Alvegia rejestracja online. Zagraj w darmowe gry online Alvegia Internecie\nGra online: Alvegia\nAlternatywne nazwy: Alvegia\nGra Alvegia online - ładne i ciekawe MMORPG fantasy, który jest obecnie w fazie beta-testów otwartych. Projekt opracował młody, aktywny i otwarty, rosyjski zespół, który ma do siebie pod każdym względem. Pierwsze wprowadzenie do gry w tym gatunku nie dziwi, ale w dalszych etapach do zabawy Alvegia jakiegoś powodu staje się zabawne, a powodem tego - jesteś znudzony. Rozwój gier online jest zużyty w poszukiwaniu oryginalności, a gra nagle postanowił przypomnieć, że początkowo elementy Alvegiya wciągnięty do świata gry MMO.Dołącz do gry dawno Alvegia dostępny dla wszystkich. Wszystko co musisz: przejdź do oficjalnej strony, wprowadź nazwę użytkownika, hasło i adres e-mail, po czym rejestracja Alvegia zakończone. W Alvegia rejestracji online jest sposobem na uzyskanie połączenia z oficjalnym klientem, więc wprowadź adres tej osoby. Gra Alvegia że może być na każdym nowoczesnym komputerze, nie wymagający. Minimalne wymagania systemowe: Procesor Prędkość procesora z 1.3 GHz, 512 MB pamięci RAM i 128 MB karta graficzna. Kilka słów o fabule. Expanse kolorowe uniwersum gier, na których pojawi się podróżuje, nazwany Worlds naszyjnik. Reprezentuje ona niegdyś bogowie stworzyli wiele planet. Dzisiaj mamy ciężkie czasy, jeden z bogów, Renegade, postanowił dopasować się z innymi bóstwami, aby rządzić całym światem, los, który, oczywiście, i iść na barkach graczy.Teraz modne przesycać pęczek interfejsu niezrozumiałych pseudo-Chips, przycisków i innych środków do próbują wydawać oryginał. Ale w końcu to tylko niewygodne dla graczy. Według tego kryterium, aby grać w gry online przyjemność Alvegia. Ponadto, świat gry jest różne kolorowe naturalne przestrzenie w skorupie grafiki bardzo dobre. Tutaj, oczywiście, nie można zobaczyć wiele różnego rodzaju efektów i wysokiej dokładności badania tekstury, ale w dobrej rozdzielczości idealnie wygładzić wszelkie nierówności i gra wygląda całkiem przyzwoite, zwłaszcza w porównaniu do wielu podobnych MMO.W procesie wyrównywania grę Alvegiya daje nam swobodę wyboru fair: nie ma wyraźnych wiążące właściwości klas, czas jest uzupełniana hojnie levelapa punktów, co zapewnia niezwykłą okazję. Ponadto, właściwości różnych klas mogą być połączone, w ten sposób, nie ogranicza się do jednej specjalizacji. Aby grać w gry online może Alvegia jedną z sześciu klas: Warrior, Protector, uzdrowiciel, łucznik, mag i caster walki.Warrior - wszystkim melee bez pary, że nie układa się w grupie. Posiadają wielką siłę i HP.Lekarz - znak zrobić bez tego w walce jest bardzo trudne. Klasa ta może nie tylko leczyć, ale również odłożyć ogromnych ciosów.Defender - potężny pancernik. Dwuręczny miecz i ciężka zbroja - to mówi wszystko. Archer - sprytny i szybki facet, który musi być trzymany z dala od walki wręcz.Bitwa Mage - może rzucać potężne zaklęcia, ale ma niskie zdrowie.Zaklinacz - tworzy różnego rodzaju aury, pokonując przeciwnika i jednocześnie pomagając aliantów.Alvegia gra online z brakiem radości, przenosi cię przez klasyczny MMORPG, gdzie wszystko było jakoś nadmiernie dobre, miłe i trawa była bardziej zielona. Jeśli weźmiemy pod uwagę, że projekt jest jeszcze dość młody i rozwinęła się skokowo, to ciekawe, być częścią tego dwa razy. Nigdy nie wiesz co spowoduje w końcu, co zaczęło się jako dobrze. Zagraj wAlvegia\nWideo i screeny z gry Alvegia


Odpowiednik DualSense zaprojektowany dla Xboxa? Microsoft myśli nad nową wersją kontrolera - ŚwiatGraczy.pl\nWiadomości PlayStation DualSense microsoft\nOdpowiednik DualSense zaprojektowany dla Xboxa? Microsoft myśli nad nową wersją kontrolera\nOdpowiednik DualSense zaprojektowany dla Xboxa? Jest to całkiem prawdopodobne. Phil Spencer z Microsoftu jest pod wrażeniem kontrolera od PlayStation 5. Przyznał również, że będą musieli popracować nad swoim kontrolerem. Może to sugerować, że za jakiś czas pojawi się nowy kontroler do Xboxa.\nOdpowiednik DualSense zaprojektowany dla Xboxa? Microsoft będzie wzorował się na konkurencji!\nJak powszechnie wiadomo najważniejszym akcesorium do konsoli stacjonarnej jest kontroler. Na rynku gamingowym obecnie jest sporo różnego rodzaju kontrolerów, a każda konsola ma dedykowane własne z indywidualnym układem klawiszy. Przez lata producenci konsol zdążyli przyzwyczaić graczy, że każda nowa generacja przynosi ze sobą nowy kontroler.\nPod koniec zeszłego roku pojawiły się konsole nowej generacji od Sony i Microsoftu. Każda z firm zaprojektowała zupełnie nowe kontrolery. Sony postanowiło stworzyć swój kontroler od podstaw, więc DualSense do PlayStation 5 może pochwalić się ciekawym designem oraz funkcjami. Microsoft postawił na minimalne zmiany i odświeżył kontroler dobrze znany z poprzedniej generacji konsoli Xbox.\nIstnieje duża szansa, że już w niedalekiej przyszłości Microsoft wypuścić nowy kontroler inspirowany DualSense. Phil Spencer (wiceprezes od spraw gamingu w Microsofcie) wyraził pochlebną opinie o DualSense. Jego zdaniem Sony zrobiło kawał dobrej roboty i Microsoft powinien pójść tą samą drogą. Adaptacyjne triggery i haptyczne wibracje zastosowane w DualSense są ciekawą innowacją i zapewniają zupełnie nowe wrażenia z rozgrywki. Możemy więc oczekiwać, że kolejny kontroler do Xboxa oprócz zmian wizualnych zawierać będzie nowe funkcje.\nPlayStation DualSense microsoft sony xbox news\nTo tam rozegra się akcja Battlefield 6? Pewien szczegół zdradza tajemnicę\nUncharted 4: Kres Złodzieja doczeka się wersji na PC! Sony nie zwalnia tempa!


Kolorowa sztuka – goleniowska.com\nZakończył się XXVI Międzynarodowy Festiwal Sztuki Pięknej „ColorArt 2016” – w tym roku pod hasłem „Rodzina i ja”. 1 czerwca w goleniowskiej bibliotece spotkali się laureaci, by wziąć udział w uroczystym otwarciu wystawy pofestiwalowej.\nZwycięzcy otrzymali nagrody, dyplomy oraz katalogi, w których umieszczone zostały nagrodzone i wyróżnione prace. Dodatkową nagrodą dla zwycięzców oraz ich instruktorów jest udział w plenerze malarskim w Międzywodziu. Na festiwal, którego organizatorem jest Goleniowski Dom Kultury, a patronat nad nim od wielu lat sprawuje Polski Komitet Do Spraw UNESCO, wpłynęło kilkaset prac z całego kraju. Głównym celem festiwalu jest propagowanie wszelkich form aktywności plastycznej wśród młodych twórców oraz zachęcanie młodego pokolenia do obcowania ze sztuką.\nNa wystawie prezentowanych jest ok. 50 nagrodzonych prac. Zwiedzać ją można w godzinach pracy biblioteki do końca czerwca.


Świnoujście - iswinoujscie.pl » Zbiór żołędzi na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinie\n» Strona Główna » Wydarzenia » Zbiór żołędzi na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Szczecinie\niswinoujscie.pl • Sobota [17.10.2020, 21:47:15] • Szczecin\n- Z zebranych nasion zostanie wyhodowane kolejne pokolenie dębów. Żołędzie zbieramy w specjalnie do tego celu wyznaczonych fragmentach lasu, nazywanych drzewostanami nasiennymi. Wyróżniają się bardzo dobrą jakością i zdrowotnością, co sprawia, że sadzonki wyhodowane z żołędzi zebranych w tych lasach będą również silne i zdrowe – mówi Jolanta Gaczyńska z Nadleśnictwa Bolewice.\nNasiona dębu po zebraniu muszą przejść proces przygotowania do wysiewu. Na początek poddawane są spławianiu w celu oddzielenia nasion zdrowych od uszkodzonych. W trakcie spławiania nasiona zostają umieszczone w beczkach z wodą. Nasiona zdrowe opadają na dno, a te które są suche lub spasożytowane przez owady lub grzyby, wypłyną na wierzch. Uszkodzone nasiona trafiają do lasu jako karma dla zwierząt.\nFot. G. Gaczyński (Nadleśnictwo Bolewice)


Budujesz dom? Wiesz na co zwrócić uwagę? Co zrobić, aby zachwycał i nie było z nim problemów? Poniżej 10 rad od nas – co, kiedy, jak żeby było najlepiej.\nOto 10 rad dla budujących dom:\nNajlepiej zimą. Przestoje na budowach spowodowane mrozem, powodują liczne przeceny i promocje w sklepach. Również składy budowlane wyprzedają materiały, żeby zimą nie utrzymywać nadmiernych stanów magazynowych, które generują koszty. Warto tę sytuację wykorzystać i poszukać okazji cenowych. Kupując materiały budowlane zimą, szczególną uwagę warto zwrócić na pręty zbrojeniowe (stal budowlana) oraz materiały ścienne, takie jak beton komórkowy (gazobeton), porotherm czy bloczki silikatowe. Warto również kupić wysokiej jakości ceramiczne kominy systemowe. Odradzamy przedwczesny zakup chemii budowlanej, wełny, papy i styropianu. Zima to czas, który można wykorzystać na poznanie okolicznych składów i hurtowni budowlanych. Wiele z nich oferuje możliwość przechowania wykupionego towaru, a to z kolei dobre rozwiązanie dla inwestora (pilnowanie materiałów i ewentualne ryzyko zniszczenia jest po stronie sprzedawcy).\nCzęść materiałów warto kupić w składach, inne w marketach. W składach opłaca się kupić np. stal zbrojeniową, bloczki betonowe, beton, materiały ścienne, stropy, systemy kominowe, nadproża, więźby, pokrycia dachowe, okna, docieplenia, kostki brukowe oraz ogrodzenia. Dobre składy i hurtownie budowlane posiadają specjalistyczny transport, który udostępniają do przewozu zakupionych u nich materiałów w bardzo atrakcyjnych cenach np. za koszt paliwa. Dodatkowym atutem składów jest profesjonalne doradztwo techniczne oraz możliwość wyceny materiałów na podstawie projektu budowlanego. W składach również można upoważnić swojego wykonawcę, który jadąc na budowę odbierze dla nas potrzebne materiały.\nNie wszyscy klienci indywidualni wiedzą, że markety często posiadają w swojej ofercie produkty, które wyglądają tak samo, ale są w mniejszych opakowaniach! Oczywiście markety oprócz opakowań mniejszych posiadają w swojej ofercie również produkty, takie same jak składy i zawsze warto sprawdzić, która cena jest dla nas korzystniejsza.\n3. W jakiej maksymalnej odległości od mojej budowy powinien znajdować się dostawca, żebym nie przepłacał?\nMaksymalna odległość dostawcy materiałów od budowy to 50 km. Dlaczego nie opłaca się kupować tzw. „ciężkiej budowlanki” z odległego składu? Ponieważ transport jest znaczącym kosztem w cenie materiałów budowlanych. Cały samochód 24 - tonowy bloczków betonowych kosztuje około 2.500 tys. zł., przy czym koszt takiego transportu to ok. 500 zł. czyli 20% wartości bloczków! Dodatkowym argumentem przemawiającym za współpracą z pobliskim składem jest możliwość oddania pozostałego towaru oraz palet, za które bardzo często pobierana jest przez dostawcę kaucja. Jeżeli nasz dostawca jest z daleka to może się okazać, że koszt transportu oddawanego towaru, przekracza jego wartość. Oczywiście domówienie produktów jest również prostsze i tańsze jeżeli kupujemy w firmie lokalnej.\n4. Dlaczego nie warto kupować materiałów budowlanych od firm, które nie mają magazynów?\nMateriały budowlane to nie ubezpieczenia. Aby móc dobrze zaopatrzyć budowę w materiały budowlane, skład musi posiadać duży plac, magazyny, wózki widłowe, dźwigi, regały i co najmniej kilku pracowników. Dlaczego? Często na budowę trzeba dowieźć bardzo szybko towar. Czas reakcji firmy, która posiada ten towar na placu jest nieporównywalny z firmą, która musi dopiero ten towar zamówić u swojego dostawcy. Lepiej też kupować towar w mniejszych partiach, a wtedy jesteśmy pewni, że się nie zniszczy i nie zginie. Zwroty pozostałości po budowie oraz palet możliwe też są tylko u dostawcy, który posiada magazyny.\n5. Po czym rozpoznać sprawdzonego dostawcę składu budowlanego?\nPolecamy nasz portal. Znajdziesz tutaj listę 135 składów z całej Polski, z ocenami i opiniami klientów. Pamiętaj, że jeśli w internecie nie ma złych opinii o dostawcy, to jest to też dobra opinia. Za pomocą naszego portalu można również wysłać zapytanie cenowe do hurtowni ze swojej okolicy. Po otrzymaniu kilku ofert, można wybrać najlepszą, a następnie spotkać się w siedzibie tej firmy.\n6. Na co zwrócić uwagę przy zakupie materiałów - czyli co może mnie zaskoczyć?\nPorównując oferty na materiały budowlane z kilku składów należy porównywać produkty o tych samych lub bardzo zbliżonych parametrach technicznych. Np. wełna o grubości 15 cm może mieć współczynnik przewodzenia ciepła lambda=0,033 lub np. 0,044. Co to oznacza? Ta sama grubość, jednak zupełnie inne właściwości termoizolacyjne. Różnica między tymi produktami pod względem najważniejszego dla tych produktów parametru jakim jest przenikanie ciepła to ponad 12%. Przy porównywaniu wycen należy też doliczyć koszty transportu i rozładunku, zastanowić się jak po wykorzystaniu materiałów oddamy palety i ile będzie nas ta operacja kosztowała. Dodatkowo na ofertach handlowych można spotkać zawyżanie wydajności np. zaprawy do zatapiania siatki – na jednej ofercie podane są 3 kg na m2 a na innej 5 kg na m2 przy tym samym kleju! W takiej sytuacji lepiej porównywać cenę za opakowanie.\n7. Zakup materiałów budowlanych bez VAT-u - czy warto?\nNie warto! Jest to przestępstwo podatkowe ścigane z urzędu. Dodatkowo brak dowodu zakupu oznacza jednocześnie brak gwarancji.\n8. Czym kierować się przy wyborze wykonawcy?\nNieocenionym źródłem wiedzy są opinie innych. Referencje to prawdziwe, naturalne i skuteczne polecenie. Z doświadczenia wiemy, że tylko 1 na 10 wykonawców jest bardzo dobrych, dlatego warto poświęcić czas, aby dobrze wybrać. Przed wyborem wykonawcy zobacz jego ostatnie realizacje i porozmawiaj z ich inwestorami. Pamiętaj również o spisaniu umowy z wszystkimi waszymi ustaleniami.\n9. Kierownik budowy - nie ma być uciążliwy - dlatego wykonawca polecił mi dobrego...\nNic bardziej mylnego. Kierownikiem budowy ma być odpowiedzialny człowiek, który jest po stronie inwestora, a nie wykonawcy. Im bardziej „uciążliwy” kierownik budowy tym lepiej...\n10. Czego nie należy robić, żeby nie tracić czasu?\nWysyłaj zapytania do składów korzystając z portalu budowlanego mam-sklad.pl, który został stworzony przez hurtownie budowlane. Do zrobienia oferty „uszytej na miarę” potrzebne są dodatkowe informacje, o które system informatyczny Cię zapyta. Nie pytaj w jednym zapytaniu o wszystkie materiały budowlane, które będziesz potrzebował na swoją budowę np. kopiując zestawienie towarów z projektu. Nie warto też tracić czasu na pytania o ceny na rok przed rozpoczęciem budowy – te na pewno ulegną zmianie. Nie porównuj ceny metra kwadratowego dachówki – porównuj wyceny całego dachu. Nie pytaj przez telefon wykonawcy za ile zbuduje Ci dom, bo dobry wykonawca bez przeczytania twojego projektu budowlanego i tak nie może odpowiedzieć. Miło również będzie jeśli podziękujesz za otrzymaną ofertę, nawet jeżeli z niej nie skorzystasz – pamiętaj, że po drugiej stronie jest człowiek, który poświęcił swój cenny czas na zrobienie tej oferty (wyliczenie skomplikowanego dachu, kosztów transportu, zaplanowanie logistyki to nawet 3-4 godziny).\nAutorem RAD DLA BUDUJĄCYCH DOM jest Łukasz Maćkowiak\nŚrednia ocena: 5.0/5 (56 głosów oddanych)


Kiedy opłaca się uprawiać soję? - Inne uprawy\nDodano: 23-09-2020, 19:26\n16 września gościliśmy na jednej z lokalizacji Agro Akademia Soi 2020 w miejscowości Jabłonna Lacka na Mazowszu.\nTo nie jest typowy region do uprawy soi, gdyż bardziej kojarzy się ona z południowymi, cieplejszymi rejonami naszego kraju. Ale wybierając odpowiednie odmiany, uprawa tej ciepłolubnej rośliny, jest możliwa również w północno-wschodniej Polsce.\nW kraju cały czas się uczymy uprawy tego gatunku, który zdaniem wielu, ma olbrzymi potencjał i może stać się „drugą kukurydzą” i zawojować pola. Bo jak podkreślają sami praktycy, soja nie jest trudna w uprawie, ale nie wybacza błędów.\nJak przebiegał okres wegetacyjny w 2020 r. i jakich plonów spodziewają się rolnicy zapytaliśmy podczas spotkania Arkadiusza Drabko, wiceprezesa Krajowego Zrzeszenia Producentów Rzepaku i Roślin Białkowych, a także Ewę Krasnodębską, właścicielkę plantacji - znaną w sieci jako Rolnik na Obcasach - gdzie odbyła się Agro Akademia.\nWarto wiedzieć, że obecnie ceny soi wynoszą 1400-1550 zł/t netto.\nGR 2020-09-24 09:57:43\nPani Ewa dobrze powiedziała - wolą sobie kupić z zagranicy i to jest nie tylko jeśli chodzi o soję... niestety taka jest smutna rzeczywistość.\nrolnik z Dolnego Śląska 2020-09-24 09:19:17\nRaz spróbowałem i więcej jej nie chcę. Całe szczęście, że na próbę zasiałem tylko 1 ha\nrolnik z mazowsza 2020-09-24 09:06:41\nodpowiem jednym słowem...nigdy.\nMiki2 2020-09-24 09:02:14\nŻeby siać soje trzeba mieszkać blisko przetwórni a nie pośrednika bo ceny różnią się o 300-400 zł a nie jak w artykułach podają że o 100\nBożydar Bosy 2020-09-23 22:41:55\nuprawa soi w Polsce nie ma sensu, niskie i niestabilne plonowanie, brak opłacalności ekonomicznej, drogi siew.


Świetne występy i rekordy życiowe zawodników jastrzębskiego Klubu Biegacza MOSiR • Sport i rekreacja • www.tujastrzebie.pl\n2016-07-03, Autor: ps, źródło: Klub Biegacza MOSiR Jastrżębie\nRafał Zieliński zdobył w biegu krostoszowickim 1. miejsce w kat. M30 i 4. pozycję w kat. OPEN\nW sobotę 25 czerwca zawodnicy jastrzębskiego Klubu Biegacza wzięli udział w dwóch imprezach biegowych: krakowskim mityngu "I Ty możesz zostać Mistrzem..." oraz biegu w Krostoszowicach z okazji Dni Gminy Godów.\nW Krakowie jastrzębianie pokazali się z bardzo dobrej strony ustanawiając aż pięć rekordów życiowych. Mistrzami na swoich dystansach zostali:\n300 m - Kamil Swalski - 39.59 s (PB), Antonina Michalak - 45.15 s (PB)\n400 m - Dawid Krakowski - 52.32 s (PB)\n800 m - Magdalena Gajowy - 2:26.59 (PB)\n1500 m - Andrzej Włoch - 4:10.82 (PB)\nPonadto na dystansie 100 m Antonina Michalak uzyskała czas 13.57 s, a Wiktoria Jagieło pokonała dystans 300 m w czasie 45.54 s.\nTego samego dnia w Krostoszowicach odbywał się bieg w ramach Dni Gminy Godów "600-lecie Krostoszowic". W zawodach udział wzięło troje jastrzębskich zawodników, którzy zanotowali bardzo dobre wyniki.\nBieg główny zawodów przeprowadzony został na dystansie 6 km. Zawodnik KB MOSiR Jastrzębie-Zdrój, Rafał Zieliński, zajął w kategorii OPEN miejsce tuż za podium, natomiast w kategorii M30 był pierwszy z czasem 30:52. Dystans 6 km pokonał także Tomasz Maron, który finiszował na 12. pozycji (8. miejsce w kat. M30).\nW Biegu Juniora, w kategorii dziewcząt, na dystansie 600 m bezkonkurencyjna okazała się zawodniczka jastrzębskiego klubu - Zuzanna Blutko.\nTagi: Klub Biegacza, KB, MOSiR Jastrzębie, Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, I Ty możesz zostać mistrzem, mityng, Kraków, Dni Gminy Godów, Krostoszowice, bieg, rekordy życiowe, Rafał Zieliński, Andrzej Włoch, Zuzanna Blutko, Antonina Michalak\nRafał Zieliński zdobył w biegu krostoszowickim 1. miejsce w kat. M30 i 4. pozycję w kat. OPEN (Fot. Klub Biegacza MOSiR Jastrzębie)


Kijki trekkingowe w góry CRUISE TT Milo | Sklep turystyczny campingshop.pl\n88,00 zł 110,00 zł cena obniżona: promocja cenowa - Promocja marki Milo -20%\nMilo Cruise TT kijki trekkingowe\nKijki trekkingowe CRUISE TT firmy Milo to idealny wybór dla miłośników górskich wycieczek i trekkingu.\nModel CRUISE TT został wykonany z wytrzymałego i lekkiego aluminium 6061 i składa się z trzech segmentów, dzięki czemu możemy regulować ich długość przy pomocy zacisków do 135 cm.\nKijki trekkingowe posiadają ergonomiczne rączki pokryte korkiem, co znacznie poprawia komfort podczas ich używania.\nKijki posiadają jeden podstawowy rodzaj talerzyków.\nmateriał Aluminium 6061,CORK\nLekkie kije Ski tourowe Spider Viking


Operacja plastyczna - tak czy nie? - Strona 3 - Klub\nDlaczego nie? Jeśli z umiarem to wszystko jest dla ludzi, ważne by nie popaść w przesadę i uzależnienie od poprawiania się. Tu macie namiar na świetnego lekarza z Warszawy https://www.chirurgia-estetyczna-warszawa.pl/ działa też za granicą, więc doświadczenie ma duże. Ja robiłam korekcję powiek i powiększanie ust, wyglądam dużo lepiej, zdecydowanie było warto.\nMyślę, że dzisiaj medycyna na tyle się rozwinęła, że jeżeli czujesz potrzebę, żeby coś zmienić- to czemu, nie? Wszystko jest w końcu dla ludzi. Mogę napisać Ci, że w Warszawie Klinika Chirurgiczna Timeless https://timeless.com.pl cieszy się bardzo dobrą opinią. Z tego co wiem mają oni bogate doświadczenie oraz wiedzę i wykonują najróżniejsze typu zabiegów.\nMoim zdaniem nie ma nic złego w korzystaniu z zabiegów medycyny estetycznej o ile robi się to z głową. Uważam, że wszystko jest dla ludzi i jeżeli komuś może zabieg estetyczny poprawić samopoczucie i komfort to jak najbardziej powinien z niego skorzystać. Jeśli rozważacie powiększenie piersi implantami to zerknijcie na stronę kliniki http://chirurgplastyczny-krakow.pl/p...si-implantami/ . Tu zabiegi wykonywane są przez bardzo doświadczona Panią doktor Jędrys, która jest specjalistką od piersi.\nMnie zawsze przerażała chirurgia plastyczna ale poddałabym się operacji mimo wszystko. Coraz częściej myślę o operacji piersi w tym szpitalu https://zagielmed.pl/ Chciałabym je trochę poprawic bo po odchudzaniu i dużym spadku wagi nie są już takie jędrne jak dawniej.\nA czemu nie? jak ktoś ma kompleksy moim zdaniem warto się poddać operacji plastycznej. Moja siostra miała od dziecka odstające uszy, w końcu po latach dorosła do decyzji i pojechała zoperowac uszy. Dziś ma kształtne , ładne uszy, zupełnie inna osoba, mam wrażenie że i pewniejsza siebie się stała. Znalazla dr Dorotę Żukowską z łódzkiej kliniki Dermed i tam operowąła się. Wspaniała dr , nowoczesna klinika, wiem bo ja tam zmarszczki teraz wygładzam\nJeśli chodzi o medycynę estetyczną, to według mnie, to kwestia strasznie indywidualna. Jak ktoś lubi takie zabiegi, to dlaczego miałby sobie ich odmawiać Od siebie mogę polecić salon znajdujący się na Saskiej Kępie w Warszawie, tutaj : https://www.facebook.com/SaskaLados/ macie do niego link. Sprawdźcie jaką maja ofertę i wybierzcie coś odpowiedniego do waszej skóry\nJeśli tylko operacja sprawi, że poczujesz się lepiej, jak najbardziej powinnaś ją wykonać. Udaj się jednak do specjalisty o nienagannej renomie. Taki, bez wątpienia jest dr. Dariusz Rychlik z https://chirplast.com.pl/ (z ofertą kliniki zapoznasz się po przejściu na jej stronę internetową).\nJa nie widzę w tym nic złego. Naprawdę czasem wygląd jest utrapieniem więc warto zdecydować sie na jego poprawę. Nie mówię, zeby przesadzać ale drobne poprawki, które polepsza nasze samopoczucie i sprawią, że poczujemy się pewniejsi siebie są moim zdaniem jak najbardziej na miejscu. Jesli szukacie dobrego chirurga plastycznego to zerknijcie na ofertę kliniki doktora Rychlika https://chirplast.com.pl/ . Tu możecie skorzystać z profesjonalnej pomocy w zakresie poprawy wyglądu różnych partii ciała.\nJeśli coś nam tylko w naszym wyglądzie przeszkadza to jak najbardziej jestem na tak. Takie operacje to nie jest już takie ryzyko jak kiedyś, szczególnie w takiej klinice jak http://klinikagrzesiak.pl/ w Warszawie. Mnie zawsze przeszkadzał mój zbyt duży biust, w tej klinice wykonują zabieg zmniejszania piersi. Jest to już operacja w znieczuleniu ogólnym ale rzadko kiedy pojawiają się komplikacje.\nOperacje plastyczne są dla ludzi. Ja sama mam za sobą chirurgiczne powiększanie biustu. Najważniejsze to wybrać doświadczonego lekarza i zdecydować się na najlepsze jakościowo implanty ( moim zdaniem bezkonkurencyjne są Mentory). Sama je noszę od kilku lat i wciąż zachwycam się nowym wyglądem moich piersi.


Z Dervishem przez morze • Dervish na Dniach Morza\nRelacja Jakub Szczygieł\nDni Morza w Szczecinie 16 czerwca 2010\nFot. Waldemar Szczygieł\n"Dni Morza" były czterodniową imprezą poświęconą, jak sama nazwa wskazuje, głównie tematyce morskiej, ale w tym roku także chopinowskiej (w związku z dwusetną rocznicą urodzin kompozytora). Koncerty, darmowe rejsy, warsztaty i pokazy wpleciono w typowo festynową formę - ogródki piwne, watę cukrową i inne wesołomiasteczkowe atrakcje.\nTrzeciego dnia imprezy, 12 czerwca, na koncerty pod szyldem "Polska spotyka Irlandię" do Szczecina zjechali zarówno miłośnicy szant, pieśni morza jak i muzyki i tańców celtyckich, by od godziny 17:00 cieszyć oko i ucho występami. Tańcem zauroczyła publiczność irlandzka grupa Cowhie-Ryan Irish Dance, którym w gracji pola nie ustąpiła polska Reelandia. Koncerty irlandzko-tolkienowską nutą otworzył zespół Dair. Po nim na scenie pojawiła się grupa z Cork w Irlandii - North Cregg. Grają już 14 lat, raczej ze skocznym podejściem do tradycyjnej muzyki, głównie dzięki charakterystycznej sekcji rytmicznej (werbel, "stopa"), przywodzącym na myśl podkład muzyczny turnieju tanecznego. Następnie mieszankę celtyckiego folku oraz szant, z charakterystycznym bogactwem instrumentalnym i wokalnym, zademonstrowała gliwicka grupa Sąsiedzi. Ich wspólny występ z Reelandią stał się preludium dla muzyki jednej z najjaśniejszych gwiazd tradycyjnego irlandzkiego muzykowania - zespołu Dervish.\nW ich repertuarze tego wieczoru przeważały znane, acz niezmiennie doskonałe utwory ze starszych albumów, jak choćby piosenki "Spailpin Fanach", "Pheigin Mo Chroi" - tradycyjnie śpiewane z publicznością, czy "Boots of Spanish Leather". Pośród mistrzowsko zagranych setów, na szczególną uwagę zasługuje ten ostatni, wykonany i zatańczony wspólnymi siłami przez wszystkich artystów, którzy wystąpili tego dnia.\nTuż po koncertach członkowie zespołów Dervish i North Cregg, wraz z muzykami i tancerzami z całej Polski, wybrali się na wspólną sesję muzyki irlandzkiej do szczecińskiego pubu "Cutty Sark". Zielone nuty rozbrzmiewały tam niemal do czwartej rano. Podsumowując cały sobotni dzień, zgodnie z tytułem witryny internetowej zespołu Dervish – była to prawdziwa "magia tradycyjnej muzyki irlandzkiej".\nPodczas koncertów istniała możliwość zakupienia płyt występujących zespołów, w tym najnowszego albumu Dervish, wydanego z okazji 21-lecia zawierającego koncertową płytę audio oraz DVD.\n„Polska spotyka Irlandię“ 12.06.2010, Szczecin


Olej lniany jako medium w malarstwie klasycznym - Plastyk.pl\nStrona głównaArtykuły plastyczneMalarstwoOlej lniany jako medium w malarstwie klasycznym\nOlej lniany oczyszczony, rozjaśniony używany jako medium rozrzedza konsystencję farb olejnych, zwiększa świetlistość i połysk, redukuje ślady pędzla na farbie.\nOlej lniany uzyskuje się z nasion lnu (Linum). Roślina ta występuje w blisko 180 gatunkach i rośnie głównie w klimacie umiarkowanym. Wiele z jej odmian występuje w Europie a szczególnie w obszarze Morza Śródziemnego. Dlatego nie może nas dziwić fakt, że jego właściwości cenili od wieków twórcy właśnie z tego regionu świata.\nArtyści, którzy często sami wykonywali farby, używali roztartych na pył pigmentów zmieszanych ze schnącym olejem roślinnym. Olej stawał się w tedy spoiwem, inaczej mówiąc nośnikiem pigmentów i umożliwiał łatwe nakładanie takiej mieszaniny pędzlem lub szpachelką na podobrazie. W trakcie wysychania samego oleju jego objętość się zmniejsza, a pigment z mieszaniny zostaje przytwierdzony do podłoża. Czas wysychania oleju lnianego jest zmienny. Początkowo olej schnie stosunkowo szybko ale jego całkowite wyschnięcie może nastąpić nawet po latach, co dla malarzy może być korzystne w procesie tworzenia dzieła. Umożliwia to wprowadzanie korekty do tworzonego obrazu. Po całkowitym utlenieniu tworzy na powierzchni mocną przezroczystą powłokę. O trwałości tego spoiwa może świadczyć fakt jak wiele dzieł z minionych wieków przetrwało w dobrej kondycji do naszych czasów.\nOlej lniany – tłoczony na zimno\nUzyskiwany mechanicznie w procesie mechanicznego wyciskania tej cennej substancji z nasion. Ważne jest aby w trakcie tego procesu temperatura oleju nie przekraczała 10 *C. Dzięki temu olej zachowuje swoje najcenniejsze właściwości w tym te spożywcze i zdrowotne. Artyści szczególnie będą cenić jego czystość oraz złocistożółtą barwę. Olej pozyskany tą metodą i wykorzystywany w spoiwach farb zapewnia ich długotrwałą elastyczność.\nUzyskiwany w procesie rafinacji alkalicznej. Ustępuje swoim właściwościom olejowi tłoczonemu na zimno, ale nadal jest dobrym spoiwem. Na jego korzyść przemawia niższa cena niż oleju uzyskiwanego mechanicznie.\nOlej zagęszczony w wyniku silnego działania promieni słonecznych. Wysycha w szybszym tempie ale jego barwa jest bardziej żółta. Dodatkowo po wyschnięciu jego powłoka staje się mniej elastyczna.\nNaturalny olej lniany stosowany jest również do konserwacji zabytków, w tym konserwacji drewna. Używa się go również w trakcie nakładania politur szelakowych na meble wykończone w tej technice.\nPoprzedni artykułPrace Fangora na giełdach dzieł sztuki\nNastępny artykułBellwoodarts – malarstwo akrylowe


Gala młodych literatów\nOpublikował jwb dnia 27 maja 2019 Słupsk Konkursy\nDzisiaj odbyła się gala finałowa XXXV Międzynarodowego Konkursu Twórczości Literackiej Dzieci i Młodzieży im. Wandy Chotomskiej. Na konkurs wpłynęło blisko 8.700 wierszy, opowiadań i prób dramatycznych młodych autorów z Polski, Niemiec, Litwy, Ukrainy i Stanów Zjednoczonych.\nTo już 35. edycja Międzynarodowego Konkursu Twórczości Literackiej Dzieci i Młodzieży im. Wandy Chotomskiej. Każdego roku cieszy się on ogromną popularnością i ilość prac, które napływają do komisji liczy się w tysiącach. Są to wiersze, opowiadania czy miniatury dramatyczne. Tegoroczną galę otworzył spektakl teatralny przygotowany przez uczniów z Gimnazjum nr 2 w Słupsku, głównego organizatora konkursu. Uczniowie prezentowali wybrane wiersze laureatów tegorocznej edycji. Następnie pomysłodawczyni konkursu Maria Pietryka-Małkiewicz opowiedziała o historii literackiej imprezy, jej powstaniu oraz corocznych zmaganiach młodych uczniów z całego świata.\n– Już 35. raz prowadzimy tak przyjazną młodym poetom i pisarzom imprezę. Mogłabym mówić 35 godzin, o czym wszyscy tutaj wiedzą, że przez tyle lat żyłam tym konkursem, nawet kiedyś dziennikarze nazwali, że to moje trzecie dziecko, rzeczywiście poświęcałam mu więcej czasu niż własnym. Zżyłam się z fantastycznymi młodymi ludźmi, piszącymi wiersze. Ci młodzi ludzie, uczestnicy pierwszego konkursu, będący wtedy w klasie ósmej, dzisiaj mają 35 plus 15 – mówi Maria Pietryka-Małkiewicz.\nUczestnikom konkursu gratulacje złożyły Krystyna Danilecka-Wojewódzka, prezydent Słupska oraz Ewa Chotomska, córka patronki konkursu. Na koniec miało miejsce wręczenie nagród konkursowym laureatom. Każdy rok przynosi coraz więcej ciekawych wierszy i opowiadań. Najlepsze z nich są zamieszczane w tomiku, który w tym roku nosi tytuł „Księżyc nareszcie dogania słońce”. Konkurs jest dowodem na to, że twórczość literacka nadal cieszy się dużym zainteresowaniem. Również wśród młodych ludzi. (opr. jwb)\nTagi:Ewa ChotomskakonkursyLiteraturaMaria Pietryka-MałkiewiczPoezjaWanda Chotomska\nPoprzedni artykułAnna Fotyga w Lęborku\nNastępny artykuł Termin zwrotu\nKto poprowadzi schronisko?


Polędwiczka wieprzowa w kurkumowej skorupce - Moje Małe Czarowanie - Dorota Owczarek\nPolędwiczka wieprzowa w kurkumowej skorupce\nPyszne i aromatyczne mięso mam dziś dla Was.\nMięso natarte kurkumą ma jedyny i niepowtarzalny smak.\nDodatek warzyw wzbogaca doznania smakowe.\nPolecam gorąco na letni obiad.\nPolędwiczka wieprzowa w kurkumowej skorupce.\npieczone ziemniaki do podania\nPolędwicę umyłam osuszyłam i natarłam sosem sojowym i kurkumą.\nZostawiłam na 2 -3 godziny do zamarynowania.\nPolędwicę obsmażyłam na oleju ze wszystkich stron, przełożyłam do naczynia żaroodpornego.\nObsypałam mięso pokrojoną w piórka cebulą i pokrojoną w paski papryką.\nPodlałam mięso wodą i piekłam w piekarniku nagrzanym do 190 C przez 30 - 40 minut.\nPodałam z pieczonymi ziemniakami posypane kolendrą.\nUwieczniam na zdjęciach drogi, bruk, chodniki, mają w sobie jakąś magię, przynajmniej dla mnie.\nTen deptak prowadzi do malowniczych zakątków w Ogrodzie botanicznym w Łodzi.\nTagi: DANIA MIĘSNE, MIĘSO WIEPRZOWE, PAPRYKA, PRZYPRAWY W POTRAWACH, ZDROWE JEDZENIE, ZIEMNIAKI\nSzpileczkiibabeczki.blogspot.com 24 lipca 2017 18:31\nUwielbiam potrawy z kurkumą :)\nDorota "Moje Małe Czarowanie" Owczarek 27 lipca 2017 17:54\nGosiu a ta polędwiczka jest wyśmmienita, polecam.


Ile to może trwać? – BIZNES BEZ STRESU\nPoczątkujący adepci GTD mają dość często kłopot z ustaleniem ram czasowych Projektów i Najbliższych Działań. Podczas seminarium w Warszawie David Allen przedstawił swój pogląd na tę sprawę:\nProjekt to zamierzenie, które składa się z więcej niż jednego kroku i wedle wszelkich znaków na niebie i ziemi zostanie zakończone w czasie nie dłuższym niż 1 rok. (Komentarz TesTeqa: Uważam, że jest to bardzo rozsądne ograniczenie czasowe.)\nNajbliższe Działanie nie musi trwać krótko. Na przykład może to być napisanie pierwszego szkicu książki i trwać aż 6 miesięcy. (Komentarz TesTeqa: Moim zdaniem jest to podejście ekstremalne i może skutkować odwlekaniem pracy ze względu na zbytnią złożoność i czasową rozwlekłość zadania. Zalecałbym definiowanie Najbliższych Działań o czasie trwania liczonym w minutach, a nie miesiącach.)\nJak zdobywać nowe umiejętności?\nJedna myśl w temacie “Ile to może trwać?”\nPingback: Jedno posiedzenie – BIZNES BEZ STRESU


Luty, 2018 | KamilaChlipala.pl\nWiele osób decyduje się na korzystanie z aptek internetowych ze względu na wygodę, jaką te punkty oferują. Bez konieczności wychodzenia z domu można zakupić wszystkie leki, których potrzebujemy, aby poprawić stan swojego zdrowia. Czytaj więcej o Dlaczego warto korzystać z aptek internetowych? …\nOpublikowany w: Medycyna, ZdrowieOtagowany: apteka, apteka internetowa, apteka onlineZostaw komentarzadminiusz23 Luty 11, 2018\nWybór osoby, która będzie wykonywała zdjęcia podczas ślubu i wesela, to bardzo istotna kwestia. W odróżnieniu od innych sesji zdjęciowej, tej nie da się powtórzyć. Dany ślub ma miejsce tylko raz, co więcej, zakłada się, że nie będzie już żadnego innego. Czytaj więcej o Klimat zdjęć fotografa weselnego …\nOpublikowany w: WeseleOtagowany: fotograf ślubny Wrocław, fotograf weselny WrocławZostaw komentarzadminiusz23 Luty 11, 2018


Prowadzisz komis, salon ? Jesteś dealerem ? Chcesz zdobyć 100 tysięcy klientów miesięcznie ? Zapraszamy do rejestracji w serwisie motokomis.pl. ...\nMercedes W201 cena : 3500 PLN\nMitsubishi Grandis cena : 14900 PLN\nSprzedajesz samochody, przyczepy, motocykle, sprzęt budowlany lub rolniczy? Zamieszczaj bezpłatnie swoje ogłoszenia. Zarejestruj się i zdobywaj nowych klientów dzieki serwisowi motokomis.pl\nProsimy wypełnić poniższy formularz - wpisując dane tworzonego konta, oraz dane kontaktowe. Podanie prawdziwych danych jest konieczne do stworzenia i utrzymania przez nas konta w serwisie motokomis.pl, bez żadnych zobowiązań ze strony wypełniającego formularz. W przypadku stwierdzenia nieprawdziwości wpisanych danych konto zostanie skasowane.\nUWAGA !!! Rejestracja jest przeznaczona dla firm, które zajmują się sprzedażą nowych i używanych samochodów,motocykli, przyczep, naczep oraz maszyn budowlanych i rolniczych. Rejestracja, dodawanie oraz utrzymanie w ogłoszeń w serwisie jest całkowicie bezpłatne\nDlaczego warto zamieścić ofertę w serwisie ogłoszeń motoryzacyjnych motokomis.pl\n1. Nie pobieramy opłat za rejestrację, umieszczenie i utrzymanie ogłoszeń\n2. Bezpłatna, nie ograniczona liczba ogłoszeń (pełna oferta z placu). Statystyki oglądalności ogłoszeń\n3. Nie pobieramy opłat za przedłużenie ważności ogłoszeń\n4. Dodajesz bezpłatnie nawet 15 zdjęć do ogłoszenia\n5. Bezpłatna mapa google dla każdego ogłoszenia\n6. Bezpłatna, strona dealera z pełną ofertą z placu, danymi kontaktowymi, opisem oferty dealera, statystykami i mapą dojazdu Google\n7. Obsługa automatycznego eksportu ogłoszeń z aplikacji Auto-Market\n8. Gwarantujemy min. 70 tysięcy potencjalnych klientów miesięcznie. Ta oglądalność czyni motokomis.pl jednym z czołowych (5-6 miejsce) serwisów ogłoszeń motoryzacyjnych w Polsce. Jako nieliczni nie pobieramy żadnych opłat za usługi podstawowe.\n9. Żadnych ukrytych opłat. Nie płacisz za żadną z podstawowych usług\n10. Zamieszczając ogłoszenie w motokomis.pl, Twoje ogłoszenie będzie promowane w najlepszych agregatorach ogłoszeń motoryzacyjnych np. trovit.pl, olx.pl, Donkiz.pl ....\nW razie pytań lub wątpliwości prosimy o kontakt: pomoc@motokomis.pl\nWpisz dane nowego komisu (salonu):\nNazwa konta (login) :\n(max. 15 znaków)\nSprzedajesz pojazdy :\nWybierz typ ofert tylko używane tylko nowe nowe i używane\nDane kontaktowe wykorzystywane podczas edycji ogłoszeń :\nNazwa [ np. Autokomis - Superauto ] osoby prywatne Imię i Nazwisko :\nMiasto [ np. Radom ] :\nDokładny adres [ np. ul. Klonowa 147 ] :\nTelefon 1 [ np. 048-3261523 ] :\nTelefon 2 : [ w razie braku prosimy pozostawić puste pole ] :\nAdres e-mail : [ w razie braku prosimy pozostawić puste pole ] :\nPowtórz adres e-mail: [ w razie braku prosimy pozostawić puste pole ] :


Narzędzia rowerowe, które warto mieć w domowym warsztacie.\nStrona główna/Blog/ Narzędzia rowerowe, które warto mieć w domowym warsztacie. Poznaj listę najważniejszych narzędzi do roweru\nJako były mechanik zawsze polecam samodzielne dłubanie przy rowerze. Rower jest jednym z moich ulubionych mechanizmów właśnie dlatego, że jest tak cudownie prosty w budowie, a pracę niemal wszystkich podzespołów możemy obserwować i oceniać z zewnątrz. Nie trzeba kanału albo podnośnika jak w przypadku samochodu, nie ma też konieczności zdejmowania dziesiątek osłon, paneli i innych części przykrywających tę wadliwą. Nie znaczy to oczywiście, że każdy, kto jako tako ogarnia majsterkowanie, będzie od razu mistrzem mechaniki rowerowej. Swoje robi doświadczenie i znajomość komponentów, osobnym tematem są też koła – jeśli plecie się zawodowo, pewne rzeczy się z czasem „czuje” i wie, czego spodziewać po danych obręczach czy szprychach.\nNiemniej dużo regulacji i prac serwisowych to stosunkowo proste i logiczne czynności, których nauczysz się samodzielnie lub z pomocą poradników. Warto jednak wyposażyć się w odpowiednie narzędzia rowerowe z przynajmniej dwóch powodów. Po pierwsze, znacząco zmniejszysz szanse na uszkodzenie czegoś. Tak, mnóstwo rzeczy da się zrobić kombinerkami i kluczem francuskim, ale Twój rower nie będzie zadowolony z uszkodzonych nakrętek, nypli i postrzępionych pancerzy. Druga rzecz to czas – specjalne narzędzia są zwyczajnie wygodniejsze i bardziej dokładne. Dowiedz się, co polecam mieć w przydomowym warsztacie rowerowym.\nO kluczach rowerowych stworzyłem już osobny artykuł, nie będę się więc tu nadmiernie rozpisywał. Przede wszystkim klucze płaskie i ampulowe. Jeśli masz koła przykręcane na nakrętki, to najprawdopodobniej przyda Ci się 15. W rowerach powszechnie stosuje się też 6, 8, 10 13 i 14, głównie przy akcesoriach i pedałach. Obowiązkowe ampule to 4, 5 i 6, czasem przydają się też mniejsze, na przykład do okładzin hamulcowych. W niektórych przypadkach konieczne są też torxy – zazwyczaj jest to T25, choćby w przypadku śrub do tarcz hamulcowych. No i przyda się dobry wkrętak krzyżakowy. Unikaj uniwersalnych kluczy płaskich „wszystko w jednym” i „francuzów”. Tym pierwszym zazwyczaj brakuje dobrej dźwigni, te drugie są nieprecyzyjne i niszczą nakrętki. Za to scyzoryk z ampulami jest jak najbardziej spoko. Warto też dorzucić do zestawu klucz do pedałów z długą dźwignią. Oszczędzi wielu przekleństw.\nNarzędzia rowerowe dętkowe i bezdętkowe\nTak, zestaw narzędzi rowerowych w ścisłym tego słowa znaczeniu powinien zawierać przede wszystkim dobre łyżki do opon. Złamałem niejedną i wiem, co mówię – łyżki nie powinny być małe ani subtelne. Najlepsze są z twardego plastiku lub tworzywa sztucznego. Mój faworyt to Park Tool TL-4.2C. Nie tylko są pancerne, ale mają też wygodny uchwyt pozwalający zaczepić łyżkę o szprychę. Zdecydowanie nie polecam za to metalowych modeli. Łatwo skaleczyć nimi obręcz lub przedziurawić dętkę. A jeśli połamiecie w użytku domowym TL-4.2C., to znaczy, że robicie coś źle i trzeba pomyśleć o innej technice. Dobrze też mieć trzecią zapasową łyżkę. Dość rzadko używa się trzech na raz (przynajmniej ja nie potrzebuję), ale zawsze lepiej mieć zapas na wypadek połamania głównej.\nNie zapominajmy też o warsztatowej pompce. Koniecznie podłogowa. Koniecznie z manometrem. Polecam te z dużym skokiem. Mniej się namachacie i nie trzeba się mocno schylać. Jeśli macie rowery z różnym wentylami to obowiązkowo końcówka z dwoma otworami – te przekładane są irytujące i zawsze założona jest nie ta, której teraz potrzebujesz. Jeśli chcesz w domowych warunkach uskuteczniać bezdętki (a warto), to najlepszym wyborem będzie kompresor i końcówka z manometrem. Są też pompki ze zbiornikiem ciśnieniowym, który wstrzeliwuje oponę. Dobre rozwiązanie do mieszkania, choć oczywiście dość kompromisowe. Do bezdętek konieczny jest oczywiście uszczelniacz (dobrze uzupełnić co jakiś czas), przydaje się też płyn zmniejszający tarcie, który ułatwi oponie wskoczenie na miejsce. Bardzo dobry jest Schwalbe Easy Fit, ale woda z mydłem też da radę 😉\nZestaw narzędzi rowerowych musi obejmować te do kół – to najważniejszy element roweru. Jeśli masz najpopularniejsze piasty na łożyskach kulkowych, konieczne będą specjalne klucze do kontrowania. Unikaj tanich tłoczonych z blachy o ząbkowanych gniazdach na dwa rozmiary. Jeden klucz do jednego rozmiaru nakrętki/konusa. Życie ułatwi także pęseta do wyjmowania i wkładania kulek. W przypadku piast na łożyskach maszynowych budowa jest bardzo zróżnicowana, zazwyczaj wystarczy odpowiedni klucz płaski lub imbusowy. Pamiętaj jednak, że niektóre marki z „genialnym” Mavic’iem na czele wymagają do tego specjalnych narzędzi! Jeśli chcesz wymieniać łożyska, niezbędny będzie wybijak i prasa, ale w domowym warsztacie to raczej przerost formy nad treścią. Można to oczywiście zrobić domowym sposobami, ale odradzam – łatwo uszkodzić piastę.\nJeśli nie boisz się centrowania (a na początku łatwo coś schrzanić), to lepiej nie utrudniać sobie pracy złymi narzędziami. Nawet nie myśl o używaniu kombinerek – zmiażdżysz nyple. Na początek wystarcz tani uniwersalny klucz, jeśli chcesz to robić częściej, to lepiej kupić za kilkadziesiąt złotych taki w odpowiednim rozmiarze do Twoich nypli. Przy płaskich szprychach konieczny będzie plastikowy trzymak zapobiegający ich obracaniu się (nie, nie kombinerki). Drobne korekty da się wykonać w ramie, posiłkując się trytytkami, przy regularnych serwisach warto kupić tanią centrownicę. Jeśli myślisz o zaplataniu kół, przyda się też tensometr – najtańszy od Park Toola będzie jak znalazł. Do jednostkowego zaplatania odpuść śrubokręty do nypli, pudełka na nie i inne ułatwiacze – są fajne, ale pomagają jedynie oszczędzić czas w profesjonalnym warsztacie. W przypadku amatora szkoda na nie kasy.\nKluczy do nypli są dziesiątki\nNarzędzia rowerowe do napędu\nPrzede wszystkim narzędzia do czyszczenia. Zapewne spotkałaś lub spotkałeś piękne szczotki i myjki do łańcucha oraz kasety. Są one beznadziejne. Bije je na głowę zwykła szczoteczka do zębów. W przypadku łańcucha można połączyć dwie, aby od razu szorować go od góry i dołu. Przy dokładnym czyszczeniu słoik z benzyną ekstrakcyjną i gotowe.\nNietypowy dwuramienny klucz do typowego suportu na kwadrat lub wielowypust.\nJeśli chcesz bawić się w pełne serwisowanie napędu, trzeba będzie zainwestować w kilka gratów. Przede wszystkim skuwacz do łańcucha. Niegłupie są też cążki do jego rozpinania i spinania, ale da się obejść bez nich. Klucz do kasety i bacik. Oba wytrzymałe i długie – te tanie łatwo powyginać, a przyda się dobra dźwignia. Do zdjęcia korby na kwadrat lub wielowypust konieczny będzie też odpowiedni ściągacz oraz czasem cienkościenny klucz nasadowy 14 do odkręcenia śruby przytrzymującej korbę. A jak tu już jesteśmy, to warto też wyczyścić suport – klucz zależy od danego standardu, najpopularniejszy do suportów na kwadrat wygląda niemal zawsze tak samo, ale warto kupić taki nieco lepszy. Najtańsze lubią pęknąć, a nie chcesz polecieć na rower z całym pędem włożonym w odkręcanie (wiem z doświadczenia).\nPrzewody – tu nie wystarczą kombinerki\nTo najczęściej lekceważone narzędzia rowerowe. A efektem są postrzępione linki i krzywo ucięte pancerze. To przekłada się na jakość pracy przerzutek i hamulców. Porządne cążki do przewodów rozwiązują sprawę – linka po cięciu nie ma prawa się rozplątać, a pancerz spłaszczyć. Do tego zaciśnięte koncówki i gotowe. Polecam też zrobić sobie ze szprychy zaostrzone „dłubadełko” do rozwierania plastikowych wnętrz pancerzy, które lubią się zamknąć przy cięciu. Będzie łatwiej włożyć linkę.\nNarzędzia do roweru z hydrauliką\nWbrew pozorom hydraulika nie gryzie (no chyba, że to jest cholerny Avid lub starszy SRAM). Potrzebny będzie zestaw do odpowietrzania dedykowany do danej marki lub modelu i taki olej (to mega ważne – nie używamy zamienników ani tym bardziej oszczędnych pomysłów z forów internetowych). Oprócz tego zwykłe klucze płaskie lub ampule w zależności od modelu i jazda. Przy wkładaniu nowych insertów można spokojnie obejść się bez prasy – wystarczy przejściówka do imadła lub kombinerek i młotek. Za to przydatnym narzędziem jest rozpychacz do klocków.\nNarzędzia rowerowe do odpowietrzania muszą być szczelne i czyste.\nNarzędzia do serwisu amortyzatora\nJeśli chcesz samodzielnie grzebać przy amortyzatorze, pamiętaj, że nie ma tam wiele miejsca na partyzantkę, szczególnie w przypadku produktów Foxa, które są bardzo wrażliwe na niedokładności i narzędzia niskiej jakości. Do podstawowego serwisu (bez rozbierania tłumika) wystarczą zazwyczaj standardowe klucze ampulowe i nasadowe, młotek gumowy oraz zwykły. Najlepiej wyposażyć się też w klucz dynamometryczny, choć z doświadczenia wiem, że można bezpiecznie skręcić amortyzator „na czuja”. Pomocne będą szczypce do segerów i pęseta do małych elementów. O pompce do amortyzatorów w przypadku powietrznych modeli chyba nie muszę wspominać? Poza tym nabijak do uszczelek przeciwkurzowych, strzykawki do dozowania olejów, kuweta na stary olej i gęsty smar (polecam Military Grease). A jak jesteśmy przy smarach i olejach….\nChemia to też narzędzia rowerowe\nTak jak w przypadku hamulców, tak przy amortyzatorach trzymamy się olejów o specyfikacji podanej przez producenta, najlepiej oryginalnych. A co warto mieć do ogólnego serwisu? Przede wszystkim dobry środek do czyszczenia mechanizmów w aerozolu. Do szybkiego czyszczenia łańcucha, tarcz hamulcowych czy opłukania kulek od łożysk idealnie sprawdzają się płyny do czyszczenia hamulców samochodowych (świetny jest Berner). Pamiętaj tylko, że są to środki silnie penetrujące i wypłukują smar, więc nie powinny dostać się do łożysk, których nie serwisujesz. Na przykład przy czyszczeniu kasety trzeba uważać na bębenek.\nDo ogólnego czyszczenia roweru polecam najzwyklejszy płyn do mycia naczyń rozrobiony z wodą w zraszaczu do roślin. Proste, tanie, skuteczne. Zestaw narzędzi do roweru powinien zawierać jeszcze smar, który aplikujemy oczywiście do łożysk, ale także na gwinty, aby się nie zapiekły (szczególnie suport i pedały). W domowym użytku stary sprawdzony ŁT-43 spisze się bez problemów. No i jeszcze oliwka do łańcucha, a najlepiej dwie – na mokre i suche warunki. Można też puścić kropelkę do pancerzy. Jeśli zamierzasz serwisować bębenek, również pamiętaj o specjalnym olejku.\nMałe i duże pierdoły, które niezwykle ułatwiają życie\nZ czasem zauważysz, że w małych mechanizmach łatwiej jest grzebać przy pomocy pęset, drobnych śrubokrętów i tym podobnych dłubadełek. Jak już wcześniej pisałem, można je zrobić choćby ze starych szprych. Odpowiednio je zaginając, da się też stworzyć na przykład trzymak do łańcucha, który zapobiegnie jego spadnięciu przy zdejmowaniu spinki. Wiele osób lekceważy stojaki, a to poważny błąd. Złapanie roweru za sztycę lub górną rurę i umieszczenie go pewnie na wysokości tułowia to inna jakość pracy i podstawa, jeśli chcesz go regularnie serwisować. Najlepsze są przykręcane do podłoża, ale trójnóg też da radę. Obowiązkowo wyposaż się także w przymiar do łańcucha. Prosta rzecz, a pozwala wymienić łańcuch na czas i oszczędzić kasetę. Jeśli masz rower z hamulcami tarczowymi, warto zainwestować w przyrząd do prostowania tarcz.\nCo jeszcze? Ja uwielbiam multitoole. Najlepiej taki z samymi ampulami zawsze w kieszeni pozwala operować ważnymi częściami bez potrzeby biegania i szukania odpowiedniego rozmiaru. Pierdołowatą rzeczą może się wydawać uchwyt trzymający kierownicę w miejscu, praktyka wykazuje jednak, że jest świetny, szczególnie przy odpowietrzaniu hamulców.\nNo i ostatnia rzecz, która może wydać się niewarta wymienienia, a jest ważna. Szmaty. Dobrze mieć zapas czystych szmatek do czyszczenia końcowego ramy i części oraz te „gorsze” to wstępnego odbłocenia roweru i napędu. Bela ręcznika papierowego również wskazana. A jak przy czystości jesteśmy, to polecam nitrylowe rękawiczki. Rowerowe smary mają wyjątkową zdolność pozostawania na skórze mimo wielokrotnego mycia. Może powinni ich używać do tatuażu?\nNarzędzia rowerowe, których nie warto mieć w domu.\nNa allegro i w sklepach internetowych znajdziecie mnóstwo innowacyjnych i specjalnych narzędzi, które mają ułatwić pracę, są jednak zupełnie zbędne. Przykład? Plastikowy dystans służący do równego ustawiania klocków hamulcowych. Serio, lepiej zaufać oczom. Szczypce z łańcuchem zastępujące bacik – są obrzydliwie niewygodne. Mówiłem wcześniej, że lubie multitoole, ale dotyczy to tylko prostych modeli. Wersje „wszystko w jednym” może i nie są głupie na wyprawę, ale w warsztacie nie będą wygodne.\nOsobna kwestia to profesjonalne narzędzia rowerowe. Czy potrzebujesz mieć w domu gwintownik do mufy suportowej, frezy do rury podsiodłowej albo przyrząd do prostowania haka przerzutki? Raczej nie. Zamiast tego lepiej zainwestować w dobry stojak i najczęściej używane narzędzia. Zacznij od podstaw i kupuj narzędzia, gdy zajdzie taka potrzeba – nie warto zbroić się na zapas, szczególnie że rowerowe standardy lubią się zmieniać – kto wie, jaki suport będzie mieć Twój następny rower.\nTagi: narzędzia do roweruNarzędzia rowerowezestaw narzędzi do roweruzestaw narzędzi rowerowych


Ogłoszenia towarzyskie Nasielsk | Darmowe anonse towarzyskie\nTutaj znajdziesz wyłącznie zweryfikowane ogłoszenia towarzyskie, anonse erotyczne, dziewczyny z Nasielska\nWyróżnione anonse Nasielsk\nW m_miejscownik jest wiele dziewczyn które swoimi dłońmi czynią cuda i ogłoszenia na portalu. Szukasz relaksującego i odprężającego masażu z kobietą, z którą przeżyjesz niesamowite chwile? W zależności jakich doznań szukasz, wybierz odpowiednią dziewczynę dla siebie. Na portalu znajdują się ogłoszenia kobiet z m_dopelniacz i okolic. Spraw sobię chwilę przyjemności , nie czekaj !\nChcesz dodać ogłoszenie w Nasielsku?\nFlirt z dziewczynami z roksy z m_dopelniacz. Poznaj gorące kobiety roksa Nasielsk!


➤ Panasonic KX-MB 2170 - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nRozdzielczość druku wynosi dokładnie 600 x 600 dpi. . Urządzenie waży 12. Dzięki drukarce Panasonic KX-MB 2170 nie będziemy musieli ciągle latać do punktu ksero czy prosić znajomych o wydrukowanie czegoś, bo od teraz zrobimy to sami i we własnym domu. Panasonic KX-MB 2170 zaoferuje nam wydruki solidnej jakości. Zainstalowana w drukarce pamięć wynosi 64. Czy jest tu opcja druku dwustronnego: Ręczny\nNiestety nie znamy dokładnej ceny Panasonic KX-MB 2170, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem drukarek 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o Panasonic KX-MB 2170.\nCzy jest tu druk dwustronny: Ręczny. Zainstalowana przez producenta pamięć wbudowana w omawianym sprzęcie: 64. Warto zaznajomić się z parametrami skanowania: - Skanowanie w kolorze/monochromatyczne\n- Rozdzielczość skanowania: Optyczna: Maks. 600 × 1200 dpi (skaner płaski)/Interpolowana: Maks. 19200 × 19200 dpi. Czy mamy możliwość druku photo: Nie. Podajnik na papier ma dokładnie 250 arkuszy. Maksymalna prędkość druku w czerni: 26. Dostępne złącza są następujące: RJ-45|1 x USB 2.0. Panasonic KX-MB 2170 zadziwi nas dobrą jakością wydruków oraz funkcjonalnością. Panasonic KX-MB 2170 pozwoli nam drukować sporą liczbę materiałów we własnym domu, bez konieczności korzystania z punktów ksero, w których za każdy wydruk trzeba płacić. Czy sprzęt oferuje komunikację bezprzewodową: WiFi. Niebagatelny wpływ na jakość wydruków ma rozdzielczość druku, a w omawianym modelu parametr ten wynosi 600 x 600 dpi. Obszar zastosowań drukarki: Grupy robocze|Biuro. Kolor drukarki jest następujący: Brak danych. Najważniejsze funkcje drukarki/tryby pracy: Drukarka|Kopiarka|Skaner|Faks. Parametry kopiowania są następujące: - Prędkość kopiowania: Do 26 kopii/min (A4)\n- Funkcja kopiowania: Quick ID, N w 1, Oddzielnie N w 1, Plakat, Powtórzenie obrazu, Broszura, Krawędzie/Marginesy. Drukarka będzie idealnie działać we współpracy z następującymi systemami operacyjnymi: Linux|Windows XP|Windows 8|Windows Server 2012|Windows 7|Windows Server 2008|Mac OS|Windows Vista. Sprzęt waży 12. Jeśli naprawdę sporo drukujemy to warto poznać obciążenie miesięczne danej drukarki, a w tym konkretnym przypadku jest to 12000.\nInstrukcja obsługi do Panasonic KX-MB 2170\nModel KX-MB 2170\nObsługiwane systemy operacyjne Linux, Windows XP, Windows 8, Windows Server 2012, Windows 7, Windows Server 2008, Mac OS, Windows Vista\n- Faks do poczty email\n- Funkcja podglądu Web Fax Preview


Czuję głód: Weekendowe śniadanie\nGrzanki kojarzą mi się z weekendowym śniadaniem. Zapach roznoszący się po kuchni - bezcenny:)\nJest czas na delektowanie się cudownym smakiem crostini przy kubku ulubionej (ostatnio cynamonowo-jabłkowo-waniliowej) herbaty. Później kawka z mleczną pianką i ... ale o tym, innym razem.\nPierwsza wersja to włoska bruschetta z pomidorami i mozarellą.\nKromkę chleba (mój to ciabatta z suszonymi pomidorami) wkładam na chwilę do tostera. Pomidory obrane ze skórki kroję w kostkę (jeśli środek jest bardzo wodnisty lepiej go nie dodawać do grzanki i od razu zjeść;) ). Dodaję zioła, sól, pieprz i polewam oliwą z oliwek. Całość przykrywam plasterkami mozzarelli i wkładam na kilka minut do piekarnika. Jak nie ma zbyt wiele czasu lub nie posiadacie tostera, pierwszy etap możecie pominąć.\nGdy nadal jesteście głodni, proponuję wersję numer 2.\nGrzanka z pieczarkami.\nBułkę kroję na pół. Smaruję masłem (to bardziej polska wersja). Układam cienkie plasterki obranych pieczarek, cebulę pokrojoną w piórka, dodaję sól, pieprz i przykrywam żółtym serem. Wkładam do piekarnika na kilka minut.\nAutor: Gingergirl o 11:56\nLech Koczywąs 7 listopada 2011 19:32\nBardzo smakowite!!!A swoja drogą, nie widziałem jeszcze czegoś nie-smacznego z pomidorami lub oliwkami!!!To są rewelacyjne składniki!!!No, moze dodałbym czosnek z cebulą)))))


Pielgrzymka trzeźwości na Górę Chełmską - Wiadomości radio-plus-polska * radioplus.pl\nOgólnopolska Pielgrzymka Trzeźwości na Górę Chełmską w Koszalinie. | www.koszalin.gosc.pl\nZa nami 28. Ogólnopolska Pielgrzymka Trzeźwości na Górę Chełmską w Koszalinie. Pielgrzymi wyruszyli spod kościoła pod wezwaniem Ducha Świętego. W południe Mszę świętą na szczycie góry odprawił biskup Krzysztof Zadarko. Hierarcha podkreślał, że w obecnych czasach trzeba położyć nacisk na odbudowywanie relacji. Wskazał też na samotność, jako na jedną z przyczyn alkoholizmu.\nIntencje pątników, którzy przybyli do Sanktuarium na Górze Chełmskiej z całej Polski, były podobne.\nW sobotę rozpoczęła się inicjatywa Episkopatu "Sto dni abstynencji na 100-lecie niepodległości Polski ". Biskupi podkreślają między innymi, że troska o trzeźwość Polaków jest fundamentem walki o niepodległość, stanowi też podstawę jej utrzymania.


Villa Boreale / CARGO Architecture – nowoczesna STODOŁA | wnętrza & DESIGN | projekty DOMÓW | dom STODOŁA\nVilla Boreale to czarująca, nowoczesna rezydencja, która znajduje się w Charlevoix, wschodnim regionie kanadyjskiej prowincji Quebec, który słynie z zalesionych dolin, zboczy narciarskich i zapierających dech w piersiach widoków. Willa stoi w samym sercu lasu, na prywatnej, pochyłej działce i współgra z wszechobecną tu roślinnością.\nKlienci to dynamiczna para około 30-stki, która zwróciła się do zespołu CARGO Architecture prosząc o znalezienie architekta, który mógłby im pomóc w budowie. Współpraca zaczęła się od znalezienia idealnego miejsca w pobliżu ośrodka narciarskiego Le Massif. Zaangażowanie architekta od samego początku procesu pozwoliło na ustalenie wszelkich aspektów, które mogły mieć wpływ na proces budowy. Zespół zdecydował się pracować na zalesionej działce u stóp góry, która oferowała pożądane poczucie prywatności.\nBazą projektu była globalna wizja: skandynawskie inspiracje, czyli wiejski dom z czystymi liniami, w stylu współczesnej stodoły. Surowy wygląd i kolorystyka materiałów miały wpływ na ogólny koncept. Projekt opierał się więc na drewnie, betonie i białym kolorze. Czarne, metalowe obicie niektórych ścian tworzy kontrast, który podkreśla gładkie, matowe wykończenie stali i naturalny odcień białego cedru.\nNa etapie projektowania lokalizacja stała się istotnym elementem całego projektu. Starannie wybrano miejsce dla każdego okna, zwracając uwagę na widoki i wprowadzając do wnętrza przyjemną grę naturalnego światła. Duże, przesuwne, szklane drzwi przesunięto do środka, tworząc w ten sposób zadaszony taras na zewnątrz. Wszystkie zabiegi architektoniczne mają na celu uchwycenie istoty tego projektu – otoczenia pełnego dzikiej przyrody.\nPomimo ograniczonej przestrzeni udało się zorganizować wewnątrz 14 miejsc do spania oraz trzy łazienki, co wymagało sporych przemyśleń. Przestrzenie wewnętrzne zostały zaprojektowane tak, by uprościć komunikację w domu, tworząc jednocześnie złudzenie przestronności. Antresola oferuje sporą elastyczność pod względem funkcji, ponieważ może służyć jako sypialnia główna, miejsce zabaw, kącik do czytania, czy spokojne miejsce do opieki nad małym dzieckiem. Na późniejszym etapie istnieje nawet możliwość połączenia jej z czwartą łazienką.\nVilla Boreale to projekt mieszkalno-turystyczny, który z czasem może ewoluować, jeśli zmienią się potrzeby właścicieli. Takie elastyczne podejście to cecha główna prac zespołu CARGO Architecture, który brał również pod uwagę aspekt biznesowy przedsięwzięcia. Dom jest symbolem współczesnej wizji wiejskiej chaty z Quebecu, która opiera się na świetle, przyrodzie, czystości i prostocie.\nArchitekt: CARGO Architecture\nZdjęcia: Dave Tremblay\nbetonbielCARGO ArchitectureCharlevoixczarna stodołaDave Tremblaydom w lesiedrewnomodern BARNnowoczesna STODOLAnowoczesna STODOŁAskandynawski designstodołaVilla BorealeWspółczesny dom\tDodano: 30.08.2016, przez: Redaktor


Początkujący!!! - Wszystko o różnych sportach extremalnych\nPoczątkujący!!! Zobacz następny temat\nForum Wszystko o różnych sportach extremalnych Strona Główna » Trening\nWysłany: Nie 14:08, 22 Kwi 2007\nPowiadają że Parkour to mało wymagający sport, bo wystarczą tylko buty, koszulka i spodenki. To tylko pozory...Żeby być prawdziwym Traucerem musisz być silny,zwinny,odważny i najważniesze abyś był rozsądny. Musisz umieć sam zdecydować czy wykonasz dany skok czy nie i wziąć pod uwage, że coś moze pojść nie tak. W Twoim programie treningowym powinny znajść sie upadki kontrolowane. Nawet przy najprostrzym valucie możesz sie potknąć lub o cos zachaczyć.Dlatego ważną umiejętnością jest umieć tak upaść by nic, lub jak naj mniej sobie zrobić.Kolejnym krokiem do sukcesu jest tak zwana zasada "Krok po kroku". Parkouru nie mozna sie nauczyc z dnia na dzień.To wymaga czasu.Najpierw dobrze naucz się jednego dopiero potem bież się za drugie.Od świata zwykłych ludzi mozna odejść po kilku miesiącach, lecz do świata prawdziwych Traucerów wstępuje się dopiero po kilku latach ciężkiego treningu.\nNie zniechęcajcie sie i ćwiczcie wszystko bo w Parkourze nic nie jest niepotrzebne.Pamiętaj Siła, Zręczność, Odwaga i Rozsądek.To są najważniejsze cechy jakie powinny być szlofowane oczywiscie sa jeszcze poboczne cechy ale te są najważniejsze i o nie powinno się najbardziej dbać


We wrześniu Rada Unii Europejskiej przedłużyła funkcjonowanie mechanizmu Współpracy i Weryfikacji (CVM) o kolejny rok, dając tym samym Sofii i Bukaresztowi czas na uporządkowanie swoich wewnętrznych problemów. Mechanizm ten jest unijnym nadzorem nad postępami Rumunii i Bułgarii w zakresie walki z korupcją i przestępczością zorganizowaną. Brak zamknięcia tej kwestii prawdopodobnie uniemożliwi włączenie tych krajów do strefy Schengen, do której zarówno Sofia jak i Bukareszt mają ambicje przystąpić jeszcze przed marcem 2011 roku.\nGeostrategiczny ruch dokonany przez Brukselę pierwszego stycznia 2007, zagarniający do unijnego rękawa Rumunię i Bułgarię wydaje się działaniem zgodnym z pierwotnym duchem europejskiej integracji. Skok na wschód, pomijający państwa Bałkanów Zachodnich ustalił (prawdopodobnie na długie lata) kształt wschodniej flanki Unii Europejskiej, która zyskała tym samym dostęp do strategicznych wybrzeży Morza Czarnego. Podkreślił on również decydującą rolę Unii Europejskiej na Bałkanach, które od wieków pozostawały areną zainteresowania czołowych europejskich mocarstw.\nWłączenie Rumunii i Bułgarii do struktur Unii Europejskiej (a także trzy lata wcześniej do NATO) jest konsekwencją rozszerzeniowej koncepcji Brukseli, która w swoich działaniach kierowała się głównie pobudkami natury geopolitycznej. Pośpiech i wątpliwy rozsądek sprawiły, że w styczniu 2007 Unia Europejska przygarnęła dwa, sumarycznie niemal trzydziestomilionowe narody, które z miejsca stały się największymi euro - biedakami, w dodatku słynącymi z kwitnącej korupcji i zorganizowanej przestępczości. Z tego też powodu oba kraje objęto mechanizmem CVM, za pomocą którego Bruksela sprawuje bezpośredni nadzór nad zwalczaniem tych problemów przez władze rumuńskie i bułgarskie.\nProblem korupcji oraz zorganizowanej przestępczości jest w przypadku państw bałkańskich niemal nieodłącznym elementem codziennej rzeczywistości. Wpływ na to mają nie tylko warunki geograficzne (Bałkany to ciągle główny „port” przerzutowy narkotyków z Azji do Europy Zachodniej) ale również postkomunistyczna spuścizna historyczna. Wojenna zawierucha lat dziewięćdziesiątych stworzyła niemal idealne warunku do rozprzestrzeniania się przestępczych siatek nie tylko w krajach byłej Jugosławii ale również w państwach ościennych. Swoją cegiełkę dołożyła również ekonomiczna blokada ówczesnej Jugosławii nałożona przez państwa zachodnie, która postawiła Bułgarię i Rumunię (gospodarczo mocno ukierunkowane na region) w trudnej sytuacji. Nieoficjalne informacje potwierdzają zatem jakoby członkostwo tych krajów w Sojuszu Północnoatlantyckim było swoistą nagrodą za te przykre i niezawinione doświadczenia oraz udostępnienie swoich terytoriów dla natowskiej operacji przeciwko Serbii w 1999 roku. Zestawiając potencjał militarnych tych krajów z ich potencjałem ekonomicznym trudno nie wysnuć podobnych podejrzeń względem ich akcesji do Unii Europejskiej, choć to oczywiście kwestia mocno dyskusyjna.\nUnijna kontrola w postaci CVM zaczęła przynosić pewne owoce, jednak wspomniane problemy stanowią zbyt głęboko zakorzeniony komponent zarówno rumuńskiego jak i bułgarskiego społeczeństwa (a także klasy politycznej) aby realne efekty były zauważalne w przeciągu ledwie czterech lat. Potwierdza to sytuacja sprzed dwóch lat, kiedy to pierwszy raz w historii funkcjonowania europejskiej Wspólnoty, Komisja Europejska odebrała fundusze swojemu członkowi. Sytuacja taka miała miejsce w przypadku Bułgarii, której z powodu zatrważającego poziomu korupcji i malwersacji przy pomocy unijnych funduszy cofnięto ponad dwieście milionów euro. Wydarzenie to odbiło się mocno na wewnątrz wspólnotowym wizerunku tego państwa, który Sofii będzie z pewnością trudno odbudować przez najbliższe lata.\nRomski języczek uwagi\nMimo względnych, choć wciąż niedostatecznych postępów wykazywanych w kwestii walki z korupcją i przestępczością przez Rumunię i Bułgarię, szyki obu państwom może pokrzyżować głośna ostatnio sprawa Romów. Radykalne działania podjęte przez francuską administrację ponownie wyniosły ten problem na międzynarodową wokandę. Mimo ogólnounijnej krytyki Paryża, Francja nie zamierza ulegać presji, tym bardziej, że zdecydowane rozprawienie się z jedną z najbardziej uciążliwych kwestii jest znakomitym taryfikatorem w przypadku przedwyborczych słupków. Nie należy również zapominać o tym, że Francja pozostaje w czołówce europejskich krajów mających poważny problem związany z ogromną ilością napływającej ludności. Paryż doskonale zdaje sobie sprawę, że wydalenie ze swojego terytorium Romów nie rozwiąże problemu. Antidotum może okazać się ich asymilacji w „pierwotnych ojczyznach”, z których przybywają na zachód – a tymi pozostają głównie Bułgaria i Rumunia. Francja już dawno skrytykowała oba kraje za niedostateczne działania na rzecz integracji społeczności romskich, co może mieć również swoje przełożenie na stanowisko Paryża w kwestii dołączenia Sofii i Bukaresztu do obszaru Schengen. Problem ten jest wyzwaniem szczególnie dla Rumunii, która jest domem dla blisko pół miliona Romów (wersje nieoficjalne mówią o prawie dwóch milionach). Bierność Bukaresztu może okazać się kosztowna dla Rumunów – według Brukseli władze rumuńskie wykorzystały do tej pory jedynie jeden procent środków przeznaczonych na ten cel z Europejskiego Funduszu Socjalnego (2,25 miliarda euro na lata 2007 – 2017).\nTaki stan rzeczy nie napawa optymizmem, zaś zauważalne ostatnio demonstracyjne zwieranie szeregów Sofii i Bukaresztu może okazać się działaniem spóźnionym (swoją drogą prezydenci obu krajów spotkali się pod koniec września po raz pierwszy od siedmiu lat!). Co prawda oba kraje posiadaja znaczny kapitał w postaci poparcia ze strony Niemiec – bez wątpienia głównego „rozgrywającego” Unii Europejskiej, jednak ostatnia wizyta kanclerz Angeli Merkel w Sofii potwierdziła, że dotychczasowa powierzchowność działań władz Bułgarii i Rumunii nie będzie tolerowana. Światełkiem w tunelu jest również niedawna wizyta szefa Europolu Roba Wainwright`a w Sofii. Podczas rozmów z bułgarskim premierem Bojko Borisovem wyraził on swoje uznanie dla bułgarskich postępów na polu współpracy w zwalczaniu przestępczości i korupcji.\nNadzieją sofijskich i bukareszteńskich polityków napawać może również zbliżająca się półroczna prezydencja Węgier (pierwsza połowa 2011 roku). Według komentatorów rząd w Budapeszcie traktuje sprawę rozszerzenia obszaru Schengen „priorytetowo”, co jest z pewnością dobrym sygnałem dla Bułgarii i Rumunii. W razie niepowodzenia pozostaje również swoista furtka w postaci następnej prezydencji, którą sprawować będzie Polska (druga połowa 2010 roku). Warszawa powinna być niewątpliwie zainteresowana rozszerzeniem strefy Schengen zwłaszcza w przypadku Rumunii, z która łączą ją historyczne i bieżące interesy geopolityczne, czego największym przejawem jest poparcie Bukaresztu dla idei Partnerstwa Wschodniego. Wsparcie Budapesztu czy nawet Warszawy może jednak okazać się niewystarczające, jeśli działania obu rządów nie zadowolą stanowiska Francji.\nPrzypadek Rumunii i Bułgarii poddaje w wątpliwość zasadność włączania tych krajów w poczet członków Unii Europejskiej. Nieumiejętność skutecznego zapanowania nad podstawowymi sektorami działalności państwa (bezpieczeństwo) przez rządy w Sofii i Bukareszcie pozornie powinny stanowić wystarczający argument świadczący przeciwko ich unijnej integracji. Z drugiej jednak strony brak tak znaczącego bodźca jak członkostwo w Unii Europejskiej, mógłby okazać się decydujący dla dalszego rozwoju korupcji i zorganizowanej przestępczości w tych państwach. To twierdzenie znajduje pewną słuszność na przykładzie sąsiedniej Serbii, Macedonii i Czarnogóry. Kraje te mimo iż dopiero pretendują do członkostwa w Unii Europejskiej, zdołały podjąć skuteczne działania w zakresie walki z korupcją i zorganizowaną przestępczością co zaowocowało ubiegłoroczną decyzją Komisji Europejskiej obejmującą je liberalizacją wizową na obszarze Schengen (poziom problemu korupcji i zorganizowanej przestępczości w tych krajach był zbliżony).\nDecydującym czynnikiem jest jednak geopolityka i strategia funkcjonowania Unii Europejskiej, a także i NATO. Włączając w swój obszar Bułgarię i Rumunię obie organizacje po pierwsze: domknęły klamrę wokół kłopotliwych Bałkanów Zachodnich, niemalże uniemożliwiając tym państwom obranie innej drogi rozwoju, niezgodnej z planami Brukseli. Po drugie: ustanowiły wschodnie obrzeża Unii Europejskiej, określając tym samym zakres wschodnich, geopolitycznych zainteresowań Wspólnoty.\nNależy również pamiętać o strategicznym położeniu obu państw, z których pierwsze (Rumunia) usytuowane jest w bliskim sąsiedztwie Federacji Rosyjskiej, zaś drugie – w pobliżu Turcji. Oba te państwa stanowią poważne wyzwania dla Brukseli, zarówno w sferze bezpieczeństwa energetycznego jak i – w przypadku Turcji – ewentualnej akcesji. Pozostają one wciąż strefą dość intensywnej rywalizacji unijno – rosyjskiej, chociażby w kwestii projektów gazociągowych. Bułgaria jest już sygnatariuszem rosyjskiego projektu „Południowy potok”, z kolei w przypadku Rumunii toczą się na ten temat dość intensywne negocjacje z rosyjskim Gazpromem. Mówiąc o Rumunii nie można zapominać o wciąż aktualnej sprawie funkcjonowania separatystycznego Naddniestrza, jak również wpływie Bukaresztu na polityczną kondycję sąsiedniej Mołdawii, która wyraźnie poszukuje swojej geopolitycznej tożsamości.\nJak już wspomniano, kwestia pełnej eurointegracji Rumunii powinna stać jednym z priorytetów polskiej polityki zagranicznej. Kraj ten, posiadający bliskie sojusznicze tradycje z Warszawą, może okazać się jedynym silnym wsparciem dla Polski w kwestii Partnerstwa Wschodniego. Co prawda sprawą dyskusyjną pozostaje realność powodzenia tego projektu, jednak poszukiwanie państw żywotnie zainteresowanych jego ideą powinno stać jego podstawą.\nArtykuł ukazał się w nr 45(567) tygodnika\nCzytany 6223 razy\tOstatnio zmieniany czwartek, 30 październik 2014 00:04\nWięcej w tej kategorii: « Magdalena Cichuta: Nigeria na krawędzi\tPrzemysław Sieradzan: Pęknięta róża wiatrów »


Konspekt lekcji wychowawczej dotyczącej przyjaźni | tekst nr 19226\nKonspekt lekcji wychowawczej dotyczącej przyjaźni\nKonspekt godziny wychowawczej dla uczniów klas III i IV szkoły podstawowej\nTemat: Chcę być przyjacielem\n- wzbudzenie refleksji nad wartością przyjaźni w życiu człowieka,\n- kształtowanie postawy prawdziwego przyjaciela\n- „burza mózgów”, rozmowa, skojarzenia („słoneczko”)\nFormy: indywidualna i grupowa\nŚrodki dydaktyczne: samoprzylepne karteczki, mazaki, tekst opowiadania, wycięte z kartonu duże serce.\n1. Powitanie uczniów –rundka wstępna (uczniowie siedzą w kręgu)-prowadzący przesyła uściski jednocześnie w prawą i lewą stronę\n2. Wprowadzenie do tematu – opowiadanie\n„Piotrek był miłym chłopcem, chodził do czwartej klasy. Uczył się dobrze. Miał dużo kolegów. Z kilkoma (Krzyśkiem, Marcinem, Danielem i Rafałem) chodził na zajęcia piłki nożnej do klubu sportowego. Był świetnym napastnikiem.\nNa jednym ze spotkań trener poinformował chłopców, że w nagrodę za systematyczny i aktywny udział w treningach, w ostatni weekend miesiąca, zabierze ich na dwudniową wycieczkę do Zakopanego. Chłopcy bardzo się ucieszyli.\nPiotrek po treningu, co sił w nogach pędził do domu, aby podzielić się tą ważną informacją z rodzicami. Był bardzo przejęty. Wpadł do domu i z wypiekami na twarzy powiedział o planowanym wyjeździe. Przez następne kilka dni, chłopcy rozmawiali tylko o planach dotyczących wycieczki. Ustalali, kto z kim będzie w pokoju, kto zabierze piłkę, co warto byłoby zobaczyć w stolicy polskich Tatr.\nZbliżał się dzień wycieczki. Piotrek od dwóch dni czuł się jakoś nieswojo. Odczuwał ból w kolanie. Był pewien, że to efekt kontuzji na treningu i że po zastosowaniu maści szybko minie. Niestety ból nasilał się z godziny na godzinę i stawał się trudny do wytrzymania. Rodzice zawieźli chłopca do szpitala. Tego, co działo się później Piotrek nie pamiętał, kiedy się obudził na szpitalnym łóżku, zobaczył siedzącą obok i uśmiechającą się do niego czule mamę. Mama powiedziała, że przeszedł skomplikowaną, ale udaną operację i przez najbliższe dni będzie musiał zostać w szpitalu.\nKilka dni później odwiedzili Piotrka jego najlepsi kumple: Marcin i Krzysiek. Piotrek ucieszył się na ich widok. Pomyślał, że wreszcie będzie mógł sobie z kimś pogadać o treningach, dowie się jak było na wycieczce. Koledzy w kilku zdaniach opowiedzieli o wyjeździe, zadali kilka zdawkowych pytań typu: „Co słychać?”, „Jak się czujesz?” . Wręczyli chłopcu przyniesione prezenty, Marcin - najnowszy album z piłkarzami, a Krzysiek dużą, mleczną czekoladę. Pokręcili się trochę po szpitalnej sali, sprawiali wrażenie znudzonych. Wreszcie oznajmili Piotrkowi, że będą się już zbierać, bo chcieliby jeszcze pograć w piłkę na szkolnym boisku. Pożegnali się i poszli.\nPiotrek nie skosztował czekolady, nie zajrzał do albumu, było mu smutno...\n3. Rozmowa na temat wysłuchanego opowiadania:\n* Jak sądzicie, dlaczego chłopiec po wizycie kolegów był smutny?\n* Czego oczekiwał od kolegów?\n* Czy Marcin i Krzysiek byli przyjaciółmi Piotrka?\n* Kogo można nazwać przyjacielem?\n* Jak rozumiecie słowo „przyjaźń”?\n* Czym różni się przyjaźń od koleżeństwa? itp.\n4. Nauczyciel rozdaje uczniom samoprzylepne karteczki i prosi, aby napisali na nich cechy prawdziwego przyjaciela/przyjaźni (np. zaufanie, gotowość niesienia bezinteresownej pomocy, dyskrecja, szacunek, szczerość, otwartość, zrozumienie, akceptacja),\nUczniowie przyklejają kartki na duże papierowe serce.\n5. Rundka końcowa – każdy uczeń kończy zdanie: „Na dzisiejszych zajęciach najważniejsze dla mnie było...”\n6. Zakończenie zajęć- wszyscy stoją trzymając się za ręce. Uściskiem dłoni przesyłają sobie „iskierkę” przyjaźni.


Trener Zagłębia Sosnowiec ogłosił odejście z klubu - Polsat Sport\nTrener Zagłębia Sosnowiec ogłosił odejście z klubu\n13.05.2019, 16:53 Piłka nożna\nPiłkarze zdegradowanego już Zagłębia Sosnowiec podejmą we wtorek Koronę Kielce w meczu przedostatniej kolejki ekstraklasy. - To była najcięższa robota w mojej karierze – powiedział trener Zagłębia Valdas Ivanauskas, który żegna się z klubem.\n- To będzie nasz ostatni mecz w ekstraklasie u siebie. Niestety, nie udało się zrealizować naszego celu, którym było utrzymanie. Próbowaliśmy wszystkiego. Postaramy się dobrze pożegnać z naszymi kibicami. Mecz nie ma znaczenia dla układu tabeli – dodał szkoleniowiec.\nZapowiedział kilka zmian w składzie i debiuty zawodników, którzy dotąd nie grali w elicie.\n- Będą mogli pokazać swoje umiejętności. To wszystko jest smutne, ale taka jest piłka, że raz się jest u góry, raz na dole. To doświadczenie dla nas wszystkich w klubie. Ekstraklasa to wysoki poziom i trzeba być na to dobrze przygotowanym. My zrobiliśmy wszystko, ale też – jak wiecie – było kilka decyzji na nasza niekorzyść. Było to widać w telewizji i VAR-ze. Te decyzje kosztowały nas dużo punktów. To była najcięższa robota w mojej karierze – stwierdził Litwin, który w październiku zastąpił Dariusza Dudka.\nPrzyznał, że już przed poprzednim spotkaniem z Arką Gdynia, przegranym na wyjeździe 0:2, niełatwo było zmotywować drużynę.\n- Mimo to walczyliśmy, graliśmy w piłkę, pokazaliśmy, że jeszcze nie umarliśmy. Teraz też łatwo o motywację pewnie nie będzie – powiedział.\nZagłębie zagra jeszcze u siebie z Koroną, a na koniec rozgrywek na wyjeździe z Wisłą Płock.\nZawodnik Zagłębia Sebastian Milewski podkreślił, że wraz z kolegami powalczy o jak najlepszy wynik.\n- Dla nas nic się nie zmienia. Wiemy, że jesteśmy w pierwszej lidze, ale podchodzimy do tych ostatnich meczów z takim samym nastawieniem i zaangażowaniem, jak do każdego innego spotkania. To, że spadliśmy nie oznacza, że teraz się przed rywalami położymy na boisku i oddamy punkty. Wręcz przeciwnie, chcemy się jak najlepiej pokazać i zakończyć sezon pozytywnie – zadeklarował.\nValdas Ivanauskas poinformował, że rozmawiał z prezesem klubu i po zakończeniu sezonu pożegna się z Zagłębiem.\n- To będą moje ostatnie dwa mecze - stwierdził litewski szkoleniowiec.\nEKSTRAKLASAPIŁKA NOŻNAVALDAS IVANAUSKASZAGŁĘBIE SOSNOWIEC\nCzytaj więcej: Żurkowski żegna się z Zabrzem. We wtorek ostatni mecz przy Roosevelta


Paula i Karol - Whole Again - TegoSlucham.pl\nklipy Paula & Karol: The Way We Were Paula & Karol - Someday PAULA & KAROL - „Someday” live (otwARTa scena) PAULA & KAROL - „Heartwash” / otwARTa scena Live Paula & Karol - Our Town\nPaula Bialski i Karol Strzemieczny zaczęli wspólnie tworzyć muzykę w 2009 roku. Początkowo koncertowali tylko w duecie, a ich występy opierały się na grze na instrumentach akustycznych. Kształt kolektywu uformował się ostatecznie podczas trasy koncertowej promującej poprzedni krążek „Overshare”. Obecnie grupa została powiększona do sześciu osób. Oprócz Pauli i Karola jeest to dwóch perkusistów – Stanisław Wróbel i Christopher Thun, basista Krzysztof Pożarowski oraz grający na gitarze elektrycznej Szymon Najder. W takim właśnie składzie został nagrany najnowszy krążek „Whole Again”.\nBrzmienie zespołu nie ucierpiało z powodu dołączenia nowych członków. Można powiedzieć, że dzięki gitarze elektrycznej i basowi niektóre kompozycje nabrały nowej, niespotykanej dotąd w twórczości Pauli i Karola, barwy. Najlepszym przykładem jest utwór otwierający płytę. Na „Whole Again” to gitara elektryczna najbardziej zapada słuchaczowi w pamięć, spychając tym samym gitarę klasyczną na drugi plan. Przy pierwszej piosence z płyty warto zatrzymać się jeszcze na chwilę, z racji, że jest to chyba najlepszy utwór na płycie. Duża dawka pozytywnej energii i dobra współpraca wszystkich instrumentów tworzy spójną całość. Równie interesująco prezentują się „What I Say (I Know)” oraz „Rest of Us”. Pierwszy wymieniony numer to kojąca ballada, w której świetnie współgrające ze sobą gitary, akompaniują spokojnemu śpiewowi Pauli i Karola. Natomiast drugi to niesamowicie żywy kawałek z wybijającą rytm perkusją na czele.\nZespół mimo poszerzonego składu i dodanych nowych instrumentów, nie odchodzi w żaden sposób od swoich korzeni. Wyjątkowy dla Pauli i Karola garażowy folk przebija się w każdej piosence. Konsekwentny i umiejętny rozwój własnego stylu wyszedł grupie zdecydowanie na dobre. Optymistyczne, melodyjne i dające radość nagrania są siłą napędową zespołu. Utwory takie jak „The Way We Were”, „Black Bird” czy też „Reminiscing” oddają charakterystyczny klimat tworzony przez formację. Obok bardziej energicznych wykonań mamy świetne, folkowe ballady – „Windows Talking”, „Distance Left Home” lub kończący płytę „Hold On To”.\n„Whole Again” to dwanaście wyjątkowo świeżych i posiadających pozytywny przekaz piosenek. Album to idealna porcja muzyki na wiosnę. Ciepłe, radosne brzmienia pozwalają chociaż na chwilę zapomnieć o otaczającym nas miejskim zgiełku.\nPaula i Karol w sieci:


Siatkówka a zdrowie, jak to jest naprawdę? -\nBlog , , Siatkówka a zdrowie, jak to jest naprawdę?\nNie da się ukryć, że siatkówka to dyscyplina, która niezmiennie od wielu lat jest jednym z dwóch sportów narodowych w Polsce. Popularnością dorównuje jej tylko piłka nożna.\nZainteresowanie tą formą aktywności fizycznej widać zarówno na meczach, kiedy to trybuny są wypełnione kibicami po brzegi, jak i na boiskach — wszystkie polskie drużyny Plus Ligi, żeńskie oraz męskie pełne są młodych i utalentowanych zawodników, przez co poziom gry systematycznie rośnie.\nPotwierdzeniem ich umiejętności są imponujące wyniki osiągane m.in. podczas międzynarodowych turniejów. Przypomnijmy, że męska reprezentacja w piłce siatkowej to 3 krotny mistrz świta! W Europie także zaliczają się do grona najlepszych — od 1967 roku zdobyli 9 medali. Polskie siatkarki również mają powody do dumy. Ich osiągnięcia to 3 medale Mistrzostw Świata oraz aż 11 medali zdobytych w rozgrywkach europejskich.\nOgromną popularnością cieszy się także liga amatorska, gdzie coraz więcej osób zbiera się, by się integrować i grać dla czystej przyjemności.\nRadość, jaką daje ludziom siatkówka, jest bezsporna, ale w jaki sposób wpływa ona na nasze zdrowie?\nWpływ piłki siatkowej na zdrowie\nPiłka siatkowa to dyscyplina sportu, która zwiększa ogólną wydolność organizmu, koordynację ruchową oraz kondycję, tym samym, wpływa na cały aparat ruchowy człowieka. Dlatego też regularna gra przynosi nie tylko przyjemność, ale także zauważalne korzyści dla zdrowia.\nZalety z gry w piłkę siatkową:\npoprawia zwinność, skoczność i ogólną sprawność organizmu;\nuczy wiary w siebie i własne możliwości;\nuczy współpracy w zespole;\npomaga w budowaniu relacji międzyludzkich.\nJednak siatkówka, podobnie jak każda dyscyplina sportu niesie za sobą pewne zagrożenia, które wynikają głównie z ograniczeń ludzkiego organizmu. Ich konsekwencje widać szczególnie u zawodowych sportowców.\nPewnie zastanawiasz się teraz, jak to jest możliwe? Przecież sport to zdrowie! Otóż okazuje się, że nie zawsze tak jest. Zaraz wyjaśnimy dlaczego.\nSiatkówka – przegląd kontuzji\nKontuzje towarzyszą na co dzień wszystkim osobom uprawiającym sport zarówno zawodowo, jak i amatorsko. Oczywiście ich natężenie jest uwarunkowane od rodzaju uprawianej aktywności. Siatkówka niestety należy do grona sportów o wysokim ryzyku urazów. Co więcej, nie da się przed nimi zabezpieczyć, można jedynie łagodzić ich skutki.\nSporty kontaktowe, takie jak piłka siatkowa najczęściej prowadzą do urazów spowodowanych przeciążeniami aparatu ruchu lub przekroczeniem fizjologicznego zakresu ruchu w sytuacjach dynamicznych. Oto lista najczęściej spotykanych kontuzji:\nurazy stawu kolanowego;\nzerwanie lub naderwanie więzadeł;\nneuropatia splotu ramiennego;\nprzeciążenia mięśni stabilizujących m.in. łopatki lub ramiona;\nbóle kręgosłupa związane z naciągnięciem mięśni oraz uszkodzeń krążków międzykręgowych;\nzwichnięcia i wybicia palców,\nnaciągnięcia mięśni, m.in. ud czy łydek.\nPodobnych urazów może być znacznie więcej. Duże obciążenie organizmu oraz zbyt duża intensywność treningów prowadzą do bolesnych kontuzji, dlatego tak ważne jest, by trenować z głową i najlepiej pod okiem doświadczonego instruktora. Nie zrażaj się więc, tylko zadbaj o odpowiednie przygotowanie.\nJak mówi znane przysłowie „nauka to klucz do sukcesu” i trudno się z nim nie zgodzić. Dlatego, jeśli traktujesz siatkówkę poważnie i chcesz ją trenować, zacznij od podstaw, czyli nauki techniki. A jak wiadomo, jeśli się uczyć, to od najlepszych.\nTechnika w siatkówce odgrywa kluczową rolę, dlatego warto trenować pod czujnym okiem instruktora, by od początku eliminować błędy i złe nawyki. Podczas zajęć z trenerem można nauczyć się także podstawowych zasad ataku, gry defensywnej oraz rodzajów zagrywek i sposobów poruszania się po boisku.\nZ takim przygotowaniem, gra w siatkówkę pozwoli Ci odnosić sukcesy i czerpać mnóstwo radości i satysfakcji z uprawiania tego sportu. A może z czasem zapragniesz więcej i postanowisz zamienić swoją pasję w sposób zarabiania? My Ci w tym pomożemy! Zapraszamy na nasz kurs instruktora siatkówki — działamy na terenie całej Polski 🙂


T-MobileCloud: Mały biznes w dużej chmurze - TELEPOLIS.PL\nT-MobileCloud: Mały biznes w dużej chmurze\n23. kwietnia startują nowe usługi T-Mobile oparte na chmurze - T-MobileCloud - dowiaduje się TELEPOLIS.PL. W startowym pakiecie znalazły się narzędzia do archiwizacji danych oraz aplikacja do fakturowania.\nPolską wersję chmury od T-Mobile sieć przygotowała we współpracy z firmą Comarch. Z oferty tego dostawcy dla klientów T-Mobile dostępne będzie narzędzie do archiwizowania danych proDysk bazujące na serwisie iBard24 oraz narzędzie do fakturowania, oparte o rozwiązanie ComarchERP iFaktury24.\nCennik usług nie jest jeszcze znany, wiemy natomiast, że będą one dostępne zarówno w wersji dla klientów firmowych, jak i indywidualnych, ze szczególną dedykacją dla małych firm. Na stronie iBard24 najtańsze konto biznesowe (10 GB) kosztuje 199 zł netto za rok, za najdroższe (1 TB) zapłacić trzeba 8499 zł netto. Konta dla klientów indywidualnych są tańsze - ich ceny zaczynają się od 19 zł za rok (2 GB), a 15 GB kosztuje 129 zł.\nDodatkowo narzędzia do fakturowania usprawnić mają działanie miktrofirm poprzez obsługę procesów logistycznych, wystawianie faktur, prowadzenie Księgi Przychodów i Rozchodów, tworzenie ewidencji czy wyliczanie wynagrodzeń dla pracowników.\nWszystkie szczegóły dotyczące T-MobileCloud powinny wkrótce pojawić się na dedykowanej usłudze stronie internetowej www.t-mobilecloud.pl.\nTagi: cloud t-mobile


„Chciałam, by córka wyrosła na ludzi, a ona ciągle się buntowała. Zrobiłam co mogłam, ale nie mam już siły..." | Mamotoja.pl\nfot. Adobe Stock, VadimGuzhva\nMiałam sporo kłopotów z wychowywaniem Agaty. Była krnąbrna, skoncentrowana tylko na sobie, i w gruncie rzeczy zawsze robiła tylko to, co chciała. I to już od najmłodszych lat. Nie miałam ani siły, ani ochoty, żeby to przełamywać. Wracałam zmęczona z pracy i gdy widziałam, że mała siedzi przed telewizorem, objadając się chipsami, zabierałam jej szeleszczącą torebkę i gasiłam gadające pudło.\nPo dziesięciu godzinach w biurze, spędzonych na użeraniu się ze wszystkimi i o wszystko, nie miałam już siły, żeby jeszcze w domu kłócić się z dzieckiem. Dlatego nie protestowałam, kiedy Agata, wyjąc i wrzeszcząc wściekle, włączała ponownie swój ulubiony serial. Machałam ręką i szłam do kuchni, ciesząc się, że udało mi się wydrzeć jej chociaż chipsy.\nNa propozycje, że poćwiczę z nią czytanie, pisanie czy liczenie, zawsze reagowała gwałtownym sprzeciwem. Krzyczała, zatykała sobie uszy, a w ostateczności siedziała bezmyślnie, biernie sabotując moje wysiłki. Było to o tyle dziwne, że poza tym nasze stosunki były bardzo dobre. Rozumiałyśmy się, miałyśmy podobne poczucie humoru, mogłyśmy gadać godzinami – bylebym tylko nie próbowała Agaty czegokolwiek nauczyć.\nW szkole też nie szło jej najlepiej. Chociaż pilnie chodziła na lekcje, siedziała na nich grzecznie i nigdy nie dostawała uwag za złe zachowanie, to wiedza jakoś zupełnie omijała jej głowę. Nie rozumiałam dlaczego tak się dzieje, ale nie mogłam pozwolić, by córka poniosła klęskę szkolną na pierwszym poziomie edukacji. Dlatego zatrudniałam i opłacałam kolejnych korepetytorów.\nI tak przez nasz dom przewijali się: pani od języka polskiego, od angielskiego i pan od przedmiotów ścisłych. Wiedziałam, że to obłęd, ale co miałam zrobić. Moje dziecko z jakichś powodów nie przyswajało wiedzy w szkole. Nie był to rodzaj żadnej choroby ani zaburzenia – Agata została zbadana przez psychologa. Po prostu tak było, i już.\nZawsze wydawało mi się, że bliskość między matką i córką pogłębia się wraz z upływem czasu. U nas jednak tak się nie stało. Być może jest to moja wina, bo jak mała kończyła podstawówkę, poznałam Marka. Mój mąż opuścił mnie lata temu, byłam rozwiedziona i nie widziałam powodów, dla których nie mogłabym się ponownie z kimś związać.\nZdawałam sobie sprawę, że Agata może być zazdrosna o mojego partnera, i przygotowałam się na kłopoty. Wydawało się, że tym razem mi się upiekło. Gdy jej powiedziałam o Marku i zapytałam, czy chce go poznać, wzruszyła szczupłymi ramionkami.\n– Poznać? Dlaczego nie? – powiedziała.\nGdy jednak doszło do spotkania, wiedziałam od razu, że mój partner nie przypadł Agacie do gustu. Stała jak słupek, patrząc pod nogi. Prawie się nie odzywała, jedynie potakiwała, gdy Marek o coś pytał. Myślałam, że jej to przejdzie, oswoi się z czasem. Niestety. Córka nie zaakceptowała naszego związku i oddalała się ode mnie. Miałam olbrzymie poczucie winy. Czułam, że zostawiam dziecko dla mężczyzny.\n– Nie możesz tak myśleć – przekonywał mnie Marek – bo zawsze będziesz sama. Na pewno dla Agatki to szok, ale z czasem przyzwyczai się, że jej mama ma własne życie. Poza tym pamiętaj, że ona rośnie i dojrzewa, a jej obecne reakcje to reakcje dziecka. Jak będzie starsza, to zrozumie, że każdy, nawet jej matka, ma prawo do miłości.\nMimo powtarzających się fochów córki, zdecydowałam, że Marek wprowadzi się do nas. Miałam spore mieszkanie,\na on znacznie mniejsze po drugiej stronie miasta. Rozsądek podpowiadał takie rozwiązanie. Poinformowałam o tym Agatę. Nic nie powiedziała, tylko zacisnęła usta. Wiedziałam, że nie będzie łatwo.\nNo i faktycznie, nie było…\nKolejne lata to czas cichej wojny między moją córką a moim partnerem. On starał się być dla niej jak ojciec. Ona zaś go ignorowała lub próbowała traktować jak chłopca na posyłki. Marek wielokrotnie nalegał, żeby Agata zwracała się do niego po imieniu. Za każdym razem zgadzała się, a potem ostentacyjnie mówiła do niego per „pan”.\nWystarczyło wspomnieć, że Marek musi wyjść wcześniej na ważne spotkanie, by dziecko, które normalnie chętnie spałoby do południa, tym razem zerwało się o świcie i przez dwie godziny blokowało łazienkę, tak by Marek do pracy biegł spóźniony. Byłam tą sytuacją bardzo zmęczona, ale okazało się, że to dopiero początek.\nWkrótce do normalnego, to jest wstrętnego zachowania Agaty, dołączyły jeszcze objawy jej dojrzewania. Rozchwiana emocjonalność, zmienność nastrojów i kaprysy nastolatki – to wszystko poddawało mnie i mojego mężczyznę olbrzymiej próbie wytrzymałości.\nPewnego dnia moja córka wkroczyła do domu spóźniona o kilka godzin, za to… ze swoim biologicznym ojcem pod rękę. Na domiar złego mój były mąż był na rauszu. Przez moment miałam wrażeniem, że ktoś cofnął wskazówki zegara, wróciły wszystkie złe wspomnienia… Zrobiło mi się słabo, zachwiałam się i chyba bym zemdlała, ale na szczęście Marek mnie podtrzymał.\n– Co ty tu robisz? – spytałam eksmęża.\n– Agatka chciała, żebym ją odprowadził do domu – wybełkotał. – Przepraszam, nie gniewaj się…\n– Idź już – nieomal wypchnęłam go za drzwi. – Idź i nigdy nie wracaj!\nGdy odwróciłam się w kierunku córki, popatrzyłam na nią z wściekłością. Tak zła na Agatę nie byłam nigdy przedtem.\n– Nie pozwolę ci zrujnować mi życia. Nie znasz swojego ojca i nie wiesz, co przeszłam, zanim się od niego uwolniłam. Nie chcę go nigdy więcej tu widzieć. Zrozumiano?\n– Zrozumiano – mruknęła Agata zaskakująco ugodowym tonem.\nMiałam nadzieję, że naprawdę zrozumiała. Potem wyznała mi, że z ojcem skontaktowała się za pośrednictwem jego matki. Chciała go poznać, dowiedzieć się, kim on jest, bo sądziła, że bez tego nie dowie się, kim jest ona sama.\nNie chcę wnikać w jej intencje. Najważniejsze, że po całym tym dramatycznym zdarzeniu, zaobserwowałam zmianę w zachowaniu córki. Agata się uspokoiła, skończyła cykl dramatycznych pokazów, scen, szlochów i awantur. Sądziłam, że zakończył się najgorszy, szczenięcy okres dojrzewania, że największe kłopoty już za mną. Koleżanki mówiły, że najgorzej z dziećmi jest w gimnazjum, że wraz z pójściem do liceum stają się zdecydowanie rozsądniejsze, doroślejsze, no i mają więcej pracy, co też nie jest bez znaczenia.\nAgata poszła do prywatnej szkoły. Nie bardzo było mnie na to stać, ale pomyślałam, że to pierwszy raz, gdy moja córka w ogóle ma jakiś pomysł związany z nauką, i że nie mogę jej teraz stawać na drodze. Modliłam się tylko, żebym nie straciła pracy, bo wtedy dziecko musiałoby wrócić do państwowego systemu kształcenia, a to na pewno byłoby trudne.\nSzkoła okazała się bardzo dobrym wyborem. Lekcje były ustawione pod zainteresowania uczniów, odbywały się w grupach kilkuosobowych. Agata z widoczną radością chodziła na zajęcia. Nie było mowy o zaganianiu jej do odrabiania lekcji. Oczywiście nie wszystko ją fascynowało. Na przykład z chemią i fizyką wciąż była na bakier. Niestety, okazało się też, że i łacina jakoś nie chce córce wchodzić do głowy. Jednak odmówiła pracy z korepetytorem, wolała sama ślęczeć nad zeszytami i biegać na zajęcia pozalekcyjne.\nSzkoła prywatna miała bardzo dobry system informowania rodziców o postępach uczniów. W Internecie miałam dostęp do ocen dziecka, dostawałam też SMS-y informujące o każdej nowej inicjatywie, czy to wycieczce, czy możliwości zaangażowania się w wolontariat. Na wywiadówki chodziłam raczej rzadko. Nie miałam na to czasu, bo brałam dodatkowe zlecenia: musiałam zarobić co miesiąc tysiąc złotych więcej, bo tyle kosztowało liceum córki.\nPoza tym swoje odsiedziałam już na zebraniach w podstawówce, wysłuchując przykrych rzeczy na temat Agaty, więc teraz uważałam, że mogę odpuścić. I tak, niestety, przegapiłam coś ważnego…\nOtóż w drugiej klasie, jakoś tak zimą, poszłam jednak na zebranie, bo dowiedziałam się, że Agata jest zagrożona z łaciny i fizyki. Wychowawczyni coś tam mi obiecywała, przedstawiała jakiś plan ratunkowy dla Agaty. Słuchałam jej jednym uchem, bo rozpraszała mnie cicha rozmowa dwóch matek, w której przewijało się imię mojej córki.\n– To jest gorący romans. Cała szkoła tym żyje. Ta Agata wcale się z tym nie kryje – mówiła jedna z kobiet.\n– No ale co na to druga strona?\n– Też chyba nie, chociaż przecież to kadra nauczycielska…\nOdwróciłam się i napotkałam chłodne spojrzenia dwóch rozmawiających pań. Jasno dawały mi do zrozumienia, że na ten temat ze mną nie poplotkują. To były wrogie twarze.\nWracałam do domu zaniepokojona, choć całą drogę przekonywałam samą siebie, że imię Agata jest popularne, i nawet w tak małej szkole na pewno musi był kilka dziewcząt o takim imieniu. W domu nie zastałam córki. Marek powiedział, że poszła do teatru z klasą. I nagle zdałam sobie sprawę, że nie dostałam SMS-a z zawiadomieniem o wyjściu na spektakl, a więc nie było to wyjście szkolne. Gdzie więc poszła?\nPrzeszył mnie dreszcz niepokoju\n– Nie szalej, kochanie – uspokajał mnie Marek. – Wszystko na pewno się wyjaśni. Zresztą ona jest już pełnoletnia. Może robić, co chce.\n– Ale… – zaczęłam bezradnie i urwałam zdanie, bo prawda była taka, że Agata zawsze robiła, co chciała.\nGdy wreszcie wróciła, od razu do niej wyszłam.\n– Czy to ty masz romans z kimś z kadry nauczycielskiej? – zapytałam wprost.\nCórka popatrzyła na mnie spokojnie.\n– Jak to? To dlatego masz te jedynki? – wykrzyknęłam.\n– Przestań wreszcie się mnie czepiać! – wrzasnęła Agata. – Nigdy mnie nie kochałaś. Po co w ogóle mnie rodziłaś? Nic nie rozumiesz! Ja żyję tyko dzięki niej i dla niej! – wypaliła na koniec.\nZamurowało mnie. Byłam pewna, że obiektem jej uczuć jest mężczyzna…\n– Amelia mi pomaga – kontynuowała córka. – Pewnie wyciągnie mnie z łaciny. A z fizyki dam sobie jakoś radę. Bez niczyjej pomocy, bez twojej też!\n– Musisz zmienić szkołę – powiedziałam zdecydowanie. – Jutro niosę papiery do najbliższego liceum. Dość tego.\nNawet nie wiem kiedy, dosłownie w mgnieniu oka, moja córka znalazła się przy drzwiach balkonowych. Otworzyła je na oścież, zrobiła krok…\n– Jeśli to zrobisz, to wyskoczę! Zabiję się! – krzyknęła.\nZobaczyłam w jej oczach ten sam upór co zawsze, i wtedy się ostatecznie załamałam. Zrozumiałam, że nie mam na nią wpływu. Zawsze miałam niewielki, a teraz już chyba wcale.\n– Dobrze – powiedziałam, czując, że jestem śmiertelnie zmęczona. – Skończ tę szkołę i wyprowadź się z domu. Zacznij żyć na własny rachunek.\n– Mam prawo tu mieszkać, bo jestem tu zameldowana. Musisz na mnie łożyć do dwudziestego piątego roku życia. Masz taki prawny obowiązek – powiedziała zimno moja córka. – Choć pewnie się wyprowadzę jeszcze przed maturą.\n– Jak chcesz – odrzekłam.\nJuż po jej wyprowadzce doszły mnie słuchy, że ta Amelia to młoda nauczycielka, która już w poprzedniej szkole wykręciła podobny numer. Wyleciała z pracy za romans z uczennicą. W nowym liceum zauroczyła moje dziecko. Agata była pewnie łatwym łupem, bo wychowywała się bez ojca i miała na pieńku ze mną…\nNieustannie zastanawiam się, gdzie popełniłam błąd. Czasem wydaje mi się, że na samym początku, gdy zaszłam w ciążę z alkoholikiem. Kiedy teraz myślę o mojej córce i o mnie jako matce, to z trudem przypominam sobie dobre chwile, jakby wszystko spowiły opary nieszczęścia i bólu.\nTeraz nie mam kontaktu z Agatą. Wysyłam jej pieniądze na wskazane przez nią konto, i już. Marek mówi, że ona kiedyś do mnie wróci. Ale jak wspominam jej zachowanie, to raczej boję się tego powrotu, niż na niego czekam. Wróci, by znów mnie ukarać, że ją urodziłam.\nTeresa 48 lat


Kalendarz Moje pierwsze chwile\nSą takie chwile, które pragniemy zachować w pamięci jak najdłużej. By cieszyć się nimi na zawsze, wpisz ich daty i wydrukuj wyjątkowy kalendarz dla swojego dziecka. Kiedyś podarujesz mu to, co najcenniejsze – wspomnienia.\nMOJE PIERWSZE CHWILE\nWydrukuj kalendarz i złóż zgodnie z instrukcją - powstanie niezwykła oś czasu.\nZAPAMIĘTAJ PIERWSZE CHWILE\nW naszym kalendarzu pierwszych chwil NIVEA BABY przygotowaliśmy dla Ciebie kilka najważniejszych wydarzeń - wpisz ich datę, a zapamiętasz je na zawsze!\nSTWÓRZ SAMA PIERWSZE CHWILE\nOprócz tego, w kalendarzu pierwszych chwil NIVEA BABY możesz sama uzupełniać puste pola, wpisując wydarzenia z życia Twojego maluszka, które mają dla Ciebie szczególne znaczenie. Zachowaj je w pamięci!\nZACHOWAJ PIERWSZE CHWILE W SERCU\nW miejscach z serduszkiem możesz wkleić Wasze pierwsze wspólne zdjęcia, pełne miłości i uśmiechu, i cieszyć się nimi jak najdłużej.


SŁOIKI VEGAN - Zakręcone Słoiki\n» SŁOIKI VEGAN\nSkoro kliknąłeś w tą zakładkę, nie musimy Cię przekonywać o korzyściach płynących ze spożywania produktów roślinnych.\nZupy i dania wegańskie gotujemy dla Ciebie korzystając z różnorodnych warzyw i zbóż, pochodzących wyłącznie od sprawdzonych dostawców. Dbamy, aby nasze wegańskie dania gotowe zawierały jedynie to czego potrzebujesz, a ich klikutygodniowy termin do spożycia uzyskujemy dzięki procesowi pasteryzacji.\nNasze boczniaki w sosie orzechowym, dyniowe curry z pęczakiem, Tikka Masala z kalafiorem oraz inne gotowe dania wegańskie, to pyszne i wartościowe dania obiadowe dla wegan i osób, które chcą urozmaicać swoją dietę.\nOdkręć nasze Zakręcone SŁOIKI, podgrzej je i ciesz się smakami, które zaspokoją nawet najbardziej wyrafinowane podniebienia.