Choroby charakteru (Część 4) | Wolność od Porno\nNapisany: 24 września 2019 | Autor: Piotr Kruk\nKategorie: Choroby, Emocje, Nawyki, Podświadomość, Umysł, Uzależnienie | Liczba komentarzy: 6\nKontynuujemy temat chorób charakteru.\nCzęści 1-3 znajdziesz klikając na linki poniżej:\n► Choroby charakteru (Część 1)\n► Choroby charakteru (Część 2)\n► Choroby charakteru (Część 3)\nWymienione choroby charakteru mają praktycznie wszyscy na planecie, bo to pandemia. Skala jest tak szeroka z wielu niezrozumień i błędnych interpretacji.\nNp. Zygmunt Freud BŁĘDNIE uznał, że skoro tłumienie emocji wprowadza napięcia, obciąża, prowadzi do chorób i wiele, wiele więcej, to znaczy, że EKSPRESJA emocji musi być tego przeciwieństwem. Ale tak nie jest.\nEkspresja ZASILA emocje, a nie je z nas uwalnia.\nReligie popełniły jeszcze inny, bardzo poważny błąd – zakazały pewnych uczuć – np. gniewu i pożądania. Tym samym ludzie zaczęli się im opierać, co spowodowało magazynowanie ich w organizmie i psychice, co doprowadziło wręcz do zwyrodnień i wielu różnych psychoz i schorzeń.\nWidzimy więc, że najmądrzejsi z nas i całe rzesze duchownych kompletnie pojęcia nie mają o naturze emocji.\nUwalnianie to kompletnie inny proces, niż ich ekspresja, tłumienie i wypieranie czy udawanie, że emocji nie czujemy. Ekspresja wspomaga w ogóle zmierzyć się z emocjami. Ale ich nie uwalnia. Dlatego ludzie tak powszechnie się denerwują, użalają, obwiniają, płaczą, krzyczą, wstydzą się, stresują, boją, a nic nie zmienia się w ich życiach (na lepsze). Bo ekspresja nie oczyszcza z emocji, tylko dodaje im energii.\nA skoro ktoś tak mądry jak Freud się pomylił w temacie emocji, warto założyć z góry, że my też robimy coś nie tak i nie rozumiemy przynajmniej czegoś krytycznie istotnego.\nW nauce odczuwania zawarłem punkt dotyczący ekspresji emocji, by pomóc tym, którzy w ogóle nie potrafią emocji poczuć. Gdy już pozwolą sobie np. krzyczeć czy płakać, wtedy mogą przejść do uwalniania. Musimy zrozumieć, że każdy jest na innym etapie rozwoju. Jeden potrzebuje w ogóle pozwolić sobie na jakiekolwiek doświadczenie emocji, a inny już uczy się je uwalniać.\nEkspresja również pomoże zmienić nawyki dotyczące emocji – uciekania od emocji, rozpraszania się, wiecznego zajmowania się czymś innym byle tylko uniknąć odczuwania.\nDlatego ludzkość globalnie popełniając ten błąd i wiele innych choruje. Cała ludzkość choruje. I to nie jest żart, ani wyolbrzymianie.\nWystarczy włączyć telewizję i obejrzeć wieczorne wiadomości, a zobaczymy wiele, jeśli nie wszystkie, z wymienionych tu chorób charakteru.\nKolejnym, niezwykle przykrym błędem, jest uznanie tych chorób za ludzki los. Za taki – smutny, straszny, tragiczny, beznadziejny, zły, żałosny los człowieka. Ale ten „los” wcale nie musi taki być.\nZ każdej choroby można się uleczyć. Ale, jak mówiłem, konieczna jest właściwa diagnoza i ZASTOSOWANIE odpowiedniej terapii, leczenia. Bez tego choroby te będą trwały cały czas i nieświadomie przekażemy je naszemu potomstwu. A ono przekaże je swojemu. I tak te choroby przekazywane są od dosłownie tysięcy lat.\nNikt temu nie jest winny. A przerwać to może jedynie świadome, właściwe postępowanie – nasz osobisty wzrost, nauka i oczyszczenie.\nJednostki, które to dostrzegły były oczywiście wyśmiewane. No bo umysł logiczny podpowiada – „Jak niby miliardy ludzi mogą się mylić? To musi być wariat!” A jednak są ludzie, którzy odnosili ogromne sukcesu pomimo społecznych przekonań i uwarunkowań w każdej dziedzinie życia. I jest ich najmniej na tej planecie. Ale są.\nCoś musi być na rzeczy. Jest. I zawsze było.\nWarto wiedzieć, że z tych chorób nie wyleczy nas żaden lek, ani lekarz.\nWyzdrowienie to sprawa indywidualna każdego człowieka.\nDlatego jesteś na tej planecie, a nie żadnej innej.\nCzy np. wybierzemy użalanie, czy znajdziemy nowy sposób na rozwiązanie trudnej kwestii? Czy obwinimy kogoś/siebie, czy porzucimy winę i wybaczymy?\nWiele osób nazywa siebie „wierzącymi” ale nie wdrażają wiedzy przekazywanej w swojej religii, tylko wykorzystują religię jako kolejne narzędzie do usprawiedliwiania i propagowania swoich chorób.\nChorych należy unikać. Tego uczą wszyscy mądrzy, dojrzali ludzie. Nikogo nie dziwi, że jak będzie przebywał z zakatarzonymi to sam dostanie kataru. Jak będziemy przebywać z pijakami to sami w końcu się napijemy. Jeśli będziemy przesiadywać z wiecznie podjadającymi ludźmi, sami zaczniemy podjadać.\nJednak wiele osób opisywane choroby uważa za normę i to jeszcze pozytywną! No bo jak szef jest zły/niesprawiedliwy, a robota do dupy, to przecież można i należy się użalać oraz obwiniać!\nA to tak jakby twierdzić, że skoro jest zima, to należy mieć gorączkę…\nMusimy wreszcie zrozumieć znaczenie aspektu emocjonalnego ludzkiego życia. Bo jest kluczowy i niezwykle ważny. Jest pniem, z którego wyrastają gałęzie wielu (większości) innych problemów, w tym także zdrowotnych.\nDlatego mówiłem, że jeśli znajdziemy jakiekolwiek usprawiedliwienie dla swojej niskiej emocjonalności – tym gorzej dla nas!\n8. Kłócenie się z ekspertami.\nOstatnio widziałem filmik, w którym pewien gitarzysta tłumaczy fanom jak gra pewien utwór. Fani zarzucali mu, że nie gra go prawidłowo.\nA to gitarzysta jednego z najlepszych i najbardziej sławnych zespołów w swoim stylu. Gitarzysta ten jest wybitnym ekspertem i wirtuozem, a jednak fani, którzy nie zagrali nawet jednego koncertu zarzucają mu, że gra nieprawidłowo…\nNagrał więc film, w którym spokojnie i radośnie tłumaczy dlaczego gra jak gra. Mówił spokojnie, rozsądnie, z uśmiechem i wyjaśnił – ukazał – fanom to, czego po prostu nie dostrzegali. A oni dumnie sądzili, że skoro nie widzą, nie rozumieją, no to oni mają rację, a ekspert się myli… fani nawet nie wiedzieli, że nie widzą tego, co widzi i jest oczywiste dla eksperta.\nM.in. na tym polega różnica między ekspertem, a amatorem. Ekspert ma zupełnie inny punkt widzenia – szerszy, bo z wyższej perspektywy. I zazwyczaj ta perspektywa uzyskiwana jest latami doświadczenia i popełnieniem ogromnej ilości błędów. Czyli tym, czego amator nie zrobił. Zazwyczaj jeszcze nie zrobił i nigdy nie zrobi, bo zatrzymuje się na krytyce tego, kto przekroczył bariery, których on nie chce przekroczyć. Dlatego krytyka jest tak niszczycielska DLA NAS.\nPostawa eksperta pozbawiona jest (powinna być) emocjonalnego zaślepienia.\nKażdy ekspert był atakowany, ośmieszany, negowany. I sobie z tym poradził. Negatywności innych nigdy się nie skończą i rozsądek podpowiada, by po prostu być na to przygotowanym.\nNo bo jeśli ekspert posłucha rady głupca, no to sam jest głupcem, czyż nie? Automatycznie odsuwa więc od siebie sukces, aż nie przerobi własnej lekcji.\nMi bardzo dużo uzależnionych radziło, podsuwało mnóstwo sugestii. Nie posłuchałem żadnej rady i to było bardzo mądre. No bo jeśli w kwestii zdrowia i szczęścia słuchałbym osoby chorej i nieszczęśliwej, to jakich rezultatów miałbym oczekiwać?\nKim jest ekspert?\nTo osoba, która ma rezultaty i/lub osoba, która może dać/pomóc osiągnąć zamierzone rezultaty innym.\nPrzykładowo można być ekspertem koszykarzem. Mieć rezultaty – wspaniale grać, wygrywać mecze.\nA można być ekspertem trenerem koszykówki. Co ciekawe – być gorszym w samej grze od swoich podopiecznych ale wspomagać ich i umożliwiać im bycie coraz lepszymi. W tym kontekście rezultatami eksperta jest coraz lepsza gra osób, które trenuje.\nJa sam uważam, że jeśli podopieczni eksperta nie osiągną lepszych wyników od niego, to ekspert zawiódł. Nie w każdym przypadku ale w większości.\nJak rozpoznać eksperta?\nZazwyczaj po rezultatach. Tym, co sam osiągnął lub pomógł osiągnąć innym.\nChoroba, o której mówię to negowanie osoby, która ma lepsze/większe/bardziej znaczące rezultaty od nas. To nie słuchanie jej, odrzucanie jej rad, wiara, że my wiemy lepiej. Skoro wiemy lepiej, to dlaczego my mamy słabsze rezultaty? Hmm?\nTo choroba dumy. To aspekt dumy, który nie sprzyja ani naszemu zdrowiu, ani zwykłym, przyziemnym sprawom.\nMnóstwo osób nienawidzi ekspertów i im zazdrości. To jest tak głupie, że aż szokującym jest, że ludzie tak postępują. Dlaczego ludzie tak postępują? Bo skupiają się tylko na rezultatach, które mają nie starając się zrozumieć dlaczego je mają, a oni nie. Starają się je pojąć ze swojego niedojrzałego poziomu. Mnóstwo ludzi naprawdę wierzy, że sukces to sprawa szczęścia i przypadku! Szaleństwo! Zaślepienie!\nNp. ktoś nie potrafi pływać lub pływa bardzo słabo. I widzi, że na torze obok ktoś pływa fantastycznie. Profesjonalnie wskakuje do basenu, przepływa kilkadziesiąt długości nie męcząc się przy tym śmiertelnie.\nTa osoba pragnie pływać lepiej i co robi? Zaczyna zazdrościć, nienawidzić tego pływaka. Denerwuje się, użala. Nawet przez myśl jej nie przejdzie, by podejść do tego świetnego pływaka i poprosić go o radę!\nZdrowa osoba zrobiłaby to natychmiast – radośnie się przywitała, pochwaliła – czyli DAŁA coś pozytywnego od siebie jako pierwsza i następnie zapytała czy jeśli to nie problem czy mogłaby pomóc, coś skorygować. Może nawet warto byłoby jej zapłacić, by nas pouczyła!\nCzy nie tak wygląda flirt? Podchodzimy z pozytywną intencją, dajemy coś pozytywnego od siebie, proponujemy dalszą część… To, można rzec, ten sam scenariusz. Ale ludzie nie chcą tego zrozumieć.\nWiele osób widząc młodego człowieka wychodzącego z drogiego, ekskluzywnego samochodu od razu zaczyna nienawidzić, zazdrościć, obwiniać i rozwijać całe dramaty jakie to życie jest niesprawiedliwe, jaki ten chłopak na pewno musi być głupi, niewdzięczny swoim nadzianym rodzicom, którzy NA PEWNO to wszystko musieli mu oczywiście dać, a on jest kretynem, który tego nie docenia.\nIm też przez myśl nie przejdzie, by zapytać się tego młodego człowieka co zrobił, że już ma drogi samochód. Niespodzianka! Większość tych młodych osób osiągnęło to własnymi siłami.\nPamiętam artykuł w jednym z wrocławskich internetowych portali informacyjnych, gdy w piątkową noc rozbił się drogim samochodem 24-latek. Pod artykułem 95% komentarzy to była czysta nienawiść, zazdrość i wpisy typu „Dobrze mu tak!”, „Zasłużył!”, „Ale kretyn!”\nTen „kretyn” od 15-tego roku życia zapierdalał, ciężko pracował, kształcił się, otworzył kilka firm i w końcu odniósł sukces. Rezygnował przy tym z imprez, picia, palenia, obijania się, oglądania seriali, chodzenia do kina, randkowania. Pracował po kilkanaście godzin na dobę przez tysiące dni. W wieku 24 lat miał prosperującą firmę (piątą lub szóstą z kolei i dopiero z tą, po korekcie wszystkich błędów, nauce, doświadczeniu odniósł sukces), zarabiał duże kwoty. Cały czas dalej pracował i się rozwijał.\nI również korzystał z życia, bawił się. Dopiero zaczął korzystać. Przesadził. Rozbił się samochodem. Bo większość życia nie poświęcił na bezmyślną zabawę. Więc i tu był amatorem. Ale w kontekście pracy i osiągania sukcesu był niesamowitej klasy ekspertem.\nLudzie zamiast współczuć i podziwiać tego młodego człowieka przelewali na niego wszystkie swoje nagromadzone toksyny (przypominam – ekspresja i przelewanie nas z nich nie oczyszcza, tylko je wzmacnia).\nTo przejaw zwykłej głupoty, szaleństwa i robienie SOBIE krzywdy „za pomocą” krzywdy innych.\nWiem to, bo ten młody chłopak był znajomym jednego z moich kumpli. Opowiedzieli mi jego historię.\nLudzie rzucili się na tą sytuację jak sępy na padlinę.\nNie musimy więc kłócić się z ekspertem, by przejawiać tę chorobę. A ten chłopak z rozbitego samochodu był ekspertem. Fantastycznym! Niesamowite co może osiągnąć za 10 czy 20 lat!\nIle osób z tysięcy zapytało się go o radę? Nikt! Czy to przejaw zdrowia i rozsądku? Nie. To przejaw upodlenia.\nNikt nie widział w nim eksperta, nikt nie widział w nim niezwykłego źródła wiedzy i doświadczenia. Każdy widział tylko własne toksyny i trucizny i wierzył, że nieszczęście drugiej osoby (która jest bogata niesprawiedliwie) jest tego usprawiedliwieniem.\nKażda z tych osób powinna być hospitalizowana w zakładzie psychiatrycznym. A jednak takie postawy są uważane za normalne.\nCały czas setki milionów ludzi (i może my też) uważają, że sukces to coś, co się przydarza z dnia na dzień i zależy od szczęścia.\nNo nie wiem. Wszyscy, o których czytałem – setkach ludzi sukcesu – nie bimbali sobie na tropikalnych wyspach tylko ZA-PIER-DA-LA-LI. Wielu z nich latami było biednymi ale cały czas rozwijali swoje projekty, w które wierzyli całym sercem.\nI nawet gdy osiągnęli sukces dalej pracowali. Większość z nich nawet jeszcze ciężej!\nA co odpowiada typowy Polak co zrobiłby po zarobieniu miliona złotych? Rzuciłby pracę! Przestał robić cokolwiek!\nNo to ma odpowiedź dlaczego tego miliona nigdy nie zarobi.\nEksperci – miliarderzy – jeżdżą na szkolenia. Przynajmniej kilkudniowe przynajmniej kilka razy do roku! Miliarderzy się uczą i rozwijają!!! Cały czas pracują! Cały czas coś robią!\nOdpowiedź na pytanie – „Po co?” zmieni bardzo dużo w naszym życiu. Ja na to pytanie nie odpowiem za nikogo. Każdy sam musi tak skorygować swoją postawę odnośnie pracy, sukcesu i zarabiania.\nJak mówiłem na początku – z chorób charakteru nikt nas nie wyleczy za nas.\nNAŚLADOWANIE ekspertów jest bardzo skutecznym sposobem uzdrowienia tej choroby.\nWiele osób wykorzystuje różne sytuacje na temat Donalda Trumpa, by mu umniejszać. Robią wszystko, by nie widzieć w nim inteligentnego człowieka. Sami więc się zaślepiają.\nNikt nie każe Ci być prezydentem drogi Czytelniku/droga Czytelniczko! Ale jeśli chcesz lepiej zarabiać, posłuchaj Trumpa w kwestii prowadzenia biznesu, zarabiania i pieniędzy. Nie ma wielu większych ekspertów od niego.\nA jeśli oczarujesz się tym, co powiedział on na jakiś bzdurny temat i porzucisz jego mądrość i doświadczenie w kwestii zarabiania, to po prostu głupota.\nKto każe Ci słuchać eksperta od prowadzenia biznesu w kwestiach np. relacji? Ale oznaką mądrości jest wysłuchać co ma do powiedzenia na temat biznesu.\nA jednak ludzie masowo wyśmiewają Trumpa tak jak masowo nienawidzili młodego człowieka z rozbitego samochodu.\nMusimy zmienić postawę odnośnie tych osób.\nBo NIGDY nie staniemy się tym, kogo sami nienawidzimy i/lub zazdrościmy!\nMówię o kwestiach pozytywności, zdrowia i sukcesu. Bo jeśli nienawidzimy naszego taty, że nas nie wychował poprawnie, to sami się tacy staniemy – sami nie „wychowamy” poprawnie ani siebie, ani swoich dzieci. Nie ma szans. Bo nienawiść nie chroni przed popełnianiem błędów. Sama w sobie jest już błędem!\nWiele osób odwiedzających ten serwis i piszących do mnie nie traktuje mnie jako eksperta. Siebie traktują jako ekspertów pomimo, że sami mi mówią, że codziennie oglądają porno, masturbują się, cierpią i jest im ciężko w życiu. A jednak mimo to polecają mi książki, dają rady, starają się mnie przekonać do swoich racji, mówią mi, że źle podchodzę do uzależnienia i więcej.\nCzęsto też, gdy usłyszą ode mnie coś nowego, coś z czym się nie zgadzają, po prostu przestają się odzywać. Co, zabolało? Nagle odezwała się duma i człowiek odmówił sobie zmiany perspektywy. Nie chce się rozwinąć. Wybrał własną rację, która nie dała mu nigdy nic dobrego i doprowadziła do ciężkiej choroby.\nEksperci uczą nas o RZECZYWISTOŚCI, a nie o swojej racji. Bo eksperci badają rzeczywistość i się do niej DOSTOSOWUJĄ. Są więc najbardziej trzeźwi z nas. Szukają tego co działa, a nie stosują fanatycznie to, co nie działa.\nUczą nas o rzeczywistości ze swojej perspektywy, która przynajmniej w znaczącej części sprzyja osiągnięciu sukcesu.\nJeśli tego nie zrozumiemy, będzie nam trudno.\nNo bo jeśli zignorujemy rzeczywistość i spróbujemy wdrapać się na 4-tysięcznik bez przygotowania, bez wiedzy czego możemy się spodziewać – bardzo możliwe, że nawet zginiemy.\nEkspert to wszystko wie. Wie jakie są realia wspinaczki na taką wysokość. Był tam, sam przeżył i poprowadził innych, którzy również to przeżyli.\nCzy on to sobie wymyślił? Czy jego wiedza to tylko próba wyłudzenia naszych pieniędzy? Nie. Skorzystanie z niej to oznaka mądrości, bo innym sposobem na zdobycie tego jest próba wejścia samemu. To naturalnie może się nam udać ale szansa, że unikniemy zagrożeń, że nie popełnimy błędów, że właściwie zareagujemy na popełnione błędy (w tym na te, których nie sposób było przewidzieć) jest niewielka.\nEksperci uczą nas jak znaleźć się po właściwej stronie tego jak „rzeczy działają” na tej planecie.\nPamiętajmy – to my tu jesteśmy gośćmy. To, że jacyś idioci powiedzieli, że rządzimy tą planetą nie oznacza nagle, że przestają nas dotyczyć działające tu prawa i zasady. Możesz sobie czuć się dumnym i lepszym jak bardzo tylko chcesz ale jak podrzucisz nad głową filiżankę z kawą, to za chwilę kawa wraz z filiżanką wylądują Ci na głowie. Nie pomoże garnitur za 10 000 zł, nie pomoże 100 000 000 zł w banku, nie pomoże super duma, nie pomogą setki znajomych, nie pomoże niesamowita wiedza z wielu innych dziedzin. Zadziała na Ciebie takie samo prawo jak zadziała na każdego żebraka. Prawo grawitacji.\nJesteśmy uczeni tego prawa już bardzo wcześnie w naszym życiu.\nI pewnym momencie przestajemy się uczyć, bo uwierzyliśmy, że poznaliśmy już wystarczającą wiedzę, by zdrowo i mądrze żyć.\nNo to niech mi ktoś odpowie czego uczą się cały czas miliarderzy? Czytają poezję na tych wykładach i warsztatach?\nKiedy i z jakich powodów przestaliśmy się kształcić i rozwijać? Kto nam powiedział, że już można? Dlaczego posłuchaliśmy?\nKiedy wybraliśmy taką karygodną postawę odnośnie nauki i własnego rozwoju?\nKiedy zaczęliśmy poddawać krytyce to czego zostaliśmy nauczeni od nie-ekspertów? Kiedy zaczęliśmy wymyślać racjonalizacje dla naszego bagażu wiedzy, którą otrzymaliśmy od ludzi, którzy w żadnym sensie ekspertami nie byli i nie są i nigdy nie będą?\nDlaczego uważamy, że kierując się wiedzą ludzi amatorów, dyletantów, laików, ignorantów, chorych, ludzi pysznych i zarozumiałych zajdziemy dalej i/lub w lepsze miejsce, niż zaszli oni? Dlaczego sądzimy, że z tym samym ciężkich bagażem dojdziemy dalej? Bo włożymy w to większy wysiłek?\nEksperci uczą nas, że na tej planecie doświadczymy to co sami zainwestujemy. Nie tylko to ale więcej tego!\nJeśli więc doświadczamy negatywności (i coraz więcej), to znaczy, że już inwestujemy coś negatywnego! Kiedy więc to rozpoznamy i skorygujemy?\nBo słuchamy „ekspertów”, którzy mówią nas, że zmaganie oraz cierpienie są nieuniknione, są naszym smutnym losem i musimy się z tym nauczyć się żyć? Przecierpieć swoje JAK ONI?\nDlaczego zamiast tego kłócimy się z tymi, którzy twierdzą inaczej i żyją inaczej – lepiej – zdrowo, szczęśliwie, radośnie, majętnie? Dlaczego tego po prostu nie zmienimy, nie spróbujemy żyć inaczej przez jakiś czas, np. kilka miesięcy?\nNie mówię tylko, by robić coś innego ale też inaczej i z inną intencją. Tego konkretnie nauczą nas eksperci. Warto więc zacząć ich szukać i PRZETESTOWAĆ to, czego uczą. Bo sama wiedza to za mało. Wiedza jeszcze z nikogo nie uczyniła eksperta. Tylko doświadczenie.\nIle osób wierzy w przekonanie, że czas to pieniądz? To bardzo mądra rada! Ale ile osób ją zrozumiało i przełożyło tę mądrość do swojego życia?\nKto ogląda telewizję? Ile czasu dziennie? I co – cieszymy się, że telewizja jest darmowa? Na pewno jest?\nNo to policzmy ile zarabiamy na godzinę, pomnóżmy to przez ile godzin dziennie oglądamy TV i zobaczmy czy telewizja na pewno jest darmowa? W międzyczasie jesteśmy programowani mnóstwem negatywnych programów i przekazów podprogowych. I co? Dalej wierzysz, że telewizja jest darmowa?\n– „No ale to MÓJ wolny czas i po pracy mogę robić to, co MI SIĘ PODOBA!” – Mówi biedny człowiek.\nNo to nie dziw się, że żyjesz z taką, a nie inną jakością.\nSłyszę cały czas – „Czas to pieniądz”, „Najważniejsze jest zdrowie” i mnóstwo innych powiedzonek i to od osób, które marnują swój czas, zarabiają grosze (lub nic nie zarabiają), a to, co zarabiają przeznaczają na bzdury. Słyszę te rady od ludzi chorych i nieszczęśliwych, którzy zaniedbują swoje zdrowie, życie, samych siebie… A ludzi mądrych nie słuchają, tylko im zazdroszczą i/lub nienawidzą.\nZastanówmy się – dlaczego wierzymy, że coś tak małego, że można to tylko zobaczyć pod mikroskopem może „położyć” wielkiego człowieka? Bo bakterie i wirusy potrzebują odpowiednich WARUNKÓW do rozwoju. A kto im te warunki zapewnia? My. Więc choroby to nie wina ani bakterii, ani wirusów, tylko tego, co sami utrzymujemy w sobie.\nW tym dosłownie. Okazuje się, że kompletne porzucenie słodyczy – wszelkiej maści cukrów prostych powoduje zanim lub drastyczną poprawę w przypadku 70% chorób i dolegliwości. Kto jest gotów to przetestować choć przez 3 miesiące? Zero ryzyka, a jeszcze zaoszczędzimy na słodyczach i bardzo możliwe, że nasze zdrowie poprawi się diametralnie. Nawet nic nie musimy robić! Mamy wręcz przestać coś robić – przestać jeść słodycze. Zero wysiłku, zero ryzyka, zero kosztów i potencjalnie ogromne korzyści.\nTo ciekawe, że kupujemy słodycze naszym dzieciom np. w formie nagród. Czyli dajemy im coś, co stwarza w ich organizmach perfekcyjne warunki do rozwoju ogromnej ilości chorób (w tym najcięższych), uzależnia (z siłą heroiny) i poważnie niszczy zęby. A szkody, które wyrządza cukier są jeszcze dużo poważniejsze na innych poziomach. Nagradzamy je w ten sposób! Pewnie też sami sobie to robimy. Dajemy im/sobie truciznę i tylko dlatego, bo jest smaczna! I nazywana „słodyczami”…\nIle takimi „smacznymi truciznami” częstujemy się każdego dnia? Jedną z nich jest porno.\nNo ale przecież „zdrowie jest najważniejsze”…\nJeśli więc z tak oczywistej trucizny jak cukry i porno nie chcemy zrezygnować i nawet tego nie zauważamy, to jak liczymy, że poradzimy sobie z setkami bardziej wyrafinowanych trucizn?\nTo ważne, bo zdrowie, spokój, radość, szczęście i sukces są naturalnymi stanami człowieka. To oznaki normalności.\nA o zdrowie się nie walczy, tylko oczyszcza z tego, co je ograniczyło.\n9. Narzekanie. Użalanie się. Obwinianie.\nTak jak martwienie się – narzekanie, użalanie, obwinianie (kogoś/się) to proces bezosobowy, ciągły i nieskończony. Jego źródłem jest to, co utrzymujemy w sobie. Głównie stłumiona emocja poczucia winy.\nDla większości ludzi jednak narzekanie, użalanie i obwinianie (się) stało się ich sposobem bycia. Bo ich umysły cały czas roztaczają dramaty i osoby są tym tak dumnie oczarowane, że przez nawet ułamek sekundy nie zorientują się, że sami siebie robią w jajo.\nTe mentalne procesy to informacje dla nas, że nosimy w sobie trucizny, z których powinniśmy się oczyścić. A nie rzetelne opisy rzeczywistości, innych ludzi, wydarzeń, etc.\nSłuchanie się myśli tych jakości to jak słuchanie bełkoczącego pijaka, który obiecuje nam różne rzeczy i że dotrzyma słowa.\nUmysł będzie narzekał, użalał się i obwiniał dotąd, dopóki będziemy nosili w sobie te jakości – żal, winę, gniew, dumę, opór.\nLudzie oczywiście nie zajmują się przyczyną – bo raz, że nie wiedzą jaka jest przyczyna i że w ogóle jest. Dwa – z narzekania, użalania i obwiniania czerpią dla siebie korzyści. Lubią to!\nNo bo jeśli możemy kogoś obwinić, to zawsze możemy usprawiedliwić wszystko! Jeśli możemy ponarzekać i poużalać się, to przecież mamy zajęcie i nie musimy już robić nic innego.\nWiększość ludzi też kompletnie nie dostrzega, że myśli (te) ani nie mają żadnego znaczenia i wartości, ani że nie są bolesne. To nie myśli bolą, tylko utrzymywanie w sobie bardzo niskich jakości energetycznych/emocjonalnych.\nSpróbuj wstrzymywać mocz lub kał przez kilka godzin, gdy organizm da znać, że pora je usunąć i zobacz jak się poczujesz. A teraz wyobraź sobie, że jest to energia zalegająca w różnych częściach Twojego ciała od lat.\nUmysł poprzez te jakości myśli informuje nas o tym, co w nas zalega – to cała rola tych myśli. Nie ważne o czym myślimy – o śmierci bliskiej nam osoby, o tym, że molestował nas ktoś ileś lat temu, etc. Umysł na bazie stłumionych ładunków emocjonalnych będzie produkował tysiące, dziesiątki tysięcy myśli. To się nigdy nie skończy, dopóki będą w nas zalegać emocje.\nA gdy zalegają, szczególnie duże ilości, sytuacje emocjonalne będą się powtarzać dopóty, dopóki będziemy je w sobie nosić.\nMusimy wreszcie sobie zdać z tego sprawę – jesteśmy połączeni ze światem i z innymi ludźmi. I świat/inni ludzie doskonale wyczuwają na poziomie podświadomym, co w sobie nosimy.\nW buddyzmie mówi się, że jak ściśniemy pomarańczę to oczywiście da sok pomarańczowy. Bo taki sok był w niej.\nWięc jak świat ściśnie nas, to z nas również wyjdzie to, co już w nas było. Nasze trucizny, nagromadzone toksyny i negatywne przekonania.\nJa przez ponad 30 lat sądziłem, że jestem odseparowany od świata, od kobiet, gorszy, etc. Aż nie miałem wyjścia, tylko znaleźć rozwiązanie na moje ciągłe cierpienie. W końcu to wszystko czym się dzielę stało się dla mnie jasne. Świat mi pomagał, a nie sprowadzał na mnie cierpienie.\nDostrzegłem, że to nie sytuacje, których doświadczałem były bolesne, tylko moja postawa odnośnie ich i tego, co ze mnie wyciągały.\nOd tego nie ma wyjątków na tej planecie.\nBo gdyby źródłem bólu był świat zewnętrzny, to w tej samej sytuacji wszyscy by go odczuwali. A przecież tak nie jest.\n„Co” nas boli? Jakie sytuacje? Czy innych ludzi też je bolą? Np. naszych znajomych? Nie? To znaczy, że w tych sytuacjach nie jest zawarty ból. Źródłem bólu musi więc być coś innego. Nasza postawa.\nJako, że każdy ma inną postawę odnośnie sytuacji, każdy czuje coś innego.\nBo emocje to INFORMACJE zwrotne odczuwane w ciele.\nDopóki więc będziemy kogoś winić, zawsze będziemy czuć winę, żal, gniew, opór, ból, dumę. I to od nas zależy czy zmienimy nasze postrzeganie i oczyścimy się, czy nie.\nWybaczenie nie polega na „puszczaniu płazem” winowajców. Tylko na uzdrowieniu siebie. To od nas zależy czy i ile będziemy cierpieć. A nie od tego, kto nam coś zrobił i co nam ktoś zrobił.\nNa tej planecie nikt nie uniknie odpowiedzialności. Nikt. Oczywiście nie da się tego udowodnić.\nAle jeśli chcesz przestać cierpieć, to puść się winy. Przestań obwiniać kogokolwiek. Zacznij szukać innych rozwiązań.\nBo utrzymywanie w sobie winy będzie sprowadzać do Twojego życia powtarzające się sytuacje, które tą winę będą z Ciebie wyciskać jak sok pomarańczowy z pomarańczy. Dlatego będziesz doświadczać sytuacji, w których zawsze będzie można kogoś za coś obwinić.\nCzłowiek nieświadomy i niedojrzały uzna je za potwierdzenie swoich negatywnych postaw i opinii na temat rzeczywistości.\nCzłowiek dojrzały zobaczy w tym odbicie swojego wnętrza i okazję do oczyszczenia.\nGłupiec usprawiedliwi to czuje, człowiek mądry się z tego oczyści.\nGłupiec uzna więc, że „pornografia wypełnia mu pustkę, którą czuje”. Człowiek mądry zacznie się oczyszczać z tego uczucia (oporu i podświadomych wstydu, winy, żalu, etc.). Głupiec zacznie więc postępować jak człowiek chorobliwie otyły – brać ze świata zewnętrznego sądząc, że to pomoże…\nGłupiec obwini kogoś (siebie), człowiek mądry weźmie odpowiedzialność za to, co czuje i puści się winy.\nGłupiec będzie zazdrosny, przywiązany, wiecznie przeczuwający najgorsze. Mądry będzie spokojny, kochający i będzie żył mądrze, odpowiedzialnie, świadomie.\nGłupiec zajmie się światem zewnętrznym. Człowiek mądry zajmie się sobą.\n10. Zajmowanie się światem zewnętrznym zamiast sobą.\nDobrze to zrozummy – nie mówię o zaniedbywaniu swojego życia, nie sprzątania pokoju, zaniedbywania bliskich nam osób, relacji, rzuceniu pracy.\nDopóki nie wykonasz PRZEPOTĘŻNEJ wewnętrznej pracy i porzucisz wszystkie przywiązania do świata (co prawie na pewno nie wydarzy się w tym życiu), poziom fizyczny – czyli zwykłe, codzienne życie powinno stanowić dla Ciebie klucz do Twojego zdrowia i korekty postępowania, bowiem stanowi odbicie Twojego wnętrza. Nie jest to obiektywna rzeczywistość, tylko przedruk TWOJEGO wnętrza, z którym powinieneś się uczciwie i odważnie zapoznawać i właściwie postępować.\nMówię więc o ODPOWIEDNIM PODEJŚCIU do różnych sytuacji, w których WEWNĘTRZNE korekty są niezbędne, bo jeszcze ich dotyczą stany emocjonalne i napięcia psychiczne. W temacie emocji i oporu KAŻDA sytuacja przynajmniej w poważnej części dotyczy naszego wnętrza.\nJeśli więc w obliczu jakiejś sytuacji czujesz emocje, opór czy ból, to nie ta sytuacja jest tego źródłem, tylko Twoje dotychczasowe podejście do sytuacji tego typu oraz ładunki emocjonalne, które zostały wygenerowane i/lub ujawnione z podświadomości.\nBo gdybyś miał/a się zastanowić – czy jest możliwość, byś w tych sytuacjach pozostał/a spokojny? Albo inaczej – czy są ludzie, którzy w sytuacjach tego typu są spokojni, opanowani, a nawet radośni?\nPrawie na pewno są.\nTym samym masz dowód, że nie w sytuacjach tych leży problem.\nSytuacje wyciągają z nas to, co już w nas zalega. Boli opór – już stłumiony lub stawiony sytuacji/temu, co czujemy. Napięcia też ujawniają się wraz z emocjonalnością. Napięcia, opór, ból już w nas są/były. Napierają na naszą psychikę i ciało od wewnątrz, byśmy umożliwili im wydostanie się. Nie powodują tego sytuacje zewnętrzne. Nigdy tak nie było.\nDlatego zajmowanie się tymi sytuacjami na obecnym, zazwyczaj bardzo niskim poziomie emocjonalnym i oporu psychicznego, automatycznie skutkować będzie zmaganiem, może nawet cierpieniem, trudnościami w rozwiązaniu i ogromnym prawdopodobieństwem porażki, frustracji i dalszego usprawiedliwiania swojego niskiego stanu. Często też „wkopiemy się” jeszcze bardziej.\nWidać to w przypadku zakładników terrorystów czy włamywaczy. Terrorysta/włamywacz zastrzeli tego, kto stawi mu opór, kto się z nim nie zgodzi. Jeśli pozwolimy tej sytuacji się rozegrać, nasza szansa przeżycia wzrasta niebotycznie. Giną dumni, uparci i głupi. Dla których ich portfel czy telewizor jest ważniejszy od życia. Pamiętajmy, że jeśli ktoś tak do siebie podchodził, to nie powinno nas dziwić, że w ogóle znalazł się w takiej sytuacji.\nZaś niskiego stanu nie zmienisz wysiłkiem, ani zmaganiem. Samochód nie ruszy szybciej tylko dlatego, bo coraz silniej dociskasz pedał gazu. Konieczna jest zmiana biegu i zwolnienie hamulca. Tego ludzie nie robią. Tylko walczą.\nZamiast tego zmagają się z samochodem, nienawidzą go, obwiniają, użalają się.\nZapytajmy się samych siebie – kiedy ostatni raz pozwoliliśmy sobie pozostać choć przez 5 minut w kompletnej ciszy, bez żadnych zobowiązań, pracy, oczekiwań, wymagań? Kiedy po prostu byliśmy w spokoju bez żadnych myśli o czymkolwiek i było to ok?\nTo stan zdrowia. Tak wygląda zdrowie.\nI dopiero z tego stanu możliwe jest skuteczne, często szybkie i bezbolesne rozwiązanie spraw i problemów w naszym życiu.\nPicie, palenie, oglądanie telewizji, kabaretów, czytanie, „relaksowanie się” robiąc coś to nie powrót do stanu spokoju, tylko ucieczka od swojego wnętrza. To dalsze niezdrowe postępowanie, bo unikamy prawdziwej przyczyny wszelkich problemów i bólu.\nWiększość ludzi wyszukuje w świecie tego, czego nie chce, czego nie lubi, czego nie akceptuje, czego się boi i opiera się temu w sobie, utrzymuje nienawiść, strach, niechęć. Jeśli może to stara się zmienić, kontrolować, pokonać, a jeśli nie może, to się użala, narzeka, nienawidzi.\nNatomiast wielka mądrość brzmi – „W naszym życiu możemy mieć więcej jeśli to my się zmienimy”. Warto to zdanie rozpatrzeć również z tej strony –\n„DOPÓKI MY SIĘ NIE ZMIENIMY, nie będziemy mieli więcej”.\nZauważył to Einstein – nie rozwiążemy problemu, dopóki to MY nie wzrośniemy ponad ten problem (emocjonalnie, psychicznie, energetycznie).\nDawanie „upustu” emocjom, „wypełnianie pustki”, „odreagowywanie”, „rozładowanie” nic nie daje i NIGDY nie dawało. Tylko dalej zasilało to, co stanowiło podstawię blokad i utrudnień.\nSzukanie rozwiązań w myślach sądząc, że to my myślimy jest również zwodnicze. Bo żadna myśl nie jest konstruktywna, ani nie przyniesie niczego pozytywnego, jeśli jej podłożem nie będzie głęboki spokój. Tylko w stanie prawdziwego spokoju możliwe jest konstruktywne, bo świadome, korzystanie z umysłu.\nPróbując wymyślić rozwiązanie w stanie emocjonalnym i robiąc to, co podpowie nam wtedy umysł spowoduje jeszcze głębsze zakopanie się w problemie. Ugrzęźnięcie w nim.\nNapisano to nawet w Biblii – „bogaci będą jeszcze bogatsi, a biedni jeszcze biedniejsi”. Bo obie „grupy” ludzi robią dalej to samo. Jedni robią to, co działa, a drudzy robią to, co nie działa.\nOczywiście tym drugim nikt nie broni się zmienić. Ale to od nich zależy czy się zmienią.\nCzy to niesprawiedliwe? Nie! To perfekcyjna sprawiedliwość! No bo kto broni Ci się zmienić?\nI dlatego program świadomości ofiary jest tak niebezpieczny. Bo ofiara m.in. wierzy, że taka jest, że taka się urodziła, że wszystko musi i nic nie może wybrać. A to tylko i wyłącznie program, który ofiara sama nieświadomie utrzymuje.\nZ tego też powodu tak istotnym jest, by stać na straży swojego umysłu.\nCzyli pilnujmy czym go karmimy! Bo to czym go nakarmimy to wyprodukuje i to zobaczymy w swoim życiu, tego doświadczymy, na to się zdecydujemy, bo tylko to poznaliśmy!\nA dlaczego tylko to znamy? Bo tylko tym się karmimy!\nDlatego np. internet czy biblioteki to takie wspaniałe pomysły i/lub wynalazki. Dzięki nim sami możemy poszukać tego, co nas interesuje. My jesteśmy za to odpowiedzialni i nikt nie może nam narzucić, czego będziemy szukać.\nA jeśli już mamy problemy, to jednak warto poszukać nowych źródeł wiedzy i ją przetestować w swoim życiu. Bo jeśli dalej będziesz robił/a to samo, to będziesz coraz biedniejszy/a.\nW następnej, ostatniej części tej serii jeszcze opis 2 chorób i podsumowanie.\nnowych komentarzach nowych odpowiedziach do komentarzy\n25 września 2019 14:06\nPo przeczytaniu artykułu przypomniał mi się cytat Buddy: „Głupiec, który wie, że jest głupi, przynajmniej w tym jest rozumny. Głupiec, który siebie uważa za mędrca – ten to dopiero jest głupi.”\nZgodzisz się ze mną Piotrze że cały czas zdecydowana większość ludzi jest jeszcze na poziomie przedszkola o ile nie niżej ;) A ta nienawiść i zazdrość zajadła na tego młodego człowieka który odniósł sukces lecz zginął w wypadku samochodowym jest niezwykle powszechna. Ci ludzie cierpią z tego powodu że ktoś dużo więcej od nich osiągnął i tym przelewaniem toksyn chcą sobie usprawiedliwić co czują. Sami by chcieli odnieść sukces, być sławni. Ale wolą tracić czas na głupie rozrywki które nic nie wnoszą i obgadywaniem innych ;) Znam takich ludzi i z łatwością można ich znaleźć np. w komentarzach na Youtube albo w serwisach informacyjnych (tak jak w przykładzie z tym wypadkiem). Piotrze, dlaczego jednak ludziom którzy żyją pozytywnie są pracowici, przedsiębiorczy, inteligentni, dojrzali i służą innym zdarzają się negatywne lub tragiczne wydarzenia np. wypadki ze skutkiem śmiertelnym? Negatywni na pewno sami na siebie to ściągają ale pozytywnie przecież nie.\nReply to Lucyna\n25 września 2019 14:57\nPo przeczytaniu artykułu przypomniał mi się cytat Buddy: “Głupiec, który wie, że jest głupi, przynajmniej w tym jest rozumny. Głupiec, który siebie uważa za mędrca – ten to dopiero jest głupi.”\nNiewiele osób zdaje sobie sprawę, że dostrzeżenie problemu i jego źródła to już połowa sukcesu. Bo wymaga uczciwości, nieraz także odwagi.\nAle ludzie nie chcą tego widzieć. Wolą hipnotyzowanie się myślami.\nWolą być ślepi.\nZgodzisz się ze mną Piotrze że cały czas zdecydowana większość ludzi jest jeszcze na poziomie przedszkola o ile nie niżej ;)\nZgodzę się, bo tak jest.\nI to w bardzo wielu kwestiach tak jest.\nEmocjonalność, seksualność to chyba najbardziej zaniedbane i nierozumiane obszary.\nRazem z duchowością.\nPraca, odpoczynek, natura umysłu, podświadomości, ciała, energetyka, kontakt z naturą, ze zwierzętami.\nTa planeta to takie przedszkole w temacie rozwoju.\nPodstawowym powodem jest to, że ludzkość nigdy nie miała kompasu – żadnej możliwości odróżnienia prawdy od fałszu, ani tego, co naprawdę pozytywne i prowadzące do jakichś form zdrowia od tego, co negatywne.\nSłowem – ludzie nie potrafią odróżnić „góry” od „dołu”.\nOto co dr Hawkins powiedział w tym temacie:\n„Pomimo że wyrażenia „karma” nie używa się raczej w religiach Zachodu, określa ona jednak podstawową rzeczywistość, stanowiąc duchową odpowiedzialność, która determinuje los duszy po śmierci. Termin ten obejmuje też duchowe problemy powiązane z bytem człowieka, włącznie z faktem, że ludzkość charakteryzuje ograniczona zdolność duchowego zrozumienia („niewiedza, nieznajomość”). A zatem celem ludzkiego życia jest przezwyciężenie i przekroczenie tych wrodzonych ograniczeń dzięki duchowej prawdzie, odkrytej dla nas przez wielkich nauczycieli religijnych i duchowych.\n„Karma” jest często mylona przez umysły Zachodu z odrodzeniem, reinkarnacją czy wielokrotnymi życiami człowieka. Generalnie karma odnosi się jedynie do faktu, że dusza ma charakter ewolucyjny ze względu na swoje pochodzenie i przeznaczenie oraz jest odpowiedzialna za swoje decyzje. Każdy z nas od momentu urodzenia posiada swój określony, wykalibrowany poziom świadomości. Z perspektywy pragmatycznej, sposób, w jaki do tego doszło, można postrzegać jako nieistotny. Zarówno rozmaite religie, jak i badania nad świadomością, proponują różne wyjaśnienia. Jakiekolwiek nie byłyby tego przyczyny, każdy z nas musi kroczyć naprzód z miejsca, w którym znalazł się w procesie ewolucji. Jednakże bez zrozumienia karmy, jednostkowe okoliczności mogą się wydać przypadkowe lub dowolne, a tym samym niezgodne z odkryciami badań nad świadomością, które pokazują, że całe Stworzenie jest odbiciem Boskiej Harmonii, Sprawiedliwości oraz Równowagi.”\nA ta nienawiść i zazdrość zajadła na tego młodego człowieka który odniósł sukces lecz zginął w wypadku samochodowym\nNie zginął na szczęście :)\njest niezwykle powszechna. Ci ludzie cierpią z tego powodu że ktoś dużo więcej od nich osiągnął i tym przelewaniem toksyn chcą sobie usprawiedliwić co czują. Sami by chcieli odnieść sukces, być sławni.\nNo właśnie ciekawe jest to, że wcale nie chcą odnieść sukcesu. Chcą mieć rację – tylko tyle.\nGdyby chcieli odnieść sukces, to ich świadomość pokierowałaby ich w stronę odpowiednich wyborów.\nA tak widać po tym, co znajdują w świecie czego tak naprawdę szukają/szukali. Nie szukają sukcesu, ani szczęścia, ani spokoju.\nSzukają potwierdzenia swojej racji.\nAle wolą tracić czas na głupie rozrywki które nic nie wnoszą i obgadywaniem innych ;) Znam takich ludzi i z łatwością można ich znaleźć np. w komentarzach na Youtube albo w serwisach informacyjnych (tak jak w przykładzie z tym wypadkiem).\nBo 80% ludzkości nadal jest na poziomie negatywności, na poziomie nie sprzyjającym życiu, na poziomie całkowitego zniewolenia myślami i emocjami.\nPiotrze, dlaczego jednak ludziom którzy żyją pozytywnie są pracowici, przedsiębiorczy, inteligentni, dojrzali i służą innym zdarzają się negatywne lub tragiczne wydarzenia np. wypadki ze skutkiem śmiertelnym? Negatywni na pewno sami na siebie to ściągają ale pozytywnie przecież nie.\nWydaje mi się, że na to pytanie odpowiedziałem, przynajmniej w części, w odpowiedzi na temat projekcji.\nTo jest jak w przypadku Jezusa – wyższa energia ma to do siebie, że automatycznie wyciąga z innych (i z nas samych) to, co blokuje, ogranicza ten poziom.\nJedni opisują to jako np. „wciskanie przycisków”. Sukces ZAWSZE wciska w ludziach przyciski niewystarczalności, oporu, strachu, żalu, poczucia braków, niezasługiwania, etc.\nTak było zawsze i jest to proces pozytywny – uzdrawiający.\nSama obecność Jezusa wyciągała i nadal wyciąga (bo Jego energia nadal jest obecna) z ludzi negatywności.\nWidać to jak wiele osób ma coś do zarzucenia Jezusowi, jakieś „ale”. Czyli wychodzą nagromadzone programy będące w rzeczywistości racjonalizacjami oporu, wstydu, winy, żalu, gniewu, frustracji, dumy, itd.\nTo cały czas proces globalnego uzdrowienia ale mało kto chce się z tym zmierzyć, zrozumieć, dostrzec rzeczywistość i wziąć za to odpowiedzialność.\nLudzie cały czas nie rozumieją podstawowych rzeczy, które widać doskonale w szkole – jak ktoś temat zrozumie i się nauczy, to na sprawdzianie dostanie piątkę. A jak się ktoś nie przyłoży, nie zrozumie, no to na tym samym sprawdzianie dostanie jedynkę. I to ludzie interpretują jako wielką, boską niesprawiedliwość, zło, dowód, że świat jest straszny, nieuczciwy, podły…\nNawet dzieci w szkole przecież nienawidzą i zazdroszczą „tym bardziej zdolnym”. Ale tak naprawdę „ci bardziej zdolni” wcale nie są bardziej zdolni, tylko nie opierają się nauce, nie podchodzą do niej jak ofiara i robią to – poświęcają na to czas, gdy inne dzieci w tym czasie cały czas tylko uciekają od oporu, niechęci w różne bajki, zabawy, potem alkohol, papierosy, itd. Bogaci się bogacą, a biedni biednieją. Tak było zawsze, jest i będzie zawsze. I jest to perfekcyjnie sprawiedliwe.\nBo ta planeta to duchowa szkoła i czyściec. Jak ktoś SAM SOBIE nagromadził syfu, to SAM SOBIE dał możliwość oczyszczenia z niego.\nCzyli wrócą do niego lekcje i ta osoba będzie miała możliwość skorygowania swoich wyborów – wybrania czegoś innego.\nWiadomo, że w szkole za jakiś czas będzie kolejny sprawdzian. W życiu też! I co? Znowu nic się nie nauczymy, dostaniemy jedynkę, będziemy się stresować, użalać, obwiniać, gniewać?\nOk! Mamy takie prawo!\nAle za jakiś czas będzie jeszcze jeden sprawdzian. I kolejny. I kolejny. I kolejny. Aż zrozumiemy. Nawet przez tysiąc lat – bo boska miłość jest nieograniczona.\nNiezbędną częścią naszej podróży na tej planecie jest ego. Jesteśmy za nie odpowiedzialni, a jednak 80% ludzkości nie tylko nie jest odpowiedzialna ale sama stawia się w roli niewolnika swojego ego. To tak jakby człowiek był niewolnikiem chihuahua-y, którą „prowadzi” na smyczy. Czyli tak naprawdę tam, gdzie go ona pociągnie, on gna. Jak chihuahua zaszczeka, to ta osoba też szczeka. Ale czy naprawdę jesteśmy jej niewolnikiem? Nie. Sami się stawiamy w tej roli.\nA jedną z ról ego jest ochrona tego, kim się staliśmy. Czyli ochrona tego, co wybraliśmy. Ego nie obchodzi czy to czyni nam czy innym krzywdę, czy nie. Ego jednej osoby chroni jego umiejętności zarabiania kolejnych milionów, a ego innej osoby chroni jego żalów, uraz, bólu, cierpienia. Bo każda z tych osób sama to wybiera.\nI będąc postawionym w tej sytuacji, często powtarzającej się nawet setki razy, cały czas mamy WOLNY WYBÓR – możemy pójść w innym kierunku. Ale ludzie nie chcą. Biorą cały czas ten cały bagaż, wszystkie swoje postawy, nastawienia, intencje i liczą, że się im uda „tym razem”. A jak się nie uda, użalają się, obwiniają, narzekają, porzucają wiarę… robią wszystko, tylko nie to, czego starali się nauczyć nas Awatarowie – Budda, Jezus i inni.\nDlatego ludzie są jak dzieci. Nauczyciel mówi im – „Nie wkładaj palca do gniazdka, bo cię kopnie prąd”. A ludzie nie wierzą i wsadzają. I gdy ich kopie prąd, to uważają, że muszą się z tym zmagać, że muszą tam wsadzać ten palec i jak się wycierpią, to wreszcie ten kontakt i prąd pokonają… I świat daje im alkohol, porno, papieroski, filmy i więcej, by uciekać od bólu. Tylko po co, skoro można przestać wkładać tam palec…\nI tu znowu mamy kolejny program – dumę. Zostaliśmy zaprogramowani, że duma jest pozytywna. Ale nie jest. Jest negatywna, jest chorobą. Bo utrzymując ją nie możemy dostrzec rzeczywistości. Ludzie nie dostrzegają nawet, że to oni wsadzają ten palec w kontakt. Wolą wierzyć, że to kontakt ich napada, paraliżuje, więzi i sam wchodzi im na palec!\nOk, nie doczytałem o co pytałaś.\nParafrazując – „Dlaczego dobrym ludziom przytrafiają się złe rzeczy?” – o to Ci chodziło?\nŻycie jest jedno i jest ciągłe, nieprzerwane. Dlatego dr Hawkins powiedział, że Dusza jest odpowiedzialna za swoje wybory. I im szybciej to zrozumiemy, tym lepiej. Jesteśmy odpowiedzialni, a nasze życie pokazuje nam nasze wnętrze.\nDlatego żyjąc pozytywnie i wybierając wzrost wróci do nas to, za co byliśmy odpowiedzialni.\nCzasem jest to karmiczna odpowiedzialność za decyzje podjęte niegdyś. Czasem jest to karmiczny dług za decyzje podjęte w tym życiu – w tej jego ekspresji. Nie musimy tego rozumieć ale jeśli trudno jest nam to zaakceptować, to bardzo pomaga regressing. Ja sam jeszcze nie miałem potrzeby odbycia takiej sesji.\nMusimy pamiętać, że to, co nas spotyka to nie widzimisie Boga. To, że próbujemy żyć pozytywnie nie oznacza, że znika odpowiedzialność za to, że np. 1700 lat temu cieszyliśmy się, gdy gladiator przebijał mieczem swojego przeciwnika. Dług/lekcja/obciążenie, które wtedy powstało kiedyś musi zostać przepracowane/uzdrowione/uwolnione.\nPewne rzeczy przepracujemy bezpośrednio, niektórych doświadczymy z własnej perspektywy. Wiele/większość/wszystkie zależą od kontekstu, w którym ich dokonaliśmy. Bo pamiętajmy, że niegdyś globalnie za normę uznawano mordowanie się. A nawet za formę rozrywki. Tym samym odpowiedzialność jest inna, niż np. dziś, gdy już globalnie ludzkość jest na całkiem innym poziomie rozwoju i już mordowania się ogólnie nie pochwala jako właściwego rozwiązania – np. oszukania w sklepie.\nTo, że my wzrośliśmy we własnym procesie ewolucyjnym na poziom, w którym już zależy nam na tym, co pozytywne i zdrowe wręcz przyspiesza spłatę długów karmicznych. Często widzimy to jak osoba chce dobrze, a nagle wszystko się jej zaczyna „walić” w życiu. Nie oznacza to, że Bóg nie chce, by ta osoba odniosła sukces.\nTo proces, którego w pełni opisać nie sposób. Wiadomo na pewno, że osoba ta była już gotowa na doświadczenie i przepracowanie tego. Na wzrost ponad to. Można określić to jako „najwyższy czas się zająć tym zaniedbanym i zapomnianym tematem”.\nIm wyższa energetyka człowieka, tym szybciej manifestują się jego intencje oraz wszelkie blokady. Dlatego ludzie żyjący pozytywnie, chętnie, odważnie mogą nawet natrafić na więcej problemów, niż inni. Bo to reprezentacja nieuświadomionych aspektów przeszłych decyzji.\nZ drugiej strony jeśli ktoś odniósł np. finansowy sukces jak wspomniany młody mężczyzna, nie oznacza to, że nie zachowa się jak idiota w pewnych sytuacjach. Jazda po pijanemu i/lub za szybko (nie pamiętam dokładnie dlaczego doszło do wypadku) to zachowanie idiotyczne. Zauważmy, że lekcję dostał dość łagodną – troszkę się poobijał i rozbił swój samochód. Nikogo nie zabił. Jestem przekonany, że wyciągnął mądre wnioski. Niemniej widzimy, że przytrafiła mu się „zła” rzecz – wypadek – bo do korekty miał swoje podejście do jakiegoś aspektu siebie/rzeczywistości. A jeśli nie przepracował przyczyny i nie wziął odpowiedzialności za konsekwencje, lekcja wróci.\nReply to Piotr Kruk\n25 września 2019 16:30\nPiotrze jeszcze jeśli chodzi o bajki i dzieci. Ostatnio byłam w domu znajomej rodziny aby przez jakiś czas zająć się ich dziećmi. Gdy zobaczyłam jakie one „bajkę” oglądają to niemogłam uwierzyć że to coś nazywa się bajką i jest to dla dzieci przecież to nawet dorosłego twardego faceta może zszokować… Przecież to są piekielne wytwory upośledzonego umysłu jakiegoś wielkiego psychopaty sadysty przeniesione w formie bajki. Nazywa się to cynicznie happy tree friends. Nie radzę naprawdę zaglądać. Przecież dzieci są jak gąbka i chłoną wszystko. Co się może stać z dzieciakami oglądającymi najbrutalniejsze rzeczy które w niej przytrafiają się zwierzętą. Jeszcze ta bajka chce pokazać że to niby śmieszne te masakry na najbardziej wymyślne sposoby. Co z ludźmi? Dlaczego nikt tego nie zakaze, nie usunie? A ludzie się gorszą gdy pokazywana jest piękne nagie ciało kobiece, piersi lub namiętny pocałunek a najbardziej możliwie chore wymysły jakiś psychopatycznych morderców są pokazywane dziecią w telewizji! Byłam taka zbulwersowana Piotrze! Pouczyłam tych rodziców aby uważali czym dzieci się programowane.Brak słów mi Piotrku, brak słów że ludzie coś takiego potrafią wymyślić i pokazywać dziecią.Mordercze sposoby rodem z inkwizycji.\n25 września 2019 17:20\nPiotrze jeszcze jeśli chodzi o bajki i dzieci. Ostatnio byłam w domu znajomej rodziny aby przez jakiś czas zająć się ich dziećmi. Gdy zobaczyłam jakie one “bajkę” oglądają to niemogłam uwierzyć że to coś nazywa się bajką i jest to dla dzieci przecież to nawet dorosłego twardego faceta może zszokować… Przecież to są piekielne wytwory upośledzonego umysłu jakiegoś wielkiego psychopaty sadysty przeniesione w formie bajki. Nazywa się to cynicznie happy tree friends. Nie radzę naprawdę zaglądać.\nWiem o czym mówisz. Będąc dzieckiem obejrzałem wszystkie odcinki i… śmieszyło mnie to wtedy. Nie tylko mnie. Wszystkich, którzy to oglądali.\nJednak można z tego wynieść ogromną mądrość na temat ludzkiej świadomości – jest ona bowiem niewinna i nie potrafi odróżnić tak oczywistego lucyferycznego zniekształcenia rzeczywistości i przeniesienia do niej demoniczności pod nazwą „radosnych przyjaciół”.\nOczywiście od wielu osób usłyszymy racjonalizacje – „to tylko bajka”, „to tylko ktoś zrobił dla jaj”, „przecież to oczywiste, że nikt tego nie bierze na poważnie”. Ależ bierze! Dziecko jest kompletnie nieświadome. Dlatego można zaprogramować z człowieka mordercę, terrorystę i więcej.\nWidzimy jak świadomość lucyferyczna wkrada się do świata. Ludzie nie widzą w tym problemu!\nSam widziałem kiedyś jak pewien youtuber poprosił wszystkich o zamknięcie oczu, bo była scena w grze komputerowej, gdy pocałowały się dwie kobiety… i tyle! Zwykły pocałunek w usta. Mówił, że gdyby to pokazał i nie ocenzurował, jego konto mogłoby zostać zbanowane i usunięte.\nZaś 5 minut wcześniej w tej samej grze pokazane było jak główny bohater wrzucił niewinną kobietę w mechanizm, by nie zamknęły się drzwi potrzebne do przejścia dalej. Mechanizm ten zmiażdżył kobietę i dzięki temu się zablokował. Można było kontynuować. Z tym nikt nie miał problemu.\nW tej samej grze główny bohater wyłupał komuś oko i wiele, wiele, wiele więcej. Tego nie trzeba było cenzurować.\nDr Hawkins mówił, że ten kto tego nie dostrzega jest w gorszej sytuacji, niż morderca. Morderca wie dobrze co robi. Ale ten kto nie dostrzega w czymś takim zagrożenia jest w gorszej sytuacji.\nPrzecież dzieci są jak gąbka i chłoną wszystko. Co się może stać z dzieciakami oglądającymi najbrutalniejsze rzeczy które w niej przytrafiają się zwierzętą.\nNiekoniecznie musi się z nimi coś stać.\nIch podświadomość doskonale to zapamięta i może użyć do racjonalizacji przemocy na świecie – np. w wieku 30 lat taka osoba uzna, że przemoc jest niezbędna na świecie i usprawiedliwiona. Że to ludzka natura, etc.\nDlatego w bajkach i grach tego typu (a przecież nie są to jedyne źródła takich przekazów – filmy, seriale i mnóstwo innych) jest potworne zagrożenie dla rozwoju duchowego. A przecież to jedyny cel pobytu na tej planecie.\nJeszcze ta bajka chce pokazać że to niby śmieszne te masakry na najbardziej wymyślne sposoby. Co z ludźmi? Dlaczego nikt tego nie zakaze, nie usunie?\nBo trzeba naprawdę dojrzeć duchowo, by widzieć w tym to, co Ty – by wyczuwać jak niski jest to poziom.\nTy to wyczuwasz ale ponad 80% ludzkości nie. Nikt nie widzi w tym problemu, bo taki jest poziom dojrzałości ludzkości.\nA ludzie się gorszą gdy pokazywana jest piękne nagie ciało kobiece, piersi lub namiętny pocałunek\nLudzie śmieją się z tego jak ktoś ginie, a milkną, gdy mężczyzna całuje kobietę.\nTak wygląda świat ego, którego nie obchodzi rzeczywistość.\nTo, co dostrzegłaś to jedynie jeden aspekt tego absurdu. A jednak jest ich tysiące innych.\na najbardziej możliwie chore wymysły jakiś psychopatycznych morderców są pokazywane dziecią w telewizji!\nBoże wybacz nam, bo nie wiemy co czynimy.\nByłam taka zbulwersowana Piotrze!\nA ja zacząłem płakać.\nBo ja mogę to tylko poddać Bogu. Poddaj swój gniew i oburzenie. Jeśli tego nie zrobisz, to wróci kiedyś jako ból.\nWspółczuj, módl się. Nie walcz z tym. To nic nie da, a tylko będziesz cierpieć.\nDostrzeż, że otrzymałaś możliwość uwolnienia gniewu. Teraz, gdy poczułaś tę energię, możesz ją uwolnić.\nNie zrzucaj za nią odpowiedzialności na coś w świecie.\nPouczyłam tych rodziców aby uważali czym dzieci się programowane.\nRodzice też mogą łatwo popełnić błąd, że np. nakrzyczą na dzieci lub zaczną obwiniać – projektować winę, gniew, opór na świat.\nPomóc może wyłącznie edukacja. Dzieci nie mają zdolności odróżniania tego, co demoniczne od tego, co boskie. Nie mają.\nTa zdolność pojawia się wraz z dojrzałością duchową.\nJa niegdyś sam byłem na takim poziomie i wiem, że patrzyłem na takie sceny i nie widziałem w nich żadnego zagrożenia, żadnego zgorszenia. Ot, flaki. Ot, rozrywane ciało. Ot, przemoc. Tyle.\nByłem pustą kartą.\nJeśli dobrze pamiętam to mój starszy brat komentował to w taki sposób, że nie zaprogramowałem się niczym niebezpiecznym – raczej odbieraliśmy to jako naukę, by uważać przy obsłudze różnych narzędzi, etc.\nA nie mamy pojęcia jak interpretują to umysły innych dzieci.\nBrak słów mi Piotrku, brak słów że ludzie coś takiego potrafią wymyślić i pokazywać dzieciom. Mordercze sposoby rodem z inkwizycji.\nInkwizycja też mogła powstać tylko ze względu na nieświadomość i niewinność.\nTorturowanie ludzi „w imię Boga”. To wydawało się słuszne tym osobom. Wiele z nich naprawdę sądziło, że postępuje dobrze i Bóg to nagrodzi. Naprawdę wierzyli, że tak trzeba.\nTej niewinności ludzkość nie straciła nigdy.\nNiemniej zobaczenie takich obrazów jako dziecko powoduje niezwykłe zniekształcenie postrzegania rzeczywistości. Mordowanie, śmierć, zadawanie bólu i cierpienia dziecko uznaje za coś normalnego. Coś co można robić i nie szokuje go to. Dlatego tak chętnie oglądamy filmy przesiąknięte krwią. Nikt nie widzi w tym nic niewłaściwego, bo każdy widział takie sceny już jako dziecko. I umysły racjonalne nie mają wyjścia, tylko to racjonalizują, projektują.\nNagle sensowne wydaje się pokazywanie w wiadomościach samych nieszczęść. Nagle wyszukujemy w internecie tylko informacje o przykrych zdarzeniach i wypadkach.\nZauważ, że nawet Ty, gdy powiedziałem o wypadku tego młodego człowieka, nie napisałem, że zginął. Założyłaś tak pomimo, że w artykule zastanawiałem się co osiągnie za 10 czy 20 lat i napisałem, że jego lekcja była dość lekka, bo się poobijał i rozbił samochód.\nA jednak Twój umysł podpowiedział Ci, że on zginął, a inni go wyśmiewali.\nJuż więc nastąpiło niezrozumienie i zniekształcenie nawet słowa pisanego.\nJak tak teraz pomyślę, to to co opisywałem Ci na temat sąsiadów w odpowiedzi na Twój mail może właśnie wynikać z tego, że jako dziecko widziałem takie brutalne obrazy i więcej.\nI to się uwalniało. Wreszcie świat to ze mnie wycisnął.\nTak czy siak – widzimy jak niewiele wiemy o rzeczywistości.\nWidzimy jakieś jej aspekty i to aspekty odpowiadające temu, co jeszcze nosimy w sobie – emocje, opór, rany, ból, niezrozumienia.\nHinduski mędrzec Sri Ramana Maharshi (poziom 720) mówił, by nie zajmować się światem, bo świat, który postrzegamy nie istnieje.\nI to prawda. Oj, prawda.\nW tej sytuacji Ty moja Droga widzisz m.in. swój gniew. Może wydawać się, że jego źródłem jest świat zewnętrzny ale czy na pewno? W pierwszej wiadomości napisałaś mi, że masz problem z jego wyrażaniem. Świat Ci pomógł. Nie mówię, że to jedyny aspekt tej sytuacji ale nie dostrzeżemy więcej, dopóki będziemy projektować na niego swoje emocje i programy (np. oburzenie).\nJa np. nie czuję gniewu, tylko współczucie. Czuję spokój. Wiem, że nie dzieje się nic złego, a przynajmniej nie w ogólnie rozumianym sensie. Ja byłem tym programowany, a jednak nie niszczę świata. No, nie powiem, świat mnie przycisnął dość grubo ale nawet w tak surowym teście nie poległem.\nKto wie czyja energia, czyja miłość mi pomogła pozostać świadomym. Nie wiem tego.\nBardzo niewiele wiem.\nAle nawet to bardzo niewiele to lepsze niż nic :)\nDobrze, że widzisz takie sprawy ale zawsze przynajmniej w 90% skupiaj się na sobie. Wracaj do stanu spokoju, uwalniaj gniew, opór.\nBroń prawdy ale nie przez negatywności :)\n25 września 2019 18:20\nTo tylko mój gniew i jego projekcja. Jak słusznie zauważyłeś mam kłopoty z tą emocją ale uwolniłam go mój Drogi ;) A skoro mowa o inkwizycji to dlaczego wojny religijne były zawsze najbardziej krwawe a katolicka inkwizycja najbardziej brutalną i okrutną instytucją na tej planecie.Czy znasz jakie przeogromne katusze oni wyczyniali? Jakie ich chore umysły wymyśliły sposoby tortur? Co trzeba mieć w głowie aby takie coś wymyślić? Ciarki przechodzą po ciele.Człowiek nie wierzy że człowiek człowiekowi może zrobić takie rzeczy jeszcze w imię Boga, dla Boga. Naprawdę nie chciałam by żyć w średniowieczach jako jedna z ogromu tych dziewczyn, mężczyzn lub dzieci którzy wpadli w ich łapy. Słyszałam opisy że podczas wojen między katolikami a reformacją (100 letnią) katolicy byli o tysiąc gorsi niż barbarzyńcy czy dzikie plemiona czyli ludzie niżej rozwinięci kulturalnie. A gdy krzyżowcy wkroczyli do ziemi świętej to dokonali takiej rzezi mieszkańców że cale ulice spłynęły krwią. Dlaczego to w „imię Boga” wyzwalało w ludziach taki ogromny pociąg do czynienia największych okropieństw. Czemu z tych katolików takie największe bestie zawsze były? Jakaś taka chora nienawiść do płci żeńskiej a zatem do seksualności w nich jest od zawsze.Nawet dziś po tylu latach od średniowiecza. A tak w ogóle gdzie w Biblii jest napisane zabijajcie w moje imię pójdziecie za to do nieba. Jest wyraźnie napisane: NIE ZABIJAJ. A oni wielcy znawcy Pisma Świętego robią wszystko na odwrót.To samo z innymi grzechami. Zawsze trudno mi to zrozumieć inne religie nie mają tyle za skórą.Buddyzm to z pewnością jest pełen pokoju,harmonii i miłości nie wkradły się tam zniekształcenia lucyferyczne jak do katolicyzmu.\n25 września 2019 19:11\nTo tylko mój gniew i jego projekcja. Jak słusznie zauważyłeś mam kłopoty z tą emocją ale uwolniłam go mój Drogi ;)\nA skoro mowa o inkwizycji to dlaczego\nWarto, byś wiedziała, że na pytania „a dlaczego…?” nie można odpowiedzieć precyzyjnie, czyli zgodnie z prawdą.\nBo na wszystko składa się nieskończona ilość warunków od początku „stworzenia świata”.\nOdpowiadając musiałbym to wszystko zawrzeć.\nMogę tylko niezwykle przybliżyć i uprościć odpowiedź i przedstawić ją z mojego punktu widzenia i zrozumienia.\nwojny religijne były zawsze najbardziej krwawe a katolicka inkwizycja najbardziej brutalną i okrutną instytucją na tej planecie.\nWarto zacząć od tego, że ludzie w tym czasie GLOBALNIE byli na poziomie odpowiadającym pożądaniu, gniewowi i/lub strachowi.\nWięc takie jakości jakie przedstawiała inkwizycja były mniej lub bardziej uznawane za normę.\nTo się nam dziś w głowie nie mieści ale tak wygląda ten poziom.\nNadal przecież mamy jednostki, a nawet cały wojujący Islam, który ciągle porusza się w tej energii, w tej świadomości.\nDzieci rodzą się, które są okrutne dla zwierząt – bo na takim poziomie się urodziły.\nTak wygląda ten poziom.\nNatomiast co się dzieje dalej – podkreślam, że bardzo to wszystko upraszczam i mogę się mylić – nie wiadomo od kiedy ludzie zaczęli wierzyć, że Bóg jest straszny, karzący, oceniający (sąd ostateczny, strącanie do piekła, wygnanie z raju, potępianie i więcej).\nWięc w swojej niewinności ludzie od zawsze pragnęli ułagodzić gniew Boga. Np. Aztekowie przecież składali ofiary. Wycinali serca. Bo wierzyli, że bogowie to docenią, nagrodzą, okażą litość.\nWidzimy więc ile przykrych działań wynika z tego jednego zniekształcenia – że Bóg karze, może się gniewać, etc.\nDla ludzi, którzy naprawdę w to wierzyli odbicie „ziemi świętej” to przecież najważniejsza misja w ich życiu! Bo to ziemia ŚWIĘTA! Więc największa zbrodnia automatycznie staje się usprawiedliwiona.\nPrzypominam również, że ludzkość nigdy nie miała żadnego narzędzia do badania rzeczywistości. Nikt więc nie mógł sprawdzić czy to co robią jest właściwie, czy naprawdę Bóg tego chce, a nawet czy potrzebuje. Nie było. Każdy postępował więc zgodnie ze swoim systemem wierzeń, którego zweryfikować nie mógł.\nA że ludzkość globalnie była bardzo nisko, no to rezonowały z ludźmi bardzo niskie jakości. Bardzo niskie.\nCzy znasz jakie przeogromne katusze oni wyczyniali? Jakie ich chore umysły wymyśliły sposoby tortur?\nA czy zmielenie krowy na mięso do hamburgera i zrobienie z jej skóry butów i paska do zegarka nie jest bestialskie?\nKiedyś myśliwi łączyli się ze świadomością stada, prosili o możliwość odebrania życia. Stado samo wybierało jednostki i informowało myśliwych o tym, gdzie one będą.\nWszystko odbywało się w energii zrozumienia, współczucia, akceptacji, miłości. Myśliwy przepraszał zwierzę odbierając mu życie i dziękował mu.\nJeszcze niektórzy ludzie łączą się w kręgu, modlą się przy jedzeniu i dziękują Bogu, że mogą je spożyć. To taka pozostałość tego zdrowego podejścia do tej dla wielu nieuniknionej przykrości.\nZwierzęta nigdy nie były traktowane z góry przez tych mądrych ludzi. Byli to nasi bracia i siostry.\nZniekształceń rzeczywistości są tysiące. Dzisiaj obowiązujące systemy wartości uznane za normę i to zdrową są niebywale odległe od tego, co faktycznie jest zdrowe, mądre i właściwe.\nCo trzeba mieć w głowie aby takie coś wymyślić?\nCiarki przechodzą po ciele.\nWybacz im, bo naprawdę większość z nich nie była świadoma tego, co czyniła.\nJezus wybaczył, a raczej nigdy nie podszedł do sytuacji z ukrzyżowaniem, że w ogóle potrzebne było wybaczenie.\nBo on zawsze to wszystko rozumiał, współczuł i kochał.\nCzłowiek nie wierzy że człowiek człowiekowi może zrobić takie rzeczy jeszcze w imię Boga, dla Boga.\nTy nie wierzysz.\nPamiętaj, że Ty jesteś na poziomie, na którym było może kilka procent ludzkości od początku.\nTo, co dla Ciebie jest niesłychane, dla reszty było/jest chlebem powszednim.\nTo właśnie element naiwności ludzi w wysokiej świadomości.\nProjektować można nie tylko niskie jakości ale też wysokie.\nKochaj żmiję ale ze współczucia i szacunku dla jej natury nie zbliżaj do niej ręki.\nNaprawdę nie chciałam by żyć w średniowieczach jako jedna z ogromu tych dziewczyn, mężczyzn lub dzieci którzy wpadli w ich łapy.\nDlatego właśnie pamięć poprzednich inkarnacji dostępna jest po wykonaniu ogromu pracy duchowej.\nBo gdy sobie przypomnimy te wydarzenia, to poczujemy to, co czuliśmy wtedy – np. przerażenie i ból.\nSłyszałam opisy że podczas wojen między katolikami a reformacją (100 letnią) katolicy byli o tysiąc gorsi niż barbarzyńcy czy dzikie plemiona czyli ludzie niżej rozwinięci kulturalnie.\nBo w każdym z nas jest największy drań.\nKażdy ma pełne spektrum możliwości na tej planecie.\nOdpowiednie przekłamanie, zniekształcenie kontekstu i człowiek może dokonać największej zbrodni i będzie przekonany, że uczynił dobrze.\nA gdy krzyżowcy wkroczyli do ziemi świętej to dokonali takiej rzezi mieszkańców że cale ulice spłynęły krwią. Dlaczego to w “imię Boga” wyzwalało w ludziach taki ogromny pociąg do czynienia największych okropieństw. Czemu z tych katolików takie największe bestie zawsze były?\nBardzo możliwe, że ze strachu przed tym jakim Bóg uważali że jest – mściwym, karzącym, potępiającym, pamiętliwym, gardzącym.\nDlatego sami ludzie byli mściwi, karzący, potępiający, pamiętliwi, gardzący – bo sądzili, że jeśli uczynią krzywdę tym, kogo nazwano „niewierzącymi” zaskarbią sobie łaskę tego wielkiego potwora.\nDopiero tysiące lat później bodajże Jung dostrzegł, że Bóg to jedynie projekcja antropomorficznych jakości (a że ludzkość przez tysiące lat była w niezwykle niskiej świadomości, to jakości te również były niezwykle niskie). Doszedł do wniosku, że Bóg nie może istnieć. Że to tylko projekcja podświadomości.\nAle wyciągnął błędny wniosek. NEGATYWNY Bóg to projekcja. Natomiast pozytywny Bóg to rzeczywistość.\nJednak i tu mamy mnóstwo niezrozumienia, innego rodzaju projekcji. Dlatego Budda powiedział, że Bóg nie istnieje i że najwyższym stanem jest Pokój, nie-bycie (przepraszam jeśli nie byłem precyzyjny ale mam nadzieję, że rozumiesz, co chcę przez to powiedzieć).\nJakaś taka chora nienawiść do płci żeńskiej a zatem do seksualności w nich jest od zawsze.\nBo Bóg to m.in. piękno.\nJa doświadczałem energii, które można opisać jako anielskie. Wiem jakie to uczucie.\nI ta jakość – piękno – manifestowana jest w dużej części właśnie przez kobiecość.\nPo raz kolejny – ludzkość przez tysiące lat była w niezwykle niskiej świadomości. Ludzie się nie myli latami. Śmierdzieli, chorowali na takie rzeczy, że szok. I to było uznawane za najnormalniejszy los ludzki i że tylko nieliczni są uprzywilejowani.\nTym samym kobieta była dla mężczyzny przedmiotem do zaspokojenia popędu i dania dzieci.\nKrólowie przecież nawet ścinali małżonki, które nie dały im męskiego potomka.\nTo jak męskość traktowała kobiecość to temat niezwykle szeroki i w większości przykry.\nMało osób zdaje sobie sprawę, że miłość między męskością, a kobiecością to coś, co pojawiło się w świadomości dopiero od około 200-300 lat. Wcześniej nie istniała nawet krztyna miłości.\nWszystkie te „miłosne” historie to projekcje nieświadomych pisarzy i poetów, którzy już byli dużo wyżej w świadomości i poruszali się w tych jakościach.\nAle wcześniej tego nie było. Po prostu nie było.\nMężczyźni przebywali z mężczyznami, a kobiety z kobietami.\nMężczyzna szedł do kobiety tylko po seks i dziecko. Potem znowu z kumplami jechał na wojnę lub pił w oberży. Albo wypływał na morze.\nA kobiety czekały. Bo same co miał robić? Edukacja dla kobiet była zabroniona.\nSeksualność nigdy nie służyła niczemu więcej, niż zwierzęcym popędom.\nNawet dziś po tylu latach od średniowiecza.\nI dlatego widzimy tyle zniekształceń, chorób jak np. wymyślanie kolejnych płci czy odmawianie sobie płci, w której się urodziliśmy.\nTo wszystko tylko umysł starający się jakoś wyjaśnić odczuwanie oporu, odpychania, wstydu, winy, żalu, poczucia braku, etc.\nCzyli tego, z czego dana dusza nigdy się nie oczyściła, nigdy nie przepracowała.\nA tak w ogóle gdzie w Biblii jest napisane zabijajcie w moje imię pójdziecie za to do nieba. Jest wyraźnie napisane: NIE ZABIJAJ. A oni wielcy znawcy Pisma Świętego robią wszystko na odwrót.\nBo sens zależy od kontekstu. A kontekst jest niezwykle zniekształcony.\nLudzie od zawsze – świadomie i nieświadomie – dobierali kontekst tak, by tłumaczył i usprawiedliwiał dowolne rozumienie i czyny.\nNa moim Blogu bardzo dużo pisałem o znaczeniu kontekstu, a nie widziałem, by ktokolwiek to zrozumiał.\nTym samym nawet bezpośredni podaną informację „nie zabijaj” można podać w takim kontekście, w którym np. to „nie zabijaj” będzie brzmiało „nie zabijaj CHYBA ŻE…”\nPoza tym warto też mieć na uwadze, że ludzie w 99% niegdyś nie potrafili nawet czytać.\nDlatego księża mogli wciskać im dowolny kit.\nTo samo z innymi grzechami. Zawsze trudno mi to zrozumieć inne religie nie mają tyle za skórą.\nWydaje mi się, że to głównie zależało od kalibracji krajów/rejonów, w których żył dany Awatar.\nBudda mówił do zupełnie innych ludzi, niż Jezus czy Mohamed.\nBuddyzm to z pewnością jest pełen pokoju,harmonii i miłości nie wkradły się tam zniekształcenia lucyferyczne jak do katolicyzmu.\nCóż, to był inny czas, inni ludzie, inne wszystko. Inna globalna świadomość.\nNie warto porównywać religii, bo w esencji mówią o tym samym.\nA to co się stało, jak wspomniałem na początku, zależało od nieskończonej ilości czynników.\nDziś mamy co mamy. Zresztą na tej planecie zawsze świadomych ludzi nie było wielu. Były to jednostki. A jednak nadal istniejemy i się jeszcze nie rozpirzyliśmy w drobny mak.\nLudzie wzrastają. Dojrzewają, uzdrawiają się. Budzą. Nie widzimy tych wszystkich pozytywności, których jest WIĘCEJ na świecie. Bo mainstreamowe media przekazują nam negatywny obraz. Wystarczy to ignorować.\nNiemniej mamy też historię niebotycznego cierpienia, walk, czynienia sobie krzywdy.\nDlatego na tej planecie jeszcze długo będzie podobnie jak dziś. Bo globalna karma ludzkości ma w sobie ten cały dług. To całe bierzmo.\nEgo to zwierzęcość. Ludzka świadomość ma możliwość doświadczenia tych jakości – tego, kim się stała.\nMożna powiedzieć, że zostaliśmy „dodani na zwierzę”. Mamy do tego intelekt. Który jednak w 80% służy zwierzęciu.\nSą ludzie na poziomie dinozaura, skorpiona, wilka. W świecie zwierzaków mamy więc wspaniałą reprezentację wielu poziomów, nawet do 500, do Miłości.\nKażda z tych osób ma wybór czy pozostać na tym poziomie, czy nie.\nTo, co spowoduje, że dostrzegą oni inną możliwość to wyższa energia – jakaś forma miłości.\nNie od nas to zależy. Nie jesteśmy za nich odpowiedzialni.\nTo tylko jedna planeta. Szkoła. Nieskończenie mały wycinek rzeczywistości, a jednak z jakichś powodów ważny. Mówili o tym zarówno Budda jak i Jezus.\nMamy możliwość przepracowania i wzrostu wyżej nawet od Nich.\nA jednak do tej pory nie było nikogo, kto byłby od Nich wyżej, kto wiedział i rozumiał więcej czy żył w bardziej dojrzały sposób. Nie było.\nCały czas ludzkości bardzo daleko aby można było w jakikolwiek sposób uznać, że dojrzeliśmy. To nadal podstawówka, przedszkole.\nPopełniamy codziennie miliony błędów, może nawet miliardy. Ale od tego jest ta planeta.\nJednak jeśli będziemy wierzyć, że mamy tylko jedno życie i to jeszcze niesprawiedliwe. Jeśli sądzimy, że nasze wybory nie mają znaczenia, że po śmierci nic nie ma – no to wpadliśmy jak śliwka w kompot.\nTo tylko i aż szkoła. Poza i ponad nią jest nieskończony wszechświat, który działa i strzeże. Pilnuje. Boska Sprawiedliwość jest nieskończona i perfekcyjna.\nMy nie mamy się w ogóle zajmować tym. Mamy uczyć się, przerabiać swoje lekcje, wzrastać. Uczyć się kochać. I uczyć cieszyć się tym życiem.\nNa tej planecie mamy przykłady wszystkich rodzajów nieszczęść i ludzi, którzy mimo to wiedli cudowne życie. Nawet tacy, którzy przeżyli obozy koncentracyjne (Viktor Frankl, Stanisław Grzesiuk i inni). Mamy więc wspaniałe źródła inspiracji (nie mówiąc o samym Buddzie i Jezusie). Wystarczy tylko to wybrać i praktykować. Resztę oddać Bogu i/lub zaakceptować, poddać.\nKażdy ma wybór czy będzie cierpiał, czy nie.\nJest na świecie coraz lepiej. Więc nie dajmy się omamić, że nie. Żyjmy uczciwie na swoim poziomie świadomości i sięgajmy wyżej. Wszystko będzie dobrze :) <3\n„Prawda” o kobietach (i mężczyznach)\nJestem uzależniony/a. Co teraz? (Część 2)\nJestem uzależniony/a. Co teraz? (Część 1)\nCnoty (Część 12) – Przyzwoitość, Idealistyczny, Uporządkowany/zdyscyplinowany, Normalny\nCnoty (Część 11) - Dojrzały, Odpowiedzialność, Niezawodność/można na nas polegać, Troskliwość\nNiewinność a wina (Część 2)\nŻyczenia Wielkanocne i znaczenie tego święta\nCzy porno/seks rozładowują napięcie seksualne?\nPornografia, a izolacja\nNiewinność a wina (Część 1)\nKoronawirus, a uzależnienie.\nCnoty (Część 10) - Humanitarność, Dostępność, Ochrona, Przyjazny\nZ życia wzięte 7 – Utrata kobiety (2 studium przypadku)\nProszę Cię o pomoc! - Kwestionariusz\nZ życia wzięte 6 - Utrata kobiety (1 studium przypadku)\nCnoty (Część 9) - Stabilny, Honorowy, Serdeczny/ciepły, Prawdziwość/autentyczność, Zadowolenie/bycie przyjemnym\nPrzejmuję się co myślą o mnie inni!\nWitam Cię serdecznie! Dziś kontynuujemy temat świadomości Pożądania. Części 1-2 znajdziesz klikając na linki poniżej: ► O Emocjach – Pożądanie (Część 1). ► O Emocjach – Pożądanie (Część 2). Kolejną iluzją ego (umysłu) jest , że jak czegoś nie chce to tego nie dostanie. Więc zaczyna chcieć, pragnąć, co doprowadza do rosnących pragnień, przywiązania do nich,… Przeczytaj\nDodano: 24 listopada 2017\nFacebook – Czyli 2 uzależnienia w 1\nDzisiejszy wpis poświęcę bardzo niepokojącemu zjawisku, mianowicie – większość mężczyzn, z którymi współpracuję powiedziała mi, że nakręcają się lub pornograficzny amok rozpoczyna u nich obejrzenie zdjęcia ładnej dziewczyny na Facebooku. Wszyscy wiemy jak działa fejs – uruchamiasz go i na dzień-dobry natrafiasz na ścianę – ścianę „newsów” różnego typu – od niegroźnych wpisów przez aktualizacje… Przeczytaj\nDodano: 9 lutego 2016\nWitam Cię serdecznie! Podobno „panuje” jakiś wirus, to postanowiłem napisać ;) Obecna sytuacja na świecie jest doskonałym pretekstem, by robić/zacząć robić to, o czym uczę na tym Blogu. By zacząć się uczyć. Mądrość nie bierze się z gromadzenia informacji ale ich stosowania i wyciągania wniosków – wniosków korzystnych dla życia naszego i innych. Nie bierze… Przeczytaj


Jak ocalić związek? - Jacek Załuski o psychologii\nNiewiele osób zdaje sobie sprawę, iż można przewidywać, z wysokim prawdopodobieństwem (ok. 94%), czy dany związek utrzyma się, czy też rozpadnie. Naukowcy wiedzą to już od początku lat 90-tych XX wieku.\nWtedy to prof. John Gottman wraz ze współpracownikami z Uniwersytetu Waszyngtona, opublikował wyniki wieloletnich badań nad zachowaniami, nie tylko agresywnymi czy przemocowymi, prowadzącymi do rozstania (Buehlman, Gottman i Katz, 1992).\nPrzebieg badań nad związkami\nPary uczestniczące w badaniach podlegały wnikliwej obserwacji. A w szczególności, analizowano ich wypowiedzi oraz mierzono reakcje fizjologiczne w odpowiedzi na konkretne zachowania partnera. Następnie, sprawdzano ich funkcjonowanie w ciągu kolejnych 3 lat. W toku analiz wyróżniono m.in. cztery najbardziej szkodliwe postawy, a są to (Gottman, Szwartz Gottman i DeClaire, 2008, s. 17):\nkrytyka – zaczyna się od skargi lub przerzucenia winy na partnera, a potem przechodzi w atak na jego osobowość/charakter.\npostawa obronna – jest przyjmowana przez osoby broniące swojej niewinności, ponieważ nie chcą one wziąć odpowiedzialności za problem. Przejawia się w utyskiwaniu lub odpowiadaniu zarzutem na zarzut.\npogarda – składa się na nią krytyka wzmocniona wrogością i awersją. Przyjmuje postać wyszydzania, sarkazmu, napastliwości i wyzwisk.\n„mówienie do ściany” – jest to ucinanie rozmowy bez żadnych oznak werbalnych lub fizycznych sygnalizujących przeżywane w danym momencie emocje.\nProfilaktyka i naprawa związku\nProf. Gottman jednak na tym nie poprzestał. Przez kolejne lata, w założonym przez siebie The Gottman Institute, weryfikował sposoby przeciwdziałania rozpadowi związków. Sprowadzają się one do pracy w dwóch obszarach:\nwzmacniania przyjaźni między partnerami,\nnauki spokojnego i konstruktywnego rozładowywania konfliktów.\nJak widzimy, poprawa komunikacji między partnerami, która przez wiele lat stanowiła fundament większości nurtów terapii par, jest niewystarczająca. Zmiany okazują się nietrwałe bez wzmacniania więzi przyjacielskiej między partnerami.\nPodsumowując, wiele w tym zakresie możemy zrobić sami. Przykładem jest wykonywanie ćwiczeń zawartych w publikacjach Gottmana. Ponadto, możemy uczestniczyć w warsztatach umiejętności dla par. Kiedy jednak trudno nam samym wyjść poza powtarzane schematy, a zmiany są nietrwałe, możemy potrzebować pomocy kogoś spoza związku. W takich sytuacjach pomocny będzie psychoterapeuta pracujący z parami.\nOkruchy praktyki - Radzenie sobie z konfliktami w związku\nTa procedura jest pomocna w czasie prowadzenia z partnerem rozmów na temat wzajemnych różnic. 1. Ustalcie, kiedy możecie spokojnie przedyskutować Wasz konflikt. 2. Uzgodnijcie, kto będzie mówić, a kto słuchać. 3. „Mówca” zaczyna rozmowę na temat konfliktu, mówiąc wszystko, co ma do powiedzenia. „Słuchacz” może zadawać pytania i robić notatki. Pytania słuchającego powinny mu pomóc lepiej zrozumieć problem. Słuchający nie powinien szukać rozwiązania, próbować wpłynąć na mówiącego, zadawać pytań wskazujących na to, że nie zgadza się z „mówcą”, ani przedstawiać swoich poglądów. Wszystko powinno odbywać się w miłej i pełnej szacunku atmosferze. 4. Kiedy mówiący skończy, słuchający przedstawia jego poglądy. Mówiący powinien uważnie słuchać i poprawiać, to co zostało inaczej zrozumiane. Następnie słuchający jeszcze raz opowiada, jak to rozumie. Należy to powtarzać do momentu, aż mówiący będzie zadowolony z efektu. 5. Zamieniacie się rolami i powtarzacie cały proces. Gottman, J. M., Szwartz Gottman, J. i DeClaire, J. (2008). 10 sposobów, które pomogą naprawić nasze małżeństwo. Poznań: Media Rodzina, s. 217-218.\nWiele z ćwiczeń zawartych w powyższych pozycjach znajdziesz w bezpłątnym e-booku, którego możesz ściągnąć zapisując się do newlettera.\nInne źródła po angielsku\nKanał The Gottman Institute na YT\nBuehlman, K. T., Gottman, J. M., & Katz, L. F. (1992). How a couple views their past predicts their future: Predicting divorce from an oral history interview. Journal of Family Psychology, 5(3-4), 295.\nGottman, J. M., Szwartz Gottman, J. i DeClaire, J. (2008). 10 sposobów, które pomogą naprawić nasze małżeństwo. Poznań: Media Rodzina.


bezpieczna poczta e-mail -\nBrowsing Tagbezpieczna poczta e-mail\nCzego wymagać od bezpiecznej poczty e-mail? Mam nadzieję, że kwestię komunikatorów mamy już załatwioną. Będę jednak cały czas powtarzał najważniejsze informacje związane z bezpieczną korespondencją. Aby ją zapewnić, najpierw załatwmy sobie bezpieczne urządzenie, a dopiero drugim krokiem powinien być wybór odpowiedniej poczty. Nie chcę się powtarzać, więc przejdź do artykułu,Więcej


Mateusz Murański zaczynał karierę w polskim show-biznesie, jako aktor. Występował w polskim paradokumencie fabularnym o tematyce sensacyjno-kryminalnej "Lombard. Życie pod zastaw". Poza aktorstwem, Mateusz zajmuje się także sportem.\nMateusz Murański: wiek, żona, Instagram, dzieci\nImię i nazwisko: Mateusz Murański\nData urodzenia: 1994 r.\nWykształcenie: Policealna Szkoła Aktorstwa i Musicalu we Wrocławiu\nZnana z: "Lombard. Życie pod zastaw", "Asymetria"\nMateusz Murański - aktor\nMateusz Murański w "Lombardzie..." wcielał się w postać Adriana "Adeka" Barskiego. To właśnie z tej roli najlepiej kojarzą go fani. Wcześniej grał także w serialu "Asymetria". Aktor miał okazje epizodycznie pojawić się również w produkcjach "Ojciec Mateusz" oraz "Na sygnale".\nMateusz Murański - sportowiec\nMateusz Murański jest także sportowcem, który zadebiutował na scenie mieszanych sztuk walki w trakcie Fame MMA 7 w 2020 roku. Walczył wtedy z kolegą z planu "Lombard. Życie pod zastaw". Między aktorami w trakcie produkcji programu pojawił się konflikt. Mateusz swoją pierwszą walkę z Arkadiuszem Tańculą przegrał.\nObecnie Mateusz Murański jest w trakcie przygotowań do powrotu na ring. W lipcu bieżącego roku ma ponownie wystąpić na scenie MMA. Będzie to jego trzeci występ. Drugą walkę odbył na FEN 34, gdzie wygrał starcie z Arturem Sycem.\nZobaczcie, jak wygląda dziś serialowy Adek.\nMateusz Murański jest znany, jako aktor.


oświetlenie łazienkowe aranżacje Antonówka Zwykła\nPozycjonowanie klamki do drzwi nikiel Cortland\nNiem.  Schöner von Rept\nOdmiana polska, pochodzi z okolic Repty na Śląsku. Była swego czasu wprowadzona do doboru. Dziś, jako odmiana kuchenna, nie ma żadnego znaczenia produkcyjnego.\nDrzewo rośnie umiarkowanie, tworzy koronę niewielką, dość za- Drzewo gęszczoną. Kwitnie późno. Częściowo samopylne, dobrze owocuje bez zapylaczy. W okres owocowania wchodzi wcześnie (w 4 5 roku), owocuje bardzo obficie, często corocznie. Na mróz średnio wytrzymałe. W suchszych warunkach silnie ulega mącznia-kowi. Na parch prawie całkowicie odporne.\nOwoce średniej wielkości, przypominające kształtem owoce Star- Owoc kingą, purpurowe. Szypułka średniej długości lub długa. Zagłębienie szypułkowe głębokie, średnio szerokie. Kielich średni lub mały, zamknięty. Zagłębienie kielichowe średnio głębokie. Miąższ biały, ścisły, dość soczysty, o smaku kwaskowatym, przeciętnym (tabl. 16, 1).\nOwoce dojrzewają późno, należy je zbierać w drugiej połowie października. Dojrzałość konsumpcyjną osiągają w styczniu, dają się przetrzymać nawet do końca czerwca, jednak od wewnątrz ulegają gorzkiej plamistości podskórnej. Doskonale znoszą transport.\nOdmiana raczej kuchenna, choć dobrze wyrośnięte owoce prze- Przydatność chowane do marcakwietnia mogą być uważane za deserowe. odmian>r Ze względu na wczesne i obfite owocowanie i trwałość owoców Piękną w Rept można zalecić do sadzenia na działkach i w ogrodach przydomowych w najcieplejszych rejonach.


ZWYCIĘZCA FINAŁU KIBICUJ Z KLASĄ W SEZONIE 2016/17!\nWybrana została najlepsza akcja zorganizowana w ramach programu ''Kibicuj z Klasą''. Wygrała grupa Legionistów z Zespołu Szkół nr 2 w Ostrowi Mazowieckiej.\nLegia Warszawa kolejny sezon zapraszała dzieci do kibicowania zespołowi w trakcie meczów w ramach akcji “Kibicuj z Klasą”. Jest to program skierowany do wszystkich placówek edukacyjno-wychowawczych skupiających dzieci i młodzież do 17. roku życia. Grupy zorganizowane mają, raz w sezonie, możliwość otrzymania biletów na sektory rodzinne. W całym sezonie 2016/17 z Kibicuj z Klasą, prawie 8,000 dzieci skorzystało z bezpłatnego wejścia na mecz.\nDrugi sezon z rzędu Fundacja Legii poszerzyła ofertę akcji „Kibicuj z Klasą” o możliwość wzięcia udziału w konkursie i wygrania biletów na jeden z meczów rundy finałowej. Konkurs polegał na wykazaniu się propagowaniem pozytywnych postaw i wzorców, działając przy tym jako kibice Legii Warszawa. W czasie trwania każdej z akcji uczestnicy każdej mieli na sobie barwy Legii Warszawa, dzięki czemu od razu było widać kto ich zainspirował.\nZwycięzcą została grupa Legionistów z Zespołu Szkół nr 2 w Ostrowi Mazowieckiej. W okresie poprzedzającym Święta Wielkanocne odwiedzili oni pensjonariuszy Domu Pomocy Społecznej w Komorowie. Uczniowie własnoręcznie wykonali świąteczne kartki i pisanki. Udało się także przygotować domowej roboty ciasta, którymi wszyscy się zajadali.\nKolejne miejsca zajęły grupy młodych piłkarzy ze szkółki prowadzonej przez byłego piłkarza Legii Sylwestra Czereszewskiego, którzy podarowali karmę zwierzakom w schronisku, oraz uczniowie Zespołu Szkół w Michałówce, którzy zaangażowali się w zbiórkę środków finansowych na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża w Garwolinie. Wszystkim serdecznie gratulujemy!


Czy były małżonek może zmusić do zmiany nazwiska po rozwodzie? - SerwisPrawa.pl\n04.09.2014 - Edyta Zielińska\nZazwyczaj kobiety po rozwodzie, chcąc definitywnie zamknąć pewien okres swojego życia – powracają do swojego panieńskiego nazwiska. Dla wielu z nich jest to równie ważne, jak sam wyrok rozwodowy. Jednakże część kobiet, z różnych względów – np. z uwagi na wychowanie wspólnego dziecka – chce zatrzymać nazwisko męża. Czy eks małżonek może zmusić byłą żonę do tego, aby powróciła ona do swojego nazwiska panieńskiego?\nO nazwisku, które każdy z małżonków będzie nosił po zawarciu małżeństwa, decyduje jego oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego. Oświadczenie może być złożone bezpośrednio po zawarciu małżeństwa albo przed sporządzeniem przez kierownika urzędu stanu cywilnego zaświadczenia stwierdzającego brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa. Warto wiedzieć, że małżonkowie mogą nosić wspólne nazwisko będące dotychczasowym nazwiskiem jednego z nich. Każdy z małżonków może również zachować swoje dotychczasowe nazwisko albo połączyć z nim dotychczasowe nazwisko drugiego małżonka. Nazwisko utworzone w wyniku połączenia nie może składać się z więcej niż dwóch członów. W razie niezłożenia oświadczenia w sprawie nazwiska, każdy z małżonków zachowuje swoje dotychczasowe nazwisko.\nCzy możliwy jest powrót do nazwiska panieńskiego po rozwodzie?\nPo rozwodzie, co do zasady małżonkowie pozostają przy niezmienionych nazwiskach – czyli tych, które nosili w trakcie trwania małżeństwa – zgodnie z wyżej wymienionym oświadczeniem. Z uwagi na to, że przeważnie kobiety zmieniają nazwisko po ślubie, to do najczęściej do nich odnosi się kwestia związana ze zmianą nazwiska po rozwodzie. Jednakże należy zaznaczyć, że mężczyźni, którzy po ślubie zdecydowali się przyjąć nazwisko żony, lub nazwisko dwuczłonowowe – również mogą powrócić do swojego nazwiska sprzed zawarcia małżeństwa.\nPowrót do nazwiska panieńskiego po rozwodzie możliwy jest na mocy art. 59 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. 1964 nr 9 poz. 59). Przepis ten stanowi, że w ciągu trzech miesięcy od chwili uprawomocnienia się orzeczenia rozwodu małżonek rozwiedziony, który wskutek zawarcia małżeństwa zmienił swoje dotychczasowe nazwisko, może przez oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego powrócić do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa.\nW sytuacji, gdy małżonkowie nie rozstają się w dobrych relacjach – bardzo często zastanawiają się, czy możliwe jest zmuszenie byłego małżonka do zmiany nazwiska. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 2 lutego 1978 r. (sygn. akt IV CZ 11/78) b były mąż nie może domagać się odebrania swojej byłej żonie prawa do nazwiska nabytego przez małżeństwo, jako że kodeks rodzinny i opiekuńczy takiej możliwości nie przewiduje. Z uwagi na to, że obowiązujące przepisy kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie przewidują takiej możliwości, należy zaznaczyć, że powrót do dawnego nazwiska należy tylko i wyłącznie do decyzji byłego małżonka. Zatem jeśli były małżonek nie podejmie decyzji o powrocie do nazwiska sprzed daty zawarcia związku małżeńskiego, to nie można nic zrobić, aby go w jakikolwiek sposób przymusić do tego.\nCo należy zrobić aby powrócić do swojego dawnego nazwiska?\nNa skutek rozwodu każdy z małżonków ma możliwość przywrócenia nazwiska sprzed zawarcia tego małżeństwa, które na skutek rozwodu zostało rozwiązane. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21 marca 1996 roku (sygn. akt III ARN 78/95) stwierdził, że oświadczenie małżonka rozwiedzionego o powrocie do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa musi być złożone osobiście przed kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Najwyższy podzielił wyrażony przez Ministra Sprawiedliwości pogląd, że przewidziane w art. 59 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oświadczenie małżonka rozwiedzionego o powrocie do nazwiska, które nosił przed zawarciem małżeństwa nie może być dokonane przez pełnomocnika. Z regulacji tej wynika bowiem, że czynności zainteresowanego małżonka, które muszą być podjęte dla spowodowania zmiany nazwiska, zostały określone w sposób wskazujący na osobiste działanie przed kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego. Chodzi tu o przypadek zmiany nazwiska, ściśle związany z ustaniem małżeństwa. Należy uznać, że jest to szczególna procedura umożliwiająca restytucję tego stanu rzeczy, który istniał - w zakresie nazwiska - przed zawarciem małżeństwa. Zgodnie bowiem z art. 25 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonkowie mogą przy zawarciu małżeństwa w określony sposób zmienić swoje dotychczasowe nazwisko i tak ustalone nowe nazwisko podlega na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 września 1986 r. - prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. Nr 36, poz. 180) wpisaniu do aktu małżeństwa. Z kolei po ustaniu małżeństwa na skutek orzeczonego rozwodu ustawodawca przewidział ściśle sformalizowaną i połączoną z prowadzeniem czynności stanu cywilnego, procedurę umożliwiającą małżonkowi rozwiedzionemu powrót do poprzedniego nazwiska. Jest to procedura swoista zmiany nazwiska w porównaniu z ogólnymi regułami, które w sprawie zmiany nazwiska zostały określone w ustawie z dnia 15 listopada 1956 r. o zmianie imion i nazwisk (Dz. U. z 1963 r., Nr 59, poz. 328).\nart. 25, art. 59 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. 1964 nr 9 poz. 59)\nSłowa kluczowe: zmiana nazwiska po rozwodzie, rozwód, zmuszenie byłego małżonka do zmiany nazwiska, zmiana nazwiska


Zaduszki Jazzowe w regionie. Zagrają w Sandomierzu i Pińczowie\nGrażyna Łobaszewska / fot. Roman Rogalski / Agencja Gazeta\nJanusz Kędracki, Grzegorz Walczak| 29-10-2020\nTrzy koncerty zaplanowano w ramach Zaduszek Jazzowych 2020 w Porcie Kultury w Sandomierzu.\nPierwotnie miały się odbyć w klubie Lapidarium pod ratuszem, ale ze względu na epidemię koronawirusa zostały przeniesione. W piątek o godz. 20 wystąpią tam Szymon Łukowski i Michał Gozdek. W sobotę o tej samej porze koncert "Nasi grają jazz", w którym wezmą udział: Martyna Puszkarz-Maziarz (wokal), Marcin Maziarz (piano), Mariusz Godzina (saksofon barytonowy), Marcin Jadach (kontrabas) i Leszek Dziarek (perkusja).\nW trzecim koncercie wystąpi znana wokalistka Grażyna Łobaszewska z grupą Ajagore. Koncert początkowo planowano na piątek 6 listopada, ale został przeniesiony na sobotę 14 listopada. Odbędzie się o godz. 19 w Porcie Kultury.\nBilety na pierwsze dwa koncerty kosztują po 25 zł (w przedsprzedaży) i 30 zł (w dniu koncertu). Można je kupować w Centrum Informacji Turystycznej (Rynek 20) oraz przed koncertem, jeśli będą wolne miejsca. Za bilet na trzeci koncert trzeba zapłacić 50 zł. Do nabycia w CIT oraz na kupbilecik.pl, a także w miarę dostępności przed koncertem.\nLiczba miejsc na wszystkie koncerty ze względu na obostrzenia wynikające z epidemii koronawirusa jest ograniczona.\nZaduszki Jazzowe W piątek i sobotę odbędą się też w murach pińczowskiego Belwederu. Pierwszego dnia (początek o godz. 18) wystąpi Szymon Mika Trio, a drugiego (od godz. 17.30) – Wojciech Niedziela Quartet i Patrycja Zarychta z zespołem. Koncerty będą też transmitowane online na kanale Pińczowskiego Samorządowego Centrum Kultury na YouTubie.


Zadośćuczynić, czyli więźniowie z Zakładu Karnego w Wojkowicach na wolontariacie [ZDJĘCIA] | Dziennik Zachodni\nZadośćuczynić, czyli więźniowie z Zakładu Karnego w Wojkowicach na wolontariacie [ZDJĘCIA]\nKarol Gruszka 4 czerwca 2013, 19:06\nPo podwórku, na rowerku jeździ chłopiec. Na oko lat około 10. Rower jest już starszy, gdzieniegdzie przebija rdza. Koła jednak się kręcą, kierownica skręca, wszystko działa jak powinno. Chłopiec więc jeździ i zatacza po podwórku koła. Kilka metrów dalej stoją inne rowery, część już naprawiona po zeszłorocznym sezonie czeka na swych małych towarzyszy. Rowerki i rowery, duże i małe, wielokolorowe, są rowerki zielone i różowe. Część z nich przeznaczona dla najmłodszych ma jeszcze dodatkowe, boczne kółka, ich naprawą zajmują się dwaj Andrzeje, wolontariusze z Zakładu Karnego w Wojkowicach.\nNiektóre rowerki wymagają jeszcze naprawy, rekonwalescencji. Obok nich stoi stół, a na nim narzędzia. Klucze, śrubokręty, młotek jakieś szczypce i części zamienne. Nad rowerkami pochyla się pan Andrzej, lat ponad 50. Coś przykręca, młotkiem postuka, wyczyści, nasmaruje zębatki, wszystko przeglądnie. Do końca odsiadki ma jeszcze kilka miesięcy.\nPan Andrzej to więzień z Wojkowickiego Zakładu Karnego. Wraz z nim pracuje jeszcze inny Andrzej, również więzień, można więc powiedzieć, że się imiennie dobrali. Andrzeje, bo tak należy powiedzieć, są wolontariuszami w Domu Dziecka im. św. Ojca Pio w Mysłowicach.\nW mysłowickim domu dziecka mieszka aktualnie 30 dzieci, w różnym wieku, od noworodków po młodzież. Potrzeby są duże, a dodatkowa para dłoni zawsze się przyda.\n- Panowie nam bardzo pomagają, coś naprawią, pomalują, czy właśnie tak jak teraz naprawiają dla dzieci rowerki. To jest dla nas wielka pomoc, tym bardziej wiadomo, że pieniędzy nigdy zbyt dużo niema. - mówi pani Krystyna Wolwiak, dyrektorka Domu Dziecka w Mysłowicach.\nAndrzeje w tym miejscu są już od 4 miesięcy. Wcześnie jeden z nich pracował jako wolontariusz gdzie indziej. Tu mu się teraz podoba. Jest spokój, herbaty można sobie zrobić, popracować, no i człowiek wyjdzie na zewnątrz do ludzi. W końcu ile można siedzieć w zamknięciu.\n-Z Wojkowic do Mysłowic jest kawałek drogi, w jedną stronę półtora godziny, w drugą tyle samo. Trzeba liczyć dziennie trzy godziny drogi, od poniedziałku do piątku, ale narzekać nie narzekam. - mówi Andrzej.\nZ Wojkowickiego zakładu karnego aktualnie 78 więźniów wykonuje pracę wolontariackie w 29 miejscach woj. śląskiego m.in. w Domu Pomocy Społecznej "Pod Dębem" w Dąbrowie Górniczej, Domu Dziecka w Sarnowie, Fundacji SOS Dla Zwierząt w Chorzowie.\n- Skazany, który jest kierowany do pracy poza terenem zakładu karnego, podlega szczegółowej weryfikacji. Zawsze decyzję o skierowaniu więźnia do pracy poprzedza wnikliwa analiza jego sytuacji prawnej oraz dotychczasowego zachowania w trakcie odbywania kary. Istotnym elementem analizy jest również charakter popełnionego przestępstwa. W sytuacji, gdy skazany w swojej pracy ma mieć kontakt z dziećmi i młodzieżą oraz z osobami niepełnosprawnymi - niezbędnym jest uzyskanie przez niego pozytywnej opinii psychologicznej. mówi Joanna Korczyńska, oficer prasowy Wojkowickiego Zakładu Karnego.\nWykorzystanie więźniów do pracy, to pewna forma terapii. Człowiek, trafia do miejsca w którym nie jest oceniany przez pryzmat tego co zrobił i za co siedzi, ale z perspektywy człowieka, który chce coś robić.\n- Praca, obok swoich wymiernych profitów dla instytucji korzystających z pomocy więźniów, jest istotnym elementem w procesie readaptacji społecznej skazanych. Dzięki niej człowiek przebywający w zakładzie karnym uczy się organizować sobie dzień w sposób typowy dla większości osób. Zmienia swój obraz siebie - dotychczasową tożsamość przestępcy wypiera myślenie o sobie jako o dobrym fachowcu. Obok, zaczyna pojawiać się coraz więcej życzliwych mu osób, które w swoim życiu kierują się zupełnie odmiennymi wartościami i … są z tym szczęśliwe. No i to częste zderzenie w pracy z cierpieniem, bólem, niedołężnością, ale i z ludzkim ciepłem, wrażliwością, wartością bezinteresownej pomocy... To wszystko razem potrafi zrewolucjonizować świat naszych podopiecznych. - mówi Joanna Korczyńska.\n- Warto powiedzieć, że Zakład Karny sam się do nas zgłosił z chęcią pomocy. My oczywiście ją przyjęliśmy. Ta pomoc bardzo się nam przydaje. W ciągu dwóch lat pracowało u nas 12 wolontariuszy z Zakładu Karnego w Wojkowicach.- mówi Krystyna Wolwiak.\nPomoc przydaje się także w Domu Pomocy Społecznej "Pod Dębem" w Dąbrowie Górniczej. Pracuje tu aktualnie czterech wolontariuszy z Wojkowic. Wykonują różne zadania, pomagają pielęgniarkom podnosić schorowanych pacjentów. Wykonują prace renowatorskie, coś naprawią, przyniosą.\n- Aktualnie na wolontariacie jest u nas czterech panów. Umiejętności i fachowość wolontariuszy są dla nas bardzo pomocne. Niedawno mieliśmy awarię bramy. Przyjechało do nas wiele firm żeby ją naprawić, nikomu się nie udało. W końcu zrobili to nasi Panowie, brama działa jak należy. - mówi Andrzej Pacia, dyrektor dąbrowskiego DPS-u.\n- Dobrze nam się razem współpracuje, chłopaki nie sprawiają problemów. Wręcz przeciwnie są bardzo pomocni. Dużo od siebie dają, pomagają mi w ogrodzie. - mówi pani Julia, mieszkanka Domu Pomocy Społecznej "Pod Dębem".\n- Współpraca układa się bardzo dobrze. Z zakładem karnym współpracujemy już od 6 lat. Przez ten czas przewinęło się tutaj wielu wolontariuszy. Mieszkańcy nie mają nic przeciwko wobec więźniów. Panują miedzy nimi naprawdę bardzo dobre relacje. Zdarza się czasem nawet tak, że osoby które już wyszły z zakładu odwiedzają nas już jako wolni ludzi, często dzwonią na święta i składają życzenia. - mówi Małgorzata Janeczek, kierownik Domu Pomocy Społecznej "Pod Dębem" w Dąbrowie Górniczej.\nDzień trwa, praca wre, rowerek za rowerkiem powoli dochodzą do stanu użyteczności. Wolontariusze z DPS-u w Dąbrowie Górniczej coś naprawią, pomalują albo przeniosą ciężko chorego. Dobrze jest komuś pomóc, dzieciom z domu dziecka, zwierzętom z schroniska, starszym czy schorowanym osobom. A czy istotne jest kto tą pomoc udziela? Chyba nie, ważna jest sama pomoc.\nwojkowice zakłąd karny\nKarina 04.06.2013 19:45:27\nSlask zalewa woda a kasy na zbiorniki retencyjne niema z warsiawy.\nGrzyby na Marsie? Sensacyjne odkrycie naukowców ma pokrycie w rzeczywistości?\nResocjalizacja w dobie pandemii musi trwać. Tak pracują w Zakładzie Karnym w Herbach\nAudycje radiowęzłowe, konkursy, zajęcia mające pomóc odbudować lub podtrzymać więzi z najbliższymi – to tylko niektóre propozycje służące readaptacji społecznej skazanych, przebywających w zakładzie karnym\n11 maja 2020, 12:36\nwięźniowie podczas pandemii\nPLUS Skazany pisze listy: choć zeznałem, że ją zabiłem, to tego nie zrobiłem. Sprawa mordu na 23-latce z gm. Gniew powraca po 10 latach\nZa bestialski mord na 23-latce, skazany prawomocnym wyrokiem, na ćwierć wieku trafił za kraty sztumskiego więzienia. Jego sprawę jeszcze raz przeanalizowali policjanci z „Archiwum X” i uznali, że pewne rzeczy trzeba sprawdzić, ale prokuratora nie przekonali. Henryk Sieklucki odsiedział 10 lat, przed nim kolejne 15.\n22 czerwca 2018, 6:00\nskazany za zabójstwo 23 latki gniew\nzabójstwo 23 latki gmina gniew\nskazany za morderstwo pisze list\nskazany henryk sieklucki\nwsparcie służby więziennej\nW ubiegłym tygodniu dyrektor Aresztu Śledczego w Bytomiu, ppłk Artur Szumowski, oraz dyrektor Domu Pomocy Społecznej dla Dorosłych w Bytomiu, Grzegorz Baranowski, podpisali umowę o zatrudnieniu skazanych odbywających karę pozbawienia wolności w bytomskiej jednostce.\n18 września 2017, 19:31\nwięźniowie będą pracować bytom\nWięźniowie będą produkować statywy\nW zakładach karnych w Kluczborku i Sierakowie Śląskim powstaną nowe hale produkcyjne. Pracę znajdzie w nich ok. 160 więźniów.\n1 lipca 2016, 7:25\nokręgowa służba więzienna w opolu