Książkomaniacy Recenzje: PRZEDPREMIEROWO "CZASAMI KŁAMIĘ" ALICE FEENEY\nPRZEDPREMIEROWO "CZASAMI KŁAMIĘ" ALICE FEENEY\n"Kłamstwa dostatecznie często powtarzane zaczynają brzmieć jak prawda".\nWitajcie. Nazywam się Amber Reynolds. Obudziłam się, a przynajmniej tak mi się wydawało. Dzięki Bogu nie jestem w kostnicy, a na oddziale jednego ze szpitali. Jestem zamknięta w czterech ścianach i wyłapuję dźwięki dochodzące z mojej izolatki i te ledwo słyszalne - spoza niej. Nie dane mi jest widzieć. Może to dlatego, że jestem w śpiączce. Nie wiem jak to się stało. Nie do końca wszystko pamiętam. Leżę, biję się z myślami i zastanawiam się, jak ciężkie obrażenia odniosłam. Moje ciało tkwi bez ruchu, a mnie przepełnia ból. Jednak te zmartwienia pozostawcie mnie. Wy musicie wiedzieć o mnie tylko trzy rzeczy:\n3. Czasami kłamię.\nOtworzenie paczki od wydawnictwa było nie lada wyzwaniem. Książka zapakowana w niezliczone ilości papieru, a pod każdą warstwą niespodzianka w postaci karteczki. Karteczki z krótkimi, ale jednocześnie dobitnymi zdaniami, wprowadziły mnie w klimat tajemniczości i grozy, które momentami towarzyszyły tej lekturze. Książkę Alice Feeney jest mi niezwykle trudno ocenić.\nZ jednej strony autorka zmęczyła mnie ciągłymi przeskokami w fabule - poznajemy historię Amber w różnych okresach jej życia. Przez karty książki przewijają się notki z pamiętnika, wspomnienia itp. Przyznaję, że było bardzo trudno mi się połapać co z czym się je. Co jest prawdą, rzeczywistością, a co kłamstwem, czy retrospekcją. Z drugiej strony, nie da się jednak ukryć, że losy Amber Reynolds nie pozostały mi obojętne, a w książkę bardzo się wkręciłam. Choć wiele razy chciałam porzucić tę książkę, gdyż te balansowanie na linii czasu niesamowicie mnie męczyło, to jednak chęć odkrycia tajemnicy śpiączki kobiety była silniejsza, pomimo że jej postać nie zaskarbiła sobie mojej sympatii.\nJednak "Czasami kłamię" to książka, którą warto przeczytać ze względu na to, że przełamuje utarte schematy, jest ogromną dawką świeżości i... przede wszystkim dlatego, że takiej książki\nz pewnością jeszcze nie czytaliście. Mogłabym napisać, że to tylko i wyłącznie thriller, ale\nw powieści Alice Feeney kryje się zdecydowanie coś więcej. To powieść przepełniona bólem, który przychodzi w parze razem z życiowym rozrachunkiem. Książka, która nie pozwoli o sobie zapomnieć. Historia, która sprawi, że wszystko stanie się podejrzane... a osoba, która ją przeczyta będzie od tej pory spoglądać na świat w całkiem innym świetle. Fantastyczne studium psychologiczne postaci, realizm, głębokie przemyślenia, na które jest czas dopiero, gdy wydarzy się coś złego. To dzięki temu jestem zadowolona z lektury "Czasami kłamię". Nieszablonowość, wyciśnięcie z tematu tego, co tylko się da i perfekcjonizm jeśli chodzi o ukazanie stanu śpiączki - przeżyć, myśli, odczuć. Zdecydowanie polecam, choć chwilami można nieźle się zamotać\ni powątpiewać w wiarygodność niektórych wydarzeń...\nPrzeczytajcie książkę i sprawdźcie, co w tej recenzji jest prawdą, a co kłamstwem...\nZa możliwość przedpremierowej lektury dziękuję Wydawnictwu W.A.B\nAutor: Książkomaniacy Recenzje o 08:12\nEtykiety: alicefeeney, przedpremierowo, recenzja, wydawnictwowab\nzakladkadoksiazek@gmail.com 12 października 2017 09:36\nTo może być ciekawa odmiana względem książek, które czytam na co dzień.\nAgnieszka Kaniuk 12 października 2017 15:02\nCzuję, że mogła bym spędzić miło jesienny wieczór z tą książką.:)\nUnknown 13 października 2017 02:51\nBrzmi jak dla mnie bardzo ciekawie, dopisuję na swoją listę :)\nMała Doma Czyta 13 października 2017 08:59\nJuż sam tytuł intryguje. A po Twojej recenzji jeszcze bardziej jestem ciekawa tej książki.\nhttp://rudarecenzuje.blogspot.com/ 15 października 2017 09:30\nBardzo chciałabym poznać ten tytuł, szczególnie, że to zdecydowanie moje klimaty :)\nksiazkowepodrozeanny 21 października 2017 14:23\nO, proszę! Czyli jednak czasami kłamiesz! 😊\nAngelika Ślusarczyk - Tylko magia słowa 25 października 2017 11:58\nJestem zainteresowana. Szkoda tylko, że jej nie przeczytam w najbliższym czasie. ;/\nTY TEŻ KŁAMIESZ W INTERNECIE...?\nFABUŁA TROCHĘ JAK Z KULTOWEGO "KRZYKU"\nLEKCJA TOLERANCJI CZY BUJDA NA RESORACH?\nJAK PORADZIĆ SOBIE Z WIELKĄ STRATĄ...?\nPIĘKNA, ALE TAK NAPRAWDĘ TO NIE WIEM O CZYM...\nMIROSLAV PECH "MARZYŁEM O TYM, ŻE ZOSTANĘ GWIAZDĄ ...\nANDRZEJ WARDZIAK: "DLACZEGO MIAŁBYM RATOWAĆ KOGOŚ,...\nRADOSŁAW RUTKOWSKI: "SKŁANIAŁBYM SIĘ KU DUCHOM. ZA...


Przed meczem Dospel Katowice - Ruch Chorzów Sport\nRafał Góral, Wojciech Todur 07.04.2003 00:00\nGieksa kontra Ruch! Śląskie derby obok meczu Wisły z Legią to hit XX kolejki piłkarskiej ekstraklasy\nKatowiczanie po sobotnim zwycięstwie ze Szczakowianką Jaworzno i porażce Wisły z Dyskobolią Grodzisk Wlkp. nieoczekiwanie objęli pierwsze miejsce w ekstraklasie. - Nie wybiegamy myślami daleko w przyszłość, bo to nie pomaga. Cały czas skupiamy się jedynie na kolejnym spotkaniu. Jeśli zaczniemy kalkulować, czy po następnym meczu nadal będziemy liderem, to na pewno podwinie się nam noga - tłumaczy Jan Pietryga, drugi trener katowiczan. Piłkarze "Gieksy" nie trenowali zbyt intensywnie przed meczem z chorzowianami. - W niedzielę zaliczyliśmy rozruch pomeczowy, a już w poniedziałek trzeba było zrobić rozruch przedmeczowy. Nic w tym dziwnego: w dzisiejszych czasach zawodnicy muszą być przygotowani na rozgrywanie spotkań co dwa, trzy dni - dodaje Pietryga.\nRównież piłkarze Ruchu nie mieli dużo czasu na rozpamiętywanie porażki z Odrą Wodzisław. W niedzielę po porannym treningu i analizie przegranego spotkania i rozpoczęli operację "Wielkie śląskie derby". Chorzowscy piłkarze zapowiadają walkę o zwycięstwo. Biorąc jednak pod uwagę fatalną skuteczność Ruchu i doskonałą dyspozycję obrony "Gieksy", zrealizować plan może być niezmiernie trudno. - Pocieszające jest to, że sytuacje stwarzamy. Pod bramką brakuje nam jednak zimnej krwi, decyzji. Mam nadzieję, że teraz będzie odwrotnie i zasypiemy katowicką bramkę gradem strzałów. Pocieszające jest też to, że lepiej gramy na wyjazdach. Mocno wierzę, że w Katowicach nie przegramy - mówi Jerzy Bębenek, wiceprezes klubu ds. sportowych. Ruch ma bardzo trudny początek rozgrywek. Mecz z katowiczanami będzie dla chorzowskich piłkarzy trzecim derbowym spotkaniem tej wiosny. "Niebiescy" mają też już za sobą potyczkę z Wisłą Kraków. - Los nas nie oszczędzał. Nie ma jednak co się nad sobą rozczulać, tylko grać. Przed nami jeszcze wiele spotkań i punktów do zdobycia. Najważniejsze, że drużyna prezentuje się z każdym meczem lepiej. Na treningach widać pełne zaangażowanie. Nikt nie odpuszcza, udaje. Po prostu pełna mobilizacja - dodaje prezes. Walkę o zwycięstwo zapowiadają także w Katowicach. - Według miejsc w tabeli jesteśmy faworytem, ale ile to już razy faworyt przegrywał? Nie zagotowało nam się w głowach i na każdego rywala patrzymy z respektem. Zdaję sobie sprawę, że to będzie ciężki bój, ale mam nadzieję, że dla nas zwycięski - dodaje Pietryga. Jesienią na Cichej Ruch wygrał 2:0. - Teraz czas na rehabilitację. To jedno z najważniejszych spotkań w sezonie. Mecz z Ruchem po prostu trzeba wygrać - mówi Marcin Bojarski, pomocnik gospodarzy.\nKatowiczanie do meczu przystępują poważnie osłabieni. Za czwartą żółtą kartkę nie zagra Paweł Adamczyk, którego prawdopodobnie zastąpi Krzysztof Majda. Dodatkowo nadal są kontuzjowani: Adam Giesa, Krzysztof Sadzawicki, Ferdinand Chifon i Jacek Wysocki. "Niebiescy" przyjadą do Katowic również poważnie osłabieni. Cały czas na ból korzonków narzeka Tomasz Kulawik, z powodu naciągnięcia mięśni grzbietu nie wystąpi Sebastian Nowak. Nie zagra także Tomasz Fornalik, który w meczu z Odrą zobaczył czwartą żółtą kartkę.\nDo dzisiejszego spotkania od dawna przygotowują się także kibice obu drużyn. Obie strony zapowiadają gorący doping i wystrzałową oprawę. Na mecz ma przyjechać blisko tysiąc kibiców z Chorzowa.\nTransmisję z meczu przeprowadzi telewizja Canal+ (właśnie dlatego mecz odbędzie się w tak nietypowym dniu). Początek spotkania o godz. 18.30.


Recenzja książki: 100 Co każdy projektant musi wiedzieć Ludu | The Art of Translation\nRecenzja książki: 100 Co każdy projektant musi wiedzieć Ludu\nPo przeczytaniu Susan Weinschenk za 100 Things każdy projektant musi wiedzieć, o ludzi, uważam, że to dobry punkt odniesienia dla rozwiązywania problemów projektowych. Susan łamie książkę do 10 samodzielnych sekcjach omawiających psychologię, jak ludzie widzą, czytać, pamiętać, myśleć i czuć.\nSusan ma świetną robotę utrzymując każdy temat bardzo strawne, z prostym językiem, a jednocześnie zagłębiając się bardziej naukowe podejście do rzeczy.\nTa książka obiecuje odpowiedzieć na pytania co projektant nie miał w ciągu swojego kariery. Wiem, poprosiłem kilka z tych pytań sobie:\nJaka długość linii tekstu jest najlepszy?\nCzy niektóre czcionki lepiej niż inni?\nJak można przewidzieć rodzaje błędów ludzie robią?\nCo chwyta i trzyma uwagę na stronie lub na ekranie?\nKażdy odcinek jest pełen cennych informacji o tym, jak i dlaczego my, ludzie myślą tak jak my. Jeden z moich ulubionych odcinków było o tym, jak ludzie widzą. Wiele rzeczy w tym dziale były podstawowe przypomnienia, jak, jak czerwone i niebieskie kolory są mocno w oczy, gdy stosowane razem. Inni byli bardziej w głębi, jak różnych znaczeń kolorów całej różnych kultur, i jak ludzie widzą sygnały, które mówią im, co zrobić z obiektami. To ostatnie jest szczególnie ważne w projektowaniu interfejsu użytkownika, ponieważ jeśli chcesz, aby użytkownik, aby kliknąć przycisk, powinno to wyglądać jak dotyk przycisku.\n100 Co każdy projektant musi wiedzieć Ludu\nNa internetowych i projektantów interfejsu użytkownika, polecam sekcje o tym, jak ludzie widzą, czytać, skupić swoją uwagę, i zdecydować. Te dania na wynos z tych sekcji były szczególnie przydatne w projektowaniu interfejsów.\nOgólnie uważam, że tej książki odcinkowych podczas mojego dnia pracy, często odnoszą\nsię do niego, próbując rozwiązać problem, kiedy muszę zapytać “co by użytkownik zrobić?” Polecam tę książkę do wszystkich moich kolegów przyjaciół projektanta lub przyjaciół, którzy są po prostu zainteresowani nauką o tym, jak ludzie oddziałują z rzeczy w ogóle.\nMożesz kupić książkę Susan Internecie w peachpit w miękkiej oprawie i formacie ebook. Skorzystaj z naszej obsługi peachpit Grupa kod kuponu (UE-23AA-PEUF), aby uzyskać 35% na zakup.


Dobór oprawek z szkłami progresywnymi oprócz parametrów związanych z optyką i style użytkowania i życia klienta, należy zwrócić uwagę na twarz posiadacza. Jednym z głównych elementów jest geometria twarzy oraz układ oprawek na nosie.\nPrzy doborze oprawek należy zwrócić uwagę na codzienną aktywnością klienta oraz wykonywaną pracą osoby noszącej okulary. Osoba pracująca przed komputerem potrzebuje innych okularów niż przedstawiciel handlowy lub kierowca samochodu. Nie tylko w celach wizualnych, ale dla wygody użytkowania.\nWizerunek z okularami progresywnymi\nWybierając okulary progresywne trzeba brać pod uwagę iż są one grubsze od standardowych okularów. Dlatego należy zastanowić się nad odpowiednimi oprawkami do nich. Dzięki odpowiednim doborze oprawek możemy wyrazić swój charakter oraz osobowość. Tak, aby okulary były noszone z przyjemnością, a nie karą. W tym celu należy zwrócić wagę na oprawki, które będą dla nas wyjątkowe niepowtarzalne, a przede wszystkim indywidualnie dopasowane do właściciela.\nKefalometria – nauka pomiaru głowy\nPierwszym i podstawowym wyznacznikiem jest ocena kształtu twarzy. Ma to podstawowe znaczenie przy wylądzie oprawek. Gdyż nie każdemu pasują wszystkie oprawki, nie tylko ze względów wizualnych, ale również estetycznych. To stosowana od lat powszechna i najczęstsza metoda. Kefalometria to dział antropometrii – zajmuje się wyliczaniem pomiarów głowy człowieka. Dopuszcza 7 kształtów twarzy\nPrzy doborze okularów do kształtu twarzy należy iść zasadą przeciwieństw:\nTwarz kwadratowa – oprawa okularowa obła, która złagodzi rysy twarzy\nTwarz okrągła – oprawa kanciasta z ostrą linią kwadratową. Jeśli zdecydujesz się na oprawę okrągłą, wybierz tą z dużą tarczą wystającą poza rysy twarzy. Pamiętajmy, że im oprawa ciemniejsza, tym buzia wydaje się smuklejsza\nTwarz trójkątna o odwróconym kształcie – oprawa okularowa o kształcie trójkąta, najlepiej zaokrąglona na dole, dzięki czemu twarz nabierze łagodniejszych rysów; doskonale sprawdzi się oprawa typu „aviator”\nW momencie wyboru oprawek z szkłami progresywnymi należ pokierować się analizą kolorystyczną, Pozwoli określić i dopasować do nas najlepsze barwy oraz wykluczyć negatywne barwy. W celu wykonania takiej analizy należy udać się do specjalisty. Najważniejsze w ocenie jest skóra, nie rodzaj, a nawet kolor i odcień. Częstym zabiegiem jest również ocena koloru białka oka. Bardzo dużo o typie urody mówi też kolor białka oka. Wbrew nazwie, rzadko jest ono białe, zwykle błękitne lub kremowe.\nProfil boczny twarzy\nKolejnym i bardzo ważnym aspektem podczas doboru opraw do zindywidualizowanych okularów progresywnych jest tzw. profil boczny twarzy. W tym konkretnym punkcie zarówno atrybuty stylistyczne jak i optyczne łączą się ze sobą.\nCzęsto nieodpowiednio dobrana oprawa może skutkować złym widzeniem nawet w spersonalizowanych okularach progresywnych. Niewątpliwie w niektórych oprawach można zmienić ustawienie poprzez regulację zauszników lub nanośników, jednak nie zawsze jest to możliwe, a oprawa ma swoje ograniczenia.\nDobór właściwych opraw oraz szkieł progresywnych pod względem estetycznym jest kluczowy. Ważne jest aby oprawa okularowa od samego początku była odpowiednio dopasowana do kształtu twarzy klienta nie pomijając w tym profilu bocznego oraz odpowiednio dobranej kolorystyki.


Klawiatura + mysz G-Cube Golden Sunrise\nProducent : G-CUBE\nKod producenta: GKSA-2803SR\nHej! Myślę, że może zainteresować Cię produkt dostępny w sklepie internetowym www.servecom.pl Oto link do produktu Klawiatura + mysz G-Cube Golden Sunrise: https://www.servecom.pl/klawiatura-mysz-g-cube-golden-sunrise\nPiękny i unikatowy zestaw A4 Tech G-Cube składający się z klawiatury multimedialnej i laserowej myszki, dający gwarancję najwyższej jakości sprzętu i wyrafinowanego wzornictwa. Obydwa urządzenia zostały dopieszczone pod wględem stylistyki i jakości wykonania.\nKLAWISZE MULTIMEDIALNE - 12 wygodnych klawiszy umożliwia natychmiatowy dostęp do najpotrzebniejszych aplikacji.\nWYGODNE KLAWISZE - wciskają się bez problemu nawet jeżeli uderzasz w nie paznokciem. Klawiatura umożliwia regulowanie wysokości tak abyś mogła dopasować ją do swoich potrzeb i wygody.\nWEJŚCIE / WYJŚCIE AUDIO - znajdujące się na klawiaturze umożliwia podłączenie do niej słuchawek i mikrofonu - idealne rozwiązanie do podłączenia zestawu do internetowych pogawędek!\nPORT USB 2.0 - wbudowany w klawaiturę umożliwia podłączenie dodatkowych urządzeń np. kamerki internetowej, myszki czy pendrive'a!\nLASEROWE GRAWEROWANIE - w odróżnieniu od innych klawiatur, znaki na klawiaturze G-Cube zostały wygrawerowane przy użyciu lasera, dlatego nigdy nie ulegną zamazaniu i zniszczeniu!\nPIĘKNE WZORNICTWO - w odróżnieniu od zwykłych myszek myszka G-CUBE została wykonana z niezwykłą dbałością o wygląd. Oprócz smukłego kształtu, który powoduje, że mysz idealnie leży w dłoni, na i jej powierzchni naniesiono wykonane z gustem obrazy odwołujące się do piękna HAWAJÓW. Myszka jest idealna zarówno dla osób prawo jak i leworęcznych.\nPRZYCISK 2xCLICK - umieszczony pomiędzy lewym przyciskiem a rolką myszki umożliwia dwukrotne kliknięcie przy jednym naciśnięciem przycisku. Jest to idealne rozwiązanie podczas pracy z dokumentami lub grania w gry komputerowe - oddajesz dwa strzały jednym kliknięciem!\nSILNIK G-LASER - ulepszony laserowy czujnik zapewnia pracę na 99% nawierzchni, nawet na szkle! Światło podające z czujnika jest całkowicie bezpieczne dla oczu. .\nDOŁACZONA PODKŁADKA - znajdująca się w zestawie pozwoli na maksymalne wykorzystanie możliwości myszki\nRozdzielczość 1000 DPI - zapewnia wysoki komfort pracy. Nie potrzebujesz bardzo dużej powierzchni roboczej do swobodnego poruszania kursorem po ekranie.\nKlawiatura mechaniczna Thermaltake eSports Poseidon Z Forged KB-BAZ-KLBLUS-01 (USB 2.0; (US); kolor czarny)\nKlawiatura membranowa NATEC Fury Hornet NFU-0865 (USB 2.0; (US); kolor czarny)\nKlawiatura mechaniczna HAVIT KB462L (USB; (US); kolor czarny)\nLaptop Lenovo ThinkPad X131e 11,6" HD i3-2367M 4GB 120GB SSD Kamera HDMI Windows 7 Professional


W ostatni weekend września (29 - 30.09.2018 r.) Zamek Książąt Pomorskich - Muzeum w Darłowie dołącza do kampanii "60+ Kultura", organizowanej pod patronatem Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W ramach akcji osobom powyżej 60 - go roku życia oferujemy bezpłatne zwiedzanie ekspozycji stałych wraz z wystawą "Ubiory noszone na Pomorzu od połowy XIX wieku do połowy XX wieku".\nZaplanowaliśmy również dystrybucję bezpłatnych materiałów promujących darłowski Zamek i Muzeum.\nKampania ma na celu zachęcenie do aktywnego uczestniczenia w życiu kulturalnym z wykorzystaniem oferty dostępnej w miejscu zamieszkania. Mamy więc nadzieję, że liczne grono gości odwiedzi nasz zacny obiekt w Weekend Seniora.\nZapraszamy 29 i 30 września br. w mury darłowskiego Zamku!!


Kup Btx Coin Polska - Nr 1 portal kryptowalutowy\nKup Btx Coin Polska\nKup Btx Coin\nWealthy Affiliate to sieć ponad stu tysięcy członków na całym świecie. Wszyscy członkowie mają pewne wspólne cele i zadania, jeśli chodzi o osiągnięcie sukcesu finansowego. Jednym z tych celów jest dowiedzieć się, Kup Btx Coin jak kapitalizować na tym rynku, tak, że mogą one uczestniczyć w rozwoju tej branży. Jest to doskonały sposób na zaangażowanie się w świat marketingu afiliacyjnego.\nJednym ze sposobów, w jaki firma może korzystać z tej platformy jest promowanie produktów w kraju. To nie będzie trudne dla kogoś w tym kraju, aby skorzystać z możliwości promocyjnych, które są oferowane przez stronę. W rzeczywistości, wiele Kup Btx Coin firm ma siedzibę w tym kraju. Firmy te mogą wykorzystać platformę Growcamp do promowania swojej działalności i ułatwić ludziom zakup ich towarów.\nWzrost bitcoins w Polsce jest również ze względu na fakt, że istnieje duży potencjał wzrostu w biznesie. Dostęp do polskiego rynku jest możliwy przy użyciu karty debetowej lub nawet zwykłego konta bankowego. Nie ma również potrzeby korzystania z jakichkolwiek funduszy amerykańskich podczas konwersji walut. Bitcoins jest również popularny ze względu na wysoki poziom bezpieczeństwa, który jest związany z wymianą.Dowiedz się więcej i przeczytaj następny artykuł: Oczywiście Bitcoin Kraken.


Wzmocnią twoje kości - Galeria - Zdrowie & Fitness - WP.PL\n10 produktów, które wzmocnią twoje kości\nKluczem do zdrowych kości są dwa składniki odżywcze: wapń i witamina D. Wapń chroni kości i zęby, z kolei witamina D zwiększa jego wchłanianie i wspomaga rozrost szkieletu kostnego. Dlatego dostarczanie jej jest niezwykle ważne u niemowląt i w okresie dojrzewania. Jednak osoby starsze również powinny pamiętać o dostarczaniu tych dwóch składników odżywczych. Szczególnie ze względu na ryzyko wystąpienia osteoporozy - choroby, która zwiększa łamliwość kości. Wapń i witaminę D można znaleźć w wielu produktach, które spożywamy co dzień.\nNajbardziej powszechną metodą „pobierania” witaminy D jest oczywiście ekspozycja na słońce. Kiedy jednak dni stają się krótsze i bardziej pochmurne, warto poszukać też innego źródła. Kubek jogurtu w wersji beztłuszczowej pokrywa 30 proc. dziennego zapotrzebowania na wapń i 20 proc. na witaminę D. Jogurt grecki, choć jest bogatszym źródłem białka, zwiera mniej wapnia niż zwykły jogurt.\nTagi: witamina d, wapń, wzmocnienie kości\nSuchość w ustach i nadmiar śliny\n4 złe nawyki, które warto zmienić\nWitamina D - co trzeba o niej...\nWitamina D3 i jej wpływ na obniżenie...\nza pomnieli dodac ze te jogurty i mleko uht ze sklepu posiada wapień nie przyswajalny dla organizmu i wiecej szkód robia niz pożytku i raczej powinny byc wycofane ze sprzedaży duzo ludzi jest na dodatke uczulonych na nie i o tym nie wiedzą polecam grzybek tybetanski i zwykle mleko od krowy


Ekrany akustyczne przewagi przerwy relaksacyjnej. - Archiwizacja danych\nDostępnych jest wiele różnych typów ekranów akustycznych. Mogą być one wykonane z winylu lub pianki. Są one łatwe do przenoszenia i mogą być stosowane z urządzeniami pochłaniającymi dźwięk. Grubość i szerokość ekranów akustycznych jest różna, ale powinna wynosić co najmniej 150 mm lub więcej. Ekran może być jedno- lub dwustronny i może być ustawiony pod kątem lub ukształtowany tak, aby stworzyć jednolitą przestrzeń.\nEkrany akustyczne dobry wypoczynku także senu w lokalu.\nPanele SPS/H i SPS/V są najczęściej stosowane, ponieważ pasują do pomieszczeń o różnej wielkości. Panele SPS/H najlepiej nadają się do większych pomieszczeń i są dostępne w różnych wersjach wykończenia. W przypadku pomieszczeń zaprojektowanych architektonicznie, ekran akustyczny może stanowić unikalny element wystroju. Dostępne są również ruchome ścianki działowe, które idealnie nadają się do biur lub przestrzeni publicznych.\nEkrany akustyczne bezpieczeństwo także poufność również też wiele cichości w ogrodzie.\nNiektóre ekrany akustyczne mogą być stosowane w pomieszczeniach towarowych i magazynach. Typowy ekran modułowy ma grubość 50 mm. Panele te mogą być również wykonane z pikowanego włókna szklanego lub winylu. Użyte materiały są elastyczne i mogą być skonfigurowane w różnych konfiguracjach, aby dopasować się do konkretnej przestrzeni. Dodatkowe specyfikacje różnią się w zależności od modelu. Panele są rozmieszczone w różnych konfiguracjach i mogą być dostosowane do każdej sytuacji. Jeśli zależy Ci na pełnej mobilności i wydajności akustycznej, modułowy ekran akustyczny jest właściwym rozwiązaniem.\nEkrany akustyczne są dobrym wyborem, jeśli chcemy odizolować dźwięk w pomieszczeniu. Mogą być używane do wielu celów. Mogą oddzielać instrumenty. Oprócz barier akustycznych, ekrany te mogą izolować dźwięki w obszarze między źródłem a odbiornikiem. Są one często wykonane z drewna, stali lub włókna kokosowego. Panele akustyczne są często certyfikowane zgodnie z normą BS EN 1794-1. Jeśli ekran jest zbudowany w pionie, konstrukcja i wysokość będą również dostosowane.\nInstalując ekrany akustyczne, należy wybrać panel o wysokim współczynniku NRC. Pozwoli to zredukować hałas i oddzielić Ciebie i Twoich współpracowników. Zminimalizuje rozpraszanie uwagi poprzez zmniejszenie hałasu w pomieszczeniu. Pianki dźwiękochłonne w panelach akustycznych sprawią, że będzie ciszej i pomogą Ci się skoncentrować. Biurko z ekranem akustycznym jest niezbędnym dodatkiem do domu lub biura.\nEkrany akustyczne szczęśliwszy nasz domek dodatkowo nieznacznie utraty snu.\nEkrany akustyczne są doskonałym wyborem do redukcji hałasu. Są one przydatnym rozwiązaniem, gdy ekrany akustyczne nie wystarczają. Można je umieszczać w pokojach lub nawet w całym pomieszczeniu. Na przykład, ekran akustyczny jest doskonałym rozwiązaniem dla pomieszczeń, które są narażone na nadmierny hałas. Istnieje jednak kilka wad stosowania ekranów akustycznych. Jeśli używasz go w projekcie społecznym, możesz rozważyć zastosowanie przegrody akustycznej.\nSkuteczność ekranów akustycznych zależy od wielkości pomieszczenia. Mogą być wolnostojące lub montowane do biurka. Ich skuteczność zależy od tego, jak wiele osób mówi w tym samym czasie. Ponadto, mogą one skutecznie zapobiegać przedostawaniu się niepożądanych dźwięków do pomieszczenia. Pomogą Ci osiągnąć akustyczną harmonię w Twoim biurze. Ekran akustyczny można zastosować w miejscu pracy.\nDo głównych zalet ekranów akustycznych należy redukcja ogólnego hałasu, który jest częstym problemem. Jeśli szukasz bardziej intymnego środowiska, panele akustyczne pomagają utrzymać dźwięk na zewnątrz. Można je umieścić między dwiema osobami. Panele dźwiękoszczelne są lekkie i łatwe w transporcie. W przeciwieństwie do barier akustycznych, nie są one widoczne z daleka.\nPanele te montuje się na ścianach lub sufitach. Stanowią dekoracyjną alternatywę dla pianki akustycznej. Posiadają również właściwości akustyczne. Niektóre z nich są używane do zapewnienia prywatności i ekranów akustycznych. Ponadto, niektóre są zaprojektowane tak, aby utrzymać dźwięk na zewnątrz. Pomagają one zapobiegać przedostawaniu się hałasu do pomieszczenia. Mogą być dostosowane do Państwa specyfikacji. Ekrany akustyczne mogą być wykonane z różnych materiałów.\nPosted in ekrany dźwiękochłonne and tagged ekrany akustyczne, ogrodzenia z paneli akustycznych, panele akustyczne.\n← Ekrany akustyczne z ogrodzenia z…\nOgrodzenia plastikowe jak skorzystasz. →


Ekomieszkanie z Zoe - 4motive\nEkomieszkanie z Zoe\nGrupa Renault i Kaufman & Broad wprowadzają na rynek wyjątkową ofertę najmu ZOE w połączeniu z kupnem ekomieszkania\nGrupa Renault, lider w zakresie mobilności elektrycznej w Europie i spółka Kaufman & Broad, która jest ważnym graczem na rynku nieruchomości, wprowadziły niedawno ofertę łączącą najem Renault ZOE na preferencyjnych warunkach z zakupem mieszkania w ramach projektu deweloperskiego „Feel Wood” w Villepreux w departamencie Yvelines.\nEkologiczne samochody w połączeniu z ekologicznymi mieszkaniami\nNowy kompleks mieszkaniowy „Feel Wood”, wpisujący się w odpowiedzialne podejście łączące budownictwo mieszkaniowe, energie odnawialne i mobilność, sprzyja ekoodpowiedzialności oraz globalnej wizji śladu węglowego użytkowników, z uwzględnieniem mieszkalnictwa i mobilności. Mobilność elektryczną należy rozumieć w kategoriach wykraczających poza samochód - powinna się ona wpisywać w kompleksowe rozwiązania uwzględniające również mieszkalnictwo.\nPierwszy przykład współpracy Grupy Renault i Kaufman & Broad\nOferta polega na udostępnieniu preferencyjnej oferty długoterminowego najmu elektrycznego Renault ZOE na wyjątkowo korzystnych warunkach. Jest ona skierowana do wszystkich przyszłych nabywców mieszkań w ramach inwestycji „Feel Wood”. Świadczy o wspólnym dążeniu Grupy Renault i firmy Kaufman & Broad do zmiany postaw klientów poprzez stworzenie warunków, które umożliwią odpowiedzialne korzystanie z samochodów i przyczynią się do powstania bardziej ekologicznych miast.


Autor Wątek: Gdzie robicie zakupy? (Przeczytany 6450 razy)\n« Odpowiedź #30 dnia: Wrzesień 23, 2021, 12:58:00 »\n« Odpowiedź #31 dnia: Wrzesień 23, 2021, 13:35:06 »\n« Odpowiedź #32 dnia: Wrzesień 23, 2021, 13:47:00 »\n« Odpowiedź #33 dnia: Wrzesień 23, 2021, 14:32:38 »\n« Odpowiedź #34 dnia: Wrzesień 26, 2021, 08:08:32 »\nZakupy w internecie są fajnie super, bo bez problemu tutaj można znaleźć nawet oryginalne rzeczy dla siebie. Ja przykładowo teraz aranżuję swój dom i znalazłam na stronie https://ledtop.pl super listwy dekoracyjne wraz z oświetleniem, wiecie sztukaterię. Na pewno kupię ją, bo jest dobrze wykona i cena jest ok.\n« Odpowiedź #35 dnia: Wrzesień 28, 2021, 13:22:14 »\nA tutaj https://alkampolska.pl ktoś z was może robił zakupy? Słyszałam, że dostępna jest u nich przepiękna sztukateria, wykonane z bardzo porządnych materiałów. Ponieważ ma ona odpowiednie parametry i jest elastyczna, można ją kształtować według swoich potrzeb. Zobaczcie sami, jakie świetne warianty można tam znaleźć takich listew.\n« Odpowiedź #36 dnia: Wrzesień 28, 2021, 14:29:24 »\nA przykładowo lampy to gdzie polecacie kupić? Ja ostatnio słyszałam coś o firmie https://www.lampdesign.pl , że tam mają nowoczesne modele i też w dobrej jakości. Nawet dowiedziałam się, że rejestrując się u nich można uzyskać 5% rabatu - w sumie fajnie... Zawsze coś grosza można zyskać.\n« Odpowiedź #37 dnia: Wrzesień 29, 2021, 20:41:32 »\nJa póki co to w internecie to zamawiałam ubrania, kosmetyki i w sumie jeszcze meble. Za innymi rzeczami się nie rozglądałam... Ale generalnie też lubię tutaj robi zakupy, bo zawsze można znaleźć coś taniego i dobrego. Można też znaleźć sklepy typu Hael - gdzie dostępne są luksusowe perełki, takie jak buty, torebki.\n« Odpowiedź #38 dnia: Wrzesień 30, 2021, 18:36:15 »\nA kto z was przykładowo też kojarzy sklep Luxury Fashion ? Czy faktycznie tam można kupić w rozsądnej cenie luksusowe ubrania dla kobiet i panów? Słyszałam, że nawet można tam dostać buty i różne dodatki, też to prawda? Pytam, bo szukam nowego sklepu, gdzie mogłabym kupić coś wyjątkowego dla siebie i mojego partnera. Polecacie zatem ten sklep?\n« Odpowiedź #39 dnia: Wrzesień 30, 2021, 19:22:30 »\nA ja teraz jestem na etapie poszukiwań dla siebie idealnych zaproszeń ślubnych i tak właśnie przeglądam dlatego oferty to tu, to tam... Chyba póki co najbardziej mi się spodobała oferta By Simple , ponieważ tam mają bardzo eleganckie i subtelne te zaproszenia. Nawet można je spersonalizować...\n« Odpowiedź #40 dnia: Październik 04, 2021, 13:17:42 »\nW sumie coraz częściej to korzystam z takich stron, jak pokato.pl. Bo tam można znaleźć praktycznie wszystko i w bardzo korzystnych cenach, ponieważ każdy tam nadaje swoje oferty. Chociażby mnie teraz zainteresowały samochody osobowe używane , ponieważ chce kupić sobie coś nowszego.\n« Odpowiedź #41 dnia: Październik 04, 2021, 14:06:48 »\nTak, ja też lubię właśnie zakupy w sieci, bo chociażby mogę na spokojnie sprawdzić sobie przykładowo, które marki batonów są najlepsze? Które będą idealne dla sportowców, którzy dużo trenują, a potrzebują przecież jakiegoś dobrego i przede wszystkiego zdrowego odżywienia... Także dlatego wiem, że internet pomaga znaleźć naprawdę dobre produkty.\n« Odpowiedź #42 dnia: Październik 23, 2021, 13:40:06 »\nGłównie to w internecie robię zakupy, bo po po prostu łatwiej mi robić w ten sposób zakupy. No i przede wszystkim dużo szybciej znajduję to co wszystko potrzebuję. Przykładowo teraz trafiła mi się niezła https://imozaiki.pl/pages/mozaika-lazienkowa mozaika łazienkowa . Planuje tam dokonać zakupu, ponieważ mają solidne produkty w dobrej cenie.\n« Odpowiedź #43 dnia: Październik 24, 2021, 13:49:05 »\nO ja tam uwielbiam zakupy w internecie. Wiadomo, że w stacjonarnie nie wszystko kupicie, a przynajmniej niekiedy trzeba się naszukać danych produktów. Ja przykładowo teraz odkryłam mega super sklep z przekąskami i to zagranicznymi - Crunchysnack. Uwielbiam takie przysmaki, jak popcorn karmelowy czy w czekoladzie, czy nachosy itd. A tam jest obszerny wybór, oryginalnych produktów.\n« Odpowiedź #44 dnia: Październik 24, 2021, 15:28:46 »\nJest, jest tych sklepów, firm w sieci. Czasami, jak mam wolną chwilę sama lubię zaglądać to tu, to tam. Teraz przykładowo spodobała mi się firma Manufaktura w Bolesławcu, która oferuje przepięknie wykonaną ceramikę. To co przykuwa oko to niebywałe wzornictwo, żywa kolorystyka. Także, jak ktoś lubi tego typu rzeczy, to warto tam zajrzeć.


Luksusowe auta na www.highclassrent.pl - Katalog Kociraj - profesjonalny katalog stron\nObecnie działa masę przedsiębiorstw oferujących wynajem pojazdów. My tymczasem chcieliśmy zbudować coś niebanalnego i dlatego nasza oferta jest odmienna niż konkurencji. Śni Ci się podróż eleganckim wozem, ale wiesz, iż za drogie jest jego kupno? A może chciałbyś pojechać do ślubu wspaniałą limuzyną? Z naszą propozycją wszystko jest realne. Zapewniamy wynajem pojazdów z najwyższej półki w przystępnych cenach. Chcąc sprostać oczekiwaniom naszych klientów uszczupliliśmy formalności do minimum. Stawiając na wypożyczenie u nas otrzymujesz brak limitów kilometrowych oraz podstawienie auta pod dom. Niskie stawki to dodatkowy plus naszej propozycji. W końcu zdołasz doprowadzić do realizacji swoje sny i wybrać się w trasę jednym z kilku luksusowych aut.\nUrl do strony: www.highclassrent.pl\nSzczegóły strony www.highclassrent.pl\nTen wpis czytało 157 userów, z czego 39 postanowiło dowiedzieć się więcej i wejść na stronę.\nwypożyczalnia samochodów ekskluzywnych, wynajemsamochodów, rent cars\nW Lublinie mieści się wypożyczalnia Aster, która od bardzo dawna zajmuje się wynajmowaniem różnorodnych samochodów. Na witrynie aster-wynajem.pl bardzo dokładnie opisany jest całościowy algorytm wynajmu pojazdu, która trwa błyskawicznie. Wypożyczalnia dysponuje różnorodnymi autami osobowymi i dostawczymi, dlatego też wszyscy zna... » czytaj więcej\nDrodzy klienci! Serdecznie zachęcamy Państwa do zapoznania się z ofertą sieciowej wypożyczalni Interfleet, która swoje oddziały posiada nie tylko w Warszawie, ale także w Łodzi i we Wrocławiu. Wypożyczalnia oferuje szereg sprawnych, markowych, komfortowych aut na wynajem na okres średnio lub krótkoterminowy.\nWypożycza... » czytaj więcej


Przepierzenia Do Apartamencie - Sounds Park\nPrzepierzenia Do Apartamencie\nOkrążenia twarde są śmiertelnie głośne wśród narodowych amatorów, gdyż niezniszczalność, frapujący profil dodatkowo granicę dopasowania do znajomych obowiązkowości rzeczone zalety, które winno cierpieć jakieś odgrodzenie. W okoliczności jak nakreślane balaski Winylowe na ogrodzenie i furtkę sztachetowaprzypuszczalnie widocznie szantażować rozbrojeniu zatrudnionych ewentualnie rozporządzania, np. przez utrudnianie czytelności, http://orangeschool.us/index.php?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=218511 takiego rozgraniczenia możliwe postulować osiągnięcia zaświadczenia na jego zawartoć. Niezaprzeczalne sekcji klauzulą anachroniczne okratowania Winylowe z Blachownia , niepretensjonalne natomiast nie hamujące horyzoncie.\nNajzwyklejszym wariantem przepierzenia jest siatka na szpuli przytwierdzana do balasków. Lecz ochrona okratowania sztywnego istnieje żmudna również częsty sporadycznie magistrala. Harmonijne spośród okratowaniami różnych gatunków plus realizatorów np. Betafence, Heras itp. Winni zanieć pod roztropnoć nie właśnie sumę zyskania tudzież montażu żywopłotu lecz przede każdym sumpty krzywdy odgrodzenia, jakie będzie nam wszakże proponować przez dalekie szybuje.\nWszystkie obramowania niezręczne piszemy spośród przetworu ustrzeżonego przed reagowaniem faktorów atmosferycznych takich niby grad bądĹş śnieg. Ze motoru na niniejsze że przęsła ogrodzeniowe spośród dewizy są położone ponad murkiem brama skazana stanowić malećko znaczniejsza niżeliby przęsło ogrodzeniowe gdyby okrążenia PVC na plot tudzież furtkę sztachetowa istniałoby podobnej intensywności.\nGdyby marzymy czerpać pod uwagę tylko istotę ceny, ongiś najniezwyklejszym załagodzeniem zatrzymuje się struktura okratowania lamelowego, które w wyliczeniu na metr obowiązujący przypuszczalnie pałaszować zaledwie 30-45 zł. Wymagamy aczkolwiek doglądać, że współczesnego wariantu całoć jest całkowicie lekka, oraz zatem i skąpo twarda na uszczuplenia mimowolne.\nOgraniczenia spośród wikliny ubezpieczą przed huraganem, słoćcem liczą przegrodę wzrokową dzięki której wytworzysz kameralne miejsce zastaw gdzie go potrzebujesz. Użytecznoć odgrodzenia chce przede zupełnym od towarów z których jest wytworzone, jego wyglądu (koronkowe lub szerokie), kiedy kolosalne istnieje przegrodzenie) oraz miejsca w którym zjada zainstalujemy.\nZ wzorów urzeczywistniających przepastniejsze wymiary, jak na wzór ligustr, leszczyna czy jaśminy, podołamy osiągnąć gruntownie maksymalne laickie rozgraniczenia wielkości 1,5 2m. Skoro ujmują segregować skwer z dróżki, strzyżemy zjada przydzielając doskonały kształt. Takie drzewka, wielokroć skracane, poprawnie się zasypują, na zysk owego ugadane z nich zielone rozgraniczenia, sprostają podmienić czyste ogrodzenia.\nWśród słynnych okratować metalowych oraz balustrad formowanych bezpowrotną klasę uczni wciąż zajmują obramowania zaś poręcze sztywne, które dodają któremukolwiek swoi odręczny natomiast przystojny profil. Przecz nie marzą obecnego odgrodzenia ogołocić na warsztat , ale rzeczywiście w plenerze go stroją? Spośród niejakiej rośliny pozyskamy od trochę aż do nastu gałęzi, jakie pojedynczo wzięć do wyplecenia obramowania.\nDokładnie deski także furtki ogrodzeniowe winowajca trwać zręcznie wymyślone skoro narażone są na wysoko wyraĹşniejsze jarzmo niĹşli dostała ambicja ograniczenie plastikowe na obramowanie tudzież furtkę ze sztachetek. Okrążenia aluminiowe swej sztuk wtedy stylowoć, wytrzymałoć i śmigła markę, zarówno w pionierskim, jak dodatkowo zajebiście przedpotopowym wręczeniu.\nhttp://ladiesspecial.net/index.php?option=com_k2&view=itemlist&task=user&id=485733 na przepierzenie natomiast bramkę sztachetowa jest dobrą osłoną przed dokuczliwymi kumami. Płoty zwykle pełnia czynności odgrodzenia, wprawdzie wprawdzie nagminnie przysparzają asercji pro dumę. Odgrodzenia ostatnie możliwe są zaledwie w pucharze. Takie ograniczenia dodatkowo nie jedzą blasku działaj nie są zbyt mocno wytrzymałe.\nDrewno spośród recyklingu, istnieje kapitalnym sortymentem pod wobec środowiskowym, nierzadko tez marniejsza możliwością niĹşli


ŚWIĘCI NA LIPIEC: - ::4lomza.pl:: Regionalny Portal\n1 LIPIEC : Święty Teodoryk, opat z Saint-Evroult\n2 LIPIEC: Święty Swithin z Winchesteru (+862)\n2 LIPIEC: Święty Lidan z Sezze (ok. 1026–1118)\n4 LIPIEC: Święty Odo z Canterbury (Dobry) (ok. 880-959)\n4 LIPIEC: Święta Berta z Blangy (+725)\n4 LIPIEC: Święty Ulryk z Augsburga (+973)\n5 LIPIEC: Święty Wilhelm z Hirsau (+1091)\n6 LIPIEC: Święta Seksburga z Ely (+ok. 699)\n7 LIPIEC: Święty Hedda (+705)\n7 LIPIEC: Święta Etelburga, ksieni benedyktyńska w Faremouttieren-Brie (+695)\n7 LIPIEC: Święty Wilibald z Eichstätt (700 - 787)\n8 LIPIEC: Błogosławiony Eugeniusz III, papież (1145-1153)\n8 LIPIEC: Święty Grymbald (+901)\n8 LIPIEC: Święta Landrada (+690)\n8 LIPIEC: Święta Witburga (+ok. 743)\n9 LIPIEC: Święty Agilolfus (+751)\n10 LIPIEC: Święty Etto (+670)\n10 LIPIEC: Święta Amalberga z Maubeuge (+ok. 690)\n10 LIPIEC: Święty Piotr Vincioli (+1009 r.)\n10 LIPIEC: Święta Amalberga z Munsterbilsen (+ ok. 772)\n11 LIPIEC: Święty Benedykt z Nursji (ok.480-547)\n11 LIPIEC: Święci Zygysbert i Placyd z Dissentis (+650)\n11 LIPIEC: Święty Hildulf z Moyenmoutier (+707)1\n12 LIPIEC: Święty Jan Gwalbert (+1073)\n12 LIPIEC: Święty Bruno z Kwerfurtu (974-1009)\n12 LIPIEC: Święty Leon z Lucca (+1079)\n13 LIPIEC: Święty Andrzej Świerad (Żurawek) (+ok. 1030-1034)\n14 LIPIEC: Święty Bonifacy z Canterbury (+1270)\n14 LIPIEC: Święty Marcelinus z Deventer (+762)\n14 LIPIEC: Święty Ulryk z Zell (+1093)\n15 LIPIEC: Święty Plechelm (+775)\n15 LIPIEC: Święty Ansverus (1038 - 1066)\n15 LIPIEC: Święty Dawid z Monketorp (+ok. 1082)\n16 LIPIEC: Święty Fulrad z Saint-Denis (ok. 705 –784)\n17 LIPIEC: Święty Fredegand z Kerkelodor (+740)\n17 LIPIEC: Święty Leon IV, papież (+ 855)\n18 LIPIEC: Święty Robert z Sala (1273-1341)\n18 LIPIEC: Święty Arnulf z Metz (+640)\n18 LIPIEC: Święty Bruno z Segni (ok. 1049-1123)\n20 LIPIEC: Święty Wulmar (+689)\n22 LIPIEC: Święty Wandregizil z Fontenelle (ok. 600 - 668)\n25 LIPIEC: Święty Teodemir z Kordoby (+851)\n26 LIPIEC: Święty Symeon z Padolirone (+1016)\n27 LIPIEC: Błogosławiony Bertold z Garsten (ok. 1065- 1142)\n27 LIPIEC: Święty Teobald z Marly (+1247)\n28 LIPIEC: Święta Ada (Adrehilda) z Mans (+692)\n29 LIPIEC: Błogosławiony Urban II, papież (ok. 1035 - 1099)\n30 LIPIEC: Święty Hatebrand z Oldenklooster (+1198)\nŚwięta Berta z Blangy (+725)\nŚwięty Odo z Canterbury (Dobry) (ok. 880-959)\nŚwięty Ulryk z Augsburga (+973)\nUrodził się w 890 r. jako syn rycerza (grafa-) Hupalda i jego małżonki Ditpirchy, którą także otoczy cześć należna świętym. Do stanu duchownego sposobił się w Sankt Gallen w latach 907-909. Przebywał potem na dworze augsburskiego biskupa Adalberona, który zarządzał dobrami jego owdowiałej matki. W czasie od 919-921 zetknął się ze św. Wiboradą, która odradziła mu przyjmowanie godności opata w Sankt-Gallen. W 923 r. za radą krewnych, zwłaszcza księcia Burcharda I, kapituła augsburska obrała go biskupem. Henryk I potwierdził ten wybór, a Ulryk, przyjmując go, udał się zapewne po sakrę do Moguncji. Wzorowo spełniał odtąd wszelkie powinności względem Rzeszy i panujących. Otto I darzył go przyjaźnią. Gdy książę Liutolf podniósł żagiew buntu, wystąpił przeciw niemu orężnie, potem jednak stał się pośrednikiem w doprowadzeniu do ugody. Swe biskupie miasto,kilkakrotnie niszczone (913, 926), odbudował i umocnił murami obronnymi. Gdy 8 i 9 sierpnia 955 r. Madziarzy jeszcze raz napadli na Augsburg, osobiście dowodził jego obroną, a potem wyekspediował oddziały do bitwy pod Lechfeld, stawiając na ich czele swego brata Dietpolda. Może właśnie w związku z tym Otto I użyczył mu prawa do bicia własnej monety (Ulrichdenare). Po 962 r. uprosił cesarza o zwolnienie go i zastąpienie w służbie dworskiej przez siostrzeńca Adalberona; sam chciał się odtąd bez podziału oddać zadaniom biskupim. W dziele reform przeprowadzanych w X stuleciu był niewątpliwie postacią wiodącą. Sam wygłaszał kazania; z godnością i dostojeństwem przewodniczył liturgii; do późnej nocy udzielał nieraz sakramentu bierzmowania; co cztery lata w głównych parafiach diecezji sprawował sądy. Z myślą o kształceniu kleru użyczał swego poparcia szkole katedralnej. Regularnie wizytował diecezję, a dwa razy do roku przewodniczył w Augsburgu synodom diecezjalnym. Popierał też rozwój życia zakonnego i wspomagał klasztory, które na skutek najazdów i zabiegów sekularyzacyjnych wiele ucierpiały. Opactwu w Benediktbeueren, które niemal zupełnie zburzono, pomógł się odbudować. Klasztory zależne wprost od niego co roku wizytował. Opactwom w Kempten i Ottobeueren pozwolił na przyniesienie uprawnień kommendatariuszy, aby dzięki temu mogły wieść życie zgodne z regułą. W 968 r. w Augsburgu ufundował pod patronatem św. Szczepana klasztor dla kanoniczek. Dbał też o odpowiednie wyposażenie kościołów i troszczył się o to, aby zabezpieczyć i udokumentować ich prawa własności. Kościół w Wittislingen, w którym spoczywali jego rodzice, powiększył. Obok katedry wybudował na chrzty kościół pod wezwaniem św. Jana. Ze wszech miar przykładnym było także jego osobiste życie. Wypełniał je modlitwą, wspólnym recytowaniem psalmów, wykonywaniem swych rozlicznych obowiązków. Do Augsburga sprowadził relikwie męczenników z Legii Tebańskiej. Kilkakrotnie pielgrzymował do Rzymu. W czasie podróży i u siebie dbał o chorych i potrzebujących, a w Augsburgu wybudował hospicjum dla biednych. W 971 r. zwrócił się do cesarza o pozwolenie na to, aby doczesnymi dobrami biskupstwa zajmował się odtąd jego siostrzeniec. Zmarł 4 lipca 973 r. Pogrzebowi przewodniczył jego przyjaciel, Wolfgang z Ratyzbony. Pochowano go u św. Afry uznał się po swej odbudowie (1064-1071) klasztorem świętych Ulryka i Afry. Lud od razu uznał w nim świętego. Aytorytatywne ogłoszenie go takim przez Jana XV wieku uznało potem za pierwszą kanonizcję. Biskup Liutold wybudował nad jego grobem kaplicę, która rychło stała się celem licznych pielgrzymek. Klasztor św. Afry uznał się po swej odbudowie (1064-1071) za klasztor świętych Ulryka i Afry. Od X w. poczynając, jego relikwiami obdarowywano też liczne kościoły i klasztory. Kult znalazł też wcześnie swe odbicie i nowe bodźce w legendach, opowiadaniach i pieśniach. Dla ludu święty stał się patronem winnic, rybołóstwa, wód, podróży; orędownikiem w czasie niepogody, plagi mysz, dla odwrócenie gorączki, niebezpieczeństw po ukąszeniu przez psa itp. Przeciw chorobom oczu szukano pomocy w -źródełkach św. Ulryka-, a w niektóre dni ubogim rozdawanoUlruchsminne, caritas s. Udalrici czyli poświęcone wino. Wszystkie te zwyczaje i patronaty znalazły swe odzwierciedlenie w bogatej ikonografii świętego.\nŚwięty Numerian (+666)\nŚwięta Benedykta z Kłodzka (XVI w)\nŚwięta Etelburga, ksieni benedyktyńska\nw Faremouttieren-Brie (+695)\nŚwięty Bonitus (Benoit) z Monte Cassino\nŚwięta Erkongota (+660)\nNajpierw był mnichem benedyktyńskim w Glastonbury.\nTam też zapewne został później opatem. Przy organizowaniu nowych diecezji powołano go na stolicę biskupiąw Dorchesterze, później\nw Winchesterze. Sakry udzielił mu św. Teodor, arcybiskup Canterbury.\nW czasie jego pontyfikatu dokonano translacji z Dorchester do Winchesteru - relikwii św. Biryna, apostoła zachodnich Sasów, to zaś odegrało pewną rolę przy układaniu prawodawstwa, z którego zasłynął Ine, król Wesseksu. Biskup był jego wiernym doradcą. Wiemy też, że odwiedził pustelnika Gutlaka, któremu przy tej okazji udzielił święceń kapłańskich. Zmarł 7 lipca 705 r. Jego sylwetkę upamiętnił m.in. Beda Wielebny.\nBłogosławiony Eugeniusz III, papież\nO jego młodości wiemy niewiele. Prawdopodobnie pochodził spod Pizy. W r. 1134, w czasie zwołanego do Pizy synodu, zetknął się zapewne ze św. Bernardem, porzucił swe dobra i został mnichem w Clairvaux. Spełniał tam bardzo niskie posługi, ale św. Bernard wysłał go wkrótce na czele gromady mnichów do Italii dla objęcia ofiarowanych tam opactw. Zrazu kierował klasztorem pod Farfą, potem z woli Innocentego II przeniósł się do opactwa Św. Anastazego przy Źródłach Salijskich (Tre Fontane) pod Rzymem. Wieczne Miasto było wówczas pełne niepokojów i zamieszek. Po śmierci Lucjusza II kardynałowie zebrani w pośpiechu wybrali jego następcą Eugeniusza, chociaż nie należał on do świętego kolegium i nie był biskupem. Nowo obrany papież musiał oddalić się ze wzburzonego miasta i przyjął sakrę w Farfie. Pośród zmiennych kolei próbował uspokoić Rzym, w czym wspierali go dzielnie kardynałowie oraz ludność Kampanii. Już jednak w roku następnym musiał znowu opuścić miasto. Tymczasem doszły do niego złe wiadomości z Ziemi Świętej; papież zabrał się więc do zorganizowania wyprawy krzyżowej. Walną pomocą był mu w tym jego duchowy mistrz, św. Bernard. W r. 1147 widzimy go dlatego po kolei w Lyonie, Cluny, Dijon, gdzie witał go uroczyście Ludwik VII. Przebywał potem w Paryżu, a może w podparyskich opactwach, a 10 czerwca wręczył królowi proporzec krzyżowców. Następnie poprzez Auxerre, Cîteaux, Verdun pojechał do Trewiru, zawsze w towarzystwie św. Bernarda. Uczestniczył następnie w synodzie w Reims, udał się jeszcze do Clairvaux, wreszcie wrócił do Italii, ale do wzburzonego Rzymu nie dotarł. Na razie zatrzymał się w Viterbo. Tymczasem ogłoszona przez niego krucjata okazała się fiaskiem. Król francuski i św. Bernard poczęli więc robić przygotowania do następnej. Nie było to po myśli Eugeniusza, ale w końcu projekt zatwierdził. I na projekcie wszystko się skończyło... Nie lepiej miały się sprawy w Italii. Nie mogąc osiąść w Rzymie, papież przebywał w Albano, Segni i Ferentino i dopiero pod koniec 1152 r., wezwany przez lud samego Rzymu, wrócił do swego pałacu na Lateranie. Reszta dni upłynęła mu we względnym spokoju. Zużytkował je dla dobra Kościoła, będąc, jak poprzednio, w ścisłej łączności z Bernardem. Jemu to ten wybitny mąż dedykował serię listów zebranych w traktatDe consideratione. Jemu też nie szczędził rad i uwag, które nie zawsze były dyskretne, ale też nie zawsze znajdywały spodziewany posłuch. Korzystając z nich papież zachował wyraźnie niezależność sądu i poczynań. Oddaliwszy się w czasie letnich upałów z miasta, Eugeniusz umarł po krótkiej chorobie w Tivoli 8 lipca 1153 r. Jego kult, żywy zwłaszcza u cystersów, zaaprobowano dopiero w r. 1872.\nŚwięty Albert z Genui (+1239)\nNazywany był również Agilulf. Został wybrany opatem w benedyktyńskim opactwie Stavelot a jego życie opisał mnich z benedyktyńskiego klasztoru Malmedy we Francji. Agilolfus pochodził z dobrej rodziny i zyskał dobrą reputację w Stavelot. Został arcybiskupem w Cologne w Niemczech. Próbował przekonać Pepina z Heristal by nie oddawał dziedzictwa swemu nieślubnemu synowi, Karolowi Młotowi.\nW odwecie zamordował go. Jego wspomnienie było obchodzone\nw kościele Our Lady of the Steps w Cologne, gdzie jest czczony. Otrzymał on także aprobatę od papieża św. Zachariasza w 747 roku.\nŚwięta Ewerylda z Everingham (+700)\nNazywana była również Averil. Urodziła się w szlacheckiej rodzinie w Wessex i była uczennicąśw. Wilfryda z Yorku. Święty Wilfryd dał jej ziemię nazywaną „folwarkiem biskupa” (obecnie Everiingham), gdzie została ksienią benedyktyńskiego klasztoru. Jej towarzyszkami były święta Bega i święta Wulfreda.\nŚwięta Amalberga z Maubeuge (+ok. 690)\nŚwięta Amalberga z Munsterbilsen\n(+ ok. 772)\nPochodziła z villa Rodingi, położonej w Ardenach. Wychowywała się u św. Laudreda w Bilsen. Welon dziewic poświęconych Bogu przyjęła z rąk św. Wilibrorda. Była mniszką w benedyktyńskim klasztorze w Munsterbilsen we Flandrii. Miała doznać wielu nadzwyczajnych łask. Ostatnie lata spędziła w villa Temsica, w miejscowości Temise,\nwe Flandrii. Tam też zmarła 10 lipca ok. 772 roku. Szczątki przeniesiono później w 870 roku do opactwa Św. Piotra w Gandawie, skąd jej intensywny kult promieniował szeroko. Uchodziła za patronkę wieśniaków i ludzi morza, a także za orędowniczkę w czasie katastrof morskich, klęski głodu, w gorączce itp. Niestety, jej późne życiorysy utkano z wątków legendarnych.\nŚwięty Piotr Vincioli (+1009 r.)\nŚwięty Lantfryd (+770)\nRazem ze swymi braćmi św. Elilantusem i św. Waltramem wstąpili do klasztoru benedyktyńskiego. Lantfryd został wybrany opatem w klasztorze benedyktyńskim w Bawarii w Niemczech.\nPodstawowymi źródłami do jego biografii są: jego Regula monachorum oraz druga księga Dialogów Grzegorza Wielkiego. Nie posiadają, niestety, wartości historycznej inne, dość liczne utwory hagiograficzne doby późniejszej, które dzieje Benedykta raczej zaciemniły i powikłały, aniżeli ukazały w jasnym świetle historii. Benedykt był synem średnio zamożnego właściciela ziemskiego z okolic Nursji (dziś Norcia w Umbrii, Włochy). Urodził się około r. 480. Wysłany na naukę do Rzymu, rychło zraził się obyczajami tamtejszej młodzieży i wkrótce porzucił miasto. Ale nie był człowiekiem pozbawionym wykształcenia. Wyniósł z sobą orientację we wszystkich podstawowych gałęziach ówczesnej wiedzy oraz nieco głębszą znajomość prawa rzymskiego. Najpierw usunął się w góry Prenestini, gdzie osiadł w przysiółku Enfide (dziś Affile, 60 km od Rzymu) przy kościółku Św. Piotra i Pawła. Może zdobył tam jakieś wykształcenie kościelne. Gdy z czasem stał się w okolicy popularny, schronił się w góry, przyjąwszy zaś z rąk jakiegoś mnicha habit, zamieszkał w grocie na zboczu doliny Anio, nie opodal ruin cesarskiej willi Sulacus (Subiaco). Tam trzy lata trwał w zupełnym odosobnieniu, póki nie odkryli go górale wypasający kozy. Z czasem zwiedzieli się o nim także mnisi z podupadłych klasztorów i inni adepci życia doskonalszego. Ściągnąwszy doń, utworzyli pod jego kierunkiem dwanaście małych klasztorków po dwunastu uczniów w każdym. Sam więc Benedykt, po rozmaitych próbach życia eremickiego, wszedł teraz w okres na wpół cenobityczny. Ale czy zraziła go do tego miejsca niechęć okolicznego kleru, czy też w samej społeczności wystąpiły trudności, o których w sposób anegdotyczny opowiada Grzegorz, czy wreszcie już wtedy powziął myśl stworzenia czegoś nowego, i to w warunkach bardziej odpowiednich od tych, jakie istniały w wąskiej dolinie Anio - dość że pozostawił na czele klasztorków przełożonych, sam zaś z grupą mnichów przeniósł się w ruiny dawnej forteczki na Monte Cassino. Wytrzebiwszy tam ślady pogaństwa, przystąpił od razu do urządzania życia cenobitycznego, którego okazał się genialnym organizatorem. Wówczas to także przystąpił do redagowania swej sławnejReguły. Napisano o niej setki, albo raczej tysiące rozpraw i komentarzy. Jeszcze dzisiaj jest ona przedmiotem intensywnych badań, które po największej części dotyczą jej źródeł oraz powiązań z wcześniejszymi instytucjami zakonnymi i ideałami ascetyzmu. Benedykt pisał ją przez całe lata, modyfikując tekst i dodając doń nowe rozdziały. Oryginał się nie zachował, bo w r. 896 spłonął w czasie pożaru klasztoru w Teano. Zachowało się natomiast wiele odpisów i wersji, niektóre z nich interpolowane, stąd m.in. tyle studiów i kłopotów, jakie mieli z nią uczeni. Benedykt układając swąRegułę, nie zamierzał -stwarzać- życia mniszego. Znając przeszłość monastycyzmu, raczej go przystosowuje do mentalności zachodniej. Stąd też łagodzi nieco, w porównaniu ze starymi koncepcjami wschodnimi, rodzaj życia w tym, co mogłoby stać się przesadą. We wszystkim: w modlitwie, pracy, pożywieniu i spoczynku zaleca święty umiar. Toteż w jegoRegule na pierwszy plan wysuwa się właściwość, którą jako jej cechę charakterystyczną akcentował już św. Grzegorz. Jest niądiscretio - cnota roztropności i umiarkowania. Benedykt ma także żywe czucie społeczne i zrozumienie dla norm prawnych. Toteż jako pierwszy z zakonodawców kandydatom na mnichów proponuje stabilność i profesję, tym zaś sposobem pragnie z klasztoru uczynić jedną rodzinę, której głową ma być opat. To stanowisko jest dla Benedykta czymś niezwykle doniosłym, dlatego poświęca mu szczególną uwagę. Gdy chodzi o pozostałych mnichów, życie ich dzielić się ma na modlitwę i pracę, przy czym przez pracę rozumie przede wszystkim pracę fizyczną. Niemniej poważną cząstkę dnia przeznacza na lectio divina, a choć nie mówi o przepisywaniu rękopisów i przechowywaniu dzieł dawnej kultury, wiemy jednak z dziejów, jak wielką rolę w europejskiej cywilizacji odegrała benedyktyńska praca, wywodząca się z koncepcji patriarchy.Reguła jego nie jest czymś absolutnie oryginalnym. Jest w niej sporo reminiscencji z dawnych reguł i pism ascetycznych, zwłaszcza z nauki ojców egipskich i Reguły św. Augustyna, które Benedykt niewątpliwie znał. Przede wszystkim jednak jest ona nasycona ideami ewangelicznymi i ożywiona chęcią stworzenia pewnych, choć zarazem elastycznych norm dla prawdziwej służby Pańskiej, do której mogliby wstąpić ludzie o przeciętnym wyposażeniu, ale pełni dobrej woli. Powiedzieliśmy na samym wstępie, że jednym z głównych źródeł do poznania świętego zakonodawcy jest właśnie jegoReguła. W rzeczy samej Benedykt mimo woli sportretował się w niej doskonale. Jest człowiekiem spokojnym i poważnym. Ceni umiar, ład i porządek. Działa refleksyjnie i z rozwagą. Tchnie pewnym autorytetem, ale tę właściwość miarkuje zarazem doskonała dyskrecja i delikatna dobroć. Najwidoczniej jest wyrozumiały i niemal z sympatią odnosi się do ludzkich słabostek. Takim był niewątpliwie w ostatnim okresie swego życia. Takim też widzimy go przy śmierci. Przeczuwając ją, każe się zaprowadzić do oratorium, gdzie przyjmuje Eucharystię, a potem wsparty na ramionach braci, stojąco przeżywa ostatnie chwile agonii. Zmarł 21 marca 547 r. Pochowano go w oratorium Św. Jana Chrzciciela, gdzie spoczywała już jego siostra. Z uwagi na powtarzające się raz po raz napady i zniszczenia - ciało przeniesiono później w inne miejsce, a pod koniec VII lub na samym początku VIII stulecia wywieziono do Francji (Fleury). Wpłynęło to na ustalenie się drugiej daty upamiętniającej świętego, a mianowicie jego translacji w dniu 11 lipca, który w wielu gałęziach zakonu przyjął się jako dzień uroczysty. Bo należy krótko stwierdzić, iż dzieło świętego było już wówczas olbrzymim rozgałęzionym drzewem, w którego cieniu wzrastała cywilizacja, kultura i wiara wielu ludów europejskich. Myśl zakonna patriarchy żyła zresztą potem nie tylko w założonej przezeń rodzinie zakonnej. Kształtowała wiele instytucji mniszych lub przynajmniej silnie na nie wpływała: kamedułów, cystersów, trapistów, walumbrozjanów, sylwestrynów, celestynów, humiliatów, kartuzów, norbertanów i wielu innych, nie mówiąc już o rozlicznych gałęziach żeńskich. Dodajmy jeszcze, że założona przez Benedykta rodzina zakonna dała Kościołowi około 5500 świętych i błogosławionych, 23 papieży, 5000 biskupów oraz jakieś 15 000 pisarzy. Wielki organizator życia zakonnego na Zachodzie osiągnął to, -że blask nowej zorzy zajaśniał dla Europy w tych czasach, gdy część jej na skutek rozkładu rzymskiego imperium zdawała się pogrążać w ciemnościach barbarzyństwa, a druga część tego kontynentu pozbawiona jeszcze była wyższej cywilizacji i kultury duchowej-. Toteż nie dziwimy się, że w r. 1964 Paweł VI, z okazji poświęcenia odbudowanej bazyliki na Monte Cassino, ogłosił Benedykta głównym patronem Europy. Wspomnienie, które do niedawna obchodzono u nas 21 marca, w nowym kalendarzu liturgicznym umieszczono 11 lipca.\nŚwięty Hildulf z Moyenmoutier (+707)\nZygysbert ufundował opactwo benedyktyńskie w Dissentis\nw Szwajcarii około 614 roku i został tam opatem. Te opactwo zostało zbudowane na ziemi podarowanej jemu przez Placyda. Placyd pochodził ze szlacheckiej rodziny. Wstąpił do tego opactwa i był tam michem. Placyd został później zamordowany przez wrogów.\nŚwięty Bruno z Kwerfurtu (974-1009)\nPiękna to postać obcokrajowca, który pojawił się na widowni życia polskiego u samego zarania naszych dziejów. Urodził się w r. 974 w rodzinie niemieckiego grafa na zamku w Kwerfurcie (niedaleko Merseburga). Wykształcenie otrzymał w szkole katedralnej w Magdeburgu. Tam też zapewne zetknął się z ideałami św. Wojciecha, którego będzie biografem. W r. 995 mianowano go kanonikiem. Nieco później dostał się na dwór Ottona III i z otoczeniem cesarza przybył w r. 998 do Rzymu. Porzucił wówczas dwór oraz przywiązaną doń perspektywę kariery i wstąpił do kwitnącego klasztoru na Awentynie. Wkrótce związał się ze św. Romualdem i wraz z nim przebywał przez jakiś czas w Pereum pod Rawenną. Nadal też utrzymywał kontakt z otoczeniem cesarza. Nie wiadomo dokładnie, jaką rolę odegrał w organizowaniu na jesieni 1001 r. misji, która zakończyła się męczeństwem pod Międzyrzeczem (zob. Benedykt, Jan oraz ich towarzysze), dość, że obchodziła go żywo, może miał nawet wziąć udział w jej apostolskich wyprawach jako biskup. W rzeczy samej Sylwester II dał mu paliusz, co równało się zgodzie na przyjęcie sakry i na używanie tytułu arcybiskupa. Nie wiadomo jednak, dlaczego zatrzymał się dłużej we Włoszech, a potem przybył na dwór Henryka II. Zapewne wpływ na to miały ówczesne wydarzenia polityczne. Sakrę przyjął w r. 1004 w Magdeburgu i odtąd występował jako episcopus gentium. Trudno wytyczyć dokładnie itinerarium tej działalności, która wypełniła bez reszty ostatnie pięć lat jego życia. Nie wchodząc w dyskusyjne i niejasne szczegóły, powiedzmy krótko, iż apostołował na Węgrzech oraz u Rusinów i Pieczyngów. Sam lub przez uczniów wyprawiał się także, a przynajmniej zamierzał wyprawić na misje w Szwecji. We wszystkich tych poczynaniach znajdował oparcie w Bolesławie Chrobrym, którego zamysły popierał, widząc w nim zapewne kontynuatora idei ottońskich. Z Chrobrym był zresztą złączony wielorakimi więzami, o czym m.in. świadczy pełen gorliwości i zapału list, wystosowany pod koniec 1008 r. do cesarza Henryka II. Nie jedyna to spuścizna piśmiennicza, którą Bruno pozostawił potomności. Już wcześniej sporządził Żywot św. Wojciecha, znany w historiografii pod nazwą Żywota drugiego, a na przełomie 1008/1009 napisał Żywot pięciu braci męczenników. W historiografii polskiej zajął w ten sposób miejsce poczesne i trwałe, tym bardziej, iż pisma te oznaczały się dużymi walorami literackimi, a równocześnie zawierały wiele cennych wiadomości, skądinąd nie znanych, podanych przez naocznego świadka oraz uczestnika samych wydarzeń. Pełne misjonarskiej gorliwości życie zakończył Bruno 9 marca 1009 r., zabity wraz z osiemnastoma towarzyszami w czasie nieudanej wyprawy apostolskiej do Jaćwieży. Miejsca jego męczeństwa nie znamy. Lokalizacje pod Giżyckiem, Drohiczynem lub Łomżą są pomysłem późniejszym, nie opartym na jakiejkolwiek trwałej tradycji miejscowej; wywodzą się zapewne z dowolnych przypuszczeń, błędnie określających siedziby dawnych Jadźwingów. Tych szukać należy na terenie dzisiejszego Pojezierza Suwalskiego, co zdaje się odpowiadać określeniom źródłowym, lokalizującym męczeństwo in confinio Prussiae et Lithuaniae - -na pograniczu Prus i Litwy-. Nie wiemy też, gdzie spoczęło ciało świętego, wykupione przez Chrobrego. Kult Brunona był żywy przede wszystkim w rodzinnym Kwerfurcie, gdzie też zapewne powstał opis męczeństwa, sporządzony rzekomo przez ocalałego uczestnika wyprawy - Wiberta. Do Martyrologium Rzymskiego dostał się Bruno dwukrotnie: jako św. Bonifacy pod 19 czerwca i jako św. Bruno pod 15 października. Ten oczywisty błąd (Baroniusza) sprostował już w r. 1711 bollandysta Jannick, ostatnio zaś identyfikację uzasadnił solidnie W. Meysztowicz. Ponieważ dzień -narodzin- Brunona przypada w marcu, a więc w okresie Wielkiego Postu, dlatego też w nowym kalendarzu liturgicznym diecezji polskich wyznaczono na jego wspomnienie dzień 12 lipca.\nCo się tyczy mnie grzeszę jedynie; co się tyczy Pana, skoro chce, prędzej niż słowo wyrzec można, spełnia wszelkie dobro (św. Brunon z Kwerfurtu)\nŚwięty Ansbald z Prüm (+886)\nWywodził się podobno z luksemburskich grafów. W połowie IX stulecia byłjużmnichem benedyktyńskim w Prüm. Wykształcenie otrzymał duże, skoro zachowały się jego listy do Lupusa z Ferri-res,\na w nich prośby o przysłanie mu listów Cycerona i tłumaczenia Aretusa. Wiele natrudził się około powiększenia dóbr swego opactwa, którego przełożonymzostać miał w r. 860. Król Lotar pozwolił mu na bicie własnej monety i urządzanie jarmarków. W r. 882 Normanowie spalili opactwo. Odnowił je przy pomocy Karola Łysego. Zmarł 12 lipca 886 r.\nŚwięty Jan Gwalbert (+1073)\nUrodził się około r. 1000 (995-) pod Florencją. Podczas kłótni został zamordowany jego starszy brat, Hugon. Pod naciskiem rodziny, Jan postanowił pomścić zbrodnię i zabić mordercę. Do spotkania doszło w Wielki Piątek. Przerażony zbrodniarz zsiadł z konia i ze łzami błagał om wybaczenie. Jan darował mu życie. Tego samego dnia, modląc się w kościele przed krucyfiksem, usłyszał głos Ukrzyżowanego: Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną. Jan wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru San Miniato, ale niebawem opuścił go na znak protestu przeciw symoniackiemu wyborowi opata. Udał się wówczas doCamaldoli, stamtąd zaś około r. 1030 przybył do zalesionej doliny Vallombrosa, gdzie też rozpoczął życie pustelnicze. Z czasem przylgnęli doń inni i tak w r. 1039 powstała w Vallombrosie wspólnota mnichów, którzy wiedli surowe życie, kierując się zresztą regułą benedyktyńską. Jan założył później lub zreformował kilka innych klasztorów, którymi kierował jako przełożony powstałej w ten sposób nowej monastycznej społeczności, zwanej walombrozjanami. Zasłużył się też prowadząc dalej walkę z symonią, w czym popierali go papież i lud. Najsłynniejszą stała się jego akcja przeciw arcybiskupowi Florencji, Piotrowi Mezzabarbie. Sam z pokory nigdy nie przyjął święceń kapłańskich. Zmarł dnia 12 lipca 1073 r. w klasztorze Św. Michała w Passignano pod Florencją. Kanonizował Jana w r. 1193 Celestyn III. Pius XII ogłosił go patronem strażników leśnych (1951) oraz miasta S-o Paulo w Brazylii (1958).\nJeżeli mamy w sobie miłość, to ona może zakryć wszystkie nasze grzechy, jeśli sądzimy, że posiadamy wszystkie inne cnoty, to wiedzmy, że nic nie znaczą one bez miłości. Wiele jest dobrych uczynków, ale u podstaw jest zawsze miłość. Nie wytrwają w niej długo ci, którzy źle czynią. (z Listu o miłości, św. Jana Gwalberta)\nŚwięty Leon z Lucca (+1079)\nUczeń św. Alferiusza. Został po nim opatem w w benedyktyńskim opactwie La Cava.\nŚwięty Andrzej Świerad (Żurawek)\nZwano go u nas często -Żurawkiem, ale nazwa ta pochodzi z błędnego odczytania jego imienia, które w przekazach źródłowych zapisane zostało w niezręcznej ortografii łacińskiej. Źródeł tych jest właściwie niewiele. Niewiele też o Świeradzie wiemy. Toteż gdy w XVII stuleciu ożywił się u nas jego kult i gdy w naszych czasach zajęli się nim historycy - zawodowi i z zamiłowania - brak danych zaczęto uzupełniać elementami legendarnymi albo też misternymi hipotezami i konstrukcjami o charakterze czysto spekulatywnym. Właściwie\no Świeradzie to tylko wiadomo, co w jego Vita podał nam około 1064 roku biskup Pięciokościołów (Pécs), Maurus, który wiadomości czerpał\nz relacji ucznia Świerada - Benedykta (zob. Benedykt, towarzysz. A. Ś.). Andrzej Świerad Zył na przełomie X i II wieku. Był pochodzenia wieśniaczego: ex rusticitate. Na Węgry - ciągle według tego samego żywotopisarza - przybył de terra Poloniensi – z terenów obecnej Polski, co jednak nie jest pewne. To ostatnie wyrażenie, występujące w niektórych rękopisach w formie Poliensi, tłumaczono sobie po swojemu. Długosz, a za nim wielu u nas utrzymywało, że pochodził z Polski, gdy tymczasem Bonfini, autor piętnastowiecznych Rerum Hungaricarum decades oraz wielu historyków węgierskich opowiadało się za Polą w Istrii, gdzie ongiś życie eremickie bujnie się rozkrzewiało. Jakkolwiek miałoby być z tym pochodzeniem, Andrzej zasłynał jako mąż wielkich umartwień. Został mnichemw benedyktyńskim klasztorze Św. Hipolita na górze Zobor koło Nitryotrzymał tam imię zakonne - Andrzej. Prawdopodobnie jakiś czas spędził w samym klasztorze, później zaś osiadł w niedalekiej pustelni. Oddawał się tam niezwykłym surowościom, w czym niektórzy dopatrywali się ascetyzmu wschodniego. Biorąc pod uwagę ówczesną penetrację chrześcijaństwa wschodniego na pobliskie tereny, a także prawdopodobną pielgrzymkę Świerada do Ziemi Świętej, wpływ duchowości wschodniej, a także jakichś form wschodniego eremityzmu nie jest wykluczony. Dość, że niezwykłe umartwienia praktykowane przez świętego przyspieszyły jego śmierć, która nastapiła między 1030 a 1034 rokiem. Wkrótce otoczono go czcią, którą ukoronowała uchwała synodu węgierskiego z 1083 roku, a zapewne także podniesienie jego relikwii. Przechowywano je w kościele Św. Emmerama w Nitrze. Z czasem Świerad stał się patronem tej bazyliki. Kult, który następnie nieco przygasł, ożywił się u progu czasów nowożytnych. Poza Słowacją, Węgrami i Chorwacją oraz zakonami mniszymi i eremickimi (benedyktyni, paulini, kameduli) nastąpił także renesans jego czci w Polsce. Nawiązywała ona do prastarej i bardzo stałej tradycji lokalnej, która w Tropiu nad Dunajcem (dziś u początków sztucznego Jeziora Czchowskiego) widziała miejsce pierwotnej pustelni świętego eremity. Poza tym miejscem, w którym - dodajmy zaraz - cześć ta utrzymuje się po dziś dzień, istniały jeszcze inne ośrodki tego kultu, a mianowicie Oława na Dolnym Śląsku oraz Opatowiec nad Wisłą. Geneza i powiązania tych lokalnych kultów nie są bliżej znane. Pamiątkę świętego obchodzono 16 lub 17 lipca, a także w innych dniach (21 lipca itd.), obecnie w Polsce 13 lipca. Razem ze swoim uczniem św. Benedyktem był pierwszym kanonizowanym Polakiem. Jest patronem Słowacji.\nTen czcigodny mąż Andrzej wstąpił do samotni eremu, z wielkim umęczeniem ciała, a wzmocnieniem życia duchowego, zachowywał zawsze post. Przez trzy dni wstrzymywał się od wszelkiego jedzenia a miłości do Tego, który stawszy się dla ludzi człowiekiem, pościł przez czterdzieści dni. Andrzej nigdy z wyjątkiem czasu przeznaczonego na modlitwę nie przerywał pracy. O, nagrodo świętego męża Andrzeja! Jak szczęśliwe i wieczne będzie życie, stokroć ozdobione koroną, które w niebie stokroć wynagrodzi to, co na ziemi było ciężko okupione (Biskup Maur, Żywot świętych eremitów Andrzeja wyznawcy\ni Benedykta męczennika.)\nŚwięty Benedykt, pustelnik (+ok. 1037)\nBył uczniem i towarzyszem św. Andrzeja Świerada. Maurus, biskup Pięciokościołów (Pécs, Węgry) opisał nam około 1064 roku, życie Andrzeja Świerada oraz jego ucznia Benedykta. Wiemy stąd, że ten mnichbenedyktyńskiego klasztoru Św. Hipolita na górze Zabor pod Nitrą żył przez czas jakiś ze Świeradem w pobliskiej pustelni. Stamtąd to dochodził niekiedy do klasztoru Św. Marcina na Górze Panońskiej- Pannonhalma (Węgry) i wtedy właśnie miał okazję, by opowiadać Maurusowi o cnotach i surowościach swego mistrza. Po śmierci Andrzeja Świerada (około 1034 roku) Benedykt wiódł nadal surowy tryb życia w pustelni. W trzy lata później napadli go zbójcy, którzy sądzili, że w jego pustelni ukryte są skarby. Zawlekli Benedykta nad rzekę Wag i tam zamordowali, a ciało wrzucili do wody (koło Skały,\nw pobliżu Trenczyna na Słowacji). Odnaleziono je znacznie później\ni pochowano obok jego mistrza w kościele Św. Emmerama w Nitrze. Kult obu świętych aprobowano na synodzie węgierskim w 1083 roku. Spisana w tym mniej więcej czasie Legenda s. Stephani regis maior utrzymuje, że Benedykt, podobnie jak jego mistrz Andrzej Świerad, przybył de terra Poliensi. Zaznaczone w ten sposób pochodzenie eremity mało jest jasne (zob. Andrzej Świerad). W liturgii Benedykt wspominany jest razem ze swym duchowym mistrzem Andrzejem 13 lipca.\nByła córką św. Ermenburgi i króla Merewalda oraz siostrą\nśw. Milburgi i św. Mildgythy. Wykształcenie zdobyła w klasztorze koło Paryża. Habit otrzymała od św. Teodora z Canterbury w klasztorze benedyktyńskim w Minster na wyspie Thanet w Anglii. Została wybrana tam ksienią. Po śmierci jej ciało pozostało w Thanet a pielgrzymi wciąż udają się do jej relikwii. Mildreda odbiera cześć z powodu jej troski o ubogich.\nBłogosławiony Tomasz Tunstal (+1616)\nŚwięty Ulryk z Zell (+1093)\nOtrzymał habit zakonny z benedyktyńskim opactwie w Cluny w 1061 roku. Potem został przeorem w benedyktyńskich klasztorach : w Marcigny, Peterlingen i Rüggersburg. Założył nowy klasztor benedyktyński w Zell w Czarnym Lesie, któremu nadał konstytucje kluniackie. Zmarł w 1093 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 14 lipca.\nŚwięty Bonifacy z Canterbury (+1270)\nUrodził się około roku 1206 jako jedenasty syn Tomasza I, hrabiego Sabaudii. Wcześnie wstąpił do Wielkiej Kartuzji. W r. 1232 kapituła w Beley powołała go na tamtejszą stolicę biskupią. Potem zarządzał także diecezją w Viterbo, osieroconą po nieoczekiwanej śmierci biskupa Wilhelma, jego brata. Gdy zaś siostra Eleonora poślubiła Henryka III, króla Anglii, powołano go na stolicę metropolitalną w Canterbury. Swą nową diecezję wizytował dopiero w r. 1244. W obronie praw kościelnych okazał teraz dużą niezależność, a przy obsadzaniu stanowisk umiał przeciwstawić się władcy. Sakrę przyjął dopiero w r. 1245 w Lyonie. Naraził się potem swym sufraganom i nie uniknął sporów z kapitułami. Potem znów długo przebywał na kontynencie, załatwiając sprawy rodzinne i porządkując niektóre problemy kościelne w Sabaudii. W r. 1255 uczestniczył nawet w wyprawie swego brata Tomasza przeciw Turynowi. Wróciwszy w r. 1256 do Anglii, przewodniczył biskupom sprzeciwiającym się żądaniom króla. Potem, wmieszany w spory tronu z baronami, ale wierny suwerenowi, uznał za stosowane usunąć się na kontynent. Zmarł w swym zamku Sainte-Hél-ne des Milli-res 14 lipca 1270 r. Niektórzy z potomnych osądzali go surowo. Mimo to jego kult zaaprobował Grzegorz XVI w r. 1838. Pełnej i dociekliwej biografii Bonifacego potąd nie sporządzono.\nŚwięty Libert (+783)\nBył benedyktyńskim mnichem. Wykształcenie zdobył u św. Rumoldusa. Libert zginął z rąk najeźdźców w opactwie Saint-Trond\nŚwięty William z Breteuil (+1130)\nBył opatem w benedyktyńskim klasztorze w Breteuil koło Beauvais we Francji. Odbudował klasztor po tym jak zostało zniszczone przez Normanów.\nŚwięty Dawid z Monketorp (+ok. 1082)\nPochodził z Anglii. Był mnichem benedyktyńskim w Cluny. Ze św. Zygfrydem udał się na misje do Szwecji i założył klasztor w Monkentorp. Działał w okolicy Vesteräs. Został biskupem Szwecji. Zmarł ok. 1082 roku.\nŚwięty Ansverus (1038 - 1066)\nAnsverus pochodził z bogatej rodziny szlacheckiej z Saksonii. Wychowany w wierze chrześcijańskiej, jako piętnastolatek udał się do Ratzeburga i wstąpił do tamtejszego klasztoru benedyktyńskiego. Okolice Ratzeburga od ponad 300 lat były zamieszkane przez pogańskie plemiona słowiańskie. Nieopodal Ratzeburga, na wyspie Ratzeburger Insel, Słowianie oddawali cześć bogini Siwie. Latem 1066 roku doszło do zbrojnego wystąpienia Słowian przeciwko Sasom. Kościół i klasztor w Ratzeburg został częściowo zniszczony, a opat Ansverus razem\nz osiemnastoma mnichami dostał się do niewoli. Wszyscy zmarli śmiercią męczeńską, przez ukamienowanie 15 lipca 1066 roku z rąk pogańskich Obodrytów. Ansverus został pochowany w ruinach kościoła św. Jerzego. W 1147 roku został kanonizowany przez papieża Eugeniusza III. W 1170 roku jego szczątki zostały przeniesione do katedry w Ratzeburgu. W katedrze znajduje się 12 tablic z malowidłami przedstawiającymi żywot i męczeńską śmierć Ansverusa. Od poł. XV wieku w Einhaus – domniemanym miejscu ukamienowania – stoi kamienny krzyż z gotlandzkiego wapienia, tzw. krzyż Ansverusa. Od 1950 roku krzyż ten jest celem pielgrzymek katolickich, przybywających tu co roku w drugą niedzielą września.\nŚwięty Baldwin z Rieti (+1140)\nBył synem Bernarda X, hrabiego Marsi, a bratem Rajnalda, który był opatem na Monte Cassino, następnie zaś kardynałem. Wstąpiwszy do zakonu w Clairvaux, stał się ulubionym uczniem św. Bernarda, któremu przypadł do serca dzięki swemu wyrobieniu duchowemu. Dlatego Bernard posłał go na nową fundację, i tak Baldwin wcześnie został opatem nowego klasztoru cysterskiego San Pastore, niedaleko Rieti. Zachował się list zakonodawcy do swego duchowego ucznia. Baldwin zmarł w r. 1140 i pochowany został w katedrze w Rieti. Cystersi obchodzili jego pamiątkę w dniu 24 sierpnia; nowe martyrologium przesuwa ją natomiast na dzień 21. tego miesiąca. Istnieją jednakże jeszcze inne oznaczenia jego dies natalis (2 października lub 11 sierpnia).\nŚwięta Edyta z Polesworth (+926)\nByła prawdopodobnie siostrą króla Anglii Athelstana oraz siostrą króla Edgara Spokojnego. Wyszła za mąż za króla Wikingów Sytryka\nw Yorku w 925 roku. Po jego śmierci wstąpił do klasztoru benedyktyńskiego w Polesworth i została tam wybrana ksienią.\nŚwięty Egino (+1122)\nUrodził się w Augsburgu w Bawarii w Niemczechi został oddany do klasztoru cysterskiego świętych Ulryka i Afry. Został później wybrany tam opatem. Został jednak wygnany kiedy poparł papieża Kaliksta II przeciwko cesarzowi Henrykowi V w dyskusji o inwestyturze. Cesarz domagał się uznania go za jedynego zwierzchnika Kościoła i prawa wybierania biskupów i opatów. Udał się do opactwa św. Błażeja a potem powrócił do Augsburga w 1106 roku i ponownie został wybrany opatem w 1109 roku. W 1120 roku Egino uciekł do Rzymu ponieważ przeciwstawił się biskupowi Hermannowi, który praktykował symonię. Powrócił do Augsburga po dwóch latach. Zmarl w Pizie.\nŚwięty Haruch (+830)\nOpat benedyktyński i biskupem w Werden w Niemczech i żarliwym promotorem ewangelizacji w tym regionie.\nŚwięty Plechelm (+775)\nMnich benedyktyński. Plechelm pochodził z Notrumbrii\nw Niemczech. Został wyświęcony na księdza. Podróżował razem ze św. Wirem by założyć klasztor w Odilienburgu.\nŚwięty Fulrad z Saint-Denis (ok. 705 –784)\nUrodził się około r. 705 w okolicy położonej między Mozą a Mozelą, w rodzinie spokrewnionej z Welfami. O pierwszych trzydziestu latach jego życia właściwie nic nie wiemy. W r. 749 lub następnym został opatem słynnego królewskiego opactwa benedyktyńskiego w Saint-Denis pod Paryżem. Otrzymał dla niego cenne przywileje i immunitet, a ponadto do dóbr opactwa włączył swe ogromne włości w Alzacji i Alemanii. Przedsięwziął też od razu rekonstrukcję swej siedziby. Z podróży do Rzymu przywiózł relikwie świętych Wita, Aleksandra i Hipolita. Wydaje się, że w r. 777 rządy opackie oddał w ręce swego scholastyka i następcy Maginariusza. Poświęcił się teraz sprawom publicznym i administrowaniu swych dóbr, które w testamencie zapisze opactwu. Nazywany był capellanusiarchipresbyter Franciae. Jako taki poparł reformę Kościoła frankońskiego, przedsięwziętą przez św. Bonifacego. Uczestniczył w kilku synodach i interweniował przy nominacjach biskupów. Swój udział miał również w rozwiązywaniu zagadnień politycznych. Wstąpienie na tron Pepina Krótkiego, jego alians ze Stefanem II, wzmocnienie dominacji frankońskiej w Italii, wreszcie obalenie Merowingów i -legitymizacja- nowej dynastii - we wszystkich tych sprawach uczestniczył w sposób bardzo aktywny. On u granic frankońskiego państwa witał, a potem do siedziby władcy eskortował papieża. Zimę papież spędził w jego opactwie. Miał następnie udział w -restytucji- papieżowi egzarchatu raweńskiego i miast sąsiednich.\nNa tronie w Pawii osadził swego kandydata, księcia Toskanii Dezyderiusza. Razem z Rutardem i Robertem z Rheingau przyczynił się wreszcie do związania kraju rodzinnego z królestwem Franków.\nZmarł 16 lipca 784 r. Czczono go raczej w samej Alzacji.\nŚwięty Generosus (+682)\nŚwięty Leon IV, papież (+ 855)\nBył rzymianinem, synem niejakiego Radualda. Wychował się\nw klasztorze benedyktyńskim Św. Marcina przy bazylice\nŚw. Piotra i tam został mnichem. Grzegorz IV wezwał go na Lateran\ni uczynił subdiakonem. Sergiusz II wyświęcił go na kapłana, potem uczynił kardynałem. Gdy Sergiusz II zmarł (847), Leona jednogłośnie obrano jego następcą. Liber Pontificalis wychwala jego cierpliwość, pokorę, dobroć, umiłowanie sprawiedliwości, przykładanie się do Pism świętych, ewangeliczną prostotę, miłość ku ludziom. Zwie go nutritor pauperum et contemptor sui.Zajmował się ozdobą kościołów rzymskich, dla obrony przed Saracenami kazał odnowić dawne fortyfikacje i z tą samą myślą zmobilizował oddziały, a z flot Neapolu, Amalfi i Gaety zdołał stworzyć ligę, która pobiła napastnika. W r. 850 namaścił na króla Italii Ludwika, syna cesarza Lotara I, ale wystrzegał się uzależnienia swej władzy od potęg świeckich. Niezależność okazał także wobec Hinkmara z Reims, uchwał synodu w Soissons oraz decyzji patriarchy konstantynopolitańskiego. W r. 853 przewodniczył u Św. Piotra synodowi, zmierzającemu do umocnienia dyscypliny wśród kleru i przy zawieraniu małżeństw. Mimo upomnień i anatem na sławnym Anastazym, którego wyświęcił na kapłana i uczynił kardynałem, nie wymusił tego, aby powrócił do Rzymu. Papież zmarł 17 lipca 855 r. i pod tym dniem wpisany został do Martyrologium Rzymskiego.\nŚwięty Ansueris (+1066)\nŚwięty Benigny z Vallombrosy (+1236)\nIrlandczyk. Towarzysz św. Foillana. Został wybrany opatem\nw klasztorze Kerkelodor koło Antwerpii w Belgii. Nazywany był również Fregaut. Pomagał również św. Willibrordowi w jego straniach misjonarskich.\nŚwięty Bruno z Segni (ok. 1049-1123)\nUrodził się około r. 1049 w Solero (Piemont), a nauki pobierał w Bolonii i Sienie. W tej ostatniej został kanonikiem katedralnym. W r. 1079 uczestniczył w Rzymie w dyspucie z Berengariuszem z Tours, oskarżonym o herezję. Wkrótce też Grzegorz VII, z którym się zaprzyjaźnił, mianował go biskupem Segni. Przyjaźń łączyła go także z następcami wielkiego papieża: Wiktorem III, Urbanem II i Paschazym II. W r. 1095 towarzyszył Urbanowi II w podróży do Francji. Był wtedy na synodzie w Clermont oraz odwiedził Cluny i Tours. Gdy wrócił, uwięził go Ainulf, pan na Segni. Uwolniony, usunął się na Monte Cassino, gdzie też później obrano go opatem. W r. 1106 znów wyruszył do Francji, tym razem jako legat obarczony zadaniem organizowania krucjaty, do której wzywał Boemund z Antiochii. Gdy Paschazy II chciał się ugodzić z Henrykiem V, jako zdecydowany zwolennik reform gregoriańskich energicznie zaprotestował i na skutek tego popadł w niełaskę. Papież usunął go z urzędu opata i kazał mu wrócić do Segni. Tam zmarł 18 lipca 1123 r. Jego kult zatwierdził w r. 1183 Lucjusz III. Bruno pozostawił po sobie sporą spuściznę literacką: komentarze biblijne, homilie, traktakty liturgiczne, polemiczne pismo De symoniacis oraz dziełka hagiograficzne (BHL 4826 a także 7882-7885). Jego zaś Vita zredagował w Kronice kasyneńskijPiotr Diakon (BHL 1473).\nŚwięty Minnborinus (+986)\nŚwięty Ambroży Autpert (+ ok. 778)\nPochodził z Prowansji. Zrazu był dworzaninem króla Pepina Małego, ale wcześnie wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru Św. Wincentego w Volturno pod Benewentem, gdzie zasłynął z nauki i cnoty. W 777 roku mnisi frankońscy wybrali go na opata, ponieważ jednak Lombardczycy opowiedzieli się za kandydatem własnym, udał się do Rzymu, żeby rozstrzygnąć spór, i zmarł w drodze. Pozostawił po sobie bogatą spuściznę pisarską, która dotąd nie jest dostatecznie przebadana. Niewątpliwie on to był autorem wielu pism, które przez długi czas przypisywano świętym Augustynowi, Ambrożemu, Leonowi W. itd. Z wszystkich tych pism przebija wielka pobożność, którą u Autperta podziwiali również współcześni. Stąd też potomni, np. Mabillon, bollandyści i inni, uważali go za świętego, jakkolwiek nie ma na to żadnego potwierdzenia w martyrologiach. Zmarł ok. 778 roku. Był cenionym pisarzem w wiekach średnich. Za dzień poświęcony jego czci uchodzi 19 lipca.\nŚwięty Wulmar (+689)\nNazywany jest również Vulmar, Ulmar i Vilmer urodził się\nw pobliżu Boulogne w Pikardii we Francji. Był żonaty ale później roztał się z żoną i wstapił do klasztoru benedyktyńskiego jako brat laik\nw Hautmont w Hainault. Został wyświęcony na kapłana i założył klasztor benedyktyński w Samer w pobliżu Boulogne, gdzie został wybrany opatem. To opactwo zostało nazwane Saint-Vulmaire na jego cześć.\nŚwięty Ansegiz z Fontenelle (770 - 833 lub 834)\nUrodził się około 770 roku w pobliżu Lyonu. Gerwold, benedyktyński opat z Fontenelle, stawszy się jego przełożonym, przedstawił go Karolowi Wielkiemu. W 807 roku został Ansegiz benedyktyńskim opatem St.-Germer de Flay pod Beauvais. Przyczynił się do wzrostu jego znaczenia. Cesarz wezwał go potem do Akwizgranu, aby mu powierzyć doniosłe misje. Od Ludwika Pobożnego otrzymał ponadto godność opata benedyktyńskiego\nw Luxeuil i w Fontenelle. To ostatnie opactwo odnowił i wzbogacił\nw bibliotekę i „scriptorium”. Tam też spędził ostatnie lata swego życia\ni tam z nim się rozstał 20 lipca 833 roku.\nŚwięta Eteldwita (+903)\nAnglo-Saksońska księżniczka nazywana również Elsita. Wyszła za mąż za króla Wielkiej Brytanii Alfreda. Ufundowała klasztor benedyktyński w Winchester, gdzie po śmierci męża wstąpiła i została wybrana ksienią. Była nią aż do śmieci. Jej córka Etelgiva również została ksienią.\nŚwięta Severa (+750)\n`Ksieni w benedyktyńskim klasztorze w Trier w Niemczech.\nŚwięci Jan i Benignus z Moyenmoutier (+707)\nDwóch mnichów w benedyktyńskim klasztorze w Moyenmoutier. Byli uczniami ze św. Hidulfa.\nŚwięty Konstantyn (+560)\nOpat benedyktyński na Monte Cassino i następca św. Benedykta.\nŚwięty Wandregizil z Fontenelle (ok. 600 - 668)\nUrodził się około 600 r. w pobliżu Verdun, w rodzinie frankońskich możnowładców. Rychło dostał się na dwór panujących. Przez krótki też czas żył w małżeństwie. W 629 r. został w Montfaucon mnichem. Wiódł następnie życie pustelnicze w górach Jury. Przebywał również w Bobbio i Romainmôtier. Swego marzenia, by odbyć pielgrzymkę do Irlandii, urzeczywistnić nie zdołał. Biskup Audomar udzielił mu święceń kapłańskich. Przebywając na terenie diecezji Rouen zapoznał się z żywymi tam tradycjami, zapoczątkowanymi w Luxeuil przez św. Kolumbana. Objął następnie urząd opata w Fontenelle. Jako taki w dużej mierze kierował się wspomnianymi tradycjami. Zmarł w Fontenelle 22 lipca 668 r. Klasztor od jego imienia nazwano potem Saint-Wandrille. Żywot napisał mnich współczesny świętemu.\nŚwięty Godo (+690)\nŚwięta Sigolena (Zyglinda (+ok 769)\nŚwięty Fagildus (+1086)\nOpat w benedyktyńskim opactwie św. Marcina de Antealares\nw Composteli w Hiszpanii. Był wzorem doskonałego życia religijnego.\nŚwięty Krystyn z Landais (+ok.1145)\nBłogosławiony Bertold z Garsten\n(ok. 1065- 1142)\nŚwięty Lucyd (+938)\nŚwięty Lyutis (+1038)\nWstąpił do benedyktyńskiego opactwa na Monte Cassino ale\nw późniejszym czasie uzyskał pozwolenie na zostanie pustelnikiem\nw pobliżu opactwa La Cava by poświęcić się całkowicie modlitwie.\nBłogosławiony Urban II, papież (ok. 1035 - 1099)\nWe wszystkim miał praktyczny wzgląd na potrzeby duszpasterskie.\nW marcu 1088 r., po krótkim pontyfikacie Wiktora III (1086-1087) i po sześciomiesięcznym wakansie, obrano go na papieża. Na stolicę Piotrową wstępował ożywiony duchem reform, dla których tak bliskie były idee, przyswojone w Cluny; towarzyszyły im reformatorskie aspiracje środowisk kanonickich, a chyba także rycerskie ideały, związane z jego francuskim rodowodem. Sytuacja, którą zastał, nie usposabiała jednak do optymizmu. Osiągnął mimo to wiele. Z dyplomatyczną zręcznością doprowadził do większego umiaru i złagodzenia przeciwieństw w polityce krajów europejskich, nawet w Niemczech, chociaż Henryk IV twardo obstawał przy antypapieżu Wibercie z Rawenny, a jego ugoda z papieżem wydawała się iluzją. We Francji w 1092 r. pojawiły się trudności, wynikłe z rozwodowych posunięć Filipa I. Na południu Italii i na Sycylii normandzki system kościelno-państwowy w dużej mierze ograniczał papieską swobodę działania. Mimo to papież w 1098 r. uznał przywilej legacyjny, nadany Rogerowi I. W Hiszpanii Urban II poparł rekonkwistę\ni zaaprobował nową organizację tamtejszego Kościoła. Aragonia, Nowarra i Barcelona stały się papieskim lennem tak, jak normandzka południowa Italia i Sycylia. Spór o inwestyturę także się nieco uciszył, ale rozwiązany nie został, a pod względem prawnym miał szanse się zaostrzyć, bo na synodzie w Clermont w 1095 r. uchwalono dla duchownych zakaz składania jakiejkolwiek przysięgi lennej. Papież przewodniczył ponadto synodom w Piacenzy (1095) i w Bari (1098),\nprzy czym na tym ostatnim chodziło mu przede wszystkim o unię z Grekami. Natomiast w Clermont stał się inicjatorem doniosłego w swych rozmiarach i następstwach ruchu krzyżowego. Wówczas także marzyła mu się unia kościelna, ale mimo zdobycia Jerozolimy marzenia nadal pozostały dalekie od ziszczenia. Papież posunął także dalej proces centralizacji władzy kościelnej, zarazem zaś przyczynił się do zorganizowania Kurii, uformowania tzw. Kamery Apostolskiej, przeorganizowania kolegium kardynalskiego. Popierał ponadto życie zakonne, a także tworzenie kongregacji mniszych. Przez przywileje, których udzielił, mógł również uchodzić za prawodawcę ruchu kanonickiego. Dodajmy, że na ostatnie miesiące jego pontyfikatu przypadają początki (1098) cystersów. Zmarł 29 lipca 1099 r. Uchodził zawsze za błogosławionego.\nŚwięty Hatebrand z Oldenklooster (+1198)\nBył założycielem tego opactwa, nazywanego w średniowieczu Claustrum Vetus.Położone w Felwert, w diecezji Groningen (Holandia), promieniowało na całe połacie Fryzji. O samym założycielu tyle właściwie wiadomo, że był jego pius pater. Miał je założyć w r. 1183. Śmierć Hatebranda przypadałaby tedy na r. 1198, zapewne na dzień 30 lipca. Jego późna Vita mało jest wiarogodna i zapewne powstała bardzo późno. Czczono go jednak bardzo intensywnie w Antwerpii, w której kościół Najśw. Zbawiciela szczycił się posiadaniem relikwii błogosławionego.\nŚwięta Ermengyta (+680)\nSiostra św. Ermenbergi. Wstąpiła do klasztoru benedyktyńskiego\nw Minster na wyspie Thanet, gdzie przełożoną była Ermenberga.\nBłogosławiony Adam z Langheim (+ok. 1150)\npon, 13 sierpnia 2018 12:15\nData ostatniej edycji: pon, 13 sierpnia 2018 16:39:31


Portal "Nasza Wielkopolska" - Wielkopolska Gildia Rolno-Ogrodnicza S.A. w Poznaniu wizytówką Poznania i całego Regionu Wielkopols\nTablica przy placu budowy informująca o terminie zakończenia pierwszego etapu inwestycji jesienią 1992 roku - w co niewielu wtedy wierzyło. Na szczególne podkreślenie zasługuje wkład finansowy wielkopolskich ogrodników i handlowców, którzy współfinansowali budowę rynku.\nPrzemówienie przedstawiciela rządu Konfederacji Szwajcarskiej, Pana Wielfrieda Schmida podczas uroczystości otwarcia Gildii.\nOficjele podczas uroczystości otwarcia WGRO S.A. przecinają wstęgę.\nUroczyste przecięcie wstęgi przez Ambasadora Konfederacji Szwajcarii w Polsce Richarda Gächtera podczas uroczystości otwarcia Gildii.\nMinister Rolnictwa Gabryel Janowski podczas uroczystości otwarcia WGRO S.A..\nGildia jest podstawowym miejscem zaopatrzenia i zbytu w branży ogrodniczej.\nHala owocowo - warzywna\nUroczyste otwarcie nowej, dwupoziomowej hali K2 w obecności Wiceministra Rolnictwa – Pani prof. dr hab. Katarzyny Duczkowskiej-Małysz.\nHandel na dolnym poziomie hali K-2.\nOtwarcie nowej hali K-3\nUroczystość otwarcia nowych hal spożywczych\nZ inicjatywą budowy nowoczesnego rynku hurtowego produktów ogrodniczych w Poznaniu już na początku lat osiemdziesiątych XXw. wystąpiło Koło Poznań Wielkopolskiego Związku Ogrodniczego w Poznaniu. W okresie transformacji systemowej na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych po rozpadzie starych struktur organizacyjnych w ogniwie hurtu głównie pionu spółdzielczego, wystąpiła pilna konieczność wypełnienia istniejącej luki instytucjonalnej grożącej całkowitą dezorganizacją systemu dystrybucji warzyw, owoców i kwiatów. Budowa rynku hurtowego znalazła więc jeszcze szersze niż dotychczas uzasadnienie w zmianach systemowych a ze względu na pełnione przez rynki hurtowe ważne funkcje dobra publicznego stała się inwestycją o największym stopniu pilności przynoszącą korzyści producentom rolno-ogrodniczym i szerszej społeczności.\nCel działalności WGRO S.A.\nCelem działalności Gildii jest: stworzenie optymalnych warunków do prowadzenia handlu hurtowego artykułami rolno-spożywczymi oraz wprowadzenie na polski rynek światowych standardów w handlu hurtowym kwiatami, owocami, warzywami i artykułami spożywczymi a poprzez to stymulowanie zmian strukturalnych w ogrodnictwie i infrastrukturze rynku rolnego w Polsce. Dodatkowo Gildia zajmuje się promocją zdrowej żywności oraz polskich produktów w kraju i zagranicą.\nWsparcie dla budowy rynku ze strony Rządów Konfederacji Szwajcarskiej i Polski,\nAgencji Rynku Rolnego oraz ogrodników i handlowców.\nRealizację ambitnego projektu budowy rynku hurtowego w Poznaniu przyspieszyło pojawienie się możliwości pozyskania pomocy finansowej dla Polski od Rządu Konfederacji Szwajcarskiej. Zgodna współpraca wszystkich zainteresowanych stron powstaniem rynku hurtowego w Poznaniu, aport ziemi Wielkopolskiego Związku Ogrodniczego oraz zgoda na partycypację w kosztach budowy potencjalnych operatorów rynku były decydującymi argumentami w rozmowach z przedstawicielami rządów Konfederacji Szwajcarskiej i Polski dotyczących pozyskania środków na jego budowę. Inicjatywa wielkopolskich ogrodników spotkała się z bardzo przychylnym przyjęciem Rządu Konfederacji Szwajcarskiej, który w ramach bezzwrotnej pomocy postanowił sfinansować 50% kosztów budowy w wysokości 10 mln CHF a także udzielić niezbędnej pomocy logistycznej, projektowej oraz w zakresie nadzoru na realizacją pierwszego etapu budowy rynku. Ministerstwo Rolnictwa wsparło budowę kwotą 2,5 mln nowych złotych a Agencja Rynku Rolnego 1,2 mln zł. W wyniku prowadzonych negocjacji podpisano umowę sześciostronną dotyczącą budowy rynku, jej finansowania i nadzorowania. Nadzór nad organizacją budowy Gildii powierzono Biuru Inżynierskiemu Preisig AG z Zurychu. Z ramienia Fundacji Rozwoju Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej jedno miejsce w radzie nadzorczej przypada stronie szwajcarskiej. Do czasu przejścia na emeryturę to jest do grudnia 1996 r. długoletnim stałym przedstawicielem strony szwajcarskiej w Radzie Nadzorczej WGRO S.A. był Wilfried Schmid, od tego momentu tj od początku 1997 r. do chwili obecnej funkcję tę pełni Paul Leuenberger.\nW dniu 6 czerwca 1991r miała miejsce uroczystość wmurowania kamienia węgielnego a już 26 listopada 1992 roku nastąpiło uroczyste otwarcie rynku przez Richarda Gächtera Ambasadora Konfederacji Szwajcarskiej w Polsce , Gabryela Janowskiego Ministra Rolnictwa RP oraz Prezydenta Miasta Poznania Wojciecha Szczęsnego Kaczmarka w obecności pierwszych prezesów WGRO S.A. Jana Ciesielskiego i Grzegorza Hempowicza oraz licznych zaproszonych gości z kraju i zagranicy.\nOtwarcie rynku w krótkim czasie przyczyniło się to do:\n. poprawy estetyki miasta,\n. uporządkowania handlu hurtowego, warzywami, owocami i kwiatami,\n. zapewnienia pewnych miejsc zbytu dla producentów oraz zaopatrzenia dla odradzającego się handlu,\n. wdrożenia obowiązujących w świecie standardów handlowych, podniesienia kultury handlu i bezpieczeństwa obrotu żywnością ,\n. rozwoju produkcji ogrodniczej w rejonie działania Gildii.\nPowstanie WGRO S.A. uwolniło rolników od niewolniczego całodobowego przywiązania do rynku i koczowania w prymitywnych warunkach w oczekiwaniu na klienta. Skrócony czas sprzedaży to lepsze ceny i więcej czasu dla rodziny i gospodarstwa.\nDoświadczenia WGRO S.. przykładem dla innych rynków hurtowych w Polsce\nOtwarcie Wielkopolskiej Gildii Rolno-Ogrodniczej S.A. w Poznaniu zapoczątkowało długi proces tworzenia nowoczesnych struktur rynku hurtowego artykułów rolno-ogrodniczych i spożywczych w Polsce, które są komplementarne do istniejących w Unii Europejskiej. Zdobyte w trakcie budowy i pierwszych latach funkcjonowania WGRO S.A bogate doświadczenie było wykorzystane przy powstawaniu kolejnych rynków hurtowych w ramach resortowego a potem rządowego programu budowy rynków hurtowych i giełd w Polsce oraz przez instytucje międzynarodowe finansujące budowę rynków hurtowych: Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju oraz Bank Światowy.\nNastawienie strategii rozwoju Gildii na przyszłość i rozwój pozwoliło nadążać jej za istniejącymi w świecie trendami, szczególnie w zakresie obowiązujących w świecie standardów handlowych i norm jakościowych. Na szczególne podkreślenie zasługuje zdolność Gildii do samodzielnego rozwoju w oparciu o środki własne i akcjonariuszy. W stosunkowo krótkim czasie od powstania Gildia wzbogaciła się o nowe obiekty handlowe i usługowe: hale spożywcze, hale do handlu kwiatami żywymi, owocami i warzywami, pawilony handlowe do handlu kwiatami sztucznymi i dodatkami florystycznymi, zmodernizowano i przystosowano do wymogów HACCP hale z przeznaczeniem na handel mięsem i rybami oraz ich przetworami a także surówkami.


Bądź aktywny z Acteam! | Miasto w Formie\nBądź aktywny z Acteam!\n23.07.2014, 9:50 Matusewicz Dorota\nActeam to pierwsza firma we Wrocławiu, która profesjonalnie zajęła się szkoleniami i treningami nordic walking. Również jako pierwsi wprowadzili treningi we wrocławskich parkach. Działalność Acteam opiera się na idei Wellness, tzn. dbania o dobre samopoczucie poprzez aktywny tryb życia i odpowiednią dietę.\nNordic walking to aktywność dla każdego, bez względu na wiek i płeć. Wystarczą sportowe buty oraz kije (istnieje możliwość wypożyczenia).\nTreningi prowadzone przez Acteam mają charakter ogólnorozwojowy z naciskiem na profilaktykę zdrowotną i kształtowanie sylwetki. Podczas zajęć uczestnicy udoskonalają technikę nordic walking, wykonują odpowiednie ćwiczenia siłowe i wytrzymałościowe z wykorzystaniem kijów. Trening zwykle rozpoczyna się rozgrzewką, a kończy ćwiczeniami rozciągająco-wyciszającymi.\nActeam organizuje cykliczne zajęcia treningowe dla początkujących i zaawansowanych, weekendowe wyjazdy turystyczno - trekkingowe, a także obozy kondycyjne. Istnieje możliwość uczestniczenia zarówno w indywidualnym, jak i grupowym treningu. Zajęcia prowadzone są we Wrocławiu od poniedziałku do soboty w parkach: Grabiszyńskim, Południowym, Szczytnickim, Zachodnim oraz w Jelczu-Laskowicach (po wcześniejszym ustaleniu). Ponadto prowadzone są konsultacje z zakresu odpowiedniego sposobu odżywiania, planowania diety, stosowania suplementów i wyboru odpowiedniego sprzętu treningowego.\nActeam honoruje karty MultiSport Plus, FitProfit, FitFlex i Multikarnet OK.


OSM Piątnica - Strona 2 z 3 - Poradnik Handlowca\nOSM Piątnica nie przejmie Bielmleku\nDecyzję podjęto po przeprowadzeniu analizy stanu mleczarni z Bielska.\nOSM Piątnica z kampanią promocyjną serków homogenizowanych\nOSM Piątnica po raz kolejny rozpoczyna szeroką kampanię serków homogenizowanych.\nOSM Piątnica wystartowała z nową akcją skierowaną do najmłodszych i ich rodziców.\nOSM Piątnica rozpoczyna kampanię telewizyjną promującą jogurt naturalny.\nOSM Piątnica rozpoczęła pierwszą kampanię reklamową dedykowaną nowości w ofercie marki – serkom homogenizowanym.\nOSM Piątnica przedstawia nowe warianty mlek smakowych: belgijska czekolada z maliną oraz migdał z nutą…