Tenzin Delek – losy tybetańskiego mnicha\n2 grudnia 2002 roku Pośredni Sąd Ludowy prowincji Sichuan w Tybetańskiej Prefekturze Autonomicznej (TPA) Kardze (chiń. Ganzi) skazał na śmierć znanego i szanowanego w regionie lamę Tenzina Delka Rinpocze. Wykonanie kary – za „powodowanie wybuchów i podżeganie do podzielenia państwa” – zawieszono na dwa lata; w chwili pisania tego raportu Tenzin Delek przebywa w więzieniu. Jego rzekomy wspólnik Lobsang Dhondup, również uznany winnym, został stracony w trybie doraźnym 26 stycznia 2003 roku.\nSprawa miała związek z serią ataków bombowych w zachodnim Sichuanie w latach 1998-2000. W opublikowanej tego samego dnia informacji rządowa agencja Xinhua podała, że obaj oskarżeni „popełnili zbrodnie terrorystyczne”1. Podczas ogłaszania wyroku Tenzin Delek oświadczył, że jest niewinny. Powtórzył to na taśmie, którą nagrał w więzieniu w połowie stycznia 2003 roku: „Zostałem niesłusznie oskarżony. Zawsze powtarzałem, że nie wolno podnosić ręki na drugiego człowieka”2.\nRaport ten sporządzono na podstawie licznych wywiadów z naocznymi świadkami. Przedstawiamy w nim okoliczności zatrzymania i skazania Tenzina Delka. Pozwalają one wnosić, że jego rozprawa była kulminacją dekady zabiegów chińskich władz, które usiłowały położyć kres jego pracy na rzecz propagowania buddyzmu tybetańskiego, poparciu dla Dalajlamy jako przywódcy religijnego oraz działalności społecznej i kulturalnej. Jego praca była inspiracją dla Tybetańczyków, walczących o zachowanie tożsamości kulturowej w obliczu represyjnej polityki Chin i prześladowań osób, które próbują poszerzać granice akceptowanej działalności kulturalnej i społecznej.\nRaport opisuje życie i działalność Tenzina Delka oraz jego relacje z lokalnymi władzami w sprawach dotyczących religii i problemów społecznych, ukazując rzadko omawiane aspekty życia Tybetańczyków poza granicami Tybetańskiego Regionu Autonomicznego (TRA). Choć był umiarkowany i, w imieniu społeczności tybetańskiej, utrzymywał regularne kontakty z władzami chińskimi, Tenzin Delek potrafił krytykować urzędników, gdy uznał, że są obojętni lub popełniają błędy, oraz okazywał niewzruszoną lojalność wobec Dalajlamy jako religijnego przywódcy. Załączniki do raportu zawierają liczne materiały źródłowe, między innymi oświadczenie Tenzina Delka z 2000 roku oraz wywiad Radia Wolna Azja (RFA) z jednym z sędziów orzekających.\nPonad rok po ogłoszeniu wyroków Tenzina Delka i Lobsanga Dhondupa nadal istnieje wiele powodów do kwestionowania wyniku prac sądu [niższej instancji] oraz sądu lub sądów, które utrzymały w mocy orzeczone kary. Nie przestrzegano procedur, sąd nie był niezależny ani bezstronny, oskarżonym odebrano prawo do skorzystania z niezależnej pomocy prawnej. Adwokatom, których wynajęli krewni Tenzina Delka, nie zezwolono na reprezentowanie go podczas rozprawy apelacyjnej. Twierdząc, że sprawa dotyczyła tajemnic państwowych, władze chińskie do tej pory odmawiają przedstawienia jakichkolwiek dowodów procesowych.\nDobrze poinformowane źródła utrzymują, że urzędnicy lokalni nie mogliby aresztować i skazać Tenzina Delka, nie wymuszając najpierw „przyznania się do winy” od jego rzekomego wspólnika Lobsanga Dhondupa, który miał wskazać lamę jako osobę, pomagającą planować i finansować podkładanie bomb. Naoczni świadkowie, którzy byli obecni na rozprawie, informują, że Lobsang Dhondup odwołał w sądzie swoje zeznania.\nPo aresztowaniu Tenzina Delka zatrzymano wiele związanych z nim, i od lat inwigilowanych, osób. Do tej pory więzione są co najmniej dwie z nich: Taszi Phuncog, mnich, którego prawdopodobnie skazano na siedem lat, i odbywający karę pięciu lat więzienia świecki imieniem Taphel. Cerang Dhondup został również skazany na pięć lat więzienia, ale zwolniono go po 13 miesiącach. Z wiarygodnych raportów wynika, że wszyscy trzej byli okrutnie traktowani podczas zatrzymania i pobytu w areszcie. Oficjalne źródła nie podały żadnych informacji na temat zarzucanych im czynów. Nic nie wiadomo o ich procesach i dowodach winy.\nPo eksplozjach władze chińskie zatrzymały, przesłuchiwały, zastraszały i inwigilowały wielu Tybetańczyków. Z danych HRW wynika, że od kilku dni do kilkunastu miesięcy więziono około 60 osób – w tym wielu bliskich współpracowników Tenzina Delka. Trzej z nich zakończyli już odbywanie kar administracyjnych i są objęci ścisłym nadzorem policyjnym. Co najmniej czterech Tybetańczyków zaginęło, a ponad stu, obawiając się aresztowania, uciekło z rodzinnych stron. Jeden mnich był tak przerażony ciągłymi przesłuchaniami, że zrezygnował z powołania. Mieszkańcy regionu informowali, że im samym i ich krewnym grożono surowymi karami za publiczne rozmawianie o procesach i wyrażanie uznania dla Tenzina Delka. Zatrzymanych i aresztowanych obowiązuje zakaz mówienia o tym, jak traktowano ich w instytucjach izolacyjnych.\nTenzin Delek poświęcił się walce o realizację gospodarczych, społecznych, kulturalnych i duchowych aspiracji Tybetańczyków z czterech okręgów TPA Kardze – zdominowanego przez nich regionu prowincji Sichuan. Uważał, że chińscy urzędnicy państwowi nie dbają o potrzeby Tybetańczyków i wolą wykorzystywać swoje stanowiska do osiągnięcia osobistych korzyści. Starał się pomagać na wiele sposobów: zakładał szkoły, kliniki, sierocińce i domy starców. Pośredniczył w sporach gospodarczych między tybetańskimi społecznościami i starał się aktywnie chronić kruchą równowagę ekologiczną przed karczowaniem lasów, rabunkową eksploatacją bogactw naturalnych i innymi potencjalnie niebezpiecznymi projektami. Wzniósł budynek w głównym ośrodku monastycznym, który działał wcześniej w namiotach, i poszerzył jego zasięg geograficzny, zakładając siedem filii klasztoru. Przyciągnął do siebie – i to zapewne mogły uznać za największe zagrożenie władze – setki oddanych uczniów i zyskał ogromne poparcie społeczności lokalnej w czasie, gdy rząd Chin konsolidował kontrolę nad ziemiami tybetańskimi i starał się zmniejszyć wpływy klasztorów, wzmacniając władzę świecką.\nWielu Tybetańczyków z okręgów Njagczu (chiń. Yajiang) i Lithang (chiń. Litang), centrum działalności Tenzina Delka w Kardze, oraz regionów sąsiednich podjęło ogromne ryzyko, rozmawiając z HRW. Ich relacje dają wyobrażenie o skali projektów Tenzina Delka, których celem było wspieranie koczowników i chłopów oraz pomoc w rozwoju represjonowanego od ponad dekady buddyzmu tybetańskiego.\nBudując swoją pozycję przez ponad 25 lat i skutecznie kwestionując politykę władz w wielu sprawach, Tenzin Delek stał się dla urzędników z TPA Kardze zagrożeniem, a to sprawiło, że sięgali oni po coraz bardziej represyjne środki, by powstrzymać jego działalność społeczną i kulturalną. W 1997 roku, gdy nowa kampania „edukacji patriotycznej”, której celem było przejęcie przez rząd pełnej kontroli nad klasztorami, przekroczyła granice TRA i objęła tybetańskie regiony prowincji Qinghai, Sichuan, Gansu i Yunnan, urzędnicy z Kardze zaczęli działać bardziej zdecydowanie. Pierwszym krokiem było uznanie wielu poczynań Tenzina Delka za „polityczne”, a co za tym idzie – zakazane. Ograniczono jego działalność religijną i odebrano mu swobodę podróżowania. Nie mógł już, jak do tej pory, mówić publicznie o Dalajlamie. Do 2000 roku władze prefektury Kardze pozbawiły go wszelkich uprawnień religijnych, a dwa lata później aresztowały, stawiając mu najwyraźniej sfabrykowane zarzuty o podkładanie ładunków bombowych.\nChoć trudno o wiarygodne informacje, Human Rights Watch obawia się, że sposób, w jaki rząd Chin potraktował Tenzina Delka, nie ma charakteru incydentu. Jak zobaczymy, władze TPA Kardze podjęły wiele kroków, których celem jest kontrolowanie życia religijnego, ograniczanie wpływów klasztorów i przywódców lokalnych oraz walka z tym, co urzędnicy uznają za działalność polityczną.\nHuman Rights Watch wzywa rząd Chin do:\nnatychmiastowego zwolnienia Tenzina Delka Rinpocze i przeprowadzenia nowego procesu sądowego, który będzie zgodny z międzynarodowymi standardami, obejmującymi prawo do korzystania z pomocy prawnej, zapewnienie czasu i warunków do przygotowania obrony oraz jawność procesu i udział obserwatorów międzynarodowych;\nnatychmiastowego zwolnienia wszystkich arbitralnie aresztowanych lub uwięzionych w związku ze sprawą Tenzina Delka, tym w Taszi Phuncoga i Lobsanga Taphela;\nopublikowania wszystkich dokumentów i dowodów procesowych z obu rozpraw Tenzina Delka i Lobsanga Dhondupa, w tym materiałów przedstawionych do rewizji Sądowi Najwyższemu;\nprzestawienia zarzutów i dowodów przeciwko wszystkim odbywającym kary lub uwięzionym oraz tym, którzy kary już odbyli lub zostali warunkowo zwolnieni;\nnatychmiastowego uchylenia wszelkich ograniczeń praw obywatelskich zwolnionych;\nwszczęcia wiarygodnego, niezależnego dochodzenia w sprawie aresztowania i procesu Tenzina Delka i Lobsanga Dhondupa oraz opublikowania jego rezultatów. Jeżeli Chiny nie są w stanie przeprowadzić takiego śledztwa, powinny zaprosić w tym celu Grupę Roboczą ONZ ds. Arbitralnych Uwięzień lub niezależną grupę prawników;\nosądzenia i ukarania urzędników odpowiedzialnych za naruszenie praw Tenzina Delka i Lobsanga Dhondupa oraz osób związanych z tą sprawą;\nudzielenia ochrony i pomocy wszystkim niesłusznie zatrzymanym, uwięzionym, torturowanym, maltretowanym, oskarżonym lub jakkolwiek pokrzywdzonym w związku ze sprawą Tenzina Delka oraz zezwolenia im na wniesienie administracyjnych lub sądowych skarg na odpowiedzialne za to władze i urzędników;\nudzielenia zgody na wizytę w Chinach Specjalnego Sprawozdawcy ONZ ds. Tortur w ramach jego mandatu;\nznowelizowania kodeksu karnego, aby informacje uzyskane przy pomocy tortur lub pod przymusem nie mogły być dowodami w rozprawie przed sądem;\npołożenia kresu praktyce prowadzenia niejawnych rozpraw sądowych i apelacyjnych. Dopuszczenia krewnych, dziennikarzy i niezależnych obserwatorów do udziału w rozprawach sądowych;\npołożenia kresu prześladowaniom za komunikowanie się z dziennikarzami, również zagranicznymi, i organizacjami praw człowieka;\nzapewnienia mniejszościom etnicznym „prawa do własnego życia kulturalnego, wyznawania i praktykowania własnej religii (...) wspólnie z innymi członkami danej grupy” zgodnie z artykułem 27 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych; oraz\nzniesienia reedukacji przez pracę, całkowicie arbitralnego systemu, który kłóci się z sadami uczciwego procesu i odbiera uwięzionym prawo do rozprawy sądowej.\nPrzygotowując ten raport, HRW rozmawiał z niemal 150 Tybetańczykami z kilkunastu okręgów. Wielu z nich uciekło z rodzinnych stron po aresztowaniu Tenzina Delka. 47 wywiadów miało charakter bardzo szczegółowy. Część prowadzono osobiście, inne przez telefon. Niektórzy nagrywali odpowiedzi na pytania dodatkowe i przekazywali nam taśmy. W raporcie nie podano dat ani miejsc prowadzenia wielu rozmów, by nie narażać – często poddanych już inwigilacji – źródeł i ich rodzin. Wywiady prowadzono po angielsku lub tybetańsku i, jeśli było to możliwe, nagrywano od grudnia 2002 do grudnia 2003 roku. Informacje uzyskane podczas rozmów uzupełniono materiałami źródłowymi.\nWedług naszych rozmówców przepływ informacji został zablokowany przez atmosferę strachu, zwiększenie liczby funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa w regionie, pierwszą falę aresztowań i ostrzeżenia władz, zakazujących publicznego rozmawiania o tej sprawie. Informowano nas, że wielu mnichów bało się jeździć do Njagczukhi, stolicy okręgu Njagczu, w zakonnych szatach. Chłopi zdawali sobie sprawę, że nie wolno im się gromadzić. Byli więźniowie wiedzieli, że rozmawianie o tym, co spotkało ich w więzieniu, „oznaczało powrót za kraty”3. Informowano, że lokalni urzędnicy tybetańscy wiedzą, iż ich telefony są na podsłuchu, ponieważ podejrzewano ich o sympatyzowanie z więźniami politycznymi i społecznością klasztorną. Współpracownicy Tenzina Delka byli śledzeni. Krewni podejrzanych milczeli. Urzędnicy zabronili im korzystać z faksów, prowadzić rozmowy międzymiastowe i podróżować4.\nPisownia: władze chińskie zapisują imiona tybetańskie znakami chińskimi, których wymowa różni się od oryginału; co więcej, znaki te są następnie zapisywane w transkrypcji zachodniej i tak Tenzin Delek, którego imię świeckie brzmi A-ngag Taszi, staje się A’anem Zhaxi, a Lobsang Dhondup – Lorangiem Denzhu.\nPrzedstawiciel chińskiego rządu nie powie, że Tenzin Delek Rinpocze5 mieszkał w Tybecie. Dla chińskich władz i większości Chińczyków termin Tybet zarezerwowany jest dla Tybetańskiego Regionu Autonomicznego, czyli części Płaskowyżu Tybetańskiego, którą w chwili proklamowania Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 roku władał Dalajlama. Tybetańczycy używają tego słowa w znaczeniu szerszym, określając nim TRA i tybetańskie ziemie w sąsiednich prowincjach, których część północno-wschodnią nazywają Amdo, a wschodnią i południowo-wschodnią Khamem. Chiny uznają większość regionów zamieszkiwanych przez Tybetańczyków za Tybetańskie Prefektury Autonomiczne (TPA) lub Tybetańskie Okręgi Autonomiczne (TOA), w żadnym razie nie traktując ich jednak jako części Tybetu. Większość tybetańskich ziem w Sichuanie należy to Khamu. Mieszkańców tego regionu, takich jak Tenzin Delek, nazywa się Khampami.\nPonad połowa Tybetańczyków żyje poza granicami TRA w tak zwanych autonomicznych okręgach lub prefekturach, utworzonych przez rząd Chin po 1949 roku i podporządkowanych administracyjnie jednej z czterech prowincji: Qinghai, Yunnan, Gansu albo Sichuan. To rozbicie populacji tybetańskiej nie wynika z uwarunkowań geograficznych, lecz historii i strategii rządu, który w ten sposób celowo utrudnia Tybetańczykom samoorganizowanie się i wspólne działanie.\nPrzed 1949 rokiem regionami wschodnimi władali watażkowie i dostojnicy związani z Republiką Chińską (czyli nacjonalistycznym Guomindangiem); część tych zim nie podlegała jurysdykcji dalajlamów od ponad 300 lat6. Natychmiast po przejęciu kontroli nad Chinami w 1949 roku przywódcy ChRL wysłali wojska do wschodniego Tybetu. Rok później Armia Ludowo Wyzwoleńcza (AL-W) wkroczyła do centralnego Tybetu, który w 1965 roku przemianowano na Tybetański Region Autonomiczny. Tybetańczycy nazywają to „najazdem”, a w Chińczycy – „pokojowym wyzwoleniem” Tybetu.\nPo zajęciu wschodniej części Płaskowyżu Tybetańskiego przez AL-W w 1949 roku nowy rząd ChRL wprowadził zmiany polityczne, które wywołały zaciekły opór Tybetańczyków, doprowadzając do dziesięcioletniej destabilizacji i walk we wszystkich regionach tybetańskich. Lithang, rodzinne strony Tenzina Delka, był jednym z pierwszych epicentrów konfliktu. Otwarty bunt przeciwko chińskim rządom zaczął się tu w połowie lat pięćdziesiątych i został brutalnie stłumiony przez Chińczyków, których celem było doprowadzenie do radykalnej zmiany tybetańskich struktur społecznych i gospodarczych oraz wprzęgnięcie lokalnych przywódców w proces wprowadzania tak zwanych reform. Najgroźniejsze z serii powstań siły chińskie stłumiły w 1959 roku w Lhasie, siedzibie rządu Dalajlamy7. Dalajlama i około 100 tysięcy Tybetańczyków uciekło do Indii. Wszystkie regiony Tybetu odcięto od świata i zaprowadzono w nich radykalne reformy społeczne, obejmujące między innymi drastyczne ograniczenie swobód religijnych8.\nW Kardze, podobnie jak w innych tybetańskich regionach, upokorzenia, skrajna nędza, likwidowanie instytucji religijnych, nieludzkie warunki w więzieniach, masowe rzezie, głód i egzekucje w latach pięćdziesiątych, podczas kampanii wielkiego skoku (1958-1960)9 oraz rewolucji kulturalnej podsycały nienawiść wobec chiński urzędników i polityki Chin.\nW 1979 roku było już jasne, że strategia ta się nie sprawdziła i że okrutne represje wobec niepokornych przyniosły skutki odwrotne do zamierzonych – zamiast, jak oczekiwano, stworzyć podziały między tybetańskimi klasami społecznymi, rząd skonsolidował tożsamość Tybetańczyków.\nPodczas wizyty w TRA w maju 1980 roku ówczesnego premiera Hu Yaobanga, któremu towarzyszyła Grupa Robocza Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Chin (KPCh), rząd postanowił częściowo zmienić kurs. Zgodził się na konsultacje i współpracę z władzami lokalnymi, przeprosił za popełnione błędy i nakazał wycofanie dużej części chińskich kadr, by zwolnione przez nich stanowiska mogli objąć Tybetańczycy. W ostatnim przemówieniu Hu opowiedział się za przyznaniem Tybetańczykom „systemu gospodarki prywatnej”, który wprowadzono już w wielu innych regionach10. Wspominał również o stopniowym dochodzeniu do pełnej autonomii Tybetańczyków oraz rozwoju tybetańskiej oświaty, kultury i nauki.\nTeoretycznie, wyrazem nowej polityki była ustawa „w sprawie autonomii regionów mniejszości narodowych” ChRL z 1984 roku11. Obiecywała ona tak zwanym regionom autonomicznym – takim jak TRA, prefektura Kardze i niektóre okręgi – pewną kontrolę nad ich rozwojem gospodarczym, społecznym i kulturalnym. Choć minęło już 20 lat, chińscy przywódcy dbają, by owa autonomia była wciąż niezwykle ograniczona. Jednocześnie Chiny podjęły kroki, mające zmniejszyć wpływy tradycyjnej religii i kultury wśród Tybetańczyków, i zaczęły agresywnie „sinizować” regiony tybetańskie. Prestiż Tenzina Delka i opisywany dalej rozwój społeczności monastycznej, której przewodził, zostały najwyraźniej uznane za przeszkodę i niedopuszczalną manifestację kulturowej odrębności.\nDo kolejnej zmiany kursu przyczyniła się fala masowych demonstracji politycznych w Lhasie, stolicy TRA, w latach 1987-8912, lhaskie protesty ekonomiczne z 1993 roku oraz coraz powszechniejsze protesty polityczne w regionach wiejskich13. W 1994 roku podczas spotkania nazwanego Trzecim Forum Roboczym w sprawie Pracy w Tybecie (III Forum) władze centralne ChRL zaakceptowały program przyspieszonego rozwoju gospodarczego i politykę ograniczania praw obywatelskich i politycznych. Zatwierdzono dalsze ograniczenia swobód religijnych i niezależności klasztorów, podjęto nowe kroki, mające zmniejszyć polityczne i religijne wpływy Dalajlamy, i uruchomiono kampanię edukacji patriotycznej w szkołach i klasztorach. Zasadniczym celem nowej polityki było zlikwidowanie tybetańskiego ruchu niepodległościowego i zachęcenie Hanów do osiedlania się w regionach tybetańskich14.\nTenzin Delek urodził się w 1950 roku Khamie, wschodniej części Płaskowyżu Tybetańskiego. Rodzice nazwali go A-ngag Taszi. Mimo chaosu, jaki wywołało wkroczenie Chińczyków, i zakazu praktykowania religii w czasie rewolucji kulturalnej udało mu się studiować buddyzm. W latach siedemdziesiątych starał się, na ile pozwalały okoliczności, chronić i propagować buddyzm w rodzinnych stronach.\nW latach 1982-87 Tenzin Delek był w Indiach, gdzie Dalajlama rozpoznał w nim tulku (inkarnowanego lamę). Wizyta w Indiach mogła zaalarmować władze chińskie, ponieważ tytuł podnosił jego status, a nawet władzę w łonie społeczności lokalnej. Według jego współpracowników Tenzin Delek wyjechał bez oficjalnego zezwolenia i dokumentów w 1982 roku, ponieważ chciał kontynuować studia, a z drugiej strony już wtedy obawiał się aresztowania15.\nPo powrocie w 1987 roku udało mu się zrealizować wiele projektów, takich jak nowe klasztory, małe szkoły, kliniki, sierociniec i domy starców. Nie wiadomo, czy Tenzin Delek uzyskał oficjalne zgody na założenie i prowadzenie tych placówek16 – co również mogło wywołać zaniepokojenie władz lokalnych.\nJednym z jego głównych przedsięwzięć, do którego przystąpił dwa lata po powrocie, było wzniesienie budynku klasztornego w letniej części kompleksu monastycznego Ganden Taszi Dargjeling w Orthoku17. Kham Nalendra Thegczen Dziangczub Czeling – z reguły nazywany po prostu klasztorem Orthok – był największą instytucją ufundowaną przez Tenzina Delka i centrum rosnącej sieci nowych filii, mnichów i działaczy.\nW 1998 roku Tenzin Delek założył szkołę w Gesze Lungpa w okręgu Njagczu dla około 350 sierot i dzieci z biednych rodzin18. Inna szkoła, założona na początku lat dziewięćdziesiątych w klasztorze Orthok, służyła 160 ubogim dzieciom i sierotom. Zapewniając im jedzenie, schronie i wykształcenie, Tenzin Delek uzyskał zgody krewnych, którzy w przeciwnym wypadku mogliby nie móc lub nie chcieć kształcić dzieci. W przyklasztornych szkołach tego typu często kładzie się nacisk na dyscypliny religijne i tradycyjne, zaniedbując zatwierdzony przez państwo program nauczania. Nie wiadomo, czy szkoły te posiadały oficjalne zezwolenia.\nTenzin Delek starał się również zapewnić opiekę medyczną w najbardziej zaniedbanych miejscach. Klinika w klasztorze Orthok specjalizowała się w medycynie tybetańskiej i służyła społeczności lokalnej. Inna, w Njagczukhce, świadczyła podobne usługi. Chiński urzędnik uznał tę działalność Tenzina Delka za pożyteczną19. Nigdy natomiast nie zbudowano zimowego schroniska dla koczowników, ponieważ sprzeciwiły się temu władze. Nie udało się również odzyskać pieniędzy, za które kupiono materiały budowlane.\nDziałalność Tenzina Delka w okolicach Njagczukhi zjednała mu powszechny szacunek, ale sprawiła też, że urzędnicy zaczęli interesować się jego poczynaniami i poglądami, które często kłóciły się z polityką władz lokalnych i mogły zostać uznane za wyzwanie dla autorytetu i wpływów dygnitarzy. Tenzin Delek walczył o społeczne, kulturalne, ekonomiczne i religijne prawa mieszkańców regionu. Przeciwstawił się, na przykład, urzędnikom, którzy bezkrytycznie popierali karczowanie lasów kosztem społeczności lokalnych. Nie bał się występować przeciwko urzędnikom, którzy jego zdaniem przedkładali własne korzyści nad interes ogółu. Wypowiadał się publicznie na temat niszczenia środowiska naturalnego i wyrażał poglądy – dotyczące np. lojalności wobec Dalajlamy i innych zakazanych idei religijnych – które kłóciły się z wytycznym rządu centralnego i których zwalczanie należało do obowiązków władz lokalnych.\nCo więcej, wydaje się, że jeśli idzie o uczciwe i efektywne rozwiązywanie problemów komunalnych, znaczna część mieszkańców regionu wierzyła bardziej Tenzinowi Delkowi niż kadrom z okręgu – po części dlatego, że nie wahał się kierować do władz prowincji i rządu centralnego, gdy zabiegi na szczeblu lokalnym okazywały się nieskuteczne. Wykorzystywane znanych i szanowanych lamów jako pośredników w rozwiązywaniu konfliktów jest tradycyjną praktyką w społecznościach tybetańskich. W wielu miejscach zachęcają do tego nawet chińscy urzędnicy; obowiązuje przy tym formalna lub milcząca umowa, że lamowie ci nie występują przeciwko polityce władz lokalnych i państwa.\nW pewnym momencie Tenzin Delek musiał jednak przekroczyć granicę. Według źródeł lokalnych punktem zwrotnym w relacjach między lamą a urzędnikami z okręgu był rok 1993, kiedy to Tenzin Delek pomógł w zablokowaniu prób karczowania lasów, które zdaniem mieszkańców „należały” do nich. Urzędnicy lokalni mieli nigdy nie wybaczyć mu, że stracili wtedy twarz.\nMieszkańcy regionu twierdzą, że zniewaga ta była przyczyną planu aresztowania Tenzina Delka w 1997-98 i 2000 roku. Ważną rolę odegrały też zapewne naciski Pekinu, domagającego się, by władze lokalne położyły kres jego działalności „politycznej”. Aresztowano go w końcu w 2002 roku. Wiarygodni informatorzy utrzymują, że władze lokalne irytowały osobiste wpływy Tenzina Delka – i to na płaszczyźnie monastycznej, a nie świeckiej20. Najwyraźniej nie podobało im się, że mówi, iż niektórzy urzędnicy i lamowie nie dbają o społeczne i gospodarcze potrzeby mieszkańców, przedkładając nad nie swoje pobory i przywileje21.\nLobsang Dhondup i Tenzin Delek byli dalekimi krewnymi, co mogło być przyczyną teorii o ich spisku. W 1998 lub 1999 roku dwudziestoczteroletni Lobsang Dhondup rozstał się z żoną i wyraził pragnienie zostania mnichem. Tenzin Delek zgodził się przyjąć go na okres próbny. Informator powiedział HRW, że po roku pomagania w drobnych pracach w jednym z klasztorów Tenzina Delka stało się jasne, że inne obowiązki nie pozwalają Lobsangowi w pełni poświęcić się studiom – jego matka i syn potrzebowali pomocy finansowej. Problemy ze studiami monastycznymi musiał też potęgować jego analfabetyzm, brak jakiegokolwiek formalnego wykształcenia i stosunkowo zaawansowany wiek.\nInne źródło twierdzi, że w 2000 roku Tenzin Delek doszedł do wniosku, że Lobsang Dhondup nie odnajdzie się w klasztorze, i poradził mu założyć własny interes. Kolejny informator utrzymuje, że Tenzin Delek kazał ma opuścić klasztor za naruszenie zasad dyscypliny22.\nLokalne źródła uważają, że Lobsang Dhondup był idealnym celem dla urzędników, szukających stosunkowo mało znanej, a więc pozbawionej ochrony, osoby, którą mogliby połączyć z Tenzinem Delkiem i zmusić do złożenia obciążających go zeznań. „Na jaką pomoc mógł liczyć? – tłumaczył jeden z informatorów. – Pochodził z bardzo biednej rodziny. Nie miał wykształcenia. Mieszkał w odludnym miejscu. Bez drogi, bez elektryczności. Żył tak, jak żyło się tu przed 1959. I był dalekim krewnym Rinpocze”23.\n3 kwietnia 2002 na placu Tianfu w Czengdu, stolicy prowincji Sichuan w południowo-zachodnich Chinach, wybuchła bomba, opisywana jako „zwykły zapalnik”24. To właśnie ta eksplozja doprowadziła do aresztowania Tenzina Delka i Lobsanga Dhondupa. 26 stycznia 2003, w dniu stracenia Lobsanga Dhondupa, agencja Xinhua podała, że jedna osoba została wtedy ciężko ranna, a wiele innych odniosło obrażenia25. Straty materialne wyceniono na ponad 800 tys. renminbi (96.400 USD)26.\nW innych relacjach podawano odmienne opisy sprawcy, czasu i sposobu jego pojmania oraz treści jego rzekomych zeznań. Pojawiały się też sprzeczne doniesienia dotyczące ulotek niepodległościowych, które znaleziono – bądź nie – na miejscu wybuchu. Bez dostępu do dokumentów sądowych – przede wszystkim przedstawionego przez prokuraturę aktu oskarżenia i sentencji wyroku – sprzeczności tych nie da się wyjaśnić.\nWedług sprzecznych wersji chińskiego rządu wybuch miał być punktem kulminacyjnym serii sześciu ataków bombowych, która zaczęła się w 1998 roku, lub czterech zamachów (od roku 2001)27. Półoficjalne doniesienia o „przyznaniu się” oskarżonych do bezpośredniej odpowiedzialności za pięć ataków28 kłócą się z podawaną wcześniej, wyższą liczbą29. Inne relacje mówią o siedmiu zamachach i podają sprzeczne informacje o ich czasie i miejscu.\nW opisach innych eksplozji pojawiają się sprzeczne informacje, dotyczące miejsca oraz strat i liczby rannych. Za prawdopodobne można uznać doniesienia o dwóch eksplozjach w położonym o 300 km na zachód od Czengdu30 klasztorze Lithang Gonczen w 1998 roku. Wybuchy miały miejsce w pobliżu rezydencji jednego lub dwóch wysokich lamów, z których jeden piastował ważne funkcje we władzach prowincji Sichuan. Jeden z nich składał ofiary Dordże Szugdenowi – bóstwu, z którego kultu radził zrezygnować Dalajlama. Tenzin Delek prowadził w tej sprawie kampanię, propagując poglądy Dalajlamy (por. „Sprzeciw wobec kultu Dordże Szugdena”). Kiedy oficjalne źródła poinformowały, że na miejscu eksplozji znaleziono ulotki, służby bezpieczeństwa zatrzymały wielu Tybetańczyków, w tym mnichów, żeby sprawdzić ich charakter pisma31.\nNiektóre relacje mówią o trzeciej eksplozji w 1999 roku w pobliżu siedziby władz okręgu Lithang. W tej sprawie aresztowano co najmniej dwie osoby, ale nigdy nie stanęły one przed sądem32. Kolejne dwie lub trzy bomby eksplodowały w Darcedo, stolicy prefektury Kardze, w 2001 roku. Według oficjalnych źródeł do najgroźniejszego ataku doszło 3 października 2001 roku przed budynkiem policji drogowej. Zginął wówczas jeden człowiek, „stróż”, a straty materialne wyceniono na 290 tys. renminbi (35 tys. USD). Tenzin Delek – w przeciwieństwie do Lobsanga Dhondupa – najwyraźniej nie został obarczony odpowiedzialnością za ten zamach33. Jeżeli ta relacja jest ścisła, Lobsang Dhondup mógł zostać oskarżony o udział w sześciu atakach. Według innych źródeł, Tenzina Delka oskarżono tylko o cztery, a Lobsanga Dhondupa – o pięć zamachów34.\nRelacje o eksplozji na moście w Darcedo w styczniu 2001 roku są spójne. Trzeci zamach w 2001 roku miał mieć miejsce, w zależności o źródła, w pobliżu siedziby partii, biur rządowych albo rządowego domu gościnnego. Według źródła, które umiejscawia ten atak przed siedzibą prefektury Darcedo, było dwóch rannych, poważnie uszkodzono budynek i zaparkowane w pobliżu samochody35. Prawdopodobną datą jest w tym przypadku sierpień 2001 roku. Źródło, utrzymujące, że bomba wybuchła przed główną bramą siedziby partii, twierdzi, że trzeba było zamknąć ulicę, a okolice bramy były przez kilka tygodni przykryte brezentem. Siła eksplozji miała też zniszczyć okna w budynkach po drugiej stronie ulicy. O zamach ten oskarżono Tenzina Delka i Lobsanga Dhondupa.\nJeśli uwzględnimy wszystkie źródła, zamach w Czengdu był siódmym albo dziesiątym atakiem. Jedynym znanym dowodem, który łączyłby te incydenty, jest rzekome przyznanie się do winy Lobsanga Dhondupa.\nAresztowanie Lobsanga Dhondupa\nWładze chińskie przedstawiały sprzeczne wersje wydarzeń. Po rozprawie oficjalne źródła podawały, że Lobsang Dhondup został schwytany „w czasie ucieczki z miejsca zbrodni” po zamachu z 3 kwietnia 2002 roku36. Niemniej jedno ze źródeł powiedziało HRW, że w programie informacyjnym lokalnej stacji telewizyjne pokazano zdjęcie Chińczyka, którego poszukiwano w związku z zamachem37. Ta sama osoba twierdzi, że dopiero dwa dni później poinformowano publicznie, że podejrzanym jest Lobsang Dhondup. Policję miała zawiadomić kobieta, która widziała, jak ucieka on z miejsca zbrodni.\nTelewizja lokalna z Sichuanu poinformowała, że autorka anonimowego telefonu powinna zgłosić się po odbiór nagrody. 24 kwietnia 2002 ujawniono tożsamość osoby, która ją otrzymała. Według Xinhua (oficjalnej agencji informacyjnej ChRL) 20 tys. renminbi (ok. 2.500 USD) dostał mężczyzna, student. Chwalono go za „dostarczenie kluczowych wskazówek, które pozwoliły na aresztowanie podejrzanych o spowodowanie eksplozji w centrum miasta”. W chwili wybuchu miał on być w pobliżu miejsca zamachu38.\nXinhua informowała dalej, że dzięki studentowi na schwytanie Lobsanga Dhondupa trzeba było tylko dziesięciu godzin (do zamachu doszło w południe). Wskazywałoby to, że został on zatrzymany 3 kwietnia o dziesiątej wieczorem, co kłóci się z oficjalnymi doniesieniami, wedle których został pojmany na miejscu zbrodni lub podczas ucieczki zaraz po wybuchu bomby. Co więcej, wielu Tybetańczyków mówiło HRW, że żadna z oficjalnych wersji nie jest prawdziwa. Według nich Lobsang Dhondup został zatrzymany 3 kwietnia „znacznie” po dwudziestej drugiej. Choć wiele źródeł utrzymuje, że chińscy urzędnicy, z którymi pracowali, oraz pracownicy telewizji lokalnej mówili, że Lobsang Dhondup „natychmiast przyznał się do winy”39, chiński urzędnik poinformował HRW, że początkowo nie chciał on rozmawiać z policją, ponieważ twierdził, że nie umie mówić po chińsku, i „przyznał się” oraz obciążył Tenzina Delka dopiero po przewiezieniu z Czengdu do Darcedo40.\nW połowie 2002 roku zatrzymano – na dwa miesiące – co najmniej dwóch innych Tybetańczyków, których podejrzewano o udział w zamachach. Obaj mieli być brutalnie traktowani; grożono im surowymi karami za mówienie o pobycie w areszcie41. Jeden z nich uciekł z kraju.\nWładze chińskie nie przedstawiły żadnego zapisu rzekomych zeznań Lobsanga Dhondupa. Co więcej, nie ma jakiegokolwiek dowodu, który potwierdzałby twierdzenia rządu, że powiązał on Tenzina Delka z którymś z zamachów. W jednym oficjalnym raporcie stwierdza się po prostu, że Lobsang Dhondup działał „w porozumieniu” z Tenzinem Delkiem, nie podając żadnych szczegółów42. W półoficjalnej rozmowie telefonicznej, przewodniczący sądu w Kardze oświadczył, że Lobsang Dhondup podkładał bomby, a Tenzin Delek finansował cała operację43. Według niego Tenzin Delek miał też ułożyć hasło na ulotkę, które kazał Lobsangowi własnoręcznie przepisać i spalić oryginał44 (służby bezpieczeństwa regularnie porównują charakter pisma – czasami próbki muszą przekazać wszyscy mnisi z małego klasztoru – szukając autorów ulotek). HRW ustalił jednak, że Lobsang Dhondup był analfabetą; nie potrafił nawet – być może za sprawą deformacji ręki – napisać swego imienia ani większość tybetańskich liter45.\nWedług oficjalnych źródeł Lobsang Dhondup został skazany na podstawie własnych zeznań. Miał je wycofać podczas rozprawy sądowej. Chińskie władze nagminnie torturują tybetańskich działaczy politycznych, by zmusić ich do przyznania się do winy46. Można podejrzewać, że podobnie traktowano Lobsanga Dhondupa, gdy był więziony incommunicado47.\nAresztowanie Tenzina Delka\nFunkcjonariusze Biura Bezpieczeństwa Publicznego z prowincji Sichuan i TPA Kardze aresztowali Tenzina Delka w cztery dni po eksplozji w Czengdu. Zatrzymano go – wraz z trzema bliskimi współpracownikami: Tamdrinem Ceringiem, Aką Dargje i Cultrimem Dargje – nocą 7 kwietnia w klasztorze Dziamjang Czekhorling w Njagczukhce. Kilka godzin po obławie kompleks obstawili policjanci i żołnierze z okręgu Njagczu.\nInformowano, że podczas aresztowania funkcjonariusze byli brutalni i dokonali poważnych zniszczeń w budynku. Tamdrin Cering miał zostać okrutnie pobity. „Tam, gdzie spał – mówiło źródło HRW – połamali wszystkie meble. Wyglądało to tak, jakby stoczono tam walkę. Na podłodze były ślady krwi”48.\nPracownik aresztu śledczego, który był świadkiem przywiezienia zatrzymanych, twierdzi, że Tamdrin Cering i Aka Dargje wyglądali na pobitych49.\nNie wiadomo, ilu mnichów zostało w klasztorze po tym najeździe – zapewne od 15 do 30. Przez kilkanaście dni przesłuchiwano ich w świątyni, a następnie kazano opuścić klasztor i region. Niektórzy udali się do innych klasztorów, np. Orthoku, inni wrócili do domów. Klasztor zamknięto.\nOkoliczni mieszkańcy mówią, że powinni byli spodziewać się aresztowania Tenzina Delka jeszcze przed wybuchem w Czengdu. Na kilka tygodni przed obławą w Dziamjang Czekhorling służby bezpieczeństwa z Lithangu, Njagczu i innych okręgów kazały ludności zdać broń palną. Rekwirowane karabiny – niektóre warte aż dziesięć jaków – były legalne i zarejestrowane. Tybetańczycy powiązali później rozporządzenie władz z przygotowaniami do aresztowania Tenzina Delka, choć wydarzenia te mogły, oczywiście, nie mieć z sobą nic wspólnego50.\nPROCES I ROZPRAWA APELACYJNA\nPo niemal ośmiu miesiącach pełnej izolacji Tenzin Delek i Lobsang Dhondup stanęli przed sądem 29 listopada 2002 roku. Rozprawa była niejawna. Trzy dni później Lobsang Dhondup został skazany na śmierć, a Tenzin Delek – na karę śmierci w zawieszeniu na dwa lata51.\nObaj oskarżeni oświadczyli, że są niewinni. Według relacji dwóch naocznych świadków Lobsang Dhondup krzyczał, że jest niewinny, i zaprzeczał, by kiedykolwiek mówił coś o udziale Tenzina Delka i innych osobach w zamachach bombowych52. Tenzin Delek również odrzucił stawiane mu zarzuty. Swej niewinności dowodził także w nagraniu, które przemycono z aresztu śledczego w Darcedo w połowie stycznia 2003 roku53.\nLobsang Dhondup nie wniósł apelacji. Xinhua informowała jednak, że sąd ustanowił jego przedstawicielami dwóch adwokatów z kancelarii, która reprezentowała Tenzina Delka54. HRW nie był w stanie znaleźć żadnych dowodów na potwierdzenie tej relacji; nie wiadomo czy rzekomo ustanowieni adwokaci kiedykolwiek spotkali się z Lobsangiem Dhondupem lub próbowali reprezentować jakoś swojego klienta.\n26 stycznia 2003 roku Wyższy Sąd Ludowy Sichuanu odrzucił apelację Tenzina Delka55 i apelację Lobsanga Dhondupa, którą wniesiono jakoby bez jego zgody. Lobsang Dhondup został natychmiast stracony56. Niektóre źródła twierdzą, że wyrok wykonano rankiem – jeszcze przed formalnym odrzuceniem apelacji.\nDecyzja o wykonaniu wyroku natychmiast po posiedzeniu sądu wywołała kontrowersje prawne i została potępiona przez społeczność międzynarodową po części dlatego, że mogło zostać złamane chińskie prawo57, po części dlatego, że wszystko odbyło się tak pospiesznie, a po części dlatego, że Chiny złamały obietnicę złożoną amerykańskim dyplomatom, że Najwyższy Sąd Ludowy ChRL przeprowadzi „długotrwałą” rewizję tej sprawy58. Według Wang Mina, ówczesnego dyrektora generalnego Departamentu ds. organizacji międzynarodowych i konferencji chińskiego MSZ, którego oświadczenie było odpowiedzią na protest Unii Europejskiej, Najwyższy Sąd Ludowy sprawę tę rozpatrzył59. Zajmowano się jednak tylko kwestiami natury prawnej. Chińskie prawo nie wymaga przedstawiania argumentów ani obecności stron na rozprawach rewizyjnych sądu najwyższego. Trudno mówić jednak o jakimkolwiek sensownym rozpatrzeniu sprawy w czasie, jaki upłynął od wydania wyroku sądu apelacyjnego do stracenia Lobsanga Dhondupa60.\nWydaje się, że apelacja Tenzina Delka okazała nieskuteczna, ponieważ nie mógł on skorzystać z usług wybranych przez siebie adwokatów61. Zhang Sizhi – słynny chiński adwokat, który bronił dysydentów, wypowiadających się na „Ścianie demokracji” (1979-81), i uczestników protestów demokratycznych w 1989 roku – oraz współpracujący z nim wcześniej Li Huigeng zgodzili się reprezentować Tenzina Delka. 18 grudnia 2002 roku omówili przez telefon wszystkie niezbędne szczegóły z jego wujem. Podpisaną umowę przesłano adwokatom, a następnie przekazano sądowi. Adwokaci przeprowadzili następnie rozmowę telefoniczną z sędzią Wyższego Sądu Ludowego Sichuanu. 26 grudnia ustalono, że Li Huigeng przyjedzie do sądu i zapozna się z aktami sprawy. 27 grudnia Li Huigeng zadzwonił jeszcze raz, by uzyskać potwierdzenie, że będzie mógł spotkać się z Tenzinem Delkiem 6 stycznia 2003 roku.\nJednak 30 grudnia 2002 roku zadzwonił do niego sędzia i powiedział, że 17 grudnia Tenzin Delek wynajął adwokata z Kardze, który zdążył już wypełnić niezbędne dokumenty62. Chińska agencja informowała później, że na obu rozprawach oskarżonego bronili wybrani przezeń adwokaci z Kardze63. Ponieważ Tenzin Delek był więziony incommunicado aż do rozprawy apelacyjnej, nie wiadomo, jak – jeśli w ogóle – wyglądały jego rozmowy na temat obrony. Adwokaci i wuj wysłali list, w którym prosili sędziego o poinformowanie Tenzina Delka o decyzji krewnego, by na tej podstawie podjął decyzję w sprawie obrony (por. załącznik VI). List ten pozostał bez odpowiedzi. Wiadomo, że 27 grudnia, w dniu rozmowy Li Huigenga z sędzią, oficerowie policji przesłuchali wuja i dwóch innych krewnych Tenzina Delka, ostrzegając ich, żeby się nie „wtrącali”. Nie wiadomo, jak szczegółowo i bezstronnie rozpatrywano sprawę Tenzina Delka i Lobsanga Dhondupa, niemniej chińskie sądy rutynowo otrzymują instrukcje w sprawach o charakterze politycznym.\nDwa wiece – elementy kampanii64 „demaskowania i krytyki” Tenzina Delka – ukazują skalę oddziaływania polityki na proces sądowy. Pierwszy, zwołany przez prefekturalną komórkę KPCh w Kardze, opisano w lokalnej prasie 12 sierpnia 2002 roku, na cztery miesiące przed osądzeniem i skazaniem oskarżonych65. Drugi odbył się 27 grudnia 2002 roku, miesiąc przed rozprawą apelacyjną i egzekucją, na wniosek Departamentu Pracy Frontu Jedności prowincji Sichuan – organu KPCh, odpowiadającego za organizowanie poparcia dla polityki partii wśród bezpartyjnych (por. Załączniki III i IV).\nPodczas obu wieców niemal nie wspominano o Lobsangu Dhondupie. Obecni zarezerwowali całą krytykę dla Tenzina Delka. Podczas pierwszego wiecu piętnowano go jako „separatystę” (w chińskiej nomenklaturze nazywa się tak działaczy niepodległościowych), którego działalność szkodziła „narodowej harmonii”, i mnicha, uprawiającego „terroryzm” pod płaszczykiem religii. Wielokrotnie wspominano o „separatystycznej klice”, którą miał kierować w południowym Khamie66. Jeden z mówców stwierdził, że odpowiedzialnością należy obarczyć Dalajlamę, ponieważ to wybrał Tenzina Delka i ponosi winę za „zbałamucenie jego zwolenników. (...) Dźgając włócznią ptasie gniazdo, niszczy się je. (...) My powinniśmy wymierzyć ją w Dalajlamę i jego ludzi”67.\nPrzywódcy wiecu stwierdzili, że „ignorantów”, którzy zbłądzili, należy sprowadzić na właściwą drogę, ale jednocześnie ostrzegli, że w regionie Kardze trzeba będzie jeszcze „wyplenić” wielu „separatystów”. Zebranych ostrzeżono, że muszą traktować przyjaciół i znajomych, jak innych podejrzanych.\nWśród zaproszonych na wiec Frontu Jedności byli przedstawiciele mniejszości etnicznych, „osobistości religijne” i „bezpartyjni”. Główne zarzuty przeciwko Tenzinowi Delkowi nie różniły się od tych z poprzedniego wiec, koncentrując się przede wszystkim na jego postępowaniu – które „oczerniało religię” – i słuszności wymierzonej mu kary. Inny był jednak program działania. Według relacji z wiecu, obejmował on przede wszystkim „wzmocnienie” administracji świątyń i kontroli mnichów zgodnie z „zasadami, rozporządzeniami i polityką wobec religii tak, by usatysfakcjonowane były świątynie, masy, partia i rząd”. Religię miano też „dostosować” do systemu socjalistycznego68. Przywódcy wezwali obecnych do „propagowania” informacji o nielegalności postępowania Tenzina Delka.\nZ uwagi na zaangażowanie i przewodnią rolę partii w życiu publicznym w Chinach wiece stworzyły atmosferę, która nie mogła sprzyjać sprawiedliwemu osądzeniu Tenzina Delka ani jego współpracowników i stronników. Podczas obu spotkań przywódcy lokalni wygłaszali najwyraźniej opracowane wcześniej oświadczenia, popierające oficjalne oskarżenia przeciwko Tenzinowi Delkowi i jego „klice” i przygotowujące grunt pod ogłoszenie wyroku skazującego. Oskarżonego z góry uznano winnym, odbierając mu prawo do uczciwego procesu i domniemania niewinności. Wiece te kłócą się też z zapewnieniami rządu, że w Chinach skończyła się epoka wydawania wyroków przed procesami sądowymi69. Zaangażowanie organów KPCh świadczy o tym, że jej lokalni przywódcy próbowali wpłynąć na przebiegu procesu. W ChRL partyjni dygnitarze nadal mają w taką władzę.\nSYTUACJA WSPÓŁPRACOWNIKÓW I STRONNIKÓW TENIZNA DELKA\nAresztowanie Tenzina Delka odbiło się na jego współpracownikach i pomocnikach. Zatrzymano i przesłuchano co najmniej 60 osób – mnichów i świeckich. Z innych, nie potwierdzonych raportów wynika, że liczba zatrzymanych (w tym tych, których więziono bardzo krótko) mogła sięgnąć 8070. Wszyscy skazani – w wyjątkiem „współwinnego” Lobsanga Dhondupa, który przebywał w klasztorze zaledwie rok – byli od lat bliskimi współpracownikami Tulku Tenzina Delka.\nCultrim Dargje, Aka Dargje i Tamdrin Cering – trzej mnisi, których zatrzymano z Tenzinem Delkiem 7 kwietnia 2002 – zostali 10 maja 2002 roku skazani na rok reedukacji przez pracę przez Biuro Reedukacji przez Pracę prefektury Kardze71. Według oficjalnych informacji zarzucono im „podżeganie do separatyzmu”. Zwolniono ich 6 kwietnia 2003 roku i przez trzy tygodnie przetrzymywano w – nadal oficjalnie zamkniętym – klasztorze Dziamjang Czekhorling. 27 kwietnia 2003 władze lokalne pozwoliły wrócić do rodzinnych domów, zakazując powrotu do macierzystego klasztoru. Mogli odwiedzać klasztor Orthok, ale nie wolno im było uczestniczyć w odprawianych tam ceremoniach. Urzędnicy ostrzegli ich, że będą uważnie obserwowani; co tydzień musieli też stawiać się w siedzibie lokalnych służb bezpieczeństwa. Ci, którzy ich widzieli twierdzą, że wszyscy trzej mieli trudności z chodzeniem i kłopoty ze wzrokiem72.\nCo najmniej dwaj inni mieszkańcy regionu – Cultrim Dargje (nazywany również Culdi i nie mający nic wspólnego z mnichem o tym samym imieniu) oraz Drime Gjaco – zostali zatrzymani w sierpniu 2002 roku za zbieranie pieniędzy na opłacenie adwokatów Tenzina Delka. Drime Gjaco został szybko zwolniony, ale Culdi spędził w areszcie dwa miesiące73. Obaj byli brutalnie bici. Według jednego z informatorów po zwolnieniu Culdi był miesiącami przykuty do łóżka i miał problemy z nerkami74.\nCerang Dhondup (nazywany też Dzorce), sędziwy sołtys zatrzymany w czerwcu 2002 roku, został skazany na pięć lat więzienia. Mieszkańcy regionu utrzymują, że w dokumentach, które przekazano krewnym, nie było mowy o żadnym przestępstwie; wynikało z nich, że skazano go z powodu związków z Tenzinem Delkiem75. Ceranga Dhondupa zwolniono 11 lipca 2003 roku. Nie wiadomo, z jakiego powodu. Lokalne źródła twierdzą, że nie mógł chodzić o własnych siłach, stracił władzę w rękach, niewiele jadł i bardzo niewyraźnie mówił. Z wielu raportów wynikało, że miał też problemy ze wzrokiem. Na początku sierpnia łatwiej było go zrozumieć, a pod koniec września „poprawił” się jego stan ogólny, ale w pełni zdrowia nie odzyskał. Choć mógł już prowadzić krótkie rozmowy, szybko tracił oddech. Niektóre źródła twierdzą, że przez cały czas więziono go w absolutnej ciemności w nie ogrzewanej celi. „Byłem zdruzgotany – powiedział ktoś, kto złożył mu wizytę. – Był innym człowiekiem”76.\nW chwili zatrzymania Cerang Dhondup był członkiem Komunistycznej Partii Chin. Kilka dni później zwołano wiec, na którym został publicznie potępiony i wydalony z partii; mieszkańców wioski ostrzeżono, by „nie szli w jego ślady”. Podczas procesu, na który wezwano sześciu świadków z wioski77, zarzucano mu „oszukiwanie ludzi” i „nakłanianie” ich do popierania Tenzina Delka.\nTaszi Phuncog, czterdziestokilkuletni mnich, 16 grudnia 2003 roku był ciągle w więzieniu w Darcedo, w którym odbywa siedmioletni wyrok. Choć przebywał w klasztorze Dziamjang Czekhorling w czasie obławy z 7 kwietnia 2002 roku (wrócił właśnie ze szpitala, do którego trafił z powodu gruźlicy), aresztowano go dopiero po dziesięciu dniach intensywnych przesłuchań. Władze najwyraźniej chciały przekonać ludzi, że został zatrzymany wraz z innymi, bo 23 kwietnia funkcjonariusze służb bezpieczeństwa przywieźli go z powrotem do klasztoru, żeby sfilmować jego „aresztowanie”78. Taszi Phuncog uchodził za „prawą rękę” Tenzina Delka.\nTaphel (formalnie: Lobsang Taphel, nazywany również Tabo), lokalny biznesmen, został skazany na pięć lat więzienia 15 lipca 2003 roku; karę odbywa w prefekturze Ngaba (chiń. Aba) prowincji Sichuan. Lokalne źródła twierdzą, że jego krewni nie dostali żadnych dokumentów, dotyczących procesu i wyroku79. Jak w przypadku innych zatrzymanych w związku ze sprawą Tenzina Delka, władze nie podały oficjalnych informacji o aresztowaniu i zarzutach. Nieoficjalne źródła twierdzą, że władze chińskie wpadły w popłoch w związku z informacjami o Tenzinie Delku, Lobsangu Dhondupie i innych zatrzymanych, ich sytuacji za kratami i formalnym zakazie rozmawiania o tej sprawie, które Taphel zdołał przekazać zagranicznym dziennikarzom. Był on również zaangażowany w próbę wynajęcia niezależnych obrońców, którzy mieli reprezentować Tenzina Delka na rozprawie apelacyjnej80. Z wiarygodnych informacji wynika, że przez kilka miesięcy po zatrzymaniu traktowano go ze szczególnym okrucieństwem81.\nDzeri Di-Di i Markham Celo zostali zatrzymani w połowie lutego, ale nie postawiono im żadnych zarzutów. Pojawili się w Lithangu 5 kwietnia 2002 roku. Urzędnicy powiedzieli rodzinie Di-Di, że ma wysłać dwóch przedstawicieli na ogłoszenie wyroków Tenzina Delka 2 grudnia 2002 roku. W sąsiedzie stawił się Dzeri Di-Di i krewny Tenzina Delka82.\nZ tego, co udało się ustalić HRW, władze ChRL nie udzieliły żadnych informacji o tych zatrzymaniach zachodnim rządom; nie wspominały o nich również chińskie media. W chińskojęzycznych gazetach nie było też doniesień o procesach Ceranga Dhondupa, Taszi Phuncoga i Taphela83.\nWedług nieoficjalnych raportów zwolnieni nie mogą swobodnie podróżować, muszą składać regularne sprawozdania służbom bezpieczeństwa i nie wolno im rozmawiać z nikim z „zewnątrz”. Mnichów obowiązuje zakaz uczestniczenia w ceremoniach religijnych.\nLokalne źródła wyrażały też zaniepokojenie losem strażnika, który pomógł Tenzinowi Delkowi nagrać w celi oświadczenie, w którym dowodził on swej niewinności. Taśmę przykazano Radiu Wolna Azja (RFA), które ujawniło ją w styczniu 2003 roku84.\nCo najmniej czterech mnichów nadal uznaje się za zaginionych. Tenpa Rabgjal i Thupten Szerab (nazywany też Kjido), starsi mnisi z Orthoku, nie przebywali w klasztorze w kwietniu 2002 roku. Byli tak pewni, że zostaną aresztowani, że natychmiast zaczęli się ukrywać. Czecom i Pasang, młodzi mnisi, których bito i przesłuchiwano, lecz nie zatrzymano po kwietniowej obławie, znikli wkrótce po opuszczeniu Dziamjang Czekhorling. Rodzinne strony opuścili również inni Tybetańczycy. Część uciekła za granicę; HRW udało się przeprowadzić z niektórymi z nich wywiady, na podstawie których opracowano ten raport.\nWielu z zatrzymanych – i tych, którzy zdecydowali się na ucieczkę – pracowało z Tenzinem Delkiem przy jego projektach społecznych i kulturalnych. Niektórzy próbowali go chronić, gdy miał problemy z władzami. Cerang Dhondup, na przykład, osobiście dostarczał petycje władzom Sichuanu w 1994 roku, gdy Tenzin Delek walczył o zakaz karczowania lasów na terenach zarezerwowanych dla społeczności lokalnej. W 1998 roku należał do delegacji, która doprowadziła do powrotu Tenzina Delka po jego ucieczce przed aresztowaniem. W 2001 roku zorganizował skuteczną kampanię pisania petycji do rządu, dzięki której Tenzin Delek nie został zatrzymany i mógł wrócić do klasztoru. Taszi Phuncog uczestniczył w kampanii przeciwko karczowaniu lasów i zbieraniu podpisów pod petycjami. Aka Dargje i Cultrim Dargje walczyli o ocalenie lasów. Towarzyszyli Tenzinowi Delkowi, gdy obawiając się aresztowania, uciekł w góry w 1997 roku. Tamdrin Cering zbierał podpisy w 2001 roku i prowadził mały sklep. Dochody przeznaczał na wspieranie projektów Tenzina Delka.\nMimo przekonujących dowodów stosowania tortur w związku ze sprawą Tenzina Delka w latach 2002-03 – takich jak relacje naocznych świadków, którzy twierdzą, że zwalniani nie mogli chodzić, mieli problemy z mówieniem czy doznali obrażeń nerek – nie można ich w pełni potwierdzić, ponieważ nie przeprowadzono szczegółowego dochodzenia. Z poważnych przesłanek wyłania się jednak obraz szablonu okrutnego torturowania i brutalnego bicia mnichów z Lithangu i Njagczu, podejrzewanych o prowadzenie działalności niepodległościowej. Pierwsze dowody stosowania tortur pochodzą z końca lat osiemdziesiątych.\nPod koniec lat osiemdziesiątych wielu działaczy z Lithangu zaczęło rozprowadzać ulotki niepodległościowe i zakazane modlitwy buddyjskie podczas uroczystości religijnych. Nocami rozlepiano plakaty. Wizyta ówczesnego premiera Hu Yaobanga i Grupy Roboczej KC KPCh w maju 1980 roku i odejście od polityki twardej ręki otworzyły przestrzeń dla tybetańskiej religii i kultury. Prowadzenie działalności niepodległościowej nadal jednak wiązało się z ogromnym ryzykiem. Po stłumieniu pięciu masowych demonstracji w Lhasie w latach 1987-89 każda forma krytyki władz mogła zostać uznana za „wzywanie do niepodległości”. Sądy skazywały organizatorów protestów na długoletnie kary więzienia. Okrutnie torturowano nawet ich przypadkowych uczestników. Zginęło wiele osób. Inni zostali kalekami. Największy odsetek ofiar stanowi mnisi.\nW regionach wschodnich, gdzie inwigilacja nie była tak skuteczna, mnisi organizowali protesty jeszcze na początku lat dziewięćdziesiątych. Pod koniec dekady niebezpieczeństwo było jednak tak duże, że działalność niepodległościową prowadzono na znacznie mniejszą skalę*.\nZatrzymani byli torturowani, wydalani z klasztorów i poddawani ścisłej inwigilacji. Wielu uciekło z rodzinnych stron, obawiając się ponownego aresztowania. Niektóre sprawy z Kardze są dobrze udokumentowane; informacje o innych wychodzą na światło dzienne dopiero teraz. Jeden z pięciu mnichów, których zatrzymano w Lithangu za kolportaż ulotek niepodległościowych w latach 1993-94, był poddawany tak okrutnym torturom, że zmarł po kilku tygodniach w areszcie śledczym. Inny, skazany na dziesięć lat więzienia, wyszedł na wolność po ośmiu okaleczony fizycznie i psychicznie. Jak ujął to naoczny świadek: „Mówisz do niego, a jego tam nie ma”**. Przed zatrzymaniem obie ofiary były w pełni sił i cieszyły się dobrym zdrowiem. Inny głośny przypadek stosowania tortur dotyczył mnicha, który był brutalnie bity w 1988, uciekł z kraju i zdecydował się na powrót z wygnania w 1996 roku***. Dysponujemy też relacją mnicha, którego w 2000 roku przez kilka dni brutalnie bito na policyjnym komisariacie. Starał się o zezwolenie na pobyt w Njagczu i popełnił błąd, odzywając się podczas sesji „reedukacji”****. Co najmniej trzy osoby, które zatrzymano w związku z wybuchem bomby w 1999 roku, były poddawane torturom*****.\n* Por. Asia Watch (obecnie Human Rights Watch / Asia), Human Rights in Tibet, HRW 1989, ss. 57-64; Asia Watch, Evading Scrutiny: Violations of Human Rights after the Closing of Tibet, HRW 1988, Asia Watch: Merciless Repression: Human Rights in Tibet, HRW 1990; Asia Watch, 81 Political Prisoners Held in Drapchi Prison, Lhasa, HRW 1991; Asia Watch, TIN, Political Prisoners in Tibet, HRW 1992; Asia Watch, Detained in China and Tibet, HRW 1994, ss. 33-57, 163-215.\n** HRW, wywiad z LS, 19 grudnia 2002.\n*** HRW, wywiad z CW, 10 kwietnia 2003.\n**** HRW, wywiad z KR, 1 maja 2001.\n***** HRW, wywiad z DQ, 3 kwietnia 2003.


Od 1 stycznia będzie nowa definicja zakładu - Infor.pl\nStrona główna » Księgowość » Wiadomości » Od 1 stycznia będzie nowa definicja zakładu\n20 listopada 2006, 08:22\nUchwalona nowelizacja ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) przewiduje wprowadzenie zmian m.in. w definicjach.\n– W ustawie pojawi się pojęcie małego podatnika. Związane jest to z wprowadzeniem do ustawy nowej metody jednorazowej (przyspieszonej) amortyzacji, z której będą mogli skorzystać m.in. właśnie mali podatnicy. Będą oni mieli prawo również skorzystać z nowej metody kwartalnego rozliczania zaliczek na podatek – wyjaśnia Adrian Artowicz, doradca podatkowy z Europejskiego Centrum Doradztwa i Dokumentacji Podatkowej. Zatem małym podatnikiem jest ten, u którego wartość przychodu wraz z VAT nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym równowartości 800 000 euro. Definicja ta odpowiada definicji małego podatnika dla celów podatku od towarów i usług.\nDo słowniczka ustawowego zostanie przeniesiona definicja zakładu zagranicznego, która do tej pory znajduje się w art. 20 ust. 13. Definicja ta zostanie jednak nieco zmodyfikowana.\n– Nowa definicja zakładu zagranicznego bazuje na definicji znajdującej się w modelu Konwencji OECD. Jednak nie w pełni odzwierciedla jej postanowienia, co może rodzić problemy interpretacyjne. Zmiana ta związana jest ze zmianą zasad opodatkowania podmiotów zagranicznych prowadzących w Polsce działalność poprzez zakłady zagraniczne – podkreśla Adrian Artowicz.\nPrzychody bowiem oraz koszty uzyskania przychodów związane z działalnością zagranicznego zakładu będą zwiększały przychody oraz koszty uzyskania przychodów podmiotu zagranicznego podlegającego w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.


[Muzyka] Sunday Chill: BETSY, Hurts, Ibeyi – Bartosz-Po-Prostu | Kopalnia dźwięków\nMuzyka Niedzielny chłodnik Sunday Chill\nBETSY “You Won’t Love Me”\nMijający weekend to kilka od dłuższego czasu oczekiwanych płyt i całkiem niezłych piosenek. W tym imienny debiut BETSY, z którego pochodzi „You Won’t Love Me”. Betsy porównywano już wielokrotnie. Z wyglądu do Gwen Stefani, z wokalu do Cher. Mnie się jednak wydaje, że ulegając tak łatwym porównaniom, łatwo jest również przeoczyć esencję tego, czym Betsy jest naprawdę. Wielką indywidualnością, która, być może jeszcze nie przy okazji tej płyty, ale kiedyś naprawdę mocno zabłyśnie. Jej debiutancki album to zbiór świetnych ballad i kilka tak zwanych „pop anthems”, które mają to do siebie, że muszą trafić na bardzo podatny grunt, aby porządnie chwycić. Ja jednak chętniej widziałbym Betsy w liryczniejszych klimatach, takich jak znajdujące się na płycie „Fair”, czy „You Won’t Love Me” właśnie. Ma do tego dziewczyna niesamowite warunki wokalne, genialny feeling i wielką, wielką wrażliwość.\nHurts „Wait Up”\nPrzyznam szczerze, że na najnowszy album Hurts nie czekałem właściwie wcale. Poprzednia płyta mnie rozczarowała, a nowe single do zaciskania kciuków nie zachęciły. Po przesłuchaniu „Desire” moje nastawienie niewiele się zmieniło. Album, w moim odczuciu, w dużej mierze schlebia tanim gustom i sprawia wrażenie, jakby panowie z Hurts szukali nowej, czytaj: młodszej, publiczności, trochę po omacku. Uwagę przykuwa kilka piosenek, głównie ballad, które w dziwaczny sposób zepchnięte zostały na koniec płyty, co sprawia takie wrażenie, jakby nikt nie mógł się zdecydować, do kogo tak naprawdę ten album adresować. Spośród tych kilku „niechcianych perełek” na dłużej zatrzymała mnie piosenka „Wait Up”. Niezwykle przyjemna, lekko mroczna, ale z wpadającym w ucho motywem. Ciepły, relaksujący klimat i refren zaśpiewany genialnym falsetem, który ratuje całość i sprawia, że zaloopowałem ją sobie w odtwarzaczu.\nIbeyi „I Wanna Be Like You”\nNowa, druga, płyta sióstr z duetu Ibeyi to wydawnictwo do wielokrotnego smakowania. Niełatwe, ale charakterystyczne i ich własne. „Ash” jest jak wycieczka w czyjś bardzo intymny świat, w którym dźwięki są nieoczywiste, dopasowane do czyjejś indywidualnej wrażliwości, z którą nie można polemizować. Trzeba ją zaakceptować i i dać się przez te dźwięki unieść. „I Wanna Be Like You” to jeden z żywszych utworów, może wręcz nietypowy, ale w jakiś fantastyczny sposób porywający, jeśli nie do tańca, to chociaż do rytmicznego rozbujania, odpłynięcia, wyluzowania. Zdecydowanie neidzielne klimaty na pełen lekkiego rozkojarzenia relaks.\nPhoto: Mateus Bassan / unsplash\nTagsBetsy • Hurts • I Wanna Be Like You • Ibeyi • Muzyka • Sunday Chill • Wait Up • You Won’t Love Me\n4 comments on “[Muzyka] Sunday Chill: BETSY, Hurts, Ibeyi”\nSzczerze polecam mezze, bowiem jest to coś zupełnie innego od tego co zwykle się w Polsce jada. 🙂\nCo do tych zespołów, które wystąpiły na tej imprezie chodzi głównie o brak nowości płytowych. W sumie może to i lepiej, zapamiętamy je w formie sprzed lat, a nie w takiej dość groteskowej jak z tego koncertu.\nBetsy bardzo mi się podoba, w takich momentach słyszę ile jeszcze muzyki mam do odkrycia. 🙂\nPrzesłuchałam “Desire” na razie dwukrotnie i jestem okropnie zawiedziona jakością tego wydawnictwa. Masz rację, mówiąc, że brzmią tanio. Ech, pozostaje mi wracać do “Happiness” i “Exile”. 😦 Ale mi też wpadło w ucho “Wait Up”. To chyba perełka z tej płyty.\nMuszę przyznać, że głos BETSY to prawdziwa miazga. Serio, zbieram szczękę z podłogi, tak cudownie brzmi! Z kolei w ostatniej piosence podoba mi się jej swoboda oraz przyjemny, chilloutowy nastrój.\nHurts nie słuchałam (jeszcze), ale single bardziej mnie zniechęciły niż powiedziały “sięgnij po więcej”. Nie ogarniam, co się z nimi dzieje. Pamiętam jeszcze ich pierwsze kawałki. Miały fajny, nostalgiczny klimat. Te nowsze ewidentnie robione pod mniej wymagającą publikę. Jedynym plusem jest to, że potrafią te koszmarki fajnie zagrać na koncertach. Za ponad miesiąc wybieram się na swój drugi występ Hurts i nastawiam, mimo wszystko, na świetną zabawę.\n🙂 Mi jak na razie pomysł studiowania nie przechodzi, co więcej chciałbym się niemal cały czas uczyć.\nJakoś nie przekonałem się jeszcze do słuchania muzyki przez Internet, owszem czasem na YT coś sobie obejrzę, jakiś fragment koncertu czy coś. Jednak co płyta, to płyta. Przynajmniej dla mnie. 🙂


Pysznie u Marty: października 2014\nWariacje na temat ciasta marchewkowego - część 2\nMoi mili, nowa wariacja, znana tu i ówdzie, ale pierwszy raz na tym blogu. A na pewno nie będzie to ostatnia z moich "wariacji" :-). Przepis na "marchewkę" już jest, a wcześniejszą wariację znajdziecie tutaj. Tym razem polewa wykonana z białej czekolady. Niestety, owej białej czekolady nie wykonałam samodzielnie, bowiem wcześniejsze próby nie dały mi jeszcze odpowiedniej konsystencji i zadowalającego smaku. Dlatego też stopiłam 1,5 tabliczki białej czekolady w kąpieli wodnej. Następnie przestawiłam naczynie z roztopioną czekoladą na mały ogień i ciągle mieszając dodałam nieco mleka. Czekoladę nałożyłam na wystudzone ciasto i rozprowadziłam możliwie równomiernie. Sugeruję odczekać do zastygnięcia czekolady, aby lepiej się kroiło :-)\nAutor: Marta Łuczuk o 21:43 Brak komentarzy:\nEtykiety: Ciachowo, Czekoladowo, Deserowo, Imprezowo - Przyjęciowo, Marchewkowo, Przekąskowo, Świątecznie - Świątkowo\nDzisiaj będę Was kusić małą przyjemnością. Czekolada na gorąco z nutą malinową - idealna na tę porę roku :-)\n3/4 kubka napoju czekoladowego Alpro,\n2 łyżeczki konfitury malinowej (ja użyłam takiej domowej, ale pewnie na półkach sklepowych też coś znajdziecie, jeśli nie chce Wam się bawić w robienie konfitur :-)),\n125g śmietany 36% tł.,\nkostka czekolady do potarcia.\nNapój czekoladowy podgrzewamy w rondelku. W międzyczasie ubijamy śmietanę z cukrem pudrem. Gdy napój będzie gorący, ale nie wrzący, przelewamy go do kubka. Dodajemy konfiturę malinową i mieszamy. Bitą śmietanę nakładamy na wierzch i całość posypujemy tartą czekoladą.\nAutor: Marta Łuczuk o 14:11 2 komentarze:\nEtykiety: Alpro Soyowo, Czekoladowo, Deserowo, Domowo, Jesieniowo, Malinowo, Świątecznie - Świątkowo, Zimowo\nTestujemy wafle ryżowe Rizo & Go\nJakiś czas temu zostałam wybrana wraz z innymi wytypowanymi blogerami kulinarnymi do przeprowadzenia testów nowych smaków wafli ryżowych firmy GoodFood. Jakie są te nowe smaki? Już spieszę Wam z odpowiedzią :-)\nPierwsze, najlepsze, najsmaczniejsze i w ogóle same "naj" są dla mnie wafle o smaku barbecue. Uwielbiam wafle, ponieważ są świetną przekąską w ciągu dnia, ale... niektóre są po prostu waflami, a inne uważam za megawafle i to nie ze względu na rozmiar. Tak, barbecue są megawaflami, są wyraziste, posypka na nich jest przepyszna, intensywna, doskonała. Przyznam się Wam, że te osiem otrzymanych paczek wafli barbecue pożarłam w zawrotnym tempie. Komu udało się załapać na chociaż jednego, powinien się cieszyć. Jakiekolwiek dodatki są zbędne, bowiem wafle te smakują jak chipsy. Chrupiesz i nie potrafisz przestać, dopóki nie skończysz :-)\nO ile wcześniej opisane wafle były obłędne, o tyle smak mango to już moim zdaniem mały klops ;-) Samych ich w zasadzie nie da się zjeść, ja z trudem jednego dokończyłam. Co więcej, do tej pory została mi jeszcze większość otrzymanych paczek i nie mam pojęcia co z nimi zrobić... Ktoś chce? Poczęstuję ;-) A tak na poważnie, mieszanka przypraw w posypce jest nad wyraz ostra, nieco piecze w usta i to nie tylko moja opinia. W zasadzie wszyscy anonimowi degustatorzy ze mną na czele wyrazili te samą opinię "Tego nie da się zjeść". Sądzę, iż za dużo tam curry, choć, co dziwne curry nie ma wyszczególnionego w składzie :-)\nPostawiłam sobie jednak za cel, zrobić coś, żeby te wafle dało się zjeść. Istotne jest, by dodatek do wafli był łagodny, aby zneutralizować ostrość posypki. Jednym z pomysłów była sałatka z tuńczykiem, lekką śmietaną lub gęstym jogurtem naturalnym i kukurydzą. Uff, jakoś się udało, nawet było to smaczne. Mam jeszcze pomysł, w którym wafle stanowią dodatek do zupy, ale to kolejnym razem :-)\nAutor: Marta Łuczuk o 17:35 2 komentarze:\nEtykiety: Dietkowo, Kanapkowo, Przekąskowo, Testowo, Waflowo, Zdrowo\nSmakołyki Alpro ze Słowacji\nDzisiaj szybki post, tak tylko, żeby się pochwalić, a może nieco poszerzyć horyzonty :-) Jak wiecie z Alpro współpracuję nie od dziś, więc już mam swego rodzaju bzika na punkcie tych produktów i nie, uprzedzając wszelkie pytania, nie znudziły mi się jeszcze te produkty. Wręcz przeciwnie, będąc na Słowacji odkryłam ciekawy zakątek lodówki pewnego supermarketu i zrobiłam małe zapasy, ponieważ w Polsce nie ma (nie widziałam) zarówno deserków o smaku ciasteczkowym, jak i śmietanki. Mój blog i ja cieszymy się z takich zapasów :-)\nAutor: Marta Łuczuk o 17:38 Brak komentarzy:\nEtykiety: Alpro Soyowo, Zakupowo


Suzuki GRANDys duo i GRANDys duo Promotion zapraszają na Slovakiaring | MOTOGP.PL\nHome / WMMP / Suzuki GRANDys duo i GRANDys duo Promotion zapraszają na Slovakiaring\n11 grudnia 2012\tkomentarzy 5 1,509 Razy\nKoniec roku to doskonały moment na zaplanowanie przyszłorocznych wyjazdów, dlatego już teraz GRANDys duo Promotion i zespół Suzuki GRANDys duo pragną zaprosić wszystkich motocyklistów na początek kwietnia na treningi doskonalenia jazdy. Zajęcia odbędą się 3 i 4 kwietnia na torze Slovakiaring.\nDo końca 2012 roku można skorzystać z promocyjnej ceny 900 PLN za dwa dni jazdy, dlatego polecamy nasze treningi, jako doskonały prezent gwiazdkowy dla siebie lub swoich najbliższych. Podczas imprezy będzie możliwość wynajęcia boksu (800PLN za dwa dni) oraz prowadzony będzie profesjonalny pomiar czasu (opłata za kostkę 60 PLN za dzień).\nNastępnego dnia po naszych treningach, na torze Slovakiaring odbędzie się pierwsza runda Alpe Adria 2013. Dzięki temu szybsi zawodnicy będą mogli wystartować w tych zawodach dobrze przygotowani, a początkujący obejrzeć na żywo zmagania najlepszych zawodników z tej części Europy.\nW środę, 3 kwietnia wieczorem uczestnicy zajęć będą mogli spotkać się z zawodnikami Suzuki GRANDys duo i dowiedzieć się więcej o tajnikach jazdy na torze oraz poznać plany zespołu na sezon 2013. W czwartek, 4 kwietnia odbędą się biegi kontrolne dla każdej z grup oraz dodatkowy wyścig dla posiadaczy motocykli Suzuki. Więcej informacji na temat imprezy oraz formularze zgłoszeniowe można znaleźć na stronie www.grandysduo.com.\ngrandys duo grandys duo promotion jazda motocyklem motocykl motocyklem slovakiaring słowacja suzuki suzuki grandys duo trening doskonalenia jazdy\t2012-12-11\nTagi: grandys duo grandys duo promotion jazda motocyklem motocykl motocyklem slovakiaring słowacja suzuki suzuki grandys duo trening doskonalenia jazdy\nto jest promocja ?haha w belgii na zolder BEZ PROMOCJI 7 sesji po 20 min. 125 euro holandia -zandvoort 155 , holanjia assen tor GP 190 bez promocji i w kazdej chwili , a kto jest pewny ze wylata dwa dni bez dzwona ? lubie SUZUKI GRANDYS ale to zadna promocja .\nno to słabo liczysz, bo 125 euro to jest 500 pln za 7 sesji po 20min. tu jest 14 po 20 i wyścig za 900 i chyba jednak bliżej niż do Holandii ;-)\n18 grudnia 2012 at 21:01\nczy blizej to zalezy z kad ,a 500 jest bez promocji w kazdej chwili wiec to chyba niewielka roznica a 14 po 20 to chyba w dwa dni bo w jeden to troche ciezko byloby chyba ze spacerowo\n19 grudnia 2012 at 11:13\nno przecież jest napisane, że impreza trwa 2 dni i za to płaci się 900. po za tym w razie jakiś kłopotów ja wolę być na imprezie polskiej, bo zawsze łatwiej sobie poradzić i liczyć na pomoc\n24 grudnia 2012 at 11:31\nU innych organizatorów do końca grudnia kupujesz Slovakię za 70euro/dzień – czyli 300zł. 2 dni = 600zł. I podział uczestników na 4 grupy co powoduje mniej problemów na torze. Udział w wyścigu, jeśli się zakwalifikujesz jest również darmowy. A co do problemów na torze, to i tak praktycznie wszystko spada na ciebie, bo podpisując bierzesz odpowiedzialność za potencjalne problemy. Dlatego najważniejsze jest ubezpieczenie z opcją „wyczynowe uprawianie sportów”.


Informację - S.G.B. AGENCJA REKLAMOWA S.C. Ewa Kowalczyk, Helena Picur - grupaedom.pl Flota firmowych samochodów może b"/>\nStrona WWW: http://sgb.com.pl/\nAdres Janowicza 30C\nNazwa Firmy: S.G.B. AGENCJA REKLAMOWA S.C. Ewa Kowalczyk, Helena Picur\nTelefon +48 89 533 82 35\nFlota firmowych samochodów może być nie tylko udogodnieniem dla pracowników i narzędziem do efektywniejszych działań, ale także nośnikiem reklamowym. Wszystko za sprawą technik pozwalających na estetyczne oklejenie auta dowolną grafiką, dowolnymi napisami. W ten sposób samochód wspiera promocję marki i prezentuje się bardzo profesjonalnie niezależnie od branży.\nOklejanie samochodów w Olsztynie może zainteresować naprawdę różne gałęzie biznesu – między innymi gastronomię (szczególnie pizzerie i lokale sprzedające dania na wynos) czy hurtownie oraz przemysł. Zarówno mniejsze, jak i większe modele samochodów można okleić wytrzymałą, nowoczesną folią, co daje niezwykle estetyczny efekt. Auto przestaje być wyłącznie praktyczną maszyną, a zaczyna być obwoźną reklamą, która spełnia swoje zadanie zarówno w trasie, jak i na parkingu.\nWażne jednak, żeby oklejanie zlecić profesjonalnej firmie. W Olsztynie warto postawić na agencję reklamową, która przedstawia swoje usługi na stronie internetowej sgb.com.pl. Firma istnieje od 1998 roku i w początkowym okresie działalności skupiała się przede wszystkim na rozwijaniu oferty poligraficznej, później ewoluując w stronę jeszcze bardziej kompleksowych projektów. Dlatego tej samej firmie, której powierza się auto do oklejenia, można także zlecić przygotowanie reklamowych druków, banerów, kasetonów czy tablic. Szeroko zakrojone wsparcie gwarantuje osiągnięcie pożądanych efektów i spójność działań od początku do końca.\nDlaczego warto powierzyć tej firmie oklejanie pojazdu? Doświadczenie poligraficzne sprawia, że grafika zostaje przeniesiona z troską o najmniejsze detale, a specjaliści w tym zakresie dbają o zachowanie wszelkich technicznych i wizualnych niuansów. Nie ma również obaw, że samochód będzie oklejony folią niskiej jakości. Wręcz przeciwnie, optymalny dobór materiału przyczynia się do zachowania żywej kolorystyki i wieloletniej odporności na działanie niekorzystnych czynników atmosferycznych. Profesjonalnie oklejone auto świadczy o profesjonalnym i przemyślanym podejściu do promocji marki.


Współpraca z Królestwem Maroka w obszarze sportu i turystyki - Aktualności - Ministerstwo Sportu i Turystyki\nMinisterstwo Sportu i Turystyki Współpraca z Królestwem Maroka w obszarze sportu i turystyki - Aktualności -\nWspółpraca z Królestwem Maroka w obszarze sportu i turystyki\nSpotkanie wiceministra Jarosława Stawiarskiego z Ambasadorem Królestwa Maroka w Polsce\n13 czerwca w siedzibie MSiT odbyło się spotkanie Jarosława Stawiarskiego, Sekretarza Stanu z Younsem Tijani, Ambasadorem Królestwa Maroka w Polsce.\nMinister Stawiarski podkreślił, że Maroko jest ważnym partnerem Polski w regionie o dużych walorach turystycznych i olbrzymim dziedzictwie kulturowym. W kontekście promocji turystyki wyjazdowej dla Ministerstwa Sportu i Turystyki priorytetem jest dbanie o bezpieczeństwo polskich turystów wypoczywających za granicą. Dlatego uważnie obserwujemy sytuację w poszczególnych państwach i promujemy kierunki bezpieczne oraz kraje o stabilnej sytuacji politycznej.\nAmbasador Tijani poinformował, że od 30 czerwca turyści będą mogli korzystać z bezpośrednich połączeń między Warszawą a Agadir. Połączenie to obsługuje niskobudżetowa linia WizzAir. Trwają również rozmowy z kolejnym przewoźnikiem na temat możliwości uruchomienia połączenia Krakowa z Marakeszem. Obie strony zgodziły się, że bezpośrednie połączenia wpływają na zwiększenie wymiany turystycznej w obydwóch kierunkach. Warto podjąć zatem dialog z narodowymi przewoźnikami na temat opłacalności uruchomienia przez nich bezpośrednich lotów.\nPoruszono również temat rozwoju współpracy polsko-marokańskiej w obszarze sportu. Minister Stawiarski zaproponował wymianę doświadczeń w konkretnych sportach. Zachęcał również marokańskich sportowców do korzystania z polskich Ośrodków Przygotowań Olimpijskich.\nspotkanie z Ambasadorem Królestwa Maroka w Polsce


Jola Zasępa została prezenterką ETOTO TV - Legalny Bukmacher\nJola Zasępa została prezenterką ETOTO TV\nDziennikarka i producentka Jolanta Zasępa zaczyna pracę w ETOTO TV.\nJolę Zasępę mogliśmy poznać w Polsat Sport, Sport.pl,, a wcześniej m.in. z magazynem „Olé” i Polish Soccer Skills, gdzie przygotowywała treści wideo, m.in. wywiady z piłkarzami i innymi osobami ze środowiska futbolowego oraz obsługiwała jako reporterka niektóre wydarzenia sportowe. Ponadto współpracowała z kanałami Eleven Sports, dla których przygotowywała przegląd prasy z Madrytu oraz przeprowadzała wywiady.\nPracowała także jako menedżer ds. komunikacji i eventów w szkółce piłkarskiej Polish Soccer Skills. Jest też współzałożycielką i przez ponad półtora roku był redaktorem zarządzającym magazynu „Olé” dotyczącego hiszpańskiego futbolu. Ponadto pracowała w Hiszpanii w Federacji Koszykówki Wspólnoty Walenckiej (FBCV) jako specjalista ds. komunikacji. Współpracowała również z hiszpańskimi klubami piłkarskimi w zakresie komunikacji i marketingu. Była korespondentem zagranicznym Informacyjnej Agencji Radiowej w Bukareszcie. Zasępa pracowała też krótko m.in. jako project maneger w serwisie Wolneauto.pl, menedżer ds. komunikacji i eventów w Pure Sky Club, menedżer ds. PR korporacyjnego w First Warsaw Golf & Country Club oraz event manager w Polskim Związku Hokeja na Lodzie.\nPrevious STS: Wspieramy polski sport – nowy spot reklamowy\nNext Głosuj, który esportowy projekt otrzyma wsparcie STS


Sporty samochodowe – dla kogo wyścigi w wozach? | Club-Peta.pl\nutworzone przez Karolina Pisak | 03.07.2019 | Militaria i Sport | 0 komentarzy\nMawia się, że jeżeli pasja staje się sposobem na życie, przenigdy nie będzie się pracowało. Sporo jest w tym prawdy, bo chociaż wdrażanie w życie swoich planów i realizowanie fantazji bywa czasochłonne, również wiąże się z wysiłkiem, to jednakże sama satysfakcja i przyjemność z nich płynące dodają rewelacyjnej energii. Pasja jest w życiu niezmiernie ważna, a na szczęście może akceptować różnorodne oblicza. Dla jednych bardzo dobrą pracą będzie pisanie książek, dla innych turystyka i fotografowanie ciekawych miejsc, dla innych zaś praktykowanie sportu. Teraz najlepsi sportowcy na świecie są już przy tym ekspertami w pełnym tego słowa znaczeniu. Na co dzień poświęcają czas ćwiczeniom, regularnie pojawiają się zawodach, żyją z nagród, lecz oraz ze wsparcia swoich sponsorów.\nChociaż na każdej dyscyplinie można zarabiać, to jednak niektóre sporty są bardziej opłacalne. Jednym z nich są sporty samochodowe w tym w głównej mierze wyścigi F1 i rajdy samochodowe. Te pierwsze zarezerwowane są tylko dla szczęśliwych wybrańców. W rajdach jednakże z powodzeniem już startować są w stanie wszyscy, którzy mają do tego smykałkę i gotowi są poświęcić doskonaleniu swojej techniki jazdy czas – https://gt-series.pl. Każdy sport może okazać się źródłem nadzwyczajnych emocji, a przy okazji pozwala utrzymać doskonałą formę. Warto biegać, jeździć na rowerze, pływać, maszerować.\nMimo to te typowo rekreacyjne dyscypliny nie mogą się jednak równać pod wieloma względami ze sportami bardziej widowiskowymi, za którymi stoją już grube pieniądze. Niemalże w każdym kraju dużo inwestuje się w rozkwit piłki nożnej. Dużą popularnością na całym globie cieszą się także sporty samochodowe: rajdy oraz wyścigi, w których startują zawsze najlepsi kierowcy świata. Oglądanie ich zmagań samo w sobie jest przyjemnością, dostarcza niebywałych emocji, zapewnia skok adrenaliny, a to wszystko wolno zdobyć, nie wychodząc z domu. Najczęściej wystarczy włączyć telewizor oraz ustawić kanał, na którym są transmitowane zawody. Warto pamiętać, że przede wszystkim rajdy, to okazja, aby zapoznać trochę świata. W końcu zawody odbywają się na przeróżnych kontynentach, a trasy prowadzone są przez drogi, z których rozciągają się o niebywale malownicze widoki.


Koktajl - Niezwykłe dziecko - Wiadomości w portalu 24polska.pl\nChris i Virginia Hytnerowie tracą córeczkę w wypadku samochodowym. Okazuje się, że istnieje sposób na to, by odzyskać ukochane dziecko, ale na przeszkodzie tym planom staje dziennikarka, Linda Sanclair. Etyczne i moralne aspekty klonowania w filmie „Niezwykłe dziecko“ w sobotę 13 października o godzinie 7.00 i 16.00 na kanale Zone Romantica.\nVirginia jest już po czterdziestce, szansę na kolejną zdrową ciążę ma niewielkie. Hytnerowie oddają się w ręce doktor Amandy Gordon z Centrum Medycyny Reprodukcyjnej. Lekarka proponuje im niezwykłą metodę na odzyskanie zmarłej córki - klonowanie. Byłoby to jedynym pocieszeniem dla załamanych rodziców i przełomem w karierze lekarki, ale sprawę trzeba utrzymac w tajemnicy, póki dziecko się nie narodzi.\nWszystko wydaje się zmierzać do pełnego sukcesu, gdy sprawą zaczyna interesować się wścibska reporterka Linda Sanclair, szukająca sensacyjnego tematu. Dociera do ukrywających się Hytnerów, upublicznia ich historię.\nW roli ambitnej dziennikarki wystąpiła Bridget Fonda („Sublokatorka“) - córka Petera, siostrzenica Jane i wnuczka Henry’ego Fondy. Za swą kreację w „Niezwykłym dziecku“ otrzymała nominację do Złotego Globu.


Co z tym referendum? Ponoć odwołane...\n16 maja 2021 16 maja 2021 Sebastian Biały 1193 Views 0 Comment\nTakie plotki rozpowszechniają zwolennicy obecnego burmistrza, licząc na niewystarczającą frekwencję. Jak to plotki – nie mają wiele wspólnego z rzeczywistością. Referendum w Świebodzicach w sprawie odwołania Pawła Ozgi z funkcji burmistrza odbędzie się w zmienionym terminie.\nPostanowieniem Komisarza Wyborczego, w związku z zagrożeniem wywołanym COVID zostało zawieszone głosowanie w referendum wyznaczone na 30 maja 2021. Nowy termin zostanie ustanowiony po wydaniu opinii przez Głównego Inspektora Sanitarnego.\nPostanowienie zostało wydane w dniu 11-go maja, a więc na 19 dni przed pierwotnym terminem głosowania. Z tego powodu nowy termin głosowania zostanie ustanowiony na co najmniej 19 dzień od daty jego podania. Tak aby kampania referendalna z obowiązującą, nową, datą głosowania nie była krótsza od zaplanowanej wcześniej. W oczekiwaniu na wskazanie nowego terminu można prowadzić kampanię, choć nie wiadomo kiedy odbędzie się głosowanie…\nKampania referendalna w Świebodzicach rozkręca się dosyć ospale, w przestrzeni publicznej pojawiło się kilka banerów, na tablicach ogłoszeniowych rozlepione są dwa rodzaje plakatów, kolportowana jest ulotka. To materiały zachęcające do udziału w głosowaniu „TAK dla Świebodzic” oznakowane przez Obywatelskie Świebodzice, Wspólne Świebodzice, Zjednoczoną Prawicę i Młodych dla Świebodzic.\nBurmistrz Paweł Ozga nie prowadzi działań informacyjnych, choć mógłby wykorzystać referendum do potwierdzenia swojego mandatu wyborczego. Jedyne działania z jego strony wykonują pracownicy Miejskiego Domu Kultury, którzy w godzinach pracy niszczą i zaklejają plakaty oznakowane i umieszczone na tablicach wyłącznie do tego przeznaczonych…\nZgodnie z Kodeksem Wyborczym takie działanie jest sankcjonowanym karnie wykroczeniem.\nInformacje na temat referendum zebrane są na stronie internetowej www.30maja.pl\n← Zakończenie roku szkolnego dla klas III w świebodzickim liceum\nPolicja zabrała prawo jazdy burmistrzowi Ozdze →


rehabilitacja legnica libana ad 6 – endometrium polipowate\nOdkrycie to jest zgodne z powszechnymi patologicznymi ustaleniami dotyczącymi wieloogniskowości i wieloośrodkowości w raku piersi u młodych kobiet. Chociaż rozproszone promienie promieniowania z pewnością osiągnęły przeciwną pierś, częstość raków przeciwstronnej piersi była niższa w grupie, która poddała się zabiegowi oszczędzającemu twarz i radioterapii niż w grupie radykalnej mastektomii. Odkrycie to sugeruje, że dawki radioterapii dostarczone w badaniu nie były rakotwórcze12. Wśród 56 pacjentów z dodatnimi węzłami pachowymi, którzy zostali przypisani do profilaktycznej radioterapii nadobojczykowej lub braku takiego leczenia, odpowiednie wskaźniki umieralności wynosiły 64 procent i 48 procent.\nPacjenci z nieinwazyjnymi rakami śródprzewodnikowymi nie kwalifikowali się do naszego badania. Inne badania wykazały, że leczenie oszczędzające piersi powinno być również stosowane w leczeniu kobiet z rakiem piersi in situ, które są stosunkowo małe.13,14 Nasze dane dotyczą tylko pacjentów z guzem pierwotnym o ograniczonej wielkości (maksymalna średnica, 2 cm). W innych badaniach z powodzeniem stosowano zabiegi oszczędzające piersi u kobiet z większymi guzami pierwotnymi.15-17 W praktyce klinicznej ważne jest uwzględnienie wielkości guza pierwotnego w stosunku do wielkości piersi, ponieważ kwadrantektomia jest trudna technicznie u pacjentów z małe piersi i duże nowotwory. U tych kobiet mastektomia z natychmiastową rekonstrukcją może być najlepszym wyborem.\n20-letnia stopa zgonu z powodu raka piersi u pacjentów bez węzłów, którzy nie otrzymali ogólnoustrojowej terapii adiuwantowej wynosiła 20,8 procent. Wynik ten jest godny uwagi, ponieważ 20-30 lat temu wyniki patologicznego badania węzłów chłonnych nie były tak dokładne, jak obecnie. W naszym niedawnym badaniu z udziałem pacjentów z tym samym stadium choroby, co pacjenci z naszego wcześniejszego badania (T1 i N0), 36 procent miało pozytywne węzły pachowe w badaniu patologicznym, w porównaniu z 26 procentami we wcześniejszym badaniu (dane niepublikowane). Z tego powodu uważamy, że około 10 procent pacjentów, którzy początkowo byli uważani za negatywnych pod względem węzłów, było faktycznie dodatnich pod względem węzłów.\nUważamy, że stosowanie procedury oszczędzania piersi, która wiąże się z wysoką jakością życia, jest jedną z przyczyn rosnącej świadomości i uczestnictwa w programach wczesnego wykrywania ze strony kobiet. Wczesne wyniki naszych badań zostały potwierdzone przez inne badania europejskie i amerykańskie w 1983 r. 16 i 1985 r.17 Wierzymy, że w wyniku tych badań około 300 000 kobiet z wczesnym rakiem piersi na świecie każdego roku przechodzi operację oszczędzającą piersi, a nie radykalną mastektomię.\n[patrz też: leki na receptę apteka internetowa, badania medycyny pracy wrocław, sonoforeza przeciwwskazania ]


Niemcy chcą wstrzymać przyznawanie zapomogi socjalnej imigrantom z państw UE | Niemcy – bieżąca polityka niemiecka. Wiadomości DW po polsku | DW | 09.03.2012\nRząd Niemiec zaalarmowany drastycznym wzrostem bezrobocia w krajach Europy południowej, chce wstrzymać przyznawanie zapomogi socjalnej imigrantom z UE. Nie tylko SPD jest zaskoczona tą decyzją.\nRząd Niemiec chce utrudnić napływ bezrobotnych z państw Unii Europejskiej. Frankfurter Rundschau podaje, powołując się na polecenie służbowe skierowane przez Ministerstwo Pracy do Federalnej Agencji Pracy (BA) w Norymberdze, że imigranci z takich paÜstw, jak Grecja, Hiszpania i Portugalia nie mają w przyszłości otrzymywać zapomogi socjalnej na wypadek bezrobocia. Pismo wystosowano 23 lutego tego roku. Resort pracy uzasadnia to planami zrównania praw wszystkim członkom UE.\nBA, którą kieruje Frank-Jürgen Weise, jest zaskoczona planami rządu\nW tej sytuacji żaden mieszkaniec Unii Europejskiej, który przybywa do Niemiec wyłącznie w poszukiwaniu zatrudnienia, nie będzie miał już prawa do zapomogi dla bezrobotnych. Zapomogę otrzymuje się po wyczerpaniu prawa do pobierania zasiłku na wypadek bezrobocia, wypłacanego tytułem ubezpieczenia.\nDotąd jak pisze Frankfurter Rundschau, świadczenia te przysługiwały imigrantom z 17 państw należących do Europejskiej Konwencji o pomocy społecznej i medycznej z 1953 roku.\nElke Ferner z klubu poselskiego SPD\nOpozycja nie kryje zaskoczenia\nPrzedstawiciele opozycji zareagowali na plany rządu z niezrozumieniem. Liczba osób, które bezpośrednio po przybyciu do Niemiec ubiegają się o zasiłek jest równa zeru - oświadczyła w rozmowie z Frankfurter Rundschau wiceprzewodnicząca klubu poselskiego SPD, Elke Ferner. Tym sposobem Niemcy cofają się według niej pod względem społeczno-politycznym do czasów sprzed 1953 roku.\nBA nie widzi powodu do podjęcia jakichkolwiek działań\nFederalna Agencja Pracy też uważa, że właściwie nie ma powodu, by podejmować konkretne działania w tej sprawie, ponieważ emigracja z państw UE do niemieckich systemów zabezpieczeń społecznych jak dotąd występuje jedynie sporadycznie. W BA przypuszcza się, że prawdopodobnie chodzi o wprowadzenie przez resort Ursuli von der Leyen środków zapobiegawczych.\nMinister pracy, Ursula von der Leyen (CDU)\nBezrobocie w Hiszpanii o wiele wyższe niż w Niemczech\nW Hiszpanii bezrobocie osiągnęło tymczasem rekordową wysokość: do końca lutego liczba bezrobotnych przekroczyła tam 4,7 miliona osób. W Niemczech, w lutym 2012 roku, bez pracy było 3,11 mln kobiet i mężczyzn. Stopa bezrobocia była najniższa od 21 lat i wyniosła 7,4 procent.\nSłowa kluczowe zasiłek Hartz IV, bezrobocie, Portugalia, Hiszpania, Grecja, Niemcy


Benfica gromi w finale i wygrywa młodzieżową Ligę Mistrzów\nCzwarty finał i pierwszy triumf. Benfica Lizbona pokonała wczoraj Red Bull Salzburg aż 6:0 i po raz pierwszy zgarnęła młodzieżową Ligę Mistrzów. To kolejne potwierdzenie, że akademia w Seixal to jedno z najlepszych miejsc na świecie pod kątem szkolenia!\nJeszcze przed chwilą dorosłe ekipy tych klubów grały w Lidze Mistrzów. Red Bull Salzburg odpadł w 1/8 finału z Bayernem, zaś Benfica pokonała wtedy Ajax i dopiero w ćwierćfinale lepszy okazał się Liverpool. W młodzieżowej piłce to jednak topowe akademie w skali Europy i świata. Dla jednych i drugich to nie był pierwszy finał UEFA Youth League. W sezonie 2016/17 już Red Bull Salzburg i Benfica spotkali się w finale. Wtedy lepsi okazali się Austriacy z Bartłomiejem Żynelem w składzie.\nTeraz to jednak Orły nie dały szans swojemu rywalowi. Benfica przegrała finały w 2014, 2017 i 2020 roku. Lepsze okazały się od nich swego czasu także ekipy Barcelony i Realu Madryt. Teraz jednak akademia z Seixal w końcu zgarnęła swój tytuł. W Nyonie pokonała drużynę spod znaku Red Bulla aż 6:0! Gwiazdą finału okazał się Henrique Araujo, zdobywca hat-tricka. Poza nim gole strzelali także Martim Neto, Cher Ndour i Luis Semedo.\nCzęść piłkarzy już teraz jest po debiutach w pierwszym zespole z Estadio da Luz. Czekamy zatem na kolejnych, którzy lada moment powinni stanowić o sile Benfiki. Podobnie zresztą w przypadku Red Bulla Salzburg. Warto przypomnieć, że w finale z 2017 roku mogliśmy oglądać m.in. Rubena Diasa czy Joao Felixa po stronie Portugalczyków oraz Patsona Dakę czy Amadour Haidarę po stronie Austriaków. To chyba najlepsza rekomendacja za tym, by w przyszłości śledzić te rozgrywki.


Nadal w świątecznych klimatach – Akademia Magdalena Markiewicz\nMimo iż dla większości z nas święta Bożego Narodzenia już się skończyły,\nja będę je obchodziła po raz drugi już za dwa tygodnie.\nPołowa mojej Rodziny jest wyznania Prawosławnego\ni zawsze obchodzimy podwójną Wigilię 🙂\nTym razem na stole prym będzie wiodła kutia – czy wiecie co to jest?\nJest to tradycyjna potrawa ze wschodu.\nZmielony mak z miodem i bakaliami, podawany razem ze słodkim pieczywem.\nZamiast tradycyjnego opłatka – dzielimy się specjalnie wypiekanym na tą okazję chlebem\nPozostając nadal w świątecznych klimatach\nzaprezentuję Wam co ostatnio udało mi się stworzyć dla mojej Karolinki.\ntakie sympatyczne kolczyki w formie choinek i pierniczków świątecznych.\nUlepiłam je z modeliny Fimo, która występuje w wielu kolorach.\nObecnie pracuję nad motywami kwiatowymi, w sam raz na nadchodzącą wiosnę\nJeśli podobają się Wam moje prace, proszę o e-maila z zapytaniem\nz chęcią coś ulepię 🙂\nFajne kolczyki! Z tymi swiętami to masz dobrze, (pod warunkiem, ze nie Ty je przygotowujesz), trwają i trwają!\nMadziu – dziękuję za życzenia świąteczne. Tobie również życzę spełnienia marzeń i radości w 2012 roku! A ja spędziłam święta w Twoich stronach i choć nie było śniegu, święta w gronie rodzinnych i na Mazurach to coś pięknego!!!


Znalazłam sposób na tłustą cerę!! - Strona 25 - Wizaz.pl\n2010-02-20, 19:55 #721\nczytam ten wątek i muszę kupić tę oliwkę, krem bambino przestał mi juz wystarczać.\n2010-02-20, 20:50 #722\nzwróćcie uwagę, że wszystkie pochlebne recenzje umiejscawiają się w czasie przed zmianą składu...\n2010-02-20, 22:15 #723\nChodzi Ci o tą zamianę olejku sezamowego na słonecznikowy? Sezamowy bardziej zapycha niż słonecznikowy, mnie się wydaje, że to lepiej, ale moze nie jestem w temacie ; )\n2010-02-21, 05:57 #724\ntak? A myślałam, że jest mniej wartościowy po prostu\n2010-02-21, 08:58 #725\nA tego nie wiem, być może ma mniej właściwości, czy czegoś tam, ale w każdym razie mniej zapycha niż sezamowy\n2010-02-21, 09:39 #726\nMnie na przykład ten słonecznikowy nie zapchał, tylko strasznego uczulenia dostałam (strasznie wysuszyła mi się skóra na twarzy w niektórych miejscach- wcześniej już o tym pisałam). Po odstawieniu oliwki trochę ustąpiło, ale nadal się leczę\n2010-02-21, 09:50 #727\nNo niestety, mnie też ta oliwka wysuszyła (szczególnie z boku policzków). Dziwne, niby tłusta oliwka, a jak potrafi wysuszyć\n2010-02-21, 10:19 #728\nJa się również podłączam do wysuszonych oliwką - pomimo bardzo tłustej cery.\n2010-02-21, 10:58 #729\ndo grona "wysuszonych"\nsmarujecie sie oliwka na kompletnie sucha skore? oliwka najfajniej nawilzy, jesli nalozy sie ja na skore jeszcze wilgotna od tonika nawilzajacego.\nco do wartosci slonecznikowego i sezamowego oleju - ok, moze slonecznikowy jest tanszy, ale czy mniej wartosciowy? ma inne wlasciwosci, moze dla maluszkow akurat bardziej odpowiednie...? moze warto by poczytac najpierw. nie zapominajmy, ze to oliwka dla dzieci, a nie kosmetyk przeznaczony do leczenia lojotoku wizazanek\n2010-02-21, 13:03 #730\nDokładnie, to tylko oliwka Dlatego cudów się po niej nie spodziewałam.\nNa początku nakładałam na sucha skórę, a potem przed nałożeniem oliwki zwilżałam twarz zwykłą wodą.\n2010-02-21, 13:50 #731\nJa zawsze stosowałam na skórę zwilżoną wodą. I cud był... Długo miałam ładną buźkę, do momentu zakupienia oliwki ze zmienionym składem\nZ tego powodu cierpię\nAle wiecie, ciekawa jestem jak sprawuje się na dłuższą metę oliwka do masażu twarzy Jadwiga. Koleżanka (kosmetyczka)robiła mi nią masaż jakiś czas temu i było ok. Zamówiłam sobie tą oliwkę i prawdę mówiąc czekam rozpaczliwie na cud znowu...\n2010-02-21, 15:56 #732\nja chyba też kupię, ale coś nie moge uwierzyć, że nadaje sie do tłustej cery (ale odwodnionej)\n2010-02-21, 21:30 #733\nAle masz na myśli tą oliwkę Jadwiga, którą ja sobie zamówiłam?\n2010-02-22, 17:02 #734\nUżywam jej nie całe 3 dni, 2 razy dziennie i efekty są zaskakujące ! Jestem mile zaskoczona, że coś działa na moją niesforną twarz\nRano i wieczorem, myję buzię żelem, oczyszczam tonikiem nawilżającym, a na jeszcze wilgotną cerę wacikiem rozprowadzam małą olość oliwki.\nCera jest już zmatowiona i nie wysusza, a zaskórników jest o wiele mniej i są mniejsze, a także wydziela się mniej sebum. Nie wiem jak u Was, ale ja jestem zadowolona\nChodzi mi o tą oliwkę z HiPP'a\nEdytowane przez misia161097\nCzas edycji: 2010-02-22 o 17:04\n2010-02-22, 17:06 #735\nDowód na to, że co jednemu pomaga, drugiemu szkodzi\n2010-02-22, 18:37 #736\nNo cóż ... Co racja, to racja. Jednak ja jeszcze dodatkowo nawilżam cerę zwykłym kremem Nivea i może to coś daje ... Do tego nawilżąjący tonik... Wysuszający żel\n2010-02-23, 09:05 #737\nnie, mam na myśli HIPP, tylko boję się kolejnego rozczarowania, bo moja twarz jest bardzo "dziwna"\n2010-02-23, 18:46 #738\nA co masz na myśli mówiąc 'dziwna'?\n2010-02-24, 08:33 #739\nmieszana, a nawet przetłuszczająca się, ale odwodniona, czyli po każdym oczyszczaniu przesusza się (jest szorstka, nierówna, łuszczy się), ale już po godzinie (po aplikacji kremu dla cery problematycznej) jest jak zwykle błyszcząca z strefie T, ale bardzo mocno błyszcząca, można by na tym łoju kotlety smażyć :c ojest: a policzki wymagają specjalnej pięlęgnacji, nie mogę ich oczyszczać tym samym tonikiem co strefę T, bo od razu stają się ściągnięte i mocno przesuszone, i nigdy nie natłuszczają się samoistnie. więc muszę smarować tłustym kremem, który wchłania się od razu.\nnie mogę miec matowej cery, bo albo ją przesuszam nadmiarem środków hamujących wydzielanie łoju, albo przetłuszczam zbyt ciężkimi kremami.\n2010-03-06, 06:35 #740\nI jak wasze cery? Moja tak tłusta jak zwykle..Ehh, już nie wiem co mam robić, żeby wyglądać jak człowiek.\n2010-03-06, 09:27 #741\nja zrobiłam mały eksperyment - wróciłam na kilka dni do dawnego kremu, którego jeszcze trochę zostało...i... cera znowu sie błyszczy a wystarczy użyć tego niszowego taniego kremu - jest matowa (przez pół dnia!) i nie łuszczy się na policzkach\n2010-03-06, 09:47 #742\ncery tłustej nie mozna wysuszac trzeba ja nawilżac\na jaki to krem jesli moge wiedziec?\n2010-03-06, 10:53 #743\nwrzucałam już gdzieś zdjęcie, mam tonik i krem białoruskiej firmy Belkosmex, az sama się dziwię, że coś tak taniego może zdziałać cuda\n2010-03-06, 11:36 #744\nA gdzie kupiłas te kosmetyki???Ile kosztują?\n2010-03-06, 12:09 #745\nwydaje mi sie, ze w PL można je dostać tylko przez internet, ale ja teraz nie jestem w Polsce, więc kupiłam w zwykłym niszowym sklepie\n2010-03-07, 06:34 #746\nJa zauważyłam, że na moją cerę i przetłuszczanie świetnie działa żel aloesowy palomy, za to fatalnie krem dla księżniczek z rossmanna.\n2010-03-07, 07:24 #747\nco to takiego ten krem dla księżniczek? boska nazwa.\n2010-03-07, 10:29 #748\nTo krem dla dzieci http://wizaz.pl/kosmetyki/produkt-30...siezniczek.htm\nWystawiłam mu średnią recenzję, ale chyba ja zmienię...Z każdym dniem jest coraz gorzej, także nie polecam. Przy porannej aplikacji, mówiąc szczerze zawsze wycisne trochę do umywalki, żeby juz się wreszcie skończył\n2010-03-09, 16:48 #749\ndziś kupiłam sobie tą oliwke.. zobaczymy jak to bedzie..\n2010-03-09, 16:54 #750\noliwka hipp faktycznie mniejsza świecenie ale niesamowicie przy tym wysusza, nawet moją mieszaną cerę. może jednak się nada dla cery tłustej i trądzikowej.


Zadanie Inwestycja (inw) - Problemset - SZKOpuł\nZadanie Inwestycja (inw)\nSieć komputerowa Bajtelandii składa się z węzłów połączonych światłowodami. Sieć światłowodów nie jest zbyt gęsta. Umożliwia nawiązanie połączenia (być może pośredniego) pomiędzy dowolnymi dwoma węzłami w sieci tylko w jeden sposób. To powoduje, że na niektórych łączach powstaje spory tłok i następują duże opóźnienia w przesyłaniu informacji. Natomiast ruch w sieci jest dość spory i w zasadzie jednakowo natężony, tzn. w każdej jednostce czasu, każde dwa wezły wymieniają pomiędzy sobą pakiet informacji. Obciążeniem łącza nazwiemy liczbę pakietów przesyłanych przez to łącze w jednej jednostce czasu. (Zauważmy, że obciążenie łącza, to liczba węzłów znajdujących się po jednej stronie łącza pomnożona przez liczbę węzłów położonych po drugiej stronie łącza.) Firma zarządzająca siecią zastanawia się, czy obciążenie sieci jest na tyle duże, by konieczna była modernizacja lub rozbudowa sieci. W tym celu chciałaby się dowiedzieć, jakie jest największe obciążenie łącza w sieci.\nNapisz program, który obliczy, ile wynosi obciążenie najbardziej obciążonego łącza w sieci.\nProgram powinien czytać dane z wejścia standardowego. W pierwszym wierszu podana jest liczba ( ), która oznacza liczbę węzłów w sieci. W kolejnych wierszach opisane są łącza sieci, po jednym w wierszu. Opis łącza składa się z dwóch liczb oddzielonych spacją; liczby te oznaczają numery węzłów, pomiędzy którymi przebiega łącze.\nProgram powinien pisać wynik na wyjście standardowe. Wynikiem powinna być jedna liczba oznaczająca obciążenie najbardziej obciążonego łącza w sieci.


Hurtownia spożywcza - Przegląd oferty hurtowni spożywczych\nPoz-meat 1 sierpnia, 2018\nW dobie wyidealizowanych sylwetek krążących po wybiegach mody i wyretuszowanych twarzy modelek, uśmiechających się z okładek czasopism, wygląd jest dla nas bardzo ważny. Każdy chce cieszyć się zgrabną figurą i […]\nPoz-meat 4 czerwca, 2018\nW ostatnich latach każdy z nas zapewne zauważył wzrost zainteresowania tematem nietolerancji pokarmowych, a co za tym idzie również diety bezglutenowej. Mówi się o tym nie tylko na przysłowiowym podwórku. […]\nPoz-meat 21 listopada, 2017\nW dzisiejszych czasach produkty spożywcze dzieli się na kilka podstawowych grup. Oczywiście nie każdy musi żywić się tym samym, dlatego też warto dobrać dla siebie pożywienie z odpowiedniej grupy i […]\nPoz-meat 2 listopada, 2017\nTrendy żywieniowe dyktowane są wyborami osób, które podziwiamy. Chcemy mieć coś wspólnego z celebrytkami. Jeśli one po treningu piją wodę arbuzową lub deklarują, że nie powinno się jeść glutenu, szybko zaczynamy […]\nPoz-meat 31 października, 2017\nJak przechowywać produkty spożywcze, by dłużej zachowały świeżość, a nasza lodówka zużywała mniej energii? Dlaczego nie należy wkładać gorących potraw do lodówki i gdzie powinniśmy przechowywać konkretne produkty żywnościowe oraz […]


Zakończył się festiwal Pol'And'Rock. Policja: w kulminacyjnym momencie było 285 tys. uczestników - Polsat News\n04.08.2019, 18:25 Polska\nPolicyjna operacja "Kostrzyn 2019" w ramach zabezpieczania festiwalu Pol'and'Rock w Kostrzynie nad Odrą (Lubuskie) potrwa co najmniej do poniedziałku - poinformował w niedzielę rzecznik gorzowskiej policji. Uczestnicy festiwalu nadal opuszczają jego teren.\n- Decyzję o zakończeniu operacji "Kostrzyn 2019", w zależności od oceny stanu bezpieczeństwa, podejmie jej dowódca - powiedział w niedzielę rzecznik Komendy Wojewódzkiej Policji w Gorzowie Wielkopolskim nadkom. Marcin Maludy. Dodał, że funkcjonariusze cały czas działają - większość uczestników zakończonego w nocy festiwalu zdecydowało się na opuszczenie jego terenu w niedzielę.\n1,6 tys. policjantów\nWedług szacunków policji, w kulminacyjnym momencie było 285 tys. uczestników. Około 60 tys. osób przyjechało na imprezę koleją.\nZ kolei na oficjalnych parkingach zaparkowanych było w sumie około 50 tys. pojazdów.\nWiele osób zostawiło też swoje samochody wzdłuż drogi dojazdowej do placów postojowych i wejścia na teren festiwalu. Jak podał nadkom. Maludy, w Kostrzynie nad Odrą w niedzielę utworzyły się bardzo duże korki.\nAby zabezpieczyć teren festiwalu, do Kostrzyna oddelegowanych było blisko 1,6 tys. policjantów, z czego 200 to funkcjonariusze drogówki, a ok. 750 to policjanci z innych miast, m.in. z Katowic, Olsztyna, Krakowa czy Kielc.\nJednak Jerzy Owsiak, organizator festiwalu, twierdzi, że na imprezie zjawiło się 750 tys. fanów muzyki.\nW ciągu trzech dni imprezy na pięciu scenach: Dużej, Małej, Scenie Lecha, Viva Kultura oraz na scenie w namiocie ASP wystąpiło ponad 60 zespołów.\n2 zgony, prawie 100 zatrzymanych osób\nJak powiedział nadkom. Maludy, według wstępnych danych podczas festiwalu policjanci zarejestrowali 121 przestępstw i 91 wykroczeń, było też 500 interwencji. Zatrzymanych zostało 97 osób. Wiele zgłoszeń policjanci otrzymują także po zakończeniu wydarzenia - wskazał rzecznik gorzowskiej KWP.\nPodczas festiwalu doszło też do napaści na policjanta zabezpieczającego festiwal. 36-latek zaatakował funkcjonariusza, który kierował ruchem na ul. Gorzowskiej. Napastnik został obezwładniony i zatrzymany przez policjantów. Policjant ma uszkodzony bark. Mężczyzna był pod działaniem narkotyków. W niedzielę sąd zdecydował o miesięcznym areszcie.\nWśród przestępstw zanotowano ponadto m.in. zawiadomienie dotyczące "innej czynności seksualnej" wobec kobiety. Zatrzymany został też 21-letni diler narkotykowy.\nRaport dotyczący bezpieczeństwa na festiwalu ma być znany na początku tygodnia.\nNajwiększy w Polce festiwal muzyczny\nKOSTRZYN 2019KOSTRZYN NAD ODRĄLUBUSKIEMARCIN MALUDYPOLANDROCKPOLICJAPOLSKA


Koniec partnerstwa francuskiego miasta z Tuchowem - :\nKoniec partnerstwa francuskiego miasta z Tuchowem\nWładze Saint-Jean-de-Braye ogłosiły zerwanie współpracy z podtarnowskim miasteczkiem. Powód? Rezolucja LGBT+, którą tuchowska rada miejska przyjęła w maju.\nFrancuzi jednogłośnie poparli zerwanie współpracy.\n– Zakończenie partnerstwa to także określone konsekwencje – mówi burmistrz Magdalena Marszałek.\n– Mieszkańcy obu miast na stopie prywatnej będą mogli się dalej spotykać i zachęcam do tego, bo my jesteśmy otwarci. Ze strony samorządu nie będzie możliwe finansowanie pobytu przedstawicieli Saint-Jean-de-Braye w Tuchowie i odwrotnie. My też, jako gmina, nie mając tej umowy, albo mając ją zawieszoną nie będziemy mogli ponosić żadnych wydatków na kontakty międzynarodowe z naszym miastem partnerskim.\nBurmistrz obawia się także, że w ślad za francuskim miastem mogą pójść także inni partnerzy. Tuchów współpracuje jeszcze z siedmioma innymi, zagranicznymi samorządami.\n– Mam nadzieję, że inne kraje przynajmniej podejmą z nami dialog, próbę wyjaśnienia i zrozumienia różnych historii, różnego podłoża tej decyzji. Zawsze powtarzam, że w samorządzie polityki być nie powinno. Powinniśmy się skupić na tych problemach, które dotyczą naszych mieszkańców, a politykę zostawić tym, którzy są wyżej, bo później takie decyzje wpływają na życie mieszkańców, a nie zawsze są one korzystne, jak w tym przypadku.\nOficjalne pismo od Francuzów nie wpłynęło jednak jeszcze do tuchowskiego magistratu.\nJak dodaje Magdalena Marszałek, ze strony francuskiej nie ma żadnej chęci podjęcia dialogu.\nZerwanie umowy partnerskiej ze strony Tuchowa musi zostać natomiast poprzedzone uchwałą intencyjną radnych.