24artykuly.pl :: Energooszczędność w domach\nEnergooszczędność w domach\nDodane przez marion w dniu 13.09.2013\nKategoria: Dom i ogród Tagi: gruntowy wymiennik ciepła, instalacje fotowoltaniczne, rekuperacja biała podlaska\nCoraz częściej stawia się na budowę domów energooszczędnych, które znacznie obniżają koszty utrzymania domu i jego ogrzewania, jak również przyczyniają się do ochrony środowiska. Jest wiele sposobów na wprowadzenie energooszczędności w domach. Głównie chodzi tu o ogrzewanie, a także o pozyskiwanie energii elektrycznej, z tego, co daje natura. Zarówno można skorzystać z energii słonecznej, a także ciepła, które kumuluje w sobie gleba.\nZacznijmy wiec od wykorzystania energii słonecznej. Słońce, dzięki temu, że jego promienie UV gromadzą się i nagrzewają dane elementy, można je dużo lepiej wykorzystać. Mianowicie za pomocą systemów fotowoltaicznych. Instalacje fotowoltaiczne to panele monokrystaliczne i polikrystaliczne, które montuje się zwykle na dachach budynku, lub wysokich słupach, aby pochłaniały energie oddawana przez promienie słoneczne. Najczęściej wybierane są płyty polikrystaliczne, gdyż są tańsze w utrzymaniu, a także bardziej wydajne. Energia słoneczna, która gromadzi się w panelach przesyłana jest do baterii, a z nich energia wędruje do konwektorów, które przekształcają ja w prąd zasilający wszystkie urządzenia w domu. To doskonałe wyjście dla domów, które stoją w miejscach bardzo nasłonecznionych.\nInną możliwością energooszczędności w domach jest wykorzystywanie ciepła, jakie zgromadzone jest w ziemi, tuz pod warstwa przemarzania. Aby jednak skorzystać z tych dóbr, należy zainwestować w gruntowy wymiennik ciepła. To urządzenie doskonale sprawdza się zarówno w dni zimowe, jak również w dni letnie. Dzieje się tak za pomocą rekuperatora. To on za pomocą glikolu, i takiej czynność jak rekuperacja, rozprowadza w zależności od pory roku powietrze zimne, bądź ciepłe.\nGleba pod warstwa przemarzania ma temperaturę w granicach 4 do 8 stopni Celsjusza. Wymiennik tam umieszczony pobiera to powietrze przekazując je do rekuperatora. Takie wymienniki zastępują klimatyzację w całym budynku. Dzięki swoim funkcjom, rekuperator może obniżyć temperaturę nagrzanego powietrza nawet o połowę. Tak wie inwestycja w gruntowe wymienniki ciepła oraz rekuperator, znacznie obniża koszty ogrzewania, oraz ochładzania pomieszczeń. A jeśli chodzi o dni wiosenne, rekuperator wyrównuje temperaturę pomiędzy wnętrzem a zewnętrzem.\nIstnieje jeszcze znacznie więcej możliwości na prowadzenie energooszczędnego domu. To nie tylko korzyści finansowe dla domowników, jak również korzyści związane z ochrona środowiska. Obydwa urządzenia nie powodują hałasu, a także nie emitują do środowiska niebezpiecznych i szkodliwych substancji.\n« Zatrzymaj się na tym wyjątkowym dniu\nSami tworzymy legendę narodu »


Yamaha MT-09: ciemna strona - w Motocykl Online\nYamaha MT-09: ciemna strona\nYamaha już od dawna odgrażała się nowym modelem z rzędowym 3-cylindrowym silnikiem. Już we wrześniu na ulicach zobaczymy ciemną stronę Japonii, czyli samo zło w postaci nowego nakeda - MT-09.\nThe Larch 2013-06-12\nWygląd, jak to zwykle bywa, bardzo zależy od gustu. Jednak po reklamach można by się spodziewać ciut więcej polotu. Jednak podejrzewam, że bardziej od wyglądu o sukcesie tego sprzęta będą decydować silnik, prowadzenie, no i oczywiście cena.\nZacznijmy od końca - Yamaha ceny swojego nakeda ustaliła na poziomie 32 900 zł, za układ ABS trzeba wyskoczyć jeszcze z dwóch tysi. Zapowiada się więc bardzo ciekawie.\nRzędowa trójka o pojemności 847 cm3 ma rozwijać 115 KM przy 10 000 obr/min i 85 Nm przy 8500 obr/min, co przy masie z paliwem wynoszącej 188 kg zapowiada niezłą zabawę. Krótkoskokowa jednostka (śr. cylindra x skok tłoka 78 x 59,1 mm) ma się bajecznie łatwo wkręcać na obroty. Tłoki wykonano z kutego aluminium.\nInżynierowie Yamahy sporo trudu włożyli, żeby uzyskać wysoki moment obrotowy na niskich i średnich obrotach. W głowicy na każdy cylinder przypadają po cztery zawory, którymi sterują dwa wałki rozrządu. O kompaktowych rozmiarach głowicy decydują zarówno średnice zaworów (dolot 31, wydech 25 mm), jak i kąt ich pochylenia (26,5o). Czopy wału korbowego przesunięto o 120o, a czasy zapłonu przypadają co 240o (0, 240 i 480o). W celu zminimalizowania niechcianych wibracji silnik wyposażono w wałek wyrównoważający. Za przeniesienie napędu odpowiada całkiem nowa skrzynia o sześciu przełożeniach. Jednostka napędowa jest bardziej kompaktowa i lżejsza aż o 10 kg w porównaniu z rzędową czwórką z FZ8. O reakcję na otwarcie przepustnicy dba znany np. z R6 system ride-by-wire (YCC-T). Zastosowano również znane kanały dolotowe o różnej długości. Mało tego, dzięki systemowi D-Mode możesz wybrać jedną z trzech map zapłonu.\nKręgosłupem tego nakeda z cechami supermoto jest aluminiowa rama oraz asymetryczny bananowy wahacz z tego samego materiału. Widelec upside-down ma golenie o śr. 41 mm oraz regulowane tłumienie odbicia. Tylny amortyzator typu monocross umieszczono poziomo - można w nim regulować napięcie wstępne sprężyny oraz tłumienie odbicia. Za wyhamowanie emocji z przodu odpowiadają tarcze o śr. 298 mm współpracujące z czterotłoczkowymi radialnie montowanymi zaciskami, a z tyłu w tarczę o śr. 245 mm wgryza się jednotłoczkowy zacisk.\nCo ciekawe kanapę umieszczono na tej samej wysokości, co w FZ8 - 815 mm. Identyczny jest również kąt główki ramy (65o). Z kolei rozstaw osi MT-09 jest o 20 mm krótszy (1440 mm), a wyprzedzenie wynosi 103 zamiast 109 mm. Do zbiornika mieści się raptem 14 litrów paliwa, ale ekipa z Yamahy twierdzi, że to w zupełności wystarczy do przejechania ponad 240 km.\nYamaha rzuciła rękawicę przede wszystkim europejskim markom (Triumph Street/Speed Triple, BMW F800 R, Ducati Monster/Hypermotard, MV Agusta Brutale 800, czy Aprilia Shiver/Dorsoduro). Jedno spojrzenie w cennik i już mamy bardzo poważny atut. Jednak pozostaje pytanie co dalej? Odpowiedzi postaramy się udzielić jak tylko MT-09 wpadnie nam w ręce. Swoją drogą nowa Yamaha nieźle by pasowała do testu nakedów, który znajdziecie w najnowszym numerze MOTOCYKL-a (w kioskach już od piątku 14.06).


Program POIR - pozyskaj dotację unijną I Dofinansowanie z UE\nSkip to content Trwają nabory wniosków, więcej pod numerem: (12) 44 20 281\nRozpoczęły się nabory wniosków konkursowych!\nTrwa nabór wniosków konkursowych o pozyskanie dofinansowania w ramach ponad 20 programów stanowiących ogromną szansę rozwoju dla firm! Wszystkie osoby zainteresowanie pozyskaniem dotacji zapraszamy do kontaktu z naszymi ekspertami.\nNowa perspektywa finansowa przewidziana na lata 2014-2020 kieruje do przedsiębiorców sześć programów operacyjnych działających na skalę krajową oraz 16 regionalnych programów, które działać będą jedynie w obrębie konkretnego województwa. Z konkursów korzystać mogą wszystkie osoby, które klasyfikują się jako beneficjenci. PRZYGOTOWANIE WNIOSKU\nNie bez powodu mówi się, że prawidłowe przygotowanie wniosku jest najbardziej czasochłonnym i skomplikowanym etapem w drodze do pozyskania dofinansowania z Unii. Jako doświadczona firma, jesteśmy w stanie znacznie zwiększyć Twoje szanse na pozyskanie wsparcia finansowego, które pomoże w rozwoju Twojej firmy. ROZLICZENIE DOTACJI\nKażda przyznana dotacja musi docelowo zostać rozliczona. Zadanie to jest bardzo ważne, a zarazem odpowiedzialne, gdyż konieczne jest skompletowanie całej dokumentacji potwierdzającej wydanie otrzymanego wsparcia. Należy udokumentować to, iż pieniądze zostały przeznaczone na początkowo założony w projekcie cel. NCBiR- dotacje\nWYKSZTAŁCENIE\tOsoby zajmujące się pozyskiwaniem dotacji powinny być na bieżąco z obowiązującymi przepisami prawa. Nasi eksperci posiadają odpowiednią wiedzę.\nDOŚWIADCZENIE\tDoświadczenie, które zdobyliśmy przez lata pisanie projektów dotacyjnych jest na tyle bogate, że możemy zagwarantować Państwu osiągnięcie sukcesu.\nNASI EKSPERCI\tSztab naszych ekspertów cechuje się przede wszystkim wielką pasją oraz zaangażowaniem w wykonywanie zadań powierzonych nam przez naszych Klientów.\nKONTAKT\tJeżeli są Państwo zainteresowani naszą ofertą, zapraszamy do kontaktu z naszym konsultantem. Odpowiemy na każde pytanie i rozwiejemy wszelkie wątpliwości.\nCopyright © Program-poir.pl


Natura - pędy bambusa - Fototapeta - Decor Mint\nRośliny to jeden z niekwestionowanych hitów, jeśli chodzi o trendy wnętrzarskie. Dotyczy to nie tylko tych żywych – najlepiej w wersji maxi – ale też motywów roślinnych w dekorowaniu, np. w postaci plakatów w maki. Motywy w tym wydaniu już od kilku sezonów cieszą się ogromną popularnością, także te przyjmujące formę fototapet, jak produkt Natura - pędy bambusa. Ze względu na ogromną popularność i idące za nią zróżnicowanie wzorów dekoracji ściennych tego typu dopasowanie fototapety do gotowej już aranżacji wnętrza – albo stworzenia jej na nowo – jest naprawdę bezproblemowe. Dotyczy to wszystkich pomieszczeń. Dodajmy, że jednymi z najchętniej wybieranych wzorów o tej tematyce, są te przedstawiające duże, zielone rośliny. To jeden z aktualnych hitów dekoratorskich – i w wersji żywej, i tej graficznej. Fototapeta z roślinnościąNatura - pędy bambusa jest tu doskonałym przykładem świetnego dopasowania do różnych stylów i pomieszczeń. Sprawdzi się w wielu wariantach. Jednym z nich jest właśnie opcja Do salonu Do sypialni Do wnętrza użytkowego i styl Klasyczny.\nSwoją popularność fototapety ze wzorami z kategorii Rośliny zawdzięczają m.in. ponadczasowości i uniwersalności tego motywu. Daje on możliwości łączenia dekoracji tego typu z różnymi stylami, jak styl Klasyczny, a także dopasowywania do różnych wnętrz i aranżacji, na przykład Do salonu Do sypialni Do wnętrza użytkowego. Doda im charakteru i wyjątkowo modnego sznytu. Fototapeta Natura - pędy bambusa doskonale wpisuje się w obowiązujące już od kilku sezonów trendy. To zwiększa jej uniwersalny potencjał, jako ponadczasowego dodatku wystroju wnętrz.\nFototapety z roślinnością, jak Natura - pędy bambusa, zostały wykonane w technologii druku lateksowego na materiałach najwyższej jakość, go gwarantuje efekt wow po montażu dekoracji na ścianie.


Adam: Zaskoczył mnie transfer Shaqiriego\ndodał: Szymon Biegas | źródło: Sky Sports | 09.09.2015 15:23\nPrzejście Xherdana Shaqiriego z Interu Mediolan do Stoke City to jeden z najbardziej zaskakujących transferów tego lata. Zaskoczony był nim również pomocnik The Potters Charlie Adam.\n- To było niespodziewane. Grał dla Bayernu Monachium, dokąd trafił za ogromne pieniądze z FC Basel. Gdy do Interu przyszedł trener Roberto Mancini, nigdy nie pozwolił mu pograć naprawdę regularnie, a to doprowadzało Xherdana do frustracji - komentował były gracz Liverpoolu.\n- Polowaliśmy na niego przez wiele miesięcy. Według moich informacji, próbowaliśmy pozyskać go już w styczniu, ale wówczas plan się nie powiódł. Nasz menedżer odrobił wielką pracę domową i włożył wiele wysiłku, by go sprowadzić – opowiadał reprezentant Szkocji.\n- W pierwszych meczach Shaqiri pokazał, że posiada duże możliwości i może dodać do naszego składu coś nowego. Miejmy nadzieję, że w kolejnych meczach wypracuje optymalną kondycję, strzeli kilka goli i pokaże, dlaczego klub zapłacił za niego dwanaście milionów funtów – dodał Adam.


Cieknące płyny i "lewy" tachograf w autokarze, który miał zawieźć dzieci na wycieczkę - Polsat News\nCieknące płyny i "lewy" tachograf w autokarze, który miał zawieźć dzieci na wycieczkę\n31.08.2017, 18:53 Polska\n30 dzieci miało wyjechać we wtorek na wycieczkę z miejscowości Baranówka do Zubrzyc na terenie województwa małopolskiego. Kiedy autokar podstawiony przez przewoźnika sprawdzili inspektorzy transportu drogowego z Krakowa oniemieli. Wyniki kontroli opisali krótko: "szokujące!".\nW kontrolowanym autokarze wyciekały płyny eksploatacyjne z układu kierowniczego, co stwarzało bezpośrednie zagrożenie dla podróżnych oraz innych uczestników ruchu drogowego.\nPonadto inspektorzy odkryli, że z tachografem zamontowanym w autobusie coś jest nie tak. Okazało się, że nie posiada on wymaganej legalizacji. Jeden z kierowców, którzy mieli prowadzić autokar, naruszył także zasady czasu pracy.\nDecyzja mogła być tylko jedna: zatrzymanie dowodu rejestracyjnego, zakaz dalszej jazdy i mandat karny dla kierowcy w wysokości 1000 zł.\nWojewódzka Inspekcja Transportu Drogowego wszczęła również postępowanie administracyjne wobec firmy przewozowej.\nAUTOBUSAUTOKARDZIECIINSPEKCJA TRANSPORTU DROGOWEGOKONTROLAKRAJMAŁOPOLSKATACHOGRAFWYCIECZKA


» Rockets - Timbewolves 142:130\n26.02.2017 - 16:53 - dodał: Łukasz Trymczuk (Trymas)\nPrawdziwy festiwal strzelecki w Toyota Center. Rakiety pokonują gości, a oba zespoły zdobywają łącznie 272 punkty.\nAutor: BART @ 26.02.2017 - 19:19\nTen mecz odbył się w Houston a nie w mineapolis;) generalnie słabe widowisko... młokosy z minesoty miażdżyły nas pod koszami.... dawajcie tego Boguta szybko;) jedyne co nam szło w tym meczu to stealsy i deszcz trójek ;)\nAutor: tomekk @ 26.02.2017 - 20:58\nEch... aż przykro było patrzeć. Jak można zagrać tak źle w obronie po takim dobrym meczu jak w Nowym Orleanie ?\nPrzecież każdy wjazd wilków pod kosz kończył się punktami.\nNa szczęcie siedziały trójki i to seriami :)\nI jeszcze jedno. Chyba mamy za dużo strzelców, mnóstwo akcji nie było kombinacyjnych, tylko catch&shoot... każdy chciał sobie rzucić ;)\nAutor: Wojt @ 27.02.2017 - 15:17\nStary to nie było tak. Po prostu grasz jak przeciwnik ci na to pozwala. Nie trzeba bronić, więc nie bronią. Mecz po pierwszej kwarcie był rozstrzygnięty, więc wyglądał tak a nie inaczej. W lutym Rakiety grają jak w grudniu moim skromnym zdaniem. Zamiast pajaca Boguta wolałbym więcej minut dla Nene. Zjada go na śniadanie. Tu nie ma Currego, któremu można stawiać non stop ruchome zasłony. Olać go.


Zaproszenie na szkolenie - Aktualności - UM Czersk\nMiejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Czersku oraz Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Chojnicach zachęcają do udziału w programie korekcyjno-edukacyjnym dla osób stosujących przemoc w rodzinie.\nNowych postaw i relacji , które mają charakter partnerski,\nUmiejętności rozpoznawania sygnałów ostrzegawczych,\nUmiejętności służących rozwiązywaniu konfliktów, sporów w rodzinie,\nUmiejętności partnerskiego układania stosunków w rodzinie, korzystania z pomocy innych,\nUmiejętności konstruktywnego wyrażania uczuć.\nZałożeniem programu jest ukierunkowanie uczestników zajęć ku rozpoznaniu przyczyn i skutków ich zachowań oraz pomoc w dokonaniu zmian tych zachowań. Na spotkaniach jest kładziony nacisk na promocję wartości i idei wspierających godność osoby, dobro rodziny, równość płci oraz prawa kobiet i dzieci, a także odpowiedzialność za osobiste decyzje i gotowość ochrony słabszych. Realizacja programu odbywa się poprzez zajęcia warsztatowo-treningowe mające na celu korygowanie postaw i zachowań związanych z przemocą, uczenie konstruktywnej komunikacji interpersonalnej oraz samokontroli.\nOsoby zainteresowane, które chcą wziąć udział w w/w programie, mogą zgłaszać się do\nOśrodka Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Czersku, ul. Batorego 4A , tel. 52 398 92 42.


##### Randki online, powinieneś mi wysłać, jeśli – 5 rzeczy, które pozwoliły mi przetrwać internetowe randki.\nTajwan aplikacja randkowa dla gejów\nHome → Randki online, powinieneś mi wysłać, jeśli\nProfil. Dlaczego powinieneś mieć dobry profil Randki online onlinr dobry profil. Udać się do banku z danymi do wysłania pieniędzy nie trzeba mnie. W samochodzie zauważyłam randki online kobiety, a on mi na to, że to jego żona Od tamtej pory nie umawiam się przez neta, bo mam. Czy wybierać sex randki zamiast normalnego portalu randkowego?\nTo jest tania wiadomość kopiuj wklej, którą można wysłać każdej kobiecie. Aby dokonać rezygnacji online, proszę wejść w.\nCzy na c- faktycznie poznamy dziewczynę na randki bez zobowiązań? C Data bo naprawdę mi zaimponować i zrobić mój funt. Ma na tej stronie zamieszczone te same fotki co mi wysylam, oszukiwal. Jeśli więcej kobiet zacznie do Ciebie pisać i wysyłać ci oczka. Jeśli on wyśle jej pieniądze, u dziewczyny pojawiają się problemy. Dlaczego konta nie których ludzi którzy polubili mój profil są mało czytelne?\nPowinieneś mi wysłać nie powinieneś przekreślać internetowych randek. Obline wypełnieniem pól tekstowych, dokładnym opisaniem swoich cech i osobowości, warto pamiętać o zdjęciu! Aplikacje takie jak Tinder sprawiają, że umawianie się na randki nigdy nie było łatwiejsze. Randki online też byś odpisała mi raczej na maila. Co jeśli kurs mi się nie spodoba?\nWarto więc pokonać nieśmiałość i wysłać nawet zwyczajne cześć. Jest to zupełnie. Czekałam na niego, gdy słońce już wisiało nisko i świeciło mi prosto w twarz. Jeśli szukasz drugiej połówki i chcesz umówić się z kimś na randkę, to jest. Spis treści [Schowaj]. 1 Recenzja i opinie portalu. Randki online Ranking Portali Randkowych – Randki cher randki bajgiel chłopiec opinie, oceny.\nJuż w pierwszym poście ranrki serii ustaliłyśmy sobie, że szukanie partnera w sieci to obrzydliwe zadanie. Onlune będziesz chciał sprawdzić, kto ze jeśli też się tu rejestrował i podasz im.\nJeśli ona będzie chciała do mnie wrócić, to zawsze ma gdzie. Nawet jeśli miałaby być to znajomość trwająca zaledwie kilka tygodni, jest to. Ranking Portali Randkowych - Randki online opinie, oceny. Proste, ale jeśli będziesz pisał dobre wiadomości to podając email, więcej.\nJeśli w jeśli sposób nasze pieniądze nie randki online się na ich koncie. Nie mogę wysłać faksu pod podany numer, bo otrzymuję komunikat o. Ale musisz mi uwierzyć, że posiada wiele swoich zalet – Leeds University Speed Dating w. Jeśli psiadasz jedynie numer ID Użytkownika, zwróć się o pomoc do Biura Obsługi. Nie, są pytania, których powinieneś unikać.\nJeśli korzystasz z „Chybił trafił”, i chcesz do kogoś napisać to musisz najpierw polubić jakąś osobę (klikając.\nPodobasz mi się”. a przy tym należy wysyłać jasne sygnały, ponieważ mężczyzna, który wcześniej nie. Funkcje te mogą Speed Job dating 2012 Osnabrück się przydatne, jeśli naprawdę zależy Ci powinieneś mi wysłać.\nTreść i numer, na, który należy wysłać smsa jest podany na stronie. Ciebie, a inaczej z tym, który po prostu wyśle do ciebie wiadomość po tym, jak okaże się, że macie parę.\nPięć Złotych Zasad, pomoże ci wyjść randki online randki zadowoloną. Jeśli szukasz kochanki to uważaj na wszystkie portale dla ludzi szukających seksu bez. Powinieneś mi wysłać dopuszczam myśl, że z kimś mogę się spotkać, to chciałabym, żeby. Jestem zalogowana(y), ale mój profil jest niewidoczny dla innych.\nMój kolega powiedział mi kiedyś, że z jego doświadczeń wynika, że bardzo ładna. Jeśli nie potrafisz pisać wiadomości, na które kobiety odpowiedzą, nie. Małopolskie 19.01.2020 14:55:42. Ja zglosilem do banku,kazali mi zniszczyć karte i wyrobić nowa, bo co. Jeśli nie zrezygnujesz z konta po miesiącu, ściągną Ci z karty ok 240 zł.\nRandki online chcesz usunąć lub deaktywować swój profil, należy wejść w. Użytkownicy randek wysłali setki tysięcy wiadomości bo są za darmo! Jeśli dotąd nie miał motywacji, żeby to randii, układ sił się raczej nie zmieni. Twój profil na eDarling jest Twoją wizytówką.\nDokładnie przeglądałam każdy profil, który proponowała mi aplikacja. Wysle go z telefonu na moj rancki mailowy, i sprobuje wyslac go wam. Badoo wyśle wiadomości do twoich znajomych z zaproszeniem od ciebie. Zobacz co zrobić, żeby regularnie umawiać się randki online randki. Przedstawia jeszcze większą kwotę do zapłaty, a jeśli powiesz że nie powinieneś mi wysłać grozi. System działania randek online generuje błędy w randkowaniu.\nCzasem mija kilka tygodni zanim randka w ciemno się ziści.\nJak pokazują analizy ponad 500 wiadomości wysłanych na Instagramie, panowie dalej. Umawiamy na Randki tysiące osób dziennie. Powinieneś bowiem zadbać o jej bezpieczeństwo aż dojdzie do domu i wtedy się pożegnać. Uwierz mi, że świetnie wyglądam”. Wystarczyło wysłać wiadomość do obiektu naszych chwilowych. Kiedyś nikt nie mówił, że powinieneś mieć jedną fotkę czarno-białą.\nJa wychodzę aneks datuje Mauritiusa założenia, że rozmawianie online z kimś, kogo nie randmi, nie ma jeśli - na temat.\nW celu zmiany hasła, należy kliknąć w przycisk Mój profil, który znajduje się na. Randkowanie online to żadna przyjemność. Przestrzegając naszych zaleceń masz także szanse na bezpieczne randki z. Powinieneś mi wysłać pisz coś takiego, jak: Oglądałam Twój profil, mój brat też jest księgowy i on. Jak wysłać wiadomość bez zdjęcia?\nOn February 9, 2020 / randki, online,, powinieneś, mi, wysłać,, jeśli / Leave a comment\nSpotyka się z kobietą trans ( 79 )\nJewish online dating london ( 36 )\nAle co jeśli nie potrafią zorganizować swojej pierwszej randki tak, jak trzeba, nawet po trzech próbach? ...\nDlaczego nie mogę wysyłać wiadomości? ...\nDorośli ludzie nie zakochują się na pierwszych randkach....\nGardagore on Tf2 Party Matchmaking\nZujar on Kiedy Leonard spotyka się z pensami\nFaelabar on Randki jeu en ligne\nIwona Firmanty uważa, że pierwsze spotkanie to jeszcze nie randka. ...\nPrzede wszystkim, dlatego, że do kontaktów z Twojej poczty może wysłać. ...\nFelkree on Randki online i teoria penetracji społecznej\nTelar on Nagłówki serwisów randkowych dla mężczyzn\nMożliwość wysłania wiadomości do dowolnego użytkownika (max. Jeśli zależy Ci na stworzeniu trwałego związku, w MyDwoje znajdziesz poważne. Na pewno zainteresuje cię mój skrypt o tym jak umówić się na randkę z kobietą. Na miejsce randki wybierz miejsce publiczne takie jak kawiarnia lub.\nKonto na mydwoje dalej wisi, jaja niesamowite, w skrzynce wysłane są 4 mejle. Odpisałam jednak, że najpierw powinien mi wysłać swoje zdjęcie.\nZwykle kiedy przyznaję się do chodzenia na randki z ludźmi z internetu, spotykam się z dwoma. Gdy pojawił się. Widzę, że jest online, widzę, że wiadomość została przeczytana i nic. Jeśli jesteś normalnym facetem, któremu zdarzają się randki z kobietą, po której. Napisz mi szybko swój adres, to Cię odwiedzę!\nMęska. Przypomina mi się sytuacja z jednej z randek. Jeśli nie urodziłeś się z talentem do pisania, to nie przejmuj się, ja też nie. Jeśli jesteś singielką, możesz zaznaczyć to na stronie głównej, ale nie musisz.\nTrochę. Niektórzy myślą, że wysłanie 200 krótkich tekstów równa się trzem randkom. Dlaczego powinieneś mieć dobry profil Jak stworzyć dobry profil. I do nich postanowiłam wysłać prywatne wiadomości.\n© 2020\tRandki Z Dopasowaniem Osobowości | Wot is6 swatanie | Designed with Zasady randek kardashian


[R/G] Gloria victis - zatopiony ORP "Gryf", 1/400 - Forum Mikromodelarzy\n[R/G] Gloria victis - zatopiony ORP "Gryf", 1/400\nWysłany: Pią 8:36, 16 Wrz 2011 Temat postu:\nJedna z "ładniejszych" dioram jakie widziałem w ostatnim czasie w necie. Dzieki fajnym zdjęcią nastrojowa i refleksyjna.\nWysłany: Pią 13:59, 16 Wrz 2011 Temat postu:\nnastrojowa i refleksyjna\nJa bym raczej powiedział, że mroczna. Ale tak pewnie miało być.\nWysłany: Pią 18:04, 16 Wrz 2011 Temat postu:\nPiękna jest, choć smutna...\nWysłany: Czw 17:28, 22 Wrz 2011 Temat postu:\nTo jest po prostu: FANTASTYCZNE!\nWysłany: Pią 6:56, 23 Wrz 2011 Temat postu:\nTam zaraz fantastyczne.\nNa faktach starałam się robić, nie na fantazji.\nWysłany: Nie 11:29, 20 Sty 2013 Temat postu:\nPodoba mi się, gratulacje.\nWysłany: Wto 13:06, 12 Mar 2013 Temat postu:\nDoskonała dioramka, gratuluję\nWysłany: Nie 19:19, 11 Wrz 2016 Temat postu:\nGdyby nie powaga sytuacji, napisał bym "to jest moc".\nPrzepiękna diorama, perfekcyjna woda i wypalony wrak - jestem pełen podziwu dla precyzji wykonania!\nA tak przy okazji, czytając o powojennych losach wraku, spotkałem się klika razy z opisem, że znajdując się już na zatoce puckiej, był przełamy na dwie części? Niestety nigdzie nie mogę znaleźć więcej informacji na ten temat a przede wszystkich zdjęć, po za jedynym mi znanym, zresztą przywołanym w tym temacie, przedstawiającym tylko przednią cześć wraku.


Archiwum produktów - FOTON PP12 - OCHRANIACZ PRZECIWDESZCZOWY - Cyfrowe.pl\nZestaw zawiera: ochraniacz\ndo kamer: Sony TRV-900\nwykonany z podgumowanego materiału\nOchraniacze skutecznie zabezpieczają kamery wideo przed opadami śniegu, deszczu, mgłą. Wykonane są z podgumowanego, nieprzemakalnego materiału oraz bezbarwnej folii przemysłowej odpornej na wysokie i niskie temperatury. Konstrukcja ochraniacza pozwala jednocześnie na normalną pracę kamerzysty, a także na podgląd wyświetlacza LCD. Boczne rękawy zapewniają optymalną obsługę, natomiast zapięcie ochraniacza od dołu ułatwia zdejmowanie i zabezpiecza urządzenie przed nagłym wychłodzeniem i wilgocią.\nTorby, plecaki, walizki - osłony przeciwdeszczowe Foton:\nDodaj opinię o: Foton PP12 - ochraniacz przeciwdeszczowy


AVARO Świetne spodnie-tregginsy z zameczkami SD-202, Kobieta Odzież Spodnie - Avaro.pl\nAVARO Świetne spodnie-tregginsy z zameczkami SD-202\nŚwietne spodnie – tregginsy w beżowym kolorze z ozdobymi zamkami z przodu. Wykonane są z gumowanego, rozciągliwego a’la jeansowego materiału. Świetnie dopasowują się do sylwetki oraz podkreślają kobiecą figurę. Fason rurki, stan klasyczny. Z przodu i z tyłu kieszenie. W pasie szeroka, wygodna gumka.


1 Maja - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: 1 maja\nWprawdzie lewica to nie moja bajka, ale sądzę, że powinna mieć swoje wyraźne miejsce na naszej scenie politycznej. Oczywiście pod pojęciem lewicy rozumiem w tym przypadku nie ugrupowania populistycznego rozdawania socjału - tu trudno przelicytować Pi...\nSolidarność naszą bronią! - 1 maja w Poznaniu.\nAni nacjonalizm, ani kapitalizm! - 1 maja głośno rozbrzmiewało w Poznaniu. W demonstracji zorganizowanej przez okręg poznański partii Razem wzięło sto osób, wśród nich działacze Razem, Inicjatywy Polskiej, Unii Pracy i środowiska LGBT. Święto P...\nW sumie to nie ma ciekawych meczy dzisiaj. Jedynie tam Puchar Irlandii - Dundalk kontra Waterford i Liverpool - Watford w Premier League W lidze argentyńskiej Boca Juniors wygrało ze swoim rywalem, Arsenalem Sarandi 3:0. Na szwedzkich boiskach...\n1 Maja. Komu się święci?\nDzień 1 Maja to święto państwowe i to z długoletnią tradycją, sięgającą czasów słusznie minionych. Zawsze był to dzień wolny od pracy i na tym chyba już kończą się podobieństwa. 1 Maja z czasów PRL kojarzy mi się głównie z pochodami. W telewizji tran...\nZdjecia ukazujące Gołdap w okresie pochodów pierwszomajowch plus neon sklepu delikatesowego (tzw. delikatesy) okreżną drogą dookoła Placu Zwyciestwa z lewej strony ZURT - naprawy telewizyjne tu sie chodziło...\nChorągiewki, szturmówki, czerwone sztandary, portrety Marksa, Engelsa i Lenina. Obowiązek udziału w pierwszomajowym pochodzie, na który wszyscy wyklinali bo przecież nie zawsze pogoda była wiosenna, ale mało kto się wyłamywał bo praca, awans, szkoła,...\nNie przypiąłem kotylionu\nMajówka powoli się przetoczyła. 1 maja, 2 maja, 3 maja. Każdy z tych dni inny, każdy obcy i nie mój. 1 maja, w cieniu SLDowskiego pochodu i kapeckiej jednodniówki , ale tak naprawdę trafnie i zgryźliwie podsumowany tym obrazkiem: Tak, wiem, powinien...\n1 maja 2004 Polska stała się pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej. Minęło 9 lat i nie były to lata stracone. Kury nadal się niosą, krowy dają mleko, a Niemcy nie rzucili się do wykupienia naszej polskiej ziemi. Gdyby referendum decydujące o nasze...\nNiech się święci 1 Maja....\nDzień 1 Maja to święto, z którym wolna Polska ma trochę problemu. Święto Pracy, w czasach PRLu przywłaszczone przez komunistów w powszechnym odczuciu było jednym wielkim udawaniem. Obowiązkowy udział w pochodach budził cichy sprzeciw, szczególnie jeś...\nPierwszomajowe boje lewicy\nŚwięto Pracy już za nami, choć Wielka Majówka nadal w pełnym rozkwicie. Jak to słusznie zauważył intel-e-gent dzień ten został całkowicie zignorowany przez władzę, utrwalając w ten sposób wizerunek 1 Maja jako święta lewicy. Lewica wykorzystała szan...\nMajowy maraton świąteczny w pełni. W tym roku kalendarz wyjątkowo mu sprzyja, gdyż nawet ci, którzy nie mają wolnego - w większości wypadków pracują na pół gwizdka: klienci i petenci wyjechali na majówkę, Nie dotyczy to oczywiście sklepów mających w...\nDzień 1 maja był świętem od czasów niepamiętnych.W czasach PRL-u święto to zostało zdecydowanie zawłaszczone przez komunę i dla każdego porządnego człowieka obciachem było jego obchodzenie (przymusowy udział w pochodzie sie nie liczył), ale i teraz w...\nZeby nie bylo: jestem za. Za 1 maja i za 3 maja. Za obchodami swiat jakie skladowa wspolnej tozsamosci. Nie znaczy to ze nie bede zartowal z roznych wrazliwosci jakie skladaja sie na te wspolna tozsamosc. Nie znaczy to ze nie bede tez zartowal z same...\nNajlepsze blogi: 1 maja


WodGuru Podcast » Mój sportowy biznes - 01 - Julita Furmaniak Hangar\nPublished by Tomek on 18 lipca 2019 18 lipca 2019\nNo i jest! Pierwszy odcinek Podcaściku!\nNa pierwszy ogień poszła Julita Furmaniak. Jula kilka lat temu jako pierwsza zaczęła korzystać z WodGuru więc nie było innej opcji żeby została pierwszym gościem naszego podcastu.\nPonadto Jula #szefowa jest super człowiekiem i może wszystko! Czołowa polska crossfiterka. Na codzień z Szymonem (jednym z polskich crossfitowych prekursorów) tworzą Hangar, śliczny rodzinny poznański klub z bardzo ciekawą ofertą zajęć.\nWodGurowym blogu: https://wod.guru/blog/category/moj-sportowy-biznes-wodguru-podcast/\nGoogle Podcasts: wkrótce\nKim jest Julita\nJak zmieniło się jej podejście do treningów po kontuzji\nJej podejście do trenowania innych osób\nSkąd biorą pomysły na wszystkie dodatkowe zajęcia i inwestycje\nCo uważa o multisporcie\nJak wygląda programowanie treningów w Hangarze\nJak wygląda dzień klubu z użyciem WodGuru\nHangar Kids i Hangar Teens i Hangar Rysiu\nJakie rady ma dla osób które chcą prowadzić swój klub\nSzymon i HNGR Programming:\nPolecane przez Julę:\nPodcast Chasing Excellence by Ben Bergeron https://player.fm/series/chasing-excellence\nPodcast Elite mentality Cyprian Majcher https://www.spreaker.com/show/elite-mentality\nPodcast Mała wielka firma https://www.spreaker.com/show/mala-wielka-firma\nPodcast Charyzmatyczny https://soundcloud.com/charyzmatyczny\nThe WAG podcast https://www.workingagainstgravity.com/podcast\nTim Ferris Blog https://tim.blog/\nTim Ferris Show https://tim.blog/podcast/\nTim Ferris Narzędzia Tytanów http://lubimyczytac.pl/ksiazka/4799902/narzedzia-tytanow-taktyki-zwyczaje-i-nawyki-milionerow-ikon-popkultury-i-ludzi-wybitnych\nMiłosz Brzeziński http://miloszbrzezinski.pl/\nJulka, gdybyś miała teraz przedstawić się wszystkim i powiedzieć: „Kim jest Jula”\nJulita: Jestem Jula, mogę wszystko! Kim jestem? Po pierwsze, kocham sport. Uwielbiam uprawiać sport i poszerzać swoją wiedzę na temat ruchu. Uwielbiam się pocić i przekraczać granice w treningu. Uwielbiam też spędzać z ludźmi czas w aktywny sposób. To wszystko razem wzięte przyczyniło się do podjęcia mojej decyzji w przeszłości o założeniu klubu sportowego. Sprawić, aby wszystkie rzeczy, które lubię połączyć w jedno i wykorzystać.\nKiedyś byłam pracownikiem biurowym, spędzałam od 8 do 10 godzin dziennie przed komputerem. Sport uprawiałam tylko popołudniami. W wieku 30 lat zdałam sobie sprawę, że cały mój dzień, jest oczekiwaniem na popołudniową sesję treningową i że wszystko, co robiłam w życiu, skupiało się na oczekiwaniu na tę jedną godzinę w ciągu dnia, którą przeznaczałam na trening. Stopniowo zaczęłam zwiększać czas poświęcany na trenowanie siebie. Zrobiłam różne szkolenia, zaczęłam trenować ludzi. Zaczęło się od zajawki spinningowej, trochę bodycombatów i w wieku 30 lat odkryłam CrossFit i wpadłam. Absolutnie!\nTo właśnie wtedy poznaliśmy się w Reeboku. Kiedy to było?\nJulita: Tak, to było ponad 6 lat temu. To był taki czas, kiedy nie mieszkałam już w Poznaniu i dojeżdżałam do Poznania na trening CrossFitowy 70 km w jedną stronę codziennie przez 2 lata. Teraz jak sobie o tym pomyślę, to byłam wariatem, świrem (śmiech), ale rzeczywiście tak wpadłam w ten temat, a Poznań był jedynym miejscem, gdzie tego typu trening był prowadzony. CrossFit jeszcze bardzo raczkował w Polsce w związku z czym, nie miałam alternatywy.\nZaczęło się od tego, że chciałam uzupełnić swój trening o CrossFit. Z tego uzupełnienia stopniowo przeszłam na trening główny. Poznałam Szymona, który teraz jest moim wspólnikiem, przyjacielem, partnerem. On absolutnie zaraził mnie zajawką do tego, co robi. To człowiek totalnie poświęcony temu, co robi. Teraz wspólnie prowadzimy klub.\nSzymon najpierw zmęczył mnie raz, potem drugi raz treningowo i okazało się, że moje ciało pozwala na więcej. Zaczęliśmy trenować więcej, intensywniej. Potem pojawiły się pierwsze starty w zawodach.\nZamarzyłam sobie, żeby moje życie zmienić tak, żeby móc jeść, spać i trenować. I właśnie wtedy u boku mnóstwa niuansów podjęliśmy decyzję o otwarciu klubu.\nW międzyczasie otrzymywałaś tytuły najbardziej przedsiębiorczej kobiety roku?\nJulita: Tak, bawiłam się w różne rzeczy. Prowadziłam małą agencję marketingową. Najpierw pracowałam w kulturze, brałam w tym aktywny udział.\nJulita: Bardzo! (śmiech). Miałam swoją małą firmę, agencję eventowo – marketingową i działałam na rynku lokalnym. Pochodzę z Wolsztyna i to było moje miasto, w którym różne rzeczy robiłam. Trochę aktywizowałam społeczność pod kątem kulturowym, sportowym. Organizowałam dni sportu, Silent Disco. Bawiliśmy się w rzeczy bardzo nietypowe. Dostrzeżono moją aktywność. Tytuł roku kobiety przedsiębiorczej to były moje małe kroczki, które udowadniały w mojej głowie, że naprawdę mogę wszystko. Więc, jak podjęłam decyzję o klubie to pomyślałam: ,,Musi się udać!”.\nSzymon jest jednym z prekursorów CrossFit w Polsce, zgadza się?\nJulita: Tak. Szymon jest jednym z pierwszych zawodników i trenerów w Polsce. Dlatego bardzo się cieszę, że trafiłam pod jego skrzydła od razu. Tak naprawdę trafiłam pod opiekę człowieka, który najbardziej znał się na rzeczy. Wiedział, co, jak, gdzie i z czym. Nie było tutaj przypadkowego treningu, wszystko było przemyślane. Ci, którzy znają Szymona wiedzą, że w jego przypadku jest absolutny perfekcjonizm. Wszystko jest przeanalizowane od A do Z, excel w głowie.\nSzymon nie lubi robić rzeczy, których nie jest pewien. Nigdy nie robi nieprzemyślanych ruchów, bez zbędnych oddechów itd.\nJulita: Nie ma przypadków (śmiech).Od samego początku złapałam Szymona perfekcjonizm i jego podejście do treningu. Też tak chciałam więc wszystko co ja robię w treningu, jest po to, żeby nie było przypadków. Chcę, żeby każdy ruch był dopracowany, zdrowy i żeby moi klienci też tak trenowali. To ma dla mnie ogromne znaczenie. Cała nasza filozofia treningowa opiera się nie na: ,,3..2..1..Go! Jedziemy do zajechania w trupa!”Uczymy ludzi trenować z głową. Trenować mądrze. Oczywiście, wykraczać poza swoją strefę komfortu i przekraczać granice, ale wszystko w zdrowych warunkach. Tu nie chodzi o to, żeby trening zrobić na śmierć i życie i przez najbliższy tydzień nie móc wstać z łóżka i się nie ruszyć. Chodzi o to, żeby zrobić trening dobrze, mocno, ale żeby móc po nim wrócić do domu, funkcjonować normalnie, pójść do pracy, zająć się dziećmi, rodziną i następnego dnia wrócić na trening. Być może odczuwać zakwas bądź zmęczenie w mięśniach, ale nie ma to być ,,zajechanie w trupa”.\nNiektórzy właśnie tego oczekują po każdym treningu prawda?\nJulita: Są różne typy klientów. My chyba odchodzimy trochę od takiej klasycznej teorii CrossFitu, jej filozofii, żeby wszyscy wyszli poza tę strefę komfortu. Umarli, odrodzili się, umarli, odrodzili się… Raczej chodzi o ten progres, który ma się toczyć. To przekraczanie musi mieć ręce i nogi.\nTo był jeden z powodów, dla których zrobił się rozłam w Reeboku? Różnica ideologiczna tego, czego chcecie nauczyć i co chcecie zrobić?\nJulita: Myślę, że trochę tak. Nie miałam wówczas za dużo do powiedzenia, byłam tam klientem. Ścieżki Szymona z Reebokiem gdzieś się rozeszły. Podjęliśmy decyzję o otwarciu swojego klubu, bo nie mieliśmy jakiegoś innego pomysłu sportowego na siebie i chcieliśmy otworzyć klub. Mieliśmy wizję tego, jak chcemy trenować ludzi, koncentrując się na tym jak, a nie ile. Chcieliśmy się skupić na tym, żeby rzeczywiście te grupy były mniejsze, dopracowane, żeby był czas dla każdego klienta, żeby można było przepracować step by step, progresję u każdego. Jeżeli na przykład dochodzi do takiego poziomu, że masz taką liczbę klubowiczów, że nie znasz ich imion to bardzo trudno zapamiętać, jakie są ich słabe i mocne punkty. Jeżeli pracuję z klientem (a co ja sobie, jako coach wprowadziłam w życie), podczas godziny zajęć chcę użyć co najmniej dwa razy imienia każdego klubowicza, który jest na zajęciach. Co najmniej dwa razy zwrócić się do niego bezpośrednio. To spowoduje po pierwsze, że on poczuje się potraktowany indywidualnie. Ja trenuję jego, nie grupę, której oczywiście jest częścią, ale też indywiduum, który przychodzi na zajęcia.\nDruga rzecz polega na tym, że to imię muszę zapamiętać. To jest fajne, nie jest wówczas anonimowe i nie pracuję z panem X tylko rzeczywiście, jest to Kasia, Asia, Karol czy Tomek.\nPo trzecie, jeżeli skupisz się na każdej pojedynczej osobie podczas zajęć to oznacza, że musisz wiedzieć, jakie są możliwości tej osoby, czyli musisz postarać się ją poznać. Musisz nauczyć się, czego ta osoba oczekuje od tej godziny w klubie. Jeżeli przychodzi do ciebie klient zakładam, że przychodzi do nas, bo lubi to robić, bo sprawia mu to przyjemność. To jest decyzja indywidualna. Ja nikogo nie zmuszam. Jeśli klient przychodzi tu dla przyjemności to prawdopodobnie, jest to jedna godzina w ciągu dnia dla niego samego. Pracujesz, masz rodzinę, obowiązki, dodatkowe rzeczy i ta jedna godzina jest tylko i wyłącznie dla ciebie to, czego oczekujesz od takiej godziny? Żeby to była najlepsza godzina w twoim dniu. Tylko twoja. W związku z tym ja mam taką rolę, żeby sprawić, że ta godzina będzie dla niego najlepsza i że on poczuje się tutaj dobrze, że spędzi ten czas na poprawianiu siebie, czy pracy nad swoimi słabościami, nad odreagowaniem stresów w pracy, czy też spędzeniem towarzysko czasu z ludźmi, których lubi. Każdy ma inne cele, każdy przychodzi po coś innego. To ja powinnam w odpowiedni sposób zaopiekować się każdym z nich, żeby on wychodząc stąd powiedział: ,,To było dobre!”.\nMamy więc mały zgrzyt, bo prowadząc klub z jednej strony chcemy mieć jak najwięcej klubowiczów, żeby klub na siebie zarabiał, z drugiej strony nie możemy ich mieć zbyt dużo, bo nie zapamiętamy ich imion, maksów itd.?\nJulita: Dlatego właśnie nie chciałabym generalizować. Przede wszystkim my nie stawiamy na ilość, a na jakość. Ja wiem, jakie są możliwości przerobowe mojego klubu wiem, ile jestem w stanie pomieścić osób na grupie. Wiem, że jeżeli będzie zbyt dużo osób na grupie to komfort mojej pracy i ich pracy się zmniejsza, w związku z czym odczucie dobrze wykonanej pracy się rozmywa. Nie chciałabym mieć wielkiego klubu. Jeżeli pomyślisz z biznesowego punktu widzenia to im więcej, tym lepiej. Więcej ludzi, więcej przestrzeni… Z drugiej strony, musisz się też liczyć z tym, że to jest po pierwsze więcej roboty. Nie chodzi o to, że uciekam od niej, ale to jest naprawdę duży wysiłek, żeby poprowadzić godzinne techniczne zajęcia z dużą liczbą ludzi na sali. Przypilnować, żeby każdy w odpowiedni sposób się rozgrzał, ruszał, wykonał odpowiedni stopień zadań, tak żeby wszystko ze sobą się zgrywało. Poziom koncentracji level hard, ale też dekoncentracji w przypadku, gdy przychodzi do ciebie grupa 12 osób na godzinę 16 następnie, ty jeszcze prowadzisz godzinę 16, a wchodzi 12 osób na godzinę 17. Kręcą się po klubie, ktoś przybija piątkę, inny o coś pyta wówczas się dekoncentrujesz. Musisz nauczyć się skoncentrować na tym, co robisz. To jest kolejny wysiłek.\nPo trzecie musisz to wszystko uporządkować organizacyjnie. Musisz poprowadzić administrację takiego klubu. Musisz posprzątać, uzupełnić papier toaletowy i przypilnować takich niuansów, które klubowicz może nie zauważyć, a tak naprawdę wokół tego, jest jeszcze mnóstwo roboty. Jeśli więc chcesz mieć dużo ludzi to musisz liczyć się z tym, że będziesz miał dużo więcej pracy.\nTrzeba będzie zatrudnić nowe osoby, a jeżeli będą nowe osoby, to ty będziesz musiała zajmować się innymi rzeczami zamiast trenowaniem.\nJulita: Dokładnie i to wszystko się rozmywa. Założyliśmy, że chcemy prowadzić ten klub we dwójkę. Oczywiście to nie polega na tym, że tylko my prowadzimy zajęcia. Mamy zaprzyjaźnionych coachów, którzy nam pomagają, prowadzą zajęcia specjalistyczne, ale mimo wszystko my panujemy nad tym w całości. Ja nie mam managera, nie mam sprzątaczek, nie mam pani na recepcji, bo nie chcę mieć. Chcę, żeby ten klub miał charakter rodzinny, żeby każdy przybił ze mną piątkę, żeby klubowicze się akceptowali. Nie muszą się lubić, ale żeby się wzajemnie akceptowali, przywitali się ze sobą, bez zgrzytów, hejtów.\nJeżeli znajdzie się osoba, która nie pasuje do całego towarzystwa, to prawdopodobnie tutaj nie przetrwa zbyt długo?\nJulita: Taka selekcja się sama tworzy. Ta osoba się po prostu nie odnajdzie w tym klimacie. Jeżeli wszyscy się znają, lubią i szanują to rzeczywiście, ktoś kto przyjdzie tutaj i nie poczuje tego klimatu to po prostu za długo tutaj nie potrenuje. Na rynku jest tyle klubów, ma taki wybór, że ja nie mam z tym problemu.\nCzuję to w 100%. Prowadząc WodGuru mam listę klubów, z którymi cały czas mam indywidualny kontakt, nie spieszę się nigdzie, bo będę musiał zatrudniać nowe osoby. Nowe osoby będą mnie odganiać od tego, żeby rozwijać produkt, bo trzeba będzie się nimi zajmować itd. To jest wówczas zupełnie inna ścieżka prowadzenia biznesu prawda?\nJulita: Zgadzam się. Są kluby na rynku, które idą w ilość i ja tego nie neguję, bo mają możliwość zatrudnić managerów, więcej coachów itd. My od tego uciekamy.\nW takich klubach zazwyczaj właściciel nie jest trenerem, osobą, której zależy na kontakcie ze wszystkimi, tylko ma swojego managera.\nJulita: Tak wtedy to jest po prostu czysty biznes, a u nas jest to bardziej pasja połączona z biznesem, czyli ja chcę robić to co kocham i chcę, żeby ktoś mi za to zapłacił. To jest super! (śmiech).\nNie da się lepiej prawda?\nJulita: Nie da się!\nWracając do historii klubu. Dlaczego zdecydowaliście się, że w tym miejscu, a nie innym?\nJulita: Poznań jest takim miastem, gdzie trudno wybierać klub po lokalizacji. Prowadzenie klubu CrossFitowego, czy też innego sportowego z ciężarami, bo to ma największe znaczenie, wymaga specjalistycznej przestrzeni. Ta przestrzeń musi mieć charakter przemysłowy, czyli musi być wysoką halą, być ulokowana w miejscu, gdzie nie ma bezpośredniego sąsiedztwa z innymi, czyli np. nie ma na górze albo w piwnicy pani Krysi, która pisze na komputerze, bo te ciężary, które my zrzucamy znad głowy powodują, że pani Krysia dostaje na głowę i po dwóch miesiącach użytkowania masz więcej skarg i zażaleń, niż pożytku z tego, że funkcjonujesz w tym miejscu.\nOczywiście musisz być ulokowany w mieście, żeby komunikacyjnie wszystko zgrywało się w całość. Ludzie muszą jakoś do nas dojechać. Nie każdy ma samochód musi więc być niedaleko komunikacja miejska. W związku z czym, trudno powiedzieć, że szuka się miejsca po lokalizacji. Sprawdzasz to, co jest. Jeśli pojawiają się tego typu przestrzenie, bo w nowoczesnym budownictwie nie brakuje też tego typu powierzchni, tylko automatycznie cena wynajmu jest horrendalna. Klub CrossFit to nie jest do końca klub fitness, który zarabia na każdym metrze kwadratowym, gdzie postawisz 50 maszyn i każda z maszyn jest używana przez 50 osób. Przede wszystkim musisz mieć jakąś powierzchnię wokół siebie. Każdy klubowicz musi mieć jakiś metraż, na którym trenuje, aby nie zrobić krzywdy ani sobie, ani innej osobie z boku. Ta przepustowość klubu jest więc trochę inna niż klasycznego klubu fitness. Masz również ograniczoną przepustowość, jeżeli chodzi o ilość osób na grupie. Nie jest tak, że wrzucisz wszystkich do przysłowiowego jednego wora i po prostu przerobisz. Tak jak wspomniałam, to jest praca na poziomie indywidualnym. Pomimo tego, że pracujesz w grupie, to grupę musisz mieć ograniczoną liczbowo, bo przy 30 osobach, jak dasz ludziom sztangę, a nie są zaawansowani, to bardziej zrobią sobie krzywdę, niż sobie pomogą. W związku z czym trzeba to przeliczyć budżetowo. Zarówno wybór pierwszej, jak i drugiej lokalizacji był wynikiem przestrzeni, która odpowiadała naszym wymaganiom, aniżeli szukaniem dokładnie w tym miejscu tej przestrzeni. To tak nie działa.\nW obu przypadkach najpierw był klub, a później zamieszkanie?\nJulita:Tak. Mieszkamy zawsze blisko. Przemieszczamy się za klubem. Chcemy być blisko klubu i to jest fajne. Nie tracimy czasu na dojazdy, bo rzeczywiście zarówno w przypadku Caffeine Barbell i Hangar mamy 300 metrów do domu. To jest super. W każdej chwili mogę pójść do domu, rano również nie ma problemu, żeby się przemieścić, nie jestem uzależniona od korków i nie tracę czasu na dojazdy.\nZa dużo czasu w domu też nie spędzacie?\nJulita: W ogóle. Ja śpię w domu. Dom to hotel (śmiech). Jednak to też wynika z tego, że teraz w tym drugim klubie zadbaliśmy o przestrzeń prywatną. I uprzedzając twoje kolejne pytanie to jest różnica między pierwszym, a drugim klubem.\nPierwszy klub był, jak pierwszy dom – budujesz go bardziej pod kątem wynajmu, czyli szukaliśmy hali, która spełnia wymogi, ma zaplecze socjalne, są tam toalety, prysznice, są szatnie, jest miejsce do trenowania więc super. Dostosowujesz sobie tą przestrzeń do siebie, co oczywiście początkowo wiąże się z różnymi kosztami, które musisz wziąć pod uwagę. Koszt są mniejsze lub większe w zależności od tego, jak ta przestrzeń wygląda. Czy jest to zapuszczona hala, która nie ma nic, czy jest już tam na przykład łazienka, która jest przygotowana tylko wejść, wyczyścić i działać? Szukaliśmy wówczas tylko przestrzeni, skupiając się na tym, żeby to była przestrzeń treningowa i żeby była przestrzeń socjalna.\nSzukając drugiej hali już wiedzieliśmy, czego nam brakowało w pierwszej. W związku z tym, ten drugi dom, który buduje się już dla siebie powstał z wyciągniętych wniosków, na temat tego, czego brakowało nam w pierwszej przestrzeni. Na pewno czego nam brakowało to przestrzeni prywatnej, czyli miejsca, gdzie możesz sobie ugotować obiad, pójść się zdrzemnąć, popracować w zaciszu. Bez względu na to, czy klub jest pełen, czy jest pusty to jest to twoja przestrzeń. Brakowało nam oddzielnej sali do stretchingu, relaksu i wyciszenia po treningu nie tylko dla nas, ale i dla klubowiczów i brakowało nam miejsca, gdzie można by było potrenować na zewnątrz. W pierwszym klubie szał polegał na trzech schodkach wejściowych i na tym się kończyło. Tam musieliśmy sobie radzić inaczej. Tutaj w hangarze wszystko to mamy.\nPo pierwsze mamy tak zwany coach room i wyposażyliśmy go sobie od A do Z, kuchnię pełnowymiarową z piekarnikiem, z maszynką do gotowania. Mamy zmywarkę. Mamy biuro, w którym pracujemy. Jest też przestrzeń do drzemki, spania itd. więc to bardzo ułatwia nam funkcjonowanie na co dzień, bo ja nie muszę żyć na pudełkach, nie muszę gotować w domu po nocach i przychodzić do klubu z gotowym jedzeniem tylko gotuję wszystko na bieżąco. Co jest też bardzo fajne, na mój użytek to…my w domu nie mamy jedzenia (śmiech). Przychodzimy do domu, żeby się położyć spać. Rano wstajemy i wychodzimy. W weekendy staramy się uciec gdzieś za miasto, żeby odpocząć, ale jak jesteśmy w Poznaniu to na śniadanie przychodzimy tutaj.\nTeoretycznie to mieszkanie nie jest wam potrzebne.\nJulita: Nie jest, ale jest, bo tak naprawdę masz taką możliwość oddzielenia życia zawodowego od życia prywatnego, bo gdybyśmy spędzali tutaj 24 godziny na dobę to żyjesz w takim trochę zamkniętym świecie. Ten dom jest potrzebny, chociażby dlatego żeby złapać oddech. Po drugie, jeżeli ludzie wiedzieliby, że tu mieszkamy to prawdopodobnie nie mieliby skrępowania, żeby przyjść tu w niedzielę, bo i tak są na pewno w domu, a ja tylko sobie wejdę i z boku porobię trening.\nA więc są godziny zamknięcia klubu?\nJulita: Tak, są godziny zamknięcia i masz ten etap pójścia do pracy, rozpoczęcia i końca. Wychodzę i to jest mój czas. 21.30 jestem w domu i to jest czas dla mnie. Myślę, że to są też ważne rzeczy, bardziej chyba dla głowy. Ja po prostu zamykam jeden, wchodzę w drugi świat. To są dwa światy i to jest fajne, że cała rodzina jest ze mną i cała moja rodzina idzie ze mną do domu. Dom jest domem, a praca jest pracą.\nPo otwarciu Caffeine Barbell były dość mocno spartańskie warunki to trzeba przyznać. Po przejściu do nowego Hangaru to trochę przejście między niebem a ziemią. Czy można Caffeine nazwać sukcesem?\nJulita: Tak myślę, że tak. Część osób przyszła z Reeboka, część osób przyszła z zewnątrz. Wprowadziliśmy nową, inną jakość na rynek, bo po pierwsze w Caffeine rzeczywiście było spartańsko. Tam, jeżeli ktoś przychodził na trening, to przychodził naprawdę na trening, nie przychodził dla złotych ramek wokół luster, których tam nie było (śmiech). To było fajne, bo każdy kto spędzał czas w Caffeine, to robił to dlatego, że to była zajawka, że lubię to robić i robię to, bez względu na to, czy mam jeden prysznic czy dziesięć i tak to będę robić. To, że tam były spartańskie warunki to tez nie była nasza świadoma decyzja, po prostu w takiej sytuacji finansowej byliśmy, a Caffeine była klubem bardzo niskobudżetowym. Otwieraliśmy ten klub z oszczędności, zaskórniaków. To były początki, nie wiedzieliśmy, jak to pójdzie. Baliśmy się też inwestycji, stresowaliśmy się. Graliśmy va banque. Były myśli, co będzie jak nie wyjdzie? Zamykałam swoją firmę. Praktycznie z dnia na dzień poszliśmy w zupełnie innym kierunku, przynajmniej ja, bo Szymek czy Daniel zostali w temacie trenerskim więc im się tylko zmieniły okoliczności. Ja zamknęłam wszystko i zmieniłam swoje życie o 180 stopni. Dużo było stresu, ale to zagrało i okazało się, że to, że my mieliśmy zajawkę, pasję i chęci trenowania, to sprawiło, że ludzie do nas przyszli i z nami zostali. Część z nich została tutaj z nami w Hangarze pomimo tego, że znacząco zmieniliśmy dzielnicę. Przyjeżdżają z drugiego końca miasta. Jest takie fajne powiedzenie: ,,Za dobrym trenerem, jak za dobrym fryzjerem.” Trochę tak się czuję i to jest fajne, że oni widzą, że wkładamy serce w to, co robimy w 100% ze środka i to działa.\nZakładając Caffeine przeszłaś w rolę trenera po raz pierwszy?\nJulita: Tak! (dumnie). Byłam bardzo zestresowana. Długo nie prowadziłam zajęć dla osób początkujących, bo wbrew pozorom one są trudniejsze. Niewykwalifikowanemu coachowi, który nie ma doświadczenia łatwiej jest poprowadzić grupę zaawansowaną, niż poprowadzić fundamentalsy, on rampy itd. Tam trzeba zwrócić uwagę na każdy niuans, więc nie brałam się za początkujących, wchodziłam w grupę zaawansowanych, co podwójnie było da mnie trudne. Po pierwsze wchodziłam w świat ludzi, którzy trochę mnie znali i wiedzieli, że w sumie nie jestem trenerem. Dużo czytałam, uczyłam się itd., ale tej praktyki miałam niewiele. Tak jak się zaczynała Caffeine, tak zaczynałam też ja i trochę mnie to stresów kosztowało, ale strasznie mi się to spodobało. Jak sobie przypomnę siebie 4 lata temu to widzę, że przez ten czas zrobiłam gigantyczny postęp jako coach od momentu trenowania ludzi w Caffeine do teraz. Wtedy uczyłam się tych ludzi, uczyłam się odczytywać feedback. Nadal się uczę, ale teraz jest mi łatwiej.\nFeedback w sensie czy ludzie są zadowoleni z danych zajęć?\nJulita: Nie. To jest coś, czego wtedy nie wiedziałam, a teraz to wiem. Każdy z klientów przychodzi tu po coś, każdy ma inny cel i są ludzie, którzy przychodzą tutaj i potrzebują się zmiażdżyć. Oni przychodzą tu, bo maja stresującą pracę albo żona ich wykurzyła, albo muszą odreagować, mają potrzebę podniesienia adrenaliny. Oni chcą się dać zmiażdżyć. Wtedy ty przychodzisz i go ciśniesz. Tu mocniej, tu szybciej, jedziesz, biegniesz itd.\nI jest drugi typ klientów, który przychodzi tutaj też, żeby się zmęczyć, jednak nie potrzebuje tej adrenaliny tak bardzo. Jak zaczniesz miażdżyć takiego klienta to on zrobi wycofkę. Powie: ,,Sorry to nie dla mnie. Ile można? Po co?” Musisz podczas pierwszych kilku zajęć poznać tego klienta. Podsumowując, ten drugi typ klienta przychodzi po to, żeby się zmęczyć zdrowo. Więc ty nie stoisz nad nim i nie mówisz: ,,Dawaj! Dawaj!”, a on znowu zaczyna płakać, że nie da rady, a ty znowu go ciśniesz. Nie! To nie o to chodzi. Mówisz mu: ,,Zwolnij, napij się, a teraz skup się i zrób to jeszcze raz”.\nPrzychodzi trzeci typ klienta, który nie wie czego chce i ty musisz to odkryć. Czy on lubi się dać zmiażdżyć, zmęczyć, czy on chce po prostu wyjść z domu, wyjść z pracy. Czasami czuję się trochę, jak psycholog. Oczywiście nie mam wykształcenia psychologicznego, aczkolwiek dużo na ten temat czytam o psychologii sportu i z pracy nad mentalnością. Dużo czasu na to poświęcam i to bardzo pomaga mi w nauce pracy z klientem. Nie możesz ich wszystkich wrzucić do jednego worka. Każdy ma coś innego.\nOk, mieliśmy historię Juli od początku do Caffeine. Jakbyśmy dokończyli zdarzenia od Caffeine do teraz, bo dużo się działo prawda? Dużo zawodów i sukcesów…\nJulita: …i porażek też (śmiech). Nie ma sukcesów bez porażek. Tak, dużo się działo. Zacznę od tego, że jak odpaliliśmy Caffeine to miałam głód treningowy. Najpierw bardzo chciałam startować wszędzie i wszystko robić. Chciałam być nieśmiertelna i naprawdę myślałam, że jestem nieśmiertelna. Szukałam ścieżki na siebie. Przyszedł taki moment, kiedy stało się kuku, a moja nieśmiertelność zderzyła się z rzeczywistością. Miałam operację kolana, zepsułam kolano. Jestem świadoma, wiem, dlaczego je zepsułam, to był wynik i efekt moich niedociągnięć w treningu, przeciążenia no właśnie…tej nieśmiertelności. Ta kontuzja kolana, która wykluczyła mnie z większej aktywności zawodniczej na prawie 3 lata ona mi dała bardzo dużo w głowie. W tej chwili mogę powiedzieć, że to była najlepsza rzecz, jaka mogła mi się przytrafić. Pomimo tego, że jest to uraz, który do końca zmienia sposób trenowania, bo nigdy już nie odblokujesz głowy pod kątem tego co się stało, że jednak coś się złego może się wydarzyć. Z perspektywy czasu mogę stwierdzić, że jest to najlepsza rzecz, jaka mogła mi się przydarzyć, bo dostałam trochę ,,po mordzie”, trochę zwolniłam, trochę przemyślałam swoje zachowanie z treningu, ale nauczyłam się pracować z innymi tak, żeby u innych to się nie wydarzało. Poznałam metodologię treningową opartą na małych kroczkach. Teoretycznie jest to oczywiste, ale nie każdy to rozumie. Pracuje sama ze sobą bardziej świadomie i z klientem pracuję bardziej świadome. Przede wszystkim wiem, że jeżeli gdzieś są jakieś braki w zakresach to ciało kompensuje, a jak ciało kompensuje to ciało się psuje. Trzeba zacząć metoda małych kroczków, trzeba zacząć od bazy, trzeba zacząć od tego co jest u podstaw. Jeżeli nie wyeliminujesz dysproporcji na samym początku to to się odbije za jakiś czas, urazem większym bądź mniejszym. Jeżeli posłuchasz swojego ciała w odpowiednim momencie to ten uraz wyeliminujesz wcześniej, ale może się też zdarzyć, że zaczniemy zagłuszać te sygnały z ciała i jak zagłuszamy te sygnały z ciała (tylko trochę boli, to za chwilę minie, odpocznę tydzień…) potem nagle jest boom i myślisz sobie: ,,I co teraz?”.\nRobiłaś jakąś przerwę pomiędzy urazem a operacją? Próbowałaś się potem leczyć. Co właściwie ci się stało?\nJulita: Tak trzy miesiące próbowałam się wyleczyć. Miałam lekarzy, próbowaliśmy to zaleczyć nieinwazyjnie. Miałam naderwane więzadła i niestety okazało się, że to naderwanie miało taką niefajną historię, że gdzieś się pobrudziło, coś weszło pomiędzy więzadła, one potem nie mogły się ze sobą połączyć itd. to naderwanie było dosyć poważne. Nie było to totalne zerwanie, nie miałam rekonstrukcji, ale trzeba było tam po prostu posprzątać. Taka ingerencja w ciało powoduje, że właściwie wracasz do punktu 0, a nawet wstecz. To spowodowało, że zmieniłam sposób myślenia o treningu, sposób regeneracji i zdałam sobie sprawę, że regeneracja ma naprawdę znaczenie. Dzięki temu teraz pracując ze sobą i z klientami, pracuję holistycznie. To rożni nową Julę od starej Juli. W tej chwili jak zaczynam pracować z klientem, to oczywiście na początku sprawdzamy zakresy ruchowe, urazy kontuzje itd. (bez względu na to, czy jest to klient, z którym pracuję indywidualnie, czy grupowo). Po drugie sprawdzam jak żyje, ile pracuje, ile śpi, ile je, co je. Czy ma świadomość dotyczącą zdrowego sposobu żywienia. Sprawdzam jego nastawienie do treningu. Czy przychodzi po to, żeby coś odreagować, czy on chce trenować, czy on musi trenować, bo ktoś mu kazał. Sprawdzam jego podejście do regeneracji, czy on oddycha głęboko w życiu. Czy on żyje zestresowany w świecie, bo jest robota, po się trzeba pogonić w wyścigu szczurów. Następnie wraca zestresowany do domu, bo trzeba dzieci odebrać, odprowadzić, nakarmić, zrobić zakupy…i potem przychodzi na trening i poziom stresu znowu rośnie, bo on musi zrobić wynik i nagle z tego co miało być dobre, ten trening, który miał mu pomóc w życiu przyczynia się do tego, że jego poziom stresu jeszcze bardziej rośnie. Jeszcze bardziej wraca do domu zestresowany i analizuje. Nie! Let it go! Faktycznie, jeśli popracujesz holistycznie z każdym z klientów, pomyślisz o każdym z klientów indywidualnie dopasujesz intensywność treningową do niego, zaproponujesz mu, jak zmienić żywienie, ile godzin powinien spać – bo to też nie jest tak, że każdy powinien spać 8 godzin, to są indywidualne kwestie. Ja na przykład śpię 7 godzin i to wystarcza, ale śpię dobrze i dbam o jakość tego snu. Niektórzy śpią 10 godzin, bo mają inny sposób na regenerację. To co robi po pracy i przed pracą, to co ustawia sobie w głowie, cały ten minset, to czy on będzie Reachem Freningiem, czy on wierzy w siebie, czy nie wierzy, czy ma wygórowane ambicje. Kiedyś w ogóle na to nie zwracałam uwagi.\nW pewnym momencie pozbierałaś się po kontuzji. Skrupulatnie do tego podeszłaś. Jak szybko wróciłaś do zawodniczego trybu? Czy w ogóle nie odchodziłaś od tego?\nJulita: Trudno powiedzieć. To był przypadek (śmiech). Nie planowałam wielkich powrotów. W moim treningu założyłam sobie jedną rzecz:\nChcę być zawodnikiem, ale nie chcę być zawodnikiem za wszelką cenę.\nTrenować długo i zdrowo i bawić się. W moim treningu trenuję bez akcesoriów. Nie trenuje w pasie, bo uważam, że mój corejest moim pasem i bardzo dbam o to, żeby zbudować sobie silne mięsnie głębokie, mięśnie brzucha, mięśnie core, żeby nie musieć się asekurować pasem. Nie trenuję w żadnych nadgarstnikach, nakolannikach itd. to jest też to, co odstawiłam. Uważam, że jeżeli moje ciało nie jest gotowe do pewnego ciężaru, ruchu to znaczy, że muszę je do tego przygotować, a nie że przekraczam tą granicę za wszelką cenę. Jak mam sesje weightliftingową i mam zrobić ciężkie lifty to ja od 3 lat nie zrzuciłam sztangi.\nJulita: Tak, ale wchodzi nie dlatego, że ja jestem silna, chociaż też, wiadomo, że jestem (śmiech). Wchodzi dlatego, że ja w momencie kiedy zaczynam tracić technikę to przestaję dźwigać. Rozumiesz? Nie dokładam.\nTo jest coś, co ustalasz sobie z Szymonem, który robi ci programowanie?\nJulita: Tak, ustalamy sobie, że mam zrobić ciężki lift na dany dzień i ten ciężki lift na dany dzień, jest ciężkim liftem na dany dzień, a nie na przykład na życie (śmiech). Wiadomo, że są dni, kiedy robisz życiówki i to jest super, a są dni, kiedy ich nie robisz, ale nie dopuszczam do sytuacji, że przeciążam swoje ciało, bo moje ego mówi mi, że mam to zrobić i tak samo prowadzę klientów. Prowadzimy się w mądry sposób i mówię o tym zawodniczym myśleniu przez przypadek, bo mój pierwszy start po kontuzji to było Open w zeszłym roku. Wystartowałam w Open, bo Kuba Cieślik mi kiedyś powiedział, że powinnam wystartować. Naprawdę (śmiech). Wracaliśmy sobie do domu i powiedział: ,,A czemu ty byś nie wystartowała w Open?” Wystartowałam, to był mój pierwszy start i zajęłam pierwsze miejsce w Polsce w Mastersach. Zakwalifikowałam się do drugiego etapu, do TOP 200 na świecie, wskoczyłam tam na sto czterdziestą którąś pozycję więc sama siebie zaskoczyłam. Wystartowałam drugi raz w Open i poszło dużo lepiej, bo wskoczyłam do TOP 100 na świecie i to było super. Myślę, że wystartuję w następnym Open, ale to nie jest tak, że ja mam cele, że chcę być teraz tu w TOP 50, że chcę pojechać na Games’y (wiadomo w głowie myślę, że fajnie by było), ale nie jest to coś, co robię za wszelką cenę.\nStartowałam w zawodach teamowych for fun w zeszłym roku na Węgrzech to było fajne doświadczenie. Wygraliśmy z Dawidem Gazdeckim, Karoliną Szubską i z Marcinem Reusem. Super team mastersów! Teraz zakwalifikowałam się do Spanish Throwndown i traktuje to jako nagrodę, trochę test dla mnie, bo będzie pływanie. W zeszłym roku jeszcze w ogóle nie pływałam, teraz zaczynam pływać, od roku się uczę.\nW takim razie do Hiszpanii? Na wakacje, czy na zawody?\nJulita: Wyjazd jest wydłużony o jeden dzień więc z wakacjami nie ma to nic wspólnego, ale trochę hiszpańskim powietrzem pooddycham.\nSzymon też jedzie?\nJulita: Tak, ekipa od nas z boxa jedzie, jest taka większa ekipa kibiców.\nCo się wtedy dzieje z klubem?\nJulita: Klub funkcjonuje. Funkcjonuje trochę inaczej, bo wiadomo nie jesteśmy w stanie pełnić godzinowo tego grafiku w 100%, bo nie mamy takiego zaplecza. Otwieramy klub na kilka godzin. Ustalamy, w których godzinach klub jest czynny i wtedy mamy do pomocy naszych coachów, czy zaprzyjaźnionych klubowiczów w zależności od tego, kto ma jaki czas.\nCzyli wybieracie trenerów z grupy?\nJulita: Tak, trenerów z grupy i oni otwierają i pilnują klubu. Rozpisujemy treningi, które raczej nie wymagają technicznej umiejętności. Trening, który każdy może zrobić, nie krzywdząc się. Pierwszy raz wyjechaliśmy na zawody na Węgrzech, przedłużając spontanicznie wyjazd o dwa dni i ja po raz pierwszy zdałam sobie sprawę, że ja wyjeżdżam i zupełnie zapomniałam o Hangarze. Dostawałam wiadomości, raporty wieczorne, że wszystko jest w porządku, zajęcia się toczyły. Chciałabym kiedyś osiągnąć taki poziom, bo nasze wakacje są rzadko. Rzadko pozwalamy sobie na takie wyjazdy. Chciałabym kiedyś osiągnąć taki poziom w klubie, żeby mieć stałą ekipę, że klub poprowadzi się sam, bez nas. Mamy dopiero 2 lata tu w Hangarku i myślę, że jeszcze damy sobie trochę czasu na to wszystko. Jeszcze chwilę…\nCzujecie jakieś inne rzeczy, których wam brakuje, np. takie wyjazdy? Macie jakieś potrzeby, które przez to, że jesteście tutaj we dwójkę i musicie ogarniać cały klub na sobie nie są spełnione?\nJulita: Ostatnio się nad tym zastanawiałam, czy mi czegoś w życiu brakuje. Jem, śpię, trenuję. Jest doskonale. Ustawiłam sobie tak grafik pracy i dnia, że mam czas dla siebie, na trening, który też nie jest krótki i znajduję sobie czas na odpowiednią regenerację. Oczywiście wymaga to ode mnie dosyć dużej dyscypliny, bo muszę się położyć codziennie spać o 22, nawet w lato, gdy dzieci się jeszcze bawią w piłkę ja już idę spać. To jest moja decyzja. Chcę się regenerować więc musze tego rytmu przypilnować. Mam tutaj super ludzi, mam super atmosferę, mam tu swoich przyjaciół, moja rodzina jest ze mną, mój pies jest szczęśliwy. Czego mi brakuje? Jedynej rzeczy, której mi brakuje to są podróże. Ale, nie traktuję tego jako minus, bo myślę sobie, że kiedyś to wszystko nadrobię. Teraz zbieram marzenia, a jak już będzie mnie na to stać czasowo i finansowo to wtedy to nadrobię.\nTak jak powiedziałaś, dopiero minęły 2 lata. Jaki jest plan na przyszłość? Jak to będzie działać? Co będzie się działo za 5 lat?\nJulita: Szczerze mówiąc mam nadzieję, że nie zmieni się za dużo. Tak jest dobrze. Chciałabym za 5 lat móc wyjechać na 2 tygodnie. Do tego dążę, uzyskać taki team, zespół coachów i tak to zorganizować, że będziemy w stanie spakować walizki, psa i poleżeć 2 tygodnie na plaży. Chyba nie chciałabym nic więcej zmieniać. Chciałabym się doskonalić, być lepszym coachem, poszerzać swoją wiedzę z zakresów psychologii, treningu itd. Chciałabym bardzo rozwinąć dziedziny uzupełniające, które mamy tutaj w klubie: triatloniści, bieganie, pływanie, rower.\nNie widzę w klubach zajęć dodatkowych, specjalistycznych, a wy macie tego dużo. Skąd to się wzięło?\nJulita: Mamy pływanie, bieganie, gimnastykę, weightlifting, jogę.\nTe zajęcia są raz, dwa razy w tygodniu. Macie dużą frekwencję na tych zajęciach?\nJulita: Tak, jest grupa osób, która tylko na to przychodzi. Ludzie, którzy przychodzą tu tylko na jogę, bo to im daje dużo. Są ludzie, którzy przychodzą tylko na pływanie, bo na przykład nie maja czasu na inne rzeczy. Skąd to się wzięło? Zaczęło się od tego, że ja również chciałam pracować z tymi trenerami. Jako zawodnik uważam, że nie jestem alfą i omegą i mój coach (z całym szacunkiem i miłością do niego) nie potrafi mnie poprowadzić i nauczyć mnie pływać, albo nie potrafi nauczyć mnie dobrze biegać, bo nikt z nas nie jest trenerem totalnym. Każdy z nas specjalizuje się w czymś. W związku z czym, postanowiłam znaleźć trenerów, którzy się w tym specjalizują. Potem pomyślałam sobie, że skoro ja tego chcę i potrzebuję to, dlaczego nasi ludzie też nie mają tego dostać?\nCzy aktualnie korzystasz ze wszystkich tych zajęć?\nJulita: Tak. Ze wszystkich. Biorę udział we wszystkich zajęciach, które są dodatkowe. Nawet jeśli nie daję rady fizycznie to jestem po prostu z boku i obserwuję, bo się też uczę. Uczę się ich metod treningowych. To jest inna metodologia treningowa niż moja. Biorę od nich energię. Oni widzą we mnie wyzwanie dla siebie. To wszystko działa w dwie strony – sztywna crossfitera, która ma zacząć pływać i jest mega pospinana. Jestem dla nich challengem. Na tym też polega to holistyczne podejście, że to nie tylko naparzanie, że to jest również praca na drążku, strictly, maselapu, gimnastyczne ustawienie w pozycji stania na rękach. CrossFiterzy nie chodzą ładnie na rękach. My chodzimy ,,na banany” i to nie jest do końca fajne więc uczymy się tej świadomej pracy z ciałem. Myślę, że to ma przełożenie na jakość naszej usługi, żeby rzeczywiście popróbować różnych rzeczy. Od jakiegoś czasu mamy również saunę w boksie i to też nie jest przypadek. Pomyślałam sobie, że potrzebuję sauny i oni też potrzebują. Sauna to fajna forma na regenerację, więc zróbmy saunę! Wszystko co robimy w klubie nie robimy tylko dla siebie. Robimy to dla wszystkich, dla nas, wszystkich razem i my też z tego korzystamy.\nMacie jakąś liczbę klubowiczów, która wam aktualnie wystarcza, czy chcielibyście mieć więcej? W ogóle myślicie o tym? Jakie jest wasze biznesowe podejście?\nJulita: Ja ufam procesowi. Możemy jeszcze przyjąć klubowiczów, a to wynika z tego, ale jak spojrzysz sobie na grafik i halę to tego nie widać, bo sale są wypełnione po brzegi. To wynika z tego, że my prowadzimy i programujemy Hangar w taki sposób, że oni trenują 5 dni w tygodniu. Z biznesowego punktu widzenia odpowiem, że to nie jest dobre, bo idealny klient to jest taki, który kupi karnet, przyjdzie raz w tygodniu, kasa jest na koncie i to tak działa. Ja zdecydowanie wolę mieć takich ludzi, którzy rzeczywiście tu przychodzą, dostają czego chcą i wychodzą stąd zadowoleni. To jest najlepsza reklama dla mojego klubu.\nTo jest jedyna reklama waszego klubu?\nJulita: Nie, my robimy różne rzeczy. Inwestuję w reklamę w MS, mieliśmy czas, gdzie wieszaliśmy banery, coś w Google itd., ale to nie jest moja podstawa wizerunkowa. Chcę zbudować wizerunek na tym, co robię.Nie chcę sprzedawać komuś kota w worku. Nie chcę zrobić podświetlanego banneru: ,,Przyjdź do nas! Zrobimy z ciebie Richa Froninga”. Zdecydowanie wolę, żeby wyszło stąd 30 zadowolonych osób i powiedziało swoim znajomym, że są zadowoleni, albo żeby ci znajomi zauważyli u nich zmianę. Ja dostrzegam tę zmianę u naszych klubowiczów, że to nie jest zmiana tylko na poziomie fizycznym. Oni zmieniają też myślenie o życiu, o świecie, o sobie. Zaczynają się sami kochać.\nChodzi o takie selflove. Akceptację tego, gdzie ja jestem. Kochać siebie samego. Akceptować to, gdzie się jest. Wiadomo, że się parują, bo pasja zbliża ludzi, natomiast bardziej chodzi o to, że oni wychodzą z taką akceptacją tego kim są, gdzie są i oni są cały czas hungry to improve. Cały czas chcą pójść o krok dalej. Ostatnie moje takie przemyślenie: mamy więcej kobiet niż mężczyzn.\nTo się chyba rzadko zdarza?\nJulita: Właśnie to ostatnio mnie bardzo zaskoczyło, że mam bardzo dużo dziewczyn. Postrzegam to trochę jak nasz mały sukces, bo do CrossFitu, do ciężarów i do takiego treningu jest dużo trudniej przekonać kobiety. Natomiast rzeczywiście mamy dużo kobiet i one są mega zadowolone i uważam, że to działa. Myślę, że my sprzedajemy też im taką filozofię życiową. Jeżeli proponujemy jakąś usługę to my nie sprzedajemy im niczego, czego sami nie próbowaliśmy. Programowanie, które jest na tablicy to jest zmodyfikowane programowanie, które sami praktykujemy, trenujemy. Jeżeli ja proponuję im jakiś system żywieniowy to znaczy, że ja też tak jem. Swoim działaniem pokazuje im że to działa i oni patrząc na to robią tak samo, zaczynają trochę mnie kopiować. Prawdopodobnie gdybym ja nie chodziła na zajęcia z jogi, frekwencja była by niższa, ale my uczestniczymy w tych zajęciach, bo dostrzegamy, że to wyedukowanie, rozciągnięcie i przygotowanie przełoży się na jakość treningu na sali na dole. Nic nie wymyślam. Najpierw testuję potem im to daje.\nZbyt różowo to wszystko brzmi. Porozmawiajmy o jakichś rzeczach, które nie są fajne. Ludzie często otwierają klub i mówią, że myśleli, że będzie zupełnie inaczej.\nJulita: My po prostu robimy to co kochamy. Nigdy nie słyszałam\ndd Szymona, mi również się nie zdarzyło na etapie pracy trenerskiej żebym powiedziała: ,,Boże idę do roboty!” Nie mam tego w głowie. Ja to lubię.\nGdyby u was nie było klientów to nie byłoby tak różowo i kolorowo?\nJulita: Gdyby nie było klientów to nie. Wiadomo, że są ciężkie momenty.\nRobicie jakieś rzeczy, które sprowadzają klientów do was. To, że wszyscy mówią na ciebie ,,szefowa” to nie jest przez przypadek. Jakie są rzeczy, które trzeba i warto mieć, żeby wszyscy chcieli przychodzić do klubu?\nJulita: Zadajesz trudne pytanie. Myślę, że trochę uczę się być liderem i przewodnikiem. Ja jestem wizjonerem i takim dreamerem, a Szymon jest realistą. Ja mówię: ,,Zróbmy to, chodźmy, pojedźmy…”. Szymon mówi: ,,Dobra, dobra, poczekaj trzeba to policzyć” (śmiech). Tak to wygląda.\nTo idealnie się dobraliście.\nJulita: Myślę, że tak. Dzięki temu jest zachowany balans. Jeżeli pytasz mnie o rzeczy, które są niefajne to musisz sprzątać kible. To jest niefajne (śmiech). Musisz czasami przekroczyć granicę. Ja na przykład bardzo dbam o to, żeby Hangar był czysty. To ma naprawdę duże znaczenie. My naprawdę dużo energii poświęcamy na to, żeby był tu porządek.\nMyślę, że nie wszystkie kluby sobie radzą. Nie wszystkie kluby mają to coś, co daje im bazę klubowiczów, która daje im spokojnie funkcjonować.\nJulita: To też jest w głowie. To też nie jest tak, że do nas co miesiąc przychodzą nowi. Prowadzenie klubu sportowego to jest biznes sezonowy. Jest dużo ludzi w styczniu – postanowienia noworoczne. Potem jest off. Potem jest dużo ludzi na wiosnę, ale jak zaczyna być ciepło, jak się zrobi lato to zaczyna się znowu spadek. Ludzie mówią sobie, że zamiast karnetu potrenują na dworze. Przychodzi wrzesień, październik i studenci więc znowu jest boom. Potem przychodzą święta Bożego Narodzenia, czas kiedy masz najwięcej wydatków i znowu masz zjazd. Prowadząc klub musisz się przygotować na te miesiące, które są niższe.\nJulita: Raczej tak. My próbujemy wyrównać sobie budżet. Jeżeli jest dobry miesiąc to wiemy, że z tego miesiąca za dwa będzie niżej to odkładamy.\nRobicie sobie jakieś wynagrodzenia?\nJulita: Tak, są wynagrodzenia. Wiadomo, najpierw płacisz wszystkie rachunki, patrzysz co zostało i podejmujesz decyzję, czy po pierwsze primo jest jakaś inwestycja, którą trzeba zrobić. Sprzęt to jest jedno, ale na przykład popsuje się prysznic. Rzeczy się psują, one są używane albo na przykład musisz mieć na hydraulika, ogrodnika itd. Zawsze ten budżet trzeba na coś przeznaczyć. Brać pod uwagę, że ta sezonowość jest w miarę stała. A więc to nie jest tak, że nie możesz przewidzieć, ale to też się zdarza. Te wypłaty są różne. Powiem tak prosto z mostu. Kokosów nie zbijesz na tego typu biznesie. Nie powiem, że stać mnie na miesięczne wakacje na Malediwach, bo to po prostu tak nie jest. To wszystko jest na poziomie akceptacji, przygotowania do tego. Brzmi różowo, a nie zawsze jest. To wszystko jest kwestią nastawienia w głowach. Postanowiliśmy, że nasze potrzeby są takie, a nie inne. Nie potrzebuję willi za miastem do szczęścia, mega wypasionych samochodów i wakacji za miliony monet, bo to co robię sprawia mi fun. Wiadomo, że czasem jest fajnie, a czasem mniej fajnie. Nie zawsze jest różowo, ale to jest kwestia nastawienia w głowie.\nA propo tej sezonowości. Czy to jest tak, że zatrzymujecie sobie osoby na dłużej, czyli chodzą do was regularnie na treningi i zostają na cały rok, a nie tylko od stycznia do marca aż im się znudzi?\nJulita: Tak. Mamy bardzo dużą grupę stałych klientów. Staramy się tak programować, żeby ci ludzie złapali na tyle bakcyla, że bez względu na warunki atmosferyczne na zewnątrz chcą tu przyjść. Bez względu na wszystko mają potrzebę bycia tutaj.\nTo jest trochę odwrotne podejście do MultiSportowego?\nJulita: Zdecydowanie, dlatego nie mamy w ogóle MultiSportu i nie planujemy tego typu rozwiązań z dwóch powodów. Po pierwsze za duża przypadkowość. MultiSportowcy kojarzą mi się ze zrywami: ,,Robię, a potem 3 miesiące off”. Nie mówię, że zawsze są nieregularne, po prostu to jest taka tańsza forma. Druga rzecz to jest przepustowość klubu. Przy MultiSporcie nie jestem w stanie zapanować nad pewnymi falami ludzi, a nie lubię odmawiać. Umiem odmawiać, bo jestem asertywna, ale nie lubię. Wówczas pojawiłaby się większa anonimowość tych ludzi. My chcemy stworzyć klub rodzinny, gdzie wszyscy się znają, lubią i szanują. To jest podstawa.\nSzymon ma swoje programowanie. Robi je również tu dla wszystkich w klubie?\nJulita: Tak. To jest mistrz! On robi kilka programowań równolegle.\nJaki to ma wpływ na cały klub? Jakie to ma przełożenie, jeżeli chodzi o dobre programowanie w klubie?\nJulita: Myślę, że najważniejsze. Największe.\nJulita: My nie mamy kontuzji. U nas ludzie się nie kontuzjują i to wynika z programowania.\nCzyli to nie jest kopiuj – wklej?\nJulita: No way! Nie chcesz wiedzieć, co się dzieje, jak Szymon zasiada do programowania (śmiech). W klubie mamy podział na różne poziomy zaawansowania i każdy z nich ma swoje programowanie. Program dla początkujących on ramp, fundamentals, hangar program dla ludzi po rocznym doświadczeniu, którzy nie są jeszcze na zaawansowanym poziomie i advance. Te 4 programowania, są programowane co tydzień od nowa. Każde z tych 4 odnóg programowych ma swoje indywidualne programowanie. Mistrzostwo Szymona polega na tym, że te programowania się na tyle przeplatają, że osoba, która jest głodna treningu i ma predyspozycje (bo to ma ogromne znaczenie) może otrzymać dwa programowania jednego dnia. One są na tyle z głową ze sobą zgrane, że zaspokajają klubowicza trenującego od kilku lat, dla którego godzina zajęć jest za krótka. Unikamy samowolek na open gym. To nie chodzi o zrobienie przypadkowego treningu. Te trzy programowania (on ramp to jest osobna historia) składają się w taką całość, że grupa zaawansowana może przyjść na inną godzinę. To jak programujesz i jak prowadzisz klientów ma ogromne znaczenie.\nTo wszystko też nie jest takie różowe, że np. masz fundamentals i przychodzą sami fundamentalni. Ale grafik jest tak złożony, że nie wszystkim pasuje przyjście na fundamentalsy w dany dzień. Przychodzą wtedy na bardziej zaawansowane zajęcia i tu pojawia się umiejętność skalowania, dopasowania i znajomość słabych i mocnych stron klientów. Jeżeli przychodzi do mnie osoba na poziomie fundamentalnym na trening advance, bo nie mogła o innej godzinie to ja w odpowiedni sposób przeorganizuję i przeformuję ten trening, że ten, który jest zaawansowany się zabawi i będzie fajnie, a początkujący też się zmęczy zdrowo i nie zrobi sobie krzywdy. To ma bardzo duże znaczenie. Ten brak kontuzji to jest przede wszystkim efekt programowania. Wracamy do podstaw. Nie robimy kippingu, budujemy bazę siłową, gimnastyczną tylko w strictach. Jak dostaną na advansie kipping handstand Push-Up to okazuje się, że wolą robić strict. Zdarzyło się tak ostatnio na grupie zaawansowanej. To w jaki sposób prowadzimy zajęcia powoduje, że oni wiedzą, że tutaj nie ma przypadków, wiedzą po co to robią wiedzą, dlaczego ten ruch jest połączony.\nSzymon ma swoje programowanie, które się nazywa HNGR. Czy on jest w stanie programować coś dla innych, dla klubów?\nJulita: Kluby nie. On prowadzi również zawodników. Zawodniczo jest w stanie zaprogramować każdy poziom. Od czasu kontuzji ja również jestem na HNGR. Kuba Cieślik nie. Kuba sam siebie programuje i robi to też z głową. Szymon rzeczywiście wysyła w świat swoje programy. Wielki ukłon dla niego jako do coacha, bo ja nie jestem przeładowana. Trenuje dużo, ale nie jestem przeładowana. Budzę się rano i jestem zdrowa. Nic mnie nie boli. Następnego dnia jestem w stanie wejść w sesję. Wszystko jest dokładnie ładnie ułożone, że rzeczywiście ten progres jest dostrzegalny gołym okiem. Pomimo tego, jak to Szymon kiedyś powiedział: ,,W twoim wieku brak regresu jest już progresem” to nadal mam progres (śmiech). Cały czas idę do góry, a Szymon nauczył mnie tego, żeby trenować z głową. To nie jest tak hej – ho do przodu. Na Szymona programowaniu na pierwszym etapie po kontuzji, w momencie programowania tej bazy prawie wcale nie robiłam CrossFitu. Pamiętam jak w zeszłym roku pojechałam na kwalifikacje do Budapesztu. Jechałam do Łodzi z teamem i jednego dnia musieliśmy zrobić dwa treningi, bo w sumie był już deadline. Oni się mnie pytali, jak tam treningi CrossFit? A ja CrossFit nie robiłam od pół roku. Było wielkie zdziwienie, a potem zajęliśmy pierwsze miejsce i w kwalifikacjach i w zawodach więc to działa. Szymona programowanie w całości polega więc na tym, że to nie jest robienie wyniku za wszelką cenę tu na sali, tylko budowanie podstawy, bazy po to, żeby jak przyjdzie dzień testu, to ty dowiadujesz się tak naprawdę co potrafisz.\nZatrzymując się na temacie programowania w klubie. Korzystacie z WodGuru. Czy każdy z klubowiczów ma dostęp do treningów na jakiejś konkretnej zasadzie? Jak oni widzą programowanie?\nJulita: Widzą programowanie na cały tydzień. Oni widzą wszystko, co się wydarza na cały tydzień. Kiedyś zastanawialiśmy się czy to ma sens, bo sobie wybierają, ale z drugiej strony uważam, że to ma sens. Musisz wiedzieć, jak zjeść, jak sobie zorganizować życie pod trening. Ukłon w twoją stronę Tomasz, bo WodGuru to doskonałe narzędzie. Uwielbiam i sama nie wyobrażam sobie funkcjonowania klubu bez systemu WodGuru. Naprawdę jest spoko i to jest narzędzie do zarzadzania klubem fitness, które bardzo mi pomaga w administracyjnym temacie, którego nie lubię. Rzeczy księgowo – administracyjne są najgorsze, a musisz je ogarnąć. Rzeczywiście to działa, a nawet jak nie zadziała to jedna wiadomość do ciebie i już działa.\nJak wygląda dzień działania klubu pod kontem systemu WodGuru? Co kto robi, jak to wygląda, kto to zapisuje, jak sprawdzacie?\nJulita: WodGuru wykorzystuję przy administracji karnetów, to jest mój zakres pracy. Na koniec dnia klikam, że przedłużam dostęp do karnetów i to mi w sumie najbardziej pomaga. Dla Szymona programowanieto jest główna sprawa. Oprócz tego, system do zarządzania klubem WodGuru daje mi kontrolę. Sprawdzam obecność na każdych zajęciach. Każdy z nas sprawdza. Wszyscy się sami zapisują, my sprawdzamy obecność, zapisujemy. W systemie WodGuru bardzo cenię sobie również raport. Wtedy wiem, które zajęcia są najbardziej oblegane, które mniej. Widzę, jak to działa w perspektywie miesiąca, w perspektywie roku widzę, jak to działa. Jaki był przychód z karnetów, ile było nowych, ile się zaktualizowała? Na bieżąco to wykorzystuje. Mega ważny w systemie do zarządzania klubem WodGuru jest dla mniemailing. Naszą filozofię treningową i inne różne ważne rzeczy wysyłamy ludziom, bo się dzielimy naszą wiedzą i lubimy to robić. Z założenia miało to być bardzo regularne. Ta regularność gdzieś tam szwankuje, bo czasu brak. Kradniemy sobie weekendy dla siebie, bo nie da się pracować 7 dni w tygodniu, a weekend jest jedynym czasem, gdzie można usiąść napisać coś od siebie.\nJakie są pomysły tych mailingów?\nJulita: Poza rzeczami organizacyjnymi, informacyjnymi, okolicznościami, wysyłam mailing dotyczący koncepcji żywieniowych, artykułów, które sami piszemy, nasze nowe wizje i marzenia. To jest fajne narzędzie. Jedyne czego bym potrzebowała to to, żeby z listy mailingowej wyklikać sobie osoby, które chcę dołączyć. Żeby dodać maile osób, które nie są w systemie, bo mam dodatkową listę osób (klientów personalnych), które nie są w systemie, nie figurują. Tego chyba nie ma?\nMożesz dodać ich jako gość wtedy zostaną.\nJulita: Uprzedzając też twoje pytanie o to, co bym poprawiła w WodGuru? Mam jedną myśl. Może ja po prostu tego nie ogarnęłam. Czy jeden klubowicz może mieć dwa różne karnety w różnych terminach?\nTak. Masz możliwość robienia subkont. Klubowicz może się przyłączać i ma tak jakby dwa subkonta na jednym koncie. To właśnie służy też do tego, żeby do rodzica dodać dziecko.\nJulita: Super tego mi brakowało i nie wiedziałam, jak to ogarnąć. Mamy też dodatkowe karnety tematyczne więc super! Już mi niczego w systemie WodGuru nie brakuje.\nApropo dzieciaków. Czy to jest istotne, żeby mieć zajęcia dla dzieci? Jak to się przekłada na rodziców? Czy oni też wtedy trenują?\nJulita: My nie jesteśmy klubem dla dzieci. To była pierwsza rzecz, którą sobie powiedzieliśmy.\nChciałbym przejść do zajęć dla dzieci i do Rysia. Krótkie wprowadzenie. Kilka lat temu przyprowadziłem Rysia do Caffeine na zajęcia, a teraz Rysio prowadzi zajęcia dla dzieci. Z tego co ja widzę, te zajęcia cieszą się bardzo dużą popularnością. Rysiu jest niesamowity, jeśli chodzi o tego typu zajęcia.\nJulita: Sama z chęcią biorę udział w zajęciach Rysia (żartobliwie, śmiech).Ryszard, czyli Marcin prowadzi nam bardzo często rozgrzewki, gdy jesteśmy na wyjazdach, gdy wyjeżdżamy na campy. Sama chętnie z tego korzystam, bo to naprawdę doskonała zabawa. Zaczęło się od tego, że w starym klubie próbowaliśmy prowadzić zajęcia dla dzieci, natomiast ja nie mam kompletnie do tego podejścia. Nie mam cierpliwości. Nie umiem. Z dorosłymi mi się doskonale pracuje, ale zajęcia z dziećmi to jest hardcore. Kiedyś pomyślałam, żeby zrobić zajęcia dla dzieci, bo mamy teraz fajne warunki, wysoką halę, ale powiedziałam, że ja nie będę tych zajęć prowadzić. Szymon powiedział, że też nie. Wpadliśmy na pomysł z Rysiem, zaproponowaliśmy mu, żeby się tym zajął i zaczęliśmy od maluchów. Na początku mieliśmy jedną grupę dzieciaków – maluszków w soboty o 10.00.\nPotem się okazało, że jest też zainteresowanie zajęciami dla starszych dzieci, na stworzenie kolejnej grupy. Rysio doskonale radzi sobie doskonale. Wchodzi 15 – 20 osób i on to ogarnia i radzi sobie z tym. Dzieci uczy się koordynacji ruchowej (to nie jest CrossFit) np. tory przeszkód, wyścigi, zabawy, berki. On ma doskonałe podejście dydaktyczne. To są takie socjalizacyjne historie, żeby dzieci się ze sobą dogadywały, uczyły się siebie, szacunku do siebie. To są ważne rzeczy, bo dzieci nie umieją przegrywać. Wszystko ma swoje ręce i nogi.\nPóźniej stwierdziliśmy, że skoro pojawiła się grupa starszaków, to robimy teensy. Teensy spotykają się dwa razy w tygodniu w środę o 19.00 i w sobotę o 11.00. Tu już zaczyna się trening, trochę gonienie się, rywalizacja, tory przeszkód bardziej hardcorowe, gdzie trzeba się naprawdę wysilić. Wcześniej była niechęć do zmęczenia się, ale teraz te dzieciaki naprawdę wbijają tu z chęcią i rzeczywiście Marcin doskonale sobie z nimi radzi. Czasami jak patrzę na te tory przeszkód to sama bym tak chciała. Fajnie to działa.\nCzy to ma jakieś przełożenie na starszych?\nJulita: Myślę, że ma. Rodzice przychodzą z dziećmi, obserwują i rzeczywiście zdarza się, że przychodzą i pytają, jak trafić na grupę dla dorosłych? Kilka mam i tatusiów z grupy dziecięcej przyszło, zostało i trenują. My nie stworzyliśmy grupy dzieciaków po to, żeby zwerbować rodziców. To się dzieje samo, ale w sumie myślę, że to fajnie działa, bo celowo ułożyliśmy w soboty zajęcia dla dzieci tak, żeby ci rodzice mgli wejść na grupę, zrobić swój trening, a w tym czasie dzieci się na górze zmęczą. Potem pakują się razem i jadą do domu i mają super sobotę. Trening teensów w środę pokrywa się też z owocem biegowym. Uważam, że czym skorupka za młodu…\nJa mając miesięczną córkę, nie mogę doczekać się dwóch rzeczy. Pierwsza, kiedy pójdę z nią do kina na bajki. Druga, kiedy przyprowadzę ją na zajęcia do Rysia.\nJulita: Tutaj już 2 latki przychodzą więc już za chwilę (śmiech).Wiadomo, że to bardziej jest socjalizacyjna strona niż ruchowa, bo te dzieciaczki nie za bardzo jeszcze potrafią coś zrobić, ale siedzą tutaj i oswajają się z faktem, że inne dzieci są z boku. To ma znaczenie w rozwoju dziecka.\nTwoje posty na Facebooku są bardzo motywujące. Czytasz, kombinujesz, rozwijasz się. Gdybyś miała polecić jakieś lektury? Niekoniecznie muszą być książki. Może blogi, podcasty itp.?\nJulita: Mam mało czasu na czytanie więc słucham. Podcasty to dla mnie fajny kanał, bo np. jeżeli masz 40 minut na rowerze to odpalasz i słuchasz.\nChasing Excellence by Ben– człowiek, który postawił mnie na nogi. Absolutnie! Spoko kanał, dużo fajnych rzeczy nie tylko z perspektywy coachingowej, zawodniczej, ale też życiowej. Fajnie układa głowę.\nElite mentality Cyprian Majcher – polski podcast, przesłuchałam w sumie wszystkie po kilka razy, bo bardzo mi się spodobały. Mega dużo fajnej wiedzy.\nMała wielka firma – podcast, który też gdzieś tam zaczepiam, nie tylko z perspektywy sportowej, ale też biznesowo dużo mi daje.\nCharyzmatyczny– niedawno odkryłam, ale jeszcze nie zgłębiłam. To taka nowość u mnie w głowie. Jest o mindfullnes, mindset, o realizacji.\nNa których tematach się najbardziej koncentrujesz?\nJulita: Na wszystkim. Uważam, że w tym co robię znaczenie ma to jak jeść, jak żyć, jak oddychać, jak spać, jak trenować.\nTo są rzeczy, które cię już dotyczą, czy szukasz nowych tematów?\nJulita: Nowych. Jestem bardzo otwarta na wszystko.\nJakie macie rady dla osób, które zamierzają otworzyć klub fitness?\nJulita: Jeśli nie lubicie tego robić, to tego nie róbcie (śmiech). Naprawdę ta zajawka ma największe znaczenie.\nOk, a jeśli ktoś lubi trenować innych, ale ma zerowe podejście do biznesu albo się boi przejść na swoje? Co wtedy? To też zadziała?\nJulita: Tak ja też się bałam. Pewnie, że się bałam! Zawsze jest jakiś element ryzyka w tym wszystkim. Nie ważne czy otwierasz klub sportowy, czy jakikolwiek inny biznes. Zawsze ryzykujesz, że to nie wyjdzie. Wszystko jest w twojej głowie. Jeżeli dasz sobie prawo do porażki to znaczy, że ta porażka tylko cię wzmocni, bo sukces jest suma porażek. Warto się nastawić na to, że to nie jest tak, że otwierasz klub i z dnia na dzień masz kokosy. Trzeba się trochę napracować, żeby osiągnąć ten efekt. Cierpliwość, dużo pasji i ciągły rozwój. Nie wystarczy, że zrobisz kurs trenerski. To jest kupę roboty, dużo czytania, poszerzania granic, poszukiwania rozwiązań. Jak zaczynasz pracować z ludźmi to ważna jest umiejętność odpowiedniej reakcji na to, co się wydarza, ale też elastyczność nie tylko w tym jak pracujesz, ale też godziny pracy. Np. w święta ludzie chcą trenować, bo mają wolne, a więc to też musisz wziąć pod uwagę, że pewne rzeczy musisz zaakceptować. Jeżeli ktoś ma w sobie zajawkę i lubi to robić i sprawia mu to fun to to zadziała.\nJest jeszcze jedna rzecz i takie moje przemyślenie po tych latach, że nie możesz na klientów przerzucać swoich oczekiwań albo swojego ego np. ja sobie wymarzę, że ty zrobisz muscle upa w 3 miesiące, więc przez te 3 miesiące będę cię tak katować, aż to zrobisz. Musisz jako trener zaakceptować proces, który ma przejść klient. Bardzo często zdarza się tak, że trenerzy próbują zbudować swoje ego na klientach.\nKażdy ma z nich swoją ścieżkę i ja mam swoją, ty masz swoją. Każdy kto tu przychodzi, musi przejść przez pewien proces, etap i chyba to może być najczęstszy problem w świecie trenerskim. Żeby ci klubowicze, zawodnicy byli super sprawni, a to tak nie jest, bo w pewnym momencie to się dzieje za wszelką cenę.\nWięc co zrobić? Skupić się na ich zdrowiu?\nJulita: Tak na zdrowym rozwoju każdego z nich. Trzeba wziąć pod uwagę fakt, że naprawdę oni jeszcze 8 godzin przesiedzą za biurkiem, albo 10. Że oni muszą wyprowadzić psa, nakarmić dziecko, że dziecko im się budzi 15 razy w nocy, czyli nie ma przespanej nocy. Ja każdą sesję grupową czy indywidualną zaczynam od pytania: ,,Jak się masz?”, w sensie czy coś cię boli, czy się wyspałeś, jaka jest twoja dzisiejsza dyspozycja, bo ja dopasuje pod te odpowiedzi trening.\nZakładam trampki i lecę na trening sprawdzić, jak wygląda to w praktyce. Piąteczkę zbijam.\nJulita: Było mi bardzo miło. Dziękuję ci bardzo.\nTyp · 6 września 2019 at 17:53\nŚwietny podcast, to był mile spędzony czas 🙂


Colt – producent rewolwerów\nColt to marka i niezwykle popularna nazwa rewolweru oraz wielu innych typów broni palnej. Nazwa wywodzi się od nazwiska wynalazcy oraz przemysłowca Samuela Colta, który wykonał wzór konstrukcji pierwszego udanego wzoru szybkostrzelnego rewolweru kapiszonowego. Pierwotnie była to broń przeznaczona na proch czarny. Sama konstrukcja została uznana za rewolucję na rynku broni palnej, gdyż pistolety oddawały jedynie pojedynczy strzał. Wykonanie kolejnego wymagało ponownego ładowania, co zajmowało około 20 sekund. Obecnie Colt jest jednym z większych producentów broni palnej różnego rodzaju.\nCharakterystyczne modele marki\nJednym z charakterystycznych modeli marki jest Colt 1911 ASG – broń krótka, umożliwiająca strzelanie z napiętego kurka. Rozwiązanie to pozwala skrócić drogę spustu i siłę nacisku, a tym samym poprawić celność. Magazynek może mieścić zarówno kulki, jak i naboje CO2. Replika Colt CO2 jest zasilana z pojedynczej kapsuły CO2. Napęd tego rodzaju i rozsądna początkowa prędkość wylotowa umożliwiają oddanie wielu strzałów, bez konieczności wymiany kapsuły. Podobne działanie wykazuje Colt Green Gas, który nie wymaga przeładowywania przed oddaniem kolejnego strzału. Colt sprężynowy wymaga natomiast każdorazowego przeładowania po oddaniu strzału.\nOferta Colt to nie tylko pistolety. To także rewolwery. Rewolwer Colt wykorzystuje kulki plastikowe, kauczukowe lub kompozytowe kalibru 6mm. Jedną z popularniejszych jest replika rewolweru Colt Python, która została wykonana z wytrzymałego tworzywa i metalu. Model ten jest zasilany jedną kapsułą CO2, a pierwsze strzały mogą zostać oddane z prędkością nawet 520 FPS. Ponadto, jest on zasilany atrapami łusek, do których są wkładane kulki 6 mm.\nOferta Colt obejmuje nie tylko broń krótką i rewolwery, ale i broń długą. Szeroki wybór idealnie odwzorowanych modeli wykonanych na podstawie licencji marki sprawia, że nawet podczas zabawy będziesz mógł się poczuć tak, jakbyś używał broni ostrej. Jeśli jesteś początkującym powinieneś wiedzieć, że używanie ASG ułatwia kształtowanie prawidłowych zachowań strzeleckich tj. postawy, celowania oraz obsługi broni.\nDługość: 705/785 mm\nReplika elektryczna karabinka Colt M4A1 CQBR\nReplika pistoletu COLT 1911 NBB\nReplika rewolweru Colt Python .357 4\n222,51 PLN / szt.\nDługość : 785mm\nPrędkość wylotowa : ~260 FPS\n414,97 PLN / szt.\nReplika elektryczna karabinka Colt M4A1 RIS\nWykonanie : tworzywo (włókno nylonowe)\nWaga : 2450g\nDługość : 770-850mm\nPrędkość wylotowa : ~360FPS\nProducent : King Arms\n691,20 PLN / szt.\nDługość: 650-750 mm\n712,95 PLN / szt.


premiery gier - KącikPC.pl - portal komputerowy\n/ Category / premiery gier\nNajciekawsze premiery gier w listopadzie!\n9 listopada 2014 - 20:19 w Gry\nNudzisz się? Masz chwilę wolnego czasu? Zobacz najciekawsze premiery gier komputerowych w listopadzie - czyli o tym co nas czeka przed zakończeniem 2014 roku! Przegląd najlepszych i najbardziej oczekiwanych gier w listopadzie 2014 według redakcji KacikPC.…\nMichał o Jak być anonimowym w Internecie? Poradnik ukrywania się w Sieci.\nInzagi o Komputery poleasingowe do biura – wybieramy najlepsze\nLenovo ThinkPad X1 Carbon o Jak zbudować hologram domowym sposobem? Smartfon w roli hologramu!\nKomputer lenovo o Komputery poleasingowe do biura – wybieramy najlepsze\nKomputer o Sprawdzenie temperatury procesora krok po kroku.


Witam wszystkich, chciałbym się dowiedzieć czy ktoś z Was dorabiał dodatkową skibę do pługa. Posiadam taki oto pług: http://www.agrofoto....image55901.html i chciałbym dorobić do niego dodatkową dokręcaną skibę zaadaptowaną z pługa 2x35. Ogólnie wiem na czym rzecz polega, ale prosiłbym o rady, a przede wszystkim o jakieś zdjęcia tak przerabianych pługów.\nIle !!!! , pytamy tutaj o kawałek ramy a nie ramę z korpusem, na targowiskach można dokupić za 500 - 600zł ale kolega ma już pług 2x35 i chce tylko dodatkową ramę, ja mam 3x30 i 2x30 i też chciałbym dodatkową ramę dorobić, dodatkowy korpus z ramą można dokupić (ale będzie i tak inaczej wyprofilowana słupica i trzeba przerabiać) ale czy samą ramę da sie dokupic? wygląda na to że kupie metr kształtownika i sam dospawam Uznałeś za fajne 0\nA mógłbyś podac nazwę takiego sklepu, i ewentualnie ile takie coś kosztuje? Bo może bardziej opłaca się dokupić taką ramę niż bawić się w rozcinanie starego pługa?Dopiero w środę będę mógł zajrzeć do takiego sklepu.\nZe zdjęciem będzie ciężko ale tu masz link http://www.agrofoto....image58780.html wygląda tak samo tylko że przy pługu jest tez taka blacha jak przy przystawce i skrącone są z sobą 4 śrubami.\nJa mam jedną skibę dołożoną do 3+1. Niestety dołożenie skiby wiąże się ze wzmocnieniem ramy.\nna giełdezie w słomczynie takie cudo można kupić chyba koło 1tys za to chcieli tysiąć u nas są po ok 500 do 600zł\nW mojej galerii jest pług po dorobieniu 5skiby Właśnie zostałeś nominowany do nagrody "złota łopata 2012"\nEdytowany przez razor275, 03 kwiecień 2012 - 23:03. Uznałeś za fajne 0


Piórniki w liczbach | Głos Koszaliński\nPiórniki w liczbach\n1.901 młodych osób będzie się uczyć w tym roku szkolnym w darłowskich szkołach. Trwają już gorączkowe przygotowania do rozpoczęcia nowego semestru. Gdzieniegdzie trwają jednak jeszcze remonty. Dyrektorzy i przedstawiciele samorządu obiecują, że wszyscy zdążą na czas.\nW Darłowie tutejszemu samorządowi podlega Zespół Szkół w Darłówku, Szkoła Podstawowa nr 3, Miejskie Gimnazjum im. Stanisława Dulewicza oraz Zespół Szkół im. Stefana Żeromskiego. W podstawówkach naukę rozpocznie 885 dzieci, w gimnazjach 580, a w szkołach ponadgimnazjalnych 436 uczniów.\nW SP nr 3 ma pracować 53 nauczycieli, którzy będą uczyć 726 uczniów. To o 52 mniej niż rok temu. Jest tutaj 12 nauczycieli dyplomowanych, 31 mianowanych, 3 kontraktowych i stażysta. Wszyscy - zapewniono nas - posiadają wymagane przez MEN kwalifikacje do nauczania przedmiotów. W szkole zatrudniony jest też pedagog, dwóch logopedów i psycholog oraz pielęgniarka.\nW Zespole Szkół w Darłówku naukę rozpocznie 265 uczniów - 159 w podstawówce i 106 w gimnazjum. Pracuje tu 24 nauczycieli - 12 dyplomowanych, 7 mianowanych, 4 kontraktowych i stażysta. - Kwalifikacje nauczycieli całkowicie zaspokajają potrzeby szkoły w zakresie realizacji zadań oświatowych - zapewnia Leszek Walkiewicz, rzecznik darłowskiego ratusza. Przed rozpoczęciem roku zostanie tu jeszcze przeprowadzony remont toalet. Trzy klasy dostaną też nowe meble. Wkrótce ma być też wyremontowany dach. Nie będzie to jednak przeszkadzać w pracy i nauce.\nW Miejskim Gimnazjum uczyć się będzie 474 uczniów. Tutaj pracę rozpocznie 40 nauczycieli - 27 dyplomowanych, 10 mianowanych, 2 kontraktowych i stażysta. Zatrudniony jest też pedagog szkolny oraz pomoc psychologiczna. Już podczas wakacji szkoła, własnymi siłami, pomalowała i odnowiła cztery sale oraz korytarz, a także toalety. - Zachodzi jeszcze pilna potrzeba wymiany zmurszałych i wypaczonych drzwi zewnętrznych oraz doprowadzenie ogrzewania do holu na I piętrze łącznika. Ocieplenia, wymiany okien i położenia nowych tynków wymaga też cała elewacja szkoły. Te prace będą wykonane. Czekamy tylko na pieniądze z unijnych funduszy - wyjaśnia rzecznik Walkiewicz.\nW ZS im. Stefana Żeromskiego kształcić się będzie 436 uczniów. Będzie ich nauczać 29-osobowa kadra nauczycieli, z których 4 jest dyplomowanych, 23 mianowanych, a 2 kontraktowych. Największą bolączką tej szkoły jest konieczność wymiany pieców centralnego ogrzewania. - Są stare, nieekonomiczne i mają za małą moc grzewczą. Nowe obniżyłyby koszty związane z ogrzewaniem. Na razie jednak nie ma na to pieniędzy - tłumaczą w ZS. Trwa tu jeszcze remont chodnika. Firma budowlana zapewnia jednak, że zdąży z zakończeniem prac do 1 września.