Piotrkowianin - Torus Wybrzeże Gdańsk 26:23. Porażka na inaugurację Superligi\n4 września 2021, 19:55\nMateusz Jachlewski zdobył 4 bramki dla Torus Wybrzeże.\nTorus Wybrzeże Gdańsk przegrało na wyjeździe z Piotrkowianinem 23:26 (8:9) na inaugurację PGNiG Superligi. Przed wyższą porażką czerwono-biało-niebieskich obronił dobrze dysponowany w bramce Miłosz Wałach.\nPiotrkowianin: Ligarzewski, Kot, Chmurski - Babicz 5 bramek, Mastalerz 5, Pacześny 3, Mosiołek 3, Sadowski 2, Swat 2, Wawrzyniak 2, Stolarski 2, Matyjasik 1, Szopa 1, Doniecki, Pożarek, Surosz\nWYBRZEŻE: Wałach, Chmieliński - Jachlewski 4, Kosmala 4, Janikowski 3, Papaj 3, Mosquera 3, Gądek 2, Comerlatto 2, Leśniak, Pieczonka, Sulej, Wróbel\n3.93 (15 ocen)\n3.33 (15 ocen)\nInauguracja PGNiG Superligi rozpoczęła się niemrawo, jeśli chodzi o zdobycze bramkowe. Nie chodziło jednak o rzutową indolencję, a o znakomitą dyspozycję bramkarzy. To dzięki postawie Kacpra Ligarzewskiego i Miłosza Wałacha, po niespełna kwadransie gry, na tablicy świetlnej widniał wynik zaledwie 4:2. Zresztą, do przerwy golkiperzy obu drużyn dali się łącznie pokonać zaledwie 17 razy.\nTorus Wybrzeże Gdańsk. Wiktor Tomczak wypożyczony przed inauguracją PGNiG Superligi\nWybrzeże pozwoliło odskoczyć gospodarzom na trzy trafienia, ale ostatecznie pierwszą część meczu skończyli zdobywając trafienie kontaktowe za sprawą Piotra Papaja po szybkiej akcji zainicjowanej od bramki przez Wałacha.\nPierwsze minuty po przerwie to trzy szybkie ciosy zadane przez Piotrkowianina, który odskoczył na 12:8 po rzucie Patryka Mastalerza. Tę serię przerwał Santiago Mosquera a chwilę później gdańszczanie zdobyli trzy bramki pod rząd i to pomimo niewykorzystanego przez Papaja rzutu karnego. Kolejne punkty Mosquery i skutecznie wykonywane karne, już przez Mateusza Kosmalę, pozwoliły Wybrzeżu utrzymywać kontakt.\nPiotrkowianin w końcu wrzucił jednak wyższy bieg wykorzystując błędy gdańszczan w ataku, Na 10 minut do końca gry miejscowi znów odskoczyli na trzy trafienia, a później powiększyli przewagę do czterech. Podopieczni Bartosza Jureckiego nie roztrwonili tej przewagi. Gdańszczanie zdołali odrobić zaledwie jedną bramkę i z inauguracji wracają bez punktów.\n12% TORUS WYBRZEŻE Gdańsk\n1 Łomża Vive Kielce 2 2 0 0 0 74:44 6\n2 Azoty-Puławy 1 1 0 0 0 30:21 3\n3 Chrobry Głogów 1 1 0 0 0 32:27 3\n4 Orlen Wisła Płock 1 1 0 0 0 31:26 3\n5 Piotrkowianin Piotrków Tryb. 1 1 0 0 0 26:23 3\n6 Zagłębie Lubin 1 1 0 0 0 25:23 3\n7 Górnik Zabrze 1 1 0 0 0 25:24 3\n8 Energa MKS Kalisz 1 0 0 0 1 24:25 0\n9 Stal Mielec 1 0 0 0 1 23:25 0\n10 TORUS WYBRZEŻE GDAŃSK 1 0 0 0 1 23:26 0\n11 MMTS Kwidzyn 1 0 0 0 1 26:31 0\n12 Grupa Azoty Unia Tarnów 1 0 0 0 1 21:30 0\n13 Sandra Spa Pogoń Szczecin 1 0 0 0 1 20:34 0\n14 Gwardia Opole 2 0 0 0 2 51:72 0\nTabela wprowadzona: 2021-09-08\nPiotrkowianin - Torus Wybrzeże Gdańsk 26:23 (9:8)\nSandra Spa Pogoń Szczecin - Łomża Vive Kielce 20:34 (13:14)\nZagłębie Lubin - Stal Mielec 25:23 (13:12)\nTorus Wybrzeże Gdańsk. Inauguracja PGNiG Superligi. Wzmocnienie last minute\n(6 opinii) 26 sierpnia 2021\nRekordziści świata przegrali? (1)\nWyższy budżet, super transfery, genialny trener mentalny i do tego rekord świata potwierdzony certyfikatem...\nPrzed sezonem medialne doniesienia były tak optymistyczne...\nOby to tylko wypadek przy pracy\nWyższy budżet, super transfery, genialny trener mentalny i do tego rekord świata potwierdzony certyfikatem... Przed sezonem medialne doniesienia były tak optymistyczne... Oby to tylko wypadek przy pracy\nPrzy takiej grze w ataku to raczej będzie norma w tym sezonie\nPoziom kilku drużyn jest poniżej poziomu Żuław.Trzeba się zdecydować.Albo ogrywa się młodzież albo jakieś dziwne transfery.Rezultat ten sam.To wolę młodzież.\nWGH na poziomie morza = 0\nLigarzewski kolejny sezon pokazuje, że jest solidnym ligowcem na swojej pozycji. Wybrzeże zamiast zainwestować w swojego człowieka, przez co na pewno nie roztwoniliby tyle kasy co na wypożyczenie Wałacha...


Sukces Collegium Canticorum w Macedonii - zwrot.cz\nREGION / Chórzyści Collegium Canticorum pojechali do zapomnianej perły Bałkanów – nad Jezioro Ochrydzkie – by po raz kolejny zabłysnąć na arenie międzynarodowej. Chór pod batutą Anny Szawińskiej na Ochrydzkim Festiwalu Chóralnym zdobył srebrny dyplom oraz drugie miejsce w kategorii chórów dorosłych.\nFestiwal odbył się w dniach 24 – 28 sierpnia. Konkurencja była na bardzo wysokim poziomie. Do Macedonii przyjechały chóry z 28 krajów, przede wszystkim chodziło o państwa Europy wschodniej. Prezentacje rywalizujących ze sobą formacji trwały 15 minut i przebiegały w trakcie czterech koncertów. Collegium Canticorum rywalizowało w kategorii chórów dorosłych.\nDyrygent Anna Szawińska zadbała o zróżnicowany program konkursowy, w którym znalazły się utwory sakralne i ludowe, w języku francuskim, łacińskim, rosyjskim i macedońskim.\nChór przedstawił pięć utworów: „Il est bel et“ Pierra Passereau, „Cheruwimskaja“ Dmitrija Bortniańskiego, „Rum dum dum“ Dragana Szuplewskiego, “Ubi caritas“ Oli Gjeilo oraz „Wieniki“ Fiodora Rubcowa.\nWystępując jako przedostatni, chórzyści musieli poradzić sobie nie tylko z upałem, ale również z męczącym oczekiwaniem na swoją kolejkę.\nZaolziański chór zdobył srebrny dyplom z wynikiem 86,67 punktów. Równocześnie został najwyżej punktowanym zespołem w srebrnym paśmie (do złotego pasma zabrakło niespełna 4 punktów) oraz drugim najlepszym chórem w dorosłej kategorii w ramach całego konkursu.\nW pisemnej ocenie od jury znalazły się komentarze „Gratulacje“, „Bardzo dobry zespoł“, „Widać ogrom włożonej pracy i entuzjazmu“. Jurorzy docenili wybór repertuaru czy sprawne zróżnicowanie stylów poszczególnych utworów.\n-Występy festiwalowe okazały się wspaniałą ucztą duchową, ale też źródłem inspiracji. Podziwialiśmy zwłaszcza pokazy polskich zespołów akademickich z Bydgoszczy, Zabrza i Kalisza, niezwykle emocjonalne były pieśni sakralne w wykonaniu dziewczęcego chóru „Lira” z Białorusi, podobały się zespoły czeskie z Hranic i Przerowa, wzruszały patriotyczne pieśni chórów macedońskich – zdradziła chórzystka i kronikarz Bogdana Najder.\nW tym roku festiwal został zdobinowany przez Polaków: medalowe pozycje zajęły młodzieżowe chóry z Polski, a Grand Prix otrzymał Chór Kameralny Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego z Bydgoszczy.\n– Po tygodniowym, barwnym pobycie w Macedonii wróciliśmy zadowoleni i pełni wrażeń, zainspirowani do daszego śpiewania w rozpoczynającym się nowym sezonie artystycznym. Być może za rok ponownie wybierzemy się na światowy festiwal. W planach jest Hiszpania lub Cypr. Może Skandynawia. W każdym razie nie brakuje nam motywacji do całorocznej twórczej pracy – dodała Bogdana Najder.\nTagi: Anna Szawińska, Bogdana Najder, Collegium Canticorum, Ochrydzki Festiwal Chóralny, sezon artystyczny\n24. 4. 2019 Z redakcyjnej poczty: Spotkanie z Bogdaną Najder


Rodzaj ciągnika rolniczego, a wielkość gospodarstwa. Jaki wybrać? - Informacje rolnicze\nJak wybrać ciągnik rolniczy? Niby nic trudnego. Gdy jednak zastanowimy się, jak efektywnie dobrać takie maszyny do wielkości gospodarstwa, pojawia się problem. Kryterium wyboru jest już wtedy nie tylko cena, ale także szereg innych parametrów danego pojazdu. W tym artykule podpowiemy, jakie cechy brać pod uwagę, wybierając ciągniki rolnicze.\nCo warto wziąć pod uwagę, wybierając używane ciągniki (choć nowe też)? Ważny jest silnik, a konkretnie jego moc oraz zapotrzebowanie na paliwo. Równie istotnym czynnikiem będzie wyposażenie traktora. Jest to praca, która wymaga kilku-kilkunastu godzin zaangażowania operatora. To oznacza, że ciągnik rolniczy musi być wyposażony co najmniej w klimatyzację czy przyciski ułatwiające sterowanie różnymi opcjami.\nOgólne zasady doboru ciągnika rolniczego\nPodstawowa kwestia to potencjał danego gospodarstwa w zakresie produkcji. To ten czynnik decyduje o jego zapotrzebowaniu na moc. Dodatkowo, właściciel gospodarstwa musi oszacować roczne wykorzystanie traktora w gospodarstwie. Co to znaczy? W skrócie – jak intensywnie będą traktory używane w ciągu całego roku.\nCzy jest możliwe obliczenie potencjału produkcyjnego gospodarstwa we własnym zakresie? Należy wziąć pod uwagę powierzchnię użytków, na których uprawiać można rośliny. Na tej podstawie oblicza się nasycenie gospodarstwa mocą ciągników. Krótko mówiąc – im większe gospodarstwo, tym niższa moc ogólna ciągników używanych na jego terenie.\nGospodarstwo do 20 h a moc ciągnika\nGospodarstwo do 20 hektarów nie stanowi jeszcze zbyt dużej powierzchni, ale i tak wymaga już w miarę sprawnego traktora rolniczego. Zazwyczaj, w gospodarstwach o takiej wielkości używa się jednego, maksymalnie dwóch ciągników rolniczych.\nJak dobrać odpowiednią moc ciągnika do potrzeb danego obszaru?\nW przypadku gospodarstw o powierzchni do 10 hektarów swobodnie wystarczy jeden ciągnik rolniczy. Jego maksymalna moc powinna się wahać od 30 do 45 kW. Pozwoli to na nasycenie jednego hektara na poziomie 4,3-5,9. Z kolei w gospodarstwach do 20 hektarów można już rozważyć zakup dwóch traktorów rolniczych.\nGospodarstwo od 20 do 100 h\nIm większe gospodarstwo tym wyższe zapotrzebowanie na nasycenie mocą ciągników. Już w przypadku areałów rzędu 20-35 hektarów można myśleć o zakupie 2-3 ciągników. Maksymalna moc (kW) takich pojazdów raczej nie powinna przekraczać 58 – ryzyko przeinwestowania. Dzięki temu, na jeden hektar przypadnie 3,1-4,2 kW mocy.\nJeżeli chodzi o gospodarstwa od 35 ha to zazwyczaj sprawdzą się 3-4 ciągniki. Wyjątek to areały od 75 hektarów do 100 – wtedy należy już myśleć o inwestycji w 4-5 maszyn rolniczych. Zapewni to nasycenie całego gospodarstwa nawet 258 kW mocy, co w przełożeniu na hektar oznacza 2,8 kW. Moc takich maszyn powinna oscylować pomiędzy 63 i 94 kW.\nWybór ciągnika rolniczego do gospodarstwa powyżej 100 h\nTu zaczynają się naprawdę spore inwestycje, szczególnie jeżeli spojrzymy na ceny nowych ciągników rolniczych. W przypadku gospodarstw o powierzchni dochodzącej do 1000 hektarów, rozsądnym wyborem może być zakup nawet 10 ciągników, o mocy 140-210 kW. Pozwoli to nasycić całe gospodarstwo nawet 990 kW mocy.\nczęści do ciągników części do ursusa części zamienne oryginalne części ursus


[Fusion] Po włączeniu grzania tylnej szyby zapala się oświetlenie kabiny i lampka drzwi - Forum Ford Club Polska\n[Fusion] Po włączeniu grzania tylnej szyby zapala się oświetlenie kabiny i lampka drzwi\n27-11-2019, 17:55 #1\nPo włączeniu grzania tylnej szyby zapala się oświetlenie kabiny i lampka drzwi\nCześć, Dzisiaj 27.11.19 Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum. włączyłem grzanie tylnej szyby i w tym momencie włączyło się oświetlenie kabiny i symbol otwartych drzwi. Może ktoś miał takie klimaty?\nWydaje mi się że to kostka drzwi tylnych przyjęła wodę , jutro będę sprawdzał a pytam Was bo nie chcę marznąć na dworze szukając winnego Goście nie mogą oglądać obrazków w postach. Zarejestruj się klikając tutaj aby uzyskać pełen dostęp do forum. Może ktoś miał taki nieswoisty przypadek.\n28-11-2019, 09:22 #2\nOdp: Po włączeniu grzania tylnej szyby zapala się oświetlenie kabiny i lampka drzwi\nTak jak podejrzewasz , wilgoć jest winowajcą .


Mateusz Morawiecki zostawił żonę przed świętami. Została sama z dziećmi | Pikio\nMateusz Morawiecki zdecydowanie podpadł szczególnie rozsianym po całym kraju wyborczyniom. Każdy zdaje sobie bowiem doskonale sprawę z tego, jak wymagający okazuje się zabiegany, przedświąteczny czas. Niestety premier otwarcie przyznaje, że większość obowiązków przed Bożym Narodzeniem spada na jego żonę.\nMateusz Morawiecki bez wątpienia nie może cieszyć się nadmiarem wolnego czasu. Nie oznacza to jednak, że jego ukochana nie potrzebuje intensywnej pomocy przy pracach domowych oraz wychowywaniu dzieci. Niestety prezesowi Rady Ministrów trudno jest znaleźć chwilę oraz motywację, aby odciążyć żonę z przedświątecznymi obowiązkami.\nMateusz Morawiecki szczerze o przygotowaniach do Bożego Narodzenia. Czy coś powinno się zmienić?\nCo ciekawe, premier sam przyznał to oficjalnie w swoim przemówieniu w czasie konwencji Prawa i Sprawiedliwości. Jego słowa zdecydowanie nie zachwyciły przysłuchujących się wystąpieniu polityka wyborczyń, które chciałby zapewne, aby dawał ich partnerom nieco lepszy przykład. - Powoli wchodzimy w okres świąteczny. Jak panowie pomagają paniom w przygotowaniach? Muszę uderzyć się w pierś, że słabo z tym u mnie. A powinniśmy podziękować naszym paniom! - stwierdził otwarcie Mateusz Morawiecki, zwracając się przede wszystkim z apelem do męskiej części zgromadzonych. Warto jednak zaznaczyć, że bez względu na pełnioną przez działacza funkcję jego żona na pewno potrzebuje codziennej pomocy oraz wsparcia, które mogłoby nieco go odciążyć. Wyborcy mają więc nadzieję, iż na słowie "dziękuję" wcale się nie skończy, a Mateusz Morawiecki ostatecznie zdecyduje się poświęcić swojej rodzinie nieco więcej czasu, szczególnie w okresie Bożego Narodzenia.DALSZA CZĘŚĆ TEKSTU POD GALERIĄ\nMałżeństwo Mateusza Morawieckiego. Czy polski premier ma udane życie rodzinne?\nJak zapewniają bliscy prezesa Rady Ministrów, jego małżeństwo jest tak naprawdę niezwykle udane i pełne miłości. Para zna się od bardzo wielu lat, wychowuje czwórkę dzieci. Niestety ogrom obowiązków sprawia, że opieka nad domem oraz potomstwem spada głównie na żonę Mateusza Morawieckiego, która sama nie zabiera raczej głosu w tej sprawie. Zarówno polityk, jak i jego partnerka rzadko dzielą się szczegółami swego prywatnego życia, co w dzisiejszych czasach jest wręcz niespotykane. - Żona Mateusza stworzyła mu wspaniały, ciepły dom, dzielnie znosi nieobecności męża i jego zaangażowanie w sprawy zawodowe - ujawniła niegdyś w szczerej rozmowie z dziennikarzami portalu wszystkoconajwazniejsze.pl siostra prezesa Rady Ministrów, Anna Morawiecka.ZOBACZ TAKŻE:\nMiliony Polaków właśnie poczuło się zdradzonych! Burza wokół emerytur\nNajczęstsze wyszukiwania w Google’u w 2018! Czego szukali Polacy?\nCiąg dalszy afery KNF! W więzieniu zabili Marka Chrzanowskiego psychicznie, zgotowali mu koszmar\nAplikacja randkowa, w której kobiety ANONIMOWO wybierają partnerów. Najwyższy czas!


Eliminacje Euro 2020. Polska - Izrael. Izraelskie media: "Sprowadzeni na ziemię" - Dyskusja - SportoweFakty.pl\nEliminacje Euro 2020. Polska - Izrael. Izraelskie media: "Sprowadzeni na ziemię"\nIzraelskie media nie szczędzą mocnych słów po porażce swojej reprezentacji w meczu z Polską (0:4) w czwartej kolejce eliminacji do Euro 2020. Według tamtejszych dziennikarzy ich drużyna została zmiażdżona przez Biało-Czerwonych.\noni patrza na tych poliotycznych guru z zażenowaniem...powiem tak..maja greac w pilke a nie politykować na boisku .Popatrz taki Tusak nie zalapal sie do zadnej druzyny bo nie ma talentu wiec poszedł w polityke mi tam okazało sie ,ze jest cienki\nzaraz , czegos tu nie lapie...Odkád Israel jest w europie...\n..cos przngapilem?e maja prawa tu byc ,tak jak w eurowizji..toz to Azja..nie europa.. i anichiluja.. dzieci , staruszki i wszystkich ..innej odmiany..\nTeż mnie to zastanawiało, ale podobno dlatego są to mistrzostwa konfederacji UEFA , potocznie nazywane Mistrzostwami Europy, a Izrael należy do UEFA a nie do azjatyckiej odmiany.\nIzrael został przyjęty do struktur związkowych jakim jest UEFA w 1994 roku. Dlaczego tak się stało? To już jest pytanie do ówczesnych władz UEFA. Jak to najczęściej bywa, stały za tym ogromne pieniądze i POLITYKA.\nKilka tygodni temu napisałem na ten temat komentarz. Właśnie ze względów bezpieczeństwa, wyłącznie, Izrael jest w UEFA. Z całym Bliskim Wschodem, trochę dalej na wschód i północną Afryką jest skonfliktowany. Kraje te są islamskie więc wiadomo co jest grane.\nIzrael został przyjety do UEFA tylko ze względów politycznych. Reprezentacja Izraela w piłce nożnej od 1929 roku jest członkiem FIFA. Do 1974 roku należała do AFC (Azja) później do OFC (Oceania), CAF[Afryka], nawet CONMEBOL (Ameryka płd.).W 1994 roku została przyjęta do UEFA.\nDlaczego? Bo wszedzie ich nie lubią.\nMożesz należeć do federacji jakiej chcesz ale tylko jednej. W tej azjatyckiej nie mają przeciwników na odpowiednim poziomie (prawie tacy jak Łotwa). Aby coś zwojować trzeba grać z silniejszym i czasami obrywać baty.\nA Ty co biedaczku robisz w Polsce, skoro nie potrafisz nawet pisać w swym języku? Anichilujesz zasady ortografii, nie masz prawa klikać dodaj komentarz z taką zerową znajomością języka.\nA Ty bedaczku nie używaj słów, których znaczenie jest Ci obce, albo go nie rozumiesz... Chciałeś pewnie błysnąć zakresem slownictwa...a wyszlo tak raczej średnio. Polecam pochylić się nad słownikiem, w celu przyswojenia znaczenia słowa anichilacja...\nsam sie zanichiluj garbusie, takie mam klawisze bez á, é, iz z kropká,, baranie...a w ogole czep sie dyszla.. antybiedaczku..z mycká..


Projektowanie ogrodów, kiedy zacząć?\nZrealizowaliśmy wiele projektów na terenie miejscowości: Piaseczno, Warszawa, Konstancin, Grodzisk Mazowiecki, Pruszków i wiele innych.\nProjektowanie ogrodu warto wziąć pod uwagę gdy zaczynamy budowę domu. Takie rozwiązanie pomoże nam zaplanować miejsce składowania ziemi wydobytej z wykopów w zależności od planowanego modelowania terenu.\nProjekt przyszłego ogrodu pozwoli nam określić miejsce na materiały budowlane, ponieważ odpadki najlepiej systematycznie sprzątać, bo pogarszają jakość gleby. Warto też osłonić rośliny, które już są na działce budowlanej i planujemy je zostawić jako element przyszłego ogrodu.\nProjektowanie ogrodów jest coraz ważniejszym elementem budowy domu i warto pomyśleć o tym już na etapie projektu domu. Zabierając się do projektowania domu i ogrodu, unikniemy niepotrzebnych działań, a prace przebiegną spokojniej i zdecydowanie taniej. Większość osób najczęściej o ogrodzie myśli dopiero, gdy dom już stoi i jest wykańczany. Na tym etapie nie możemy już połączyć innych działań i architekt krajobrazu nie ma pola manewru, żeby obniżyć koszty realizacji.\nProjektowanie ogrodu, w którym będziemy mogli spędzać wolny czas i odpoczywać, jest niemal tak ważne, jak budowa domu.\nAby ogród wyglądał ładnie i był funkcjonalny, warto powierzyć realizację projektu doświadczonej firmie z wieloletnią tradycją.


Oglądaj pierwszą konferencję Paulo Sousy w roli selekcjonera reprezentacji Polski [TRANSMISJA, STREAM ONLINE] Piłka nożna - Sport.pl\nAleksander Bernard 28.01.2021 12:12\nPolski Związek Piłki Nożnej z prezesem Zbigniewem Bońkiem w miniony czwartek poinformował, że nowym selekcjonerem reprezentacji został Paulo Sousa. Portugalczyk prowadził wcześniej m.in. Fiorentinę, FC Basel czy Girondins de Bordeaux.\nPaulo Sousa nie lubi indywidualnych wywiadów i woli komunikować się z dziennikarzami oraz kibicami za pośrednictwem konferencji prasowych. Równo tydzień po oficjalnej nominacji nowy selekcjoner będzie miał okazję porozmawiać z dziennikarzami i poinformować o swoich planach na najbliższe tygodnie.\nW środę Paulo Sousa spotkał się w Warszawie z prezesem Zbigniewem Bońkiem i odwiedził kapitana reprezentacji Polski, Roberta Lewandowskiego, w Monachium. - To przyjemność i wielkie wyzwanie, gdy kapitan naszego zespołu jest najlepszym piłkarzem na świecie. Razem zawsze jesteśmy mocniejsi. Razem zawsze zajdziemy dalej. Razem zawsze będziemy ZESPOŁEM. Zróbmy to! – napisał Sousa w mediach społecznościowych.\nSousa zdradził, że w najbliższych dniach chce zorganizować spotkanie na platformie cyfrowej, aby porozmawiać i zapoznać się z polskimi kadrowiczami. Więcej planów selekcjoner ma ogłosić na konferencji prasowej. Jej rozpoczęcie o godzinie 13:00.\nOglądaj konferencję prasową Paulo Sousy:


Eligiusz Kor-Walczak (1913-2000)\n· Eligiusz Kor-Walczak · opatowianie ·\n25 maja 2000 roku zmarł w Kaliszu Eligiusz Kor-Walczak. Bardzo trudno jest się pogodzić z odejściem bliskich i tych, którzy swoim życiem znaczyli wyraźny ślad w naszej historii, literaturze, sztuce czy nauce. Do takich właśnie ludzi należał Eligiusz Kor-Walczak.\nByt kaliszaninem i większą część swojej twórczości literackiej poświęcił Kaliszowi i jego historii. Jednak Opatówek pozostał dla Niego zawsze wspomnieniem lat młodości i pierwszą "małą ojczyzną". Po powrocie z syberyjskiej tułaczki właśnie tutaj znalazł dom i przyjaciół. Jeszcze w czasie pobytu na Syberii wyobraźnia małego chłopca została rozbudzona opowiadaniami matki - Marianny z Miluśkich Walczkowej, która pochodziła ze starego opatowskiego rodu młynarzy. Z opowiadań matki wyłaniały się minione czasy i postaci, duchy i nadprzyrodzone moce ingerujące w życie ludzi. Te obrazy z dzieciństwa, wzbogacone wiedzą historyczną i językoznawczą, stały się osnową baśni i legend oraz opowiadań historycznych.\nPo wojnie pisarz zamieszkał w Kaliszu, ale Opatówek był Mu zawsze bliski. Wracał tu często i z radością odwiedzał znajome zakątki. Interesowały go przede wszystkim losy zabytków. Widział uszkodzoną "różę wiatrów" na dachu dawnej fabryki sukna, zdewastowany mostek w parku, brak ozdobnej śruby na tablicy pomnika Gillerów i niszczejące zabytki. Przypominał ludzi, o których nie wolno nam zapomnieć i minione wydarzenia. Potrafił "zarażać" swoją pasją odkrywania przeszłości. Cieszył się, gdy w Opatówku powstało wspaniałe muzeum, a "róża wiatrów" odżyła. Swoją powieść o Opatówku zawierającą legendy i podania rodzinne zatytułował właśnie: Miasteczko róży wiatrów. Opatówkowi poświęcił wiersze, opowiadania w tomiku Srebrne trawy i ciepłe wspomnienia w ostatniej książce pt. Zdarzyło się życie.\nEligiusz Kor-Walczak interesował się życiem kulturalnym Opatówka. Wraz ze swoim synem - Krzysztofem, przyczynił się w dużym stopniu do powołania Towarzystwa Przyjaciół Opatówka. Uczestniczył w spotkaniach historycznych Towarzystwa, dzieląc się ze słuchaczami swoją wyjątkową wiedzą o historii miasteczka i jego mieszkańcach. To z Jego inspiracji zawiązała się redakcja "Opatowianina". Pokazał nam "Tygodnik Opatowski" wydawany przed wojną w Opatówku, w którego redagowaniu uczestniczył, i w ten sposób zachęcił do stworzenia własnej lokalnej gazetki. Upoważnił redakcję do drukowania wszystkich swoich utworów. Zgłaszał swoje, zawsze życzliwe uwagi, proponował nowe tematy i pisał specjalnie dla nas. Dzięki niemu podniósł się poziom i ranga naszego pisma.\nDzień pogrzebu pisarza - 30 maja - był pogodny i słoneczny, nikt nie spodziewał się zmiany pogody. Jednak, kiedy kondukt znalazł się na zagorzyńskim cmentarzu zerwał się silny wicher i lunął deszcz. To kaliska przyroda przedziwnym szumem wysokich drzew i nagłą ulewą pożegnała swego piewcę.\nO twórczości Eligiusza Kor-Walczaka pisali:\n"Tworzywem utworów Walczaka są własne przeżycia, wspomnienia bliskich i opowiadania przypadkowo spotkanych osób. Ten anegdotyczny moment podwójnie zaważył na całości: zagęścił faktografię opowiadań w celu urealistycznienia sytuacji i rozbudował nadmiernie w niektórych wypadkach warstwę epizodyczną. Chociaż autor stara się ograniczyć komentarz na rzecz samodzielnej wymowy faktów, to nie zawsze potrafi uwolnić się od kuszącego postawienia kropki nad "i", szczególnie w tych miejscach, gdzie nasuwa się możliwość stworzenia przejrzystej symboliki.\nProza Walczaka jest wolna od przerostu stylistycznej ornamentyki. Prostota i powściągliwość idą w parze z celowością słowa. Uważny czytelnik dostrzeże tu rzetelny trud pisarski w wyszukaniu tego jedynego słowa, które łączy walory semantyczne z uczuciowymi. Znamienną cechą opowiadań Walczaka jest ich liryzm, dyskretna poetyckość, która widoczna jest nawet wtedy, gdy autor ukazuje brutalność i bezwzględność ludzi, zmuszonych ponosić konsekwencje czasu wojny i rewolucji."\n"Zasadniczym motywem wierszy E. Walczaka jest jednak pejzaż miejski, mozolnie rekonstruowany przez znaczące realia, okryty patyną czasu, przywołujący co ważniejsze zdarzenia z przeszłości, przepuszczony przez filtr poetyckiej wrażliwości. W pejzażu tym odnajdujemy znajome ulice: Grodzką, Kolegialną, Kanonicką, Aleję Wolności, Lipową oraz budowle: most kamienny, cerkiew w parku, kościół św. Mikołaja, kościół Nazaretanek, pomnik Asnyka. Żywe uczucie budzi również samotna w tym pejzażu jabłoń, pozwalająca na odszukanie więzi człowieka miasta z reliktem utraconego bytowania w bliskości z przyrodą.\nPejzaż miejski, ukazany zazwyczaj w pozłocie zachodzącego słońca i mrokach nadchodzącej nocy, zyskują czasową głębię, stanowi wizualny odpowiednik trwałości ludzkich poczynań i przemijania czasu, który "przeciąga pochodem odradzając życie". W miejskim krajobrazie walor poetyckości został dostrzeżony w tym, co obrosło wiekami, tradycją, co utrwalone zostało w ustnym przekazie.\nWdzięczna to materia dla poetyckiej refleksji, choć zbyt mocno rozrósł się w niektórych wypadkach bagaż historycznych faktów.\nWiersze Walczaka nie wyrastają z ducha awangardy poetyckiej, utrzymywane są raczej w Staffowskim klimacie, mienią się jednak różnorodnością odczuć: od melancholijnej zadumy poprzez dynamiczne falowanie do groteskowych point. Ich zalety to umiar i powściągliwość, delikatność i pastelowość w wyrażaniu uczuć najbardziej osobistych. Zasługują na to, by po starannej selekcji i retuszu partii publicystycznych i dyskursywnych, utworzyć tomik ukazujący w sposób szczery i bezpretensjonalny miasto przez kogoś, kto związał z nim na stałe swoje losy. Znane dotychczas wiersze Asnyka i Konopnickiej, poświęcone Kaliszowi, mają charakter okazjonalny, ukazują w drobnym zaledwie stopniu pejzaż miasta i jego historię."\n"Wyrastał w atmosferze kultu Reymonta i Żeromskiego, pisarzy którzy do sławy szli ciernistą drogą wyrzeczeń, uporu i nadludzkiej pracowitości. Autor "Chłopów" fascynował go do tego stopnia, że urządzał wycieczki śladami jego młodości.\nDebiutował w "Gazecie Kaliskiej" w 1934 r. Umieszczał w niej nowelki, opowiadania i wiersze. Po wojnie publikował swoje utwory w: "Kurierze Kaliskim", "Tygodniku Zachodnim" i czasopiśmie turystyczno-krajoznawczym "Poznaj swój kraj", "Płomyczek". Najbardziej związał się jednak z "Ziemią Kaliską", której był współzałożycielem. Tu drukował większość swoich legend, które w 1975 roku ukazały się w formie książkowej. Tom opowiadań "Czas wiosennej mgły" stanowił punkt zwrotny w literackim żywocie Walczaka. Przetworzył literacko część własnej biografii, poznał smak pisarskiego debiutu.\nDziedziną pisarsko nie wyrażoną w pełni pozostał jednak najbardziej intymny stosunek autora do miasta, w którym się urodził i w którym mieszka. Nie jest to sentyment do miejsc najbliższych, od dzieciństwa serdecznie znanych, ale głęboka refleksja na temat czasu, któremu jednakowo podlega żywot człowieka i miasta."\n"Ma zatem niniejszy zbiór walor historyczny i w tym znaczeniu, że po raz pierwszy prezentuje w tak szerokim zakresie legendy i baśnie Ziemi Kaliskiej, zostawiając uprzywilejowane miejsce stolicy województwa. Być może kolejne wydania zostaną wzbogacone o nowe teksty nawiązujące do podań i legend miejscowości dotąd pominiętych, a zasługujących na uwagę.\nTeksty zawarte w tomie nie są zapisem folklorystycznym, nie są zatem dokumentem kultury ludowej. Towarzyszyło im już w zamyśle nastawienie literackie, dążność do stworzenia jednolitej wizji artystycznej, zmaterializowanej w specyficznym nastroju i swoistej tonacji stylistyczno językowej. Stąd nie zawsze mieszczą się one w tradycyjnej konwencji legendowo-baśniowej; niekiedy przyjmują postać relacji historycznej podbarwionej intrygą dramatyczną, innym razem stanowią rodzaj moralistyczno-filozoficznej refleksji, kiedy indziej prowadzą nas w świat udziwniony, w którym historia splata się z fantastyką, jakże czasami odległą od tej, z którą spotykamy się w utworach folklorystycznych i wierzeniach ludowych. Aura dziwności łączy się zazwyczaj z refleksją bohaterów nad własnym losem i nad odwiecznymi problemami dobra i zła.\nRefleksyjno-nastrojowa, a niekiedy symboliczna aura utworów E. Kor-Walczaka nie przesłania ich wigoru, plebejskiej rubaszności i zawadiackiej fantazji. Trafnie kreślone postacie bohaterów ludowych odznaczają się dowcipem, fantazją i sprytem, dzięki któremu wielu mędrków zostaje wyprowadzonych w pole. Literackość nie stanowi tu jedynie ornamentacji, jest czynnikiem współtworzącym nasze wyobrażenie o przeszłości najbliższej ziemi, pozwala dojrzeć w nikłych odpryskach dawnych dziejów wielkie dramaty pojedynczych ludzi i całych społeczności.\nLegenda i baśń niejako z góry zakładają fikcyjność zdarzeń, ich nikłe prawdopodobieństwo. W Opowieściach czterech jeźdźców historyczność stanowi zauważalny rys, a niekiedy dość silny fundament przedstawionych wydarzeń. W większości utworów centralne zdarzenie potwierdzone jest przekazami historycznymi, jego przebieg i pointa są najczęściej dziełem literackiej inwencji."\n"Jest to wszakże proza niezwykła. Z równym powodzeniem mógłby ją pisać jakiś wzięty postmodernista. Jego styl tkwi korzeniami w wieku dziewiętnastym, w naturalistyczno-mistycznych opowiadaniach Dygasińskiego, w metafizycznym agraryźmie wczesnych nowel Reymonta. Ale Kor-Walczak nie bawi się przecież w zblazowanego artystę epoki współczesnej, w której "wszystko już było". Jest uczciwy wobec czytelnika, acz bez wątpienia w pełni świadomy swojego warsztatu. I nie jest anachroniczny, bo w końcu przedstawia anegdotę dziewiętnastowieczną właśnie: epopeję Opatówka z przełomu epoki gospodarskiej i przemysłowej, kiedy to za sprawą fabryki Fiedlerów miasteczko umarło w swoim dawnym kształcie, by narodzić się w nowym.\nZarazem, ma to posmak pożegnania z narracyjnym wzorcem, któremu autor był wiemy przez lata swojego pisarstwa. Pożegnania z aurą wykraczającej poza świat rozumowy fantastyki, grozy, tajemnicy, a także w tym świecie zakorzenionej intrygi, zbrodni lub krzywdy. Takiego Kor-Walczaka znaliśmy z Baśni i legend kaliskich czy też z Opowieści czterech jeźdźców. Cóż epopeje - jest zaś ten tekst przynajmniej mikroepopeją - stanowią również przełamanie tonacji stylistycznej ich twórców, są rozstaniem z ustalonym duktem językowym, z dawnym "charakterem pisma", na którym polegało się wiele lat.\nCzyta się Miasteczko róży wiatrów z zapartym tchem i prawdziwym wzruszeniem. Egzotyczne dla obcych, swojskie dla znających te tereny, nazwy miejsc - Dziewcza, Wądoły, Zawodzie - rozsnuwają czar. Budzą wrażenie, że oto dotykamy splątanego prawęzła cudzej i własnej egzystencji. Ale jest też tutaj świetnie skonstruowana intryga pochodzenia, są wątki kryminalno-sensacyjne, a całość przepełnia nastrój zmysłowego erotyzmu, uwikłanego w odwieczną problematykę dobra i zła, winy i kary, klątwy i odpuszczenia, w ludyczne pnącza grzechu. Jest to epika szlachetna językowo i rzetelnie zakomponowana."


Usłysz wewnętrzny głos - Easyvoice.pl\nŻyjąc w świecie pełnym dźwięków, bodźców odciągających naszą uwagę od wnętrza, przestajemy ufać sobie i polegamy na opiniach innych, modach oraz trendach. Nie wiemy, co jest dobre dla nas.\nBłądzimy szukając siebie. Nie znamy siebie, ponieważ nie potrafimy siebie wysłuchać. Dajmy sobie szansę zanurzając się w ciszy choć na chwilę. A z każdym dniem relacja z samym sobą będzie silniejsza i ten wewnętrzny głos coraz bardziej słyszalny. To również droga do tego, by być coraz bardziej autentycznym - to słychać w naszym głosie.


GRECJA PARALIA hotel KOSTAS & GIANNA - Grecja\nStrona główna Wyniki wyszukiwania Grecja GRECJA PARALIA hotel KOSTAS & GIANNA\nGRECJA PARALIA hotel KOSTAS & GIANNA\nHOTEL KOSTAS & GIANNA *** położony w nowej części Paralii, ok.300 m od plaży i ok. 10 minut spacerem od centrum miasta. W pobliżu korty tenisowe, boisko do piłki nożnej i siatkówki, plac zabaw dla dzieci. Do najbliższego mini marketu ok. 50 m, dyskoteka w odległości 250 m (Cocus Disco). Na plaży możliwość korzystania z leżaków i parasoli należących do kafejek i restauracji przy plaży. Dla gości hotelowych przeznaczone są pokoje 2 z możliwością dostawki, wyposażone w TV- SAT, mini kuchenkę do przygotowania kawy, herbaty, lodówkę, łazienkę z prysznicem, pościel, ręczniki należy zabezpieczyć we własny zakresie, balkon, Wi-Fi. Klimatyzacja dodatkowo płatna 3 EUR/doba/ pokój.\nWyżywienie 2 x dziennie: na przeciwko w restauracji Yakinthos *** (20 m po drugiej stronie ulicy) śniadania i obiadokolacje w formie bufetu. Napoje do obiadokolacji są dodatkowo płatne.\n4. Do klimatyzacji 3 €/doba/pokój.


Pytanie dla uwodzicieli - Strona 100 - AgroRandka - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 100 z 256\n#1981 Profil usunięty Profil usunięty\nNapisany 07 grudzień 2008 - 19:55\nPytanie dla uwodzicieli No dobra, ale jaki to ma związek z uwodzeniem?\nPytanie dla uwodzicieli Dzisiaj, 12:17\nPytanie dla uwodzicieli ja mieszkam w mieście można powiedzieć to przez 5dni w tygodniu kontakt z rolnictwem to tylko AF itp, a potem na wieś\na w domu siedzisz się zamulasz , moim zdaniem kobieta nie powinna pracować w gospodarstwie tylko powinna się zająć domem obiadem wole akcje obornik niż obiad robić mąż powinien zarabiać na żonę\nNapisany 07 grudzień 2008 - 20:10\nNo dobra, ale jaki to ma związek z uwodzeniem?\nwłasnie miałem do tego zmierzac ze cięzko poderwac jakąś dziewczynę poniewaz wszyscy tutaj uważąj że na wsi jest cięzka praca i wogóle że bieda itp wiedz żadna dziewczyna nie chce sie umówic,, nie jest ze mną tak żle nie nie chwaląc sie kiedyś miałem powodzenie a teraz 22 lata i mam zonka moze czas pomyślec o dziewczynie ale co zrobić??\nNapisany 07 grudzień 2008 - 22:07\nPytanie dla uwodzicieli hehe MARTINA jesteś z tych samych stron co ja?? A może my mieszkamy gdzieś koło siebie?? Ja tez w powiecie limanowskim mieszkam. Do Limanowej mam 16 km.\nNapisany 08 grudzień 2008 - 00:22\nZ miasta to nie wiadomo czy na wsi zechcą zamieszkać\nZdziwiłbyś sie, i to bardzo\nJak zdążyłem zauważyć to generalnie najbardziej zadzierają nosa dzielatki ze wsi, z jakimiś czereśniakami co orzą pole to najwyżej w geście swej łaski porozmawiają, i to czereśniak musi sie wykazać aby zasłużyć na odrobine aprobaty ze strony damy. Łatwo sie domyśleć gdzie rozsądnie myślący faceci mają tą odrobine aprobaty\nNapisany 08 grudzień 2008 - 00:27\nPytanie dla uwodzicieli widze ze juz "tele"nowela na AF powstala\nNapisany 08 grudzień 2008 - 00:29\nPytanie dla uwodzicieli Raptem 100 odcinków, "mody na sukces" raczej nie dogoni...\nNapisany 08 grudzień 2008 - 12:01\nPytanie dla uwodzicieli ten temat bije rekordy popularności\nNapisany 08 grudzień 2008 - 14:59\nPytanie dla uwodzicieli ale dziewczyna jest z reguły jest zadowolona gdy widzi ładnie wyrzeźbione ręce i klatkę . Ja ćwiczyłem trzy miesiące i efekt jest\nsuper , a trening nie był bardzo intensywny\nNapisany 08 grudzień 2008 - 15:03\nPytanie dla uwodzicieli Jak nie , moja babcia nie chce uwierzyć że to co teraz ogląda , to w stanach oglądali pięć lat temu , a jak jej puszczam na youtube odcinki z ważnymi wydażeniami , to uwierzyć nie chce . A jak sobie ceni ten internet , od czasu kiedy jej pokazałem te odcinki dobra , ale nie róbmy OT . A więc najlepsza lekcja na uwodzenie , to taki serjal czy film kiedyś był , pt. ,, szkoła uwodzenia " - dobra lekcja uwodzenia\nNapisany 08 grudzień 2008 - 16:23\nPytanie dla uwodzicieli Moim zdaniem uczyć się jakichkolwiek modeli podrywu muszą tylko Ci, którzy obawiają się że jak będą sobą to nic z tego nie wyjdzie i nie zachwycą wybranki/wybranka. Jak ma coś z tego wyjśc, to wyjdzie jakkolwiek wypadnie pierwsza randka. Wielokrotnie sprawdzała mi się obojętność w momencie, gdy chciałem sie umówić z dziewczyną z wyższego progu. Spontan i żadnych tekstów prowadzących do wspólnego spotkania, ale zawsze sie okazywało, że te ideały są bezwartościowe i mają potężna, na codzień maskowane wady (arogancja przede wszystkim)\nOstatnio bardzo mi na kimś zależało, pierwszy raz w życiu chyba . Niestety dziewcze od początku było jakieś obojętne i niezdecydowne. Trwało "to" zdecydowanie za długo i zdążyło mi w głowie zawrócić. Pewnego dnia powiedziałem dosyć i poprosiłem żeby nigdy się nie odzywała. Wolałem nie mieć z nią żadnego kontaktu, niż taki jak do tamtej pory. To była moja największa męczarnia, ale dużo nauczyła.\nMoja rada: jeśli na początku już Wam coś nie pasuje, to raczej sie to nie zmieni i lepiej dać sobie spokój, póki druga osoba nie narobiła sobie za dużych nadzieji.\nPozdro i powodzeń\nNapisany 08 grudzień 2008 - 16:32\nPytanie dla uwodzicieli @Matuch niby masz rację ale... kropla drąży skałe .\nPytanie dla uwodzicieli Kolego, jest tyle przypadków i lu nas wszystkich i różne rzeczy sie dzieją,\nale są standarty, które można ocenić od razu i uniknąć nieprzyjemności.\nNapisany 08 grudzień 2008 - 17:45\nhehe MARTINA jesteś z tych samych stron co ja?? A może my mieszkamy gdzieś koło siebie?? Ja tez w powiecie limanowskim mieszkam. Do Limanowej mam 16 km.\nA w która stronę od Limanowej?? Bo ja mieszkam 18 km od miasta w stronę Czchowa\nPytanie dla uwodzicieli a ja w stronę Tymbarku i Mszany Dolnej\nPytanie dla uwodzicieli masz racje matuch.jak rozmowy do niczego nie prowadzą to nie co się łudzić.lepiej nie robić sobie nadziei bo zazwyczaj dobrze się to nie kończy.\nja nie mam takich możliwości żeby po kilku zdaniach poderwać laskę.zazwyczaj potrzebuje paru dni.\nNapisany 08 grudzień 2008 - 19:20\nPytanie dla uwodzicieli hehe panowie jutro oficjalne prZedstawienie mojej Karoliny rodzica;p\nPytanie dla uwodzicieli no widzę że szybko idzie.kiedy ślub?\nNapisany 08 grudzień 2008 - 20:00\nPytanie dla uwodzicieli na to przyjdzie czas;) ale jutro idziemy razem do koscioła:D zreszta wogole chyba ostatnio sie nawróciłem dzieki Karoli:d\nNapisany 08 grudzień 2008 - 20:20\nPytanie dla uwodzicieli na zapowiedzi dajesz??


Eksperyment Black Box - Mario Giordano - ebook - epub - Virtualo - Virtualo.pl\nEksperyment Black Box - ebook\nDowiaduje się o przygotowaniach do eksperymentu, w którym psycholodzy chcą sprawdzić ludzkie zachowania w skrajnie trudnych warunkach. Poszukiwani są ochotnicy, którzy na dwa tygodnie wcielą się w rolę strażników bądź więźniów w symulowanym zakładzie karnym. Eksperyment wymyka się jednak spod kontroli, a symulacja przemienia się w zaciekłą walkę o życie. Inspirację do napisania powieści Mario Giordano znalazł w trakcie studiów psychologicznych. Podobny eksperyment odbył się naprawdę w 1971 roku na Uniwersytecie Stanforda, a jego efekty stukrotnie przerosły wyobrażenia twórców.


3 osoby dziennie dowiadują się, że są zakażone HIV! Nie czekaj, zbadaj się | Kocham Wieluń: wiadomości i ciekawostki z Wielunia i okolic\n3 osoby dziennie dowiadują się, że są zakażone HIV! Nie czekaj, zbadaj się\n22 listopada 2019 | Komunikaty\nUdział w nich weźmie aktor Maciej Musiał, a myślą przewodnią jest zachęcanie Polaków do testowania się w kierunku zakażenia HIV. 1 275 to liczba zakażeń wykrytych w 2018 r. w Polsce. Według Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego – Państwowego Zakładu Higieny, liczba nowo wykrywanych zakażeń co roku przekracza w naszym kraju 1 tysiąc.\nTymczasem badanie jest bardzo proste i niekłopotliwe. W 30 Punktach Konsultacyjno-Diagnostycznych (PKD) współfinansowanych przez Krajowe Centrum ds. AIDS, Agendę Ministra Zdrowia, na osoby chcące zrobić test czekają wykwalifikowani doradcy.\nOprócz badania, przeprowadzają także rozmowę edukacyjną. Mogą wytłumaczyć, doradzić, ostudzić emocje. Punkty PKD działają we wszystkich województwach. Ich lista dostępna jest na stronie https://aids.gov.pl/pkd/.\nHIV może dotyczyć każdego niezależnie od płci, wieku, orientacji, czy stylu życia. Niestety wiele osób wypiera ten fakt i nie robi testu. Warto, aby wykonała go każda dorosła osoba, która choć raz w życiu miała ryzykowne zachowanie.\nW sieci Punktów Konsultacyjno-Diagnostycznych (PKD) można zrobić to badanie bez skierowania, bezpłatnie i anonimowo. Wynik uzyskuje się bardzo szybko. Gorąco zachęcam do korzystania z PKD. Nie tylko w Europejskim Tygodniu Testowania w kierunku HIV, ale przez cały rok.\nTakie badanie może niejednej osobie uratować życie, a nawet dwa życia, jeżeli test wykonuje kobieta w ciąży”.\n– powiedziała Anna Marzec-Bogusławska, dyrektor Krajowego Centrum ds. AIDS\nDzięki Programowi polityki zdrowotnej Ministra Zdrowia, polski system opieki nad osobami zakażonymi uważany jest za wzorcowy. Korzystając ze skutecznej, bezpłatnej dla pacjenta terapii, z HIV można żyć wiele lat.\nCo więcej, według wyników ostatnich badań, osiągnięcie niewykrywalnego poziomu wirusa we krwi, poprzez regularne przyjmowanie leków przepisanych przez specjalistę, może powodować, że dana osoba nie zakazi swojej partnerki czy partnera.\nSpoty z udziałem m.in. Marii Seweryn wyświetlane będą w telewizji, kinach, metrze, na dworcach PKP oraz na największych polskich portalach internetowych. W akcję włączyło się także Radio Kolor. Źródłem rzetelnej wiedzy o HIV/AIDS jest strona Krajowego Centrum ds. AIDS https://aids.gov.pl/.\nPowiatowa Stacja Sanitarno – Epidemiologiczna w Wieluniu/Krajowe Centrum ds. AIDS\nTagi: AIDS, badania, bezpłatne badania, HIV, komunikat, Krajowe Centrum ds. AIDS, Maciej Musiał, Maria Seweryn


Ministerstwo odeśle farmaceutów do książek :: MedExpress.pl\nDo konsultacji publicznych trafił projekt rozporządzenia w sprawie ciągłych szkoleń farmaceutów zatrudnionych w aptekach i hurtowniach farmaceutycznych. Jakich zmian mogą się spodziewać aptekarze?\nPaweł Grzybowski 2017-07-07 12:31\nZgodnie z obowiązującą ustawą, farmaceuta zatrudniony w aptece lub hurtowni jest zobowiązany do podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez uczestnictwo w ciągłym szkoleniu, w celu aktualizacji posiadanego zasobu wiedzy oraz stałego dokształcania się w zakresie nowych osiągnięć nauk farmaceutycznych. Ministerstwo zauważyło, iż istnieje potrzeba realizacji ustawowego obowiązku poprzez określenie w drodze rozporządzenia, ramowego programu ciągłych szkoleń, oraz zakresu oraz form zdobywania wiedzy teoretycznej.\nZgodnie z przyjętymi w projekcie rozwiązaniami ciągłe szkolenia realizowane będą w pięcioletnich okresach edukacyjnych w różnych formach. Za zrealizowanie każdej z form szkoleń przysługuje określona liczba punktów edukacyjnych. Zaliczenie ciągłego szkolenia polega na uzyskaniu w tym okresie co najmniej 100 punktów edukacyjnych. Czas trwania okresu edukacyjnego może zostać przedłużony przez okręgową radę aptekarską na uzasadniony wniosek farmaceuty o okres nie dłuższy niż 24 miesiące.\nOrganem potwierdzającym uzyskanie właściwej liczby punktów edukacyjnych przez farmaceutę będzie okręgowa izba aptekarska. Służyć ma do tego karta ciągłego szkolenia, która z wymaganymi wpisami stanowi podstawę zaliczenia przez farmaceutów ustawowego obowiązku podnoszenia kwalifikacji zawodowych.\nProjektowane przepisy określają także standardy kształcenia ciągłego farmaceutów, zgodnie z którymi kształcenie to powinno być realizowane. Opłatę za jedną godzinę szkolenia ciągłego ma pobierać jednostka szkoląca w wysokości nie wyższej niż 28 zł brutto. Koszty uczestnictwa w ciągłych szkoleniach ponosić mają sami farmaceuci.\nProjektowane rozporządzenie będzie miało wpływ na rynek pracy, z uwagi, iż nałożony na farmaceutów obowiązek ciągłego szkolenia spowoduje aktualizację wiedzy i umiejętności oraz stałe podnoszenie kwalifikacji i kompetencji zawodowych farmaceutów, a co za tym idzie zwiększy konkurencyjność na rynku pracy.\nDla przyszłego farmaceuty półroczna praktyka w aptece. Są szczegóły 2021-09-14\nProjekt zmiany ustawy o produktach biobójczych 2021-08-19\nSzczepionka na grypę trafi do państwowej rezerwy? 2021-08-16\nTagi: szkolenia, farmaceuta, rozporządzenie ministra zdrowia


Listopad 2016 - Aleksandra Frątczak-Biś - Aleksandra Frątczak - Osobista stylistka\nPomarańczowy. Mało kto go lubi. Czy słusznie? Zgodzę się, że jest to trudny kolor. Z dwóch powodów. Niewiele typów kolorystycznych dobrze w nim wygląda. Świetnie sprawdza się u jesiennych typów, wiosny też po polubią. Typy letnie i zimowe zazwyczaj podchodzą (...) Czytaj więcej\nJakie kryteria powinna spełniać czapka idealna na zimę? Czapki zazwyczaj nosimy wtedy, gdy jest zimno. Wiem, że niektórzy wybierają też te, które pełnią funkcję typowo ozdobną, ale dzisiaj skupię się na tych ogrzewających. Niestety większość czapek dostępna w sklepach sieciowych to (...) Czytaj więcej


Osiemnaście tysięcy znaków :: Biuro Literackie\nTyle zdołałem napisać o nowym Połowie. Będę okrutny i w pierwszych słowach przyznam, że poprzedni mnie znudził. Z trudem przypominam sobie autorów tamtego wyboru, nie kojarzę żadnej konkretnej dykcji, dzięki której można by zapamiętać wiersze. Z jednej strony wydawało się, że dobór redaktorów zapewnia ciekawe możliwości. Kacper Bartczak to mistrz intelektualnego, organicznego i formalnego poezjowania, a ponadto kreatywny badacz, Marta Podgórnik doskonale rozpoznaje konwencje i świetnie nimi operuje, a Tadeusz Dąbrowski, cóż, pisze w ważnej, niedającej się zapełnić dziurze po XX-wiecznej metafizyce. Ale z tego wybornego tria wyszła średnia książka, zapewne przez brak wybijających się, młodych poetów. Z tym połowem jest już chyba inaczej. Przede wszystkim do Marty Podgórnik dołączyli Joanna Mueller (znana dobrze z innych działań redakcyjnych BL, antologii i samych połowów) oraz Marcin Sendecki, który chyba nie do końca zrozumiał konwencję krytycznego komentarza do wierszy. Zamiast proponować interpretacyjne tropy, spisał minimalistyczne noty, ale i to ma swój urok, bo nie poddaje się modzie na puste przechwałki.\nAutorzy z tegorocznego Połowu (bo nie wypada używać określeń przyszli debiutanci, wyłowieni czy aspirujący poeci wobec ludzi, którzy cieszą się już sporym uznaniem w młodoliterackim życiu) również dopisali. Zastanawiam się, jaką obrać poetykę, czy próbować systematyzować, czy, jak w zeszłym roku Karol Maliszewski, każdemu z nich oddać kilka zdań? Tak byłoby zapewne sprawiedliwie, ale też najbardziej chaotycznie, a przecież kilka rzeczy nam ten zbiór mówi jako całość. Zacznijmy zatem od wyborów i nazwisk. Joanna Mueller postawiła na Macieja Konarskiego (wyczekiwany powrót po latach do poetyckiego życia), Patryka Kosendę (docenionego już autora, a przecież i redaktora „Stonera Polskiego”) oraz Jana Rojewskiego, enfant – że tak powiem – terrible „Polityki”. Sendecki wspomagał w wyborach Pawła Bienia, Paulinę Pidzik, Przemka Suchaneckiego (znowu ten „Stoner”!) i Katarzynę Szwedę. U Podgórnik zaś prezentują się: Nina Manel (serce anegdot z samego centrum krakowskiego życia literackiego), Krzysztof Schodowski (znany ilustrator poezji i świetny grafik, który z niejednego pieca jadł) oraz Grzegorz Smoliński (najbardziej dla mnie tajemniczy z tego grona).\nCo o tych wszystkich zestawach napisać? Że są zupełnie inne, to na pewno. Że są gotowe na całą książkę? Niektóre z nich z pewnością, nie wszystkie. Że połowa składu jest z Krakowa i reprezentuje – mniej lub bardziej – tamtejsze kółko znajomych Dawida Mateusza (choć wówczas, w chwili wybierania, nie było jeszcze ani kółkiem, ani nawet znajomych)? Dwaj autorzy przyznają się do Wrocławia, trzej do Warszawy, więc cały „Połów” zdominowały właściwie trzy duże miasta. Chociaż dostajemy wiersze lokalne i wiejskie lub antymiejskie (Szweda, Pidzik), małomiasteczkowe, to jednak ta centralizacja może trochę niepokoić. Z drugiej strony jest też znakiem obserwowanego od mniej więcej dwóch lat zjawiska: ożywienia młodopoetyckiego życia i powrotów do pisania autorów, którzy mogliby mieć na koncie już kilka książek (vide Agata Jabłońska czy sam Dawid Mateusz).\nJeszcze jedna uwaga, o redaktorach, choć to przecież nie ich antologia. Podgórnik pierwsze pół noty pisze o sobie, więc jej teksty są sążniste, ale też empatyczne. Joanna Mueller stara się robić naukowe wycieczki, ale ma też naturalną zdolność do stwarzania nośnych metafor, dobrze ustawiających czytelnika wobec wierszy. Sendecki pisze z kolei lakonicznie, jakby do końca nie wierzył w anonsowanych poetów. Wszystkich odprawia od brzegu i przewiduje ich rychłe odnalezienie drogi, na której stawiają wszak pierwsze kroki. Może to po prostu niechęć do wielkich słów, do pompowania balonów, które mogłyby autorom młodej poezji zaszkodzić. Więcej dowiemy się o Suchaneckim czy Pidzik z „Kontentu” (nr 1, nr 5), gdzie ich pojedyncze wiersze zostały ciekawie skomentowane. O Manel pisał Andrzej Frączysty (nr 1), o Kosendzie Rafał Gawin (świetny, wyczerpujący szkic w numerze 3) oraz Natalia Toporowska (nr 5), o Szwedzie zaś Agnieszka Wolny-Hamkało (nr 4, też kawał dobrej roboty). Nie są to zatem poeci anonimowi, nieopisani, nieczytani. Nie wzięli się znikąd, nie pojawili się nagle, a ich ponad roczna obecność po Pracowni Poetyckiej w Stroniu Śląskim przyniosła widoczne efekty.\nPo tych kilku słowach ogólnej refleksji kilka słów refleksji szczegółowej. Tom otwiera mocno metafizyczny zestaw Pawła Bienia (roczniki dziewięćdziesiąte): wiersze zaobserwowane, notujące spostrzeżenia, ale w taki sposób, że natychmiast stają sie one obiektywnymi zapisami uniezwyklonej, podszytej tajemnym sensem rzeczywistości. Jeśli jakiś ruch przyszłoby wyróżnić z tych niebywale statycznych, ułożonych wierszy, byłby to ruch podziału, oddzielania kropką zestrojów akcentowych, tak że poszczególne słowa zatracają zdolność do tworzenia narracji i przechodzą w dziedzinę ontologicznych kategorii. „Symbol ma przewagę nad rzeczywistością” to puenta, w której ironicznie zawiera się obiektywizująca maniera Bienia: z jednej strony uważna obserwacja w stylu Marlewa, z drugiej ciężar, kanciastość frazy i metafizyczna wzniosłość codziennych gestów, które się usamodzielniły i zatraciły naturalność. Poezja Bienia jest usztywniona, na razie trudno stwierdzić, czy celowo, programowo, czy wynika to raczej z nieumiejętności rozluźnienia języka. Zobaczymy.\nOd Bienia pałeczkę przejmuje Maciej Konarski (roczniki osiemdziesiąte). Wrocławski poeta lubi powołać się czasem na Giorgio Agambena, więc – w przeciwieństwie do świetnej skądinąd anarchitektonicznej metafory z komentarza Joanny Mueller – zaproponuję jedno z pojęć włoskiego filozofa: urządzenie. Myślę o wierszach Konarskiego jako mikromaszynach ontologicznych, taśmach przesyłowych, których efektem jest ukształtowana lub zdekomponowana forma czytelnika. Częściej chodzi o tę drugą, bo Konarski tropi zdolność języka do wymykania się sensowi, do opuszczania przygotowanych zawczasu nisz. Tak jak włoski filozof bada etymologiczne styki dyskursów, momenty historycznych przesunięć, gdy pojęcia uwalniały się ze swoich słowników i zmieniały w nowe prawa, tak Konarski wykonuje ruch odwrotny: uruchamia wiele rejestrów na raz, wiele różnorakich dyskursów, które wzajemnie użyczają sobie mocy formowania. Podobnie jak u Bienia, tak i tu ironia oraz luz są pojęciami obcymi, niemile widzianymi. Gra o poezję to gra na serio, o wysoką stawkę, o metafizykę form życia. Konarski jest przy tym mocno abstrakcyjny, chociaż pisze o ciałach i powierzchniach, o konstrukcjach i materiałach, to uprowadza sensy, chociaż adresuje wiersz do jakiegoś lirycznego, kobiecego na ogół „ty”, bardziej skupia się na efektownym preparowaniu języka, wykorzystywaniu przerzutni, paronomazji lub gryzących się zestrojów. Nie wiem, czy więcej zawdzięczają te wiersze Górze (Anarchitektura wnętrz), czy Bartczakowi (Pora karmienia, Obserwacja uczestnicząca), czy to matematyka dokonuje w nich abordażu na wrażliwą, poetycką emocjonalność, czy przeciwnie: poetyckie z gruntu przetworzenie prowadzi do kubistycznej degeneracji wzorów i perspektyw. To gęsta, intelektualna lektura, warta poświęconego jej czasu, ale też balansująca na granicy konkursowego przeszarżowania i czasem nazbyt efekciarska.\nPo tych dwóch zestawach mamy wymaginacje: rozliczenia Patryka Kosendy (ur. ’93) i tu już wchodzimy w zupełnie inny, chaotyczny rejestr, w dziką i puchnącą frazę, zmieszanie gatunków i programową konfrontację z rozszczelnioną jaźnią. Powiedzmy, że podzielimy umownie propozycje z Połowu dwiema liniami: neomodernizmu i postmodernizmu. Bień to typowy neomodernista, studiuje kadry w czerni i bieli, estetyzując związane z nimi znaczenia, jak Paweł Pawlikowski w swoich filmach. Tymczasem Konarski i Kosenda to dwie różne twarze postmodernizmu: jedna jeszcze w duchu Lyotardowskiej wzniosłości, druga w chaosie immersji w wirtualne światy. Konarski wchłania rejestry i stawia na ich zderzenia, ale robi to zupełnie inaczej niż Kosenda. Ten pierwszy ma cel, jakim jest praca wiersza nad warunkami podmiotowości. Drugi pożera i wypluwa w wielkim transie, w którym popkultura, kultura wysoka i internetowa pasta składają się na hiperaktywne bycie konsumenta komunikatów. Trudno nazwać strategię Kosendy poszukiwaniem sensu, raczej jego celowym gubieniem, wykorzystywaniem zerwań na łączach. Ta patologiczna wszystkożerność, która drwi ze stabilnych połączeń (widać tu, jak zdanie przesuwa się od maniery Sosnowskiego w kierunku transgresji w stylu Rybickiego), to świadoma już propozycja przedefiniowania komunikacji literackiej.\nZ gruntu postmodernistyczna jest też Nina Manel, tak właśnie anonsowana przez Martę Podgórnik, która – o nieba, jak dobrze! – zdecydowała się napisać komentarz nie o cielesnej i intymnej topice wierszy Manel, lecz o ich erudy(k)cyjnym naddatku. Pierwszym skojarzeniem również tutaj jest Sosnowski: nie rytmem zdania jak u Konarskiego, nie sposobem wprowadzania i przetwarzania intertekstów oraz zapożyczeń z obcych języków jak u Kosendy, ale stosunkiem do postaci lub pojęć, wykorzystywanych jako katachrezy. Piętnaście wdzięcznych wersów dla ślicznej Jean Harlow to tytuł jakby zdarty z tego momentu naszej liryki, gdy Sosnowski wydawał Taxi, a Pasewicz debiutancką Dolną Wildę. Skłonność Manel do studiowania pokazowości, ekspozycji oraz sztuczności pozycji i ról społecznych bardziej nawet kojarzy się z tym drugim autorem. Trochę tu autotematyzmu, trochę somatyczności, ale raczej z formalistycznym wyczuciem „chwytu”, niż skłonnością do lirycznego monologu: „Ile wewnątrz serca jest ciemnego mięśnia? / Ile grudek ziemi wypełni oskrzela?”; „Zostały mi wyspy, nie w głowie, lecz wewnątrz,/ zostały mi czujne Wyspy Langerhansa”; „Lecz, biała twarzyczko, czy się umiesz sprzedać?”. Te wiersze potrafią się sprzedać. Szkoda tylko anonsowanego na stronach BL cyklu Kopców, z których w zestawie ostał się Kopiec Chmielnickiego. Na wszelki wypadek nie będę zapeszał i nie napiszę, że będzie z tego tomik na nagrodę (z czego zapewne powoli cieszy się wydawca).\nDo opcji (neo)modernistycznej niewątpliwie należą za to kolejne wybory: Paulina Pidzik i Krzysztof Schodowski (roczniki osiemdziesiąte). Ta pierwsza podąża w ślady Małgorzaty Lebdy, wykorzystując topikę lasu jako metaforę zarówno żywej, cierpiącej przyrody, jak i intymnego wnętrza, które uzewnętrznia się w procesie dojrzewania podmiotu. W tych wierszach każdy gest zmienia się w symbol, ale inaczej niż u Bienia. Nie są to wystudiowane kadry filmowe, obserwacje przechodzące w stany. Raczej ucieleśnione, odczuwane intymnie gesty, dotyk, który autorka próbuje ubrać w obrazy. Dlatego też cierpienie i metaforyka otwierającej się rany, inaczej niż u Lebdy, nie jest znakiem wszechobecnej przemocy, a raczej szansą dotknięcia istoty rzeczy, powiedzmy: cierpienia intersubiektywnego. Namacalność i wsobność tych wierszy oraz skłonność podmiotu do tworzenia wewnętrznych światów bywają wzniosłe, ale nie ckliwe.\nZe Schodowskim mam problem największy. „Faktycznie, trzeba być papierowym co prawda, ale kozakiem” – anonsuje Podgórnik autora, próbując obronić pewien charakterystyczny, wysokomodernistyczny patos. Podoba mi się erotyzm tych wierszy, może nawet homoerotyzm, nie podoba się za to ich wystudiowany, artystowski z gruntu charakter. Próby ubrania każdego doznania w bogatą, niestety znaną i zgraną metaforykę, sprawiają, że sam status podmiotu staje się wątpliwy w malarskim atelier autora. Wypowiada się on zza masek (np. van Gogha), chce być bardziej archaiczny i bardziej galant, niż to wypada we współczesnym wierszu. „[O]łtarz wypełniony// przesterowanym smutkiem” to bagaż, który obowiązkowo bierzemy na plecy, podejmując tę podróż, a wolałbym jednak w lekturze poezji nie dbać o bagaż.\nJanek Rojewski (znowu roczniki dziewięćdziesiąte) to zupełnie osobna próba wiersza zaangażowanego, ale nie w formalistyczne eksperymenty na linii język–krytyka mechanizmów społecznych (Góra, Ryba, Bartczak) ani tym bardziej w poezję wieców i tematów z pierwszych stron gazet (Kapela, Dymińska). Raczej w odzyskiwanie realizmu i momentalności wiersza (Kopyt, Bąk), w którym „ja” zderza się z politycznie przesyconą rzeczywistością (jak u Mateusza czy Jurczaka). Jego zestaw „ikonoklazm” spaja refleksja nad zbiorową pamięcią i sposobami konstruowania społecznych przedstawień. Przeciwstawiając im siebie – aktywny, dojrzewający podmiot, który również na sobie dokonuje testów owej rzeczywistości – uprawia coś w rodzaju poetyckiej socjologii społecznego imaginarium. Robi to za pomocą kontrastów metrycznych, opozycyjnych płaszczyzn widzenia, zderzania planów czasowych (znaczące „teraz” z tytułów, wywołujące wiersz jak wywołuje się skrypt w programie komputerowym) czy powracających pytań retorycznych. Jest w tym jakiś urok pierwszej awangardy w jej społecznie intensywnych momentach: „te obrazy też rozpierdoliłem z rozpędu// bo pokochałem przypadek/ to co niezapisane na żadnej karcie ni dysku pamięci/ bo mogłem się przewracać jak ci do których nie chciałem być podobny/ bo mogłem przecież lecieć przez Inne Kraje jak pocisk” („Teraz niszczę święte obrazy”). Czekam na więcej, już bez otoczki Bildungsroman.\nGrzegorz Smoliński (ur. ’91 ) to z jednej strony erotyki, z drugiej procedury, najbliżej mu więc na naszej poetyckiej mapie do tego, co swego czasu zaproponował Maciej Taranek. Nie bawią mnie zabawy w akrostychy, bo pojawia się pytanie, co dalej, gdy już cały zestaw wierszy ułoży się w słowo „Miłośććć”? Będzie kolejne słowo czy raczej kolejne „ć”, jakby komputer uległ zawieszeniu i mógł już tylko wydawać irytujący dźwięk? Ale Smoliński pisze sprawnie, choć znowu raczej na serio. Jest u niego sporo miejsca na eksperyment, na myślenie o wierszu jako konstrukcji, a języku jako materiale, tworzywie. Techniczny, konstruktywistyczny żargon tych tekstów ciekawie układa się w próbach wypowiedzenia rzeczy intymnych: nie dopuszcza do zbędnej czułości i koncentruje się na autotelicznych funkcjach języka. Tutaj też wypada poczekać na resztę, na to, co wyjdzie z połączenia Bartczaka z Tarankiem, powagi konstruktywizmu z rozterkami pragnącego „ja”. Łatwo ten pomysł przeszarżować i z oryginalności popaść w manieryzm, miejmy więc nadzieję, że Smolińskiemu uda się pozostać poetycko wiarygodnym.\nDwóm ostatnim wyborom znowu bliżej do (neo)modernizmu, w jego przeciwstawnych trybach: minimalistycznym i mitotwórczym. U Przemka Suchaneckiego (ur. ’92) najciekawsze jest niepoddawanie się rozlewnej frazie, uprawienie językowego dryfu z zaciągniętym hamulcem ręcznym, ze świadomością, że wiersz/język może się w każdym momencie posypać, zająknąć, a tym samym nie jest zdolny do długich, niekończących się przebiegów i melancholijnych zdań. Pisanie wybrakowaną frazą, zatrzymywanie się na przyimkach, stawia czytającego w stan gotowości, zmusza do śledzenia momentów (nad)wrażliwych, czystej, lirycznej ekspresji, w której język traktuje się jak równorzędną istotę. To nie jest poezja pewna siebie, jak w przypadku Smolińskiego czy Rojewskiego. Suchanecki jeszcze nie wie, nie orzeka, nie panuje nad językiem, ale z tej niewiedzy i niepewności tworzy osobną dykcję, specyficzną i szczególnie wartą zapamiętania. Z jednej strony rozprawia się tu o metafizyce, biblijno-apokryficzny ton ustanawia podmiot, a zarazem mieli go i poddaje presji, z drugiej myśli się z zupełnie innego porządku religijnego, afirmuje przepływ, oddaje transowym wizjom. Suchanecki mógłby najbardziej pasować swojemu redaktorowi, a jednak wydaje się, że wyślizguje się Sendeckiemu, jest wycyzelowany, obcy, intelektualno-wizyjny na sposób, którego autor Parceli nie dopuszcza. To nie jest jeszcze materiał na całą książkę, ale gdy już będzie (za rok, za kilka lat), złoży się z tego zapewne najciekawsza propozycja poetycka całej antologii.\nJakby dla zupełnego przeciwstawienia antologię domyka – również wybrana przez Sendeckiego – Katarzyna Szweda (ur. ’90), zapraszając czytelników do wiejskiej gawędy, do poezji narracyjnej, w baśń i język, który snuje się monotonnie, od czasu do czasu wypowiadając zaklęcia. Na pierwszy rzut oka jest to zestaw najbardziej kompletny, właściwie gotowy. Ale zastanawiam się, czy rzeczywiście chciałbym przeczytać taką książkę, pozostać w niej na trzydzieści wierszy? To jednak trochę nie moja dykcja, za mało się tu osiąga, za dużo czaruje i celebruje, ale nie wątpię, że i te wiersze znajdą wydawcę, czytelników, a może nawet spore uznanie. Ani mit, ani kobiecość nie są w nich bezrefleksyjnymi kategoriami (zwłaszcza że owe ballady snuje maska – głos męski, w typie tragicznego kochanka), a pod całą celebrą jest i nostalgia, i życie.\nBiuro prezentuje dziesięcioro autorów i autorek, wszystkich z roczników osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, co wskazywałoby, że ostatni trzydziestolatkowie szukają jeszcze swojego miejsca. Coraz wyraźniej możemy jednak mówić o pewnej wymianie pokoleniowej, której jaskółką był długo Tomek Bąk, a do którego dołączył potem Radek Jurczak. Kilka zestawów zapowiada zupełnie osobne, gotowe już dykcje, kilka jest w fazie poszukiwań, które zapewne złożą się na dobre książki. Zerkam na potrzeby podsumowania w poprzednie antologie, od momentu, gdy Biuro przestało wydawać osobne arkusze. Z pierwszych książek właściwie każdy autor doczekał się potem tomu, wielu było nominowanych do nagród i głośno dyskutowanych. Ostatnie dwa połowy (2015 i 2016) to wciąż antologie oczekiwania, choć na finiszu jest już Michał Domagalski (Poza sezonem). Ten nowy porównałbym z rokiem 2013, gdy BL reprezentowali Dawid Mateusz, Michał Pranke, Rafał Rutkowski i Kasper Pfeifer, a może nawet tym najlepszym, z 2011 roku (Brewiński, Taranek, Fetlińska, Żabnicka, Jakuć, Sinkowski). Nieodmienną cechą połowowych antologii jest tworzona przez nie historia najnowszej poezji – nie straconych szans, a pierwszych oznak wiosny, o mniej więcej dwa–trzy lata wyprzedzających realny ruch w krytycznoliterackim i poetyckim życiu. Połów 2017 z nawiązką spełni tę funkcję, ale warto też do niego zajrzeć ot tak, po garść dobrych wierszy.


Londyn - miasto w Anglii: Ciekawość\nTeż byłam w Grudziądzu :)))\n15 stycznia 2009 10:39\na jak Wy chcecie ten konkurs na blog roku wygrac, jak w czorta nie pasujecie do jedynej slusznej wizji emigranta? zero zgryzoty, tragedii rodzinnych, biedy, tesknoty za porzucona ojczyzna, niezrozumienia z autochtonami, odejmowania sobie od ust, (za przeproszeniem - corce oczy prosze zaslonic!) prostytucji wymuszonej, ...\ntak to sie nie da. widz lubi ogladac to co juz widzial - przez reminiscencje. a widzial juz, w kazdej z polskich gazet, ze w UK to nieszczescia, lzy i bieda. a tu jakies, za przeproszeniem, sikanie pod wiatr sie uprawia... ;)\npozdr od emigrantow z Holandii. tez bynajmniej nie pasujacych do jedynej slusznej wizji polskich gazet :)\n15 stycznia 2009 11:06\nJakies kilka dni temu o Ryszardzie Milczewskim-Bruno z wuj... kuz... no... Tajgierem rozmawialem. Jakby nie patrzec byla okolicznosc nt imienia Bruno pogadac ;)\nIdac sladem kolegi z plaskolandu...\npozdr od emigrantow z Niemiec\nMam podeslac fote grajdolka?\n15 stycznia 2009 22:02\nNo i jak wrażenia? Ułanów wiedziała? :)\nNo tak :) Wygrać zatem nie można. Pozdrawiamy odmieńców w odmiennej Holandii\nNie tylko można opogadać przeca! Wsiadaj pan w aeroplan i przybywaj. "Dziecko, jest dzieco. Napić się zawsze można"...\nJeno mury solidne jakby krzyżackie? ale zacnych rycerzy- niet!\n16 stycznia 2009 13:45\nmale pytanko czy na zdjeciu jak mi sie wydaje jest moja ukochana Majorka ?:)\n13 lutego 2009 09:38


Chłopcy mówią później – e-kobietki.pl\nGoto Appearance > Menus -: for setting up menu You are hereHome > Dziecko > Chłopcy mówią później\tDziecko Chłopcy mówią później\tWrzesień 19, 2016Wrzesień 15, 2016 Anna S\tchłopiec, czterolatek, dziecko, logopeda, trzylatek, wymowa\t„To chłopiec – chłopcy mówią później”, „to jeszcze dziecko, nauczy się”, „spokojnie, wyrośnie”. Te i podobne zdania słyszą rodzice dzieci z problemami mowy i artykulacji. Powszechnie padają z ust rodziny i znajomych, którzy, choć chcą jak najlepiej, nie są najlepszymi doradcami. Kiedy udać się do profesjonalisty i dlaczego wcześniej, niż sądzą rodzice?\nPoczekajmy aż problem rozwiąże się sam\nCzas ucieka. Dziecko nadal nie mówi. Źle wypowiada słowa. Gubi głoski. Rodzice cierpliwie czekają, przecież „mają czas”. Pytanie, czy ich dziecko również? Problem odłożony na bok, nie znika. Jeśli rodzic nie zauważy go w porę i nie postara się go rozwiązać, będzie narastał. Zaniedbanie kłopotów z mową dziecka ma niekiedy fatalne skutki.\nKonsekwencje opóźnienia mowy najwyraźniej widać w szkole. Dla dziecka, które zaczęło później mówić, nauka czytania i pisania może sprawiać wiele trudności. Wynika to z ubogiego słownictwa i małej ilości zdań złożonych, jakimi się posługuje. Czy nauka w szkole pomoże? Owszem, szkoła jest miejscem, gdzie dziecko uczy się i nabywa nowe umiejętności, ale nie wszystkie może tak łatwo nadrobić lub poprawić. Dla dziecka, które ma problemy z mową, pójście do szkoły oznacza trudny start.\n„Pierwsze sygnały, że mowa dziecka nie rozwija się dobrze, mogą być nieoczywiste. Rodzice otrzymują informacje z przedszkola, że dziecko źle się zachowuje, nie chce współpracować w grupie i uczestniczyć w zajęciach, odmawia wykonywania poleceń. Pojawia się płacz na zawołanie, bicie i krzyki. W dziecku narasta frustracja, a z czasem zamyka się ono w sobie. Czuje wstyd, więc zaczyna się izolować. Woli spędzać czas w samotności, niż uczestniczyć w kontaktach z rówieśnikami. Dziecko słyszy, że sposób jego mówienia różni się od mowy innych dzieci. Unika więc ich w obawie przed ośmieszeniem. W rzeczywistości dziecko nie jest niegrzeczne lub nieśmiałe – ma problemy z wyrażaniem siebie”\nCzy już czas na wizytę u logopedy?\nNa wizytę u logopedy nigdy nie jest za wcześnie. Kiedy umówić się na profesjonalną konsultację? Gdy rodzice niepokoją się, że dziecko nie zaczęło jeszcze mówić. Gdy dziecko posługuje się ubogim słownictwem. Gdy źle wymawia, gubi lub zamienia głoski. Gdy nawykowo oddycha buzią. A także w każdym innym przypadku, gdy rodzice podejrzewają, że rozwój dziecka nie przebiega prawidłowo. Czekanie z podjęciem decyzji nie rozwieje wątpliwości ani nie rozwiąże problemu. Dzięki konsultacji profesjonalnej diagnozie rodzice mogą dowiedzieć się, jak stymulować rozwój mowy dziecka, skąd wynikają jego problemy oraz co zrobić, aby nie miało wad wymowy. Im wcześniejsza reakcja rodziców, tym szybsza pomoc.\n• ma skończone 7 miesięcy i nie gaworzy – świadomie nie powtarza i nie naśladuje\n• dźwięków mowy takich jak: ma – ma, ba – ba, czy też da – da;\n• ma ukończone 12 miesięcy, a nie pojawiły się proste wyrazy np. mama, tata, baba itd;\n• nie zwraca uwagi na dźwięki z otoczenia np. pukanie do drzwi, dźwięk odkurzacza\n• nie powtarza wielokrotnie użytych gestów np. pa-pa;\n• nie naśladuje dźwięków z otoczenia np. – jedzie auto brrr…, krowa robi muuu itd.\n• błędnie realizuje głoski, zamienia je, „zjada” (maksymalnie do 6. roku życia wszystkie\ngłoski powinny być realizowane prawidłowo, w tym głoski [sz, ż, cz, dż] oraz [r]);\nSama sobie wrogiem?Życie po trzydziestce


Naurańskie zespoły ska\nNaurańskie zespoły - Zespoły ska - Zespoły muzyczne\nNaurańskie zespoły ska. Zespoły muzyczne.\nZnaleziono zespołów muzycznych: 0. Zespoły spełniają kryteria: zespoły naurańskie, z gatunku ska.\nTagi wyszukiwania zespołów: kraj Nauru, muzyka naurańska, zespoły naurańskie, gatunek Ska.\nSpis zespołów - naurańskie zespoły ska - zespoły muzyczne\nNaurańskie zespoły muzyczne różnych gatunków


Apple Day w naszej szkole\nZa nami kolejne święto w angielskim stylu. Bawiliśmy się oczywiście po angielsku, poznaliśmy brytyjską zabawę Apple Bobbing, przyrządziliśmy jabłka w karmelu, a także rozwiązywaliśmy owocowe zadania matematyczne.\n6 września rozpoczęliśmy nowy rok szkolny w naszym Centrum. W odnowionych salach bawiliśmy się multimedialnie oraz artystycznie. Między innymi obejrzeliśmy jeden z odcinków filmu do nowego kursu Helen Doron, zapoznaliśmy się z aplikacją multimedialną do kursu Jump with Joey oraz stworzyliśmy model Big Bena.


EuropaKuchniaMaltaŚwiatWino 19 września 2020 1 comment\nW każdym winiarskim kraju produkcja i historia produkcji wina to cenny fragment kultury narodu. Dlatego tak bardzo interesowało nas wino na Malcie, że chcieliśmy odwiedzić jednego z producentów by bliżej przyjrzeć się lokalnej specyfice.\nWino na Malcie\nDom Wina Meridiana – historia\nNajpopularniejsze wina z Meridiany\nIsis – Chardonnay\nAstarte – vermentino\nFenici Rose czyli Cabernet Sauvignon\nNexus czyli Merlot\nZwiedzanie i degustacje w Meridianie\nLokalizacja Meridiana Wine Estate\nHistoria produkcji wino na Malcie sięga VIII wieku p.n.e. Uważa się, że właśnie wtedy uprawę winorośli i ich winifikację rozpoczęli Fenicjanie. Nowoczesny przemysł winiarski, metody i europejskie szczepy pojawiły się na wyspie w XX wieku. Z około 500 hektarów winnic na Malcie i Gozo produkuje się rocznie około 70 tys. hektolitrów wina. Długi czas maltańskie wina nie cieszyły się popularnością również wśród samych maltańczyków. Ale na Malcie powstało sporo dużych winnic i producentów, którzy ten obraz zmieniają.\nZalicza się do nich również Dom Wina Meridiana, który szczyci się winami wysokiej jakości z maltańskim charakterem.\nMeridiana znajduje się w pobliżu Mdiny, w miejscu gdzie przed wiekami osiedlali się pierwsi Grecy. W czasie drugiej wojny światowej znajdowało się tu lotnisko wojskowe.\nAle zanim do tego doszło, w 1985 roku spotkali się dwaj pasjonaci wina- Mark Miceli – Farrugii, założyciel Meridiany i enolog z Bordeaux – Denis Dubourdieu.\nEnolog przekonał właściciela, że Malta ma potencjał do produkcji win wysokiej jakości i na takie powinna się nastawić.\nRównolegle z winnicą powstała urokliwa winiarnia zbudowana z charakterystycznego dla Malty wapienia w kolorze kredy. Zbudowana jest tak, że w środku można znaleźć chłód w upalne dni.\nW 1987 roku powstała 19-hektarowa winnica, w której pierwsze, ograniczone jeszcze zbiory win białych i czerwonych odbyły się w 1995 i 96 roku. Prawie połowę tej powierzchni zajmują uprawy odmiany Chardonnay. Reszta to Cabernet Sauvignon, Merlot i Syrah. A w 2013 roku posadzono tysiąc krzewów naszego ulubionego Moscato.\nObecnie winnica ma w ofercie aż dziesięć rodzajów win – cztery białe, różowe i pięć czerwonych. Łączna produkcja rocznie to 140 tysięcy butelek. Większość trafia na rynek krajowy ale część na niszowe rynki jak Japonia, Szwajcaria, Rosja, Belgia i Dania.\nGdy pojawiliśmy się w Meridianie właśnie rozpoczęły się zbiory chardonnay. To jeden z popularniejszych na Malcie szczepów.\nMeridiana wyróżnia się nazewnictwem swoich win nawiązującym do czasów fenickich.\nStąd np. Chardonnay nosi oficjalna nazwę Isis – fenickiej bogini żeglarzy.\nKrólują w nim aromaty cytrusów i egzotycznych, białych owoców\nVermentino to maltański klasyk – białe z aromatami owoców tropikalnych i cytrusowych, nutami kwiatowymi i kwaskowym finiszem. Schłodzone nadaje się idealnie na maltańskie upały. To jedno z pierwszych win, które trafiło na wyspę tysiące lat temu, za sprawą Fenicjan. Maltańczycy uważają, że pasuje idealnie do ostryg.\nNazwa wina to hołd dla fenicjanin, którzy blisko tysiąc lat przed naszą erą rozpowszechnili kulturę winiarską w basenie Morza Śródziemnego. Fenici to kupaż wymienionych wcześniej odmian i viogniera, równie popularnego na Malcie\nCała linia Fenici to przyjemne, łatwe wina o świeżym, owocowym charakterze. Nie inaczej jest z rose. Produkowane jest w Meridiane od niedawno bo od 2012 roku. Dobre do grilla, truskawek i owoców morza.\nPodczas naszej degustacji mieliśmy przyjemność spróbować również maltańskiego Merlot, w Meridianie noszącego imię Nexus. Naszym zdaniem najlepsze ze wszystkich prezentowanych i osobiście gorąco polecamy. Wino pełne jest aromatów wiśniowo-śliwkowych, które buduje podczas 10 miesięcy leżakowania w dębowych beczkach a kolejnych 8 miesięcy w butelkach. Kruszone jest tak by nie naruszyć ziaren znajdujących się w gronach.\nA piwnice Meridiany skrywają jeszcze niejedną ciekawą beczkę wartą bliższego poznania\nW Meridianie można umawiać się na zwiedzanie i degustacje win. Jest otwarta od poniedziałku do piątku. Tour po winnicy z degustacją win i deską serów i przekąsek kosztuje 25 euro. Na miejscu jest też sklep.\nA na pięknych tarasach Meridiany organizowane są też konferencje a nawet wesela. Spędziliśmy tam trochę czasu i musimy przyznać, że dla miłośników wina takie miejsce może okazać się wymarzonym.\nPolecamy też nasze teksty z ulubionego winiarskiego kraju jakim są Węgry i ich królestwa białych win, z Tokaju, gdzie traficie do rzemieślniczej, jakościowej winnicy Szedmak Borhaz.\nWina na Węgrzech – dowiedz się więcej\nSzalone Walizki 19 września 2020\nTagi:maltamalta ciekawostkiwinowino na malcie\n[…] Wina na Malcie i winnica Meridiana […]\nW 365 dni dookoła świata – filmowe podsumowanie 2018 roku


Przepis - Dietetyczny sernik limonkowy przepis - Gotujmy.pl\nOryginalny lekko słodki sernik zważywszy na jego kwaskowaty aromat limonki połączony z kakaowym spodem.\n10 łyżek otrąb owsianych lub orkiszowych\n3-4 łyzki gęstego jogurtu\n0,6-0,7 kg sera chudego\n10 łyżek cukru trzcionowego brazowego\nDo naczynia wsypujemy otręby, kakao, 4 łyżki cukru trzcinowego/brązowego, 1 łyżeczkę proszku do pieczenia, 3 łyżki gęstego jogurtu, 2 jajka a nastepnie całość mieszamy na puszystą masę. Wylewamy do wysmarowanej masłem formy od tortownicy i pieczemy 15-20 minut w 180 stopniach.\nTwaróg mielimy 3 razy w maszynce aby masa była puszysta i dobrze zmielona. 2 jajka ucieramy z 6 łyzkami curu na puszystą masę, odrobina soli, cukrem waniliowym (można cukier waniliowy pominąć jeśli zdecydujemy się na budyń śmietankowy). Następnie dodajemy zmielony twaróg, budyń i dokładnie mieszamy. Wciskamy sok z jednej limonki oraz staratą skórkę z jednej limonki i ponownie całość mieszamy. Tak wymieszaną masę wylewamy na upieczony wcześniej kakaowy spód i ponownie wkładamy do piekarnika na 40 minut w temperaturze 180 stopni kontrolując czy nam się wierzch zbytnio nie przypieka. Po upieczeniu wyjmujemy i jak ostygnie dekorujemy plasterkami limonki. Najlepszy nastepnego dnia.\nProdukty do przygotowania spodu pod sernik\nPrzygotowana masa spodu sernika gotowa do pieczenia\nSernik limonkowy po upieczeniu czekający na dekorację\nPrzekrój sernika limonkowego po upieczeniu\nSernik kawowy - dietetyczny\n10 wrz 2019 15:36\nSernik waniliowo - cytrynowy - dietetyczny\n08 paź 2015 16:55


Tuleja dystansowa - Plast Trading - 2PLN - Katalog Stron\nStron: 2657, Stron oczekujących: 0, Gości online: 8,\nZałożenie naszej firmy miało miejsce w 1998 roku, także jesteśmy na rynku od niemal dwudziestu lat. Na samym początku istotnym celem przedsiębiorstwa było wprowadzenie na rynek elementów, które zostaną wykonane z tworzyw sztucznych. Jeżeli chodzi o odbiorców to wypada powiedzieć o przedsiębiorstwach z branży meblarskiej korzystających głównie z elementów metalowych. Od początku okresu funkcjonowania ludzie pracujący na sukces firmy robią wszystko, żeby dostawy były bezwzględnie terminowe. Ponadto należałoby też powiedzieć o tym, co w dzisiejszych czasach możemy znaleźć w propozycji. Bez wątpienia nie brakuje zaślepek, wkładek, stopek, jest regulator wysokości, jest też tuleja dystansowa - można tak wyliczać bez końca. Szeroka propozycja została udostępniona na stronie firmowej naszej działalności. Gdyby powstały jakieś pytania, prosimy o kontakt (odpowiemy możliwie jak najszybciej).\nTytuł: Tuleja dystansowa - Plast Trading\ntulejki dystansowe, akcesoria meblowe, metalowe tuleje dystansowe\nParapety aluminiowe Lublin\nDobrze zamontowany parapet, powinien chronić fasadę domu przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi na przykład deszczem. Z kolei jego wykonanie i użyte materiały, powinny zapewnić mu trwałość. Dodatkową za ...\nBudownictwo drogowe to najtrudniejsza branża w Polsce lecz również stwarza mnóstwo możliwości - firma Centrum Drogowe powstała po to by odnieść sukces i tak też się stało. Jeśli Twoja firma potrzebuje kruszywa ...\nNasza kompania oferuje swoim odbiorcom pokrywania dachów z trzciny wodnej. Co takiego przykrywamy? Zazwyczj konstrukcje mieszkalne, altany ogrodowe, studzienki, drewutnie i różne konstrukcje zgodnie z życzeniam ...\ntartak (3), separator (3), podłogi drewniane (3), pelet olimp (3), Fotograf Bydgoszcz (3), chwilówki (4), chwilówka (3), reklama w internecie (5), portal kulinarny (5), tablica suchościeralna (3), hydraulik (3), pelet lava (3), projektowanie wnętrz (3), pellet lava (3), pellet olimp (3), przepisy na ciasta (5), hurtownia (3), biuro rachunkowe (3), fototapety (3), przepisy (5), agencja reklamowa (3), części zamienne (3), tapety ścienne (3), odszkodowania komunikacyjne (3), kredyt (3), frezowanie CNC (4), program do faktur (4), profesjonalna fotografia ślubna (3), regeneracja wtryskiwaczy (3), odzyskiwanie danych (4), blog kulinarny (5), sala weselna (3), filtry magnetyczne (3), masaż (3), przepisy kulinarne (5), łamigłówki (3), moduły led (3), prawnik (4), przepisy na desery (4), naprawa laptopów (3)


Metoda snu wprawiłyby do rozmowy | kinio\nMetoda snu wprawiłyby do rozmowy\nW świetle minionych doświadczeń teoretycznych ujawnia się, iż dziatwa imaginują inaczej, intensywniej aniżeli ręce do pracy dorównali. Podczas gdy się objawia kimają oraz nienarodzone dziatwa w łonie rodzicielki, przy czym baczy się, iż zarodek ma ów już sam objęcia morfeusza co jego matka. Wypływa owo spośród jednorodności, takich tymże mimowolnych dynamizmów gałek ocznych bądź z ciągu serducha. PRZY śpiącego noworodka jest dozwolone upamiętnić podczas snu takie reakcje gdy uśmiech natomiast kląskanie kończące się z reguły przebudzeniem. Przeważnie gniewne psy zapowiadają, iż po tej stronie pielęgnują zaś nikogo barbarzyńskiego nie wpuszczą. Przenikasz na krajowe zagrożenie tablica na drzwiach przy bramy ostrzega! Przychówek tęsknią częściej aniżeli dorośli. Bobasy zdołają śnić w okresie snu aż do dziewięciu pór na dobę, wzrośli jeżeli w ogóle dwoje godziny. Gdyż niemowlęta nie ma jeszcze przeciętnych dochować się, wizerunki ospałe, jakiego się obok nich pojawiają, muszą mieć inne zdanie się tuż przy tych ze snów czereda starszych natomiast dorosłych. Fakt, że niemowlęta lulają, podaruje się chwilowo pokazać solucją erudycyjnie techniczną. Nie rozumie się samo przez się natomiast, o czym śni pociecha w ostatnim czasie porodzone, nie może ono nam ponieważ o tym opowiedzieć. Według opinii poniektórych fachmanów sen niemikrego człowieka cechuje szczątki wcześniejszych faz awansie rodzaju humanistycznego, prehistorii jego życia wewnętrznego.\nW kazusie gdy pociecha w pierwszych dobach tudzież tygodniach życia istnieje odebrane matczynej warty oraz ciepła, w późniejszym okresie może ono zaznawać takich zdarzeń kiedy bojaźń, lęk prze ćmą, czułość, że nie można wywyższyć czaszki, sensacje fizjologiczne. Badania snu wpędziłyby aż do ustalenia, iż nawet sny z przedwczesnego dziecięctwa traumatyzmy umysłowe pojawiały się w dalszym ciągu w snach dorosłych, wyłaniały się spośród podświadomości, gdyż śniący nie wydołałby unaocznić sobie przeżytego, zaś leżącego u posad snu szoku. Dziecko zarabia rozlicznego fazy swego obrocie, osiągając raz za razem większą samodzielność. SPOŚRÓD czasów niemowlęctwa natomiast pierwszych latek istnienia, podczas gdy pozostaje w skończonej relacje od chwili rodziców, wchodzi w chronos przekory, jak ćwiczy wyszukać nieosobiste ja zaś przeforsować prywatną ochotę. Gdyby na tym poziomie test wyzwolenia się pozostaje udaremniona, pojawiają się obok panu sny trwodze. Nie celowe będą nie prędzej niemierne olbrzymie mury, ani zagrażające policja wartowni, albowiem jederman istota ludzka salutowany będzie gdy Idol. Facio w dom, Bożyszcze w budynek wolnostojący w gruncie rzeczy brzmi najświętsza Prawda. Berbeć stanie się bojaźliwy i lękliwy, tęsknienia ospałego przyswajają bohater literacki wizerunków napawających terrorem. Trochę w dalszym ciągu nadchodzi etap, w jakiej pojawiają się sny o pryśnięciu natomiast lataniu. Również członek rodu jak zaś dojrzały prawdopodobnie we śnie uganiać się, mocować się z kimś, podskakiwać, lecz ośrodki dynamizmu, które wykonywają w trakcie tych czynności na jawie, pozostają wykluczone. Brakuje tym samym powiązania pośrodku wyobraźnią senną zaś ośrodkiem procederu. Latorośl po przebudzeniu przypuszczalnie mieć większy pasztet aniżeli osoba dorównałaby z rozróżnieniem poziomu snu od chwili rzeczywistości.\nOpublikowane:28 listopada 2016


Prezentacja zawartości portalu dla wyrażenia soda oczyszczona. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku soda oczyszczona) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem soda oczyszczona posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania soda oczyszczona jesteśmy w stanie zaprezentować Ci soda oczyszczona materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Wtorek 05.04.2016 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 26.08.2015. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania soda oczyszczona ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu soda oczyszczona.


Strony internetowe Łask dla firm, tworzenie, projektowanie\nProjektowanie stron internetowych Łask\nCzy posiadanie strony internetowej jest rzeczywiście dzisiaj tak istotne? W zasadzie tak postawione pytanie można zaliczyć do tych retorycznych. Obecnie niemal 65% użytkowników sieci poszukuje informacji zarówno o usługach, jak i o produktach właśnie w internecie. Internauci sprawdzają wiarygodność firm, wprowadzają frazy kluczowe w wyszukiwarkę Google i już na podświadomym poziomie weryfikują wspomnianą wiarygodność na podstawie zajmowanej pozycji. Weryfikacja nie pomija samej strony internetowej, to ona często stoi na pierwszej linii stykowej z użytkownikiem (potencjalnym klientem). Nie bez znaczenia pozostaje więc to jak taka strona www reprezentuje przedsiębiorstwo, czy jest intuicyjna, godna zaufania, odpowiednio funkcjonalna. Tworzenie stron internetowych jest nieustannie bardzo istotne. Zmieniają się trendy, algorytmy, możliwości. My jesteśmy właśnie od tego, by strony www reprezentowały najwyższą jakość, i w rezultacie przynosiły firmie zysk.\nstrona główna / Projektowanie stron internetowych Łask\nTworzenie stron dla firm z Łasku\nFirma bez strony internetowej? Firma bez możliwości dotarcia do nowych grup klientów\nStrony internetowe to obecnie główne nośniki informacji. Wyszukiwarka Google jest dzisiaj oknem na świat, odpowiedzią na każde pytanie, potwierdzeniem jakości i wiarygodności tej czy innej marki. Utarło się już powiedzenie, że jeśli "nie ma cię w internecie, to nie ma cię wcale". Firma, która nie ma strony www nie ma szans na dotarcie do grup klientów, którzy swoje wyobrażenia o jakości marki, jej produktach czy usługach czerpią z internetu. Sprawdzają jej obecność w wyszukiwarce, w mediach społecznościowych, czytają opinie i weryfikują to, jak się komunikuje. Strona internetowa jest konieczna do tego, by w ogóle mieć szansę na budowanie relacji z użytkownikami, przyszłymi klientami. Sam fanpage nie wystarczy. Jeśli potencjalny klient nie będzie mógł zajrzeć na stronę firmową, to uzna firmę za mało wiarygodną, zrezygnuje ze współpracy. Strony internetowe reprezentujące interesy firmy są dzisiaj elementem "must have", który otwiera drogę do nowych grup klientów.\nPoznaj korzyści, jakie daje własna strona internetowa\nŁask ze swoim rynkowym potencjałem umożliwia firmom z wielu branż rozwój, zbudowanie stabilnego biznesu opartego o dobre relacje. Kluczową rolę będą odgrywać jakość usług czy oferowanych produktów, ale nie bez znaczenia pozostaje wykorzystanie przestrzeni internetowej w ramach promocji marki w sieci. Strona internetowa to swego rodzaju wirtualne drzwi, które otwierają nowe ścieżki docierania do nowych klientów, użytkowników sieci, którzy, zanim podejmą decyzję zakupową zweryfikują firmę w internecie. Profesjonalnie i nowocześnie zaprojektowana strona internetowa przynosi więc firmie wiele korzyści, jakich:\nniemal nieograniczony zasięg działania - obecność w sieci umożliwia lokalnej firmie dotarcie do klientów z regionu, natomiast firmom ogólnopolskim lub działającym szerzej, także poza granicami kraju do klientów ze swoich rynków. Strona internetowa wsparta odpowiednimi kampaniami online, takimi jak pozycjonowanie, kampanie Google czy Facebook Ads, w pełni wykorzysta potencjał każdej firmy, pozwoli docierać do klientów, którzy do tej pory nie byli wykluczeni,\nwzrost sprzedaży - klienci pozyskani za pośrednictwem nowych kanałów to klienci nowi, którzy dotychczas nie mogli dotrzeć do usług czy produktów oferowanych przez firmę. Ich pozyskanie bezpośrednio wiąże się więc z rozwojem, uzyskiwaniem większych zysków przez firmę,\nbudowa silnej i wiarygodnej marki - strony internetowe pozwalają firmom otwarcie się na nowe możliwości. Promocja w kanałach online, zabieganie o dobre relacje z użytkownikami, tworzenie wartościowych treści bezpośrednio przełożą się na pozytywne postrzeganie marki.\nOferta do 24h na stronę internetową dla firmy z Łasku\nDlaczego specjalizacją naszej agencji jest projektowanie stron www? Łask i tamtejsze firmy potrzebują dobrej promocji\nChoć Łask to niewielkie miasteczko to i tak jest miejscem, w którym swoje działalności prowadzi niemal 1500 przedsiębiorców. W samym Łasku. A w stosunkowo bliskim sąsiedztwie znajdują się Sieradz, Pabianice, Łódź. To stosunkowo konkurencyjny rynek, w którym by skutecznie prowadzić firmę, trzeba dobrze się na nim odnaleźć. Niezależnie od profilu działalności nasza agencja pomoże ci wyróżnić się za pomocą nowoczesnej strony internetowej. Od lat z powodzeniem zajmujemy się projektowaniem stron www, ale także wszelkimi kwestiami związanymi z promocją w kanałach online. W ramach marketingu online prowadzimy skuteczne kampanie SEO, Google Ads czy Facebook Ads. Zajmujemy się z równym zaangażowaniem obsługą małych, średnich jak i dużych firm funkcjonujących zarówno w Polsce, jak i za granicą.\nŁąsk to średniej wielkości miasto. By ułatwić klientom podjęcie decyzji zakupowej, warto zdecydować się na to, by na stronie www znalazło się miejsce dla portfolio. Takiego typu rozwiązania są skuteczne i przekonują użytkowników do skorzystania z oferty. Z przyjemnością przygotujemy projekt, który będzie zawierał taki dział. Zobacz na naszym przykładzie, w jaki sposób można zaprezentować własne realizacje. Zapraszamy do zapoznania się z naszymi realizacjami stron www na podstronie z portfolio.\nCzy tylko strony biznesowe? Zobacz, jakie jeszcze wykonujemy strony internetowe\nŁask jako dobre środowisko do prowadzenia własnej działalności determinuje tworzenie stron internetowych o różnym charakterze. Jako doświadczona agencja interaktywna w pełni wykorzystujemy swoje możliwości. Dlatego też tworzymy różnego rodzaju strony internetowe, w zależności od zapotrzebowania, charakteru firmy czy branży, w której się porusza. Zobacz jakiego rodzaju strony internetowe wykonujemy:\nbiznesowe, odpowiednio rozbudowane strony www - tego rodzaju witryny zawierają wszelkie informacje na temat firmy. Charakteryzują się wysoką funkcjonalnością, intuicyjnością, przejrzystością czy użytecznością.\nstrony internetowe typu landing page - są to strony docelowe, które promują produkt, usługę czy też jakieś rozwiązanie,\nwizytówki biznesowe - proste i eleganckie strony www, które przekazują użytkownikom podstawowe informacje o firmie,\nportale internetowe - informacyjne witryny np. zawierające aktualności na temat jakiegoś regionu,\nsklepy internetowe - w pełni funkcjonalne i budujące godny zaufania wizerunek portale zakupowe.\nCzy koszt strony internetowej jest wysoki? Zobacz jak wyceniamy projektowanie stron internetowych\nŁask, tak jak każda inna miejscowość firmie podlega tym samym zasadom indywidualnego wyceniania całego projektu. Dlaczego nie stosujemy pakietów? Wynika to z tego, że pakiet zawiera odgórnie ustaloną listę prac, którą agencja wykona lub nie. Może się okazać już na etapie tworzenia strony internetowej, że pewne elementy ujęte w pakiecie są zupełnie zbędne, a mimo to generują koszt. My do każdej wyceny podchodzimy indywidualnie, dzięki temu nasi partnerzy opłacają tylko te prace, które rzeczywiście wykonaliśmy.\nResponsywność, funkcjonalność, użyteczność i najwyższej próby estetyka - poznaj bliżej środowisko Wordpress\nNasze realizacje zawsze wykonujemy w otwartym środowisku Wordpress. Dlaczego? Jest to obecnie środowisko najbardziej rozwinięte, dające nieskończone możliwości projektowania. Natomiast z perspektywy firmy, która w przyszłości będzie taką stronę administrować, jest to rozwiązanie łatwe w obsłudze. Po naszej stronie jest także przeprowadzenie szkolenia, które w pełni przybliży sposób edytowania strony za pomocą CMS`a.\nCzym jest tajemniczy CMS i czy jest potrzebny?\nCMS (ang. content management system), czyli system zarządzania treścią. Jest to panel administracyjny, za pośrednictwem którego w prosty sposób można modyfikować, edytować stronę internetową. Nie trzeba przy tym posiadać żadnej wiedzy programistycznej. Do prowadzenia strony przeważnie wystarcza wiedza na temat tego, w jaki sposób publikować wpisy, edytować je i ewentualnie usuwać strony, jak i wspomniane wpisy czy produkty. Warto odnotować, że spośród wszystkich stron zarządzanych za pośrednictwem CMS`a aż 40% stron wykorzystuje otwartą technologię Wordpress`a, co możne dowodzić tylko, że jest to system łatwy w obsłudze.


Kategoria: Włosy » Baleyage »\nWłosy » Baleyage »\nTechnika Baleyage - na czym polega?\nWśród licznych zabiegów koloryzacyjnych oferowanych przez salony fryzjerskie szczególną popularnością wśród klientek cieszy się Baleyage. Jest to specyficzny i bardzo profesjonalny sposób tworzenia na włosach pasemek w różnych, współgrających ze sobą kolorach. Powinien on podkreślać strzyżenie i idealnie współgrać z kształtem fryzury wydobywając jej charakter. Powstałe w jego wyniku pasemka i refleksy mogą podkreślić urodę, kolor oczu, nadać kształtu twarzy i optycznej objętości włosom. Dlatego niezwykle ważne jest, aby zabieg wykonywał specjalista koloryzacji i kreacji fryzur, gdyż Baleyage musi ściśle współgrać z uczesaniem.\nWażny jest także odpowiedni dobór tonacji i gradacji kolorów oraz szerokości pasemek. Niemodne są Baleyage kontrastowe, łączące kolory ciemne z jasnymi oraz szerokie pasma ufarbowanych włosów. Efekt powinien raczej przypominać naturalną grę świateł, odcieni i refleksów we włosach niż nienaturalną koloryzację. Odpowiednio operując jaśniejszymi lub ciemniejszymi pasemkami można z prostej fryzury wyczarować piękne i efektowne uczesanie.\nBaleyage znakomicie sprawdza się także na siwych włosach, kiedy to nakładając w odpowiednim rozkładzie naturalny odcień pasemek, uzyskuje się bardzo ładny i ujmujący lat efekt.\nNie poleca się go natomiast przy krótkich włosach, gdyż mogą wyglądać one jakby zostały przypadkowo poplamione farbą.\nBaleyage wykonuje się na folii fryzjerskiej, co ułatwia dokładne i planowe rozmieszczenie pasemek. W porównaniu ze zwykłą koloryzacją, czy tradycyjnymi pasemkami, jest techniką bardziej czasochłonną i, co za tym idzie, także droższą. Pomimo dostępności produktów do Baleyage w drogeriach, jego wykonywanie we własnym zakresie jest ryzykowne i rzadko przynosi pożądane efekty.\nnieudane baleyage :)\nliczba komentarzy: 13, aska_30\nto sie jeszcze robi?\nliczba komentarzy: 14, aska_30


Wyciskarka czy Sokowirówka? - różnice | WyciskarkiSokow.pl\nWyciskarka, czy Sokowirówka?\n... choć właściwym byłoby pytanie - dlaczego wyciskarka, wyciskarka i jeszcze raz wyciskarka?\nCo kryje się w soku z sokowirówki i wyciskarki?\nW uzyskaniu jasnej, klarownej odpowiedzi na to zasadnicze pytanie, pomocne będzie zestawienie obok. Nim jednak odniesiemy się do niego, należy uzmysłowić sobie jeden niezaprzeczalny fakt. Co jest powodem, dla którego, na rynku, po dziesiątkach lat dominacji sokowirówek, jako alternatywa, pojawiły się wyciskarki. Otóż jest nim bardzo niskiej jakości sok, jaki otrzymujemy z sokowirówki. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta: wskutek wysokich obrotów tarki sokowirówki, osiągających 12.000 obr./min. dochodzi do silnego napowietrzenia i charakterystycznego rozwarstwienia soku. To prowadzi do jego utlenienia, co z kolei jest powodem zniszczenia witamin. Podwyższona zaś temperatura, która towarzyszy pracy sokowirówki, m.in. wskutek tarcia, prowadzi do zubożeniem soku o cenne enzymy, które są zagrożone już w temperaturze 42°C. W efekcie produktem końcowym sokowirówki jest sok, którego właściwości są, delikatnie mówiąc, dalekie od oczekiwanych.\nWięcej o wyciskarkach\nSzczegółowo obrazują to zgromadzone powyżej dane, które przedstawiają porównanie ilości przyswojonych przez organizm człowieka cennych dla niego składników. Mogą być one pozyskane albo poprzez zjedzenie surowego warzywa, czy owocu (poz. Fruits), albo produkcję soku z sokowirówki (poz. Centrifugal Juicer), bądź też wyciśnięcie soku na wyciskarce KUVINGS.\nI tak, już pierwsze wyniki są uderzające: ilość witaminy C możliwej do przyswojenia przez człowieka, uzyskanej z soku pomidorowego, uzyskanego na wyciskarce KUVINGS jest ponad 5-krotnie wyższa (9,39 mg/100g), niż z soku wyprodukowanego w sokowirówce (1,81mg/100g). Analogicznie wypada zestawienie kolejnych pozycji.\nO ile różnica nie jest tak wyraźna w przypadku ilości beta-karotenu w soku z marchwi, to już zestawienie ilości błonnika (Soluble dietary fiber), flawonoidów (Flavonoid) z brokułów (Broccoli) i winogron (Grape), bardzo wyraźnie wskazuje na ogromną przewagę wyciskarek KUVINGS.\nUważni, mogą w omawianym zestawieniu dostrzec pewien, wydawać by się mogło na pierwszy rzut oka – błąd. W ich głowach może zrodzić się pytanie: Jak to możliwe, że ilość witaminy C w pomidorze jest niższa (2,11mg/100g), niż w soku otrzymanym z tego pomidora na wyciskarce KUVINGS (9,39mg/100g)? Czyżby więc wyciskarka potrafiła namnażać witaminy? Pozornie wygląda to jak zwykła manipulacja, jednak prawda jest następująca: pamiętajmy, że w tabeli przedstawione są ilości, które organizm ludzki jest w stanie przyswoić, a nie ilości nominalne. Skąd więc ta różnica? Wynika ona stąd iż, surowe warzywa człowiek absorbuje jedynie w niecałych 20% i to po 4-5 godzinach, natomiast sok z miąższem jest przyswajalny w ponad 70% i to już po 15 minutach. Pijmy więc tylko świeżo wyciśnięte soki, zrobione z pomocą wyciskarki – jedna szklanka takiego soku, może dać nam tyle, co zjedzenie kilku kilogramów warzyw i owoców.\nTak więc sokowirówka, czy wyciskarka?\nPrzytoczone argumenty dobitnie wskazują, że odpowiedź na pytanie: wyciskarka czy sokowirówka, może być tylko jedna. Oczywiście to wyciskarka pod każdym względem przewyższa sokowirówkę. W każdym z rozpatrywanych aspektów zwycięzcą tego porównania jest wyciskarka do soków. Sokowirówka ma wprawdzie jeden atut – jest tania. Coraz mniej ludzi ją kupuje, stąd niskie ceny mają zachęcić potencjalnych klientów. Jednak, czy jest sens wydawać nawet niewielkie pieniądze na coś bezużytecznego? Jak inaczej można bowiem określić sokowirówki? Hałasują niczym samolot odrzutowy, mycie ich trwa pół godziny, a efekt końcowy ich pracy – sok – pozbawiony jest niemal wszystkiego co najlepsze.


Bezrobotni - Fafikowo\nPoniedziałek, 7.00: rodzina wstaje, wybiera się do pracy, do szkoły. Witają się, jedzą śniadanie, a potem… wychodzą, drzwi się zamykają. Jest cisza…\nWłączasz telewizor, nic konkretnego, byle coś gadało. Cokolwiek. Niech tylko coś gada żeby zabić poczucie samotności, izolacji, niech zniknie cisza…Jest 13.00: normalni ludzie mają przerwę w pracy, idą na lunch, rozmawiają… Patrzysz na zegar, nie masz ochoty na obiad… zegar tyka…\nJest 18.00: rodzina wraca do domu, rozmawiają, jedzą kolację, pytają jak ci minął dzień… i nie masz im co odpowiedzieć. Rośnie frustracja. Kiedyś była nadzieja że to tylko na chwilę, że zaraz będzie lepiej, inaczej, że wrócisz w rytm pracy, między ludzi, do świata. Potem już nie… Jest wtorek, środa… lipiec, grudzień… Pustka się pogłębia, frustracja narasta… w końcu wybuchasz gniewem zupełnie bez powodu…\nCzujesz to? Wyobraź sobie takie życie, dni, miesiące, lata… Czujesz zamknięcie, pustkę, nudę, beznadzieję i stracony czas? Przykre to, prawda? Bardzo często tak wygląda życie osoby długotrwale bezrobotnej. To jest trudne do zniesienia nawet w wyobraźni…\nPotrzebują pracy, jak ludzie…\nA teraz przeczytaj to jeszcze raz, tylko w miejsce osoby bezrobotnej wstaw swojego psa. I pomnóż to przez dni, miesiące, lata jego życia w Twoim domu. Na pewno nie masz sobie nic do zarzucenia…?\nPsy – tak jak ludzie – potrzebują pracy. Potrzebują zajęcia – codziennie, a nie tylko w weekend jeśli jest ładna pogoda. Potrzebują jej do życia, dla zdrowia, tak jak wody i pożywienia. I o ile większość właścicieli psów już wie że te dwa ostatnie są psu niezbędne, to jeśli chodzi o pracę – ta świadomość jeszcze jest nikła.\nRano 10 min. na siusiu pod klatką bo przecież trzeba zdążyć do pracy, po południu – 15 min, w porywach pół godziny spacerku bo człowiek zmęczony po całym dniu i jeść się chce, wieczorem znów chwila na siusiu… I to jest tyle, co pies dostaje od życia.\nSłyszymy: gryzie buty, demoluje mieszkanie, podgryza dzieci, szczeka, wyje, przekopuje ogródek… w końcu – pogryzł właściciela, dziecko, gości, sąsiada… Pamiętasz? Pustka się pogłębia, frustracja narasta… aż wybuchnie.\nNuda rodzi frustrację\nTrzymamy w domach psy. Małe, duże, różne. Te psy mają wszystko: najlepsze jedzenie, zabawki, ubranka. Jedyne czego im brak – to zajęcie. Nudzą się koszmarnie dzień po dniu. Dzień po dniu gromadzi się w nich energia, z którą nie mają co zrobić. A przecież pies to zwierzę, które z założenia od pokoleń hodowaliśmy do pracy.\nKażda rasa, każda grupa ras – miały do wykonania określoną pracę, konkretne zadania. Stąd wywodzą się różne rasy psów, tak je tworzono. Jeśli dany typ psa najlepiej sprawdzał się w jakiejś pracy, to starano się wyhodować ich więcej i lepiej je dopasować do tego co miały robić. I mówię tu nie tylko o standardowo kojarzonych z pracą owczarkach niemieckich czy innych pastuchach.\nTak lubiane obecnie yorki, mimo różowych ubranek i kokardek, to nadal nic innego jak teriery-szczurołapy, polujące w gospodarstwach angielskich na myszy i szczury. Ten zawzięty i bardzo energiczny piesek kiedyś całymi dniami buszował w zabudowaniach tępiąc gryzonie. Czy naprawdę jest takie dziwne, że teraz zamknięty w domu w roli zabawki, z nudów i frustracji rozdziera na strzępy swoje różowe poduszki? Frustracja narasta…\nAgresywne ofiary bezrobocia\nNie tylko yorki padły ofiarą bezrobocia. Coraz bardziej niestety popularne psy ras typowo użytkowych cierpią jeszcze bardziej. Nie bez powodu w schroniskach coraz częściej spotykamy owczarki niemieckie w typie użytkowym, nie bez powodu jest coraz więcej agresywnych husky, labradorów czy goldenów. Psy stworzone do wielogodzinnej pracy, do pokonywania długich dystansów, pływania czy pasienia – zamknięte w domach na całe dnie z nudy odchodzą od zmysłów.\nDajemy im wszystko prócz naszego czasu i sensu istnienia…\nWszystko. Cokolwiek. Od typowego podstawowego szkolenia posłuszeństwa do wszelkich psich sportów. Od agility i Rally-O przez obedience, obronę, tropienie i frisbee po bikejoring dla pasjonatów roweru i canicross dla biegaczy. Możliwości jest mnóstwo, ogranicza nas tylko nasza fantazja.\nA jeśli już naprawdę nie masz ochoty na psie sporty i dodatkowe zajęcia, to przynajmniej zainwestuj w dobre buty i podaruj swojemu psu codziennie porządny dwugodzinny spacer z zabawą piłką, sznurkiem czy czymkolwiek co sprawi mu radość i pozwoli spożytkować nagromadzoną w ciągu twojego dnia pracy energię. Jesteś mu to winien.\nI pamiętaj – frustracja narasta… Od frustracji do agresji jest tylko jeden krok…