Napisz do mnie! - BEBOLA HANDMADE\nAdministratorem Twoich danych jest Ewelina Iwańska prowadząca działalność pod firmą BEBOLA handmade z siedzibą w Krakowie przy ul. Piltza 34/46, 30-392 Kraków, bebola.handmade@gmail.com\nWszelkie pytania związane z przetwarzaniem przeze mnie Twoich danych osobowych możesz kierować pod adres: bebola.handmade@gmail.com\nPodane przez Ciebie dane będą przetwarzane wyłącznie na potrzeby związane z wykonaniem i wysyłką Twojego zamówienia, obsługi reklamacji i do obsługi księgowej. Działam na podstawie zawartej między nami umowy.\nTwoje dane są przeze mnie powierzane firmom obsługującym płatności, firmie księgowej do rozliczeń płatności, firmom kurierskim aby dostarczyć Ci przesyłkę,\nBędę przechowywać Twoje dane do czasu wykonania umowy oraz do czasu przedawnienia roszczeń z niej wynikających.\nMasz zawsze prawo dostępu do danych, możesz chcieć je sprostować. Możesz też zawsze sprzeciwić się przetwarzaniu przez nas Twoich danych. Możesz cofnąć zgodę na przetwarzanie Twoich danych.\nMasz prawo do wniesienia skargi na przetwarzanie przeze mnie Twoich danych do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\nPodanie przez Ciebie swoich danych nie jest związane z obowiązkiem prawnym- jest dobrowolne.


Jak opiekować się maluchami - konkurs na szkolenia - Dziennik Warto Wiedzieć\nOd 29 kwietnia do 20 maja m.in. ogólnopolskie związki i stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego będą mogły składać wnioski o dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach programu Wiedza Edukacja Rozwój szkoleń podnoszących wiedzę władz samorządowych w każdym województwie na temat opieki nad nad trzylatkami. Wymagany wkład własny wynosi tylko 3 proc.\nCelem konkursu są jest dofinansowanie szkoleń w każdym województwie w zakresie form opieki nad dziećmi w wieku do lat 3, skierowanych do przedstawicieli władz samorządowych (gmin, powiatów, województw) i pracowników samorządowych jednostek organizacyjnych odpowiedzialnych za rozwój form opieki nad dziećmi w wieku do lat 3. Szkoleniami można objąć również inne, tj. niesamorządowe, podmioty planujące utworzyć i prowadzić instytucje opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 z dowolnej gminy w obrębie wybranego województwa.\nResort polityki społecznej przeznaczył na dofinansowanie projektów w konkursie 14,2 mln zł. Całą pulę podzielono na 16 części z limitami dla każdego z województw. Maksymalny poziom dofinansowania wydatków kwalifikowalnych przedsięwzięcia ustalono na 97 proc. Wnioskodawca musi więc zagwarantować minimum 3 proc. wartości projektu jako wkład własny. Więcej na temat konkursu można dowiedzieć się tutaj.


Droga do zatracenia – NiewolnikMaryi.com\nKrzyż w zadymce – obraz pędzla Józefa Chełmońskiego.\nWracałem do domu przed sobą miałem jakieś cztery godziny jazdy. W głowie miałem kompletny chaos. Działo się coś niedobrego. Wiedziałem ,że jest źle a nawet bardzo źle. Czułem zaciskającą się pętle. Traciłem kontrolę nad sobą.\nZadarłem z siłami , które mogą mnie pokonać?\nNie , jestem silny i nic mnie nie rzuci na kolana. Przecież już prawie się modliłem. Jestem silniejszy od jakiegoś szatana.\nNie dojedziesz. To jest twój koniec.\nCoś jest na tylnym siedzeniu.\nChyba mam halucynacje. Trzymaj tą cholerną kierownice.\nDlaczego tak pada?\nNic nie widzę tylko śnieg. Wycieraczki nie nadążają zbierać.\nMuszę się zatrzymać. Nie, nic mnie nie pokona.\nSłyszę głos w swojej głowie. Zginiesz.\nNie. Nie zabijesz mnie potrzebujesz mnie. Ja dyktuje warunki, masz mnie słuchać.\nBoże jestem sam. Dlaczego?\nNawet nie umiem się modlić.\nDlaczego nie mogę sobie przypomnieć Ojcze nasz…?\nNie wiem co się dzieje. To już minęło dwie godziny!? Kiedy!?\nOpanuj się i walcz.\nOn tam jest !!!\nI co z tego pokonasz go jak zawsze!!!\nMyśli walczą ze sobą. Nie nie walczę ja się chyba wycofuje.\nTak zgadzam się na wszystko. Rzucę ci do stóp trochę ludzi, dasz mi to co chcę. Zrobię to, znowu to zrobię\nJestem już na miejscu?\nSzybko.Minęło prawie pięć godzin!!!\nJadę jeszcze do sklepu , kupuje zdrapkę oczywiście wygrywam ….\nWłaśnie przegrałem coś więcej niż życie.\nOstatnie resztki świadomości…..Musisz uciekać …..bez Boga jesteś nikim dla niego …\nNagle wraca świadomość …ksiądz i Kościół tylko tam mogę uciec…\nBoże jesteś ….\nSen o potędze mojej legł właśnie w gruzach….\nKoniec drogi do zatracenia i początek do domu!!!!\n0 komentarzy do “Droga do zatracenia”\nninelnsg5 25/02/2018 o 18:07\nDroga do domu – tam jest bezpiecznie!\nPowrót do domu 25/02/2018 o 18:23\nDziękuje ,że jesteś:)\nDalejPrzed Powrotem – ocalić od zapomnienia


Znaleziono 785 artykułów w 0,202s.Strona 1 z 79\nEuropejskie banki nie zaskoczą inwestorów\nsytuacji w brytyjskiej gospodarce. EBC w kolei o odwodzie ma obniżkę stóp, która prawdopodobnie oznaczałaby obniżenie stopy depozytowej poniżej 0% (EBC pobierałby w praktyce opłatę za przechowanie pieniędzy banków komercyjnych). Taki ruch jest w tym roku możliwy, ale naszym zdaniem Draghi będzie czekał teraz na rozwój wydarzeń – premie na rynkach obligacji spadły chyba mocniej niż miał nadzieję, więc aktywna polityka nie jest potrzebna, a mogłaby nawet zaszkodzić. Decyzja Banku o 13.45 ...\nLawsky obawiają się, że w razie ziszczenia się groźby drugiego dna kryzysu banki te mogą mieć problem ze sfinansowaniem swoich zobowiązań zaciągniętych w dolarach. Choć największe instytucje finansowe zdołały już zrefinansować 90 proc. swojego zadłużenia, do końca roku potrzebują jeszcze 80 mld euro. Obaw nie łagodzą nawet przeprowadzone ostatnio testy wytrzymałościowe. Choć Europejski Urząd Nadzoru Bankowego uznał, że testy oblało tylko osiem z 91 zbadanych banków, którym w razie problemów ...\nzastaw pożyczek udzielnych bankom komercyjnym. W tym katalogu życzeń ta ostatnia opcja wydaje się być najbardziej prawdopodobna. BoE będzie dalej drukowaćStopy procentowe nie zmienią się w Wielkiej Brytanii, gdzie od wielu miesięcy główna stopa kształtuje się na rekordowo niskim poziomie 0,5%. Jednak pogarszające się perspektywy brytyjskiej gospodarki i trwający kryzys długu w strefie euro sprawi, że Bank Anglii zwiększy o 50 mld GBP do 375 mld GBP programu skupu aktywów w ramach ...\n. Przedstawiciele Związku Banków Polskich oceniają, że zaletą naszego sektora bankowego jest niewielka koncentracja. - To działa stabilizująco. Nie mamy problemu występującego w wielu krajach, gdzie największe banki mają aktywa na poziomie zbliżonym do PKB całej gospodarki. U nas aktywa największego banku to kilkanaście procent PKB - mówi Krzysztof Pietraszkiewicz, prezes ZBP. Zaznacza przy tym, że mamy przestrzeń do pewnego wzrostu koncentracji sektora. ...\n. Chociaż Europejski Bank Centralny już nie oferuje bankom komercyjnym 12-miesięcznych pożyczek, kryzys zadłużeniowy skłonił go do sięgania po niestandardowe środki, w tym do wykupu obligacji najbardziej zadłużonych rządów. 171 banków EBC nadal pożycza bankom tyle pieniędzy, ile potrzebują na okres sześciu miesięcy według głównej stopy procentowej 1,0 proc. W środę, ostatniego dnia czerwca, zwróciło się o to 171 banków. Z kolei banki mogą sobie nawzajem pożyczać na trzy miesiące według rynkowej stawki ...\n. Jednak jeszcze większe pieniądze poprzez sprzedaż obligacji muszą pozyskać na rynkach kapitałowych rządu krajów Unii, aby obsłużyć kolosalny dług. – Nie wszystkie instytucje finansowe poradzą sobie z takim wyzwaniem – uważa Cizia Alcidi. Papademos przyznaje, że już teraz mniejsze europejskie banki nie są w stanie znaleźć inaczej kapitału, niż bezpośrednio zapożyczając się w Europejskim Banku Centralnym. Preferencyjne linie kredytowe EBC zamierza jednak wkrótce zamknąć. Słaba kondycja europejskich ...\nRBS, największy brytyjski bank kontrolowany przez państwo, zanotował większe niz zakładano straty w skali roku spisując dług w wysokości 1,1 mld funtów. Commerzbank, drugi bank w Niemczech, włączył do rozliczeń za czwarty kwartał kwotę 700 mln euro, zaś Credit Agricole, trzeci kredytodawca Francji, zanotował kwartalną stratę po odpisie 220 mln euro z tytułu greckiego długu – relacjonuje agencja Bloomberg. Trzy banki musiały ostatecznie zrezygnować z co najmniej 74 proc. wierzytelności ...\nzyskownych aktywów ponieważ nie mogą znaleźć kupców, którzy zapłaciliby dostatecznie dużo za posiadane przez nie złe pozyczki. Inwestorzy ostrzegają: wyprzedaże sprawią, że banki skoncentrują się tylko na gospodarkach będących w stagnacji, co pozbawi je bodźca wzrostu spoza regionu. Według danych Bloombega europejskie banki zobowiązały się do pozbycia się aktywów o łącznej wartości 950 mld euro w ciągu dwóch lat. Co więcej, aż dwie trzecie wpływu ma pochodzić ze sprzedaży najbardziej rentownych ...\nw piątek, komitet europejskich nadzorów bankowych (CEBS) z siedzibą w Londynie założył m.in. wzrost gospodarczy niższy o 3 pkt. proc. od prognoz Komisji Europejskiej i odwrót od obligacji krajów UE, z jakim np. borykała się Grecja w pierwszej połowie br. Badanie ma pokazać, czy europejskie banki są wytrzymałe na powtórkę kryzysu, czy też muszą być dokapitalizowane. Będzie jasne, że wszystkie wielkie banki są wystarczająco mocne, by wytrzymać każde trzęsienie ziemi - ocenił z góry szef ...\nDodał, że czas, kiedy nastąpi pierwsza od 2006 r. podwyżka stóp procentowych w USA, będzie uzależniony od napływających danych makro z gospodarki i pozostaje niepewny, bo rozwój sytuacji w amerykańskiej gospodarce w przyszłości nie jest w pełni możliwy do przewidzenia. Odłożenie w czasie podwyżki stóp procentowych w USA oznacza kontynuację ekstremalnie łagodnych warunków kredytowych i to jest traktowane jako duży plus dla rynków akcji - wskazuje Hajime Sakai, zarządzający portfolio Mito ...


➤ Naim ARO - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nNaim ARO jest to ramię gramofonowe. Efektywna długość ramienia Naim ARO wynosi 230mm.\nOPIS Naim ARO\nNaim ARO jest to ramię gramofonowe. Efektywna długość ramienia Naim ARO wynosi 230mm. Waga ramienia 5.5–12gm.\nInstrukcja obsługi do Naim ARO\nPOWIĄZANE PRODUKTY DO Naim ARO\nOceń Naim ARO


3 miesiące Spotify Premium za darmo! Wraca świetna promocja\nGrzegorz Dąbek· 26 maja 2021\nSpotify regularnie, co jakiś czas, przygotowuje promocje, dzięki którym można zaoszczędzić na kosztach subskrypcji. Teraz ponownie mamy z taką do czynienia – użytkownicy mogą korzystać z wersji Premium przez trzy miesiące za darmo! Kto może skorzystać z tej oferty? Są bowiem pewne ograniczenia…\nSzwedzki serwis streamingowy cały czas zyskuje nowych użytkowników. I nic w tym dziwnego, ponieważ już mało kto ściąga pliki muzyczne z internetu i wgrywa je do pamięci odtwarzacza mp3. Do tego kolejne pokolenia dorastają i zaczynają korzystać ze streamingu, bo to dla nich coś tak naturalnego jak stały dostęp do internetu. Nie wszyscy jednak płacą za pakiet Premium, co nie jest na rękę Szwedom, dlatego ponownie starają się zachęcić do włączenia go.\nPromocja: Trzy miesiące Spotify Premium za darmo\nSpotify to już nie tylko serwis do słuchania muzyki, bo są w nim dostępne również podcasty. Na dodatek szwedzka platforma stale rozbudowuje ofertę tych ostatnich, w tym o materiały ekskluzywne, niedostępne u konkurencji.\nW wersji bezpłatnej odtwarzane materiały są przerywane reklamami, co bywa uciążliwe, podobnie jak brak możliwości odtwarzania wybranego utworu i ograniczona liczba pominięć w ciągu godziny. Są jednak playlisty, których ww. ograniczenia nie dotyczą.\nTo swoją drogą zaskakujące, ponieważ może to zniechęcać wiele osób do wykupienia pakietu Premium. Najnowsza promocja może je jednak do tego skusić, ponieważ dzięki niej mogą korzystać ze Spotify Premium Individual (tj. dla jednego użytkownika) za darmo przez trzy miesiące. Po tym okresie, jeśli nie zrezygnuje się z subskrypcji, za każdy kolejny miesiąc będzie pobierane z karty 19,99 złotych.\nPromocja: 3 miesiące Spotify Premium za darmo dla nowych subskrybentów\nPromocja skierowana jest wyłącznie dla użytkowników, którzy nie korzystali jeszcze z pakietu Premium. Jeśli już to robiliście, również jednak możecie skorzystać z preferencyjnej oferty, w ramach której zapłacicie za trzy miesiące tyle, ile za jeden, czyli 19,99 złotych. Jest tylko jeden warunek – nie możecie mieć aktywnej subskrypcji Premium i nie zrezygnowaliście z niej po 26 kwietnia 2021 roku.\nPromocja dostępna jest zarówno w aplikacji na urządzenia mobilne, jak i na stronie internetowej serwisu. Oferta jest ważna do 22 czerwca 2021 roku.


- Czy jakbym zaszła w ciążę z gwałtu, to jechałabym sobie radośnie do Vancouver i szczerzyła się do ciebie jak naiwna idiotka? Rusz głową, Marshall, to nie jest trudne – wycedziła z trudem przez zęby. Widać było, że nerwy buzują pod bladą skórą, że najchętniej wybuchłaby całkowicie, że ma już dość tej sytuacji. Chciała tu odpocząć, chciała zapomnieć, tymczasem wspomnienia zalewały ją niepowstrzymaną falą i Grace czuła, jak pod jej wpływem uginają się jej kolana. Miała mdłości, serce pchało się do gardła i tylko ostatkami sił Layton powstrzymywała się przed wycieczką do łazienki i zamknięciem się w niej na zawsze.\nWolała milczeć, niż powiedzieć coś głupiego. A cisnęło jej się na język dużo głupich słów, i gorzkich słów, i wszystkich innych, które niczego nie poprawiłyby w tej sytuacji. Domyślała się, że jej rozżalone spojrzenie też zbyt wiele nie ułatwia, ale tego nie umiała powstrzymać. Nigdy nie była dobra w prowadzeniu gier, w udawaniu, i teraz też wargi nie mogły wysilić się nawet na ironiczny uśmiech. Po raz kolejny czuła się złamana. Drake łamał ją za każdym razem, brutalnie, nie przejmując się tym, że jest kruchym kwiatem i że trzeba przy niej wiele ostrożności. A ona wciąż i wciąż do niego wracała, w coraz drobniejszych kawałkach. Teraz czuła, że pozostała z niej tylko kolorowa plama na asfalcie.\nSama się nie spodziewała, że ma tyle siły. Lekcja Sicily jednak najwyraźniej przyniosła efekt. Gdy ostatnio Grace wymierzyła mu policzek, nie poczuł nawet łaskotania. Teraz aż ją zapiekła dłoń. Ale nie poczuła się ani trochę lepiej, nie poczuła dumy, jej złość pozostała na tym samym poziomie, tylko łzy płynęły po bladej buzi całymi strumieniami, niepowstrzymane. Miała wrażenie, że już przenigdy jej oczy nie wyschną.\n- A teraz mi ufasz? Co się nagle zmieniło? Wywiozłeś mnie tu, żebym nie miała jak uciec? Czemu mnie za każdym razem niszczysz, Marshall? Za każdym razem. Za każdym razem, gdy choć trochę dźwignę się z kolan, wkraczasz znów, cały na biało, i znów wciskasz mnie w ziemię. I ja już nie mam siły się podnieść – głos był napięty, wciąż dążył do szlochu, ale Grace trzymała go na wodzy nieprzyzwoitą siłą. Brakowało jej energii choćby na głębszy oddech, pierś drżała niekontrolowanie, a świat zza zasłony łez tracił ostrość. Myślała, że już więcej nie będzie, że to koniec tajemnic, że zaraz będzie mogła zaszyć się w łazience i zalać łzami doszczętnie. Błąd.\n- Współlokatorkę? Super. Już ją zaliczyłeś, czy dopiero masz w planach, gdy wrócisz do Deep Lakes? – złość nagle stopniała, pozostała tylko bezradność. Kark ugiął się lekko, chyba po raz pierwszy w życiu się zgarbiła. Ramiona nieco opadły, podbródek opuścił swoją wojowniczą, wysoką pozycję. Gdy ją objął, zupełnie nie miała siły, by się cofnąć. Nie drgnęła jednak nawet – jedynie szloch co chwilę nią wstrząsał, wyciskając z oczu kolejne łzy, które wsiąkały w jego koszulę.\n- Który raz to mówisz, który? – teraz głos był tylko bezsilnym szeptem. Nie miała pojęcia, co ma zrobić. Nie było żadnej drogi ucieczki, a pozostanie w jego ramionach oznaczało zgodę na kolejne kłamstwa, na kolejne odejścia i powroty, na kolejne wylane łzy. Gdy potrzebowała opieki, był przy niej tylko Nico. Teraz nie było zupełnie nikogo i jedyną osobą, którą mogła zapytać o wyjście z tej sytuacji, była ona sama. Ona, która nie widziała absolutnie żadnego wyjścia.\nOdpowiedź na to pytanie nie potrzebowała długiego zastanowienia, chociaż na początku faktycznie lekko się zawahał.\n— Nie — Odparł krótko, doskonale zdając sobie sprawę z tego, że źle dobrane słowa byłyby strzałem w kolano, a znając jego talent do mówienia rzeczy, których nie powinien, Grace by się więcej do niego nie odezwała. Nie chciał tego, wystarczająco podpadł i spieprzył jej nastrój, sobie przy okazji również. Mógł po prostu nie zaczynać tematu, ale to miasto wydało mu się idealne do tego, by w końcu powiedzieć, jak jest naprawdę.\nW głowie Marshalla wszystko wyglądało lepiej, wyobrażał sobie, że Grace w końcu doceni jego szczerość i zauważy, że naprawdę stara się być wobec niej w porządku. Chyba lepsza najgorsza prawda, niż dalsze brnięcie w kłamstwa i komplikowanie spraw jeszcze bardziej. Potrzebował teraz jakiegoś głosu rozsądku, który mu powie, że zrobił dobrze i nie powinien być na siebie zły. Ten głos rozsądku został jednak w Deep Lakes, i była to jego siostra, chociaż ona potrafiła docenić jego szczerość i jakieś pozytywne cechy, bo wszyscy inni czekali tylko na to, żeby rzucić w niego nieprzyjemnymi epitetami, bądź powiedzieć prosto z mostu, że jedyne co robi to niszczy ludziom życie.\n— Przecież nie robię tego specjalnie. Wolałabyś żebym Cię cały czas okłamywał? Nie ma problemu, mogę to robić dalej, bo przecież wciskanie ludziom kłamstw i niszczenie innym życia, to moje hobby! — Odparł, unosząc ręce w geście kapitulacji, zirytowany bardziej, niż zasmucony. Żaden problem, skoro do tej pory robił to tak świetnie, bo umiał kłamać, będzie robił to znowu. Przykre, że nie potrafiła docenić tego, że w końcu wszystko jej wyłożył, wysypał wszystkie swoje asy z rękawa, zdradzając swoje największe sekrety. Miał dość tego, że nieważne co by się stało, cała wina spadała na niego. Miał w tym swój dział, jak najbardziej, ale cholera, przestał się w to wszystko bawić.\n— Co za różnica? Nie mam zamiaru jej bzykać, mieszka u mnie bo nie ma gdzie się podziać, jedyne co robi w domu to sprząta, rozmawia ze mną i zamawia uber eats, gdy nie ma mrożonego żarcia w lodówce. Nie jest seksualną zabawką, spełniającą moje chore fantazje — Mógłby wyliczyć na palcach co tak naprawdę Hannah robiła w jego domu, układ był prosty. Mieszka u niego, póki się nie usamodzielni i nie znajdzie pracy, reszta go nie interesowała, bo gdy to się stanie, ich drogi się rozejdą.\n— Nie wiem który, nie liczę, ale to nie było ani razu kłamstwem — Jeśli ją przepraszał, robił to szczerze, bo Marshall nie przepraszał. Kolejne słowa, którymi prędzej by się udusił, niż przepuścił przez gardło. Był poprany, nawet mocno, nie należał do najnormalniejszych ludzi, ale czasem potrafił powiedzieć coś miłego, albo coś szczerego, prawdziwego. Wiedział natomiast, że Grace również potrafiła kłamać, dlatego, skoro stali tu razem... Nie mięli żadnej drogi ucieczki, pora wydusić coś z Grace.\n— A Ty, ile razy mnie okłamałaś, a może wciąż to robisz? — Zapytał w końcu, odsuwając się nieco od niej, niechętnie bo niechętnie, ale wiedział, że powinien tak zrobić.\nNie zamierzała wpadać w jego objęcia i całować go po rękach za to, że wreszcie powiedział prawdę. Znali się dostatecznie długo, by zrobił to już dawno, zanim cokolwiek zaczęło między nimi kiełkować. Tak, chciała prawdy – ale może nie w tym momencie, gdy stała w swoim prawdziwym mieszkaniu, w mieście, z którym niemal nie wiązały się negatywne wspomnienia. Teraz do grona miast, w których przeżyła koszmar, obok Deep Lakes dołączyło Vancouver. Dom, w którym nigdy nie wydarzyło się nic złego, kojarzyć jej się będzie z litrami wylanych łez. Była pewna, że ciążące nad nią fatum już zniknęło, zmieniło ofiarę – a jednak wciąż było. I mieszało jej w głowie jeszcze bardziej i bardziej, do tego stopnia, że sama już nie wiedziała, co czuje, kim jest i czego chce.\nNagle z wielką siłą uderzyła w nią myśl, że wszystkie problemy zaczęły się w momencie, gdy w jej życiu pojawił się Drake. Łzy momentalnie stały się jeszcze gorętsze. Każdy dzień, w którym go spotykała, był wielką kontynuacją cierpienia i rozczarowań. Może zły los przyjął właśnie taką formę – przystojnego bruneta o błękitnych oczach? Może, lgnąc do niego, sprawiała tylko samej sobie jeszcze więcej bólu i wystawiała się na kolejne ciosy?\n- Świetnie, że się do niego przyznajesz! Znamy się od wczoraj, że nagle wzięło cię na szczerość, Marshall? Może mógłbyś poczekać kolejne dwa miesiące? – głos łamał się już bez żadnej kontroli. Jedynym, co potrafiła zrobić, było obronne objęcie się ramionami. Podświadomie bała się, że znów nią szarpnie, znów popchnie, pociągnie za włosy, znów zagrozi – choć obiecał, że więcej tego nie zrobi. Miała jednak wrażenie, że jego obietnice są warte jeszcze mniej, niż ona. A czuła się najbardziej bezwartościowa na świecie.\n- Co za różnica? Ty serio pytasz? Gdy mówiłeś, że na mnie zaczekasz i że się do mnie przywiązałeś, planowałeś, że będziesz zapraszał do domu inne panny? Nie ma przyjaciół, rodziny, nikogo, kto się nią zajmie? Ja też zaraz zostanę bez dachu nad głową, bo kończy mi się cholerny czas tak zwanej przerwy, i wiesz co? I zamierzam radzić sobie sama – podsumowała gniewnie, cofając się jeszcze o krok. Zacisnęła wreszcie wargi – i zdecydowała, że ona też powie wszystko.\n- Spotkałam ostatnio mojego pierwszego faceta. Kilka dni po klubie, gdy byłam w koszmarnym stanie i bałam się, co będzie dalej. Od razu zabrał mnie do siebie, mieszkałam u niego trochę. Poszliśmy do łóżka. Czułam, że komuś naprawdę na mnie zależy. Zgubiłam u niego pierścionek – oświadczyła oschle, unosząc dłoń, by zaprezentować Drake’owi wolność serdecznego palca. - A teraz jesteśmy kwita, Marshall. I chyba możemy wracać do domu – odwróciła wzrok w kierunku okna, nie mogąc już znieść jego spojrzenia. Załzawione oczy zapiekły od światła.\nNawet się tego nie spodziewał, ale upewniało go to w fakcie, że najwidoczniej on i Grace po prostu do siebie nie pasowali. Czy go to dziwiło? Nie, nie bardzo. W tym momencie doświadczał wielu negatywnych uczuć i emocji, które ostatni raz towarzyszyły mu w momencie rozstania z Aurorą. Nic pozytywnego, same negatywne uczucia. Do tej pory uważał, że Grace była wyrozumiała, że w pewnym sensie go zrozumie, ale nie. Ona wolała narzekać i stawiać, jak zwykle, siebie w roli ofiary, nie patrząc na innych. Oczekiwał zrozumienia w zamian za to, gdy przy niej był, gdy go potrzebowała, nie dostał nic poza ciosem w policzek, który teraz go piekł.\nNie wiedział dlaczego wszystko potoczyło się ta, jak potoczyło, ale powinien do tego przywyknąć. Zawsze był tym najgorszym, który jedyne co robił, to niszczył życie innych ludzi. Naprawdę, powinien wymyślić jakieś inne hobby, bo to powoli zaczynało mu się nudzić, ile można słuchać w kółko tego samego? Znudziło mu się już.\nW życiu każdej księżniczki musiał się pojawić, prędzej czy później, jakiś czarny charakter. Najwidoczniej czarny charakter, w bajce Grace, przyjął formę Drake a Marshalla, który jeszcze chwilę temu był gotowy wyznać jej wszystkie swoje tajemnice, a teraz tego żałował, bo nic nie dostał w zamian. Gra zupełnie niewarta świeczki.\n— A Ty jedyne w czym jesteś dobra to robienie z siebie ofiary losu, skończ Grace — Urwał, machnąwszy ręką. Nie miał zamiaru wysłuchiwać dalej tego, jak było jej źle i niedobrze, ani tego jaki on był zły, a ona taka biedna. Oczywiście, to zawsze była wina tego złego, a on święty nie był, ale miał wrażenie, że Grace dramatyzowała głównie dlatego, bo innego zajęcia nie potrafiła znaleźć sobie w życiu. Miała idealne życie, w którym trochę się pokomplikowało, ale czy to jest od razu powód do tego, by ciągle chodzić i rozpaczać? Zdaniem Marshalla, Grace bardziej nie mogła pogodzić się z tym, że nic nie poszło zgodnie z jej planem, niż z faktem, że w jej życie wtargnęły osoby trzecie.\n— Ty też mi mówiłaś, że się do mnie przywiązałaś. I co z tego skoro byłaś w stanie pójść do łóżka z sentymentu. Nawet ja mam do siebie na tyle szacunku, żeby po zerwaniu nie iść do łóżka z Carlottą, a uwierz mi, miałem sporo okazji — Wygarnął jej, czując wzrastającą irytację. Zamierzała sobie radzić sama? Zabawne. Grace nigdy nie poradzi sobie sama, dopóki był on, miała jego, teraz został zastąpiony byłym chłopakiem, świetnie. Szkoda tylko, że nie po to przyjechał do tego Vancouver, żeby się z nią kłócić, oczywiście, wyszło jak zwykle.\n— Chcesz to wracaj, ja mam zamiar iść się naćpać, bo co innego mi zostało — Wywrócił oczami i wyminął z wkurwieniem Grace, ubierając się i wychodząc z mieszkania.\nTo był patent który stosował jego ojciec, z taką różnicą, że on jeszcze trzaskał drzwiami, Drake zamknął je kulturalnie Zjechał windą w dół i no cóż, serio poszedł do samochodu bo potrzebował chwili wytchnienia, odpoczynku i ogarnięcia własnych emocji, a przede wszystkim naprawdę chciał sprawdzić, czy gdzieś w samochodzie niczego czasem nie miał i na szczęście miał, tabletki które poprawiają humor. Jeśli dzięki temu miało mu się polepszyć, to czemu by ich nie wziąć? Dowiedział się wszystkiego, czego dowiedzieć się chciał, upewnił się w przekonaniu, że Grace znalazła sobie zastępstwo, a teraz... Musiał się z tym jakoś pogodzić.\nRozsiadł się w tym cholernym samochodzie, opierając głowę o miękki fotel i zerknął w lusterko, musiał przyznać, że nie potrafiłby przed nikim ukryć swojej irytacji.\nNawet jej nie tknął, ale tym razem to ona poczuła się tak, jakby wymierzył jej policzek. Blada buzia zaczerwieniła się niezdrowo, resztki dumy, i tak już leżące na podłodze, poczuły się urażone. Przez chwilę brakowało jej tchu. Nerwowo przełknęła ślinę, mając ochotę dać mu w twarz jeszcze raz, i jeszcze, i tak do momentu, gdy nie zmieni zdania - i przeraziła ją własna wściekłość. Nigdy nie była taka. Brzydziła się przemocą, nie mogłaby nawet za mocno ścisnąć dłoni, nie wspominając o uderzeniu. Zemdliło ją, a nierówno bijące serce stało już w gardle, gotowe uciec z całego tego emocjonalnego pobojowiska. Jeszcze kilkanaście minut temu radośnie oglądała swoje miasto z samochodu, podekscytowana wyjazdem i znajomymi widokami. Miała wrażenie, że od tamtej pory świat zmienił się o sto osiemdziesiąt stopni. Że ona się zmieniła. Lepka fantazja o kilku palących łykach whisky przemknęła jej przez głowę.\nTak, nic nie poszło zgodnie z jej planem. Całe jej życie od mniej-więcej dwóch miesięcy nie szło zgodnie z jej planem. Nie było ślubu, nie było narzeczonego, pierścionek zaginął, mieszkanie w Deep Lakes zaraz miało zamknąć przed nią drzwi, brat był bliski i odległy równocześnie. To nie skomplikowało się trochę. Ona już nie widziała żadnego wyjścia. Jedynym wyjściem było wyjście z domu przez okno i roztrzaskanie kruchego ciała na bruku. Ale przecież to nie o to chodzi. A Marshall miałby jeszcze jeden pretekst, by nazywać ją słabą. I uważać ją za ofiarę losu i histeryczkę.\n- Ty masz do siebie szacunek? Ty? Jesteś śmieszny. Sam na siebie plujesz i cieszysz się, że deszcz pada - odparła oschle, gorzko, zaciskając drobne dłonie w pięści. Chciała powiedzieć coś, co go zaboli, ale słowa nie chciały układać się w zdania, logika pozostawała poza jej zasięgiem, więc tylko ugryzła się w język, by nie kopać pod samą sobą dołka. Czuła bicie serca w przełyku i miała wrażenie, że zaraz zwymiotuje. I, gdy tylko Drake wyszedł - ona zaraz wycofała się do kuchennego zlewu, wiedząc, że do toalety już nie zdąży. A potem długo płukała usta lodowatą wodą, nie przejmując się tym, że rozbryzgujący się na ściankach strumień niszczy rozmazane pozostałości jej makijażu. Cień położył się pod powiekami, spod podkładu wyłoniła się blada, zmęczona skóra, spragniona słońca. Kilkadziesiąt sekund, może minuta. Nogi znów wiedziały lepiej, co mają robić. Dłoń złapała z wieszaka gruby kardigan, który zaraz otulił drżące z dziwnego zimna ramiona. Nie wzięła nawet torebki; klucz wylądował w kieszeni swetra. Dzwonek windy, potem znów. Czuła, że nie odjechał, i zaraz drzwi samochodu stały już przed nią otworem.\n- Daj mi też - wychrypiała, nie mając odwagi, by spojrzeć mu w oczy. Zamknęła tylko drzwi, nie przejmując się tym, czy dostanie na to pozwolenie.\nSzczerość bolała bardziej, niż przemoc fizyczna. Nie miał zamiaru przebierać wiecznie w słowach, tylko po to, żeby jej nie zranić. Nie potrafiła współpracować, a on nie miał zamiaru wymieniać sztucznie uprzejmych słów, pokłócili się i chyba tak już zostanie. Owszem, jego też zabolały słowa, którymi w nią rzucił, nie należały do najmilszych, ale taka była prawda. Potrafiła jemu wypominać każde słabości , nie zwracając uwagi na to, że tak naprawdę sama lepsza nie była. Uczyła go moralności, oczekiwała szacunku, ale jak miał szanować osobę, która sama do siebie szacunku nie miała? Patrząc na to, że Drake ani razu nie przespał się z Carlottą, podczas gdy Grace poszła do łóżka z sentymentu... Znalazł jej czuły punkt i po prostu w niego uderzył. Teraz mogła mu zarzucić, że wbił ją w ziemię, że zbeształ ją z błotem sprawiając, że czuła się bardziej bezwartościowa niż wcześniej, zrobił to świadomie. Wiedział, że te słowa ją zabolą, ją zabolało, jemu zrobiło się lżej bo mógł w końcu znaleźć czuły punkt blondynki, który z premedytacją wykorzystał. Nawet jakby go uderzyła, trudno. Nie zamierzał jej oddawać, bo przecież, nie bił kobiet. Raz go poniosło i wystarczyło, więcej krzywdy zrobić jej nie chciał, bo obiecał.\nWychodząc z mieszkania nawet nie skomentował słów, które wypowiedziała. Obeszły go, spłynęły po nim jak po kaczce, bo był na tyle zirytowany, że nie słyszał nic, ani nie zwracał uwagi na nic, tylko na negatywne emocje, które rozrywały go od środka. Nie wiedział, czy teraz czuł irytację, czy smutek, czy było mu lżej, czy nie. Czuł wkurwienie, a zjeżdżając tą windą w dół, żołądek wywracał mu się do góry nogami, niewiele zjadł i był sfrustrowany. Trudno, najwidoczniej tak już miało być. Dobrze, że miał chwilę dla siebie, w swoim samochodzie. Tutaj nikt mu nie przeszkadzał, wyjął tylko telefon z kieszeni, żeby odpisać na wiadomość od Sicily i rzucił go na półkę nad kierownicą, nie zwracając nawet uwagi na to, że uderzył nim na tyle mocno, że na szybce ekranu pojawił się pajączek.\nZłapał się za głowę, przymknął oczy, próbując opanować emocje i zastanowić się nad tym, co powinien teraz zrobić. Mnóstwo myśli kłębiło się w jego głowie, z jednej strony chciał odpalić ten samochód, zostawić Grace i po prostu pojechać, prosto, przed siebie, nieważne gdzie i ją tu zostawić. Wkurwiała go niemiłosiernie swoim zachowaniem i podejściem.\n— Kurwa.... Nie możesz dać mi chwili, żebym się ogarnął? Sam ze sobą, w swoim towarzystwie? Zapomnij, nie dam Ci tabletek — Odparł chłodno, wkładając do ust tabletkę, nie patrząc nawet na Grace. Zignorował to, że wsiadła do samochodu, nie miał zamiaru sobie przerywać. Potrzebował chwili wytchnienia i nie interesowało go to, że ona też chciała, głupota. Gdyby zjadła całą tabletkę, skończyłoby się na szpitalu. Był pewien, że nawet nie wiedziała, jak powinno się to dawkować. Jedną tabletkę włożył sobie do ust, drugą ponownie do małej samarki i wsunął ją sobie w spodnie, żeby czasem Layton nie wpadła na doskonały pomysł, żeby zacząć grzebać mu po kieszeniach. Cóż, za pasek spodni raczej dłonią nie sięgnie, obydwoje nie byli w nastroju na takie zabawy.\nOdchylił głowę do tyłu, przymykając oczy i czekając aż ta przyjemna fala euforii tak po prostu w niego uderzy, czekał na poprawę nastroju, jak na jakieś zbawienie. Tym zbawieniem były kolorowe tabletki.\n— Jedyne co Ci mogę dać to jaranie, poczujesz się lepiej — Dodał nieco spokojniej, wciąż nie otwierając oczu i nie zerkając na Grace.\nNie miała już pojęcia, co czuje. Poczucie winy mieszało się z wściekłością, żalem, smutkiem, z bólem głowy, z rozczarowaniem, z chęcią ucieczki. Drażniło ją to, że przy nim wychodzi z niej wszystko to, co najgorsze - że robiła się nerwowa, że nie panowała nad gniewem, że nie umiała poskromić języka. Nie rozumiała tej wersji Grace, nie znała jej i tylko dodatkowo się frustrowała. Bez wątpienia była zraniona, jej serce, i tak w kawałkach, bolesnym biciem dawało znak, że czuje każdy cios - ale nie umiała stwierdzić, jakie ta rana ma konsekwencje. Zawsze potrafiła przeanalizować swoje uczucia, wyklarować ich przyczyny i skutki - a teraz w głowie miała tylko kolorowe, jaskrawe plamy, a przyglądanie się im groziło migreną. Ból głowy i tak zdradziecko czaił się w skroniach.\nNie powinna była za nim iść, ale przegrała dziś wszystkie bitwy, więc w tej zwyczajnie się poddała. Nie zniosłaby bezradnego chlipania w fotelu i zastanawiania się, czy wróci, czy zabierze ją w ogóle z powrotem, czy może powinna już szukać innego transportu do Deep Lakes. Przebywanie z nim w tak ciasnej przestrzeni było krępujące, Grace starała się możliwie ścisnąć w rogu fotela, by ich dłonie nawet nie miały szansy się zetknąć, by nie czuła ciepła jego ciała z siedzenia obok. Nie patrzyła na niego i nie próbowała nawet wyczuć, czy on patrzy nią. Kątem oka zarejestrowała tylko, że schował torebeczkę z tabletką w spodnie. I za to znów miała ochotę strzelić mu w pysk.\n- Spierdolisz gdzieś albo spowodujesz wypadek, a ja nie będę świecić za ciebie oczami, bo już mam dość wstydu - skrzywiła się, splatając wątłe ramiona na piersi. Znów poczuła mdłości, ale stwierdziła, że musi to przetrwać. Nie będzie upokarzać się bardziej, kazać trzymać sobie włosy. Żałowała, że nie wzięła z domu żadnego alkoholu. Choć nie tak dawno obiecała sobie, że koniec z piciem, była pewna, że przyssanie się do butelki przynajmniej na chwilę zmniejszyłoby problemy - bo trwałe ich usunięcie było chyba zupełnie niemożliwe. Nie powstrzymała się wreszcie i obrzuciła go lodowatym spojrzeniem, gdy tak wyciągnął się na siedzeniu.\n- Nie chcę. Daj mi tę tabletkę, albo wezmę sobie sama - odparła stanowczo, naprawdę zdecydowana, żeby to zrobić, gdy zobaczyła, jak on niemal momentalnie nieco się uspokoił. Ona też potrzebowała ukojenia, przynajmniej pozornego, bo oczy piekły już od łez, których więcej nie potrafiły wycisnąć, a w uszach szumiało tak, że nie mogła się skupić. Serce szalało w piersi do nieprzyzwoitości i Grace czuła, że jeszcze chwilę, i, tak, jak obiecała w esemesie do Sicily - załatwi Drake'owi szpachelkę i możliwość zeskrobywania jej z chodnika.\nChyba wolałby żeby została w mieszkaniu, żeby sobie trochę popłakała i dała spokój, być może między innymi dlatego wyszedł. Nie chciał przebywać w tym samym pomieszczeniu co ona, chociaż przez najbliższe dwa dni będzie na to skazany. Musiał przygotować się na to psychicznie, dlatego wolał odsapnąć chwilę w swoim samochodzie, który miał tak samo pozytywną atmosferę, jak jego dom, bo to jednak była cząstka jego, a nie mieszkanie Grace w którym był skazany na nią i to od niej w głównej mierze zależało, co dalej by się z nim stało. Zamknęłaby mu drzwi przed nosem? Wyrzuciła przez okno? Nie chciał o tym myśleć, dlatego wyszedł, bo tu, w samochodzie, czuł się dobrze i bezpiecznie.\nJemu było na rękę to, że usiadła po drugiej stronie, jak najdalej od niego, bo szczerze nie miał ochoty jej dotykać. Znów zaczął być obojętny, nawet nie myślał o tym, żeby ją przytulić, trochę się... Brzydził, może peszył, może po prostu był wkurwiony i nie chciał jej zrobić krzywdy, starając się trzymać nerwy i ręce na wodzy. Dobrze, że tabletka zaczęła działać, a on czuł się coraz lepiej. Wciąż nie miał zamiaru być jakiś wylewny, bo nadal nie marzył o dotykaniu Grace i szeptaniu jej słodkich słówek.\n— Miałabyś chociaż święty spokój. W razie wypadku nie musiałabyś się przyznawać, że mnie znasz — Wzruszył obojętnie ramionami i zaczął odczuwać spokój i utopie, właściwie miał wrażenie, że wtapiał się w ten fotel, tak mu było dobrze.\nWiedział gdzie chować takie rzeczy, w razie napadu policji i przeszukaniu, policjanci nie zaczęliby mu grzebać w bokserkach i spodniach. Jedna z lepszych kryjówek przeciw walce z narkomanią. W końcu poczuł się na tyle dobrze, by leniwie odwrócić głowę, otworzyć oczy i zerknąć na Grace siedzącą obok. Uchylił lekko usta, chcąc odpowiedź Grace i przez chwilę po prostu się zawiesił, totalnie nie reagując, przeżywając odlot życia.\n— Śmiało, wyjmij ją z moich bokserek. Nawet spodnie rozepnę, żeby było Ci łatwiej. Jeśli to zrobisz, dostaniesz pół, bo cała Cię poskłada — Odparł na jej propozycję, uśmiechając się przebiegle. Szczerze ? Wątpił w to, by faktycznie wsunęła mu dłoń w spodnie, chociaż zabawa mogłaby być przednia.\nNawet długo nie czekał, bo serio sięgnął leniwie do spodni i rozpiął rozporek, rzucając wyzywające spojrzenie blondynce. Tak chciała się bawić? Żaden problem, jeśli sama sobie weźmie, to tabletkę dostanie, a jeśli nie, to cóż... Nie miał zamiaru się nią dzielić, w końcu to jej zależało na tym, żeby spróbować szczęścia w tabletce, a nie jemu. Jemu zależało na dobrym samopoczuciu i właśnie je dostawał, zapominając o Bożym świecie i o tym, że kilka minut temu, kłócił się z Grace w jej mieszkaniu.\nChociaż... Może nie minęło kilka minut, a znacznie więcej czasu? Tego nie wiedział, bo żył już w nieco innej czasoprzestrzeni, trochę już porobiony, ale było warto, bo czuł, że cała złość po prostu z niego uciekała. Niektórzy preferowali alkohol, a niektórzy inne używki, on alkoholu nie pił szczególnie dużo, często też nie ćpał, ale raz na jakiś czas... Kto mu zabroni?\nMusiała podjąć decyzję, co dalej - a nie była do tego zdolna. Może powinni po prostu wrócić od razu, ale Marshall postanowił skorzystać z dobrodziejstw narkotyków, więc na to nie było szans - musieli żyć obok siebie przynajmniej do rana. A potem, gdy wrócą... Grace już wiedziała, co zrobi. To, co napisała Sicily - wyjedzie najszybciej, jak będzie to możliwe. Ale nie do Vancouver, tu znów goniłyby ją złe wspomnienia. Ojciec zostawił puste mieszkanie w Calgary, może, jeśli zadzwoni do niego, pozwoli jej się tam przenieść, przynajmniej na jakiś czas, aż odpocznie i stanie na nogi. W Deep Lakes nie miała już czego szukać. Pierścionek zaginął pod łóżkiem, strzępki serca utonęły w okolicznych jeziorach, jedyna przyjaciółka wreszcie zaczynała układać sobie życie. Grace mogła spokojnie spakować walizkę i znaleźć sobie nowe miejsce na ziemi. Może choć trochę łaskawsze.\nOna też nie chciała go dotykać. Bała się, że zareagowałby agresją. I zwyczajnie nie miała ochoty - potrzebowała oddechu, przestrzeni, a nie bezsensownych uścisków. Trzymanie się za ręce w niczym by nie pomogło. Może tak przyzwyczaili się do tego, że nie szukają swojej bliskości, że już nawet nie umieliby tak po prostu odpocząć w swoim objęciach - tak, jak jeszcze jakiś czas temu, gdy miękka kanapa, film i ciepłe ramiona były najdoskonalszą opcją relaksu.\nPokręciła tylko głową i nic nie powiedziała. I tak zaraz policja by odkryła, że się znali, i jeszcze zostałaby oskarżona o nafaszerowanie go narkotykami i wsadzenie za kierownicę. Nie potrzebowała kolejnych problemów, choć pobyt w areszcie, albo i w więzieniu, mógłby być całkiem odprężający. Ich spojrzenia wreszcie się skrzyżowały - w momencie, gdy proponował, że da jej te cholerne pół tabletki. Zagryzła wargi i zamilkła, nie wiedząc, jak zareagować, czy powinna przystać na tę propozycję, czy to w ogóle jest poważne i moralne, i czy nie ma tu jakiegoś haczyka. Umysł jednak wciąż desperacko wołał o chwilę ulgi - a ona uległa temu wołaniu, w chwili, gdy sam rozpiął spodnie.\n- A teraz mi daj - zażądała, w kruchych palcach ściskając mocno torebeczkę. Nadal nie patrzyła mu w oczy. Jeśli wcześniej brakowało jej odwagi, teraz zupełnie nie czuła się tego... godna.\nSpojrzał na nią wyczekująco. Był ciekawe do czego się posunie, żeby tę tabletkę zdobyć, nawet nie całą, tylko pół. Oczywiście on nic złego nie widział w tym, że miała wsunąć mu ręce w bokserki, odrobina przyjemności i zabawy jeszcze nikomu nie zaszkodziło, nawet jeśli bawiła się jedna strona i tą stroną był Drake, który teraz to już prawie wcale nie myślał. Nie myślał o konsekwencjach, nie myślał o żadnym kacu moralnym, nie myślał o tym, że stali na parkingu a Grace miała mu wsuwać dłonie w spodnie. Ludzi pewnie co jakiś czas się kręciło, ale komu to przeszkadzało, co Marshall robi w swoim samochodzie z kobietą? Grace moze i mieszkała w Vancouver, ale też wszyscy przechodzący obok jej nie znali.\nWizyta w więzieniu wcale nie przedstawiała się w pozytywnych barwach, nie chciał tam trafić, był wystarczająco zażenowany, gdy musiał oglądać ojca w pomarańczowym kaftanie, nie chciał sam mieć takiego ubranka. Kolor pomarańczowy nie był teraz modny, a przede wszystkim, nie pasowałby do kolorowej osobowości Marshalla, bardzo kolorowej, bo on nosił się głównie w czerni, granacie i szarości.\nGdyby sytuacja wyglądała inaczej, chętnie by ją przytulił, ale nie chciał. Tak jak jakiś czas temu miał na nią ogromną ochotę, mógł ją przytulić, całować i robić wiele rzeczy, teraz najchętniej by stąd wysiadł, bo miał dość tego towarzystwa.\nMiał dość, dopóki nie odważyła się wsunąć mu dłoni w bokserki, co wywołało przyjemną gęsią skórkę, nawet jeśli dłonie dziewczyny były chłodne. Przygryzł nawet delikatnie wargę i zerknął na nią kątem oka, gdy ta na niego nie patrzyła, najwyraźniej zażenowana całą sytuacją. U niego żadnego zażenowania nie było widać, na usta wstąpił bezczelny uśmiech, a Drake był usatysfakcjonowany tym, że po raz kolejny, zrobiła to czego chciał. Był okropnym człowiekiem, zdawał sobie z tego sprawę, ale jest ryzyko, jest zabawa. Drake nie wiedział czym jest wstyd, Grace najwidoczniej jeszcze tak, no cóż...\nWestchnął zrezygnowany, gdy wysunęła dłoń z jego bokserek i usiadł normalnie, ale spodni wciąż nie zapiął, bo po co? Wygodnie mu tak było, nic go nie uciskało, no wszystko idealnie. Wystawił dłoń, czekając aż blondynka poda mu samarkę.\n— Etap drugi, weź swoje pół — Uśmiechnął się, wyciągając tabletkę z folii i wsunął ją sobie do ust, idealnie w połowie tabletki. Przysunął się znacznie do Grace, nie trzeba być geniuszem żeby wiedzieć, czego chciał. Miała ugryźć ten kawałek, właściwie nie chciał faszerować jej narkotykami i być może dlatego pogrywał sobie z nią w taki sposób, z drugiej natomiast strony, naprawdę chciał poczuć jej usta na swoich i stąd te jego zagrywki. Po jego spojrzeniu było widać, że bawił się wyśmienicie, teraz tylko od Grace zależało, czy dalej będzie chciała się z nim bawić, czy po prostu sobie odpuści, wyjdzie z samochodu, trzaśnie drzwiami i go tu zostawi, samego, w czarnym samochodzie.\nPewnie gdyby ktoś przechodził obok, doszedłby do wniosku, że to nawet urocze, że na pół dzielą się cukierkami, bo kto by podejrzewał, że były to narkotyki? A no właśnie, na ogół na takie rzeczy nikt nie zwracał uwagi. Dlatego czuł się bezpieczny, chociaż pozbawiony racjonalnego myślenia, ale wciąż bezpieczny.\nByła zdesperowana. Zbyt zdesperowana. Chodziło jej tylko o chwilę zapomnienia, o oddech, o nic więcej - a była gotowa zrobić tak wiele. Zapomniała, że to parking, że ktoś może zobaczyć, że któryś z sąsiadów, którzy dobrze ją pamiętają, może tędy iść. Wiedziała, że potrzebuje tej tabletki, i była gotowa zrobić dla niej wszystko. Ona, lekarz, zagorzała przeciwniczka narkotyków, kobieta, która powinna świecić przykładem, unikać używek i być nieskazitelna. Była sobą załamana. Czuła, że upadała już nie tylko emocjonalnie, ale i moralnie. Zdradziła narzeczonego, popadała w alkoholizm, właśnie sięgała po narkotyki. W żyłach płynął czysty wstyd. Wiedziała, że od tej pory już na pewno nie będzie patrzeć na swoje lustrzane odbicie tak samo. Grace, która pokazywała się w lustrze, nie była już Grace. Nawet jeśli przypominała ją fizycznie - w tym malutkim umyśle nie pozostało z niej już nic. Najwyżej umiłowanie do gorących kąpieli i do gofrów z bitą śmietaną.\nWiedziała, że jemu się to podoba - bo znów miał nad nią kontrolę. Znów mu uległa, znów pokazała swoją słabość, pozwoliła wciągnąć się w jego grę. Idiotka. Potrzeba chwili spokoju była jednak większa, niż potrzeba ratowania honoru czy pokazywania, że nie jest taka, jak mu się wydaje. Była jeszcze bardziej żałosna, niż mu się wydawało. Wsadzała rękę w spodnie facetowi, którego wcale nie chciała dotykać, by zdobyć choć odrobinę narkotyku, którego nigdy nawet nie próbowała. Nie mogła znaleźć się już niżej.\nZawstydzone spojrzenie zmierzyło świat za szybami samochodu, gdy kładła torebeczkę na jego dłoni. Jakby chciała upewnić się, że nikt nie widział, jak spadała na samo dno. Ktoś widział na pewno, czyjaś sylwetka majaczyła kawałek dalej, odchodząca w stronę wejścia do wind. Policzki zapłonęły jeszcze gorącej, paliło ją w przełyku, by znów zwymiotować z nerwów. Spojrzała znów na Marshalla - i serce ponownie powędrowało do gardła. Nie chciała. Początkowo cofnęła nawet głowę, chcąc znaleźć się od niego dalej, uciec - ale znów pragnienie oddechu wygrało.\nZacisnęła mocno powieki i nachyliła się w jego stronę. Nie mogła teraz na niego spojrzeć, bo rozpłakałaby się z zażenowania. Wargi odnalazły koniec tabletki, objęły go szczelnie, stykając się z jego wargami. Chwyciła wreszcie lekko zębami, nie za blisko, nie chcąc zrobić mu żadnej krzywdy. Dostała mniej, niż pół - ale, gdy tylko kawałek tabletki znalazł się w jej ustach, zacisnęła wargi i odsunęła się nieco, wciąż nie otwierając oczu. Czekała na euforię, na ulgę, ale kolejne sekundy przynosiły tylko rozczarowanie. Wiedziała, że to chwilę zajmie, ale ona chciała już, teraz, natychmiast.\nMartwiło go to, że Grace tak chętnie sięgała po różne używki. Zaczęło się od alkoholu, teraz chciała brać od niego narkotyki, pewnie gdyby myślał racjonalnie, nawet do głowy by mu nie przyszło, żeby się z nią podzielić. Słowem klucz było gdyby, gdyby sam nie wziął, myślałby nieco inaczej i na pewno, gdyby nie wziął to w tym momencie opierdalałby Grace od góry do dołu, zamiast tego, dzielił się z nią tabletką. Fakt faktem, była to tylko tabletka, nie były mocne ani szkodliwe, po prostu poprawiały nastrój, podziewałby nawet, że w porównaniu z amfetaminą albo mefedronem, to było tak naprawdę nic. Delikatny poprawiacz nastroju, pobudzający zmysły i tak dalej, chociaż tabletka gwałtu to nie była.\nMusnął delikatnie wargami usta Grace, a chwilę później ona się po prostu odsunęła. Dostała swoją część tabletki, powinna się tym cieszyć, brała pierwszy raz w życiu, nie powinna przesadzać. On też trochę odczekał, nim wziął większa połówkę tej drugiej. Grace była drobna, dla niej taka dawka była idealna, gdyby wzięła więcej, czułaby się tragicznie. Teraz musiała tylko odczekać na efekty. Zabawne w tym momencie wydawało mu się to, że żeby jakoś ze sobą porozmawiać, bez krzyków i wrzasków, musieli zaćpać na pół, nie wiedział czy dało się niżej upaść, później będzie się tym martwił. Czasem nie dało rady porozmawiać normalnie, trzeba było sobie jakoś pomóc. W tym przypadku stanęło na narkotykach, no trudno, raz kozie śmierć. Jemu było idealnie i cholernie dobrze, rozpływał się wręcz w tym fotelu, zerkając co i rusz na Grace rozmarzonym wzrokiem.\n— Wycziluj, uspokój się, złap oddech, zapadnij się w ten miękki fotel jak ja i czuj błooogość. Musisz się tylko rozluźnić, na początku może być Ci ciężko na głowie, ale to część fazy — Jego pierwsza faza w życiu do najmilszych nie należała, więc nie spodziewał się, że Grace od razu będzie miała doskonały humor, albo, że tak jak on, zatopi się w tym fotelu. Obsunął się nawet bardziej, patrząc w szybę w samochodu, na ścianę przed którą był zaparkowany samochód. W tym momencie ten widok wydawał mu się niesamowicie interesujący, nawet te parkingi w Vancouver różniły się od tych w Deep Lakes, te były... Bogatsze, po prostu.\nWyciągnął nawet dłoń w kierunku Grace, żeby zbiła z nim piątęczkę, bo przecież pierwszy raz w życiu wzięła jakieś tabletki, które nie były antydepresantami i ibupromem, świat się zmieniał, Grace brała narkotyki, a jemu to wszystko wirowało w głowie. Patrząc na Grace miał wrażenie, że się rusza, a ona przecież tylko siedziała, po prostu jemu wszystko się kręciło i pewnie nawet, gdyby miał sam przybijać z nią piątkę to ledwo trafiłby w jej drobną dłoń.\nTeraz to naprawdę nie miał na co narzekać, bo wszystko co sie stało, zostawił gdzieś za sobą, ale najgorsze było chyba to, że miał nagły przypływ energii nie miał pojęcia co ze sobą zrobić, dlatego po prostu siedział na dupie, jak ten cielak i wpatrywał się albo w szybę, albo w ścianę, albo w Grace, mrużąc oczy i zerkając czy z nią jest wszystko w porządku, czy naprawdę wyrosła jej druga głowa.\n— Wiesz co jest najlepsze w takim stanie? — Zapytał, siląc się na poważny ton, chociaż teraz był bardziej rozlazły, niż poważny, ale wyraźnie mówił, nie mógł przecież zapomnieć języka w gębie.\nByła już na skraju wytrzymałości. I potrzebowała teraz głosu rozsądku. Kogoś, kto jej powie, że nie tędy droga, przytrzyma rękę, gdy ta powędruje nie tam, gdzie trzeba, kogoś, kto powie stanowcze nie i nie będzie przejmował się jej naleganiami. Kogoś, kto się nią zaopiekuje. Drake, zwłaszcza w tym stanie, zupełnie nie nadawał się do tej roli. On tylko dodatkowo ciągnął ją w dół, sprawiał, że, choć myślała, że już niżej nie da się upaść – odkrywała w dnie kolejną zapadnię i znów uderzała o dno, jeszcze głębsze. Był najbardziej toksyczną osobą w jej życiu. Bardziej toksyczną nawet od własnej siostry, która przynajmniej ostatnio, gdy Grace upijała się w klubie, poczuła choć lekki niepokój. Co prawda teraz Sicily sprowokowała ją do podjęcia decyzji o rzuceniu tego wszystkiego w cholerę i wyjeździe, ale – przez jakiś czas na drabinie dobra była choć szczebelek wyżej, niż Drake. Choć i tak zajmowali dwa ostatnie szczebelki.\nTo było żałosne – dwoje dorosłych ludzi, którzy nie potrafili rozmawiać. Ba, nawet nie próbowali rozmawiać – tylko nakręcali się wzajemnie, bez grama rozsądku, bez chwili wytchnienia. Zachowywali się jak dzieci – i jeszcze bardziej od chwili, gdy postanowili stłumić negatywne emocje narkotykiem. Nie wiedziała, jak mają próbować budować jakąkolwiek poważną relację, jeśli nie potrafią opanować gniewu i żyć ze sobą jak normalni ludzie. Może wcale nie było im pisane, żeby być razem. Może tylko zachłysnęli się sobą nawzajem – osobami zupełnie innymi, niż dotychczas poznane, na swój sposób wyjątkowymi – i powoli urok przemijał, a nic po nim nie pozostawało. Nic, z czego mogliby stworzyć cokolwiek więcej, niż zwykły romans.\nZamknęła oczy, odchyliła głowę na oparcie. Zaciskała wargi mocno, prawie do bólu. Powieki nagle same się lekko rozchyliły. Krawędzie świata były rozmyte, choć przecież wcale nie patrzyła przez łzy. Ścisnęło ją w podbrzuszu, ręce zadrżały bez wyraźnego powodu. Odetchnęła głęboko, czując zawroty głowy. Jeszcze przed chwilą było jej przeraźliwie zimno – teraz robiło się nieco cieplej. Zacisnęła palce na fotelu, i miała wrażenie, że zaraz zmiażdży siedzenie w dłoni – ale do niczego takiego nie doszło. Myśli jednak zaczęły się uspokajać, nie pędziły już tak rozpaczliwie. Zwilżyła językiem spierzchnięte wargi, obserwując naprzeciwległą ścianę tak, jakby było w niej cokolwiek interesującego. Nie rozumiała, co się z nią dzieje, ale czuła się jakkolwiek lepiej. Spojrzała na jego wyciągniętą dłoń, jak do piątki, i rozsądna część umysłu przebiła się na chwilę, a potem pomieszała z tą przyćmioną.\n- Nie zachowuj się, kurwa, jak twój siostrzeniec... – wymamrotała nieco nieprzytomnie i przycisnęła palce do czoła. Było lodowate, ale miała wrażenie, że za to dłoń pali żywym ogniem. Nagle poczuła, że jej ciało chce biec. Puścić się jak najszybciej ulicami Vancouver, przemierzyć je całe, zobaczyć wszystkie znajome miejsca. Szarpnęła się lekko w fotelu, ale wzięła jeszcze jeden wdech i jakoś nad tym zapanowała.\n- Rzyganie do czyściutkiego, pachnącego domestosem kibelka, gdy ma się związane włosy i wolne następnego dnia…? – spytała cicho, bo tak, teraz wydawało jej się to najprzyjemniejszą rzeczą, jaką robić można po narkotykach. Żadne tam tańce i zabawy, po prostu rzyganie, to jest to. Głowa zrobiła się ciężka, źle leżała na oparciu, i Grace przechyliła się wreszcie, by oprzeć ją na ramieniu Drake’a. Jego dotyk już nie odrzucał, tyle mogła znieść.\nByło kilka typów facetów z którymi nie dałoby rady ułożyć sobie życia. Byli ci, którzy przesadnie podporządkowywali się partnerce, ci którzy starali się mieć kontrolę nad każdą sytuacją, oraz ci którzy będąc na dnie, wciągali w to jeszcze innych. Można by długo rozmyślać nad facetami, którzy byli nieodpowiedni dla córek, alkoholicy, narkomani, psychopaci, damscy bokserzy, Drake był chyba tym najgorszy typem. Toksyczny manipulant, który potrafił od siebie uzależnić, namawiający do powrotów, po to żeby zaraz wbić kolejny raz nóż w serce i kogoś złamać, na ogół robił to z premedytacją, w przypadku Grace absolutnie nie potrafił nad sobą panować. Z jednej strony nie chciał tworzyć z nią żadnego związku z obawy o to, że ściągnie ją na dno, z drugiej strony zależało mu na niej i wiedział, że jeśli tylko będzie z nim współpracować, naprawdę mięli szansę żeby coś stworzyć... Normalnego, na tyle normalnego, na ile przypadłości Marshalla by pozwoliły.\nDoprawdy, przykre było to, że nie potrafili teraz ze sobą porozmawiać. Byli już na typ etapie, że ze sobą rozmawiali, że potrafili cieszyć się swoim towarzystwem i wybierać głupie kubki do kawy, co tak naprawdę się zmieniło? Mężczyzna był przekonany, że wpływ na to miał brak czasu i może sytuacja w klubie, wtedy zaczęło się psuć, ale był przekonany, że to na pewno nie chodziło tak do końca o to. Im więcej czasu przebywał w towarzystwie Grace, tym lepiej ją poznawał, ostatnio spędzał z nią mniej czasu, a jej obecność w samochodzie była bardziej męcząca niż przyjemna. Być może właśnie tu leżał problem, w braku czasu, a najgorsze było to, że obydwoje tak naprawdę nic z tym nie zrobili.\nObserwował uważnie Grace, gdy oparła się tyłem głowy o fotel i przymknęła oczy. Był ciekaw, po jakim czasie ją weźmie, czy długo będzie musiała czekać na tej przyjemny stan upojenia? Dla niego był to stan... Wyjątkowy. Wziął półtora tabletki, jego mózg nadawał na zupełnie innych falach, a czas płynął szybciej i chociaż chciał wstać i wyjść z tego samochodu, zrobić cokolwiek innego niż siedzenie, był tak rozleniwiony, że nie chciało mu się wstawać.\n— Mój siostrzeniec zachowuje sie lepiej niż ja — Chociaż to zdanie udało mu się skleić, bo w sumie taka była prawda. Noah nie brał narkotyków, nie zabierał kobiet poza miasto, nie porywał osiemnastolatek z którymi później sypiał i przede wszystkim, nie niszczył ludziom życia w przeciwieństwie do swojego chrzestnego. Chociaż, gdyby tak teraz spojrzeć na tę sytuację z innej perspektywy, podobno jakieś cechy dziedziczyło się po chrzestnych, a Marshall miał nadzieję, że Noah po nim odziedziczy spryt a po matce chrzestnej racjonalne myślenie, którego Marshallowi brakowało.\n— Rzyganie do kibelka pachnącego domestosem jest nawet urocze, ale nie to. Bardziej od tego wole pocałunki i seks, bo to są zupełnie nowe doznania — Odpowiedział, zdobywając się nawet na uśmiech i oparł policzek o głowę Grace, gdy się o niego oparła. No właśnie, lubił takie pocałunki po fazie i chciał jej pokazać, że były przyjemne.\nZabrał policzek z jej głowy, przysuwając się bliżej i chwycił dłonią podbródek blondynki, unosząc go, lecz Grace wciąż opierała się o jego ramię, a on w tym czasie nachylił sie nad nią i ją pocałował. Bez żadnego wielkiego pośpiechu, jak na niego zbyt delikatnie a zarazem dość śmiało, przymykając oczy, rozchylając wargi dziewczyny swoimi by złączyć ich języki w intymnym pocałunku. Czułym i powolnym, lecz na pewno przyjemnym, co w dużej mierze było zasługą jego, ale również tabletek które wzmacniały doznania. Gdyby nie fakt, że siedzieli na przednich fotelach, naparłby chętnie na jej ciało, ale zamiast tego musiał nacieszyć się pocałunkami i dotykiem, chociaż gdzieś w głębi duchu miał nadzieję, że na pocałunku się nie skończy, bo Drake liczył na coś więcej, musiał wyładować swoją frustrację.\nZa każdym razem naiwnie wierzyła, że będzie inaczej. Że tym razem już im się uda. Że będzie pięknie, że już będą tylko dla siebie. Szybko przychodziło rozczarowanie. A przecież przez chwilę stanowili naprawdę piękną parę – która nie musiała kończyć w łóżku, która umiała rozmawiać, cieszyć się swoim towarzystwem i po prostu ze sobą być. Czas jednak weryfikuje wiele relacji – i oni także zostali zweryfikowani. Okazało się, że nie potrafią budować. Że, jeżeli tylko powieje nieco mocniejszy wiatr i ich uroczy domek upadnie – nie będą nawet wiedzieli, od czego zacząć odbudowę. Nie mieli nawet czasu, by uczyć się bycia ze sobą na nowo – a może nawet nie próbowali tego czasu mieć. Może trochę wystraszyli się tego, co się między nimi dzieje.\nGłowa powoli stawała się lżejsza. A przynajmniej myśli stawały się lżejsze. Świat był za mgłą i lekko, powolutku się obracał. Grace czuła coś… dziwnego. Jakby cały żal i cały gniew spokojną falą odpływały, pozostawiając miejsce rozleniwieniu pomieszanemu ze specyficznym rodzajem euforii – takim, który nakazywał tańczyć, tańczyć, tańczyć. Mogłaby wysiąść z tego samochodu i po prostu zacząć tańczyć na parkingu, i nie miałaby z tym żadnego problemu. Byłaby szczęśliwa. Nie przeszkadzałyby jej spojrzenia innych ludzi, w ogóle przestali jej przeszkadzać inni ludzie, nawet Drake już nie przeszkadzał. Tylko serce znów biło po swojemu, niekoniecznie zadowolone z tego, co się dzieje, ale nie miało już prawa głosu. Szum jej głowie skutecznie zresztą zagłuszał jego protesty.\nMiękkie wargi wygięły się w ironicznym uśmiechu. Na tyle, na ile poznała Noaha – był o wiele lepszy, niż jego wujek. Dzieci generalnie są lepsze od dorosłych. Mniej kłamią, mniej kręcą, mniej kombinują, mówią prosto z mostu. Nie biorą narkotyków, nie piją alkoholu. Gdyby związek Grace i Drake’a zaczął się w piaskownicy, i tam się skończył, najpewniej byłby bardzo szczęśliwym związkiem. Ona zachwycałaby się jego ciemnymi włosami, oczami i złocistym odcieniem skóry – on fascynowałby się jej jasnością, świetlistością. Rozkosznie by ze sobą kontrastowali i wszystkie ciotki mówiłyby, że są razem tacy uroczy. Ale to już nie ten etap, niestety.\n- Tak? – spytała najzupełniej głupio, ale żadne rozsądne słowa, nie wspominając nawet o zdaniach, nie przychodziły jej do głowy. Ona nigdy nie próbowała. W swoim życiu miała styczność tylko z marihuaną i to dawno, dawno temu. I nawet po niej nie próbowała pocałunków i seksu. Nie uciekała już przed jego dotykiem, przestał tak drażnić i przeszkadzać. Zamknęła oczy, odprężyła się. Nie było tak szczególnie wygodnie, ale nie miała najmniejszej ochoty się nigdzie ruszać, gdy zaczynało być przyjemnie.\nNie rozchyliła powiek, gdy dotknął jej twarzy, gdy ją pocałował. Usta uległy, rozchyliły się pod naciskiem jego ust. Podobało jej się to tempo, podobała jej się ta intensywność. Tego potrzebowała. Włączony do gry język działał sam, nad niczym się nie zastanawiała. Było ciepło, wilgotno, miło. Wreszcie mogła odpocząć. Nie wiedziała, czemu oderwała się od jego warg. Spojrzała na niego zamglonymi oczami, a ciało zaraz samo się uniosło, przecisnęło pomiędzy siedzeniami i znalazło sobie wygodniejsze miejsce – na tylnej kanapie. Opadła na nią nieco ciężko i posłała Drake’owi nieprzytomny, ale zachęcający uśmiech. Chciała się w niego mocno wtulić, wcisnąć go w siebie i spróbować jego ust jeszcze raz. Zupełnie nie myślała o tym, że będzie żałować. O niczym nie myślała. Tylko o tym, by sprostać potrzebie chwili.


Bo Paula wstaje dziś wcześniej : 239. Anglia na talerzu. Rodzeństwo\nZauważyłam ostatnio, że mój brat rzadko kiedy bierze ze sobą drugie śniadanie do szkoły. Hola, hola, przecież ono jest bardzo ważne! Pozwala naszemu organizmowi pracować na najwyższych obrotach aż do obiadu. Postanowiłam się więc zatroszczyć o mojego braciszka i przygotowywać mu bento. Niestety mój brat jest dość wybredny, więc będę musiała się trochę nagimnastykować. Dlatego dziś błyskawiczne scones. Nie miał jeszcze okazji ich próbować, więc mam nadzieję, że mu zasmakują.\nSwoją drogą łączy nas bardzo dziwna relacja. Gdy byłam mała (w każdym razie mniejsza) traktowałam go trochę jako dodatkowego domownika. Ba! Był okres, że nawet się biliśmy, ale nie na zasadzie kuksańca, ale takiego prawdziwego łomotu. Z wiekiem to się zmieniło. Jasne, że się kłócimy (to w sumie chyba normalne), ale zaczęliśmy się traktować jako kompanów. I choć czasami mam go dość, to mój „mały” braciszek :D\nA jak to jest z Wami? Macie rodzeństwo?\nRazowe wegańskie scones wg Deli Smith podane z konfiturą rabarbarową i truskawkami/ twarożkiem z miodem malinowym i borówkami, kawa z mlekiem.\nWholemeal vegan scones served with rhubarb jam and strawberry/ cream cheese with honey and cranberries, coffee with milk.\nRazowe scones /8sztuk/\n-110g mąki pszennej\n-110g mąki pszennej razowej\n-pół łyżeczki soli\n-25g cukru trzcinowego\n-25g masła (oleju)\n-ok.150 ml mleka (sojowego)\nMąki przesiewamy, dodajemy proszek, sól, cukier i cynamon. Dodajemy masło, aż powstanie coś na kształt kruszonki. Mieszając dodajemy stopniowo mleko aby uzyskać gładkie ciasto. Wykładamy na stolnicę i energicznie zagniatamy. Rozwałkowujemy na grubość ok 2-3 cm i szklanką wycinamy koła. Wykładamy je na blaszkę i pieczemy przez ok 10-12min w 230 stopniach. Podajemy z ulubionymi dodatkami. Smacznego!\nAutor: Atqa o 07:05\nEtykiety: borówki, kawa, konfitura rabarbarowa, mąka razowa, miód, na słodko, scones, truskawki, twarożek, wypieki\nAnonimowy 16 stycznia 2014 08:25\nBardzo fajne śniadanie, tylko zwróć uwagę na to, że i masło, i mleko nie są wegańskie. Nie chodzi mi o to, żeby cię krytykować czy coś, ale początkujący weganie szukają przepisów w internecie, a natykając się na takie przepisy powodujesz, że potem w społeczeństwie o weganiźmie krążą różne ciekawe informacje. Proszę, zwróć na to uwagę.\nAtqa 16 stycznia 2014 08:57\nZaraz dopisze adnotacje,dla pełni wegańskiej wersji. Dziękuję za zwrócenie uwagi :)\nagateq 16 stycznia 2014 08:35\nJak chodziłam do szkoły, to oczywiście brałam jakąś przekąską ale w ogóle nie zastanawiałam się nad tym, czy to zdrowo, niezdrowo, dobrze czy źle. Teraz prawie wszystko się kręci dookoła zdrowego stylu odżywiania i żywienia, jakby to było takie niesamowite, że należy zachować zdrowie i umiar na długie lata. Nie rozumiem tego:)\nTak jak nie rozumiem więzi bratersko-siostrzanej i nie będzie mi dane jej już poznać, ale nie żałuję:)\nKarolina 16 stycznia 2014 09:00\nMam też rodzeństwo i chyba masz rację ze z wiekiem to się zmienia :)\nKasia 16 stycznia 2014 10:14\nJestem przekonana, że mu zasmakują, w końcu scones są genialne :)\nMam starszego brata i kiedyś też się regularnie biliśmy, ale teraz się dobrze dogadujemy. Wszystko zmienia się z wiekiem :)\nNatalie 16 stycznia 2014 13:41\nMam młodszą siostrę i do tej pory się z nią leję :P Ach to rodzeństwo - bić się bijemy ale i tak kochamy .\nnatalia.190 16 stycznia 2014 13:55\nFajnie jest miec rodzenstwo mimo wszystko :) ja mam siostrę\nPiękny kubek i pyszne bułeczki :)\nPam. 16 stycznia 2014 14:11\nJa mam tylko starsze rodzeństwo i to o wiele. Brat 10 lat, a siostry 20 i 23 lata starsze.\nWychowywałam się jako jedynaczka właściwie.\nTrochę wam zazdroszczę ;)\nA śniadanko pyszne.\nIwona 16 stycznia 2014 14:37\nCudne śniadanko :)\nMam siostrę 15 lat młodszą ode mnie, a z racji tego, że mama często chorowała i była w szpitalu, to na początku mała traktowała mnie jak mamę i tak mnie nawet nazywała... Oczywiście szybko ją tego oduczyłam. Za to teraz relacje są dość dziwne, bo jednak mała woli mieć kumpli w swoim wieku.\nAleksandra 16 stycznia 2014 15:06\njak mogłaś ich jeszcze nie spróbować?! poza tym - chciałabym mieć taką siostrę jak Ty, żeby tak troszczyła się o moje posiłki :)\nUnknown 16 stycznia 2014 15:28\nMam starszego brata. Za młodu biliśmy się jak głupki :D Teraz też są drobne sprzeczki,ale możemy polegać na sobie :)\nZostałaś nominowana na moim blogu do Liebster Award. Zapraszam do zabawy :))\nteenager ;) 16 stycznia 2014 16:32\nooo, uwielbiam te bułeczki ;) można je podać z czym dusza zapragnie :)\nteż mam brata, młodszego. jest jak jest, ale myślę, że z wiekiem też zaczynami coraz różniej się do siebie odnosić :)\nClaudine 16 stycznia 2014 17:06\nmam młodszego brata i naszej relacji nie będę raczej komentować, haha. :D\na scones są przepyszne, na pewno mu posmakowały :)\nKaro 16 stycznia 2014 17:21\nRodzeństwa niestety nie mam ;)\nA śniadanko przepyszne :D\nOia 16 stycznia 2014 22:00\nŚwietne, brat się na pewno ucieszył. A ja nie mam rodzeństwa, jeśli upiekę to więcej zostanie dla mnie, ha!


800 różnych produktów, takich jak soki, czekolady i proszki do prania, jogurty (18 rodzajów), przetwory mięsne, kawa i piwo, pojawi się do końca tego roku pod wspólną marką - Leader Price\nDo koszyków klientów w największych hipermarketach Géant pod koniec roku trafiać będzie 50 mln wyrobów Leader Price każdego miesiąca. Większość z nich to produkty polskie. Konsument zyskuje nawet o 50 proc. niższą cenę przy zachowaniu niezłej, stale kontrolowanej jakości, a polski producent - stały zbyt i możliwość rozwoju produkcji. - Czasami wręcz szansę na przeżycie w świecie ostrej konkurencji - mówi Paul Martins z Leader Price. - Na Zachodzie system własnych marek w sieciach sprzedaży pozwolił się utrzymać na rynku przedsiębiorstwom rodzinnym.\nWłasne marki dystrybutorów od lat funkcjonują w Europie Zachodniej. W Szwajcarii i Wielkiej Brytanii produkty tego typu stanowią odpowiednio 30 i 48 proc. kupowanych wyrobów. Według analityków rynku, marki dystrybutorów, które mogły powstać przede wszystkim dzięki opanowaniu rynku przez sieci hipermarketów, będą skutecznie konkurowały z markami producentów. Zyskiwać będą konsumenci płacący taniej za dobry, pochodzący od renomowanych producentów, acz inaczej opakowany towar. Kilka sieci w Europie zaryzykowało, zdejmując z półek wszystkie "wielkie marki" i wystawiając w ich miejsce produkty własnej sieci - pomysł chwycił. W Polsce marki dystrybutorów pojawiają się od niedawna. Na sprzedaż produktów z własnym logo zdecydowało się do tej pory kilka sieci super- i hipermarketów, między innymi Castorama, Géant, Makro Cash & Carry, Robert. - Sprzedajemy ok. 900 produktów z logo ARO, które jest własnością Makro Cash & Carry. Będziemy poszerzać ofertę o towary najchętniej kupowane przez klientów - mówi Wojciech Zipser z Makro Cash & Carry. Sieć Géant również dąży do tego, by jej własne produkty Leader Price należały do towarów najczęściej kupowanych. W przyszłości sieć sklepów Leader Price będzie sprzedawała wyłącznie artykuły z tym znakiem. W ciągu kilku lat w całej Polsce powstanie ok. 250 sklepów tego typu. Zanim wybrano pierwszy produkt, który miał być oznaczony logo dystrybutora, przeprowadzono cztery tysiące degustacji, a później serię testów laboratoryjnych. - Musimy mieć gwarancję, że oferujemy nie tylko najtańszy, ale i dobry towar. Stale kontrolujemy jego jakość - mówi Martins.\nZa towary oznaczone logo sieci handlowych będziemy płacili znacznie mniej niż za tej samej jakości produkty markowe\n- Artykuły z naszym znakiem wytwarzają renomowani producenci na nasze zlecenie i pod naszym dodatkowym nadzorem - dodaje Grażyna Twardowska z sieci sklepów Robert. 95 proc. produktów Leader Price ma etykietę "Produkt polski". - Hortex, Winiary, Coca-Cola, PepsiCo. czy Nestlé mają tak silną pozycję na rynku, że nie leży w ich interesie wytwarzanie artykułów dla nas. Obok nich są jednak firmy, dla których współpraca z wielkimi dystrybutorami to znakomity interes, na czym zyskują też konsumenci. Macie przecież dobrze rozwinięte rolnictwo, a dzięki naszemu wsparciu technologicznemu możecie produkować lepiej i wciąż tanio - podkreśla Daniel Sicard, szef Géant Polska. Niską cenę towarów z logo dystrybutora osiąga się poprzez redukcję kosztów produkcji, reklamy i marketingu. - W cenie uwzględnione są oszczędności wynikające z seryjnej produkcji i dostaw towaru do centralnego magazynu, skąd dalej rozwozimy je już na koszt sieci. Producenci nie martwią się ani o zbyt, ani o reklamę swoich wyrobów, nie wydają na te cele ani grosza - mówi Paul Martins. - Kupując sok, kawę czy czekoladę, wpierw płacicie za markę, za marketing, dopiero później za sam produkt - dodaje Daniel Sicard. - Klienci przestają być lojalni wobec danej marki, gdy natrafią na produkt podobny jakościowo, ale znacznie tańszy. Artykuły z logo dystrybutora są postrzegane jako wybór korzystnej ceny - potwierdza Grażyna Twardowska. - W Europie działają producenci, którzy nie są w stanie wytrzymać konkurencji i gdyby nie marka dystrybutora, musieliby przestać działać. Przetrwali, specjalizując się w wytwarzaniu artykułów sprzedawanych z logo dystrybutora. Podobnie będzie w Polsce. Pojawią się firmy, których cała produkcja będzie powstawać na zlecenie wielkich sieci handlowych - przewiduje Daniel Sicard. Produkty z marką dystrybutora, mimo że tanie, są w hipermarketach wyodrębnione i oznaczone. Właściciele sklepów nie skrywają ich za droższymi artykułami. - Zależy nam, by towary naszej marki były rozpoznawalne i wyraźnie wyodrębnione. Dlatego między innymi tworzymy specjalne stanowiska promocyjne - mówi Wojciech Zipser. Taką samą politykę wprowadzają także sieci Géant i Makro Cash & Carry.


Gazeta ślubna jako prezent | HISTORIA\nCzy znasz obyczaj gazety ślubnej? Taka gazeta jest przygotowywana przez przyjaciół i rodzinę pary młodej i prezentowana w dniu ślubu małżeństwu oraz rozdawana gościom lub sprzedawana. Treść gazety ślubnej to przede wszystkim zdjęcia z dzieciństwa i czasu młodości, anegdoty, wspomnienia, wydarzenia zabawne i takie z nutką refleksji. Ale co powiesz na nieco inną gazetę weselną? Podaruj małżeństwu na prezent historyczną gazetę ślubną, oryginał, który został opublikowany się w dniu ich urodzin. Innym oryginalnym pomysłem na prezent ślubny jest historyczna gazeta ślubna z dnia poznania się pary młodej. W naszym sklepie otrzymasz wszystkie gazety w teczce upominkowej z możliwością personalizacji. Zaskocz nowożeńców szczególnie osobistą gazetą ślubną. Ten prezent z pewnością zachwyci parę młodych i pozostanie na długo w ich pamięci!\nIdealna gazeta ślubna dla nowożeńców\nNasze archiwum gazet zawiera ogromną kolekcję ponad 5 milionów gazet i czasopism historycznych. Za pomocą wyszukiwarki możesz szybko i łatwo dokonać wyboru spośród regionalnych, krajowych a także europejskich gazet historycznych jako prezent. Ale która gazeta ślubna jest odpowiednia dla pary młodej?\nJakie gazety lub czasopisma czyta para młodych dzisiaj? Przejrzyj nasze archiwum, istnieje szansa, że znajdziesz tę ulubioną gazetę pary młodej jako historyczny egzemplarz w naszym archiwum.\nGraj z stereotypami ról w humorystyczny sposób: podaruj pannie młodej magazyn z modą, panu młodemu czasopismo sportowe lub samochodowe.\nGdzie para spędza miesiąc miodowy? Podaruj im gazetę ślubną z danego kraju. W naszym archiwum znajdziesz gazety z Francji, Włoch, Hiszpanii, Niemiec i wielu innych krajów europejskich, a także z USA i Rosji.\nWręczanie gazety ślubnej\nHistoryczna oryginalna gazeta ślubna to naprawdę wyjątkowy prezent! Aby podkreślić jego rzadkość nadaj chwili przekazywania prezentu indywidualny i stylowy charakter. Wybierz odpowiedni moment, w którym przekażesz małżeństwu gazetę ślubną. Rozbaw wybraną gazetą ślubną zarówno gospodarzy jak i gości.\nWygłoś krótką mowę, w której przedstawisz zabawne lub wzruszające anegdoty z życia pary młodej, pogratuluj im i przekaż gazetę ślubną. Twoje błyskotliwe przemówienie sprawia, że gazeta ślubna stanie się zabawnym prezentem!\nWyszukaj wcześniej szczególnie ekscytujące lub ciekawe artykuły z gazety ślubnej i przedstaw je w sposób zabawny. Może uda Ci się stworzyć zabawną relację z parą młodą i zaangażować wszystkich gości weselnych do tej zabawy.\nPrzygotuj małą grę: para ślubna musi najpierw rozwiązać różne zagadki związane z gazetą, a następnie otrzyma ją jako prezent. Zastanów się nad pytaniami, które odnoszą się do czasu, kiedy gazeta ślubna została opublikowana: Jakie wydarzenia polityczne dominowały nagłówki gazet? O których wydarzeniach sportowych pisano wtedy? Które książki znalazły się na liście bestsellerów i jakie piosenki stały na liście przebojów?\nPodaruj gazetę ślubną w sposób wyjątkowy, a zarówno Twój występ jak i prezent pozostaną w dobrej pamięci przez długi czas! Zaskocz parę młodych i gości weselnych oryginalną historyczną gazetą ślubną! Wybierz idealną gazetę ślubną pasującą do odbiorcy. Zapakowana w teczce upominkowej z indywidualną dedykacją dla pary młodej, ten zestaw podarunkowy jest szczególnie osobisty i naprawdę wyjątkowy. Nie przekazuj gazety ślubnej w prosty sposób tylko zrób z tego małe wydarzenie. Wtedy Twój prezent będzie absolutnym hitem na ślubie.


Busko-Zdrój fryzjer - Salony fryzjerskie Dorotka\nSalon ul. Batorego\nSalon ul. Rokosza\nPodologia/ stopy, d³onie\nPodologia/stopy i d³onie\nZabiegi na d³onie\nWszystkim paniom, które marz± o d³ugich i gêstych w³osach oferujemy ich przed³u¿enie i zagêszczenie naturalnymi w³osami indyjskimi s³owiañskimi metod± keratynow±.\nW³os indyjski struktur± najbardziej jest zbli¿ony do w³osa s³owiañskiego, a jego walory s± nieporównywalnie lepsze. Ka¿de pasemko posiada zgrzew keratynowy (naturalne bia³ko pozyskiwane z w³osów). Zalet± keratyny jest to, ¿e nie powoduje ona alergii ani innych skutków ubocznych. Ka¿dy w³os w pasemku u³o¿ony jest we w³a¶ciwym kierunku, czyli kierunek ³uski odpowiada kierunkowi w³osów.\nMetoda ta, jako jedyna jest bardzo trwa³a, ma³o inwazyjna, daje super naturalny efekt, a przy tym jest komfortowa w noszeniu. Zabieg polega na ³±czeniu pasemek z w³osami naturalnymi przy pomocy ciep³ej keratyny za pomoc± urz±dzenia termicznego. Pod wp³ywem temperatury keratyna roztapia siê i formuje sie tzw. zgrzew, który nie jest widoczny dla innych osób, gdy¿ mocowane s± przy nasadzie w³osów.\nW³osy s± g³adkie i l¶ni±ce, mo¿na je krêciæ, prostowaæ, farbowaæ - robiæ dok³adnie to co z naszymi. W³osy po zabiegu mog± byæ myte, szczotkowane i modelowane jak w³asne. Wystêpuj± w ponad 100 odcieniach, wiêc mo¿emy z nich tworzyæ piêkny, d³ugotrwa³y baleja¿.\nD³ugo¶æ pasemek doczepianych w³osów wynosi 55 cm i po zabiegu strzy¿emy je do po¿±danej d³ugo¶ci i nadajemy kszta³t fryzurze.\nEfekt koñcowy to piêkne d³ugie w³osy, zachwyt i rado¶æ w oczach klientki.\nPrzyczepione w³osy "rosn±" razem z w³osami w³asnymi, a po kilku miesi±cach, kiedy spojenia staj± siê widoczne, mog± byæ bezpiecznie usuniête.\nW zale¿no¶ci od d³ugo¶ci mo¿emy je nosiæ od 2 do nawet 12 miesiêcy, ale gdy zgrzewy zaczynaj± przeszkadzaæ w codziennej pielêgnacji, najlepiej je usun±æ i za³o¿yæ nowe pasemka.\nZazwyczaj po oko³o 3-4 miesi±cach proponujemy zdj±æ pasemka, odczekaæ oko³o 2 tygodni i za³o¿yæ kolejne.\nW³osy, które stosujemy w naszym salonie posiadaj± ATEST i CERTYFIKAT dopuszczaj±cy do obrotu handlowego. Ponadto jako jedyne w Polsce otrzyma³y z³oty medal na Targach LOOK w Poznaniu .\nWtorek- Pi±tek 1000-1800\nSobota 9 - 1600


Opieka nad rannymi w Polsce – Komitet Obywatelski Solidarności z Ukrainą\nOpieka nad rannymi w Polsce\nJak wielokrotnie informowaliśmy opiekę w polskich szpitalach znalazło ponad 120 rannych z Ukrainy. Przylatywali samolotami rejsowymi, samolotem rządowym, przyjeżdżali karetkami, prywatnymi samochodami. Żaden ranny nie miał poważnych problemów z przekroczeniem granicy.\nW wielu przypadkach leczenie jest długotrwałe, konieczne będą protezy. Część pacjentów wymaga nie tylko pomocy okulistycznej czy chirurgicznej ale także leczenia stresu pourazowego. Przy pacjentach obok personelu medycznego pracują wolontariusze opiekujący się chorymi w czasie ich pobytu w szpitalu, goszczący w swoich domach bliskich z Ukrainy odwiedzających pacjentów, opiekujący się pacjentami w okresie rehabilitacji po wyjściu ze szpitala.\nPomoc rannym finansowana jest z budżetu państwa (przejazdy, leczenie, część kosztów rehabilitacji). Inne potrzeby w tym m.in. zakup leków czy koszty pobytu w czasie rekonwalescencji po opuszczeniu szpitala – ze środków społecznych. W znacznej części ze zbiórek publicznych prowadzonych przez organizacje pozarządowe, ale także ze środków prywatnych wolontariuszy, cerkwi i kościołów. Łączna wartość pomocy na pewno przekroczy 1 milion euro.\nNiestety są osoby, które wykorzystują nieszczęście ludzi do wywoływania taniej sensacji. Wbrew plotkom do Polski trafiają kolejno ranni. Opieki nad nimi podejmują się poszczególne samorządy. Nie pomagają pacjentom sensacyjne „wiadomości” o ich stanie zdrowia w mediach. Poszczególne przypadki są tragiczne. Ciężkie rany postrzałowe, urazy kręgosłupa, utrata wzroku. Część prawdopodobnie przez przez wiele lat będzie przeżywała momenty, kiedy tuż obok nich zginął człowiek. Wielu będzie okaleczonych przez całe życie. Inni będą wymagali drogich leków.\nLosy pacjentów śledzą rodziny ale też służba medyczna Majdanu. Ostatnio gościliśmy jej przedstawicieli, którzy spotykali się z pacjentami, lekarzami przedstawicielami organizacji opiekującymi się rannymi. W imieniu wszystkich rannych dziękowali wszystkim, którzy angażują się we wsparcie rannym. Razem z nami cieszyli się, że do dziś ponad 40 pacjentów wróciło na Ukrainę do swoich rodzin.


Noclegi Leśno (Woj. Pomorskie, Pow. Wejherowski) Tełchów - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nNoclegiNoclegi Leśno (woj. pomorskie, pow. wejherowski)\nNoclegi Leśno (woj. pomorskie, pow. wejherowski) Tełchów\nNoclegi w Leśnie Tełchów województwo pomorskie, powiat wejherowski\nZnaleziono 5 ofert noclegowych (0 w dzielnicy Tełchów oraz 5 w okolicy)\nNoclegi w miejscowości Leśno, w dzielnicy Tełchów. Porównaj możliwość zakwaterowania w Leśnie w zależności od standardu oraz ceny. Leśno, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Leśnie:\n» noclegi Leśno Kopaniewo\n» noclegi Leśno ul. Czereśniowa\n» noclegi Leśno Czarna Góra\n» noclegi Leśno ul. Leśna


Globaliści dziś robią nam „stan wojenny”, jutro przemodelują wszystko! (2) - Się Myśli\nWymagania egzaminacyjne zostaną okrojone o 20-30%. Na przykład na egzaminach z matematyki będzie mniej zadań do wykonania i mniej zagadnień do opanowania, a w przypadku języka polskiego zmniejszy się choćby liczba lektur, których znajomość do tej pory obowiązywała absolwentów. W przypadku matur zniesiony zostaje też obowiązkowy egzamin z wybranego przedmiotu. Jeżeli chodzi o język polski na poziomie podstawowym, to tutaj uczniowie będą mieli do napisania albo rozprawkę, albo opowiadanie. Inne formy nie będą dopuszczone. Będzie też mniej zadań, a czas pozostanie ten sam. Mniej zadań, szczególnie tych otwartych, będzie też na maturze z matematyki. Ograniczona zostanie również liczba zadań w przypadku egzaminu z języka obcego. Ma być mniej gramatyki. Co istotne, w roku 2021 nie będzie obowiązku, by uczeń zdawał maturę w formie rozszerzonej. I najważniejsze – wszystkie egzaminy będą tylko w formie pisemnej!\nGratulujemy Panu Czarnkowi przenikliwości, szczególnie w zjednywaniu sobie niezadowolonych. Dziś chyba trzeba bić mu pokłony, że pochyla się nad ciemną masą spłaszczonej gimbazy! Katoliccy akolici w osobach 65 naukowców napisali, iż Czarnek stał się celem fali oszczerstw i kłamstw, gdy tymczasem jest otwarty na dialog i „niezłomnie stoi na straży polskiego porządku prawnego i wartości, które od stuleci budują polski naród”. Przeciwnicy – w osobach odsuniętych od koryta, kochających inaczej i nienawidzącej nas zagranicy – widzą w nim despotę, kołtuna, nienawidzącego LGBT, „brońmy nas przed ideologią LGBT i skończmy słuchać tych idiotyzmów o jakichś prawach człowieka czy jakiejś równości. Ci ludzie nie są równi ludziom normalnym i skończmy wreszcie z tą dyskusją”, przypominając też jego wypowiedzi na temat „powołania kobiet do rodzenia dzieci” oraz kar cielesnych wobec dzieci.\nCzarnek rozzłościł gimbazę, bo chce włączyć do kanonu lektur szkolnych dorobek Jana Pawła II – nie mówię tylko o dorobku teologicznym, religijnym, ale np. o nauce społecznej, o wolnym rynku, sprawiedliwości społecznej, własności prywatnej. Czarnek chciałby też – „urealnić nadzór pedagogiczny” nad szkołami, dwuwładzę wiszącą między samorządami i kuratoriami, co już nie podoba się… nauczycielom.\nPrzemysław Czarnek jest politykiem, prawnikiem, doktorem habilitowanym nauk prawnych, adiunktem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 2015 – 2019 pełnił funkcję wojewody lubelskiego. Od 2019 roku jest posłem na Sejm IX kadencji. Przemysław Czarnek w obozie „dobrej zmiany” buduje jednak również własną pozycję na byciu wyrazistym!\nMieliśmy już na posadzie ministra edukacji i nauki pewnego prawnika, a był to rok 2006 zaś człowiek ten był nie mniej kontrowersyjny i – co ciekawe – przeciwko niemu występowały te same gremia. 34-letni wtedy, w roku 2006, Roman Giertych został wice-premierem i ministrem edukacji. Jest wnukiem polityka przedwojennej endecji, założycielem i prezesem Ligi Polskich Rodzin. Ma za sobą wydział historii i wydział prawa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończył też aplikację adwokacką w Warszawie. W 1989 r. reaktywował Młodzież Wszechpolską. Przez pierwsze lata był jej prezesem, a od 1994 jest prezesem honorowym MW. W 2001 r. został wiceprzewodniczącym Klubu Parlamentarnego Ligi Polskich Rodzin, rok później – przewodniczącym Kongresu LPR, a w 2004 r. – przewodniczącym LPR. Od marca 2005 pełni funkcję prezesa Ligi Polskich Rodzin. 2003 r. Przed wejściem Polski do Unii Europejskiej ostrzegał (a i słusznie, tyle, że on sam już dawno te słowa odszczekał), iż „Polakom pozostanie praca w supermarketach, nad mazurskim jeziorami pojawią się tabliczki „tylko dla Niemców”, a kraj zostanie pozbawiony kapitału i mediów”.\nRoman Giertych – wypisz wymaluj człowiek o. Tadeusza Rydzyka – wprowadzić chciał etos szkoły – 4P (prestiż, porządek, patriotyzm i prawda). Majstrowanie przy lekturach obowiązkowych było również domeną tego kontrowersyjnego narodowca. Na liście lektur trafiły Pamięć i tożsamość Jana Pawła II jako lektura obowiązkowa dla liceum oraz Opowieści z Narnii (część pierwsza) Lewisa. Roman Giertych zdradził Jarosława Kaczyńskiego i zdecydował się wycofać z polityki i skupić się na karierze prawniczej. W 2014 udzielił Gazecie Wyborczej głośnego wywiadu, w którym krytykował obecne władze Młodzieży Wszechpolskiej za to, że połączyły ją z Obozem Narodowo-Radykalnym i stwierdził, iż Platforma Obywatelska to jedyna sensowna partia w Polsce. Od tej pory widziany jest we wszystkich okienkach TVN, cytowany przez Adama Michnika, zapraszany na demonstracje Koalicji Obywatelskiej, mile widziany wśród warszawskiej bohemy ludzi wpływowych i bogatych. Ostatnia adwokacja potyczka z Prawem i Sprawiedliwością zakończyła się dla niego samego tym, że jest jedną z 12 osób podejrzanych o wyprowadzenie i przywłaszczenie łącznie około 92 milionów złotych z giełdowej spółki developerskiej Polnord. Zatrzymanym w sprawie przedstawiono zarzuty, dotyczące przywłaszczenia środków spółki oraz wyrządzenia firmie szkody majątkowej w wielkich rozmiarach, a także prania brudnych pieniędzy. Grozi im za to do 10 lat więzienia. Na razie prokuratura przegrała w sądzie – w Sądzie Rejonowym w Poznaniu zapadła decyzja o wstrzymaniu wykonania wszystkich środków zabezpieczających, orzeczonych przez śledczych wobec adwokata. Oznacza to m.in., że Giertych może wrócić do wykonywania zawodu: o to zabiegał przede wszystkim. Prawnik nie musi również wpłacać gigantycznego poręczenia majątkowego w kwocie 5 mln złotych. (Cdn.)\n← Nowiny, nowiny, nowiny – polskie podniety (3)\nCudowny brzdąc (5) →


Środziemnomorskie inspiracje balkonowe - Całe Życie w Podróży blog - Zwykłe życie | Podróże | Inspiracje\nby Agnieszka Kuczyńska 1 kwietnia, 2019\nChciałabym mieć balkon w stylu śródziemnomorskim. Ten który mam jest duży, ładny i przez długie lata nie był w ogóle używany. Pierwsze zmiany wprowadziliśmy w tamtym roku, ale nie jestem jeszcze zadowolona.\nMam świadomość ograniczeń, na które nie mam wpływu: balkon otoczony jest z każdej strony innymi balkonami, dodatkowo nie mogę bez zgody spółdzielni nic zamontować na stałe. Nie mogę zmienić koloru ścian, a za aktualnym nie przepadam, nie wymienię też płytek którymi jest wyłożony. Nie ma się co czarować – jest to typowo miejski balkon, zlokalizowany w zabudowanej, sypialnianej części Warszawy. Ma jednak potencjał!\nOd 2 lat moje mieszkanie w końcu wygląda tak, jak zawsze chciałam – jest biało-niebieskie i nie brakuje w nim śródziemnomorskich elementów. Łączy nowoczesność z urokiem południowych wysp. Nie każdemu się to podoba, ale nam się w takiej przestrzeni dobrze żyje. Chciałabym trochę tego uroku przenieść też na balkon.\nNie wiem jeszcze dokładnie jak to będzie wyglądało. Ciągle zbieram pomysły, łączę w myślach różne rozwiązania dekoracyjne. Przeglądam swoje zdjęcia z południa Europy (Francji, Włoch, Hiszpanii, Grecji) i piny na Pinterest. Idealnie nie będzie, bo żółte ściany i szara podłoga robią swoje, ale będę dzielnie próbować.\nMoże kupimy dodatkowe kratki balkonowe, może zrobimy jakieś przemeblowanie. Kupimy ładną donicę i kwiaty z centrum ogrodniczego (w minionym sezonie kupiłam w Lidlu i to była zła decyzja). Cieszy mnie myśl o cieple i o sezonie balkonowym, piciu kawy o poranku i słuchaniu śpiewu ptaków. Chciałabym, żeby Wilhelmina miała swój kącik, żeby było barwnie i przyjemnie. Wiosna powoli się budzi, więc trzeba zacząć działać :)Przy okazji mam pytanie – może ktoś z Was mógłby polecić jakieś kwiaty na balkon znajdujący się na wschodzie.\nUla 9 sierpnia, 2019 - 8:08 pm\nJola 7 sierpnia, 2019 - 11:08 am\nDaria 18 lipca, 2019 - 2:04 pm\nJak ja bym chciała mieć porządny balkon. Fajnie jest mieć takie miejsce do odpoczynku\nwózek drewniany 21 maja, 2019 - 10:44 am\nAnna 16 maja, 2019 - 2:12 pm\nŁadne balkoniki zawsze cieszą moje oko 🙂\nbackpackers.wro 14 maja, 2019 - 11:36 am\nAch… marzy nam się taki balkonik w mieszkaniu 😉 może w końcu się zbierzemy i chociaż zorganizujemy coś inspirowanego Twoimi zdjęciami 🙂 pozdrawiamy!\nAgnieszka Kuczyńska 3 maja, 2019 - 3:27 pm\nAgnieszka Kuczyńska 19 kwietnia, 2019 - 6:43 pm\nPostaram się pokazać 🙂 Zobaczymy co z tego wyjdzie. Byłam dziś w Rossmannie, ale chyba wykupili 🙁 Monika a Ty gdzie teraz mieszkasz? W Polsce??\nAndrea 17 kwietnia, 2019 - 2:36 pm\nOni nie tylko balkony i tarasy mają piękne.. te ich podwórka chciałabym skopiować do mojego prywatnego domu. Te krzaki i kwiaty.. zapach rozmarynu, żywopłot z liści laurowych i piękne oleandry 🙂\nJahstina 15 kwietnia, 2019 - 6:34 pm\nO mamo, jakie te balkoniki są cudne. Marzą mi się takie w moim mieście, aż milej spacerować z takimi widokami <3\nMagda i Mateusz 15 kwietnia, 2019 - 11:13 am\nWkurzaja mnie te ograniczenia spółdzielni mieszkaniowych, naprawdę nie rozumiem jak można komuś zabraniac robić coś co ma na celu upiekszenie czegoś..\nMo. 8 kwietnia, 2019 - 10:10 pm\nW naszym klimacie cieszymy się sezonem balkonowym krótko zatem trzeba to robić intensywnie. Też lubię swój balkon chociaż wolałabym ogródek ( nawet tyci ) i jak jest ciepło to spędzam tam dużo czasu.\nMoże pokażesz nam tu kiedyś jak się na tym Waszym balkonie urządziliście?\nAaa, widziałam w Rossmannie świeczki w szklanych naczyniach z motywem biało-niebieskich azulejos i od razu sobie o Tobie pomyślałam :).\nOla 2 kwietnia, 2019 - 4:53 am\njeszcze niech słońce zacznie doświetlać nam balkony i życie stanie się piękniejsze:)


[ Posty: 294 ]\nNapisane: 8 lut 2019, o 12:08\nWitam wszystkich Użytkowników, czytam Was od dawna, to forum to niesamowita kopalnia wiedzy\nNapisane: 19 lut 2019, o 18:18\nSkąd: Śląskie, okolice Bielska-Białej\nRzadko udaje się trafić na miejsce, gdzie bez większych problemów można znaleźć wiele odpowiedzi na wątpliwości i pytania (nawet te jeszcze nie zadane ). Mam nadzieję, że dzięki poradom znalezionym na forum, ogród w tym roku rozkwitnie ze zdwojoną siłą\nParafrazując klasyka: Ogródek jest dobry na wszystko...\nNapisane: 19 lut 2019, o 18:46\nWitamy Was serdecznie i zapraszamy do dyskusji.\nNie tylko doniczkowe cz.3\nNapisane: 25 lut 2019, o 11:45\nNapisane: 25 lut 2019, o 14:13\nZapraszamy do przyjemnej lektury i dyskusji na naszym forum.\nNapisane: 27 lut 2019, o 11:57\nWitam serdecznie wszystkich! I życzę miłego dnia.\nNapisane: 10 mar 2019, o 14:31\nJestem Aga, zbliżam się powoli do 30stki, mieszkam na wsi i o ile do tej pory zajmowałam się ogródkiem, sadem i polami uprawnymi pod nadzorem rodziców, więc jakieś tam doświadczenie mam... o tyle w tym roku po raz pierwszy witam wiosną jako posiadacz własnej wspaniałej działki, którą będę samodzielnie zarządzać To skłoniło mnie do bardzie profesjonalnego podejścia, zarejestrowania tutaj i poszukiwania informacji na własną rękę, żeby poszerzyć horyzonty i nie opierać się tylko na wiedzy wyniesionej z domu\nOczywiście poza "własnym kawałkiem podłogi (czy w tym przypadku ziemi)" dalej zajmuję się razem z rodzicami i całą resztą, więc wieeele działów forum na pewno bardzo mi się przyda Cieszę się, że znalazłam to miejsce, do zobaczenia w innych wątkach\nNapisane: 10 mar 2019, o 15:56\nWitamy Was serdecznie i zapraszamy do dyskusji\nNapisane: 13 mar 2019, o 16:17\nCześć, witam serdecznie wszystkich.\nTrafiłem na forum za sprawą uprawy chili i pomidorów.\nNapisane: 19 mar 2019, o 11:54\nWitam serdecznie, z tej strony Adam z Bydgoszczy rocznik `87.\nMam ogródek działkowy gdzie hoduję warzywka, a w domku dwa duże okna pełne kwiatów.... często zmieniam kierunki hodowli, od kaktusów po storczyki... fiołki... a teraz "choruję" na hoje....\nNapisane: 19 mar 2019, o 17:19\nMam na imię Przemek i mam działkę od kilku lat.\nCieszę się że tu trafiłem ponieważ mogę tu znaleźć wiele cennych informacji.\nNapisane: 25 mar 2019, o 15:25\nNapisane: 26 mar 2019, o 12:05\nDzień dobry! Od dawna czytam Wasze wspaniałe forum... w zasadzie od roku, od kiedy nabyliśmy "wymarzony" ogródek działkowy. "Wymarzony" bo ten 3 arowy kawałek ziemii trudno nawet było nazwać zerem. To było czyste szaleństwo... A ja do tego kompletny laik ogrodowy. Ale teraz dzięki Wam mam troszkę większą wiedzę i śmiałość, żeby w końcu się ujawnić Pozdrawiam wszystkich Forumowiczów.\n[ Posty: 294 ] Idź do strony nr... 1 ... 16, 17, 18, 19, 20, 21


Badanie sprawozdań finansowych Warszawa - BPG Polska - wypozyczalniafurman.pl\nBadanie sprawozdań finansowych Warszawa - BPG Polska\nStrona www: https://www.bpg.pl/nasze-uslugi/badanie-sprawozdan-finansowych/\nGrupa BPG funkcjonuje i rozwija się od 1979 r. Rozbudowaną ofertę kieruje ona do przedsiębiorców, właścicieli firm oraz osób zarządzających własną działalnością gospodarczą. BPG świadczy szeroki pakiet usług, obejmujący doradztwo transakcyjne oraz podatkowe, działania kadrowe i płacowe, prowadzenie ksiąg, jak również badanie sprawozdań finansowych. Firma, zaczynając współpracę, na początku indywidualnie i bezpłatnie dokonuje wyceny przewidywanych kosztów usług. Stali klienci każdego miesiąca otrzymują 3 darmowe godziny doradztwa podatkowego. Firma BPG pomaga również w trakcie zakładania spółki, a także indywidualnie podchodzi do potrzeb każdego klienta.\n© 2018 Badanie sprawozdań finansowych Warszawa - BPG Polska


W dniach 20-28 sierpnia odbywa się wycieczka do Niemiec młodzieży z Pieszkowa i Mniejszości Niemieckiej.Podróż trwała 24 godziny.Po drodze zwiedzaliśmy Norymbergię.\nPodróż nas tak wymęczyła że mimo pięknej Norymbergii najmilsza była chwila na ławce\n22 sierpnia trochę odpoczęliśmy po długiej podróży.Mogliśmy zatem zwiedzać piękne miejsca w pobliżu Langau. Byliśmy w jednym z pięciu zamków osadzonych na alpejskich szczytach.Mieliśmy spacer do Wisekirche z pięknym barokowym kościołem.\nZamek jak z Bajki w Neuschwanstein\nw oczekiwaniu na wejście do zamku\nWe drodze na zamek-niestety dalej nie wolno było robić zdjęć\nTu już mogliśmy robić.Piękne widoki księcia Artura\nSpacer do kościoła w Wisekirche\nWśród alpejskich łąk\nWracamy- w tle kościół w którym byliśmy\nKolejny dzień wycieczki na Bawarię to zwiedzanie Oberammergau.Miejscowość znana z Misterium Męki Pańskiej.Domy w miasteczku obfitują w piękne malowidła głównie o tematyce religijnej.Następnie udaliśmy się do pałacu Linderhof , gdzie znajduje się neobarokowy pałac w regionie Oberammergau. Jest jednym z trzech zamków króla Ludwika I. Następnie zjedliśmy przygotowany prowiant już w Austrii u podnóża alpejskich gór,nad jeziorem w Plansee.Przepiękne widoki towarzyszyły podróży do klasztoru Ettal. Do kościoła w Rottenbuch dotarli już tylko ksiądz Leszek z Alicją Rochoń.Pozostali wrócili do miejsca zakwaterowania mając na ten dzień dość atrakcji.Wieczór to okazja do gier i zabaw.\nPiękne malowidła na budynkach Bawarii\nMalowidła zazwyczaj o treści religijnej.Tu one nikomu nie przeszkadzają.\nZdjęcie z dodatkami\nW drodze do pałacu Linderhof\nPiękne otoczenie pałacu\nOto i sam pałac.\nW klasztorze w Ettal\nBarokowy kościół w Rottenbuch\nPrzepych baroku jest niezwykły\nŚroda to trochę dłuższy wyjazd z miejsca noclegu.Najpierw mieliśmy postój w Alteesing na zjedzenie przygotowanych kanapek.Potem zatrzymaliśmy się koło Weihermule.Zamek w Rosenburg to główna atrakcja tego dnia.Mogliśmy tam oglądać pokazy z ptakami szponiastymi i oglądać muzeum ze zwierzętami tego rejonu żyjącymi teraz lub w dawnych stuleciach. na koniec pomodliliśmy się w klasztorze w Weltenberg i tam zjedliśmy kolację.\nZ sokołem w zamku Rosenburg\nAlicja się też odważyła\nW oczekiwaniu na pokazy ptaków szponiastych\nTuż przed pokazami\nPosiłek w Weltenburg\nUjęcie z drugiego aparatu Weihemule\nWspólne zdjęcie pod klasztorem\nOrgany w klasztorze\nKolejny dzień pobytu młodzieży to zwiedzanie Monachium.Miasto ma wiele atrakcji do zwiedzania więc nie ma mowy o zwiedzeniu nawet większości.Przeszliśmy ulicami wokół Marienplatz zwiedzając okoliczne zabytki:kościół św.Michała Anioła,Katedra Najświętszej Maryii Panny,Nowy Ratusz,Angielskie Ogrody i Muzeum BMW.\nBudynek Premiera Bawarii\nZdjęcie z lwem\nOczekiwanie na turniej koło ratusza\nPrzy innych lwach\nBawarski wieczór z muzyką regionalną\nTym razem z dzikiem\nOstatni dzień zwiedzania Bawarii to wycieczka do Augsburga.Zwiedzanie zabytków i spacer po starówce oraz ostatnie zakupy przed powrotem do Polski.Wieczorem mieliśmy ognisko.\nPrzed kościołem św.Urlicha\nPomnik w Augsburgu\nWspólne zdjęcie koło katedry w Augsburgu\nZabytkowe mieszkania socjalne w Augsburgu


Zegar ścienny KARLSSON KA5393BR z tworzywa Woodpecker brązowy - sklep :: DEMUS.pl\nPanel klientaZaloguj sięZarejestruj sięStatus mojego zamówieniaObserwowane produktyZłóż reklamacjęWyloguj sięJesteś tu: Strona głównaZegaryZegary ścienneZegar ścienny KARLSSON KA5393BR z tworzywa Woodpecker brązowy Zaloguj się\nZegar ścienny KARLSSON KA5393BR z tworzywa Woodpecker brązowy KARLSSON KA5393BR Producent: KarlssonKod produktu: ZEGAR-KA5393BRGwarancja: Zegary ścienne 2 lataOcena: 5.00 / 5 (\nbrązowy z motywem drzewa i żółtego ptaszka\nwymiary: 42x42x5 cm\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyZegar ścienny KARLSSON KA5393BR z tworzywa Woodpecker brązowy Kod produktu: ZEGAR-KA5393BRWybierz rozmiar, o którym mamy Cię powiadomić: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nMechanizm zegara::Kwarcowyzasilany bateriąRodzaj obudowy:PlastikowaWymiary :wysokość 42 cm, szerokość 42 cm, grubość 5 cmTowary podobne:Zegar ścienny Karlsson One Two Three KA5220MC269,00 złZegar ścienny KARLSSON KA5393WH z tworzywa Woodpecker biały 299,00 złOpinie użytkowników\nOcena: Autor: Daniel, SzczytnoSuper zegar. Co do sklepu też nie mam żadnych uwag. Wszystko załatwione szybko i sprawnie. Cena tego zegara także znacznie niższa niż w innych sklepach.\nOcena: Autor: Agata, WarszawaPiękny zegar, super prezentuje się na mojej kuchennej ścianie:) Bardzo miła obsługa i pełna informacja na każdym z etapów realizacji sprzedaży, polecam - i sklep, i zegar:)))\nOcena: Autor: Sklep Demus, Rzeszów" Dzięcioł w drzewo stukał" to słowa piosenki, które pierwsze przychodzą mi na myśl , gdy patrzę na ten zegar. Dodam jeszcze, że "dzięcioł"?? porusza się naprawdę;-)Aby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.


Wdrożenie standardów WCAG 2.1 - Transition Technologies PSC\nPrzeprowadzimy wdrożenie standardów WCAG w Twoim serwisie lub aplikacji\nJak przebiega wdrożenie standardów WCAG 2.1 ?\nJeśli Twój serwis lub aplikacja mobilna przeszły już audyt dostępności, to czas na wdrożenie standardów WCAG 2.1 i dostosowanie ich do zdefiniowanych wytycznych. Ten proces sprawnie i profesjonalnie przeprowadzą nasi eksperci, mający doświadczenie zdobyte na międzynarodowych projektach IT w obszarze dostępności cyfrowej.\nPropozycja rozwiązań na podstawie przeprowadzonego audytu\nCzęsto audyt obnaża, jak wiele kwestii musi zostać poprawionych i niezbędna jest najpierw współpraca z ekspertem UX, ze względu na potrzebę zmiany zachowania użytkownika, rozmieszczenia elementów na stronie czy zmiany ich kolorystyki.\nUzgodnienie zmian i analiza\nPo stworzeniu makiet oraz uzgodnieniu zmian, analizujemy różne warianty i staramy się zaproponować klientowi jak najlepsze rozwiązanie. Często dobrym wyjściem jest przepisanie aplikacji na nowszą technologię (niestety często się zdarza, że do audytów trafiają relikty, które wręcz nie nadają się do dostosowania).\nImplementacja jako ostatni etap wdrożenia\nTutaj do pracy wchodzą doświadczeni deweloperzy, którzy dbają o zgodność WCAG już w trakcie programowania! Dzięki temu klient może zaoszczędzić czas i budżet. Naszą mocną stroną są programiści posiadający praktyczną i teoretyczną wiedzę z zakresu WCAG. Jesteśmy specjalistami w większości znanych technologii.\nTesty są przeprowadzane z użyciem specjalistycznych narzędzi oraz czytników mowy. Po dostosowaniu strony i usunięciu niezgodności wykonamy reaudyt w cenie.\nKorzyści z wdrożenia audytu WCAG 2.1\nZwiększysz dostępność swojego systemu dla osób niepełnosprawnych i starszych\nZwiększysz przychody związane z większą ilością użytkowników\nZwiększysz zaufanie do swojej firmy jako do organizacji przyjaznej osobom starszym, niepełnosprawnym i prowadzającej biznes odpowiedzialny społecznie\nImplementacja to za mało?


Durex - promocje i cena | Twoja Gazetka\nStrona główna > ... > Produkty > Durex\nSzukasz promocji i ofert na Durex? Może spędzasz zbyt dużo czasu myśląc o tym, jak zaoszczędzić pieniądze kupując takie produkty jak Durex. Na tej stronie znajdziesz listę wszystkich gazetek, oferujących świetne ceny na takie produkty jak Durex.\nDUREX PREZERWATYWY 10 SZT. - • różne rodzaje 62426143\nPrezerwatywy Durex - RB Health 3 szt., Performa, Faetherlite Elite Emoji, Arouser Emoji cena za 1 szt. = 2,40 Dostępne również Prezerwatywy Durex 16 szt., wybrane rodzaje w atrakcyjnych cenach. NEPLATNÝ LETÁK\nDUREX Invisible XL - prezerwatywy, 10 szt./1 opak. 1 szt.=3,60 zł NEPLATNÝ LETÁK\nDUREX Intense Orgasmic - żel stymulujący, 10 ml 100 ml=399,90 zł NEPLATNÝ LETÁK\nDUREX Feel Thin XL - prezerwatywy, 12 szt./1 opak. 1 szt.=2,50 zł NEPLATNÝ LETÁK\nDUREX Play - żel intymny nawilżający, 50 ml 100 ml=31,98 zł NEPLATNÝ LETÁK\nNa portalu Twoja Gazetka wiemy o wszystkich okazjach, obniżkach, promocjach i rabatach na Durex. Możemy znaleźć najlepsze zniżki i to my, jako pierwsi, poinformujemy Cię, że Durex jest obecnie w promocji. To oznacza, że możesz zaoszczędzić dużo pieniędzy podczas cotygodniowych zakupów. Sprawdź ile możesz zaoszczędzić na Durex korzystając z naszych promocji i zniżek z najnowszych gazetek.\nSprawdź, ile kosztuje Durex w Twojej ulubionej sieci\nPrzejrzyj aktualne oferty i promocje na swoje ulubione produkty takie jak dodatki do lodów, durszlak, dart elektroniczny, dąbrówka, D-Vitum. Na portalu Twoja Gazetka wszystko jest w jednym miejscu. Jedno kliknięcie i wszystkie najlepsze oferty są w zasięgu ręki. Upewnij się, że na bieżąco sprawdzasz nasze oferty - ciągle pracujemy nad udoskonaleniem swoich usług i dodajemy nowe promocje i zniżki, by każdy mógł skorzystać z najniższych cen!\nDurex - sklepy\nDurex Eurocash Cash & Carry