Press ReleasesNext ArticlePhilip OliverNext ArticleXbox LIVE Newsbeat: Vol. 10Friday, 2nd November 2012 at 2:44 pmNowosci w Allods Online: Autumn WindPrint Bookmark with Social network\ngPotato Europe’s MMORPG wprowadza do gry nowe Pole Walki, zmiany w systemie profesji oraz Goblinobol\nDublin, Irlandia– 2 Listopada 2012 Gala Networks Europe, z radoscia informuje, ze Autumn Wind, nowa aktualizacja zawartosci dla Allods Online, jest juz dostepna, w polskiej, angielskiej, niemieckiej oraz francuskiej wersji jezykowej. Nowa zawartosc wnosi do gry ekscytujace i dynamiczne bitwy czolg�w w Porzeczkowicach, ulepszony system profesji oraz“sportowe” widowisko - Goblinobol.\nPorzeczkowice, to nowe Pole Walki, w kt�rym dwunastu graczy bedzie mierzyc sie w walce kolosalna maszyna– Maus’em, kt�rego gl�wnym zadaniem, opr�cz unicestwienia przeciwnik�w, jest zniszczenie skrzyn zaopatrzeniowych rozrzuconych po calych Porzeczkowicach. Laczac sily, planujac taktyke i strategie bohaterowie walcza o jak najlepsze nagrody. Zasiadajac w poteznych maszynach, zadaniem walczacych stron bedzie jak najszybsze pokonanie przeciwnika. Im szybciej gracze pokonaja Mausa, tym lepsze nagrody beda czekac na nich w ocalonych skrzyniach. Do dyspozycji grajacych beda r�zne typy czolg�w, w kt�rym kazdy model pelni inna r�wnie wazna funkcje na polu bitwy.\nKolejna nowoscia w grze jest Goblinobol, tradycyjny i brutalny sport Ork�w, kt�ry dostepny jest dla wszystkich juz od 23 poziomu. Zasady tej krwawej rozgrywki sa proste– dwie druzyny, skladajace sie z czterech graczy staraja sie zdobyc gola, atakujac bramke przeciwnik�w grajac goblinem, jako pilka. Zawodnicy, gdy juz znajda sie na stadionie, w stroju do Goblinobolu, beda mieli cztery proste komendy umozliwiajace kopniecie goblina-pilki lub przeciwnika, przyspieszenie i obrone. Kazdy gracz moze wziac udzial w meczach do 5 razy dziennie.\nPo zakonczeniu meczu zawodnicy beda mogli zobaczyc okno podobne do tego, kt�re pojawia sie na zakonczenie Starc i w kt�rym beda wyliczone szczeg�ly dotyczace rozgrywki. Uczestnictwo w meczach bedzie nagradzane cennymi przedmiotami, dostepnymi u trener�w Goblinobolu, kt�rzy znajduja sie w stolicach kazdej z dostepnych frakcji.\nDzieki Allods Online: Autumn Wind gracze moga cieszyc sie takze dodatkowymi zmianami w systemie profesji, rozpoczete we wczesniejszym dodatku modyfikacje wprowadzaja wiele ulatwien do tego istotnego elementu gry. Profesja kowala zostala polaczona z g�rnictwem, a garbarstwo laczy sie teraz z krawiectwem.�Zmianom ulegl takze rozw�j profesji, narzedzia oraz interfejs, a baza dostepnych schemat�w zostala rozszerzona i teraz mozna je kupowac u Bohater�w Niezaleznych jak r�wniez w odleglych lochach i astralu.\nZwiastun promujacy Allods Online dostepny jest na oficjalnym kanale YouTube: http://youtu.be/CVVU97vi8X0\nWszystkie informacje dotyczace dodatku Nowe Horyzonty dostepne sa na oficjalnej polskiej stronie gry Allods Online - http://pl.allods.gpotato.eu/Gra/Wkrotce-w-Allods-Online\nAllods Online jest niewymagajaca subskrypcji gra AAA MMORPG, osadzona w fantastycznym, kosmicznym swiecie. Gra jest zaprojektowana przez Astrum Nival, studio deweloperskie nalezace do Mail.Ru i wydana w Europie w jezyku angielskim, polskim, francuskim i niemieckim przez portal gPotato.eu.\nAllods Online posiada unikalny, wbudowany i kontrolowany przez graczy system statk�w astralnych oraz dynamiczna przestrzen Astral, kt�ra mozna odkrywac tworzac nowy wymiar wsp�lnej rozgrywki. Dolacz do jednej z dw�ch toczacych wojne frakcji i odkryj bogata fabule wybierajac jedna z 34 dostepnych klas i 6 r�znych ras, zdobywajac az 51 poziom�w doswiadczenia. Ksztaltuj swojego bohatera i chowance za pomoca zaawansowanego systemu kreacji i zdobywaj kolejne poziomy wykonujac ponad 3500 zadan oraz konfrontujac sie z ponad 300 unikalnymi bestiami. Tocz walki w lochach, zamkach i swiatyniach, samodzielnie lub w grupie. Allods Online posiada takze tryby rozgrywki Frakcja vs. Frakcja, Gracz vs. Gracz oraz Statek kosmiczny vs. Statek kosmiczny. Gracze moga rejestrowac sie i pobierac te bezplatna gre MMO na oficjalnej europejskiej stronie - http://en.allods.gpotato.eu/intro2/?lang=pl.\nMail.ru jest wiodacym, rosyjskim portalem internetowym, kt�ry, swiadczac ponad 40 uslug, zaspokaja potrzeby globalnej spolecznosci rosyjskiej w zakresie rozrywki i komunikacji. Wsr�d oferowanych uslug znajduja sie: najwiekszy rosyjski bezplatny e-mail, popularny komunikator Mail.ru Agent, krajowy serwis spolecznosciowy My Mir@Mail.ru oraz wyszukiwarka Poisk@Mail.ru. Majac ponad 50 procent udzialu w rynku i ponad 40 tytul�w obejmujacych pelen zakres indywidualnych preferencji, Mail.ru jest wiodacym rosyjskim wydawca gier online. Jego szerokie portfolio obejmuje wewnetrznie opracowane hity jak Allods Online oraz Legend: Legacy of the Dragons, a takze udane miedzynarodowe licencje, takie jak Perfect World II, Lord of the Rings Online, Fly for Fun, Jade Dynasty (Zhu Xian), Cross Fire oraz ZhengTu Online. Dodatkowe informacje sa dostepne na www.mail.ru.�


Naga Thai Dining, Henderson - recenzje restauracji - TripAdvisor\nWyszukaj Stany Zjednoczone›Nevada (NV)›Henderson›Henderson Restauracje›Naga Thai Dining\nNr 47 wśród 525 Restauracje w lokalizacji Henderson $$ - $$$\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 76 W Horizon Ridge Pkwy Ste 150, Henderson, NV 89012-5331 +1 702-508-2008\nWyczyść wszystko Zacznij pisać recenzję lokalizacji Naga Thai Dining Kliknij, aby ocenić\nTrwa aktualizowanie listy... Naga Thai Dining — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nByłeś(-aś) w Naga Thai Dining? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n76 W Horizon Ridge Pkwy Ste 150, Henderson, NV 89012-5331 Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu Naga Thai Dining.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu Naga Thai Dining Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 538 recenzje(-i) Clark County Heritage Museum\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 13 recenzje(-i) iL chianti Italian steak and seafood\n27 recenzje(-i) Wahoo's Fish Taco\n5 recenzje(-i) Tropical Smoothie Cafe


Macierewicz: śmigłowce Black Hawk dla polskiej armii - TVN24 Biznes\ntvn24bisMacierewicz: śmigłowce Black Hawk w tym roku\n- Jeszcze w tym tygodniu zaczną się rozmowy, które w tym roku uzyskają swoje zwieńczenie. (…) W tym roku pierwsze śmigłowce pozwalające na realizację ćwiczeń przez siły specjalne zostaną im dostarczone. To pokazuje, jakim potencjałem Polska dysponuje, jakim potencjałem dysponuje Mielec - powiedział szef MON. Wskazywał, że Polska jest tak długo bezpieczna, jak długo ma własne, skutecznie działające przemysłowe zakłady obronne. - Stoimy w hali, która ma kilkadziesiąt lat, w której pracuje załoga, której średnia wieku nie przekracza 30 lat. To jest to zestawienie, wraz z najnowocześniejszą amerykańską technologią realizowaną przez polskich inżynierów, dające synergię, która pozwala czuć się bezpiecznie - powiedział szef MON.\nPremier przypomniała, że odbudowę polskiego przemysłu zakłada Program odpowiedzialnego rozwoju przygotowany przez wicepremiera Mateusza Morawieckiego. Zaznaczyła, że chodzi o to, by w Polsce powstawały nowoczesne firmy, nowoczesne fabryki, w których będzie produkowany dobry, uznany na całym świecie sprzęt. - Jesteśmy w zakładzie, który co prawda ma właściciela zagranicznego, ale właściciela, który prowadzi mądrą politykę, rozwija firmę, która tutaj w Polsce zatrudnia kilka tysięcy osób. Daje również poprzez pracę zatrudnienie innym podmiotom gospodarczym, nie tylko w regionie, wreszcie - tutaj w Polsce płaci podatki. I tak rozumiemy patriotyzm gospodarczy - powiedziała Szydło.\nNawiązała też do zakupu śmigłowców wielozadaniowych dla polskiej armii. Jak mówiła, "obowiązkiem polskiego państwa jest bronić interesów państwa, interesów polskiej gospodarki". - Rozmowy dotyczące tego przetargu tak były prowadzone. Postawiliśmy warunki, które z punktu widzenia obronności oraz z punktu widzenia ekonomii były dla polskiego państwa najkorzystniejsze i były dobrymi warunkami dla naszych partnerów. Mimo to nie chciano ich przyjąć. Dlatego nie było możliwości, aby dłużej te rozmowy kontynuować - powiedziała premier.\nWiceminister obrony Bartosz Kownacki, odnosząc się do zakończenia rozmów offsetowych ws. caracali, stwierdził, że "interes bezpieczeństwa państwa wymaga tego, żeby to zakłady w Polsce produkowały i serwisowały śmigłowce". - To, co mógł zrobić ten rząd, to już nie negocjować wysokość kontraktu i ilość śmigłowców, ale postawił sobie jedno podstawowe zadanie: jeżeli w tej sprawie jest wymagany offset, to musi być to offset, który nas obroni przed obywatelami, który wytłumaczy, dlaczego musieliśmy ostatecznie zawrzeć tę umowę - powiedział wiceminister. Wiceminister podkreślał, że negocjacje nie mogły trwać w nieskończoność, bo potrzeby sił zbrojnych wymagają, aby w możliwie szybkim terminie mieć odpowiednie, nowoczesne śmigłowce. - Nie mogliśmy pozwolić sobie na negocjacje dwu- czy trzyletnie. W naszej ocenie decyzja o tym, żeby zakończyć negocjacje, była w optymalnym, najlepszym z możliwych terminów, a przypomnę, że negocjowaliśmy blisko rok - ocenił Kownacki.\nWiceminister zapewnił, że możliwie szybko przygotowywane będą nowe postępowania, które zagwarantują bezpieczeństwo sił zbrojnych. - Nie ma zagrożenia, że z dnia na dzień czy z miesiąca na miesiąc polska armia przestanie latać. Mamy tę sytuację pod kontrolą; analizujemy, które ze śmigłowców jako pierwsze powinny być wymieniane, a które powinny być remontowane, i to będziemy brali pod uwagę przy kolejnych przetargach - powiedział. - Interes bezpieczeństwa państwa wymaga tego, żeby zakłady w Polsce produkowały i serwisowały śmigłowce. To jest oczywiste w przypadku jakiegokolwiek zagrożenia, że zakłady które produkują w danym kraju, będą dostarczały w pierwszej kolejności na potrzeby armii tego państwa. Nie możemy więc być zdani na dostawy z innych państw - dodał Kownacki.\nMinisterstwo Obrony Narodowej zapytaliśmy, kiedy można spodziewać się rozpisania nowego przetargu na śmigłowce dla polskiej armii. W odpowiedzi usłyszeliśmy, że jest "za wcześnie, aby mówić o szczegółach". Resort zapewnił jednocześnie, że pracuje nad jak najszybszym rozwiązaniem tej kwestii. "Będziemy dążyli do jak najszybszego rozwiązania tego problemu z punktu widzenia potrzeb armii polskiej i polskiego przemysłu zbrojeniowego, dążąc do zawarcia umów, które pozwolą jak najszybciej wyposażyć polską armię w niezbędne helikoptery wielozadaniowe. I sprawić, by polski przemysł mógł korzystać z nowych technologii" - poinformowało tvn24bis.pl biuro prasowe MON.\nŚmigłowce dla polskiej armii będą produkowane w Polscetvn24bis


Dla przyszłości – Forum Obywateli Rybnika\nDodane przez Krzysztof Oleś 24 Styczeń, 2016\nZ wykształcenia politolog, z doświadczenia samorządowiec, specjalista d.s. organizacji pozarządowych oraz dotacji Unii Europejskiej. Członek Zespołu d.s. Rozwiązań w Zakresie Finansowania Działalności Społecznej i Obywatelskiej w Kancelarii Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego. Były prezes Centrum Rozwoju Inicjatyw Społecznych i współzałożyciel Forum Obywateli Rybnika. Obecnie zastępca prezydenta miasta Rybnika, który zajmuje się polityką społeczną i kulturalną.\nO tym, jak wygląda praca wiceprezydenta, jaką wizję Rybnika pozwala realizować to stanowisko i na jakie trafia przeszkody rozmawiamy z Piotrem Masłowskim.\nO jakim Rybniku marzył kandydat na prezydenta Rybnika, Piotr Masłowski?\nRybnik cały czas marzy mi się jako miasto – w takim znaczeniu wielkomiejskim. Nie chodzi o to, żeby był zabudowany wieżowcami, tylko żeby był miastem, w którym się dużo dzieje. Które ma taką ofertę kulturalną, sportową i tym podobne, że kiedy jadę do centrum, wiem, że zawsze mnie coś fajnego może spotkać. To się ściśle wiąże z takimi kwestiami jak np. sprawna komunikacja publiczna. Ale żeby osiągnąć różnorodność, to musi być miasto otwarte, miasto, które ma zaangażowanych obywateli, w którym różne grupy społeczne chcą uczestniczyć we wspólnym życiu. Tyle.\nNa ile udało się zbliżyć do tej wizji po roku pracy w Urzędzie Miasta?\nTo nie są marzenia, które daje się spełnić po roku, dwóch, czy nawet po kilku. Reprezentuję taki sposób myślenia o mieście – i o polityce w ogóle – że to, co się dzisiaj sadzi, to urośnie za kilka lat, jak drzewa. Czy mi będzie dane kiedykolwiek doświadczyć tego, że będzie tak, jak planuję? Nie wiem. Ale chciałbym chociaż stworzyć podwaliny pod to, żeby tak mogło być. Patrząc na to, co ludzi interesuje, to w kampanii wyborczej nie mówi się o długofalowych zamierzeniach, tylko o takich, które dosyć szybko można wprowadzić w życie. Natomiast w rzeczywistości potrzebne są kroki, kamienie milowe, które pozwalają zmierzać dalej. Podoba mi się, że nawet radni opozycyjni gdzieś tam w kuluarowych rozmowach mówią, że jakiś zamysł w tym widać, że służy to zwiększeniu udziału mieszkańców – nie wszystkim z nich się to podoba, ale widzą konsekwencję i spójność w tych działaniach. To dla mnie największy komplement, kiedy słyszę coś takiego od radnego Prawa i Sprawiedliwości.\nW jakich kierunkach działania udało się już podjąć? Czy są jakieś konkretne punkty z programu Forum Obywateli Rybnika, których realizacją może się pan już teraz pochwalić?\nChyba najbardziej posunięte w realizacji są rozwiązania dotyczące seniorów: dom „Senior – Wigor”, „czerwony guzik” – na razie na etapie testowania, ale wszystko idzie w tym kierunku, żebyśmy w tym roku byli w stanie objąć programem wszystkich zainteresowanych mieszkańców bez dodatkowych opłat, przynajmniej na etapie pierwszego roku. W tym obszarze wiele się dzieje.\nZmiana polityki senioralnej to tylko część programu wyborczego FOR.\nZmiana nastąpiła też na pewno w budżecie obywatelskim, który wcześniej mocno krytykowałem – i tutaj to też jest bardzo widoczne. Zwiększa się znaczenie organizacji pozarządowych w mieście, tzn. stają się partnerem dla miasta w dyskusji na ważne tematy, jak np. smog. Jesteśmy przed zatwierdzeniem wyników komisji konkursowych, ale wygląda na to, że Rybnik będzie pierwszym miastem w Polsce, którego wszystkie miejskie świetlice środowiskowe zostaną przekazane organizacjom pozarządowym. Tego typu próby podejmowały różne miasta i nigdzie się to nie udało w takiej skali. Nasz przykład pokazuje, że dyskutowanie ma sens. Że kiedy się z ludźmi dyskutuje i pokazuje korzyści, to nawet jeśli wiążą się z tym negatywne emocje, to jednak to działa. Również w innych obszarach – w kulturze, w sporcie. Na przykład budowanie strategii oddolnie przez Radę Sportu to też jest, moim zdaniem, fajna rzecz, którą się udało zrobić i myślę, że to jest początek pozytywnych zmian. Ale nie mam za sobą jeszcze takiego momentu „stop klatki”, nie zrobiłem jeszcze rachunku sumienia po roku. Ciągle jeszcze mam wrażenie zaczynania, rozkręcania różnych rzeczy. I dzieje się tego tyle, że momentu „stop” jeszcze nie było.\nA nie powinno być?\nI to jest ważna konkluzja. Kiedy czytam opinie ludzi, którzy piszą, że nic się nie dzieje, nic się nie zmienia, to mnie to bardzo boli. Bo zmiana – sensowna zmiana – wymaga masy przygotowań, masy rozmów i przygotowania gruntu. Tego nie widać na zewnątrz, ale to jest robota od rana do wieczora non stop przez cały tydzień, a potem czytanie takich komentarzy „Aaa ,w mieście się nic nie zmieniło”- to są trudne chwile.\nMoże problem nie wynika z tego, że nic się nie dzieje, tylko coś nie działa na linii komunikacyjnej między Urzędem Miasta a mieszkańcami?\nZapewne tak właśnie jest. I tu może być tysiąc różnych wytłumaczeń. Na przykład że Wydział Promocji nie funkcjonował tak, jak powinien – był w zawieszeniu, zmieniło się kierownictwo. Ale to zamieszanie i chaos wynika też ze zmiany systemowej – przez 16 lat miastem rządził Adam Fudali, który był trochę apodyktyczny, wymagał bezwzględnego podporządkowania się i nie lubił dzielić się władzą. I pewnie nie obrazi się na to, bo nas krytykuje na rozmowach z BSR np. za to, że stosując regranting dla organizacji, oddajemy część władzy. My mamy zupełnie inne myślenie, nie wiem czy pokoleniowe, czy ideologiczne, bo to co dla mnie jest dobre i oczywiste, to dla niego jest rezygnowaniem z czegoś. Jeśli pomyślimy, że ten urząd cały funkcjonował właśnie w takim trybie i był przyzwyczajony do tego, że decyzyjność jest na samej górze tej piramidy, to nie oczekujmy, że szczebel kierowniczy, czy szczebel naczelników weźmie teraz odpowiedzialność za siebie. Im to bardzo trudno przychodzi w komunikowaniu w stosunku do swoich pracowników, a co dopiero w stosunku do odbiorcy zewnętrznego, jakim jest mieszkaniec. Zanim ta machina załapie i zacznie funkcjonować, zanim również na zewnątrz będzie bardziej zrozumiałe jej działanie, musi upłynąć trochę czasu. Na pewno wymaga też jakiegoś spektakularnego sukcesu. Mam nadzieję, że taki się uda osiągnąć w ciągu roku, dwóch, żeby ludzie się przekonali do tego, że to może działać.\nSkoro mowa o roku, dwóch: jakie są na ten czas priorytety miasta?\nPrezydent Kuczera komunikuje je spójnie przez cały czas – zależy mu na tym, żeby Rybnik był atrakcyjnym miastem w sensie spędzania wolnego czasu, co się wiąże z kulturą, rozrywką, wydarzeniami. W tym obszarze w dużej mierze prezydent Kuczera wskazuje na kopalnię „Ignacy” i na szpital „Juliusz”. Te dwa obiekty, projekty mają też być kołem zamachowym dla całych obszarów: „Ignacy” dla Niewiadomia, który jest peryferyjną dzielnicą Rybnika i patrząc na dane statystyczne, jest to dzielnica, w której najwięcej osób korzysta z dożywiania, z programów PHARE-owskich, czyli jest tam co zmieniać. Z kolei w Śródmieściu są takie obszary jak „Juliusz” i parking w jego pobliżu, jak parking przy Hallera. Miejsca po prostu szpetne jak na centrum miasta, w którym by się chciało żyć. Puste tereny, które trzeba zmienić, a związane z nimi projekty mają też być kołem zamachowym dla całych dzielnic. Inne priorytety to jest droga Pszczyna – Racibórz, która ma spowodować przede wszystkim przyspieszenie dojazdu do autostrady i do Katowic. W kampanii wyborczej pojawił się temat, że Rybnik oferuje miejsca pracy w handlu i usługach, które nie zawsze są najlepiej płatne, a jak się chce pracować w branżach wyżej rozwiniętych, lepiej płatnych, to w Rybniku podaż takich miejsc pracy jest ograniczona. Najbliżej mamy Katowice i Gliwice – Katowice mają więcej miejsc pracy niż mieszkańców, to jest trzeci co do wielkości ośrodek w Polsce, który przyciąga z zewnątrz pracowników. W Rybniku jest też sporo takich ludzi, którzy będą zadowoleni z tego, że będą mogli szybciej dojeżdżać do pracy w Katowicach, bo tu mają domy rodzinne. I zostaną w Rybniku dzięki temu, że będą mieć szybki dojazd do Katowic. Dlatego droga Pszczyna – Racibórz będzie miała ogromne znaczenie dla mieszkańców Rybnika. My, oczywiście, pracujemy nad tym, żeby miejsca pracy inne niż w handlu też w Rybniku tworzyć i projekty, o których mówiłem, takie miejsca mają generować. Oczywiście zakładamy też, że poprawa dostępu do autostrady usprawni funkcjonowanie przemysłu w Rybniku. Ostatnie zadanie to jest, oczywiście, smog. Ale to jest zadanie najbardziej długofalowe i najtrudniejsze.\nDlatego, że nie da się zmienić jakości powietrza w Rybniku, jeżeli mieszkańcy nie wezmą tego w dużej mierze na siebie. To jest niemożliwe. Jeżeli miasto wydaje rocznie 720mln – z tego 500mln musi wydać na oświatę, pomoc społeczną itp. i tu nie ma prawie żadnego pola manewru, to zostaje około 200mln, co do których można w miarę swobodnie decydować, na co te pieniądze pójdą. Za 20mln jesteśmy w stanie wykonać termomodernizację połowy szkół i kilku budynków ZGM-u. 200mln by nie wystarczyło na zrobienie całego zasobu miejskiego, przy założeniu, że nie robimy nic innego: nie robimy żadnych dróg, nic nie remontujemy, nie organizujemy żadnych koncertów itd. I nawet gdybyśmy wydali te 200mln, to – patrząc na to, że okoliczne miasta mają ten sam problem i pewnie jeszcze mniejsze możliwości niż Rybnik – przypuszczam, że efekt i tak nie byłby widoczny. Bez podniesienia w pierwszej kolejności świadomości mieszkańców, że w dużej mierze sami to muszą zrobić i stworzenia im warunków, żeby to ułatwić, jakiegoś cudownego rozwiązania nie będzie. Obawiam się, niestety, że skończy się tak, że Komisja Europejska nałoży na nas kary i kiedy będziemy musieli je ponosić, tak jak np. z kanalizacją, to zostaną one przerzucone na mieszkańców – jak się nie podłączysz, to będziesz musiał zapłacić wysoką karę. Wtedy dopiero ludzie zaczną inaczej myśleć – pod wpływem negatywnego bodźca finansowego. Oczywiście, lepiej byłoby tworzyć bodźce pozytywne i to też będziemy próbowali robić.\nJakie miasto ma pomysły na takie pozytywne bodźce?\nTo nie jest mój pion i nie znam wszystkich szczegółów. Wiem tylko, że będzie więcej pieniędzy na dopłaty do wymiany źródeł i zasady będą tak zmienione, żeby preferowane były źródła niezwiązane z paliwami stałymi. Ale ten program będzie konsultowany w lutym, nie jest jeszcze zamknięty, więc opowiadanie o nim teraz byłoby wprowadzaniem ludzi w błąd.\nCzy w grę wchodzą np. takie rozwiązania, jak rozbudowa sieci ciepłowniczej?\nNiedawno toczyłem zażartą dyskusję ze starym znajomym. On ma pod swoim domem ciepłociąg i dla niego podłączenie to jest koszt rzędu 20tys zł. Oczekuje, że miasto mu to zrobi. I tłumaczyłem mu, że miasto tego nigdy nie zrobi. Gdy kupisz nowoczesny kocioł, powiedzmy za 7tys. zł, będziesz musiał go wymienić ze dwa, trzy razy w ciągu 20 lat. A przy sieci źródła ciepła nie będziesz już wymieniał. W ciągu 20 lat koszt inwestycji będzie dokładnie taki sam. Na chwilę obecną, nie ma co ukrywać, wyższe będą rachunki. Ale przy domu po termomodernizacji nie będzie to duża różnica. A oszczędzasz czas, oszczędzasz na wywożeniu popiołu, konieczności mycia, piwnica zupełnie inaczej wygląda itd., itd. Tu jest dużo korzyści nie całkiem wymiernych, ale patrząc na to w perspektywie długofalowej, jest to inwestycja o porównywalnych kosztach. Za to miasto mogłoby być bardziej aktywne w zakresie informowania mieszkańców o tym, gdzie już można się podłączać do jakich sieci. Niedawno byłem na spotkaniu rady dzielnicy Popielów, przez który poprowadzony jest gazociąg i podłączonych do niego jest tylko kilka budynków. Z rozmowy z mieszkańcami wynikało, że sporo ludzi po prostu o tym nawet nie wie. Jeśli oni o tym nie wiedzą, to nawet tego nie rozważają w kategoriach możliwej zmiany. To nie jest sieć miejska, ale myślę, że publikowanie takich schematycznych map dzielnicowych to jest dobry, a dosyć prosty pomysł, który też by mógł powodować zmianę.\nProblem polega też na tym, że kiedy się otwiera dyskusję o smogu, okazuje się, że jest kilkaset ludzi, którzy wiedzą lepiej i mają idealny sposób na to, jak ten problem rozwiązać. Sęk w tym, że każdy z nich ma inny pomysł, bardzo często wykluczający się z innymi. Spotkałem się nawet z tym, że pracownik ciepłowni mnie atakuje, że miasto im nie pomaga. Tylko że to nie jest miejskie, a jego szef mówi, że ma inne plany biznesowe. Do kogo więc z pretensją?\nWiadomo, że sieci ciepłownicze są prywatne, nie miejskie. Czy miasto ma plany zachęcenia tych podmiotów do podjęcia wyraźniejszych kroków w kierunku powiększania sieci? Przecież czym będzie większa, tym tańsza powinna być jej eksploatacja?\nTo jest tak: jeżeli chodzi o ciepło sieciowe, to właścicielem większości sieci jest PEC. Kiedyś PEC robił spotkania z mieszkańcami Śródmieścia i dzielnicy Rybnik–Północ na temat stworzenia nowych nitek. Żeby wiedzieć, czy im się jakaś inwestycja opłaci, potrzebują wstępnych deklaracji, ile osób się podłączy. Na tych spotkaniach było kilkaset ludzi, a deklaracji było ostatecznie, o ile dobrze pamiętam – 6. I sieci nie będzie. Z ich punktu widzenia to tak wygląda: kupa roboty, chodzenie na spotkania, a żadnego efektu. Inaczej w sytuacji, kiedy miasto podłącza sieć do swoich obiektów. Np. podłączymy ją docelowo do „Juliusza’ i w centrum pojawi się kolejny duży odbiorca ciepła, który spowoduje, że PEC-owi się opłaci, a cena tego ciepła będzie niższa. W Gotartowicach nie było nitki gazowej, bo się nie kalkulowało, ale kiedy miasto zdecydowało, że przedszkole będzie opalane gazem, to gazowni opłaciło się zrobić nitkę nawet stricte pod nasz jeden obiekt, a dzięki temu daliśmy szanse mieszkańcom. I takie rzeczy się w mieście dzieją, chociaż może za mało je komunikujemy. Bo na przykład kiedy w obiektach, które są w moim pionie wysiada gdzieś ogrzewanie, to najpierw analizujemy, czy da się podpiąć inne źródło, czy pozostajemy przy ogrzewaniu węglowym. Nie zawsze to jest możliwe: po pierwsze nie było kiedyś takiego myślenia i nie jest to przygotowane, żeby wymieniać od razu na nowsze; po drugie, to się też wiąże z decyzjami typu: był palacz – nie ma palacza. Ktoś dorabiał do emerytury i jego poziom życia był ok., a teraz go zwalniamy. To nie są oczywiste i łatwe decyzje.\nW ilu budynkach udało się zmienić ogrzewanie przez ten rok?\nNie jestem w stanie podać dokładnej liczby, ale np. w bibliotece w Chwałowicach – tam udało się podłączyć od razu gaz i jest zmiana – gaz zamiast kotła opalającego duży obiekt, w którym jest kilka instytucji. Na drugiej stronie jest obiekt MOSiR-u w Niedobczycach, czyli obiekt Rymera Niedobczyce, gdzie piec wysiadł, nowy piec węglowy kosztuje ogromne pieniądze, bo ma dużą moc, ale na gaz w tamtym miejscu musielibyśmy czekać pół roku. A przez pół roku nie możemy zostawić piłkarzy w sezonie zimowym bez ogrzewania. To pokazuje, że dużo rzeczy było nieprzygotowanych. Musiałbym wrócić do tego, co powiedziałem wcześniej: szczebel kierowniczy w urzędzie trzeba uwrażliwiać, żeby myśleli w szerszych kategoriach.\nZmieńmy temat: zmiana polityki finansowania sportu w mieście – czy z perspektywy całej awantury i zamieszania, jakie miały miejsce w ostatnim czasie zrobiłby pan coś inaczej?\nNie. Po pierwsze: te zmiany są nieuniknione. Bez względu na to, czy prezydentem będzie Kuczera, czy ktoś inny, a jego zastępcą odpowiedzialnym za sport będzie Masłowski, czy ktoś inny – sport w krajach wysokorozwiniętych funkcjonuje na zupełnie innych zasadach niż u nas. Mało jest dotowany przez administrację publiczną i przez samorząd, kluby grające na centralnym szczeblu rozgrywek, czy to piłki nożnej, czy jakiegokolwiek innego sportu zawodowego, są finansowane w dużej mierze komercyjnie, a sport indywidualny jest finansowany przez tych, którzy go uprawiają. Czyli: „chcę grać w tenisa, to płacę za lekcje tenisa”. Taki model jaki funkcjonuje u nas, to jest model posowiecki. Od wielu, wielu lat zajmuję się tematyką finansowania działalności społecznej i wiem, jak w poszczególnych krajach Europy – i nie tylko Europy – to wygląda. To się musi prędzej czy później zmienić. A ja wolałbym, żeby Rybnik był liderem i dobrym przykładem, niż żeby miał być w ogonie. Tym bardziej że już w dzisiejszych warunkach to się da robić. Dlatego kiedy słyszę: „a pokaż mi u nas przykład”, „a u nas to tak nie działa” – to wiem, że nie działa, bo nikt nie próbuje. A poza tym rozleniwiliśmy wielu działaczy na takiej zasadzie: „jeżeli ja dostaję 90% z budżetu miasta, to po co ja się mam starać o ściąganie pieniędzy z biletów, o pozyskiwanie pieniędzy od sponsorów?” To jest zupełnie oczywiste, że tak to nie będzie funkcjonowało. Słyszę jako zarzut, że próbujemy wprowadzać komercyjne szkółki piłkarskie. Niech mi ktoś wytłumaczy, jaka jest różnica między tym, kto płaci 150 zł składki, a tym, kto płaci za lekcje? W klubach mamy sytuację dofinansowania z miasta, a w alternatywnej wersji szkółka po prostu oszczędniej dysponuje pieniędzmi i jeszcze ktoś na tym zarabia. To który model jest lepszy? I nie wierzę tu w jakieś ewolucyjne formy przejściowe. Zarzuca mi się, że zmieniłem warunki w trakcie gry – z tym zarzutem nie zgadzam się kompletnie: kluby miały jakieś zobowiązania pozaciągane – to były ich zobowiązania, a nie miasta. Miasto miało umowy do końca roku i się z nich wywiązało! Oczekiwanie, że „tak było zawsze, więc tak będzie znowu”, to jest dla mnie jakiś… kosmiczny poziom myślenia! Bez terapii szokowej i wstrząsu nic by się nie zmieniło. Wpadlibyśmy w te same koleiny i po czterech latach okazałoby się, że jest dokładnie tak samo. Oczywiście na pytania, ile dać na żużel, ile na piłkę, na te priorytetowe, wiodące dyscypliny, nigdy prostych odpowiedzi nie będzie. Czy żużel powinien dostać 2 czy 3mln – nie wiem. Ale w przypadku żużla widzę, że klub jest poukładany, jest na niego pomysł, jest myślenie o sponsorach i wpływach z biletów – to jest kompleksowe rozwiązanie, a nie bazujące na jednej stronie. Lepiej dać np. 2,5mln komuś, kto nazbiera drugie 2,5mln, niż dać 2,5mln komuś, kto nazbiera do tego tylko 100tys.\nJak w przypowieści o talentach?\nDokładnie tak! Chciałbym iść w tę stronę, żeby ułatwiać życie tym, którzy zajmują się sportem młodzieżowym i podnosić poprzeczkę pozostałym klubom sportowym. Tam gdzie grają dorośli, bez względu na to, czy jest to sport zawodowy, czy amatorski, to jednak oni bardziej powinni za to ponosić odpowiedzialność. Wiem co mówię, bo np. w klubach piłkarskich dokoła Rybnika to wygląda tak, że na mecz wyjazdowy w piłkę nożną w A klasie ma być 20 osób w autobusie, który jest finansowany ze środków publicznych, a przychodzi 11 chłopa i nie wiadomo, czy się uda drużynę zebrać… Więc we mnie pojawia się pytanie, dlaczego dać im, a nie np. amatorskiej lidze piłki nożnej, gdzie płacą w 100% za wszystko sami. I ci którzy płacą – mam takie wrażenie – i wyższy poziom reprezentują, i bardziej im na tym zależy. Dać możemy dzieciakom, żeby się rozwijały albo, jak jest w strategii zapisane – i to jest pomysł Rady Sportu, moim zdaniem super – żeby dać mieszkańcowi Rybnika możliwość skorzystania z nieodpłatnych zajęć, np. dwóch godzin. W różnych dyscyplinach – jak stwierdzi, co mu się podoba, będzie chciał więcej – zapłaci za to. I to jest pomysł, który należy rozwijać.\nMówimy ciągle o tym, co udało się zrobić i jakie zmiany już zostały zapoczątkowane. Czy wiadomo już, jakich planów FOR nie da się spełnić?\nRaczej nic nie wyjdzie z siecią ciepłowniczą z elektrowni. Elektrownia nie jest miejska, EDF wystawia ją na sprzedaż i jest tu za dużo niewiadomych. Na pewno ci, którzy nią zarządzają obecnie, nie planują wykorzystania jej do budowy ciepła sieciowego. Za to toczymy wiele owocnych rozmów dotyczących infrastruktury dookoła elektrowni, bo dobrze, żeby mieszkańcy mogli dalej korzystać z zalewu, czy z ośrodków kulturalnych, bez względu na to, kto będzie właścicielem. Natomiast Rybnik stoi przed dużym wyzwaniem co do tego, skąd to ciepło sieciowe brać. Bo w perspektywie lat trzeba wybudować nową ciepłownię i wiem, że tu też trwają różne rozmowy, choć to jest trochę poza mną. Wynik wyborów był taki, że zostałem zastępcą prezydenta odpowiedzialnym za taką, a nie inną działkę i tu mi się łatwiej poruszać. Natomiast mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że to co się dzieje w pozostałych obszarach, nie powoduje u mnie wyrzutów sumienia. Na tyle jesteśmy – jako prezydent i jego zastępca – w dobrym dialogu, że to, co się dzieje, mieści się w takim spektrum, że albo to popieram, albo jestem w stanie się z tym zgodzić. Jeżeli chodzi o inwestycje, to już zaczyna się coś dziać wokół lotniska, jest szansa na powstanie obiektów halowych, które są dużym płatnikiem podatku. Może powstaną w Rybniku w tym roku inwestycje przemysłowe – jest za wcześnie, żeby zdradzać szczegóły, ale kilka poważnych planów się pojawiło. Wojciech Student dyskutuje z PKP Cargo na temat zbudowania terminalu modalnego przy dworcu Rybnik Towarowy, dyskusja cały czas jest otwarta i idzie w dobrym kierunku. Wyborcze propozycje FOR nie były wzięte z choinki – wiele osób, które obserwowało Rybnik, miało podobne spostrzeżenia, dlatego teraz pojawiają się próby wcielenia ich w życie. W Rybniku trzeba jeszcze zawalczyć o jedną rzecz, o którą nie jest łatwo – trzeba zacząć myśleć o tym, że inwestor to nie musi być tylko i wyłącznie przemysł. Bo inwestor to może być np. centrum usług, ktoś, kto daje miejsca pracy np. w biurach. I tu na razie w gronie tzw. „zarządowym” dyskutujemy na ten temat, o stworzeniu wspólnej oferty biurowej dla miasta. Mamy odnowiony biurowiec K1, są i inne duże powierzchnie do wynajęcia. I zastanawiamy się, jak to ubrać w spójną politykę, żeby pokazywać Rybnik z takiej strony, że tu też jest przestrzeń do budowania takich miejsc pracy. Bo kiedy popatrzymy na rankingi dotyczące atrakcyjności inwestycyjnej, to wg najbardziej znanego rankingu „Gdzie warto inwestować”, Rybnik i nasz subregion jest drugi w obszarze inwestycji przemysłowych w Polsce, natomiast już w innowacyjnych technologiach jesteśmy gdzieś tam w połowie. To pokazuje, że choć mamy Katowice, Gliwice tak blisko, to mentalnościowo jednak dużo do przeskoczenia, nadrobienia.\n„Kwartał Juliusz” to koncepcja infrastruktury dostosowanej do potrzeb seniorów, w programie FOR był pomysł na stworzenie w Rybniku szkoły wyższej dla pielęgniarek – to pomysły na miejsca pracy wychodzące naprzeciw problemom demograficznym. Czy należy rozumieć, że miasto będzie dalej szło w tym kierunku?\nJak najbardziej! Jeśli chodzi o „Kwartał Juliusz”, to czekamy na opracowanie, które mamy dostać do końca lutego z badaniami rynku, które mają nam pokazać, czego tak faktycznie trzeba, co się rzeczywiście może rozwijać i czego w tym systemie brakuje. Jeżeli okaże się, że szkolenia medycznego, to będziemy to brać pod uwagę. Na ostatniej powiatowej radzie zatrudnienia, która opiniuje kierunki kształcenia, zalecaliśmy kierunek dotyczący opieki dla osób starszych. RCEZ uważa, że tu jest rynek. Dane Urzędu Pracy pokazują, że w rejestrze bezrobotnych jest sześć osób z kompetencjami opiekuna osób starszych. Ale od stycznia do listopada 2015r. 22 takie osoby otrzymały oferty pracy z urzędu, czyli jest ruch. Ludzie pojawiają się w tym rejestrze i znajduję pracę. To pokazuje, że to jest kierunek rozwojowy, że pojawia się podaż i popyt. Ten rynek będzie się coraz dynamiczniej rozwijał. Jeżeli mówimy o kierunkach kształcenia, to w swoim pionie próbowałem wcielić w życie pomysł ze „Schodami do kultury” – konkurs nie wypalił ze względu na obiekt, który był jego przedmiotem, poddasze, wąska klatka schodowa spowodowały, że potencjalni zainteresowani jednak się nie zdecydowali. Natomiast my cały czas z tymi środowiskami prowadzimy rozmowy i jedna z nich dotyczy sprowadzenia do Rybnika kierunku studiów „wzornictwo przemysłowe”. W Rybniku brakuje równowagi w kształceniu artystycznym, zwłaszcza z zakresu plastycznego. Rybnik jest silny muzycznie, natomiast kiedy mówimy o kreatywnej przestrzeni, przemyśle, to brakuje zaplecza w obszarze plastyki, designu itd. Zobaczymy, co z tego wyjdzie. W styczniu pewnie będziemy wiedzieli więcej, ale to jest korzystna sytuacja, bo to podmiot z zewnątrz sam się zwrócił do nas. Tylko trzeba zweryfikować, na ile jest przewidywalny i znaleźć mu takie miejsce, które byłoby do zaakceptowania przez innych. Były obawy o to, czy np. politechnika nie protestowałaby, gdyby się tu pojawiła prywatna uczelnia, która w pewnych obszarach mogłaby z nimi konkurować. Zobaczymy.\nKandydował pan jako specjalista od pozyskiwania środków z unii Europejskiej, jako osoba doświadczona w pracy w samorządach. Stanowisko wiceprezydenta, osoby decyzyjnej, różni się od pańskich wcześniejszych doświadczeń tym, że patrzy się na pewne rzeczy z zupełnie innej strony. Czy w takim razie dotychczasowe doświadczenie przydało się do tej pory?\nBardzo się przydało. Choć wyobrażenia miałem trochę inne. Pierwszy szok to był sam początek, czyli grudzień 2014, gdy się okazało, że tu się praktycznie nie pracuje, oczywiście w cudzysłowie, tylko że się przyjmuje cały czas gości z życzeniami świątecznymi, a bardzo mało było czasu na merytoryczną pracę i dyskusję. Do dziś brakuje mi tego – miałem wyobrażenie, że będzie więcej czasu na pracę koncepcyjną. Ale jeśli idzie się do wyborów z postulatem otwartości i wysłuchiwania mieszkańców, to ilość spotkań w ciągu dnia jest tak duża, że pozostaje mało czasu na cokolwiek innego. O ile w CRIS-ie, w mojej poprzedniej pracy w dużej mierze zajmowałem się nie tylko generowaniem pomysłów, ale też przygotowaniem diagnozy – bo to była działka, w której czułem się najmocniej: robiłem zaczyn i pomysł, a potem to szło w obróbkę – to tutaj przez ten rok nie zdarzyło mi się, żeby mój wkład merytoryczny w projekt polegał na pisaniu czegoś samodzielnie. Trochę mi tego brakuje, dlatego w wolnym czasie piszę publikacje dla CRIS-u, w czasie urlopu prowadzę szkolenia, żeby mieć z tym dalej do czynienia. Doświadczenie w kierowaniu zespołami, znajomość środowiska pracującego w obszarze społecznym, kulturalnym z pracy w CRIS-ie – to rzeczy niesamowicie przydatne. Wiedza z kraju, czyli to że jeździłem po Polsce, prowadziłem szkolenia, przygotowywałem różnego rodzaju dokumenty w różnych miejscach kraju – dzięki temu, kiedy ktoś mi mówi „nie da się”, to nie mam problemu, żeby powiedzieć „da się!”, bo w mieście X funkcjonuje to zupełnie inaczej – „weź za telefon i sprawdź” i okazuje się, że się da. To jest zaplecze, które jest bardzo, bardzo przydatne w tej pracy. Inne wyobrażenie miałem co do akcentów, bo polityka społeczna i Zakład Gospodarki Mieszkaniowej to są dwa takie obszary, które są w stanie absorbować masę czasu, mniej go jest właśnie na myślenie strategiczne, na sieciowanie, łączenie różnych rzeczy w kontekście funduszy europejskich, ale po tym roku już wiem, z czym mogę trochę odpuścić i pracuję z coraz większą pewnością, bo wiem, gdzie się czego spodziewać. Ale pierwszy rok tutaj to tak naprawdę nauka.\nZmieńmy temat: na czym polega nowoczesność miasta? Czy Rybnik jest nowoczesnym miastem?\nRybnik to jest fajne miasto, ale nie nowoczesne. Pytanie, do czego się porównujemy. Jeżeli mamy skłonność do porównywania się z najbliższą okolicą, to Rybnik błyszczy. Ale jeśli pojeździ się trochę po świecie, czy nawet po Polsce, to potwierdza się to, co pokazują różnego rodzaju badania – że Śląsk stoi. Nie rozwija się tak dynamicznie jak reszta kraju. Np. Rzeszów – w ciągu 10 lat tam można zaobserwować rewolucję. U nas to nie jest tak szybki i tak widoczny proces. Poza tym Rybnik jest konserwatywny. Ja nie jestem tak konserwatywną osobą, jak większość rybniczan. Łatwiej mi pewne rzeczy przyjmować i jestem ciekawy różnego rodzaju rozwiązań. Rybnik ma w sobie taką siłę małomiasteczkową, a nie wielkomiejską. Jeżeli chcemy, żeby był dalej dużym miastem, to trzeba to jednak trochę zmienić.\nNie chciałbym ludziom odbierać tego, dzięki czemu czują się bezpiecznie i dobrze – tych małych ojczyzn lokalnych. Niech dzielnice są takie, jakie były. Chciałbym, żeby centrum było bardziej otwarte na świat. Przed koncertem Linkin Park pojechaliśmy zobaczyć, co się dzieje i podwieźliśmy jakichś młodych ludzi spod Słupska, którzy powiedzieli nam, że nie wiedzieli, że jest takie miasto jak Rybnik. W ich części Polski takich miast wielkości Rybnika prawie że nie ma, a oni o Rybniku w ogóle nie słyszeli! To pokazuje, że to miasto w ogóle nie wysyła w świat czegoś charakterystycznego, co czyniłoby je rozpoznawalnym. A chciałbym, żeby tak było, bo inaczej bardzo silnie dotknie nas proces demograficzny – Rybnik będzie się wyludniać. Nie tak szybko jak Żory czy Jastrzębie, gdzie jest więcej przyjezdnych, ale proporcjonalnie. U nas jest mniej przyjezdnych, ale też ludzie wyjadą i nie będzie zastępowalności, nie będzie tu nikt ściągał dla atrakcyjności Rybnika. Oczywiście tę atrakcyjność trzeba też mierzyć jakoś na swoje możliwości. To jest tak, że jeśli ktoś jest z centrum Rybnika, ma zamożnych rodziców, chodzi do dobrej szkoły, to dla niego aspiracją i wyzwaniem jest wyjście na zewnątrz i zrobienie kariery w Krakowie, Wrocławiu czy Warszawie. Ale jak ktoś jest z Czerwionki, Rydułtów czy nawet Żor, to dla niego aspiracją może być Rybnik. Ja zresztą jestem tego doskonałym przykładem – pochodzę z Rydułtów. I takie mechanizmy należy w tym mieście stwarzać. Np. komunikacja powinna ułatwiać dojazd mieszkańcom ościennych miast do centrum Rybnika, bo dzięki temu oni będą tu bywać i bardziej się wiązać z miastem.\nJeśli chodzi o podejście do odważnych i nowoczesnych rozwiązań, chociażby w architekturze miejskiej, to na przykładzie donic z cor-tenu na ul. Kościuszki, można powiedzieć, że istnieje część mieszkańców, która do takich nowinek podchodzi z otwartością, czyli jakiś potencjał w Rybniku jest.\nOczywiście, to nie jest jakaś zapyziała dziura! Ale np. „Ulotność” – jaką to wywołało dyskusję! Dzisiaj już nie budzi takich emocji, opatrzyła się, natomiast dla kogoś z zewnątrz powoduje efekt „łał!” Nie musi się podobać, bo to nie o to chodzi. Myślę, że Wojciech Student jest doskonałą osobą, żeby stopniowo takie odważniejsze rozwiązania architektoniczne do miasta wprowadzać. I myślę, że w tej działce społecznej, kulturalnej, sportowej też mi się uda taką rolę pełnić, żeby tu jakiś ferment powodować i dać szanse ludziom z ciekawymi pomysłami, bo dotychczas może nie zawsze ją mieli. Żeby Rybnik mógł pełnić rolę lidera, powinny się też tu pojawić miejsca pracy innego rodzaju. Ale to przez zagospodarowanie kampusu i różne inne procesy, które też są na początkowym etapie. Również „Kwartał Juliusz”, czy kopalnia „Ignacy” jako przestrzeń do pokazywania sztuki – myślę, że to są właściwe kroki w tym kierunku. Czego mi jeszcze brakuje: wszędzie w Europie miasto to komunikacja publiczna oparta na transporcie szynowym. Metro, tramwaj, szybka kolejka. Mamy dużą infrastrukturę, bazę, bo tu sieć kolejowa jest bardzo rozwinięta. Ale nawet gdyby padł ze strony Rybnika pomysł, żeby nad tym pracować, to myślę, że z sąsiadującymi gminami będzie trudno to zrealizować. Mówię o tym, bo nawet przy obecnej komunikacji publicznej obsługującej sąsiednie gminy wójtowie czasami protestują, że za drogie autobusy do Rybnika, że po co nowszy tabor. Tylko że oni odbierają wtedy swoim młodym mieszkańcom szanse dostępu do lepszej szkoły, do kultury itd. Tak długo jak myślimy o komunikacji jako o koszcie, a nie jako o szansie… to jeszcze trochę czasu musi upłynąć, żeby zmieniła się mentalność.\nNa koniec pytanie o FOR – jaka idea przyświecała jego powstaniu i jaką rolę dla FOR widzi pan na przyszłość?\nGeneza była taka, że zbliżały się wybory [samorządowe 2014 – przyp. K.O.] i kilku osobom zależało na tym, aby zebrać te środowiska, które nie dostawały do tej pory szansy, tzn. byli ludzie, którzy mieli fajne pomysły, robili fajne rzeczy, czasami byli poza Rybnikiem bardziej rozpoznawalni niż w samym Rybniku, a nie mieli wpływu na to, co się w mieście dzieje, na ten główny nurt. I w oderwaniu od sympatii politycznych chciałem takich ludzi zebrać. Pamiętam, że pierwszą rozmowę na ten temat odbyliśmy na rybnickim rynku z Mariuszem Wiśniewskim i Grzegorzem Głupczykiem. I dziś FOR jest ruchem miejskim, co może nadaje mu kontekstu politycznego, centro-lewicowego, ale działają w nim też osoby o poglądach jak najbardziej konserwatywnych i to jest fajne! My nie bawimy się przecież w politykę ideologiczną, nie zajmujemy się kwestiami typu aborcja, eutanazja. Na poziomie miasta ta odmienność ideologiczna może mieć wspólny wymiar, wspólny cel i korzyści dla wszystkich. O to chodziło w genezie FOR-u, żeby stworzyć zespół fajnych ludzi, którzy pójdą do wyborów, żeby powalczyć o jak najlepszy wynik. Patrząc na budżet, którym dysponowaliśmy, patrząc na liczbę osób, która ostatecznie zdecydowała się rzucić z motyką na słońce – na listach wyborczych przecież nie było kompletu – to ja myślę, że wynik był super.\nPrzyszłość widzę tak, że FOR będzie się rozrastał. To jest grupa ludzi, którzy są perspektywiczni, bo nawet ostatni rok pokazuje, ze FOR systematycznie coś robi, systematycznie się spotyka i to nie jest grupa ludzi przypadkowych, tylko takich, którym rzeczywiście zależy na zmianie w tym mieście. I co jest bardzo ważne, ekipa ludzi, którzy dobrze się czują w swoim towarzystwie i fajnie do nich należeć. Myślę, że to jest doskonała baza do tego, żeby spróbować zbudować siłę, która awansuje w kolejnych wyborach pod względem ilości radnych z czwartej na trzecią reprezentację, bo myślę, że w Radzie Miasta przydałoby się więcej osób z trochę inną perspektywą postrzegania miasta niż skoncentrowanie się na dzielnicach. Bo głównie takich mamy teraz radnych. Myślę, że dobrą równowagą byłaby grupa ludzi myślących przekrojowo o kulturze, o rozwoju miasta, o przedsiębiorczości – to byłoby bardzo dobre dla miasta. Żeby tego typu myślenie o mieście również w Radzie się ścierało. Żeby była i ta perspektywa dzielnicowa, ale i takie przekrojowe myślenie o mieście, które właśnie FOR może zaoferować. Moja partnerka była kiedyś na naszym ognisku FOR-u i powiedziała po nim, moim zdaniem, bardzo cenny komplement: FOR jest grupą ludzi wartościowych. Chociaż była z zewnątrz, to warto było tych ludzi posłuchać. To nie byli ani politycy zadzierający nosa, ani skupiający sie na dyskusji o tym, jak podzielić kawałek tortu, tylko spotkała się ekipa ludzi z klasą. Również od innych osób, które były naszymi gośćmi podczas naszych spotkań, słyszałem, że fajnie tu posłuchać dyskusji.\nKończąc – o czym marzy przed Świętami* wiceprezydent Piotr Masłowski?\nPrzed Świętami marzę o tym, żeby się wyłączyć. Żeby to był taki czas, w którym mógłbym zająć się czymś innym niż myślenie o mieście. Bo brakuje mi czasu i przestrzeni dla siebie i dla najbliższych. Może to brzmi banalnie, ale rzeczywiście mi tego brakuje. Nawet kiedy spędzam czas z dziećmi, to jedziemy na przykład na galę wolontariatu. Fajnie, że mają kontakt z różnymi ludźmi, różne ciekawe rzeczy mogą zobaczyć, ale trochę brakuje czasu na takie skoncentrowanie się na nich.\nW takim razie życzę więcej wolnego czasu i dziękuję za rozmowę.\n*Rozmowa miała miejsce 21.12.2015r\nWszystkie fotografie pochodzą z https://www.facebook.com/piotrpawelmaslowski/?ref=ts&fref=ts


1945-59 ‹ Hufiec ZHP Gniezno – 100 lat harcerskiej tradycji\nHome / 1945-59\nLata 1945 – 1950 (1956)\nGniezno zostało wyzwolone spod okupacji niemieckiej 21 stycznia 1945 roku. Pierwsze spotkanie kadry harcerskiej odbyło się 20 kwietnia 1945 roku – zwołane przez przedwojennego hufcowego hm. Franciszka Szeszułę (powrócił on wtedy do Gniezna do pracy w szkolnictwie). W wyniku tej narady reaktywowano działalność pierwszych czterech drużyn męskich.\nW dniu 4 maja 1945 r. ukazał się pierwszy po wojnie rozkaz Komendanta Hufca Harcerzy. Powoływał oficjalnie do życia pierwsze drużyny i mianował drużynowych. 22 maja ustalono skład komendy: Komendant Hufca – hm. Franciszek Szeszuła, przyboczny – phm. Edward Zalewski, referent drużyn harcerskich – dh Stefan Henkel, referent drużyn żeglarskich – phm. Edward Zalewski.\nStan Hufca Harcerzy na dzień 27 maja 1945 roku (odbyła się wtedy odprawa hufca) prezentował się następująco:\n1 DH „LECH” (70 harcerzy)\n2 DH im. Zawiszy Czarnego (80 harcerzy)\n3 DH im. Henryka Sienkiewicza (134 harcerzy)\ndwie Gromady Zuchowe w 3 DH (80 zuchów)\n4 DH im. Stefana Batorego (263 harcerzy)\n5 DH im. Władysława Warneńczyka (195 harcerzy)\n6 DH im. Króla Jana Sobieskiego (70 harcerzy)\n7 DH im. Bolesława Chrobrego (20 harcerzy)\n8 DH im. Tadeusza Kościuszki w Witkowie (90 harcerzy)\n11 DH im. Zawiszy Czarnego w Powidzu (56 harcerzy)\n9 DH im. Mieszka I w Kłecku\n10 DH im. Tadeusza Kościuszki w Żydowie\n12 DH im. Władysława Łokietka w Kiszkowie\nPo raz pierwszy gnieźnieńscy harcerze wystąpili publicznie w dniu 31 maja 1945 r. W procesji „Bożego Ciała” wzięła udział 3 DH. Ze sztandarem wystąpiło 52 umundurowanych harcerzy wzbudzając podziw mieszkańców Gniezna.\nW maju 1945 roku reaktywował swoją działalność również Gnieźnieński Hufiec Harcerek. Powołano do życia komendę hufca i odbyły się zbiórki organizacyjne drużyn. Na czele hufca stanęła przedwojenna komendantka hm. Julia Jax.\nW pierwszych miesiącach po wyzwoleniu drużyny harcerskie wykonywały szereg ważnych dla społeczeństwa służb. W czerwcu prowadzono prace porządkowe na terenie szkół, w których mieściły się w ostatnich miesiącach wojny szpitale wojskowe. W odpowiedzi na apel władz kościelnych drużyny brały udział w pracach porządkowych i zabezpieczających nawę główną spalonej w styczniu katedry. Latem – harcerze uczestniczyli w akcji żniwnej. Ogółem wzięło w niej udział 193 harcerzy, którzy przepracowali łącznie 3375 dni.\nW czerwcu rozpoczął się pierwszy kurs zastępowych dla drużyn hufca Gniezno. Latem 1945 roku odbyły się pierwsze obozy letnie. 1 DH zorganizowała kurs żeglarski w Jankowie Dolnym, 2 DH obozowała w Kominku, 4 DH w Kłecku, a 8 DH w Skorzęcinie.\nWe wrześniu 1945 roku reaktywował swoją działalność w Seminarium Duchownym w Gnieźnie Krąg Instruktorski im. św. Jana Bosko. Po kilku miesiącach krąg liczył już 37 członków.\n14 października 1945 roku obydwa gnieźnieńskie hufce ZHP zorganizowały „Dzień Harcerza”. W programie znalazły się: msza w kościele św. Jerzego, przemarsz przez miasto i defilada, uroczysta akademia w sali „Słońce”, harcerskie popołudnie na boisku „Sokoła” z pokazami harcerskimi i loterią fantową, a na zakończenie ognisko i dla kadry wieczorek taneczny w sali Hotelu Europejskiego.\nDni 25 i 26 listopada 1945 roku były w Gnieźnie dniami żałoby. Hufce gnieźnieńskie uczestniczyły w uroczystościach pogrzebowych 78 pomordowanych przez okupanta mieszkańców Gniezna – w tym 14 harcerzy z Szarych Szeregów. Szczątki pomordowanych zostały złożone we wspólnej mogile na cmentarzu garnizonowym przy ulicy Witkowskiej.\nPodstawową służbą wykonywaną przez harcerki była „Służba Dziecku”. Druhny przygotowywały zabawki, organizowały odzież, żywność i słodycze, pomagały w zorganizowaniu placówek społecznych – przedszkoli, żłobków i sierocińców. Np. 16 grudnia hufiec harcerek zorganizował kiermasz zabawek i ozdób choinkowych. Uzyskane ze sprzedaży fundusze przeznaczono na obdarzenie paczkami dzieci z przedszkola. Do końca 1945 roku harcerki przekazały na rzecz sierocińców ponad 50 000 złotych.\nW 1946 roku obydwa hufce nadal pomyślnie rozwijały się zwiększając stan liczbowy i polepszając jakość pracy. Wreszcie udało się zorganizować obozy harcerskie z prawdziwego zdarzenia. We wrześniu 1946 roku hufiec męski liczył 20 jednostek organizacyjnych – w tym 10 drużyn miejskich, 9 drużyn w powiecie (Kłecko, Kiszkowo, Łagiewniki Kościelne, Karniszewo, Łubowo, Czerniejewo, Żydowo, Witkowo) oraz Krąg Instruktorski w Seminarium Duchownym. Hufiec harcerek na koniec roku składał się z 16 drużyn – w tym 12 drużyn w Gnieźnie oraz 4 poza Gnieznem (Witkowo, Kłecko, Powidz i Września).\nBardzo prężnie działającym środowiskiem był w tych latach 3 Szczep Drużyn im. Henryka Sienkiewicza. 17 listopada 1946 roku obchodził 30-lecie istnienia. W skład szczepu wchodziły: drużyna „Wędrowców” – drużynowy Zbigniew Starybrat, drużyna harcerzy – drużynowy Ildefons Aleksy, gromada zuchów – drużynowy Jerzy Filary. Komendantem Szczepu był Czesław Promiński.\nW kwietniu 1947 roku reaktywowano działalność Koła Przyjaciół Harcerstwa. Przewodniczącym został Prezydent m. Gniezna pan Bronisław Kubacki.\nJesienią 1947 roku w ramach „Wici zuchowych” powołano do życia w hufcu harcerskim nowe gromady zuchowe: „Dzielnych Lechitów”, „Krwawych Tygrysów”, „Cwanych Wilków”, „Wyrwi Dębów”, „Białych Orłów”, „Leśnych Rycerzy”, „Czubatych Orłów” i „Śmiałych Jeleni”.\nW październiku 1947 roku została powołana do życia 40 – osobowa orkiestra harcerska. Orkiestra dęta za swojego patrona przyjęła Ignacego Paderewskiego. Pierwszy raz wystąpiła publicznie w dzień św. Jerzego 1948 roku, gdy po uroczystej mszy hufce, na czele z orkiestrą harcerską, przemaszerowały ulicami Gniezna.\nW październiku 1948 roku stan liczbowy Hufca Harcerek prezentował się następująco:\n1 DH-ek im. Królowej Jadwigi (24 harcerki)\n2 DH-ek im. Emilii Plater (87 harcerek)\n3 DH-ek im. Zofii Chrzanowskiej (35 harcerek)\n4 DH-ek im. Marii Konopnickiej (36 harcerek)\n5 DH-ek im. Dąbrówki (34 harcerki)\n6 DH-ek im. Elizy Orzeszkowej (26 harcerek)\n7 DH-ek im. Marii Rodziewiczówny (95 harcerek)\n8 DH-ek im. Królowej Jadwigi w Witkowie (40 harcerek)\n9 DH-ek im. Królowej Jadwigi w Kłecku (34 harcerek)\n10 DH-ek im. Marii Skłodowskiej (35 harcerek)\n11 DH-ek im. Emilii Sczanieckiej (33 harcerek)\n1 Gromada Zuchów (37 zuchów)\n2 Gromada Zuchów (40 zuchów)\nNiestety w 1948 roku coraz mocniej narastała interwencja komunistycznych władz w działalność obydwu hufców. Miedzy innymi zakazywano udziału w uroczystościach kościelnych. Jednak dopiero rok 1949 przyniósł decyzje zmierzające do stopniowej likwidacji ZHP. W wyniku uchwały władz naczelnych z dniem 20 stycznia 1949 ograniczono wiek harcerzy do 16 lat. Z ZHP należało zwolnić wszystkich starszych, którzy nie pełnią funkcji wychowawczych lub administracyjnych. W hufcu męskim zwolniono z Przyrzeczenia i członkostwa w ZHP 157 harcerzy. Działalność drużyn powiązano ze szkołami przy których funkcjonowały. Zmieniono też numerację drużyn – dostosowując do numerów szkół.\n10 maja 1949 roku nastąpiło połączenie hufca harcerzy i hufca harcerek w jeden Hufiec Harcerstwa – Gniezno. W momencie połączenia hufiec żeński liczył 525 harcerek w 11 drużynach i 2 gromadach zuchowych. Hufiec męski liczył 631 harcerzy w 16 drużynach i 195 zuchów w 9 gromadach. Komendantem nowego hufca został hm. F. Szeszuła.\nOstatnie przyrzeczenie złożyli harcerze 3 DH 18 kwietnia 1949 roku w lesie Jelonek. W maju krzyż harcerski i lilijka zostały zlikwidowane jako odznaki organizacyjne. Wprowadzono tzw. „czuwajki” wzorowane na oznakach ZMP oraz jednolite czerwone chusty dla wszystkich harcerzy.\nW maju 1950 roku z funkcji Komendanta Hufca zrezygnował hm F. Szeszuła. Równocześnie na mocy decyzji administracyjnych nauczyciele przejęli kierownictwo we wszystkich drużynach. W tym momencie faktycznie zakończyło się istnienie Hufca Gnieźnieńskiego. Z dniem 1 stycznia oficjalnie przestaje istnieć ZHP – jego miejsce zajmuje Organizacja Harcerska Związku Młodzieży Polskiej poza nazwą z harcerstwem nie mająca właściwie większych związków.\nAle harcerze nie zakończyli swojej działalności. Grupy harcerskie spotykały się nielegalnie i próbowały prowadzić choć namiastkę działań harcerskich. Instruktorzy i młodzież harcerska przechowywali pamiątki harcerskie: sztandary, kroniki, zdjęcia, dokumentację – narażając się przy tym na prześladowania ze strony Urzędu Bezpieczeństwa.\nInstruktorzy i harcerze działający w tzw. II konspiracji, wywodzili się głównie z 3 Drużyny Harcerskiej im. H. Sienkiewicza i w ramach konspiracji tworzyli zastęp wędrowniczy „Dęby”. Kadrę zastępu stanowili druhowie: Czesław Promiński, Ildefons Aleksy, Zbigniew Starybrat. Pozostali to: Jan Chojnacki, Zenon Maćkowiak, Edmund Kurzewski, Czesław Bartoszak, Edmund Szymański i Zdzisław Stephan.\nZadania, jakie sobie wyznaczyli i realizowali jej członkowie, to przede wszystkim zabezpieczenie i przechowywanie dokumentacji związanej z działalnością gnieźnieńskich drużyn. Dzięki nim zachowały się liczne pamiątki i przedwojenne sztandary. Również podczas „Święta Zmarłych” składali na grobach poległych harcerzy własnoręcznie wykonane wieńce z elementami symboliki harcerskiej. Natomiast latem 1951 roku /24 lipca – 1 sierpnia/ w leśniczówce Brody zorganizowali biwak, który był zakończeniem kursu podharcmistrzowskiego. Jego uczestnicy na zakończenie szkolenia otrzymali srebrne pierścienie z wygrawerowaną lilijką.\nW oficjalnej OH ZMP niektórzy nauczyciele (szczególnie ci, którzy wcześniej byli w harcerstwie) starali się choć w minimalnym stopniu nawiązywać do tradycji harcerskich. Jednak w organizacji nastawionej na komunistyczną indoktrynację było to w większości wypadków mało efektywne. Dopiero przekształcenie wiosną 1956 roku OH ZMP na Organizację Harcerską Polski Ludowej pozwoliło na wprowadzenie pewnych ograniczonych zmian (m. in. przywrócono szare i zielone mundury i niektóre elementy systemu metodycznego, nie sięgając jednak do istoty idei harcerskiej).\nLata 1956 – 1959\nZjazd działaczy harcerskich w Łodzi dokonał reaktywowania Związku Harcerstwa Polskiego w grudniu 1956 roku. W Gnieźnie 16 grudnia 1956 roku odbyło się spotkanie byłych instruktorów i działaczy ZHP. Jednogłośnie na komendanta odradzającego się hufca wybrano hm. Franciszka Szeszułę – upoważniając go do powołania Komendy Hufca ZHP – Gniezno.\nPierwszy rozkaz komendanta hufca ukazał się 20 stycznia 1957 roku. Powołane zostały władze hufca i zespoły instruktorskie. W skład pierwszej komendy hufca weszli:\nkomendant – hm. Franciszek Szeszuła\nz-ca komendanta (instruktor ds. organizacyjnych) – Józef Sypniewski\nprzyboczna dla drużyn żeńskich – hm. Karolina Bełtowska\nprzyboczny dla drużyn męskich – Zbigniew Starybrat\nprzyboczny dla drużyn żeńskich – Marian Kubicki\nsekretarz – Maria Grzeszczak\nkronikarz – Ildefons Aleksy\nskarbnik – Włodzimierz Kasprzak\nkierownik referatu gospodarczego – Czesław Piątkowski\nkierownik referatu Obozów – Kazimierz Łaciński\nczłonkowie komendy: hm. Julia Jax, hm. Józef Krysiński, phm. Maria Bittnerowa, phm. Ewa Kolanowska, Czesław Promiński.\nTym samym rozkazem powołana została „komisja weryfikacyjna” w składzie: przewodniczący – hm. F. Szeszuła, członkowie – hm. K. Bełtowska, hm. J. Jax, phm. M. Bittnerowa, phm. E. Kolanowska, Cz. Promiński. Zadaniem tej komisji było zweryfikowanie kadry instruktorskiej – przede wszystkim pod kątem posiadanych stopni instruktorskich.\nRównocześnie z tworzeniem nowych władz mianowano osoby odpowiedzialne za reaktywowanie tradycyjnych drużyn harcerzy i harcerek na terenie Gniezna. W drużynach wiejskich drużynowymi pozostawiono dotychczasowych instruktorów OHPL.\nPo reaktywowaniu harcerstwa w Gnieźnie i powiecie gnieźnieńskim dotkliwie odczuwano brak kadry do pracy z drużynami. Sytuację pogorszył fakt odejścia sporej liczby „przodowników” (instruktorów OHPL), którym zezwolono na pracę z młodzieżą pod sztandarem ZHP. W związku z zaistniałą trudną sytuacją kadrową Komenda Hufca postanowiła położyć duży nacisk na szkolenie nowych, młodych drużynowych oraz przygotowanie dotychczasowej kadry, głównie nauczycielki, do pracy z harcerzami w nowych realiach. Hufiec włączył się do szkoleń prowadzonych przez Komendę Chorągwi oraz sam organizował kursy drużynowych i zastępowych.\nNa tym nie zakończono pracy z kadrą drużyn. Zorganizowano drużynę drużynowych, na czele której stanął Komendant Hufca hm. Franciszek Szeszuła. Jego przybocznymi byli: druhna hm. Karolina Bełtowska, zajmowała się drużynowymi drużyn żeńskich oraz Zbigniew Starybrat odpowiedzialny za drużynowych harcerskich. Poza tym w skład rady drużyny weszli: phm. Józef Sypniewski – przyboczny zajmujący się drużynami wiejskimi i phm. Marian Kubicki – odpowiedzialny za drużyny zuchowe.\nDużą wagę przywiązywano do efektów prac komisji weryfikacyjnej. Miała się ona przyczynić do podniesienia poziomu „moralnego i intelektualnego” korpusu kadry instruktorskiej przez usuwanie z szeregów ZHP „nierobów, moralnie wypaczonych i dających zły przykład, ideowo odmiennych”. Jednak w sytuacji braku instruktorów chcących pełnić funkcje drużynowych, szczególnie na wsi, ratowano się pozyskiwaniem pieniędzy na etaty i ryczałty związane z prowadzeniem drużyn.\nInnym problemem nowopowstałych drużyn był brak harcówek. Przepełnione szkoły gnieźnieńskie, które pracowały w trybie dwuzmianowym nie były wstanie wygospodarować dodatkowych pomieszczeń na harcówki dla drużyn. Zmianę miały przynieść dopiero pozyskanie nowych budynków na nowe szkoły, a tym samym „rozluźnienie” dotychczasowych placówek oświaty.\nMimo tych trudności w ciągu kilku miesięcy udało się rozwinąć prężną działalność harcerską. Pierwsze publiczne wystąpienie odrodzonego harcerstwa gnieźnieńskiego miało miejsce 18 kwietnia 1957 roku. Na boisku SP nr 4 zwołano zbiórkę hufca, po czym całością przemaszerowano przez miasto do siedziby dzisiejszego Młodzieżowego Domu Kultury, gdzie w przyległym parku po latach znów zapłonęło harcerskie ognisko.\nPonownie harcerstwo gnieźnieńskie pokazało się publicznie biorąc udział w uroczystościach pierwszomajowych. Po ich zakończeniu odbył się bieg harcerski na stopień „młodzika”. Uczestnicy biegu przy wieczornym ognisku złożyli Przyrzeczenie Harcerskie i otrzymali krzyże harcerskie wręczone przez hm. F. Szeszułę. Było to pierwsze Przyrzeczenie, jakie miało miejsce w naszym hufcu po jego reaktywacji w latach 50-tych.\nIntensywnie szkolono kadrę – latem 1957 roku zorganizowano dwa obozy szkoleniowe: dla harcerzy w Mielnie i dla harcerek w Powidzu. W listopadzie 1957 roku hufiec liczył 2265 członków zorganizowanych w 53 drużynach.\nPodjęto próby reaktywowania drużyny orkiestralnej. Na ten cel Dom Kultury Młodzieży w Gnieźnie oraz wojsko przekazali w użytkowanie hufcowi instrumenty (głównie dęte). Drużynę powołano do życia 20 października 1957 roku jako 16 DH im. I. Paderewskiego. Czterdziestoosobowy zespół szkolił kapelmistrz Ryszard Janduła, a drużynowym został Zbigniew Starybrat. Niestety pomimo starań Komendy Hufca nie udało się odzyskać instrumentów skonfiskowanych przez ZMP w 1950 r., ponieważ ówczesne władze polityczne były przeciwne rewindykacji mienia harcerskiego!\nPoczątkiem roku 1958 Komenda Hufca ogłosiła apel do mieszkańców Gniezna w sprawie reaktywowania Koła Przyjaciół Harcerstwa, które wznowiło działalność 23 kwietnia 1958 roku. Jego przewodniczącym został hm Józef Krysiński, a zastępcą Tadeusz Szymandera (kier. Wydze Oświaty MRN), natomiast skarbnikiem Tadeusz Bubacz.\nDalszy rozwój działalności harcerskiej nastąpił w roku 1958. We wrześniu hufiec obchodził 45-lecie istnienia harcerstwa na ziemi gnieźnieńskiej. Została zorganizowana wystawa prezentująca dorobek hufca, podczas której spotkali się byli członkowie gnieźnieńskich drużyn. Odbył się również festyn harcerski. W ramach przygotowań do hufcowego „jubileuszu 45-lecia” ogłoszono w drużynach „wyącig pracy” 1958 r., którego celem było wyłonienie przodującej drużyny.\nTymczasem w ZHP nastąpiło odejście od linii przyjętej na Zjeździe Łódzkim. Z organizacji odszedł Aleksander Kamiński. Do głosu doszli instruktorzy dawnego OHPL. Podobna sytuacja miała miejsce w Gnieźnie. 14 października 1959 roku z funkcji komendanta hufca został odwołany hm. Franciszek Szeszuła. Nowym komendantem został Marian Kubicki, a zastępcą Józef Sypniewski (obaj byli instruktorami OH ZMP).


WRC 5 zbliża się do swojej premiery, ale już teraz warto złożyć preorder, aby dostać super auto | Serwis Projekt Konsola\nDigital, Newsy Konsolowe, Platformy, PS3, XBOX 360, XBOX One Wrzesień 9, 2015 Wrzesień 9, 2015\nZbliżamy się do jesiennej premiery WRC 5, które z pewnością zainteresuje wszystkich fanów rajdów samochodowych. Techland zbiera już zamówienia przedpremierowe, są i konkretne bonusy dla zainteresowanych.\nJuż w październiku na rynku pojawi się nowa odsłona serii WRC 5, której premierą w naszym kraju zajmuje się firma Techland. Ekskluzywnym dodatkiem towarzyszącym zamówieniom przedpremierowym na PlayStation 4, Xbox One oraz PC, będzie pojazd WRC Concept Car S. Jest to wynik wielomiesięcznej pracy developera, Kylotonn Games i kreatywnych poszukiwań odpowiedzi na pytanie: „jaki byłby doskonały pojazd rajdowy?”.\nWarto podkreślić, że projektując wszystkie oficjalne samochody, artyści odpowiedzialni za pojazdy spędzili bardzo dużo czasu zastanawiając się, jak takie auto mogłoby wyglądać i co miałoby pod maską, jakie miałoby parametry oraz osiągi. W ten oto sposób powstał WRC Concept Car S. Jest to całkowicie nowy samochód to pojazd koncepcyjny, łączący w sobie najlepsze elementy ze wszystkich aut WRC 5.\nSamochód WRC Concept Car S będzie dostępny w trybach “Quick Rally” i “Quick Stage”, wyłącznie w pre-orderze na platformy PlayStation 4, Xbox One i PC. Pre-order będzie można złożyć w wybranych sieciach sprzedaży i sklepach z grami. Premiera długo oczekiwanego WRC 5 odbędzie się już 16 października tego roku, jesteście gotowi na szuter, śnieg i błoto?\n[efsthumbnail sdsd src=”http://serwis.projektkonsola.pl/wp-content/uploads/2015/09/WRC_5_-_specyfikacja_techniczna_WRC_Concept_Car_S.png”] [efsthumbnail sdsd src=”http://serwis.projektkonsola.pl/wp-content/uploads/2015/09/WRC5-WRC-Concept-Car-S-1-logo.png”] [efsthumbnail sdsd src=”http://serwis.projektkonsola.pl/wp-content/uploads/2015/09/WRC5-WRC-Concept-Car-S-2-logo.png”]\ngry na PlayStation 4, gry na Xbox One, premiera gry, Techland, WRC 5 premiera, zamówienie przedpremierowe\nW sieci pojawiły się konkretne informacje na temat serii Halo. Gry studia...\nPrevious articleGuerilla Games uważa, że jest zbyt wcześnie na rozmowy o kontynuacji Killzone: Shadow Fall\nNext articleProjekt Konsola wspiera Karty Y, czyli sygnowaną talię kart Magic of Y


Bilet po książkę – Miejska Biblioteka Publiczna w Tczewie\nMiejska Biblioteka Publiczna w Tczewie > Aktualności > Bilet po książkę\nZabawa w zbieranie pieczątek na biletach ma na celu rozpowszechnianie czytelnictwa wśród dzieci w tej grupie wiekowej. Dodatkową atrakcją będą dyplomy „Czytelniczego ekspresu” oraz nagrody dla dzieci, które przeczytają najwięcej książek w terminie od marca do października.\nJednocześnie od marca 2017 roku, w Filii nr 1 odbierać można „Bilet po książkę”, upoważniający do udziału w akcji czytelniczej skierowanej do dorosłych. Zadaniem uczestników jest zebranie ośmiu pieczątek w zamian za realizację ośmiu wyzwań literackich, związanych tematycznie z czterema hasłami głównymi: przygodą, poradami, fantastyką oraz kryminałem. W obrębie każdego hasła przewodniego mieszczą się dwa tematy, mające zainspirować czytelnika i skłonić go do wyboru książki po którą, ze względu na swoje czytelnicze upodobania, nie sięgnąłby samodzielnie. O wyborze książki decyduje to, co znajduje się na okładce, jej kolorystyka bądź słowa zawarte w tytule. W kwietniu, w związku z promowaniem szeroko rozumianej tematyki przygodowej, na uczestników akcji czeka wyzwanie pierwsze, czyli CIEPŁO i wszystko to, co z ciepłem się kojarzy, czyli konkretne słowa, egzotyczne zakątki, zestawienia barw bądź ilustracje okładkowe w wydaniu wakacyjnym. Osoby, które w terminie od kwietnia do października zbiorą komplet pieczątek wezmą udział w losowaniu atrakcyjnych nagród. Gorąco zachęcamy wszystkich miłośników książek do wyruszenia w niezapomnianą podróż Czytelniczym Ekspresem.


Efferalgan Codeine (kodeina + paracetamol) - tabletki musujące 💊 - opinie, dawkowanie, zastosowanie, opis, cena\nCo to jest Efferalgan Codeine?\nCo zawiera i jak działa Efferalgan Codeine?\nJest to preparat złożony zawierający paracetamol oraz kodeinę. Paracetamol wykazuje działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Mechanizm jego działania polega na hamowaniu aktywności cyklooksygenazy 2 (COX-2) w mózgu i w rdzeniu kręgowym, enzymu odpowiedzialnego za syntezę prostaglandyn. Paracetamol nie wykazuje działania przeciwzapalnego, ponieważ praktycznie nie hamuje aktywności cyklooksygenaz i syntezy prostaglandyn w tkankach obwodowych. Nie uszkadza błony śluzowej żołądka. Nie hamuje agregacji płytek krwi i nie wpływa na proces krzepnięcia. Drugi ze składników preparatu to kodeina, lek przeciwbólowy z grupy opioidów, działający na ośrodkowy układ nerwowy. Kodeina metabolizowana jest do aktywnego metabolitu – morfiny, z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P450. U osób ze zmniejszoną aktywnością tego izoenzymu działanie przeciwbólowe kodeiny może nie być wystarczające. I przeciwnie, w przypadku nasilonej aktywności tego izoenzymu, istnieje ryzyko wystąpienia toksycznego działania opioidów, nawet podczas stosowania zwykle zalecanych dawek.Preparat wykazuje dłuższe i silniejsze działanie przeciwbólowe, niż każda z substancji czynnych stosowana w monoterapii. Po podaniu doustnym paracetamol i kodeina dobrze wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie paracetamolu we krwi uzyskiwane jest po 30–60 minutach, a kodeiny po 60 minutach od przyjęcia preparatu. Oba składniki preparatu przenikają przez łożysko, a także do mleka kobiet karmiących piersią.\nKiedy stosować Efferalgan Codeine?\nPreparat jest wskazany w bólu o średnim i dużym nasileniu nieustępującym po zastosowaniu leków przeciwbólowych o działaniu obwodowym (lek nie jest skuteczny w leczeniu bólu fantomowego, neurogennego).Kodeina jest wskazana u młodzieży po 12. roku życia, w leczeniu ostrego bólu o umiarkowanym nasileniu, nieustępującego po zastosowaniu samego paracetamolu lub innych leków przeciwbólowych stosowanych w monoterapii, takich jak ibuprofen.\nNiestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób:• z ciężką niewydolnością nerek lub wątroby• z chorobą alkoholową• z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej• stosujących równolegle lub w okresie ostatnich 2 tygodni inhibitory MAO• stosujących opioidowe leki przeciwbólowe o działaniu agonistyczno-antagonistycznym (np. buprenorfina, nalbufina, pentazocyna)• z niewydolnością oddechową, niezależnie od stopnia jej nasilenia• z astmą oskrzelową• u dzieci do 12. roku życia (ryzyko toksycznego działania leków opioidowych)• u dzieci i młodzieży do 18. roku życia po zabiegu usunięcia migdałka podniebiennego i/lub gardłowego w ramach leczenia zespołu obturacyjnego bezdechu sennego• szybko metabolizujących leki z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P450• u kobiet w I trymestrze ciąży oraz w okresie karmienia piersią• u dzieci o masie ciała mniejszej niż 33 kg (do 12. roku życia).\nKiedy zachować szczególną ostrożność stosując Efferalgan Codeine?\nNiektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.Nie stosować preparatu bez zalecenia lekarza. Preparat wydawany jest na receptę i może być stosowany tylko na zlecenie lekarza.Nie należy stosować równolegle innych leków zawierających paracetamol, ze względu na ryzyko przedawkowania i wystąpienia ciężkich działań niepożądanych (w tym uszkodzenia wątroby). Należy sprawdzić czy inne stosowane leki nie zawierają paracetamolu.Nie wolno stosować dawek większych niż zalecane, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może spowodować ciężkie uszkodzenia wątroby. Objawy uszkodzenia wątroby (obejmujące ostre zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, zastoinowe zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby) pojawiają się zwykle po 2. dniach od podania leku, a maksymalne ich nasilenie występuje po 4.–6. dniach. W przypadku przyjęcia dawki większej niż zalecana należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, nawet jeżeli nie występują żadne działania niepożądane. Leczenie z zastosowaniem antidotum powinno zostać wdrożone tak szybko, jak to możliwe.Długotrwałe stosowanie dużych dawek kodeiny może prowadzić do uzależnienia. Aby uniknąć przedawkowania, należy sprawdzić czy inne stosowane preparaty nie zawierają kodeiny.Ból neurogenny (w tym fantomowy) nie ustępuje po zastosowaniu preparatu.Preparat wydawany jest na receptę i może być stosowany tylko na zlecenie lekarza. Jeżeli preparat stosowany jest u dzieci, należy kontrolować stan świadomości dziecka (kontakt z otoczeniem) i sprawdzać czy u dziecka nie występuje nadmierna, nieprawidłowa senność.W okresie stosowania preparatu nie należy spożywać alkoholu ani przyjmować leków zawierających alkohol. Spożywanie alkoholu w okresie stosowania preparatu może prowadzić do toksycznego uszkodzenia wątroby i jej niewydolności oraz do nasilenia działania kodeiny.U osób wyniszczonych, głodzonych lub regularnie spożywających alkohol istnieje zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby.Należy zachować ostrożność u chorych z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz u osób odwodnionych.Paracetamol może powodować wystąpienie ciężkich reakcji skórnych (w tym ostra uogólniona osutka krostkowa, martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona), które mogą prowadzić do zgonu. W przypadku pojawienia się wysypki, innych zmian skórnych lub innych objawów nadwrażliwości, należy zaprzestać stosowania preparatu i skonsultować się z lekarzem.Preparat należy stosować ostrożnie u osób po urazach głowy, ponieważ zawarta w preparacie kodeina może nasilać istniejące nadciśnienie wewnątrzczaszkowe.U chorych po usunięciu pęcherzyka żółciowego kodeina może powodować wystąpienie ostrego bólu brzucha związanego z drogami żółciowymi lub trzustką, któremu zwykle towarzyszą nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych wskazujące na skurcz zwieracza Oddiego (zwieracz bańki wątrobowo-trzustkowej).Należy zachować ostrożność u osób z chorobami dróg żółciowych (kamica żółciowa), z rozrostem gruczołu krokowego, z utrudnieniami w odpływie moczu, z niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością kory nadnerczy.Kodeina może hamować odruch kaszlowy i nie powinna być stosowana u chorych odkrztuszających wydzielinę.Kodeina metabolizowana jest do aktywnego metabolitu – morfiny, z udziałem izoenzymu 2D6 cytochromu P450. U osób z nasiloną aktywnością tego izoenzymu metabolizm jest szybki i istnieje ryzyko wystąpienia toksycznego działania opioidów, nawet podczas stosowania zwykle zalecanych dawek. Głównymi objawami toksycznego działania opioidów są: dezorientacja, senność, płytki oddech, zmniejszenie źrenic, nudności, wymioty, zaparcia i brak apetytu. W ciężkich przypadkach może dojść do hamowania czynności serca i niewydolności oddechowej, co może stanowić zagrożenie życia.Nie zaleca się stosowania kodeiny u dzieci z możliwymi zaburzeniami czynności układu oddechowego, w tym u dzieci z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, ciężkimi zaburzeniami czynności serca lub układu oddechowego, zakażeniami górnych dróg oddechowych lub płuc, wielonarządowymi urazami lub poddawanych rozległym zabiegom chirurgicznym. Wymienione czynniki mogą nasilać objawy toksycznego działania morfiny.Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:•\tpreparat może powodować dodatnie wyniki testów na obecność substancji dopingujących (informacja dla osób uprawiających sport);•\tpreparat zawiera benzoesan sodu, który może podrażniać skórę, oczy i błony śluzowe, oraz zwiększać ryzyko wystąpienia żółtaczki u noworodków, których matki stosowały preparat w okresie ciąży;•\tpreparat zawiera 380 mg sodu w 1 tabletce; należy wziąć to pod uwagę w przypadku osób będących na diecie o małej zawartości sodu;•\tpreparat zawiera sorbitol; osoby z dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy nie powinny stosować preparatu;•\tpreparat zawiera aspartam i dlatego nie powinien być stosowany przez osoby chore na fenyloketonurię.Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?W okresie stosowania preparatu nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń/maszyn. Preparat może powodować zaburzenia sprawności psychoruchowej.\nDawkowanie preparatu Efferalgan Codeine\nPreparat ma postać tabletek musujących do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.Preparat przeznaczony jest do stosowania u dorosłych i młodzieży o masie ciała większej niż 33 kg (po 12. roku życia). Preparat należy przyjmować po wcześniejszym rozpuszczeniu tabletki w szklance wody. Nie należy żuć ani połykać nierozpuszczonej tabletki.Dorośli: 1 tabletka 1–3 razy na dobę. Nie stosować częściej niż co 6 godzin. W przypadku nasilonego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabletki. Zwykle nie stosuje się dawki większej niż 6 tabletek na dobę. W przypadku bardzo nasilonego bólu dawkę można zwiększyć do 8 tabletek na dobę, co stanowi maksymalną dawkę dobową.Nie stosować więcej niż 4 g paracetamolu i 240 mg kodeiny na dobę.U osób w podeszłym wieku dawkę początkową należy zmniejszyć o połowę. Następnie, w przypadku dobrej tolerancji leku i konieczności stosowania większych dawek, lekarz może zalecić zwiększenie dawki.W przypadku zaburzeń czynności nerek konieczne może być wydłużenie odstępu pomiędzy dawkami (należy skonsultować się z lekarzem). Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 50 ml/min ale większy niż 10 ml/min nie stosować częściej niż co 6 godzin. Jeżeli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 10 ml/min nie stosować częściej niż co 8 godzin.W przypadku zaburzeń czynności wątroby, czynnej dobrze kontrolowanej choroby wątroby, przewlekłej choroby alkoholowej, niedożywienia lub odwodnienia nie wolno stosować dawki większej niż 3 g paracetamolu na dobę. Wskazane także jest zmniejszenie dawki kodeiny (należy skonsultować się z lekarzem).Dzieci i młodzież po 12. roku życia:Stosując preparat u dzieci należy ustalić dawkę w zależności od masy ciała dziecka. Zalecana dawka paracetamolu wynosi 10–15 mg/kg masy ciała co 4–6 godzin. Dawka maksymalna paracetamolu wynosi 60 mg/kg masy ciała na dobę, w dawkach podzielonych (do 3 g paracetamolu na dobę dla chorego o masie ciała 50 kg).Dzieci o masie ciała 33–50 kg: jednorazowo 1 tabletkę, w razie konieczności dawkę można powtarzać co 6 godzin, nie stosować więcej niż 4 tabletki na dobę (2 g paracetamolu i 120 mg kodeiny).Młodzież o masie ciała większej niż 50 kg: jednorazowo 1 tabletkę, w razie konieczności dawkę można powtarzać do 3 razy na dobę, nie częściej niż co 6 godzin. W przypadku nasilonego bólu można przyjąć jednorazowo 2 tabletki. Zwykle nie stosuje się dawki większej niż 6 tabletek na dobę. W przypadku bardzo nasilonego bólu dawkę można zwiększyć do 8 tabletek na dobę, co stanowi maksymalną dawkę dobową. Nie stosować więcej niż 4 g paracetamolu i 240 mg kodeiny na dobę.U dzieci z niewydolnością nerek konieczny jest ścisły nadzór lekarski (ryzyko kumulacji paracetamolu i kodeiny w organizmie). W razie potrzeby lekarz zaleci zmniejszenie dawki. W tej grupie chorych odstęp pomiędzy dawkami powinien wynosić co najmniej 8 godzin. Należy uważnie kontrolować stan dziecka.Kodeinę należy stosować w najmniejszej skutecznej dawce przez możliwie najkrótszy czas.Regularne stosowanie pozwoli uniknąć wahań nasilenia bólu i gorączki. Odstęp pomiędzy dawkami nie może być krótszy niż 6 godzin.Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować preparatu dłużej niż 3 dni. Jeżeli nie uzyska się znaczącego złagodzenia bólu, należy skonsultować się z lekarzem.Nie stosować u dzieci do 12. roku życia.\nCzy można stosować Efferalgan Codeine w okresie ciąży i karmienia piersią?\nW okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Należy unikać stosowania preparatu w okresie ciąży. Stosowanie preparatu u kobiet w I trymestrze ciąży jest przeciwwskazane. Stosowanie pojedynczych dawek preparatu u kobiet w II lub III trymestrze ciąży jest dopuszczone wyłącznie na zlecenie lekarza, gdy w indywidualnym przypadku uzna on stosowanie leku za konieczne. Paracetamol i kodeina przenikają przez łożysko. Kodeina ma właściwości podobne do morfiny i może powodować zahamowanie ośrodka oddechowego u noworodka związane ze stosowaniem kodeiny przez matkę w okresie ciąży (nawet w przypadku stosowania krótkotrwałego), wady rozwojowe układu oddechowego oraz ryzyko wystąpienia zespołu odstawiennego u noworodka.Nie stosować podczas porodu. Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.\nPoinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.•\tze względu na zawartość paracetamolu:Nie należy stosować preparatu, jeżeli przyjmowane są inne leki zawierające paracetamol (ryzyko przedawkowania paracetamolu i wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, w tym uszkodzenia wątroby). Należy sprawdzić czy inne stosowane leki nie zawierają paracetamolu.Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z inhibitorami MAO oraz w okresie 2. tygodni po zaprzestaniu ich stosowania. Paracetamol stosowany z inhibitorami MAO może spowodować wystąpienie stanu pobudzenia i wysokiej gorączki.W okresie stosowania preparatu nie wolno spożywać alkoholu. Spożywanie alkoholu w okresie stosowania preparatu może prowadzić do toksycznego uszkodzenia wątroby i jej niewydolności.Salicylamid wydłuża czas wydalania paracetamolu.Leki zwiększające metabolizm wątrobowy, w tym ryfampicyna, leki przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, karbamazepina), barbiturany (np. fenobarbital), leki nasenne stosowane równolegle z paracetamolem zwiększają ryzyko uszkodzenia wątroby, nawet jeżeli paracetamol stosowany jest w zalecanych dawkach.Należy zachować ostrożność, jeżeli równolegle stosowany jest izoniazyd lub zydowudyna.Stosowanie paracetamolu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek.Paracetamol może nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryna) zwiększając ryzyko krwawień. Należy kontrolować współczynnik INR w trakcie równoległego stosowania tych leków, jak również w okresie tygodnia po zaprzestaniu stosowania paracetamolu.Fenytoina może zmniejszać skuteczność działania paracetamolu i zwiększać ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby.Probenecyd wydłuża czas wydalania paracetamolu.Paracetamol może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie stężenia glukozy we krwi, próby wątrobowe, ocena niewydolności trzustki, pomiar czasu protrombinowego, badanie stężenia metadrenaliny w moczu i inne).•\tze względu na zawartość kodeiny:Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu z opioidowymi lekami przeciwbólowymi o działaniu agonistyczno-antagonistycznym (np. buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) oraz z naltreksonem.W okresie stosowania preparatu nie wolno spożywać alkoholu, ani przyjmować leków zawierających alkohol. Spożywanie alkoholu nasila sedatywne działanie leków opioidowych.Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania preparatu z niżej wymienionymi lekami, z powodu ryzyka zahamowania ośrodka oddechowego, wystąpienia zaburzeń świadomości i innych ciężkich działań niepożądanych wynikających z hamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego:•\tpochodne morfiny o działaniu przeciwbólowym (np. alfentanyl, dekstromoramid, dekstropropoksyfen, dihydrokodeina, fentanyl, hydromorfon, morfina, oksykodon, petydyna, fenoperydyna, remifentanyl, sufentanyl, tramadol)•\tpochodne morfiny o działaniu przeciwkaszlowym (dekstrometorfan, noskapina, folkodyna, kodeina, etylomorfina)•\tleki przeciwlękowe, uspokajające i nasenne (benzodiazepiny, barbiturany, inne jak np. meprobamat), metadon, neuroleptyki, leki przeciwdepresyjne o działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mirtazapina, trymipramina), leki przeciwhistaminowe blokujące receptor H1, leki przeciwnadciśnieniowe o działaniu ośrodkowym, baklofen, talidomid.Stosowanie kodeiny z lekami cholinolitycznymi (np. bromek ipratropium, skopolamina, atropina) może prowadzić do niedrożności porażennej jelit.\nJak każdy lek, również Efferalgan Codeine może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.Działania niepożądane związane z zawartością paracetamolu występują rzadko lub bardzo rzadko. Możliwe: nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, złe samopoczucie, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (w przypadku przedawkowania paracetamolu lub stosowania długotrwałego może wystąpić ostra niewydolność wątroby, uszkodzenie lub martwica wątroby), zaburzenia czynności nerek (kolka nerkowa, ostra niewydolność nerek, martwica brodawek nerkowych), zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, zmiana wartości parametru INR charakteryzującego proces krzepnięcia krwi), zwiększenie częstotliwości rytmu serca, zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Możliwe reakcje nadwrażliwości: świąd, wysypka, pokrzywka, rumień, a także niebezpieczny dla życia obrzęk naczynioruchowy (objawy mogą obejmować obrzęk warg, krtani, języka, duszność), skurcz oskrzeli, zwłaszcza u chorych z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, reakcje anafilaktyczne, aż do objawów wstrząsu anafilaktycznego (przyspieszenie czynności serca, gwałtowne obniżenie ciśnienia tętniczego, utrata przytomności). Bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa, martwica toksyczna rozpływna naskórka, zespół Stevensa i Johnsona, które mogą prowadzić do zgonu.Zawarta w preparacie kodeina może powodować zahamowanie czynności ośrodka oddechowego, skurcz oskrzeli, wymioty, zaparcia, nudności, zaburzenia nastroju, sedacja, euforia, zwężenie źrenic, zatrzymanie moczu, bóle i zawroty głowy, senność, objawy alergiczne (świąd, pokrzywka, wysypka). Może wystąpić ostry ból brzucha związany z zaburzeniami dróg żółciowych lub trzustki (zwiększone ryzyko u chorych po usunięciu pęcherzyka żółciowego). Po przewlekłym stosowaniu dużych dawek może rozwinąć się uzależnienie, a także tolerancja na działanie przeciwbólowe i przeciwkaszlowe. Objawy odstawienne mogą wystąpić po zaprzestaniu stosowania preparatu oraz u noworodka matki przyjmującej kodeinę w okresie ciąży.


maj 2016 - Strona 2 z 5 - MINT - MAGAZYN DLA MAM\nCzęsto mówisz, że nie masz czasu, że z dzieckiem nic nie da się zrobić, że jesteś zmęczona i wolisz poleżeć na kanapie, że od jutra to już na pewno będziesz aktywnie spędzać czas? Znamy te... czytaj dalej\nCzym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci. To przysłowie jest szczególnie aktualne w przypadku ochrony przeciwsłonecznej dzieci, zarówno w zakresie wpływu promieniowania UV na ich skórę... czytaj dalej\nW związku z nadchodzącym Dniem Matki, zebrałyśmy wszystkie sekrety pielęgnacji naszych mam! Z ciekawością, nierzadko szukając inspiracji, podpatrujemy ich zwyczaje i zaglądamy do kosmetyczek. NA... czytaj dalej\nDzień Matki już niebawem. Jaki prezent sprawić mamie, która mimo swoich obowiązków zawsze znajdzie czas na kolejną przygodę? Oto przegląd prezentów, które sprawią radość każdej aktywnej kobiecie,... czytaj dalej


FilmPolski.pl - TRZEJ MUSZKIETEROWIE\nTelewizyjna wersja przedstawienia, przygotowanego przez łódzki teatr lalkowy "Arlekin". Na XV Ogólnopolskim Festiwalu Teatru Lalek w Opolu widowisko otrzymało nagrody za scenografię i reżyserię. Nagrodzono również aktorów, Joannę Stasiewicz i Mieczysława Dyrdę. Historyczno-przygodową powieść Aleksandra Dumasa-ojca wielokrotnie poddawano przeróbkom filmowym (fabuła i animacja) oraz scenicznym. Spektakl zrealizowany w OTV Łódź jest udanym przykładem "teatru rodzinnego". Podstawą widowiska stał się dowcipny, uwspółcześniony przekład klasycznego tekstu. Ciekawym pomysłem dramaturgicznym okazało się wprowadzenie wspólnego planu aktorów i marionetek. Przedstawienie ma żywe tempo, lekkość i wdzięk, a także niewątpliwą urodę plastyczną. [PAT]


Zuzanka czasem gotuje: września 2004\npiątek, września 17, 2004\nRaclette - dużo, gorące i z serem\nJak raclette wygląda - wiadomo. Jak nie, to wygląda tak jak na obrazku (to akurat pochodzi z firmy Tefal, Du denkst an Alles, czy jakoś tak). Występuje wersja na 8 patelenek albo na 6 patelenek. Robią to pewnie też i inne firmy. Górna blacha i tacki są pokryte teoretycznie nieprzywierającą powłoką (znaczy - do powłoki zawartość nie przywiera, powłoka jest przytwierdzona stabilnie), a to i tak nie do końca - za to całość doskonale się myje w zmywarce. Na blachę kładzie się mięsko i warzywka, na tacki - żółty serek. Całość się grzeje, jak roztopione/upieczone, to się porcjami zabiera i dokłada nowe. I zjada.\nJest mnóstwo przepisów na raclette, m.in w sympatycznej książeczce Sabine Kieslich "Dania raclette" (można kupić w Merlinie). Przepisy są mniej lub bardzie wymyślne, mało lub wieloskładnikowe, a ja jestem leń i minimalistka, więc lubię prosto. Dlatego przy racletcie pojawią się:\npieczone ziemniaki (umyć nieduże młode albo obrać starsze, każdy nieco natłuszczony ziemniak zawinąć w kawałek folii aluminiowej i do gorącego piekarnika na 40 minut);\nmięso, wędliny, rybki: surowy kurczak, polędwica wędzona, łosoś wędzony lub surowy, boczek wędzony, salami - pokrojone w cieniutkie plasterki, mięso pokropione sosem sojowym albo czym popadnie, posolone i z ziołami, rybka pokropiona cytryną itp.;\nser - klasycznie raclette (bywa nawet w przyzwoitej cenie - jakieś 30-40 zł, ale trzeba wąchać, czy nie śmierdzi (niestety u nas leżakuje długo, bo małe zainteresowanie i zaczyna mieć bukiet), śmierdzący da się zjeść, ale zapach zabija ;-), może być też mozarella (niewędzona) czy camembert - w grubszych plastrach;\nsosy - czosnkowy (śmietana albo serek naturalny z czosnkiem i ogórkiem), pomidorowy, słodko-pikatny chili - dowolne, dużo.\nBardzo głodnych ludzi należy rozmieścić przy stole, każdy dostaje talerz, sztućce i łopatkę drewnianą do wyjmowania sera z paletenki, bo się jednak lubi trochę przylepiać, a podobno lepiej nie skrobać nożem. Ziemniaki(1) rzucamy na półmisek, każdy sobie rozbiera z folii (jak pieczone w folii) na talerzu lub opodal. Na rozgrzaną blachę kładziemy mięsko i inne(2) - tyle, ile się zmieści. Na patelenki - ser(3) pod blachę. Na stół sosy(4). I reszta wyglada jak linia produkcyjna - ziemniaczek, upieczone mięsko, polać roztopionym serkiem, dodać sosu i zjeść, nie zapomniawszy uprzednio dołożyć serka na patelenkę, a mięsa na blachę.\nAutor: Zuzanka o 10:01 PM Brak komentarzy:


... czas relaksu ...: … szycie …\nAutor: madziula o 23:47\nelfik 14 stycznia 2010 20:06\ndziekuje kochana za odwiedziny, pozniejszym wieczorkiem przejrze sobie Twojego bloga, bo duzo ksiazaek , a ja je kocham.\nKwiatki nieoczekiwanie przezyly.\nZ książką w dłoni 14 stycznia 2010 22:25\nMadziula a te swoje gadżeciki to kupiłaś w Białymstoku, czy wysyłkowo? Bo ja potrzebuję matę i właśnie ten nożyk.\nJeśli możesz odpisz u mnie.\nKrzysia 15 stycznia 2010 07:36\nMagda, pewnie po mamie oddziedziczyłaś zdolności:) Szybko dotarły nowe zabawki, faktem jest, że z nimi szyje się łatwiej.\nNie będę się wymądrzać, ale zasadniczo mama ma racje co do cięcia po nitkach, choć od każdej reguły są wyjątki, przy PP np. Jeśli dasz radę wszyć jakiś motyw wycięty po skosie to szyj, w patchworkach nie powinno być problemu, nie wyciągnie się po przepikowaniu.\nSzwy w bloczkach rozkłada się różnie, dziewczyny mają różne teorie, ale to wymaga oddzielnego wykładu :))) Magda, zazwyczaj musisz na jeden, bo w bloczku masz dużo szwów i kombinuj, żeby wszystkie w jednym miejscu Ci się nie spotkały i przez jasny materiał nie przebijało- to tak na początek :)))\nJolcia 15 stycznia 2010 09:45\nCześć Madziula :)))\nJuż Krzysia udzieliła Ci odpowiedzi na pytania dotyczące szycia patchworków. Podpowiem jednak: przy szyciu PP ważny jest każdy skrawek materiału ;), więc nie zważaj na ułożenie zgodnie z kierunkiem nitki.\nSzwy należy zaprasować w jednym kierunku,nie rozprasowując ich jak przy szyciu odzieży. Chociaż czasem i tak należy zrobić. Polecam stronę http://www.patchworkowo.org/ jako instrukcję. Pozdrawiam :)\nKrzysia 15 stycznia 2010 15:40\nHehe, Jolcia tam skierowałam Magdę najsampierw ;) Basta zresztą też :))) jak zacznie szyć naprawdę to wszystko jej się ułoży, na pewne rozwiązania sama wpadnie, bo to łepska dziewczyna jest :))))\nmadziula 15 stycznia 2010 16:07\nDobrze rzeczesz kochana Krzysiu, patchworkowo już opanowane :) Co oczywiście nie znaczy że nie będe pytała i Was szyjących terroryzowała :)\nZ książką w dłoni 15 stycznia 2010 17:53\nMadziula dziękuję za link do sklepu :* A już myślałam, że nie będę musiała wysyłkowo tylko w Białymstoku dostanę to przy okazji wpadnę w końcu do Marty. A tak to ciągle mam nie po drodze.\nAnonimowy 15 stycznia 2010 21:06\nnie ma co plakac nastepne cuda maszynowe beda lepsze :)\nNaila 16 stycznia 2010 23:50\nDobre początki dobrego :) Tak przy okazji, co to PP? Bo się jakoś nie domyśliłam :(\nmadziula 17 stycznia 2010 00:02\nTo taka metoda szycia patchworków z użyciem papieru - znaczy szyje się po liniach narysowanych na kartce - jakoś tak :)\nAnonimowy 18 stycznia 2010 09:35\no jejku Madzia ale se szyjesz ;-D , dodam jeszcze ze szwy najczęściej zaprasowuje się na jedna stronę co pomaga później przy łączeniu kawałków żeby ładnie się zeszły ,znalazłam u mnie takie zdjęcie np http://3.bp.blogspot.com/_wANiIdZANQY/StGy49o8AjI/AAAAAAAAAZk/yykgx4RGluQ/s1600-h/DSC06689.JPG albo tak http://1.bp.blogspot.com/_wANiIdZANQY/StGzC5XiTwI/AAAAAAAAAaU/KGmt0MbaML0/s1600-h/DSC06701.JPG i tu tez widać http://1.bp.blogspot.com/_wANiIdZANQY/StGzszXqraI/AAAAAAAAAds/jg1J8tmnQrc/s1600-h/DSC06747.JPG zdjęcia są z relacji jak szyłam zielony patchwork http://patchworkowy.blogspot.com/2009/10/zielony-patchwork.html\nmadziula 18 stycznia 2010 11:35\nDziękuję Beatko na Ciebie właśnie tu między innymi czekałam - bo przecież mistrzyni z Ciebie :)\nyenulka 22 stycznia 2010 08:21\nMagda, a gdzie kupiłaś te akcesoria do patchworku?\nmadziula 22 stycznia 2010 23:04\nyenulka swoje zabawki za radą Krzysi zakupiłam tutaj: http://www.dudus.com.pl/\nyenulka 24 stycznia 2010 19:54


FERIE W BIBLIOTECE: Warsztaty z origami | WOJEWÓDZKA I MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA w Gdańsku\nFERIE W BIBLIOTECE: Warsztaty z origami\nFilia 26 ma przyjemność zaprosić na zajęcia origami w ramach Ferii w Bilbiotece!\nOrigami to sztuka składania papieru – pochodzi ona z Chin, ale rozwinęła się w Japonii. Mimo że z tego krótkiego opisu origami wydaje się być bardzo prostą umiejętnością – nic bardziej mylnego, bo przecież, kto z nasz potrafi wykonać słynnego łabędzia? W związku z tym Filia 26 serdecznie zaprasza na warsztaty w ramach Ferii w Bibliotece, podczas których uczestnicy będą mieli okazję nauczyć się podstaw tej niezwykłej dziedziny sztuki!\nZajęcia skierowane są do dzieci i młodzieży!


Szczegóły FoodPrint | Ambasada Zdrowia\nZasada mikromacierzowej metody FoodPrint® jest oparta o zasadę klasycznej metody ELISA. Różnica polega na skali, w której wykonywane jest oznaczenie.\nMetoda FoodPrint® jest miniaturyzacją klasycznej ELISA, przez co posiada ona szereg dodatkowych zalet. Płytka do wykonania badania FoodPrint® jest prostokątnym mikroskopowym szkiełkiem, na które zostały naniesione kwadratowe podłoża nitrocelulozowe z „wdrukowanymi” (ang. print) 222 antygenami pokarmowymi, tworzącymi tzw. mikroukład.\nKażdy antygen jest umieszczony w duplikacie, a na jednym szkiełku znajduje się 16 kwadratowych pól nitrocelulozowych (jedno na pacjenta). Podłoże nitrocelulozowe zawiera również standard wielkości oraz kontrolę pozytywną dla reakcji.\nKażde pole na powierzchni nitrocelulozowej z antygenem pokarmowym ma zaledwie 130 μm średnicy!Badanie przy użyciu FoodPrint® rozpoczyna się inkubacją osocza lub surowicy pacjenta z mikroukładem.\nNastępnie znajdujące się w próbce badanej krwi specyficzne pokarmowo IgG łączą się z antygenami pokarmowymi znajdującymi się w mikroukładzie np. glutenem (przeciwciała I-rzędowe). Następnie dodaje się przeciwciała połączone z enzymem (przeciwciał II-rzędowe), które mają zdolność łączenia się z przeciwciałami I-rzędowymi.\nPo dodaniu substratu dla enzymu zachodzi reakcja barwna, której intensywność jest skorelowana ze stężeniem IgG w surowicy pacjenta. Intensywność barwy jest mierzona przez wysokorozdzielczy skaner optyczny, a stężenie IgG jest odczytywane z krzywej standardowej przy użyciu specjalnego oprogramowania.