Cyberpunk 2077 - Recenzja: Pogromca Wiedźmina 3? • Eurogamer.pl\nCyberpunk 2077 - Recenzja: Pogromca Wiedźmina 3?\nPod wieloma względami niezaprzeczalnie najlepsza gra od CD Projekt Red, lecz momentami niedopracowana technicznie - recenzja Cyberpunk 2077.\nKażdy fan współczesnych gier RPG musi zagrać w Cyberpunk 2077. Twórcy przygotowali dla nas kolorowego, bardziej punkowego kuzyna serii Deus Ex - tyle że z większym budżetem i otwartym światem. Choć brakuje tu może emocjonalnych momentów, poruszających równie mocno, co niektóre sceny znane z gier o Geralcie, to i tak mamy do czynienia z fenomenalną strukturą rozgrywki. Niestety, całość jest nieco zaburzona przez problemy techniczne.\nEmocjonalność różnych fragmentów historii może być oczywiście w dużej mierze subiektywna. Mimo że w moim przypadku zabrakło wzruszeń, to i tak mogę bez cienia wątpliwości stwierdzić, że scenarzyści stanęli na wysokości zadania. Główny wątek być może mógłby rozkręcać się nieco szybciej, ale naprawdę angażuje - szczególnie gdy wprowadza parę świetnych postaci pobocznych, które autentycznie można polubić. Szkoda tylko, że sam finał jest odrobinę rozczarowujący.\nV ma duży problem. Konstrukt osobowości nieżyjącego od kilku dekad rockmana-terrorysty zadomowił się w głowie bohatera i musimy znaleźć rozwiązanie dosyć niewygodnej, a także - jak się okazuje - niebezpiecznej sytuacji. Szukamy więc pomocy w różnych miejscach, w naturalny sposób poznając kolejne obszary miasta i ważnych ludzi z wielu kręgów społecznych.\nNight City robi wrażenie nawet po wielu godzinach (Cyberpunk 2077 - Recenzja)\nWspomniany rockman to oczywiście Johnny Silverhand, w którego wciela się Keanu Reeves. Aktor dobrze wypada w tej roli - zachowując jednak swój charakterystyczny, dosyć monotonny ton. Ciekawie jest słuchać go tak często. Nie odzywa się bez przerwy, ale mówi zdecydowanie więcej niż taki John Wick. Manieryzmy i styl Reevesa bardzo pasują jednak do osobowości cynicznego lidera zespołu Samurai, choć czasem brakuje mu odpowiedniej mocy i energii, choćby do scen z bardziej agresywnymi dialogami.\nZresztą, cała obsada postaci pobocznych jest świetna. Nie potrafiłbym wskazać jednego aktora czy aktorki, którzy wypadli źle. Zdecydowanie docenić należy polską wersję, brzmiącą ogólnie nieco bardziej naturalnie niż jesteśmy do tego przyzwyczajeni. Mimo to, szybko przełączyłem dubbing na angielski. Cyberpunk 2077 jest stuprocentowo amerykański.\nMiasto robi ogromne wrażenie i efekt „wow” pojawia się za każdym razem, gdy trafiamy do jakiejś nowej dzielnicy. Imponujące wieżowce, neony, megabloki, kluby czy rynki - zwiedzanie tego wszystkiego po raz pierwszy przypomina faktyczną wizytę w wielkiej metropolii. Czasem mamy ochotę przejechać się autem czy motocyklem tylko po to, by na spokojnie podziwiać widoki.\nStylówa to nie wszystko, trzeba też patrzeć na statystyki (Cyberpunk 2077 - Recenzja)\nNight City przemierzamy dzięki sieci szybkiej podróży albo wspomnianymi pojazdami. Model jazdy jest naprawdę dobry, jak na RPG z otwartym światem - choć może maszyny mogłyby nieco rzadziej wpadać w poślizgi. Zachwyca jednak dbałość o detale. Przykładowo - w przypadku motocykli widzimy, jak postać zmienia stopą biegi, a animacje są dopasowane do faktycznych dźwięków silnika.\nJazda byłaby przyjemniejsza, gdyby zaoferowano minimapę obejmującą większy teren. Obszar widoczny w kwadratowym polu w rogu ekranu jest tak mały, że często nie nadążamy z hamowaniem, gdy nagle zobaczymy ulicę, w którą musimy skręcić według nawigacji prowadzącej do celu. Bywa to nieco uciążliwe.\nNiezaprzeczalną zaletą akcji osadzonej w mieście jest kompaktowość całego doświadczenia. Oczywiście, nie można zaprzeczyć, że Night City jest wielkie - ale dzięki pojazdom nigdy nie mamy wrażenia, że musimy jechać gdzieś przez pół świata, jak to bywa w innych produkcjach open-world. Poza tym, otrzymujemy też spore zagęszczenie różnych aktywności - misji, przestępstw do powstrzymania czy pytajników do sprawdzenia. Wszędzie mamy coś do roboty, ale jednocześnie nie czujemy się przytłoczeni, bo wszystko to pasuje po prostu do klimatu megametropolii.\nNajlepszy w Cyberpunku jest gameplay i struktura misji. Jak pamiętamy, pod tym względem Wiedźmin 3 był niesamowicie jednowymiarowy. W nowej grze CD Projektu naprawdę gramy tak, jak chcemy. Mój V jest hakerem i specem od otwierania zamków, co pozwoliło mi niezliczoną ilość razy dostać się do celu misji alternatywnymi ścieżkami. Pomaga też oczywiście skradanie. Można wpaść ze strzelbą między wrogów i urządzić jatkę, albo oszczędzić strażników, przejść cicho, powyłączać kamery, wykonać zadanie i wymknąć się zupełnie niezauważonym.\nCo ważne, wyspecjalizowanie bohatera w jednym kierunku wcale nie znaczy, że jesteśmy bezradni w innych dziedzinach. Nadal, gdy popełniam błędy, mogę poradzić sobie w otwartej walce - tym bardziej że im dłużej używamy jakiegoś typu broni, tym lepiej się nią posługujemy. Moim ulubionym zestawem został pistolet z tłumikiem, potężna snajperka (też wyciszona) i katana. Dodatkowo zawsze pomagam sobie ofensywnymi hackami - nawet w trakcie walki możemy wywołać zwarcie, oślepić czy przegrzać systemy przeciwnika.\nWalka jest przyjemna, głównie za sprawą jakości oprawy i stylu. Dobrze się po prostu patrzy na strzelaniny i potyczki, które nigdy nie trwają za długo. Nawet po wielu godzinach chętnie zatrzymujemy się, by zlikwidować grupę bandytów. Odrzut broni satysfakcjonuje, podobnie jak machanie mieczem. Oponenci mogliby być jednak nieco mądrzejsi, bo czasem jakby nie wiedzieli, co tak naprawdę chcą zrobić.\nCzasem mamy okazję, by poznać Johnny'ego trochę bliżej w pobocznych zadaniach (Cyberpunk 2077 - Recenzja)\nMisje są naprawdę różnorodne. Czasem musimy coś ukraść, czasem kogoś zabić, czasem po prostu rozmawiać i prowadzić śledztwo, albo pomagać w zorganizowaniu ambitnego planu infiltracji. Nie zabrakło prostych i krótkich zadań pobocznych - ale są też opcjonalne, rozbudowane wątki. To w nich wchodzimy w interakcje ze świetnymi postaciami i często bierzemy udział w niepowtarzalnych wydarzeniach. Projektanci tych większych questów i związanych z nimi lokacji zasługują na najwyższe słowa uznania.\nCyberpunkowy klimat bez dwóch zdań odczuwalny jest na każdym kroku. Wszędzie widać skutki monopolu korporacji właściwie na wszystko. Wiadomości, reklamy, mieszkańcy miasta, architektura - właściwie każdy element buduje atmosferę, która wyróżnia Cyberpunk 2077 nie tylko na tle innych gier RPG, ale też produkcji również oferujących podobne settingi.\nTrzeba też podkreślić, że seks jest integralną częścią świata i jest go w grze bardzo dużo. Szkoda jednak, że twórcy dość stereotypowo przedstawili cyberpunkową hiperseksualizację. To kobiece wizerunki reklamowe są wulgarne i przywodzą na myśl sceny z porno, a sporadycznie występujący na podobnego typu plakatach mężczyźni prezentują się zawsze bardziej subtelnie i ze smakiem. Kobiecość jest o wiele częściej uprzedmiotowiona. Jasne, mamy do czynienia ze specyficznym settingiem i wykorzystaniem materiału źródłowego, lecz jestem przekonany, że brak takich elementów, a przynajmniej atakowanie nimi gracza w mniejszym stopniu, nie odebrałoby nawet odrobiny świetnie wykreowanego innymi metodami klimatu.\nNie mogło zabraknąć trybu fotograficznego (Cyberpunk 2077 - Recenzja)\nSystem rozwoju jest rozbudowany, szczególnie jeśli porównamy go to mechanik z Dzikiego Gonu. Rozwijamy atrybuty oraz związane z nimi perki - tylko że czasem całość wydaje się nieco chaotyczna. W opisach talentów na początku gry widzimy bowiem często terminy, z którymi jeszcze nie zdążyliśmy się zapoznać. Hacki związane są z inteligencją - a mogłoby się wydawać, że to raczej zdolności techniczne. W miarę szybko jednak można się do wszystkiego przyzwyczaić.\nCyberpunk 2077 to gra FPP, ale co jakiś czas musimy zmieniać ubrania - to bowiem części ekwipunku oferujące ochronę i bonusy do obrażeń czy różne odporności. Warto zadbać o wygląd, bo stylówę możemy podziwiać w pełnej krasie, gdy jedziemy na motocyklu.\nV ulepszamy jednak jeszcze wszczepami, których możemy zainstalować ponad dwadzieścia. Jest to droga zabawa, ale warto wydać trochę eurodolarów, by wzmocnić swoje umiejętności czy zyskać zupełnie nowe narzędzia - na przykład ostrą nanostrunę do walki w zwarciu. Z drugiej strony, gra oferuje tyle świetnych rodzajów broni białej, że bojowe wszczepy to raczej ciekawy dodatek.\nArsenał jest różnorodny i bez wątpienia zadowalający. Poza standardowym podziałem na strzelby, pistolety i tak dalej, otrzymujemy też trzy kategorie - Tech, Power i Smart. Pierwszy rodzaj broni pozwala naładować strzał, drugi oferuje odbijające się od podłóg i ścian pociski, a trzeci inteligentne naboje, które same znajdą drogę do celu. Nowe zabawki zdobywamy stosunkowo często, więc zawsze jest szansa, by nieco odświeżyć swoje wyposażenie.\nSkradankowe podejście do misji budzi mocne skojarzenia z serią Deus Ex (Cyberpunk 2077 - Recenzja)\nOczywiście nie ma róży bez kolców i nie ma open-worldów bez bugów. Optymalizacja jest już na szczęście zadowalająca, choć gra miewa problemy z wczytywaniem tekstur i modeli. Na tyle, że co jakiś czas (może raz na dwie godziny) zdarza się sytuacja, w której musimy odczekać 30 sekund, aż pojawi się postać, z którą chcemy porozmawiać. Podobny błąd przeszkadzał też podczas ostatniej misji, gdy przeciwnicy nie zdążyli się do końca załadować i mogliśmy strzelać do ich nieoteksturowanych kukieł przez dobrą minutę.\nBywają też sytuacje, w których gra po prostu zatrzymuje się na pół minuty przy intensywnej akcji. Kilka razy miałem też do czynienia z bugiem, który sprawiał, że postać automatycznie, regularnie kucała i patrzyła w ziemię. Irytujący okazał się także błąd w ostatniej walce z bossem. Przeciwnik uciekał od nas i uderzał powietrze, jakby myślał, że stoi tam nasz bohater. Pod koniec starcia natomiast częściowo... wtopił się w ścianę.\nPoza tym, błędy pojawiły się też w kilku cut-scenkach, niestety w tych całkiem ważnych. Musiałem więc patrzeć, jak rozmówczyni porusza się niczym lewitujący manekin, zamiast patrzeć na naturalne i realistyczne zachowanie, co trochę wybijało z klimatu. Poza tym jednak scenki tego typu robią duże wrażenie. Animacje twarzy ważniejszych postaci są świetne, podobnie jak reżyseria konwersacji.\nWarto też zaznaczyć, że sporo wyborów - jak to często bywa w grach - sprawia wrażenie iluzorycznych, niewpływających na przebieg wydarzeń w dużym stopniu. Zmienne konsekwencje pojawiają się głównie w niektórych wątkach pobocznych. To z jednej strony minus przy powtórnym przechodzeniu gry, ale z drugiej w ogóle nie wpływa na frajdę z rozgrywki. Nawet jeśli mamy w tym przypadku mniej realnych wyborów fabularnych, to otrzymujemy w zamian więcej wyborów związanych z podejściem do rozwiązywania zadań, co - moim zdaniem - jest kwestią ważniejszą.\nJeśli natkniemy się na strzelaninę między policją i gangsterami, możemy pomóc stróżom prawa i zebrać loot z pokonanych... albo pomóc gangowi i szybko zwiewać (Cyberpunk 2077 - Recenzja)\nCyberpunk 2077 na pewno mógłby wyjść nieco później, by twórcy mogli na spokojnie dopracować techniczne błędy. Żaden bug nie sprawił jednak, że poziom mojego zachwytu opadł - może poza finałową potyczkę z bossem, która sporo straciła przez niedopracowanie techniczne. Fabuła, poboczne historie, fantastyczni bohaterowie i genialna swoboda gameplayowa czynią jednak z tej gry tytuł, który podoba mi się bardziej niż Wiedźmin 3.\nDawno nie grałem tak intensywnie w żadną produkcję, a mimo to kontakt z Cyberpunkiem w ogóle nie jest męczący i długie sesje nie stanowią żadnego problemu. W kategorii gier wysokobudżetowych od lat nie otrzymaliśmy czegoś tak świetnego - to tytuł, który nawet mimo bugów naprawdę robi gigantyczne wrażenie i który z pewnością stanie się jedną z najważniejszych gier wideo najbliższych lat.\nświetnie wykreowane Night City\nwielka swoboda w rozgrywce\nciekawe wątki poboczne i intrygująca historia\npostacie, do których można się przywiązać\ntrochę zbyt mało realnych wyborów\nPlatforma: PC, PS4, PS5, Xbox One, Xbox Series - Premiera: 10 grudnia 2020 - Wersja językowa: polska - Rodzaj: RPG, FPS - Dystrybucja: pudełkowa, cyfrowa - Cena: od 199 zł - Producent / Wydawca: CD Projekt Red\nTestowano na PC. Konfiguracja: RTX 2070 Super, Ryzen 5 3600, 16 GB RAM. Grę do recenzji dostarczył CD Projekt Red.


Ewa K | 2012-10-20\nSą zawody, których uprawianie przynosi duże profity finansowe, ale są też i takie, które uprawiamy często z narażeniem życia. Do tych niebezpiecznych i pełnych wrażeń fachów zaliczyć należy niewątpliwie zawód reportera wojennego, którym parało się m.in. czterech mężczyzn: Greg Marinovich, João Silva, Ken Oosterbroek oraz Kevin Carter. Co połączyło tych panów? Z pewnością było to miejsce pracy. Wszyscy oni wysłani zostali bowiem, by uwiecznić na kliszy fotograficznej przemiany i rewolty polityczne zachodzące w Afryce Południowej lat 90. XX wieku. O ryzykownej pracy reporterów wojennych i licznych perypetiach związanych z tym zawodem przeczytać możecie w książce pt.: "Bractwo Bang Bang. Migawki z ukrytej wojny".\nNarratorami "Bractwa Bang Bang..." są jego jedyni żyjący członkowie – Greg Marinovich i João Silva. Ci znakomici fotografowie i dokumentaliści zdecydowali się opowiedzieć czytelnikowi o pracy swojej i dwóch innych mężczyzn, z którymi połączyły ich nie tylko sprawy zawodowe. To opowieść ukazująca cienie i blaski upadku apartheidu i budowania się „nowej Afryki”. Obok tych istotnych z perspektywy historycznej wydarzeń toczy się życie członków Bractwa Bang Bang, którzy z daleka od swoich rodzin zarabiają na utrzymanie swoich bliskich żerując na śmierci innych ludzi. Czy zawsze robią zdjęcia bez mrugnięcia okiem? Czy czują empatię wobec bohaterów swoich fotografii? Czy dokumentowanie to tylko ich źródło utrzymania? Te i wiele innych pytań nasunie się Wam z pewnością na usta podczas lektury tej książki. Myślę, że na większość z nich będziecie potrafili sobie odpowiedzieć.\n"Bractwo Bang Bang…" nie jest książką na jeden wieczór. Po jej przeczytaniu pozostaje w naszej głowie wiele refleksji, których nie sposób się pozbyć. Długo jeszcze będę pamiętać o czterech mężczyznach, których połączyła pasja i śmiertelnie niebezpieczna praca. Choć dziś z bractwa pozostał jedynie duet, to o fenomenalnych fotografiach z Afryki Południowej, które wstrząsnęły światem pamiętać będą z pewnością również przyszłe pokolenia. Zachęcam, polecam i mam nadzieję, że i Was wzruszy ta na wskroś prawdziwa opowieść.


Szokujące powodu wywalenia z pracy - tun.pl\nBy Milena / Published on sobota, 30 maj 2015 15:00 PM / No Comments / 817 views\nZależy Ci na tym, aby zatrzymać Twoje stanowisko pracy? No cóż, korzystaj z doświadczenia innych i zobacz jakie są najbardziej szokujący powody utraty pracy.\nPracę można stracić z wielu powodów, ale bohaterowie tego filmiku, przygotowanego przez Topową Dychę, nie mieli wiele szczęścia! W końcu trzeba być wielkim pechowcem, żeby stracić pracę na uratowanie człowieka, czy za dodanie jednego plasterka sera więcej!\nNiektóre z powodów zwolnień są naprawdę szokujące, które zadziwiły Was najbardziej?\nTagged as: ciekawostki praca


Wiktoria i Konrad opowiadają o swojej poselskiej przygodzie – Carolinum\nWiktoria i Konrad opowiadają o swojej poselskiej przygodzie\nDwoje uczniów I LO Carolinum dzieli się zdobytymi doświadczeniami w ramach projektu Sejm Dzieci i Młodzieży 2022.\nNa pewno udział w SDiM to niezapomniana przygoda, nowe wyzwanie i doświadczenie. Po wejściu na salę plenarną czuje się atmosferę płynącą z tego niesamowitego miejsca, pełną powagi i szacunku. Mieliśmy świadomość, że przecież jesteśmy w miejscu, w którym na co dzień proceduje się ustawy, tworzy się prawo i przepisy naszego kraju.\nDo samego końca nie wiedziałam, którym Marszałkiem będę. Czy przypadnie mi część oficjalnego otwarcia, czy przedstawianie poprawek do uchwały, a może poprowadzenie głosowań i zakończenia. Na 30 minut przed sesją otrzymałam informację, że Kancelaria Sejmu zdecydowała, że to właśnie ja wraz z Marszałek Elżbietą Witek oficjalnie otworzę tegoroczną sesję SDiM. Gdy było mi dane na początku sesji trzy razy stuknąć laską marszałkowską, byłam dumna i wzruszona. Ta chwila z pewnością pozostanie na długo w mojej pamięci. Przyznam, bardzo się stresowałam, ale ogromną pomocą były słowa wsparcia Marszałek Elżbiety Witek oraz Wicemarszałka Piotra Zgorzelskiego, którzy siedzieli koło mnie podczas obrad.\nObecność w SDiM to bardzo ciekawe przeżycie. Chociaż przez chwilę mogłem poczuć się jak prawdziwy poseł na sali sejmowej. Podczas obrad pełniłem funkcję Przewodniczącego Komisji i na początku obrad miałem swoją wypowiedź, która polegała na przedstawieniu uchwały SDiM. Pomimo stresu wszystko poszło pomyślnie. Cieszę się, że mogłem wziąć w takim wydarzeniu.\nTurniej „Zegar zagłady ekologicznej”\nUczniowie 1 LO Carolinum laureatami konkursu informatycznego


Expression Web 4.0.20525.0 - Download - Instalki.pl\nInstalki.pl » Programy » Windows » Programowanie » tworzenie stron www » Expression Web 4.0.20525.0\n7889 (32 w tym miesiącu)\nOpis Expression Web 4.0.20525.0\nExpression Web to program firmy Microsoft przeznaczony do tworzenia stron internetowych. Wchodzi w skład pakietu Expression Studio i zawiera wszystkie narzędzia niezbędne do tworzenia wysokiej jakości witryn internetowych z uwzględnieniem standardów. Z założenia aplikacja jest konkurencją dla Adobe Dreamwaver.\nTworzenie witryn z domyślnym zastosowaniem standardów\nW programie Microsoft Expression Web witryny są tworzone z wykorzystaniem aktualnie obowiązujących standardów, w tym XHTML, CSS, XML i XSLT. Z punktu widzenia projektantów oznacza to lepszy rendering w przeglądarkach, skuteczniejsze indeksowanie w wyszukiwarkach, większą produktywność oraz inne korzyści.\nNowy sposób na kreatywność\nW tworzonych obecnie witrynach warstwa graficzna została oddzielona od zawartości, co jest możliwe dzięki wykorzystaniu arkuszy styli kaskadowych. Narzędzia projektowe w programie Expression Web upraszczają tę skomplikowaną technologię i dają użytkownikowi pełną kontrolę. Przeciągany i upuszczany margines graficzny, kontrola dopełniania oraz hierarchia wizualna aplikacji do obróbki stylistycznej pozwalają w prosty sposób opracowywać projekty graficzne.\nInni widzą to samo, co Ty\nDokładny rendering stron w środowisku projektowania daje pełną swobodę wyobraźni. W zależności od rodzaju dokumentu, program Expression Web przełącza się z trybu renderowania standardowego do trybu kompatybilności. Możesz mieć pewność, że projekt graficzny zostanie idealnie przetworzony z wersji widocznej w narzędziu projektowym na wersję odpowiednią dla przeglądarki\nWybierz własny sposób prezentacji kodu\nOpracowanie graficzne kodu XML nie było jeszcze nigdy tak proste. Przeciągnij i upuść część kodu XML i obserwuj bezpośredni rendering za pomocą arkusza styli XSL, który można przeformatować odpowiednio do stylu każdej witryny. Możesz teraz w prosty sposób dołączać, filtrować i sortować dane pochodzące z dowolnych źródeł kodu XML.\nMożesz zrobić więcej dla swoich witryn\nExpression Web to połączenie zaawansowanych funkcji projektowania i programowania z kompatybilnością programu Microsoft Visual Studio i obsługą platformy ASP.NET 2.0.\nWymaga zainstalowanego środowiska .NET Framework 4\n16. PPSSPP - PSP emulator 1.11.1\n18. JAUMO – Chat, Flirt & Randki 8.3.2\nv. 8.0.0.20564 / Aktualizacja 01.03.2021\nv. 1.7.0.0 / Aktualizacja 28.02.2021\nv. 4.2.61 / Aktualizacja 22.02.2021\nv. 5.3.0 / Aktualizacja 20.02.2021\nv. 16.2 / Aktualizacja 19.02.2021


"Elektryk" zyska nowe boiska | Radio Kielce\nData publikacji: 16.04.2018 17:34\nKompleks sportowy powstanie przy Zespole Szkół Elektrycznych w Kielcach. Jak mówi Władysław Zaucha, dyrektor placówki to inwestycja, którą mieszkańcy miasta wybrali w ubiegłym roku w budżecie obywatelskim.\n- Powstaną trzy boiska do piłki ręcznej, koszykówki i siatkówki. Dodatkowo wybudowana zostanie zewnętrzna siłownia. Mamy zapewnienia z Wydziału Inwestycji Urzędu Miasta, że jeśli nie zajdą nieprzewidziane okoliczności, prace rozpoczną się z końcem maja – informuje dyrektor „Elektryka”.\nW najbliższych dniach Urząd Miasta powinien ogłosić przetarg na budowę boisk. Szkoła dostała na ten cel ponad 1.9 miliona złotych. Pierwotnie projekt zakładał również budowę bieżni oraz dodatkowych małych boisk położonych na skraju działki od strony Zespołu Państwowych Szkół Plastycznych, ale szkoła zrezygnowała z ich budowy, bo jak tłumaczy Władysław Zaucha, koszty inwestycji w ostatnich miesiącach znacząco wzrosły i najprawdopodobniej nie wystarczyłoby pieniędzy.\nBoisko przy Zespole Szkół ElektrycznychKielce. 16.04.2018 / Fot. Marzena Mąkosa / Radio Kielce\nJak dodaje dyrektor, kompleks sportowy, który powstanie i tak znacznie poprawi jakość zajęć wychowania fizycznego, bowiem obecne boiska szkolne nie spełniają współczesnych standardów. - Są to małe boiska o nawierzchni asfaltowej, czyli takie jakie budowano kilkadziesiąt lat temu. To uciążliwe i niebezpieczne dla młodzieży. Nowe boiska są niezbędne, tym bardziej, że nasza sala gimnastyczna jest mała – tłumaczy Władysław Zaucha.\nBoiska przy Zespole Szkół Elektrycznych będą gotowe w przyszłym roku szkolnym, ale korzystać z nich będą mogli również wszyscy chętni mieszkańcy Kielc.\n„Elektryk”, „Gitarzysta” i „Kot w butach” znów zaświecą?\nEkologiczny konkurs w „Elektryku”\nElektryk obchodzi swoje święto


Janukowycz: ukraiński wymiar sprawiedliwości jest niezawisły - GazetaPrawna.pl\n18 października 2011, 07:48\nPrezydent Ukrainy Wiktor Janukowycz odrzucił w poniedziałek naciski ze strony państw Zachodu w obronie byłej premier Julii Tymoszenko, która została skazana w zeszłym tygodniu na 7 lat więzienia. Powiedział o tym zagranicznym dziennikarzom.\nW wywiadzie dla zachodnich mediów Janukowycz, odnosząc się do apeli o zwolnienie Tymoszenko, powiedział: "Powtarzam raz jeszcze, że Ukraina jest niepodległym państwem i nie można jej stawiać warunków".\nW wypowiedzi dla tych mediów (Bloomberg, "Corriere della Sera", "Frankfurter Allgemeine Zeitung", "The Times", "The New York Times", "The Wall Stereet Journal") Janukowycz oświadczył, że umowa stowarzyszeniowa (z UE) jest dla jego kraju ważnym dokumentem, lecz "jeśli z jakichś przyczyn Europa czy Ukraina nie są gotowe (do jej zawarcia) - to umowa może być podpisana później" - cytuje słowa Janukowycza agencja Bloomberg.\nZapytany o wezwania ze strony Zachodu i Rosji do zwolnienia Tymoszenko, Janukowycz oświadczył, że nie może ingerować w decyzje wymiaru sprawiedliwości, gdyż jest on niezawisły.\nJanukowycz powiedział, że nadal zamierza udać się w czwartek do Brukseli, mimo że przywódcy unijni ostrzegli, że mogą go nie przyjąć\n"Jeśli dojdzie do spotkań, to dobrze, w przeciwnym razie podążę moją drogą" - podkreślił prezydent Janukowycz w wywiadzie, który "Corriere della Sera" zatytułował: "Ukraina chce wejść do UE, ale Tymoszenko pozostanie w więzieniu".\nJanukowycz powiedział, że sprawa Tymoszenko jest "bardzo poważna". "Są nowe zarzuty, które odnoszą się do dwóch procesów - jednego w Ameryce przeciwko byłemu premierowi Pawło Łazarence i drugiego, w Rosji przeciwko generałowi, który zajmował się gazem. Łazarenko został skazany na 10 lat, a generał na 6. Tu chodzi o przestępstwa, które dotyczą bezpośrednio Tymoszenko" - powiedział prezydent Ukrainy.\nKomentując sprawę kontraktu gazowego z Rosją, podpisanego przez Julię Tymoszenko, zauważył: "Przynajmniej mogła powiedzieć prawdę na temat tego kontraktu". I dodał: "Ponieważ złamała prawo, mogła powiedzieć, że to był błąd, że nie chciała wyrządzić szkody krajowi. Ale tak nie zrobiła. Zawsze oskarżała innych. Najpierw (b.prezydenta Wiktora) Juszczenkę, potem mnie".\nZapytany wprost, czy jest nadzieja na to, że była premier odzyska wkrótce wolność, wspomniał ukraińską piosenkę, która mówi, że spieszyć się nie należy.\nMiedwiediew: Skazanie Tymoszenko to wewnętrzna sprawa Ukrainy\nUkraińskie MSZ: Kontynuujemy rozmowy o stowarzyszeniu z UE


Tadla Beata Co Z Tym Kretem - Pomponik\nPlotki Pomponik » tadla beata co z tym kretem\nArtykuły na temat: tadla beata co z tym kretem\nKretem. Jak udało się dowiedzieć "Na żywo", to właśnie podczas tego wyjazdu para zamierza zalegalizować swój trwający już cztery lata związek. - Jesteśmy z Jarkiem bardzo spontaniczni. W tym roku nie(...) - powiedziała "Na żywo" Beata. Związku małżeńskiego zupełnie bez przygotowania wziąć się jednak nie da.- Beata i Jarek zebrali dokumenty potrzebne do zawarcia małżeństwa w którymś z polskich konsulatów...\nJeszcze nie tak dawno nie mogła narzekać na brak dobrej passy i to zarówno zawodowej, jak i prywatnej. Ale to już przeszłość. Okazuje się, że Beata Tadla (44 l.) straciła pracę. Jej program "Bez(...) organizującą szkolenia z autoprezentacji. Dziennikarka ma w tym duże doświadczenie. Prowadziła już podobne. Beata poważnie rozważa propozycję, ale waha się ze względu na syna, który w przyszłym roku będzie...\nZdjęcia na temat: tadla beata co z tym kretem\nWideo na temat: tadla beata co z tym kretem


"Syndrom złamanej odwagi". Kambodża po Pol Pocie - Monika Mańka\nZ polskiej literatury współczesnej najbardziej cenię reportaż. Do tej pory polecałam Wam kilka pozycji:\nzbiór „20 lat nowej Polski w reportażach”\n“Polska odwraca oczy” Justyny Kopińskiej,\n“Żar. Oddech Afryki” Dariusza Rosiaka\n“Projekt: Prawda” Mariusza Szczygła.\nTym razem chciałabym Was zachęcić do sięgnięcia po reportaż Wojciecha Tochmana “Pianie kogutów, płacz psów”. Dziennikarz po raz trzeci pochyla się nad zgliszczami, jakie pozostawia po sobie ludobójstwo. Po relacji z Bośni („Jakbyś kamień jadła”) i Rwandy („Dzisiaj narysujemy śmierć”), przenosi się do Kambodży, gdzie spędza z przerwami dziewięć lat.\nCo piąty Kambodżanin nie umie pisać ani czytać. Co trzeci ma dostęp do kranu z wodą, co drugi wypróżnia się poza mieszkaniem. Średnia wieku – 25 lat (w Polsce ok. 40). Ludzie powyżej 65. roku życia to niewiele ponad 4 procent wszystkich.\nChoroby, korupcja, bieda, pedofilia. Kambodża Tochmana nie ma jasnych kolorów. To kraj, który wciąż żyje w cieniu morderczego reżimu Pol Pota. Czerwoni Khmerzy zabijali całe rodziny. Bez sprawiedliwości, bez sądu, bez przyczyny. Wymordowano co najmniej jedną czwartą ludności Kambodży. Budowa „idealnego”, wyzbytego inteligencji, państwa kosztowała życie nawet 3 mln ludzi. Ich dyktatura zostawiła psychiczny i fizyczny ból nie tylko w ocalałych, ale też w ich dzieciach, wnukach, prawnukach. Każdy z nich dotknięty jest śmiercią. „Bo wojna, wiecie, nie kończy się razem z wojną”.\nMiliony ofiar, zniszczona gospodarka, głód, choroby psychiczne, to jedno. Obok tego coś znacznie głębiej trawiącego naród: Baksbat – „syndrom złamanej odwagi”. To kulturowy syndrom złożonej traumy, występujące tylko w Kambodży bardzo groźne zaburzenie, przenoszone z pokolenia na pokolenie. Ludzie kryją w sobie silny lęk przed innymi. Relacje międzyludzkie uległy załamaniu (dotyk jest praktyczni nieobecny), nie ma odwagi, by przeciwstawić się złu, by coś zmienić. Zmiana niesie ryzyko, znowu mogą zabijać. „Rosną kolejne pokolenia ślepych na ludzką krzywdę, głuchych na cierpienie innych. Masy ludzi nieczułych”.\nZakrwawione twarze spoglądają na nas codziennie z okładek gazet, stron internetowych. Tysiące ofiar wymienianych bez zająknięcia, pauzy, refleksji. Tochman walczy ze znieczulicą, chociaż potrzeba czasu, by zrozumieć jego technikę: za pomocą lapidarnych, urywanych zdań zarysowuje niemożliwą do pojęcia rzeczywistość. Lektura „Piania kogutów, płaczu psów” dewastuje. Czujemy się przytłoczeni, zmęczeni, fizycznie wręcz zbolali. I to Tochman chce osiągnąć. „By go [czytelnika] zabolało, by poczuł strach, mróz albo smród. Żeby się ubrudził, porzygał albo popłakał z bezradności. Chciałbym, by czytelnik chociaż na chwilę wszedł w skórę bohatera. Żeby zadrżał i pomyślał: i mnie się to może przydarzyć”.\nUdaje mu się to.\nTagi: Kambodża, Literatura, Literatura faktu, Literatura polska, Polish literature, Polski reportaż, Recenzje, Recenzje książek, Reportaż, Wojciech Tochman


Categories DomPosted on 1 marca 2019 7 kwietnia 2019\nPodobno człowiek najlepiej uczy się na własnych błędach, ale kiedy budujesz dom, nie możesz sobie na to pozwolić! Wtedy lepiej uczyć się od kogoś. Dlatego pomyślałam, że stworzę taką małą ściągę i w jednym miejscu zbiorę wszystkie praktyczne rozwiązania w naszym domu. Co się u nas sprawdziło?\nPRAKTYCZNE ROZWIĄZANIA W DOMU, KTÓRE WARTO WZIĄĆ POD UWAGĘ:\n1. Przejście z garażu do domu.\nOd początku nie było mowy o oddzielnym garażu. I chociaż zaprojektowanie takiego przejścia w naszym starym domu sprzed wojny było sporym wyzwaniem, za każdym razem, kiedy jedziemy gdzieś samochodem, przybijamy sobie z Piotrem piątki.\nA już zwłaszcza, kiedy nosimy walizki, zakupy albo dzieci. I na zewnątrz pada deszcz czy jest zimno. Czyli umówmy się: przez 3/4 roku w Polsce!\n2. Ogrzewanie gazowe.\nMy szukaliśmy działki z przyłączem gazu głównie ze względu na ekologię.\nChoć o takim ogrzewaniu krążą baśnie i legendy, że jest bardzo drogie. Ale jeśli budynek jest nowy, dobrze ocieplony, a w oknach masz trzy szyby, to nie zejdziesz na zawał na widok rachunków. A jaka to wygoda! Fani ekogroszku zawsze mówią, że przecież schodzą do pieca tylko raz na dwa tygodnie, but still… Przy ogrzewaniu gazowym wystarczy zejść dwa razy w roku! Na wiosnę, żeby je wyłączyć i na jesień, żeby włączyć.\n3. Podłogówka po całości.\nTo nasze drugie mieszkanie z ogrzewaniem podłogowym i po tylu latach nie wyobrażam sobie wrócić do grzejników pod oknami! Człowiek szybko się przyzwyczaja do tego, że ciepło rozkłada się równomiernie w całym domu. Zawsze, kiedy wyjeżdżamy gdzieś w gości, jest mi trochę zimno z dala od grzejników, a znowu przy nich za gorąco.\nPoza tym dzieciaki mogą biegać boso, a pod łóżkiem czy wanną nie trzeba kłaść dywaników, żeby było miło i przyjemnie postawić gołą stopę na posadzce.\n4. Naturalna, szczotkowana podłoga, która ma słoje, pęknięcia i z tego powodu ludzie trochę się jej boją.\nTo jest tak, że jak człowiek kładzie sobie drewnianą podłogę w domu, to patrzy, żeby była gładka jak pupa niemowlaka. A ja jestem zdania, że drewno to drewno, piękne, bo naturalne i jeśli chcesz gładką podłogę, to po prostu kup panele, po co przepłacać?\nJeśli chodzi o praktyczne rozwiązania w domu, taka naturalna, postarzana podłoga jest super, bo nawet w trakcie budowy wyglądała na czystą. Serio, jak zapomnę odkurzyć, to totalnie tego nie widać. Poza tym tyle rzeczy nam, a raczej dzieciom na nią spadło! Maluchy jeżdżą po podłodze na hulajnogach, rowerkach i te rysy czy wgniecenia wyglądają, jakby były tam od początku. Naturalna podłoga starzeje się szlachetnie.\n5. Prysznic walk in.\nGłównie ze względu na szybę zamiast kabiny. Bo kabina ma te wszystkie uszczelki, gumki, śrubki, które ciężko doczyścić, a tutaj wystarczy tylko zrobić psik – psik, przejechać ściereczką i gotowe.\n6. Zwykła deszczownica.\nMiałam ja kiedyś natrysk prysznicowy z biczami wodnymi za grube hajsy i… Używałam ich tylko w czasie ciąży :). O ile nie masz zamiaru chodzić w ciąży pół życia, jest to zbyteczny wydatek, bo serio, na początku człowiek cieszy się tym wynalazkiem, a potem… Nie ma na to czasu!\nTo samo zresztą dotyczy wanny z hydromasażem, której nie da się doczyścić w tych wszystkich kanalikach. To dobre rozwiązanie do spa, a nie do domu.\n7. Dwie umywalki w jednej łazience.\nŻeby o poranku albo przed snem w łazience nie tworzyły się kolejki do umywalki jak za czasów PRL, kiedy rzucono na święta szynkę.\n8. Jak najmniej kafli.\nW naszych łazienkach kafelki mamy tylko w miejscach bezpośrednio narażonych na zalanie, to jest przy umywalkach i pod prysznicem. Poza tym na ścianach jest farba. I tak jest przytulniej oraz TANIEJ.\nNaprawdę nie ma potrzeby kłaść płytek od podłogi po sufit na wszystkich ścianach tylko dlatego, że tak robili kiedyś nasi rodzice :).\n9. Półotwarta kuchnia.\nW dwóch poprzednich mieszkaniach mieliśmy aneks kuchenny w salonie i choć było to dla mnie lepsze rozwiązanie od kuchni zamkniętej (bo ja się nie dam zamknąć przy garach!), to jednak trochę mi przeszkadzało, że ciągle muszę sprzątać, żeby nie widzieć z kanapy tych wszystkich garów.\nTo było też tak, że jak ktoś gotował, to ktoś inny nie słyszał, co grają w tv przez skwierczący na patelni olej. Półotwarta kuchnia to mój top topów jeśli chodzi o praktyczne rozwiązania w domu.\nprojekt i wykonanie kuchni: Rust\n10. Dwie lodówki.\nNareszcie wszystko się mieści i zakupy możemy robić raz w tygodniu!\n11. Tani okap.\nOkap to najmniej potrzebny sprzęt w kuchni. Na palcach jednej ręki mogę policzyć, ile razy go używaliśmy! To jest ta rzecz, na której spokojnie możesz oszczędzić.\nTe wszystkie słoiki, puszki, kasze, worki z ziemniakami, zgrzewki – dzisiaj już nie chciałabym trzymać tego w kuchni. Ze wszystkich pomieszczeń gospodarczych wybieram właśnie to.\n13. Brak garderoby.\nWiększość ludzi, kiedy buduje dom, nie wyobraża sobie nie mieć garderoby. A ja się przekonałam, że garderoba to niepraktyczne rozwiązanie. Ubrania tylko się w niej kurzą! Najgorzej jest z tymi, które rzadko nosisz jak marynarki, garnitury, płaszcze, koszule i wyjściowe sukienki. Takich marynarek nie możesz po prostu przeprać, w efekcie bardzo szybko płowieją, zwłaszcza na ramionach, gdzie cały kurz się zbiera.\nNaprawdę, lepsza będzie duża, zamykana szafa. Choć może nie tak efektowna.\n14. Żaluzje fasadowe lub rolety.\nW moim rodzinnym domu były rolety. W każdym mieszkaniu, które potem kupowałam, dopłacałam developerowi za ich montaż. To mega wygoda, bo możesz sobie zrobić noc w środku dnia i udać się na drzemkę. Rolety wygłuszają również hałas z zewnątrz i odstraszają złodziei. Mają jednak podstawową wadę: są brzydkie.\nDlatego my zdecydowaliśmy się na żaluzje fasadowe, bo nawet opuszczone przez większość dnia nie szpecą budynku, tylko go ozdabiają. Śpi się przy nich lepiej, bo nie zaciemniają pomieszczenia całkowicie. Choć to rolety są tańsze, łatwiej się je czyści i nimi steruje. Wybór należy do ciebie, ale polecam jednak coś w tych oknach mieć, bo człowiek jest spokojniejszy, kiedy wyjeżdża z domu i wie, że je pozasłaniał.\n15. Wielkość domu, a raczej jego… Niewielkość.\nMamy jakieś 130 metrów kwadratowych powierzchni mieszkalnej. Większość Polaków ze szlacheckim rozmachem dworkowym powie: „Co tak mało?!”, a ja na to odpowiem: dla rodziny 2+2 idealnie!\nSprzątanie małego domku nie jest żadną udręką, tylko przyjemnością. Rachunki nie doprowadzają nas do ruiny. Sypialnie są spore. Salon z jadalnią jest taki w sam raz: ma 37 metrów, więc nie jest duży, ale dzięki temu łatwo go zagospodarować i nie hula po nim wiatr. A my na tych metrach zmieściliśmy jeszcze pralnię, 2 łazienki i gabinet!\nWszystko dzięki temu, że doskonale znaliśmy nasze potrzeby! Ten dom nie był naszą pierwszą nieruchomością. Wiedzieliśmy już, że każdy dodatkowy pokój staje się potem składzikiem rzeczy niepotrzebnych. Ludzie bardzo często popełniają ten błąd, że zamiast przeanalizować swoje potrzeby NA TERAZ, stawiają swój dom na wieki. Z myślą o dzieciach, wnukach, które dzisiaj raczej wyjeżdżają za granicę niż zostają ze swoimi staruszkami :).\nOczywiście nie jest tak, że wszystko wyszło nam tak wspaniale i mamy same praktyczne rozwiązania w domu. Ale to już w następnym wpisie opowiem, co ładnie wygląda tylko na zdjęciach, bo w życiu totalnie się nie sprawdza!\nA może zaproponujesz jakieś praktyczne rozwiązania w domu, które mi nie przyszły do głowy?\n(19 085 odwiedzin wpisu)\nJestem po budowie domu kto nie przeżył nie wie jakie to ciężkie zadanie i msm podobne przemyślenia oprócz punktu dotyczącego garderoby to całe życie było moje Marzenie i jest to dużo fajniejsze rozwiązanie niż te szafy. Za to spiżarnia – zupełnie zbędna dla nas ja mam więcej ciuchów niż zapasów jedzenia :)\nJa lubię mieć na podorędziu jakieś przetwory: buraczki, ogórki kiszone, ale też puszki z pomidorami, groszkiem, cieciorką, mlekiem kokosowym, dzięki czemu jak nie zrobimy zakupów, to zawsze COŚ można ugotować na obiad czy kolację.\nCo do garderoby: to również było moje marzenie i wydzieliłam ją w poprzednim mieszkaniu z sypialni. W naszym domu nie było takiej opcji i bardzo rozpaczałam, bo jak to, dom bez garderoby? Ale potem w czasie przeprowadzki zauważyłam, co się stało z moimi marynarkami i wyjściowymi sukienkami. Ale jest na to rada: mój mąż trzymał garnitury na wieszaku w pokrowcach i wyglądają jak nowe :)\njak sprawdza się ogrzewanie podłogowe i drewniana podłoga, czy nie odradzano wam tego rozwiązania, zwykle zaleca się kafle (terakotę) jako lepiej przewodzące ciepło?\nW poprzednim mieszkaniu też mieliśmy drewno na podłogówce, trzeba tylko wybrać takie trójwarstwowe, nie lite (co może być dla niektórych minusem, bo warstwowej podłogi nie można cyklinować).\nPłytki szybciej się nagrzewają, ale drewno dłużej trzyma ciepło :) ponieważ mamy kafelki w łazience i pralni, przyznam szczerze, że nie czuję dużej różnicy jeśli chodzi o nagrzanie podłogi, obydwa materiały dobrze przewodzą ciepło. Za to różnica jest odczuwalna, kiedy ogrzewanie jest wyłączone, bo drewno zawsze będzie ciepłe, a płytki latem – nie.\nWarstwowe drewno mozna cyklinowac 1-3 razy.\nNiby tak… Lepiej nie… Różne opinie słyszałam :)\nJak jest położone na klej i ma odpowiednią grubość górnej warstwy to tak/\nUwielbiam Wasze wnętrza. Ilono, napisz proszę coś więcej o ogrzewaniu podłogowym i drewnianej podłodze. Pierwszy raz spotkałam się z takim połączeniem, a nie wyobrażam sobie w domu mieć podłogi innej niż drewniana i ogrzewania innego niż podłogowe. Z jakiej firmy i dokładnie jakiego rodzaju masz podłogę w domu? Czy nawet takie trójwarstwowe drewno nie przynosi zbyt dużych strat cieplnych w porównaniu z kafelkami?\nNa podłogówkę można położyć drewno tzw. warstwowe. Ja mam podłogę Wicanders dąb bielony, ale np. w poprzednim mieszkaniu miałam inną trójwarstwową no name, więc wydaje mi się, że każda, która jest na rynku – się sprawdzi (bo to regulują normy dopuszczenia do sprzedaży).\nTeraz rynek podłóg warstwowych opanował Barlinek. Ciekawy system opatentował też Marchewka – zerknij sobie, ich podłogi są grubsze od klasycznej warstwowej i mają takie nawierty w kształcie kół od spodu.\nJeśli chodzi o straty cieplne to absolutnie bym się tego nie bała. Płytki są odrobinę cieplejsze, ale to nie jest jakaś odczuwalna różnica, która każe zwiększać temperaturę tam, gdzie podłoga drewniana. Jeśli chodzi o rachunki – raczej wychodzi na to samo.\nDziękuję za pomoc! Twoja podłoga jest przepiękna i być może się zainspiruję.\nZgadzam się ze wszystkim , oprócz pkt. dotyczącego garderoby. Tęsknie za nią, miałam ja w Polsce, w domu w Luksemburgu nie mam i bardzo tęsknie!\nA drewno przy podłogowym ogrzewaniu mam nawet na podłodze w łazienkach ( z wyjątkiem prysznica walk in, ale graniczy z nim podłoga z drewna) , mam nim tez obłożona wannę. Kafelków nie mamod 20 lat nawet nad zlewem w łazience ;)qq\nHa! My też mamy drewno w łazience i jest super! :)\nZe wszystkim się zgadzam oprócz garderoby :) bo tę chciałabym mieć, gdybym miała dom. Ale za to koniecznie musiałaby być duża kuchnia z wyspą, duża lodówka albo rzeczywiście dwie. Spiżarnia koniecznie! Pralnia! I prysznic walk in! :) To moje takie małe marzenia, choć pewnie nie do zrealizowania.\nSuper wspis, czekam na kolejny. Z tym metrażem święta prawda, ja będę miała na dole 42m otwartej przestrzeni+ 10m kuchni i ludzie dziwią się co tak mało.\nMy mamy garderoby w sypialniach i bardzo się cieszę że mąż miał taki pomysł w pokoju dziecięcym bo od frontu jest ładny pokój, zawsze jest tam porządek i dużo miejsca na dywanie do zabawy. a wszystkie rzeczy które zwykle robią wrażenie nieporzadku są w garderobie poukładane czyli zabawki przybory do malowania i same ubrania.\nSuper wpis czekam na drugą część!\nCzytam na zas, bo moze kiedys nam sie uda z wlasna nieruchomoscia (w naszym obecnym miescie ceny sa kosmiczne, nawet z dwoch pensji nie splacimy do emerytury, ale byc moze sie przeniesiemy ze wzgledu na propozycje pracy i uda nam sie cos kupic). Ale co zaobserwowalam – rzeczywiscie, kto w Polsce stawia dom, ten stawia z rozmachem. W Niemczech jest podobnie, ale Niemcy sa tez praktyczni, wiec wlasnie takie nie za wielkie domki trudno kupic, czy tez bardzo dobrze sie sprzedaja. Na rynku zostaja kolosy, i drogie i niepraktyczne. Ja tez bym optowala, owszem za oddzielnymi pokojami dla dzieci (od wieku szkolnego), ale jednak za mniejszym metrazem. Pratycznie nie znam rodziny, w ktorej planowanie domu wielopokoleniowego sie sprawdzilo – dzieci tych rzutkich, ktorzy „tymi recami” stawiali domy za PRLu, najczesciej wyjezdzaja do innych miast czy krajow. A ze w Polsce wciaz jest obca dosc idea, ze na starosc mozna zamienic metraz na mniejszy, domek na mieszkanie (no bo jak to, ojcowizne i krwawice zostawic!), to zostaja te domy wielkie z dwojka starszych ludzi, to oczywiscie i tak wersja optymistyczna. Wprawdzie super, bo dorosle dzieci wracaja do swoich dawnych pokojow, ale utrzymac to, opalic etc. to jednak sa koszta.\nMój dom rodzinny był właśnie takim wielkim domem postawionym za PRL-u. Posprzątać to – pół doby. Wymyć okna – dwa miesiące przed świętami się zaczynało, żeby zdążyć. W ogrodzie praktycznie całe lato było coś do roboty!\nCzłowiek staje się niewolnikiem swoich 4 kątów. Więc mi osobiście duże domy nie kojarzą się ani z luksusem, ani tym bardziej wygodą, tylko pracą, pracą i pracą. Oraz wysokimi rachunkami :).\nOczywiście rodzice na emeryturze z ulgą przeprowadzili się do czegoś mniejszego, ale masz rację, wielu starszych ludzi trzyma i myśli, że to ojcowizna dla dzieci, a dla dzieci to często tylko problem, bo ani sprzedać (za duże! I weź to teraz wyremontuj pod siebie!), ani samemu zamieszkać (bo pracują gdzie indziej).\nWłaściwie to że wszystkim się zgadzam?Z garderoby szybko zrobiłam pralnię,tylko spiżarni mi brakuje.A jak sprawdza się czajnik kitchenaid?Wzdycham do niego od kilku lat?\nSprawdza się super! Tylko uwaga, moja mama ma zwykły (na płytkę, nie elektryczny) i on się znowu nie sprawdza, bo woda ścieka po dzióbku, więc trzeba ją po każdym użyciu czajnika wycierać.\nAle elektryczny jest genialny!\n[…] pisałam o praktycznych rozwiązaniach, więc dzisiaj będzie o tym, jak nie urządzać domu. Jakie błędy popełniliśmy i jakich […]\nfajnie że potwierdzasz że w łazience mniej kafli to lepiej i że farba wystarczy. Założenie ogrzewania gazowego nie jest tanie ale później korzystanie z niego jest komfortowe.\nJa mam do Ciebie pytanie odnośnie kabiny prysznicowej. Jakie macie wymiary? I wymiar otworu wejściowego oraz szyby? Jesteśmy na etapie budowy i zastanawiamy się czy nasza wnęka na prysznic nie jest za mała na prysznic walk in? Pozdrawiam :)\nPod prysznicem jest 180 cm, szyba ma 110 cm. Ale zrobiliśmy taki duży prysznic nie dlatego, że taki jest zalecany, tylko akurat tyle mieliśmy miejsca w kącie łazienki.\nPo wykończeniu mieszkania, które było w stanie deweloperskim, zgadzam się niemal ze wszystkim poza kwestią okapu. My np. korzystamy z niego bardzo często, a im tańszy, tym głośniejszy. Dlatego też zdecydowaliśmy się na nieco droższy model, dzięki czemu możemy normalnie rozmawiać podczas gotowania, bez przekrzykiwania się. :) Wcześniej wynajmowaliśmy dwa mieszkania, w jednym w ogóle nie było okapu, w drugim właściciel kupił najtańszy, jaki jest na rynku i niestety mocno dało nam się to we znaki. :)\nA ja znów uważam, że zakup okapu to ważna kwestia, bo włączamy przy każdym gotowaniu. Musiał więc być solidny oraz w miarę cichy. U nas nie ma potrzeby posiadania 2 lodówek (przy 1 czasem przestaje ogarniać ile czego składujemy). Natomiast mamy 2 zmywarki. To bardzo praktyczne. Traktujemy je trochę jak… szafy. Raz jedną raz druga, a jak jest więcej osób, okazuje się to mega praktyczne.\nKażdy musi planować pod siebie i swoją rodzinę. Wtedy jest najlepiej i najpraktyczniej.\nHej, Ilona jakie dokładnie macie podłogi – te drewniane? Będziemy kupować teraz mieszkanie (prawdopodobnie od dewelopera) i patrzyłam na drewniane podłogi właśnie. Robią deski dwuwarstowe, ale w obcasach ponoć po tym chodzić nie można. A ja bym chciała taką podłogę by właśnie czasem śmigać w obcasach po mieszkaniu (a co!) i by nie martwić się, że jak mi coś spadnie to mam dziure. Moja mama ma deskę barliniecką i to jest katastrofa. Autko spadnie synowi i wgniecenie. Bardzo miękka podłoga, nie chce wydać sporo kasy na coś co mi się podziurawi obcasami. ;) Te łazienki nie do końca w kaflach są świetne, zastanwiam się czy sprawdziło by się to w mieszkaniu z łazienką bez okna. Bo takie mamy na oku. Mamy inne mieszkanie w Londynie, które tam kupiliśmy od dewelopera i tam właśnie mamy łazienkę częsciowo wykafelkowaną (podłoga i okolice wanny, wc i umywalki częściowo) – ale tam jest okno w łazience i dobra wentylacja, która chodzi w suficie non stop ;) Pozdrawiam\nMy mamy podłogi mało znanej firmy Wicanders :)\nDziękuję :) Poszukam, jeszcze mieszkanie nie wybrane a ja już kombinuje jak będzie wyglądało ;) dobrej nocy!\nCzy mogłabyś zdradzić z czego są blaty w Twojej pięknej kuchni? Spiek, konglomerat? Jaki to dokładnie kolor? Będę mieć kuchnię nieco podobną do Twojej:)\nKonglomerat wybarwiany na marmur carrara.\nBARDZO DZIĘKUJĘ ZA TEN SZCZERY I POMOCNY WPIS:)\nCzy sprawdzaliście jak ogrzewanie gazowe ma się do rozwiązań takich jak pompa ciepła.\nRaz pod kątem ekologii, dwa pod kątem zaoszczędzonej złotówki w kieszeni?\nJak sprawdzają się w praktyce u Ciebie umywalki takie Ty masz? Naczytałam się dużo negatywnych opinii – jestem ciekawa Twojej:)\n1. Sprawdzaliśmy, pompa ciepła jest droga w montażu i zwraca się długo. Gdy jest przyłącze gazu, raczej nie warto się w to bawić.\n2. Umywalki sprawdzają się super, ale mamy Laufen – tańsze nie są tak dobrze wyprofilowane, stąd pewnie narzekania w sieci.\nJesteś moim guru!!! Wszystko super opisałaś.My własnie nosimy się z zamiarem kupna domu ale nie możemy dogadać się co do kształtu – ja chcę kostkę,mąż coś w stylu dworkowym haha.Wiem,że już dużo było pytań o koszt dobudowania waszego tarasu i tej ( nie wiem jak to fachowo nazwać ;)) betonowej OPASKI nad tarasem ;) Czy mogłabyś uchylić rąbka tajemnicy?może być na maila – bo muszę jakoś męża na tą kostkę namówić a bardzo spodobał mu się wasza dobudówka i taras ,choć stwierdził,że musiał kosztować miliony monet:) pozdrawiam całą rodzinę ! Diana\nPoprzedni wpis Previous post: Co daje macierzyństwo? Nikt poza matką nie ma takich supermocy!\nNastępny wpis Następny wpis: Ładne nie zawsze znaczy praktyczne, czyli jak NIE urządzać domu


Główna >> Praca >>\nArtykuły o Internecie >>Licencja\nLicencja Creative Commons? Co to znaczy?\nJest to licencja, która zachowując moje prawa autorskie, daje ci zarazem dużą swobodę w wykorzystaniu materiałów udostępnionych na tej licencji. Więcej informacji znajdziesz na stronie Creative Commons.\nWolno ci wykorzystywać, kopiować i rozpowszechniać ten tekst do dowolnego celu niekomercyjnego. Na przykład zamieścić na swojej stronie WWW - pod warunkiem, że jest niekomercyjna (zobacz dalej), wykorzystywać jako materiał dydaktyczny do zajęć jeżeli jesteś nauczycielem, itp.\nOczywiście licencja nie może ograniczać praw, które przysługują ci w ramach tzw. dozwolonego użytku; a więc możesz np. cytować fragmenty tego tekstu w swoim referacie czy pracy magisterskiej (często dostaję pytania w tej sprawie).\nRozpowszechniając gdziekolwiek ten tekst, musisz wyraźnie zaznaczyć, że ja jestem jego autorem, i podać źródło, gdzie go znalazłeś/aś (odsyłacz do tej strony).\nW przypadku zamieszczenia kopii tekstu na stronie WWW, wymagam umieszczenia na początku tekstu odsyłacza do mojej oryginalnej strony z danym artykułem.\nNie możesz, bez osobnej umowy ze mną, wykorzystywać tego tekstu do jakiegokolwiek celu komercyjnego. Przez cel komercyjny rozumiem - co oczywiste - zarabianie na rozpowszechnianiu tego tekstu (np. wydrukowanie go w gazecie czy w książce rozpowszechnianej odpłatnie), ale także umieszczenie w publikacji, która ma przynosić zarobek w inny sposób (np. na stronie WWW, która zarabia na reklamach). Taką stronę traktuję jako komercyjną i zamieszczenie na niej tekstu wymaga mojej oddzielnej zgody. Umieszczenie tekstu na swojej stronie przez firmę, o której jest mowa w tekście, w celu reklamy swoich produktów czy usług, także traktuję jako użycie komercyjne.\nW każdym z tych przypadków możesz natomiast bez ograniczeń zamieszczać odsyłacze do mojej oryginalnej strony z tekstem.\nNie traktuję jako użycia komercyjnego wykorzystania moich tekstów jako materiałów dydaktycznych, nawet jeżeli odbywa się to w szkole czy uczelni, w której nauka jest odpłatna. To zatem wolno ci zrobić, pod warunkiem że udostępniasz uczniom czy studentom materiały za darmo, a nie każesz im dodatkowo płacić np. za koszty ksero.\nTen warunek oznacza, że kopiując i rozpowszechniając mój tekst, nie możesz go w żaden sposób zmieniać. Nie wolno ci także wziąć fragmentów mojego tekstu i wykorzystać ich w swoim własnym. Nie dotyczy to oczywiście prawa do cytowania w ramach dozwolonego użytku (z wyraźnym zaznaczeniem cytatu i podaniem źródła), o czym była już mowa wcześniej!\nWykorzystanie tekstu w jakimkolwiek innym zakresie wymaga mojej odrębnej zgody. Kontakt na mój adres e-mail.\nPełny prawny tekst licencji


Salonka na modyfikacji, czyli STAGE 1 Mercedesa klasy V 250CDi 190 KM 4 Matic ;)\n190 KM -> 220 KM\n440 Nm -> 500 Nm\nWłaściciel tego pojazdu trafił do nas z polecenia swojego znajomego, u którego byliśmy jakiś czas temu pogmerać troszkę przy kilku samochodach.\nZlecenie odbyło się przy tzw. okazji.\nMy pracowaliśmy akurat w tym dniu w zaprzyjaźnionym warsztacie z kilkoma autami BMW, a nasz klient podjechał do nas przy okazji biznesowej podróży. Wtedy właśnie mieliśmy okazję wykonać STAGE 1 Mercedesa V Klasy 250 CDi 190KM z 2018 r. OM651\nNiniejsze autko wykorzystywane jest w branży turystycznej na poziomie Premium, więc i pojazd, który wozi gości musi być klasy Premium.\nNa rynku, w tym segmencie, aut tego typu jest dość szeroki wybór, ale jednak V-klasa pozostaje bezkonkurencyjna - przynajmniej w Europie.\nWszystkie inne marki oferujące podobne pojazdy, chociażby VW są, jakby to powiedzieć, o półkę niżej. Nie oznacza to, że nie są atrakcyjne, jednak nie tak luksusowe.\nW tej branży auto musi spełniać wysokie standardy, więc V-klasa wpisuje się w nie idealnie. Mercedes jest świetnie skonfigurowany/ Klienci mają czuć się tutaj komfortowo i bezpiecznie.\nOczywiście jak każde auto tak i V-klasa ma swoje plusy i minusy, ale nie będziemy się nad nimi tutaj rozwodzić, kto jest zainteresowany tym modelem pewnie już wszystko wie.\nV-klasa została zbudowana na bazie modelu VITO, a wcześniej nosił nazwę VIANO, co nie do końca się sprawdziło, ponieważ mało kto odróżniał oba te samochody. V-klasa występuje też w wersji Marco Polo, która jest już bardziej kamperem niż biznesową salonką.\nSwoją drogą na rynku kampero-vanów jest w czym wybierać. Auta są naprawdę ciekawe i funkcjonalne, chociażby wcześniej wspomniana V-klasa w wersji Marco Polo czy kultowy już VW California, które nie są typowymi kamperami, w których można już mieszkać, lecz spokojnie można w nich spędzić fantastyczne chwile na łonie natury i są jeszcze „normalnych” rozmiarów 😉.\nNaszemu klientowi w Mercedesie, choć ma już „prawie” wszystko, brakowało nieco elastyczności. Choć auto fajnie jeździ z tym silnikiem w połączeniu z 7 biegowym automatem to jednak zastrzyk Nm i KM się przyda.\nOczywiście przyrosty nie są oszałamiające, przynajmniej na papierze, ale chodzi tu o taką lekkość jazdy z autostradowymi prędkościami, a to się w tych wersjach silnikowych udaje.\nTym bardziej, że jest to najmocniejszy w tym modelu motor dostępny w 2018 r.\nKilka takich samochodów już zrobiliśmy, więc i tym razem stanęliśmy na wysokości zadania, a raczej nasi Tunerzy :).\nDziękujemy za zaufanie i polecamy się, a całej szeroko pojętej branży turystyczno – gastronomicznej oczywiście życzymy powrotu do „normalności”, bo oprócz „tuningowania” Waszych samochodów, chcemy korzystać też z Waszej gościnności 😉.\n#MobileCoders #bmwkodowanie #chiptuningmercedes #chiptuning #vklasa #MercedeV250 #engineremapping


Las Vegas Hiking Adventures (NV) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Las Vegas Hiking Adventures\nAtrakcje w pobliżu obiektu Las Vegas Hiking Adventures\nLas Vegas Hiking Adventures opinie\nNr 138 wśród 274 Wycieczki w lokalizacji Las Vegas\nValley Of Fire, Las Vegas, NV 89128\nJason odebrał Dana i mnie natychmiast o 7 rano w Palazzo. Potem zabraliśmy jeszcze jedną parę i zawiózł nas do doliny ognia. Dostarczył mnóstwo lokalnej historii i informacji podczas jazdy. Kiedy dotarliśmy do parku, zobaczyliśmy nasze pierwsze owce pustynne. Kilka młodych baranów i stado owiec....Zatrzymaliśmy się i zrobiliśmy świetne zdjęcia. Jason postanowił nas najpierw zaprowadzić na drugi koniec parku, żeby uniknąć tłumów. Kiedy jechaliśmy, zobaczyliśmy więcej owiec pustynnych w centrum dla zwiedzających. W tym stadzie było 15-20 ludzi z dwoma wielkimi baranami. Mamy świetne zdjęcia. Gdy podjechaliśmy dalej do parku, zobaczyliśmy także inne stado. Jason zapewnił mnóstwo historii, kiedy jechaliśmy. Kiedyś do naszej pierwszej wędrówki, około 2 mil, opowiedział nam o wszystkich rodzajach skał i roślin i był świetny. Zrobiliśmy 2 - 3 kolejne podwyżki przez cały ranek. Jest tyle formacji, które można zobaczyć, i uwielbiałem sto lub kilka łuków, które widzieliśmy. Moją ulubioną częścią były petroglify. Zatrzymaliśmy się na chwilę i zrobiliśmy świetne zdjęcia. Jason zawsze spędzał czas na robieniu zdjęć i robieniu zdjęć. Zrobiliśmy też szlak na uboczu i zobaczyliśmy tylko jednego turystę w okolicy. Naszym końcowym przystankiem było centrum dla odwiedzających, które miało zwierzęta i pokazy okolicy. Dostaliśmy lody, a potem mieliśmy bardzo fajny lunch. Dana i pozostała para zasnęli na tylnym siedzeniu ciężarówki po wszystkich wędrówkach. Wszyscy byli zmęczeni. Świetny dzień i bardzo go polecam. Jason był wspaniałym przewodnikiem i gospodarzem.Więcej\nZarezerwowaliśmy tę wycieczkę w ostatniej chwili i nie moglibyśmy być bardziej zadowoleni z naszego wyboru! Jason, nasz przewodnik, podał tak dużo szczegółów na temat lokalizacji, historii i zabrał nas ze szlaków, by zobaczyć wyjątkowe miejsca. On również doskonale nawigował nasz dzień, aby uniknąć ruchliwych weekendowych...tłumów. Ta podróż przekroczyła nasze oczekiwania. Gorąco polecam tę przygodę.Więcej\nWspaniała wycieczka piesza!\nJason, przewodnik był poza oczekiwaniami, kompetentny i pełen pasji. Park stanowy jest wspaniały, ma wiele szlaków do odkrywania różnych formacji. Park jest dobry dla wszystkich poziomów i wieków.\nValley of Fire to coś, co warto zobaczyć!\nSkala i dramat były prawie niezrozumiałe. Polecili Valley of Fire, która jest jeszcze piękniejsza niż Red Rock Canyon. Gorąco polecam osobistą wycieczkę VIP Jason, który jest niesamowity! Bardzo przychylna i spersonalizowana wycieczka.\nJason i Chris byli doskonałymi przewodnikami. Jesteśmy na czas na odbiór, mają wiedzę na temat okolicy i nas na dwa wspaniałe wycieczek w dolinę ognia! biorąc pod uwagę imprezie sportowej zdolności i wysokość - obawy z naszej grupy bardzo polecam! !\nGorąco polecam Przygody turystyczne Las Vegas.\nPo długim zastanowieniu się czy planować podwyżki na własną rękę lub pójść z przewodnikiem natknęliśmy się na LVHA. Po rozmowie z Jasonem, który cierpliwie odpowiadał na wszystkie nasze pytania, postanowiliśmy zarezerwować trzy podwyżki z LVHA. To była najlepsza decyzja, jaką mogliśmy podjąć. Jason nie tylko...zaplanował trasy, które były odpowiednie dla naszego poziomu turystyki, uczył nas historii tego obszaru i dzielił się swoją wiedzą na temat ekologii, itp. Obejmował także "mniej podróżne" ścieżki na naszych wędrówkach. Mimo że Jason nas prowadził, wciąż dawał nam swobodę eksplorowania każdego miejsca, które wpadło nam w oko, ale najpierw zapewniło bezpieczeństwo. Odkąd Jason nas zabrał, czuliśmy się, jakbyśmy wędrowali z przyjacielem. Zrobiliśmy dwie różne wycieczki z LVHA i nie możemy się doczekać, aby zrobić nasz trzeci. Piesze wycieczki z LVHA były główną atrakcją naszej podróży do Vegas.Więcej\nNajlepszy Dzień z ulicy\nLas Vegas, w których byłem wcześniej, ale nigdy nie miałeś okazji zobaczyć lokalny charakter. Mój przewodnik Jason był w stanie zmienić to z wycieczka z doliny Fire State Park. Krajobraz był absolutnie niesamowity i byłem też w stanie zobaczyć wiele lokalnej fauny. Jason był bardzo...dobrze poinformowany i pomógł mi zabrać ze sobą mnóstwo fantastycznych zdjęć. Jeśli wizyty w Vegas i ciesz się na zewnątrz to jest coś, czego nie można przegapić.Więcej\nLV turystyka Adventures jest Super\nByliśmy już w Las Vegas kilka razy, ale nigdy nie wybrałem się na zewnątrz pasa. Nie wiem co nam brakuje! Wycieczka w Dolinę ognia było niesamowite i Jason był doskonały przewodnik. Na deser krajobraz jest niesamowity i jesteśmy bardzo zadowoleni, że nam czas i przy...szosie. Zdecydowanie polecam każdemu, kto jest w Las Vegas, i kto tam mieszka i chce dostać się do wędrówki. Na pewno pojadę na kolejną wędrówkę następnym razem!Więcej\nDoliny Fire jest to niesamowite miejsce. Czuje się jak na innej planecie. Jason był doskonałym przewodnikiem. Dał nam kilka informacji na temat geologii i historii tego obszaru. Wybraliśmy się na kilka krótkich wycieczek i grali na trochę. Widzieliśmy niesamowite Petroglyphs na myszy zbiornika szlak. Wydać...pieniądze na tę wycieczkę z Las Vegas turystyka Adventures jest o wiele lepsze niż wiejący w kasynie. wyjątkowość Doliny Fire jest po prostu niesamowity. mi się podobało i polecam go każdemu.Więcej\nPo raz pierwszy zobaczyć coś blisko domu\nMieszkam w Las Vegas z całego życia, ale nigdy nie widziałem Dolinę ognia. Jestem bardzo zadowolony, że zdecydowaliśmy się w końcu i jeszcze bardziej cieszę się, że tak to z LV turystyka Adventures. Nie sposób widziałem że ukryty oczko wodne. Jason przewodnik nawet dobre zdjęcie...mnie z wyglądu "oh dlaczego nie mogę wskoczyć. " Widocznie jest około 20 stóp głębokości, tak niesamowite. Bardzo mi się podobało i na pewno będę to się na kolejne przygody.Więcej\n11 815 recenzji\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Las Vegas Hiking Adventures.\nJednodniowe wycieczki, Wycieczki ze zwiedzaniem, Wycieczki po rezerwatach przyrody, Wycieczki prywatne


Xiaomi Mi 11 Lite, Mi 11 Lite 5G, Mi 11 Ultra i Mi 11i w Polsce - ceny i dostępność\nXiaomi Mi 11 Lite, Mi 11 Lite 5G, Mi 11 Ultra i Mi 11i w Polsce – ceny i dostępność\nStrona główna > Newsy > Xiaomi Mi 11 Lite, Mi 11 Lite 5G, Mi 11 Ultra i Mi 11i w Polsce – ceny i dostępność\nDokładnie miesiąc temu Xiaomi oficjalnie zaprezentowało cztery smartfony: Mi 11 Lite, Mi 11 Lite 5G, Mi 11 Ultra oraz Mi 11i. Wtedy nie znaliśmy jeszcze polskich cen tych urządzeń oraz szczegółów dotyczących ich dostępności w naszym kraju. Podczas dzisiejszej konferencji Xiaomi poinformowało jednak, kiedy i za ile będzie można kupić nowe telefony w Polsce.\nMi 11 Lite, Mi 11 Lite 5G, Mi 11 Ultra, Mi 11i – specyfikacje, ceny, dostępność\nMi 11 Ultra oraz Mi 11i to zdecydowanie urządzenia z wysokiej półki. Oba zostały wyposażone w układ Qualcomm Snapdragon 888, oba obsługują 5G i oba posiadają świetne wyświetlacze. W porównaniu do nich Mi 11 Lite i Mi 11 Lite 5G to nieco słabsze smartfony, ale ich specyfikacje wciąż stoją na dobrym poziomie.\nMi 11 Lite to najtańszy z zaprezentowanych smartfonów. Urządzenie będzie kosztowało 1399 zł (wersja 6/64 GB) oraz 1499 zł (wersja 6/128 GB). Start sprzedaży 1 maja. Za Mi 11 Lite 5G trzeba będzie zapłacić w Polsce 1899 zł (6/128 GB) oraz 1999 zł (8/128 GB). Warto jednak dopłacić 100 zł i mieć o 2 GB RAM-u więcej. Sprzedaż ruszy 7 maja.\nSpecyfikacje Mi 11 Lite i Mi 11 Lite 5G są bardzo podobne.\nEkran AMOLED o przekątnej 6,55″\nczęstotliwość próbkowania dotyku: 240 Hz\nHDR10+ i Corning Gorilla Glass 6 (w Mi 11 Lite 5G), HDR10 i Corning Gorilla Glass 5 (w zwykłym Mi 11 Lite)\nProcesor Qualcomm Snapdragon 780G (Mi 11 Lite 5G) / Qualcomm Snapdragon 732G (Mi 11 Lite)\n6/8 GB RAM (Mi 11 Lite 5G) / 6 GB RAM (Mi 11 Lite)\n128 GB pamięci wewnętrznej (Mi 11 Lite 5G) / 64/128 GB pamięci wewnętrznej (Mi 11 Lite)\nPrzedni aparat: 20 MP (Mi 11 Lite 5G) / 16 MP (Mi 11 Lite)\nGłówny obiektyw – 64 Mpix (F/1,79, 1,4 μm 4-w-1 Super Pixels)\nUltraszerokokątny obiektyw – 8 Mpix (F/2,2, 1,12 μm)\nObiektyw TeleMacro – 5 Mpix (F/2,4,1,12 μm)\nPojemność baterii 4250 mAh, szybkie ładowanie 33 W\nDwa głośniki; Hi-res Audio\nWaga: 159 g (Mi 11 Lite 5G) / 157 g (Mi 11 Lite)\nMi 11 Lite 5G obsługuje Dual 5G SIM oraz NFC, ma też Bluetooth 5.2. Mi 11 Lite posiada Bluetooth w wersji 5.1.\nMi 11 Ultra jest dostępny w naszym kraju już od dzisiaj zarówno w sklepach Xiaomi, marketach z elektroniką, jak i u operatorów. Urządzenie występuje w kolorze czarnym, a jego cena wynosi 5699 zł. Smartfon wyróżnia się dodatkowym wyświetlaczem na tylnym panelu.\nSpecyfikacja Mi 11 Ultra:\nZakrzywiony wyświetlacz AMOLED o przekątnej 6,81″\nrozdzielczość: 3200 × 1440 px\nczęstotliwość próbkowania dotyku: 480 Hz,\nCorning Gorilla Glass Victus, HDR10+, Dolby Vision,\njasność: do 1700 nitów)\n256 GB pamięci wbudowanej (UFS 3.1)\nPrzedni aparat – 20 MP (f/2.2, wielkość piksela 0,8 μm, 1,6 μm 4-w-1 (Super Pixel), kąt 78 stopni, FF)\nObiektyw szerokokątny – 50 MP (Samsung GN2, sensor 1/1,12 cala, f/1,95, optyka 8P, piksel 1,4 μm, 2,8 μm 4-w-1 (Super Pixel)\nObiektyw ultraszerokokątny – 48 MP (sensor 1/2.0 cala, kąt 128 stopni, f/2,2, piksel 0,8 μm, 1,6 μm 4-w-1 (Super Pixel), PDAF, optyka 7P)\nTeleobiektyw – 48 MP (wielkość sensora 1/2,0 cala, zoom optyczny 5x,10 x zoom hybrydowy, 120 x zoom cyfrowy, f/4.1, wielkość piksela 0,8 μm, 1,6 μm 4-w-1 (Super Pixel))\nPojemność baterii 5000 mAh, szybkie ładowanie 67 W (przewodowe i bezprzewodowe), możliwość ładowania innych urządzeń (moc 10 W)\nDwa głośniki („SOUND by Harman Kardon”)\nWodoodporność (certyfikat IP68)\nDual SIM, 5G, USB-C, Bluetooth 5.2, Wi-Fi 6E / Wi-Fi 6, NFC\nWymiary: 164,3 mm x 74,6 mm x 8,38 mm\nFlagowiec w lżejszej wersji – tak o modelu z dopiskiem i mówi Xiaomi. Mi 11i będzie można kupić od 14 maja. Do wyboru będą trzy warianty kolorystyczne: srebrna, biała oraz czarna. Ceny urządzenia to 2799 zł (8/128 GB) oraz 2999 zł (8/256 GB).\nSpecyfikacja Xiaomi Mi 11i:\nWyświetlacz AMOLED o przekątnej 6,67″\nrozdzielczość: 2400 × 1080 px,\nczęstotliwość próbkowania dotyku: 360 Hz\njasność: do 1300 nitów\n128/256 GB pamięci wewnętrznej (UFS 3.1)\nPrzedni aparat – 20 MP\nGłówny obiektyw – 108 MP (f/1,75; optyka 7P; wielkość sensora 1/1,52 cala; piksele 0,7 μm; binowanie 9-w-1; 2,1 μm)\nObiektyw ultraszerokokątny – 8 MP (kąt 119 stopni, f/2,2)\nObiektyw macro – 5 MP (f/2,4, AF (3 cm – 7 cm))\nBateria o pojemności 4520 mAh z szybkim ładowaniem przewodowym 33 W\nDwa głośniki (Dolby Atmos)\nCzytnik linii papilarnych + odblokowywanie twarzą\nDual SIM, 5G, USB-C, Bluetooth 5.2, Wi-Fi 6, NFC\nW przedsprzedaży jest korzystniej\nOprócz prezentacji nowych modeli Xiaomi poinformowało również o ciekawych promocjach związanych z nowymi smartfonami. Mi 11i będzie można zamawiać w przedsprzedaży od 7 do 13 maja. Osoby, które się na to zdecydują, otrzymają smartwatch Mi Watch za złotówkę. W przedsprzedaży można kupić również Mi 11 Lite 5G. Osoby, które zamówią ten smartfon od dzisiaj do 6 maja dostaną Mi Banda 6 za złotówkę.\nCzytaj także: Mi Band 6 oficjalnie debiutuje w Polsce – w wybranych sklepach o 40 zł taniej\nOd teraz przez 24 godziny lub do wyczerpania zapasów można kupić taniej Mi 11 Lite. Ceny zarówno słabszej, jak i mocniejszej konfiguracji pamięciowej zostały obniżone o 200 zł.


www.rezon-poznan.pl - SEO DUE 24\nwww.rezon-poznan.pl - www.rezon-poznan.pl\nStatystyki strony www.rezon-poznan.pl:\nPodlinkuj stronę www.rezon-poznan.pl:\nBABY CLUB CAFE chrzciny łódź »\nBaby Club Cafe to równocześnie sympatyczny klubik dla dzieci i kawiarnia przeznaczona dla ich rodziców. W tym miejscu możesz przez chwilę odpocząć, ponieważ masz pełne przekonanie, że twoje dziecko znajduje się pod odpowiednią kontrolą. Urządzamy zajęcia edukacyjne prowadzone prz ...\nKEY zespół muzyczny na wesele gorzów »\nSerdecznie zapraszamy Państwa do korzystania z usług zespołu muzycznego Key, jakiego siedziba znajduje się w Szczecinie. Zajmujemy się profesjonalną obsługą wesel, studniówek, imprez karnawałowych i wielu innych spotkań. Posiadamy bogaty repertuar utworów, dzięki czemu goście nie ...\nMonitor Chicago Polonijny Tygodnik Informacyjno - Ogłoszeniowy »\nWiadomości Chicago? Ogłoszenia o pracę w Chicago? Każdy kto potrzebuje informacji związanych z Chicago powinien zapoznać się z możliwościami naszego portalu. Monitor Polish Newspaper ciągle stara się publikować informacje, które każdemu pozwolą dowiedzieć się tego co się dzieje w ...


Hartowanie dziecka ważne dla jego odporności - Dziennik Wschodni\nHartowanie dziecka ważne dla jego odporności\nRodzice zwykle starają się na wszelkie sposoby uchronić dziecko przed chorobami, nieraz nawet mając w tym tendencje do przesady. Tymczasem takie działania, przysłowiowe trzymanie dziecka pod kloszem, mogą dla jego zdrowia i odporności zdziałać więcej złego niż dobrego. Dziecko trzeba bowiem hartować, by jego organizm mógł wyrabiać tzw. odporność nabytą.\nNie tylko dieta i suplementy\nMawia się, że podstawą odporności jest zdrowa dieta i dostarczanie potrzebnych organizmowi składników. Konieczne jest też umożliwienie organizmowi dziecka nauki radzenia sobie z trudnymi czynnikami, czyli przede wszystkim zimnem oraz zarazkami. Oczywiście w miarę możliwości trzeba przed nimi dziecko chronić, ale hartowanie też jest konieczne. W jaki sposób można je przeprowadzić?\nŚwieże powietrze, niższe temperatury\nDuża część rodziców myśli, że kluczowe do tego, by pociechy nie zachorowały, jest ciepło. Z tego powodu dbają, by w domu panowała wysoka temperatura, a pociechy przed wyjściem na zewnątrz zostały solidnie opatulone. W ten sposób jednak łatwo jest przegrzać dziecko. Poza tym przyzwyczajanie do takiego ciepła nie jest dobre, gdyż wystarczy odrobina chłodu (którego nie da się uniknąć), by doszło do infekcji, organizm bowiem nie będzie skupiony na eliminowaniu patogenów, ale na chłodzie. Należy ubierać dziecko stosownie do pogody, chroniąc przed przemarznięciem, ale też nie przesadzać i nie doprowadzić do przegrzania. W domu powinna panować optymalna temperatura 20 stopni. Niezbędne jest też, by dziecko spędzało czas na zewnątrz nawet w mroźne dni. Świeże powietrze to kolejna niezbędna kwestia związana z hartowaniem. Jest ono potrzebne pod wieloma względami, nawet noworodkom. Dziecko powinno każdego dnia spędzać czas na zewnątrz, zaczynając od kilku minut, aż po co najmniej godzinę. Nawet w zimne dni nie można trzymać go w domu, gdyż – wbrew pozorom – nie zrobi to dobrze jego odporności.\nKontakt z zarazkami wskazany?\nNiektórzy rodzice jak ognia boją się zarazków, starając się zapewnić niemal sterylne warunki swojemu dziecku i izolując go od kichających rówieśników. Sprawia to jednak tylko tyle, że organizm nie jest w stanie nauczyć się reagować na zarazki, bo… po prostu nie ma z nimi kontaktu. Oczywiście nie oznacza to, że trzeba dziecko wystawiać na ich działanie, celowo umożliwiając mu kontakt z chorymi rówieśnikami – tak często robią przeciwnicy szczepionek, uważając to za dobry sposób na budowanie naturalnej odporności. Najważniejsze to zapewnić dziecku normalne warunki rozwoju, w granicach rozsądku. Niemowlęta wymagają szczególnej troski i higieny, ale starsze dziecko może bez przeszkód ubrudzić się podczas gry w piłkę czy w inny sposób potencjalnie „narazić” się na kontakt z drobnoustrojami. W ten sposób jego organizm ma okazję nauczyć się, jak na nie reagować – tylko praktyka może to zapewnić.\nKuba płakał. Kiedy się nieco uspokoił zapytał: Czy pan mnie uratuje? Odpowiedziałem: Tak, Kubuś, uratuję cię 347 11


Kronika WSD - Kwiecień 2011\nMsza Święta i droga krzyżowa ulicami miasta\n"Krzyż zawsze płynie pod prąd tego ludzkiego panowania."\nks. Emilian Sigiel SAC\nWspólnota seminaryjna udała się na wieczorną Mszę Świętą do kościoła pw. św. Andrzeja Boboli w Świdnicy. Przewodniczył jej bp Ignacy Dec, biskup świdnicki. Homilię wygłosił ks. Emilian Sigiel SAC, który przez niemal tydzień prowadził w tej parafii renowację misji świętych. Mówił o zaparciu się samych siebie. Jest to wzięcie krzyża stanowiącego moc całego ludzkiego życia. Trzeba go przytulić i służyć mu z całych sił. Krzyż stawia wymagania i tylko on jest znakiem należenia do Chrystusa.\nPo Eucharystii odbyła się droga krzyżowa ulicami miasta. Ostatnia stacja miała miejsce na placu przy katedrze, gdzie ma stanąć pomnik Ojca Świętego Jana Pawła II.\nW pierwszy piątek miesiąca w kaplicy głównej miało miejsce nabożeństwo eucharystyczne. Przewodniczył mu ks. kan. Wiesław Rusin, ojciec duchowny, i odśpiewano podczas niego m. in. litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz odmówiono akt zawierzenia.\nMsza Święta i czuwanie modlitewne w parafii pw. św. Andrzeja Boboli\n"Jan Paweł II w tej ostatniej pielgrzymce do domu Ojca zjednoczył ludzi całego świata."\nWspólnota seminaryjna ponownie udała się do kościoła pw. św. Andrzeja Boboli, aby wziąć udział w Eucharystii wieńczącej jerycho modlitewne w tej parafii. Mszy Świętej, podczas której dziękowano za nadchodzącą beatyfikację sługi Bożego Jana Pawła II, przewodniczył ks. prał. Jan Bagiński, proboszcz katedry pw. Świętych Stanisława i Wacława.\nW homilii główny celebrans wspomniał dzień śmierci Jana Pawła II. Przypomniał tę wielką lekcję wiary, nadziei i miłości, w której uczestniczyły miliony. Przybliżył też wybór Karola kard. Wojtyły na Stolicę Piotrową oraz cały jego pontyfikat.\nPo Mszy Świętej miało miejsce czuwanie modlitewne aż do późnych godzin wieczornych. Szczególnie podkreślono godzinę 21:37, o której przed sześciu laty zmarł Jan Paweł II.\nMsza Święta na stadionie w Wałbrzychu\n"Do widzenia duchowego potrzebna jest prawdziwa Światłość, którą daje Bóg, a którą jest Jezus Chrystus."\nTradycyjnie w rocznicę śmierci sługi Bożego Jana Pawła II na wałbrzyskim stadionie na Białym Kamieniu odprawiana jest Msza Święta. W tym roku bp Ignacy Dec przewodniczył celebrze, podczas której dziękowano za zbliżającą się beatyfikację papieża-Polaka. W Eucharystii, która transmitowana była przez Telewizję "Trwam" i Radio "Maryja", uczestniczyło także kilkunastu alumnów.\nW homilii pasterz diecezji świdnickiej mówił o Światłości. Podkreślił, że każdy z nas powinien uczyć się widzenia nie tylko fizycznego, ale przede wszystkim duchowego. Potrzebna do tego jest prawdziwa Światłość, którą daje Bóg, a którą jest Jezus Chrystus. To łaska Ducha Świętego, której nie dostrzegają ateiści oraz osoby, które ten wzrok wiary mają osłabiony. A przecież właśnie to Światło pomaga nam rozróżniać dobro od zła.\nBiskup ukazał także postać sługi Bożego Ojca Świętego Jana Pawła II. Wspomniał jego wszystkie pielgrzymki do Polski.\nJerycho modlitewne w parafii pw. św. Andrzeja Boboli\nGrupa alumnów wraz z ks. prał. Tadeuszem Chlipałą, rektorem, udała się na parafię pw. św. Andrzeja Boboli, aby wziąć udział w prowadzonym tam jerychu modlitewnym. W ten sposób chcieli wspomnieć szóstą rocznicę śmierci sługi Bożego Jana Pawła II.\n"Jezus zachęca nas do wglądu w siebie, nawrócenia się i życia w miłości."\nW pierwszą sobotę miesiąca Mszy Świętej w kaplicy głównej przewodniczył ks. kan. Tomasz Czubak, dyrektor administracyjny Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej. W homilii przybliżył postawy modlących się w świątyni faryzeusza i celnika, które były od siebie diametralnie różne. Przyjęcie postawy tego drugiego, polegającej na uświadomieniu sobie własnej grzeszności, jest Bogu miłe i sprawiedliwe. Do tego potrzebna jest miłość, aby to, co robię na zewnątrz, wypływało z mojego wnętrza.\nWykład i koncert muzyki poważnej w katedrze\nW katedrze świdnickiej odbył się Wieczór Pasyjny, na który udało się część alumnów. Wszystko rozpoczęło się od wykładu ks. dr. Janusza Czarnego z Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, który zatytułowany był: "Czy cierpienie uszlachetnia?" Kolejnym punktem był koncert pasyjny "Basilica Cantans" Chóru i Zespołu Kameralnego Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej im. Karola Szymanowskiego we Wrocławiu.\n"Proces Jezusa przed namiestnikiem rzymskim można porównać do dzisiejszej medialnej nagonki na Kościół i księży."\nW 4. niedzielę Przygotowania Paschalnego księża przełożeni oraz alumni ponownie udali się na gorzkie żale do katedry. W tym tygodniu bp Ignacy Dec, biskup diecezjalny, mówił o dwóch etapach przesłuchania Jezusa przez Piłata. W pierwszym pytał on Chrystusa o to, czy jest Królem. Ten wskazał na inny charakter swojego panowania - On przynosi na ziemię prawdę o Bogu i o człowieku. Piłat przyjął to i uznał Pana za niewinnego. Oskarżyciele jednak nie chcieli tego słuchać, stąd miał miejsce drugi etap przesłuchania. Podczas niego padło pytanie o władzę, która pochodzi od Boga.\n"Czy ja jestem ślepcem? Jak patrzę na moich braci?"\nks. kan. Wiesław Rusin\nWspólnota seminaryjna na niedzielną Eucharystię zebrała się w kaplicy głównej pw. Dobrego Pasterza. Przewodniczył jej ks. kan. Wiesław Rusin, ojciec duchowny. Na wstępie zaznaczył, że 4. niedziela Przygotowania Paschalnego jest tzw. niedzielą "Laetare", tzn. "Raduj się".\nW homilii ojciec duchowny podkreślił, że przed człowiekiem jawią się dwie rzeczywistości: światłości oraz ciemności, grzechu. Jezus to Lekarz, który chce uzdrowić nasze serca i pomóc nam wyjść ku jasności. To pozwoli nam widzieć w drugim człowieku brata, który jest dzieckiem Bożym.\nGrupa alumnów udała się do katedry świdnickiej na tzw. Mszę Świętą "kanonicką". Przewodniczył jej ks. Paweł Paździur, wikariusz katedralny. Po Eucharystii miało miejsce wystawienie Najświętszego Sakramentu w związku z pierwszą niedzielą miesiąca.\nMsza Święta u sióstr elżbietanek\nRektor seminarium, ks. prał. Tadeusz Chlipała, wraz z jednym alumnem udał się do świdnickich sióstr elżbietanek. Przewodniczył u nich Mszy Świętej i adoracji Najświętszego Sakramentu.\n"Teksty dzisiejszej liturgii ukazują nam dwa elementy: odnowienie i oczyszczenie. Z tego wypływa radość."\nW kaplicy głównej odbyła się Msza Święta, której przewodniczył ks. prał. Tadeusz Chlipała, rektor. Homilię wygłosił ks. kan. Dominik Ostrowski, wicerektor. Powiedział podczas niej, że liturgia okresu Przygotowania Paschalnego ukazuje nam swoisty katechumenat - przygotowanie do chrztu. W tym kluczu można odczytywać dzisiejszą Ewangelię, gdzie Jezus uzdrawia syna urzędnika królewskiego. Ma to na celu wzbudzenie wiary w ludziach. Czy jednak my chcemy przyjąć tę wiarę, czy domagamy się od Pana tylko znaku, cudu?\nEucharystia transmitowana była przez Radio "Maryja".\nKatecheza ks. kan. Wiesława Rusina\n"W duchowości komunii do Boga dochodzimy przez brata."\nKsiądz kan. Wiesław Rusin, ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej, wygłosił katechezę, która transmitowana była przez Radio "Maryja". Jej temat brzmiał: "Duchowość komunii w służbie Kościoła".\nDuchowść komunii to nowy charyzmat wskazywany przez potrzebę współczesnego świata, którą jest wspólnota. To nie rezygnacja z innych komunii, ale wykorzystanie tego, co Duch Święty nam daje. Pomaga nam odtworzyć pierwotną wspólnotę chrześcijan i zrozumieć, że Jezus jest między nami. Mówił o tym Jan Paweł II w liście apostolskim "Novo millennio ineunte" . Wezwanie ewangelijne nie może być realizowane bez duchowości komunii, bez wzajemnej miłości i modlitwy.\n"Czy skupiam się na trudnościach i przeszkodach ku nawróceniu, czy też chcę faktycznie odpowiedzieć Chrustysowi: «Uzdrów mnie»?"\nW kaplicy głównej odbyła się druga Msza Święta transmitowana przez Radio "Maryja". Przewodniczył jej ks. kan. Dominik Ostrowski, wicerektor, natomiast homilię wygłosił ks. kan. Tomasz Czubak, dyrektor administracyjny. Powiedział w niej, że okres pokuty ma nas doprowadzić do uzdrowienia, tak, jak człowieka od trzydziestu ośmiu lat chorego. Specjalnie nie ma podanej jego dolegliwości, aby każdy z nas mógł się z nim identyfikować. Nie dał on konkretnej odpowiedzi Jezusowi, że chce być uzdrowionym. Przedstawił Mu tylko swoje trudności.\n"Sensem kapłaństwa jest służebna miłość, która daje moc do spełniania Bożej woli."\nW pierwszy czwartek miesiąca wspólnota seminaryjna udała się do katedry. Liturgia rozpoczęła się od nabożeństwa eucharystycznego, podczas którego modlono się szczególnie o nowe, liczne i święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne. Przewodniczył mu dk. Tomasz Gwizdek, a prowadzili bracia pallotyni wraz z siostrami zakonnymi ze Świdnicy.\nPo nabożeństwie była Msza Święta, której głównym celebransem był ks. Wojciech Więcław SAC, rektor nowicjatu pallotyńskiego w Ząbkowicach Śląskich. W homilii mówił, że posługa kapłańska jest trudna w dzisiejszych czasach. Jednak nie mierzy się jej "po ludzku", ale zgodnie z Bożym zamysłem.\nWigilia 5. niedzieli Przygotowania Paschalnego\nW kaplicy głównej odbyła się wigilia 5. niedzieli Przygotowania Paschalnego. Modlitwie Liturgią Godzin przewodniczył ks. Krzysztof Iwaniszyn, ojciec duchowny, który w homilii mówił o tym, że nasze życie ma sens tylko w Chrystusie.\n"Jakie jest miejsce i znaczenie słowa Bożego w życiu każdego z nas?"\nks. kan. Janusz Michalewski\nW seminarium odbyło się sympozjum naukowe, które zatytułowane było:"Słowo Boże w życiu i misji Kościoła. Wokół adhortacji Benedykta XVI «Verbum Domini»."\nSpotkanie rozpoczęło się od Eucharystii w kaplicy głównej pw. Dobrego Pasterza, której przewodniczył bp Ignacy Dec, biskup świdnicki. Homilię wygłosił ks. kan. Janusz Michalewski, pełnomocnik rektora Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej ds. nauki. Powiedział, że aby móc głosić słowo Boże, trzeba przede wszystkim nim żyć. Świadectwo jest tym, co może ludzi do Boga przybliżyć. Nie jest to proste, gdyż nasze życie pełne jest przeciwności. Trudno w nim otworzyć się na słowo Boże - można toczyć swoistą walkę wewnętrzną. Jednak to właśnie ono wprowadza ład w sercach. Zmagając się z nim w trakcie modlitwy, otrzymujemy łaskę pokoju. Dajmy się mu prowadzić, zaufajmy mu, a ono doprowadzi nas do samego Boga.\nPo Mszy Świętej w seminaryjnej auli miały miejsce obrady, którym przewodniczył ks. dr Dominik Ostrowski, wicerektor. Pierwszy wykład miał bp prof. zw. dr hab. Ignacy Dec, biskup świdnicki. Mówił na temat: "Słowo ludzkie, słowo Boże, Słowo Boże". Kolejnym prelegentem był ks. dr Zbigniew Chromy, wykładowca teologii fundamentalnej i religiologii w "domu ziarna". Mówił o "Teologii Słowa Bożego Benedykta XVI". Ostatni wykład przed przerwą miał ks. dr Marcin Gęsikowski, wykładowca Pisma Świętego i języka hebrajskiego. Jego temat brzmiał: "Hermeneutyka biblijna, to znaczy jaka?"\nDrugą część obrad otworzył wykład ks. dr. Tomasza Bacia, prefekta Wyższego Seminarium Duchownego w Rzeszowie i wykładowcy liturgiki. Mówił na temat: "Ile Biblii w liturgii, ile liturgii w Biblii? Słowo Boże w strukturze liturgii". Z kolejnym wykładem wyszedł ks. dr Krzysztof Ora, dyrektor wydziału duszpasterskiego Świdnickiej Kurii Biskupiej i wykładowca teologii dogmatycznej. Jego temat brzmiał: "Słowa Boże w życiu Kościoła. Perspektywy duszpasterskie". Ostatnim prelegentem był ks. dr Jarosław Lipniak, mówiący o "Ekumenizmie po adhortacji apostolskiej «Verbum Domini»". Po wykładzie odbyła się dyskusja. Podsumowania sympozjum dokonał ks. dr Dominik Ostrowski, wicerektor seminarium i wykładowca liturgiki.\nEucharystia w kościele pw. Krzyża Świętego\n"Warunkiem zmartwychwstania jest wiara."\nWspólnota seminaryjna udała się na wieczorną Eucharystię do kościoła pw. Krzyża Świętego, aby modlić się w intencji ofiar katastrofy smoleńskiej sprzed roku. Głównym celebransem był bp Ignacy Dec, biskup świdnicki.\nW homilii pasterz Kościoła partykularnego zapytał, czy dzisiaj mamy wiarę w zmartwychwstanie wobec tylu katastrof: w Katyniu 71 lat temu, w Smoleńsku przed rokiem, czy ostatnio w Japonii? Jako chrześcijanie musimy wyznawać wiarę w moc zbawczą Jezusa Chrystusa.\n"Jezus idzie ze mną w każdym człowieku, którego mijam, na którego patrzę i którego słycham."\nPrzełożeni i alumni Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej po raz kolejny udali się na gorzkie żale do katedry. Przewodniczył im bp Ignacy Dec, biskup świdnicki, który podczas kazania pasyjnego mówił o drodze krzyżowej Chrystusa. Najpierw podkreślił uczestników tego wydarzenia, którymi byli: żołnierze, przypadkowi widzowie oraz najbliżsi przyjaciele Pana. Dalej biskup mówił o stacjach drogi krzyżowej, tych ewangelijnych oraz tych, które dała nam Tradycja.\nPoświęcenie tablicy pamiątkowej na cmentarzu\nKilkunastu alumnów udało się na cmantarz świdnicki, aby uczestniczyć w poświęceniu tablicy pamiątkowej ku czci ofiar katastrofy smoleńskiej. Ceremonii, po której odmówiono jeszcze koronkę do Miłosierdzia Bożego, przewodniczył bp Ignacy Dec, biskup diecezjalny.\nRekolekcje we Włodowicach\nKsiądz kan. Wiesław Rusin udał się na zaproszenie ks. Jarosława Genibora na parafię pw. św. Piotra Kanizjusza do Włodowic. Wziął ze sobą dwóch akolitów, którzy poprowadzili konferencję dla młodzieży, związaną z trwającymi w tej parafii rekolekcjami wielkopostnymi. Mówili o życiowym powołaniu.\nWyjazd do Wierzbnej\nNa zaproszenie ks. kan. Andrzeja Walowa, proboszcza parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Wierzbnej, grupa alumnów udała się na tę parafię. Uczestniczyli oni we Mszy Świętej odprawianej w rocznicę katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem.\nMsza Święta "kanonicka" w 5. niedzielę Przygotowania Paschalnego\nTradycyjnie wspólnota z seminarium udała się do katedry na Mszę Świętą "kanonicką". Przewodniczył jej ks. Marcin Ogórek, wikariusz. Homilię wygłosił prowadzący rekolekcje wielkopostne ojciec franciszkanin, który podkreślał rolę wspólnoty parafialnej w życiu człowieka.\nKsiądz kan. Tomasz Czubak, dyrektor, wraz z ks. prał. Tadeuszem Chlipałą, rektorem, i jednym alumnem udali się do świdnickiej wspólnoty sióstr elżbietanek. Dyrektor przewodniczył tam niedzielnej Mszy Świętej i wygłosił homilię. Nawoływał w niej do zweryfikowania swojego postępowania w okresie Przygotowania Paschalnego oraz do zadania sobie pytania, czy prawdziwie wierzymy w zmartwychwstanie?\nOd 5. niedzieli Przygotowania Paschalnego w kościołach i kaplicach zakrywane są krzyże. Praktyka ta wyraża głębokie uniżenie oraz cierpienie Chrystusa dla nas. Krzyże zasłonięte będą aż do liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek.\nWykład o obronie życia\nDo seminarium przybył dr inż. Antoni Zięba z Polskiego Stowarzyszenia Obrońców Życia Człowieka. Poprowadził dla alumnów wszystkich roczników wykład dotyczący metody in vitro oraz innych zagadnień związanych z ochroną i łamaniem życia ludzkiego.\nKursowy dzień skupienia roku piątego\n"Święcenia diakonatu to najważniejszy «przystanek» przed kapłaństwem."\nAkolici z piątego roku udali się na Mszę Świętą do małej kaplicy w pawilonie, aby rozpocząć swój kursowy dzień skupienia. W ten sposób chcą lepiej przygotować się do zbliżających się święceń diakonatu.\nEucharystii przewodniczył ks. Krzysztof Iwaniszyn, ojciec duchowny. Homilię wygłosił ks. prał. Tadeusz Chlipała, rektor i opiekun kursu piątego. Przypomniał czas od przybycia do seminarium obecnych akolitów, który był przede wszystkim okresem intensywnej pracy nad sobą i przygotowywania się do święceń prezbiteratu. Dzieje się to poprzez ustawiczne pogłębienie więzi z Bogiem.\nKursowy dzień skupienia roku trzeciego\nWzorem braci z kursu piątego, również alumni z roku trzeciego zorganizowali swój dzień skupienia. Porannej Mszy Świętej w małej kaplicy w pawilonie przewodniczył im ks. kan. Wiesław Rusin, ojciec duchowny. W homilii zachęcał seminarzystów do tego, aby nie bali się brać swoich krzyży. Trzeba przezwyciężać wszelkie przeciwności i trudności z pokorą i w cichości serca.\nKursowy dzień skupienia roku pierwszego\nAlumni z pierwszego roku przeżywali swój dzień skupienia. Rozpoczął się on od porannej Mszy Świętej, której przewodniczył ks. kan. Tomasz Czubak, dyrektor administracyjny. Homilię wygłosił ks. Krzysztof Iwaniszyn, ojciec duchowny. Annus propedeuticus w ciągu dnia modlił się także Liturgią Godzin.\n"Ci, co mają swój własny scenariusz na życie, wypaczają ideę przymierza Boga z człowiekiem. Jest to wynik ludzkiej pychy i zarozumiałości."\nDo "domu ziarna" przybył jego pasterz, bp Ignacy Dec. Przewodniczył on wieczornej Eucharystii i wygłosił homilię. Mówił o przymierzu Boga z człowiekiem, które w pełni zrealizowało się w Jezusie Chrystusie. Odrzucając Go, sprowadzamy na siebie wielkie niebezpieczeństwo. Zachowujmy zatem to przymierze z Golgoty, abyśmy nie stali się sługami zamkniętymi na Boga i na bliźniego. Tylko w ten sposób będziemy mogli w sposób doskonały wypełnić swoje człowieczeństwo.\nSympozjum we Wrocławiu pt.: "Słowo Boże w życiu i misji Kościoła"\nCzterej alumni z seminarium naukowego z egzegezy Nowego Testamentu udali się do Wrocławia, aby wziąć udział w sympozjum pt.: "Słowo Boże w życiu i misji Kościoła". Po wprowadzeniu ks. prof. zw. dr. hab. Waldemara Irka, rektora Papieskiego Wydziału Teologicznego, wykład miał abp prof. zw. dr hab. Marian Gołębiewski, metropolita wrocławski. Mówił o "pastoralnych implikacjach adhortacji apostolskiej «Verbum Domini»".\nKolejny wykład miał rektor, który mówił o "przepowiadaniu na usługach wiary". Ksiądz prof. ndzw.dr hab. Mariusz Rosik miał temat prelekcji: "Dwa lata później. Wspomnienia o synodzie z adhortacją w ręku". Po krótkiej przerwie wykład miała s. prof. zw. dr hab. Ewa J. Jezierska OSU, mówiąca o "słowie Bożym kształtującym wspólnotę wierzących". Ksiądz dr hab.Sławomir Stasiak miał temat: "Słowo Boże fundamentem teologii", a ks. dr Rajmund Pietkiewicz: "Między literą a Duchem, czyli w poszukiwaniu równowagi w interpretacji". Ostatni wykład miał ks. prof. ndzw. dr hab. Jan Klinkowski, który mówił o "świadectwie wiary jako formie proklamacji Słowa Bożego".\nKursowy dzień skupienia roku czwartego\nRok czwarty odbywał swój kursowy dzień skupienia. Rozpoczął się on od porannej Eucharystii z Jutrznią w małej kaplicy w pawilonie, której przewodniczył ks. prał. Tadeusz Chlipała, rektor.\nWigilia Niedzieli Palmowej\n"Łacińskie słowo passio nie oznacza tylko męki Pana Jezusa, ale i wielką miłość, pasję Ojca do Syna i do ludzi."\nW kaplicy seminaryjnej odbyła się uroczysta wigilia Niedzieli Męki Pańskiej, czyli Palmowej. Modlitwie Liturgią Godzin przewodniczył ks. prał. Tadeusz Chlipała, rektor.\nHomilię wygłosił ks. kan. Dominik Ostrowski, wicerektor. Podkreślił, że Chrystus mówi o Ojcu, który z miłości do ludzi dał nam swojego Syna. My mamy uczyć się pokory Jezusa i Jego posłuszeństwa.\nMsza urodzinowa księdza wicerektora\n"Kajfasz w niejako nieświadomym proroctwie streścił całą teologię zbawienia. Chrystus umarł za ludzi."\nW dzień poprzedzający urodziny ks. kan. Dominika Ostrowskiego, wicerektora, wspólnota seminaryjna celebrowała uroczystą Mszę Świętą. Przewodniczył jej sam jubilat.\nHomilię wygłosił ks. Krzysztof Iwaniszyn, ojciec duchowny. Powiedział podczas niej m. in., że godzina męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa jest czasem spełnienia się obietnic zbawczych.\nW katedrze odbyły się ostatnie w tym roku gorzkie żale. Tym razem na to nabożeństwo pasyjne udała się tylko asysta alumnów, którzy zostali w seminarium na święta.\nW kazaniu pasyjnym bp Ignacy Dec, pasterz Kościoła partykularnego, mówił o tym, że dziś są osoby gardzące krzyżem. Urągają tym samym Chrystusowi, którego słowa wypowiedziane przed śmiercią przypomniał biskup.\n"Niedziela Palmowa rozpoczyna Wielki Tydzień - najważniejszy tydzień w roku."\nTego dnia Eucharystii w katedrze przewodniczył bp Ignacy Dec, biskup świdnicki. Zgromadziła się na niej również wspólnota seminaryjna. Liturgia rozpoczęła się przed świątynią, gdzie została m. in. odczytana Ewangelia. Biskup dokonał także poświęcenia palm. Podczas liturgii słowa został z kolei odśpiewany przez alumnów opis Męki Pana naszego Jezusa Chrystusa według św. Mateusza.\n"Krew Pana Jezusa przelana na krzyżu ratuje nas wszystkich od śmierci wiecznej"\nUroczystej Mszy Świętej w katedrze przewodniczył bp Ignacy Dec, pasterz diecezji świdnickiej. Obecni na niej byli także bp Adam Bałabuch, przełożeni seminaryjni, księża z parafii katedralnej i alumni.\nGłówny celebrans w wygłoszonej homilii nawoływał do podziękowania za utajonego Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, który przez stulecia dla wielu pokoleń był i nadal jest źródłem niezwyklej mocy. Wzywał także do podziękowania za kapłanów, wybrańców Bożych, jako jedynych szafarzy łask.\n"My, kapłani, musimy być pierwszymi słuchaczami słowa Bożego."\nW Wielki Czwartek przed południem, jak co roku, w katedrze miała miejsce Msza Krzyżma Świętego. Przewodniczył jej bp Ignacy Dec, biskup diecezjalny. Obecni byli także bp Adam Bałabuch, księża infułaci oraz większość kapłanów tworzących prezbiterium diecezji świdnickiej.\nPodczas homilii bp Ignacy nawiązał do listu biskupów polskich do kapłanów na Wielki Czwartek 2011 roku:"Kapłan kształtowany przez Słowo Boże". Zachęcał prezbiterów obecnych na Eucharystii do bycia gorliwymi i świętymi szafarzami sakramentów. Podkreślił także, jak ważne jest życie słowem Bożym każdego dnia. Podziękował księżom za trwanie w jedności wokół Krzyża Chrystusa i Ewangelii.\nW trakcie modlitwy eucharystycznej biskup dokonał błogosławieństwa oleju chorych, natomiast po Komunii Świętej - konsekracji krzyżma. Miały też miejsce nominacje diecezjalne.\n"Pan Jezus nie umarł za siebie, bo nie miał grzechu, ale za każdego z nas."\nWielki Piątek to dzień, w którym Kościół nie sprawuje Eucharystii. W świdnickiej katedrze zgromadzili się jednak wierni, by pod przewodnictwem bp. Ignacego Deca uczestniczyć w liturgii Męki Pańskiej.\nRozpoczęła się ona od prostracji, czyli leżenia krzyżem, którą wykonał główny celebrans. Następnie miała miejsce liturgia słowa, podczas której odśpiewano opis Męki Pana naszego Jezusa Chrystusa według św. Jana. Po niej główny celebrans wygłosił homilię, w ktorej podkreślił ważność oddawania czci krzyżowi, przez który przyszło zbawienie i który także otworzył nam bramy niebios.\nCzęść alumnów w godzinach popołudniowych w katedrze świdnickiej uczestniczyła w ostatniej w tym roku drodze krzyżowej. Przewodniczył jej ks. prał. Jan Bagiński, proboszcz parafii pw. Świętych Stanisława i Wacława w Świdnicy.\n"Jako chrześcijanie mamy obowiązek spalać się dla innych."\nMszy Świętej, składającej się z czterech części, przewodniczył pasterz diecezji świdnickiej, bp Ignacy Dec. Pierwszą z nich była liturgia Światła, która rozpoczęła się przed katedrą. Miało tam miejsce poświęcenie ognia i przygotowanie paschału. Po wyżłobieniu na nim krzyża, liter alfabetu greckiego ? i ? oraz cyfr 2011, wszyscy udali się w procesji do katedry. Podczas niej trzykrotnie było zaśpiewane "Światło Chrystusa" i zapalano świece. Kolejnym ważnym punktem był "Exsultet", czyli orędzie wielkanocne, które wykonał dk. Tomasz Gwizdek. Zawiera ono m. in. pochwałę ofiary paschalnej Chrystusa i sakramentu chrztu oraz dziękczynienie za zmartwychwstanie i wybawienie ludzkości z grzechu.\nCzęścią drugą Eucharystii była liturgia słowa. W tym dniu była szczególnie rozbudowana, ponieważ składała się aż z siedmiu czytań ze Starego Testamentu. Po nich odśpiewano hymn "Chwała na wysokości Bogu", podczas którego rozbrzmiały wszystkie dzwony i organy. Nie używano ich od Mszy Wieczerzy Pańskiej. Następnie lektor odczytał epistołę, czyli fragment Listu św. Pawła Apostoła do Rzymian. Po Ewangelii główny celebrans wygłosił homilię, w której podkreślił znaczenie dla tego dnia dwóch wielkich żywiołów: ognia i wody. Zachęcił także wiernych do życia w prawdzie i miłości.\n"Powinniśmy otworzyć się na łaski płynące ze zmartwychwstania Chrystusa, które dziś ukryte są w Eucharystii."\nHomilię biskup Ignacy rozpoczął od tradycyjnych słów powitania: "Chrystus zmartwychwstał", na co wszyscy odpowiedzieli: "Prawdziwie zmartwychwstał". Dalej mówił o naocznych świadkach pustego grobu, na których doświadczeniach opiera się nasza wiara. Za przykład współczesnego świadka podał sługę Bożego Jana Pawła II, którego w przyszłym tygodniu Kościół uzna za błogosławionego.\nPo Komunii Świętej zostało odśpiewane uroczyste "Te Deum", podkreślające wielkość świąt Zmartwychwstania Pańskiego. Po Mszy Świętej ks. prał. Jan Bagiński, proboszcz parafii katedralnej, złożył wszystkim zebranym najserdeczniejsze życzenia z okazji świąt Wielkanocnych i achęcał ich do tego, aby niestrudzenie trwali przy Zmartwychwstałym Chrystusie.\nJak co roku w pierwszy dzień oktawy Wielkanocy w kościołach odczytywany jest list rektora Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, ks. prof. zw. dr. hab. Waldemara Irka, oraz rektora Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej, ks. dr. Tadeusza Chlipały. List można przeczytać tutaj.


Tak padł Rekord Polski » KU AZS ANS Tarnów\nTak padł Rekord Polski\n02-01-2012 przez Sekretarz AZS Zostaw odpowiedź »\nJędrzej Komosiński podczas startu w zawodach z cyklu Pucharu Świata we wspinaczce sportowej na czas zorganizowanych 2/3 września 2011 r. w chińskim Guido ustanowił nowy Rekord Polski w biegu na standardzie. Zapraszamy do obejrzenia filmu ze startu!\nJędrzej w 1/8 finału zmierzył się z trzykrotnym mistrzem świata i aktualnym rekordzistą świata Chińczykiem Qixin Zhongiem. Bieg był bardzo wyrównany, Jędrzej przegrał tylko o 0,12 sekundy. Dało mu to 5. pozycję w zawodach i nowy rekord Polski: 6.60 s.\nTo już jego drugi w 2011 roku sukces w ustanawianiu najlepszego w kraju wyniku. Wcześniej, w kwietniu w Mediolanie, poprawił dotychczasowy rekord 7.24, ustanowiony na zawodach Jiangyin Rock Master w 2010 r. przez Łukasza Świrka. Jędrzejowi w Mediolanie udało się pobiec 6.94 i był pierwszym Polakiem, który na zawodach międzynarodowych złamał barierę 7 sekund. W odpowiedzi w lipcu, w Chamonix, Łukasz pobiegł 6.79 s., poprawiając rekord Polski, jednak we wrześniu wynik 6.60 s. osiągnięty przez Jędrzeja, przywrócił mu tytuł rekordzisty Polski.\nWarto dodać, że aktualny rekord świata wynosi 6.18 s. i został ustanowiony przez Qixin Zhonga w 2011 r. na zawodach Jiangyin Rock Master, rozgrywanych w Chinach, niedaleko Szanghaju.\nPoprzedni wpis: Futsalistki w finałach AMP!\nNastępny wpis: Jędrzej trzeci w plebiscycie sportowym\nTagi: AZS PWSZ Tarnów jedrzej komosinski rekord polski Wspinaczka\nPoprzedni wpis Futsalistki w finałach AMP!\nNastępny wpis Jędrzej trzeci w plebiscycie sportowym


Ognisko z hortensjami - przytulne miejsce do każdego ogrodu\nTen projekt bardzo długo ‘chodził’ mi po głowie. Chciałam stworzyć takie zaciszne miejsce do odpoczynku, które każdy posiadacz paru m2 będzie mógł wkomponować w swoją, zieloną przestrzeń. I tak właśnie powstało Ognisko z Hortensjami :)\nMam świadomość, że kupno działki i budowa domu to nie lada wyczyn finansowy i wiele osób rezygnuje już z urządzania ogrodu. A zatrudnienie architekta krajobrazu w ogóle nie wchodzi w grę. Zazwyczaj kończy się tak, że zostawiamy zielony trawnik i żywopłot dookoła ogrodzenia.\nCzas zatem to zmienić :)\nNa swoim sklepie chce udostępniać Wam projekty na każdą kieszeń, tak aby wiele osób mogło cieszyć się przestrzeniami zaprojektowanymi przeze mnie :) Naprawdę dla mnie to ogromna radość kiedy słyszę głos szczęśliwego Inwestora, który otrzymuje mój projekt w swoje ręce :)\nOgnisko z Hortensjami\nDlatego też takie projekty jak Ognisko z Hortensjami, będą pojawiały się częściej tutaj na blogu i w sklepie Green Design.\nMała przestrzeń- wiele możliwości\nPomimo, że całość wraz z rabatami ma około 10×8,5m, czyli niespełna 85m2, to udało mi się wygospodarować i połączyć ze sobą wiele przestrzeni.\nNa tym obszarze chciałam umieścić oprócz ogniska także miejsce chilloutowe i kącik dla dzieciaków. Chodziło mi tutaj o projekt w którym zarówno dorośli i dzieci będą mogli razem spędzać czas. Oczywiście meble i wszystkie dodatki możecie swobodnie przestawiać i modyfikować w zależności od potrzeby.\nCiekawym akcentem z którego na pewno skorzystaj zarówno starsi i młodsi są huśtawki w typie makrama, które możecie zawiesić na jednej z belek. W tym miejscu może zawisnąć także hamak. Wszystko zależy od Was :)\nStworzyłam też taką stała ławeczkę, która pełni funkcję schowka. Podnoszone siedzisko w projekcie technicznym jest podzielone na dwie części, po aby za każdym razem kiedy chcemy otworzyć ławkę, nie musiały wstawać wszystkie osoby.\nMurek za kanapą ma stanowić funkcje stolika, na którym mogą znaleźć się klimatyczne ozdoby takie jak świeczki na plastrach brzozowych czy rośliny w donicach.\nPalenisko jest mobilne i może znaleźć się w każdym miejscu. Dodatkowo proponuję Wam umieszczeniu kilku pieńków brzozowych, które będą takim dodatkowym miejscem do siedzenia i także ciekawą ozdoba tej przestrzeni :)\nJak widzicie samo oświetlenie znajduje się przede wszystkim na ozdobnych belkach. Jako delikatny akcent świetlny zaproponowałam także oświetlenie ścianki tuż za przestrzenią dla najmłodszych. Po zmroku klimat będą tworzyły świeczki i przede wszystkim samo ognisko wraz z paleniskami dogrzewającymi.\nI jak widzicie mając do dyspozycji niespełna 85m2 możecie stworzyć przestrzeń, która będzie sercem Waszego ogrodu :)\nTo co są już jacyś chętni? :D\nJeżeli tak, to zapraszam do naszego sklepu z gotowymi projektami:\nI koniecznie dajcie znać w komentarzach jak się Wam podoba ;)