Wysłany: Pon 22:00, 29 Cze 2009 Temat postu:\nHej wszystkim! Fajnie,że jest nas coraz więcej. Tak, masz rację Niko, ja również marzyłam o odpoczynku, ciszy i spokoju w domu- mam 4 synów,więc nie było ani łatwo , ani cicho czy sokojnie.Właściwie ciągle cos się działo.Jak zaczęli się rozjeżdżac po świecie - myślałam,że nareszcie będzie spokój. Teraz jednak tej ciszy i spokoju chyba jest za dużo. Nie nudze się, ( a może trochę) ale ciągle czegoś brakuje. A najbardziej chyba rozmów, z mężem są to rozmowy banalne.Co kupic, co na obiad itp. Już pisałam,że na nk piszę z moimi dawnymi sympatiami i z nimi, pomimo nie widzenia się od 40 lat, lepiej się rozmawia . Mieszkam w małym mieście, w którym nic się nie dzieje, a pochodze z Wrocławia i bardzo tęsknię za tym miastem. Gdybym miała możliwośc wróciłabym bez zastanowienia.\nNAJWAŻNIEJSZE,ZE JUTRO PRZYJEŻDŻAJĄ MOI SYNOWIE!! Pozdrawiam\nWysłany: Wto 14:42, 30 Cze 2009 Temat postu:\nwitam witam wszystkich ciepło oczywiście\nNajpierw o innych:\nDomyślam się czemu panowie nie szczególnie garną się jak i niektóre panie również do pisania na forum; mi również zajęło to sporo czasu zanim się przełamałam. Myślę,że dopóki można w samotności wytrzymać (niektórzy) bez dzielenia się swoimi potrzebami z innymi to wszyscy wyją po cichutku sami. Dopiero jak człowiek przejdzie pewne granice pisanie jest możliwe. W moim przypadku (a myślę,że nie tylko) podstawową rolę odgrywał strach przed rozpoznaniem przez znajomych i naśmiewaniem się ze mnie. hehe... ale ja już nie mam znajomych ..... i tego problemu, więc...... mogę mieć nowych !!!!!!!!!!!!!!!!!! rzecz jasna znajomych!\nA po za tym chyba bałam się wydać z siebie głos, ten głos z głębi ten mój , prawdziwy to jak pierwszy krzyk dziecka po narodzeniu bałam się że będzie tak głośny, że wszystko co napiszę zostanie zmiażdżone retoryką postowiczów i w pięty mi pójdzie. Myślę, że sporo osób czyta ale nie bierze udziału - są anonimowi - choć połączeni z tym (lub innym) forum.\nDla Azy: Powiedz mi, czy naprawdę wystarczają Ci rozmowy na spacerze z psem czy w parku? Czy nie budzi się w Tobie pragnienie mocniejszych więzi nie chodzi mi od razu o miłość czy przyjaźń choć i o to również ale myślę tu o wymianie "wnętrz" z tym czy tą drugą stroną.\nGdy człowiek jest sam jak ja staje się z czasem jak woda w kałuży stojąca zamulona - (jak ja) - i budzi się takie pragnienie świeżości ,wiatru, pędu i tylko kontakt, mocny kontakt z drugim człowiekiem może to dać, bo wyczerpały się już wypaliły talenty do samotworzenia świata a znacie to powiedzenie "człowiek to świat człowieka"\nok kończę bo zabrnęłam , jednak forum to nie to samo co rozmowa, ale obiecuję,że jak już się wykrzyczę będę grzeczniejsza\nWysłany: Wto 15:15, 30 Cze 2009 Temat postu:\nJak widzę krąg się poszerza, szkoda tylko, że mężczyzni faktycznie nie dopisują. Problem samotności dotyczy obie płcie i to nie ulega wątpliwości, tylko mężczyźni inaczej ją znoszą.\nA jak to jest u mężczyzn p. Tadeuszu?\nWitam miło! Samotność nie jedno ma imię.\nJa mam dwie b. miłe kolezanki.To włąśnie z nimi chodzę na spacery,,pocieszam w trudnych chwilach,,radzę.,jak znam odpowiedż i śmiejemy się razem. Można rzec ,ze jest dobrze.Mieszkam na małym osiedlu,,spotykam wiele "zagubinych" ludzi ,zwłąszcza starszych.Zastanawiam się co można by zrobić aby żyło się weselej.Wydaje mi się, że gro ludzi samotnie spędza swoje zycie.Pytanie,dlaczego?????Pozdrawiam.\nWysłany: Wto 21:56, 30 Cze 2009 Temat postu:\nWitaj Azo oraz wszyscy pozostałi, wydaje mi się,że ludzie wolą spędzać samotnie czas, właśnie ze strachu,że powierzając innym swoją samotnośc, problemy czy kłopoty narażą się na śmieszność albo zostaną "oplotkowani na całego".Ja podobnie jak Nika nie opowiadam nikomu o sobie, wolę w samotności "rozmawiać ze sobą". Nie umiem mówić o sobie , bo myślę,że dana osoba słucha przez grzecznośc i "jednym uchem wpuszcza a drugim wypuszcza". Podziwiam osoby, które bez problemu potrafią opowiedzieć wszystko co dzieje się w ich domach ,obgadać męża, dzieci itp.niekiedy łacznie ze sprawami bardzo intmnymi.A może to ze mną jest coś nie tak?\nWysłany: Wto 22:24, 30 Cze 2009 Temat postu:\nOlgo na pewno z tobą wszystko jest w porządku, po prostu są ludzie o różnym stopniu wrażliwości, A z tym pozornym słuchaniem masz rację, a po za tym zetknęłam się w swoim otoczeniu ze specyficznym rodzajem słuchania polegającym na akceptacji i aprobacie wszystkiego co mówię ale... potem okazuje się,że zostało to wykorzystane do wyciągnięcia informacji ode mnie i za plecami zostałam nieźle obsmarowana. Tak,że teraz bardzo uważam na to co mówię pewnym osobom.\nWysłany: Wto 22:31, 30 Cze 2009 Temat postu:\nPowinnam dużo wcześniej nauczyć się ostrożności w tym temacie, ale chyba za mało dostało mi się wtedy albo już zapomniałam ; w młodości miałam taki przypadek : pisałam pamiętnik miałam naście lat i pracowałam jako goniec, w pracy jak i po za nią miałam koleżankę, pamiętnik trzymałam w zamkniętej szufladzie biurka jak byłam w biurze gdyż często coś dopisywałam otóż gdy wychodziłam na papierosa moja serdeczna koleżanka wyjmowała ów pamiętnik i czytała go na forum jako niezły żart, byłam naiwna lub niewinna jak kto woli było to coś niewyobrażalnego dla mnie a dowiedziałam się o tym od innej dziewczyny z tego pokoju która nie bardzo zgadzała się z takim postępowaniem tej mojej "przyjaciółki"\nWysłany: Wto 22:34, 30 Cze 2009 Temat postu:\nMam nadzieję,że wasza samotność nie ma podłoża w takich różnych smutnych zdarzeniach,\nCzemu jesteście samotni jak to się stało jak do tego doszło, potraficie to zbadać w sobie dotrzeć do tych korzeni samotności?\nWysłany: Wto 22:38, 30 Cze 2009 Temat postu:\nJa zaczęłam pisać o moich początkach ii przyczynach samotności co prawda jeszcze nie skończyłam opowieści ale jestem ciekawa jak jest z wami?\nU mnie można by w skrócie powiedzieć, że ludzie których ja pragnęłam bliżej poznać stronili ode mnie a ci co garnęli się do mnie odstręczali mnie od siebie jak to często w życiu bywa.\nWysłany: Wto 22:43, 30 Cze 2009 Temat postu:\nOj nikt nie chce ze mną gadać , może już śpicie a ja właśnie zaczynam w mojej pracowni trudno biorę się w takim razie za pracę do miłego...papa\nWysłany: Śro 6:59, 01 Lip 2009 Temat postu:\nWitam o poranku! Posyłąm uśmiech. Jakby nie spojrzeć na temat samotnośći to zawsze jest nie tak.Myślę,ze czasami ją lubimy , a czasami mamy jej dość. Może trzeba otworzyć nasze serca na inne osoby.Boimy się mówić o problemach ale one zawsze są.Dlatego tutaj możemy sobie..pozwolić na chwilę .prawdy.Sądzę, ze to pomaga..Jesteście wspaniali..i już czuję się lepiej pozdrawiam,pa\nWysłany: Śro 8:27, 01 Lip 2009 Temat postu:\nDzień dobry wszystkim!!! Zapowiada się piękny słoneczny dzień, tak bardzo chciałabym pojechać z moją kocinką do lasu na grzyby.... ale niestety muszę czekać na kasiorkę szkoda znów może się rozpadać.\nco prawda to prawda jak człowiek się wygada na sercu lżej, a że: jak tama się otworzyła to płynie szerokim strumieniem i za mało mi jednego fora (wciąż bym teraz rozmawiała) na pewnym forum znalazłam śmieszną zabawę która ubawiła mnie do łez może i wy się pośmiejecie lub pobawicie; a zabawa polega na słownych przeplatankach. Nazywa się i ty możesz zniszczyć moje marzenia i polega na tym,że jedna osoba pisze jakieś marzenie a druga jej odpowiada śmiesznie katastroficznie np.\nja piszę: kupiłam sobie samochód\nktoś odpisuje: który rozpadł się po 3 minutach\ni dopisuje: lubię moderatorów forum dla samotnych...\nktoś inny odpisuje: więc zaraz cię zbanują\ni dopisuje: dostałam jacht i wypływam jutro na morza koralowe\nNika, podoba mi się ta zabawa, ja w to wchodzę i zaczynam:\n- Uwielbiam wesołe towarzystwo\nWysłany: Czw 8:08, 02 Lip 2009 Temat postu:\nCześć bratnie duszyczki już myślałam że mnie bojkotujecie, za gadatliwość\nDziewczyny i chłopaki udało mi się wczoraj wyskoczyć do lasu na grzyby oj cudnie było trochę się bałam bo jak zwykle byłam sama ale jakoś to było. Kocinka oczywiście była ze mną i po wstępnych strachach w pociągu (hałas) wypuściłam ją po zagłębieniu się w knieje, he he ale nauczona doświadczeniem tym razem na smyczy; ostatnio bez smyczy schowała mi się pod stągiew drewna i byłam zrozpaczona. W akcie desperacji zaczepiłam jakiegoś mena przechodzącego po kilku godzinach i razem rozebraliśmy potężne zwalisko horror w biały dzień, Obie z kotem trzęsłyśmy się z przejęcia.\nAle to marna przeszłość he he tym razem było cudnie kocinka chodziła po mchu i borówkach i jak pies tropiciel wyszukiwała mi grzybki (na ogół leżąc pod krzaczkiem, ale potem się rozkręciła i nie mogłam jej zagonić do domu!! ogółem zebrałam 5!! grzybków he he ale moje słoneczko po powrocie też nie chciało siedzieć w domku tylko wciąż siedząc przy drzwiach prosiła o wyjście - niestety nie te warunki żeby sama wychodziła, zbyt ruchliwe ulice. Po każdym takim wyjściu nasze więzi się zacieśniają a zaufanie wzrasta. Uwielbiam z nią jeździć do lasu i patrzeć jak z zaciekawieniem wędruje w ciszy po pięknym lesie, jest taka piękna i czujna, nosek jej chodzi i oczka ma uśmiechnięte. Najcięższy jest niestety przyjazd w huku pociągów i zgiełku ludzi ale warto dla tych chwil się przemęczyć. W pociągu daje jej słuchawkę (jedną bo druga u mnie) do posłuchania bo u mnie wciąż gra telewizor lub radio i jest przyzwyczajona to ją uspokaja. No cyrk po prostu szkoda że las nie jest bliżej...\nOlga jak tam wizyta synków? :DDD\nDla elżbietki: uwielbiam wesołe towarzystwo.\nz którym pojechałaś na rejs po ciepłych morzach, towarzystwo się spiło i rozbiliście się o rafę koralową; wylądowałaś na bezludnej wyspie gdzie akurat wojsko miało ćwiczenia i żołnierze wzięli cię za UFO bo byłaś nago cała w wodorostach i wylądowałaś w archiwum X na półce a rodzina dostała kondolencje he he\nMój chłopak jest prezydentem...


Tuba Gliwic - Aktualności - Fornalik: Zneutralizowaliśmy siłę Wisły. Setne zwycięstwo w Ekstraklasie\nFornalik: Zneutralizowaliśmy siłę Wisły. Setne zwycięstwo w Ekstraklasie\nW 14. kolejce Lotto Ekstraklasy Piast wygrał z Białą Gwiazdą 2-0. Bramki dla gliwickiego zespołu zdobyli Patryk Dziczek oraz Patryk Sokołowski. - Zagraliśmy, jeśli nie dobre, to bardzo dobre spotkanie. Jedyne co zawiodło, to skuteczność... Bo stworzyliśmy sobie wiele sytuacji do zdobycia gola - powiedział opiekun Niebiesko-Czerwonych.\n- Udało nam się zneutralizować siłę Wisły, która zdobywa w tym sezonie najwięcej bramek w lidze. Ich siła ofensywna jest duża, ograniczyliśmy ich poczynania i graliśmy z rozmachem. Tworzyliśmy okazje, ale zabrakło jedynie skuteczności. Gratuluję zespołowi postawy na boisku - dodał.\nW pierwszej częśći gry Piast przeważał i stwarzał sobie dużo sytuacji. Oprócz dobrej gry w ofensywie Niebiesko-Czerwoni dołożyli również skuteczną grę w defensywie. - Gdyby padła bramka na 2-0 to myślę, że byłaby nasza najlepsza połowa w sezonie - stwierdził trener Piasta Gliwice.


Budujemy toskanski dom | Moja Toskania\nHome » Moja Toskania » Budujemy toskanski dom\nPosted by Aleksandra Seghi on Mar 10, 2013 in Moja Toskania | 7 comments\nBudujemy toskanski dom\nBudujemy toskanski dom – tak brzmi tytul dzisiejszego konkursu.\nNagroda jest dosc nietypowa, bo chodzi o dom… niestety nie prawdziwy, ale z puzzli,\nzakupionych we Florencji. Mozna wiec ulozyc z nich wspanialy, toskanski widoczek, z wiejskim domem w glownej roli.\nw komentarzach dokonczcie takie oto zdanie:\nByl sobie dom….\nOczywiscie mozecie rozwinac fantazje i rozpisac sie na wiecej niz jedno zdanie. Pragne podkreslic, ze nie chodzi o ten konkretny dom z puzzli.\nNajciekawsza wypowiedz zostanie nagrodzona w/w puzzlami 🙂\nW jury zasiadzie Kasia i Emanuele Liaci, wlasciciele szkoly jezyka wloskiego w Warszawie 🙂\nNa odpowiedzi czekam do wtorku, do godziny 23.59.\nOgloszenie wynikow w piatek 🙂\nMazena\t10 marca 2013\nDag\t11 marca 2013\nByl sobie dom , przed ktorym otwieraly sie wzgorza Lukki a slonce wkradalo sie don przez polokragle ,zdobione starym kamieniem okna . Ten dom juz niedlugo bedzie moj – wyszeptala zamyslona i rozmarzona Dag trzymajac w dloniach cieplutkie ,poranne cappuccino 🙂\nAleksandra Seghi\t11 marca 2013\nMaria Sieniuć\t12 marca 2013\nBył sobie dom, mały kamienny,sprawiał wrażenie, jakby wyrastał z jednego z wielu wzgórz w dolinie Val D’orcia.\nOtoczony szpalerem wysmukłych cyprysów, które niczym strażnicy chroniły jego naturalne , nie skażone współczesną techniką piękno. Jego okna z drewnianymi okiennicami radośnie odbijały światło porannych promieni słońca .\nNa południowym zboczu wzgórza dojrzewały soczyste winogrona a poza nimi rozciągał się gaj srebrzystych drzew oliwnych.\nTen dom oglądam codziennie. Każdego ranka po przebudzeniu kieruję swój wzrok na widok zapierający dech w piersiach i marzę aby któregoś dnia zbiec ścieżką w dół, wprost do mojego wymarzonego domu , uchylić drewniane drzwi i usiąść przy dębowym stole , na którym czeka na mnie wspaniała toskańska pasta! Ten obraz wisi na moim łóżkiem… może kiedyś spełni się mój sen o Toskanii 🙂\nAleksandra Seghi\t12 marca 2013\nMarta\t12 marca 2013\nBył sobie dom.. …bury, ponury, wciśnięty w szereg innych jemu podobnych. Tynk placami odpryskiwał od ścian, jedna z okiennic na piętrze poruszana wiatrem skrzypiała złowieszczo. Ciężkie, drewniane, z okuciami pokrytymi rdzą drzwi prowadziły do wnętrza kryjącego historię dziesiątek pokoleń. Wnętrza pamiętającego radosne krzyki rodzin, zapach pasty w południe, czy poranne espresso. Marzy mi się taki dom, dom z historią, z pozostałościami fresków na sufitach, dom któremu do szczęścia będzie brakowało mnie .\nszymek\t25 kwietnia 2013\nMarzy mi się „toskański dom” w Polsce. Jakieś rady? 🙂


Alkon Historia - ALKON Security\nHistoria zaczyna się 20 lat temu – od ludzi, którzy zauważyli, że w zmieniającej się Polsce brakuje na rynku usługi dla osób, które chcą poprawić swoje bezpieczeństwo oddać je w zaufane ręce.\nDziś Alkon to firma skupiająca ludzi zaangażowanych w zapewnienie bezpieczeństwa innym. Pracujemy blisko Klienta i uważnie słuchamy jego potrzeb. Odpowiadamy na każdy telefon i każdy niepokój naszego Klienta.\nRealizacje usług Alkon wykraczają niejednokrotnie poza standardową ofertę dostępną na rynku. Zatrudniamy ludzi do podstawowych zadań ochronnych jak i specjalistów w branży. Stale współpracujemy z innymi firmami z branży ochrony i agencjami detektywistycznymi na terenie całej Polski. Dlatego w trudnych sytuacjach możemy służyć Klientowi dodatkowym wsparciem.\nObecnie obsługujemy ponad 3000 Klientów wywodzących się z różnych branż i środowisk. Te osoby zaufały nam z powodu naszej pasji do ochrony.\nNaszą wizją jest pozostanie najlepszą Szczecińską firmą w branży ochrony – niekoniecznie największą- choć wzrost i dopracowywanie jakości jest naszym naturalnym kierunkiem. Z tego powodu chętnie zatrudniamy ludzi ze specjalnymi uzdolnieniami i predyspozycjami, naturalnie zmotywowanych do chronienia innych ludzi.\nALKON istnieje od 1993r i należy aktualnie do największych firm zajmujących się ochroną osób i mienia na terenie Szczecina i okolic. Szczecin jest siedzibą i miejscem naszych największych inwestycji. Współpracujemy również z naszymi Klientami na terenie całego kraju i świadczymy pełny zakres usług ochrony. . Pozostajemy firmą polską.\nJesteśmy uczynni. Jesteśmy szybcy… bo jesteśmy kilka ulic dalej.\nochrony obiektów podlegających obowiązkowej ochronie,\nochrony fizycznej stałej,\nprojektowania, instalacji, konserwacji systemów alarmowych,\nmonitorowania systemów alarmowych i interwencji patroli szybkiego reagowania,\nkompleksowego utrzymania czystości w obiektach\nprzewozu i niszczenia dokumentów


Mieszkanie na wynajem - Warszawa - Ursynów - ASH-MW-7294 - 85.50m² - Aston\nWarszawa, Ursynów, Imielin Mieszkanie na wynajem\n44,44 zł/m2 cena: 3 800 zł\nCzteropokojowe mieszkanie na Ursynowie w wysokim standardzie. Dostępne od 1 marca 2020 roku na zasadach najmu okazjonalnego.\nUrsynów- Imielin. Jesteśmy na Ursynowie w rejonie ulic Nowoursynowskiej i Nugat, kilka minut drogi od stacji metra Imielin. Komunikacją miejską są to 2 przystanki autobusowe.\n2. Zobacz jak wygląda mieszkanie.\nMieszkanie jest w budynku z 2004 roku. Budynek z windą.\nW skład wchodzi 4 pokoje rozmieszczone na 2 poziomach.\nDo mieszkania przynależy dość obszerny balkon oraz 8-metrowa piwnica.\nSalon ma ekspozycję na stronę południową z widokiem na patio.\nTeren osiedla zamknięty z całodobową ochroną i pięknie zagospodarowanym patio.\n3. Standard mieszkania.\nMieszkanie jest bardzo ładne i przejemne. Jasne, słoneczne, a latem nie jest gorąco.\nMieszkanie po gruntownym remoncie przeprowadzonym kilka lat temu. Wykończone w wysokim standardzie materiałami wysokiej jakości. Na podłodze jest klasyczny parkiet dębowy oraz terakota.\nKuchnia połączona z jadalnią częściowo oddzielona od salonu. Jest tu zabudowa mebli realizowana na zamówienie. Wyposażenie: markowy sprzęt Agd: płyta indukcyjna, piekarnik, mikrofala, lodówka, zmywarka 60 cm. W łazience i wc podgrzewana podłoga. W dużej sypialni do dyspozycji 2 szafy w zabudowie wnękowej. Dodatkowo garderoba. Mieszkanie umeblowane. Na dole w oknach zamontowane są rolety , zaś na górze plisy.\n4. Gdzie zaparkujesz.\nNa Twoje auto czeka miejsce postojowe usytuowane pod budynkiem. Koszt 200 zł/m-c.\nMieszkanie zlokalizowane w pobliżu ulicy Rosoła. Bardzo dobra lokalizacja dla rodzin ze względu na bliskość szkoły, sklepów oraz usług. Na zakupy możesz wybrać się do sklepów osiedlowych lub też do marketu Lecrerc . Na seans filmowy z rodzina lub znajomymi wybrać się możesz do Multikina. W pobliżu masz też do dyspozycji siłownie i klub fitness. W najbliższym sąsiedztwie do dyspozycji mały Carrefour, żabka, Warus, apteka, kwiaciarnia, warzywniak, fryzjer, salon kosmetyczny.\nKwota najmu 3800 zł+ media( woda, prąd, ogrzewanie).\nKoszt miejsca postojowego 200 zł.\nMieszkanie dostępne od 1 marca 2020 roku.\nSymbol oferty ASH-MW-7294


Pogoda w Bagalkot na tydzień ⇒ Prognoza pogody w Bagalkot na 7 dni <Indie> • Pogoda na najbliższy tydzień - METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Bagalkot na 09 05 - 13 05\nPrognoza pogody w Bagalkot na tydzień\nPogoda w Bagalkot: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Małe zachmurzenie - <= 5 stopni chmur piętra niskiego,\nPogoda w Bagalkot: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Zachmurzenie zmienne - od 1-3 do 6-9 stopni\nPogoda w Bagalkot: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Bagalkot: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie - 7-10 stopni piętra niskiego.


Minister zdrowia: Najbliższe dni pokażą, czy po 17 stycznia będzie poluzowanie - rp.pl\nW najbliższych dniach okaże się, ile nowych zakażeń spowodowały święta i sylwester. Od tego zależy, czy po 17 stycznia będzie można poluzować restrykcje czy – taki wariant też jest rozważany – je zaostrzyć – mówił podczas dzisiejszej konferencji prasowej minister zdrowia Adam Niedzielski.\nPublikacja: 04.01.2021 11:51\nFoto: Adam Niedzielski. Fot. KPRM\nKonferencja była poświęcona przebiegowi szczepień na koronawirusa. Minister Adam Niedzielski nawiązał jednak też do samego lockdownu.\n-Przypomnę, że jesteśmy w sytuacji, kiedy mamy obostrzenia zdefiniowane według tych reguł, które były charakterystyczne dla tzw. etapu odpowiedzialności, poszerzone o zagadnienie związane ze stokami, hotelami i innymi regulacjami – wyjaśniał.\n-Jesteśmy zatem znowu w okresie, który zdecyduje, czy po 17 stycznia będziemy mogli dokonać kroku w kierunku poluzowania czy, jeśli sytuacja się pogorszy, nawet w stronę wariantu obostrzeń, jaki jest przewidywany – mówił minister.\nJak wyjaśniał, sygnały które dostawał na temat przebiegu sylwestra były pozytywne, powitanie Nowego Roku przebiegało wyjątkowo spokojnie. Zaapelował, aby najbliższe dwa tygodnie przestrzegać reżimu sanitarnego narzuconego grudniowym rozporządzeniem rządu.\n-Mam nadzieję, ze widmo trzeciej fali zakażeń koronawirusem nie będzie się materializowało – dodał.\nNa razie rząd planuje ogłosić jeszcze dzisiaj rozporządzenie, które dopuści możliwość przebywania dzieci na świeżym powietrzu w godzinach od 8 do 16 bez opieki dorosłych – zapowiedział Niedzielski.\nCZYTAJ TEŻ: Nowy lockdown: Ozdrowieńcy i zaszczepieni bez kwarantanny


Wybierając montaż urządzeń do produkcji energii solarnej finansowanych leasingiem, mali i średni przedsiębiorcy mogą obniżyć rachunki za prąd, zapewniając jednocześnie swojej firmie zabezpieczenie na wypadek przerw w dostawie energii, ale jednocześnie zyskują przywileje podatkowe. Raty leasingowe można wliczyć w koszty uzyskania przychodu, obniżając podstawę opodatkowania.\nOprócz wymiernych korzyści finansowych dla prosumenta sięganie po prąd z fotowoltaiki przynosi profity globalne, przyczyniając się do wzrostu udziału „zielonej energii” w ogólnej produkcji prądu.\nFotowoltaika w mLeasingu: główne zasady\nGłówne zasady leasingu panel słonecznych w mLeasing:\nwartość fotowoltaiki: do 250 tys. zł\nmoc paneli: do 50 kW\nOferta spółki leasingowej mBanku umożliwia sfinansowanie instalacji fotowoltaicznej kosztującej do 250 tys. zł oraz o mocy do 50 kW. Maksymalny okres leasingu to 6 lat. By zaopatrzyć się w fotowoltaikę w leasingu, wystarczy, że przedsiębiorca wniesie wkład własny na poziomie 10% wartości inwestycji. Decyzja o udzieleniu finansowania jest wydawana przez mLeasing w ciągu jednego dnia.\nZgodnie z szacunkami firmy wybór oferty mLeasing umożliwia obniżenie rachunków za prąd nawet do 70%. Oszczędności mogą równoważyć koszt miesięcznych rat leasingowych. Po zakończeniu umowy panele będą przynosić przedsiębiorstwom czysty zysk.\nLeasing paneli w PKO Leasing i Idea Getin Leasing\nOprócz mLeasingu leasing urządzeń fotowoltaicznych oferują jeszcze PKO Leasing i Idea Getin Leasing.\nPKO Leasing umożliwia finansowanie instalacji o wartości 250 tys. zł, a spłatę rat pozwala rozłożyć na okres do 6 lat.\nO dodatkowy rok w stosunku do oferty mLeasing i PKO Leasing wydłużyć można umowę leasingu w Idea Getin Leasing. Niższy niż w mLeasingu jest również wymóg dotyczący minimalnego wkładu własnego. Wystarczy, że przedsiębiorca pokryje już 5% wartości inwestycji, by mógł skorzystać z oferty Idea Getin Leasingu.\nChoć Idea Getin Leasing dopuszcza najdłuższy okres spłaty wpośród wszystkich trzech wymienionych firm, to najniższym wkładem własnym charakteryzuje się oferta PKO Leasingu: firma umożliwia uzyskanie finansowania na 100% wartości inwestycji. Sam zakup paneli stanowi od 60% do 80% całości inwestycji, a ich instalacja to koszt rzędu kolejnych 20% do 40%.


RPD o przemocy wobec dzieci - GazetaPrawna.pl\nRPD o przemocy wobec dzieci\n3 kwietnia 2010, 05:01\nTematem ostatnio zorganizowanej przez Rzecznika Praw Dziecka konferencjibyło zjawisko przemocy wobec dzieci.\nByła to już czwarta konferencja na temat najważniejszych problemów dziecięcych, odbywająca się – z okazji 20-lecia Konwencji o Prawach Dziecka i 10-lecia istnienia urzędu Rzecznika Praw Dziecka – w ramach cyklu „Prawa człowieka zaczynają się od praw dziecka”.\nDyskusję o problemie przemocy wobec najmłodszych otworzyło wystąpienie Rzecznika Praw Dziecka Marka Michalaka. W dalszej części głos zabrali także Kurator Oświaty w Opolu Halina Bilik, Komendant Wojewódzki Policji nadinsp. Bogdan Klimek oraz przedstawiciel Prezydenta miasta Opole.\nUczestnikom konferencji program artystyczny zaprezentowały dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 15 im. Królowej Jadwigi w Opolu, a debatę na temat praw i wolności dziecka – młodzież z opolskiego II Liceum Ogólnokształcącego. Poruszone w trakcie debaty problemy – m.in. kwestię przemocy rówieśniczej – komentowali Rzecznik Praw Dziecka, Opolski Kurator Oświaty, Komendant Wojewódzki Policji oraz Anna Kuczak z Amnesty International.\nSesję naukową konferencji poprowadził dr Piotr Sikora, prodziekan Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Opolskiego. Obok Rzecznika Praw Dziecka wzięli w niej udział: Halina Bilik („Świadomość praw i wolności człowieka wśród dzieci”), Barbara Łagoda z Wojewódzkiego Ośrodka Metodycznego w Opolu („Wyjaśnienie specyfiki zjawiska przemocy (psychicznej, fizycznej, seksualnej i ekonomicznej) wobec dzieci”), prof. dr hab. Zenon Jasiński z Instytutu Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Opolskiego („Przemoc międzyrówieśnicza w badaniach opolskich pedagogów”), Joanna Winiarska z Fundacji La Strada („Prostytucja, pornografia i handel dziećmi”), kom. Katarzyna Szawdylas–Wasilewska z Komendy Wojewódzkiej Policji w Opolu („Przemoc instytucjonalna wobec dzieci”), kom. Iwona Żurawska z Komendy Wojewódzkiej Policji w Opolu („Zadania policji w zakresie przestrzegania praw dziecka”) oraz Jakub Śpiewak, Prezes Fundacji Kidprotect.pl („STOPPEDOFILOM.PL – Milczenie nie jest złotem”). Równolegle odbyły się warsztaty antydyskryminacyjne dla licealistów oraz zajęcia na temat bezpiecznego użytkowania Internetu.\nKonferencja w Opolu została zorganizowana we współpracy z Wojewodą Opolskim, Instytutem Nauk Pedagogicznych Uniwersytetu Opolskiego, Komendą Wojewódzką Policji, Wojewódzkim Ośrodkiem Metodycznym oraz Amnesty International.


Różnica między remisem a grą pokerową\nZarówno remika, jak i pokera są rozgrywane w otoczeniu towarzyskim i mają wiele międzynarodowych społeczności graczy.\nRemik to jedna z najpopularniejszych gier karcianych na świecie. Oryginalna forma gry nazywa się remisem Sai lub podstawowym remisem. Jest to grupa pasujących gier karcianych, które są tej samej rangi lub sekwencji i tego samego koloru. Jego podstawowym celem jest budowanie układów, które składają się z zestawów trzech lub czterech tego samego rodzaju rang lub przebiegów. Oznacza to po prostu trzy lub więcej kart w sekwencji tej samej jednostki. Ta gra jest również rozgrywana na poziomie dzieci; tam ta gra nazywa się Remik dla dzieci lub Ruckus. Każdy gracz rozdaje 7 kart. Inne wersje gry Remik dla dzieci to pakiety Pals Safari, które mają karty ułożone w zestawy zwierząt.\nOgólne cechy gry w karty Remika to:\nUkłady: Jest to zestaw składający się z co najmniej trzech kart o tej samej wartości, a bieg składa się z co najmniej trzech kolejnych kart tego samego koloru.\nRozdawanie: W tym przypadku używana jest dość duża liczba kart, która różni się od standardowej talii w górę. Na przykład gra, w której używa się pięciu standardowych talii oraz niektórych jokerów połączonych razem.\nThe Play: In Remik, liczba rozdanych kart zależy od rodzaju rozgrywanej gry i liczby graczy.\nPunktacja: Wyniki są obliczane, gdy ktoś połączy wszystkie swoje karty.\nPoker zyskał popularność od początku XX wieku. Jest to działalność rekreacyjna, która cieszy się od mniejszych grup entuzjastów szerokimi grupami widzów. Poker to rodzinna gra karciana, która obejmuje zakłady i grę indywidualną. Jest również popularnie rozgrywany w kasynach na całym świecie. Zwycięzcą jest ten, który został wybrany ze swojej konsekwentnej rangi i kombinacji kart. Niektóre karty pozostają ukryte do końca gry. Obstawianie jest główną logiką tej gry, która polega na tym, że gracze obstawiają za pieniądze lub niektóre cenne przedmioty, podczas tasowania i grania za pomocą kart. Procedury obstawiania różnią się w różnych grach pokerowych. Podział kart odbywa się pomiędzy wysokim układem i niskim układem kart. Poker odnosi się również do gier, które wykorzystują ranking rąk pokerowych. Video poker to gra wideo dla pojedynczego gracza, która działa podobnie do automatu do gier. Istnieją różne gry pokerowe, które różnią się w zależności od zakładów; są to strip poker i pokera Red Dog (Acey-Deucey).\nGra w pokera składa się z wielu odmian; wszystkie mają ten sam wzorzec gry. Zwykle używają tej samej hierarchii rankingu rąk. Istnieją cztery główne rodziny wariantów, które są w dużym stopniu pogrupowane według protokołu gry w karty i zakładów:\nStraight: W tym przypadku istnieje pełna ręka, która dotyczy każdego gracza. Gracze obstawiają w jednej rundzie.\nStud poker: Karty tutaj są rozdawane w ustalonej kombinacji rund zakrytych i odkrytych.\nRemis pokera: Po obstawianiu gracze mogą próbować zmienić rękę, odrzucając niechciane karty i rozdając nowe karty.\nCommunity poker poker: znany również jako "poker flop". Poker kart wspólnych to odmiana pokera stud.\nPorównanie gier remika i pokera:\nRemik to grupa pasujących gier karcianych, która rozgrywana jest na podstawie pasujących kart. Karty tutaj mają tę samą rangę lub sekwencję i są tego samego koloru.\nPoker to rodzina gier karcianych, która obejmuje zakłady i grę indywidualną. Zwycięzca określają jego rangi i kombinacje ich kart. Niektóre karty mogą pozostać ukryte do końca gry.\nRemik to wybitna gra, która pochodzi z XVIII wieku.\nPoker powstał na początku XX wieku.\nCzynniki, które mają znaczenie w grach\nW remiku umiejętność ma większe znaczenie niż szczęście.\nW pokerze liczy się zarówno strategia szczęścia, jak i obstawiania.\nW grach remika wielu ludzi może naraz.\nW grach pokerowych może grać tylko jeden partner naraz.\nTutaj generalnie zakłady nie są wykonywane.\nTutaj gra się z zakładami.\nRemik to znana gra, rozgrywana w niektórych krajach takich jak Indie.\nPoker w porównaniu do Remika ma globalną popularność.\nRemik najprawdopodobniej jest rozgrywany w klubach.\nNajczęściej gra się w kasynach.


XIII Piesza Pielgrzymka Dzieci z Sokolnik do św. Józefa\nXIII Pielgrzymka Dzieci i Młodzieży\nz Sokolnik do św. Józefa\n30 czerwca z Sokolnik wyruszyła XIII Piesza Pielgrzymka Dzieci i Młodzieży do św. Józefa. Blisko 70 kilometrową trasę pielgrzymki przebyło w tym roku 80 młodych pątników. Przyświecało im hasło „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”. U stóp Świętego Józefa Kaliskiego młodzi stanęli w niedzielę, 3 lipca. Tu pielgrzymów przywitali rodzice i bliscy, a w progach Bazyliki - Kustosz Sanktuarium, ks. Prałat Jacek Plota. O godz. 15.15 wszyscy uczestniczyli we Mszy Świętej sprawowanej przez kierownika pielgrzymki i jednocześnie ojca duchownego, ks. Roberta Lewandowskiego.\nPielgrzymka rozpoczęła się już 30 czerwca w kościele p. w. św. Mikołaja w Sokolnikach. Po wieczornym spotkaniu integracyjnym i kolacji pełni sił następnego dnia młodzi pątnicy wyruszyli na pierwszy odcinek trasy z Sokolnik do Dębicz. Kolejny dzień to trasa Dębicze - Ołobok. W Ołoboku, proboszcz parafii, ks. Bogdan, przyjął pielgrzymów z wielką życzliwością, zapewnił posiłek i nocleg u rodzin z Ołoboku. 2 lipca był ostatnim dniem pielgrzymiego trudu. O godzinie 15.00 młodzi dotarli do kresu swej wędrówki. Stą po Mszy Świętej dzieci na nocleg zabrali życzliwi nasi parafianie. Wieczorem o godzinie 20.00 uczestniczy pielgrzymki wezmą udział modlitwie apelowej przy pomniku bł. Jana Pawła II a cały dzień zwieńczy wspólna zabawa do godziny 23.00.\nW poniedziałek pielgrzymi rozpoczną ostatni dzień przebywania razem o godzinie 9.00. Spotkają sięwtedy w Kaplicy św. Józefa na modlitwie. Natomiast w południe uczestniczyć będą w Eucharystii kończącej pielgrzymkę. Po obiedzie wszyscy rozjadą się do swoich domów.\n„- Pielgrzymka przebiegała w niezwykłej atmosferze. „Pomagał” nam św. Józef - mówił Ksiądz Kierownik. - Chciałbym bardzo serdecznie podziękować wszystkim ludziom dobrej woli, którzy wspomogli nas w organizowaniu pielgrzymki.”\nW pielgrzymce uczestniczyły dzieci i młodzież z Kalisza, Sokolnik, Ołoboku i innych parafii naszej diecezji. Ks. Roberta Lewandowskiego wspomagali klerycy i diakon. Wielką pomocą i obecnością służyły panie Lilianna Sitarska, Magdalena Sadowska, Danuta Kędzierska, Teresa Kaczmarek oraz państwo Anna i Andrzej Kornaccy a także ks. Kazimierz Wawrzyniak, proboszcz parafii w Sokolnikach. Pielgrzymce towarzyszyła także fachowa pomoc medyczna.


Ruch chce zaproponować wydawcom udział w dystrybucji prasy - Press.pl - najnowsze informacje z branży medialnej, marketingowej, reklamowej i public relations\nDo spotkania z wydawcami dojdzie w siedzibie Ruchu. Według ustaleń "Presserwisu" najwięksi wydawcy otrzymali dwie propozycje, ale nie chcą ich komentować, bo są objęte klauzulą poufności. Na wszelkie pytania "Presserwisu" w tej sprawie rzecznik prasowa Ruchu Joanna Dzwonkowska odpowiada: "Nie komentujemy warunków współpracy z naszymi partnerami biznesowymi". Sprawy nie komentuje także Izba Wydawców Prasy, która nie jest stroną negocjacji z Ruchem.\nZ nieoficjalnych informacji wynika, że właściciel Ruchu chce zaproponować wybranym wydawcom przystąpienie do spółki zajmującej się dystrybucją prasy. Siedmiu wydawców było poważnie zainteresowanych kupnem Ruchu już dwa lata temu, gdy z przynoszącej straty inwestycji w kioski Ruchu wycofywał się amerykański fundusz Eton Park Capital Management. Ostatecznie udziały od Amerykanów w 2017 roku poprzez wykup menedżerski nabył Igor Chalupec, były wiceprezes Banku Pekao SA i prezes PKN Orlen.\nWydawcy obawiają się, że ich wejście na rynek dystrybucji prasy może zablokować Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Trzeba jednak pamiętać, że 5 proc. udziałów w Lurena Investments, spółce holdingowej Ruch SA, ma już od maja 2017 roku główny akcjonariusz Gremi Media SA (wydawca "Rzeczpospolitej" i "Parkietu Gazety Giełdy"). Z kolei Loverose Ltd., spółka Chalupca zarejestrowana na Cyprze, ma 5 proc. akcji Gremi Media SA.\nOd kilku miesięcy Ruch prowadzi z poszczególnymi wydawcami odrębne negocjacje dotyczące zmian warunków finansowych dystrybucji i sprzedaży ich tytułów prasowych. Chce dłuższych nawet o 30 dni terminów płatności i wyższych o kilka procent marż. Zmianę warunków kolporter tłumaczy spadającą rentownością sprzedaży prasy spowodowaną malejącymi nakładami.\nRuch w ostatnich latach poszerzył ofertę o usługi kurierskie i finansowe. W 2016 roku spółka miała 1,4 mld zł przychodu - 800 mln zł przyniosła sprzedaż detaliczna, a resztę dystrybucja prasy, usługi kurierskie i finansowe. Według szacunków IWP spółka ma 29,5 proc. udziału w rynku dystrybucji prasy i 18 tys. punktów sprzedaży. Liderem w dystrybucji prasy jest Kolporter, który ma 51,6 proc. udziału w rynku i 25,5 tys. punktów.\nGoogle nie chce kampanii politycznych niewiadomego pochodzenia\nHFPC: zakaz wydawania prasy powinien obejmować samorządy i podległe jednostki


74-letnia Krystyna Wulf zaginęła 25 marca 2021 roku. Gdzie jest seniorka?\n74-letnia Krystyna Wulf\nPani Krystyna jest mieszkanką Kołobrzegu. 25 marca 2021 roku seniorka wyszła z mieszkania między godziną 17:00 a 18:00 i do chwili obecnej nie wróciła, a także nie nawiązała kontaktu z rodziną. W związku z tym bliscy natychmiast zgłosili zaginięcie Pani Krystyny na policję. Od kilku miesięcy trwają nieustanne poszukiwania zaginionej kobiety. Niestety wciąż nie udało się ustalić, gdzie seniorka się udała i jakie są jej losy. Przede wszystkim wierzymy, że z Waszą pomocą, być może, dowiemy się prawdy.\nRysopis: wzrost ok. 163 cm, sylwetka szczupła, włosy blond z odrostami, długie do ramion, uszy przylegające, nos prosty i wąski. Nie posiada przy sobie dokumentów, a także pieniędzy ani torebki. 74-latka w dniu zaginięcia ubrana była w czarny płaszcz zimowy (przypominający ortalion), czarne legginsy, buty koloru czarnego, na głowie czapka wełniana koloru beżowo-białego.\nWszystkie osoby, które widziały Krystynę Wulf po jej zaginięciu albo mają jakąkolwiek wiedzę na temat jej miejsca pobytu proszone są o przekazywanie tych informacji do Komendy Powiatowej Policji w Kołobrzegu pod nr tel. 477846511 lub 477846512.\nRównież można kontaktować się z naszą redakcją.\nDrugie zdjęcie od dołu – przedstawia aktualny wygląd zaginionej KRYSTYNY WULF.\nŹródło:UWAGA – ZAGINIONA 74-letnia KOBIETA – Aktualności – Komenda Powiatowa Policji w Kołobrzegu (policja.gov.pl)\n(13) Zaginieni przed laty – posty | Facebook\nDziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco zapraszamy, do naszego serwisu ponownie!\nTags: 2021 rok, 74-letnia Krystyna Wulf, Kołobrzeg, senorka, zaginięcie


Karolinka zgubiła "smartłocza". W poszukiwaniach pomaga nawet prezydent Szczecina! - Szczecin, Super Express\nKarolinka zgubiła "smartłocza". W poszukiwaniach pomaga nawet prezydent Szczecina!\nAutor: Grzegorz Kluczyński Karolinka zgubiła "smartłocza". W poszukiwaniach pomaga nawet prezydent Szczecina!\nInternauci z całego Szczecina włączyli się w poszukiwania zegarka, który 31 grudnia zgubiła mała Karolina. Dziewczynka jest bardzo smutna z powodu utraty ulubionego przedmiotu, dlatego własnoręcznie przygotowała ogłoszenia, które zawisły w różnych punktach miasta. Zdjęcia oryginalnego plakatu obiegły sieć.\n"„Zgubiłam zegarek smartłocza w kolorze różowo-fioletowym. Jeśli go znajdziesz zadzwoń do mojej mamy"\n- ogłoszenie o takiej treści zawisło m.in. na słupie na skrzyżowaniu ulic Ku Słońcu i Karola Miarki.\nCzytaj też: Wilcza rodzina w Drawieńskim Parku Narodowym. Niezwykłe nagranie z fotopułapki\nZdjęcia z anonsem pojawiły się na najpopularniejszych szczecińskich grupach na Facebooku. W poszukiwania "smartłocza" włączył się również sam prezydent miasta, publikując zdjęcie na swoim profilu, który śledzi ponad 36 tysięcy osób.\n"'Smartłocz' poszukiwany. To jak, pomożemy szukać? Udostępnicie?"\n- napisał Piotr Krzystek.\nWierzymy, że wkrótce znajdzie się uczciwy znalazca, a Karolinka będzie mogła znów cieszyć się swoją zabawką.\nCzytaj też: Sebastian przepadł w polu kukurydzy. Znaleźli tylko jego kapelusz. Matka w rozpaczy: "Mamy nadzieję"\nZgubiłeś kiedyś coś cennego?\nZgroza, co zostało z kultowego "Platana"! To był jeden z największych sklepów m…\nOpuszczony sklep meblowy. Tyle zostało z legendarnego "Platana"


Buty dziewczęce ze sklepu renee.pl - Zniżki do 60%! - Kolekcja lato 2020 - myBaze.com\nButy dziewczęce – modne Buty dziewczęce ze sklepu renee.pl\nKażde dziecko ma mnóstwo energii, skacze, biega, bawi się, a buty, które nosi, muszą za tym nadążać, a także dopasowywać się do jego potrzeb. Takie są Buty dziewczęce ze sklepu renee.pl prezentowane w naszym sklepie. Kolekcja lato 2020 przedstawia ogromny wybór obuwia dla dziewczynek w niezliczonych wzorach i kolorach. Propozycja naszego sklepu to aż 0 modeli butów dziewczęcych i to w bardzo atrakcyjnych cenach, bo już od 0,00 zł .\nButy dziewczęce ze sklepu renee.pl – modne i wygodne\nProponowane Buty dziewczęce na pewno spełnią Twoje wysokie wymagania pod względem jakości wykonania, użytych do ich produkcji materiałów, czy takich rozwiązań jak elastyczna podeszwa. Buty dziewczęce dopasowują się do dziecięcych stópek i wspomagają ich naturalny rozwój. Obuwie zapewni też dziecku wygodę i pełen komfort termiczny. Buty dziewczęce ze sklepu renee.pl zachwycą też Twoją małą dziewczynkę, która z pewnością zwróci uwagę na oryginalny fason, a także ciekawy deseń.\nButy dziewczęce ze sklepu renee.pl - Kolekcja lato 2020


24 osoby, które nie wiedziały, że są atrakcyjne, dopóki o siebie nie zadbały / Jasna Strona\n24 osoby, które nie wiedziały, że są atrakcyjne, dopóki o siebie nie zadbały\nNie każdy ma w sobie tyle samoakceptacji, żeby powiedzieć po prostu: „Kocham siebie takiego, jakim jestem, i nie obchodzą mnie opinie innych!”. Często słyszymy, że zewnętrzne piękno nie jest najważniejsze, ale i tak wiele osób wpada w depresję, ponieważ nie podoba im się to, co widzą w lustrze. Bohaterowie tego artykułu byli w takiej sytuacji, ale już nigdy ponownie się w niej nie znajdą!\nEkipa Jasnej Strony po prostu nie mogła uwierzyć, że oba zdjęcia w każdym zestawieniu przedstawiają tę samą osobę!\n„Zrzuciłem 45 kilogramów i czuję się wspaniale!”\n„Osiągnięcie formy zajęło mi 2 lata i 3 miesiące. Może się wydawać, że to mnóstwo czasu, ale zdecydowanie warto było tak długo się poświęcać!”\n„Moi rodzice się rozwiedli i przez długi czas mieszkałem z babcią. W moim otoczeniu były wyłącznie kobiety, a to zdecydowanie mi nie służyło. W szkole mnie prześladowano, ponieważ miałem nadwagę. Później się przeprowadziłem i poszedłem na studia. Bałem się, że znów będą mi dokuczać, więc starałem się poznać wielu ludzi i próbowałem być bardzo towarzyski. Poznałem prawdziwych przyjaciół, a oni pomogli mi prowadzić bardziej aktywny tryb życia. I w ten sposób udało mi się schudnąć. Teraz potrafię dogadać się praktycznie z każdą osobą!”\n„Te zdjęcia dzielą 4 lata różnicy. Byłam nawet przyzwyczajona, że nie podoba mi się mój własny wygląd.”\n„Ja w wieku 19 i 21 lat”\n„Mój wygląd wpędzał mnie w depresję. Nawet nie chciało mi się żyć. Ale zdecydowałam, że jestem w stanie to zmienić i zaczęłam zrzucać kilogramy. Teraz ciągle biegam, bez względu na to, gdzie jestem, denerwując tym mojego chłopaka. Czuję się świetnie i cieszę się życiem!”\n„Wcale nie byłem bardzo gruby, tylko miałem kłopoty z dobraniem odpowiedniej fryzury.”\n„Kiedyś ważyłam 27 kilogramów. Teraz ważę 40 i wciąż pracuję nad swoim ciałem. Wielokrotnie próbowałam osiągnąć normalną wagę w szpitalach, ale za każdym razem cofałam się do początku. I wtedy zdecydowałam, że naprawdę chcę wyzdrowieć, więc sama muszę zacząć pracować nad sobą. Przytyłam i dawałam radę pracować przez cały dzień! W końcu byłam w stanie żyć samodzielnie i naprawdę dorosłam!”\n„Te zdjęcia dzielą 3 lata różnicy. Niektórzy ludzie nie wierzą, że to naprawdę ja.”\n„Tak wiele się zmieniło w ciągu 3 lat! Wcześniej rzadko wychodziłam z domu i byłam bardzo nieśmiała. W dzisiejszych czasach zmiana wyglądu jest naprawdę łatwa.”\n„Oto kim się stałem w ciągu zaledwie 4 lat (ja to ten po prawej).”\n„Zacząłem bardzo dużo czytać. Bezustannie byłem pogrążony w lekturze. Dzięki temu zmieniłem się psychicznie i emocjonalnie. A jeśli chodzi o mój wygląd, to łysina pojawiła się u mnie bardzo wcześnie. Dla większości mężczyzn to ogromne zmartwienie. Po roku służby wojskowej przyzwyczaiłem się braku włosów, a po powrocie do domu zacząłem golić głowę i zapuściłem brodę. W ten sposób znalazłem pomysł na siebie.”\n„Muszę przyznać, że przez bardzo, bardzo długi czas nie potrafiłam sama schudnąć. Pomógł mi dopiero niesamowicie profesjonalny lekarz.”\n„Nie zrobiłem nic szczególnego, ale już nie jestem brzydki.”\n„Udało mi się odzyskać to, co wcześniej zostało zniszczone przez 20 lat jedzenia w McDonaldzie i picia Coca-Coli.”\n„Po 15 miesiącach w końcu mam podbródek! Teraz robię wszystko, co w mojej mocy, aby utrzymać wagę.”\n„Zrzuciłem 45 kilogramów i nadal pracuję nad swoim ciałem.”\n„Te zdjęcia dzielą tylko 4 lata. Kiedyś byłem nerdem, a teraz jestem macho.”\n„Te zdjęcia zostały zrobione w odstępie 25 miesięcy. Zawsze byłam gruba, ale uznałam, że przecież mogę schudnąć.”\n„Kiedy w końcu postanowiłem zacząć się odchudzać, ważyłem 136 kilogramów. Pierwszego dnia przestałem jeść chleb oraz cukier i poszedłem na siłownię. Na 3 miesiące zrezygnowałem również z alkoholu (niestety później wciąż zdarzało mi się od czasu do czasu coś wypić). Na zdjęciu po prawej moja waga wynosi 99 kilogramów. Utrzymuję ją i jestem bardzo zadowolony. Ale mam już nowy cel — 80 kilogramów. Zacząłem już do niego dążyć! I wam również życzę powodzenia.”\n„Różnica między tymi zdjęciami to 20 miesięcy. Schudłam i nie wstydzę się już naturalnego wyglądu moich włosów.”\n„Oto postęp, jaki zrobiłem.”\n„Mam 25 lat, schudłem 55 kilogramów i codziennie ćwiczę.”\n„To mój chłopak w wieku 16 i 21 lat. Trudno uwierzyć, że to ta sama osoba.”\nKtóre zdjęcie najbardziej was zaskoczyło? Dajcie znać w komentarzach!\nZobacz, kto jest autorem zdjęcia Khodg/reddit\nJasna Strona/Ciekawostki/24 osoby, które nie wiedziały, że są atrakcyjne, dopóki o siebie nie zadbały


Sprzedam płaszczyk firmy "Edma"- Poland, w kolorze jasny beż, ecru. Rozmiar L, długość całkowita 74 cm., długość rękawa 63 cm., szerokość ramion 41 cm. Płaszczyk ma ładny jednolity kolor, niestety zdjęcia nie wyszły za dobrze. Cena 5zł.510-412-300 Zapraszam również do obejrzenia moich pozostałych ogłoszeń, gdzie wystawiam mnóstwo najróżniejszych rzeczy.\nsprzedam ciepla kurtke brazowa roz 40\nSprzedam wiosenny płaszczyk roz. 16 , miły w dotyku, czarny , wzorzyste rękawy, rozpoznany jak ramoneska, barki z eco skórki, pięknie prezentuje się na sylwetce, tuszuje tu i ówdzie to co trzeba, polecam. Długość 85 Od pachy do pachy max 60 Rękaw 65 Odbiór na Ochocie lub wysyłka priorytetem Kontrakt telefoniczny Zapraszam na pozostałe moje ogłoszenia\nkurtka 2w1 zimowo-wiosenna rozmiar S/M\nDzień dobry. Sprzedam śliczną kurtkę. Kupiona nowa, założona może 3 razy. Materiał delikatnie śliski, miły w dotyku (z metki 100% polyerster). W środku futerko (sztuczne oczywiście) również bardzo miłe w dotyku. Środek odpinany, co czyni z kurtki produkt uniwersalny na chłodne i ciepłe dni. Kurteczka ładnie się prezentuje. Z mankamentów: zgubiłam gdzieś guziczek przypinający podpinkę do ...


Pogłoski o jej śmierci były mocno przesadzone. Gwiazda legendarnego serialu jednak żyje - alaLUNA.pl\nStrona główna Gwiazdy Aktorzy Pogłoski o jej śmierci były mocno przesadzone. Gwiazda legendarnego serialu jednak żyje\nPogłoski o jej śmierci były mocno przesadzone. Gwiazda legendarnego serialu jednak żyje\nTanya Roberts. / foto: Prt Sc YouTube\nAktorka Tanya Roberts nie umarła – oświadczył w poniedziałek wieczorem czasu lokalnego w Los Angeles jej rzecznik, Mike Pingel, który dzień wcześniej sam poinformował o śmierci aktorki.\nInformacje o śmierci aktorki podało wiele amerykańskich mediów, a także niektóre agencje prasowe, m.in. amerykańska AP, niemiecka dpa i francuska AFP, powołując się właśnie na Pingela.\nTen z kolei wyjaśniał w poniedziałek, że podał wiadomość o zgonie Roberts opierając się na rozmowie z mężem aktorki, Lance’em O’Brienem. “Podczas tej rozmowy doszło do nieporozumienia” – przyznał Pingel.\nMike Pingel poinformował, że 65-letnia aktorka nadal przebywa na oddziale intensywnej terapii w centrum medycznym Cedars-Sinai w Los Angeles i jest w stanie krytycznym. Rzecznik szpitala odmówił potwierdzenia lub zdementowania tej informacji, powołując się na tajemnicę lekarską.\nRoberts straciła przytomność w wigilię Bożego Narodzenia w swoim kalifornijskim domu, tuż po powrocie ze spaceru z psem.\nTanya Roberts rozpoczynała karierę jako modelka. Największą popularność osiągnęła jednak jako aktorka w latach 80., głównie dzięki roli w serialu telewizyjnym “Aniołki Charliego”. Zagrała także dziewczynę Bonda u boku Rogera Moora w filmie o agencie 007 z 1985 roku.\nPoprzedni artykułGrała policjantkę w „W11”. NIE UWIERZYSZ, jak dziś wygląda [FOTO]\nNastępny artykułFanka wytknęła TO Kurdej-Szatan! Celebrytka oburzona. “Mam dosyć tłumaczenia”


Warsztaty do spektakli – Teatr Współczesny w Szczecinie\nArchive by category Warsztaty do spektakli\nBezpłatne warsztaty do spektakli dla grup zorganizowanych, które widziały spektakl. Warsztaty bazują na tematach, które zainteresowały młodych widzów. Warsztaty maja charakter praktyczny, wykorzystują formy pojawiające się w spektaklu, dzięki czemu widzowie aktywnie za pomocą metod teatralnych pogłębiają interpretację spektaklu i poszerzają konteksty odbiorcze.\nWarsztat do La Pasionaria reż. Karolina Szczypek\nWarsztat I – Jej biografia/ herstoria\nCele z podstawy programowej kształcenia ogólnego dla czteroletniego liceum ogólnokształcącego\ni pięcioletniego technikum: język polski: I.2.2, I.2.6, II.3.5, II.1.7, IV.1,IV.7; poziom rozszerzony: I.2.4; IV.2.\nWarsztat II – Zakryte/odkryte, głośno/cicho – gra z przestrzenią, światłem i dźwiękiem spektaklu\ni pięcioletniego technikum: język polski: I.2.2, I.2.7, II.3.3, 4, 8, III.1.1, 2, 3, 4, III.2.2, III.2.9, III.2.10; poziom rozszerzony: I.2.4, IV.2\nWarsztat III – Człowiek między totalitaryzmami – ćwiczenia z gniewu\ni pięcioletniego technikum: język polski: I.2.1, 6, II.2.8, III.2.4, IV.6, IV.7; poziom rozszerzony: I.2.4., IV.2\n„Lalka” w reżyserii Piotra Ratajczaka – oferta warsztatów do spektaklu\nCele podstawy programowej kształcenia ogólnego dla czteroletniego liceum ogólnokształcącego i pięcioletniego technikum: język polski: I.2.8, I.2.13, I.1.13, I.1.14, I.1.16, I.2.6, II.3.10, IV.1, IV.2, IV.7; poziom rozszerzony IV.2.\nCele podstawy programowej kształcenia ogólnego dla czteroletniego liceum ogólnokształcącego i pięcioletniego technikum: język polski: I.1.2, I.1.8, I.1.13, I.1.14, I.1.16, I.2.6, II.3.10; poziom rozszerzony: IV.2.\nKarolina 10 czerwca 2022\nKONGRES FUTUROLOGICZNY – warsztat do spektaklu\nKarolina 18 marca 2022\nWarsztaty nie tylko dla widzów naszego spektaklu – dla wszystkich poszukujących rzetelnej wiedzy z ...\nKarolina 4 lutego 2022


Herby - Nawrocki\nHERB NAWRY (NAWROT/NAWROCKI) – wersja historyczna herbu własnego – z nobilitacji.\nJest zgodna z zasadami heraldyki – na tarczy amazonek dwie gwiazdy sześcioramienne, a na skrzyżowaniu mieczy XIII / XIV wieczny kaganek. W tzw. klejnocie dwie włócznie z krzyżem chrześcijańskim pośrodku. Pomiędzy gwiazdami krzyż kawalerski.\nTo z tego wizerunku herbu około 1795 roku powstał herb w wersji nowej, z latarenką w punkcie centralnym tarczy amazonek. Nie wiadomo jednak z jakich powodów w nowej wersji herbu powstały pięcioramienne gwiazdy.\nHistoria powstania herbu -. Herb ten przybył prawdopodobnie z ziemi węgierskiej wg ustnego rodzinnego przekazu, jednak Tadeusz Gajl uważa, ze mógł pochodzić od najstarszego polskiego herbu Leliwa…\nHerb Nawry to herb własny Nawrotów (z nobilitacji). Posiadali oni też herb rodowy Krucini. Po Nawrotach herb Nawry odziedziczyli Kazimierz i Wojciech Nawrotowie – późniejsi Nawroccy herbu Lubicz.\nHERB NAWRY (NAWROCKI) – pierścień z wizerunkiem herbu Nawry z 1795 roku\nHERB SZELIGA – opis\nW polu czerwonym półksiężyc złoty, rogami zwrócony do góry, w środku krzyż łaciński tegoż koloru. W tzw. klejnocie pawi ogon lub pięć piór strusich.\nHerb ten znalazł się już w zapisach polskiego historyka i kronikarza Jana Długosza, który notuje go jako rdzennie polski. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: “Scheliga lunam defectuosam ceruleam, in cuius medio crux eminet, in campo rubeo defert Genus Polonicum in Yenerem pronunt”. Jedna z najstarszych pieczeci wywodzi sie z 1366 roku tzw. Bodzenta. Herbowni to m. in. Lisikiewicze.\nZ Lisikiewiczów pochodzi żona Krzysztofa F. Nawrockiego – Beata.\nHERB MIECZE (CZARNY/NAWRÓCON) – prawdopodobnie tak właśnie wyglądał pierwowzór herbu Nawry (Miecze), po przybyciu z Wegier Jana Czarnego – protoplasty Rodu Nawrotów i Nawrockich. Powstał z inicjatywy Dominikanów, którzy byli wdzięczni Janowi Czarnemu za służbę królowi Węgier Ludwikowi Andegaweńskiemu.\nHERB NAWRY (NAWRÓCON/NAWROT) – pierwsza wersja herbu własnego Nawry zaakceptowana przez heraldyka króla Kazimierza Wielkiego. Wtedy to herb ten mógł nosić nazwę “Miecze”.\nHERB NAWRY (NAWROT/NAWROCKI) – herb własny ostatnich Nawrotów: Łukasza Nawrota (ur. 1662), jego syna Franciszka Nawrota (ur. 1696 – zm. 1781) oraz Marcina Nawrota – zwanego Wielkim (ur. 1738 – zm. 1806).\nHERB NAWRY (NAWROCKI) – wersja współczesna, datowana prawdopodobnie na około 1795/1796 rok. Wersja spopularyzowana przez regionalistę krotoszyńskiego Antoniego Nawrockiego s. Jana (1904 – 1983). Ten herb widnieje na stronie tytułowej jego powieści historycznej “Potomek Banity”, opartej na faktach oraz relacjach słynnego powstańca i kosyniera Franciszka Nawrockiego (Jakuba Nawrota) – jego Dziadka.\nHERB ŁABĘDŹ – opis\nW polu czerwonym, srebrny łabędź. Klejnot samo godło. Występują również jego liczne odmiany: żółte nogi i żółty dziób, ptak pozbawiony nóg (na wodzie lub w trawie), które nie wywodzą się od herbu średniowiecznego.\nPojawiają się również Łabędzie wkomponowane w klejnoty i tarcze innych herbów.\nJeden z najstarszych polskich herbów szlacheckich. Według najstarszych przekazów wywodzić miał się z Danii, stąd nazwa Dunin. W rzeczywistości pochodzi od niejakiego Piotra Włostowica z Ołbina, palatyna księcia Bolesława Krzywoustego, zwanego również Duninem.\nNajstarszym zachowanym dokumentem, z pieczecią z herbem Łabędź, jest dokument w 1326 Miecława z Konecka, rycerza kujawskiego.\nPierwszy znany nam zapis sądowy, dotyczący herbu Łabędź pochodzi z 1406. Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 wg Insigni… polskiego historyka Jana Długosza. Zapisuje on informacje o herbie wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: “Labancz, que olorem seli cignum album in campo rubeo defert. Ex regno Dacie [tak Długosz nazywa Danię) ortum habens a Petro [Piotr Włostowic], qui in Poloniam venerat cum multis diuiciis et thezauris, plures in ea ex muro fabricauit ecclesias. Hic pro armis in prisco tempore non cignum, sed capitale deferebat. Viri in ea pacifici, ab ambicione magistrat uum alieni.”\nHerbownymi byli między innymi Urbanowicze i Borkowscy. Pochodzenie takie miała Anna Świtalska – żona Ludwika Danielaka. Jej rodzina pochodziła z Komorowa i Gniezna.\nHERB LUBICZ – wersja prosta, tarcza amazonek. klasyczna wersja rycerska.\nHERB LUBICZ – polski herb rodowy, który odziedziczył Kazimierz Nawrocki, którego żona Teresa Sadowska – c. Kazimierza była szlachcianką. Pochodziła z Gaju k. Łęczycy.\nOpis – labry biało niebieskie, tarcza amazonek niebieska, pióra rycerskie, w centralnym punkcie podkowa i dwa krzyże kawalerskie.\nOpis wg Wikipedii – “W polu błękitnym podkowa srebrna z krzyżem złotym zaćwieczonym na barku i takimż samym krzyżem w środku. W klejnocie trzy pióra strusie.\nTarcza – Gotycki kształt tarczy oznacza starożytność rodu którego początki giną w zamierzchłej przeszłości.\nKolor Błękit – Kolor ten symbolizuje prawość, wierność, pobożność, zaufanie. Ponadto stałość, czujność, patriotyzm, piękność, wzniosłość i pochwałę. Błękit pola tarczy jest barwą nieba. Błękit nieba symbolizuje pobożność. Pobożność jest cnotą którą musi praktykować rycerz chrześcijański. Wedle innej interpretacji błękit symbolizuje bohaterstwo na polu wojennym. Błękit to kolor rycerskiej krwi przelanej w obronie Wiary, Króla i Kraju.\nZłoto (metal krzyży) jest najwznioślejszym metalem heraldycznym. Złoto przedstawia światło i dlatego symbolizuje Wiarę. Zgodnie z zasadą “Pro Fide, Rege et Lege” polski szlachcic zobowiązany jest do obrony Świętej Wiary przodków. Kolor ten oznacza też szlachetność, życzliwość, otuchę, wyniosłość, hojność i podniesienie umysłu. Srebro – kolor ten to oznaka pokoju i szczerości. Oznaczać też może pokorę, uczciwość, czystość i niepokalaność.\nMobilia herbowe – (podkowa i krzyż kawalerski) – te dwie figury uszczerbione to elementy tarczy herbu. Krzyż – Chrystus przez swoją śmierć uczynił krzyż symbolem chwały i tryumfu. Krzyż z tarczy miał moc uzdrawiania, przynosił jednak zgubę temu kto nie był godny nosić tej tarczy. Krzyż ma oznaczać rycerza którego pobożność dorównuje męstwu. Podkowa srebrna lub biała – jest symbolem stałości oraz szczęścia. Każdy rycerz powinien umieć w razie potrzeby ukuć sobie i podkowę i miecz, stąd jej związek z symboliką rycerską i popularnośc w heraldyce polskiej.\nKlejnot “W kleynocie nad złotą koroną szlachecką pęk trzech piór strusich” Strusie pióro oznaczało prawdę, sprawiedliwość i porządek. Miało też zapewne służyć nosicielowi w chwili śmierci, kiedy jego grzechy położone będą na jednej szali wagi, a na drugiej – pióro strusie. Pióro było emblematem prawdy i sprawiedliwość. Trzy strusie pióra to oznaczenie “Pana”, “Wolnego Pana” – rangi wyższej od szlachcica czy szlachcic zagrodowego lub nietytułowanego, a niższej rangi od wilemoży i arystokraty (5-7 piór). W monarchiach Europy zachodniej jako równoważy używany był tytuł barona.\nLubicz- także: Luba, Łuba, Łubik, Łubicz, Łubek, Libicz, Łubow, Lubow\nZawołanie wojenne: Libicz, Luba. Nazwa być może pochodzi od słowa “luba” – inaczej szczupły, smukły.\nRok powstania ok. 1190, znany z pieczęci z 1348. Nazwę Lubicz nosiła dawniej rzeka, która obecnie nazywa się Drwęca. Nad tą rzeką w roku 1190 doszło do potyczki rycerstwa mazowieckiego z Prusami. Za dzielność oraz szczególne zasługi bitewne jeden z rycerzy herbu Pobóg otrzymał herb własny o nazwie rzeki. Stąd herb Lubicz jest rozwinięciem herbu Pobóg.\nHERB LUBICZ – odmiana herbu powyżej\nHerb Lubicz II – odmiana herbu Lubicz na tarczy rycerskiej\nHERB KRUCINI – Odmiana Wielkopolska herbu rodowego. Pieczętowali się nim m.in. Nawrotowie z północnej Wielkopolski.\nHERB KRUCINI – herb rodowy Nawrotów. Prawdopodobnie używali oni tego herbu rodowego dosyć powszechnie, jednak nie był to herb wynikający z nobilitacji.\nOpis – W polu czerwonym pod krzyżem kawalerskim złotym, gwiazda srebrna. Klejnot – krzyż kawalerski złoty. Labry czerwone, podbite złotem.\nHerb wymieniany po raz pierwszy przez Niesieckiego, ale tylko z nazwy, bez opisu. Opis pierwszy raz pojawia się u Piotra Nałęcz-Małachowskiego w Zbiorze nazwisk szlachty, ale autor we wpisie poświęconym herbowi Krucinio opisuje kilka różnych, podobnych herbów w tym Krucina Nawrotów, Krucina Dolewskich, czy Skorobohatych.\nHERB POBÓG – polski, rodowy herb szlachecki, noszący zawołanie Pobodze. Występował głównie na Mazowszu oraz w na ziemiach: krakowskiej, sieradzkiej, łęczyckiej i poznńskiej. Słynny Jan Długosz napisał o Pobogach – ad iracundiam proni, czyli do gniewu skłonni, porywczy, wybuchowi. Najznamienitszym rodem herbu Pobóg są bezsprzecznie Koniecpolscy, którzy mogli poszczycić się hetmanem i całym zastępem kasztelanów i wojewodów. Inne znaczniejsze rodziny pieczętujące się Pobogiem i posiadające w swych szeregach posłów lub senatorów to też m.in. Rzyszczewscy, posiadający od połowy XIX wieku tytuł hrabiowski, Kossobudzcy, Ruszkowscy, Rokszyccy i Tołoczko. Uważa sie, że herb ten mógł być spokrewniony z herbem rodowym Lubicz.\nHERB SZAŁAWA – herb rodowy Nawrockich z ziem wschodnich.\nOpis – W polu błękitnym toczenica złota (koło) z trzema krzyżami kawalerskimi zaćwieczonymi wewnątrz, ułożonymi w rosochę.\nW klejnocie ramię zbrojne z mieczem, barwy naturalnej.\nWedług Alfreda Znamierowskiego herb znany od 1354. Franciszek Piekosiński podaje, że znane są dwie bezimienne pieczęcie z tym herbem z roku 1464. Średniowieczny klejnot tego herbu nie był znany, pojawił się dopiero w źródłach XVI-wiecznych: Herbach rycerstwa polskiego i Gnieździe cnoty Bartosza Paprockiego oraz w Kronice Marcina Bielskiego\nHERB BOŃCZA – herb rodowy Domagalskich z Krotoszyna i Kobierna. Herbowną była Irena Domagalska c. Jana – żona Feliksa Nawrockiego.\nOpis – W polu błękitnym jednorożec wspięty srebrny. W klejnocie pół wspiętego jednorożca srebrnego.\nHerb pochodzenia włoskiego, najstarszy zapis z roku 1396. Najwcześniejsze źródło heraldyczne wymieniające herb to datowane na lata 1464–1480 Insignia seu… polskiego historyka i kronikarza Jana Długosza. Zapisuje on informacje o włoskim pochodzeniu herbu wśród 71 najstarszych polskich herbów szlacheckich we fragmencie: “Gednoroszecz Rinocerus, que rinocerum album in campo celestino defert. Genus ex Italia ortum habens, vafrum et versutum; in Poloniam veniens Bonacza i. e. bonum tempus se nominauit, quod hodie corrupto vocabulo Bonycza nominatur. Cuius primus pater Myrz.\nHERB SULIMA – herb rodowy Czarnych z Wielkopolski (w tym Zawiszy i Jana) – prawdopodobnie dalszych krewnych Jana Czarnego (1331) – Nawróconego, dworzanina Macieja Borkowica (1347-1354).\nOpis – Sulima, który orła czarnego, którego nogi i dolne części ciała trzy kamienie kwadratowe proporcjonalnie ułożone zasłaniają, w polu czerwonym nosi.\nPierwsze zachowane w źródłach przedstawienia herbu Sulima znalazły się na odciskach trzech woskowych pieczęci przywieszonych do dokumentów z 1352 roku oraz z około 1360 roku, a więc datowanie w podobnym okresie co herb Miecze (późniejsze Nawry), jednak na pewno był to herb starszy. Ich właścicielami byli duchowny krakowski – kustosz kolegiaty św. Michała na zamku – Franciszek oraz świecki dostojnik – podsędek krakowski Andrzej z Wawrowic. Warto wspomnieć, że zarówno na wcześniejszej jak i późniejszej pieczęci, herb był jednopolowy, pozbawiony labrów i klejnotu. Nie są także znane barwy herbu Sulima z tego okresu…być może były biało -czerwone.


Anna Dymna, aktorka Starego Teatru, wyróżniona w PLEBISCYCIE Gazety Wyborczej "Najważniejsi ludzie 25-lecia w Krakowie" - Narodowy Stary Teatr\nAnna Dymna, aktorka Starego Teatru, wyróżniona w PLEBISCYCIE Gazety Wyborczej "Najważniejsi ludzie 25-lecia w Krakowie"\nfot. R. Kornecki, Stanisław Grochowiak "Chłopcy" reż. Adam Nalepa\nAnna Dymna, aktorka Starego Teatru, wyróżniona w PLEBISCYCIE Gazety Wyborczej "Najważniejsi ludzie 25-lecia w Krakowie" (!)\n"Jedna z najpiękniejszych twarzy Krakowa, we wszystkich możliwych wymiarach.\nAbsolwentka krakowskiego liceum, krakowskiej PWST, wybitna aktorka Starego Teatru, pedagog. Wnuczka Kargula i Pawlaka z trylogii "Sami swoi" (wystąpiła w dwóch częściach), zjawiskowa Barbara Radziwiłłówna w "Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny", eteryczna hrabianka w "Janosiku". Film kochał Dymną, teatr wielbił. Publiczność ją kochała - za szczerość i bezpretensjonalność. Dymna tą miłością postanowiła się podzielić. W 1999 roku rozpoczęła współpracę z Fundacją im. Brata Alberta, pomagała przy realizacjach inscenizacji Teatrzyku Radwanek, w którym występowali niepełnosprawni intelektualnie mieszkańcy schroniska w podkrakowskich Radwanowicach.\nCztery lata później Anna Dymna założyła w Krakowie Fundację "Mimo Wszystko", która pomaga chorym i niepełnosprawnym w całej Polsce. Potrafiła przekonać telewizję, że jej podopieczni też powinni mieć czas na antenie - prowadziła z nimi rozmowy przed kamerą. Wzruszające, ale nie smutne. Organizuje Festiwal Zaczarowanej Piosenki im. Marka Grechuty. Rok 2013 był dla niej jednym z ważniejszych - udało się jej otworzyć ośrodek Dolina Słońca w Radwanowicach, gdzie opiekę znajdzie 200 osób.\nAnna Dymna pokazała Polakom, na czym polega mądre pomaganie; uczyła, i uczy, wrażliwości. Dzięki niej, i nie jest to przesada, Kraków stał się stolicą dobroczynności. Polacy to doceniają - co roku przekazują na jej fundację swój 1 procent. Aktorka zawsze podkreśla, jak ważna jest to pomoc dla jej podopiecznych - mówi, że Dolinę Słońca zbudowała razem z tysiącami anonimowych ludzi.\nOd 2002 roku prowadzi Salon Poezji w Teatrze im. Słowackiego. Jest gospodynią spotkań, podczas których aktorzy czytają poezję. Na Dymną do tego salonu się chodzi, jej się słucha, jej interpretacjami wzrusza. Salon nie jest tylko krakowski - ma oddziały w całej Polsce.\nAnnę Dymną można spotkać w Krakowie, na spacerze. Przynajmniej ludziom wydaje się, że to spacery. Tymczasem ona pędzi przez miasto, bo wiele ma w nim do załatwienia. Do niej ludzie podchodzą - i nie tylko proszą o autograf. Chcą porozmawiać - dobrze wiedzą, że z Anną Dymną to możliwe. Polacy Dymnej dziękują. Ona wtedy się zawstydza, ponieważ nie rozumie, za co te podziękowania. Od swoich podopiecznych zawsze dostaje więcej, niż im daje - ciągle o tym przypomina."\nCały tekst: http://krakow.gazeta.pl/krakow/1,44425,15216784,PLEBISCYT__Najwazniejsi_ludzie_25_lecia_w_Krakowie.html#ixzz2pKmbXGsU


Quiet Storm 3 z kooperacji Browaru Nepomucen i Browaru Funky Fluid – Piwny Pamiętnik\nQuiet Storm 3 z kooperacji Browaru Nepomucen i Browaru Funky Fluid\n2 stycznia 2021\tby BATON\t0 Comments 117 Views\nHome Recenzja piwa Quiet Storm 3 z kooperacji Browaru Nepomucen i Browaru Funky Fluid\nShift z Browaru Palatum\nMayflower z Browaru Gloger\n2 stycznia 2021\tby BATON\tin Recenzja piwa\nStyl: Flavored Gose / Imperial Fruit Pastry Black Gose with vanilla & cocoa nibs & cinnamon\nWarka ważna do: 04.12.2021.\nPodczas przelewania piwa do szkła prawie nic się nie dzieje. A po zakończeniu tej czynności naszym oczom ukazuje się zupełnie naga tafla piwa taka jaką ją pan piwowar stworzył.\nW aromacie bardzo podobne do Wiśni W Czekoladzie z Browaru Na Jurze. Fajne: ciasteczko, czekolada, krem, przypalone mleko, palone żyto, ciasteczka żytnie kruche, nieco wiśni. Całość fajen pastry ale nie tak jak Jura.\nKolor blady, ni to brązowy, ni to kasztanowy. Całość jakby z dodatkiem kilku kropli mleka. Piwo jest nieprzejrzyste.\nW smaku na początku powtórzenie tego co w aromacie. Ciasteczka, czekolada, przypalone mleko, ciasteczka żytnie, wiśnia. Trochę podobnie do tej Wiśni W Czekoladzie z Jury.\nAle dość szybko wjeżdża wyraźny znośny kwasek. W końcu tu mamy gose.\nWysycenie nie za bardzo wyczuwalne, może pod średnie, ale za dużo jest tu stosunkowo kwasku, żeby to dokładnie ocenić.\nJeśli ci zasmakowało to polecam sięgnąć po jurę na wiśni w czekoladzie.


malowajka: SEPHORA Volume booster gloss serum, czyli błyszczyk nr 05\nBłyszczyk ma delikatną, nielejącą, ale dość rzadką konsystencję, nie klei się. Ma słodko-waniliowy smak i delikatny zapach. Kolor 05 jest prawie niewidoczny na ustach, nadaje im tylko lekko różowe rozświetlenie i blask. Lubię takie delikatesy, które tylko delikatnie podkreślają naturalny kolor warg i w tym również zakochałam się od pierwszego użycia. Co do działania powiększającego, to wiadomo - ostrzykanych pontonów a'la Edzia nam nie zrobi, ale efektu placebo nie wykluczam, gdyż mając go na ustach chyba bardziej je wydymam i dziubkuję podobnie jak wyżej wspomniana...\nSkóra warg po przygodzie z błyszczykiem nie jest przesuszona, a to jest dla mnie najważniejsza rzecz, jeśli chodzi o produkty do ust. Śmiałabym nawet rzec, że ten różowy słodziak całkiem nieźle je pielęgnuje. Lubię to!\nświatło lampy pierścieniowej\ncena regularna w Sepho: niecałe 40zł\nJakby co - przypominam o OPI'kowej aukcji :)\nAutor: ajka o 11:00\nMarianna Greenleaf 12 czerwca 2013 11:04\nBardzo delikatny i subtelny :) Tylko trochę za wysoka cena jak na mój gust.\nAswertyna 12 czerwca 2013 11:18\nkobiecy do granic wytrzymałości :) i podoba mi sie sposob uwięzienia go w opakowaniu :)\nAgataOz M-up 12 czerwca 2013 12:19\n..ostatnia promocja sephory, mocno mnie poniosla;) zastanawialam sie nad tym blyszczykiem\nKasiaPL 12 czerwca 2013 14:01\nnie mój kolor, zbyt jasny\nIwetto Iwettos 12 czerwca 2013 14:14\nNie lubię błyszczyków, za to ich kredka glossy lip pencil- bardzo fajna ;D\nNena 12 czerwca 2013 21:47\nŁadnie wygląda, ale wole szminki :)


Łódź: Wyjątkowe prace na wystawie w muzeum włókiennictwa - Wydarzenia lokalne\nŁódź: Wyjątkowe prace na wystawie w muzeum włókiennictwa\nPAP/JL • 3 lutego 2016 - 08:18\n„Cykle i instalacje Małgorzaty Buczek-Śledzińskiej” to wystawa stanowiąca przekrojowe ujęcie twórczości artystki z Krakowa. Fot. CMW\nPonad 100 prac Małgorzaty Buczek-Śledzińskiej od 4 lutego prezentować będzie Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi.\nWystawa towarzyszy 15. Międzynarodowemu Triennale Tkaniny.\n„Cykle i instalacje Małgorzaty Buczek-Śledzińskiej” to wystawa stanowiąca przekrojowe ujęcie twórczości artystki z Krakowa. W łódzkim muzeum będzie można obejrzeć ponad sto prac z dziedziny malarstwa, rysunku, tkaniny unikatowej, a także instalacje.\nW czasie pobytu w Meksyku artystka poznała technologię tworzenia papieru czerpanego, którą od 1990 roku wykorzystuje do realizacji autorskich obiektów. Obok nich w Muzeum Włókiennictwa wyeksponowane zostaną gobeliny, miniatury, aplikacje, rysunki, cykle obrazów powstałe pod wpływem podróży do Egiptu i Meksyku.\nMałgorzata Buczek-Śledzińska ma na koncie ponad 40 wystaw indywidualnych i ponad 200 zbiorowych w kraju i za granicą.\nWystawa jest imprezą towarzyszącą 15. Międzynarodowemu Triennale Tkaniny, które w tym roku odbywać się będzie w CMW od 9 maja do 30 października. Do udziału w bieżącej edycji kilkudziesięciu konsultantów narodowych – artystów, krytyków i historyków sztuki oraz dyrektorów muzeów z całego świata – zgłosiło 137 artystów z 46 krajów.\nTriennale jest najstarszą i największą na świecie wystawą promującą współczesną sztukę włókna. Po raz pierwszy odbyła się w 1972 r.


Kamienica w Oleśnicy, Rynek 30. Pomieszczenie "C". Dom gotycki fazy II. Fragment ściany południowej z widocznym wątkiem gotyckim - Lower Silesian Digital Library\nTitle: Kamienica w Oleśnicy, Rynek 30. Pomieszczenie "C". Dom gotycki fazy II. Fragment ściany południowej z widocznym wątkiem gotyckim\nKamienica w Oleśnicy, Rynek 30. Pomieszczenie "C". Dom gotycki fazy II. Fragment ściany południowej z widocznym wątkiem gotyckim Jan 19, 2021


admin – Midgard Web\n28 kwietnia 2022 9 maja 2022 - by admin\nWłaśnie coraz więcej osób ma świadomość tego, że warto zdecydować się na profesjonalne Centrum Medyczne Unicare… W jakich miejscach działają tego typu placówki? Sprawdź, co Pacjenci sądzą o personelu Unicare. …\nBardzo chętnie odwiedzane Centrum Medyczne Unicare Zobacz więcej\n20 stycznia 2022 20 stycznia 2022 - by admin\nBardzo dużo firm zaczyna korzystać z takich właśnie rozwiązań… Czym w praktyce charakteryzuje się aplikacja Blue Colibri App? Dlaczego warto ją u siebie posiadać? Jakie ma ona najważniejsze funkcje? Odpowiedzi …\nAplikacja urlopowa – czym się cechuje? Zobacz więcej\n30 listopada 2021 1 grudnia 2021 - by admin\nCzym cechuje się profesjonalna firma pogrzebowa? Jakie usługi ma w swojej ofercie? Co możesz swobodnie, bez żadnych obaw, powierzyć ekspertom od tego zagadnienia, którzy tak naprawdę nie od dzisiaj zajmują …\nJakie usługi pogrzebowe powierzyć prawdziwym profesjonalistom? Zobacz więcej\nBardzo dużym zainteresowaniem cieszą się aktualnie profesjonalnie wykonane torebki cateringowe. Z czego są one wykonywane? Jakie mają inne cechy? Czy rzeczywiście warto posiadać profesjonalnie wykonane torebki cateringowe? Dlaczego należy w …\nTorebki cateringowe – czym się cechują? Zobacz więcej\nWiele osób, prowadzących na co dzień własne firmy, stawia na takich właśnie pracowników. A profesjonalna agencja zatrudnienia jest w stanie ich szybko załatwiać. Dlaczego jednak zasadniczo pracownik tymczasowy to będzie …\nDlaczego warto wybierać pracowników tymczasowych? Zobacz więcej


Wiadomości: Grand Slam w Hadze: Brązowe Niemki, złote Talita i Lima\nStrona Główna > Aktualności > siatkówka plażowa > Grand Slam w Hadze: Brązowe Niemki, złote Talita i Lima\nGrand Slam w Hadze: Brązowe Niemki, złote Talita i Lima\n16 czerwca 2013 13:34\nRozstawiony z numerem trzecim niemiecki duet Holtwick/Semmler wywalczył brązowy medal w turnieju z cyklu Grand Slam rozgrywanego w Hadze. W "małym finale" pewnie pokonał on parę z Holandii. Brazylijski finał wygrała para Talita/Lima.\nKatrin Holtwick i Ilka Semmler w meczu o 3. miejsce pokonały w dwóch setach Jantine van der Vlist i Marloes Wesslink. – Zagrywałyśmy dobrze od samego początku i to dało nam pewność siebie – powiedziała Holtwick. – Nałożyłyśmy na rywalki wystarczającą presję, aby nie mogły odwrócić losów meczu.\nNiemieckie siatkarki o włos przegrały spotkanie półfinałowe z siostrami Salgado. – Dlatego tym bardziej chciałyśmy wygrać dzisiaj. Nie chciałyśmy być czwarte. To najgorsza pozycja, którą można osiągnąć – dodała Semmler.\nVan der Vlist/Wesselink NED  – Holtwick/Semmler GER  0:2\nW półfinałach siostry Maria Clara i Carol Salgado zaprezentowały bardzo zmienną formę. Dlatego też faworytkami były Talita i Lima, które w meczu półfinałowym zagrały pewnie i odniosły wysokie zwycięstwo. W meczu o złoto dominacja tej drugiej pary była bardzo widoczna. W obu setach Talita i Lima szybko wychodziły na kilkupunktowe prowadzenie, aby ostatecznie zainkasować zwycięstwo do 16 i 13.\n– Myślę, że kontrolowałyśmy piłkę dużo lepiej niż rywalki – powiedziała Talita. – Przy tym wietrze trzeba było grać bardzo szybką piłkę. W takich warunkach pogodowych, które dziś miałyśmy, siatkówka wygląda zupełnie inaczej.\nPo zdobyciu złotego medalu w Szanghaju i zajęciu dziewiątego miejsca w Corrientes Talita i Lima znów zajęły najwyższe miejsce na podium. Dodajmy, że Talita zdobywała medale we wszystkich edycjach turniejów Open w Hadze. Z Marią Antonelli wywalczyła srebro w 2009, złoto w 2010 i brąz w 2011 roku.\nTalita/Lima BRA  –\tMaria Clara/Carol BRA  2:0\nFIVB World Tour, Ilka Semmler, Katrin Holtwick, plażówka, Talita Da Rocha Antunes


Kess, Autor o Tata Wilkołak\nArchiwum autora: Kess\nParenting Hero – aplikacja z moimi ilustracjami\nWraz ze studiem MythicOwl przygotowaliśmy aplikację mobilną „Parenting Hero”. Ja zajmowałam się opracowaniem graficznym 🙂 Wersja na iOS już jest, wersja na Androida pojawi się w styczniu, czyli już za moment.\nWięcej informacji (i ilustracji) znajdziecie w moim portfolio, do którego obejrzenia serdecznie zapraszamy!\nAplikacja jest w całości ilustrowana moimi rysunkami – piętnaście scenek i ponad sto grafik… Warto to zobaczyć!\nProgram skierowany jest głównie do rodziców młodszych dzieci, a tworzony na podstawie książki „Jak mówić, żeby maluchy nas słuchały. Poradnik przetrwania dla rodziców dzieci w wieku 2-7 lat” Joanny Faber i Julie King (i z błogosławieństwem jej autorek).\nZajrzyjcie również na oficjalną stronę aplikacji „Parenting Hero”.\nTen wpis został opublikowany w Komiks dnia 9 stycznia 2018 , przez Kess.\nSkacząc w nieznane\nDziś Kess przesłała mi rysunek z poleceniem, cobym jakiś tekst do niego wymyślił. Myślałem zatem, i myślałem… I naszła mnie następująca refleksja.\nNie oszukujmy się. Lubimy bezpieczeństwo. Oczywiście zdarzają się wyjątki od tej reguły, ale dla większości z nas niepewność jest uczuciem niemiłym i bardzo niepożądanym. Wolimy siedzieć w cieple, niż przemierzać niezbadane szlaki.\nChoć, cytując słowa piosenki…\n(…) czasem kropla z oczu\npo policzku w dół się stoczy\ni to dziwne drżenie rąk.\nSkok w nieznane niekoniecznie musi tyczyć się podróży. Ilu z nas tkwi w swojej obecnej pracy, czy na swoich obecnych studiach tylko dlatego, że boi się coś zmienić? Albo jeszcze inaczej – nie czytamy artykułów, nie oglądamy filmów, które podważają naszą wizję świata? Lękamy się wyjść ze swojej strefy komfortu i stanąć przed nieznanym. Skoczyć w przepaść.\nNa dole może być gorzej. Ale może być też lepiej. A mogą też – to się niekiedy zdarza – czekać koty.\nWięc chyba czasem… warto?\nWpis opublikowany w Komiks i otagowany nieznane, skok 16 stycznia 2017 przez Kess.\nMały autoportret, czyli jestem kotem\nMasz zły dzień, narysuj siebie jako zwierzaka 🙂\nZaczynam nowy szkicownik i na dobry początek coś miłego, kociego i totalnie dla przyjemności.\nNapiszcie, co o tym myślicie. A gdyby ktoś chciał sobie poprawić humor w ten sam sposób – podsyłajcie! Chętnie zobaczę Wasze prace.\nOryginalna wielkość to A6. Malutki szkicownik Moleskine.\nMarkery Copic i BrushMarkery Winsor & Newton.\nCienkopis Pigma Micron 005.\nDodatkowo coś do białych linii, czego jeszcze nie umiem używać i napaćkałam.\nWpis opublikowany w Komiks i otagowany kot 12 stycznia 2017 przez Kess.\nHej, dawno się nie odzywaliśmy!\nNowy rok powitajmy gekonem, bo zacne to zwierzątko. I różowe.\nW nowy rok weszliśmy z nowymi siłami… a nie, wróć. Weszliśmy z Kess kaszlącą niczym stary gruźlik. Średnio to zwiększa wenę i kreatywność, delikatnie mówiąc. Dobrze chociaż, że pan M się jakoś trzyma…\nCóż, byle do przodu. Czego sobie i Wam serdecznie życzymy!\nP.S. Gekona referencyjnego możecie znaleźć tu: https://pl.pinterest.com/pin/424534702359119328/\nWpis opublikowany w Komiks i otagowany gekon 5 stycznia 2017 przez Kess.\nKiedy kot głośnomyśli w Twojej głowie…\nKota już nie mamy, ale TW ma swojego, wewnętrznego. Czasem skubany nawet gada…\nTakie moje paranoje. Kot jaki jest, każdy widzi. Miła mrucząca kulka. Cóż, przynajmniej z pozoru. Mój wewnętrzny futrzak to wredne zwierzę, które lubi komentować (ironicznie) to, co robię. I czasem to jego metaforyczne myślenie przedostaje się do mojej świadomości. Efekty – zazwyczaj takie, jak na obrazku. Wredzioch jeden… Czasem wyłazi ze mnie i jest jakby bardziej… realny.\nOstatnio byłem chory – gorączka, leżenie w łóżku (bo wstawanie owocuje zawrotami głowy i decyzją, żeby jeszcze tego nie próbować). I co? Musiał się wtrącić. Że niby inni mają gorzej. No mają, i co z tego?\nEch, nawet pochorować w spokoju nie dadzą…\nWpis opublikowany w Komiks i otagowany choroba, kot 19 września 2016 przez Kess.\nOd pewnego czasu codziennie rysuję coś ot tak, dla siebie. Żaden z tego challenge, takie ćwiczenia bardziej. Dość mozolne, bo jak już trzeba usiąść przed kartką włącza się zaraz automat „a właściwie co? Nie mam pomysłu. Nie mam weny. Mam masę roboty”. I tym podobne.\nDlatego rysuję byle co i przechodzę dalej. Nie, żeby się podobało, tylko żeby było. Wychodzą różne potworki 🙂 Mam poczucie i przekonanie, że uczę się, nawet jeśli faktycznie wygląda tak, jak bym się cofała.\nKwiatki dla Was mam. O!\nWpis opublikowany w Komiks i otagowany artblock, choroba, ilustracja, kobieta, praca 26 sierpnia 2016 przez Kess.\nMały update tego, co u nas 🙂\nĆwiczę odcinanie pępowiny i wysłałam dziecko z zapaleniem płuc nad morze. Spokojnie, pojechał z babcią lekarzem, ale kosztowało mnie to masę nerwów (i kosztuje nadal).\nPoza tym zapalenie płuc chyba postanowiło zostać ze mną, więc muszę się troszkę podleczyć. Dla wtajemniczonych – inne badania w normie, więc szpital mnie nie chciał zatrzymać na dłużej. To baaardzo dobra wiadomość 🙂\nNa ukojenie macierzyńskich tęsknot – mała syrenka. Taka mała rada dla tych, co chcą być lepsi w rysowaniu. Kiedy nie idzie wam planowana praca, zróbcie coś zupełnie od czapy, czego nigdy wcześniej nie rysowaliście i nie przerywajcie, aż obrazek będzie skończony, nawet jeśli zupełnie się Wam nie podoba. Na mnie to do działa i wychodzą czasem takie cośki 🙂\nWpis opublikowany w Komiks i otagowany ilustracja, syrenka 10 sierpnia 2016 przez Kess.\nJune – things to remember\nKilka rzeczy z czerwca, które chciałabym zapamiętać i się z Wami podzielić.\nO markerach już było, zacieszam się dalej, chociaż coraz bardziej dojrzewam, żeby przetestować na własny użytek BrushMarkery (Winston&Newton). Są jednorazowe w przeciwieństwie do Copiców, ale podobno mają super tusz i ładniej wyglądają na papierze. Może w przyszłości… 🙂\nDalej szydełkuję w wolnych chwilach i głównie na placu zabaw, kiedy M. się bawi. Często tak spędzamy długie, letnie wieczory.\nKoniec roku szkolnego wart jest zapamiętania, ponieważ to był pierwszy koniec roku dla mojego syna. Pan M. występował w przedstawieniu, a kapelusz i ciemne okulary były bardzo ważnym rekwizytem :P.\nMoja pierwsza gra!!! Robiłam grafikę do gry na urządzenia mobilne i jestem z tego bardzo dumna. Taka gra to ogromnie dużo pracy wielu osób. Dzięki :). Zapraszam, jeśli ktoś jeszcze nie widział Reach For The Skies. Dajcie znać, jak się gra!\nWalizki. Kupiliśmy prześliczne błękitne walizy. Dla nas to trochę symbol zmiany. Wcześniej jeździliśmy z plecakami i krajowo. Teraz zamierzamy udać się trochę dalej. I już mam ciarki, bo będę pierwszy raz lecieć samolotem 😛\nW tym właśnie wyjazdowym celu nasz 5 – latek dostał dowód osobisty. Rany, ja musiałam czekać do osiemnastki 😛\nChorowanie. Nieodłączny element każdego miesiąca. Zaczynam dochodzić do perfekcji i już coraz mniej panikuję. Na szczęście obyło się bez szpitala, choć mało brakowało.\nZ perspektywy czasu te rzeczy zupełnie inaczej wyglądają i wspomnienia tracą na mocy. Chciałabym potrafić zachować te fajne momenty w niezmienionej formie.\nMiłego dnia wartego wspominania Wam życzę 🙂\nTen wpis został opublikowany w Komiks dnia 15 lipca 2016 , przez Kess.\nPadłam ofiarą rozprzestrzeniającej się po internetach epidemii markerów alkoholowych i te procenty mi bardzo odpowiadają.\nIch największą zaletą jest oszczędność czasu przy prostych szkicach, obrazkach dla przyjemności, projektowaniu itp (składają się na to niesamowicie łatwe mieszanie kolorów, pędzelkowa końcówka i ogromna paleta dostępnych barw).\nWadą – cena 🙁\nMnie do zakupu i wypróbowania zainspirowały filmy z kanału Zrobione z cukrem. Polecam, jeśli chcecie się dowiedzieć jakie są rodzaje, jak działają i ogólnie o co chodzi z tymi markerami. Ja nie będę się wypowiadać, bo dopiero zaczynam ich używać. Poza tym podstawowe dane są do znalezienia na stronie polskiego dystrybutora i całej masie filmów na YouTube.\nDla mnie jest to po części inwestycja, a po części burżujska przyjemność 🙂\nZ góry zapowiadam. Będę teraz nimi próbowała rysować na TW. Nie mam zbyt dużo kolorów. Właściwie tylko te które widać na pierwszym obrazku ( #Cukier tak Cię widzę 🙂 )\nMój zestaw: E00, YR21, YR61, R21, E70, R02, R14, E47, E18, B00, B45, G24, BV31, V15.\nBrakujące kolory zastępuję kredkami akwarelowymi (Mondeluz i Pentel + pędzelek na wodę Pentela). Świetnie to działa na bloku technicznym ;P – taki mix był w obrazku z Ramenem.\nInne rysunki z cyklu „zacieszam się nową zabawką”:\nMarkery Copic + czarny cienkopis Mocron 01 (Sakura, AP)\nKredki akwarelowe: Mondeluz (Koh-i-Noor), kredki Pentel, pędzel wodny Pentela. Markery Copic: YR21, YR61, R14 oraz biały żelopis Sakura\nWpis opublikowany w Komiks i otagowany burżujska przyjemność, ilustracja, kobieta, markery copic, rysowanie 10 lipca 2016 przez Kess.


Paragraf 5 - Kristen Simmons (244722) - Lubimyczytać.pl\n6,86 (265 ocen\ti\t43 opinie) Zobacz oceny\nVilliana | 2015-06-06\nNa półkach: & - Przeczytane w --- 2015 , @ Sci-Fi Młodzieżowe, @ Dystopia/Postapo Młodzieżowe, Przeczytane\nSzczerze mówiąc, to był trochę strzał w ciemno, nigdy nie słyszałam o tej autorce, o serii ‘Paragraf 5’ również niewiele. Zaryzykowałam, przeczytałam, szału nie było, ale myślę, ze czas również nie był stracony.\nKsiążka przedstawia Stany Zjednoczone przyszłości, gdzie po wojnie, która poczyniła mnóstwo spustoszenia, straż sprawuje Federalne Biuro Naprawcze. FBN egzekwuje przestrzeganie paragrafów, wszelkie uchylenia od zasad są surowo karane, przestępcy zostają zabierani przez straż i nigdy nie wracają. W takim świecie żyje siedemnastoletnia Ember, zwykła nastolatka, której świat staje na głowie, kiedy po nią i po jej matkę przyjeżdżają żołnierze za pogwałcenie paragrafu 5. Dodatkowo okazuje się, że jednym z żołnierzy jest dawna miłość głównej bohaterki.\nPrzez większość część książki byłam niespecjalnie zadowolona. Całość wydawała mi się dość jałowa i wiedziałam, że nie będzie to historia, która zostawi cokolwiek w moim umyśle po przeczytaniu. Ember była strasznie denerwująca....\nPrzez większość część książki byłam niespecjalnie zadowolona. Całość wydawała mi się dość jałowa i wiedziałam, że nie będzie to historia, która zostawi cokolwiek w moim umyśle po przeczytaniu. Ember była strasznie denerwująca. Później dopiero zrobiło się ciekawiej i nawet główna bohaterka przestała się zachowywać irracjonalnie. Postacie drugoplanowe zarysowane kiepsko, nie zdążyłam nawet żadnego z nich polubić, ani do końca znienawidzić, po prostu były i odgrywały swoje role. Całość była raczej nastawiona na relację pomiędzy głównymi bohaterami.\nDla mnie zabrakło emocji, nie poczułam zbyt wiele czytając, kolejna opowieść o sile miłości i chęci przetrwania w przeciętnie interesującym świecie. Mimo wszystko będę czekać na kontynuację, ciekawi mnie, jak potoczy się dalej ta historia, bo oprócz wszystkiego co mnie drażniło, nie jest to zła książka.\nWampirkaJustynka | 2015-05-17\nNa półkach: Przeczytane, ♥ Ulubione okładki ♥, ★ Książki do wymiany ★, 2015 ✬\nKsiążka ogólnie mi się podobała. Na początku główna bohaterka była w porządku, później zaczęła mnie wkurzać. Dopiero pod koniec "znormalniała". Natomiast od początku lubiłam Chese'a. Jak jak nie cierpię fanatyków :)\nJustyna Antoniewicz | 2016-11-23\nAkcja "Paragrafu 5" dzieje się w przyszłości, w Nowym Jorku i w Waszygtonie.\nNie ma tam policji, są tylko żołnierze. Nie ma mandatów, a są procesy i aresztowania.\nCi, których aresztowano nigdy nie wracają. Siedemnastoletnia Ember żyje z buntowniczą mamą, której nie pozwala zapomnieć, że niegdyś nie więziono ludzi za czytanie nieodpowiednich książek, czy wychodzenie z domu o zmroku.\nPo trzech latach, jakie minęły od zakończenia Wojny, Ember doskonale opanowała umiejętność niewyróżniania się z tłumu. Dobrze, wie jak zdobyć to, co jej jej potrzebne na przykład kartki na jedzenie czy używaną odzież daje świetnie radę sobie.\nPewnego dnia jej mama została aresztowana za pogwałcenie Paragrafu 5!\nCo najgorsze przyszli z jednym żołnierzem po nią wraz z Ember bliskim przyjacielem Chasem, który jest bardzo nie czuły, bez jakikolwiek uczuć, chce mieć nad wszystkim władzę.\nA Ember trafia do zakładu poprawczego,gdzie stosowane są surowe kary wobec niej, pragnie uwolnić się z stamtąd i uciec, ale...\nA Ember trafia do zakładu poprawczego,gdzie stosowane są surowe kary wobec niej, pragnie uwolnić się z stamtąd i uciec, ale nie wie jak.\nWstrząsająca,poruszająca historia młodej nastoletniej siedemnastoletniej dziewczyny Ember i Chasa.\nOn mi bardzo się podobał, jest bohaterem ciekawym,a Ember zpoczątku mnie wkurzała swym zachowaniem i okropnie irytowała zachowywała się jak gówniara poźniej już znormalniała.\n"Paragraf 5"to mocna, życiowa chwytająca za serce powieść.\nPo prostu bardzo dobra, super książka przygodowa, wciągnęła mnie szybko do czytania czytałam z zapartym tchem wbita mocno w fotel.\nlacerta | 2016-09-10\nZa "Paragraf 5" zabrałam się nagle i bez większego zastanowienia. Nie przeczytałam opisu książki, nie przyjrzałam się okładce i nie zapoznałam się z żadnymi opiniami. Było to trochę dziwne, bo nie wiedziałam zupełnie czego się spodziewać.\nNajpierw byłam zainteresowana i z entuzjazmem przyjmowałam kolejne informacje. Później niestety było troszkę gorzej. Wolałabym więcej dowiedzieć się o wojnie i o życiu ludzi po zmianach, które zaszły w państwie. Tego niestety mamy stosunkowo niewiele i poza tytułowymi paragrafami oraz ich przestrzeganiem niewiele dostajemy informacji o funkcjonowaniu państwa. Za to aż za dużo dostajemy romansu głównych bohaterów, ich niezdecydowania oraz wspaniałych zbiegów okoliczności i niesamowicie dobrego wyczucia czasu.\nAutorka często komplikuje sytuacje, a później rozwiązuje je w tak prosty sposób, że aż trudno w to uwierzyć. Główna bohaterka wyjątkowo potrafiła mnie zirytować, zwłaszcza na końcu.\n"Paragraf 5" przeczytałam, nie jestem książką...\n"Paragraf 5" przeczytałam, nie jestem książką specjalnie rozczarowana, ale uważam, że w wielu przypadkach autorka poszła na łatwiznę w tworzeniu swojej historii. Szkoda, bo zapowiadało się ciekawie.\nŚwiat, jaki znamy, już nie istnieje. Rozdarły go wojny, sprawiając, że największe miasta zostały opuszczone. Nie wiadomo jakie wojny, z jakiego powodu wybuchły, między kim dokładnie się toczyły. Wiadomo tylko, że nie istnieje już ustalony porządek. Teraz rządzi Federalne Biuro Naprawcze, które przy pomocy swoich żołnierzy pilnuje, by przestrzegano Praw Obyczajowych. Nie można już podróżować za granicę, nie można czytać książek z przeszłości, nie można wyrażać swoich opinii a nawet wyznawać swojej wiary. Właściwie niewiele już można. Za każde przewinienie grożą poważne kary, każdy, kto złamie prawo, zabierany jest z domu i poddawany procesowi, z którego już przeważnie nie wraca. Jak wygląda proces niestety się nie dowiedziałam. Wiem natomiast, że w jego wyniku ludzie znikają na zawsze. Życie w tym świecie nie jest lekkie. Większość ludzi ma problemy z kupieniem jedzenia, korzysta więc z darmowych jadłodajni. Słabe napięcie prądu sprawia, że nie można korzystać z lodówek, pralek czy...\nSsylwia | 2018-04-03\nMoje pierwsze przemyślenie po przeczytaniu - to na pewno nie był porywający romans, jak to przytaczają w opisie książki.\nSama historia wydaje się być ciekawa, jest dużo akcji, ale za mało wątku miłosnego! Poza tym Ember bardzo mnie denerwowała z tym swoim niezdecydowaniem i wahaniem w kwestii uczuć. Szkoda mi było Chase, dlatego zdecydowanie bardziej go polubiłam.\nMam jednak wrażenie, że książka adresowana jest do trochę młodszej młodzieży, bo język pozostawiał wiele do życzenia (i nie wydaje mi się, żeby to była wina tłumaczenia). Z czasem opis uczuć głównej bohaterki mnie męczył, bo za każdym razem czuła to samo. Raczej nie sięgnę po dalsze tomy.\nzielonooka | 2015-05-05\nNa półkach: Przeczytane, Posiadam, Serie, Wyzwanie 2015, 52 książki - 2015, Niewymienialne\nbardzo fajna młodzieżowa postapo:) chwilami nierówna, ale w ostatecznym rozrachunku zasługuje na te 7 gwiazdek - polecam i czekam na czesc druga:)\nleppakaklifoth | 2017-08-13\n"Paragraf 5" to opowiadanie, którego akcja rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych, po wojnie, w dokładnie nieznanej przyszłości. Książka zaczyna się od wtargnięcia do domu siedemnastoletniej Ember i jej matki Straży Obyczajowej, która zabiera matkę, oraz Ember z ich domu. Sama bohaterka tego opowiadania Ember trafia do domu poprawczego. Od tego momentu zaczynają się perypetie naszej bohaterki, która okazuje się być samolubną i niedojrzałą emocjonalnie, młodą kobietą. Książka przesiąknięta jest dużą ilością dialogów, wewnętrznych myśli, oraz marzeń naszej bohaterki, która często wraca do okresu sprzed wojny. Z początku samo opowiadanie bardzo mnie wciągnęło, ale niestety mnogość monologów, szczegółowych opisów szybko mnie zniechęciła do czytania dalszej części opowiadania. Lekturę można uznań za ciekawą propozycję dla młodego pokolenia, dla starszego pokolenia może być zbyt ciężka w odbiorze.\naddictedtobooks | 2015-04-08\nNa półkach: Przeczytane, Dystopia, Zrecenzowane na blogu 2015 ❤, Posiadam 🌺\nŚwiat ogarnęła wojna. Wszędzie panuje chaos i zniszczenie. Powołano specjalną jednostkę zwaną Strażą Obyczajową (w skrócie SO). To oni pilnują, aby ludzie przestrzegali Prawa Obyczajowego, które składało się z pięciu paragrafów. Za nieprzestrzeganie któregoś z nich czekała kara. Taką osobę zabierano na proces, z którego rzadko kto kiedykolwiek wracał. Ludzi nie pasujących do nowego świata i nieprzestrzegających reguł usuwano. Coraz więcej ludzi znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Co się z nimi dzieje? Czy ich bliscy mogą liczyć na ich powrót? Wśród ludzi panuje głód i bieda. Wielu ludzi nie stać nawet na jedzenie. Co się stało z tym światem? I czy kiedykolwiek będzie można mówić o jakimkolwiek pokoju?\nJuż trzy lata minęły od wojny. Siedemnastoletnia Ember próbuje za wszelką cenę nie narażać się SO i przestrzegać wszystkich paragrafów. Wiele jej koleżanek zostało pojmanych przez żołnierz z powodu błahych przewinień, i dziewczyna za wszelką cenę stara się tego uniknąć. Mieszka...\nJuż trzy lata minęły od wojny. Siedemnastoletnia Ember próbuje za wszelką cenę nie narażać się SO i przestrzegać wszystkich paragrafów. Wiele jej koleżanek zostało pojmanych przez żołnierz z powodu błahych przewinień, i dziewczyna za wszelką cenę stara się tego uniknąć. Mieszka tylko z mamą, która z kolei nie boi się okazywać swojego buntu i sprzeciwu wobec panujących zasad. Pewnego dnia mama Ember zostaje aresztowana za złamanie paragrafu piątego Prawa Obyczajowego.\nDzieci są uznane za pełnoprawnych obywateli wyłącznie, jeśli zostały spłodzone przez mężczyznę i kobietę pozostających w związku małżeńskim. Wszystkie inne dzieci należy zabrać z domu i poddać procesowi resocjalizacji.\nDziewczyna i jej matka zostają pojmane przez żołnierzy Straży Obyczajowej. Wśród nich jest najbliższy przyjaciel Ember, który został jakiś czas temu powołany do służby. Jej matkę zabierają na proces, a dziewczyna zostaje przetransportowana do zakładu poprawczego. Jednak miejsce to jest bardzo niepokojące. Dzieci, które nie chcą się dostosować do panujących reguł zostają poddawane brutalnym aktom przemocy. Nikomu nie udało się stąd jeszcze uciec, a na pewno nie w jednym kawałku. Ember musi jak najszybciej wymyślić jakiś plan i uciec jak najdalej stąd. Dziewczyna musi odnaleźć matkę i zawieść ją do jakiegoś bezpiecznego miejsca. Jednak w tych czasach nikomu nie można ufać. Nawet samemu sobie...\nNa drodze Ember staje również Chase, jej dawny chłopak, który uczestniczył w jej aresztowaniu. Jednak chłopak skrywa tajemnicę. Coś co może sprawić, że cały świat Ember rozpadnie się na małe kawałki. Przerażająca prawda, która na zawsze zmieni jej świat. Czy dziewczyna będzie w stanie mu wybaczyć? Od teraz rozpoczyna się morderczy wyścig z czasem. Ember zrobi wszystko, aby znaleźć swoją matkę, nawet jeśli oznacza to że musi współpracować z wrogiem. Nie może pozwolić sobie na najmniejszy błąd. Teraz nie ma już odwrotu. Czy kiedykolwiek Ember poczuje się jeszcze bezpieczna?\nKsiążka jest wprost przepełniona akcją. Cały czas coś się dzieje, nie ma nawet mowy o jakichkolwiek nudnych momentach. Paragraf 5 wciągnął mnie całą w swój niesamowity świat, pełen niebezpieczeństw i skrywanych tajemnic. Jak tylko przeczytałam opis, wiedziałam że ta książka jest dla mnie wprost idealna. I nie myliłam się. Uwielbiam dystopie, a ta jest jedną z najlepszych jakie czytałam. Bardzo dobrze wykreowany świat i nakreśleni bohaterowie. Książka zapewniła mi na prawdę wiele wrażeń, i mam nadzieję że niedługo wydadzą w Polsce następne części, bo już nie mogę się doczekać dalszych losów bohaterów :))\nKaro | 2015-07-06\nNa półkach: Domowa bibioteczka/ DB, Przeczytane, 52 książki (2015), Recenzenckie ;)\nWyobraźcie sobie, że żyjecie w świecie, gdzie obowiązują niezwykle surowe reguły. Nie możecie uprawiać swojego ulubionego sportu, oglądać uwielbianego serialu oraz czytać ukochanego przez was gatunku literackiego, bo wszystko, co do tej pory robiliście i sprawiało wam przyjemność zostało zakazane pod groźbą kary. Wolność słowa przestała mieć rację bytu, a wszelkie wydarzenia z przeszłości nigdy się nie przedawniają. Co więcej mogą stać się powodem, że ty oraz cała twoja rodzina możecie zniknąć. Na zawsze...\nW takim świecie przyszło żyć siedemnastoletniej Ember Miller, która wraz ze swoją matką muszą ponieść karę za to, że jej rodzicielka złamała zasady ujęte w Prawie Obyczajowym, a konkretnie tytułowy Paragraf 5. Ich drogi rozdzielają się – nastolatka trafia do zakładu poprawczego, gdzie rządy sprawują równie bezwzględne co Straż Obyczajowa (SO), siostry salwatorianki, a jej matka jak przypuszcza bohaterka do podobnego ośrodka. Czy drogi matki i córki się ponownie zejdą? Co...\nW takim świecie przyszło żyć siedemnastoletniej Ember Miller, która wraz ze swoją matką muszą ponieść karę za to, że jej rodzicielka złamała zasady ujęte w Prawie Obyczajowym, a konkretnie tytułowy Paragraf 5. Ich drogi rozdzielają się – nastolatka trafia do zakładu poprawczego, gdzie rządy sprawują równie bezwzględne co Straż Obyczajowa (SO), siostry salwatorianki, a jej matka jak przypuszcza bohaterka do podobnego ośrodka. Czy drogi matki i córki się ponownie zejdą? Co kryje się za tym paragrafem oraz jaką rolę w całej tej sytuacji odegra Chase, bliski przyjaciel Ember? Tego dowiecie się sięgając po pierwszy tom trylogii o walce o wolność...\nOstatnimi czasy autorzy bardzo często w swoich książkach poruszają temat przyszłości. Najczęściej jest to rzeczywistość po kolejnej wojnie, po której rządy sprawuje bezwzględna władza trzymająca lud żelazną ręką. W Paragrafie 5 właśnie mamy ukazaną taką wizję przyszłości, lecz niestety nie do końca dopracowaną. Autorka w niniejszej historii zapomniała (chyba) określić kilku podstawowych informacji odnośnie aktualnie trwającej sytuacji, a konkretniej wyjaśnić, co się stało, że jest tak, jak jest. Pojawia się wiele pytań, które zostają bez odpowiedzi: co to była za wojna, kto ją wywołał, kto wygrał (no chyba nie sama Straż Obyczajowa), w jakim celu oprócz zastraszania ludzi stworzono Prawo Obyczajowe oraz Straż Obyczajową, kto stoi na czele tych rządów...? Mnóstwo pytań – zero odpowiedzi. Mam nadzieję, że może w kolejnej części niektóre pytania przestaną być tajemnicą. Pani Simmons większą uwagę skupiła na teraźniejszości, czyli akcji właściwej oraz kreacji bohaterów. Niestety przez te wcześniej wspomniane niedopowiedzenia książka sprawia wrażenie niepełnej, niedokończonej. A szkoda, bo sama historia jest pomysłowa, z potencjałem i przede wszystkim wciąga. Zabierając się za jej lekturę modliłam się, aby nie była to powtórka ukochanych Igrzysk Śmierci, na szczęście mocno ona odbiega od niej, choć występuje w nim ten sam temat reżimu oraz surowej władzy. Wydaje mi się, że fanom Igrzysk oraz Niezgodnej (której lektura jeszcze przede mną) może się ona spodobać.\nPostacie wykreowane przez autorkę są raczej ciekawi i autentyczni. Ember jest typową nastolatką i bohaterką, która niczym nie różni się od większości dziewczyn z innych książek dla młodzieży. Jest tak samo naiwna jak inne bohaterki i na razie nic nie wskazywało na to, aby zmieniła się w Paragrafie 5. Owszem, ma przebłyski pomysłowości oraz odwagi, jednakże wiele jej jeszcze brakuje do bycia postacią mającą wpływ na zmianę przyszłości. Nadzieję na to dają ostatnie wydarzenia, więc można powiedzieć, że kolejna część powinna być przełomowa dla Ember, to znaczy przeistoczyć się z naiwnej dziewczyny w świadomą, dojrzałą i otwartą na otaczający ją świat młodą kobietę. Na razie nie jest to idealna postać, ale nie raz mi zaimponowała odwagą, pomysłowością, oddaniem, a także wcześniej wspomnianą dojrzałością. Widzę w tych wszystkich kawałeczkach potencjał. Mam nadzieję, że autorka tego nie zniszczy, lecz pomoże Ember rozwinąć skrzydła. Jeśli chodzi o Chase’a to pani Simmons przy jego kreacji wykorzystała swoje doświadczenie oraz wiedzę z zakresu psychologii. Chase jest postacią trudną do rozgryzienia, a to za sprawą jego dwóch twarzy, które poznajemy w trakcie lektury. Pierwszą przedstawiają wspomnienia dziewczyny (sprzed powołania do Straży Obyczajowej) jest to twarz niezwykle emocjonalna, natomiast gdy po długiej nieobecności stają twarzą w twarz wydaje się być... pusty. Po prostu wyprany ze wszelakich uczuć. Autorka wykreowała go na bardzo głęboką postać z mocno zarysowanym profilem psychologicznym. Jego prawdziwe oblicze poznajemy powoli, stopniowo, krok po kroczku odkrywa ukryte karty i pokazuje potłuczoną przez SO duszę. Przy nim Ember wydaje się być płaska jak deska, lecz wydarzenia mające miejsce pod koniec Paragrafu 5 dają, jak wspomniałam wcześniej, nadzieję na to, że się ona zmieni i nie będzie tak mocno odstawać od Chase’a. Jeśli chodzi o pozostałych bohaterów to dobrze odgrywają oni powierzone im role.\nHistorię poznajemy oczami Ember, więc jak na tacy mamy podane jej emocje i przemyślenia, z kolei Chase to chodząca tajemnica, odbezpieczona bomba, która w każdym momencie może wybuchnąć. Fabuła (niestety) jest niekiedy przewidywalna, przez co można się poczuć trochę rozczarowanym. Mimo tego dosyć szybko zostajemy wciągnięci w akcję, która nie pozwala czytelnikowi się nudzić. Na początku jednak miałam trudności z odnalezieniem się w rzeczywistości bohaterów. Winę za to zwalam na wcześniej wspomniany brak zarysu wydarzeń sprzed toczącej się aktualnie akcji. Mam cichą nadzieję, że więcej na ten temat dowiemy się w drugiej części. Pożyjemy – zobaczymy (chyba za dużo nadziei pokładam w kontynuacji, oby nie przyszło wielkie rozczarowanie). Plusem Paragrafu 5 jest to, że autorka nie zostawiła niedokończonej fabuły, to znaczy, że wyjaśniła, a raczej zamknęła wszystkie rozpoczęte wątki, dzięki czemu oczekiwanie na kolejną część nie będzie katorgą. Jednak pozostawiła ona delikatnie otwartą furtkę, gdzie widać nadzieję na zmiany (oby na lepsze).\nKsiążka napisana jest młodzieżowym językiem, lecz nie nazbyt prostym. Czyta się ją z przyjemnością i bez większych trudności śledzi się losy bohaterów Paragrafu 5.\nCałość rysuje się dosyć dobrze i zapowiada na ciekawą trylogię z młodzieżowym wątkiem miłosnym w tle. Mimo niedociągnięć jest „zjadliwą” i wciągającą lekturą. Z niecierpliwością będę oczekiwać na ciąg dalszy.\nLudzie robią różne rzeczy, żeby chronić tych, których kochają. \n[...] nadzieja zawsze w nas jest, nawet w najczarniejszych chwilach. \n Kristen Simmons, Paragraf 5, Poznań 2015, s. 150.\nCzłowieka można skrzywdzić na wiele sposobów bez użycia pięści.\twięcej\nKristen Simmons – Paragraf 5\nKto płaci, ten wymaga, kto ma broń, ten strzela.\twięcej