Jakie są ceny działek budowlanych w Małopolsce? Jak wskazują dane portalu Nieruchomosci-online.pl, w I kwartale 2021 roku ceny najpopularniejszych działek pod zabudowę jednorodzinną, czyli tych o powierzchni od 800 do 2,5 tys. mkw., wzrosły średnio o 8,6 proc. (w porównaniu z I kw. 2020 r.)....\nGdzie z dzieckiem na weekend w Krakowie? Małopolska obfituje w mnóstwo miejsc, które zadowolą najbardziej wybrednych małych turystów. W zależności od tego, co lubią nasze dzieci, możemy zabrać je do Energylandii, gdzie poszaleją na rollecoasterach. Albo do Wiosek Świata, czyli zupełnie...\nUrząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) sprawdził w ciągu ostatnich kilku miesięcy, czy kremy do opalania, z filtrem i po opalaniu są prawidłowo oznakowane przez producentów. Wyniki badań opublikowano na stronie urzędu. Zobacz, które kremy trafiły na "czarną listę". Zanim...\nJeśli robiliście w ostatnim czasie zakupy w Biedronce, Lidlu, Ikei, sprawdźcie, czy nie macie w domu produktów wycofanych niedawno przez Główny Inspektorat Sanitarny. Ich spożycie może być groźne dla zdrowia! Zawierają szkodliwe środki chemiczne lub bakterie. Macie je u siebie? Wyrzućcie lub...\nWielu z nas nie wyobraża sobie wakacji bez wyjazdu nad Bałtyk. Słabość do urlopu na polskim wybrzeżu łączymy z rytualnym narzekaniem: na ceny, tłumy na plaży, zachowanie rodaków, temperaturę morza, sinice i kapryśną pogodę. Umiemy jednak z tego żartować. Jak wakacje 2021 nad Morzem Bałtyckim...\nCzwarta fala koronawirusa w Polsce to bardzo realny scenariusz. Tym bardziej że liczba chętnych do przyjęcia szczepionki spada. Musimy więc liczyć się z tym, że w Polsce zostanie wprowadzony kolejny lockdown. Rząd przygotowuje plan awaryjny na wypadek czwartej fali epidemii. Zagraża nam w...\nObowiązkowe szczepienia przeciw COVID-19 w Polsce staną się faktem? Według ostatnich danych Ministerstwa Zdrowia na przełomie maja i czerwca liczba osób przyjmujących pierwszą dawkę szczepionki przeciw COVID-19 zaczęła spadać. To niepokojący trend. Wielu Polaków z różnych względów nie chce się...\nTo, że Małopolskę warto zwiedzać, odkrywać, poznawać - nikogo nie trzeba przekonywać. Odnajdzie się tu zarówno znawca architektury, jak i wielbiciel dzikiej przyrody. Spragnieni innych, bardziej nietypowych wrażeń również powinni skusić się na wycieczkę po małopolskich regionach. Dlaczego? Na...\nPolska. Prognoza na najbliższe dni pokazuje, że temperatura znów będzie w wielu miejscach znacznie przekraczała 30 stopni Celsjusza. Fala upałów nie będzie oznaczała nieustannie bezchmurnego nieba. Synoptycy przewidują też liczne zachmurzenia, opady i gwałtowne burze. Wiatr w porywach rozpędzi...


PZU ograniczy przejęcia, ale tylko w tym roku - Money.pl\nStrona głównaManagerProsto z firmPZU ograniczy przejęcia, ale tylko w tym roku\n- W tym momencie zarząd pracuje nad strategią na sześć następnych lat - powiedział prezes PZU.\nPZU w nowej strategii, którą chce przedstawić do końca 2014 roku, będzie nadal zainteresowany przejęciami za granicą. Po akwizycji spółek należących do RSA działającej w Polce i na terenie krajów bałtyckich, nie spodziewa się w tym roku żadnych dużych akwizycji - poinformował Andrzej Klesyk (na zdjęciu), prezes spółki.\n_ - Proszę się nie spodziewać w tym roku żadnych akwizycji _ - powiedział Klesyk._ - Raczej na pewno duża transakcja za granicą się nie wydarzy _ - dodał Przemysław Dąbrowski, członek zarządu PZU.\nPZU podtrzymał plan opracowania nowej strategii._ - W tym momencie zarząd pracuje nad strategią na sześć następnych lat _ - powiedział Klesyk.\n_ - W biznesie ubezpieczeniowym będziemy bardzo mocno zorientowani na klienta i nie rezygnujemy z przejmowania za granicą _ - powiedział Klesyk, dodając, że strategia może być ujawniona w listopadzie.\nPrezes poinformował, że liczy, iż PZU przejmie Link4 do końca września. Zakończenie tej transakcji uzależnione jest między innymi od zgód KNF.\nPrezes poinformował, że nadal trwają prace, w tym rozmowy z KNF, w sprawie emisji obligacji podporządkowanych_ . - Rozmawiamy cały czas z KNF na temat emisji długu podporządkowanego _ - powiedział Klesyk. W lipcu PZU wyemitowało 5-letnie obligacje o wartości 500 mln euro obligacji.\nMarża ponad Mid-Swap wyemitowanych euroobligacji wyniosła 85 pb, co przełożyło się na rentowność na poziomie 1,499 procent. Wysokość kuponu została określona na poziomie 1,375 procent rocznie.\nSpółka poinformowała w środę, że w ramach bezpośredniej likwidacji szkód zgłoszono do końca czerwca 7,2 tys. szkód.\nNotowania PZU od początku roku Dodaj wykresy do Twojej strony internetowej\nW drugim kwartale 2014 roku zysk netto grupy PZU wzrósł do 959,9 mln zł z 837,2 mln zł rok wcześniej. Wynik ubezpieczyciela jest lepszy od oczekiwań rynku, który spodziewał się, że wyniesie on 904,7 mln złotych.\nPZU zarobił więcej\nTagi: powszechny zakład ubezpieczeń, pzu, business news, giełda, wiadomości, gospodarka, manager, prosto z firm, giełda na żywo


Marszałek Senatu opublikował list Komisji Europejskiej do polskich władz - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Polska Marszałek Senatu opublikował list Komisji Europejskiej do polskich władz\nMarszałek Senatu opublikował list Komisji Europejskiej do polskich władz\nTomasz Grodzki fot. Tomasz Gzell/EPA-EFE/Shutterstock (10473236b) New Polish Senat Speaker Tomasz Grodzki (L) and head of main opposition party Civic Platform (PO) Grzegorz Schetyna (R) speak with journalists after the inaugural meeting of the Senate (Upper House) in Warsaw, Poland, 12 November 2019. The Senate elected Tomasz Grodzki of the Civic Platform (PO) as its speaker during the inaugural sitting. Inaugural sitting of Polish Senat, Warsaw, Poland - 12 Nov 2015\n“Wszelkie zmiany legislacyjne muszą być zgodne z wymogami, leżącymi u podstaw porządku prawnego UE i nie powinny prowadzić do dalszego pogorszenia się stanu praworządności w Polsce. Ponadto przygotowanie wszelkich nowych przepisów w tych obszarach wymaga starannego rozważenia i odpowiednich konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami. Powinno to odbywać się w duchu lojalnej współpracy między organami państwowymi, w tym sądownictwem. Komisja zdecydowanie zachęca również polskie władze do skonsultowania się z Komisją Wenecką Rady Europy w sprawie projektu aktu prawnego. W związku z tym wzywamy wszystkie organy państwowe (w Polsce – PAP), aby wstrzymały postępy w sprawie nowego projektu do czasu przeprowadzenia wszystkich niezbędnych konsultacji” – napisała KE w liście.\nKE podkreśla, że jest nadal otwarta na konstruktywny dialog z polskimi władzami i będzie wdzięczna za informacje dotyczące intencji polskiego rządu co do projektu. Komisja Europejska zamierza nadal “blisko monitorować sytuacje, z silnym oczekiwaniem, że Polska w pełni uwzględni orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE”.\nWskazuje, ze nie powinno być wątpliwości co do “solidnych podstaw” dla obaw UE w dziedzinie praworządności, zgodnie z wymogami prawa Unii i orzecznictwa Trybunał Sprawiedliwości UE. “Instytucje UE i państwa członkowskie ponoszą wspólną odpowiedzialność za wzmocnienie praworządności i mają wspólny interes w zapobieganiu problemom i ich rozwiązywaniu, gdy się pojawią” – wskazuje.\n“Prawa te mają podstawowe znaczenie jako gwarancja, że wszystkie prawa wynikające z unijnych regulacji będą chronione, a wartości wspólne dla państw członkowskich określone w art. 2 TUE, w szczególności praworządność, będą zagwarantowane. Trybunał powtórzył również, że zasada pierwszeństwa prawa UE wymaga, aby wszystkie organy państw członkowskich nadały pełną moc prawu UE. Prawo krajowe nie może być wykorzystywane do podważania prawa UE” – wskazała w liście.\nZaznaczyła, że Trybunał także wyraził się jasno, iż system dyscyplinarny, regulujący zachowanie sędziów, musi zawierać niezbędne gwarancje przeciwko jego wykorzystaniu jako systemu politycznej kontroli nad decyzjami sądowymi. “Wreszcie sądy krajowe dysponują szeroką swobodą w zakresie zadawania pytań Trybunałowi Sprawiedliwości, które dotyczą interpretacji odpowiednich przepisów prawa UE. Sądy te powinny mieć nieograniczony dostęp do Trybunału Sprawiedliwości. Jest to utrwalone orzecznictwo, które każde ustawodawstwo musi w pełni przestrzegać” – podkreśliła.\nNa zdjęciu: Tomasz Grodzki\nfot. Tomasz Gzell/EPA-EFE/Shutterstock\nAnonim 20 grudnia 2019\tAt\t11:30 PM\nZgłaszają się nowe osoby przyznające, że zapłaciły Grodzkiemu łapówke za operację. Ten zaprzecza, w Senacie będzie wspierał totalną opozycje sejmową i torpedował wszystkie ustawy PiS. Służy w ten sposób wrogom Polski.\nPoprzedni artykułSzwecja. Były stalinowski sędzia Stefan Michnik dożywa starości w domu opieki\nNastępny artykułPapież i szef ONZ: nie można odwracać wzroku wobec niesprawiedliwości i głodu


Przyjemność picia kawy – świeżo zmielonej, nie z kapsułki!\nAutor: robert@webconstructor.pl | Data: 1 marca, 2016\nNowoczesny design, niewielkie kompaktowe wymiary i zaawansowana technologia, która pozwala uzyskać smak kawy wykonanej przez profesjonalnego baristę – takie cechy ma ekspres ENA Micro 90 marki JURA. To jedyne na świecie urządzenie na jedną filiżankę wyposażone w Proces Ekstrakcji Pulsacyjnej (P.E.P. ®). ENA Micro 90 doskonale wkomponuje się w przestrzeń nawet niewielkiej kuchni, dając możliwość delektowania się smakiem wyśmienitej, profesjonalnie przygotowanej kawy w zaciszu własnego domu.\nENA Micro 90 to najnowszej generacji ekspres na jedną filiżankę, który oferuje niezwykle szeroką gamę specjałów kawowych, a przy tym wyróżnia się kompaktowymi wymiarami i intuicyjną obsługą. Za naciśnięciem jednego przycisku możemy przygotować espresso, cappuccino, latte macchiato i inne specjały, które wyglądają i smakują, jak dzieło doświadczonego baristy. Perfekcyjny smak i aromat espresso przyrządzonej w ekspresie ENA Micro 90 zapewnia Proces Ekstrakcji Pulsacyjnej (P.E.P.®). Optymalizuje on czas ekstrakcji w przypadku krótkich specjałów kawowych, takich jak espresso. Dodatkowo, wykorzystując technologię fine foam, ENA Micro 90 przygotuje delikatną, gładką i lekką jak piórko porcję pianki mlecznej.\nENA Micro 90 spełnia również najwyższe standardy higieny oraz jest wyposażona w tryb oszczędzania energii, który zapewnia wyjątkową wydajność energetyczną.\nTechnologia P.E.P.® – jak działa i jaki ma wpływ na smak espresso?\nJURA udoskonaliła proces parzenia krótkich specjałów kawowych w przedziale od 15 ml do 80 ml, dzięki czemu smakują one jak z najlepszych światowych kawiarni.\nW pierwszej kolejności nowy, sześciostopniowy młynek AromaG3 szybko mieli ziarna dbając o świeżość, delikatny smak i aromat naparu. Następnie sterowana elektronicznie jednostka zaparzająca o pojemności od 6 do 10 gramów dokładnie dostosowuje ciśnienie do wybranej ilości kawy. W Procesie Ekstrakcji Pulsacyjnej (P.E.P.®) gorąca woda dozowana jest przez zmielone ziarna w cyklach dostosowanych do ich ilości. P.E.P.® zapewnia tym samym optymalny czas ekstrakcji, który pozwala rozwinąć pełnię smaku i aromatu kawy.\nBezstopniowa regulacja mocy kawy pozwala przygotować specjały według indywidualnych preferencji użytkownika.\nKompaktowa elegancja – niezwykła funkcjonalność na niewielkiej przestrzeni\nENA Micro 90 harmonijnie łączy w sobie wysoką funkcjonalność i dopracowany design. Jej kompaktowa budowa sprawia, że jest to urządzenie idealnie dostosowane do małych przestrzeni. Ergonomiczny panel górny ułatwia obsługę i użytkowanie, podczas gdy kolor oraz elementy wykończenia ekspresu pozwalają wkomponować go w różnorodne aranżacje. Urządzenie staje się tym samym funkcjonalną i nowoczesną ozdobą kuchni.\nProjektanci JURA zadbali, aby panel sterujący ENA Micro 90 był zarazem estetyczny i intuicyjny w obsłudze. Czytelna ikonografia i subtelnie zarysowane szczelinowe przyciski są wyrazem eleganckiej ergonomii. Wszystkie ustawienia i opcje programowania można wybrać według prostej zasady „przekręć i zatwierdź wybór” – obracając i naciskając pokrętło Rotary Switch\nDoskonała higiena – za naciśnięciem jednego przycisku\nPriorytetem dla urządzeń JURA, również tak kompaktowych jak ENA Micro 90, jest spełnianie najwyższych standardów higieny. ENA Micro 90 została wyposażona w nowoczesną technologię czyszczącą: za naciśnięciem jednego przycisku uruchamiają się zintegrowane programy płukania i czyszczenia. Szczególną cechą jest wyposażenie dyszy w transparentną końcówkę, którą w razie potrzeby można łatwo wymienić. Czyszczenie systemu mleka nigdy nie było tak proste!\nWięcej informacji na temat ekspresu ENA Micro 90 można znaleźć na stronie: www.pl.jura.com/pl\n29 marca 2016, 22:15\nFajny, prosty ekspres.\n4 marca 2016, 17:19\nIdealne do mojej kuchni 🙂 A teraz jeszcze można wygrać ją na testy – chyba podejmę wyzwanie 🙂\n4 marca 2016, 16:39\nKusicie tą Jurą 😀 Z taką kawą poranki byłyby trochę lżejsze 😀\nEkspresy do kawy - dlaczego warto postawić na produkty sprawdzonych marek? Pralka w kuchni. O tym musisz pamiętać przed montażem. Zalety posiadania robota mopującego Młynek do kawy - jaki wybrać? Patelnie do zadań specjalnych\nKuchnie w stylu klasycznym. 3 sposoby na oryginalne wnętrze w takim stylu! Płytki Patchwork - czym się wyróżniają? Kuchnie wykonane z akrylu i szkla polimerowego. Co warto wiedzieć? Kuchnie Premium - ekskluzywne rozwiązania do Twojej kuchni Jakie fototapety wybrać do kuchni?\nEkspresy do kawy - dlaczego warto postawić na produkty sprawdzonych marek?


20.05.2019 - Nowa muzyka, nowe dźwięki...\nDawno nic nie pisałem. W międzyczasie napisałem tylko jeden tekst o muzyce (po angielsku). Ja praktycznie w ogóle nie piszę recenzji. Tą uznałem za na tyle dobrą i ciekawą, że warto ją umieścić tutaj.\nCzesław Niemen jest jedną z najważniejszych postaci polskiej muzyki rozrywkowej – zwłaszcza w latach 60-tych i 70-tych. Wydał sporo płyt, które weszły do kanonu muzyki polskiej – a nawet udało mu się zdobyć nieco miejsca dla siebie i zagranicą (nagrywał też albumy po angielsku). Stosunkowo późno odkryłem jego muzykę bo dopiero w zeszłym roku, podczas „przejmowania” kolejnej części winylowej płytoteki mojego ojca. Dzięki niej stałem się fanem np. Foreigner zaś po ojcu odziedziczyłem (w pewnym sensie) zamiłowanie do Beatlesów.\nWśród tej masy płyt (dosłownie masa – od polskich, licencjonowanych wydań zachodniej muzyki po krajowy pop, rock a nawet scenę alternatywną) odnalazłem ciekawą niszę. Jest to pewna seria wznowień albumów, które stały się kultowe w Polsce. Seria ta nosi tytuł „Z Archiwum Polskiego Beatu” i składa się z 25 płyt (pojedynczych), wydanych w latach 1984 – 1988. Na samym końcu serii wznowiono pierwsze cztery albumy Czesława Niemena. To właśnie od nich, w zasadzie od tych trzech z zespołem Akwarele, zacząłem poznawać tą muzykę. W międzyczasie uzupełniłem swoją kolekcję o piątą płytę z serii (pierwszy album Czerwonych Gitar – który także przypadł mi do gustu i… sprawił, że złamałem pewnego rodzaju tabu, zakaz – kupiłem polską płytę z polską muzyką). W zasadzie to dzięki tej serii, którą jeszcze poznaję, nabrałem zainteresowania muzyką krajową.\nWracając do Niemena, należy wspomnieć iż jest to artysta zmienny i nietypowy. Jego muzyka jest odmienna od tego, co do tej pory znałem. Niemen dał się poznać jako twórca muzyki lirycznej, przyjemnej oraz bogatej i dającej przyjemność. Wiele także eksperymentował, podejmując się eksploracji zagadnień z zakresu muzyki elektronicznej. Przyznam się szczerze, że nic z jego późniejszych płyt, tych już nagranych po pierwszych trzech, nie znam. Słyszałem urywek jednej z nich w sklepie, jak prosiłem o sprawdzenie płyty – zabrzmiało dziwnie znajomo. Kraftwerk przed Kraftwerkiem? Naprawdę? Przecież ta płyta jest starsza od Computer World o jakieś 10 lat! Cóż, zdziwiłem się trochę choć to zaledwie było pierwsze kilka sekund.\nDo tej pory poznałem trzy pierwsze albumy Czesława Niemena, nagrane z zespołem Akwarele – Dziwny jest ten świat (1967), Sukces (1968) oraz Czy mnie jeszcze pamiętasz? (1969). Każdy z nich może zdawać się w sumie podobny do siebie – pomiędzy refleksyjnymi czy spokojnymi numerami można znaleźć iście rock and rollowe bomby. Nie brakuje też saksofonów czy trąbek (niestety, nie rozróżniam zbytnio – nie jestem też dobry w opisywanie dźwięków) oraz gitary. Nie są to dzikie riffy jak np. u Deep Purple ale też potrafią mnie poderwać. Nieraz wpadam w zamyślenie przypominając sobie organowe intro do utworu „Alilah” (album z 1968). Dziś zamierzam pójść o krok dalej.\nO przedmiocie recenzji\nW tym tekście, nieco chaotycznie napisanym, zamierzam przedstawić album Enigmatic (1970). Jest to czwarty album Czesława Niemena i jednocześnie jego pierwszy, który zwiastował nowy kierunek. Na płycie tej zamieszczono tylko 4 kompozycje! Tylko jedna z nich jest krótsza niż 5 minut. Choć na albumie instrumentacja jest w zasadzie zbliżona do poprzednich to jednak album ten musi być ewolucją, musi być czymś nowym, musi nieść ze sobą jakąś zmianę. To zweryfikować jednak może tylko odsłuch – w tym przypadku będzie to moje pierwsze spotkanie z muzyką zamieszczoną na tej płycie. Na szczęście posiadam ją w swoich zbiorach – świetnie zachowany winyl (nie mniej niż VG, zarówno dla samej płyty jak i okładki) będący zwieńczeniem wspomnianego wcześniej Archiwum, pochodzący z kolekcji mojego ojca. Płyty w tym stanie są czystą przyjemnością w odsłuchu. Można dosłownie wejść w stan technicznej ekstazy (tak, to żartobliwe nawiązanie do Black Sabbath), kiedy nie słychać nic więcej poza samą muzyką, bez trzasków, „pyknięć” i przeskoków igły.\nJak już wspomniałem, na albumie znalazły się tylko cztery kompozycje. Najdłuższa ma aż 16,5 minuty i zajmuje całą stronę pierwszą! Siłą rzeczy przyciąga uwagę. Nie oznacza to iż trzy pozostałe są tylko wypełniaczami. To zweryfikuje odsłuch.\nCzesław Niemen - Enigmatic, wznowienie z 1988 roku\nZanim przejdę do konkretów, chciałbym powiedzieć coś więcej o tym albumie. Tak się składa, że do każdej płyty z serii dołączono kilka linijek tekstu, tzw. liner notes. Krótkie wspomnienie, jakaś charakterystyka, notatka. A nad nimi – obowiązkowo „lista płac” i „spis treści”. W tym przypadku możemy przeczytać o źródle tej płyty: nowych zainteresowaniach muzycznych samego Niemena oraz inspiracji zewnętrznej. Tą stanowiły wiersze – z czasów szkolnych (chciałoby się dodać – zamierzchłych ale aż taki stary nie jestem) kojarzę nazwiska Cypriana K. Norwida i Kazimierza Przerwę-Tetmajera.\nTak samo jak ja niedawno, Niemen (wtedy, w 1969 roku) sięgnął po jazz. Wspomniane jest o tym w tekście oraz o nowym nabytku – organach Hammonda. Fanom rocka progresywnego tego instrumentu przedstawiać nie trzeba. A innym – cóż, może warto polecić np. debiutancki album brytyjskiego Emerson, Lake & Palmer (ELP)? Sam jest ciekaw jak na Hammondach gra Niemen! Niemen od nowa? Posłuchajmy…\nOdsłuch - strona A\nJuż sam początek (utwór „Bema Pamięci Żałobny - Rapsod”) brzmi nietypowo. Doniośle, uroczyście. Jakby pogrzeb. Czuć ten grobowy nastrój, atmosferę. Organy Hammonda. Po chwili pojawia się chór i również po chwili znika. Powracają organy, bijące dzwony i chyba pojawia się perkusja (choć naprawdę ciężko ją usłyszeć). Ciemność. Chłód. Grób. Uroczysty pogrzeb. Znowu pojawia się chór. Brzmi to jakby jakieś chorały gregoriańskie czy inna łacina. Chór znika, pojawiają się śmiertelnie poważne organy. Co chwilę się zamieją – chór męski i organy. Teraz są one ciche, delikatne i skromne. Cały czas czuć tą odmienność, ten powiew nowego.\nTeraz coś innego. Niemen zaskakuje. Przywołuje brzmienia nieznane w Polsce. Uwalnia moc organów Hammonda. Można pomyśleć iż ma dostęp do technologii kosmitów! Albo wynajął Pink Floyd jako ghost writerów i sobie przypisał ich kompozycję. Można odnieść wrażenie, że jesteśmy w środku jakiegoś misterium… duchy się unoszą, kotłują, wirują. Jakaś mroczna celebracja śmierci. I znowu organy… jest w nich coś pięknego.\nNagle wszystko milknie. Zaczyna się wokal i ponownie wchodzą organy. Łagodny, spokojny rytm perkusji. Słychać także gitarę basową. Muzyka jest dość minimalistyczna, skromna ale przyjemna w odbiorze. Nie brakuje także przebłysków na elektrycznej gitarze. Chór także się pojawia. Pojawiają się jakieś odważniejsze, mocne jak na Niemena riffy, ale dominującym instrumentem są, moim zdaniem, właśnie organy i perkusja.\nNagle wszystko zamilkło. Tak nagle. Cisza i dźwięk odchodzącego na swoje miejsce spoczynku ramiena mojego gramofonu potwierdza przypuszczenie o końcu kompozycji. Nawet nie zauważyłem kiedy przeminęło 16 i pół minuty. Cała strona, cały Rapsod, został odegrany perfekcyjnie, prawie bez żadnych winylowych trzasków i innych atrakcji typowych dla tego analogowego nośnika muzyki, wspomnień i przyjemności.\nFaktycznie, nowy Niemen. Nie-Niemen. Niemen, jakiego dotychczas nie znałem. Kompozycja bardzo skromna lecz odważna. W momencie kiedy pojawia się wokal, utwór traci ten swój mrok (choć organy Hammona mają w swoim brzmieniu coś metalicznego, ciemnego – przynajmniej na stronie A niniejszego albumu) i trochę ze swej powagi oraz ciężkości. Zyskuje z kolei na rytmie i melodii ale są to inne wymiary i oblicza tych pojęć, jakie można doświadczyć na wcześniejszych albumach Czesława Niemena, nagranymi z zespołem Akwarele.\nTeraz czas na chwilę przerwy, przeczyszczenie igły i przygotowanie się na drugą stronę albumu. Winyl jest jak medal – ma bowiem dwie strony. A jest co czyścić! Mimo naprawdę świetnego (technicznie) odsłuchu i tego, że płytę tą umyłem w tym roku – na igle zebrało się mnóstwo brudu z rowków. Rzadko kiedy widzę ją tak zasyfioną! Ale to tak na marginesie…. Czas wrócić do muzycznej podróży w nowe, nieznane rewiry!\nOdsłuch - Strona B\nStronę B otwiera utwór zatytułowany „Jednego serca”. Po krótkiej przerwie powracają organy Hammonda. Mroczne, „miedziane” ale jakby lekko psotliwe, rozrywkowe. Zalotne i ciche. Gitara elektryczna jest bardziej odważna niż na poprzednim utworze. Po chwili zaczyna się mocniejsza część. Pojawia się rytm, w tym trąbka czy saksofon. Jest to bardziej rytmiczna, szybsza i melodyjna kompozycja niż Rapsod umieszczony na stronie B. Odważniejsze brzmienia niż te, które można odnaleźć we wcześniejszym dorobku artysty. Nie zabrakło też żeńskich chórków (grupa Alibabki, która także się pojawiała na poprzednich albumach).\nTu czuć rocka, zdecydowanie. Jak do tej pory, jest to najodważniejsza kompozycja Niemena. Niewiele ma wspólnego z tym, co było przedtem (choć oczywiście można to coś wspólnego odnaleźć). Z niecierpliwością czekam by usłyszeć co dalej Niemen ma do zaproponowania na albumie Enigmatic (1970).\nDrugi utwór na stronie drugiej otwiera gitara. Poważniejsze brzmienia, nieco mroczne dzięki tym organom. Wyczuwam wyraźny rytm. Niesamowicie przyjemna muzyka. „Kwiaty ojczyste” to specyficzna kompozycja, mają w sobie to coś co sprawia, że chętnie wrócę do tej płyty. Pojawia się solówka na saksofonie. Organy praktycznie zamilkły. Teraz rock zwraca się w stronę jazzu by utworzyć jazz-rock (tak, jest coś takiego). Teraz, podczas tej długiej solówki, ten utwór jakoś tak dziwnie brzmi. Dobrze, że wróciła gitara… Drapieżna, ma swój styl i tą zadziorność w swojej barwie. Jest tu coś folkowego (?), jazzowego i rockowego… Niemen i jego nowa ekipa mieszają style i gatunki oraz tworzą coś nowego, oryginalnego, własnego.\nTrzecia i zarazem ostatnia kompozycja. Czuć nutę tajemnicy. Łagodna melodia i rytm. Jak na razie, utwór ten wydaje się być stylistycznie podobny do poprzedniego. Tak samo jak na poprzednich utworach zamieszczonych na stronie B tego albumu, mamy do czynienia z mrocznie brzmiącymi organami Hammonda i tą drapieżną gitarą. Utwór kończy się szybko ale nie w sposób nagły. To zakończenie chwilę wybrzmiewa. Niemniej, przyjemnie mi się tego słuchało.\nCałość jest dość łagodna – jak na przykład zestawimy te brzmienia z kamieniem milowym rocka – albumem „In Rock” (1970) od Deep Purple.... Och… Speed King! I ta nieśmiertelna „walka” między gitarzystą (Ritchie Blackmore) a organistą / klawiszowcem (zmarły, niestety, Jon Lord) …. Nie mogłem się powstrzymać, przepraszam.\nTeraz, kiedy zakończyły wybrzmiewać ostatnie dźwięki albumu i dokonałem niezbędnych rytuałów, czas na kilka słów końcowych. Album Czesława Niemena „Enigmatic” jest trudny do jednoznacznej oceny. Obie strony winyla różnią się od siebie jak ogień i woda. Jednocześnie muzyk przekracza dotychczasowe granice (oczywiście muzyczne). Na obu stronach prezentuje swoje nowe oblicze. Krok w stronę Niemena elektronicznego? Być może. Zwrot w stronę rozbudowanej, dojrzałej i zwracającej uwagę swoją formą muzyki? Ale to już było… i wróciło. W odmienionej szacie dźwiękowej i w nowym zamyśle. Trudno jest porównywać Niemena jawiącego się na albumie „Enigmatic” z przecież tą samą personą, która jeszcze trzy lata temu śpiewała iż „Dziwny jest ten świat”. Zaprawdę, dziwny jest to świat… świat Czesława Niemena, który, mam nadzieję, jeszcze nieraz mnie zaskoczy.\nObie strony albumu „Enigmatic” przykuwają uwagę. Kompozycja ze strony A zwraca uwagę na nową formę, dojrzałość brzmieniową i pewnego rodzaju oszczędność w tym zakresie oraz swoistego rodzaju mistyczną, podniosłą atmosferę. Jest to muzyka zdecydowanie cięższa i trudniejsza w odbiorze od bardziej rozrywkowej i mniej oszczędnej (zwłaszcza w warstwie gitarowej) strony drugiej. Trzy dłuższe (ale nie bardzo długie) kompozycje pokazują jeszcze jedno ciekawe oblicze artysty. Takie, które, moim zdaniem, łatwiejsze jest do poznania. Lżejsze ale nie jak piórko. Swoją wagę mają tutaj organy… i nie mam tu na myśli pewnego „Jednego serca”.\nJak już wspomniałem, trudno ten album jednoznacznie ocenić. Zwłaszcza iż nie jestem znawcą twórczości Czesława Niemena oraz nie mam wielkiego porównania. Owszem, robi wrażenie i to pozytywne. Owszem, byłem ciekawy tego nowego brzmienia i jestem miło zaskoczony. Ale to był mój pierwszy kontakt. Pierwszy w życiu odsłuch tego albumu. Recenzja zaś stanowi zbiór pierwszych myśli, sformułowanych na żywo (choć wstęp przygotowałem wcześniej). Osobiście bardziej preferuję stronę B – co nie oznacza iż strona A jest znacznie gorsza. Całość zaś oceniam pozytywnie i dobrze – 4, może 4+. Na pewno będę dalej zgłębiać tajemnice dziwnego świata Czesława Niemena, nie tylko na winylu…\nAutor: Paci o 17:06 2 komentarze:\n20.03.2018 - Lato w uszach - wyprawa na Safari dla Surferów\nNie prowadzę tego bloga zbyt dobrze. Nie umiem go rozreklamować. Okazjonalnie coś napiszę ale coraz rzadziej mi się chce no i jest coraz mniej płyt, które chciałbym opisać. Tym razem coś lekkiego i przyjemnego. Niestety, nie na talerzu - nie mam CD ani winyla. Ale i tak jest super.\nDzisiaj zrecenzuję debiutancki album zespołu The Beach Boys. Akurat wpadło mi w ucho takie lekkie, wesołe granie. Trochę lżejsze od rock and rolla z epoki ale też się nada do słuchania. Skąd się to wzięło? W Biedronce widziałem jedną z płyt tego zespołu (Pet Sounds, 1966) ale nie kupiłem jej ani nie przesłuchałem. Może kiedyś się pojawi na blogu...\nPłyta "Surfin' Safari" ukazała się w 1962 roku i... usłyszałem o niej dopiero w 2017 roku. Podobnie zresztą z innym klasykiem, ale to płyta i temat na inną recenzję. Jest to naprawdę łagodna i spokojna płyta. Bardzo grzeczna i wyważona muzyka kojarząca się z klasycznym rock and rollem (np. tym od Elvisa Presleya) ale w jeszcze łagodniejszej odmianie.\nChoć płyta jest bardzo krótka (25 minut - niektóre współczesne single są dłuższe !) to jej odsłuch za każdym razem sprawia mi sporo radości. Jest to "pełna" płyta, złożona z 12 piosenek o różnej tematyce - motoryzacja ("409"), hazard ("Heads You Win–Tails I Lose") czy generalnie lato, surfing, plażing i smażing (utwór tytułowy, "Surfin' "). Nie są to także długie i nadmiernie rozbudowane kompozycje bowiem trwają od 1,5 minuty do niecałych 2,5 minut. Każdy może znaleźć chwilę by odetchnąć i wpuścić trochę lata w ucho (niekoniecznie z radia).\nPowyższy film zawiera całą płytę (wszystkie utwory). Jeśli Was zainteresowałem - zapraszam do odsłuchu. :)\nTytułowy utwór jest umieszczony na początku. Jest bardzo rytmiczny i dość szybki, podobnie jak wokal. Wydaje mi się, że gitara jest słabo wyczuwalna, poza solówką. Solo jest bardzo przyjemne i stanowi najszybszą część kompozycji.\nPiosenka o jakiejś imprezie lokalnej. Podobnie jak poprzednia piosenka, cechuje się szybkim rytmem. Tym razem zespół wzbogacił kompozycję o brzmienie organów. Poza organami, utwór brzmi bardzo podobnie do poprzedniego. Bardzo sympatyczna piosenka.\nKolejny szybki i łagodny utwór. Zabawna wyliczanka o Indianach z przyjemną solówką, będąca najlepszą częścią tego kawałka. Tak poza tym, trudno powiedzieć coś więcej o tej piosence.\nNo to pijemy. Chłopaki się uganiają za dziewczynami. Znajome już brzmienie zespołu, które sprawia, że każdy utwór brzmi mniej więcej podobnie. Ponownie pojawiają się organy, które w pewnym momencie łączą się z gitarową solówką. Na końcu - organy i klaskanie.\n5. Little Girl (You're My Miss America)\nJest to pozornie wolniejszy utwór od pozostałych. Opiewa piękno jakiejś dziewczyny (blondynki). Możliwe iż opalającej się w bikini na plaży. ;) Nie wyróżnia się pod jakimkolwiek względem od innych piosenek.\nAutobahn.... Nie, to nie to. ;) Utwór otwiera ryk samochodu (ale nie tego :P ). Bardzo szybka piosenka o jakiejś szybkiej bryce. Super solówka. The Beach Boys świetnie się uzupełniają wokalnie ale jeśli chodzi o same kompozycje, nie są one nadzwyczajne (choć są przyjemne dla ucha).\nTen utwór się wyróżnia. Specyficzny głos jednego z muzyków udających gitarę ("pom-pom-tryty" czy jakoś tak :D ). Tak poza tym, ta kompozycja brzmi dość nijako. Mało basu, mało gitary. Może i surfing jest fajny ale jakoś ta piosenka mnie nie przekonała. ;)\n8. Heads You Win–Tails I Lose\nJedna ze zdecydowanie moich ulubionych piosenek na tej płycie. Świetny wokal. Przyjemna melodia. Nawet gitarę słychać. Wciąż czuć, że te piosenki są mniej więcej na jedno kopyto. Jest w nich coś przyjemnego, może ta łagodność lub słodycz?\nWreszcie jakaś odmiana. Tempo i rytm jest inne niż zwykle. Wspaniała gra wokalistów. Do tego jedne z najlepszych gitarowych melodii na płycie. Naprawdę, jedna z najlepszych piosenek na tej płycie.\nŁagodna aczkolwiek szybka melodia przeplata się ze słodkim wokalem. Po raz kolejny na płycie pojawiają się organy. Lubię brzmienie organów.\nKompozycja instrumentalna. Otwiera ją perkusja. Jeśli chodzi o same brzmienia gitarowe, sama "baza" kojarzy się mi z "Summertime Blues". Za to riffy są świetne. Naprawdę. Całość uzupełniają wokaliści i szczekanie psa.\nZnowu ciekawa melodia. Piosenka o dziewczynie w sukience, która przyciąga spojrzenia. Przyjemny finisz albumu. Jedna z najlepszych solówek na całej płycie.\nW sumie... sam nie wiem co widzę w tej płycie. Ani nie jest naprawdę szalona, ani teksty nie powalają. Dość przyjemna, krótka, lekka. Nigdy nie podchodziłem do niej aż tak krytycznie. Z jakiegoś powodu ją lubię ale nie tak bardzo jak debiut Elvisa Presleya (który na winylu zdobyłem w Biedronce :D ). Część utworów, zwłaszcza na pierwszej połowie albumu, brzmi dość podobnie. Trudno mi szczerze ocenić ten album. Nie jest to na pewno płyta wybitna. Nadzwyczajnie zła raczej też nie. Może coś koło środka? Po prostu mniej więcej przeciętna? Jest wiele innych, lepszych (chociażby "Please Please Me" The Beatles (1963), które od pierwszego przesłuchania chwyciło mnie za ucho). Ale jak ktoś chce poczuć trochę lata... może The Beach Boys ogrzeją nieco uszy?\nAutor: Paci o 12:24 2 komentarze:\n06.01.2018 - Sześciu Króli w Sterowcu z lampkami LED\nWitajcie w nowym roku. Po raz kolejny postanowiłem z nudów napisać coś tutaj. Nie będzie to nic mądrego - od mądrych rzeczy mam doktorat bądź artykuły. Troszkę mi się gust poszerzył ale jak zwykle - więcej muzyki ściągnąłem niż mam na iPodzie u siebie. Mam olbrzymie zaległości w tym (jak we wszystkim... ).\nPrawie zapomniałem, że prowadzę bloga. Rok 2017 przyniósł zaledwie 3 recenzje. Po prostu straciłem zapał, ochotę i serce do tego (jak do wszystkiego). No i nie potrafię pisać tak barwnie o rocku jak niegdyś pisałem o elektronice. Ten blog miał być blogiem tematycznym - skupionym tylko na recenzjach muzyki, choć na początku trochę też pisałem o sobie. W międzyczasie dojrzałem. Jestem poważniejszy. Ale nieważne, i tak nikt tego wstępu nie czyta. Nie po to tutaj wchodzą ludzie. Nie liczcie na przypływ nowych tekstów. Tak samo ja nie liczę na miliony z reklam itp. ;) Może powinienem się przebranżowić? Pisać o sobie albo o swojej kolekcji płyt? W tym roku będzie mieć ona 10 lat...\nPrzedmiotem tej recenzji będzie jedna z moich ulubionych płyt. Spodobała mi się od pierwszego przesłuchania. Płyta ta pochodzi z kolekcji mojego ojca. Jest to polskie wydanie albumu jednego z (naj)bardziej znanych zespołów wchodzących w skład klasyki rocka - debiutancki album Led Zeppelin, o tym samym tytule.\nLed Zeppelin (jedynka), Polskie Nagrania Muza, 1990. Obok Pomidor Patryk i Borówka Basia.\nNie pamiętam kiedy pierwszy raz ją włączyłem na swoim sprzęcie ale dość często do niej wracam (podobnie jak do mojego niesamowicie zaniedbanego Beatlesowskiego Help!). Płyta wciąż brzmi świetnie i tak samo wygląda. Jest tylko rok młodsza ode mnie. Wielokrotnie umilałem sobie tym albumem posiedzenia przy Diablo 3. W końcu się zainteresowałem dyskografią tego zespołu. Choć jeszcze nie przebrnąłem przez wszystkie studyjne albumy Led Zeppelin (a nie ma ich wiele, na dobrą sprawę to przy sporej ilości samozaparcia można "przerobić" wszystkie w 1-3 dni). Zdążyłem sobie nawet wyrobić sąd iż "jedynka" to najlepsza płyta jaką zespół ten nagrał (najlepsza spośród znanych mi albumów tego zespołu). "Jedynka" tak bardzo mi się spodobała (i wciąż ją lubię), że nawet kusiło mnie by kupić sobie wydanie deluxe (CD + winyle + dodatki, dość drogi box) ale ostatecznie nie zrobiłem tego. Czasem w sklepach z płytami i antykwariatach szukam "jedynki" na CD ale póki co nie znalazłem. Była za to przekrojowa składanka ze wszystkich płyt zespołu. Niestety nie kupiłem. Kilka dni później - już jej nie było.\nPrzy okazji, tytuł niniejszej recenzji odnosi się do tejże płyty (i nazwy zespołu) oraz... pomyłki polityka. Dzisiaj wypada Święto Trzech Króli, które ten człowiek przekręcił na święto sześciu króli. A gdzie króli sześć, tam nie ma czym rządzić. Także tego. Tradycyjnie już, zapraszam do słuchania i lektury. Mam nadzieję, że Wam też się spodoba.\nCały pierwszy album.\nZespół się rozgrzewa przed mocnym uderzeniem. Jest rytm i trochę mocy. Ale nie to jest daniem głównym. To zaledwie krótkie otwarcie. Nie mogło zabraknąć szybkiej solówki. Lubię też to krótkie solo basisty, pojawiające się chwilę po solówce. Przeciętny utwór.\nUwielbiam ten bluesowy klimacik. Łagodny, delikatny początek ze smutnym wokalem. Totalne przeciwieństwo poprzedniej kompozycji. Po chwili jednak zespół zaczyna grać szybciej i zauważalnie mocniej ale wraca do tej spokojnej melodii. Niejako w formie refrenu zespół przerywa tą łagodną melodię i gra szybciej. Za drugim razem pojawiają się upiornie, złowieszczo nawet, brzmiące organy i mocniejsza melodia. Brzmienia tych organów nie powstydziliby się nawet moi dawni idole - Tangerine Dream. Spokojny utwór przerywany jest szybszą, agresywniejszą melodią. Później główna melodia wydaje się być bardziej dopracowana, jeśli nie bogatsza w aranżacji i brzmieniu. Piękna, spokojna, wyciszona końcówka.\nPo bardzo pięknym zakończeniu poprzedniego utworu, zespół natychmiast gra kolejny, otwierając go mocną gitarą. Tym razem jesteśmy potrząsani. Słychać to zarówno w tekście piosenki jak i rytmie. Słychać, jak on opada i się wznosi, czasem wyżej niż zwykle. Nie mogę się doczekać jednego z moich ulubionych momentów na tej płycie. Właśnie nadchodzi - wspaniała partia organowa (John Paul Jones). Utwór nie jest specjalnie szybki ale za to barwny i zróżnicowany. Tuż po finiszu organisty, pojawia się harmonijka. Mnie ten instrument kojarzy się z bluesem (choć w sumie nie słuchałem żadnej typowo bluesowej płyty, tak na dobrą sprawę. Nawet np. B. B. Kinga). Po harmonijce następuje solo gitarowe, na tle tego falującego, mocnego rytmu. Nie zabrakło też "solówki" wokalisty, pojedynkującego się z gitarzystą (to trzeba usłyszeć - nie umiem tego opisać słowami).\nUtwór otwiera basista. Pojawiają się "przebłyski" gitarowe. Dopiero po pierwszej zwrotce pojawia się więcej gitary. Utwór przyśpiesza trochę. Wciąż czuć ten falujący rytm z poprzedniej kompozycji (ale jest on trochę słabszy). Tekstowo, jest to kolejna piosenka o miłości. "Miłość" wokalisty to raczej pożądanie, mocno ociekające erotyzmem. Ciekawe brzmienie gitary i melodia. Lubię tą część tego utworu. Ma ona w sobie coś strasznego. Jakąś nutkę horroru. Zespół przyśpiesza i oddaje się rockowej ekstazie. Szybka, intensywna gitara. Rockowe szaleństwo. Pęd. Istny labirynt, sieć utkana z gitarowych dźwięków. Jest gorąco. Finisz kompozycji trochę rozczarowuje. Wydaje się jakby to był zaledwie fragment utworu. Takie mam odczucie.\nStronę drugą albumu otwierają mistyczne, wspaniałe organy. Lubię ich brzmienie. Są to jedne z moich ulubionych "momentów" na tej płycie. Po majestatycznym wstępie następuje chwila wyciszenia (też z organami) a następnie wchodzi rytm i melodia. Piosenka jest o chyba o puszczalskiej kobiecie (co dołuje jej faceta). Przyjemne wejście smoka. Refren ma trochę specyficzne, trochę psychodeliczne brzmienie zaś wokalista powtarza niczym mantrę: Twój czas nadejdzie (jest to polskie tłumaczenie tytułu piosenki). Chyba organy słychać też podczas melodii. Ale nie jestem pewien na 100%. W drugiej zwrotce mam poczucie, że je słyszę.\nJeszcze poprzedni utwór się kończy a zespół już zaczyna grać nową melodię. Tym razem coś bardziej egzotycznego i instrumentalnego. Łagodna kompozycja o orientalnym (albo orientalizującym brzmieniu). Później utwór się rozwija i komplikuje.\nPyk. Mocna gitara. Wchodzi mocny i szybki numer. Bardzo dynamiczny i agresywny. Piosenka o psycholu - czyli o mnie. ;) Świetny zabieg - chwila oddechu przed mocną solówką.\nWyraźna przerwa między utworami. Znowu bluesowy, ciężkawy kawałek. Ponownie słychać falujący rytm i mocny bas. Nie jest to nudna kompozycja - sporo się dzieje, zwłaszcza w sekcji gitarowej. Bas i perkusja robią w sumie tylko za tło. Jest tu trochę popisów gitarowych. Po długiej ale niezwykle ciekawej i urozmaiconej przerwie powraca wokal.\nOstatni utwór na tej płycie.Rozpoczyna się w zasadzie od razu po zawieszonym w czasie i przestrzeni finiszu poprzedniego. Lubię tą melodię basową. Kolejny świetny kawałek. Melodia ma jednostajne brzmienie. Nie brakuje to "zabaw" gitarowych. Jest nawet "marsz". Pojawia się także fałszywe zakończenie. Jest też trochę mocniejszych brzmień. Kompozycja dość urozmaicona ale są lepsze i bardziej dynamiczne na tej płycie. Jakoś nudzi bardziej niż zwykle.. może mi się przejadło?\nW trakcie pisania recenzji doszło do usterki technicznej. Igła się "zapętliła" i nie mogła wyjść z rowka. Dopiero ojciec mi pomógł naprawić. Chyba zajechałem tą płytę, niestety. Dziwne, bo słucham też często mojego "Help!", mocno zajechanego, i takich numerów nigdy nie było. A może to zużycie igły? Sam nie wiem...\nW trakcie słuchania (powtórnego słuchania strony drugiej - ze względu na awarię) uświadomiłem sobie, że chyba nie lubię tej płyty tak bardzo jak kiedyś. Albo brzmi gorzej ze względu na zużycie, albo mniej mi się podoba. Całkiem możliwe, że mogła się porysować - w końcu dość często jej słuchałem. Najczęściej z tych trzech płyt Led Zeppelin co posiadam. Jest parę fajnych momentów. Organy są super. "Babe I'm Gonna Leave You" jest fajne. Ale chyba jeszcze jakiś czas temu brzmiało to lepiej dla mnie... A może się ograło i stało się po prostu nudne? Zostawiam bez oceny bo po prostu sam nie wiem, jaką ocenę wystawić temu albumowi....\nAutor: Paci o 00:26 2 komentarze:\nDobry wieczór po niesamowicie długiej przerwie. Z nudów postanowiłem spróbować wrócić do pisania recenzji. Nie wiem, czy się uda oraz czy naprawdę mam coś do przekazania. Ostatni post powstał mniej więcej 9 miesięcy temu. Pewnie większość osób, które zajrzały tutaj (jeśli w ogóle były takie) pomyślały, że blog umarł. Ja też umarłem. Na swój sposób albo, jak to mówią Anglosasi, "kinda".\nPostanowiłem ponownie pisać o muzyce chociaż wiem, że jest to skazane na porażkę. Nikt nie czytał poprzedniej inkarnacji bloga a ja także traciłem ochotę na pisanie... Podobnie jest z moją działalnością naukową. Nie będę już nikogo zanudzał. I tak nikt tego nie czyta, i nikogo to nie obchodzi...\nTym razem przedmiotem recenzji będzie coś nowszego niż zwykle. Oto bowiem zainteresowałem się australijskim zespołem o nazwie King Gizzard And The Lizard Wizard. Jest to bardzo współczesny zespół - powstał w 2010 roku i już na koncie ma ponad 10 albumów. O zespole usłyszałem na grupie winylowej do której się zapisałem na FB. Zaintrygował mnie opis albumu "Flying Microtonal Banana" (2017) więc ściągnąłem dyskografię zespołu. I chyba dobrze trafiłem bo mi się spodobało. Na tyle, że włączyłem sobie ten album raz jeszcze. I zaraz będzie trzeci raz, tym razem do recenzji.\nAlbum "Flying Microtonal Banana" ukazał się w 2017 roku. Jest to jeden z kilku wydanych do tej pory w tym roku albumów a zarazem początek eksperymentalnej serii płyt z muzyką mikrotonową. Brzmi strasznie i dziwnie oraz zawile. Nie będę się rozwodził na ten temat - nie jestem muzykologiem. Ograniczmy się do stwierdzenia iż jest to muzyka o nieco innych fundamentach niż muzyka europejska. Brzmi aż za prosto ale nie przerażajcie się. Brak stosownej teoretycznej podstawy nic nie ujmuje z przyjemności słuchania muzyki.\nCała płyta trwa nieco ponad 40 minut i składa się przeważnie z krótkich, 4-5 minutowych kompozycji. Są też i dwie nieco dłuższe. Łącznie 9 kawałków.\nMuzyka zespołu jest silnie związana z rockiem. Ale to nie jest czyste, gitarowe granie. Tu nie ma nic z czystości. Wokal? Zawsze jakoś wydaje się być elektronicznie podrasowany, zmodyfikowany. Pojawiają się elektroniczne dodatki. Są także wykorzystane nietypowe instrumenty - zurna (surma, szałamaja) czyli orientalna "fletotrąbka". Całość przyprawiona trochę dziwnym brzmieniem i niezrozumiałymi tekstami (ciężko zrozumieć wokal - a same teksty utworów są dość interesujące).\nCzy na czymś takim grałby Miles Davis gdyby chodził do polskiej szkoły? ;) Pamiętam, że mnie uczono jak się gra na flecie (w gimnazjum). Stąd ten żart. Może niskich lotów (a raczej - tonów) ale nic nie poradzę na to. ;)\nCały album jest dostępny na na Youtube (42 minuty):\nPłytę i utwór otwiera wicher, który przeradza się w szalonego rocka z silnym basem i rytmem. Wokalista (a może "vocoderysta" - kto z Czytelników zna Kraftwerk, wie o co mi chodzi). Pojawiają się syntezatorowe brzmienia ale nie zastosowano tutaj syntezatora tylko... fortepian. Muzyka łatwo wpada w ucho zaś energetyczny rytm nakręca do działania. Ciekawie brzmi połączenie wokalu i czegoś, co normalnie można byłoby określić jako "linia klawiszowa". Ok. 4:45 zaczyna się krótka solówka na jakimś piszczącym instrumencie zaś w trakcie utworu powraca wicher z początku. Miesza się on z ostrą, szorstką, brudną gitarą. Utwór w swojej bazie brzmi jednostajnie i monotonnie ale muzycy potrafią go urozmaicić. Utwór kończy się nagle, brutalnie.\nTu kończy się poprzedni utwór. Następny zaczyna się szaloną perkusją. Znowu szalony, psychodeliczny wokal. Utwór jest o końcu świata wywołanym przez topniejące lodowce, które "są gorsze niż ISIS" (Państwo Islamskie, jest to fragment z tekstu piosenki). Zwróćcie uwagę na kontrast ponurej tematyki utworu i wesołej melodii. W końcu jak tonął Titanic to orkiestra grała dalej... Psychodeliczny, szalony, wesoły, wciągający rytm!! 5,5 szalonych minut. Zwróćcie uwagę na "flow" wokalu i na to jak refren jest świetnie wzbogacony o gitarę elektryczną. Znowu się nagle urywa.\nWicher i mocny perkusyjny beat. Do niego dołącza głośna gitara. Utwór staje się coraz dziwniejszy. Bardzo głośna i rytmiczna. Jednocześnie bardzo krzykliwa. Tym razem tekst opowiada o zagubionym żeglarzu, którego czeka śmierć z ręki (a raczej - macki) krakena, straszliwej bestii czającej się pod falami morskimi. Ok. 5.30 pojawia się krótka syntezatorowa wstawka. Cały utwór w zasadzie opiera się na szalejącej gitarze.\nRytmiczna, uwodząca i sympatyczna kompozycja. Tym razem z kobiecym wokalem, oczywiście zmodyfikowanym. Słychać także harmonijkę od czasu do czasu. Piosenka jest o zasypianiu i budzeniu się oraz o tym, że w tych sennych majakach pojawia się ukochana / ukochany, który jest tak blisko, mimo iż jest jednocześnie tak daleko (skojarzenia z Kraftwerkowym The Telephone Call? Nikt? Cała klasa dostaje jedynki.... ). W połowie utwór się pozornie kończy by odrodzić się na nowo. Muzycy wracają do melodii z początku ale całość jest jeszcze bardziej psychodeliczna i "brudna". Interesująca jest końcówka - przejście w kierunku następnego utworu.\nTym razem fortepian jest znacznie wyraźniejszy. Przynajmniej na początku. Później utwór staje się jeszcze dziwniejszy. Przyśpiesza. Ok. 1:20 znowu zwalnia i wracamy do początku, do znajomej melodii. Pojawia się to orientalne brzmienie (to jest ta surma?). Przyjemny rytm. Z tekstu to jakiś western w psychodelicznej oprawie.\nGwałtowne wejście. Tym razem utwór brzmi jak zelektronizowany hard rock ale to tylko gitary. Ciężkie, mocne, męskie, solidne gitary. Połączone z psychodelicznym wokalem i tekstem. Całość wydaje się być nieco zmiękczona, może właśnie dzięki tym "płynnym" wokalom (jak płyn, ciecz). Psychodeliczna końcówka.\nBrudne i ciężkie, ponure gitary. To już metal czy jeszcze rock? Szybko ustępują szalonej melodii. Cały czas słychać melodyjny szept oraz wokal. Wspaniałe efekty. Całość brzmi jak soundtrack do jakiegoś horroru. Słychać nawet demony (to nie żart) a nawet śmiech (czyżby Szatan pobłogosławił muzyków swoim śmiechem?). Ciężki, groźny utwór ale jak na ironię, połączony z szybką i rytmiczną melodią.\nKolejny kawałek rocka. Tym razem coś zapowiadającego się łagodniej. A nie, to Godzilla szarpie struny. Szalony utwór napędzany grubą linią basową. Słychać brzmienie trochę nawiązujące do organów - majestatyczne ! Dziwny utwór. Nie rozumiem tekstu ale może to lepiej... Ok. 2.30 pojawia się solówka basisty. Bardzo fajny, nieco ciężkawy kawałek z przyjemnym (dla mojego jedynego ucha) brzmieniem keyboardów. Dziwna końcówka.\nTytułowy utwór jest jednocześnie najkrótszą kompozycją na całej płycie - nieco ponad 2,5 minuty. Zaczyna się orientalną perkusją do której podłącza się gitara i surma (?). Całość brzmi jak podkład do jakiejś psychodelicznej, narkotycznej medytacji. Utwór brzmi ciekawie, choć nieco przywołuje na myśl melodie z tej płyty ale w bardzo orientalnym wydaniu. Zdecydowanie odstaje od poprzednich kompozycji. Jest to jedyna instrumentalna ścieżka na płycie. Końcówka trochę zawodzi ale może ma to jakiś sens... może całość można zapętlić i słuchać w kółko? Posłuchajcie końcówki tego utworu i początku "Rattlesnake" ! Płytę można ustawić na powtarzanie i słuchać w nieskończoność.\nAlbum "Flying Microtonal Banana" jest bardzo miłym zaskoczeniem. Nie wiedziałem czego oczekiwać od tego zespołu ani od samej płyty. Jest to pierwsza płyta King Gizzard And The Lizard Wizard jaką w ogóle przesłuchałem. Zrobiła na mnie pozytywne wrażenie - miło się słuchało i nawet fajne to jest. Szalone, dziwne ale swój (psychodeliczny) urok. W końcu trochę się wyrwałem ze starych, sprawdzonych i ogranych klasyków (choć dla mnie takie Led Zeppelin to wciąż nowość - ubóstwiam ich pierwszą płytę - nawet myślałem czy nie dać jej na recenzję... ).\nMyślę, że mogę polecić ten album każdemu, kto chce spróbować czegoś dziwnego z pola rocka progresywnego / psychodelicznego. Nietypowe (z mojego punktu widzenia) a jednocześnie przyjemne i da się tego słuchać. Na dodatek nie odstrasza długością.\nCałkiem dobry ten Latający Mikrotonowy Banan. Z pewnością zagłębię się w dyskografię tego zespołu, a może i nawet co nieco zrecenzuję tutaj.\nEdit: Błędnie podałem wczorajszą datę. :)\nAutor: Paci o 01:38 1 komentarz:\nZgodnie z tytułem tego posta, przedmiotem tej recenzji będzie jakiś rurowy album Mike'a Oldfielda. Ma on ich wiele na swoim koncie - od oryginalnego, debiutanckiego, nieco wariackiego i szalonego oryginału po mnóstwo późniejszych aranżacji czy po prostu odcinania kuponów od swojej tubularnej sławy. Zamierzam zrecenzować część trzecią cyklu, Tubular Bells III (1998). Z moimi przemyśleniami o charakterze recenzyjnym dotyczącymi pierwszej części tej sagi muzycznej możecie się zapoznać w tym tekście: Zbiór minirecenzji .\nTubular Bells III nawiązuje do oryginału już samą okładką, choć dla niektórych to może być za mało. Wówczas należy spojrzeć na bok pudełka i się upewnić czy to oryginalna płyta Oldfielda czy jakiegoś podrabiańca. ;)\nTak, to jest okładka.\nPodobnie jak niezrecenzowany jeszcze przeze mnie Tubular Bells II, album ten doczekał się koncertu premierowego. Oba wydarzenia ukazały się na VHS a także zbiorczo na DVD. W swoich zbiorach posiadam zarówno te zbiorcze wydanie jak i prawie całą serię Tubular Bells (poza jednym - bardzo słabym - albumem i składankami, które można podpiąć pod nią).\nW miarę możliwości, podlinkuję muzykę z Youtube do poszczególnych utworów. Niestety nie ma jednego filmu z całością - jest natomiast wspomniany wyżej film z koncertu. Także zapis całego koncertu a nie tylko jego "trzeciotubularna" "większa połowa".\nUtwór otwiera płytę porywistym, elektronicznym wichrem. Po nim zapada tajemnicza cisza z której wyłania się nowa wersja klasycznego wstępu z oryginalnego Tubular Bells (1974). Bardzo łagodny fortepian doprawiony współczesnymi, klubowymi efektami i basami. Po kilku chwilach kompozycja nabiera kolejnych dyskotekowych rumieńców. Nie jest nazbyt wyuzdana, wręcz przeciwnie. Brzmi bardzo przyjemnie. Pojawia się delikatna gitara (?) a także kobiece głosy (lub sample). Czuć inspirację Ibizą. Świeże powietrze tchnięte w stary motyw. Brzmienie nie jest zbyt mocne ani przegięte, choć fani oryginału mogą być zawiedzeni. Na końcu - fajna wariacja na temat motywu, przeradzająca się w prawdziwe szaleństwo.\n2. The Watchful Eye (film zawiera dwa utwory- ten i następny)\nPo wybuchu przechodzimy płynnie do kolejnego utworu. Znowu nastrojowe, łagodne i subtelne brzmienia. Brzmi to jeszcze lepiej niż podobny fragment z poprzedniego utworu. Pojawia się delikatna melodia, nieśmiało wyłaniająca się z szumu ciszy. Po chwili zmienia się ona w łagodne brzmienia gitary.\nMocny, rytmiczny bit. W tle słychać elektronikę, robiącą łagodne tło dla gitary. Sama gitara nie brzmi szaleńczo - wręcz przeciwnie. Jest bardzo barwna ale łagodna i stonowana. Utwór się nieco rozwija i wzbogaca o dodatkowe, skromne efekty elektroniczne ale sama baza to bit + gitara. W drugiej połowie staje się ona nieco szybsza. Znowu pojawia się wokal kobiecy. Całość jest niezwykle łagodna i odprężająca. Nie wymaga wiele wysiłku od słuchacza - wystarczy tylko nałożyć słuchawki.\nGitarowy popis. Znikają ciche, elektroniczne brzmienia tworzące przejście. Ten utwór to trio Mike, jego gitara i uszy słuchacza. Mocniejszy od dotychczasowych brzmień na tej płycie ale jednak wciąż dość subtelny i stonowany. Bardzo dużo się dzieje. Warto zwrócić szczególną uwagę na ten utwór. Efekty elektroniczne są tylko jako dodatki. Mike zaczyna mocno szaleć dopiero na samym końcu.\nTym razem z różą w zębach słuchamy ognistego, namiętnego, tubularnego flamenco. Bardzo łagodny i piękny utwór. Popis gitarowy ale znacznie odmienny od szaleństw z poprzedniego utworu.\nTym razem coś smutnego. Słychać zawodzenie i jęczenie kobiety, przyprawione szczyptą potęgujących uczucie smutku dźwięków elektronicznych. Utwór jeszcze łagodniejszy niż poprzednie. Pozornie nic się w nim nie dzieje ale w tle słychać pewne wydarzenia muzyczne i zmiany. W połowie utworu pojawia się delikatna perkusja (na chwilę) i gitara. Wreszcie - sam na sam z gitarą. Łagodną, delikatnie łkającą. Subtelną i wyraźną, tak, że słyszymy każdą nutę z osobna. Ciekawe ale niespecjalnie mi się ten utwór podoba. Poza samą końcówką, tą z gitarą, nie szumem wiatru.\nPiosenka, która była singlem z tego albumu. Nieco przypomina piosenki Oldfielda z wczesnych lat 80-tych. Delikatny, subtelny, niezwykle piękny kobiecy wokal na tle delikatnej i też subtelnej elektroniki. Nawet nie ma zbyt wiele gitary, choć oczywiście nie mogło też i jej zabraknąć - ok. 2:30 pojawia się solówka, dodająca nieco pikanterii tej kompozycji. Jeden z najpiękniejszych fragmentów na tej płycie.\nTym razem łagodna, niezwykle piękna fortepianowa impresja. Nie mogło zabraknąć klubowych dodatków - bitu i basu. Całość tworzy dość dziwną ale sympatyczną i przyjemną mieszankę. Później do tego tygla dochodzi elektronika choć nie pełni ona nawet roli tła. Ot, pojawia się gdzieniegdzie jako dodatek czy coś w tym stylu. Pod koniec pojawia się nowa melodia. Kolejna łagodna, relaksująca i po prostu przyjemna kompozycja.\nCicha, delikatna elektronika przeplatająca się z równie delikatnym i cichym fortepianem. Zmysłowe i atrakcyjne połączenie. Utwór zostaje wzbogacony o syntezatorowe pogwizdywanie, zupełnie niepotrzebnie moim zdaniem. Dobrze natomiast wypadają delikatne brzmienia gitarowe. Nagle utwór znika i rodzi się na nowo. Tym razem dominuje gitara, znacznie wybijająca się ponad łagodne i subtelne tło. Po kilku sekundach gitara znika a utwór przybiera tajemnicze barwy dźwiękowe.\nPowtórka z początku. Wracamy do punktu wyjścia - nowej wersji motywu z oryginalnych dzwonów rurowych. Słychać różnice przez co można odnieść wrażenie, że ten utwór jest remixem "The Source of Secrets" z początku tej płyty. Początek jest łagodniejszy a i późniejszy bit jest inny. Pod koniec pojawia się kilka nowych dźwięków i melodia jak syrena alarmowa. Jakoś bardziej mi się spodobała pierwotna wersja tego utworu, ta z początku.\nBardzo klubowy finisz. Znowu przewija się nowy aranż motywu z Tubular Bells. Sporo tu elektroniki i efektów. Utwór się nagle zawiesza i dziecko recytuje tekst. Potem nagle utwór wybucha. W nowej melodii słychać dźwięk dzwonów rurowych. W tej części pojawia się też solo gitarowe.\nTekst jest bardzo interesujący i dość zabawny, stąd pozwalam sobie zacytować znalezione w necie polskie tłumaczenie:\n"Mężczyzna w deszczu podniósł swoją torbę tajemnic,\nwspiął się na stok góry,\nwysoko ponad chmury,\nnic więcej już o nim nie słyszano\nza wyjątkiem dźwięku Dzwonów Rurowych"\nPrzyjemny, choć nieco krzykliwy, finał. Nie jest to jedna z najlepszych części płyty ale zdecydowanie jeden z lepszych fragmentów. Utwór trwa ok. 4:45 a resztę czasu wypełnia... świergot ptaków.\nTubular Bells III jest albumem o bardzo łagodnym, raczej stonowanym brzmieniu. Daleko mu do wybryków i ekstrawagancji znanych z oryginału. Klubowe klimaty dodają tej muzyce nieco energii zaś całość odpręża i relaksuje słuchacza. Wszystkie kompozycje zgrabnie łączą się w całość. Tubular Bells III to chyba najłagodniejszy i najdelikatniejszy album z całej serii. Nie oznacza to iż jest to najsłabsza płyta - to miejsce ma zarezerwowane u mnie The Milennium Bell (1999). Sam Tubular Bells III zasługuje na ocenę nie niższą niż 4. To po prostu kawał przyjemnej, odprężającej, niewymagającej muzyki (w przeciwieństwie np. do ostatnio odkrytego przeze mnie debiutanckiego albumu tria Emerson, Lake & Palmer ). Tym, którzy znają twórczość Mike'a Oldfielda lub chcą posłuchać czegoś łagodnego dla odprężenia - zdecydowanie poleciłbym omawianą w tym tekście płytę. Dla nieznających jego muzyki - raczej wskazałbym na klasyczne albumy tego muzyka.\nAutor: Paci o 03:26 3 komentarze:\nEtykiety: Mike Oldfield, Recenzje\n➽ Koraliki do prasowania\nPAUL ELLIS: Interstellar-Nataraja (2019)


Laptop LENOVO Ideapad 100-15IBY 80MJ00HLPB - opinie, cena - MediaMarkt.pl\n– Laptop LENOVO Ideapad 100-15IBY 80MJ00HLPB\nLaptop LENOVO Ideapad 100-15IBY 80MJ00HLPB\nnr kat.: 1289762\nHD Audio, Wbudowany głośnik, Wbudowany mikrofon\nmoja opinie Lenovo ideapad 100 na win10\nŚlicznie chodzi bardzo dobrze sprawuje do filmów muzyki i oczywiście do gier żadna gier nie oparł się cienki leciutki ful wypas kamerka daje ślicznie do internetu ładnie chodzi cichutko chodzi\nLaptop sprawuje się bardzo dobrze jest lekki i cienki i całkiem szybki. Wart każdej wydanej złotówki. Polecam\nniska cena, a sprzęt całkiem ładnie śmiga\ndobre i tanie lenovo\nPlusy sprzętu to;\nparametry (za tą cenę)\nMinusy to; wszystkie możliwe gniazda są umieszczone obok siebie, co trochę przeszkadza\nJak widzę po parametrach wyświetlanych przez menagera, procesor trochę niedomaga przy niektórych przeglądarkach (próbowałem firefoxa i edge) ale przy chromie całkiem ładnie śmiga.\nAha komputera używa jako maszyny do pisania i przeglądanie internetu, maili i rzadko filmik z sieci.\nBardzo dobry sprzet dla wszystkich osob do użytku domowego Jedyny sprzet na rynku za te pieniadze ... Wiadomo super wydajnosci nie mozemy sie spodziewać ale nie jest źle :-)\nZa tę cenę nie należy spodziewać się super sprzętu ale na użytek domowy jak najbardziej się nadaje. Zapewnia płynne działanie aplikacji i pozwala na spokojne wysłanie poczty, obejrzenie filmu, itp. Nie wiem jak działa na grach ponieważ nie do tego był kupiony. Jestem zadowolona z zakupu chociaż wcześniej byłam sceptycznie nastawiona do tej marki.\nDobry sprzęt za przyzwoite pieniądze! Do użytku domowego w sam raz! Polecam!\nO pozytywnej zmianie słów kilka\nW życiu każdej kobiety pojawia się chwila, gdy zapragnie zmiany. Niektóre białogłowy farbują wtedy włosy albo radykalnie je ścinają.\nJa też poczułam, że nadszedł ten czas, czas wymiany mojego prawie dziesięcioletniego laptopa na nowy. Wiedziałam, że musi to być Lenovo, bo to stary, dobry IBM, ale też nie może ten nabytek zrujnować mojej kieszeni, bo nie pracuję w górnictwie i na "czternastkę" nie mogę liczyć.\nZnalazłam kompromis w "osobie" tego właśnie laptopa. Klasyczna, estetyczna linia. Laptop bardzo lekki - 2 kg i niezwykle cienki. Mimo dość dużego i wygodnego ekranu, dzięki swym wymiarom i wadze jest bardzo mobilny.\nMoje wymagania są podobne jak wielu użytkowników: używanie internetu, pakietu biurowego, odtwarzanie filmów, komunikacja przez skype. Z IdeaPadem jest mi bardzo dobrze. Oglądanie filmów jest przyjemnością, ekran ma wyraziste kolory dzięki LEDowemu podświetleniu. Preinstalowany Windows 10, mimo, że wcześniej mi nieznany, okazał się intuicyjny i łatwy w obsłudze.\nDwa wejścia USB, w tm jedno 2.0 a drugie 3.0 działają bardo sprawnie. Jedno więcej byłoby mi bardzo na rękę, bo podpinam wiele urządzeń - modem, aparat itd. ale używam rozgałęźnika usb.\nWygodna klawiatura, dobrze odbijające przyciski i touchpad, po którym łatwo się sunie palcem, to kolejne zalety.\nDługość pracy na naładowanej baterii, to około 4 godzin. Można, oczywiście, regulować jasność jak też korzystać z funkcji oszczędzania baterii.\nLaptop ma jeden wbudowany głośnik, ale bardzo wydajny.\nKomputer działa bardzo cicho i szybko się uruchamia.\nProstokątny, panoramiczny ekran jest bardzo fajny, dotąd miałam kwadratowy wyświetlacz i muszę przyznać, że ten jest znacznie wygodniejszy.\nLaptop ma wbudowaną kamerę i mikrofon, co jest wygodne i służy szybkiej komunikacji. Duża pamięć i możliwość jej rozbudowy pozwala mi bez obaw instalować nowe programy bez utraty stabilności systemu.\nPrzyjemnie mi się odpoczywa i pracuje z Lenovo IdeaPad, wiem, że dobrze wybrałam godząc dobrą cenę z najwyższą jakością.


Oriol Busquets: Chcę wrócić do Barcy i pozostać z pierwszą drużyną | FC Barcelona Online: Newsy La Liga, Gran Derbi, Wyjazdy na Camp Nou. Visca el Barca!\nOriol Busquets: Chcę wrócić do Barcy i pozostać z pierwszą drużyną\nOriol Busquets przebywa obecnie na wypożyczeniu w Twente, ale ma nadzieję powrócić do Barcelony i powalczyć o miejsce w pierwszym zespole. Zawodnik dobrze spisuje się w Holandii, chociaż częściej występuje na środku obrony niż w pomocy. Teraz chciałby poprawić swoje umiejętności pod okiem Quique Setiena.\n„Moim marzeniem jest wrócić do Barcy i po raz pierwszy odbyć presezon z pierwszą drużyną. Albo zrobię cokolwiek, aby pokazać, że mogę powrócić. Chcę zostać z pierwszą drużyną’.\nMłody zawodnik chce pokazać, że zasługuje na „miejsce w pierwszej drużynie” i nie obchodzi go to, gdzie występowałby na boisku. „Jeśli miałbym grać w Barcelonie, nie ma znaczenia, czy byłoby to na obronie czy w pomocy”.\nBusquets ma 21 lat i zagrał w Holandii w 23 meczach, 21 z nich to spotkania ligowe, a dwukrotnie występował w pucharze. Łącznie zaliczył 1855 minut i zanotował jedną asystę.\nWychowanek katalońskiego klubu wypowiedział się także na temat restrykcji w Holandii spowodowanych koronawirusem. „Nie ma ich bardzo dużo, możemy korzystać z klubowych obiektów. Możemy chodzić tam we dwójkę, a oni trochę regulują, co możemy robić, a czego nie. Jest tu mniej ograniczeń”.\n07.04.2020 08:51, autor: piroman11, źródło: Sport\nBarça chce wypożyczyć Oriola Busquetsa do drużyny z najwyższej klasy rozgrywkowej\nOficjalnie: Oriol Busquets wypożyczony na rok do Twente\nMiranda i Oriol Busquets blisko odejścia na wypożycznie


[Katowice] Inwestycje hotelowe | Page 28 | SkyscraperCity\n541 - 560 of 3154 Posts\n#541 • Sep 14, 2010\nTak chodzi o tą działkę, tylko, ze hotel w pełnej krasie zobaczymy za 2-2,5roku, do tego czasu będzie tam już wspominany tymczasowy parking z SCC. Z drugiej strony 6-7piętrowy budynek w tamtym miejscu wystarczy, nie będzie przysłaniał CH\n#542 • Sep 27, 2010\nW tym tygodniu swoje podwoje otwiera nowy hotel w Katowicach. W czterogwiazdkowym obiekcie marki Best Western przy ul. Bytkowskiej do dyspozycji gości będzie 168 pokoi. Otwarcie będzie huczne, a duma gospodarzy stolicy Śląska - wielka, gdyż wzrośnie liczba 4-gwiazdkowych hoteli w Katowicach, co oznacza prestiż.\nTyle że tak naprawdę i po otwarciu tego hotelu chwalić się nie będzie czym. Bo zamiast trzech czterogwiazdkowych hoteli w stolicy kilkumilionowego regionu będą cztery: Angelo, Novotel, Qubus i właśnie Best Western.\nNajwyższy standard - pięć gwiazdek - ma tylko Monopol. 3-gwiazdkowe hotele są cztery, 2-gwiazdkowe - trzy i tyle samo 1-gwiazdkowych. W mieście jest co prawda ok. 5,6 tys. miejsc w ok. 40 hotelach skategoryzowanych, ale w tym są hostele, motele, domy i studenckie.\nDla porównania, Wrocław ma ponad 20 tys. miejsc w 38 hotelach, pensjonatach, hostelach i campingach. Poznań miejsc tylko w hotelach ma niecałe 5 tys. W Warszawie w hotelach jest ponad 20 tys. miejsc. Poza tym Warszawa, Wrocław i Poznań, jako miasta, w których rozgrywane będą mecze Euro 2012, planują budowę kolejnych obiektów. Muszą spełnić wymogi UEFA co do warunków zakwaterowania sportowców i VIP-ów, którzy przyjadą na mistrzostwa do Polski.\nAle miasta-gospodarze Euro inwestują w hotele także z myślą o kibicach, bo to na nich spodziewają się największych zysków. Z racji niedalekiego sąsiedztwa Wrocławia i Krakowa Śląsk też mógłby liczyć na to, że na piłkarskich kibicach zarobi. Ale tylko teoretycznie, bo nawet, jeśli udałoby się ich tu jakimiś atrakcjami przyciągnąć, i tak nie będzie dla większości noclegu. W całym województwie mamy ledwie trzy 5-gwiazdkowe hotele: Monopol w Katowicach, Belweder w Ustroniu i tyska Piramida. 4-gwiazdkowych jest tylko 18. W sumie wszystkich pokoi w 158 śląskich hotelach (1-5 gwiazdek) jest ponad 7 tys. To niecałe 16 tys. miejsc do spania.\nTeoretycznie w Katowicach hoteli mogłoby być więcej. Od lat niszczeją i straszą, niegdyś kultowe, hotele "Śląski", "Polonia" i "Silesia". "Polonia", zlokalizowana przy ul. Kochanowskiego, została zamknięta 20 lipca 2009 r. Wcześniej hotel oferował 80 miejsc noclegowych i jedną z najlepszych kuchni w mieście. Jadali tu między innymi Jerzy Ziętek, Edward Gierek, Maryla Rodowicz i Czesław Niemen.\n"Silesia" z ul. Piotra Skargi, gdy działała, miała więcej miejsc noclegowych niż Best Western, bo 194. Nocowali tu m.in. Charles Aznavour, Krystian Zimerman, Czesław Miłosz, Josif Brodski czy Andrzej Wajda, a także narodowe drużyny piłkarskie Niemiec i Szwecji. Hotel został zamknięty w 2006 r. W grudniu 2007 r. jego właściciel, spółka Orbis, zbył prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz własności stojącego na nim budynku na rzecz firmy ECE Polska. Trzy lata po tej transakcji "Silesia" nadal stoi pusta. A ECE nie zdradza planów na przyszłość. Na "Śląski" i "Polonię" też nikt nie ma ochoty. Zarządzające nimi oraz hotelami "Katowice" i bytomskim "Bristolem" Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Usług Turystycznych, Ministerstwo Skarbu Państwa chciało sprywatyzować. Kilka miesięcy temu wstrzymało jednak trwający od roku proces, bo dwie firmy zainteresowane przejęciem udziałów WPUT złożyły niezadowalające oferty cenowe. Ponowna próba zbycia udziałów WPUT w lipcu też skończyła się fiaskiem.\nIle kto ma miejsc\nKatowice - ok. 6 tys. miejsc noclegowych w ok. 40 obiektach, w tym w hotelach, motelach i domach studenckich\nKraków - ok. 23 tys. miejsc w hotelach, apartamentach, hostelach, motelach czy schroniskach\nWarszawa - ponad 20 tys. miejsc noclegowych w hotelach o różnym standardzie\nPoznań - niecałe 5 tys. miejsc w hotelach\nWrocław - ponad 6,5 tys. miejsc w hotelach\nTrójmiasto - ok. 6,7 tys. miejsc w hotelach\n#543 • Sep 27, 2010\nSporo w tym tekście bzdetów.\nZacznijmy od rzekomego braku chętnych na WPUT. Otóż chętni są, ale ministerstwo życzy sobie zbyt dużo (40 milionów za 85% udziałów jeśli dobrze pamiętam, reszta idzie do pracowników). Niby rozsądna cena za te kilka budynków w centrach miast. Ale biorąc pod uwagę, że to duże przedsiębiorstwo ma symboliczną rentowność (w poprzednim roku bodajże 150 tysięcy złotych), zdekapitalizowany majątek (wszystkie hotele, może z wyjątkiem Bristolu, wymagają znacznych nakładów) , zapewne przerost zatrudnienia i fatalne przepływy finansowe (stąd żałośnie mały zysk), to nie dziwne, że inwestorzy ostro się targują i nie chcą płacić wygórowanej ceny. W Kato (i w gruncie rzeczy w ogóle w Polsce) brakuje tanich hoteli, kto kupi i przywróci "Kultowe" do życia ma szansę zrobić świetny interes (zabrzański Monopol też ma wielki potencjał). Ale żeby to było możliwe musi korzystnie je kupić, bo każdy obiekt i przedsiębiorstwo jako całośc wymagają dużych inwestycji i reform.\nCo do miast-gospodarzy Euro inwestujących w hotele, to jest to bzdura. To nie miasta inwestują, a prywatne przedsiębiorstwa. I tak inwestują, że wiele z zapowiadanych inwestycji pozostanie jeszcze długo na papierze, bo się na dzień dzisiejszy nie kalkulują. A już powtarzanie, że hotele powstaną z myślą o kibicach to piramidalna bzdura, bo ileż ten turniej potrwa? Bzdurą jest również twierdzenie, że na Śląsku kibice nie zanocują, bo jest za mało hoteli 5*. Takie obiekty są potrzebne wyłącznie Rodzinie UEFA, przeciętny kibic chce jedynie taniego i schludnego pokoju.\nOólnie mizerny tekst, zero głębszej refleksji, tylko powtarzanie zasłyszanych pierdół dla wyrobienia wierszówki.\nA tak w ogóle to Best Western fajnie się prezentuje\n#544 • Sep 28, 2010\nPracuje w branży hotelarskiej i wydaje mi się że główną bolączką Katowic są bardzo drogie kamienice. W Krakowie czy Wrocławiu istnieje bardzo dużo mieszkań (apartamenty typu studio), które turyści czy biznesmeni wynajmują w systemie hotelowym. Sam prowadzę taki biznes i moim marzeniem jest posiadanie małej kamienicy w centrum miasta. Niestety ceny są tak zaporowe, że nawet średnie firmy nie są w stanie wydać kilku milionów. Ostatnio z ciekawości interesowałem się jedną taką kamienicą. Kosztowała około 5 milionów i do tego była do gruntownego remontu.\nJak w Katowicach ma coś powstać skoro ceny nieruchomości są tak wysokie? Wydaje mi się że nie koniecznie duże hotele to przyszłość. Wiele osób ceni sobie prywatność i to że takie mieszkanie jest dużo lepiej wyposażone niż hotelowy pokój. Przeciętny człowiek nigdy nie skorzysta z takiego cztero czy pięciogwiazdkowego hotelu. Wiem co mówię bo mam wielu klientów którzy są prezesami różnego rodzaju firm. Mimo że mają więcej kasy (to widać) chętniej do nas przyjeżdżają niż do hotelu.\nGdyby ceny były inne pewnie więcej osób zdecydowałoby się na zakup kilku mieszkań na wynajem w charakterze apartamentów. Jak ktoś nie ma pieniędzy żeby kupić to niestety wynajem jest jeszcze mniej opłacalny ze względu na czynsz...\nCzy ktoś ma podobne zdanie?\n#545 • Sep 28, 2010\nA niby w Krakowie, Wrocławiu czy Poznaniu, czy w jakimkolwiek innym dużym kamienice są tańsze? może na obrzeżach zabudowy kwartałowej tam, gdzie tej zabudowy jest dwa razy więcej niż w Katowicach. Ceny nieruchomości w Katowicach są jednymi z najatrakcyjniejszych w Polsce. Jeśli jednak w obręie twojego zainteresowania są ul. Warszawska albo 3 maja, a nie kamienice na południu śródmieścia, to trudno się dziwić, że jest drogo. Tam akurat jest i to nie bez powodu.\n#546 • Sep 29, 2010\nJeszcze jeden artykuł o otwarciu Best Western Premier Hotel.\nCzterogwiazdkowy hotel Best Western Premier Katowice zacznie działać w środę w stolicy Górnego Śląska. To pierwszy hotel w Katowicach działający pod tym szyldem i piąty w Polsce. Wartość inwestycji to 80 mln zł.\nW Polsce sieć obecna jest od ponad 10 lat. Wcześniej uruchomiono obiekty w Białowieży, Białymstoku, Krakowie i Wrocławiu. Jeszcze w październiku ma ruszyć hotel w Rzeszowie, a pod koniec roku w Osjakowie - przy trasie łączącej Warszawę z Wrocławiem.\nSaija Kekkonen, dyrektor generalna sieci na kraje bałtyckie powiedziała, że marka chce być obecna we wszystkich znaczących miastach w Polsce, które rozwijają się pod względem biznesowym i turystycznym\nW Katowicach hotel powstał w dawnym hotelu uniwersyteckim. Należy teraz do klasy premier; w jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się Wojewódzki Park Kultury i Wypoczynku. W nowym obiekcie znajdzie pracę ponad 50 osób.\nBest Western to największa sieć hoteli na świecie, założona w 1946 roku. Pod jej szyldem działa ponad 4 tys. hoteli w 80 krajach. Każdego dnia przyjmują łącznie ponad 400 tys. gości. Wszystkie hotele należące do sieci są niezależnie zarządzane i stanowią własność prywatnych inwestorów. To, co łączy obiekty działające w sieci to jakość i standard obsługi klientów oraz programy sprzedażowo-marketingowe.\n#547 • Sep 29, 2010\nMacie jakieś zdjecia tego nowego cuda?\n#548 • Sep 29, 2010\nNie ma czego oglądać.\n#549 • Sep 29, 2010\nW takim razie zapraszam do Bytomia. Obok Katowic, a ceny nieruchomości kilkukrotnie niższe. Gmina właśnie wyprzedaje kamienice w centrum miasta. Jedne lepsze, drugie gorsze, ale ceny niskie. Od nawet 100 tys. do góra 3,5 mln. I cały czas piszę o Śródmieściu .\n#550 • Sep 29, 2010\nDałbym głowę, że jak przejeżdżałem kilka dni temu, to był cały szary i w ogóle jakiś bardziej elegancki :dunno:\n#551 • Sep 30, 2010\n^^Malowanie dużo czasu nie zajmuje, może zrobili szybką akcję nocą\n#552 • Sep 30, 2010\nNa tych wizkach wyglądał znacznie bardziej dostojnie. Za to środek ma wypasiony!\n#553 • Apr 1, 2011\nActiv zrezygnował z budowy czterech bloków przy Chorzowskiej, zamiast nich zbuduje 27-piętrowy hotel. Prace ruszą w tym roku\n#554 • Apr 1, 2011\n^^W tym samym miejscu?? I jeszcze jedno, nie jest to żart na 1 kwietnia??\n#555 • Apr 1, 2011\n1 kwietnia :baeh3:\n#556 • Dec 2, 2011\n5 gwiazdek Hiltona ujrzymy w Załężu?\nMagdalena Sekutowska, dyrektor do spraw rozwoju Hilton Worldwide, potwierdza, że firma robiła rozpoznanie w stolicy naszego województwa, ale podobne - jak twierdzi - prowadzi też w całej Polsce. - W Katowicach nie mamy obecnie aktywnych projektów - ucina temat.\nJak udało nam się jednak ustalić, do Urzędu Miasta w Katowicach ma niebawem wpłynąć wniosek o wydanie warunków zabudowy dla tej inwestycji. Jest też już gotowa koncepcja hotelu przygotowana przez pracownię Jagiełło Krysiak Architekci z Rudy Śląskiej.\nProjekt zakłada, że na działce przy skrzyżowaniu Gliwickiej i Grundmanna (naprzeciw cmentarza) powstanie budynek złożony z dwóch brył, w którym pomieści się 160 pokoi.\n#557 • Dec 2, 2011\nJak udało nam się jednak ustalić, do Urzędu Miasta w Katowicach ma niebawem wpłynąć wniosek o wydanie warunków zabudowy dla tej inwestycji. Jest też już gotowa koncepcja hotelu przygotowana przez pracownię Jagiełło Krysiak Architekci z Rudy Śląskiej. Projekt zakłada, że na działce przy skrzyżowaniu Gliwickiej i Grundmanna (naprzeciw cmentarza) powstanie budynek złożony z dwóch brył, w którym pomieści się 160 pokoi.\nDziałka, na której miałby powstać hotel, jest prywatna. Wprawdzie w katowickim magistracie nie chcą rozmawiać na ten temat, ale nieoficjalnie udało nam się potwierdzić, że należy do jednego z katowickich przedsiębiorstw budowlanych.\nCzy inwestycja dojdzie do skutku? Nie wiadomo. Rok temu rozpoznanie Hilton Worldwide robił w Dąbrowie Górniczej i z planów nic nie wyszło. Ślimaczy się natomiast budowa hotelu marki we Wrocławiu, bo inwestorowi brak pieniędzy na realizację.\nZasada jest bowiem taka, że hotele pod banderą amerykańskiego koncernu - Hilton Garden Inn, Doubletree by Hilton, czy Hampton by Hilton (hotele różnią się klasą) - budują deweloperzy na podstawie umowy franczyzowej z siecią Hilton. W Polsce pod prestiżową marką działają na razie trzy hotele: w Warszawie, Gdańsku i otwarty w tym roku w Krakowie.\n- Polski rynek jest dla nas bardzo atrakcyjny, jest tu nadal mało hoteli, a popyt duży - zaznacza Sekutowska. Będzie więc ekspansja: koncern chce uruchomić kolejne 11 hoteli. W Świnoujściu i Rzeszowie mają zostać otwarte w przyszłym roku.\n- Projekty realizowane są także przy lotnisku w Krakowie, Łodzi, Bydgoszczy, Rzeszowie, dwa planowane są we Wrocławiu, tyle w Warszawie i w Gdańsku - wylicza Sekutowska.\nCo ciekawe na wizkach ujęta jest już estakada planowana nad Gliwicką będąca częścią połączenia Grundmanna z A4\n#558 • Dec 2, 2011\nKogoś chyba pojebało z ta estakadą, ona nie jest w planie z tego co mi wiadomo. A jak jest to UM powinien to zmienić!!!\n#559 • Dec 2, 2011\nWe wizualizacje już mają ze 2 lata, więc pewnie nieścisłości mogą wystąpić.\n#560 • Dec 2, 2011\nMożliwe, że to już nieaktualne. Przetarg był ogłoszony 1,5 roku temu. Przebieg jest widoczny w załączniku nr 9.\nsky's_the_limit · updated 18 m ago\nNowe Muzeum Śląskie w roku 2010 W sali audytoryjnej Parnassos Biblioteki Śląskiej w Katowicach odbyło się spotkanie poświęcone budowie nowej siedziby muzeum Powstanie ono na terenach byłej kopalni Katowice. Zgodnie z przyjętym programem, do końca bieżącego roku podpisana zostanie umowa...\nKodi_ 21 h ago


Lokale użytkowe na wynajem, 77.67 m2 Wrocław, Stare Miasto - KRN.pl\nJestem zainteresowany/a szczegółami oferty opublikowanej na KRN.pl Mieszkanie , Stare Miasto Wrocław Powierzchnia: 77.67 m2 Cena: 3 184 PLN Proszę o kontakt.\nTYLKO 41 ZŁ NETTO/MKW I 0% PROWIZJI! WINDA I MEDIA MIEJSKIE!!!\nDo wynajęcia powierzchnie biurowe znajdujące się w na II piętrze prestiżowej, zabytkowej kamienicy u zbiegu ulic Drobnera i Dubois, w ścisłym centrum Wrocławia. Proponowana powierzchnia składa się z dwóch czterech modułów (na załączonym rzucie moduły oznaczone są kolorem niebieskim). Istnieje możliwość wynajęcia kilku modułów.\nBiura w ramach inwestycji wyposażone będą we wszelkie media i niezbędną infrastrukturę, tj. ogrzewanie (budynek zostanie podłączony do miejskiego ogrzewania), wentylację, telefon, internet, monitoring, systemy ochrony. Cena najmu to 41 zł netto/mkw. Dodatkowo ponoszone będą opłaty za części wspólne proporcjonalnie do udziału wynajmowanej powierzchni w powierzchni użytkowej kondygnacji, opłaty eksploatacyjne oraz opłaty za media (każdy moduł ma mieć swój podlicznik).


Nie jest to przepis dla purystów, bo w tych ciasteczkach wszystko robię niezgodnie ze sztuką;) Przede wszystkim tutaj lepiej sprawdza się margaryna niż masło. Dodaję też proszek do pieczenia. Składniki wyrabiam mikserem, a później „sklejam” wszystko na blacie. Nie schładzam też ciasta. Wałkuję od razu - miękkie, i „ciepłe”. A mimo wszystko ciastka wychodzą idealnie kruche.\nNa murzynka czyli ciasto kakaowe chyba nie trzeba chyba nikogo namawiać…? Na murzynka z malinami tym bardziej pewnie nie… Ten przepis różni się jednak od tradycyjnych przepisów tym, że robi się go na oleju rzepakowym i do tego w 5 minut !\nOd dwóch lat myślałam o tym, by zrobić to ciasto z jagodami i w końcu się udało! :) Smakuje doskonale. Lekkie, z kruchym spodem i chrupkim wierzchem. Idealne na weekend. W tle nasze ogródkowe kwiatki, nie ma ich dużo, ale jakie pozytywne kolory.\nPrzywodzi na myśl smak dzieciństwa … Babcię … zabawy w ogrodzie …. Podczas pieczenia cały dom wypełniony jest obłędnym zapachem ciasta drożdżowego , które tak uwielbiam!


UWAGA KONKURS!!! - Wiadomości z PS Włosienica\nPoniedziałek, 12 października 2020 wyświetleń: 107 autor: przedszkolewlosienica\nZachęcamy do wzięcia udziału w konkursie przedszkolnym...\n1. W dniach 15-25 października na stronie internetowej naszego przedszkola zamieszczone będą tajemnicze głosy naszych Pań nauczycielek.\n2. Odsłuchaj wierszyków i odgadnij, która Pani go recytuje.\n3. Odpowiedzi należy wysłać na adres anjasa@onet.pl do 25 października.\n4. Na pierwszych 10 osób, które odpowiedzą poprawnie, czekają nagrody.\n5. Rozstrzygnięcie konkursu odbędzie się - 28 października.\n6. Wręczenie nagród odbędzie się – 2 listopada.


Firefox Sync - knapsu.eu\n« Fancy File Server 1.1 wydany\nZłapać pstrąga »\nZe względu na zbliżające się zamknięcie cieszącej się olbrzymią popularnością usługi Xmarks do synchronizacji zakładek, historii i haseł dla naszej ulubionej przeglądarki czas rozejrzeć się za innym narzędziem. Z obecnie dostępnych rozszerzeń mających oferować podobną do Xmarks funkcjonalność najbardziej wyróżniającym się z grupy jest przygotowywane od dłuższego czasu przez Mozillę rozszerzenie o eleganckiej nazwie Firefox Sync.\nPo zainstalowaniu i wstępnych testach byłem zadowolony rezultatami. Synchronizacja pomiędzy dwoma komputerami zadziałała prawidłowo, łatwa konfiguracja, pełne szyfrowanie danych oraz bardzo dobrze przemyślana synchronizacja historii przeglądania, czyli wszystko co jest niezbędne do działania.\nPo początkowym zachwycie przyszła jednak chwila rozczarowania gdy okazało się, że Firefox Sync nie synchronizuje danych przy zamknięciu przeglądarki. W efekcie po skończeniu pracy i wyłączeniu Firefoksa rzeczy które uległy zmianie takie jak zakładki czy też historia nie będą zsynchronizowane i tym samym widoczne na innych komputerach. Możemy oczywiście przeprowadzić synchronizację ręcznie poprzez jedno kliknięcie myszką, jednak jest to bardzo uciążliwe i problematyczne, gdyż wystarczy chwila nieuwagi aby narobić sobie sporych problemów.\nOczywiście Xmarks posiadał opcję synchronizacji podczas zamykania przeglądarki, która jest wręcz niezbędna w tego typu programie. Brak wspomnianej funkcjonalności jak dla mnie przekreśla to rozszerzenie.\nTen wpis został opublikowany 18 października 2010 o 20:00 i jest przypisany do kategorii Informatyka.


Samsung Galaxy S10 - wskazówki i porady - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nSamsung Galaxy S10 - wskazówki i porady\n17.09.2019, godz. 09:30\nKupiłeś właśnie Galaxy S10? Sprawdź, jak najlepiej dostosować interfejs smartfona do Twoich potrzeb.\nUżyj aplikacji Smart Switch Użyj Gboard zamiast Klawiatury Samsung Główny ekran rodem z iPhone’a Automatyczne uzupełnianie od Google Użyj gestów zamiast paska nawigacyjnego Tryb nocny pomoże oszczędzać baterię Ukryj wycięcie w ekranie Edytuj tryby w aplikacji Aparatu Przewijany zrzut ekranu Dwa komunikatory to żaden problem Mój sejf - miejsce na dane wrażliwe Mapowanie przycisku Bixby\nSamsung Galaxy S10 zadebiutował pół roku temu. Od tego czasu wszystkie modele z serii sprzedały się w setkach tysięcy egzemplarzy. W internecie pojawiło się mnóstwo materiałów dotyczących Galaxy S10, a internet powoli zaczyna żyć kolejną generacją flagowca z Korei - Galaxy S11. Tymczasem aktualny flagowiec Samsunga ze świetnymi aparatami oraz rewelacyjnym wyświetlaczem Dynamic AMOLED zdążył nieco stanieć i jest dużo bardziej opłacalną konstrukcją.\nNa rynku zadebiutowała też wersja z modemem 5G, ale nie jest ona oficjalnie sprzedawana w naszym kraju.\nSamsung wprowadzając Galaxy S10 po raz pierwszy postanowił wkomponować przednią kamerkę do selfie w wyświetlaczu. Mimo, iż na rynku pojawiło się wiele nowszych flagowców to Galaxy S10 ze złączem Jack, ekranem Dynamic AMOLED i bezprzewodowym ładowaniem wstecznym nadal jest świetnym smartfonem.\nGalaxy S10 pracuje pod kontrolą Androida 9.0 Pie z autorską nakładką graficzną Samsung One UI. To bardzo rozbudowany interfejs, który znacząco modyfikuje system. Posiadając flagowe urządzenie kosztujące ponad 3000 zł warto zapoznać się z wszystkimi ciekawymi funkcjami, które ułatwiają korzystanie z urządzenia i pozwalają w pełni wykorzystać jego potencjał.\nOprogramowanie Samsung One UI to naprawde dobra i funkcjonalna nakładka. Pokazujemy, w jaki sposób zwiększyć jej funkcjonalność.\nUżyj aplikacji Smart Switch\nCzęść użytkowników boi się zmiany telefonu na nowszy, ponieważ przeraża ich wizja wielu godzin poświęconych na przenoszenie wszystkich danych. Z Samsung One UI\nAplikacja Smart Switch jest fabrycznie zainstalowana na każdym Galaxy S10. Można ją również pobrać na dowolne urządzenie z Androidem lub iOS z Google Play lub App Store. Potem należy uruchomić ją na obu urządzeniach, wybrać, jakie dane mają zostać przeniesione i poczekać kilka-kilkadziesiąt minut. Smart Switch pozwala szybko i kompleksowo przenieść dane oraz aplikacje ze starego urządzenia na nowy smartfon Samsung Galaxy S10.\nUżyj Gboard zamiast Klawiatury Samsung\nSamsungi Galaxy S10 mogą być jednymi z najlepszych flagowców, ale niestety fabryczna klawiatura ekranowa jest niedopracowana. Jej korekta jest niedokładna, a sam układ nie do końca wygodny. Dużo bardziej wolimy klawiaturę od Google, która posiada świetny system autokorekty oraz praktycznie nieograniczone możliwości konfiguracji. Gboard można pobrać z Google Play.\nPo zainstalowaniu aplikacji należy uruchomić ją i przejść przez proces konfiguracyjny, który pozwoli ustawić Gboard, jako domyślną klawiaturę systemową.\nGłówny ekran rodem z iPhone’a\nSamsung oferuje swoim użytkownikom spore możliwości personalizacji urządzenia. Są one tak duże, że większość użytkowników nawet nie wie o wszystkich możliwościach.\nW przypadku migracji z iOS problemem może być klasyczne menu z aplikacjami, które istnieje w Androidzie od samego początku. Nakładka Samsung One UI podobnie do MIUI oraz EMUI pozwala wyłączyć menu i spowodować, że interfejs będzie wyglądał bardzo podobnie do tego znanego z iPhone’a i innych urządzeń pracujących pod kontrolą iOS.\nAby zmienić wygląd ekranu głównego należy uruchomić Ustawienia > Wyświetlacz > Ekran startowy > Układ ekranu startowego i wybrać opcję Tylko ekran startowy.\nAutomatyczne uzupełnianie od Google\nPo zakupie nowego telefonu praktycznie w każdym miejscu trzeba wpisywać login/identyfikator oraz hasło użytkownika. To bardzo denerwujące szczególnie, gdy użytkownik posiada wiele różnych haseł i loginów. Na szczęście w przypadku korzystania z Google i przeglądarki Google Chrome można uruchomić automatyczne wypełnianie formularzy logowania bezpośrednio z konta Google.\nW celu uruchomienia tej opcji trzeba najpierw zalogować się do Gmail’a. Większość użytkowników robi to na etapie konfiguracji nowego urządzenia. Kolejnym krokiem jest przejście do Ustawienia > Ogólne > Język i wprowadzanie > Usługa automatycznego wypełniania. Z tego menu należy wybrać autouzupełnianie od Google.\nOd tej pory wszystkie dane logowania przechowywane w Chrome zalogowanym do tego samego konta Google znajdują się również na nowym Galaxy S10.\nUżyj gestów zamiast paska nawigacyjnego\nSamsung umożliwia swoim użytkownikom nawigację za pomocą gestów zamiast standardowych trzech przycisków nawigacyjnych. Gesty polegają na przeciąganiu od dolnej krawędzi ekranu w górę. Przeciągnięcie z środka spowoduje powrót do ekranu domowego. Przeciągnięcie z lewej strony cofnie użytkownika o jedną pozycję do tyłu, a przeciągnięcie z prawej strony otworzy menu wielozadaniowości.\nAby uruchomić sterowanie za pomocą gestów należy przejść do Ustawienia > Wyświetlanie > Pasek nawigacji i wybrać Gesty Pełnoekranowe.\nMożna włączyć lub wyłączyć podpowiedzi. To małe półprzezroczyste prostokąty, który informują z którego miejsca należy przeciągnąć, aby wywołać interakcję. Alternatywnie także również zamienić miejscami przyciski cofnij i wielozadaniowości.\nTryb nocny pomoże oszczędzać baterię\nSamsung wprowadził tryb ciemny do swoich urządzeń wiele miesięcy przed Google.Wyszukiwarkowy gigant wprowadził tę opcję dopiero niedawno wraz z premierą najnowszego Androida 10. Samsung zaimplementował ten tryb już rok temu w pierwszych wersjach beta One UI na Samsunga Galaxy S9.\nTryb ciemny ma wiele zalet, które najbardziej widoczne są na telefonach wyposażonych w ekrany OLED lub AMOLED. Ekrany te wyświetlają kolor czarny poprzez wyłączenie poszczególnych pikseli, co pozytywnie wpływa na ilość zużywanej energii. Pozwoli to na uzyskanie dodatkowych kilkunastu minut pracy.\nAby włączyć tryb nocny należy przejść do Ustawienia > Wyświetlanie > Tryb nocny i go uruchomić.\nUkryj wycięcie w ekranie\nGalaxy S10e oraz Galaxy S10 posiadają okrągłe wycięcie w ekranie, w którym umieszczono pojedynczy aparat przedni. Droższe modele Galaxy S10+ oraz S10 5G mają większe wycięcie. Umieszczono w nich dwa aparaty, aby możliwe było wykonywanie zdjęć w trybie portretowym. Tańsze modele również posiadają taką możliwość, ale realizowana jest ona wyłącznie za pomocą oprogramowania.\nNa szczęście Samsung oferuje możliwość, która pozwala ukryć kamerę. Sprawi ona, że górna część ekranu wyłączy się, a telefon będzie miał znacznie większą górną ramkę. W zamian aparat będzie niewidoczny.\nAby ukryć wycięcie w ekranie należy przejść do Ustawienia > Wyświetlanie > Aplikacje pełnoekranowe, a następnie przejść do Ukryj aparat przedni.\nEdytuj tryby w aplikacji Aparatu\nWszystkie smartfony z serii Galaxy S10 wyposażone są w bardzo zaawansowane aparaty fotograficzne, za pomocą których można wykonać świetne ujęcia. Nie da się jednak tego zrobić bez odpowiedniego oprogramowania. Samsung lubi dodawać wiele opcji, przez co aplikacja Aparat jest nieco zagracona.\nNa szczęście można przełączać niektóre tryby i je usuwać tak, aby interfejs był bardziej czytelny i wygodniejszy w użytkowaniu. Można zostawić na górze jedynie używane tryby takie, jak hyperlapse, aby były one łatwo dostępne.\nAby zarządzać interfejsem aparatu należy przejść do Aparat > Ustawienia trybów w lewym górnym rogu > Tryby aparatu > Edytuj tryby. W tym miejscu można wyłączyć wybrane tryby.\nPrzewijany zrzut ekranu\nOprogramowanie Samsung One UI umożliwia wykonywanie przewijanych zrzutów ekranu. To bardzo przydatne podczas wykonywania screenshot’ów stron internetowych lub długich wiadomości e-mail. Na szczęście z Galaxy S10 nie trzeba wykonywać wielu zrzutów ekranu.\nAby wykonać normalny zrzut ekranu należy przycisnąć jednocześnie przycisk włączania oraz zmniejszania głośności. Pojawi się wtedy specjalne menu na dole. Należy nacisnąć lewą ikonę z dwiema strzałkami skierowanymi w dół. Dzięki niej zrzut ekranu rozszerzy się na całą stronę.\nDwa komunikatory to żaden problem\nW dzisiejszych czasach wielu użytkowników posiada więcej, niż jedno konto na portalach społecznościowych. Część osób posiada konto prywatne i służbowe, a przełączanie się pomiędzy nimi jest bardzo niewygodne. Na szczęście z Galaxy S10 to nie problem. Samsung zastosował funkcję Dual Messenger, która pozwala zainstalować dwie instancje takiej samej aplikacji. Dzięki temu nie ma problemu z posiadaniem dwóch Messenger’ów zalogowanych za pomocą innych kont w tym samym czasie. Nie ma również problemu z odbieraniem powiadomień z obu kont jednocześnie.\nAby uruchomić Podwójny komunikator należy przejść do Ustawienia > Zaawansowane funkcje > Podwójny komunikator.\nMój sejf - miejsce na dane wrażliwe\nSamsung posiada aplikację Mój sejf, którą zbytnio się nie chwali. Wielka szkoda, ponieważ to jeden z najciekawszych dodatków w Galaxy S10. Jest to aplikacja, która tworzy bezpieczną przestrzeń chronioną hasłem lub odciskiem palca. W środku znajdują się bezpieczne wersje aplikacji Samsunga takie, jak aparat czy kalendarz. Wszystko ma na celu całkowite odseparowanie sejfu od “normalnej” części telefonu.\nUżytkownik może dodać dowolną aplikację do sejfu. To dodatkowa warstwa bezpieczeństwa, która pozwoli oddzielić przestrzeń prywatną od służbowej.\nAby uruchomić Mój sejf należy przejść do Ustawienia > Biometria i bezpieczeństwo > Mój sejf.\nPo skonfigurowaniu Mój sejf pojawi się w menu jako kolejna aplikacja.\nMapowanie przycisku Bixby\nBixby to osobisty inteligentny asystent stworzony przez Samsunga. Niestety nie wspiera on języka polskiego, a nawet po angielsku radzi sobie zauważalnie gorzej od Asystenta Google oraz Siri. Dodatkowo dzięki dedykowanemu przyciskowi łatwo przez pomyłkę aktywować Bixby. Na szczęście od jakiegoś czasu Samsung umożliwia zmianę mapowania tego klawisza.\nAby zmienić mapowanie klawisza Bixby należy uruchomić Bixby > Settings > Bixby Key. Z tego miejsca można ustawić interakcje na przycisk Bixby.


Mieszkanie na sprzedaż, Warszawa Włochy, 57 m² | Morizon.pl | 1293\nmorizon.pl mieszkania mazowieckie Warszawa Warszawa Włochy Leżajska\nCena za m² 8228,07 zł\nRozkładowe, przytulne mieszkanie na pierwszym piętrze w kameralnym, trzypiętrowym bloku mieszkalnym, wybudowanym w 1992 roku w Warszawie, w dzielnicy Włochy przy granicy z Ochotą.\nPierwotne 2 przestronne pokoje przearanżowane na 3, w tym 2 samodzielne sypialnie z pełną instalacją grzewczą i elektryczną, obie z dostępem do okna. Ekspozycja północ, południe, wschód. Oddzielna, duża kuchnia. Mieszkanie wyposażone w piękny, duży, narożny balkon z widokiem na niezabudowany teren zieleni.\n2 lata temu przeprowadzono remont pokoi, kuchni, łazienki (w tym nowoczesna kabina prysznicowa), a także wymiana okien.\nŚciany wykończone gładzią gipsową, odświeżone. Na podłogach drewniana, dębowa mozaika. W cenie pełne wyposażenie w zakresie do uzgodnienia.\nPonadto, drzwi antywłamaniowe, domofon.\nDo lokalu przynależy stanowiąca olbrzymia, jak na obecne standardy, dodatkowa przestrzeń do przechowywania w postaci piwnicy (10 m2).\nMieszkanie świetnie skomunikowane, usytuowane ok 900 m od ul. Żwirki i Wigury (pieszo można dojść do pobliskiego Wiśniowy Business Garden), co stanowi dodatkowy atut inwestycyjny. W bezpośrednim sąsiedztwie linie tramwajowe, linie autobusowe miejskie.\n5 km do Centrum miasta.\nW okolicy wszelka możliwa infrastruktura oraz dostępność usług tj. basen, fitness, korty tenisowe, hotel, rower miejski, siłownia, ścieżka rowerowa, teatr.\napteka, bank, sklepy, fryzjer, kwiaciarnia, lotnisko, szkoła podstawowa, żłobek.\nAtrakcyjna okazja cenowa dla rodziny lub na cele inwestycyjne.\nZapraszam do kontaktu i odwiedzin.OPIEKUN OFERTY: Tomasz Kowalski ZADZWOŃ JUŻ TERAZ I ZAPYTAJ MNIE O SZCZEGÓŁY!\nOgłoszenie (mieszkanie na sprzedaż nr morizon-767202) zainteresowało mnie. Chcę poznać więcej szczegółów na jego temat. Proszę o kontakt.\nTomasz Kowalski Home Broker S.A. tel. 713 31… pokaż 713 317 975


Wolnomularstwo - poznaj niepoznane\nCzym jest ruch wolnomularski? Jak wyglądają rytualne przedmioty i stroje? Jak rozszyfrować symbolikę wolnomularską? Wszystkich zainteresowanych odpowiedzią na te i inne pytania zapraszamy do oglądania wystawy czasowej „Wolnomularstwo – droga dialogu”, którą od 1 października prezentujemy w Muzeum Dialogu Kultur, oddziale Muzeum Narodowego w Kielcach.\n- Ekspozycja przybliża historię, tradycję i tajemnice ruchu, mającego na celu duchowe doskonalenie jednostki i braterstwo ludzi różnych religii, narodowości i poglądów – zapowiada Tomasz Szmagier, wiceprezes Stowarzyszenia Instytut Sztuka Królewska w Polsce oraz kurator wystawy.\nZwiedzanie wystawy rozpoczynamy podobnie jak wolnomularz swoją drogę inicjacyjną – od pobytu w Izbie Rozmyślań. Następnie poznajemy m.in. historię masonerii na świecie i w Polsce, a także podstawowe symbole i pojęcia związane z ruchem. Podziwiamy koloryt masonerii, a więc przede wszystkim oryginalne rytualne stroje Mistrza i Mistrzyni (szarfy, fartuszki, klejnoty, szpady, a w przypadku masonerii kobiecej specjalną suknię używaną przez siostry podczas prac). Wyobrażenie o rytualnych biesiadach masońskich dają nam m.in. specjalne zabytkowe i współczesne puchary. O dumie masonów z przynależności do stowarzyszenia mogą świadczyć używane przez nich w świecie profańskim medale, spinki do mankietów czy długopisy ozdobione stosownymi symbolami. Prezentowane są także wizerunki polskich masonów, w tym portret Karola Bogumiła Schütza, warszawskiego architekta i budowniczego oraz zabytki piśmiennictwa i współczesne publikacje wolnomularskie.\nWystawa jest organizowana przy współpracy ze Stowarzyszeniem Instytut Sztuka Królewska w Polsce.\nEkspozycję będzie można oglądać do 3 stycznia 2016 roku.\nPatronat honorowy nad wystawą objęli Wojewoda Świętokrzyski Pani Bożentyna Pałka-Koruba oraz Marszałek Województwa Świętokrzyskiego Pan Adam Jarubas.\nKoordynator: Monika Rosmanowska


Angielski Samouczek - ebook - AUDIOBOOKI (Książki Audio Mp3), EBOOKI (PDF i ePUB) - KURSY MP3 - Księgarnia E-NEXTO\nAngielski Samouczek - ebook\nCena: 15,90 zł (zawiera 23 % VAT)\nData wydania: 03.01.2013\npoznasz 1500 najważniejszych słów i zwrotów,\nbędziesz potrafił zastosować je w praktyce,\nzrozumiesz podstawy gramatyki,\nzaczniesz swobodnie mówić po angielsku,\nbez problemu porozumiesz się za granicą.\nAngielski Samouczek zapewnia skuteczną i szybką naukę mówienia, czytania i pisania od poziomu początkującego. Polecany jest również osobom znającym już język angielski – do samodzielnej powtórki.\nKsiążka uczy praktycznego słownictwa, przydatnego na co dzień i niezbędnego w kontaktach z obcokrajowcami. W każdej z 12 lekcji znajdują się: słówka, zdania i dialogi wraz z tłumaczeniem na język polski oraz objaśnienia najważniejszych zagadnień gramatycznych. Poszczególne działy zakończone są różnorodnymi ćwiczeniami sprawdzającymi z kluczem odpowiedzi.\nTagi: gramatyka angielska, angielski edgar, angielski gramatyka, angielski na poziomie, angielski no problem, angielski początkujący, bez granic, edgard, edgard angielski, objasnienia, porozumieć, praca zbiorowa ebook, samouczek, samouczek angielskiego, szybka nauka, szybkie czytanie, wien, zacznij pisać\nDla tych, którzy nie maja czasu na chodzenie na kursy. Przydatny w podróży i w kontaktach z obcokrajowcami.\nKup Angielski Samouczek - ebook\n1.Dzwony upiorne. WYDANIE DWUJĘZYCZNE polsko-angielskie\n2.Francuski dla dzieci. "Dziadek do orzechów" - wydanie dwujęzyczne, pięknie ilustrowane\n3.Angielski dla dzieci. "Dziadek do orzechów" - wydane dwujęzyczne, pięknie ilustrowane\n4.Business English. Jak skutecznie pisać po angielsku\n5.The Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde. Doktor Jekyll i Pan Hyde w wersji do nauki angielskiego\n6.Intensive English Course\n7.Grundwortschatz Recht. Niemiecki dla prawników\n8.The Wonderful Wizard of Oz. Czarnoksiężnik z Krainy Oz w wersji do nauki angielskiego\n10.Fairy tales. Baśnie Hansa Christiana Andersena w wersji do nauki angielskiego\n2.Znasz polski - znasz angielski. 1500 łatwych słów angielskich\n3.Angielski. Niezbędne zwroty i wyrażenia\n4.Fairy tales. Baśnie Hansa Christiana Andersena w wersji do nauki angielskiego\n5.A Christmas Carol. Opowieść wigilijna w wersji do nauki angielskiego\n6.Dzwony upiorne. WYDANIE DWUJĘZYCZNE polsko-angielskie\n7.The Blue Castle. Błękitny zamek w wersji do nauki angielskiego\n10.Angielski w medycynie


Spis arykułów o zaproszenia na stronie dtp\neleganckie zaproszenia ślubneZdarzają się przecież też pomyłki iJako, że trzeba w jakiś sposób powiadomić bliskich i znajomych o własnym ślubie i przyjęciu weselnym, konieczne jest zainwestowanie w kartki z zaproszeniem. Ich wybór jest z je doczytaj więcej\nzaproszenia komunijneJakie są zalety kartek elektronicznych? Kartki elektroniczne to alternatywa dla tradycyjnych kartek okolicznościowych. W tym przypadku jednak obrazek wybieramy na specjalnej s przeczytaj więcej\nDodane: 03:38 22- 05- 2019\nzaproszenia ślubne laseroweWielkanoc – kartki i zaproszenia Wielkanoc zbliża się dużymi krokami. Już niedługo najważniejsze święto dla chrześcijan. Dla tych, którzy są osobami wierzącymi, wkrótce rozpoczyna się Wielki Post, czyli okres przy kontynuuj czytanie\nklasyczne zaproszenia ślubneJakie są zalety kartek elektronicznych? Kartki elektroniczne to alternatywa dla tradycyjnych kartek okolicznościowych. W tym przypadku jednak obrazek wybieramy na specjalnej stronie internetowej i możemy modyfiko doczytaj resztę\nDodane: 07:51 13- 04- 2019


Ma ktoś może doświadczenie w tworzeniu formularzy w Qt Designerze, a w szczególności formularzy dla QGIS? Czy to trudna sztuka?\nRE: Formularze QT\nBierzesz myszką kontrolki z zasobnika i przeciągasz do formularza W drzewie kontrolek (zwykle po prawo na górze) ustawiasz nazwę każdej z nich bodaj na dokładnie taką samą jak nazwa pola (nie pamiętam, powinno być w książce).\nPoza tym możesz (ale nie musisz) sprecyzować dowolne właściwości każdej z kontrolek (np. zakres wartości), czy ustawić kolejność, w jakiej będą się aktywowały przy naciskaniu klawisza TAB. Nieco wprawy wymaga ustalenie polityki zmiany rozmiaru, żeby przy zabawie rozmiarem całego formularza wewnętrzna struktura nie traciła na urodzie.\nJeśli chciałbyś, żeby formularz był bardziej interaktywny, np. sam przełączał wartości pewnych pól w zależności od warunków, to trzeba do niego jeszcze dopisać skrypcik w Pythonie i wskazać go w sąsiedniej linii we właściwościach warstwy (właściwie nie jest mi znany żaden przypadek użycia tej funkcji, ale jest bardzo kusząca).\nWczoraj trochę nocy zarwałem i udało mi się stworzyć parę formularzy. Bardzo fajna sprawa.\nNie wiem jeszcze tylko jak dodać w formularzu przycisk, który wywoła akcję, zdefiniowaną wcześniej w QGIS.\nPoradziłem sobie z akcjami. Też banalna sprawa - wystarczy przycisk nazwać tak, jak się nazywa akcja\nMyślę jeszcze, jak by tu wygodnie wołać akcje jednym kliknięciem. Może na poziomie warstwy powinno być definiowalne działanie 'wybrieraka'. Otwórz wyniki wyboru | otwórz od razu formularz | otwórz od razu pierwszą akcję.\nMoże i byłoby to przydatne. Jednak tak jak piszesz, musiałoby to być ustawiane na poziomie warstwy (każda mogłaby mieć inne ustawienia, w zależności od potrzeb).\nPrzy obecnym rozwiązaniu przeszkadza mi jeszcze jedno. Jeżeli w ustawieniach wybiorę 'Otwórz bezpośrednio formularz obiektu, jeśli wybrano pojedynczy obiekt' to nie mogę później w żaden sposób otworzyć okna 'Wyniki identyfikacji'. Wg mnie wybieranie obiektów powinno być możliwe tylko lewym klawiszem myszy i wtedy powinien się otwierać formularz. Naciśniecie prawego klawisza myszy powinno otwierać albo menu kontekstowe, albo od razu okno 'Wyniki identyfikacji'.\nDo formularza nie można (albo nie umiem) dodać np długości czy powierzchni obiektu, które to wartości można podejrzeć w oknie 'Wyniki identyfikacji'.\nFormularze i relacje fcs 0 4 388 17-05-2016, 23:31\nFormularze dla edycji danych Swat 36 121 318 10-02-2012, 12:20\nAktualny czas: 08-08-202005:21 MyBB, © 2002-2020 MyBB Group.