzrosła kości na palucha, koślawe zniekształcenie kodu palucha ICD 10 ropny guzek na palcu. Chirurgiczne usunięcie narastaniu na palcach opatrunek stopy, stożków, koślawe kolana u dzieci masaż wideo płaski o przekroju palca koślawością deformacji.\nZmniejszanie stóp malyshevoy program kości na kciuka\nJak traktować deformacji koślawego stopy u młodzieży z którego wpada na stopy palucha, Ustawienie koślawego masaż stóp mat utworzone szyszki na palcach. Guzek w żyle w stopę przekładki koślawe zniekształcenie, na duży palec u nogi gwoździa blisko guzem płasko koślawe stopy deformacje.\nThe Lost Legions of Varus (Roman Empire Documentary) wrodzona deformacja szpotawe kolana\nBuild-up kości palucha koślawego oraz kupić repliki, powoduje wzrost kości na dużym leczenia toe chirurgiczne usunięcie kości na palucha w Nowosybirsku. Koślawe zniekształcenie kości łokciowej koślawego płaskostopie u dziecka 6 lat, nazwa guzem na palucha czy możliwe jest, aby leczyć kość na piechotę na palucha.\nMoje baletowe stopy szpotawe i Varus deformacji stóp u dzieci Varus deformacja stóp\nJod z szyszek na palcach środków ludowej wpadać w stronę środkowej części stopy, płasko koślawe kolana, co buty nosić Bryła stałe w palcu. Halyus koślawego koszt chirurgii strephexopodia dziecko 3 lata, koślawe zniekształcenie leczeniu stopy Irkucku Działanie koślawego stóp.\nCRAZIEST IDEA EVER Odkształcenie podłużne i poprzeczne łuki stopy jest\nRodzaje zniekształceń stóp na dziecko koślawego o tym zdjęciem, guzek pod czwartym palcu bolący guz na palucha. Dlaczego na kości stopy jeśli ból kości palucha do lekarza co do rozwiązania, kości prawej stopy usuwanie koślawego Krasnojarska.\nJapońskie zwyczaje, KTÓRE CIĘ ZSZOKUJĄ! biały wzrost na palcu\nKoślawe ustawienie stóp w ciągu 2 lat ortezy po zabiegu koślawego, Ustawienie koślawego kod przystanek w ICD 10 jak usunąć grudki pobliżu kciuka. Kość rośnie na dużego palca dziecka Operacja na stożku palucha, Podkładka na kości drugiego palca podszewka nogi zmian koślawego.


Lotto Ekstraklasa. Problemy Wisły Kraków. Adam Mandziara wygrał spór z klubem - Sport WP SportoweFakty\nŁukasz Witczyk 23 Kwietnia 2019, 19:59\n587 576 euro było zamrożone w kasie UEFA z tytułu premii za grę Wisły w europejskich pucharach. Pozostałą część Mandziara ma otrzymać z klubu, który pogrążony jest w problemach finansowych i zimą walczył o przetrwanie.\nMarian Nowak 24-04 06:51 Zgłoś komentarz\nI co ? Błaszczykowski, RATUJ.\npasjonata 24-04 03:10 Zgłoś komentarz\nDlugi trzeba zawsze oddawac. Proste..\nPiłka nożna Wisła Kraków Polska PKO Ekstraklasa Kraków Adam Mandziara


Jeden powód by nie kupować MacBooka z Retiną – iLans.pl – blog o Apple\nW ostatnim czasie dowiedziałem się ciekawej rzeczy odnośnie MBP Retina. Wszystko za sprawą siostry, której padła bateria w tytułowym modelu MacBooka PRO. Okazuje się, że jest jeden szczegół w tych komputerach, który mnie dość poważnie zniechęcił do ewentualnego pomysłu zakupu tego modelu.\nChodzi o baterię…\nWróćmy na chwilę do siostry. Padła jej bateria w MPB Pro Retina z 2012. Nawiasem mówiąc, to do dnia dzisiejszego nie jestem w stanie zrozumieć jak mogła zajechać baterię. Wymieniła już na jedną baterię – zamiennik. Po pół roku również padła. Teraz chce kupić oryginalną. Ale kupić można ją tylko z wymianą w serwisie. Tak, tylko wymiana w autoryzowanym sklepie. Trochę mnie to zdziwiło, bo w każdym Macu jaki miałem, wymiana baterii nie stanowiła problemu. Aż do retiny.\nBateria jest zintegrowana ;/\nZadzwoniłem aż do iSpotu (autoryzowany reseller Apple w Polsce) i zapytałem się o baterię. I konsultant to potwierdził. Bateria jest zintegrowana z płytą główną, a w tych najnowszych MacBookach nawet z klawiaturą i gładzikiem. Wymiana? Wg tego co mi powiedział pan konsultant to koszt rzędu… UWAGA, UWAGA, około 3000 zł! Chyba ich nieźle @#^@#!*&, bo wraz z baterią trzeba wymienić inne podzespoły. To taka wymiana średnio się opłaca, bo to prawie nowy komputer ;).\nChodzi o optymalizację. Dzięki wbudowanej baterii, będzie ona wydajniejsza – dłuższa praca – no może być odpowiednio mniejsza.\nmacbook retinawymiana bateriizintegrowana bateria\nPrevious article MacBook PRO 2011 – rozszerzenie RAMu do 16GB\nNext article Worms 3 i Angry Birds 2 za darmo w AppStore!!1\napplesupport\t 7 lat ago\njak widać z tą wydajnością nie trafili. Myślę, że Apple ma już na tym punkcie obsesję…co zaczyna działać z odwrotnym skutkiem.\nmichal\t 7 lat ago\nNie widzę linków do następnych stron tekstu – na pierwszej zmieścił się jedynie fragment wstępu.\nAron\t 6 lat ago\nBaterie mozna zajechac nawet w rok. To ze bateria straci swoje wlasciwosci po roku lub dwoch to norma. Kazda bateria po kazdym ladowaniu traci swoja pojemnosc. Polecam darmowy program coconut battery, ktory bardzo fajnie pokazuje nam dane on baterii.\nJesli tak mowi iSpot to sa glupoty :) Bateria NIE JEST zintegrowana :) troche sie usmialem jak to przeczytalem ;) Bateria jest przyklejona do trackpada oraz obudowy na mocna tasme dwustronna i dla nas nie stanowi najmniejszego problemu wymiana tylko baterii. Koszt wymiany ORYGINALNEJ baterii w 13″ retinie to ok 600PLN. Nie trzeba nic innego wymieniac – na moje poprostu nie wiedza jak sie za to zabrac i wymieniaja odrazu tzw palmrest, czyli czesc obudowy, klawiature, trackpad i baterie. Ida na latwizne kosztem klienta :)


Jan Rembieliński: Wielka Polska - Narodowy Sympatyk\nBo cóż właściwie jest główną cechą tej „współczesności”, którą doradzają nam naśladować? Jest nią powszechne, przenikające wszystko zmaterializowanie, kult wygody i dobrobytu, przejawiający się w życiu publicznem, nauce, literaturze, obyczaju, nawet życiu religijnem. A więc w polityce na czoło wysuwa się hasło „interesów gospodarczych” gospodarczych uważane jest za „wykwit postępu”, że w walce politycznej ludzie będą szeregować się nie w obronie dóbr idealnych lecz materjalnych korzyści i te właśnie materjalne interesy, osobiste lub klasowe, staną się dla jednostki punktem wyjścia i celem jej działalności publicznej. W dziedzinie nauki ogromny nacisk położony został na rozwój techniki, a postęp udogodnień technicznych jest jednocześnie źródłem najbardziej „górnych natchnień” „urbanistycznej poezji. Bardzo znamiennym objawem są np. najnowsze prądy w architekturze, których najwybitniejszy teoretyk Le Corbusier po szeregu interesujących rozumowań dochodzi do wniosku, że dom to „maszyna do mieszkania”. Czy jednakże można zbudować katedrę pojąwszy ją jako „maszynę do modlitwy”?\nW życiu religijnym zmaterializowanie bardzo jaskrawy znalazło wyraz w świecie protestanckim. Przy pomocy jakich środków działania protestancka YMCA pragnie zdobyć nowe zastępy wiernych? Przy pomocy pływalni, mleka skondensowanego, czekolady, ponieważ ani przez chwilę nie wierzy, aby sama idea zdołała kogokolwiek ku sektom protestanckim pociągnąć. Apostołowie, idąc niegdyś w świat z „dobrą nowiną” wyruszali bez mleka skondensowanego.\nAle ci wszyscy, którym taki typ życia nie wystarcza, ci co pragną czystszej atmosfery, wyższych, szlachetniejszych ideałów, w imię których właśnie gotowi byliby korzyści osobiste poświęcić, ci młodzi przede wszystkiem, odwracając się od tego ginącego świata, kierują myśl ku naszej własnej, polskiej tradycji w niej szukają początku nowych dróg, wiodących ku odrodzeniu. Słowa, które niegdyś wypowiedział Mickiewicz, stają się dla nas dzisiaj drogowskazem. Do emigrantów polskich, rozproszonych w państwach Europy zachodniej po klęsce 1831 roku pisał Mickiewicz w „Księgach Pielgrzymstwa”:\nWyraz cywilizacja znaczył „obywatelstwo” od słowa łacińskiego civis, obywatel. Obywatelem zaś nazywano człowieka, który poświęcał się za Ojczyznę swą..\nAkademik Polski nr 9-10, 1927 r.


W 2010 roku rośnie liczba niewypłaconych wynagrodzeń pracowniczych - Biznes technologie\nData: 25-11-2010, 14:56\nOd stycznia do października tego roku o 13% spadła liczba śmiertelnych wypadków przy pracy. Aż o 30% zmniejszyła się liczba poszkodowanych z ciężkimi obrażeniami ciała. W tym roku doszło do 424 śmiertelnych wypadków, a ponad 600 osób doznało ciężkich obrażeń ciała. Tadeusz Zając mówi, że duży spadek liczby ofiar wypadków Państwowa Inspekcja Pracy odnotowała w budownictwie.\nZdaniem Głównego Inspektora Pracy, oznacza to. że poprawiają się warunki pracy. Jest to ważne, bo Państwowa Inspekcja Pracy założyła, że do 2012 roku liczba wypadków przy pracy zmniejszy się o jedną czwartą.\nRośnie liczba skarg do Państwowej Inspekcji Pracy - dodaje mówi Tadeusz Zając. W tym roku złożono ich juz ponad 7 tysięcy, o 2 tysiące więcej niż w 2009.\nPrawo do odpoczynku, prawo do wynagrodzenia za pracę i prawo do bezpiecznej pracy to według Państwowej Inspekcji Pracy trzy najczęściej naruszane obszary pracowniczych uprawnień.\nTadeusz Zając RSS ALERT / Państwowa Inspekcja Pracy RSS ALERT


61, Derb El Hammam, Quartier Mouassine, 40000 Marrakech, MAR\nRiad 4* z krytym basenem, blisko centrum handlowego, w pobliżu miejsca takiego jak Dżami al-Fana\nPokój Superior (Eau de Rose) - Pokój\nApartament typu Suite (Samsara) - Pokój\nPokój Superior (Perle d´Orient) - Pokój\nApartament typu Suite (Sherazade) - Łazienka\nPokój Superior (Perle d´Orient) - Łazienka\nApartament typu Suite (Samsara) - Powierzchnia mieszkalna\nPokój Superior (Eau de Rose) - Widok z pokoju\nApartament typu Suite (Sherazade) - Salon\nApartament typu Suite (Samsara) - Widok z pokoju\nApartament typu Suite (Samsara) - Łazienka\nPokój Superior (Eau de Rose) - Łazienka\nApartament typu Suite (Sherazade) - Pokój\nApartament typu Suite (Sherazade) - Widok z pokoju\n1 - Riad Lorsya, Marrakech, Dziedziniec\n2 - Riad Lorsya, Marrakech, Basen kryty\n3 - Riad Lorsya, Marrakech, Basen kryty\n4 - Riad Lorsya, Marrakech, Basen kryty\n5 - Riad Lorsya, Marrakech, Taras/patio\n6 - Riad Lorsya, Marrakech, Salon\n7 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Eau de Rose), Pokój\n8 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Samsara), Pokój\n9 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Perle d´Orient), Pokój\n10 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Eau de Rose), Pokój\n11 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Sherazade), Łazienka\n12 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Perle d´Orient), Łazienka\n13 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokład nasłoneczniony\n14 - Riad Lorsya, Marrakech, Dziedziniec\n15 - Riad Lorsya, Marrakech, Dziedziniec\n16 - Riad Lorsya, Marrakech, Wyżywienie dla rodzin\n17 - Riad Lorsya, Marrakech, Restauracja\n18 - Riad Lorsya, Marrakech, Restauracja\n19 - Riad Lorsya, Marrakech, Spa\n20 - Riad Lorsya, Marrakech, Miejsce do wypoczynku\n21 - Riad Lorsya, Marrakech, Poczekalnia w holu\n22 - Riad Lorsya, Marrakech, Miejsce do wypoczynku\n23 - Riad Lorsya, Marrakech, Zaplecze sportowe\n24 - Riad Lorsya, Marrakech, Zaplecze sportowe\n25 - Riad Lorsya, Marrakech, Turystyka piesza\n26 - Riad Lorsya, Marrakech, Poczekalnia VIP\n27 - Riad Lorsya, Marrakech, Infrastruktura wewnętrzna hotelu\n28 - Riad Lorsya, Marrakech, Korytarz\n29 - Riad Lorsya, Marrakech, Widok lotniczy\n30 - Riad Lorsya, Marrakech, Widok lotniczy\n31 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Samsara), Powierzchnia mieszkalna\n32 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Eau de Rose), Widok z pokoju\n33 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Perle d´Orient), Pokój\n34 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Sherazade), Salon\n35 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Samsara), Widok z pokoju\n36 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Samsara), Łazienka\n37 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Eau de Rose), Łazienka\n38 - Riad Lorsya, Marrakech, Obiekty restauracyjne na zewnątrz\n39 - Riad Lorsya, Marrakech, Dziedziniec\n40 - Riad Lorsya, Marrakech, Dziedziniec\n41 - Riad Lorsya, Marrakech, Restauracja\n42 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Sherazade), Pokój\n43 - Riad Lorsya, Marrakech, Apartament typu Suite (Sherazade), Widok z pokoju\n44 - Riad Lorsya, Marrakech, Pokój Superior (Perle d´Orient), Pokój\n45 - Riad Lorsya, Marrakech, Dziedziniec\n46 - Riad Lorsya, Marrakech, Dziedziniec\n47 - Riad Lorsya, Marrakech\nApartament typu Suite (Samsara)\nApartament typu Suite (Sherazade)\nPokój Superior (Eau de Rose)\nPokój Superior (Perle d´Orient)\nW pobliżu Riad Lorsya\nRestauracja rodzinna Lorsya Restaurant: z lokalu roztacza się widok na basen, jego specjalność stanowi kuchnia marokańska, a podawane posiłki to śniadanie, obiad, kolacja oraz lekki posiłek. Posiłek można spożyć na świeżym powietrzu (przy sprzyjającej pogodzie). Menu dla dzieci jest dostępne. Czynne całą dobę. Konieczna jest rezerwacja.\nDodatkowe informacje dotyczące Riad Lorsya\nDepozyt w gotówce w okresie wakacji wiosennych: 150 MAD\nUroczysta kolacja wigilijna (24 grudnia) - opłata za osobę dorosłą: 220.00 MAD\nOpłata za transport z lotniska i na lotnisko wynosi 165 MAD za pokój\nRiad Lorsya — często zadawane pytania\nCzy Riad Lorsya to obiekt z basenem?\nCzy Riad Lorsya akceptuje zwierzęta?\nCzy Riad Lorsya oferuje miejsce parkingowe?\nNiestety, Riad Lorsya nie zapewnia miejsc parkingowych.\nCzy Riad Lorsya oferuje transport z lotniska i na lotnisko?\nTak, transport z lotniska do hotelu jest dostępny. 165 za pokój — opłata wynosi MAD.\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Riad Lorsya?\nCzy Riad Lorsya ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nBradley, caPodróż: 2 noclegi,\nHolly, usPodróż: 3 noclegi,\nCaitlin, usromantyczny wypad: 2 noclegi,\nJulia, caromantyczny wypad: 4 noclegi,\nLucy, gbWyjazd rodzinny\nRolf Melwin, usromantyczny wypad: 1 nocleg,


Pracownia MIŚKOWIEC : Kartki na Dzień Matki Kartki na Dzień Matki | Pracownia MIŚKOWIEC\nKto zapomniał jaki dzisiaj jest dzień? Przyznać się! Mam nadzieję, że nikt, ale jeśli jednak ktoś, to macie jeszcze szansę wybrnąć z sytuacji i szybciutko zadzwonić do Mamuni z życzeniami! :-) Ale na pewno pamiętaliście, bo przecież jak można zapomnieć o tak ważnej osobie?\nJak wiecie z poprzedniego wpisu moja Mamusia dostała niciarkę (pokazywałam TUTAJ) w zestawie z drewisiowym kotkiem (TU) i mydełkiem (TU). Ale, że kilka miesięcy temu wzbogaciłam się o nową Mamę musiałam zadbać i o Nią w tym dniu, dlatego posłałam Jej małą paczuszkę, a w niej kuferek z mydełkiem (TU i TU).\nKażda z nich dostała również kartkę, i to o nich chciałam dzisiaj opowiedzieć. Dlatego, że są to najprostsze kartki na świecie, a jednocześnie wyglądają naprawdę fajnie :-) Bazę kartki możecie kupić w sklepie papierniczym, albo zrobić z bloku technicznego. Tło, to kartka postarzana kawą, z nadrukiem. Możecie zrobić tekst na każdą okazję :-) No i zasuszone kwiaty. Jakie tylko chcecie i znajdziecie na łące :-) Kompozycja dowolna, efekt murowany! :-)\nJak Wam się podobają takie naturalistyczne kartki? EKO hihi ;-) Teraz sezon na kwiatki, więc zbierajcie i suszcie, nigdy nie wiadomo kiedy się mogą przydać :-)


Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] | Prostoomuzyce\n» Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej]\npon., 28/12/2020 - 13:02\nDwa dni po 250. rocznicy urodzin Ludwiga van Beethovena Filharmonia Łódzka wraz ze swoimi melomanami świętowała zakończenie Roku Beethovenowskiego. Z tej okazji odbył się koncert specjalny z udziałem Orkiestry Symfonicznej FŁ, którą poprowadził Paweł Przytocki. W programie znalazły się nieczęsto wykonywane, a jednak wiele znaczące dzieła kompozytora – fragmenty muzyki do baletu „Die Geschöpfe des Prometheus” op. 43 oraz „Koncert potrójny na skrzypce, wiolonczelę i fortepian C-dur” op. 56. To, co dobre, szybko się kończy, ale w przypadku dzieł Beethovena można być pewnym, że zostaną z nami na dłużej i jeszcze nieraz usłyszymy je w salach koncertowych. Beethovena postrzega się jako jednego z ważniejszych kompozytorów historii muzyki oraz uważa się go za istotnego reformatora, który przyczynił się np. do: ewolucji cyklu sonatowego, rozwinięcia faktury pianistycznej oraz sposobów gry na tym instrumencie. Początkowo Beethoven nawiązywał w swojej twórczości do Mozarta, ale z czasem jego kolejne kompozycje już wyprzedzały następne epoki. Nic więc dziwnego, że muzyka Beethovena cieszy się takim powodzeniem we współczesnych czasach. Ona się nie starzeje – im starsza, tym lepsza!\nMuzyka do baletu „Twory Prometeusza” była początkiem nie tylko koncertu, lecz także melodii zwanych przez badaczy „prometejskimi”, które można odnaleźć w późniejszej twórczości fortepianowej kompozytora oraz w samej „Eroice”. Drugim utworem, który wybrzmiał podczas tego wieczoru, był koncert C-dur op. 53. Został on napisany w latach 1803–1804 dla księcia Franza Josepha Lobkowitza – pianisty i ucznia Beethovena. Koncert sam w sobie jest przepełniony energią i lekkością muzykowania, jednak tego wieczoru wszystko to było zwielokrotnione – na scenie kipiała młodość. Utwór można było usłyszeć w wykonaniu trojga niezwykle uzdolnionych solistów, pochodzących z Francji i Niderlandów: Rosanne Philippens – skrzypce, Camille Thomas – wiolonczela oraz Juliena Libeera – fortepian. Soliści przyjaźnią się ze sobą, co było widoczne podczas wykonania. Czysta radość i przyjemność windowane z każdym kolejnym taktem.\nTego wieczoru nie zabrakło również niespodzianek i atrakcji. Każdy instrument ma swoją historię, jednak warto wspomnieć, że wiolonczela, której posiadaczką jest Camille Thomas, to stradivarius z 1730 r. To właśnie jej przenikliwe brzmienie zainspirowało Fryderyka Chopina do stworzenia „Sonaty wiolonczelowej”. Dusza dla instrumentów smyczkowych jest jak serce dla człowieka. W tej wiolonczeli dusza bije już od 290 lat. Możemy sobie tylko wyobrazić, ile ona „widziała” i co przetrwała. Może właśnie dlatego tak piękne i ujmujące jest jej brzmienie. Instrument z taką historią dla niejednego może się stać korytarzem czasu. To niesamowite móc usłyszeć te same brzmienia co Chopin. Za każdym razem, gdy wykonawczyni pociąga smyczkiem po strunie, ta wiolonczela opowiada swoją historię.\nA co z niespodzianką? Zaraz po zakończeniu programu koncertu dyrygent Paweł Przytocki złożył życzenia z okazji nadchodzących świąt, a chwilę później wybrzmiało „Adeste Fideles” wykonane przez trójkę solistów. Tym pięknym akcentem zakończono Rok Beethovena w Filharmonii Łódzkiej. Jednak warto wspomnieć słowa Camille Thomas, która w jednym z przedkoncertowych wywiadów powiedziała, że ten wspaniały kompozytor jest z nami od 250 lat i mimo tego, że wszystko się zmienia, pandemia przychodzi i odchodzi, to jego muzyka będzie trwała przez kolejne wieki.\nWybierz ocenęGive Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 1/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 2/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 3/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 4/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 5/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 6/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 7/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 8/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 9/10Give Muzyka, która zostaje [zakończenie Roku Beethovenowskiego w Filharmonii Łódzkiej] 10/10


Farba na dachy została stworzona przy użyciu tej samej technologii antykorozyjnej. Oferujemy okna drewniane, aluminiowe oraz drzwi. Piękne i zadbane włosy są ozdobą każdej kobiety i każdego mężczyzny. Nie muszą być tak skomplikowane i drogie jak drzwi zewnętrzne. Do salonu przyjeżdżają klienci z innych dzielnic, a nawet z wykorzystywane są w zakresie: emisji reklam wśród właściwej grupy odbiorców; tworzenie grup odbiorców reklam; analizowanie wyników kliknięć reklamy, używania innych narzędzi reklamowych. Z naszych usług korzystają przedsiębiorstwa, zarządcy nieruchomości, deweloperzy, administracja publiczna i inwestorzy prywatni.\nDrzwi cal szczecin drzwi kołobrzeg koszalin gdzie taniej. Cena za mycie dachów zostaje uzależniona od wielu czynników.\nW razie zainteresowania taką usługą zapraszamy do kontaktu. Pracownicy firmy remontowo budowlanej ze specjalnie dla potrzeb zrealizują zlecenie ułożenia płytek ceramicznych. Firma dekarska oferuje klientom docieplanie dachu. Wynika to z tego, że nie stać mnie na wymianę co roku najtańszych zamienników na inne tanie zamienniki. Sąd w orzekł, że mężczyzna dopuścił się czterech przestępstw. Salon zatrudni fryzjerkę damsko-męską pracę, stała baza klientów.\nW roku nawiązaliśmy współpracę z uznanym producentem bram garażowych i od tego czasu zajmujemy się również sprzedażą, montażem oraz naprawą i serwisowaniem bram garażowych i przemysłowych. Oferujemy usługi związane z instalacjami wodno kanalizacyjnymi.\nW naszym sklepie, każdy znajdzie coś dla siebie. Xiaomi jest dla pewnych siebie ludzi, z poczuciem własnej wartosci i naturalnie dużym penisem, którzy nie maja potrzeby obnosic się ze swoim bogactwem i nie kupują telefonów za cenę z podatkiem od głupoty. Firma ta rozwija się w oparciu światowe trendy i technologie produkcji. Konstrukcja tego modelu wyróżnia się niepowtarzalnym stylem, ciekawą kolorystyką i prestiżowym wykończeniem, które można swobodnie dopasować do aranżacji wnętrza. Aby wysłać zdjęcie musisz zgodzić się z poniższym warunkiem odbędzie się we w maju roku mówi Teraz fryzjerzy zaprezentują swoje umiejętności w ostatnim, międzynarodowym etapie konkursu. Przekładanie włosów zł pasemko.\nSpełniają oczekiwania nawet najbardziej wymagających dlatego to doskonały wybór. Niestety po pewnym czasie może ulec zabrudzeniu.\nPrzystępne ceny umowne Prowadzimy prace wysięgnikami w zakresie od, metra do metrów wysokości, udźwig kg, wysięg boczny do m. Włożyłam trochę wysiłku by tu dotrzeć, ale obiecano mi, że warto. Jestem strasznie nie zadowolona moja corka mi lepiej podcina wlosy wiktoria. Jesteśmy w stanie zaprojektować od podstaw, zmodyfikować lub wykonać przedstawiony przez projekt. Zajmujemy się naprawą wadliwych okien tak, aby były w pełni funkcjonalne przed zimą.\nJeszcze nigdy niezdażyło się żebym wyszła niezadowolona od i zaangażowanie jakie wkłada w każdą fryzure jest godna podziwu, z czystym sumieniem polecam wszystkim panią moją ukochaną fryzjerke. Wykonaj jeden telefon, a otrzymasz wycenę, która na pewno zrobi na dobre wrażenie. W naszym sklepie, każdy znajdzie coś dla siebie.\nMusiał mi to ratować inny fryzjer ścinając włosy maksymalnie krótko. Wykonanie otworu na drzwi w ściance z płyt gips-karton lub obróbka otworów drzwiowych.\nPrzyglądajcie się informacjom na tych dwóch platformach koniecznie odwiedźcie naszą strefę komfortu, której w jeszcze nie było. Po miesiącach użytkowania odpadła dolna uszczelka od framugi, nawet nie próbowałam dzwonić do firmy tylko sama https://super-form.pl/producent-opakowan-kartonowych opakowania kartonowe producent przykleiłam. Naszych salonach fryzjerstwo stanowi sztukę rozwijaną z pasją i zaangażowaniem z sezonu na sezon. Interesujesz się cenami drzwi wejściowych i nie podjąłeś decyzji wyborze sprzedawcy.\ndarmowa reklama, linki sponsorowane, pozycjonowanie stron, pozycjonowanie stron gdansk, pozycjonowanie torun\nSprawdź jak szybko pomożemy znaleźć


HDOmedical zatrudni Opiekunkę, Gütersloh, Nordrhein-Westfalen 33335 Warszawa - wpile.eu\nHDOmedical zatrudni Opiekunkę, Gütersloh, Nordrhein-Westfalen 33335 OGŁOSZENIE FIRMOWE\nJune 26, 2022 20:31 - Dam pracę - Warszawa\nHDOmedical zatrudni Opiekunkę, Gütersloh, Nordrhein-Westfalen 33335 Wynagrodzenie: 1500 € plus zwrot kosztów podróży 180 €\nPlanowany termin wyjazdu: od 2.09.2019 na 2 miesiące Wymagania: Opiekunka z bardzo dobrą znajomością języka niemieckiego.\nOpis zlecenia: Pani 87 lat, 52 kg, jest osobą leżącą. Podopieczna bez demencji, ma cewnik. Seniorka mieszka w domu jednorodzinnym, dla opiekunki jest całe piętro z dostępem do internetu. Pani nie ma rodziny, tylko opiekuna prawnego. Zgłoś się już dziś!\nData dodania: 26 sie 2019, 19:53:01\nNumer ogłoszenia: #159747


SUNBLOCK ISOTRA partner Praha 12 Modrany, katalog czeskich firm\nSklep firmowy blinds24.eu. jest partnerem VIP ISOTRA a.s ..\nSprzedaż, doradztwo i instalacja wszystkich technik zacieniania zapewnią ci długoletnich doświadczonych sprzedawców w sklepie w Pradze.\nZ przyjemnością pomożemy Ci wybrać z naszej szerokiej oferty żaluzji wewnętrznych i zewnętrznych, markiz balkonowych, japońskich ścian, żaluzji i moskitier.\nJesteśmy certyfikowaną firmą w dziedzinie technologii zacienienia.\nISOTRA jest jednym z wiodących producentów i eksporterów technologii zacieniania w Czechach. W naszym asortymencie znajdziesz:\n- plissé - plisowana roleta\n- aluminium, drewno, plastik\n- ekrany z tkanin technicznych\n- przednie okno\n- zaciemnienie dla całkowitego zaćmienia\nRolety są odpowiednie, jeśli wolisz cieniowanie tkanin i chcesz wykończyć wnętrze domu, możesz wybierać spośród większej liczby rodzajów i wzorów żaluzji materiałowych. Rolety okienne są przeznaczone do budynków biurowych i pomieszczeń projekcyjnych, ponieważ pochłaniają światło.\n- na zewnątrz na balkonie lub tarasie\n- kosze koszowe do użytku komercyjnego\nMarkizy chronią Cię nie tylko przed promieniami słonecznymi, ale także przed deszczem dzięki specjalnej obróbce powierzchni są wodoodporne. Siedząc pod markizami ISOTRA możesz cieszyć się w upalne lato i deszczową pogodę.\nSiatki przeciw owadom:\n- typ toczenia\nMoskitiery do okien i drzwi rozwiążą problem irytujących owadów i komarów w lecie. Wszystkie modele są dostępne w różnych kolorach RAL.\nŚciany japońskie (żaluzje):\nSłuży jako alternatywa dla żaluzji pionowych. Mogą być używane do zacieniania dużych powierzchni, ale także do dzielenia dużych pomieszczeń. Oferujemy szeroki wybór kolorów i dekorów z możliwością sterowania elektrycznego.\nBramy i płoty plastikowe\nISOTRA a.s., Opava, Centrala


Dramat - Plamy nie damy\nWpisy z kategorii ‘Dramat’\n24 września 2015, w kategorii Dramat\nTagi: chrzestny, ojciec, perypetie\n„Ojciec chrzestny” to film na podstawie powieści Mario Puzo. Bardzo wielu krytyków uznaje „Ojca chrzestnego” za jedno z najlepszych dzieł w filmografii Francisa Forda Coppoli. Nakręcił on w sumie trzy części tej sagi – pierwszą w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym drugim roku, zaś ostatnią osiemnaście lat później. Widzom zapewne najbardziej utkwiła w pamięci jednakże ta pierwsza – przede wszystkim ze względu na rolę Marlona Brando. Ten znakomity, niestety już nie żyjący aktor wcielił się w postać don Vita – głowy mafijnego rodu Corleone. Za swoją wspaniałą kreację został zresztą nagrodzony prestiżowym Oscarem. Oprócz tego film zdobył jeszcze dwie statuetki, chociaż nominowany był łącznie w jedenastu kategoriach. Jedną z nominowanych osób był młody wówczas Al Pacino – obecnie gwiazda największego formatu. Film powstał na podstawie bestsellerowej powieści autorstwa Mario Puzo pod tym samym tytułem – Puzo zresztą był współautorem scenariuszy do wszystkich trzech części. „Ojciec chrzestny” jest wciąż chętnie oglądanym filmem przez widzów na całym świecie.\n4 września 2015, w kategorii Dramat\nTagi: K-PAX, kosmos, planeta\nK-PAX jest planetą oddaloną o miliony lat świetlnych, na której żyją inteligentne stworzenia. Tak twierdzi pewien spokojny pacjent, który trafia do szpitala psychiatrycznego na nowojorskim Manhattanie. Jego doktor po rozpoczęciu terapii jest zdumiony siłą przekonywania swojego nowego pacjenta. Jest on od niego cwańszy w każdej kwestii, jaką naruszają, doskonale radzi sobie z opisywaniem planet, które znajdują się po drodze na jego planetę, mówi otwarcie o podróżowaniu za pomocą energii świetlnej, co pozwala mu być szybszym od światła. Doktor jest zdumiony, ale absolutnie nie daje się przekonać. Postanawia pojechać z nim do obserwatorium i udowodnić mu, że jest zwykłym człowiekiem. Mieli mu to pokazać zebrani tam doktorzy. Ale jak się okazało, on doskonale poradził sobie z ich argumentami i w dodatku wytłumaczył im wiele kwestii, nad którymi oni spędzali całe swoje lata, a mimo to w dalszym ciągu ich nie rozumieli. Kilku z nich niemal daje się przekonać, ale doktor jest twardy. W końcu udaje mu się wpaść na trop i zacząć biec jego śladem. Odnajduje prawdziwą tożsamość i przeszłość swojego zagadkowego pacjenta. Jednak kiedy nadchodzi czas jego „odlotu” na swoją planetę K-PAX zapada w zagadkową śpiączę i nie wiadomo do końca, czy był z naszej planety czy z tamtej. Bardzo sprawnie zrealizowana adaptacja książki.\nCzłowiek z blizną staje się potężnym mafiozą, który ustala zasady, pierze ogromne pieniądze w wielkich bankach, zdobywa upragnioną kobietę. Ma wszystko, ale policja przy pomocy jednego dziennikarza zaczyna za bardzo deptać mu po piętach. I zaczynają się kłopoty. Bardzo dobrze zrealizowany film o brudnych marzeniach człowieka, który chciał być kimś. Jeden z najlepszych gangsterskich filmów, jakie można zobaczyć. elite party bus chicago


Czas na mobile 2.0 | Wirtualne Media Blog\n"Inspiracje i Innowacje" to blog tworzony przez ekspertów Infovide-Matrix S.A., jednego z wiodących przedsiębiorstw polskiego sektora IT. Piszemy o rozmaitych aspektach biznesu związanego z internetem i nowymi technologiami. Interesują nas szerokie zagadnienia, jak: Business Intelligence, CRM, czy Web 2.0, ale komentujemy też bieżące wydarzenia dotyczące sieci. Zapraszamy do lektury! Nasz blog znajdziecie Państwo również pod tym adresem: http://www.infovidematrix.pl/inspiracje/\nwirtualnemedia.pl / Blog / Inspiracje i Innowacje / Czas na mobile 2.0\nCzas na mobile 2.0\nNa temat Web 2. 0 napisano już tysiące artykułów, tworzono definicje, prezentowano cechy, możliwości wykorzystania, a w końcu zastanawiano się nad jego ekonomią. Powstało wiele serwisów opartych o nowe zasady, a część już istniejących dostosowała się do nowych trendów. Jedne serwisy o słabszych fundamentach biznesowych są już przeszłością, inne urosły wyznaczając nowe kierunki rozwoju. A jak to wygląda w środowisku mobilnym?\nZacznijmy od tego co mamy. Aktorzy występujący w tym ekosystemie to producenci telefonów, operatorzy telekomunikacyjni oraz twórcy i dostawcy aplikacji, serwisów i treści. Klienci korzystają głównie z usług głosowych, wiadomości SMS, MMS oraz serwisów WAP. Mobilne strony to przede wszystkim portale operatorów oraz aplikacje typu ondevice (push). Oferta dla klientów jest raczej mało innowacyjna, wciąż oparta na możliwej personalizacji telefonu poprzez tapety, dzwonki czy też gry. Podstawę przychodów operatora stanowią usługi głosowe i wiadomości premium.\nCzy to nie wygląda nieciekawie w porównaniu z tym co dzieje się w sieci? Web 2. 0 zmienia nasze podejście do Internetu. Nie jesteśmy już sami, działamy w społeczności, kontaktujemy się ze znajomymi i poznajemy nowe osoby. Serwisy przełamują utarte schematy, działają nieszablonowo, przyjmują role, które do tej pory były domeną np. banków. Pobudzają do kreatywności i dzielenia się z innymi, nie tylko własnymi treściami, ale chociażby opiniami, ocenami, zdaniem. Na dodatek prezentują się wyśmienicie, w zgodzie z nowymi standardami formy i użyteczności (usability), a ich właściciele znaleźli solidne fundamenty biznesowe dla ich funkcjonowania i rozwoju.\nPrzez ponad 130 lat telefon spełniał swoją podstawową funkcję, a teraz stał sie kolejnym medium. Medium, które skupia cechy 6 swoich poprzedników (druk, nagrania, kino, radio, telewizja, Internet) oraz wprowadza kilka unikalnych. Jest pierwszym medium osobistym – nie dzielimy się przecież telefonem z innymi osobami. Zawsze staramy się, aby nasz telefon był włączony, chcemy być online. Z tego samego powodu zawsze mamy go przy sobie – nawet w nocy leży w zasięgu ręki. Jest to też pierwsze medium z wbudowanym kanałem płatności. Dziś możemy zapłacić nim nie tylko za rozrywkę, ale też zakupy w sklepie czy parking. Żadne inne medium nie pomaga być tak kreatywnym. Nieraz widząc niecodzienną sytuację chwytami za telefon i robimy zdjęcie. Wystarczy popatrzeć co dzieje się na koncertach, gdzie telefony zastąpiły zapalniczki trzymane w górze. Ostatnia cechą niedostępną dla poprzednich mediów jest możliwość skierowania przekazu do ściśle określonej grupy odbiorców, z czego na pewno cieszą się reklamodawcy.\nW dzisiejszym telefonie mamy dostęp nie tylko do usług głosowych i wiadomości. Praktycznie każdy nowy model umożliwia korzystanie z technologii UMTS/3G. Internet stał się dostępny nie tylko w zasięgu kabla. Technologia GPS pozwala na lokalizację – jeśli nie wbudowana w słuchawkę – to przy wykorzystaniu Bluetooth. Nadchodząca era all-IP to kolejne usługi konwergentne w oparciu o sieć pakietową.\nMamy do dyspozycji coraz więcej usług dzięki aplikacjom „on board”, jak i serwisom internetowym wykorzystującym możliwości telefonu. Dobrze znane SMS-y i MMS-y uzupełniają teraz IM, a rozmawiać możemy także przy wykorzystaniu VoIP (Fring, Gizmo, GrandCentral). Robimy zdjęcia i umieszczamy je na serwisach internetowych lub blogach, a coraz większą karierę robią ostatnio tzw. microblogi (Jaiku, Twitter). Przeglądamy kanały RSS z ulubionych serwisów informacyjnych, słuchamy podcastów, które wydają sie wręcz stworzone do telefonów. Żeby codziennie nie przedziarać się przez wiele stron, umieszczamy interesujące nas widgety w serwisiach typu mush-up (NetVibes). Przeszukujemy sieć mobilnymi wyszukiwarkami (Google Mobile), które wspierane lokalizacją, potrafią zaprowadzić nas do najbliższego bankomatu, kawiarni czy fryzjera (Google MyMaps). A będzie jeszcze weselej, gdy w pełni zagości w naszych telefonach video (YouTube) i telewizja cyfrowa, która dzięki kanałowi zwrotnemu ma ogromną szansę wciągnąć nas w interakcję.\nGdy spróbujemy połączyć cechy Web 2. 0, technologii dostępnych w telefonach, cechy nowych słuchawek, contentu i aplikacji, może uda się osiągnąć nową jakość. Dostęp do treści i usług istotnych dla użytkownika będzie możliwy w danej chwili i w określonym kontekście. Użytkownik będzie osobą lub grupą powiązanych ze sobą osób – społeczności rządnej wymiany informacji, dzielenia się w łatwy, przystępny, intuicyjny sposób. Może w ten sposób zbudujemy Mobile 2. 0?\nJak to zrobić? Może po prostu dostosować istniejące serwisy do specyfiki urządzeń mobilnych? Ekran telefonu nie jest przecież tak rozbudowany jak desktop w komputerze. Próby podjęli już liderzy nurtu Web 2. 0: Facebook, MySpace czy NetVibes. Tylko czy takie podejście wyczerpuje temat? Może samo dostosowanie treści to za mało, dlaczego nie wykorzystać unikalnych cech „mobile”, kontekstu, komunikacji, lokalizacji. Sądzę że obecne wersje tych serwisów będą rozwijane właśnie w tym kierunku. Zresztą widać wyraźne tendencje zmieniające podejście z mega-portali na mój-portal, także u polskich graczy.\nOczywiście na drodze rozwoju napotykamy też problemy. Internet mobilny będzie coraz szybszy, ale obecnie w wielu lokalizacjach jego prędkość nadal pozostawia wiele do życzenia. Dla wielu klientów barierą mogą być również koszty. Wprawdzie operatorzy sprzedają już dostęp za stałą opłatę (flat fee) ale nie jest ona zbyt niska. Operatorzy robią to w końcu dla zysków, a nie żeby świat stał się lepszym miejscem.\nNa wiele pytań muszą znaleźć odpowiedz także sami dostawcy usług. Stoją przed dylematem co wybrać: aplikacje czy serwisy na przeglądarki, Flash Lite czy Java, Java SE czy ME.\nDuże nadzieje na rozwój wiązane są z otwartymi środowiskami – i to w kilku wymiarach. Z jednej strony rozwijane są platformy jak Android, Funambol czy OpenMoko. Telefon Neo Freerunner z tym ostatnim są już dostępne. Z drugiej strony mamy narzędzia, jak i środowiska wspomagające programistów, jak WURFL czy betavine. Bardzo aktywni są tu sami producenci telefonów. Praktycznie każdy z nich rozwija współpracę z programistami i testerami poprzez swoje portale: Forum Nokia, MOTODEV, czy Apple Developer Connection, są to całe środowiska wspierające twórców poprzez udostępnienie im narzędzi (API), baz wiedzy, wsparcia społeczności, testbedów.\nJak podaje Opera Software, w Polsce użytkownicy wykorzystują Operę Mini przede wszystkim do przeglądania zwykłych stron WWW, a jedynie 4% ruchu odbywa się po stronach przygotowanych na urządzenia mobilne. Dlaczego tak się dzieje? Większość serwisów nie ma po prostu mobilnych odpowiedników. Portale mobilne są domeną operatorów i portali horyzontalnych.\nA jak wygląda to na dalekowschodnich rynkach, które od lat wyznaczają kierunki rozwoju technologii mobilnych? Miesięczna liczba odsłon stron mobilnych w Japonii wynosi obecnie 100 mld (źródło NTT DoCoMo), dla porównania 20 największych polskich witryn to 28 mld odsłon. Czas na „Mobile”.\nautor: Dariusz Wąsowski\nCrowdsourcing, czyli niech tłum pracuje\nW ramach ogólnoświatowej histerii na temat kryzysu strategie promocyjne związane z Web 2. 0 tracą na popularności. Ale czy jeszcze rozumiemy, o co w tym…\nTelefony komórkowe powodują zawał serca! Wyniki najnowszych badań Europejskiego Instytutu Badawczego ds. Komponentów Elektronicznych w Bukareszcie wydają się potwierdzać tezę o szkodliwym wpływie telefonów komórkowych…\nSerwisy społecznościowe mają długą historię. Nie sposób o niej mówić bez odniesienia do całego komunikacyjnego wymiaru internetu. Serwisy te same w sobie nie stanowią „wartości…\nNiewiele można spotkać publikacji na temat harmonizacji strategii IT z resztą organizacji. A przecież w tak wielu przypadkach menedżerowie zarządzający biznesem nie zauważają wartości biznesowej…\nW dzisiejszych czasach informacyjne zasoby firm są coraz ważniejszym aktywem biznesowym i coraz ważniejsza staje się też ich odpowiednia ochrona. Niewiele osób wie, że zaledwie…


Recenzja "Edmundopeja" Niedobre Literki - #125 - OliWolumin\nRecenzja „Edmundopeja” | #125 |\nRecenzja "Edmundopeja" | #125 |\n"Edmundopeja" Niedobre Literki\nNowela „Edmundopeja” od Niedobrych Literek to moje pierwsze spotkanie z bizarro fiction. Przeczytanie definicji na temat gatunku i tego, co go charakteryzuje w żaden sposób nie przygotowało mnie na to, z czym spotkałam się w tej historii. Chyba jeszcze nigdy nie czytałam czegoś tak zwariowanego (żeby nie napisać bardziej dosadnie). Długo nie mogłam zebrać się, by napisać recenzję tej krótkiej historii. Gdybym pisała ją „na gorąco” to byłabym absolutnie na nie. Jednak, gdy emocje opadły, mogłam na całość spojrzeć bardziej obiektywnie. Po pierwsze zabijał mnie tutaj poziom języka i masa absurdów. Chwilami miałam ochotę zarzucić czytanie. Z jednej strony mnie ta historia odrzucała, a z drugiej byłam ciekawa, co będzie dalej, i jak się skończy. Zastanawiałam się nawet, czy ten gatunek jest dla mnie. Jednak nie przekreśliłam tej historii i dobrnęłam do końca. Zakończenie mnie zaskoczyło. Z pewnością też sięgnę po kolejne historie napisane w tym gatunku, bądź o niego się ocierające.\nBohaterem „Edmundopei” jest Edmund. Typowy patol, którego myślenie dosłownie boli. Z tego też względu nie spodziewajcie się tutaj wyszukanego języka. Za to znajdziecie masę dziwacznych neologizmów i inwektyw, ale jest to dobrze wpisane w to, co sobą reprezentuje bohater. Edmund ma bardzo specyficzną fizjonomię, która przyciąga kobiety, a nawet jeśli nie przyciąga, to on żadnej nie przepuści:\n„Edmund S. został obdarzony przez naturę mocno niesymetryczną twarzą. Gdyby przedzielić ją na pół lustrzanym odbiciem, uzyskałoby się dwa zupełnie inne oblicza, tak różne od siebie, że nikt nie dopatrzyłby się rodzinnego podobieństwa”.\nPewnego dnia odwiedza go Remington i oznajmia, że jest jego duchowym przewodnikiem i przybył tutaj z polecenia samych bogów, by zabrać go w podróż, która ma na celu odmienienie historii ludzkości. Edmund jest skołowany takimi rewelacjami. Dowiaduje się, że jego czynami kierują zwariowani bogowie.\n„– Nie obawiaj się, Edmundzie. Wiem, że czujesz się teraz zagubiony i nie wiesz, jaka jest twoja dalsza ścieżka. Nie obawiaj się, albowiem jam jest Remington Tityfuck i zostałem tu zesłany jako twój duchowy przewodnik”.\nOd tego momentu życie Edmunda zaczyna przypominać narkotyczny sen – i to po naprawdę dobrym towarze! Rozpoczyna się jego pełna groteski i dziwacznych wydarzeń podróż. Trafia na planetę Nibir, którą rządzi okrutna bogini Kali. Edmund ma do wykonania pewną misję. Musi dostać się do zakonu i uratować „siostrzyczki”. Przy okazji jego ciało ulega metamorfozie i zmienia się w… o tym musicie sami przeczytać! Na swojej drodze spotka wiele dziwów, będzie rozmawiał z własną duszą oraz poszczególnymi częściami ciała.\nJedną z postaci napotkanych w czasie podróży jest Andżela, która opowiada bohaterowi o tym, jak wygląda jej życie i co najbardziej lubi robić. Edmund rozmawia z nią przy bankomacie. Bardzo specyficznym bankomacie. Otóż, aby wypłacić z niego pieniądze trzeba naprawdę troszkę „popracować”. Jest to pokręcony pomysł i dość dokładnie i dosadnie opisany. Gdy już przełamałam swój początkowy opór do tej lektury, to ten opis naprawdę mnie rozbawił. O co chodzi z tajemniczym bankomatem? Przeczytajcie! Plusem tej historii jest też niesamowity dystans narratorów do samych siebie. Gdzie przebywają? Jakie snują plany względem pogubionego Edmunda? Gdzie jeszcze trafi nasz bohater i jaką ostatecznie postać przybierze? I dlaczego to on został wybrany jako narzędzie przez nie do końca poważnych bogów?\n„Edmund struchlał. Bo nic nie rozumiał. Spór bogów? Czy w to właśnie został wrobiony? Czy to było jego przeznaczenie? Być popychadłem w jakiejś ideologicznej wojnie smerfów-gigantów? Co jest potrzebne do zasypania otchłani dzielącej ludzkość od bogów?”\nGdy sięgałam po „Edmundopeję” od Niedobrych Literek byłam zaciekawiona, bo wcześniej nie czytałam bizarro fiction. Na początku przeżyłam szok mentalny. Załamałam się po kilku stronach. Zabił mnie zerowy poziom języka. No dobra, może nie zerowy, ale dosadny i niewyszukany, a w zasadzie bardzo ordynarny. Nie żebym była pruderyjna i źle reagowała na wulgaryzmy, ale tutaj mnie one przytłoczyły. Przez to pierwszy raz cieszyłam się, że książka jest taka krótka. Zazwyczaj odczuwam po lekturach duży niedosyt (nawet bo seriach składających się z wielu tomów). Owszem lubię cięte riposty, groteskę i absurd, ale tutaj było tego w nadmiarze. Nawet miałam ochotę przerwać lekturę, ale akurat należę do tego rodzaju czytelników, którzy dają szansę danemu dziełu i czytają do końca. Ostatecznie dobrze zrobiłam, bo choć miałam negatywne odczucia w czasie lektury (sama nawet rzucałam inwektywami i strasznie się denerwowałam) to zakończenie mnie zaskoczyło a po lekturze „Edmundopei” wiem już, czego mogę się spodziewać, jeśli chodzi o pozycje z tego gatunku.\nSam pomysł jest ciekawy, Edmund bardzo specyficzny. Znalazłam tutaj dużo dziwacznych opisów, niektóre rozmowy mnie zniesmaczały, inne bawiły. Zastanawiałam się, co trzeba mieć w głowie, by w kilka osób stworzyć coś tak pokręconego, ociekającego groteską i pełnego absurdów. Scena z bankomatem mnie zabiła… Zresztą dużo tutaj takich scen i spotkań, które sprawiały, że oczy mi stawały w słup, a na usta cisnęły się niezłe wiązanki (na wzór Edmunda). Jeśli „Edmundopeja” będzie Waszym pierwszym spotkaniem z bizarro fiction, to szykujcie się na prawdziwe wyzwanie. W moim przypadku właśnie tak było. Jest to zdecydowanie historia przeznaczona dla osób kochających groteskę, absurd, które nie spodziewają się górnolotnych słów. Opisy są dosadne, obrazowo przedstawione, niektóre sytuacje zniesmaczają, inne rozśmieszają. Jeśli jesteście fanami bizarro, to musicie sięgnąć po „Edmundopeję”. Ja jeszcze nie mam wyrobionego zdania na temat tego gatunku, ale po tej lekturze z pewnością sięgnę po kolejne, by sobie je wyrobić.\nWydawnictwo Dom HorroruData wydania 2020Oprawa miękkaStrony 90


Paweł Kunachowicz – Wikipedia, wolna encyklopedia\npolski radca prawny i przewodnik górski\nPaweł Andrzej Kunachowicz (ur. 1970) – polski radca prawny, przedsiębiorca, ultramaratończyk, alpinista, międzynarodowy przewodnik wysokogórski certyfikowany w IFMGA.\nZawód, zajęcie radca prawny,\n1.2 Działalność prawnicza i biznesowa\n1.3 Wspinaczka górska i bieganie\nUrodził się w 1970 roku jako syn Krzysztofa Kunachowicza (ur. 1927), inżyniera, pracownika Instytutu Lotnictwa, zastępcy głównego konstruktora do spraw awioniki i systemów elektrycznych przy konstrukcji samolotu PZL I-22 Iryda; i Hanny z domu Sławińskiej.\nJego wuj Andrzej „Negro” Sławiński oraz jego kuzyn Rafał Sławiński zostali wspinaczami górskimi.\nJego dziadek Andrzej Kunachowicz był pułkownikiem kawalerii Wojska Polskiego i uczestnikiem obu wojen światowych.\nDziałalność prawnicza i biznesowaEdytuj\nUkończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Studiował także na Vrije Universiteit w Amsterdamie oraz na Uniwersytecie w Strasbourgu. Po uzyskaniu dyplomu pracował przez dwa lata na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, w Katedrze Prawa Handlowego. Następnie podjął pracę w firmie prawniczej Hogan & Hartson w Waszyngtonie oraz w funduszu Caresbac Polska. Wyspecjalizował się w prawie gospodarczym i administracyjnym, m.in. w prywatyzacji i restrukturyzacji firm. Od 1998 roku prowadził wraz ze wspólnikami praktykę prawniczą w ramach spółki Kunachowicz & Co.\nW lipcu 2012 roku wszedł w skład rady nadzorczej Amber Gold. Był sekretarzem rady tego przedsiębiorstwa. Zrezygnowawszy z członkostwa w radzie spółki, zakończył współpracę z Amber Gold z dniem 2 sierpnia 2012. W związku ze współpracą z Amber Gold zeznawał 8 listopada 2017 przed sejmową komisją śledczą do sprawy Amber Gold.\nOd lutego 2016 zasiadał w zarządzie spółki Nexynet z siedzibą w Warszawie.\nWspółprowadzi otwartą w 2017 roku restaurację Guga w Gdańsku.\nWspinaczka górska i bieganieEdytuj\nJuż w szkole podstawowej przejawiał zainteresowanie bieganiem, startując w biegach na tysiąc metrów. W dojrzałym życiu z czasem zrezygnował z pracy w kancelarii prawniczej, by poświęcić się aktywnościom fizycznym, w szczególności wspinaczce wysokogórskiej i bieganiu.\nW 2002 roku w Berlinie przebiegł pierwszy w życiu maraton z czasem 3:37:51. W 2009, 2010 i 2012 roku uczestniczył w biegu Biegnij Warszawo, dwukrotnie plasując się w pierwszej dwusetce (w 2012 na niemal dziesięć tysięcy uczestników), i zajmując pośród osób ze swojego rocznika w 2009 – pierwsze, a w 2012 – drugie miejsce. Z czasem zaczął startować w ultramaratonach. Przebiegł m.in. Ultra Trail du Mont Blanc (166 kilometrów, 2018), TDS z Courmayer do Chamonix (120 kilometrów), Ultra Trail de la Serra de Montsant (100 kilometrów).\nW 2002 roku trawersował Spitsbergen. Był na dwóch dużych wyprawach w Himalajach, gdzie wspiął się na wysokość 6700 metrów n.p.m.. W Andach wspiął się na wysokość 6789 metrów n.p.m., zdobywając Huascarán. Wspinał się w przedziale VI–VII w skali UIAA. Wszedł m.in. na Les Droites, Piz Badile i Aiguille du Dru, trzy spośród siedmiu klasycznych północnych ścian alpejskich. Zjechał na nartach ze szczytu Muztagata (7546 metrów n.p.m.) w Pamirze, w Chinach.\nUzyskał licencję przewodnika wysokogórskiego zrzeszonego w IFMGA. Pracuje głównie w Chamonix jako instruktor narciarski i wspinaczkowy. W sezonie od maja do września zajmuje się wspinaczką alpejską, prowadząc grupy wspinaczkowe na najpopularniejsze szczyty Alp, m.in. Mont Blanc, Eiger, Matterhorn, Gran Paradiso i Dufourspitze. Ponadto pracuje na wyspie Hokkaido w Japonii, w lokalnej przewodnickiej firmie Hokkaido Powder Guides (od stycznia do końca lutego). We wrześniu i październiku staje na czele wypraw w Indiach i Nepalu.\nPosiada licencję szypera Royal Yachting Association.\nJest w związku z Beatą Sadowską, z którą ma synów: Kosmę i Tytusa.\nI jak tu nie podróżować (z dzieckiem). Wydawnictwo Otwarte, 2016. Wraz z Beatą Sadowską.\n↑ a b Paweł Andrzej Kunachowicz. infoveriti.pl. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ Drzewo genealogiczne Rodu Janotów Bzowskich – linia drogińska (przedstawia potomków rodu urodzonych do 1945 roku). mnpe.pl. [dostęp 27 lipca 2020].\n↑ Hanna Kunachowicz: Krzysiek – pilot poduszkowca. Moja konkurentka Iryda. Krzysztof Kunachowicz we wspomnieniach Hanny Kunachowicz. nakolannik.pl. [dostęp 28 lipca 2020].\n↑ Samolot szkolny dla armii - trzech kandydatów, wstępne kryteria. dlapilota.pl, 11 września 2010. [dostęp 28 lipca 2020].\n↑ a b c Dom, praca, pasja: Chamonix. cragmagazine.pl, 18 stycznia 2019. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ a b c d Paweł Kunachowicz. odmladzaniestawow.pl. [dostęp 8 sierpnia 2020].\n↑ a b c d Paweł Kunachowicz. Kunachowicz.co. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ a b c Krzysztof Katka: Znikająca rada nadzorcza Amber Gold. Gazeta Wyborcza Trójmiasto, 22 sierpnia 2012. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ Zapis przebiegu posiedzenia komisji. sejm.gov.pl, 8 listopada 2017. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ Przesłuchanie Pawła Kunachowicza byłego członka rady nadzorczej Amber Gold 08.11.2017. YouTube, 8 listopada 2017. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ Kunachowicz przed komisją śledczą: Nie miałem dowodu na nielegalną działalność Amber Gold. rmf24.pl, 8 listopada 2017. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ Paweł Kunachowicz: Współpraca z Amber Gold trwała cztery tygodnie. fakty.interia.pl, 8 listopada 2017. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ Kunachowicz przed komisją śledczą ds. Amber Gold: Ja pana Jacka Cichockiego znałem 30 lat temu, byliśmy razem w harcerstwie. wiadomosci.dziennik.pl, 8 listopada 2017. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ a b Weronika Jarek-Radłowska: Tata z pasją: Paweł Kunachowicz. Baby by Ann, 4 grudnia 2019. [dostęp 7 sierpnia 2020].\n↑ O nas. gugafood.pl. [dostęp 8 sierpnia 2020].\n↑ Agnieszka Fijałkowska: Guga Sweet. Nowa kawiarnia Beaty Sadowskiej w Gdańsku. gdansk.naszemiasto.pl, 6 kwietnia 2017. [dostęp 8 sierpnia 2020].\n↑ a b c d e f Adam Klein: Beata Sadowska i Paweł Kunachowicz. bieganie.pl, 9 grudnia 2018. [dostęp 8 sierpnia 2020].\n↑ a b c Paweł Kunachowicz. biegnijwarszawo.pl. [dostęp 8 sierpnia 2020].\n↑ a b c d Paweł Kunachowicz. guidescompany.com. [dostęp 8 sierpnia 2020].\n↑ Beata Biały: Beata Sadowska i Paweł Kunachowicz: Wolniej, kochanie. styl.pl, 17 listopada 2017. [dostęp 8 sierpnia 2020].\nOstatnio edytowano 28 sie 2020 o 17:31\nTę stronę ostatnio edytowano 28 sie 2020, 17:31.


„Mądre myślenie, to zdrowe jedzenie” | Starosadeckie.info\n„Mądre myślenie, to zdrowe jedzenie”\nOpublikowano: Kwiecień 11, 2018 o 7:18 am / przez Admin / komentarze (0)\nPod takim hasłem, 10 kwietnia w Szkole Podstawowej im. Mieczysława Wieczorka w Olszanie odbyło się spotkanie z dietetykiem panem Mateuszem Klimkiem. Głównym organizatorem wykładu było Stowarzyszenie „Dolina Dunajca”, natomiast zajęcia były współfinansowane przez Starostwo Powiatowe w Nowym Sączu.\nW spotkaniu wzięły udział klasy IV-VII, ale utworzono dwie grupy. W pierwszej grupie uczestniczyły klasy IV-VI, a w drugiej klasa VII. Przez półtorej godziny prowadzący poruszał tematykę związaną z prawidłowym odżywianiem. Użycie tablicy interaktywnej bardzo ułatwiło uczniom przypomnienie wiadomości poruszanych na lekcjach przyrody, jak również podczas pogadanek na lekcjach wychowawczych oraz pomogło przyswoić nowe informacje kluczowe dla zdrowia. Pan Klimek przedstawiał obrazowo różnorodność produktów jakie powinno się spożywać, zachęcał do aktywności ruchowej, przestrzegał przed jedzeniem zbyt dużej ilości słodyczy oraz soli. Ponadto pan Mateusz stworzył wraz z grupą idealny jadłospis oraz obalił kilka mitów żywieniowych. W trakcie zajęć prowadzący wykonywał z uczniami ćwiczenia interaktywne oraz zachęcał do udziału w dyskusji. Wszyscy uczniowie byli bardzo aktywni, co dowodzi że takie spotkania są konieczne. Szkoła bardzo często bierze udział akcjach prozdrowotnych promujących zdrowy styl życia, które uczą dzieci prawidłowych nawyków żywieniowych, bo przecież „ w zdrowym ciele- zdrowy duch”.


Kategorie - związki str. 5 - Charaktery - portal psychologiczny\nTeksty z tagiem: związki str. 5\nRozkosz ma głos\nOn pragnie, by partnerka głośno okazywała, że jest jej z nim przyjemnie. Ona lubi kochać się w ciszy. Czy cichy seks to nieudany seks?\nCo się dzieje, gdy ona zarabia więcej niż on? Takim parom przyglądają się Maria Król-Fijewska i Piotr Fijewski.\nZdrada w żałobie\nDlaczego partner zdradził? Czy to możliwe, że powodem tego może być strata, jaka go spotkała – czyjaś śmierć, utrata pracy albo żal za młodością, która mija? Jak zauważają terapeuci, zdrada może być maniakalną ucieczką, pozwalającą nie doświadczać tej straty.\nSą dwie przyjemności, które można mieć szybko w życiu: narkotyki i seks. Z tym że seks, w przeciwieństwie do narkotyków, nie oszukuje nas, jeśli my go nie oszukujemy. Może dawać nam frajdę do końca naszych dni - mówi Wiesław Sokoluk.\nrys. Bogna Otto-Węgrzyn


Kokon niemowlęcy - spokojny sen dla maluszka - Tissu\nKokon niemowlęcy – spokojny sen dla maluszka\nGadżety pomagające maluszkowi spać długim, spokojnym, niczym nie przerywanym snem, stopniowo zyskują na popularności. Dlatego też tak wiele marek decyduje się na stworzenie swojej propozycji tego praktycznego gadżetu, który pokochali rodzice i opiekunowie noworodków.\nNie ma na świecie słodszego widoku niż spokojnie śpiące dziecko. Może ono jednak odpoczywać w efektywny sposób jedynie wtedy, kiedy czuje się bezpieczne. W tym zdecydowanie może pomóc kokon. Zalety tego akcesorium oraz materiały, z jakiego może być ono wykonane, poznasz w tym artykule.\nZalety kokonu niemowlęcego\nDzięki kokonowi niemowlęcemu dziecko śpi długo i spokojnie. Czuje się przyjemnie otulone, a zarazem bezpieczne i zaopiekowane. Wykonany z przyjemnych w dotyku materiałów gadżet, towarzyszy maluszkowi w czasie jego trudnej podróży przez pierwsze miesiące życia. Kokon niemowlęcy w zestawie nadaje się idealnie jako element wystroju pokoju dziecka, a także dopełnienie pościeli maluszka.\nTo także doskonały reduktor ruchów dla dziecka — nie musisz obawiać się o to, że malec wypadnie z łóżeczka lub obróci się w niekontrolowany sposób.\nGdy malec zacznie samodzielnie siadać, kokon może mu służyć za bezpieczne podparcie i ochronę przed bolesnym upadkiem. Czasem starsze dzieci używają go także jako poduszki. Kokon niemowlęcy sprawdzi się także jako przenośny leżaczek. Każde z tych zastosowań jest uwarunkowane uniwersalnością tego elementu dziecięcej wyprawki.\nNa co zwrócić uwagę przy wyborze kokonu niemowlęcego?\nNajważniejszym elementem kokonu dziecięcego jest materiał, z którego została wykonana wierzchnia warstwa akcesorium. Wybór kokonu niemowlęcego jest uwarunkowany tym, jakie tkaniny preferuje maluszek. Czasem wysoko wrażliwe dzieci nie tolerują zbyt sztywnej, porowatej tkaniny, zatem idealny dla nich będzie bawełniany kokon lub ten z powłoką minky.\nDobrze, aby wypełnienie kokonu było hipoalergiczne oraz łatwe w konserwacji. Najlepiej, by szybko wysychało po praniu w pralce. Bardzo ważne jest również, żeby nie zbijało się ono w grudki i było maksymalnie komfortowe w użytkowaniu dla wymagającego bobasa.\nBardzo ważny jest także certyfikat Oeko Tex — rzeczy oznaczone tym certyfikatem są zawsze w 100% bezpieczne dla dziecka. Dla wielu rodziców istotną cechą jest także kolor kokonu — dzięki temu można go łatwo dopasować do reszty pościeli.\nSpecjaliści o kokonie niemowlęcym\nZdaniem specjalistów z dziedziny położnictwa i neonatologii, kokon niemowlęcy jest czymś, co może zapewnić maluszkowi namiastkę tego, co czuł, przebywając w brzuchu mamy. Niewielka przestrzeń, ciepło i miękki, miły w dotyku materiał- to idealne warunki do tego, by malec czuł się bezpiecznie.\nOprócz materiału, z którego został wykonany kokon, należy brać pod uwagę także jego wielkość. Musi on być dopasowany do łóżeczka, jednak dobrze, aby pozostała niewielka przestrzeń z dwóch stron, gdyby maluszek się wiercił — przy kilkumiesięcznych dzieciach to dość częste.\nKażdy kokon zapewnia komfortową przestrzeń dla dziecka, wpływając kojąco na jego układ nerwowy, który musi radzić sobie z bardzo wieloma bodźcami. Możliwość przebywania w przestrzeni przypominającej wnętrze brzucha mamy, to dla niemowlaka prawdziwe ukojenie.\nKonserwacja kokonu niemowlęcego\nDbanie o higieniczne warunki dla niemowlaka, to jeden z priorytetów rodziców. Dlatego też w przypadku wyposażenia dziecięcego łóżeczka warto zadbać o to, by można było je w miarę często czyścić. Zwykle każdy element powinien dać się wyprać w ok. 40 stopniach C. Podobnie jest w przypadku kokonu — jego pokrowiec, a także wypełnienie, zwykle można prać w pralce. Dzięki temu wewnątrz materacyka nie rozwijają się groźne dla zdrowia drobnoustroje.\nWybierając kokon niemowlęcy, możesz zdecydować się na model z regulacją wysokości — a nuż maluszek na tyle polubi przebywanie w nim, że zechce odpoczywać w nim odrobinę dłużej. Możesz zakupić także model dwustronny i w razie potrzeby zmienić wzór, aby dziecku nie znudziła się monotonna przestrzeń.\nBywa, że dzieci chcą spać w kokonie nawet do 8 miesiąca życia. To nic złego. Warto umożliwić maluchowi jak najdłuższe przebywanie w przestrzeni, która sprawia, że czuje się komfortowo.


Mur raz jeszcze (poznam) - Dla nieśmiałych i samotnych - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nabraxas96 06.09.18, 02:18\nOdświeżam stary, lecz aktualny wpis (może teraz nawet bardziej aktualny?), który zamieściłem przed około miesiącem. Mam nadzieję, że tym razem ktoś, coś, choć niewiele...\nWitajcie. Piszę ten post w rocznicę odejścia pewnej ważnej dla mnie osoby. Paradoksalnie, na przekór chciałbym tego właśnie dnia rozpocząć pewien nowy rozdział w swoim życiu. Nie wiem jeszcze w jaki sposób i czy to forum jest dobrym miejscem. Pisałem już w wielu miejscach, jednak zazwyczaj spotykałem się z obojętnością. O ile w ciągu dnia samotność i ''demony'' nie dokuczają tak bardzo, bo można się czymś zająć, można gdzieś pójść, to wieczorami staje się przed tą samą czarną plamą Pustki. Dlatego chciałbym poznać...kogoś.\nMam 22 lata. Pochodzę z Niemiec, a los posłał mnie do malowniczego miasta na południu Polski. Obecnie rezyduję na ranczu. Świeże powietrze, zieleń, cisza, spokój. Pomagam swoim dziadkom w gospodarstwie, często wyjeżdżam do Krakowa na próby mojego zespołu (gram na perkusji i jestem tzw. ''liderem'', obecnie próbuję poukładać wszystko w całość i chyba nawet z ''drobną pomocą przyjaciół'' się uda). Jestem samoukiem. Samodzielnie zdobywam wiedzę, zbieram rzeczy bardziej lub mniej mądre i próbuję ułożyć z nich coś sensownego. Literatura, historia, nauki społeczne, kinematografia, dziennikarstwo. Sam staram się pisać regularnie; opowiadania, bajki, mini-powieści, eseje. Większość z nich trafia do szuflady czekając na ''swój czas'', chociaż kilka pozycji udało mi się wydać i wypłynęły na światło dzienne.\nJednymi z moich największych problemów są pewne traumatyczne wydarzenia, które wpłynęły na moje aktualne życie. Starałem się z nimi radzić, ale na dłuższą metę stanowi to ciężar, który trudno utrzymać. Korzystałem z rad i pomocy ''specjalistów'', ale z miernym skutkiem. Za każdym razem wracałem do punktu wyjścia. Odmienne postrzeganie świata i ludzi, niemożność dogadania się z nimi (oprócz pewnych jednostek, podobnych z podobnymi historiami), specyficzne poglądy i zainteresowania, naiwność, przywiązywanie się do osób, od których należałoby się jak najszybciej odwiązać. To tylko kilka cegiełek w murze.\nByć może się rozczaruję, ale chciałbym... chciałbym odnaleźć na tym forum osobę o podobnej wrażliwości, problemach, abyśmy mogli nawzajem sobie pomóc, stworzyć ''niewidzialne połączenie'', które przeistoczy się w połączenie widzialne, ''dwuosobowe sprzysiężenie przeciw całemu światu''. Po pewnym czasie człowiek rozumie, że zbyt długo żył własnymi brudami, egoizmami i zbyt wiele czasu spędził na rozdrapywaniu własnych ran. Chcę to zmienić. Chcę komuś służyć. Chcę być dla kogoś. Ze swojej strony mogę zapewnić, że potrafię słuchać i BYĆ. Bardzo lubię wieczorne rozmowy telefoniczne. Ponoć mam radiowy głos, więc jeśli lubisz niskie głosy, to możemy się dogadać Z chęcią wysłucham Cię, porozmawiam o mitycznym ''wszystkim'' i ''niczym'', a być może uda nam się spotkać gdzieś w połowie tej drogi. Bardzo bym tego chciał. Miłująca dobroć, współczucie, radość i spokój...\nJeśli ktoś czułby potrzebę nawiązania kontaktu z długowłosym młodzieńcem, ''poetą'', perkusistą, rolnikiem, przyszłym radiowcem ( ) to zapraszam. Najlepiej będzie napisać do mnie na Gadu: 47203819 albo mailowo: jeanw@onet.pl lub na priv . Raczej nie gryzę, no chyba że ktoś się bardzo bardzo postara\n11.11.19, 21:39 Dowcip na dziś. (242) tapatik\n09.11.19, 01:39 Moje doświadczenia z portalu randkowego (273) tomekzgor\n05.11.19, 09:11 Osoby samotne 50+??? (138) jak-ja\n03.11.19, 22:44 idzie zima (27) po-ranna-kawa\nkobiety to wytrawni łowcy\nPlakat w Gazecie Wyborczej\nPrezeden i Prezes Kaczyńscy przestali interesowac\nMAKABRA tutaj tak nie jest, to wiem\nABW zatrzymała prezydenta Gorzowa\nI znów ten Banaś, dzień bez Banasia dniem straco-


„Jedziemy do POLSKI do JAROSŁAWIA" - JAROSŁAW miasto olśnień - Oficjalny Serwis Miejski\nMój życiorys to kręta i wyboista droga ku wolności poprzez głód, chłód i cierpienie i tęsknotę.\nKto tego nie przeżył trudno mu jest zrozumieć ile wysiłku i trudu potrzeba by przeżyć to.....\nNazywam się Władysława Kondracka, jestem córką Szczepana i Katarzyny Grębowiec, urodziłam się 25.03.1925 r. w Przyszowie koło Stalowej Woli, gdzie mieszkałam wraz rodzicami i swoim rodzeństwem do 1934 r. W ramach przesiedlań i zagospodarowania ziem wschodnich przeprowadziliśmy się całą rodziną do osady - kolonii Julianka, pow. Toporów woj. Tarnopol, tam też ukończyłam szkołę podstawową.\n10 lutego 1940 roku nad ranem obudzili nas mundurowi żołnierze rosyjscy, dostaliśmy nakaz spakowania niezbędnych rzeczy w ciągu tylko 1 godz. Załadowani na sanie rozpoczęliśmy wędrówkę naszego zesłania w głąb Rosji do miejscowości Tojma w woj. Archangielsk.\nPierwszym odcinkiem zesłania na Sybir była miejscowość Kotłas. Zapędzono nas po kilkadziesiąt osób w wagonie do pociągu towarowego i w tych nieludzkich warunkach podróżowaliśmy ok. 3 tygodni. W Kotłasie przetransportowano nas na końskie podwody /transport konny / i zamarzniętą rzeką Dwiną przewieziono nas aż pod Archangielsk m. Tojma, co trwało też około 2 tygodni. Na miejscu zakwaterowano nas w barakach gdzie były prycze tylko z desek po dwóch stronach, jak w obozach. Zakwaterowywano średnio po 10 rodzin w jednym baraku. Warunki były niegodne człowieka, do tego panował głód - brak pitnej wody, mnóstwo pluskiew i innego robactwa. Pracowaliśmy w lesie, niezależnie od warunków pogodowych przy wycince, korowaniu i spławianiu drewna rzeką Dwiną w głąb Rosji.\nW czasie tworzenia Armii Polskiej przez gen. Andersa, po wybuchu wojny niemiecko-rosyjskiej, mój ojciec zgłosił się jako ochotnik do Armii i opuścił naszą 7 osobowa rodzinę. Niestety nigdy już nie zobaczyliśmy naszego ojca. W lipcu 1942 r otrzymaliśmy jeszcze ostatni list od ojca, by do niego dołączyć transportem wojskowym w ramach łączenia rodzin. Szczęście nam dopisało, ale kosztowało to ogromnego poświęcenia i ogromnego trudu naszej mamy (macochy) by wywieźć nas z Sybiru do Taszkientu. Cała stacja kolejowa w Taszkiencie była oblężona przez polskie rodziny będące w takiej samej sytuacji co my. Usiłowaliśmy kupić tam bilety do miejscowości, w której stacjonował ojciec, ale niestety nie udało nam się. Rano ku naszemu zdziwieniu i ogromnej panice, podjechały rosyjskie podwody i wszystkich Polaków siłą zabrano do kołchozów, gdzie nakazano nam pracować przy zbiorze bawełny, za którą dostawaliśmy 10 dkg mąki dziennie jako zapłatę. Panował tam straszny głód, zupy gotowaliśmy z kory drzew, albo z łupin ziemniaków. Pewnej nocy uciekliśmy z kołchozu i po dwóch dniach tułaczki dotarliśmy do jakiejś stacji kolejowej. Tam okazało się, że nie można było wejść na teren stacji, bo wejścia pilnowali uzbrojeni wartownicy. Niemniej jednak szczęśliwie na stację wjechał pociąg z Wojskiem Polskim jadący do Dżalalabadu (Dżałał-Abadu) i mojej mamie udało się znaleźć dziurę w ogrodzeniu i dotrzeć do komendanta pociągu, który po usilnych prośbach i pokazaniu listu od ojca, zabrał nas do Dżalalabadu, gdzie stacjonowała V Dywizja. Po tej ciężkiej i trudnej tułaczce trafiliśmy pod opiekę XIII Pułku, który stacjonował w Błagomieszczance. Tam dowiedzieliśmy się, że ojciec wyjechał pierwszym transportem, gdzie wybuchła epidemia czerwonki i ojciec zmarł, jest pochowany w Kazachstanie. Po kilkudziesięciu latach odnalazłam miejsce pochówku mojego ojca - adres, nr. grobu . We wrześniu 1942 roku dotarliśmy do Krasnowodzka, skąd barkami przewieziono nas do Pahlewi . Po odbytej kwarantannie przeniesiono nas do Teheranu, a po miesiącu przez góry AHwaz przewieziono nas do Karaczi (Karachi), skąd dalej przez Zatokę Perską popłynęliśmy do Mombasy w Afryce. Z Teheranu wyjechałam 28.05.1943 w kierunku Ugandy, po dwudniowej podróży pociągiem znaleźliśmy się nad Nilem, a po następnych 2 dniach podróży Nilem w barkach znalazłam się w Ugandzie w miejscowości Masindi. Tu mieszkałam wraz z rodziną w murzyńskich szałasach specjalnie dla nas wybudowanych, gdzie często można było spotkać węże rożnego gatunku. Tam też rozpoczęłam naukę w szkole średniej, której nie ukończyłam ponieważ w 1943 roku zgłosiłam akces do Wojska Polskiego w Anglii - do Ochotniczej Kobiecej Służby Lotnictwa.\nTak oto wkroczyłam w nowy rozdział mojego życiorysu, opuściłam rodzinę i wraz z innym dziewczynami pojechałam do Anglii. Droga wiodła Nilem do Mombasy, a tam wraz z żołnierzami różnej narodowości zaokrętowano na bardzo duży statek "Jile de France" /mówiono nam, że wszystkich nas było ok. 10 tys./ i przez Durban - wokół Afryki -po 45 dniach dopłynęliśmy do Anglii do portu Retkarn. Podróż statkiem nie należała do przyjemnych, a wręcz przeciwnie, to były 45 dni w koszmarnych warunkach, o których chce się zapomnieć do końca życia.\nJako żołnierz RAF-u zostałam skierowana na 3-miesięczne przeszkolenie wojskowe oraz kurs jęz. angielskiego. Po ukończeniu kursu i po zdaniu egzaminu z bardzo dobrym wynikiem zostałam przydzielona do Służby we Wstępnym Ośrodku Szkolenia Pilotażu w Hucknall koło Nottingham, gdzie byłam w stałej gotowości bojowej do wypełniania obowiązków określonych w/g dziennika rozkazu przy obsłudze lotniska Dywizjonu 300. Obsługę naziemną sprawowały WAAF-ki (Women's Auxilliary Air Force), które były swoistym zapleczem pomocniczym dla RAF-u jako Pomocnicza Lotnicza Służba Kobiet (PLSK). W skład bazy w Hucknall Royal Air Force (RAF) wchodziło; lotnisko, hangary, szpital, kuchnia i w/g aktualnych potrzeb np. hotele. Polskie WAAF-ki były przydzielane do pracy z angielskimi dziewczętami by nabierały praktyki w posługiwaniu się jęz. angielskim. Tam poznałam swojego męża Stanisława Kondrackiego, który był radiotelegrafistą Dywizjonu 300. Był wspaniałym człowiekiem, pięknie śpiewał, wspaniale tańczył i był pełen nadziei i tęsknoty w sercu za rodziną, za Polską tak, jak ja. Znajomość ta przerodziła się w prawdziwą miłość, a owocem tej miłości były narodziny syna Ryszarda Jerzego w 1946 r. w Workshop w Hrabstwie Nottinghamshire.\nPo zakończeniu wojny informacje jakie do nas docierały były niezbyt optymistyczne, dochodziły nas głosy, że Polska w ruinie pod okupacją rosyjską, dlatego kiedy mieliśmy możliwość wyboru wyjazdu do Ameryki, Kanady, Australii czy też pozostać w Anglii to postanowiliśmy wyjechać do Australii. Oboje z mężem nie mieliśmy kontaktu z naszymi rodzinami (mąż od 8 lat był bez jakichkolwiek wiadomości) Przed samym wyjazdem do Australii, mąż otrzymał informacje o pobycie swoich rodziców w Jarosławiu.\nPo otrzymaniu tej radosnej wiadomości, decyzja mogła być tylko jedna - "jedziemy do POLSKI do JAROSŁAWIA". W czerwcu 1947 r. przyjechaliśmy do Jarosławia. Tutaj początki również były bardzo trudne dla nas i bardzo przykre. Pracownicy Służby Bezpieczeństwa sugerowali powrót do Anglii i pracę szpiegowską na rzecz ówczesnych władz Ludowej Polski. Kiedy mąż nie wyraził zgody na współpracę zaczęły się prowokacje, były ogromne trudności ze znalezieniem pracy, ale nie zraziło to nas tak bardzo, bo Jarosław był końcem naszej tułaczki.Tu był nasz dom, tu mieliśmy siebie, rodzinę i pomimo, że żyliśmy skromnie, a czasem nawet bardzo skromnie, to byliśmy szczęśliwi, że nie musiałam gotować zupy z kory drzew czy z łupin ziemniaków, a skórka z chleba jest święta na co dzień po dziś dzień.\nW 1991 roku zostałam odznaczona Krzyżem Czynu Bojowego na Zachodzie od ówczesnego prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a w 2001r zostałam awansowana na stopień oficerski - podporucznika w stanie rezerwy.


Rynek nieruchomości - http://sztuka.pisz.pl/\nDodane: 27-10-2015 08:58\nJeśli chcesz sprzedać mieszkanie, ale kompletnie nie wiesz jak je wycenić - warto skorzystać z pomocy profesjonalnego rzeczoznawcy. Dlaczego mówię o rzeczoznawcy, a nie o biurze nieruchomości? W biurach nieruchomości wyceny niestety...często odbywają się "na oko", a obecnie agentem nieruchomości może zostać praktycznie każdy - czyli osoba bez doświadczenia w tym zawodzie. Jednak przestrzegam przed generalizowaniem - na rynku działałają dobre agencje, które współpracują z rzeczoznawcami, i którym naprawdę zależy na tym, by Twoje mieszkanie sprzedało się po korzystnej cenie. Zasadniczo - nie warto na własną rękę podejmować się oszacowania wartości swojego mieszkania.\nCzęści do wymiany w Twoim aucieEko kosmetyki są na topieJak doczyścić dywan?Druk i poligrafia w służbie lokalnym firmomOto Jak zatrudnić adwokata (i Jak Możesz To Skopiować)Jak maszyny budowlane ułatwiają życieCo warto wiedzieć o energetyce słonecznej?Good condition of your car - start with engineCzy można przeżyć dachowanie lub wypadek w niedzielę nie handlową?Ogrzewanie na podczerwieńOgólnie o stomatologii5,5 Internautów Już Wie Jak bhp. A Ty?Kiedy warto udać się po pomoc do psychoterapeutyWirtualne, czy tradycyjne?Czemu warto korzystać z usług domów opieki?O czym warto pamiętać dbając o samochód?O jednorazowej odzieży medycznejDocieplenie - kilka faktówJakie plany na urlop? Może Hiszpania?Sprawy prawneTrend na meble drewniane i drewno we wnętrzachO praniu dywanówTekst o podatkachZ wizyta u weterynarzaO kwestiach podatkowychO pompachSamodzielnie, czy lepiej zatrudnić firmę?Dbaj o skórę, naturalnieDlaczego urlop życia warto spędzić w Andaluzji?Sprzątaj!