9 lut 2020, 19:01\nM-Sport ma na swoim koncie wiele sukcesów w Szwecji. Wygrywali sześciokrotnie, 24 razy odwiedzali podium.\nEsapekka Lappi mistrzostwa świata 2020 rozpoczął od czwartego miejsca w Rajdzie Monte Carlo. Natomiast jeśli chodzi o Rajd Szwecji, od czasu przesiadki do samochodu WRC Lappi i Janne Ferm nigdy nie ukończyli tej imprezy gorzej niż na czwartym miejscu\n- Miałem kilka dobrych wyników w Szwecji, szczególnie w zeszłym roku, kiedy zajęliśmy drugie miejsce w drugim starcie w nowym dla nas samochodzie. Zobaczymy, czy możemy zrobić to samo w tym roku - mówił Esapekka Lappi. - Oczywiście rywalizacja będzie trudna i tak naprawdę nikt nie wie, jakie warunki będą w tym roku.\n- Oesy w Szwecji są zawsze bardzo szybkie, co sprawia mi przyjemność, ale w tym roku warstwa lodu może być niewielka, co sprawi, że zarządzanie oponami będzie bardzo ważne, by zachować kolce na całą pętlę. Czwarta pozycja startowa może być przyzwoita, ale poczekajmy i zobaczymy - dodał.\nDrugi z kierowców zespołu M-Sport - Teemu Suninen w zeszłorocznej edycji Rajdu Szwecji wygrał trzy odcinki specjalne. Pokazał dobrą prędkość, którą w tym roku chce połączyć z regularnością. Pilotujący go Jarmo Lehtinen ma na koncie dwa zwycięstwa w Rajdzie Szwecji.\n- W ubiegłym roku wypracowaliśmy dobre ustawienia na miękki śnieg oraz koleiny. To zadziałało dobrze, prowadziliśmy po pierwszym pełnym dniu i pokazaliśmy dobrą prędkość przez cały weekend - powiedział Teemu Suninen. - W tym roku chcemy być regularni i stale pokazywać te same osiągi, bez popełniania błędów.\n- Oczywiście wiele zależy od pogody - dodał. - Wspaniale, że udało się zorganizować ten rajd, ale zobaczymy, jakie będą warunki. Liczę na śnieg, na którym w ten weekend mieliśmy testy. Bez względu na pogodę damy z siebie wszystko i mam nadzieję na dobrą walkę - zakończył.\nTagi wrc , m-sport , rajd szwecji


La Venda: Co się ze mną działo.\nAutor: La Venda o 20:41\nPiątek 15 sierpnia 2014 22:14\nMam nadzieję, że czujesz się lepiej. Upały dają nam ostatnio od siebie odpocząć:).\nLa Venda 16 sierpnia 2014 10:30\nDziękuję, zdecydowanie teraz jest już lepiej. Od ciągłego siedzenia przed wiatrakiem dostałam suchego kaszlu, ale jakoś się go pozbędę ;) Mam nadzieję, że upały już nie wrócą, uwielbiam temperatury nie przekraczające 20 stopni.


WebdesignArt - agencja interaktywna - Projektowanie i tworzenie stron www * Oferta\ntel.: +48 (74) 847 67 24\nAktualizacje oraz opieka\nPrezentacje multimedialne gwarantują intensywne oddziaływanie na odbiorców. Komponenty prezentacji tj. grafika, animacje 3D, filmy, dźwięki, lektor to narzędzia marketingowe, które umiejętnie połączone w całość przez naszych specjalistów kształtują pozytywny odbiór firmy i oferty przez Państwa klientów. Prezentacje multimedialne są łatwe w odbiorze, w ciekawy sposób przedstawiają dużą ilość informacji, co pozwala na długo zatrzymać uwagę odbiorców. Prezentacje multimedialne mogą być stosowane jako narzędzie off-line lub on-line w zależności od Państwa indywidualnych potrzeb. Są one doskonałą alternatywą dla tradycyjnej oferty.\nNasza firma przygotowuje dla Państwa prezentacje od podstaw. Poznajemy Państwa upodobania, kryteria i tworzymy produkt zgodny z indywidualnymi oczekiwaniami. Przygotowujemy scenariusze prezentacji, grafikę, dobieramy dźwięki. W razie potrzeby aktualizujemy i rozbudowujemy prezentacje. Dzięki naszej wiedzy wspieramy naszych klientów w podejmowaniu decyzji dotyczących przekazów multimedialnych.\nPrezentacje tworzone są pod kątem łatwości w ich użyciu, dlatego zapisujemy je dla Państwa na przenośnych nośnikach informacji tj. płytach CDR, DVDR, CDR 8 cm. Oferujemy także wytłaczanie płyt, nadruki w formie naklejki na płytę a także w formie nadruku na płytę. Każda wykonana przez nas prezentacja standardowo zabezpieczona jest kopertą papierową. Opcjonalnie istnieje możliwość zamówienia koperty foliowej, pudełka SLIM, pudełka standardowego a także teczki reklamowej. Niezbędnym elementem profesjonalnych prezentacji jest odpowiedni wygląd opakowania. Proponujemy Państwu projekt graficzny etykiety płyty, projekt graficzny pudełka na płytę (pudełko SLIM, zwykłe pudełko, koperta papierowa) a także projekt graficzny pudełka kartonowego - produktowego.\nPobierz ofertę serwerów WWW\n© 2019 by WebdesignArt. Wszelkie prawa zastrzeżone.\nWspółpraca | Praca | Mapa serwisu | FAQ - Często zadawane pytania | Kontakt\nWszelkie informacje zawarte na stronie internetowej nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu przepisów Kodeksu Cywilnego oraz innych właściwych przepisów prawnych.\nProjekt domu - wagi elektroniczne - phone card - Naprawa komputerow kolobrzeg - Tworzenie stron internetowych


W tym tyg robilam co 2 dni a w przyszlym tygodniu 2 razy w t - Forum klasy 2a Z Drezdenka\nWysłany: Czw 10:36, 10 Kwi 2014 Temat postu: W tym tyg robilam co 2 dni a w przyszlym tygodniu 2 razy w t\nteraz wypĹywa mi zolta maĹş, mam nadzieje ze to przez ten propilis, ktory sie wypĹukuje, jka mogĹsabym sie pozbyc tego propolisu caĹkowicie? [link widoczny dla zalogowanych] i nie wiem co myslec o tym wszystkim.troche sie martwie bo mam cos takiego pierwszy raz\ndo TATLIM >>> mam doĹÄ Turka, dziewczyny dobrze sie zastanĂłwcie zanim coĹ was poĹÄ\nczy z Turkiem. Szukam tam pracy i mieszkania, ewentualnie pokoju, w ktĂłrym mogĹabym zatrzymaÄ siÄ z chĹopakiem na pewien czas. Allegra... Wszystko wyszĹo spowrotem a odmĹodzenia naleĹźy sie raczej domyĹlaÄ. [link widoczny dla zalogowanych]\nnie mdlejecie? Ja braĹam gynalgin przez 7 dni na bakteryjne zapalenie szyjki macicy i nie wspominam tego zbyt dobrze. http://www.youtube.com/watch?v=Z9ky6wiJQH8 i tu Twoja rola, Ĺźeby o tym z nim rozmawiaÄ. StarowiĹlnej. Ja teĹź na pioczÄ\ntku.. wydaje mi sie, ze proces gojenia jest absolutnie indywidualna sprawa kazdego czlowieka, jedni przechodza to szybciej inni nieco dluzej.wazne jednak zeby zrobic to w profesjonalnym salonie a potem sumiennie dbac o jego pielegnacje pozdrawiam wszystkich cieplutko pa\nNic. [link widoczny dla zalogowanych] Niefajnie.\nZachwycac sie moge tylko naturalna uroda, a pieknych brunetek w Polsce nie brakuje. dziÄki kaki 21 , tylko wĹasnie mam wÄ\ntpliwosci co do tego czarnego, moze bedzie zbyt powaznie? Mam nadzieje ze wieczorkiem napisze troszke wiecej. Lewson20 - The Tamperer feat. czy ktĂłraĹ z Was mogĹaby poleciÄ fryzjera w Krakowie,ktĂłry wie jak Ĺadnie obciÄ\nze hoho.. ChciaĹabym opowiedzieÄ wam o mojej bliĹşnie. Tylko z sauny korzystaj przed uĹoĹźeniem fryzury A ja bym do tego koloru dobrala cos z zieleni -jakies ciemne lub khaki i jeszcze bordo [kciuk] stosuj sie do tego. Gdyby byĹy blond to w ogĂłle by mi nie przeszkadzaĹy.\nNo i zero chemii. [link widoczny dla zalogowanych] Gdzie indziej za 65 zĹ zrobiÄ\nJestem ze Ĺwidnicy, 50 km od wrocĹawia. bez nudy - to juĹź trudniej , bo 80% siÄ nudzi jak nie jest upita , tych by moĹźna rozbawiÄ zabawami , ale te teĹź nie zawsze i nie kaĹźdemu odpowiadajÄ\nOdkryĹam, Ĺźe puszka tuĹczyka w sosie wĹasnym ma tylko 1 g wÄglowodanĂłw - wychodzi na to, Ĺźe teoretycznie moĹźna by zjeĹÄ 25 puszek dziennie - czy moĹźna wiÄc chodziÄ gĹodnym Od czasu do czasu Wasa - jedna tekturka ma 4,6 g - wiÄc spoko, np. 2pos.-2 parĂłwki 60g i po Ĺlubie fryzura od DJSTYLE nie doĹÄÂ Ĺźe bardzo orginalna fryzjer napakowaĹ tysiace wsĂłwek dobrze ze piorunĂłw nie byĹo i sporo lakieru ale sie trzymala idealnie, szkoda tylko ze taka pogoda bo zdjeÄ w plenerze przez niÄ\njuĹź mam serdecznie dosyc tej ch... Chyba znalazĹam topik dla mnie wiÄc jesli pozwolicie ... ZjadĹam popcorn ale maĹy i wiecie waga bynajmniej nie skoczyĹa do gĂłry JeĹli na rynku pĹacÄ\npowyĹźej tego, co przewidujesz na koszty bytowe, super. LitoĹci.... Ja teĹź MyĹlÄ, iz to dla mnie idealna metoda poniewaĹź gĹĂłwny problem to wĹaĹnie nazbyt duĹźa przestrzeĹ pomiÄdzy nosem a poczÄ\nSetki sposobĂłw, lekarze, moczenie i nic, ciagle wrastaĹy od nowa.w lipcu trafiĹam do gabinetu przy szkole kosmetycznej na ul. [link widoczny dla zalogowanych] Tymbardziej wydaĹo mi siÄ BARDZO LEKKOMYĹLNE umieszacznie linku dotyczÄ\nJustulek cieszÄ siÄ, Ĺźe choÄ trochÄ przydaĹy Ci siÄ moje wskazĂłwki. czy ktoras z was miala problemy z nadmiernym poceniem sie?? Witam A Ty gdzie pracujesz? mam b. [link widoczny dla zalogowanych]\ndaĹam piÄknie !!! NIe mniej jednak nie znamy sie dlugo ale niektorzy znaja sie po 20 lat i sie rozstaja. to by bylo na tyle Radze ci nie zwlekac z wizyta u lekarza bo mozliwe ze masz podobny problem, czytalam troche o tym na necie i podobno nieleczone przydatki moga zaowocowac niedroznoscia jajnikow i jajowodow!! Normalnie Lee pewnie teĹź sÄ\ndobre tylko moje miaĹy cienki jeans.wranglery teĹź ok. nie wiem jaka to piosenka... kladziesz sie na podĹodze i jedna noge zginasz do konta 90 stopni a drugo trzymasz nad podlogÄ


Tajemniczy język rozumiany przez kabalistów\nKomentarz: Opowieść „Megilat Ester” („Zwój Estery”) zaczyna się od wielkiej uroczystości. Król Achaszwerosz zorganizował dla swoich dworzan ucztę, która trwała 180 dni. A potem przez siedem kolejnych dni uczta trwała dla całego narodu. Przy czym potrawy i napoje są szczegółowo wymienione, tak jakbyśmy bardzo interesowali się tym, co wtedy pili i jedli.\nOdpowiedź: Chodzi o to, że w tym tekście zakodowane są obszerne informacje o naturze, o tym, w jaki sposób mamy przygotować się na otrzymanie wyższego światła, na manifestację Stwórcy i tak dalej. Wszystko opisane jest w formie posiłku.\nUczta – to objawienie Stwórcy.\nPytanie: Ale dlaczego zaznaczono, że święto trwało 180 dni? Co to znaczy?\nOdpowiedź: 180 dni, to znaczy że na ucztę z góry przeznacza się pół roku, a my powinniśmy z dołu w formie uczty, błogosławieństwa w nim i innego napełnienia, naszą obecnością doprowadzić do całego kli/naczynia – do pełnego stanu. Ponadto w opowieści o Purimie król Achaszwerosz uosabia Stwórcę. Czyli Achaszwerosz – to Keter, a jego dworzanie to Chochma i Bina. Dlatego poprzez ucztę, która trwała 180 dni, rozumiemy or chozer (odbite światło) i or jaszar (proste światło) – 9 sfirot po 10 w każdym z nich. Dalej opowiadanie jest o siedmiu dniach ucztowania dla narodu. Siedem – to bardzo znacząca cyfra w Kabale.\nDusza składa się z dwóch części: keter, chochma, bina – to GAR, pierwsze trzy wyższe sfirot lub rosz (głowa) duszy. A następne to ciało duszy, które składa się z 7 sfirot: hesed, gwura, tiferet, necach, hod, jesod, malchut. Podział dziesięciu części duszy na 3 i 7 wynika z jej pracy na obdarzanie. Dlatego cyfra 7 jest bardzo ważna. Cała nasza praca wykonywana jest w tych siedmiu sfirotach, to znaczy pragnieniach skierowanych na obdarzanie, na połączenie między nami i Stwórcą.\nKomentarz: Ale to wszystko jest tak zakodowane…\nOdpowiedź: Nie, kabaliści po prostu porozumiewają się w tym języku, sami rozumieją, o czym mówią. A jeśli nie rozumiesz, cóż można zrobić? To tak samo, jak wchodzisz do garażu i słyszysz, że nastąpiło jakieś zwarcie w samochodzie, coś się zepsuło, ale co dokładnie, nie wiesz: akumulator, rozdzielacz czy coś innego.\nKategorie: Język kabały, Praca duchowa, Święta i specjalne daty\nJęzyk Księgi Zohar\nOpublikowano dnia 2 marca 2022\nKsięga Zohar napisana jest specjalnym językiem, głównie aramejskim. Aramit to starożytny język paralelny do języka hebrajskiego, w którym dzisiaj mówią w Izraelu. Te dwa języki były popularne w starożytnym Babilonie, dlatego są używane przez kabalistów.\nPierwszy kabalista, który nazywał się Adam, używał zarówno języka aramitskiego, jak i hebrajskiego. W swojej książce „Raziel a Malah“ („Tajny Anioł“) używał obydwu języków.\nJęzyk Księgi Zohar nie jest dokładnym fizyko-matematycznym językiem, ale językiem wskazówek, należy go dobrze zrozumieć. Jest dostępny tylko dla człowieka, który obłócza się w te obrazy i wydarzenia, opisane nim alegorycznie.\nDlatego człowiek nie może od razu zrozumieć, o czym dokładnie napisano w tej księdze. Jeśli pracuje nad sobą, studiuje Kabałę, jest w grupie, rozwija się w grupie podobnej do tej, która napisała Księgę Zohar, zaczyna rozumieć, co zapisali, i jak napisane słowa zaczynają odtwarzać się w jego grupie.\nTo jest Księga Zohar która zaczyna brzmieć jak odtwarzana płyta, pojawia się między nimi i pokazuje im, o czym ona mówi.\nAle dzieje się to tylko w takim stopniu, w jakim uczący się, podobni są we właściwościach autorów Księgi Zohar. Dlatego sam język tej księgi, tak zwany „język gałęzi”, jest alegoryczny i zrozumieć go może tylko ten, kto znajduje się na duchowym poziomie. Inaczej Księga Zohar jest postrzegana jako zbiór zwykłych opowieści, bajek, legend.\nKategorie: Język kabały, Praca duchowa, Zohar\n57 queries in 1,564 seconds.


Bardzo często decydujemy się na odwiedzenie konkretnego miasta lub państwa ze względu na kulturę, zabytki lub kuchnię i regionalne potrawy. Niemcy, kulinarnieWiele względów ma dla nas znaczenie. Powinniśmy zwracać na nie uwagę, przede wszystkim dlatego, żeby miasto do którego się wybieramy lub region w pełni nam odpowiadał. Kiedy wybieramy się do Niemiec, możemy zwiedzić to państwo pod względem właśnie kuchni. Niemcy, kulinarnieW Niemczech regionalna kuchnia jest bardzo dobrze rozwinięta, dlatego warto pozostać tam na dłużej, aby przekonać się czy nam odpowiada. Będąc w Niemczech przede wszystkim powinniśmy spróbować kuchni ulicznej. Potrawy sprzedawane są z samochodów, stoją na chodnikach czy placach. Można zjeść tam regionalne placki czy kiełbaski, które podawane są z aromatycznymi sosami. Oprócz tego w Niemczech można spróbować piwa, które wytwarzane jest w danym regionie. W Niemczech można również spróbować dań wykonanych ze szparagów, w szczególności białych. Niemcy, kulinarnieRegionalnych potraw jest bardzo dużo, warto zatem zdecydować się na ich spróbowanie.


Deweloperzy o ewentualnych spadkach w cenach mieszkań - RYNEK MIESZKANIOWY\nCzy ceny mieszkań w nowych osiedlach będą nadal szły w górę? Czy po podwyżce nastąpi korekta? Co o tym zdecyduje? Jakie mieszkania będą tanieć, a jakie drożeć? W których lokalizacjach? Zobacz sondę wśród deweloperów.\nAutor: housemarket.pl 23 października 2020 11:10


Autor: toyah - sierpnia 22, 2010\nNie wiem, czy to jest kwestia moich zmieniających się nastrojów, czy może to co widzę i rejestruję jest jak najbardziej autentycznym świadectwem postępującego zła, ale ostatnie dni robią nam wrażenie szczególnych. I wcale nie mam tu na myśli ani tych komentarzy na forum Gazety Wyborczej jeszcze sprzed dwóch lat, ani dzisiejszych popisów onetowców, ani tego strasznego kłamstwa, jakie System ufundował Solidarności na jej 30 urodziny, a nawet nie chodzi mi tu o tę nieustannie wczoraj pokazywaną Niemkę z jakiejś szwabskiej gazety, tłumaczącej mi, jak to Niemcy nie potrafią zrozumieć moich emocji w stosunku do Krzyża i że ja to powinienem uważać za swój problem. Ani ten Parulski, ani ten jego ruski sobowtór, ani Komorowski z żoną u harcerzy, ani kardynał Dziwisz u Komorowskiego, ani ten jakiś Andriej bredzący coś na temat polskich prowokacji przeciwko bolszewikom w 1920 roku, ani podpuszczający go red. Kuźniar, ani radny Golimont wyzywający mnie od chorych psychicznie. To wszystko osobno nie ma żadnego znaczenia, ale wszystko razem tworzy atmosferę i ta atmosfera mnie przytłacza.\nWczoraj na dodatek znów ktoś zarzucił Jarosławowi Kaczyńskiemu, że nic nie mówi. Temu samemu Kaczyńskiemu, o którym co chwilę słyszę, że on już jest tylko cieniem swojego cienia. Że wysiłek, który on włożył w to, żeby zastąpić swojego zabitego brata w walce o prezydenturę, był w rzeczywistości jego ostatnim wysiłkiem. Rozmawiałem wczoraj z moją wspomnianą tu już jakiś czas temu ciocią, i powiedziała mi ona, że widziała Jarosława Kaczyńskiego niedawno w telewizji i on był jej zdaniem ledwo żywy. W tym samym czasie Onet udziela głosu jednemu ze swoich klientów, który wzywa Kaczyńskiego, żeby zapłacił za samolot, który jego brat pożyczył i nie oddał. Swoją drogą, mam tu małą uwagę do kardynała Dziwisza. Nawet ten potwór wie, że to nie był samolot prezydencki, a Ksiądz jakoś się zagapił?\nNo i to pytanie, które wraca z tak straszną regularnością. Dlaczego te ciała zostały aż tak zmasakrowane? Jakie zasady fizyki dopuszczają tak nieprawdopodobny rodzaj zniszczeń przy tak małej energii.\nMijają te dni, ja czuję, że zbliża się czas jakichś dramatycznych rozstrzygnięć, nie wiem, czy to co widzę to prawda, czy złudzenie, no i oczywiście, jako człowiek zainfekowany wiele lat temu tym genem szczęścia, o którym wspomina Michał no swoim blogu o Jeziorkach, staram się zachować odpowiednio dobry humor, a wraz z nim wygrzebywać z tych czarnych szczelin ślady nadziei. No i jest. Jest coś, co zupełnie paradoksalnie zakwitło na tym rozpaczliwie zwycięskim kłamstwie. To co podejrzewałem od jakiegoś już czasu, a mianowicie to, że to iż ta agresja, ta nienawiść, ta zwierzęca wręcz podłość, są czymś bardzo celowo kultywowanym wyłącznie z tego względu, że to własnie stamtąd System czerpie swoje siły życiowe, potwierdza się coraz bardziej. Wczoraj pani Toyahowa, tak jak to ona potrafi z tym swoim irytującym lekceważeniem w głosie, zwróciła mi uwagę na fakt, że to co mamy, to nic innego jak realizacja starej zasady ‘dziel i rządź’, tyle że odpowiednio dla czasów w jakich żyjemy ztuningowana. Że najpierw oni podzielili społeczeństwo na dwa w miarę silne bloki, następnie rozpalili między nimi bezprzykładną nienawiść, a wreszcie sprawili, że dla większości z nich ta nienawiść stała się jedyną realnością i jedynym sensem życia. A co może najważniejsze, że ona to stała się czymś, co pozwala wielu z nich w ogóle myśleć.\nI pomyślałem sobie, że oni są wciąż jeden krok przed nami. I że styl kampanii prezydenckiej, na jaki zdecydował się Jarosław Kaczyński, i tego stylu oczywista porażka, bardzo wyraźnie i jednoznacznie pokazały, że obie strony tej batalii nie są w stanie skutecznie już działać, ale też realnie istnieć bez tej nienawiści. I że jeśli ktoś, kierując się wciąż tym starym, naturalnym pragnieniem porozumienia i zwykłej ludzkiej uprzejmości, może od razu zwinąć interes i wracać do domu. I że System, póki co, znakomicie te naturalne ludzkie skłonności wykorzystuje. Proszę zwrócić uwagę. Niemal od samego początku kampanii, ledwo parę dni po katastrofie w Smoleńsku, Jarosław Kaczyński i jego projekt spotkał się z tak niesłychanie agresywnym atakiem, że gdybyśmy żyli w nieco starszych czasach, nasza wrażliwość mogłaby tego nie przeżyć. I atak ten, prowadzony nieustannie na wszystkich możliwych poziomach, był wzorowo skuteczny. A idealnym tego dowodem i symbolem jest ów tryumfujący reklamowy billboard Kompanii Piwowarskiej wznoszący się przez całe tygodnie nad Wawelem. W tym samym czasie, gdy System realizował spokojnie swój plan, my tutaj zastanawialiśmy się, czy nasza łagodność nie jest może jeszcze za mało łagodna, i czy przypadkiem jej niejednoznaczność nie szkodzi naszym planom.\nPaweł, człowiek, który jeszcze w trakcie kampanii zorganizował na rzecz prezydentury debatę blogerów, zbojkotowaną następnie przez część jego sztabu, powiedział mi kiedyś, że jego zdaniem, w trakcie telewizyjnego spotkania z Komorowskim, Jarosław Kaczyński miał od razu na samym początku zwrócić się do Komorowskiego z mniej więcej takim pytaniem: „Panie Marszałku, proszę nam powiedzieć, co pan czuje, kiedy jest pan na polowaniu, słyszy ten charakterystyczny dźwięk, świadczący o tym, że pocisk trafił, a później patrzy w gasnące oczy umierającego zwierzęcia? Wie pan, ja lubię zwierzęta i nie umiem sobie wyobrazić siebie w takiej sytuacji. Niech więc pan mi powie, jak to jest? Czy to jest wciąż duża przyjemność, czy tylko przyjemność, która stała się już rutyną?” Mówi mi Pawel, że miał Jarosław Kaczyński tak zacząć, a później obsesyjnie do tego pytania wracać. Z początku wydawało mi się, że to głupi pomysł, że to od razu by zostało jakoś przez Komorowskiego, a za nim przez cały medialny układ, wyśmiane, i Kaczyński i jego kampania ze tym jego dziwnym pytaniem zostaliby ostatecznie skompromitowani. Dziś jednak czuję pewność, że oczywiście, oni nie pozostaliby bezczynni, niemniej społeczna reakcja mogłaby być dokładnie taka jak być miała. Dlaczego? Dlatego właśnie, że ten rodzaj bezprzykładnej, głupiej, tępej agresji jest jedynym sposobem, by dotrzeć do większości wyborców. Z jednej i z drugiej strony. I nie jest to w żaden sposób ich wina. Oto bowiem jest świat, który im stworzono i pozwolono wybierać, czy chcą żyć tu na polu bitwy, czy gnić gdzieś na peryferiach nikomu niepotrzebnej uprzejmości.\nPrzyszła mi ta myśl do głowy wczoraj, kiedy oglądałem rozmowę Tomasza Nałęcza z Arkadiuszem Mularczykiem. Kiedy Mularczyk natychmiast, właściwie bez jednego słowa wstępu, w głupi, bezsensowny, niczym nieuzasadniony sposób, zaatakował Nałęcza, pomyślałem sobie, że to jest kolejny błąd. Że to zostanie bardzo źle odczytane i wyłącznie dostarczy broni Nałęczowi i jego promotorom. Jednak już pierwsza reakcja Nałęcza pokazała, jak bardzo się myliłem. Bo oto, to co było widać, to wciąż spokojny, stojący na tle pięknego Dunajca Mularczyk, a naprzeciwko niego Nałęcz, najpierw z trudem panujący nad słowami, a następnie kompletnie tracący rozum, i już wyłącznie plujący jakimiś idiotyzmami na temat szamba, brudu i smrodu, który on będzie musiał za chwile zmyć pod prysznicem. Ostateczny efekt był taki – pokazywany potem w powtórkach – że to nie Mularczyk, który wygadywał jakieś tylko dla Nałęcza i niewielu poza nim zrozumiałe głupstwa, ale plujący się kompletnym szaleństwem Nałęcz stał się bohaterem tej rozmowy. To co zapamiętali ludzie, to grzeczny Mularczyk w pieknych krajobrazach nowosączyzny i wściekły, o trzęsącym się głosie Nałęcz, plotący coś o prysznicu, który on weźmie natychmiast jak wróci do domu.\nI tak to niestety działa. To jest jak ten kabaret, gdzie trzech debili rechocze bez ładu i składu, konstruując przekaz, którego i tak nikt nie rozumie, natomiast wszyscy pokładają się ze śmiechu, bo w tym potoku szaleństwa od czasu do czasu słyszą słowo ‘kaczor’, albo ‘Wawel’. A później, kiedy przyjdzie do nich albo jakiś Marek Migalski, albo sam Jarosław Kaczyński i powie im, że tego typu zachowania są podłe i niegodne, to oni z tego wszystkiego wiedzą tylko tyle, że tu, z jednej strony jest grupa wesołych kabareciarzy, którzy chcą się bawić, a z drugiej banda nadętych polityków. Podobnie jest teraz z tym biednym krzyżem przed Pałacem i ludźmi, którzy się tam wystawili na ów straszny gniew Zła. Ja wiem, że to co piszę to pewnie przesada, i faktycznie traktuję te słowa bardziej jak wzór, a nie rzeczywistą realizację jakiegokolwiek planu, ale jestem przekonany, że gdyby któryś z tych ludzi stojących pod krzyżem, w pewnym momencie, zamiast ściskać bezradnie w dłoniach ten różaniec, na chwilę go odłożył, podszedł do któregoś z tych obłąkanych plażowiczów z gumową piłką i walnął go w jego zapijaczony nos z – jak to uczy mistrz Owsiak – baśki, to przez kolejne dni TVN24 pokazywałby z uwielbieniem zapłakaną i obsmarkaną krwią, łzami i wściekłością mordę tego cymbała, a ogłupiała publiczność wiedziałaby z tego tylko jedno. Że ci od krzyża to może i wariaci, ale za to mają charakter, a przede wszystkim potrafią się zabawić.\nTakie czasy. Ja ich bardzo nie chciałem dożyć, a tym bardziej stawać się ich częścią Wygląda jednak na to, że trzeba się przystosować. Wczorajszy występ w TVN24 Arkadiusza Mularczyka wskazuje na to, że nie tylko ja to rozumiem. I to jest dość dobra wiadomość.\nnienawiść polska walka\nmatylda101 22 sierpnia 2010 16:12\nPozdrawiam Cię,Toyahu serdecznie.\nbankaist 22 sierpnia 2010 16:16\nPracowałem głównie z młodymi ludźmi i muszę przyznać,że ostatnie lata były trudne do wytrzymania.Byłem pisiorem, moherem,itd.Polityką interesuje się od blisko 40 lat czyli od liceum,ale jakiekolwiek próby rozmowy czy wyjaśnienia nic nie dawały.\nDopiero kiedy na zaczepki odpowiadałem "nie bądź taki onetowy inteligent" albo "taki jesteś młody, wykształcony a dałeś się nabrać na cuda rudego gnojka"lub "powiedzieli ci już w tvn-nie w którą stronę masz puszczać bąki" itp.albo jeszcze dosadniej.\nOczywiście nie jestem z tego dumny ale miałem trochę spokoju.Po jakimś czasie dowiedziałem,że są u nas w pracy młodzi którzy też chodzą do kościoła,też głosowali na PIS.Nawet spotykaliśmy się na papierosku żeby pogadać o polityce.Była radość!\nTeraz szukam roboty ale to już inna sprawa.\nTraube 22 sierpnia 2010 16:31\nA propos studia tv, do którego przyjdzie Migalski albo Kaczyński, to zanosi się mocno na to "albo".\nMigalskiemu się chyba troszkę zgłupło - zajrzyj na S24.\ntoyah 22 sierpnia 2010 16:35\nI wzajemnie. Miło Cię tu widzieć.\ntoyah 22 sierpnia 2010 16:42\nNo tak. To jest dokładnie to o czym chciałem napisać w tej notce. Że my jesteśmy okropnie zamknięci w naszym pragnieniu unikania awantur. I to na każdym poziomie. I w polityce i w mediach i tu w pracy, na ulicy, czy w domu. A oni tę naszą łagodność bezlitośnie wykorzystują.\ntoyah 22 sierpnia 2010 16:47\nNo, słyszałem. Dzieci mi powiedziały, że on stracił busolę. Szkoda ogromna. Zwłaszcza jeśli ma się okazać, że Jarosław Kaczyński rzeczywiście przeżywa ciężki kryzys. Przynajmniej on mógłby mu dać odetchnąć.\nSwoją drogą, cieszę się, że się pojawiłeś.\nkanaa 22 sierpnia 2010 17:17\nproblem polega na tym, ze ja twierdze, ze czlowiek jest z natury zly i tylko odpowiednie wychowanie, zasady moralne, rodzina, opinia, wreszcie, i to jest chyba najwazniejsze, KK inaczej prawo, zmuszaja to zlo do ukrycia, ale jednak w zakamarkach naszej duszy. jezeli przyjmujesz wersje przeciwna, to?\njakos Cervantes przyszedl mi na mysl..\npogoda u was ok?\ntoyah 22 sierpnia 2010 17:53\nChyba nie. Gdyby tak było, myślę że zdecydowana większość ludzi na świecie byłaby zła. I to bardzo zła. A w ten sposób świat już by dawno trafił szlag.\nStraszny upał. Za chwilę się roztopię.\nUnknown 22 sierpnia 2010 18:25\nBardzo trafne spostrzeżenia, mam podobne zdanie na ten temat.\nCo do Migalskiego, to już nawet go nie czytam. Można było przewidzieć taki jego ruch. W sumie sam pomysł listu otwartego i tak łagodny dla prezesa, mógłby przecież zwołać na FB jakiś spontaniczny, oddolny protest, który GW zupełnie przypadkowo by nagłośniła.\ntoyah 22 sierpnia 2010 18:55\nPrzeczytałem ten list. Nie cały, bo aż tak zaangażowany nie jestem. I powiem szczerze, że nie tyle dziwi mnie jego treść, co właśnie długość. Tego nie potrafię zrozumieć. Skąd Migalski, człowiek przecież inteligentny z najlepszym znaczeniu tego słowa, uznał za stosowne aż tak się nadąć. Jak on - właśnie on - mógł pomyśleć, że ktokolwiek będzie chciał czytać tekst tego typu o takiej rozwlekłości? Że będzie go chciał czytać Jarosław Kaczyński? Co za pycha!\nTraube 22 sierpnia 2010 19:02\nRzut okiem na główne portale internetowe.\nS24 - na szczycie SG trzy (wszystkie trzy!) teksty z Kaczyńskim w tytule.\nDziennik.pl - z czterech tytułów na szczycie trzy z Kaczyńskim lub PiS. "Migalski nie może już przeżyć dnia bez ataku na PiS", "Abp.Życiński: Kaczyński nie powinien przesłaniać Jezusa", "Palikot nie chodzi do Sejmu. Przez Kaczyńskiego".\nTvn24 - też Kaczyński.\nTen człowiek, jak ogłaszali, jest na urlopie. Nic nie robi, nic nie mówi, a tymczasem kolejne mendy zakładają sobie blogi na S24 tylko po to, żeby o nim pisać albo - jak przed chwilą zauważyłem o śp. Lechu Kaczyńskim (małpa w czerwonym znów na tapecie - trudno uwierzyć, ale fakt).\nJa bym nawet chciał, żeby to był tylko jakiś obłęd, ale to raczej kontynuacja planu, który Jarosław pokrzyżował nie wsiadając do tamtego samolotu.\nWygrali wybory. Mają swojego prezydenta. A oni, zamiast się cieszyć i kręcić te swoje lody, w furię popadają.\nMnie to tylko utwierdza w przekonaniu, że JK ma rację - nawet gdy i jego postępowania czasami nie rozumiem.\ntoyah 22 sierpnia 2010 19:20\nNa Onecie jakiś biedak napisał, że dopóki Kaczyński będzie rządził, w Polsce nie będzie spokoju. Rozumiesz? Kaczyński wciąż rządzi. Uważam, że oni z gruncie rzeczy, gdzieś z głębi swoich umysłów wierzą, że on rządzi.\nZibik 22 sierpnia 2010 19:22\nToyahu cieszę się, że na forum ów temat m.in. "szermierki słownej" został zainspirowany i wyeksponowany. Nasi wrogowie, także oponenci, czy polityczni przeciwnicy, oraz w publicznej debacie (dyskusji) adwersarze, przede wszystkim "bezlitośnie wykorzystują" wszystkie nasze wady, słabości, skłonności, uchybienia i potknięcia. W określonych sytuacjach np: podczas konfrontacji, walki ze złem i złoczyńcami, a tym bardziej polemiki z medialnymi "gangsterami" nie wolno być "łagodnym", tzn. wątpiącym, chwiejnym, naiwnym, łatwowiernym, tchórzliwym, także uległym, ustępliwym, spolegliwym, tolerancyjnym, czy obojętnym.\nObecnie preferowane reguły i formy rozmowy, dyskusji, także styl wypowiedzi w życiu codziennym, także komentarzy w mediach na forum to - krótko i "ostro" z dużą dozą kategoryczności i stanowczości, a nawet tupetu i bezczelności, lecz bez argumentów, bo na co one komu?....\nWażniejsza jest afirmacja ego, co mnie się wydaje, sensacja, tj. demonstracja nie tylko wiedzy, bądź erudycji, lecz tzw. siły perswazji np: chamstwa, eskalacja emocji, niż pogłębiona refleksja i racjonalna argumentacja, czyli dłuższe i nudne wywody.\ntoyah 22 sierpnia 2010 19:26\nA ja się cieszę, że wzbudził takie emocje i zainspirowal tyle osób.\nZibik 22 sierpnia 2010 19:47\nTrafnie napisałeś nie ulega wątpliwości, że to jest kontynuacja misternie ułożonego planu i urzeczywistnianie (realizowanie) wcześniej ustalonego (uzgodnionego) i zaprojektowanego scenariusza.\nIntrygującym może być to, kto jest jego głównym reżyserem, a kto koordynatorem, realizatorem, wykonawcą?.....\n"W furię popadają" bo nie wszystko, od nich zależy i plan nie zawsze układa się po ich myśli, a JK i osoby z nim współpracujące, także np: wybrani redaktorzy, dziennikarze, a nawet internauci już zbyt dużo wiedzą.\nDon Paddington 22 sierpnia 2010 19:52\nJeśli to prawda, że nasze życie polityczne sprowadza się do rywalizacji w skutecznym „laniu z baśki”, to tym samym – że zacytuję klasyka: „Sytuacja na froncie jest beznadziejna, ale nie jest poważna”.\nI może właśnie dlatego, Jarosław Kaczyński, poważny polityk, jest „ledwo żywy”, bo ma pełną świadomość beznadziejności sytuacji, wynikającej z jej braku powagi.\nJest też w tym wszystkim jakiś „azjatycki powiew”, związany z dość powszechnym (kiedyś?) w Polsce przeświadczeniem, że Rosja uznaje tylko siłę i siła jest jej najważniejszym argumentem. I jeśli już coś z Rosją załatwiać, to tylko z pozycji siły.\nTen „azjatycki powiew” sprawia, że naszego rodzimego ruskiego buca (który rosyjskim mistrzom i tak nie jest godzien butów czyścić) można poznać właśnie po tym, iż z jednej strony potrafi zupełnie nieprzytomnie się naparzać, a z drugiej strony, jeśli ktoś „walnie go z baśki”, to ugina się wobec kompatybilnego ze swą mentalnością argumentu.\nWojna to też polityka, tylko prowadzona drastycznymi metodami. I chyba rzeczywiście mamy wojnę (Wajda wiedział co mówi) – wojnę domową, czyli najbrutalniejszą z wojen.\ntoyah 22 sierpnia 2010 20:16\nO tym nie pomyślałem. Że wojna domowa jest najgorsza. A jest. Tak jak nie ma awantury gorszej niż z własną żoną.\nJuż wiadomo, czemu księża nie powinni się żenić.\nPrzepraszam za ten weselszy ton, ale to kwestia tego genu, o którym wspomniałem wyżej.\nŹle znoszę ten strach.\njazgdyni 22 sierpnia 2010 20:58\nJasne, że to pewnego rodzaju wojna domowa. Usiłuję was tutaj o tym przekonać już chyba od maja. I źle jest, bo to oni wybierają pole bitwy, termin walki i rodzaj broni.\nTą inicjatywę trzeba im wytrącić z rąk. Na początek choćby walić i z baśki. Nawet nie czekając, aż znowu zaczną.\nI powalać ich, śmiechem, dosadną kpiną. Właśnie dlatego pisałem, że ponownie przydałby się Major i Pomarańczowa Alternatywa.\nCo przemawia do internetowego durnia: jak mu mówisz - "słuchaj kolego, to miejsce może nie dla ciebie", to nic, lecz jak mu mówisz "spierdalaj stąd" to skonfundowany znika.\nNie czas teraz na wychowywanie, za późno. To czas by walić z bańki.\nI mówię to ja, ku swemu wielkiemu zaskoczeniu. Najłagodniejszy z łagodnych.\ntoyah 22 sierpnia 2010 22:39\nTo ciekawe co piszesz. Pamiętam, jak kiedyś czytałem reportaż o polskich gimnazjach i o tym co przechodzą tam nauczycielach. W pewnym momencie pojawiła się szkoła, gdzie zatrudniono ochroniarzy. Zwykłych łysych bandytów. I oni wszystkich ustawili wyłącznie klnąc. Normalnie, brutalnie przeklinając.\nAle to nie wszystko. Kiedyś pracowałem w szkole z dyrektorem, który potrafił być naprawdę brutalny. Nie dlatego, że uznał to za metodę, ale dlatego że taki był. I wszyscy ci uczniowie, normalnie ludzie którzy byli tak głupi, że nie bali się niczego, robili się nieprzytomni ze strachu na myśl o tym, że on ich może w najbardziej bezwstydny sposób skląć. I to jest, jak myślę trochę odpowiedź na nasze problemy i też dobre nawiązanie do tego, o czym napisałeś.\nGemba 22 sierpnia 2010 23:30\nCzy tak trudno było przyjąć, że jest to wojna? Przecież oficjalnie to ogłoszono przed kamerami. Tę wojnę zapowiedział sojusznik "turanów" i zaraz po tym został przez nich nagrodzony.\nTa zapowiedź oznaczała walkę bez żadnych zasad w niszczeniu przeciwnika. Było tak i tak się dzieje nadal.\nStraciliśmy bardzo dużo czasu na rozpacz i łzy, wypowiedzianą wojnę traktując jak figurę retoryczną sławnego z filmów sklerotyka. Teraz jesteśmy w głębokiej defensywie.\nNie wiem czy damy radę z tego "dołka" przejść do ofensywy. Zbyt długo trwał i będzie to teraz bardzo trudne.\nAle musimy próbować. Skromni komentatorzy i blogerzy o wyjątkowych talentach. Do boju. Jest wojna!\ntoyah 23 sierpnia 2010 00:07\nDziękuję Ci za Twój wybitnie inspirujący komentarz. Właśnie dzięki niemu zrozumiałem, że mamy wojnę i Wajda nie robił sobie jaj. I że gdybym słuchał Twoich dobrych rad, nie byłbym tu gdzie jestem. No i przede wszystkim nie traciłbym czasu na zanudzanie Bogu ducha winnych ludzi swoimi smutkami. Jednak z Ciebie jest prawdziwy czempion.\nbankaist 23 sierpnia 2010 01:28\nPan chyba nigdy nie tracił czasu. Ci umęczeni ludzie pod krzyżem walczą na prawdę.Część krzyczy,że gwałcą ale dupą krąca .Pojawił się nowy etat zawodowego gnoja, są tacy którym "gnój" ładne komponuje się między imieniem a nazwiskiem.\nPrzepraszam to nie moje klimaty ale też czuję się bezsilny.\nMarylka 23 sierpnia 2010 04:20\nWróciłam po trzech dniach pobytu w bezinternetowym i beztelewizyjnym świecie. Nawet kupiłam dwie gazety, lokalną i Rzepę, ale nie przeczytałam. Wyrąbywałam ścieżkę w lesie (siekierą). Teraz od dwóch godzin czytam Twój blog i nie mogę się nadziwić, że tu się tyle działo. A jednocześnie jakby czas stał w miejscu. Onet teraz i 10 lat temu, Solidarność teraz i 20 lat temu. Mam taką refleksję, chyba nie pierwszy już raz: my usiłujemy iść do przodu, zgodnie z naturalnym rytmem życia, "oni" stworzyli potworny system, który zatrzymuje czas we wszystkich dziedzinach życia. Ostatnio nie tylko zatrzymuje, ale cofa wstecz, do tych lat zupełnej beznadziei - czasów breżniewowsko-gierkowskich. Od 89 roku toczy się śmiertelna wojna o cofnięcie czasu. Dwa razy udało się pchnąć go do przodu, i za każdym razem powracali ze zwielokrotnioną energią nienawiści i nowych pomysłów. Co jest dla mnie pocieszające - to że oni nie byli zdolni stworzyć żadnej znaczącej siły intelektualnej, a ludzi aspirujących do inteligencji sprowadzili na poziom onetowej masy. W ten sposób normalni ludzie mogą się bez trudu spotkać i porozumieć właśnie w internecie. Wracając do siekiery: ktoś z cudzoziemców chyba dawno temu napisał,że Polacy to ludzie łagodni i miał rację, bo polska waleczność zawsze miała charakter obronny. W końcu i szlachta i lud byli rolnikami. Jednak wzięcie do ręki siekiery dziwnie przeobraża. Czego wszystkim życzę.\norjan 23 sierpnia 2010 10:05\nW co drugim, sowieckim filmie wojennym jest taka scena, gdy w stanie ostatecznej, a wzniosłej traumy, nasz-bohater, Niemcowi do czegoś tam przykłada bagnet. A tu drugi nasz-bohater łapie go za tę rękę z tekstem: „Nie lzia! Czy chcesz być taki jak oni?\nI w takim właśnie zderzeniu kryje się materiał do analizy tego, co nas i samego Toyaha tu niepokoi. Właśnie ta niemożliwa do sprostania symetria, gdy przyzwoitość nakazuje właśnie antysymetrię. Ta antysymetria przychodzi bowiem z najbardziej podstawowym wychowaniem ludzi wychowanych, czy z kulturą do ludzi kulturalnych: „Odpłacaj dobrem za zło”; „Nadstaw drugi policzek”; „To też człowiek”, itd.\nTakie postawy związane są z przekonaniem, że jest sprawiedliwość i ona na pewno nadejdzie także jeszcze w życiu doczesnym. Jednocześnie, może w Polsce bardziej, niż gdzie indziej, wymagano od władz i od ludzi dążenia do sprawiedliwości. Samodzielne jej wymierzanie zawsze było tu niechętnie widziane. Nie ma więc karmaniolskich nawyków, a to tłumaczy te postawy pobłażliwości po polsku.\nW sumie jest to piękne i na wskroś katolickie. Przecież przez stulecia, gdziekolwiek tylko zagnieżdżał się rzymski katolicyzm, tam Kościół natychmiast podejmował walkę z tzw. mstą, czyli z wymierzaniem sprawiedliwości na własną rękę.\nDopiero z tej perspektywy należy oceniać zachowanie się prawego i kulturalnego człowieka wobec podrzucania mu i obrzucania go pełowskim gnojem, że tak to skrótowo ujmę. Chociaż więc kulturalne zachowanie pozostaje piękne, to staje się krańcowo nieskuteczne z przyczyn – by tak rzec – systemowych. Jak to bowiem odważnie ujął jeden z miejscowych wyroków sądowych: „sprawiedliwość nie jest [już] kategorią konstytucyjną”. Namnożyło się nawet kościelnych purpuratów, którzy mało widzą potrzebę wyrządzania prostej sprawiedliwości i domagania się jej pasanych owieczek. Właściwie, to co dzisiaj oznaczać ma postulat „dobrego pasterza”?\nAle muszę zaprotestować przeciw tym radom, żeby np. Jarosław Kaczyński odwdzięczał się pięknym za nadobne, itd. To jest zasadniczo niewykonalne z przyczyn jw. A gdyby nawet wola się znalazła, to wyobraźmy sobie stanięcie na ringu, gdzie sędzią jest menedżer naszego przeciwnika, a komentatorem sportowym jest jego trener. Do takiego ringu wchodzić nie należy. Nie wygramy na takim ani na punkty (kto je liczy?), ani przez nokaut (jak on śmie!).\nDopóki nie zorganizuje się własnego ringu, trzeba niestety czekać, tymczasem pracując u podstaw. Na razie żyjemy bowiem w czasach kiepskiego fartu. Ten kiepski fart toczy się siłą bezwładu i wiecznie trwać nie będzie. Pytanie tylko, czy my przetrwamy. Właśnie o to chodzi, o przetrwanie. I o to, co przeniesiemy do czasów lepszego fartu.\nPS. A co miał myśleć niejaki Aureliusz Augustyn siedząc w Hipponie niczym na drzewie wśród powodzi? Chyba gorzej od niego nie mamy.\ntoyah 23 sierpnia 2010 10:07\nTo do mnie? Ja tracę czas bez przerwy. Moje całe życie to stracona chwila. Jesli pójdę do piekła to za to.\ntoyah 23 sierpnia 2010 10:15\nTeraz rozumiem, dlaczego Cię tu nie było. I pewnie, dlaczego wielu innych naszych przyjaciół niemal przez cały ten weekend nie było.\nSwoją drogą to ciekawe. Mówią nam, że my jesteśmy biedna hołota bez perspektyw, która siedzi w domu i gnije. Że to tylko oni wyjeżdżają wciąż na wakacje i weekendy. A tu wygląda na to, że figę z makiem.\nA za życzenia podkreślone błyszczącym ostrzem siekiery, oczywiście bardzo dziękuję.\ntoyah 23 sierpnia 2010 10:23\nJestem pewien, że jest całe mnóstwo takich, którzy mieli i mają od nas gorzej. Nie zmienia to faktu, że dotychczasowa taktyka nie przyniosla sukcesów. Wręcz przeciwnie - przeciwnik świetnie nauczył się ją wykorzystywać do swoich podłych celów.\norjan 23 sierpnia 2010 10:25\n"... Że to tylko oni wyjeżdżają wciąż na wakacje i weekendy."\nSłabo wykształceni wyborcy z małych miasteczek wyjeżdżają tam, gdzie syfu jest mniej. To się może nawet jakoś pokrywa z mapą dostępu do sieci.\ntoyah 23 sierpnia 2010 10:27\nMoże być i tak. W każdym razie, jak idzie o te tzw. kwestie socjologiczne, to można by tu było dużo powiedzieć, wyłącznie badając ten blog. Tylko jakoś głupio.\norjan 23 sierpnia 2010 10:33\nNo przecież mówię: menedżer przeciwnika jest sędzią (WSI), jego trener jest sprawozdawcą (tefałeny et cons.).\nTo jakim cudem chciałbyś wygrać, a jeśli już, to jakim cudem chciałbyś się o tym dowiedzieć, a jeśli nawet, to jak ma dowiedzieć się publiczność?\nMądry Indianin siada wtedy nad brzegiem rzeki i czeka, aż z prądem zaczną płynąć trupy jego wrogów.\nNie wymyślisz na razie nic lepszego, niż być taką rzeką dla Indian takich jak ja.\nA zniechęcenie rozumiem i też je z całych sił odpycham.\nBendix 23 sierpnia 2010 10:37\nNic tylko ciągle coraz "lepsze" wieści z naszego świata. Czarno widzę walkę z tą dyktaturą.\norjan 23 sierpnia 2010 10:39\nDla mnie wprawdzie obecna socjologia , to też ... (brzydkie słowo), ale chyba nawet z jej poziomu badawczego trudno winić ludzi, że szukają chwili spokoju.\nTełoretycznie, to nawet w namiocie można trzymać laptopa, ale przeca na mur zarosjanią!\nA kąpiółka w stanie stresu nic nie jest warta.\nMoże w peło mają inaczej. Mózgi w poprzek, na pewno.\nMarylka 23 sierpnia 2010 11:57\nZapraszam jak tylko podłączę internet.\nMarylka 23 sierpnia 2010 12:06\nPonieważ jestem słabo wykształcona, nie wypada mi dłużej mieszkać w dużym mieście, wiec się wyprowadzam do małego, a nawet na wieś, a nawet do lasu.\nStres tam ulatuje, więc czasem sie nawet wykąpię.\nLEMMING 23 sierpnia 2010 12:23\nTo jeszcze ja! W rzeczy samej - nie bylo mnie pare dni.\nW ogole mam taki poglad, ze obecnie jest jeszcze sezon wakacyjny. Za chwile sie skonczy, i od wrzesnia musimy isc pelna para i bez szczedzania sie.\nJak chodzi o zalegly wpis o idiotach internetowych: wlasciwie w pierwszej chwili przychylalem sie do mysli, ze nie jest az tak zle, i ze Onet intencjonalnie hoduje takich ludzi i takie postawy. Ale przypomnialem sobie, ze mam przeciez konto na Facebooku, i wielu znajomych tamze ("mlodych, dobrze wyksztalconych, z duzych osrodkow"). Strumien newsow spory, przekracza 300 dziennie. Ludzie pisza tam przeciez nieanonimowo, a pod wlasnym nazwiskiem. I wiesz co? Poziom skretynienia jest naprawde zasmucajacy. Moze nie az tak wielki jak na Onecie, ale wciaz. Tj - anonimowosc zapewnia dodatkowa dawke chamstwa, ale glupota - glupota, cholera, w tzw. szerokich warstwach jest immanentna.\nTeraz co do biezacego wpisu: I dare to differ. Wlasciwie opisal to juz Orjan, tak jak i ja widze. Zza Twojej opini przeziera takie wrazenie symetrii. Tj ze to jest taki mecz w jakas gre, my i oni mamy takie same szanse i zasady, bramki rowniez sa rowne, i sedziowanie sprawiedliwe. I ze problem jest taki ze my gralismy dotychczas w futbol, a tamci w futbol, ale amerykanski. Wiec jak zaczniem teraz dawac z baski, to pokazemy im ze ho ho ho ho.\nZdaje mi sie to gleboko niesluszne, z przyczyn ktore rowniez zacny Orjan zasygnalizowal. Po pierwsze, nienawisc i agresja nie moga byc nasza bronia z przyczyn aksjologicznych, o ktorych tu chyba nawet nie trzeba pisac. Po drugie, i wazniejsze, nie powinny byc nasza bronia, bo ONI w stosowaniu tej broni sa i zawsze beda od nas duzo lepsi. Przeniesienie walki na ich boisko spowoduje pewna porazke. Po trzecie i ostatnie, pamietajmy wciaz, w Dniach Ostatecznych na poczatku nastapi wielki triumf Szatana ("A cala ziemia z podziwiem powiodla wzrokiem za Bestia"). No wiec to chyba wlasnie jest teraz.\nPS Nie moge jednak nie wypomniec, ze nie powinienes pisac "I że styl kampanii prezydenckiej, na jaki zdecydował się Jarosław Kaczyński, i tego stylu oczywista porażka (...)". Skoro twierdziles niedawno, ze ten styl jak najbardziej WYGRAL - tylko wybory zostaly sfalszowane...\nMarylka 23 sierpnia 2010 12:39\nA propos onetu: tam wczoraj (dzis juz nie)pojawił się wywiad z Antonim Macierewiczem, chyba szok dla onetowców. Czy takie rzeczy juz im się zdarzały?\ntoyah 23 sierpnia 2010 13:07\nObraz tego Indianina jest bardzo przekonujący. Powiem szczerze, że przez dłuższy czas trzymalem sie czegoś mniej więcej w tym kształcie. I dobrze. Mogę czekać dalej. Cierpliwie i spokojnie.\nNatomiast, jeśli już muszę walczyć, to jednak proszę o siekierę. Ewentualnie o widły.\ntoyah 23 sierpnia 2010 13:08\nPewnie że obraz jest czarny. ALe walczyć trzeba.\ntoyah 23 sierpnia 2010 13:26\nNo wreszcie jesteś.\nCo do meritum, może i masz rację, że tu nie mamy szans. Niemniej wypadałoby przynajmniej spróbować. Uważam, że pojednynek Mularczyk - Nałęcz, o kórym piszę, pokazuje, że mogę się nie mylić.\nNo i teraz, jeśli idzie o Twoje Post Sriptum. Przede wszystkim nie jestem pewien, czy ja rzeczywiście pisałem, że to styl kampanii odniósł sukces, a nie sztab i jego praca. No i sam Kandydat. Ale nawet jeśli tak było, to wydarzenia ostatnich tygodni każą mi wierzyć, że mogłem nie miec racji i że wszyscy ci, którzy twierdzą, że w pewnym momencie należało zmienić ton na bardziej agresywny, mieli słuszność. Że ta zmiana mogła być skuteczna.\nPiszę o tym zresztą w tekście powyżej, że zmienilem zdanie.\nCo do sfałszowania wyborów, to przede wszystkim, nie mam pewności, że tak było. Po prostu się tego boję. Bardzo się boję. Rozmawialiśmy o tym i myślę, że Ci przedstawiłem moje dylematy jasno. Ja po prostu chciałbym wiedzieć, co tam takiego się stało, że te dane z Komisji aż tak oszalały. Tylko tyle. I aż tyle.\njazgdyni 23 sierpnia 2010 13:49\nNo to proszę o konstruktywne i alternatywne sposoby walki.\nBiblia potrafiła docenić spryt, choćby w walce Dawida. A tu nikt nie chce się wychylić z kąta w imię wielkich wartości. Ciągła defensywa i tańczenie tak jak nam zagrają. To jakiś grzech narodowy, od Migalskiego po niektórych szanownych kolegów tutaj.\nJak Gołota w ostatnich walkach.\nLEMMING 23 sierpnia 2010 16:03\nMysle ze mamy jasnosc. To znaczy ja w pelni rozumiem Twoj punkt widzenia, i nie zglaszam uwag.\nTeraz co do agresji: zwroc jednak uwage, ze Nalecz to, no coz, cieple kluchy. Ze gdyby na miejscu Nalecza byl np. Stefan Konstanty, to oczywiscie Ty i ja, i my wszyscy widzielibysmy kto ma racje. Ale dla tego nieszczesnego ogolu, o ktorym mowimy, bylaby to jeszcze jedna polityczna naparzanka bez jasno rozroznialnego zwyciezcy.\nNajzwiezlej mowiac: z niezlomnym spokojem dawac swiadectwo Prawdzie. Nowy Testament jest pelen przykladow takiego dzialania w wykonaniu Apostolow. Niezlym biezacym przykladem jest p. Maciarewicz. Ja nie jestem jego wielkim fanem, szczerze mowiac, w kazdym razie na tle sredniej tego bloga na pewno nie, ale nie da sie ukryc, ze to jest polityk, ktory bardzo logicznie, bardzo oszczednie w sensie formalnym, bardzo konsekwetnie i bardzo spokojnie artykuluje swoje racje.\ntoyah 23 sierpnia 2010 16:51\nMoże masz rację. Ale jak mowię, spróbować zawsze warto.\norjan 23 sierpnia 2010 23:39\nNa czym polegało boże natchnienie (i geniusz) Prymasa Wyszyńskiego u schyłku lat 50-tych.\nAno na tym, że podjął walkę na takim "ringu", i taką walkę, co były słabo dostępne dla komuszej inwencji i mocy.\n(Ma się rozumieć, ówcześnie słabo dostępne, bo do dzisiaj, tego i owego zdążyli zainstalować.)\nTrzeba po prostu przetrwać, zanim znajdzie się (może nawet przypadkiem) koncepcja naszego "ringu" i walki. Naparzanie się z tą turańską czernią na jej własnym majdanie nie ma sensu.\nTo jednak nie oznacza, jak niektórzy może odczytali, pochwały dla bierności. Są przecież udane, choć niedoceniane przedsięwzięcia, jak np. smoleńska komisja Macierewicza, czy też - toutes proportions gardees - to co się dzieje na tym blogu. Nie należy tego lekceważyć, bo kto wie, kiedy gdzie i dlaczego może zacząć się dziać. Czasem starcza zwolnienie jednej suwnicowej, a czasem nie starcza rozwalenie stoczni; tzn. na razie nie starcza.\nZibik 24 sierpnia 2010 12:49\nDrogi Toyahu !\nChyba jednak nie będziemy "lać z baśki", lecz nadal, aż do pożądanego skutku cierpliwie wyjaśniać, perswadować, umiejętnie przekonywać i zjednywać ludzi. Przecież nam nie zależy, aby brutalizować język m.in. w debacie publicznej, kogoś znieważać, czy komuś uwłaczać, tzn. "dokopać" - stosować kłamstwo i przemoc wobec innych. Chyba pragniemy ukazywać dobro i prawdę w miłości?....., czyli składać wiarygodne świadectwa i pozyskiwać przede wszystkim myślących i wątpiących, także poszkodowanych i cierpiących, tj. skrzywdzonych, oszukanych i zmanipulowanych. A takich będzie coraz więcej, bo ich wrogowie (adwersarze), także nasi przeciwnicy, oponenci nie mają racjonalnych, wiarygodnych, ani przekonywujących argumentów.\nOrjan słusznie napisał, że : "naparzanie się... nie ma sensu"\nIch największym utrapieniem, a naszą wiarą i nadzieją jest Jego Krzyż i Prawda !\ntoyah 24 sierpnia 2010 17:20\nPięknie to przedstawiłeś. Do końca nie będziemy wiedzieć, co będzie wciąż za mało, a co nagle okaże się, że już wystarczyło. A więc jeszcze raz - warto próbować.\ntoyah 24 sierpnia 2010 17:26\nKazano nam żyć wśród bestii. Wiesz co to oznacza? Że na naszą miłość nikt już nie czeka. Już nie.\nZibik 24 sierpnia 2010 20:56\nZgoda "warto próbować" i zmagać się z istniejącym złem, bo bytujemy również "wśród bestii", lecz to wcale nie oznacza, że "na naszą miłość nikt już nie czeka."\nIstotę ludzką odmienić jest zdolna wyłącznie Jego Miłość. A ci, których kochać najtrudniej potrzebują najbardziej Jego miłosierdzia, a naszej braterskiej miłości.\nTo hasło jest nadal aktualne : Make love, not war !\nbankaist 26 sierpnia 2010 12:52\n"Pan chyba nigdy nie tracił czasu."to do Pana.\n"Ci umęczeni ludzie pod krzyżem walczą na prawdę" to wyrzut do siebie.\n"Część krzyczy,że gwałcą ale dupą krąca" to np.do MM.\n"Pojawił się nowy etat zawodowego gnoja, są tacy którym "gnój" ładne komponuje się między imieniem a nazwiskiem." to o PO i BK


Noclegi Gdańsk | Rajska Suite 1\nRajska 8 24, 80-850 Gdańsk\nRajska Suite 1 isin Gdańsk, 800 metres from St. Nicholas Roman Catholic Church and less than 1 km from Crane over the Motława River, in an areahiking can be enjoyed.W naszej ofercie m.in.: całkowity zakaz palenia,dostęp do Internetu,pokoje rodzinne,pokoje dla niepalących,parking w garażu,WiFi dostępne w całym obiekcie,bezpłatne WiFi,bezpłatny parking,parking,piesze wycieczki,winda,parking na miejscu,prywatny parking,WiFi. Doba hotelowa zaczyna się od godziny: 15:00 a kończy o godzinie: 11:00. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. W momencie zameldowania wymagane jest wpłacenie depozytu w wysokości PLN na wypadek ewentualnych szkód. Depozyt jest zwracany przy wymeldowaniu, po sprawdzeniu stanu pokoju.\nOferta partnera Booking.com - BG-5353995\nTagi: noclegi, oferta #BG-5353995, wolne-miejsca, nadmorzem, spanie, wczasy, tanie noclegi, BG, Gdańsk


Władze regionalne Andaluzji poszukują partnerów do projektu dot. wolontariatu - Fundusze Europejskie - Poznan.pl\nWładze regionalne Andaluzji poszukują partnerów do projektu dot. wolontariatu>\nMinisterstwo ds. równości i opieki społecznej rządu regionalnego Andaluzji poszukuje partnerów do projektu w ramach programu "Europa dla obywateli", poddziałanie 2.1. Projekty obywatelskie. Tytuł projektu brzmi "Wolontariat w ruchu".\nOgólnym celem "Projektów obywatelskich" jest zbadanie innowacyjnych metod i strategii zachęcania obywateli do aktywnego udziału w działaniach na poziomie europejskim oraz stymulowania dialogu pomiędzy obywatelami i instytucjami europejskimi. Współfinansowane są projekty o wymiarze ponadnarodowym i międzysektorowym, bezpośrednio angażujące obywateli. Priorytetowo będą traktowane projekty mające na celu zachęcenie do udziału w działaniach na poziomie lokalnym.\nAnaliza pytań kluczowych, kształtujących wolontariat pod kątem powyższego tematu\nRozpoznanie tradycyjnych i nowoczesnych sposobów zaangażowania społecznego, wyznaczenie ścieżek współpracy\nPodtrzymywanie dialogu pomiędzy uczestnikami na poziomie europejskim oraz poszerzenie kontaktów i działań projektu poprzez stronę REVOS.\nProfil poszukiwanych partnerów: Organy publiczne zaangażowane w zarządzanie wolontariatem, osoby na stanowiskach kierowniczych w organizacjach zajmujących sie wolontariatem lub w organizacjach pozarządowych, a także wolontariusze i aktywni uczestnicy w środowiskach niezorganizowanych.\nTermin realizacji projektu: od listopada 2012 roku do października 2013 roku\nBudżet: w zależności od liczby partnerów i ich lokalizacji, jednak projekt musi obejmować partnerów z co najmniej 5 Państw Członkowskich.\nPoprzednia strona 79/105 Następna strona


Złomowanie pojazdów Biadaszka kasacja Auto części Biadaszka . Zadzwoń 703 500 202\nSkasuj swój samochód u nas w kasacja pojazdów Biadaszka Znajdź części używane dla swojego auta – zadzwoń do Moto2.pl Największa giełda części używanych w Internecie. Kasacja pojazdów Biadaszka – okolice. Zadzwoń i zamów swoje części. Skup samochodów do złomowania Biadaszka. Auto kasacja. Auto złom z częściami Biadaszka. Kupuj najszybciej. Wysyłka części 24h\ndemontaż auta Biadaszka\nskup aut powypadkowych Biadaszka\nSKUP SAMOCHODÓW Biadaszka\nzłomowanie pojazdów Biadaszka\nW Auto Złomowanie Biadaszka znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\ngiełda części, kiermasz części Biadaszka, giełda części w Poznaniu (czwartek niedziela), giełda części Słomczyn, Szroty z częściami w Berlinie\nCopyright © 2018. Złomowanie auta Biadaszka, skup aut powypadkowych Biadaszka, złomowanie auta w Biadaszka.


Liderzy w wymianie kopciuchów – ranking gmin metropolii krakowskiej - Polski Alarm Smogowy - Razem o czyste powietrze\nStrona główna Aktualności Liderzy w wymianie kopciuchów – ranking gmin metropolii krakowskiej\nDo wejścia w życie małopolskiej uchwały antysmogowej pozostało 579 dni. W gminach obwarzanka krakowskiego wciąż w użyciu jest 23 tysiące pozaklasowych kotłów opalanych węglem i drewnem. W zeszłym roku zlikwidowano ich zaledwie 2412. W takim tempie wdrożenie uchwały antysmogowej zajmie dziesięć lat. Polski Alarm Smogowy publikuje ranking pokazujący jak radzą sobie poszczególne podkrakowskie gminy w wymianie kopciuchów.\nW zeszłym tygodniu Polski Alarm Smogowy (PAS) przystąpił do inicjatywy 600 dni dla czystego powietrza. To wspólna inicjatywa PAS, władz Krakowa oraz władz czternastu gmin zrzeszonych w Stowarzyszeniu Metropolia Krakowska. – W ramach tej inicjatywy zobowiązaliśmy się do prezentowania raz na kwartał postępów w walce ze smogiem w gminach obwarzanka krakowskiego – mówi Andrzej Guła, prezes Krakowskiego Alarmu Smogowego. Dziś Polski Alarm Smogowy prezentuje pierwszy, startowy, ranking obrazujący stan walki ze smogiem w gminach sąsiadujących z Krakowem.\n– Jedno jest pewne, wymiana pozaklasowych kotłów idzie zbyt wolno. W takim tempie wdrożenie uchwały antysmogowej zajmie 10 lat, a zostało nam niecałe dwa lata. – mówi Andrzej Guła.\nPoprzedni artykułZaproszenie na webinar: Jak szybko pokonać niską emisję?\nNastępny artykułMaj 2021


Wracamy na morza i oceany – Magna Polonia\nWracamy na morza i oceany\n– Położyliśmy stępkę pod budowę promu, rozpoczęliśmy inwestycje w projekty związane z żeglugą śródlądową, zaczęliśmy krok w ramach pozyskiwania nowych promów dla wzmocnieniem naszych polskich armatorów. Od tego nie ma odwrotu – powiedział w sobotę w Szczecinie minister Marek Gróbarczyk.\nJak zaznaczył szef resortu gospodarki morskiej i żeglugi śródlądowej „najważniejsze jest to aby cały czas pamiętać o ekonomii w trakcie realizacji tych zleceń, bo tu nie ma miejsca na działanie polityczne”.\n– Zakładam, że w najbliższym czasie w polskich stoczniach powstanie 10 promów pasażersko-samochodowych typu ro-pax – zaznaczył Gróbarczyk i dodał, że wszystkie one powinny powstać w Szczecinie.\n– Jeśli nawet armatorzy teraz pozyskują promy to tylko i wyłącznie żeby włączyć to w proces inwestycji w ramach budowy nowych jednostek. Chodzi o to aby nasi armatorzy mogli cały czas zarabiać. A najlepsze wyniki wychodzą na żegludze promowej. Dla nas jest to najważniejsze miejsce biznesowe i inwestycyjne, w którym chcemy rozwijać żeglugę – podkreślił minister.\nGróbarczyk powiedział, że nie widzi dużego problemu z pozyskania kapitału na budowę promów dla polskich armatorów. Jak przyznał powstało już konsorcjum banków, które chcą inwestować w tę gałąź gospodarki.\n– W zasadzie pierwszy projekt budowy promu jest już dopięty finansowo, ale cały czas tworzymy rozwiązania stabilne na kolejne inwestycje, tak aby nie trzeba było wyważać kolejnych drzwi – wyjaśnił.\n– Na konsorcjum składają się przede wszystkim banki z kapitałem polskim. Otwiera się nowa możliwość jeśli chodzi o wszelkiego rodzaju programy Unii Europejskiej, do których aplikujemy. Zainteresowane są również instytucje finansowe, które chcą inwestować pieniądze w budowę polskich promów. Ta kwestia nie jest już dla nas istotna, tu rola spoczywa na poszczególnych przedsiębiorstwach, czy to żeglugowych czy stoczniowych. Politycy w to nie powinni już tu ingerować – zaznaczył.\nPytany o sytuację finansową Polskiej Żeglugi Morskiej odpowiedział, że jest ona obecnie stabilna i armator osiągnął bezpieczną pozycję na rynku. – Przedsiębiorstwo już jest bardzo blisko dodatniego wyniku finansowego, choć zakładaliśmy, że potrwa to jeszcze 2 miesiące. Jest to podstawą do uzyskania kredytowania pod przyszłe inwestycje promowe. Czekamy na ewaluację przedsiębiorstwa. Wydaje nam się, że uda nam się uzyskać pozytywny wynik już w sierpniu – powiedział minister.\nStępkę pod budowę pierwszego promu ro-pax dla Polskiej Żeglugi Bałtyckiej położono w szczecińskiej stoczni 23 czerwca tego roku. Prom jest budowany przez Morską Stocznię Remontową Gryfia. Będzie miał długość 202,4 m i szerokość 30,8 m. Pomieści 400 pasażerów, załoga będzie liczyła 70 osób. Głównym paliwem jednostki ma być gaz LNG.\nWyruszyła 23. Pielgrzymka Tradycji Katolickiej z Warszawy na Jasną Górę\nRadosław Sikorski o Grzegorzu Schetynie: „Żulik bez poglądów, tchórz”


Bobomania - akcesoria dla dzieci i niemowląt - Ogłoszenia Szczecin - Sprzedam, kupię w Szczecinie!\n» Bobomania - akcesoria dla dzieci i niemowląt\nProszę o kontakt zł Bobomania - akcesoria dla dzieci i niemowląt\nData publikacji: Grudzień 7, 2018\nSklep Bobo Mania ma w swojej ofercie ogromny wybór pościeli dla dzieci. Jedną z marek, której produkty znajdziesz w Bobo Manii jest pościel Ceba Baby. Oferuje ona pościel składającą się z dwóch elementów - poszewki na poduszkę oraz kołderkę. Już dziś odwiedź stronę internetową firmy i poznaj pełną ofertę. W niej różnorodne akcesoria dla niemowląt od butelek do karmienia, po łóżeczka, wózki czy chociażby foteliki dziecięce. Serdecznie zapraszamy do skorzystania z oferty firmy Bobo Mania.\nStrona WWW: https://bobo-mania.pl/pl/c/butelki/88\nOferuję usługi - - Grudzień 7, 2018 Proszę o kontakt\nJesteśmy profesjonalną placówką edukacyjną, która prowadzi zajęcia językowe dla najmłodszych. Prowadzone przez nas kursy stoją na bardzo wysokim poziomie i są nastawione przede wszystkim na przekazywanie dużej wiedzy w przystępnej formie. Każda osoba...\nOferuję usługi - nysa - Grudzień 6, 2018 299.00\nOferuję usługi - - Grudzień 6, 2018 Proszę o kontakt


Czasy się zmieniły, on nie… Ranking filmów SAMA PECKINPAHA - Page 2\nFilm.org.pl – polska publicystyka filmowa, recenzje filmowe, rankingi filmowe > Czasy się zmieniły, on nie… Ranking filmów SAMA PECKINPAHA\n12. Konwój (Convoy, 1978)\nKonwój jest logiczną kontynuacją serii filmów przeznaczonych dla fanów motoryzacji, zainicjowanej przez Marlona Brando występem w Dzikim (The Wild One, 1953) Laslo Benedeka. Pierwszym etapem rozwoju nurtu były filmy motocyklowe (biker movies), które cieszyły się powodzeniem w drugiej połowie lat 60. (Motorpsycho!, 1965; Dzikie anioły, 1966; Straceńcy, 1967; Aniołowie piekieł, 1967; The Glory Stompers, 1967; Swobodny jeździec, 1969). Drugi etap to filmy z samochodami na pierwszym planie (np. Znikający punkt, 1971; Biała błyskawica, 1973; 60 sekund, 1974; Dirty Mary, Crazy Larry, 1974; Kierowca, 1978). Logiczne jest więc, że z perspektywy drugiej połowy lat 70. brakowało filmów dla miłośników ciężarówek (najsłynniejsze występy zaliczyły w thrillerze Pojedynek na szosie i komedii Mistrz kierownicy ucieka). Idąc naprzeciw oczekiwaniom, powstała seria tak zwanych trucker movies, co było też wynikiem rosnącej popularności pasma obywatelskiego CB (citizen’s band radio). Kierowcy ciężarówek otrzymali swoje chwile sławy w filmach: Zabijaka! Zabijaka! (1977), Citizens Band (1977), Gangsterzy szos (1978), australijska Niebezpieczna gra (1981) i Peckinpahowski Konwój.\nMimo mieszanych, w większości nieprzychylnych, opinii krytyków produkcja okazała się wielkim sukcesem finansowym w odróżnieniu od poprzednich czterech filmów Peckinpaha z lat 1973-77. Reżyser nie mógł jednak być usatysfakcjonowany, gdyż w trakcie postprodukcji został zwolniony i nie miał wpływu na ostateczny montaż. Na etapie zdjęciowym także nie był stale obecny – z powodu jego kłopotów ze zdrowiem wiele scen nakręcił jego przyjaciel James Coburn, zatrudniony w charakterze reżysera drugiej ekipy (second unit director). Konwój jest sympatycznym klasykiem, który sprawia frajdę przy kolejnych seansach ze względu na galerię charyzmatycznych postaci i przykuwający do ekranu motyw buntu przeciwko policji. Jednak Ernest Borgnine, który we Władcy północy (1973) udowodnił, że potrafi zagrać wredny czarny charakter, tutaj jako zły glina nie sprawia wrażenia człowieka, którego należałoby się bać.\nW niektórych partiach widać ciężką reżyserską rękę pozwalającą (prawdopodobnie) aktorom na improwizację. Sceny, które w założeniu miały bawić, słabo spełniają swoją funkcję, zabrakło także odpowiedniej energii i napięcia w scenach akcji. Wyjątkiem jest tylko znakomity fragment z udziałem kaskadera Roberta Herrona, który jako dubler Ernesta Borgnine’a wykonuje brawurowy skok samochodu nad stodołą. Film ma nietypową podstawę literacką – jest nią piosenka Convoy (1975) należąca do gatunku truck-driving country, która z kolei powstała jako odpowiedź na popularność reklam pełnoziarnistego pieczywa Old Home. Rozpoczęta w 1973 roku kampania reklamowa ukazywała kierowcę 18-kołowej ciężarówki C. W. McCalla (Jim Finlayson) flirtującego z kelnerką imieniem Mavis (Jeanne Capps). Dyrektorem artystycznym i copywriterem był William Fries, także autor tekstów piosenek i wokalista. Sukces tych spotów (potwierdzony cenionymi w branży reklamowej nagrodami Clio) sprawił, że przyjął pseudonim kierowcy ciężarówki z reklam, C. W. McCalla, a następnie stał się inspiracją dla Sama Peckinpaha, współtworząc (wraz z autorem muzyki Chipem Davisem) piosenkę o konwoju prowadzonym przez kierowcę o ksywie Rubber Duck, a także kontynuację tego utworu Round the World with the Rubber Duck.\n11. Weekend Ostermana (The Osterman Weekend, 1983)\nNa początku lat 80. nazwisko Peckinpaha wciąż jeszcze coś znaczyło i było wielu aktorów pragnących z nim pracować, ale producenci nie mieli o nim dobrego zdania. Przez uzależnienie od alkoholu i narkotyków popadał w problemy zdrowotne, a jego reżyserska inwencja nie mogła wybrzmieć przez wybuchowy temperament. Jego nazwisko dobrze wyglądało na plakacie, był w końcu twórcą niezapomnianej Dzikiej bandy (1969), ale przy bliższym poznaniu okazywał się człowiekiem trudnym we współpracy, bezkompromisowym i bezczelnym. Przekonali się o tym również Peter S. Davis i William N. Panzer, którzy zakupili prawa do powieści Roberta Ludluma Weekend z Ostermanem (1972) i postanowili dać szansę Peckinpahowi mimo jego złej sławy. Chociaż reżyser walczył z chorobą, a oprócz tego nie lubił powieści Ludluma i nie spodobał mu się scenariusz, przyjął propozycję, licząc na triumfalny powrót do branży albo przynajmniej coś, co poprawi jego sytuację.\nUdało mu się ukończyć film zgodnie z harmonogramem i nie przekroczyć budżetu, co już było w pewnym sensie sukcesem. Jak zwykle kłopoty zaczęły się, gdy z nakręconego materiału należało stworzyć spójną całość. Zmontowany według wizji Peckinpaha film nie przeszedł pozytywnie pokazów testowych. Producenci liczyli na to, że reżyser sam przemontuje i skróci swoje dzieło, ale na skutek jego odmowy zwolnili go i sami zorganizowali drugą edycję. Niestety Weekend Ostermana po wejściu na ekrany kin okazał się porażką kasową i artystyczną, a co gorsze, Peckinpah nie mógł się już za nią zrehabilitować – zmarł z powodu niewydolności serca w wieku 59 lat (grudzień 1984).\nWielu krytyków uznaje ten produkt za najgorszy w karierze reżysera, ale dla osoby piszącej te słowa jest to mimo wad interesujące kino, w którym widać mistrzowską (choć trzęsącą się po spożyciu whisky) rękę Krwawego Sama. Jest frapująca szpiegowska intryga, która może się wydawać niespójna, ale jest w niej paranoiczny klimat i halucynacyjne szaleństwo. Z kolei motyw zamknięcia bohaterów w domu i budowanie napięcia między niewielką grupą bohaterów nasuwa skojarzenia z Nędznymi psami (1971). I jak zawsze u tego twórcy mamy dobrą obsadę (Burt Lancaster, Rutger Hauer, Dennis Hopper, John Hurt), choć nie można mówić o świetnych kreacjach aktorskich, a raczej o udanym weekendzie w gronie znajomych. I mimo iż reżyser skarżył się na producentów za odebranie mu decydującego zdania w kwestii montażu, to wciąż uważał, że to dobry film. Jego zdanie podzielali Francuzi – produkcję wyróżniono Nagrodą Specjalną Jury na festiwalu kina kryminalnego we francuskim mieście Cognac (Festival du film policier de Cognac). Rok wcześniej Grand Prix tej imprezy otrzymali twórcy popularnej komedii sensacyjnej 48 godzin.\nMiędzy gwałtownym thrillerem (Nędzne psy, 1971) a dynamiczną produkcją sensacyjną (Ucieczka gangstera, 1972) reżyser zaskoczył zupełnie odmiennym, zarówno w tematyce, jak i w stylu, filmem – w dużej mierze będącym dramatem społecznym. Nakręcił go głównie w celu obrony przed zaszufladkowaniem jako twórca kina akcji i przemocy. Biorąc na tapet historię ze środowiska zawodników rodeo, obsadził Steve’a McQueena w roli Ace’a Bonnera Juniora, który powraca do rodzinnego miasta Prescott w Arizonie na paradę z okazji Dni Pogranicza i zamierza ostatni raz wziąć udział w zawodach rodeo. Przy okazji odnawia więzi z rodziną, w szczególności z ojcem marzącym o ucieczce do Australii. Ojciec i syn przywiązani do tradycji zostają skonfrontowani z bratem Juniora, Curlym, przedsiębiorcą i deweloperem, dla którego tradycja i więzi rodzinne są mniej ważne od zysków, jakie można osiągnąć, niszcząc buldożerem stare miejsca, by zbudować nowe.\nMimo iż pod względem akcji produkcja wydaje się skromna, budżet (ponad trzy miliony dolarów) był zbliżony do klasyków kina sensacyjnego powstałych w tym samym okresie (Nędzne psy i Ucieczka gangstera). Są tu efektowne sceny masowe, takie jak parada i rodeo zrealizowane podczas imprezy Frontier Days, The World’s Oldest Rodeo, której co roku gospodarzem jest miasto Prescott w Arizonie. Film przyniósł finansową stratę, co mogło być spowodowane tym, że przed nim premierę miały takie obrazy jak Rodeo (1971, reż. Cliff Robertson) i Rodeo życia (The Honkers, 1972, reż. Steve Ihnat), nie mówiąc już o telewizyjnych produkcjach eksploatujących ten temat. Film Peckinpaha nie wydawał się więc ciekawy, nawet mimo udziału Steve’a McQueena. Tym bardziej, że opinie krytyków nie były zbyt entuzjastyczne. Warto odnotować, że film jest wielkim powrotem na kinowy ekran dwójki zapomnianych gwiazd amerykańskiego kina: Idy Lupino (Nocna wyprawa, 1940; High Sierra, 1941) oraz Roberta Prestona (Pistolet do wynajęcia, 1942; Krwawy księżyc, 1948). Występuje tu również Ben Johnson, który – zanim trafił do branży filmowej – był zawodnikiem rodeo.\nantywestern Ballada o Cable'u Hogue'u Dzika banda film sensacyjny kino lat 60 kino lat 70 Konwój Pat Garrett i Billy the Kid Sam Peckinpah Ucieczka gangstera western Żelazny krzyż


Finał Ligi Europy: Pustki na stadionie w Baku? Kibice Chelsea i Arsenalu zwracają bilety - Polsat Sport\nFinał Ligi Europy: Pustki na stadionie w Baku? Kibice Chelsea i Arsenalu zwracają bilety\n23.05.2019, 16:58 Piłka nożna\nAngielskie media informują, że kibice zarówno Arsenalu, jak i Chelsea zwracają bilety na finał Ligi Europy, który 29 maja odbędzie się w stolicy Azerbejdżanu. Fani narzekają głównie na odległości dzielące Wielką Brytanię od Baku. Ponadto dużą część biletów oddali również sponsorzy.\nW trwającym jeszcze sezonie rozgrywki europejskie, Ligę Mistrzów i Ligę Europy zdominowały kluby z Premier League. W finale LM Tottenham zmierzy się z Liverpoolem, a w najważniejszym spotkaniu LE Chelsea z Arsenalem. Finał tych bardziej prestiżowych rozgrywek odbędzie się w Madrycie, co nie jest żadnym kłopotem dla wyspiarzy. Dużo inaczej wygląda sytuacja z finałem w Baku.\n"Daily Mail" donosi, że kibice "Kanonierów" i "The Blues" masowo zwracają bilety na środowy finał. Głównym powodem są koszty związane z przelotem, jak również odległość do Azerbejdżanu, wynosząca ponad 4600 km. Oba kluby łącznie mogą zwrócić nawet 6 tysięcy wejściówek. Złą sytuację potęguje na dodatek sprawa Henrikha Mkhitaryana. Ormianin najprawdopodobniej nie pojedzie na finał z powodu bardzo złych relacji między Azerbejdżanem a Armenią.\nPoza angielskimi klubami bilety zwracają również sponsorzy. Z ich strony może być aż dwa tysiące zwrotów.\nStadion Olimpijski w Baku może pomieścić prawie 70 tys. fanów. Jak na razie wiadomo, że 23 tys. wykupili lokalni kibice. Jeżeli nic się nie zmieni, UEFA może czekać katastrofa wizerunkowa, gdyż stadion będzie świecił pustkami.\nARSENALCHELSEALIGA EUROPYPIŁKA NOŻNA\nCzytaj więcej: Liga Europy: Polityka wygrała ze sportem. Mkhitaryan zostaje w Londynie\nCzytaj więcej: Tottenham sprzedał komplet biletów na finał Ligi Mistrzów... w Londynie


Pija | 2012-05-05\nJa nie mogę! Czytam to drugi raz i nie mam pojęcia, czemu to zrobiłam. Wcześniej byłam pod urokiem "Wilka", więc pewnie dlatego byłam mniej krytyczna. Ale teraz podczas czytania, myślałam sobie: niech ktoś pokaże autorce, jak poprawnie stawiać znaki interpunkcyjne! Tam, gdzie nie powinno być wykrzykników, ani wielokropków, stawiała chyba dlatego, że nie wiedziała, gdzie jest kropka na klawiaturze. I przez te znaki, akcja stawała się haotyczna, i nie wiadomo było czy bohaterowie szepczą czy wrzeszczą.\nPoza tym opisy, są tak "szczegółowe", żeby dać pole do popisu wyobraźni czytelnika. W fabule dosłownie mogłam się domyślić, w którym momencie autorka wpadła na pomysł, co wprowadzić do dalszej fabuły.\nMam tego dość, a po Diablicy, postanowiłam że nigdy już nie przeczytam żadnego dzieła tej autorki. Wiem, że zrzędzę, ale nie potrafię inaczej wyrazić moich uczuć odnośnie tej książki. W dodatku popsuła mi wenę:'(


nie ufam facetom bez skazy: Słońce już gasło, wieczór był ciepły i cichy\nSłońce już gasło, wieczór był ciepły i cichy\njak dla mnie od zeszłej niedzieli weekend kończy się wcześniej. Kiedyś z powodu stresu około 17 bo w poniedziałek trzeba iść do pracy , aktualnie ponieważ tak odjeżdża pociąg ze stacji Poznań Główny do Wrocław Główny. Wczoraj rozmawiając z mamą w wszystkim i o niczym użyłem zwrotu, że jestem jak "Żyd wieczny tułacz" psychicznie motywuje mnie podróż. Dzisiaj sprawdziłem ten mit i stwierdziłem, że jest zbyt patetycznie. Nie o to mi chodziło. Lubię ruch, działanie, natomiast nie odpowiada mi lenistwo w rodzaju leżenia na plaży i patrzenie w morze dlatego zwykle jak jeździłem na wakacje to wszelkimi możliwymi środkami lokomocji, a najczęściej autonogami przemierzałem sporo kilometrów.\nW Poznaniu mam kilka ulubionych miejsc na spacer, bieganie, a nawet miejsca na szybki lunch z gazetą bo nie zawsze dało się kogoś wyciągnąć. Zresztą uświadomiłem sobie, że nie pasuje do polskiej nowej kultury spędzania wolnego czasu czyli grillowania. Rzadko kiedy coś mi na takim grillu smakuje lubię jedzenie lekkie a to serwowane na grillu niestety często jak dla mnie jest zbyt ciężkie zbyt tłuste i niestety zbyt okopcone no i jeszcze picie piwa, które wprawdzie lubię, ale w rozsądnych ilościach jakoś nie specjalnie mi pasuje. Ten mój sprzeciw przez kilku znajomych jest tłumaczony w inny sposób "bo Ty lubisz , kieliszki ze szkła, talerze z porcelany, a noże ze stali, a nie wyroby jednorazowego użytku z papieru i plastiku", cholera jasna coś w tym jest .\nWe Wrocławiu, na razie spaceruje jeżdżę tramwajami i szukam swojego miejsca na spędzanie wolnego czasu, na spacer , na bieganie i na moje na razie samotne lunche. Może w tym tygodniu, jak będę musiał iść w piątek do pracy to będę miał wolny czwartek we Wrocławiu nie ma sensu na kilka godzin tłuc się do Poznania, to poszukam odpowiednich miejsc. Nie lubię nawet wieczorem za bardzo biegać po chodnikach przy ulicach, wolę parki i jakieś zbiorniki wodne.\nWczoraj mój brat wspomniał, żebym się we Wrocławiu nie chwalił, że jestem z Poznania bo podobno Wrocławianie nie przepadają za Poznaniakami, nie wiem skąd on to wziął, ale mleko się wylało , bo w pracy wiedzą skąd gość przybył, zwłaszcza że radziłem się w której dzielnicy szukać mieszkania.\nDo końca życia nie zrozumiem tych animozji między mieszkańcami różnych części świata. Dla mnie różnice w nas są interesujące, zabawne, urocze, ale nie widzę powodu do tego żeby na ich podstawie kogoś nie lubić. Nie podoba mi się architektura miasta Warszawy, na świecie jest kilka miast które mi się nie podobają, ale to nie ma nic wspólnego z mieszkańcami ja nawet z nikim z tego miasta dłużej nie rozmawiałem, więc jak mam ocenić ludzi mieszkających w tym mieście.\nMój dialog w osiedlowym sklepie we Wrocławiu, dla mnie uroczy.\n- Zrywkę ? - zapytał mnie Pan Sprzedawca. Widząc mój tępy wzrok, wskazuje nazwany przedmiot.\n- Trzeba było mówić, że proponuje Pan tytkę - odpowiedziałem, uśmiechając się do niego. Celowo użyłem nie do końca oddającego rzeczywistość poznańskiego regionalizmu. On też się uśmiechnął i powiedział.\n- Znam nowe słowo.\n- Ja też - odpowiedziałem.\nNa koniec taka jeszcze jedna obserwacja, w Poznaniu i we Wrocławiu powstały nowe dworce imponujące budowle robiące na mnie wrażenie. Niestety ponieważ obie inwestycje nie są na 100 % ukończone jest bałagan organizacyjny tak na 100 %. No jest, mówi się trudno. Tylko proszę mi wytłumaczyć dlaczego my pasażerowie zachowujemy się wobec pracowników PKP zwłaszcza osób siedzących w okienkach tak chamsko, ta kobieta nie jest kierownikiem tego dworca to nie ona odpowiada za ten bałagan. Co to tym wrzeszczącym ludziom daje za satysfakcje. Ponieważ byłem świadkiem takiej sceny, odbierając bilet od Pani w okienku zrobiłem coś, co stojących za mną zwłaszcza tych niecierpliwych jeszcze bardziej poirytowało, a może czegoś nauczyło . Nie tylko użyłem magicznego zaklęcia dwa razy , ale jeszcze na koniec życzyłem Pani miłego dnia, a co mi tam mi korona z głowy nie spadnie jak będę wobec kogoś miły.\nAutor: Atlu o 11:24\nEtykiety: myśli nieuczesane, polskie obyczaje i święta, skojarzenia to przekleństwo\nsansenoi 3 czerwca 2012 11:57\nteż nie wiem, co daje ludziom bycie niemiłym dla ludzi w okienkach... też byłem świadkiem takiej jednej sceny... choć oczywiście czasem panie w okienkach też kulturą nie grzeszą, wtedy wściekłość pasażerów rozumiem jak najbardziej...\nusnuta 3 czerwca 2012 13:25\nZrywka aka tytka to jednorazowa, cienka reklamówka?\nusnuta 3 czerwca 2012 13:36\nznaczy przezroczysty foliowy worek z uszkami?\nSpencer 3 czerwca 2012 17:52\nUwielbiam takie notki o różnicach kulturowych, obyczajowych, itp. Ale nie tych oczywistych między krajami/kontynentami, ale właśnie o tych między nawet bliskimi miastami.\nNa Górnym Śląsku, jest wiele miast. I mimo, że są gęsto "upakowane", gołym okiem widzę różnice.\nA jeśli chodzi o różnice tak oczywiste jak Katowice (Śląsk) i Sosnowiec (Zagłębie), to nie trzeba niczego szukać. Wszyscy od razu wiedzą, czy jesteś ze Sosnowca, czy nie :) i na odwrót. Faceci ze Śląska oświadczający się dziewczynom z Sosnowca mają stres, kiedy jadą do jej rodziców i muszą baczyć na każde wypowiadane zdanie, aby było na pewno w j. polskim, a nie śląskim.\nCzy na każdy weekend będziesz wracał do Poznania? Ile się jedzie pociągiem? Mam nadzieję niebawem poznasz znajomych. Być samemu w mieście i chodzić wszędzie samemu.... nie zazdroszczę. Tak miałem, jak byłem oddelegowany na 1,5 miesiąca do A'damu. Chodziłem samemu po mieście, a w słuchawkach leciała Adele: "Set Fire to the RAin" oraz "Someone like you".... itp.\nPS. Nikt nie rozumie, dlaczego jak jadę nad morze to zamisat leżeć plackiem na plaży to ja CHODZĘ. WSZĘDZIE :)\nyomosa 4 czerwca 2012 14:46\nludzie w okienkach, to ostatnie ogniwo w łańcuchu hierarchi a obrywaja za wszystkich:/\nmoze magiczne słowo cos zmieniło na dłuższą chwilę w kolejkowiczach?\nzrywka, tytka? u mnie się na to mówi "jednorazówka" ;p\nAtlu 4 czerwca 2012 19:37\n@ sansenoi - po 10 chamie, świętemu puściłyby nerwy\n@ usnuta - teraz już wiem,\n@ Spencer - też uwielbiam różnice, samotne spacery nie fajna rzecz, nie w każdy weekend będę wracał do Poznania 3 godziny jazdy w jedną stronę jest męczące,\n@ yomosa - na jak długo wystarczyły magiczne zaklęcia nie wiem, dziewczyna za mną też ich użyła\nerjota 7 czerwca 2012 21:02\nBurdel na tym dworcu to był jak go remontowano. Teraz jest w miarę to jakoś ogarnięte.\ncześć kochanie, pa skarbie\nSALGIA w Biznesie\nsamotnie w Starbucku\npodsumowanie tygodnia z Poznania\nwidzane oczami obcego\ncoś innego na dobranoc


Grupowe zakupy, T-Scale w praktyce | Polski Przemysł – portal i magazyn przemysłowy\nGrupowe zakupy, T-Scale w praktyce\nAutor: Dr inż. Marcin Hajdul\nPraktykom może się wydawać, że w wybranych rejonach brakuje dostępnej floty pojazdów, jednak jeśli uwzględnimy zbędne puste kilometry, które pokonują pojazdy, to wykorzystanie ładowności pojazdów drogowych utrzymuje się na poziomie 54%.\nProblem ten można rozwiązać poprzez współpracę niezależnych przedsiębiorstw w organizacji przewozów. Te przedsiębiorstwa, które jako pierwsze zdecydowały się podjąć wyzwanie i opracować taki model, zderzyły się z podstawowym i zarazem istotnym problemem poufności danych logistycznych. Wiele firm bardzo ostrożnie udostępnia takie dane lub nie udostępnia ich w ogóle. Wszyscy doszli do wniosku, że współpraca musi jednak odbywać się na podstawie ustalonych reguł. W tym celu Instytut Logistyki i Magazynowania opracował model biznesowy umożliwiający skoordynowaną organizację procesów transportowych przez grupę niezależnych producentów oraz przewoźników.\nW praktyce umożliwia on współpracę przy grupowych zakupach usług transportowych, jest weryfikowany i wdrażany przez przedsiębiorstwa należące do ECR Polska (m.in. Bakalland SA i Farmada Transport sp. z o.o., należąca do grupy Neuca). Neuca SA została uhonorowana w roku 2012 Nagrodą Polskiego Towarzystwa Logistycznego za to wdrożenie i nominowana do Europejskiej Nagrody Logistycznej (European Award for Logistics Excellence). Nagrody te podkreślają innowacyjny charakter rozwiązania, całkowicie zmieniający model organizacji procesów transportowych.\nMocną stroną proponowanego rozwiązania jest partnerska współpraca producentów z przewoźnikami. To właśnie dzięki współpracy możliwe jest maksymalne wykorzystanie dostępnych pojazdów i minimalizacja ich pustych przebiegów.\nRys. 1. Idea współdzielenia łańcuchów dostaw w praktyce; Źródło: www.t-scale.ilim.poznan.pl\nKluczowym elementem opracowanego przez instytut modelu jest elektroniczna platforma T-Scale, umożliwiająca wymianę informacji w czasie rzeczywistym pomiędzy firmami zaangażowanymi w realizację procesów transportowych w ramach poszczególnych łańcuchów dostaw. Dostęp do platformy posiadają zdefiniowani użytkownicy pełniący określone funkcje na platformie. Firmy definiujące potrzeby przewozowe są użytkownikami transportu. Za planowanie przewozów i generowanie skonsolidowanych zleceń transportowych odpowiedzialny jest koordynator transportu, pełniący jednocześnie funkcję pośrednika pomiędzy nadawcami ładunków a przewoźnikami. Sam przewóz jest realizowany przez dostawców usług przewozowych. Dodatkowym podmiotem w całym procesie jest Instytut Logistyki i Magazynowania, będący koordynatorem technicznym i merytorycznym. Instytut sprawuje nadzór nad techniczną stroną funkcjonowania platformy, realizuje bieżące audyty efektywności i skuteczności planowania transportu oraz zapewnia stabilność i bezpieczeństwo rozwiązania.\n„Idea współpracy pomiędzy producentami w celu redukcji kosztów transportu jest znana od dłuższego czasu. Jednak dzięki T-Scale współpraca taka stała się możliwa na większą skalę. Przewidujemy, że nasze koszty transportu na wybranych trasach mogą spaść nawet o 15%” – zapowiada Norbert Ołtarzewski, dyrektor Działu Logistyki i Obsługi Klienta w Bakalland SA.\nT-Scale nie jest kolejną giełdą transportową. Zasadniczą przewagą stworzonego rozwiązania jest pełna koordynacja realizowanych procesów w celu zrównoważonego wykorzystania dostępnych zasobów transportowych. Co więcej, T-Scale bazuje na jednolitych globalnych standardach komunikacji, zgodnych z systemem GS1, co umożliwia bezpieczną i skuteczną wymianę danych pomiędzy firmami. Dodatkowo rozwiązanie to umożliwia także dynamiczne planowanie i śledzenie stopnia realizacji zleceń (rys. 1). Platforma T-Scale jest także dostępna w wersji mobilnej dla przewoźników. Dzięki temu, korzystając np. ze smartfona, kierowca zyskuje bezpośredni dostęp do zleceń na platformie, a także może poinformować koordynatora o zrealizowanej dostawie.\nPlatforma T-Scale, ułatwiając komunikację podmiotów przy wspólnej organizacji przewozów, pozwala na osiągnięcie szeregu korzyści wynikających ze współpracy firm, takich jak:\n– optymalizacja kosztów transportu dzięki uzyskanemu efektowi skali,\n– zwiększenie dostępności powierzchni ładunkowej,\n– lepsze wykorzystanie ładowności pojazdów,\n– eliminacja „pustych przewozów”,\n– zapewnienie przewoźnikom stałych zleceń i płatności,\n– redukcja natężenia ruchu na drogach.\nNa podstawie pilotażowego testu w grupie firm z branży farmaceutycznej oraz FMCG udało się uzyskać między innymi mniej więcej 15% oszczędności w kosztach transportu na wybranych trasach. O 21% zmalały także puste przebiegi.\nPlatforma T-Scale posiada także innowacyjny moduł monitorowania pojazdów oraz komunikacji z kierowcami. Rozwiązanie to umożliwia nielimitowaną komunikację pomiędzy kierowcą a koordynatorem, niezależnie od regionu, w którym się znajduje. Wszystko to za płaską i atrakcyjną opłatę miesięczną. Najważniejsze jest jednak to, że korzystanie z modułu monitorowania pojazdów i komunikacji z kierowcami działa na całym świecie z pominięciem drogich opłat roamingowych, naliczanych przez operatorów sieci komórkowych.


Skup nieruchomości Mrozy, skup mieszkań - premium-nieruchomosci.pl\nProwadzimy skup nieruchomości w mieście Mrozy. Na polu nieruchomości pracujemy nieustannie od dawna. W tym czasie wiele razy pomogliśmy naszym klientom błyskawicznie i bez nerwów sprzedać swoją nieruchomość. Skup nieruchomości za gotówkę Mrozy to opcja na komfortową, a przedewszystkim bezpieczną sprzedaż w cenie rynkowej.\nSkup nieruchomości za gotówkę Mrozy – oferta\nZanim namyślisz się się na sprzedaż nieruchomości za gotówkę – poznaj nas i naszą ofertę. Poruszamy się na rynku nieruchomości z wyrobioną już pozycją, więc jdamy radę pomóc w Państwa bolączkach finansowych. Skupujemy mieszkania zadłużone, a także mieszkania z innymi problamami, np.: zaległe zobowiązania hipoteczne, zaległości czynszowe. Skup nieruchomości Mrozy to błyskawiczny zastrzyk gotówki – szybko i bezpiecznie.\nDziałamy według efektywnego schematu, który daje pewność natychmiastowej sprzedaży i brak problemów. Załatwiamy wszystkie formalności prawne, umawiamy wizytę u notariusza i dokonujemy darmowej wyceny. Całe postępowanie składa się z czterech łatwych etapów:\nSkup mieszkań za gotówkę – Mrozy\nSkupujemy mieszkania w każdym stanie. Blok z wielkiej płyty, nowe budownictwo, czy też kamienica. Skup zadłużonych mieszkań Mrozy również nie stanowi dla nas problemu. W przypadku zadłużenia twojej nieruchomości licytacją komorniczą pomożemy ją anulować. Wtedy skupimy mieszkanie za lepszą cenę. Skup nieruchomości z problemami Mrozy to niepowtarzalna szansa wyjścia z zadłużenia. Korzystanie z naszych usług jest w pełni bezpieczne. Wszelakie umowy kupna sprzedaży jest potwierdzana przez notariusza. Przejmujemy na siebie wszystkie koszta opearcyjne. Płacimy gotówką.\nSkup domów za gotówkę – Mrozy\nKupujemy domy w każdym stanie. Nieraz zdarza się, że postawiony lata temu dom wymaga naprawy. Nie masz funduszy na jego prowadzenie? Na ratunek nadchodzi skup domów Mrozy. Wybierając tę możliwość dostaną Państwo rzetelną i bezpłatną wycenę wartości nieruchomości.\nNa czym polega wycena nieruchomości Mrozy?\nWycenę nieruchomościrobi się podążając za zbiorem definiowanych prawnie zasad. Wycenę mieszkań Mrozy lub wycenę domów Mrozy robi rzeczoznawca majątkowy, z odpowiednimi uprawnieniami.\nKiedy jest to dom lub mieszkanie jest to wycena wartości rynkowej. Nie jest ona jednak tym samym co cena rynkowa. Cena jest tylko jednym z elementów, który bierze się pod uwagę. Inne ważne cechy podczas wyceny nieruchomości Mrozy, to standard, stan użytkowy, przeznaczenia a także otoczenie.


Toksyna botulinowa – Malowany blog\nW ostatnich latach coraz większą popularnością cieszą się zabiegi z zakresu medycyny estetycznej, które pozwalają odzyskać ładny wygląd. Warto być świadomym natomiast o tym, że tego typu zabiegi muszą być realizowane pod okiem profesjonalistów, a więc w gabinetach medycyna estetycznej pod nadzorem lekarza czy kosmetologa. Z pewnością do najpopularniejszych zabiegów medycyny estetycznej należy zaliczyć botox.\nNależy zacząć od tego, że jest to zabieg, w którym stosuje się toksynę botulinową. Jest to toksyna, która po wstrzyknięciu w określone partie mięśni powoduje lekki paraliż, a więc uniemożliwia kurczenie się określonych partii mięśniowych, przykładowo na czole czy wokół oczu. Wbrew powszechnej opinii, botox nie sprawia sztucznego wyglądu. Jest to zabieg wykorzystywany w celu zmniejszenia widoczności głębokich zmarszczek, zarówno na czole, jak również wokół oczu. Toksyna botulinowa wykorzystywana jest również w likwidowaniu zmarszczek palacza, czyli wokół ust. A przy tym, botoks stosowany jest również w sytuacji bruzd występujących na szyi i dekolcie. Jak się więc okazuje, jest to zabieg, który znajduje szerokie wykorzystanie. Warto zdawać sobie sprawę o tym, że zabieg jest bezbolesny, nie wymaga nawet miejscowego znieczulenia. Nie wymagany jest też okres rekonwalescencji, ponieważ w tej samej chwili po zabiegu możemy wrócić do swoich normalnych aktywności. Co najważniejsze, botox jest w pełni bezpieczny dla zdrowia, dlatego nie powinniśmy się obawiać o przykre efekty uboczne.


Podejście moralizatorskie i demokratyczne w promocji zdrowia i profilaktyce – PROFNET\nczytelnia / Głosy ekspertów / Remedium / Techniki komunikacji / Teoria profilaktyki\nPodejście moralizatorskie i demokratyczne w promocji zdrowia i profilaktyce\nPoszukiwanie bardziej efektywnych rozwiązań w promocji zdrowia i profilaktyce powoduje, że wprowadzane są nowe programy czy metody, ale także zmienia się całościowa filozofia działań. Na podstawie dyskusji, badań i obserwacji jakie prowadzono w Europejskiej Sieci Szkół Promujących Zdrowie (obecnie Szkoły dla Zdrowia w Europie) spróbowano opisać czym charakteryzowało się rozwijane wcześniej podejście „moralizatorskie”, przeciwstawiając mu propozycję podejścia „demokratycznego”.\nTe dwa paradygmaty inaczej określają zarówno adresata promocji zdrowia i profilaktyki, jak i ich realizatora oraz jego metody pracy. Poniżej opisano podstawowe różnice1).\nDo kogo kierowana jest profilaktyka?\nW podejściu moralizatorskim adresatem profilaktyki jest uczeń, czyli jednostka otrzymująca konkretne informacje co służy, a co nie służy jej zdrowiu oraz wskazania jakich ma dokonywać wyborów, np. nie używać substancji psychoaktywnych, odpowiednio się odżywiać, racjonalnie dzielić czas ma pracę i odpoczynek, itp. Odwołujemy się do osobistego poczucia odpowiedzialności ucznia za własne zdrowie.\nW podejściu demokratycznym adresatem jest całe środowisko, w którym wszystkich łączyć powinien wspólny cel jakim jest zachowanie i rozwijanie zdrowia. Oznacza to, że nie tylko uczeń, ale także nauczyciele i rodzice mają podejmować odpowiednie działania w tym zakresie. Chodzi zarówno o doskonalenie własnego zdrowia (wiarygodność), jak i wspomaganie ucznia w jego staraniach. W tym drugim obszarze przykładem może być tworzenie w szkole odpowiednich warunków, aby uczeń mógł „zdrowo” pracować i wypoczywać, jak również zapewnienie pomocy i wsparcia społecznego uczniom mającym problemy. Warto zaznaczyć, że uczeń ma również aktywnie uczestniczyć w działaniach na rzecz tworzenia zdrowego środowiska szkolnego.\nKto zna odpowiedź o jakie efekty (działania, zmiany) chodzi w promocji zdrowia i profilaktyce?\nW podejściu moralizatorskim wprowadzony jest wyraźny podział na tych którzy posiadają specjalistyczną wiedzę (nauczyciel, specjalista) i tych, którzy są jej odbiorcą. Nauczyciele (w tym specjaliści) są nadawcami komunikatów skierowanych do niekompetentnego odbiorcy – ucznia. Nauczyciel formułuje cele, do których ma dążyć uczeń wskazując mu dokonywanie wyborów odpowiednich z punktu widzenia zdrowia. Charakterystyczne dla tego podejścia jest również koncentrowanie uwagi na zdrowiu fizycznym, a cel można najogólniej określić jako dążenie do zdrowego stylu życia ucznia. Podejmowane działania mają często charakter interwencyjny i związane są z występującym aktualnie zagrożeniem.\nW podejściu demokratycznym przyjmuje się, że poza wiedzą specjalisty, istotne są wiedza i doświadczenie wszystkich osób zaangażowanych w proces służący promocji zdrowia i profilaktyce, a w szczególności uczniów. To właśnie uczniowie, z pomocą nauczyciela analizują różne aspekty swojego zdrowia uwzględniając wszystkie jego wymiary: fizyczny, psychiczny i społeczny i zastanawiają się jakie działania mogą podjąć, aby osiągać jak największą harmonię pomiędzy wszystkimi wymiarami zdrowia. To oni decydują czym chcą się zająć w pierwszej kolejności, biorąc pod uwagę własne możliwości i priorytety. Często te najbliższe cele dotyczą zdrowia psychicznego (np. radzenie sobie z emocjami) i społecznego (poprawa relacji z otoczeniem), a nie zdrowia fizycznego. Ogólny cel jaki chce osiągnąć nauczyciel to nie tyle wywołanie określonego zachowania ucznia, ale kształtowanie jego kompetencji do działania, których ważnym elementem jest refleksyjny stosunek do swojego zachowania i środowiska. Zakłada się, że musi być to stały, długotrwały proces a nie działanie doraźne, interwencyjne.\nJak próbuje się wywołać oczekiwane efekty (działania, zmianę)?\nW podejściu moralizatorskim osoba spełniająca rolę mentora (nauczyciel, specjalista) kieruje do ucznia konkretne wskazówki, używa różnych metod perswazji przy czym przewagę mają przede wszystkim: ostrzeganie przed negatywnymi skutkami niepożądanych zachowań i straszenie konsekwencjami dla zdrowia. Strach ma być głównym czynnikiem zapobiegającym podejmowaniu ryzykownych zachowań. Stosowane metody w podejściu moralizatorskim określa się jako „metody podające”, a wśród nich są: pogadanka, wykład, film, wykresy, zdjęcia, itp. Uczeń jest tu biernym odbiorcą kompetentnie dobranych treści, które mają oddziaływać na jego wiedzę lub emocje.\nW podejściu demokratycznym uczeń ma duży wpływ na to jak sformułowane będą zarówno cele, jak i sposób ich osiągania. Pozwalają na to stosowane przez nauczyciela metody pracy z uczniem nazywane „aktywizującymi” lub „interaktywnymi”, wśród których przede wszystkim są różne formy dyskusji, burza mózgów, praca w grupach, metoda projektów i in. Metody te pozwalają wykorzystać wiedzę, doświadczenia i przemyślenia uczniów i nauczyciela oraz zajmować się zagadnieniami, które w danym momencie wydają się uczniom najbardziej istotne, gwarantując jego świadome zaangażowanie.\nObecnie w promocji zdrowia i profilaktyce można zaobserwować działania, które są kombinacją obu opisanych podejść. Coraz rzadziej można spotkać podejście moralizatorskie w czystej postaci. Chociaż zgromadzono dane mówiące o większej skuteczności podejścia demokratycznego, to jednak tylko prowadzenie, w każdym przypadku, ewaluacji działań profilaktycznych może wykazać ich rzeczywistą wartość.\nAutorka jest psychologiem, współtwórczynią polskiej koncepcji szkoły promującej zdrowie, w latach 2000-2009 była koordynatorem Sieci Szkół Promujących Zdrowie w Polsce. Współautorka publikacji dotyczących okresu dojrzewania, edukacji zdrowotnej i promocji zdrowia w szkole, prowadzi szkolenia z tego zakresu. Aktualnie członek stowarzyszenia „Kilim kultur”.\nPublikacja pierwotna: miesięcznik „Remedium” nr 4/2011.\nOprac. na podst.: B. B. Jensen, A case of two paradigms within health education, “Health Education Research”, nr 4, 1997.


Konkurs na największą roślinę konopi w Afryce wygrał 4 metrowy gigant - FaktyKonopne.pl\nKonkurs na największą roślinę konopi w Afryce wygrał 4 metrowy gigant\nKonkurs na największą roślinę konopi indyjskich a Afryce Południowej wygrał hodowca, który jako nawozu używał odchodów koni. Roślina urosła na wysokość 3,8 metra i była uprawiana w ogrodzie zwycięzcy – Trevora Rossouwa.\nRossouw jest londyńczykiem, który dzięki ogrodowi swojej żony w Londynie wiedział, że odchody koni są dobrym naturalnym nawozem dla roślin. Gigantyczna roślina, która później została zebrana, osiągnęła prawie cztery metry wysokości. Wysokość 380 centymetrów wystarczyła, by stać się pierwszym „bushmasterem” w Afryce. Konkurs został stworzony w ubiegłym roku przez EnOrmus Bud – sklepu z akcesoriami do uprawy roślin.\n„Wziąłem roślinę z ogrodu przyjaciela w Elliot, gdy w październiku 2018 r. mierzyła ona około 10 cm.” – powiedział Rossouw.\n„Przesadziłem ją do ogrodu mojej żony. Używałem tylko końskiego obornika i własnego kompostu”, powiedział Rossouw.\nKonkurs na największy szczyt\nDrugi hodowca, Verdon Bence, został nazwany pierwszym „budmasterem” za ważący 158g szczyt, który zebrał z własnej 3-metrowej rośliny.\n„Rosła na świeżym powietrzu z wielką miłością i cierpliwością. Ta roślina była częścią kilku innych roślin, ale gdy zaczęła rosnąć, zaważyłem, że może być na prawdę duża. Postanowiłem przesadzić ją do ziemi, kiedy miała dwa metry. Wtedy naprawdę zaczęła wariować” – powiedział.\nMD Peter Searll z firmy enOrmus Bud powiedział, że zgłoszenia przybyły z całej Afryki Południowej.\n„Budmaster został wybrany za najbardziej atrakcyjny szczyt, biorąc pod uwagę rozmiar i wagę. Były dłuższe topy, ale nie były tak grube lub ciężkie, jak ten zwycięski – powiedział.\nSearll powiedział, że przyszłoroczna rywalizacja obejmie takie kategorie, jak uprawa indoor i outdoor, największa roślina i prawdopodobnie bardzo pożądany konkurs „palenia”.\nLegalizacja marihuany 24/09/2018\nLegalizacja marihuany 30/04/2018


Jedzie pociąg z daleka… | Gazeta Polska\nFilmowa fantastyka odnawia się za sprawą komiksu („Heavy Metal”, „Sin City”, „ 300”), ale może przezeń kiksować. Skrótowość i brak umiaru papierowej sztuki wymaga ostrożnego adaptatora. Komiks jest sztucznością, kino imituje życie, stąd łatwo o kolizję – i to jest przypadek „Snowpiercer…”. Joon-Ho zrobił film efekciarski. Startuje w konwencji „katastroficznej”, ale chce czegoś więcej niż rekonstrukcji potopów, spadających gwiazd czy wielkiej zmarzliny. W przeszarżowanej formie opowiada o degeneracji socjalnej i indywidualnej. Oto walka z efektem cieplarnianym sprowadziła na świat w 2031 r. wielki chłód – ta intuicja jest dobra, po co igrać z naturą. Ale wizja upadku społeczeństwa, ulokowana w pociągu pędzącym przez lodowe bezdroża, w którym wagony zamieszkują – im dalsze od lokomotywy – coraz bardziej uciemiężeni robole, budzi wątpliwości. Dzikie sytuacje i brawurowe obrazy długo te obiekcje zagłuszają. Oglądamy kaleki i degeneratów, niczym z gułagu, sekowanych przez