Zawód: dziennikarz\nZ Ryszardem Kapuścinskim rozmawiają Katarzyna Janowska i Piotr Mucharski.\nKiedy Pan wraca do Polski po dłuższej nieobecności, skąd czerpie Pan informacje o tym, co się tutaj zdarzyło?\nTak na dobre nigdy z Polski nie wyjeżdżałem. Utrzymuję kontakt emocjonalny i informacyjny - dzwonię do Warszawy, spotykam rodaków, którzy dzielą się swoją wiedzą o kraju. Jeżeli zna się dobrze sytuację w Polsce, to wystarczy strzęp informacji, żeby odtworzyć obraz całości. Trzeba jednak pamiętać, że kraje takie jak Polska tylko sporadycznie występują na kreowanej przez media mapie świata. Wciąż żyjemy w zamkniętych niszach mentalnych, emocjonalnych i kulturowych. Kiedy przyjeżdżam do jakiegoś kraju, natychmiast dowiaduję się, jak ważny jest polityk X, albo jakaś sprawa lub wydarzenie, od którego - jakoby - zależą losy świata. Potem wsiadam w samolot i po godzinie ląduję w innym kraju, gdzie zupełnie inni ludzie, sprawy i wydarzenia są najważniejsze, tylko poziom emocji ich dotyczący jest taki sam. Znów wsiadam w samolot i ląduję w kolejnej niszy. Świat składa się z takich kulturowo-emocjonalnych cząstek. W związku z tym trudno ogarnąć problematykę większych obszarów czy kontynentów. Zawsze dominuje jakieś tu i teraz.\nCo jest ważne w polskiej niszy?\nW Polsce mamy typowy stan transformacji, więc dominujące jest poczucie szoku. Społeczeństwo staje się zamknięte, bo transformacja wiąże się z kryzysem. Wciąż szukamy sposobów zaadoptowania się do nowej rzeczywistości i to nas głównie absorbuje. Jesteśmy zajęci sobą, na co w dodatku nakłada się specyficzna polska tradycja i megalomania. Zamiast pracować na rzecz rozszerzania naszych horyzontów myślowych i pojęciowych o to wszystko, co właśnie wypracowuje świat, umacniamy naszą prowincjonalność, ekscytujemy się głównie tym, co się dzieje w wąskich kręgach politycznych. One są największą fascynacją naszej kultury medialnej. W systemie komunistycznym życie polityczne było zamknięte, a więc nudne i przewidywalne. Dziś media eksploatują trzeciorzędne gry polityczne. Do tego dochodzi traktowanie demokracji jako pełnej wolności, a nie jako zobowiązania czy powinności.\nJakie powinności ma dzisiaj dziennikarz?\nOkres polskiej transformacji polityczno-ustrojowej zbiegł się z momentem rewolucji medialnej na świecie. Klasa medialna - często używa się dziś tego pojęcia - która jest nowym fenomenem socjologicznym i kulturowym w naszym ustroju, bardzo się rozrosła. Dlatego też dziennikarstwo, które było dotąd dość ekskluzywną profesją, stało się masowym zajęciem. Tysiące ludzi, nie mając żadnego doświadczenia, przygotowania profesjonalnego i - co bardzo ważne - etycznego zostało wchłoniętych przez media. Media tradycyjnie spełniały rolę przewodnika, siły orientującej społeczeństwo. Człowiek sięgał po gazetę nie tylko po to, żeby się czegoś dowiedzieć, ale również żeby wyrobić sobie pogląd, coś zrozumieć, sformułować opinię o świecie.\nZwłaszcza prasa wyposażona była w duży ładunek wiedzy. Wynikało to z przyjęcia przez nią odpowiedzialności społecznej za kształt państwa, poziom świadomości obywatelskiej. Obecnie media bardzo się zróżnicowały. Nie tylko w sensie technicznym, bo powstała telewizja satelitarna i cyfrowa, rozwinęło się radio, powstał internet. Chodzi o to, że media na całym świecie zróżnicowały się bardzo pod względem poziomu. Poziom mediów dokładnie odzwierciedla sytuację w kulturze z jej podziałem na kulturę wysoką i masową. Są poważne pisma, radiostacje, programy telewizyjne i w nich zachowało się odpowiedzialne dziennikarstwo w starym stylu. Ale jest to oczywiście mniejszość. Bo media w większości są dziś częścią dynamicznie rozwijającego się w skali planetarnej świata usług.\nDlatego musimy pamiętać, że kim innym jest dziennikarz, a kim innym pracownik mediów. W polskim języku to rozróżnienie niestety nie funkcjonuje. W angielskim jest natomiast bardzo wyraźnie definiowane. Używa się pojęcia "journalist" i używa się pojęcia "media-worker", które z dziennikarstwem nikomu się nie kojarzy. Można być journalist i wcale nie być media-worker. I odwrotnie. Media-worker dziś jest prezenterem w dzienniku telewizyjnym, jutro może być rzecznikiem rządu, pojutrze maklerem giełdowym, a popojutrze pracować jako dyrektor fabryki w jakiejś wielkiej firmie naftowej. Dla niego ta praca nie jest związana z żadną powinnością społeczną czy obowiązkiem etycznym. On jest od sprzedawania towarów, jak wszyscy pracownicy sektora usług, który stanowi olbrzymią - stale rosnącą - część zawodów w rozwiniętych społeczeństwach. Dlatego tak trudno nam mówić o dziennikarstwie i mediach w ogóle.\nNa całym świecie są znakomite gazety, takie jak "Le Monde", "El Pais", "Frankfurter Allgemeine Zeitung", "Independent", albo "New York Times". Są ambitne, dają rzetelny i pogłębiony obraz świata. Podobnie jest z telewizją: BBC i Arte, wspaniałe kanały telewizyjne, też są częścią świata mediów. Ale obok nich istnieje owa masówka medialna, która należy do kultury zabawy i nie ma nic wspólnego z rzetelną informacją i wiedzą. W Polsce ciągle żyjemy według standardów z epoki przedmedialnej i od ludzi, którzy nie mają ani takich kwalifikacji, ani aspiracji, żądamy respektowania zasad, które nie są i nie mogą być ich zasadami. Na świecie nikt nie żąda od media workers, by byli komentatorami spraw wielkiego świata, albo dawali nam jakieś objaśnienia o walorze poznawczym. Rozlicza się ich z atrakcyjności towaru, który wyprodukują. To są reguły medialnego świata, w którym - nie zdając sobie z tego jeszcze sprawy - już tkwimy, którego jesteśmy częścią. W mediach nie będą pracować wyłącznie Lipmanowie, Wańkowicze i Pruszyńscy, choć dla nich też musi być miejsce.\nCzy są dziś w ogóle tacy, którzy chcą być Pruszyńskimi?\nSpotykam się z młodymi reporterami. Są to ludzie bardzo ambitni, oczytani, z wielkimi pasjami. Chcą być nowymi Pruszyńskimi. Pytanie tylko, czy warunki im na to pozwolą, czy będą mieli taką możliwość?\nMają wątpliwości, co do swojej profesjonalnej przyszłości?\nTak, boją się. W masowych radiostacjach potrzebni są ludzie, którzy potrafią nacisnąć guzik, by puścić właściwą płytę i od czasu do czasu nadać reklamę. Do tego nie potrzeba dziennikarza. Natomiast by napisać dobry reportaż, objaśniający, co się dzieje na świecie, czy komentarz, mówiący o tym jak interpretować jakieś zjawisko, potrzebny jest dziennikarz. Ambitne dziennikarstwo - np. reportaż literacki - zostało wypchnięte w rejony literatury. W mediach nie ma już dla niego miejsca. Masowe media coraz bardziej będą się stawały częścią przemysłu rozrywkowego. W języku angielskim, który najszybciej reaguje na te przemiany, istnieje pojęcie "media industrial complex", analogiczne do funkcjonującego w okresie zimnej wojny pojęcia "military industrial complex", który stanowił "stos pacierzowy" powojennego systemu. Ale zimna wojna się skończyła, zbrojenia przestały być tak ważne i głównym przemysłem świata stał się przemysł rozrywki i mediów, coraz silniej ze sobą związanych.\nAle media to informacja...\nNie. Media to dużo więcej niż informacja. Media to przekaźnik. Ale przekazujemy nie tylko informację. Informacja kiedyś znaczyła tyle, co wiadomości, które miały obiektywną wartość. Odkąd prawa dyktuje rynek, główna wartość informacji przestała być utożsamiana z prawdą. Centra medialne zostały opanowane przez wielki kapitał, ponieważ okazało się, że informacja jest towarem, który przynosi największe zyski. Dlatego myślę, że dziś pojęcie "czwarta władza" przestało być aktualne. Nawet tradycyjnie pojmowana niezależność mediów praktycznie już nie istnieje. Media są sprzęgnięte z gospodarką i kapitałem, a z punktu widzenia kapitału informacją rządzą takie same prawa jak reklamą.\nPrawda ma się przede wszystkim sprzedawać, czyli musi być atrakcyjna. Może być informacja ważna i prawdziwa, ale nie posiadająca żadnej atrakcyjności - tym gorzej dla niej, bo nie pójdzie w mediach. Stąd tak wielki rozziew między mediami wysokimi, gdzie prawda, dochodzenie przyczyn, pokazywanie źródeł, przewidywanie skutków jest naturalnym imperatywem, a mediami masowymi, którym chodzi tylko o przyciągnięcie uwagi odbiorcy. Ma to jeszcze jeden niebagatelny skutek. Media wysokie skierowane są do aktywnego odbiorcy, który jest uczestnikiem procesu przekazu, gotowym do konfrontowania i kształtowania własnych opinii, a w mediach masowych chodzi o biernego odbiorcę, bezrefleksyjnego konsumenta. Dotyczy to głównie telewizji.\nW naturze telewizji jest jakaś dwoistość. Z jednej strony może ona sprawić, że bogaty zobaczy cierpienie głodującego na drugim końcu świata i będzie chciał mu pomóc. Z drugiej strony za jej przyczyną stajemy się często tylko medialnymi turystami, podglądającymi ludzkie dramaty, które nas w żaden sposób nie dotyczą. Jaka jest więc prawda o telewizji: czy buduje solidarność sumień, czy zalewa nas obrazami, które w nic się nie układają?\nRola obrazu telewizyjnego jest ogromna. Musimy zdawać sobie jednak sprawę, że obraz nie wzbudza refleksji, tylko działa na nasze emocje. Następnego dnia po tym, gdy telewizja amerykańska pokazała zdjęcia żołnierza zamordowanego w Somalii, którego nagie zwłoki ciągnięto po ulicy, prezydent Bush zdecydował o wycofaniu wojsk amerykańskich z tego kraju. Ale w Ruandzie w ciągu trzech miesięcy wymordowano milion ludzi. Żadne obrazki nie były w stanie powstrzymać rzezi. Podobnie, jak w przypadku wszystkich zjawisk współczesnego świata, tak i w tym, nie ma jednej odpowiedzi.\nJak Pan ocenia polskich dziennikarzy? Czy są to już tylko pracownicy mediów, czy jeszcze dziennikarze? Których jest więcej?\nZawsze będzie więcej media workers niż dziennikarzy. Powiedzmy - w stosunku 10:1. Na rynku zostanie kilka tytułów, które będą się orientować na aktywnego odbiorcę, ale reszta ograniczy się do quizów, seriali... Media mają wymiar globalny, więc polskie nie będą stanowić wyjątku. Uczestniczymy w procesie rewolucji informacyjnej i jej prawa również będą nas obowiązywać.\nW polskiej prasie o polityce pisze się głównie w kategoriach "kto kogo". Brakuje zasadniczych debat. Z kolei w dyskusjach, które pojawiają się na łamach, powtarzają się tematy i dyskutanci, których argumenty są najczęściej od dawna znane. Skąd ta mizeria?\nNie wynika to ze stanu prasy, ale ze stanu społeczeństwa. Można inicjować dyskusję, ale jeśli ona nie znajduje oddźwięku w społeczeństwie, umiera śmiercią naturalną. Nasze społeczeństwo znajduje się w stanie krytycznym. Przeżywamy dotkliwy kryzys kultury, etyki, zachowań społecznych, a przede wszystkim oświaty. Media są tylko odbiciem stanu rzeczy, którego żadna debata w prasie nie zmieni. Śmieszą mnie dyskusje, czy wejdziemy do Unii Europejskiej w 2003 czy może w 2004 roku. Problem jest innej natury.\nSpołeczeństwa Unii Europejskiej są na bardzo wysokim kulturalnym poziomie. Świadczą o tym wskaźniki czytelnictwa, oglądalności ambitnych programów i udziału ludzi w kulturze. W tym kontekście nieważne jest, czy wejdziemy do Unii rok wcześniej, czy później, W ciągu roku i tak nie zlikwidujemy dystansu dzielącego nas od państw rozwiniętych. Stan naszej kultury i oświaty jest zasadniczą przeszkodą dla naszego udziału w strukturach europejskich. Być może wejdziemy do Unii i staniemy się obywatelami drugiej kategorii i to nie dlatego, że tak nas będą traktować, tylko z powodu naszej kulturowej kondycji. Nasze społeczeństwo w ogóle nie jest świadome tych problemów.\nDo dobrego tonu należy lamentowanie nad kryzysem mediów. Czy pan dostrzega jakieś szczególne załamanie na rynku medialnym w Polsce?\nNie uważam, żeby polskie media były dotknięte specjalnym kryzysem. Ich stan jest odbiciem stanu społeczeństwa. Jeśli mówimy, że jakiś poseł jest nie na poziomie, to trzeba pamiętać, że myśmy go wybrali w demokratycznych wyborach. To jest krew krwi i kość z kości tego społeczeństwa. Nie ma na kogo zrzucić odpowiedzialności. Wracamy do punktu wyjścia: do stanu naszych uczelni, szkół, całego procesu wychowawczego. Konieczne jest wychowanie społeczeństwa obywatelskiego, czyli takiego, które umie i chce reagować. Jeśli będziemy mieć do czynienia ze świadomym odbiorcą, który nie ma ochoty oglądać beznadziejnych programów telewizyjnych czy czytać kiepskich gazet, wówczas kiepska stacja, z powodu braku reklamodawców, będzie musiała zmienić swój profil lub upadnie.\nPowiedział Pan o braku profesjonalizmu u ludzi, którzy idą do mediów, ale powiedział Pan też o ich nieprzygotowaniu etycznym. Czy w tym niewykrystalizowanym świecie polskich mediów etyka sprowadza się do zasad handlarzy informacją?\nNa całym świecie słabość wydziałów i studiów dziennikarskich polega na tym, że uczy się tam przede wszystkim technik i technologii. Przygotowanie etyczne do zawodu jest zupełnie ignorowane. A dziennikarz musi dokonywać wyborów moralnych często momentalnie, w sekundzie, na przykład kiedy przeprowadza wywiad lub nadaje transmisję na żywo. Wymaga to błyskawicznej reakcji, a więc i doskonałego przygotowania etycznego. Według rozróżnienia, którego dokonał McLuhan, dyskusja skupia się dziś na "messenger" a nie ma "message", tj. szkolenie jest skoncentrowane na środkach przekazu, zamiast na przekazie - jego sensie, wartości, kontekście etycznym. Uczy się, jak zamknąć przekaz w minucie czasu antenowego, albo w dwudziestu wierszach druku, ale nie mówi się o sensie tego przekazu. Nieważne co się sprzedaje, tylko jak się sprzedaje.\nParę miesięcy temu środowisko dziennikarskie podzieliła sprawa odejścia z Radia Zet grupy dziennikarzy, którzy nie zgadzali się z komercjalizacją radia. Na ich miejsce bardzo szybko przyszli inni, dla których sprawa ta nie miała nic wspólnego z etyką. Czy tak różna ocena tych samych faktów brała się właśnie z tego, że nie jest jasne, jakie zasady obowiązują w środowisku dziennikarskim?\nNie znam tej sprawy dokładnie. Ale odpowiedź może być dość prosta. Na całym świecie zwiększyła się zawodowa mobilność. Nie ma już redakcji, czy sieci telewizyjnych, z którymi pracownicy byliby związani przez całe życie. Dzisiaj pracuje się w "New Yorkerze", potem w "New York Timesie", albo NBC. Więc i u nas owa rutyna, przywiązanie do jednej firmy, powoli odchodzi w przeszłość.\nNie można nowych zjawisk oceniać w tych kategoriach. Po prostu świat nieuchronnie zmierza w tym kierunku, czy to się nam podoba, czy nie. Powtarzam młodym ludziom: uczcie się kilku zawodów. Kiedy w jednym zawodzie stracicie pracę, bo jakiś sektor rynku się skurczył, będziecie mogli pójść do zawodu w sektorze, który przeżywa rozkwit. A przemiany rynku powodowane przez przemiany technologiczne są dzisiaj bardzo gwałtowne i nieprzewidywalne. Podobnie proces uczenia się dziś praktycznie się nie kończy, nawet dyplom uniwersytecki jest tylko zamknięciem pewnego etapu. Kształcenie trwa całe życie, ponieważ taka jest dynamika rozwoju współczesnego świata. Chcąc dotrzymać mu kroku, musimy wykształcić w sobie zasadnicze cechy: ruchliwość, elastyczność, adaptacyjność. Nadchodzi świat ogromnych możliwości, ale równocześnie jest to świat bardzo trudny, bo wymaga nieustającej pracy, nieustającej koncentracji.\nPan mówi o migracji międzyzawodowej. Dla dziennikarzy zawsze była ważna solidarność zawodowa. Jak można być solidarnym, jeśli z dnia na dzień można zmienić zawód? Czy może ona obowiązywać pracowników mediów?\nIch solidarność nie obowiązuje, bo oni nie traktują dziennikarstwa jako życiowej misji. A prawdziwy dziennikarz traktuje swój zawód jako sposób życia, jako część tożsamości. On się utożsamia ze swoim zawodem.\nSkąd współczesny dziennikarz może mieć poczucie misji?\nTo się ma w sobie. Prawdziwe dziennikarstwo jest rodzajem powołania. Jest zawodem na pograniczu misjonarstwa.\nCzyli wierzymy, że istnieje dobro wspólne...\nOno niewątpliwie istnieje w każdym społeczeństwie i jest zasadniczym zobowiązaniem, choć nigdy nie jest to odczucie masowe. Jest jednak ograniczona ilość ludzi, którzy są obdarzeni taką - mówiąc językiem religii - "łaską", albo darem czynienia czegoś, co wykracza poza ich partykularne życie.\nWiara w sens wydzierania światu prawdy i dawania jej innym?\nMoże nie wydzierania, tylko poszukiwania, badania i dzielenia się tym z innymi. Za to urodzony dziennikarz jest gotów pójść do więzienia (co przecież często się zdarza), utracić majątek, albo żyć w nędzy. Nie ma dla niego innych motywacji. Ale - jak powiadam - jest to pewien dar, łaska, właściwość, która nie jest rozsiana masowo. Mają ją tylko niektórzy. I oni są naprawdę dziennikarzami.\nW notatce o warsztatach, które prowadził pan razem z Gabrielem G. Marquezem w Meksyku podkreślał Pan, że tamtejszych dziennikarzy charakteryzuje odwaga. Walczą z korupcją, mafią... Czy w Polsce dziennikarze są odważni?\nCi, którzy zajmują się w wykrywaniem afer, demaskowaniem związków mafijnych, na pewno wykazują odwagę. Co do tego nie mam wątpliwości.\nCzy polska prasa jest ostra?\nNie ma już ostrej prasy na świecie. Media przestały być opozycją do systemu. Dawniej prasa demaskowała, coś zażarcie zwalczała. Dzisiaj media zmieniły swoją pozycję. Usadowiły się przy władzy, już nie kontestują, nie kwestionują zasad.\nTo znaczy, że się odideologizowały?\nW dużym stopniu tak. Przestały być dzisiaj orężem walki.\nMoże nie ma takiej potrzeby. Choć byłoby to potwierdzenie tezy o końcu historii...\nTrudno to jednoznacznie ocenić... Pamiętajmy jednak, że media dzisiaj wchodzą w skład wielkich systemów własności. Wszystkie media w Europie są kontrolowane przez dziewięciu właścicieli. Również w skali globalnej są bardzo scentralizowane. Jest to właściwie jedna wielka sieć, która narzuca swoje wymagania. I nie ma konkurencji. Cały świat znajduje się w rękach dwóch banków: Banku Światowego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, więc nie ma dokąd uciec.\nTo jest apokaliptyczna wizja, bo klasyczny pogląd mówi, że demokracja nie może funkcjonować bez niezależnej czwartej władzy... A tu się okazuje, że żyjemy w orwellowskim świecie, nawet o tym nie wiedząc.\nTrzeba rozróżnić między myśleniem orwellowskim i myśleniem huxleyowskim. To były dwie różne wizje świata. Orwell przepowiadał brutalny świat dyktatury i cenzury. Widział świat jako więzienie. Huxley widział świat jako nieustającą zabawę. I okazuje się, że to on miał rację. Kto miałby się temu sprzeciwiać? Gdzie są wrogowie? Wszyscy oglądamy tę samą telewizję, wszyscy mówimy tym samym językiem, wszyscy jesteśmy kształtowani przez te same media, więc z czym tu walczyć i po co? Zresztą nim zaczniemy o tym dyskutować, musimy zdać sobie sprawę, że mówimy o świecie, do opisu którego nie mamy jeszcze wypracowanych adekwatnych pojęć i definicji. Współczesna humanistyka wciąż nie nadąża za tym wyzwaniem.\nTocqueville, opisując rolę prasy w Ameryce, pisał: prasa jest ważna nie dla dobra, które czyni, ale dla zła, któremu zapobiega... Czy ta definicja stała się nieaktualna? Jak to wygląda np. w Ameryce Łacińskiej?\nW Ameryce Łacińskiej rola prasy jest zupełnie wyjątkowa. Ciekawe, że nie ma tam właściwie rozróżnienia między dziennikarzem a pisarzem. Wszyscy ważni pisarze - Fuentes, Llosa, Marquez - piszą artykuły, występują w telewizji, albo w radiu. Zajmują stanowisko w kwestiach politycznych i społecznych.\nPisarz pełni służbę obywatelską jako dziennikarz?\nTego się od niego wymaga. Pisarz, który milczy, który nie uczestniczy w życiu publicznym, albo mówi - jak to bywa u nas - że go to nie interesuje i nie zabiera głosu, zostaje zmarginalizowany.\nWróćmy więc do "wysokiego dziennikarstwa". Jaką ono pełni rolę w Europie?\nRegis Debray parę miesięcy temu wydał bardzo ciekawą książkę o dziennikarstwie. Uważa, że siła opiniotwórcza, jaką we Francji miało środowisko intelektualne - ludzie pokroju Sartre?a lub Camusa - została mu odebrana. Obowiązujące dla opinii publicznej wyroki, co jest dobre a co złe, są dziś ferowane przez prasę. I druga rzecz - Debray uważa, że współczesny dziennikarz pełni funkcję kapłańską: rzuca klątwy, potępia, albo chwali, oświeca. Ale oczywiście Debray mówi tu o dziennikarzach z "Le Monde" albo RFI.\nIch nie obowiązują prawa popytu i podaży?\nWłaściciel będzie z reguły wyróżniał wielkich komentatorów, wielkie pióra. Właściciele cenią programy, w których wyraża się indywidualność. Reich-Ranicki i Pivot mogą mówić wszystko. Oni wydają sądy, oni promują i potępiają, jak kiedyś kapłani z ambon.\nRozmawiamy w Pana gabinecie, który od podłogi do sufitu wypełniony jest książkami w różnych językach i z różnych dziedzin. Pokazywał nam Pan swoje obecne lektury: najnowszą pracę z dziedziny fizyki, kilka książek o globalizacji, dowiaduje się Pan, że właściwie świat jest niepoznawalny i niemożliwy do zrozumienia, a jednak próbuje go Pan zrozumieć. Na czym właściwie polega profesjonalizm w tym zawodzie?\nDziennikarze często nie zastanawiają się, do kogo się zwracają, zapominając, że ten, do kogo adresują swoje wypowiedzi, może być o wiele mądrzejszy i inteligentniejszy od nich. Sprawy nie ułatwia fakt, że u nas dziennikarz musi być omnibusem i w związku z tym pisze o wszystkim. Tymczasem żyjemy w świecie wysokiej specjalizacji, dlatego powinniśmy podchodzić do naszego zawodu z poczuciem ogromnej pokory, ze świadomością własnych ograniczeń. Jednym słowem, jeśli chcemy zaprezentować jakiś temat, to musimy być do niego świetnie przygotowani. W ten sposób przyzwyczajamy odbiorcę do faktu, że z naszym nazwiskiem wiąże się coś istotnego. Ten - traktowany jako misja - zawód, ze względu na ogrom informacji, opinii i wiedzy, które powinniśmy ogarnąć, staje się coraz trudniejszy. Poprzeczka jest ustawiona bardzo wysoko. Trzeba cały czas się rozwijać, wzbogacać swoją wiedzę. Jest to wyzwanie, którego nigdy nie można zaspokoić i które nigdy nie ma końca.\nNiebezpieczeństwem w dziennikarstwie jest rutyna. Przyswojenie paru odruchów, zachowań, umiejętności, które potem się tylko powiela. Wielu młodych ludzi, kształcących się w szkołach dziennikarskich, szybko zaczyna się orientować, że bardzo trudno temu sprostać. Dlatego wybierają kierunki związane z medialnymi usługami. Współczesność stwarza niespotykane możliwości i jednocześnie mnoży utrudnienia. Świat XXI wieku jest bardzo obiecujący, ale musimy mieć świadomość, że będzie to także świat bardzo bezwzględny. Świat tylko dla ludzi udanych, dla tych, którzy mu sprostają. Rodzina ludzka powiększa się co roku o 80 mln ludzi. I wszyscy szukają swojego miejsca pod słońcem. Środki masowego przekazu, lansując konsumencki obraz życia na bardzo wysokim poziomie, wywołały wielką rewolucję oczekiwań. Coraz mocniej więc rywalizujemy ze sobą. Nadchodzi cywilizacja ludzi wykształconych. I tylko ci, którzy to zrozumieją, będą mieli perspektywy godziwego życia w XXI wieku. Reszta znajdzie się na marginesie. Wielu ludzi na świecie już to przeczuwa i rozumie. Uświadomili mi to mieszkańcy jednej z biednych dzielnic Limy. Stolica Peru jest okropnym miastem: leży na pustyni, jest gorąco, brakuje wody, bieda. Pytałem ich, po co przyszli ze wsi do miasta, mieszkać w tych okropnych warunkach. A oni: bo u nas we wsi nie ma szkoły, segnor, my już jesteśmy nieważni, ale chcemy wykształcić dzieci, chcemy żeby one miały szansę.\nPrzeglądaliśmy album zdjęć z Afryki Pana autorstwa i uderzyło nas to, jak bardzo Pański obraz różni się od tego, do jakiego przywykliśmy. Pańska Afryka jest pogodna, uśmiechnięta, właściwie poza jednym zdjęciem, nie ma w niej cierpienia, głodu. Jaka jest prawda o tamtym świecie? Czy to był tylko wybór na użytek tego albumu, czy Pan rzeczywiście tak widzi Afrykę?\nTak ją widzę, ale znowu dotykamy generalnego problemu. W same prawa optyki wpisana jest deformacja. Obiektyw zawsze dokonuje selekcji, pokazuje jakiś wycinek rzeczywistości, który poprzez mechanizm powiększenia zyskuje walory obrazu całościowego. Widz jest przekonany, że cały tamten świat tak wygląda. Jest to przykład, że w świecie pełnej informacji można jednocześnie uprawiać pełną dezinformację. Afryka jest co prawda biedna, ale jest to normalny świat. Jest tam oczywiście kilka tragicznych punktów, w których dzieją się straszne rzeczy. Media na tym się koncentrują, kreując w ten sposób nieprawdziwy obraz całego kontynentu. Mój album jest polemiką z deformującą manierą mediów. Cały problem z opisywaniem współczesnego świata sprowadza się do tego, że każde wydarzenie, sprawa, problem jest jednocześnie takie i inne. Zawsze zresztą tak było, ale nigdy na tę skalę. Świat stał się tak różnorodny, że przy jego opisie trzeba starać się obejmować jak najwięcej elementów.\nW "Lapidarium" przytacza Pan list od przyjaciela, włoskiego reportera, który od 20 lat mieszka w Dehli i pracuje jako korespondent "Der Spiegel". Pisze on, że zawód reportera ginie, że coraz mniej jest ludzi zainteresowanych tajemnicą świata, a coraz więcej takich, których interesuje jego luksus. Czy to prawda? Czy ma Pan poczucie, że jest jednym z ostatnich?\nNie. Jemu zresztą głównie chodziło o tych, którzy pracują tylko tam, gdzie im lepiej płacą. A dziennikarz to jest ktoś, kto ma w sobie judymową pasję. Oczywiście 99 proc. ludzi na świecie marzy zapewne o wygodnym życiu, ale zawsze jest jeszcze jeden procent odmieńców, którzy są w stanie zrezygnować z wygody na rzecz fascynacji. Są to reporterzy, ale także członkowie organizacji pozarządowych, wolontariusze, pracownicy instytucji humanitarnych, Lekarze Bez Granic. W różnych miejscach spotykam ludzi, którzy mogliby żyć komfortowo, a żyją bardzo biednie w jakiś maleńkich osadach, wioskach afrykańskich. Holendrzy, Szwajcarzy, Amerykanie...\nPisze Pan, że dawniej żyliśmy jedną historią, tą, która bezpośrednio nas dotyczyła, którą byliśmy w stanie ogarnąć. Dziś żyjemy w dwóch historiach: naszej własnej i tej, którą kreują media. Może nawet bardziej żyjemy w historii medialnej, o której mówi Pan, że jest fikcyjna. Czy fikcyjność wpisana jest w istotę obrazu kreowanego przez media?\nHistoria, którą znamy z telewizji, powstaje nie w związku z naszym istnieniem, ale w naszej imaginacji. My sobie ją tylko wyobrażamy, co prawda na podstawie prawdziwych elementów, ale ich układ zależy od nas. W zależności od tego, jak zakomponujemy te elementy, otrzymamy albo obraz bliski rzeczywistości, albo całkowicie odległy. Jest to rodzaj fabularyzacji świata.


Czasowniki nieregularne - czy tego da się nauczyć? - Get Engspired. Be Successful\nDostałam wiele zapytań o to jak uczyć się i jak nauczać czasowników nieregularnych. Nauczyciele nie wiedzą jak ugryźć temat, więc mówią po prostu: „tabela na pamięć” i jest to chyba najgorsza z metod. Raz przyszedł do mnie uczeń na słabym poziomie A2 z tabelą 300 czasowników i powiedział: „Pierwszą połowę muszę umieć na czwartek. Wszystkie trzy formy”, zapytałam więc: „Rozumiem, że już przerabialiście to z Panią? Robiliście jakieś ćwiczenia? Zgadywaliście formy?”, ale usłyszałam: „Nie, od tego zaczynamy czas przeszły”. On był załamany ilością materiału, ja sposobami nauczania (zniechęcania?)\nZaczęliśmy od nauki podstawowych czasowników, ale w ciekawej formie. W tym momencie chciałabym wszystkim, zarówno nauczycielom jak i uczniom, polecić książkę Joanny Zarańskiej „Grammar Rhymes – wierszowana gramatyka angielska”. Nie raz przyszła mi z pomocą, kiedy nauczycielki wymagały od dzieci w podstawówce szczegółowej znajomości gramatyki (!!! ABSURD!!!)\nPrzypominam wszystkim, że szczegółowej znajomości gramatyki od dzieci do lat 12 NIE WYMAGAMY (co to jest operator, rzeczownik niepoliczalny, czasownik posiłkowy), bo dopiero w wieku lat 12 mózg dziecka zaczyna pojmować abstrakcyjne pojęcia (m.in. gramatykę). Natomiast musimy pamiętać, że dziecko jest wstanie i powinno się od niego wymagać, żeby poprawnie konstruowało i używało konstrukcji. Nie można faszerować go teorią. Kluczem do sukcesu jest SAMA PRAKTYKA, zero teorii. Czy wiesz jak należy używać rzeczowników niepoliczalnych? Czy wiesz w ogóle co to rzeczowniki niepoliczalne? A po co Ci to wiedzieć? – mówisz po polsku, bardziej niż mniej poprawnie i już. Nie jesteś i wcale nie musisz być ekspertem od swojego języka, więc dlaczego w szkole próbują z Ciebie robić eksperta z gramatyki angielskiej??? Nie szkoda na to czasu???\nżeby nauczyć się czasowników nieregularnych musisz:\nNajpierw znać znaczenie czasowników w czasie teraźniejszym\nZacząć naukę od najpotrzebniejszych z nich (bez sensu zaczynać się uczyć w alfabetycznym porządku.\nNajprościej będzie właśnie zacząć od strony 137 w Grammar Rhymes! Nauczycielu, naucz tego swoich Uczniów! Uczniu, jeśli Twój nauczyciel tak nie uczy- naucz się sam 😉\nCzytaj na głos. Słyszysz? Rymują się.\nCzytaj rytmicznie i pokazuj gesty: give-gave (pokazujesz, że coś dajesz), speak-spoke (udajesz, że mówisz pacynką), come-came (Twoja dłoń to chodzący ludzik) itp itd.\nPowtarzaj do upadłego 🙂\n„give – gave\ntear – tore\nring – rang”\nZarańska, J. (2009). Grammar Rhymes – wierszowana gramatyka angielska. Warszawa: Świat Książki. p. 137\nPokazywanie (miming) jest szczególnie ważne jeśli chodzi o dzieci, ale pomaga w nauce wszystkim. Nie zapominaj o tym.\nWierszyk pochodzi ze strony 137 z książki „Grammar Rhymes – wierszowana gramatyka angielska” Joanny Zarańskiej. Znajdziesz tam podstawy gramatyki w formie wierszyków. NIEZBĘDNE W PRACY Z DZIEĆMI, dobre dla nastolatków i początkujących dorosłych. Taki MUST-HAVE nauczyciela angielskiego.\nźródło obrazka: http://www.ksiegarniarubikon.pl/images/okladka/500/1/0/0/1/978832471/9788324712229.jpg\n18 stycznia 2017 15 czerwca 2017 A1, A2, czasowniki nieregularne, gramatyka, grammar, Grammar Rhymes, irregular verbs, Jak się uczyć :), Nauczyciel, Rodzic\n2 uwagi do wpisu “Czasowniki nieregularne – czy tego da się nauczyć?”\nŚwietny post! 🙂 Ostatnio szukałam tej książki, teraz znowu i… niedostępna w wielu księgarniach. Wiesz może, gdzie ją dostanę?\nDziękuję! 🙂 Niestety nie wiem 🙁 Mi udało się ją dostać w księgarni jakieś 3 lata temu\nPoprzednie Poprzedni wpis: Jak przekuć plany w rzeczywistość?\nNastępne Następny wpis: Powtórki ze słówek: przepis na sukces


awa jest jeszcze smaczniejsza. Co jednak, jeśli ekspres nagle się zepsuje? Czy nadaje się już do wyrzucenia? W żadnym wypadku. Wystarczy odwiedzić serwis ekspresów, gdzie nasze elektryczne dziecko będzie pod dobrą opieką. Nie wies\nDodane: 16-12-2019 08:16\nWielu z nas nie wyobraża sobie dnia bez co najmniej jednej filiżanki kawy. Coraz częściej miłośnicy kawy stawiają na ekspresy, ponieważ dzięki nim kawa jest jeszcze smaczniejsza. Co jednak, jeśli ekspres nagle się zepsuje? Czy nadaje się już do wyrzucenia? W żadnym wypadku. Wystarczy odwiedzić serwis ekspresów, gdzie nasze elektryczne dziecko będzie pod dobrą opieką. Nie wiesz, który ser\nNowy trend na ogrodowy relaks?Organizacja imprezy firmowejStomatologia - kilka waÅ¼nych informacjiLeaking facet? Call a plumberO skórach na tapicerce, odzieży czy meblachLeczenie poważnych problemów z uzębieniemDomy starcÃ³w- nie takie straszneWirtualne biuro - fakty i korzyÅ›ciZdrowe serce jest najważniejszeDystrybutor kawyPodstawa bezpieczeństwa w salonie kosmetycznym - jednorazowa odzież medycznaPo prostu o drewnie - kilka ciekawostekO użyteczności maszyn budowlanychMeble na imprezęJak wybrać ogrodzenie? Co decyduje o wartości nieruchomości?O medycynie estetycznejFotowoltaika dla każdego!Kwestie upałów i klimatyzacjiKrótko o laptopie w serwisieBudowa potrzebuje geodety. Dlaczego?Szkolenia BHPTanie pozycjonowanieO kosmetykach - kilka faktówDla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyLaserowe zabiegi poprawiające urodzę i zdrowie. Leczenie żylakówJak dobrze urzÄ…dziÄ‡ ogrÃ³d?Masz prawo wiedziećImpreza w ogrodzie z saunąWynajem mebli eventowych


Przelicz Da na oz (Dalton na Uncja)\nDa a oz\nDalton a Uncja\nIle Uncja ma 1 Dalton?\n1 Dalton [Da] = 0,000 000 000 000 000 000 000 000 058 573 786 715 151 Uncja [oz] - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Dalton na Uncja\nPrzelicz Dalton na Uncja (Da na oz):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '453 Dalton'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Dalton' lub 'Da'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Masy'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '28 Da ile to oz' lub '6 Da a oz' lub '66 Dalton -> Uncja' lub '71 Da = oz' lub '21 Dalton ile to oz' lub '54 Da ile to Uncja' lub '48 Dalton a Uncja'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(64 * 15) Da', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '453 Dalton + 1359 Uncja' lub '74mm x 64cm x 70dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Oglądaj liga hiszpańska na żywo | PrywatnośćwSieci.pl\nStrona domowa › VPN › Oglądaj Primera Division na żywo\nOglądanie Liga hiszpańska na żywo to marzenie każdego fana piłki nożnej. Nie od dzisiaj wiadomo, że jeśli ktoś chce obejrzeć najbardziej spektakularne widowisko piłkarskie, powinien zacząć obserwować La Liga na żywo. To właśnie mecze Primera Division na żywo od wielu lat przynoszą największe emocje. Odwieczna rywalizacja piłkarskich potęg: Real Madryt, Fc Barcelona Villareal CF, Atletico Madryt i innych topowych hiszpańskich drużyn naszpikowanych światowymi gwiazdami, to spektakl, którego nie powinien omijać żaden fan piłki nożnej. Kto wie, może następne Gran Derbi przyniesie kolejne przepiękne bramki Luisa Suareza, a może Piotr Zieliński w końcu pokaże, na co go stać? Żeby się o tym wszystkim przekonać, należy obserwować mecze hiszpańskiej piłki nożnej, a to niestety w Polsce nie jest już takie łatwe.\nW naszym kraju trudno jest uzyskać dostęp do ligi hiszpańskiej i trzeba szukać alternatyw, które sprawią, że żadne interesujące spotkanie nikomu nie ucieknie sprzed nosa. Na szczęście można skorzystać z takich narzędzi jak VPN.\nDostęp do liga hiszpańska na żywo w Polsce i na świecie\nPrzewodnik: jak uzyskać dostęp do Primera division transmisja\nNajlepsze VPNy do oglądania streamu liga hiszpańska na żywo\nDarmowe VPN do oglądania liga hiszpańska na żywo mogą być niebezpieczne\nKorzyści z użytkowania VPN\nPodsumowanie na temat oglądania Primera Division na żywo\nPrimera divisiona na żywo to jedna z najbardziej rozchwytywanych lig piłkarskich, która jest dość trudna do zdobycia przez standardowe stacje. Dlatego w telewizji publicznej raczej nie ma co liczyć na szlagiery, jakie zapewnia liga hiszpanska na zywo. Prawie każda kolejna rozgrywek ligowych zapewnia elektryzujące spotkania, na które każdy fan piłki nożnej ostrzy sobie zęby. Niestety to, co najlepsze, najczęściej jest nieco trudniej dostępne. W Polsce liga hiszpańska na żywo dostępna jest wyłącznie za pośrednictwem oficjalnych, płatnych transmisji z polskim komentarzem.\nDlatego, jeśli ktoś chce obejrzeć jeden konkretny mecz swojej ulubionej drużyny, będzie musiał opłacić abonament na jedną z dwóch telewizji, które mają prawa, żeby nadawać transmisja TV oraz stream online. Najczęściej problem ten pojawia się przy okazji jednego z co najmniej dwóch Gran Derbi Primera Division na żywo, które odbywają się co roku, czyli meczów Realu Madryt z FC Barceloną.\nLiga hiszpańska mecze na żywo w Eleven Sports\nTa międzynarodowa telewizja sportowa z roku na rok staje się coraz popularniejsza zarówno w Polsce, jak i na świecie. Włodarze regularnie przedłużają licencję na Primera Division transmisja, żeby ich subskrybenci mieli dostęp do wszystkich najważniejszych rozgrywek ligowych. Jeśli ktoś chce obejrzeć zbliżający się mecz FC Barcelony i zobaczyć, co tym razem wyczarują Leo Messi i Luis Suarez, na pewno otrzymają to, wykupując abonament w Eleven Sports.\nPrimera Division na żywo w NC+\nNC+ powstało z połączenia oferty całego Canal+ wraz z Canal Sport z N. Telewizja udostępnia liga hiszpańska mecze na żywo ze wszystkich kolejek. Dlatego, zawsze można liczyć na to, że z jej pomocą można obejrzeć wszystkie najważniejsze spotkania Primera Division na żywo. Telewizja umożliwia oglądanie meczów w standardowym trybie telewizyjnym, ale także jako live stream w Internecie. Żeby uzyskać dostęp do oferty NC+, należy opłacać abonament miesięczny.\nNajwiększym problemem fana Primera Division na żywo jest, kiedy nie może uzyskać dostępu do wybranej platformy streamingowej. Kiedy ktoś nie posiada polskiego adresu IP, nie będzie mógł korzystać zarówno z NC+, jak i Eleven Sports w wersji Polskiej. W końcu oglądanie meczu bez polskiego komentarza to nie to samo, a klasyki, jakie zapewnia liga hiszpańska w Internecie na żywo, po prostu powinno się oglądać z profesjonalnym polskim komentarzem. Wykorzystując nowoczesną technologię do zmiany IP – VPN, każdy może oglądać liga hiszpańska na żywo z dowolnego miejsca na ziemi, gdzie ma dostęp do odpowiednio szybkiego łącza internetowego. Oto krótki przewodnik, jak można uruchomić dwie telewizje internetowe, z którymi można oglądać mecz La Ligi w polskiej wersji językowej.\nWyszukaj odpowiednią usługę VPN. Żeby móc oglądać liga hiszpańska mecze na żywo w Internecie, powinno się zaopatrzyć w VPN z najwyższej półki. Należy skupić się na płatnych usługach, ponieważ tylko takie zapewniają warunki umożliwiające komfortowe oglądanie liga hiszpańska transmisje. W końcu nikt nie chce, żeby mecz, na który czekał bardzo długo, okazał się smutnym, zacinającym się pokazem slajdów. Z naszej strony możemy polecić aktualny numer jeden, a także poniższy ranking z wieloma najlepszymi usługami VPN na rynku.\nWykup abonament, pobierz aplikację i uruchom polski serwer. To bardzo ważne, żeby uruchomić serwer VPN znajdujący się w Polsce. Tylko wtedy platforma umożliwi oglądanie Primera Division na żywo w wersji Polskiej.\nPrzejdź na platformę streamingową Eleven Sports lub NC+. Ostatnim krokiem do uruchomienia liga hiszpańska na żywo jest przejście do polskiej wersji jednej z dwóch platform transmitujących mecze na żywo.\nJeśli ktoś wypełni te 3 kroki, może być pewien, że zawsze będzie miał pełen dostęp do wszystkich wydarzeń sportowych udostępnianych na Eleven Sports oraz NC+. Bez względu na to, czy chce oglądać Primera Division transmisja, czy inne rozgrywki sportowe.\nŻeby móc w pełni cieszyć się tym, co oferuje liga hiszpańska na żywo, należy zaopatrzyć się w VPN cechujący się wysoką jakością usług. Najważniejszą funkcją, na jaką należy zwrócić uwagę, jest transmisja danych. Nie jest tajemnicą, że ze względu na przekierowanie połączenia, prędkość Internetu jest najczęściej znacznie osłabiona. Usługi z najwyższej półki mają na tyle szybkie serwery, że opóźnienie jest praktycznie niezauważalne. Dodatkowo zapewniają one liczne dodatkowe funkcje, które zabezpieczają użytkownika przed wieloma nieprzyjemnymi sprawami. Oto regularnie aktualizowany ranking z najlepszymi VPN na rynku.\nZ pewnością każdy kiedyś korzystał z darmowych streamów, które były jedną wielką reklamą, uniemożliwiającą oglądanie liga hiszpańska online na żywo. Bardzo podobnie wygląda sytuacja z darmowymi VPN. Jeśli istnieją dwie wersje podobnej usługi i za jedną się płaci, a za drugą nie – oznacza to, że dostawca musiał zastosować drastyczne zmiany, które wpływają na jakość usługi.\nDarmowe VPN praktycznie nie nadają się do oglądania liga hiszpańska na żywo. Jedną z największych bolączek bezpłatnych VPN jest ich prędkość. O ile w pewnym stopniu radzą sobie z przeglądaniem stron internetowych, to oglądanie streamu jak Primera Division transmisja będzie niemożliwe. Oczywiście uda się uruchomić mecz, ale nie będzie się dało go oglądać. Rozgrywki sportowe na żywo wymagają dość szybkiego łącza, a darmowy VPN umożliwia połączenie się na maksymalnie kilkukrotnie wolniejszym połączeniu niż minimalne, umożliwiające oglądanie liga hiszpańska transmisja. Dodatkowo usługi tego typu najczęściej zapisują logi swoich użytkowników. Dlatego, jeśli ktoś oczekuje po VPN anonimowości w sieci, powinien szerokim łukiem omijać darmowe VPN.\nJedyną sensowną opcją, jeśli ktoś chce oglądać liga hiszpańska mecze na żywo, będzie skorzystanie z 30-dniowej gwarancji zwrotu pieniędzy, co aktualnie oferuje ExpressVPN – najlepszy operator w sieci.\nOczywiście usługi VPN to nie tylko możliwość oglądania Primera Division na żywo. To także cała masa innych możliwości, łącznie z odblokowaniem innych rozgrywek sportowych z całego świata. Wystarczy postępować analogicznie do powyższego schematu, a oprócz liga hiszpańska na żywo można odblokować wszystkie inne popularne ligi piłkarskie i nie tylko.\nWiększy dostęp do Internetu\nUsługi VPN służą do zwiększenia dostępu do Internetu. Oglądanie liga hiszpańska mecze na żywo w Internecie to dopiero wierzchołek góry lodowej z możliwościami wirtualnych sieci prywatnych. Wysokiej klasy narzędzie ma dostęp do kilkuset serwerów z krajów całego świata. Oznacza to, że można odblokować dowolne usługi i treści internetowe z każdego miejsca na ziemi. Liga Hiszpańska na żywo z dowolnej zagranicznej platformy, Netflix USA, HBO GO itd. Możliwości są praktycznie nieograniczone.\nWystarczy wyobrazić sobie sytuację, kiedy ktoś znajduje się na wyjeździe służbowym za granicą i chce obejrzeć swój ulubiony serial na Netflix Polska. Platforma blokuje zagraniczne adresy IP i otrzymuje się jedynie informację, że usługa jest niedostępna w danym regionie. W takim przypadku wystarczy uruchomić VPN i przekierować swoje połączenie przez serwer w Polsce. Usługa będzie widziała IP polskiego serwera i umożliwi oglądanie Netflix Polska w dowolnym miejscu na świecie z dostępem do sieci. Identycznie wygląda sprawa z odblokowaniem liga hiszpańska na żywo, czy innymi usługami internetowymi. Tak samo robi się, jeśli chce się odblokować coś, co naturalnie można używać, przebywając na przykład w Stanach Zjednoczonych. Sytuację tę można podsumować jednym zdaniem. Dobrej jakości VPN odblokuje praktycznie całą zawartość światowego Internetu.\nŻyjemy w świecie, gdzie na każdym kroku w Internecie czai się niebezpieczeństwo. Dobra usługa VPN oprócz tego, że umożliwi oglądanie liga hiszpańska mecze na żywo, to odpowiednio zabezpieczy łącze internetowe. Twórcy dbają o to, żeby ich serwery znajdowały się za wieloma warstwami zabezpieczeń, które włączą Primiera Division na żywo i dodatkowo zapewnią bezpieczeństwo i prywatność w sieci. Wystarczy wybrać aktualny numer jeden na rynku i można być pewnym, że nikt nie będzie miał najmniejszej możliwości włamania się na komputer ani przechwycenia danych wpisywanych w sieci podczas oglądania Primera Division transmisja.\nDzisiejsze VPN z najwyższej półki stosują zabezpieczenia na poziomie militarnym i jeśli ktoś wykupi dostęp, żeby oglądać liga hiszpańska na żywo – Primera Division transmisja, w pakiecie otrzyma potężne narzędzie zabezpieczające, chroniące go o wiele lepiej, niż standardowy antywirus i firewall. Narzędzie tego typu jest silniejsze, ponieważ kiedy ogląda liga hiszpańska mecze na żywo i ktoś chce uzyskać dostęp do jego komputera – zostanie przekierowany na doskonale zabezpieczony serwer przekierowania, a nie komputer użytkownika, na którym właśnie leci liga hiszpańska na żywo Primera Division transmisja. Wychodzi na to, że można upiec dwie pieczenie na jednym ogniu. Oglądać ulubione mecze liga hiszpańska na żywo oraz zabezpieczyć swoje urządzenie przed niechcianym ruchem z zewnątrz.\nW Polsce liga hiszpańska na żywo jest niezwykle popularna. Dlatego każdy powinien zapoznać się z możliwością oglądania jej w Internecie, wykorzystując narzędzie do maskowania IP. VPN nie tylko umożliwi włączenie Primera Division transmisja, ale także zabezpieczy całą masę innych usług. Możliwości są praktycznie nieograniczone i wszystko zależy od wyobraźni użytkownika. Wszystkie dyscypliny sportowe udostępniane w różnych krajach świata. To wszystko jest na wyciągnięcie ręki. Wystarczy wykupić abonament i oglądać liga hiszpańska mecze na żywo i wiele więcej.\nZ naszej strony możemy polecić aktualny numer jeden, który z łatwością poradzi sobie z uruchomieniem streamu, a także odpowiednio zabezpieczy komputer użytkownika podczas poruszania się po sieci.


Flamboyage, czyli naturalny efekt farbowania\nKoloryzacja włosów jest jedną z najpopularniejszych usług wykonywanych w salonach fryzjerskich. Kobiety często i chętnie farbują włosy, ponieważ dzięki temu zabiegowi mogą osiągnąć różne efekty – znacznie odmienić swój wizerunek, podkreślić posiadany kolor włosów lub zdecydować się na mocny, odważny image. Sposobów, a tym samym również efektów koloryzacji jest wiele. Od kilku sezonów królują stylizacje, dzięki którym farbowane włosy nabierają naturalnego wyglądu. Po kontrastowych pasemkach balejaży i rozjaśnianiu samych końcówek włosów w formie ombre przyszedł czas na zupełnie odmienny efekt, jaki daje technika flamboyage.\nFlamboyage to innowacyjna technika farbowania, pozwalająca na osiągnięcie bardzo naturalnego efektu na włosach, który tworzy wrażenie wielowymiarowości barw. Powstaje na skutek rozjaśnienia lub przyciemnienia fryzury o jeden albo dwa tony.\nTę nową technikę stosuje się w salonach od kilku sezonów, a jej pojawienie się to wynik dążeń do uzyskania jak najbardziej naturalnych efektów farbowania włosów. Popularne sposoby farbowania, które poprzedzają flamboyage to: balejaż (z fr.: baleyage), ombre, sombre i baleyage highlights. Flamboyage, jako następstwo wymienionych technik koloryzacji, stworzył słynny włoski fryzjer Angelo Seminara, który jest dyrektorem artystycznym Davines i zwycięzcą, już po raz trzeci, British Hairdresser of the Year w 2012 roku.\nFlamboyage a balejaż – technika i efekty farbowania\nFlamboyage i balejaż łączy idea tego rodzaju farbowania, która oznacza barwienie poszczególnych pasemek włosów. Jednak zasadniczą różnicą jest efekt, jaki otrzymuje się po koloryzacji, a powstaje on poprzez stosowanie nieco odmiennych technik. Włosy ufarbowane techniką flamboyage zyskują naturalne refleksy, dzięki czemu wyglądają jak muśnięte słońcem. Jest to możliwe dzięki zrezygnowania z tradycyjnych technik szydełkowych, jak w przypadku zwykłego balejażu, na rzecz specjalnych samoprzylepnych foliowych pasków o długości włosów, które przykleja się do poszczególnych pasm z nałożoną na nie farbą. Po ok. 30-40 minutach wystarczy zwilżyć włosy, aby zdjąć foliowe paski. Dzięki tej technice nie powstają ostre krawędzie kolorów, które są charakterystyczne dla balejażu. Technika flamboyage polega na nierównomiernym rozdzielaniu pasemek na całej głowie, aby fryzura wyglądała jak naturalnie rozjaśniona słońcem. Istotne jest również zastosowanie kilku zbliżonych odcieni jednego koloru dla uzyskania wielowarstwowości, co sprawia, że optycznie włosy wydają się gęstsze. Kolejną zaletą tej techniki jest odwrócenie uwagi od odrostów, które stają się niemal niewidoczne. Farba nie jest nakładana od samego czubka głowy, dlatego włosy, które odrastają, naturalnie przenikają pomiędzy farbowane pasma.\nTaki sam efekt – nowoczesnego balejażu, który odznacza się naturalnością i lekkością, można osiągnąć za pomocą techniki kontrastu wykonywanej w salonach Jean Louis David. Jest to częściowa koloryzacja, której celem jest rozświetlenie włosów poprzez zafarbowanie końcówek i pojedynczych pasm. Powstała fryzura charakteryzuje się świetlistymi, słonecznymi refleksami.\nWbrew pozorom, uzyskanie naturalnego efektu farbowanych włosów nie jest łatwe do wykonania. Zdecydowanie prościej jest stworzyć na głowie pasemka, które wyraźnie odznaczają się na tle bazowego koloru włosów. W związku z tym, nowoczesne zabiegi koloryzujące lepiej jest wykonywać w profesjonalnych salonach fryzjerskich niż samodzielnie w domu. Potrzebna jest znajomość techniki oraz umiejętne jej wykonanie, a także wiedza dotycząca łączenia kolorów. W przypadku flamboyage niezwykle istotne jest właściwe dobranie odcieni, żeby stworzyć jak najbardziej naturalny efekt na włosach.\nDla kogo flamboyage?\nTa innowacyjna technika farbowania włosów jest idealna dla każdej kobiety – bez względu na wiek, długość i kolor włosów. Choć, najbardziej spektakularnie, koloryzacja w stylu flamboyage, prezentuje się na dłuższych włosach w ciemniejszych odcieniach, ponieważ długie, jaśniejsze pasemka, które tworzą świetliste refleksy, są bardziej widoczne. Jednak, nie tylko brunetki i szatynki, ale też blondynki i rudzielce świetnie prezentują się w naturalnych pasemkach, które rozjaśniają całą fryzurę i nadają jej lekkości.\nW zależności od pory roku można dostosować efekt techniki flamboyage. W sezonie letnim warto rozjaśnić włosy, żeby wyglądały jak muśnięte słońcem. Zimą natomiast można pogłębić ich kolor dodając nieco ciemniejsze pasemka.\nFlamboyage to świetne rozwiązanie dla kobiet, które mają cienkie włosy, ponieważ nieregularne pasma w kilku pokrewnych odcieniach sprawiają wrażenie większej objętości fryzury. Jest to efekt wielowymiarowości barw, charakterystyczny dla tej techniki farbowania.\nInnowacyjna technika flamboyage to idealne rozwiązanie dla każdej kobiety. Zalet takiej koloryzacji jest wiele:\nefekt naturalnie rozświetlonych włosów, jakby muśniętych słońcem,\nwrażenie większej objętości fryzury,\nefekt naturalnego pogłębienia koloru,\nodrosty stają się niemal niewidoczne,\nmożna ją stosować w przypadku każdego rodzaju włosów, bez względu na długość i kolor.\nDla osiągnięcia jak najlepszych rezultatów warto oddać się w ręce specjalistów, którzy odpowiednio dobiorą odcienie farb i właściwie podzielą pasma włosów. W ten sposób powstanie efekt rozjaśnionych lub przyciemnionych włosów jak najbardziej zbliżony do naturalnego.


Nerw obwodowy przypomina nieco kabel miedziany w izolacji plastikowej – razem tworzą one przewód elektryczny, ale składają się z dwóch odmiennych składowych, zupełnie do siebie niepodobnych. Podobnie nerw człowieka składa się z dwóch elementów, bardzo różniących się biologią, reakcją na urazy, chorobami i sposobem gojenia: włókien nerwowych, zwanych aksonami i systemu osłonek. więcej »\nOrtopeda. Leksykon ortopedyczny\nArtropatia - stan zapalny błony maziowej oraz warstwy wyścielającej staw, zwykle związany ze zwiększoną ilością płynu wewnątrz stawowego (wylew dostawowy). Istnieje kilka odmian i wiele różnych form artropatii. Artropatia występuje m.in. w cukrzycy, w wiądzie rdzenia (artropatia wiądowa), ale również jako wynik nieprawidłowego obciążenia stawów. więcej »


Co dalej z nieskutecznym systemem alimentacyjnym? - Twoje emocje - babskie sprawy - miłość, seks, intymność dziennik.pl\nCo dalej z nieskutecznym systemem alimentacyjnym?\nKiedyś samotne mamy mogły liczyć na środki z Funduszu Alimentacyjnego. Państwo zrezygnowało z tego systemu. Lepszym rozwiązaniem miały być zaliczki alimentacyjne. Kontrola NIK wykazała, że ten system się nie sprawdził.\nSystem zaliczek zakładał, że gmina ma wypłacać świadczenie samotnym matkom. Kwota wypłaconych zaliczek miała się zwrócić ze środków ściąganych od osób uchylających się od wypełniania obowiązków wobec własnych dzieci. Egzekwowaniem pieniędzy od niepokornych alimenciarzy miały zająć się gminy.\nKontrola NIK przeprowadzona w gminach wykazała, że do budżetu państwa wrócił zaledwie niecały procent z wypłaconych zaliczek. Odpowiedzialność za taki stan rzeczy ponoszą zarówno komornicy, jak i gminy. Nieściągalność alimentów wynika również z przyzwolenia społecznego, ponieważ przez lata samotne mamy mogły liczyć na wsparcie państwa zamiast pomoc ojców.\nPosłowie koalicji domagają się przywrócenia Funduszu Alimentacyjnego. Niedługo okaże się, czy zmieni się formuła pomocy dla samotnych matek.\nWygraj casting na światowej sławy modelkę! przeczytaj »


strona główna Paweł Tkaczyk\nOpublikowano: 13 września 2010. Kategoria: Rynek. Tagi: Anna Robotycka, Artur Kurasiński, Burger King, Daniel Kasper, faceADDICTED, Kominek, Kominek.in, Kominek.tv, Maciek Budzich, Marcin Balawejder, Media, Michał Górecki, Paweł Tkaczyk\nHanna LaskowskaBurger King ujawnił blogera 09.13.2010\nOpublikowano: 6 grudnia 2005. Kategoria: Rynek. Tagi: AutoMapa, Indigo, Paweł Tkaczyk, Rafał Mikołajczak, Targeo, X-Press Couriers\nDyspozytorzy z X-Press Couriers korzystają z systemu lokalizacji kurierów i przesyłek w czasie rzeczywistym autorstwa firmy Indigo. Serce rozwiązania stanowi Targeo® – oparta na silniku AutoMapy® platforma technologiczna do lokalizacji on-line i zarządzania pracownikami mobilnymi. Platforma mobilna Targeo® została wdrożona w X-Press Couriers, aby skrócić oraz uprościć długą i skomplikowaną drogę, jaką przebywa przesyłka w firmie kurierskiej. Główne cele postawione …\nSylwester KozakAutoMapa dla kuriera 12.06.2005


Provident chwilówka - Zielona Gora\nProvident chwilówka Zielona Gora\nJeśli zależy ci na provident chwilówka kwocie debetu, możesz także skorzystać z pożyczki w Eurokoncie. Nie pobiera on żadnego wynagrodzenia provident chwilówka tytułu pełnienia funkcji członków zarządu. Gróbarczyk podkreślił, że opracowana strategia rozwoju śródlądowych dróg wodnych w Polsce zostanie przekazana do konsultacji społecznych i provident chwilówka międzyresortowych i już w maju powinna się stać dokumentem rządowym.\nZnając wartość provident chwilówka można sobie wyliczyć czy bardziej opłaca nam się wcześniej spłacić kredyt czy należy trzymać się dotychczasowego harmonogramu spłat. Kredyt Technologiczny przeznaczony na wspieranie działalności innowacyjnej małych i średnich przedsiębiorstw. Wartość aktywów Nordea AB przekracza 250 miliardów euro, co plasuje grupę w gronie największych instytucji finansowych w Europie.\nUżywamy tego medium poinformować, że pomagamy niezawodne i gotowi zaoferować pożyczkę. Lipiec 30, 2014 o 11:19 1532 adminświnka skarbonka Czesć Majka Prawda i nieprawda : Instytucje i firmy prywatne mają prawo domagać się należności od swych wierzycieli także za granicami UK a umowy obowiązujące wewnątrz Umowa pożyczki druk Provident chwilówka powinny im to provident chwilówka wręcz ułatwiać.\nKorzystałem w zeszłym roku z tego banku i jakoś nie dałem się wpuścić w maliny, a oczywiście w umowie były ze dwie opcje do odznaczenia co by się w jakieś karty i kredyty dodatkowe bawić.\nZ punktu widzenia banków provident chwilówka cezura 18 lat będzie miała istotne znaczenie, osłabiając zdolność kredytową klientów, których dzieci zbliżają się do dorosłości. Filarum - czy provident chwilówka zaufać tej pożyczce. Żeby dzieci miały czas znaleźć sobie pracę na lato. W tym celu pobierają Raport Kredytowy, co jest oczywiście odnotowywane provident chwilówka BIK, jako zapytanie. Reply adipex online August 20, provident chwilówka at 10:04 pm Hi there, I found your blog by way of Google while looking for a related subject, your web site came up, it seems great.\nUstawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. Udzielenie pożyczki hipotecznej jest provident chwilówka od posiadania i przedstawienia kredytodawcy naszej hipoteki, czyli zabezpieczenia w postaci nieruchomości. Dzięki wsparciu państwa już od przyszłego provident chwilówka 100 zdolnych maturzystów rocznie może wyjechać na studia provident chwilówka najlepszych ośrodków akademickich na świecie. Wedle aktualnych szacunków, średni czas oczekiwania na decyzję kredytową wynosi około 4 tygodnie, przy dosyć dużej rozpiętości indywidualnych przypadków.\nWydaje się jednak, że tutajsystem jest wadliwy.\n05.05.2016 by Wolnik Самсонов И. Д.\nJoin Today Sign In Provident chwilówka content starts below. Bank dużo provident chwilówka a mało daje!!. Wymagany dochód Tak O provident chwilówka może ubiegać provident chwilówka osoba posiadająca stałe źródło dochodów.\nOpłata "na wejściu" wynosi 50 zł, ale dopiero roczna zabija - 600 zł. Mam nadzieję, że powyższe uwagi, jak i te pominięte, są wynikiem "wieku niemowlęcego" banku, a jego dział techniczny weźmie sobie do serca wskazania najważniejszych recenzentów, czyli klientów i provident chwilówka sposób szybki i stały będzie udoskonalał jego funkcjonalność.\nTagi: gdzie kredyt na 10 000 zł, jaki bank da mi kredyt oferty kredytów hipotecznych 10 000 zł, kredyt gotówkowy na 10 000 zł, najlepszy kredyt gotówkowyTwój adres email nie zostanie opublikowany.\nAnaliza Sąd Najwyższy w swoim wyroku, który uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten sąd, podniósł szereg argumentów. Zabezpieczeniem takiej pożyczki mogą być weksle, ale tak naprawdę provident chwilówka być niewiele warte, jeśli z jakichś przyczyn stracimy źródła dochodów i nie mamy majątku, który provident chwilówka kredyt bank spółdzielczy opinie spieniężyć.\nLepiej mają się mieszkania w dużych miastach.\nPrzykład 2Dokonaj spłaty kredytu z przykładu 1 przyjmując, że jest to kredyt spłacany wg metod równych płatnościPrzykład 3Dokonaj spłaty kredytu wg metody równych płatności wiedząc, że provident chwilówka z góry założył iż oprocentowanie kredytu w każdym kolejnym kwartale zmniejszać się będzie o 0,5 provident chwilówka.


Proroctwa Biblijne - Kościół Rzymsko Katolicki - błędy rzymskiego katolicyzmu - błędy kościoła rzymsko katolickiego - Alberto Rivera | Alberto.pl\nMaria Dąbrowska - pobierz\nUwolnienie - pobierz\nDnia 11 maja zobaczyłem Kościół podobny do mężczyzny płynącego na krótkiej desce surfingowej, spoglądającego na plażę i marzącego o nadejściu wielkiej fali. Gdy tak dryfował, fala, o której marzył, właśnie się zbliżała, ale on tego nie zauważył. Wiedziałem, że jeżeli się nie ocknie i nie rozejrzy, to wkrótce ta fala go przykryje, a skutkiem tego z pewnością nie będzie przyjemna przejażdżka! Wiedziałem także, że deska jest za krótka na tę olbrzymią falę która nadciąga. Widać było, że z powodu jego letargu, wielka fala o której śnił, miała się stać dla niego poważnym zagrożeniem. Kiedy już ów człowiek usłyszał ryk fali i obejrzał się, było już za późno. Jego marzenie obróciło się w przerażenie, ponieważ gdy nadeszło spełnienie, nie był na nie przygotowany. Fala obróciła go kilka razy, rzuciła o dno i rozbiła deskę. Bałem się o jego życie, ale przeżył - pokaleczony, posiniaczony i z połamanymi żebrami. Patrzyłem jak leżał na plaży obolały. Szybko jednak strach przed śmiercią ustąpił a jego miejsce zajęła głęboka mądrość. Z powrotem spojrzał na morze. Mimo, że był połamany i zraniony, prawie nie mógł się poruszać, ogarnęło go budzące szacunek zdecydowanie i godność. Przeczuwałem, że wróci aby znowu ślizgać się na falach. Potem widziałem go znów jak z okna szpitala patrzy na ocean. Wpatrywał się w morze, ale wiedziałem, że teraz zamiast marzyć, zaczął planować. Ponownie ujrzałem go na plaży. Był już nie tylko zdrowy, ale nawet jeszcze bardziej muskularny niż przedtem. Obok niego leżała największa deska surfingowa jaką widziałem w życiu. Mimo że morze było spokojne, wiedziałem, że fala, największa z dotychczasowych akurat formowała się za horyzontem. Mężczyzna był gotowy, potrafił ślizgać się na fali, lecz nagle począł narastać w nim lęk. Wiedziałem, że jeżeli szybko go nie pokona i nie ruszy z miejsca, to nie zdoła wypłynąć dostatecznie daleko i fala znowu mu zagrozi. Na plaży stali również inni mężczyźni z deskami, wyglądający jak zawodowi kulturyści. Ich deski były tak samo krótkie jak pierwsza deska naszego znajomego. Kulturyści nie interesowali się falami, ale zajmowali się eksponowaniem własnych ciał, co prawdę mówiąc, wyglądało trochę groteskowo. Wiedziałem, że ich olbrzymie, nabite mięśnie zostały sztucznie wyhodowane i nie miały tyle mocy co mięśnie naszego znajomego, które wyglądały bardziej naturalnie.\nAndrew Pearkes - Proroctwo do Polski - 10.03.2013 - pobierz


Gasnący blask neonów – Poznański Prestiż\nGasnący blask neonów\nTa historia – jak sam mówi – miłości do neonowych rurek trwa ponad 50 lat! Piotr Heinze już w latach 60. i 70. ubiegłego wieku rozświetlał Poznań i robi to do dziś, choć już nie na tak dużą skalę. Jego firma Reklama Neony niedługo opuści jednak swoją kultową siedzibę przy ul. Głogowskiej 101 i przeprowadzi się do mniejszej. Czy poznaniacy zapomnieli już o neonach?\nJak to się stało, że został Pan specjalistą od neonów?\nOd wczesnych lat szkoły podstawowej interesowałem się elektryką i nowoczesnymi technikami oświetlenia. Szybko wciągnęły mnie reklamy neonowe, chodząc do szkoły podpatrywałem, jak szklarze formowali rurki. Spodobało mi się, to chciałem robić. Po technikum energetycznym w 1967 roku stawiłem się więc w zakładzie wykonującym neony, który istniał od 1957 roku. Powiedziałem kierownictwu, że chcę tu pracować i tak też się stało. Później były różne koleje losu, różne stanowiska, aż zostałem właścicielem. Do 1992 roku była to firma państwowa, potem – do 2003 roku – spółka z o.o., a od 15 lat to już moja firma.\nNeonów w przeszłości robiło się bardzo dużo. Boom na neony był w latach 60. i 70. Poznań był wtedy bardzo rozświetlony, każda ulica, każdy sklep musiał mieć neon. Klienci czasem czekali na jego wykonanie nawet półtora roku. Najpierw powstawał projekt plastyczny, potem elektryczny i konstrukcyjny, potem wykonanie. Choć pracowników było dużo, nie byliśmy w stanie tego przerobić.\nRocznie wykonywaliśmy wtedy nawet 200-300 neonów. W naszym rejestrze wszystkich wykonanych do tej pory projektów jest już ponad dwa i pół tysiąca pozycji. Teraz z tego bogactwa neonów zostały już resztki, wiele jest demontowanych i\ntrafia na złom, bo nikt się tym nie interesuje. Tylko czasem zdarza się, że stare neony, po wielu latach nieświecenia, odzyskują dawny blask. Tak było ze słynnym neonem Poznańskich Słowików, który po renowacji odsłonięto na nowo w 2007 roku. Także neonowych zegarów jest już w mieście coraz mniej.\nNowych neonów robimy teraz nieporównywalnie mniej – jeden z większych projektów powstał ostatnio dla Wyższej Szkoły Bankowej na ul. Ratajczaka, naprzeciwko Starego Browaru. Większość zamówień to obecnie mniejsze neony, sporo do wnętrz, także tych prywatnych. Jedno z dziwniejszych zamówień to na przykład neon z napisem „nygusy” – ojciec dwóm synom do pokoju zamówił. Robimy też ozdobne lampki z rurki neonowej, wykonywaliśmy również neonowe nagrody na podstawce dla festiwalu Malta – na każdej z nich była jedna litera. Wszystkie składały się w napis – nazwę festiwalu.\nIle czasu zajmuje zrobienie takiego małego neonu?\nDwa-trzy dni pracy dla szklarza, neon kilka dni musi się wyżarzyć u nas, czyli po mniej więcej dwóch tygodniach jest gotowy. Ale to ciągle ręczna rzemieślnicza praca, nie da się tego zrobić w fabryce, jak żarówki czy świetlówki, formujemy na życzenie klientów dowolne kształty i napisy. Zrobiliśmy na przykład gitarę – podświetlany kaseton od wewnątrz, na zewnątrz rurka neonowa – dla sklepu muzycznego czy napis „lilie wyrastają z mojej głowy” – artystka napisała po angielsku taki tekst i chciała z tego zrobić neon, który byłby odwzorowaniem jej charakteru pisma.\nPamięta Pan swój pierwszy neon?\nNeonów było tak wiele, że trudno przypomnieć sobie pierwszy. Najbardziej w pamięci zostają te największe, najbardziej okazałe, najbardziej zajmujące.\nDlatego gdybym miał wybrać jeden, wskazałbym na ten zamontowany na nieistniejącej już Adrii w drugiej połowie lat 70. minionego wieku. Instalacja, a konkretnie wielka litera A, była tak duża, że trzeba było dobudować kolejne piętro, żeby neon nie wystawał nienaturalnie ponad budynek. Tego dodatkowego piętra tak naprawdę jednak tam nie było, tylko fasadę podniesiono i założono ciemne szyby, a za nią był tylko dach.\nInne duże neony montowaliśmy na Hotelu Polonez czy Hotelu Poznań. Wtedy myślało się o neonach już na etapie projektu, bo nie tak łatwo tak dużą konstrukcję umieścić na jedenastym czy dwunastym piętrze. Wielka płyta stała na dźwigu na ziemi, a my montowaliśmy neon. Teraz najczęściej budynek już stoi, wtedy dopiero jest pomysł na neon i trzeba ściągać specjalne podnośniki.\nPiękne rurki neonowe biegły kiedyś po gzymsie Okrąglaka, na placu Wolności była neonowa palma z animowanymi kokosami, neony świeciły na ratajskich osiedlach – tylko nieliczne przetrwały do dzisiaj, ciekawe projekty robiliśmy dla sklepów, kawiarni i restauracji. Największe neony były ogromnych rozmiarów, jedna litera na neonie z napisem WBK miała 3 metry wysokości i 8 metrów szerokości.\nCzy neony to ciągle Pana pasja, czy już tylko praca? Jak ocenia Pan współczesne reklamy?\nGdyby to nie była dla mnie pasja, pewnie dawno już bym tego nie robił, a ja ciągle się tym param. Choć za długo już pracuję. Mój syn przejmuje pałeczkę. Jeśli chodzi o reklamy – dzisiaj w mieście nie ma czego oglądać. Tylko szpetne plansze i szyldy. Miasto też nie interesuje się reklamami, o neonach nie wspominając.\nPoznaniak z dziada pradziada?\nOczywiście. Urodziłem się na ulicy Roboczej, mieszkam na Rolnej. Posiadam stare mapy Poznania, badam historię poszczególnych ulic. Studiowanie historii Poznania to moje hobby.


Zespół Szkół w Pasłęku - Wykłady z historii na Uniwersytecie Gdańskim\nWykłady z historii na Uniwersytecie Gdańskim\n28 maja 2009 roku uczniowie klas: Ib, Ic , IIb oraz IId LO pod opieką Pani Magdaleny Bała wzięli udział w VII Bałtyckim Festiwalu Nauki. Grupa uczestniczyła w dwóch wykładach na Uniwersytecie Gdańskim. Pierwszy na temat: "Przesiedlenia Polaków i Niemców w XX wieku" odbył się w budynku Biblioteki Głównej. Zajęcia połączone z pokazem multimedialnym przygotowała pani dr Magdalena Nowak.\nNa tle podziału ziem polskich podczas II wojny światowej przedstawia dane dotyczące ludności, która je zamieszkiwała. Następnie omówiła politykę władz III Rzeszy i dane dotyczące ludności niemieckiej, która zamieszkała na ziemiach polskich podczas trwania konfliktu. Kolejnym problemem wykładu była ucieczka ludności niemieckiej przed Armią Czerwoną. P. dr M. Nowak dość obrazowo przedstawiła sytuację ludności niemieckiej po wkroczeniu wojsk radzieckich. Na koniec porównała sytuację Polaków podczas okupacji niemieckiej i sytuację Niemców wysiedlanych po wojnie. Temat wykładu jest bardzo aktualny, a sposób w jaki zostały przekazane informacje i bogate dane źródłowe rozwiał wszelkie pytania i wątpliwości młodzieży.\nDrugi wykład odbył się na Wydziale Historii i dotyczył dynastii Romanowów (temat: "Romanowowie – carska rodzina na granicy prywatności i jawności."). Wygłosiła go studentka V roku historii Bianca Sadowska, uwzględniając szereg ciekawostek dotyczących życia prywatnego rodziny cara Mikołaja II. Uczniowie wysłuchali wielu informacji na temat dnia codziennego, czy miejsc wypoczynku preferowanych przez rodzinę Romanowów. Wykład wzbogaciła prezentacja multimedialna, przedstawiająca m. in. fotografie rodziny carskiej Mikołaja II, carycy Aleksandry Fiodorownej, ich czterech córek Olgi, Tatiany, Marii i Anastazji oraz syna Aleksego.\nW czasie wolnym uczniowie zwiedzili wydziały UG mieszczące się na ul. Wita Stwosza, gdzie w przyszłości wielu z nich powróci realizować swoje plany na wybranym kierunku studiów. Młodzieży odpowiada taka forma promocji wyższej uczelni, ponieważ obok wiedzy zdobytej podczas zajęć, można dowiedzieć się wielu ważnych informacji dla przyszłych studentów.


Dzień Języka Ojczystego w Zespole Szkół Technicznych w Mielcu - Zespół Szkół Technicznych w Mielcu\nDzień Języka Ojczystego w Zespole Szkół Technicznych w Mielcu\nJuż po raz drugi, 3 marca 2016 r. w naszej szkole obchodzono Dzień Języka Ojczystego. Honorowy patronat nad uroczystością objął Marszałek Województwa Podkarpackiego, Pan Władysław Ortyl.\nW obchodach uczestniczył przedstawiciel Urzędu Marszałkowskiego – Pan Waldemar Szumny, Starosta Powiatu Mieleckiego – Pan Zbigniew Tymuła, członek Zarządu Powiatu Mieleckiego – Pan Andrzej Bryła, przedstawiciel Kuratorium Oświaty w Rzeszowie – Pan Paweł Boratyński, dyrektorzy szkół mieleckich, nauczyciele oraz młodzież.\nUroczystości stały się okazją do podkreślania rangi języka polskiego. W części oficjalnej głos zabrali: dyrektor ZST w Mielcu, Mariusz Wojciechowski, który zwrócił uwagę na nierozerwalność historii Polski i historii języka jako elementu kształtującego tożsamość narodową; przedstawiciel Marszałka Województwa Podkarpackiego, Pan Waldemar Szumny, który odczytał list od Pana Marszałka Władysława Ortyla oraz Starosta Powiatu Mieleckiego, Pan Zbigniew Tymuła, który zwrócił uwagę na to, że Polacy w żadnym miejscu na świecie nie mogą zapomnieć swojego języka. Wszyscy mówcy zgodnie podkreślali, że „gdy ginie język, ginie naród” – język jest nie tylko środkiem komunikacji, pełni również funkcję nośnika tożsamości narodowej.\nUroczystość uświetniła orkiestra Państwowej Szkoły Muzycznej w Mielcu pod batutą Pana Piotra Karasia, która wprowadziła zebranych w podniosły i uroczysty nastrój.\nScena auli ZST otrzymała szlachecki charakter. Obok soplicowskiego dworku zasiadł szlachcic trzymający w ręku jedno z piękniejszych wydań „Pana Tadeusza”. Prowadzący również byli szlachecką parą, która swoim wyglądem miała cofnąć czas i przenieść wszystkich obecnych w czasy Rzeczpospolitej szlacheckiej. To właśnie oni, znajdując się w scenerii ogrodu „Pana Tadeusza”, z naturalnym profesjonalizmem zapoznali zebranych z ideą obchodów Dnia Języka Ojczystego.\n„Granice mojego języka oznaczają granice mojego świata” to pierwsza z tez, która została udowodniona przez młodzież ZST. Uczniowie zaprezentowali na scenie fragment „Romea i Julii” Wiliama Szekspira. Ten sam fragment został następnie przedstawiony w języku charakterystycznym dla gwary młodzieżowej. Zderzenie językowe dwóch epok wskazało nie tylko na różne tradycje kulturowe, ale również pozwoliło ocenić rolę stylu potocznego w życiu współczesnej młodzieży.\nAby zachęcić wszystkich do pielęgnowania piękna mowy ojczystej, organizatorzy uroczystości zainicjowali akcję „Ocal słowo od zapomnienia”. Wszyscy chętni mogli złożyć propozycje wyrazów, które już wyszły z użycia, a należałoby je przypomnieć. Na podstawie zebranego w ten sposób materiału młodzież stworzy słownik wyrazów zapomnianych, który opublikowany zostanie na stronie internetowej Zespołu Szkół Technicznych w Mielcu.\nO tym, jak trudny bywa język polski, zgromadzeni mogli się przekonać, czytając ,,łamańce językowe” i słuchając krótkiej multimedialnej prelekcji profesora Uniwersytetu Poznańskiego Zbigniewa Grochala pt. ,,Język polski bez,, ą” i ę”.\nObchody Międzynarodowego Dnia Języka Ojczystego były również okazją do prezentacji dorobku literackiego i artystycznego absolwentów i uczniów naszej szkoły. Wśród nich zalazł się Damian Tomecki, autor książki „Alfabet szyfru”, która uzyskała bardzo wysoką ocenę wśród recenzentów i w środowiskach literackich. Mówił on o swoich zamierzeniach, planach i pasjach.\nJacek Rzeźnik, absolwent technikum gastronomicznego, przedstawił kilka utworów charakterystycznych dla jego twórczości, a Sylwester Zięba, uczeń klasy 4DG, laureat kilku nagród i wyróżnień literackich, zaprezentował fragmenty swoich wierszy.\nUczcie duchowej związanej z uroczystością towarzyszyła również staropolska i soplicowska gościnność. Po przeczytaniu fragmentu IV księgi „Pana Tadeusza” dotyczącego gotowania bigosu wszyscy zebrani mieli możliwość skosztowania potrawy.\nUroczystość zorganizowały nauczycielki ZST: Anna Dymek, Helena Pastuła, Anna Sroka, Jolanta Śpiewak i Małgorzata Weryńska. Pani Bożena Zborowska z uczennicami klas gastronomicznych zajęła się poczęstunkiem. O oprawę techniczną uroczystości zadbali uczniowie klas informatycznych.\nOpublikowano w dniu: 9.03.2016 r.\nDostarczono do publikacji w dniu: 9.03.2016 r.\nCzytany 8326 razy


Kiedy i dlaczego Rosja się rozpadnie? : Wolny Idel-Ural\nKiedy i dlaczego Rosja się rozpadnie?\nDoktor nauk ekonomicznych, profesor, wiceprezes Narodowego Banku Ukrainy (1991-1992 oraz 2005-2009), dyrektor wykonawczy Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju (1993-1996), wiceminister finansów Ukrainy (2009-2010) podziela poglądy na temat przyszłości Federacji Rosyjskiej.) Aleksander Sawczenko. Wyłącznie dla „Free Idel-Urals”.\nBo kto się uczy jak potrzeba,\nTen swoją własną mądrość ma (tl. MARIAN JAKÓBIEC)\nChciałbym zacytować bardzo trafny fragment mojej książki „Anty-Ukrainiec”:\n„Po raz pierwszy w swojej historii Ukraina walczy ze swoim historycznym wrogiem Rosją w koalicji nie tylko ze wszystkimi krajami europejskimi, ale także – co najważniejsze – w partnerstwie ze Stanami Zjednoczonymi. I w warunkach neutralności Turcji. Tak więc, jak powiedział Prorok: „Więc do walki — zwyciężajcie!” Dodam także: „Stany Zjednoczone wam pomagają”. Chciałbym jeszcze raz podkreślić. Ukraina może z pewnością pokonać Rosję w jej walce o prawo do pełnego przebywania w orbicie zachodniej cywilizacji tylko w dwóch okolicznościach: pierwszą jest rozmieszczenie wojsk NATO I USA na jej terytorium, drugim jest rozpad Rosji. Nie jest więc to tylko teoretycznym pytaniem, kiedy i w jakich okolicznościach możliwy jest rozpad Rosji. Zacznę od warunków wstępnych.\nPierwszy warunek jest geopolityczny – cywilizacja zachodnia w jasny sposób, jednoznacznie identyfikuje Rosję jako wielki regionalny Kraj Zła i zaczyna z nią walczyć wszelkimi pozamilitarnymi metodami, ekonomicznymi (zwłaszcza zaostrzającymi się sankcjami), informacyjnymi (głównie prawdziwymi informacjami o bogactwie i moralności rządzących elit), legalnej – przy pomocy sądów międzynarodowych, aby uczynić Rosję odpowiedzialną finansowo za wszystkie jej nielegalne działania: aneksję Krymu i części Donbasu, poparcie dla terrorystów, zestrzelony samolot itp.\nDrugim warunkiem jest długoterminowe utrzymanie niskich cen ropy i gazu. Jak to zrobić? Oto kilka oczywistych rekomendacji: blokowanie projektów promujących monopolistyczną pozycję Rosji na europejskim rynku gazu, zwiększenie kontyngentów taryfowych na alternatywne źródła energii w UE, ulgi podatkowe dla producentów i konsumentów samochodów elektrycznych.\nTrzecim warunkiem jest sukces krajów byłego ZSRR, które ostatecznie dołączyły do cywilizacji zachodniej i otrzymały za to od Rosji aneksję części swoich terytoriów. Sukces tych krajów to potężny cios w system społeczno-gospodarczy Rosji, który dopuszcza jedynie chaos na swoich granicach, a nie porządek i rozwój. Ale taki sukces nie jest możliwy bez znacznej pomocy wojskowej, fachowej i finansowej ze strony Stanów Zjednoczonych i Unii Europejskiej. Wzywam Stany Zjednoczone i Unię Europejską do udzielenia tym krajom pomocy finansowej w wysokości i na warunkach ich możliwego członkostwa w UE i NATO. Jest to niewielka opłata za powstrzymanie ekspansji rosyjskiego chaosu do Europy i USA. Ponadto taka polityka tworzy nowe rynki dla UE i znacznie wzmacnia NATO.\nAle głównym warunkiem rozpadu Rosji może być tylko silna wewnętrzna wola do zrujnowania kraju. Powiem wprost – to nie może być wola rosyjskiej opozycji, której teraz nie ma – są tylko projekty Kremla czy utalentowani pojedynczy dysydenci, którzy są nawet wygodni dla systemu. Nie może to być także wola jakiejkolwiek jednej elitarnej grupy, przybliżonej do Putina, na przykład grupa utalentowanych ekonomistów, bankierów i finansistów. To nie może być wola cierpiącego narodu rosyjskiego, nawet jeśli on będzie cierpieć głodem (lub stanie się trzeźwy, co jest nie do pomyślenia).\nTaka wola (w kierunku rozpadu Rosji) istnieje w niektórych republikach i może pojawić się w niektórych regionach Rosji. Potrzebny jest bodziec społeczno-gospodarczy, aby urzeczywistnić tę wolę do rozpadu Rosji. Takim bodźcem może być długotrwały (rok lub dwa lata) niedobór żywności w tych republikach lub regionach; krótkotrwały (od dwóch do trzech miesięcy) niedobór wódki w Moskwie czy Petersburgu, decyzja Putina o zmianie władzy na Białorusi lub w Kazachstanie, nowa wojna Putina na granicy z Rosją itd. Rosja rozpadnie się, gdy jej PKB spadnie do krytycznego poziomu – mniej niż 1% świata. Wtedy zabraknie żywności, wódki i „sił bezpieczeństwa” w Rosji, czyli rządu”.\nNiestety, w ciągu pięciu lat po ukazaniu się „Antyukraińca” Ukraińcy słuchali głównie “kozaczków” (tj. dywersantów i propagandystów) z Rosji, zwolenników „russkiego mira”, czy starcia polityków – kto jest większym głupcem lub kto więcej ukradł.\nUkraina zawaliła Związek Radziecki 30 lat temu! Upadek ZSRR poprzedził upadek gospodarek ZSRR i Rosji, których PKB spadł do mniej niż 1% świata. Za rządów Putina w najlepsze czasy Rosji podnosił się do 2%. Po zajęciu przez Rosję Krymu i terytoriów tymczasowo okupowanych (Donbasu) w 2014 roku oraz nałożeniu sankcji, PKB Rosji nie przekraczał 1,6% światowego. Teraz, gdy rubel spadł do 150 rubli za dolara, PKB Rosji wynosi już mniej niż 1% światowego PKB, ale Rosja wciąż istnieje.\nFaktem jest, że fizycznie PKB nie spadł jeszcze dwukrotnie, tak jak kurs. Tylko rynki akcji i walut są teraz zniszczone, ale realna gospodarka nadal działa. Jeśli więc zachodnie sankcje nie zostaną zniesione, ale będą nasilane (zwłaszcza na eksport ropy, gazu i broni), a ukraińskie siły zbrojne i obrona terytorialna, wraz ze wszystkimi Ukraińcami, będą skutecznie stawiać opór i pokonywać agresora, PKB Rosji spadnie o 25-35% w ciągu trzech czy czterech miesięcy.\nCo jeszcze musi zrobić Zachód? Wykończyć Sbierbank Rosji i zacząć nakładać sankcje na Rosjan i, niestety, na Białorusinów. Za wszystko trzeba zapłacić, także i za kryminalne decyzje ich przywódców, Putina i Łukaszenki. Należy zacząć od zablokowania transakcji międzynarodowych wszystkich obywateli Rosji i Białorusi (w tym Ukraińców, którzy mają rosyjski paszport), nie tylko kartą Visa lub MasterCard, ale także wprowadzić limit 100 USD dziennie na wypłaty gotówki we wszystkich bankach za granicą. Jeśli w ciągu dwóch tygodni okupanci nie opuszczą wszystkich zajętych miast i wsi Ukrainy, należy przeprowadzić nacjonalizację wszystkich funduszy, a za tydzień – wszystkich nieruchomości posiadaczy paszportów rosyjskiego i białoruskiego. Jeśli okupacja będzie trwała, wszystkie wizy dla wszystkich obywateli Rosji i Białorusi muszą zostać cofnięte w ciągu trzech tygodni. Wyjątki są możliwe tylko dla otwartych przedstawicieli opozycji reżimów dyktatorskich.\nWięc Rosja Putina może przestać istnieć już latem tego roku! Jest to życzenie nie tylko 42 milionów Ukraińców, ale być może połowy ludności świata. To trzeźwa kalkulacja ekonomisty, który dokładnie przewidział upadek ZSRR w swoim artykule w The Wall Street Journal wiosną 1991 roku.


Szkoła Podstawowa nr 69 im. Marii Skłodowskiej – Curie – Zadanie 1.2 – Postaw na słońce\nSzkoła Podstawowa nr 69 im. Marii Skłodowskiej – Curie – Zadanie 1.2\nEnergia elektryczna to energia biorąca się z układów elektrycznych nieruchomych lub poruszających się. Służy przede wszystkim do zasilania urządzeń i maszyn. Ludzie dawno temu radzili sobie z energią elektryczną nie najlepiej, ponieważ nie potrafili zrozumieć co to i jak tego używać. Na przykład bali się piorunów. Oczywiście oprócz wyjątków takich jak niektórzy filozofowie i uczeni w starożytnych czasach. Dużo później naukowcy- Alessandro Giuseppe, Antonio Volt, Nikola Tesla, Thomas Edison, starali się zrozumieć, jak działa energia i jak ją użyć w sposób przydatny i łatwy do zrozumienia dla ludzi na przykład Edison odkrył jak działa żarówka. W obecnych czasach ludzie bez problemu rozumieją zagadnienia energii i potrafią z niej korzystać na co dzień.\nObecne sposoby wytwarzania energii nie są dobre. W większości państw europejskich dominuje wytwarzanie energii chemicznej, w której skład wchodzi węgiel kamienny, brunatny, ropa naftowa czy gaz ziemny. W niektórych państwach rozwijają się inne lepsze dla środowiska sposoby wytwarzania energii takich jak energia kinetyczna wiatru (pozyskiwana z wiatru), energia geotermalna (pozyskiwana z gruntu z pod powierzchni ziemi), energia potencjalna spiętrzonej wody (pozyskiwana z wody), energia promieniowania (pozyskiwania z promieni słonecznych), energia biomasy i energia z ogniw paliwowych. Wszystkie te sposoby pozyskiwania energii są lepsze od energii chemicznej węgla biorąc chociażby pod uwagę środowisko przyrodnicze czy zdrowie ludzi, jednak każdy z nich ma swoje wady.\nSkutkiem ubocznym produkcji energii ze źródeł nieodnawialnych na środowisko przyrodnicze, jest zanieczyszczenie powietrza w postaci smogu, gazów i pyłów. Powoduje to ocieplenie klimatyczne, powstawanie odpadów, niszczenie krajobrazu przyrodniczego, wymieranie gatunków zwierząt i kwaśne opady. Zanieczyszczenie środowiska nie jest spowodowane tylko przez fabryki przetwarzające węgiel, ale także na przykład przez spaliny samochodowe, nadmierne nawożenie czy masowe wykorzystywanie plastiku przez ludzi. Zanieczyszczenie środowiska powoduje też społeczne i zdrowotne problemy takie jak wytwarzanie czynników mutagennych, powodujących choroby układu oddechowego, sercowo – naczyniowego takich jak astma, rak płuc i różne rodzaje alergii, ale też maja ważny wpływ na nasze samopoczucie. Może ono powodować też pogłębienie depresji.\nKorzystanie z nieodnawialnych źródeł energii przyczynia się do wyczerpywania surowców mineralnych, zatruwania powietrza i stoi w sprzeczności z ideą zrównoważonego rozwoju. Według naukowców zasoby ropy naftowej wyczerpią się w ciągu 40 lat, gaz zużyjemy za lat 60, a węgla wystarczy na około 200 lat. Powoduje to zwiększenie świadomości społeczności oraz reakcji poszczególnych krajów. Czerpanie surowców i ich wykorzystywanie w postaci nieodnawialnych źródeł energii jest coraz droższe i powoli zaczyna być to nie opłacalne. Elektrownie bazujące np. na węglu pochłaniają nie tylko dużo funduszy, ale i również drogocenną wodę, czy po prostu mnóstwo czasu. W związku z tym wzrastają koszty wykorzystania energii przez konsumenta. My Polacy również odczuwamy wzrost kosztów produkcji energii jak i jej wykorzystania, poprzez wyższe rachunki za prąd. Dzięki temu różne kraje przestawiają się na odnawialne źródła energii i przestają przyczyniać się do zanieczyszczenia naszej planety. Niektóre państwa próbują szukać zamienników do np. zasilania samochodów. Jednym z nich jest wodór. Jednak do ideału jeszcze bardzo długa droga.\nPodsumowując, w coraz większym stopniu ludzie przechodzą na OZE co powoduje polepszanie się stanu środowiska. Niestety nadal dużo osób i państw nie rozumie problemu związanego z używaniem nieodnawialnych źródeł energii, powodując przy tym protesty ze stron ruchów ekologicznych. To my, ludzie musimy dbać o naszą planetę dostosowując styl życia, rozwój gospodarczy do możliwości środowiska planety.\n– Twardzik M., Społeczno-Ekonomiczne skutki zanieczyszczenia powietrza, Forum Przestrzeni, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach, 2017, Katowice\n– Francuz-Ornat O., Kulawik T., Nawotny-Różańska M., Spotkania z fizyką 8, wyd. Nowa Era, 2018, Warszawa\n– Malarz R., Szubert M., Rachwał T., Planeta Nowa 7, wyd. Nowa Era. 2017, Warszawa


Tynki zewnętrzne. Czyszczenie, malowanie elewacji czy naprawa tynku? Jak dbać. | nieruchomości lokalne.com\nŚciany są podatne na zabrudzenia oraz porastanie pleśnią lub glonami. Brud zwykle jest trudny do usunięcia, ze względu na szorstką i porowatą powierzchnię. Są jednak pewne wypracowane i sprawdzone metody radzenia sobie z tego typu zanieczyszczeniami.\nChcąc usunąć zwykłe zabrudzenia ścian, należy wykorzystać specjalny środek czyszczący przeznaczony do mycia fasad. Należy umyć ściany wodą pod ciśnieniem z dodatkiem wspomnianego preparatu. Drugie mycie przeprowadza się już za pomocą czystej wody. W ten sposób można spłukać brud i zalegający preparat czyszczący.\nJeżeli problemem są nie tylko zabrudzenia, ale także wyblaknięta i łuszcząca farba, należy dodatkowo pokryć elewację farbą. Po usunięciu starej farby należy pomalować podłoże środkiem do gruntowania, który zmniejsza chłonność. Następnie trzeba uzupełnić ubytki i rysy w tynku. Jeżeli jest pylący, pojawia się konieczność kolejnego gruntowania. Dopiero wtedy można zakryć przebarwienia, zacieki i wyblaknięte miejsca nową warstwą farby.\nNieco więcej pracy czeka nas przy naprawie tynku. Dziury należy oczyścić, zagruntować, a następnie wypełnić tynkiem. Warto dokładnie sprawdzić, czy na powierzchni ściany nie ma odspojeń. Część tynku, która słabo przylega do podłoża należy skuć, odkurzyć podłoże i zagruntować je dla lepszej przyczepności nowego tynku. Należy wypełnić ubytek takim samym rodzajem tynku, jaki wykorzystano do wzniesienia ściany. Pęknięcia przychodzące przez całą grubość warstwy tynku trzeba poszerzyć, dokładnie oczyścić i zagruntować. Powinny zostać wypełnione zaprawą naprawczą wzmocnioną pasem siatki zbrojącej z włókna szklanego. Na koniec należy zaszpachlować ją taką samą zaprawą. Gdy występują rysy, należy na drugi dzień po oczyszczeniu zagruntować je i wypełnić zaprawą naprawczą.\nW miejscach zacienionych i stale wilgotnych tworzą się nieestetyczne zacieki i osady świadczące o obecności glonów i pleśni. Można usunąć je za pomocą specjalnych preparatów i szczotki. Należy zastosować szczotkę, która nie rysuje ściany. Po czyszczeniu trzeba umyć ścianę czystą wodą, aby preparat chemiczny został całkowicie usunięty ze ściany. Elewację warto pomalować impregnatem do tynków, który zapobiegnie ponownemu pojawieniu się porostów.\nTags: Ocieplane okna, Tynki zewnętrzne wady i zalety, Tynkowanie domu, zalety, zalety


Zabiegi fungicydowe - Strona 85 - Środki ochrony roślin - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 85 z 407\nduett stosowalem w dawce 0.6l w pszenicy ozimej,jarej i jęczmieniu jarym.żyta nie sieję ale dawka taka sama powinna być\nna T2 owszem owszem acanto będzie lepsze, ale na T3 już nie ma sensu, gdyż to amistar ma większą skuteczność w ochronie kłosa, a różnica cenowa jest znikoma (max 20zł/l)\nMożna i tak tylko że Acanto mam 160zł/l a Amistar 210zł/l i dałbym tylko aby przetdłużyć działanie triazoli bo Artea bierze jakoś choroby z T3, ale przy tej różnicy co ty masz można się bawić B)\nbtw. na ochrone kłosa zawsze idzie u mnie bez strobi bo za długo bedzie trzymać, chyba że bedzie to tzw opóźniony T2.\nFalkon bedzie dobry, nie ma sensu teraz cos innego dawac skoro masz juz kupiony. Tebukonazol dlugo działa wiec nie powinno byc problemów z kłosem\nkoledzy Tomek90 ,slawek2209 dzięki za odpowiedź, pozdr\nkolego Merkoo również thx\nFalcon dobry środek. Ja jechałem u siebie na T2 również Falconem. Jak się wykłosi daję Osiris.\nco byście polecali bardziej na żyto ozime do zastosowania jako środek na grzyba FALCON 460 EC czy SOLIGOR 425EC?? co by było lepsze w tej fazie?? żyto już wykłoszone i przekwitło. dodam ze to będzie pierwszy i ostatni zabieg na grzyba\ndzisiaj bylem na polu i znowu powraca temat modusa i ccc i juz tego nie zastosuje wiecej bo tak mi pszenice poskracalo ze muszelka ma 25 cm a turnia moze ze 35 max do tego uszkodzilo liscie ( pod-flagowy i flagowy nie ) bylo ewidentnie za sucho przez okres po zastosowaniu . pszenice wygladaly super az do czasu kiedy zaczelo padac poszlo duzo wody i to chyba nasililo dzialanie srodka bo oprocz pola gdzie caly czas byla wilgotno ( tam pszenica wyglada dosc dobrze) ewidentie wszytko poprzypalafo\nna pszenice mozna patrzec z bezpieczniej odleglosci jakies 200 m wtedy wydaje sie ze wyglada super ciemna i w ogole jak sie w nia wejdzie nerwa lapie a i z tego co widze to 160 N przy suchej pogodzie za malo na taka mieszanke ciekawe tylko jak bedzie z plonem bo muszelka sie klosi ( dlugosc klosa od 5 do 8 cm) turnia na razie nie a pszenzyto borwo ledwo co zaczelo dla porownania u gosca obok 1.5 tygodnia wczesniej ( u mnie dostalo tylko 100 N) nie wiem co tego bedzie i jaki plon ale na pewno sie podziele uwagami po zbiorze....\nteraz najgorsze jest to ze nie ma jak wjechac i t2 nie zrobiony od 2 tygodni leje i ma do konca tego tygodnia pszenica sie pewnie wyklosi i co teraz dac? jak kwitnie lepiej nie pryskac>?\nZamiast amistaru można dać starami, to zamiennik amistaru a cena podobna do acanto.\nWitam kolegów. Mój pierwszy post tutaj... nie mam czasu zbyt się wdawać w dysputy, choć czytam sukcesywnie i dotarłem do ostatniej strony Mam nadzieję, że Kolega @kiss... się nie obrazi (że trafiło akurat na niego), bo się znamy z innego tematu aczkolwiek strobiluryna na T3 no wybacz na T3 jest tylko jedna formulacja. Wybaczcie co powiem, ale mieszaninę typu Artea+Amistar stosował mój ojciec wiec nie ma co promować tego co chwilę grzybki się uodparniają więc .... nie róbmy przynajmniej w naszym gronie wody z mózgu, że jeden środek jest "debest", bo trzeba je zmieniać. Np. między stronicami kroś się pytał o Charismę. nie widziałem na swoim polu lepszego środka (w dawce dzielonej), ma tylko jedną wadę - nalot na beczce po nim zmusza do kilkukrotnego czyszczenia opryskiwacza. Panowie do dzieła .... nie ma czasu na dzieło ale mieszajmy środki drogie z tańszymi i się tym podzielmy\n@rupert zrobiłem podobnie jak ty, T1 poszedł wirtuoz 1,25l - jestem zadowolony, rośliny zdrowe (no może pierwsze liście od dołu uschły - chyba to normalne)\nW piątek (ostatni dzień pogody u mnie) dałem Falkon ok 0,7l + odżywki. Więcej nie planuje nic dawać, zobaczymy co z tego będzie...\nPowiem szczerze że dopiero od 3 sezonów stosuję fungicydy i dopiero w tym roku jestem zadowolony - w następnym roku też dam wirtuoz w górnej dawce (chyba że skusze się na capalo)\nKolego @maly00 - 100kg azotu to mało na antywylegacze, ja daje w granicach 150-160kg (łącznie z mocznikiem w opryskach) i uważam że można spokojnie więcej. To że się nie wykłosiła to normalne - przecież skróciłeś źdźbło to kłos tak szybko do góry sie nie pcha. U mnie w tamtym roku pszenżyto też było opóźnione w kłoszeniu ok 2 tygodnie (dałem 2l CCC gdy I kolanko nie zaczynało sie pojawiać) od innych. W tym roku dałem pierwszy raz 1,5l CCC i ok 0,3 modusa ( I kolanko było już ok 1,5 - 2 cm nad węzłem) i też później się kłosi. Nic mi nie przypaliło a źdźbło jest krótkie i sztywne (ale jak ktoś pryska przed flagowym). Zobaczę jakie będą skutki w żniwa.\nEdytowano Czerwiec 5, 2013 przez Wojtek987\nna t3 daje fandango 1l + 0.5l brasifun (tebukonazol) i jestem zadowolony ze skuteczności.\nNo za sucho bylo , ale moddus zabardzo nie uszkadza roslin podczas suszy najgorzej ccc , ja w tamtym roku muszelke mialem ok 25cm w czasie kloszenia ale pozniej urosla do 35cm jakos ,kombajnista jak przyjechal to mowil ze dawno tak fajnie mu sie nie kosilo\nPanowie co myslicie o Osiris na T3 a jak nie on to co zastosować, na T2 poszedł Falcon 0.6\nplanuje pryskac na grzyba artea 0,4 + olympus 1,5l chciałbym dodac do tego na robaka cos żeby długo działało. mospilan bedzie dobry? co polecacie?\nja lecę już duett ultra 0,5l + bi58 0,5l, sąsiad miał piękną pszenicę (ani jednego żółtego liścia, od dołu wszystko zieloniutkie) i teraz już widać szybko postępującą septoriozę, a raczej na zabieg się teraz nie odważy, jutro kończę zmagania z grzybami, uderzam z saletrą i oby do żniw był już spokój,\njak długo bi58 przytrzyma skrzypionkę i mszycę?\nZ tym Osirisem to raczej nikt nie będzie w stanie odpowiedzieć bo to środek nowy. Ale powinien być dobry, wcześniej był omawiany temat małej zawartości substancji ale ma wystarczyć. Zastosujesz to potem podziel się opinią bo myslę o nim ne następny rok.\nA co do Bi58 to środek systemiczny czyli około 2 tygodnie\nEdytowano Czerwiec 5, 2013 przez Merkoo\nPanowie dobry pomysł na T3 : Soligor 0.5l + Tebukonazol 0.5l + Acanto 0.3l? Acanto jeszcze mi zostało, bo nie mogłem wszędzie wjechać.\nNa T1 poszedł Wirtuoz 1.25l\nT2 Acanto 0.6 + Safir 0.7l(epoksykonazol)\nna zabieg T2 jaką iloś wody dajecie i ciśnienie?\nTo zabieg na T2 czy T3? Mospilan chyba nie ma rejestracji w zbożach.\nTak jak było wspomniane to nowość i zastrzeżenie trochę budzi zawartość substancji aktywnych, bo skład jest dobry 2 triazole. Ale wychodzi trochę drogo biorąc pod uwagę że zawiera tylko triazole. W podobnej cenie wyjdzie np menara+starami, a wtedy masz 1 dobry triazol na choroby kłosa i strobilurynę.\nJak bym dał że w ciągu 10 dni od zabiegu jeszcze utrzymuje dobrą skuteczność na poziomie 50%. Trochę drożej wychodzi eforia, ale ma 2 substancje aktywne i podobno znacznie dłużej działa.\nWstyd sie moze przyznac ale ja jeszcze nie pryskalem w zyciu zadnym srodkiem od grzyba zboza. Po obserwacji jeczmienia ozimego co wyprawia grzyb trzeba chyba zaczac.\nEdytowano Czerwiec 5, 2013 przez dawid35123\nDeszcz jeszcze pada, ale trzeba intensywnie myśleć nad zabiegiem fungicydowym.... pierwszy zabieg wykonałem Promaxem, dobrze się spisał, brak objawów chorobowych.... teraz zastanawiam się jak rozwiązać sprawę ochrony kłosa, zwykle stosowałem Duett Ultra, i było o.k, ale w tym roku zapowiadają się "grzybowe" warunki, także chciałbym coś z górnej półki, albo dobrze wykonać mieszankę, celuję w plony min od 8,5 z ha, także chyba warto. Zastanawiam się nad Prosaro 250ec, dobry środek, ale jest środek Traper 250ec stosowany w rzepaku, w etykiecie nie ma nic o pszenicy ozimej, raczej brak na nia rejestracji, a substancje czynne w identycznym stężeniu, czy można zaryzykować? nawet producent ten sam..... a może Swing Top 183 SC? czy póść w mieszankę?? jakie Wasze zdanie?\nKtóry to zabieg robisz T2 czy T3 bo już się pogubiłem troszkę :mellow: ale z tego co wnioskuje chyba opóźniony T2 bo jeszcze masz zamiar saletre 3 rzut, nie za późno z tym azotem??\n@Pawel21990 bardzo fajna ochrona T1 i T2 ale 3 zabieg juz przekombinowałeś Soligor ma tebukonazol w sobie i ta strobiluryna w 3 zabiegowej ochronie przy 3 zabiegu raczej nie potrzebna, wystarczą triazole same.\nto już raczej T3, T2 robiłem w zeszłym tygodniu;] już wszystkie rośliny są wykłoszone, więc mam nadzieję, iż to koniec ochrony, teraz saletra białko jeszcze trochę podkręci (ale rzucę tylko 50kg, czyli około 16kgN) i jeszcze trochę dołożę dolistnie (w TA, chyba majowym, jest ciekawy artykuł na temat azotu na kłos i polecają właśnie aplikację dolistną w dawkach około 5kg/ha)