Ernest Skalski: Czy pan tak nadal sądzi, profesorze Kołodko? – Studio Opinii\nErnest Skalski: Czy pan tak nadal sądzi, profesorze Kołodko?\nErnest Skalski, Rosja\nKilka dni temu, w „Rzeczpospolitej” profesor Grzegorz Kołodko, kilkakrotny wicepremier i minister finansów polemizował z doradcą prezydenta, profesorem Romanem Kuźniarem, który polemizował z wcześniejszym artykułem Kołodki. Temat: Rosja, sankcje, Polska oraz pochodne.\nGrzegorz Kołodko zauważa, że kiedy Stany Zjednoczone znoszą nieskuteczne sankcje przeciw Kubie, Zachód, w tym Polska, ze szkodą dla siebie, utrzymuje nieskuteczne sankcje przeciw Rosji. Argument to może i celny, ale tylko dla kogoś kto nie chce mieć pojęcia o tym, co w świecie się dzieje i działo przez kilkadziesiąt ostatnich lat.\nKomunizm na Kubie schodzi na uwiąd starczy wraz z braćmi Castro. Problem polega na tym, aby pozwolić mu zejść w miarę łagodnie, drogą stopniowej normalizacji. Bez wielkich wstrząsów i dodatkowych ofiar. Tych Kuba miała dosyć od zwycięstwa barbudos, tych wspaniałych rewolucjonistów z ich pięknymi brodami. Ale jakiś czas temu to państwo było rozsadnikiem komunizmu w Ameryce Łacińskiej i w Afryce, gdzie walczyło wojsko kubańskie. W pewnym momencie na Kubie czaiło się śmiertelne zagrożenie dla USA i świata, a póki istniał Związek Radziecki była ona wykonawcą jego polityki za jego pieniądze. Trudno się dziwić, że Stany Zjednoczone nie chciały wspierać zbójeckiego państwa przy pomocy „wzajemnie korzystnej” współpracy gospodarczej i żadnej innej.\nRosja nie Kuba, a Putin, młodszy od Castro o pokolenie, aktualnie jest w uderzeniu. Po kilku miesiącach ograniczonych działań bojowych na Ukrainie właśnie przystąpił do kolejnej ofensywy i to na całym tamtejszym froncie. Trudno odgadnąć co z nim kieruje. Ucieczka do przodu? Dokąd? Zdobycze w postaci Donbasu i Krymu to gospodarcze i polityczne obciążenie dla Rosji. Widać mało mu tego. Wojna to koszt, a środki którymi to państwo dysponuje zmniejszają się szybko. Czy to podniesie ducha bojowego Rosjan, czy osłabi chęć obrony wśród Ukraińców. To pierwsze wydaje się niepotrzebne, drugie – wątpliwe.\nWygląda, że chodzi o zdobycie Mariumpola i lądowego połączenia z Krymem. Wiele ono nie da, bo jeszcze należałoby opanować Pieriekop, przesmyk łączący półwysep z kontynentem, urządzić połączenie lądowe na wywalczonym szlaku – obecnie odbywa się ono z innego kierunku – i chronić ten wąski pas wybrzeża przed siłami Ukrainy. A chronić go przez zajęcie dużego szmata kraju, to powiększyć kłopoty, których przysparza już Donbas.\nNiewykluczone zresztą, że silny opór powstrzyma Rosjan przed zdobyciem tego szlaku. Ich główny cel bowiem to zaostrzanie konfliktu co jakiś czas. Utrzymanie stanu wojny i napięcia na Ukrainie to przeszkoda przed jej wchodzeniem w struktury Zachodu.\nJeśli chodzi o sankcje, to czy Putinowi zależy, by były podtrzymane, a może wzmocnione? Chyba absurd, zważywszy na sytuację państwa. Więc może liczy na to, że w ten sposób dostarczy argumentów tym, którzy twierdzą, że skoro on wciąż robi swoje, to sankcje są nieskuteczne i należy je znieść? Zatem w miarę tego jak on będzie nasilał agresję, my mamy sankcje znosić. Bo jak nie, to Zachód będzie odpowiedzialny za wojnę Putina przez to, że sankcjami zmuszał go do ataku na innych. Czekam na wypowiedź Grzegorza Kołodki w tej sprawie.\nBo po co właściwie te sankcje są?\nDla okazania dezaprobaty, czy raczej potępienia? Owszem, lecz to można robić nie w tak drastyczny sposób. Kara? W naszej cywilizacji ma odpowiadać rzymskiej zasadzie suum cuique, czyli powinna dotykać tego kto zawinił, nie może być zbiorowej odpowiedzialności. A wiadomo, że każdy rząd się wyżywi, podczas kiedy sankcyjne dolegliwości dotykają ogół ludności. Pozostają więc sankcje jako narzędzie przymusu. Takim narzędziem są też strajki i lokauty, wszelkiego rodzaju częściowe embarga, blokady, bojkoty. W założeniu ma to trwać dopóki strona obłożona nie zmieni postępowania. Wariantem może być zawarcie przez strony kompromisu, lub jednostronne wycofanie się z sankcji. Czyli kapitulacja. Proponują ją minister Steinmeier, premier Orban i wiele innych, w tym także Grzegorz Kołodko.\nSankcje w stosunku do państw bywają skuteczne, choć nie odnoszą skutków natychmiastowych. Są bronią obosieczną, ale mądrze zastosowane, o wiele większe dolegliwości sprawiają obłożonemu niż stronie, która je stosuje. Spójrzmy na klasyczny przykład, już zamknięty i rozliczony – Apartheid w RPA.\nW końcu zeszłego wieku ten anachroniczny system był już nie do utrzymania z wielu powodów. Rosnące aspiracje uciśnionej rasowej większości, strach i zaciekłość broniącej swoich pozycji białej mniejszości. Napięcia wewnątrz tych społeczności, w przypadku czarnych były to krwawe rozprawy plemienne. To zwracało uwagę świata, ale to nie był jedyny czynnik i nie był on najważniejszy.\nNowoczesna gospodarka Południowej Afryki potrzebowała już stosunkowo niewiele niskokwalifikowanej siły roboczej, a wielu fachowców. Bantustany utrudniały czarnym aktywność w gospodarce i ustawa o „cywilizowanej pracy” nie dopuszczała ich do prac wymagających kwalifikacji. Gospodarka dusiła się z tego powodu, jak i dlatego, że biedna czarna większość nie tworzyła chłonnego rynku wewnętrznego. A na to nałożyły się sankcje. Choć dyskusyjne, kontrowersyjne, daleko nie zawsze konsekwentnie stosowane, bardzo przeszkadzały RPA funkcjonować w międzynarodowym podziale pracy, być liczącym się graczem na rynku światowym. Nie obaliły apartheidu lecz przyczyniły się do jego upadku. Zapewne przyśpieszyły go. A prawdopodobnie ich zniesienie, oczekiwana aprobata światowa i perspektywa udziału w międzynarodowej wymianie, to wszystko zachęcało by pokojowo przeprowadzić likwidację systemu i rozliczać go nie w wojnie domowej, lecz w komisji prawdy i pojednania. I od lat równoprawne rasy mogą w miarę – powtarzam: w miarę – spokojnie współistnieć w jednym państwie.\nNa Kubie, jeszcze całkiem niedawno rzucał się w oczy rozpad materii wraz ze zwalaniem winy za wszystko na blokadę ze strony USA. Iran z kolei trzyma fason i udaje, że sankcje go nie dotyczą, ale w rzeczywistości bardzo ograniczają jego możliwości. Również w zbrojeniach, zapewne nuklearnych. Jeśli teokratyczna dyktatura kiedyś upadnie to głównie za sprawą procesów wewnętrznych, lecz na pewno jakąś rolę będzie odgrywał nacisk demokratycznego świata, między innymi w postaci sankcji.\nI jeszcze przykład, nieomal już z prehistorii – Hiszpania. Zaraz po wojnie reżim ustanowiony przy poparciu Hitlera i Mussoliniego był bojkotowany przez międzynarodową społeczność. Również gospodarczo, choć – chyba? – nie było wprowadzanych formalnie sankcji. A w miarę tego jak dyktatura starzała się razem z Franco, odbywał się proces stopniowego włączania Hiszpanii do międzynarodowej współpracy gospodarczej, rozwijały się wszechstronne kontakty. Zapewne przyczyniło się to do powstania sytuacji, w której koniec dyktatury nie wymagał powtórzenia krwawej wojny domowej.\nTu dygresja; wspomnienie – kursywą – którą można ominąć, nie gubiąc głównego wątku:\nW latach 1967 -1968, gdy byłem stypendystą w Danii, toczyła się tam w gazetach nieustająca dyskusja o tym czy wypada aby demokratyczni Duńczycy jeździli na urlopy do Hiszpanii, wspierając dyktaturę Franco. Kontrargumenty były dwa. Pierwszy; Dania była i jest drogim krajem, a Hiszpania była wówczas tanim jak na zachodnią Europę. Duńska rodzina opuszczając kraj i jadąc tam na zorganizowany urlop nie dokładała do tego, a niekiedy i oszczędzała. A drugi był taki, że ci co byli w Hiszpanii informowali, że nie mieli do czynienia z Franco, lecz z kelnerami, pokojówkami, kierowcami i raczej ich wspierali nie reżim.\nJak widać racje nie są tylko po jednej stronie. Po latach, całkiem niedawno, uznałem, że mogę nie zdążyć zobaczyć demokracji na Kubie. Jeśli wsparłem reżim, to jakoś usprawiedliwia mnie wsparcie kelnerów, kierowców, pokojówek, sprzedawców oraz tancerek w kabarecie.\nW tych przypadkach kiedy sankcje odnoszą jakiś pozytywny skutek, choć nie będący spektakularnym sukcesem, dają się zaobserwować powtarzające się prawidłowości. Sankcje zawsze napotykają opór w krajach, które je stosują. Zawsze są argumenty i za, i przeciw. Zawsze są naruszane czyjeś partykularne interesy i wszędzie działa lobby agentów wpływu krajów dotkniętych sankcjami, plus aktywność pożytecznych idiotów. (Termin powstał w ZSRR, lecz jest uniwersalny).\nDalej. Sankcje, silniejsze czy słabsze, nie są całkowitą blokadą. Stosuje się je wybiórczo. A jeśli nawet USA stosowały kompletną blokadę wobec Kuby, to inne kraje Zachodu utrzymywały z nią wszechstronne stosunki. Kuba nie była izolowana. Podobnie jak inne państwa, przeciw którym stosuje się sankcje.\nTo wszystko odnosi się teraz do Rosji. Ze światowego bilansu surowców energetycznych wynika, że świat mógłby jakoś dać sobie radę bez rosyjskiego gazu i ropy, a z technicznego punktu widzenia byłoby to do przeprowadzenia. Kosztowałoby teraz, owszem, sporo. Lecz nie podejmuje się od ręki takiej próby nie tylko z powodu ceny. Dla Rosji byłaby to katastrofa, ale obecny konflikt nie jest wojną totalną, na przeżycie i w niczyim interesie nie jest by taką się stała.\nSankcje mają nie tylko gospodarczy charakter. Obejmują kontakty sportowe, kulturalne, współpracę naukową, ruch turystyczny, ale wybiórczo, a nie totalnie. Utrzymuje się z tymi państwami nie tylko normalne stosunki dyplomatyczne, lecz przeważnie trwają przy tym ożywione kontakty polityczne, zrozumiałe skoro mają wraz z sankcjami doprowadzić do określonych rozstrzygnięć. Od zeszłorocznego szczytu w Brisbane w Australii, zachodni przywódcy już nie robią dobrej miny do złej gry i dają Putinowi poczuć jak go oceniają. Lecz się rozmawia. Rosja prowadzi faktyczną wojnę z Ukrainą a przecież prezydenci Putin i Poroszenko spotykają się i rozmawiają ze sobą. W szerszym gronie, bo nie mają do siebie zaufania i potrzebują świadków, lecz nie są to tajne kontakty tajnych emisariuszy, jakie miewały miejsce podczas klasycznych wojen XX wieku.\nZamówienie na wroga\nNa Rosję nikt nie zamierza zbrojnie napadać. To ona jest agresorem. Reżim potrzebuje wroga, by uzasadnić swoją agresję. Tym wrogiem mają być Stany Zjednoczone, Zachód, czy raczej te jego kraje, jak Polska, których nie można przekabacić. I zbiorowy wróg – NATO, które Rosję osacza. Słabość rodzi strach. Moskwa wie, że jest od NATO bez porównania słabsza. Bardziej niż był słabszy Związek Radziecki. Strach może skłaniać do wycofywania się, ale może też pobudzać agresję. To mogło skłonić Zbigniewa Brzezińskiego do uwagi, że Rosja może w ciągu jednego dnia zająć Tallin czy Rygę, a NATO nie będzie miało możliwości reakcji innej, niż grożącej konfliktem nuklearnym. I w związku z tym proponuje, by USA, najlepiej wraz z innymi sojusznikami z NATO, trzymały w Estonii i na Łotwie niewielkie oddziały. Wtedy by Putin wiedział, że nie tylko na te dwa kraje napada.\nMSZ Rosji oświadczyło już, że rekomendacja – nie akt urzędowy: tylko rekomendacja! – władz w Rydze, by w pracy mówić po łotewsku, oznacza dyskryminację tamtejszych Rosjan. Takie oświadczenie jest świadomym podnoszeniem napięcia i na tym może się skończyć, ale może też posłużyć jako początek eskalacji takiej, jak w zeszłym roku na Krymie i w Donbasie, a … w roku 1938 w Sudetach. Jeśli więc, jak podał rosyjskojęzyczny ukraiński portal www.gordonue.com, głównodowodzący NATO w Europie, generał Philip Breedlove utrzymuje kontakty z rosyjskimi władzami wojskowymi, to może ma na widoku jakąś, raczej niewielką, szansę zorientowania się, że może dojść do ataku. Jeszcze mniejsza jest szansa, że taki atak wyperswaduje.\nPisałem, piszę i będę pisać bo to istotne. Na początku XXI wieku Putin miał szansę skierowania Rosji w kierunku demokracji, nawiązując wszechstronną współpracę z Zachodem. Ta ocena, zawarta była między innym w pracach kompetentnych rosyjskich politologów z moskiewskiego centrum Fundacji Carnegie; Dmitrija Trienina: ”The end of Eurasia” i Lilii Szewcowej: ”The Putin’s Russia”\nW pierwszej z tych dwóch książek najistotniejsze spostrzeżenia dotyczą trzech geopolitycznych rubieży państwa. Daleki Wschód, jałowy gospodarczo, słabo zaludniony i wyludniający się jest w jak najbardziej pokojowy sposób opanowywany przez Chiny. Chińczycy osiedlają się tam. Rosjanki chętnie za nich wychodzą, bo oni nie piją, nie biją i pracują. Tworzą tam przedsięwzięcia, sprzężone z chińską gospodarką, a rosyjska administracja nie jest w stanie przeciwstawić się temu. I zapewne jest przekupiona. Od momentu napisania tej książki proces ten trwa i się nasila.\nNa południu Rosja graniczy i znajduje się w interakcji z burzliwym i niebezpiecznym światem Islamu, który ma coraz więcej wyznawców w Federacji. Dziś sytuacja jest tam o wiele bardziej zapalna niż była kilkanaście lat temu. Kocioł w Syrii, państwo dżihadu, reislamizacja Turcji. Po latach względnego spokoju miał miejsce ”tierakt”, czyli zamach terrorystyczny w Groznym, w obronie muzułmańskich kobiet.\nTylko z zachodniego kierunku Rosji nic nie zagraża. Zachód skory jest do współpracy. Tylko stamtąd może przyjść do Rosji najnowsza technologia, inwestycje, know-how. Bez tego kontaktu, w izolacji, nie może się ona rozwijać. Podobnie zresztą jak każdy inny kraj. To pisał Dmitrij Trienin na początku wieku. Aktualne i dziś.\nLilia Szewcowa, na podstawie badań socjologicznych, doszła wówczas do wniosku, że społeczeństwo może zaakceptować, choć nie bez oporów, unowocześnianie kraju, demokratyzację, lecz tylko w zależności od wyboru dokonanego przez władzę i pod jej kierownictwem. Nie pamiętam czy autorka to zrobiła, lecz mnie nasuwała się analogia z odgórnym unowocześnianiem Rosji przez Aleksandra II, 1855 -1881.\nKiedy obie te książki się ukazały były podstawy by sądzić, że Putin przystępuje do wykorzystania tych szans. Spektakularnym dowodem była wówczas współpraca z USA w walce z talibami w Afganistanie. A potem było już różnie. I wreszcie przyszedł rok 2014. Wojna Putina, jego autorytarne rządy i masowe zaczadzenie mieszkańców kraju, do których bardziej pasuje określenie poddani niż obywatele.\nRozwój gospodarczy i demokracja wymagałyby demontażu „systemu oligarchiczno-wertykalnego, który jak rak toczy rosyjską tkankę, którego jest (Putin – e.s.) budowniczym, wyznawcą i „najwyższym kapłanem” – to cytat z zeszłorocznego artykułu w SO W.T.: Rosja – mocarstwo na kurzej łapce\nBudowniczy jak budowniczy. Już prędzej kontynuator. Reszta się zgadza.\nWyobraźmy sobie, że Putin wprowadza standardy prawdziwie wolnego rynku i demokracji, mając przed sobą spełnienie warunków członkostwa w UE i NATO. Dmitrij Trienin zauważył w swej książce, że Rosja miałaby przed sobą wyraźny, ambitny cel na okres pokolenia. Coś czego już dawno nie mają kraje Zachodu. Dlaczego nie poszedł tą drogą?\nChciałem o to zapytać autorów obu książek. Spotykałem ich w Warszawie, ale nie było warunków do rozmowy. Kiedy w marcu zeszłego roku pojechałem do Moskwy, też nie było warunków, bo akurat Putin zajmował Krym i obydwoje bez przerwy kursowali między Moskwą i Kijowem. Zdany byłem na przypadkowe rozmowy, gazety i telewizję oraz dość elementarne rozumowanie. Najprościej to prześledzić na osobie samego Putina.\nGdyby piętnaście lat temu poszedł był w omawianym kierunku, to najprawdopodobniej w roku 2004 zostałby wybrany na drugą czteroletnią – wówczas – kadencję. W autentycznych wyborach, mając poważnych kontrkandydatów i bynajmniej nie druzgocącą przewagę nad nimi. Miałby do czynienia z autentyczną, silną, krytycznie nastawioną opozycją. Funkcjonowałyby w dalszym ciągu naprawdę niezależne, silne media. Trwałaby otwarta publiczna dyskusja, nie licząca się przesadnie z autorytetem władzy. Działałyby coraz bardziej niezależne od władzy sądy. Putin by funkcjonował w trudnych warunkach, w jakich funkcjonują przywódcy w systemie demokratycznym. A w roku 2008, po drugiej kadencji, mając 56 lat, zostałby byłym prezydentem. Bez możliwości nominowania następcy i dogadania się z nim. A więc pozbawionym immunitetu, tłumaczącym się z majątku, broniącym się przed zarzutami o wysadzenie budynków mieszkalnych, co przypisano czeczeńskim terrorystom, lecz czego jakoś nie udało się udowodnić. Miałby gorzej niż mają byli prezydenci Chirac i Sarkozy.\nWybrany przez Jelcyna, osadzony u władzy przy wsparciu naiwnych oligarchów, w tym Bieriezowskiego, stał się Putin szybko najważniejszym ogniwem w aparacie władzy. Numerem pierwszym, lecz nie jedynym. Pozycję te zajął i może zajmować, realizując interesy znaczącej większości szeroko rozumianego aparatu władzy. To przede wszystkim jego podpora – „siłowiki”, ludzie wszelakich służb, którym zapewnia dominację w tym aparacie. To ci oligarchowie, którzy nie byli tak nieostrożni jak Chodorowski, czy właśnie Bieriezowski, próbujący nadal odgrywać samodzielną rolę, jak przy Jelcynie. To hierarchia wojskowa, następna po „siłowikach” w kolejce dziobania, to rozległy aparat urzędniczy, a dalej to budżetówka, rozumiana szeroko, czyli z państwowym sektorem w gospodarce, ze służbą zdrowia, oświatą i milionami emerytów.\nWychodzi, że większość mieszkańców Federacji ma interes w tym, by trwał system, w którym symbol, zwornik i spiritus movens to Putin. Polecam artykuł Julii Łatyniny w SO (Julia Łatynina: Notatki z pola nie-walki). Wraz z artykułem profesora Williamsa, który powstawanie podobnego mechanizmu dostrzega w… USA.\nZostańmy przy Rosji. Car to nie bóg. Czy on z bożej łaski, czy z naciąganych wyborów, to jak każdy władca rządzi w ramach swoistego układu z rządzonymi. Pod niepisanym warunkami, które może przekraczać tylko do jakiegoś stopnia. Tu, żeby się nie powtarzać, pozwalam sobie przypomnieć swój własny tekst, gdzie przypomniałem postacie carów Piotra III i Pawła I, zamordowanych przez ludzi z ich bliskiego kręgu, dla którego stali się kłopotliwi i niebezpieczni. Obecnemu władcy chyba nie trzeba ich przypominać.\nPostać tragiczna ten Putin, można powiedzieć, ale sam sobie wybrał swój los i co winna jest Ukraina, Gruzja, Mołdawia? Kraje bałtyckie? O tym co winna jest Rosja dałoby się podyskutować.\nKtóre ucho się urwie\nJuż wiemy, choćby od cytowanych w naszym Studio, oligarchy i więźnia politycznego, Michaiła Chodorkowskiego i pisarza Wiktora Jerofiejewa, że na tle większości Rosjan Putin to nieomal liberał i internacjonalista, że zastąpić go może jeszcze większy szowinista i jeszcze bardziej niebezpieczny awanturnik. Wypadałoby więc chuchać i dmuchać, żeby się nam Władimir Władimirowicz nie przeziębił, bo przyjdzie gorszy. Przy każdym tyranie, czy tylko autokracie wypowiadane są takie opinie. A Putin to jednak wciąż autokrata…Może przyjść tyran.\nPonieważ już chyba wszyscy są zgodni, że Rosja to państwo zwijające się, dodatkowo boleśnie ugodzone spadkiem cen ropy i gazu, więc jest opinia, że nie należy przyśpieszać tego upadku sankcjami. Nie drażnić niedźwiedzia. Bo lud rosyjski, które jest w stanie wiele wytrzymać, co ileś pokoleń wybucha. Jak nie bunt Pugaczowa, to rewolucja 1917 roku. Apokalipsa. A jak zwycięży, to na miejsce złego cara przychodzi o wiele straszniejszy tyran.\nLeszek Moczulski, który w „Rzeczpospolitej” umieścił ciekawą analizę sytuacji w Rosji i wokół niej, wyciąga wniosek, że właśnie należy „drażnić”, przyśpieszać nieuchronny upadek tamtejszego systemu. A jeśli Putina zastąpi ktoś jeszcze gorszy i będzie prowadził jeszcze bardziej agresywną politykę, to przyśpieszy upadek systemu. I bardzo dobrze.\nJest to scenariusz możliwy, lecz nie jedyny. Putin zapowiedział dwa trudne lata, po których znów będzie dobrze. Ceny ropy i gazu raz spadają, raz idą w górę. Może znów pójdą. Sankcje, jeśli nawet nie będą zniesione, to raczej osłabną niż się nasilą.(W tej chwili akurat na to się nie zanosi, ale chwila to chwila). Rosja już co prawda wydała jedną czwartą rezerwy walutowej, ale przecież trzy czwarte jeszcze zostały i może da się przeczekać ten przednówek. A cośmy zdobyli, to nasze. Mając sześćdziesiąt sześć lat, Putin wygra wybory 2018 roku, będzie rządzić do roku 2024, a tam się zobaczy.\nMoże tak być? Może, choć mało kto postawiłby duże pieniądze na taką opcję.\nJest też wariant, który nie daje Putinowi nawet roku na stanowisku. Też możliwe, a czy rok czy dwa nie robi wielkiej różnicy. Tylko w tym czasie o wiele bardziej od całkowitego załamania gospodarczego i odmiany buntu Pugaczowa prawdopodobny jest przewrót pałacowy. Przypomniałem Piotra III i Pawła I. Pomazańców z bożej łaski można było tylko zamordować. A odkąd udało się zgładzić Berię, ostatniego sowieckiego Himmlera i po demaskatorskim tajnym referacie Chruszczowa na XX Zjeździe KPZR, już się najwyższe numery tylko wysyła na niechcianą emeryturę.\nKolejna dygresja: Moskwa, 30 czerwca (sprawdziłem datę) 1957 roku. Obezwładniający upał, na opustoszałym placu w cieniu kina Udarnik stoi saturator z gazowaną wodą. (Ci młodsi, których to ciekawi niech spytają starszych jaki był, przeniesiony do Polski, ten sowiecki dowód trosk o człowieka.) Podchodzę i widzę, że „gazirowszczyca”, kobieta w średnim wieku, płacze. Wręcz zalewa się łzami. W Rosji, przynajmniej wtedy, nie było stosowne poszanowanie prywatności. Pytam, piję i zaskoczony nie dowiaduje się że umarł lub choruje ktoś bliski, ani że on poszedł do innej. Poprzedniego dnia… Komitet Centralny KPZR usunął z Prezydium KC Mołotowa, Kaganowicza, Malenkowa i „podczepionego do nich” Szepiłowa.\n– Jak można było !? Mołotow i Kaganowicz to współbojownicy („soratniki”) Lenina. I kto to robi? Chruszczow. Ten przybłęda („projdocha”) z Ukrainy!\nBudapeszt, 14 października (też sprawdziłem) 1964 roku. Kolacja w klubie dziennikarzy. Radio coś mówi po węgiersku i moi współbiesiadnicy kamienieją. Borys, kolega ze studiów, historyk – hungarysta jest korespondentem dziennika „Izwiestia” w Budapeszcie. Ten drugi to chyba – nie pamiętam – korespondent TASS. (Oficjalna agencja prasowa ZSRR, jeśli ktoś nie pamięta) News: Nikita Chruszczow, I Sekretarz KC KPZR, przybłęda z Ukrainy, został właśnie pozbawiony wszystkich stanowisk. Konsternacja. W kosmosie jeszcze krąży sputnik z kosmonautą, który już coś zaraportował Nikicie, a na Ziemi będzie go oczekiwał ktoś inny. Ale przy stoliku są inne problemy. Redaktorem naczelnym „Izwiestii”, szefem Borysa, jest Adżubej, zięć Chruszczowa, praktycznie jakby numer dwa w państwie. Jego dziennik, w hierarchii zaraz po „Prawdzie”, a faktycznie najważniejszy, czeka nieuchronne trzęsienie ziemi. Sytuacja w TASS też może wyglądać różnie.\nPijemy, no bo co można innego w tej sytuacji. Pocieszam zmartwionych uwagą, że Chruszczow jaki był taki był, lecz po jego referacie oni przynajmniej nie trafią na Łubiankę jako wrogowie ludu…\nA nie dalej jak wczoraj, 27 stycznia 2015 roku, znajduję w Google.ru. – nie sprawdziłem w innych źródłach – informację, że Leonid Breżniew, następca Chruszczowa, miał proponować współspiskowcom zgładzenie Nikity, przez zaaranżowanie katastrofy samochodowej, czy lotniczej. Zawsze postęp w porównaniu z czasami Stalina, Jeżowa i Berii.\nW sitwie gdzie najważniejsi są i nadają ton „siłowiki”, tak jak w gangu trudno jest o braterstwo. Spaja wspólny interes i strach. W pewnym momencie strach o całość biznesu, z którego żyją, robi się silniejszy niż strach przed numerem jeden. Jeśli on sam w porę nie zrobi „pierietasowki”, albo ją zrobi za późno, koledzy mogą złożyć propozycję nie do odrzucenia.\nJeśli więc pewnego dnia Putin złoży rezygnację z powodu nagłego pogorszenia się stanu zdrowia, może gdzieś ktoś zapłacze, ale chyba nikt nie zechce umierać za jego pozostawanie przy władzy. Tym bardziej, że jeśli to nastąpi, to w sytuacji jeszcze gorszej dla kraju niż dziś. I zapewne nie zastąpi go wicepremier Dmitrij Rogozin, przy którym Putin może uchodzić za liberała i „zapadnika”, ani Alieksiej Nawalnyj, radykalny opozycjonista, obecnie z odsiadką w zwieszeniu na karku. Są tacy w odwodzie tacy ludzie jak były minister finansów przy Jelcynie i premier przy Putinie, Michaił Kasjanow, obecnie opozycjonista, szkalowany przez prezydenta. Jest Borys Niemcow, wicepremier przy Jelcynie, wcześniej gubernator w Niżnim Nowgorodzie, obecnie w opozycji. Jest Anatolij Czubajs, oligarcha, ale i działacz państwowy i gospodarczy.\nJakby co – raz jeszcze dygresja – to cieszyłbym się z Niemcowa. Choćby dlatego, że rozmawiałem z nim w 1993 roku w Niżnim, kiedy był tam gubernatorem. Gigantyczny tamtejszy przemysł był sparaliżowany. Nie produkował, nie płacił pracownikom, a ci nie umierali z głodu. Niemcow wyjaśnił, że żywią ich działki pracownicze – razem z działkami przyzagrodowymi kołchoźników, główne źródło żywności w ZSRR – jakieś pokątne rzemiosło, prywatna wymiana. Ludzie, jak muszą, są zaradni, pomysłowi i pracowici – uważał – a zadaniem gubernatora jest pilnowanie, żeby urzędnicy nadmiernie nie przeszkadzali.\nTo chyba dobra rekomendacja, jeśli Niemcow po latach został przy tych poglądach. I jeszcze jedno. Kiedy Jelcyn powiedział, że Niemcow będzie jego następcą, uznano to za pocałunek śmierci. Zorientowani rozmówcy dodawali, że nie pozwoli mu zostać prezydentem „punkt piąty”. W kwestionariuszach osobowych ten punkt informował o narodowości. Niemcow ma wprawdzie tylko matkę Żydówkę, ale to była skaza. Ciekawe czy byłaby jeszcze w drugiej dekadzie XXI wieku.\nWszyscy oni – i sporo innych takich – już współrządzili, znają się na tym, są rozpoznawalni, a jeśli nawet są nielubiani, to każdego z nich będą słuchać gdy się okaże przy władzy. I ci, którzy teraz szczerze nienawidzą Ukrów, ukraińskich „faszystów i banderowców”, ucieszą się z pokoju z braćmi Ukraińcami, choć bracia na pewno zachowają uraz na dłużej.\nIstotne będzie, że Zachód z ulgą skończy sankcjami, zaoferuje kredyty, inwestycje, know-how, powita we wszystkich gremiach. A po jakimś czasie, w licznym gronie innych admiratorów, będę mógł bez obciachu pójść w Warszawie na koncert Chóru Aleksandrowa w mundurach Armii Czerwonej/Sowieckiej. Przynajmniej nie w tych, które teraz noszą zielone ludziki Putina. Czy od tego momentu wszystko już pójdzie dobrze, wszyscy tam i wokoło będą żyli długo i szczęśliwie? Niekoniecznie. Ale przynajmniej skończy się ten paskudny i niebezpieczny kryzys w Europie.\nJest to, z dzisiejszego punktu widzenia wariant optymalny, choć niestety, bardzo prawdopodobne są też inne, a każdy gorszy. Ale chciałoby się pomarzyć, a marzenia się czasem sprawdzają. Deus mirabilis, fortuna variabilis. Sprawa rozstrzygnie się w Rosji, ale świat, NATO, Europa, głównie właśnie przez sankcje, ma na to wpływ. Szczególnie na opinie i działanie ludzi, od których może zależeć wybór powyższego wariantu.\nMało to prawdopodobne, ale w dramatycznej sytuacji nie można całkowicie wykluczyć zaskakujących rozwiązań, a więc nawet i tego, że propozycja zrobiona po cichu Putinowi może mieć charakter ultimatum, które on może będzie wolał zaakceptować, aby całkiem nie odejść. Pod warunkiem, że będzie widział rozwiązanie pozwalające na zachowanie twarzy. Jemu i państwu. Odsyłam PT Czytelników do “długiej depeszy” George’a Kennana (patrz: Wikipedia) który zalecał to już w roku 1946.\nNatomiast Zbigniewowi Bujakowi, którego skądinąd znam i cenię, oraz Andrzejowi Dudzie zalecałbym, aby nie wysyłali i nawet nie rozważali wysyłania naszych żołnierzy do Donbasu. Nie tego potrzeba Ukrainie. Lecz tego, żeby przynajmniej nie przeszkadzano jej pomagać, żeby nie występować przeciw sankcjom nakładanym na Rosję. Rozumiem żale i ambicje profesora Grzegorza Kołodki, ale tu, profesorze, chodzi o coś, co jest naprawdę ważniejsze.\nAndrzej Koraszewski: Szminkowanie trupa z Oslo\nAndrzej Koraszewski: Więźniowie naszego braku sumienia\nAndrzej Koraszewski: W poszukiwaniu drogi do świeckiego państwa\nAndrzej Koraszewski: Współczujący wszystkich krajów łączą się\nde mowski 2015-01-29\nTo jest pogrążająca Kołodkę celna uwaga, iż logika płaczliwego dziecka, przekonanego głęboko, iż wszyscy go kochają – tak ważnego w świecie supermocarstwa, z którym nieuchronnie wszyscy muszą się dogadać – też tu jest przecież obecna. Uważam, że ona w zapuganej mentalności rosyjskiej nieustannie świat goniącej i niedoganiającej zawsze była.\nWWP zdaje się rzeczywiście wierzyć w to (rozumiem, że Ernest Skalski tylko trochę ironii i kpiny z prof. K. miał na myśli) – że ponawiając zmęczeniowo okresy przyzwyczajenia do nadziei uspokojenia – i kolejnych wybuchów walk) dostarczy argumentów tym twierdzącym, iż skoro ciągle robi to samo, to w imię postępu należy z sankcji wyjść. Bo jak nie, to będzie nasilał agresję, a to NAS do niczego nie doprowadzi. Bo – weźmiemy sobie tymi sankcjami na nasz łeb współodpowiedzialność za wojnę nieustanną rozzłoszczonego nimi Wielkiego Putina, i będzie jeszcze gorzej i po co nam to.\nTaka logika, nie witz wcale, niestety.\nPomijamy, Erneście, jakoś ciągle, że arsenał jądrowy i wojska kosmiczne (-obydwa razem) stanowią mieszankę wybuchową o potencjalnie największej możliwej sile groźby rażenia. Tu nie chodzi o wojska “rakietowe”, tylko o to że Brytyjczycy przodujący technicznie w orbitalnych zabawach bezpośredniego strącania obcych pojazdów, a gospodarczo też tacy wspaniale rozwinięci, istny klub bankrutów, też pisali się na euroazjatyckie pomysły putinskie -i byli pod durnym panem C nawet gotowi czym prędzej pożegnać Unię.\nCzyli dosłużyć się zasług w nowym układzie. Durnym, bo teraz dopiero zobaczył, że to nic nie warte. Iluzja.\nPotencjał nuklearny jest dla mitomana handicapem, przekreśla wszystko, co zaproponuje, zrobi czy obieca. Musi odejść, i żaden wariat potencjalnie zdolny do prowadzenia jakichkolwiek wojen – a więc nikt z bliskiego otoczenia WWP nie będzie mógł go zastąpić tak, by sankcje ochoczo zdejmowano.\nW. Bujak 2015-01-29\nCzytalem kiedys cos podobnego, ale to bylo o Pruszkowie.\nNic nie napiszę w komentarzu..\nomszały głaz 2015-01-30\nCiekawe jak to jest że ludzie widzą coś czego nie ma. Może bardzo chcą to zobaczyć? Pan Ernest widzi atakujące wojska Putina tam gdzie są tylko separatyści jedynie wspomagani przez niego. Putinowi zależało na zajęciu Abchazji i zrobił to w cztery dni w nieskończenie trudniejszym terenie mając za przeciwnika całkiem sprawną armię. Tutaj za przeciwnika robi hołota udająca armię, dowodzona chyba przez kaprala, i gdyby nie “opieka” SBU to dawno dała by nogę do domu.\nW co gra Putin? Myślę że czeka aż Ukraina klęknie, ogólnie pojęty zachód może kapnąć groszem, ale nie da kasy na utrzymanie sporego i ludnego kraju. A Putin podkłada pod kotłem i czeka, traci ale Ukraina też traci. Jak się to mówi – nim gruby schudnie, to chudy zdechnie.\nandrzej Pokonos 2015-02-01\nA kto tu jest ten gruby?\nomszały głaz 2015-02-01\nByć może sankcje szkodzą Rosji, ale wojna wykańcza Ukrainę. Braki finansowe, zerwanie więzi ekonomicznej z Rosją jest powodem upadku gospodarczego kraju.\nJednym z poszkodowanych jest energetyka: nie ma węgla, antracytu z Donbasu, nie ma też paliwa dla elektrowni atomowych.\nUkraina zaczęła kupować paliwo dla jądrowych elektrowni w Westinghouse w USA, ale to paliwo jest inne.\nNie ma co się zajmować bronią nuklearną. Eletrownie stanowią wystarczające zagrożenie. Tak przynajmniej uważają japończycy, którzy obawiają się, że może być następny Czernobyl. Powodem zagrożenia może być paliwo, wypadek, czy nawet dywersja.\nUkraine Energy Wars Are Leading To\nA Fukushima-Chernobyl Debacle In Europe.\n@An-Ka: kolejna porcja “solidnej” propagandy. Co z niej wynika? Cytuję:\n1. “Być może sankcje szkodzą Rosji, ale wojna wykańcza Ukrainę. Braki finansowe, zerwanie więzi ekonomicznej z Rosją jest powodem upadku gospodarczego kraju.”\n– Tłumaczenie: “Więzi” polityczne i interesowne, prowadzące do upodlenia i całkowitego uzależnienia Ukrainy od Rosji zaczynają się na dobre zrywać. To szansa dla Ukrainy na swobodny rozwój, nawet, jak na początku będzie ją to wiele kosztować.\n2. “Jednym z poszkodowanych jest energetyka: nie ma węgla, antracytu z Donbasu, nie ma też paliwa dla elektrowni atomowych.” – nie ma stamtąd, będzie z innych źródeł. Kłopot to zawsze okazja do zmiany technologii i wykorzystania bardziej czystych źródeł energii. Gaz tanieje!\n3. “Ukraina zaczęła kupować paliwo dla jądrowych elektrowni w Westinghouse w USA, ale to paliwo jest inne.” Tłumaczenie: paliwo z USA jest inne…. Oczywiście, mniej interesowne.\nPodsumowanie: Kolejny tendencyjnie pro-rosyjski stek pobożnych życzeń spod nicka @An-Ka.\nГосподин Путин. Украина не вернется (и не ве верится)\nandrzej Pokonos 2015-01-31\n@de mowski: to prawda, musi odejść. Tylko jak to zrobić, skoro to cała klika zlodziei trzyma w Rosji władzę. Czy oni zechcą soboe odjąć od ust? Inny wymiar i inne kinswkwencje i znaczenie, ale przypadek Putina i Kaczyńskiego to podobne problemy. Obaj istnieją wbrew logice i i teresowi ich krajów. Ale trwają i mają się dobrze. Źle to znaczy o psychice naszych narodów, bo nikt nie jest w stanie powiedzieć coś oczywistego, że tu i tam “król” jest nagi…\nSzanowny Panie Autorze, Pańskie wywody można porównać do „występu kibola klubu piłki nożnej” na meczu szachowym – oprócz gigantycznych tępych emocji, nul. Grzegorz Kołodko jeśli się wypowiada – to z sensem opartym na praktyce rządowej oraz wiedzy. W odróżnieniu od Pana to „zawodnik” który z powodzeniem, w każdej chwili, może „wejść do gry”\nDrogi Aleksy. Rozbawiasz swoją arogancją tu wszystkich do rozpuku. Tak – pan Kołodko wypowiada się z “sensem” typowym dla rządów chciejstwa i bezprawia PiS. Jest w tym bezbłędny. Podobnie jak każdy Twój komentarz, jak i wrzaski innych pro putinowskich trolli powyżej ślepo reprezentuje linię putinowskiej Moskwy. Ta linia właśnie zaczyna się kończyć militarnymi zygzakami. Dalej nie pójdzie. Nie ma za co. Trzymaj kciuki za wolną Ukrainę. Także we własnym interesie, jeśli jeszcze tego nie wiesz. Jak się dowiesz, przestaniesz obrażać Pana Skalskiego i mu podobnych. A na razie przynajmniej policz do dziesięciu, zabim z siebie zrobisz głupa.\nAleksy ;jak będziesz pisał tak jak Pokonos to będzie ok.\nTzn że w Rosji rządzi bandyta ,ze kraj upada i ze Ukraina to nasz strategiczny partner ,bo jest przeciw Rosji tak jak Polska i Pokonos i red .Skalski\nInaczej wypad z SO .\nMnie wczoraj zbanowano 4 razy mimo stonowaneych komentarzy do Pokonosa czyli dyspozycyjnego rusofoba.\nandrzej Pokonos 2015-02-03\n@zgred: Aleksy nie pisze tylko gryzie tak jak szanowny @zgred. No tak: W Rosji rządzi dobry gospodarz i człowiek renesansu: Putin. Popiera wolne dziennikarstwo za wszelką cenę. Dlaczego wolne? Bo należy zadbać o poprawną treść wszelkich wiadomości. Zamiast szybko i po łebkach wysyłać niesprawdzone plotki, wiadomości najpierw sprawdzają powoli czynniki rządowe, co powoduje, że Rosja ma najwyższą jakość wiadomości na świecie. Podobnie z traktowaniem ościennych krajów nie zaliczanych do bliskiej zagranicy, jak Abhazja, Naddniestrze czy Ukraina. To byty nieuświadomione jeszcze o dobroci i ogromie możliwości wszechstronnej współpracy. My wam koraliki a wy nam zielone. Czysty interes, ale odbiorcy nie uświadomieni.\nSam Pan Putn dba osobiście o rozwój rolnictwa rosyjskiego. Dlatego Rosja sprowadza wszelkie warzywa i owoce. To się nazywa globalizacja. Po co Rosjanie mają np hodować sadzeniaki, jeśli biedniejsze nacje mogą je wyprodukować dla zajętych czym innym Rosjan (pędzeniem tego bimbru – w skrócie PTB)? (To samo z truskawkami, jabłkami, gruszkami na wierzbach i cebulą.)\nJaśnie Oświecony Przywódca (JOP) pilnuje także rosyjskiego eksportu. Rozumie doskonale, jak trudno jest eksportować skomplikowany i rozdrobniony wieloprzemysłowy eksport. A tu szyny nie tej szerokości, (przyjdzie czas i na to); a tu europejskie autostrady zupełnie nie odpowiadają rosyjskiej jakości dróg. On zna się na rzeczy i stosuje nowoczesne rozwiązania logistyczne. Jeden produkt, jedna droga eksportu i wielu odbiorców. Prosto i tanio. Zbudował rurę i wali gaz i ropę na Zachód. Geniusz! Tak mu wyszło, że od razu ropa staniała! Altruista. Prawdziwy altruista!\nEuropę zamurowało, i z zazdrości zaczęła kłaść kłody pod politykę i rozwiązania ekonomiczne naszego JOPa. Cóż, zawiść ludzka nie ma granic. Dobrze, że mamy tu uświadomionego w czym rzecz @zgreda. On nam pomoże zrozumieć, co tracimy nie słuchając jego czy Aleksego mądrych rad.\nPanie Andrzeju Pokonos gdyby tak wszystko było proste i oczywiste jak Waść pisze to mógł by Jasnie oświecony\nbyć doradca naszego Schetyny.\nNiestety historii nie da się zakłamać a Putin po prostu robi swoje ;czyli jest dobrym ,najlepszym (na te czasy) Prezydentem dla Rosji i Rosjan .\nJa wiem ze Pan i pańscy zausznicy woleli by mieć tam Jelcyna -ale tak nie jest i nie będzie .\nBo nawet gdy zlikwidujecie Putina o czym dość jawnie się tu i tam pogaduje ; to będzie inny Putin bo takich Rosja ma dużo więcej -po prostu ludzi którzy dobrze życza Rosji.\njeszcze raz powtórze -chciał bym aby Polska i Polacy doczekali się i mieli kiedyś tej klasy Prezydenta .\nNie wytrzymuję ! Najlepszy dla Rosji !? Niech pan/pani? porówna stan Rosji rok temu i teraz. Gospodarka, poziom życia, stosunki w Ukraina i w całym dawnym ZSRR, pozycja w świecie !\nandrzej Pokonos 2015-02-04\n@zgred: No cóż. Niektórzy muszą mieć rzeczywistość w poprzek. Ja nie mam żadnych zauszników. Staram się żyć i wypowiadać ze zdrowym rozsądkiem. Na początku wypowiedź Schetyny oburzyła mnie. Teraz wszystko odwołuję, co negatywnego napisałem tu na SO o ministrze spraw zagranicznych. W tym szaleństwie z pozoru jest metoda. Szchetyna po prostu znalazł czuły punkt “Wielkiej Rosji”. Ani wielka, ani wolna, tylko zakłamana do granic ludzkiego rozsądku. Dlatego wszystko co @zgred tu pisze to nazywanie czarnego białym i na odwrót. W przyrodzie nie ma próżni i ten balon propagandowy Putina też niedługo pęknie. I wróci tam jakiś Jelcyn, oby tylko bardziej trzeźwy, by zabezpieczył swoje boki przed idiotami Putinami, bo czas ucieka, a ani ekonomii ani ludzkiej zwykłej przyzwoitości nie da się oszukać.\nPutin musi odejść. Jego czas się zatrzymał z atakiem na Ukrainę. To mitoman żyjący “wielkością” ZSRR. Jaka to siermiężna wielkość my doświadczyliśmy na własnej skórze. Im szybciej odejdzie, tym lepiej będzie dla Rosji. Tej dzisiejszej Rosji już bije dzwon. I nie widzę nawet przyszłości istnienia tego molocha na glinianych nogach w granicach, jakie jeszcze dziś ma.\nAndrzeju, doceniam zdroworozsądkowe wysiłki, jak na „Amerykanina” jesteś super – odróżniasz Słowację od Słowenii. Twoje wypowiedzi pokazują jak wielkiej presji medialnej podlegasz. Epatowanie pietruszką wsadzoną na środku piaskownicy zarezerwuj dla swoich amerykańskich przyjaciół. Problem jest o wiele poważniejszy, Putin wykorzystał usunięcie obcego kapitału z Rosji do „rozjechania” tamtejszych pożytecznych idiotów wierzących w „niewidzialną rękę rynku” i „ kapitał bez paszportu” medialnie uwiarygadniając tezę że globalizacja to nowa forma amerykańskiego imperializmu. Na „własnej skórze” doświadczył skutków ataków kapitałowych na system państwowy zbudowany według wytycznych Traktatu Waszyngtońskiego, byłe satelity ZSRR będą narażone na podobne ataki z jego strony.\nCzuj duch Aleksy. Bądź na posterunku. To co właśnie opisałeś z taką swadą to “koreanizacja” Rosji. Był już jeden szaleniec Rasputin. Tamten na szczęście nie mial wielkiej władzy. Teraz rządzi dwa-Putin. Ale na tym koniec. Niewidzialna ręka rynku wróci do obwarowanej twierdzy na kórzej stopce zwanej Rosja. A Twoje widzenie świata się “rozputa” wraz z powrotem gospodarki rynkowej także do Rosji. Nie ma skrótów w ekonomii. Nie ma niezależnych gospodarek opartych na jednym towarze eksportowym, który może przestać się sprzedawać. Choćbyś nie wiem jak starał się pokazać wyższość putynizmu nad godpodarką rynkową, pamiętaj o jednym: z pustego nie nalejesz. A to próbuje robić Putin, Grecja i paru tym podobnych trzęsi chatkach na kurzych łapkach.\nAndrzeju, hrywna straciła 50% wartości, Kijów żąda od MFW 17 mld.$ pożyczki, jeśli otrzyma, krater finansowy Ukrainy powiększy się, jeśli nie otrzyma, też się powiększy. Aby dźwignąć Ukrainę potrzeba setek mld $, aby je otrzymać należy ustabilizować sytuację, nawet za cenę korytarza do Krymu i poprawy stosunków z Rosją. Każdy dzień zwłoki to strata kapitału na rozwój.\nZgadzam sie z tym poglądem, że Putin jest “….najlepszym (na te czasy) Prezydentem dla Rosji i Rosjan.” Warto jednak zaznaczyć, że on jest najlepszy z punktu widzenia Polski. Józef Piłsudski był zdania, że z polskiego punktu widzenia dobra Rosja, to słaba Rosja. I wszystko się zgadza – Putin w szybkim tempie prowadzi kraj do osłabiania się. Maleją wpływy eksportowe, topnieją rezerwy walutowe – do tej pory (2014-2015) wypłyneło z Rosji ok. 150 mld USD kapitału zagranicznego, Zachód zaostrza sankcje a Rosja w odwecie nakłada sankcje na Zachód, przez co zwiększa się inflacja i zapaść ekonomiczna w Rosji. Wojna na Ukrainie, której eskalację właśnie obserwujemy, jeśli Rosja się nie opamięta, odegra w jej dziejach rolę podobną do wojny w Afganistanie – klęska i trauma. Ci wszyscy, którzy uważają, że Putin jest przebiegłym i wielkim politykiem odwołują się do “wiary” bo racjonalnie nijak sie tego uzasadnić nie da. Artykuł Pana Skalskiego oddaje stan naszej wiedzy i prognoz dotyczących Rosji. A prof. Kołodko lepiej, kiedy wypowiada sie o kwestiach stricte ekonomicznych, bo w politycznych myli sie znacznie częściej i głębiej. Ale jak pokonać własny narcyzm?\nanleży jednak pamietac że Rosja może stać się krajem samowystarczalnym i mogła już takim być gdyby nie epoka Jelcyna .teraz odzyskuje swój majatek i wpływy we własnej gospodarce ;stąd taki slepy atak na Putina ;bo tu wcale nie chodzi o Ukrainne a na pewno najmnie o Ukraińców .\nWidzimy co obcy kapitał zrobił z polskim przemysłem i polska gospodarką sprowadzając ja do roli taniego dostawcy podzespołów lub montażystów jednym słowem zrobiono z nas państwo postkolonialne,pariasa technicznego i technologicznego , w pełnym tego słowa znaczeniu .\nPolaka jest klasycznym przykładem takiego państwa i co najgorsze brnie w tym kierunku a nasza klasa polityczna to jedno wielkie sprzedajne bagno .\nGdy zas prezydent Putin robi cos na przekór ,na przekór\n“władcom tego świata ;stąd to larum i sankcje .\nAle nie takie sankcje Panie Pokonos i Skalski Rosja przezyła i szkoda że Polska się w ten zajadły wobec niej to wpisuje bo straci na tym najwięcej .\nZobaczymy i to wkrótce czyje jest na wierzchu i obym się mylił .\nandrzej Pokonos 2015-02-05\n@zgred: Agituje Pan jak nieopierzony komsomolec. Nie ma Pan pojęcia o stopniu zacofania risyjskiej technologii, o czym się także na SO dyskutuje od dawna. To nie Rosja uwolniła się od dyktatu zachodnich firm. Tak nigdy nie było. To propaganda rosyjska. Europa odwróciła się od rosyjskiego eksportu i Rosja chce handlować węglowodorami z Chinami. Problem w tym, że nie ma technologii aby drążyć Ropę i gaz z coraz bardziej niedostępnych miejsc. Rosyjska ropa z Syberii jest droga i jej wydobycie opłaca się przy cenie $100.00 za baryłkę. To jest naga prawda o Pańskiej samo wystarczalności Rosji.\nProbkem zacifania polskiego przemysły jest tu stale wałkowany. Nie utrzymuje się czegoś, co się nie opłaca. Obecnie jest kolej na górnictwo węgla. A to jak polska sobie radzi w okowach zachodniego kapitału, niech Pan porówna strukturę polskiego ekspotru i dochody na głowę Polski i Rosji. To lekcja pokory dla Rosji, której cała gospodarka dorównuje obecnie gospodarce Włoch! Ten moloch jest zacofany, nieefektywny i do tego marnuje życie swoich zapitych obywateli. Takie są nagie fakty. Wszystko co Pan tu pisze to zakłamana rosyjska propaganda. Niestety na propagandzie nie zrobi się nowoczesnego państwa. Rosja w rękach Putina traci z dnia na dzień. Tu nie ma dobrego rozwiązania, do czasu aż Rosja sama się nie uwolni i nie weźmie spraw w ręce obywateli. Ale to długa droga, którą próbował iść wyszydzany przez takich jak Pan Jelcyn.\ncos tam napisałem do Pana rankiem , ale zbanowali wyświetlony już wpis ,nie było w nim nic nieprawomyślnego ale ,ale tak to jest w polskiej wersji demokracji .a podobno to tylko teraz tak jest w Rosji ?? więc ??\ntaki pre- http://www.mysl-polska.pl/node/355 -zent dla Pana Panie “Andreju” ;pod warunkiem ze pozwolą ;\nPowtarzam, ale chyba po raz ostatni, bo mnie to ostatecznie nudzi: tu nikt nie knuje żadnych prorządowych spisków. Bywa tak, że system SAM (i to w dodatku często sam nie mam pojęcia dlaczego) niektóre komentarze zatrzymuje. Do niedawna mogłem je przywrócić. Dziś, gdy przychodzi dziennie powiedzmy 500 komentarzy typowo spamerskich – nie mogę tego nawet przejrzeć. Więc nawet sensowne komentarze zakwalifikowane jako podejrzane (na przykład: zawierające dwa lub więcej odnośników wewnątrz) lecą z automatu do kosza. Taki klimat.\ndaję Panu BM piątaka ;i nich się pan tak nie zatrzeciewia ;taki klimat ! .\nI ; Oby tylko takie rzeczy pana nudziły\nPozdrawiam z rańca


Pomoc dla frankowiczów z większym udziałem NBP - Gloswielkopolski.pl\nNa 11 czerwca „frankowicze” zaplanowali kolejną demonstrację fot. Piotr Smoliński\nData dodania: 24.05.2016, 18:57 Ostatnia aktualizacja: 25.05.2016, 17:29\nTakże Komisja Nadzoru Finansowego uznała, że koncepcja przewalutowania kredytu po kursie sprawiedliwym zagraża stabilności systemu bankowego, powodując obciążenie banków na poziomie nawet ponad 60 mld zł.\nNowy projekt ma tę sytuację zmienić. Ryzyko, związane ze zmianami kursu franka miałby de facto wziąć na siebie Narodowy Bank Polski.\nZgodnie z nowym projektem to właśnie NBP miałby kupić franki, które później sprzedawałby bankom komercyjnym.\nPo co, skoro jak twierdzą posiadacze kredytów we frankach, banki które ich udzielały często nie miały wtedy szwajcarskiej waluty? Ponieważ często mają zarówno zobowiązania walutowe, jak i instrumenty zabezpieczające przed wahaniami kursu między innymi szwajcarskiej waluty.\nPo przewalutowaniu kredytów na złote po kursie niższym niż rynkowy powstałaby luka, którą musiałyby wypełnić. To zdaniem banków oznaczałoby konkretne straty. Gdyby jednak przewalutowując kredyty, mogły jednocześnie od NBP kupić franki, koszty całej operacji mogłyby być niższe.\nZdaniem części ekspertów ta operacja jednak mogłaby zagrozić stabilności polskiego banku centralnego, ponieważ wymagałaby zaangażowania znacznej części rezerw walutowych, które posiada NBP.\nO tym, jak będzie wyglądał projekt ustawy przekonamy się za kilka tygodni. Wiele wskazuje na to, że z punktu widzenia kredytobiorcy nie będzie się znacząco różnił od poprzedniego, który zakładał przewalutowanie kredytów po tzw. kursie sprawiedliwym. Operacje walutowe, w które ma się zaangażować NBP miałyby ochronić banki.\nZ punktu widzenia posiadaczy kredytów we frankach sprawa jest bardzo pilna.\n- Ludzie są w coraz gorszej sytuacji - mówi Janusz Zając ze stowarzyszenia „Stop bankowemu bezprawiu”. - Jeśli coś się nie zmieni trzeba się liczyć z falą upadłości konsumenckich\nprojekt pomoc frankowicze Duda\nA może by tak „lukę\n# (gość) 23.06.2016 06:06\nA może by tak „lukę finansową” sfinansować to z kar nałożonych na banki za klazule abuzywne, umyślne prowadzenie w błąd, zmowę spreadową i parę innych przestępstw?\nWygłąda na to, że banki chcą po raz drugi zrobić interes na pieniądzach obywateli — tym razem z...\nWygłąda na to, że banki chcą po raz drugi zrobić interes na pieniądzach obywateli — tym razem z wykorzystaniem publicznych pieniędzy, przekazanych przez NBP.\nGłupi ludzie biorący kredyt w\nKarolcia (gość) 23.06.2016 06:06\nGłupi ludzie biorący kredyt w obcej walucie i niespodziewający się zmiany kursu powinni płacić sami za swoje błędy a nie liczyć na państwo. Wkurzam się tylko czytając o takich pomysłach.


Jak czyścić szyby samochodowe? - Skup aut Kraków - skup samochodów Kraków, autozłomowanie\nCzy szyby Twojego samochodu wyglądają jak miejsce tragicznej śmierci robaków? Czy są poplamione brudem, gruzem, wnętrznościami ptaków i gryzoni lub popiołem z pobliskiego pożaru lasu? Czy potrafisz nawet przez nie przejrzeć, aby poruszać się po drodze? To znak, że dzisiaj trzeba wyczyścić te szyby w samochodzie!\nBrudne okna są nie tylko obrzydliwe, ale mogą być niebezpieczne. Widzenie drogi przed sobą, z boku i za sobą jest w pewnym stopniu ważne dla twojego zdrowia i bezpieczeństwa, prawda? Zabrudzone lub zakurzone szkło może również wpływać na chłodzenie i ogrzewanie wnętrza samochodu. Jako jedno z najłatwiejszych środków ostrożności, jakie możesz zastosować dla swojego samochodu, nie ma wymówki, aby nie utrzymywać czystych okien, a my znamy kilka wskazówek i wskazówek, które jeszcze bardziej usprawnią ten proces.\nWięc przyjść z napędu pęknięć zespołu informacyjnego jak my Cię przez tak jak do czyszczenia szyb samochodowych właściwy sposób.\nPodstawy mycia szyb samochodowych\nSzacowany potrzebny czas : mniej niż pół godziny\nSystem pojazdu : na zewnątrz\nBezpieczeństwo czyszczenia szyb samochodowych\nPraca przy samochodzie może być niebezpieczna i brudna, więc oto dokładnie to, czego będziesz potrzebować, aby upewnić się, że nie umrzesz, nie zostaniesz okaleczony, nie stracisz palca i zachowasz nieskazitelne dżinsy, koszulę i skórę — miejmy nadzieję …\nRękawice nitrylowe (opcjonalnie)\nWszystko, czego potrzebujesz do umycia samochodu\nUżywanie niewłaściwych przedmiotów, takich jak ścierka do naczyń lub mydło do naczyń, do czyszczenia samochodu może go uszkodzić. Kilka tanich zakupów, z których niektóre będziesz musiał kupić tylko raz, znacznie poprawi skuteczność twojego następnego prania.\nDwie pułapki na brud\nUporządkowanie narzędzi i sprzętu tak, aby wszystko było łatwo dostępne, zaoszczędzi cenne minuty, czekając, aż Twoje podręczne dziecko lub czworonożny pomocnik przyniesie Ci papier ścierny lub palnik. ( Do tej pracy nie będziesz potrzebować lampy lutowniczej. Proszę, nie każ dziecku podawać ci lampy lutowniczej – wyd .)\nPotrzebna będzie również płaska przestrzeń do pracy, taka jak podłoga garażu, podjazd lub parking przy ulicy, która jest również dobrze wentylowana. Sprawdź swoje lokalne przepisy, aby upewnić się, że nie naruszasz żadnych przepisów podczas korzystania z ulicy, ponieważ nie pozbędziemy się Twojego samochodu.\nZwilż ręcznik z mikrofibry mydłem do szyb samochodowych i wodą.\nWytrzyj okna, aż zanieczyszczenia i cząstki nie będą już widoczne.\nOpłucz okna czystą wodą.\nOsusz drugim ręcznikiem z mikrofibry.\nPowtórz dla pozostałych okien.\nProfesjonalne porady dotyczące czyszczenia szyb samochodowych\nNajlepsze wskazówki dla chcących umyć szyby w swoim samochodzie:\nIstnieje wiele dostępnych na rynku środków do czyszczenia szyb samochodowych, które nie wymagają wiadra, wody i ręczników z mikrofibry. Możesz je odebrać za kilka dolców online lub w lokalnym sklepie z częściami samochodowymi.\nMożesz również zachować nieskazitelny wygląd okien po umyciu ich za pomocą wielu zabiegów na szyby samochodowe.\nJak często trzeba czyścić szyby w samochodzie?\nZasadniczo będziesz musiał to zrobić, gdy się zabrudzą. To takie proste.\nIle kosztuje czyszczenie szyb samochodowych\nKilka dolców za mydło lub płyn do mycia szyb do 20 USD za profesjonalną myjnię samochodową i mycie okien.\nLife Hacki do czyszczenia szyb samochodowych\nPonieważ możesz nie mieć dostępu do odpowiednich narzędzi lub znajomego, z którego możesz się zepsuć, przygotowaliśmy również listę naszych najlepszych hacków, aby ułatwić Ci życie i zmniejszyć zużycie kieszeni.\nTo powiedziawszy, czyszczenie szyb w samochodzie jest dość oczywiste i nie wymaga wiele. Wystarczy postępować zgodnie z powyższymi instrukcjami i wskazówkami.


Joanna Koroniewska z córką w szpitalu. Podziękowała za nagrodę dla Influencera Roku - Dzień Dobry TVN\nGala odbyła się w piątek, 2 lipca, w Łodzi. Niestety, aktorka nie mogła wziąć w niej udziału, ponieważ była w tym czasie w szpitalu z młodszą córką.\nJoanna Koroniewska opiekuje się chorą córką\nW poście, który Koroniewska opublikowała w sobotę (3 lipca) rano na Instagramie widać Joannę i jej córkę w łóżku szpitalnym. To właśnie z powodu choroby Heli aktorka nie mogła osobiście odebrać nagrody.\nBycie mamą nie jest łatwe. Bycie mamą to ciągła walka kompromisów\n- przyznała w poście. W dalszej części postu aktorka wyjaśnia, że nagrodę w jej imieniu odebrał Maciej Dowbor. - Wiem jedno, że NIC nie dzieje się w życiu przypadkiem. My z małą w szpitalu, a to mój mąż odbiera tę nagrodę! I wierzcie lub nie, ale połowa jak nic należy się jemu! - dodała. W karuzeli zdjęć, oprócz fotografii Joanny i Heli znalazły się także ujęcia z gali, podczas której Maciej odebrał statuetkę.\nKoroniewska do hejterów: To jest fantastyczne miejsce i absolutnie nie pozwolę obniżać jego wartości\nW dalszej części wpisu, poza podziękowaniami za docenienie stworzonego przez małżeństwo formatu, Joanna odniosła się także do komentarzy osób, które dopytują o to, dlaczego nie poświęca się jedynie aktorstwu.\n- I na koniec najważniejsze, ktoś ostatnio w wiadomościach wyśmiał moją wypowiedź dotyczącą tego, że teraz czuję się instagramerką, a gdzie w tym wszystkim mój wyuczony zawód . Uważam, że TO jest fantastyczne miejsce i absolutnie nie pozwolę obniżać jego wartości. Mogę tutaj być sobą. W 100 procentach. Mało tego, mogę to robić tak, jak JA tego chcę. - wyjaśniła i dodała: - TO MIEJSCE MA WIEKA SIŁĘ! Dajemy ją sobie nawzajem KAŻDEGO DNIA!\nNa koniec, poprosiła swoich obserwatorów o wsparcie: - Teraz z pewnością ja potrzebuję jej (siły - przyp. red.) od Was! Walczymy dalej! Dziękuję za tysiące wiadomości w DM-ach. KOCHAM!\nZobacz wideo: Domówki u Dowborów biją rekordy wyświetleń i popularności w sieci. „Zaczęły się od tego, że my, Szatany, połączyliśmy się z Dowborami w rozmowie i tak powstał ten live”


Tymbark przymierza się do budowy Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych - :\nTymbark przymierza się do budowy Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych\nWedług planu powstanie na terenie Zakładu Gospodarki Komunalnej. O taką inwestycję samorząd starał się już w zeszłym roku, a teraz udało się zdobyć dotację.\n– Tym bardziej cieszymy się, że ta dotacja pokrywa 100% wnioskowanych kosztów ze środków rządowych. Także to wsparcie z tarczy antykryzysowej jest wymierne. Mamy już przygotowaną dokumentację projektową – mówi wójt Tymbarku Paweł Ptaszek.\nJeśli wykonawca zostanie wyłoniony w przetargu, jeszcze w tym roku PSZOK powinien być otwarty.\nbudowa\tPaweł Ptaszek\tPSZOK\tTymbark\t(Region)


Bicie rekordu WOŚP w RKO – Fotogaleria | Zespół Placówek Oświatowych im.Pierwszej Kompanii Kadrowej w Bolechowicach\n← Z radiem za pan brat\nInauguracja roku 2015/2016 – Żyj zdrowo na sportowo →\nBicie rekordu WOŚP w RKO – Fotogaleria\nOpublikowano 16 października 2015, autor: Redakcja\nDnia 16.10.2015 roku od godziny 12.00 – 12.30 w Szkole Podstawowej w Bolechowicach odbyło się bicie rekordu w resuscytacji krążeniowo-oddechowej z jak największą ilością fantomów, przez z jak największą ilość osób. Spotkanie miało charakter otwarty. W RKO brali udział zaproszeni goście: Przedstawiciel Ministerstwa Sportu i Turystyki, pan Marcin Bielewski, Wójt Gminy Sitkówka – Nowiny –Pan Sebastian Nowaczkiewicz, dr nauk medycznych Grzegorz Gałuszka, Prezes Wodociągów Kieleckich, pan Henryk Milcarz, Jacek Chudzicki– Dyrktor Samorządowego Zakładu Podstawowej Opieki Zdrowotnej, , służby mundurowe, jak również nauczyciele, pracownicy obsługi, rodzice dzieci uczęszczających do naszej szkoły oraz uczniowie.\n– Miło Nam słyszeć że jesteśmy czwartą placówką z tysiąca z województwa Świętokrzyskiego która przystąpiła do bicia rekordu. Fundacja WOŚP zapraszała do wspólnego bicia rekordu z prowadzenia jednoczesnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej na fantomie- a nasza szkoła bardzo chętnie angażuje się w takie akcje. To drugi raz, kiedy bierzemy udział w biciu rekordu. – mówił Dyrektor Szkoły – pan Tomasz Gruszczyński.\nCała akcja miała na celu popularyzację tej ważnej umiejętności. Polska jest pierwszym krajem na świecie, w którym dzięki OPP wprowadzono na tak ogromną skalę naukę podstawowych czynności ratujących życie do szkół podstawowych.\nWOŚP pisze – „W 2013 roku do półgodzinnej próby ustanowienia rekordu w jednoczesnym prowadzeniu resuscytacji krążeniowo – oddechowej przez jak największą ilość osób na terenie całego kraju przystąpiło 1132 instytucji. Chodziło jednak o to, aby jak największa ilość osób wzięła w nim udział. Czy 83 111 osób to dużo? Wydawać by się mogło, że tak. Czy w tym roku uda nam się pobić ten wynik? To zależy wyłącznie od Was! Ponownie – z okazji ogłoszonego przez Europejską Radę Resuscytacji na dzień 16 października (piątek) “Europejskiego Dnia Przywracania Czynności Serca” pod nazwą >>Restart a Heart<<.- chcemy podjąć się wyzwania koordynacji próby pobicia rekordowego wyniku z 2013 roku.”\nZdarza się, że jest się świadkiem wypadku lub ktoś w naszym otoczeniu poczuje się źle i wymaga natychmiastowej pomocy. Często w takich sytuacjach tracimy głowę i nerwowo tylko czekamy na przyjazd karetki pogotowia. Brak wiedzy i umiejętności jak pomóc ogranicza nam działanie. W takich trudnych chwilach pomoc przedmedyczna jest bezcenna.


Marilyn Manson ma dobre przeczucia: Nie jest to szczyt moich możliwości, ale... - Dziennik.pl\n2 stycznia 2015, 12:01 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nMarilyn Manson pewien nowej płyty / Facebook\nMarilyn Manson jest zadowolony z nowej płyty. Dziewiąty album kapeli, "The Pale Emperor", ukaże się 20 stycznia.\nLider formacji ma dobre przeczucia co do krążka. Muzyk przyznał, że nie był tak pewien nowej muzyki od wydania "Holy Wood" w 2000 roku. – Czuję, że wszystko jest na swoim miejscu – mówi Marilyn Manson. – Nie jest to szczyt moich możliwości, ale okazuję należyty szacunek sobie i temu, co stworzyłem w przeszłości. Tak miało być.\nDzieło "The Pale Emperor" powstało we współpracy z nowym członkiem zespołu, Tylerem Batesem, który znany jest jako kompozytor przy "Strażnikach galaktyki". – To rockandrollowa płyta, która powstała bardzo naturalnie – dodaje Manson.\nWydawcą będzie Hell, etc. Pod koniec kwietnia 2012 roku ukazała się ostatnia płyta Marilyn Manson, "Born Villain". Lider bandu niedawno wystąpił gościnnie w cyklu "Synowie anarchii" ("Sons of Anarchy").\nMarilyn Manson The Pale Emperor nowa płyta


marca 2015 - kosmetykoholiczka\nPo owocnym denku pora zaprosić Was na owocne (ha, odwyk znów udał się tylko częściowo) zakupy.\nJak wiadomo przy moich zapasach żaden z tych kosmetyków nie był mi potrzebny na już więc tym razem daruję sobie wymyślanie wyszukanych usprawiedliwień. Za to jako bonus dołączę zbiorowe zdjęcie moich zapasów, które ostatnio uczyniłam i które ma mnie (na chwilę obecną niezbyt skutecznie) zniechęcać od zakupów.\nZapas tuszy (Celia, Wibo, YR), gratisowe lakiery (Wibo), puder brązujący (My Secret) oraz roświetlacz (Wibo).\nZapachy *-* Dwa flakony z Yver Rocher: Quelques Notes d'Amour i So Elixir. Do tego I Coloniali w wersji Playfull Lychee. Ten ostatni podbił moje serce na amen bo od dawna marzyły mi się perfumy z wyraźną nutą liczi :)\nPielęgnacyjny miszmasz. Produkty Pharmaceris (krem z witaminą K) i Dr Ireny Eris (płyn dwufazowy) dostałam od Pani Magdy. Kulkę Garniera i krem Dove kupiłam za śmieszne kwoty w Biedronce. Ostatnie zdjęcie to moja najulubieńsza (z wodą I Coloniali) część marcowych nowości - kremy do rąk The Body Shop od Gosi z mejd-in-poland [KLIK]. Gosiu, jesteś wielka!\nPielęgnacyjny miszmasz numer dwa. Żele pod prysznic: liczi Online Kids, liczi z maliną Juicy Fresh i gardenia z YR (uwielbiam). Zdjęcie numer dwa to łupy z Natury: krem do biustu Soraya, żel do higieny intymnej Intimelle i przecenione masło z Green Pharmacy. Z polecenia Gosi przygarnęłam też szampon Ziaji na wypadanie ale niestety jeszcze do mnie do dotarł.\nMiszmasz pielęgnacyjny numer trzy. Krem do stóp Tołpy. Reszta to dzisiejsze zakupy z Rossmana: limitowany żel Isany (malina z miętą), mydło błotno-solne (chciałam peeling tej samej firmy ale jak na złość wszystkie rozlane...), szczotka do masażu na sucho i bawełniane chusteczki (planuję robić sobie tonikowe maseczki, kosztowały niecałe 4 zł za promocji).\nOleofarm [KLIK]. Suplementy pojawiły się w najlepszym dla mnie momencie bo włosy znów lecą mi garściami (nie żartuje :<). Zaczęłam od Skrzypolnu z biotyną. O efektach na pewno napiszę więcej.\nNędzy obraz i rozpaczy.\nA Wy pokazywałyście już marcowe nowości?\nOdkąd tylko na rynku pojawiły się płyny micelarne jestem ich wielką entuzjastką. Swoją przygodę zaczęłam od Biodermy, później Ziaji (porażka) i innych polskich marek. Jednak na długi czas moje serce podbił tani i jakże skuteczny i delikatny micel BeBeauty. Po kliku zużytych litrach (tak, litrach) stwierdziłam, że pora zrobić sobie od niego przerwę. Dlatego dziś o nowości w moim zbiorze jaka zagościła u mnie już jakiś czas temu i nareszcie doczekała się premiery.\nMicel ten posiada przyjemne, młodzieżowe opakowanie. Może nie jest zachwycające ale też nie drażni. Jest bardzo wygodne w użytkowaniu, bez problemu dozuje odpowiednią ilość produktu. Konsystencja jak na micel przystało jest wodnista, zapach jest praktycznie niewyczuwalny i niemęczący.\nProdukt ten dedykowany jest skórze trądzikowej (czyli nie dla mnie). Ma zmywać makijaż, oczyszczać skórę, łagodzić. Muszę przyznać, że używam go wyłącznie do skóry twarzy omijając okolice oczu właśnie ze względu na jego przeciwtrądzikowe właściwości. Być może nie robił by im krzywdy ale nie zamierzam tego sprawdzać - pielęgnacja skóry pod oczami jest moim priorytetem i wolę nie ryzykować.\nJeśli mowa o właściwościach oczyszczających są one... przeciętne. Micel radzi sobie z podkładem czy odświeżaniem skóry jednak nie zauważyłam jakiegoś spektakularnego działania. Aktualnie używam go do zmywania powłoczki jaką pozostawia mleczko do demakijażu i w tej roli sprawdza się dobrze. Jednak ja w ogóle nie jestem fanką babrania się z wacikami na tak dużej powierzchni (nie, że mam jakąś wielką twarz, czy coś;)). Co do właściwości łagodzących - łagodzić nie łagodzi ale krzywdy też na szczęście nie robi.\nPrzyznam szczerze, że ten micel to nie jest produkt, do którego wrócę. Chociaż cieszę się, że dzięki uprzejmości pani Ani miałam okazję go przetestować. Nie jest zły jednak dla mnie to tylko dodatkowy, niewiele wnoszący do mojej pielęgnacji kosmetyk, który z pewnością zastąpię czymś, co będę mogła stosować przede wszystkim do demakijażu oczu. Nie jest drogi, cena za 200 ml produktu oscyluje w okolicach 12 złotych i być może u osób z grupy wiekowej jakiej jest dedykowany sprawdzi się lepiej. A z oferty Under 20 pozostanę przy [żelu micelarnym] ;)\nUwielbiam peelingi. Do twarzy, do ciała, do stóp i dłoni. Peelingi to jedne z tych produktów które nadużywam i muszę się mocno powstrzymywać, by nie stosować ich każdego dnia. Dziś o produkcie dedykowanym dłoniom, na który skusiłam się w promocyjnej cenie przy okazji zakupów w sklepie internetowym Yves Rocher.\nPeeling zapakowany jest w wygodną, estetyczną tubkę. Opakowanie jest przeźroczyste co umożliwia nam kontrolowanie zużycia i pozwala się nacieszyć jego przyjemnym wyglądem. Oprócz wyglądu kosmetyk przyjemny ma też zapach, lekko słodki, owocowy jednocześnie dosyć orientalny i korzenny.\nOlejek ten ma bardzo gęstą konsystencję, w moim odczuciu aż zbyt gęstą i trzeba włożyć stosunkowo dużo siły żeby wykonać nim masaż, na szczęście po dłuższej chwili pod wpływem ciepła robi się bardziej płynny. Drobinek w tym produkcie nie jest zbyt dużo więc przy jednorazowej aplikacji potrzeba go sporo by uzyskać satysfakcjonujący efekt ścierający. Drobinki (nasiona truskawki) są średniej wielkości, dosyć ostre, jednak nie podrażniają one w żaden sposób skóry. Po użyciu dłonie są na prawdę przyjemnie wygładzone i chłoną krem jak gąbka.\nProdukt ten to typowy olejek myjący. Producent zaleca nakładać go na suchą skórę (w przypadku mokrej nie ma to sensu), po wykonaniu masażu należy go spłukać. W kontakcie z wodą zmienia się w lekką emulsję. Nie pozostawia na dłoniach żadnej warstwy jednocześnie nie pielęgnuje ich w żaden sposób. Na szczęście też nie wysusza.\nCena tego produktu to 17.90 zł za 75 ml pojemności, która spokojnie wystarczy na sporą ilość aplikacji. Czy warto? No nie wiem. W promocji czemu nie. Nie jest to zły kosmetyk jednak zastąpić go można chociażby cukrem/solą/kawą. Chociaż ze względu na dosyć nietypową dla tego typu produktu formułę i przyjemny zapach ja zakupu nie żałuję zakupu mimo, że w przyszłości nie planuje kolejnej sztuki.\nŻele pod prysznic to produkty do której nie przykładam większej uwagi. Mają przede wszystkim ładnie pachnieć, mieć konsystencję konkretniejszą niż woda i nie wysuszać skóry. Dodatkowo nie straszyć wygórowaną ceną i zachęcać opakowaniem. Dziś o cudaku niemieckiej marki Balea upolowanym przeze mnie na którejś z blogowych wyprzedaży.\nOpakowanie jest mocno przeciętne jednak nie straszy i mimo nieszczególnej kolorystyki jest raczej z gatunku tych przyjemnych niż odstraszających. Kształtem przypomina żele z oferty Dove. Plusem jest jego zakrętka - nie mam problemu z otwarciem żelu mimo mokrych rąk.\nTak swoją drogą ten żel to nie żel. Moja zerowa znajomość niemieckiego mówi mi, że mam do czynienia z kremowym olejkiem. W składzie zawiera on SLS jednak zaraz po nim znajdziemy olej właśnie. Konsystencja jest typowa dla tego typu produktu (opieram się na mojej przygodzie z olejkiem myjącym Ziaja Ulga) przypomina bardziej kremową emulsję niż typowe żelowe myjadło.\nDo zakupu zachęcił mnie zapach. Jestem ogromną fanką pistacji. I ogromne rozczarowanie mnie spotkało. Zapach jest mydlany, olejowy (kojarzycie olejek myjący Isany?) złagodzony lekko orzechową nutą (coś jak masło shea, rafinowane oczywiście). Jednym słowem to nie zapach robi ten produkt a właśnie tego się spodziewałam.\nKomfort używania tego produktu jest niesamowity. Żel pieni się jak marzenie (jednak trzeba go użyć stosunkowo sporo) dając pianę gęstą i zbitą. Idealnie goli się na nim nogi ;) Spektakularnego działania pielęgnacyjnego nie uświadczyłam jednak produkt w żaden sposób nie spowodował najmniejszego dyskomfortu w postaci podrażnień czy wysuszenia ze względu na jego łagodzącą formułę. Jakby się uprzeć mogłabym po jego użyciu zrezygnować z balsamu.\nPodsumowując: jeśli macie dostęp do produktów tej marki warto po niego sięgnąć. Mimo niezbyt udanego zapachu jakościowo jest o wiele lepszy niż standardowe żele tej marki, które w moim odczuciu są o wiele bardziej wodniste i mniej łagodne dla skóry.\nCzy jest tu ktoś, kto nie czytał chociaż jednej opinii na temat kremów do rąk marki L'occitane? Ja mam wrażenie, że są one niemal kultowe. Może nie na całym kosmetycznym rynku ale jeśli mowa o produktach firmy z pewnością. W lutym skusiłam się na niewielkie zamówienie z ich sklepu internetowego właśnie po to, by zgarnąć trzy gratisowe maleństwa. Zdążyłam je już zużyć więc dziś na ich temat słów kilka.\nKremy te zapakowane są w maleńkie 10 ml metalowe (?) tubki. Opakowanie większych wersji design opakowań mają identyczny. Ceny zaś oscylują w granicach 30zł za 30 ml. Im większe opakowanie tym produkt wychodzi taniej ale jak dla mnie nadal to zbyt wygórowane kwoty jak na ich przeciętną (o czym za chwilę) jakość.\nJak widzicie trafiły mi się trzy wersje zapachowe: klasyczna, różana oraz waniliowa. I od zapachów zacznę. Wersja klasyczna dla mojego nosa zbliżona jest do granatowego kremu Nivea, różana pachnie różą a sam zapach jest dziewczęcy i lekko słodki, daleko mu do aromatu płatków czerwonych róż. O wanilii czytałam różne opinie (najciekawszej nie przetoczę, żeby Was nie zrażać :D) jednak z całej trójki jest najsłabsza. Niby zapach jest waniliowy ale jak dla ma sporą nutkę ulepkowatej słodyczy i czegoś mydlanego. Mnie - fankę wanilii - nie usatysfakcjonował.\nKonsystencja kremów jest bardzo podobna. Są gęste, zbite i konkretne. O ile róża i klasyk jak dla mnie nie różnią się poza zapachem niczym to jednak wanilia lekko się wyróżnia - wydaje się być odrobinę lżejsza jednak bardziej olejowa. Jednak różnica na dłoniach jest praktycznie nie wyczuwalna i raczej doszukałam się jej na siłę. Kremy nałożone na dłonie pozostawiają odczuwalną warstewkę, jednak nie lepią się.\nMuszę przyznać, że gdy już na moich dłoniach gościły miałam jedno nieodparte wrażenie, że wysmarowałam sobie ręce... kremem Nivea. O ile wersje pachnące trochę mąciły mi w głowie tak klasyk to dla mnie wypisz wymaluj najzwyczajniejsza tania i ogólnodostępna Nivea. Tak, wiem, że składowo to nie to samo, L'occitane zamiast parafiny daje nam masło shea jednak nie tylko odczucia są dla mnie typowe dla tego produktu ale i działanie.\nDziałanie, które nie powala. Nie są to złe kremy. Ale nie wyróżniają się też niczym szczególnym. A już w ogóle w moim odczuciu nie są warte pieniędzy jakie życzy sobie za nie producent. Kremy nawilżają. Przeciętnie. Lekko natłuszczają. Warstewka jaką pozostawiają pełni funkcję ochronną.\nNie są wydajne. Żeby wysmarować dłonie potrzeba około 2 cm porcji kremu (to nawet więcej niż w produktach innych marek) więc takie tubeczki nie wystarczyły mi nawet na tydzień codziennego używania po kilka(naście) razy dziennie. Więc gdybym za 30 ml produktu(ów) zapłaciła regularne 30 zł byłabym co najmniej wściekła.\nCzy warto? Przetestować jak najbardziej (u niektórych się sprawdzają ;)) ale polecam podejść do nich z lekkim dystansem i nie nastawiać się na hit. No i zacząć od mniejszych pojemności, które czasem można dorwać w dobrych cenach (albo i za darmo).\nMiałyście te kremy? Sprawdziły się lepiej niż u mnie? ;)\nDziś o produkcie, który z oferty rosyjskich kosmetyków zainteresował mnie jako pierwszy. Aktywne serum na porost włosów zbiera opinie różne - są osoby, którym daje satysfakcjonujące efekty ale i te, które nie zauważyły żadnych rezultatów. Jak jest u mnie? Zapraszam na recenzję.\nSerum zapakowane jest w wygodne opakowanie z aplikatorem rozpylającym kosmetyk. Walory estetyczne jednak zupełnie do mnie nie przemawiają ale nie to jest w tym produkcie najważniejsze. Pojemność to 150 ml płynu o ciemnym zabarwieniu i neutralnym zapachu (wystarczająca na jedną, pełną trzymiesięczną kurację) a cena oscyluje w granicach 15 zł. Dostępność - wszędzie tam, gdzie inne rosyjskie produkty. Swoje zamówiłam ze Skarbów Syberii.\nPłyn powinno aplikować się na skórę głowy trzy razy w tygodniu i pozostawić do wchłonięcia. Teoretycznie nic trudnego praktycznie - u mnie szybko pojawiły się schody. Serum bezpośrednio po aplikacji nie robi włosom krzywdy jednak po kilku godzinach sprawia, że są one obciążone, przyklapnięte i nadają się wyłącznie do mycia. Więc musiałam pamiętać by używać go dopiero w dniu mycia (myję włosy wieczorem). Na chwilę obecną, zbliżając się już do końca opakowania, aplikuję serum obficie na godzinę-dwie przed myciem.\nPrzejdźmy do najważniejszego czyli działania. U mnie niestety serum nie sprawdziło się i nie zaobserwowałam spektakularnego przyspieszenia wzrostu. Włosy rosną jak i rosły +/- centymetr miesięcznie. Być może serum dało dodatkowy milimetr czy dwa ale... nie należę do włosów mierzących swą czuprynę. Wspomnę jeszcze, że nie zauważyłam typowych podrażnień skóry głowy po jego używaniu. Serum nie działa też na wypadanie włosów jednak producent też nam tego nie obiecuje.\nW moim odczuciu zakup tego produktu to zmarnowane pieniądze i osobiście nie mogę go polecić.\nO tym, że mam spore problemy z dłońmi w miesiącach chłodnych pisałam już nie raz. Tej zimy udało mi się odkryć krem idealny [Lirene Regeneracja] dzięki któremu moje dłonie przeżyły bez najmniejszego uszczerbku najgorsze miesiące. Co nie zmienia jednak faktu, że nadal kupuję i testuję inne produkty. Ot tak, ludzka ciekawość. Niedawno skusiłam się na swojego ulubieńca lat poprzednich. Krem ten zniknął mi z zasięgu wzroku na parę miesięcy i dopiero niedawno udało mi się go kupić w dobrej cenie (niespełna 6 zł za 75 ml) w Naturze. W zmienionej szacie graficznej ze złowieszczym dopiskiem 'nowość'. Czemu złowieszczym? Bo zazwyczaj producenci majstrując przy składzie mają tendencję do pogarszania jakości produktów. Czy tak było też tym razem?\nKrem ten posiada estetyczną tubkę jednak jakość wykonania i nadruku pozostawia sporo do życzenia. Plusem jest jednak zamknięcie na klik - mam nieznośną tendencję do gubienia zakrętek. Konsystencja tego produktu jest dosyć lekka (mam wrażenie, że poprzednia wersja była konkretniejsza), stosunkowo szybko się wchłania pozostawiając na dłoniach pudrową powłoczkę. Zapach w tubce jest bardzo przyjemny, cierpka żurawina miesza się ze słodyczą miodu jednak wyczuwalne są też typowe kremowe nuty. Niegdyś ten krem podobny zapach pozostawiał na dłoniach przez długie minuty (niesamowicie przyjemna sprawa) jednak wraz ze zmianą składu zapach ten w kontakcie ze skórą wybija nieprzyjemne nuty (pozwolę sobie nie opisywać moich odczuć - to nic smacznego...) które na szczęście jak i sam aromat są bardzo ulotne.\nJeśli mowa o najważniejszym czyli działaniu - kiedyś było świetne. Krem szybko i skutecznie nawilżał i regenerował dłonie zapewniając im ochronę przed zimnem. Nie radził sobie z najbardziej suchymi partiami tak jak bym sobie tego życzyła jednak patrząc na ilość (i jakość) kremów jakie przetestowałam do tej pory i tak śmiało mogłam go nazwać moim ulubieńcem. Jak jest teraz? Jest marnie. Krem nałożony w niewielkiej ilości nie robi z dłońmi nic. W pięć minut po aplikacji czuję taki dyskomfort jak gdybym nie użyła żadnego nawilżacza. Nałożony w ilości sporej radzi sobie trochę lepiej - nawilża. Jednak wmasowanie go w dłonie trwa zbyt długo bym mogła go używać jako podstawowy krem na co dzień.\nPrzyznam szczerze, że dawno nie byłam tak zawiedziona żadnym produktem. W teorii skład wcale nie wygląda źle - po wodzie i maśle shea mamy olej kokosowy. Jednak wcześniej również nie był tragiczny (wkleję niżej) i jak dla mnie ta zmiana to ewidentny przykład, że często 'lepsze' jest wrogiem dobrego. Nie polecam.\nINCI: Aqua, Butyrospermum Parkii, Glycine Soja Oil, Cetearyl Alcohol, Petrolatum, Stearic Acid, Glycerin, Sesamum Indicum Seed Oil, Glyceryl Stearate, PEG-100 Stearate, Propylene Glycol, Mel (Honey) Extract, Vaccinium macrocarpon Fruit Extract, Phenoxyethanol, Caprylyl Glycol, Benxyl Alcohol, Ceteareth-20, Hydrolyzed Milk Protein, Lactose, Parfum, Allantoin, Carbomer, Sodium Hydroxide, Disodium EDTA, Lecithin, Tocopherol, Ascorbyl Palmitate, Hydrogenated Palm Glycerides Citrate, Potassium Sorbate, Sorbic Acid, Coumarin.\nProdukty Tołpy kusiły mnie od dawna. Było mi z nimi ewidentnie nie po drodze do grudnia ubiegłego roku gdy to na swojej stronie internetowej zrobili świetną promocję dołączając do kremu na dzień bezpłatny krem na noc. Skusiłam się na łącznie cztery sztuki (na chwilę obecną żałuję, że tylko cztery), dziś o dwóch, które szybko i skutecznie podbiły moje serce.\nTołpa słynie ze swoich dziwacznych nazw (kokony, balsamy, miody i inne cuda wianki) oraz opakowań napakowanych informacjami pisanymi lekko literackim żenującym językiem. Coelho dla Tołpy. Tak też jest w przypadku tych kremów. Zaznaczę, że zapakowane są one w praktyczne metalowe tubki (ponoć zdrowsze dla kremów) o mniejszej pojemności niż większość kremów - 40 ml. Wydajność określiłabym jako standardową. Ceny regularne wahają się w okolicach 30 zł, jednak można je kupić taniej. Dziś na stronie tołpy -30% na ich kosmetyki z serii botanicznej (czyli między innymi te kremy), są też dostępne na merlin.pl w podobnych cenach z bezpłatną dostawą do ich punktów.\nDla przypomnienia: skórę mam mieszaną, przetłuszczającą się w strefie T, normalną na policzkach, skłonną do drobnych niedoskonałości.\nTołpa Botanic Czarny bez Kojący krem-balsam na naczynka DZIEŃ\nKrem-pomyłka. Wcale nie chciałam go mieć bo nie mam skóry naczynkowej i kupiłam go przypadkiem pewna, że biorę wersją uelastyczniającą. Można? Można. Trochę irytowała mnie jego obecność w moim zbiorze więc jak widzicie zaczęłam go używać gdy tylko wykończyłam to co miałam otwarte by jak najszybciej o nim zapomnieć. Koniec końców zapominać wcale o nim nie chcę i kiedyś z przyjemnością kupię go ponownie. Dlaczego?\nKrem ten ma bardzo przyjemną konsystencję. Jest bardzo kremowy, dosyć gęsty i konkretny jednak nie tłusty. Pozostawia na skórze lekki ochronny film, szybko się wchłania i śmiało mogę po dwóch minutach zabierać się za wykonywanie makijażu. Sam krem ma lekko zielony odcień (maskowanie rumienia) jednak nie mam jak zweryfikować tej właściwości. Jest bardzo łagodny, długotrwale nawilżający - czuję komfort przez cały dzień - jednak nie powoduje niespodzianek w postaci szybszego przetłuszczania skóry czy niedoskonałości. Odczuwalnie chroni przed warunkami atmosferycznymi (zimy w tym roku nie mamy ale przy śniegu i temperaturach oscylujących w okolicach kilku stopni 0 spisuje się świetnie). Bardzo dobrze trzyma się na nim makijaż. Delikatnym minusem jest dla mnie jego zapach. Jest ładny (kremowo-kwiatowy) jednak ciut zbyt intensywny jak na krem na dzień.\nTołpa Botanic Czarna róża Odżywczy krem-miód regenerujący BOGATY NOC\nTen krem dla urozmaicenia był moim świadomym wyborem. Uwielbiam produkty o bogatych konsystencjach. Szczególnie w pielęgnacji wieczornej i szczególnie zimą. Róże też lubię (zmienił mi się gust zapachowy na stare lata) więc same rozumiecie ;))\nKrem ten tak samo jak poprzednik mimo swojej gęstej, bardzo bogatej konsystencji nie jest tłusty czy oblepiający. Pozostawia jednak na skórze dosyć konkretny film. Zapach mnie oczarował (jest bardzo otulający, niby kwiatowy ale dosyć słodki, intensywny i niepowtarzalny) na amen i z tego względu na pewno nabędę inne kosmetyki z tej serii. Działanie też oceniam na plus. Krem świetnie nawilża i odżywia skórę nie obciążając jej nadmiernie. Świetnie sprawdza się w czasie stosowania serum z kwasem. Nie spowodował podrażnienia czy zapchania. Na serum potrafił się jednak delikatnie rolować gdy przesadziłam z ilością (ale ja kremów nakładam sporo, bo lubię). Muszę przyznać, że jestem nim na prawdę mile zaskoczona. Wspomnę też, że wszelkiej maści kremy nakładam od czoła po biust i w przypadku tego produktu widziałam widoczną poprawę również w przypadku skóry szyi i dekoltu. Wydaje mi się być bardziej sprężysta i widocznie odżywiona a większość kremów dla mnie pozostawia wyłącznie uczucie nawilżenia.\nOba kremy przypadły mi do gustu. Bardzo. Mimo lekkich wad przeważają w nich zalety i z tego też względu z chęcią kiedyś do nich wrócę (i zainwestuję w inne ich kremu do twarzy) a Wam śmiało mogę je polecić :)\nNiebawem napiszę też więcej na temat kremu pod oczy tej marki jednak tu zachwytów nie będzie ;)\nZapraszam Was dziś na recenzję produktu z którym łączy mnie dziwna relacja. Czasem go kocham czasem nienawidzę. Źle. Jednocześnie go kocham i nienawidzę. Bo znów stała się sprawa przykra i kosmetyk, który ma ogromny potencjał by zostać moim ulubieńcem ma w sobie coś (ha, nie tylko w przenośni) co drażni mnie niesamowicie.\nPeeling zapakowany jest w przyjemny dla oka kartonik oraz słoiczek. Formę słoiczka przy jego konsystencji uważam za chybioną bo jeśli wyląduje on w pozycji innej niż horyzontalna osadza się on na nakrętce, po otworzeniu spływa na boki i jest problem z jego dokręceniem. Tubka sprawdziłaby się tu lepiej.\nKonsystencja to chyba najważniejsza rzecz jeśli mowa o tym produkcie. Jest nietypowa, gęsta, lekko oleista z ogromem zatopionych w niej maleńkich drobinek.\nZapach ma bardzo przyjemny jednak nie potrafię go do końca rozszyfrować, dla mnie posiada wyraźną nutę banana. Jednak nie jest przesłodzony jak większość bananowych kosmetyków a raczej neutralny jak prawdziwy owoc (lub jego skórka). Podobną nutę wyczuwam między innymi w mydle cedrowym tego samego producenta i kremie z jaskółczym zielem Green Pharmacy więc to pewnie zapach jakiegoś zielska.\nJeśli mowa o działaniu odpowiadałoby mi ono w stu procentach. O ile nałożę go na suchą skórę (na mokrej raczej delikatnie masuje niż zdziera). W ramach kontaktu ze skórą peeling delikatnie się ociepla przez co jego bardzo konkretna konsystencja robi się lżejsza a sam moment aplikacji jest na prawdę bardzo przyjemny. Jak pisałam drobinek na na prawdę dużo i mimo ich delikatności robią swoje. Skóra po użyciu jest nie dość, że wygładzona to jeszcze bardzo miękka i odżywiona (podejrzewam, że to zasługa masła shea).\nWięc czemu go nienawidzę? Bo to peeling solny. Nie wiem czemu nie sprawdziłam składu przed zakupem ale... kupując peeling ryżowy spodziewałam się, że drobinki to będzie tylko i wyłącznie puder ryżowy. No nie. Najwięcej jest w nim właśnie soli. Mam wrażenie, że jej działanie na skórze łagodzi baza kosmetyku i faktycznie nie powoduje on u mnie żadnych podrażnień za wyłączeniem okolic skrzydełek nosa. Niedajboże by odrobina dostała się w te okolice (albo wręcz do śluzówki) bo powoduje nieludzkie pieczenie. No i muszę omijać usta bo jest... słony (kto by pomyślał :D). O ile w czasie wykonywania peelingu nie jest to problemem tak przy zmywaniu wiecznie czuję ten paskudny posmak.\nPeeling kosztuje w granicach 15 zł za 100 ml pojemności i jest dostępny wszędzie tam, gdzie inne kosmetyki rosyjskie. Czy warto? Jeśli sól w pielęgnacji skóry Wam nie groźna to czemu nie jednak ja z pewnością zużyję go (do innych partii ciała bo no... same rozumiecie) i więcej nie kupię.


Materiały ze słowem kluczowym "Ucieczka z domu" w mieście Gniezno.\nUcieczka dziecka z domu to prawdziwy dramat dla całej rodziny. Niepewność, strach o zdrowie i życie własnej pociechy w ułamku sekundy burzą spokój największego „twardziela”. Więcej na temat:\nczy warto uciec z domu\nczy warto uciekać z domu\nPolicja Dąbrowa Górnicza porady: "na gigancie" - to warto wiedzieć 2014-07-12 10:01:18\npolicja dąbrowa porady\nna gigancie porady\nucieczka dziecka porady\nucieczka dziecka co robić\nucieczki dzieci z domów Żory\nwakacje ucieczki Żory\nwakacyjne ucieczki Żory\nucieczki z domu policja\nna gigancie Kwidzyn\ndzieci na gigancie Kwidzyn\nUcieczki z domów Żory\nucieczki nieletni Żory\nucieczki z domu nieletni Żory\nucieczki z domu w Żorach\nW roku 2010 w woj. Śląskim uciekło uciekło z domów i ośrodków wychowawczych 610 młodych osób\n610 dzieci w zeszłym roku uciekło z domów i ośrodków wychowawczych naszego regionu. To o 180 więcej niż w 2009 roku. A wraz z wakacjami zaczął się czas, w którym młodzi ludzie najczęściej trafiają na "giganta". Jak podkreślają funkcjonariusze policji i pracownicy Itaki, ucieczka z domu nie rozwiąże ich problemów.\nwakacyjne ucieczki dzieci\nucieczki dzieci wakacje


Skarbówka ogranicza ulgę dla małych i nowych firm. Wiele spółek zapłaci 19 proc. podatku - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plSkarbówka ogranicza ulgę dla małych i nowych firm. Wiele spółek zapłaci 19 proc. podatku\n25 stycznia 2019, 07:11 | Aktualizacja: 25.01.2019, 07:39\n"Ministerstwo finansów niekorzystnie dla przedsiębiorców interpretuje przepisy o obniżonej stawce CIT. Twierdzi, że o prawie do ulgi decyduje suma wszystkich przychodów, nie tylko ze sprzedaży (jak w poprzednich latach)" - informuje w piątek "Rzeczpospolita".


Lampa Sufitowa Wisząca LED Okrągła LX- 919 38W Czarna biała neutralna LEDLUX | Ledlux\nLampa Sufitowa Wisząca LED Okrągła LX- 919 38W Czarna biała neutralna LEDLUX\nLampa Sufitowa Wisząca LED LX- 919 38W Okrągła Czarna biała neutralna\nWysokość lampy można dowolnie regulować, według własnych potrzeb, ustawienie ringu może być również dowolnie konfigurowane. Nasz produkt odznacza się wysoką jakością wykonania oraz dużą trwałością. Prezentowana lampa wspaniale zaprezentuje się w każdym pomieszczeniu, ale biorąc pod uwagę jej walory najlepiej wykorzystać ją w jadalni czy salonie.\nW lampie znajduje się źródło światła o barwie białej neutralnej. Specjalnie zaprojektowany szroniony klosz powoduje, że światło ulega idealnemu rozproszeniu, dzięki czemu równomiernie oświetla powierzchnie. W lampie zastosowano system EYE PROTECTION\nLX- 919 38W NW


Polskie wzornictwo staje się coraz bardziej rozpoznawalne na międzynarodowych rynkach. Zaskakuje pomysłowością i odwagą. Przyciąga uwagę widzów. Zaprasza w nieznane przestrzenie wyobraźni. Postanowiliśmy oddać mu głos i otworzyć nowe programy prezentujące najlepsze polskie projekty. Jednym z nich jest Strefa Wizjonerzy Polskiego Wzornictwa.\nPolscy projektanci coraz wyraźniej zaznaczają swoją obecność na światowym rynku wzorniczym.\nSą nie tylko przyjmowani z entuzjazmem podczas zagranicznych konkursów czy dostrzegani na międzynarodowych wystawach, ale także wprowadzają w te przestrzenie świeży powiew, czarują nowymi dźwiękami, smakami, zapachami. Ich odważny, eklektyczny, oscylujący między tradycją i nowoczesnością styl domaga się odpowiedniej ekspozycji.\nPodczas targów MEBLE POLSKA 2020 przedstawimy wyselekcjonowaną awangardę 30 marek, które stawiają na świadome i jakościowe wzornictwo pokazując jak współpracować z projektantami, aby stać się konkurencyjnymi i oryginalnymi. Współczesny rynek stawia przed twórcami wyzwania, z jakimi nie sposób mierzyć się bez czerpania z doświadczenia podmiotów wyczulonych nie tylko na zmiany rynkowe, ale przede wszystkim wartości szacunku do świata, w którym funkcjonujemy.\nStrefę Wizjonerzy Polskiego Wzornictwa znajdziecie w pawilonie ARENA DESIGN (pawilon 3)


Pudełko drewniane Supreme małe - Bletki\n» Pudełko drewniane Supreme małe\nKod produktu: AC0115BI\nPudełko drewniane Supreme idealnie nadające się do przechowywania bibułek, filtrów i ustników, młynka i innych akcesoriów do palenia z Twojego arsenału. Wewnątrz pudełka znajduje się jedna stała przegroda, jedna mobilna przegródka oraz podstawka do skręcania jointów. Mobilna przegródka zakończona jest z obu stron gąbką, która może służyć do wyczyszczenia podstawki z resztek suszu. Pudełko jest zamykane na metalową sprzączkę. Rozmiary pudełka: 16,5 x 8 x 5,5cm.\nRozmiar 16,5 × 8 × 5,5 CM


Obraz pięcioczęściowy na płótnie Canvas, pentaptyk typ A, Pejzaż abstrakcyjny 1 - Feeby.pl\nObraz pięcioczęściowy na płótnie Canvas, pentaptyk typ A, Pejzaż abstrakcyjny 1\nPejzaż Abstrakcyjny 1 - wieloczęściowy obraz na płótnie\nWieloczęściowy obraz na płótnie typu canvas Pejzaż Abstrakcyjny 1 dopełni wystrój Twojego wnętrza.\nWieloczęściowy obraz na płótnie Pejzaż Abstrakcyjny 1 to kompozycja składająca się z pięciu elementów. Pentaptyk skutecznie wypełni pustą przestrzeń na ścianie i będzie atrakcyjną dekoracją ścienną. Jest dostępny w kilku kształtach i rozmiarach do wyboru.\nGrafika Pejzaż Abstrakcyjny 1 to przykład z kategorii abstrakcji. Przyciąga wzrok, pobudza wyobraźnię, jest dobrym tematem do rozmów. Odkryj swoje pokłady kreatywności i spróbuj zinterpretować jego przesłanie!


Pijana uczestniczka kolizji zadzwoniła po policję. Druga kierująca miała sądowy zakaz prowadzenia aut\nTo była niegroźna kolizja. Uczestniczyły w niej dwa samochody, którymi kierowały dwie kobiety. Jedna nietrzeźwa, druga z zakazem prowadzenia aut, ponieważ już wcześniej jeździła samochodem po alkoholu. Policję na miejsce wezwała nietrzeźwa.\nW środę rano, dyżurny wyszkowskiej komendy otrzymał zgłoszenie od kierującej bmw, że w miejscowości Poręba Kocęby doszło do kolizji między nią, a kierującą vw. Policjanci, którzy pojechali na miejsce ustalili, że 24-latka kierująca vw cofając na parkingu doprowadziła do zderzenia z bmw, którego kierującą była 36-letnia mieszkanka powiatu ostrowskiego.\nW trakcie kontroli okazało się, że kierująca bmw jest w stanie nietrzeźwości. Miała prawie promil alkoholu w organizmie. Natomiast kierująca vw prowadziła auto mimo orzeczonego przez sąd zakazu kierowania pojazdami, za jazdę samochodem pod wpływem alkoholu. Dodatkowo przewoziła nim teraz także dwójkę dzieci.\nKierującej bmw zatrzymano prawo jazdy. Grozi jej za to kara do 2 lat więzienia oraz zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi na okres co najmniej 3 lat, świadczenie pieniężne. Kierująca vw za swoje zachowanie odpowie przed sądem. Za niestosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów grozi jej do 5 lat więzienia.


Japonia gości światowych przywódców podczas pierwszego w swojej historii Szczytu G20 w Osace | Business Wire\nJaponia gości światowych przywódców podczas pierwszego w swojej historii Szczytu G20 w Osace\nRządy 37 państw i organizacje międzynarodowe spotkały się w drugim co do wielkości mieście Japonii, by zmierzyć się z globalnymi wyzwaniami.\nJuly 02, 2019 01:44 AM Eastern Daylight Time\nOSAKA, Japonia--(BUSINESS WIRE)--W dniach 28 i 29 czerwca w Japonii odbył się Szczyt G20, w którym udział wzięli wszyscy członkowie grupy G20 oraz 17 zaproszonych gości. Szczyt zorganizowano w Osace, drugim co do wielkości mieście Japonii, która po raz pierwszy w swojej historii była gospodarzem tego wydarzenia. Wcześniej w miejscowości Ise-Shima Japonia gościła liderów państw grupy G7.\nNa tegorocznym Szczycie przywódcy dyskutowali o ważnych zagadnieniach dotyczących całego świata. Wśród omawianych tematów ważne miejsce zajął problem plastikowych odpadów oceanicznych, które uznano za zagrożenie dla ekosystemu morskiego o skali globalnej.\nJako przejaw zaangażowania tegorocznego Szczytu G20 na rzecz rozwiązania tego problemu promowano prowadzoną przez Ministerstwo Środowiska kampanię Plastics Smart Campaign wraz z inicjatywą „3R (ang. Reduce, Reuse, Recycle – ogranicz, wykorzystaj ponownie, odzyskaj) and Renewable” (wykorzystanie surowców odnawialnych do produkcji) i działaniami takimi jak wycofanie z użytku butelek plastikowych i słomek i zastąpienie ich wyrobami z surowców odnawialnych. Podczas Szczytu nie korzystano z jednorazowych wyrobów plastikowych – butelek, kubków, słomek czy talerzyków – zastępując je produktami wielorazowego użytku.\nDebatowano także nad zagadnieniami związanymi z gospodarką, handlem i inwestycjami, innowacjami, zatrudnieniem, równouprawnieniem kobiet, rozwojem oraz zdrowiem – każdy z tych tematów stanowił pole do owocnych dyskusji.\nW czasie wolnym od obrad uczestnicy Szczytu podziwiali japońską kulturę i korzystali z gościnności gospodarzy. Pierwszego dnia powitał ich pokaz danjiri i mikoshi – przenośnych drewnianych świątyń, które biorą udział w jednym z najpopularniejszych festiwali organizowanych w tym regionie. Na terenie obiektu, w którym odbywały się obrady, zorganizowano wystawy wyjątkowych atrakcji turystycznych regionów Osaki i Kansai – przedstawiono na przykład najnowsze informacje o targach Expo 2025. Przywódcy wraz z osobami towarzyszącymi mogli podziwiać prezentacje kulturalne, poznać dziedzictwo kulturowe Japonii i skosztować dań japońskiej kuchni (washoku).\nZachwyt gości budziły również osiągnięcia kraju w zakresie robotyki, medycyny i aeronautyki. Na rozległej przestrzeni wystawowej pokazano japońskie osiągnięcia technologiczne i produkty związane z każdym z zagadnień podejmowanych podczas szczytu – „Społeczeństwo i innowacje”, „Innowacje w zakresie zdrowia”, „Innowacje w zakresie ograniczenia zaśmiecenia oceanów”, „Innowacje w zakresie energetyki” oraz „Innowacje w zakresie współpracy gospodarczej”. Na wystawie znalazły się również eksponaty z kategorii „Igrzyska olimpijskie i paraolimpijskie w Tokio 2020”, „Usuwanie skutków katastrof”, „Zasoby turystyczne Japonii” oraz „Tradycje”. Ogółem ok. 50 wystaw łączyło w sobie treści o charakterze rozrywkowym i informacyjnym – od paneli i makiet po wideoklipy i stoiska z warsztatami.\nW Szczycie G20 udział wzięły: Argentyna, Australia, Brazylia, Kanada, Chiny, Francja, Niemcy, Indie, Indonezja, Włochy, Japonia, Meksyk, Korea Południowa, RPA, Rosja, Arabia Saudyjska, Turcja, Wielka Brytania, USA i Unia Europejska.\nOficjalne zdjęcia ze Szczytu dla prasy dostępne są na stronie: https://g20.org/en/media/hostphotographer/


Stal nierdzewna | Investa\nZalety używania stali nierdzewnej:\nAntykorozyjność i nierdzewność\nWysoka wytrzymałość i trwałość materiału\nWyjątkowo niska rozszerzalność termiczna\nWysoka temperatura topnienia i odporność na wysokie temperatury\nMożliwość bezproblemowego formowania i łączenia elementów\nSzeroki wybór rodzajów powierzchni i uniwersalność dostępnych produktów i wyrobów\nPodział stali nierdzewnych:\nStal nierdzewna to wspólne określenie dla całej grupy rodzajów stali jakościowych, które nie są podatne na rdzewienie i są kwasoodporne. Ich cechą charakterystyczną jest wysoka odporność na korozję nieporównywalna z innymi gatunkami stali. Wysoką odporność na rdzewienie otrzymuje się poprzez dodawanie do stali odpowiedniej ilości chromu ( ponad 10%) oraz niklu i innych pierwiastków poprawiających właściwości antykorozyjne. Cechą charakterystyczną dla stali nierdzewnej jest również jej zdolność do odnawiania warstwy ochronnej znajdującej się na uszkodzonej powierzchni stali. Jest to niezwykle istotne, przy nawet najmniejszych wgięciach czy zarysowaniach. Warstwa ta jest zwana również warstwą pasywną. Do niedawna w Polsce i na świecie istniał podział na stale kwasoodporne i stale nierdzewne. Ten podział przestał funkcjonować i obecnie wszystkie stale nazywane są teraz po prostu stalami nierdzewnymi.\nStal nierdzewna dzieli się pod względem odporności na korozję na 4 podstawowe grupy:\nNasza firma stanowi jeden z największych ośrodków magazynowo-dytrybucyjnych stali nierdzewnej w Polsce. Od ponad 30 lat nieustannie podążamy za najnowszymi tendencjami w branży i rozwijamy się, by sprostać nawet najbardziej skomplikowanym zamówieniom. Naszym klientom oferujemy rury, blachy, profile zamknięte, pręty, kątowniki i armaturę w różnych rozmiarach i kształtach. Zachęcamy do kontaktu i złożenia zamówienia na stal nierdzewną w firmie Investa!


Opłata za rejestrację |\nREACH jest rozporządzeniem unijnym, więc opłaty naliczane są w euro. Wszystkie opłaty przekazuje się do ECHA na rzecz rozwoju systemu, infrastruktury, opłacenia urzędników i udzielenia dalszych zezwoleń.\nWarto zwrócić uwagę, że od 20 marca 2013 roku, weszło w życie Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) Nr 254/2013, zmieniające rozporządzenie Nr 340/2008 w sprawie opłat i należności wnoszonych na rzecz Europejskiej Agencji Chemikaliów na mocy rozporządzenia REACH.\nRozporządzenie dostępne jest pod tym adresem. Obniża ono koszty rejestracji dla małych i średnich przedsiębiorstw, które dla niektórych państw były nieadekwatnie wysokie.\nPoprzednie rozporządzenie z 2008 roku dostępne jest pod tym adresem.\nPunkt Konsultacji do Spraw REACH opublikował w 2012 roku informację o kosztach które poniósł przemysł ze względu na rejestrację REACH w pierwszym terminie. Przedsiębiorcy wydali 2,1 miliardów €, 2 razy więcej niż wstępnie zakładała Komisja Europejska. Więcej można przeczytać pod tym adresem.\nO opłatach z REACH Helpdesk:\nkoszty, reach, rejestracja


Mezoterapia igłowa Ochota - Forever Young\nStrona główna » Mezoterapia Igłowa Ochota\nMezoterapia igłowa obok takich zabiegów jak np. korekta nosa czy powiększanie ust staje się obecnie coraz bardziej popularna. Wynika to z faktu coraz większego przykładania wagi do nienagannego wyglądu na co dzień i pozbywania się oznak starzenia skóry, przesuszenia i nieetycznych zmarszczek, które optycznie dodają lat.\nMezoterapii igłowa to bezbolesny zabieg odbywający się pod znieczuleniem miejscowym. Trwa około kilkudziesięciu minut i przeprowadza go lekarz medycyny estetycznej.\nW trakcie zabiegu pacjentowi podaje się gęste składniki odżywcze w okolice twarzy, zwłaszcza w newralgiczne miejsca, narażone na zmarszczki i pogorszenie jędrności skóry. Aplikowany kwas hialuronowy jest w pełni bezpieczny, ponieważ występuje naturalnie w organizmie.\nPo zabiegu możliwy jest niewielki obrzęk, który nie ma jednak wpływu na powodzenie samego zabiegu. Znika on w około 24 do 48 godzin i, co ważne nie utrudnia codziennego funkcjonowania.\nDo atutów przeprowadzanego zabiegu należy przede wszystkim szybka poprawa wyglądu skóry i jej właściwego napięcia. Obserwowana jest też szybka rewitalizacja skóry, dzięki iniekcji do skóry właściwej. W efekcie zmarszczki są znacznie mniej widoczne, co sprzyja odzyskaniu młodego wyglądu i promiennej cery.\nCo istotne mezoterapia igłowa z zastosowaniem kwasu hialuronowego jest nieinwazyjnym zabiegiem. Nie wymaga długiej rekonwalescencji, ponieważ nie jest to zabieg chirurgiczny, po którym długo odzyskuje się kondycję fizyczną i psychiczną.\nMezoterapia igłowa Ochota – . Zapraszamy!


Premier Irlandii: Nowy etap Brexitu może być niebezpieczny\nPremier Irlandii: Nowy etap Brexitu może być niebezpieczny dla Irlandii\n25 maja, 09:00 1\nLeo Varadkar niepokoi się następstwami odejścia May... (Fot. Getty Images)\nWybór nowego premiera Wielkiej Brytanii może doprowadzić do kolejnego etapu w negocjacjach dotyczących Brexitu, który może być 'bardzo niebezpieczny' dla Irlandii - ocenił wczoraj irlandzki premier Leo Varadkar.\n"Możemy być świadkami wyboru eurosceptycznego premiera, który będzie chciał odrzucić porozumienie o wyjściu i wybrać ścieżkę braku umowy, lub możemy być świadkiem nowego rządu, który będzie chciał bliższych stosunków z UE i będzie dążył do drugiego referendum" - stwierdził Varadkar.\n"Ale bez względu na to, co się stanie, będziemy zachowywać spokój. Będziemy umacniać i budować nasze sojusze w Unii Europejskiej i upewnimy się, że Irlandia przez to przejdzie" - zapewnił.\nZ kolei szef MSZ Irlandii Simon Coveney na antenie radia Ireland's Newstalk wskazał: "Z mojego punktu widzenia nie wydaje mi się, by Unia Europejska zaproponowała nowemu premierowi lepszą albo znacznie różniącą się umowę od tej, którą zaoferowano Theresie May".\n"To jest założenie, że nowy premier będzie twardszym negocjatorem i przeniesie to do UE i otrzyma dużo lepsze porozumienie dla Wielkiej Brytanii. Tak nie działa UE" - dodał.\nMay zapowiedziała, że 7 czerwca ustąpi ze stanowiska szefowej Partii Konserwatywnej, uruchamiając proces wyboru jej następcy. Nowy szef torysów przejmie po niej także urząd premiera. May uznała, że po trzykrotnym odrzuceniu proponowanego przez nią porozumienia w sprawie opuszczenia Unii Europejskiej w najlepszym interesie Wielkiej Brytanii leży zmiana na stanowisku premiera.\nPiątkowe oświadczenie Theresy May skomentowała rzeczniczka hiszpańskiego rządu Isabel Celaa: "Twardy Brexit wydaje się rzeczywistością, której praktycznie nie da się uniknąć". Dodała, że hiszpański rząd ma przygotowane plany postępowania na wypadek wszystkich możliwych zakończeń Brexitowego scenariusza.\nPremier Holandii Mark Rutte poinformował, że rozmawiał z May, by podziękować jej i przekazać wyrazy szacunku. Podkreślił na Twitterze, że "porozumienie osiągnięte między UE i Wielką Brytanią na rzecz uporządkowanego Brexitu pozostaje na stole".\nMay pozostanie na urzędzie do czasu zakończenia procesu wyboru nowego lidera ugrupowania, co potrwa od czterech do sześciu tygodni. Wyboru dokonają najpierw posłowie Partii Konserwatywnej, którzy zawężą listę kandydatów do dwóch, a ostateczna decyzja należeć będzie do 125 tys. członków partyjnych struktur.\n25 maja, 18:29\nTe wasze zakończenia dotyczące daty wyjścia i przypuszczenia. A tu pyk, Anglia wychodzi za 3 tyg bez umowy z gorącym fakersem, bo BoJo powie, że skoro nie da się nic więcej ugrać to idą i tyle. Hard brexit, Hard Border. Finish :D Ale bym płakał ze śmiechu.