1st Avenue - Page 4\nTemat: Re: 1st Avenue Sro Wrz 02, 2015 5:31 pm\nMiał ochotę się zaśmiać, jednak nie wypadał by tak zrobił. Kiwnął jedynie głową i spokojnym tonem odpowiedział.\n- Rozumiem. Spotkanie z tym drugim może być... Interesujące. Co do szkolenia... Przeżyłem wojnę domową, atak Galactusa i wiele więcej... Mam mówić więcej? Przeżyłem cztery lata będąc członkiem Ultimates, czyli zorganizowanej grupy superbohaterów, którzy bronili ludzkości... Mogę przejść to szkolenie, choć nie wiem czy będzie to przydatne. - mówił to na spokojnie, zaś w jego głosie można było usłyszeć rozbawienie.\nTemat: Re: 1st Avenue Pią Wrz 04, 2015 3:24 pm\nWszystko wskazywało na to, że agentka Harris podzielała tok rozumowania Azure. Najlepszego pierwszego wrażenia na kobietach nie wywołali, ale mimo wszystko rokowali dobrze na przyszłość, gdyż opowiedzieli się po dobrej stronie oraz nie tracili głupio głowy. Spider-man nawet się ponoć już wykazał nieraz na prawdziwym polu walki, choć w swoim uniwersum, czego niestety nie mogli zidentyfikować. Białowłosa młoda Avengerka nie zakłada oczywiście, że ten chłopak kłamie - wręcz przeciwnie! - lecz mimo wszystko zdrowy rozsądek nakazywał jej zachować dystans do każdej otrzymanej informacji. Absolutną pewność miała tylko wtedy, gdy dany fakt mogła potwierdzić na własną rękę.\n- Szkolenie to nie tylko nauka podstawowych ruchów, czy opanowywanie zasad zachowania się w sytuacjach kryzysowych. To także obeznanie się z regułami, które tutaj panują oraz swoisty sprawdzian umiejętności. - Odpowiedziała, domyślając się, że jeśli alternatywny Spider-man woził za sobą taki bagaż doświadczeń, o jakim mówił, to raczej nie będzie chciał przechodzić tego samego szkolenia, co ona. To nawet byłoby nielogiczne, ale to mu raczej nie grozi. Azure pokonała proceduralną drogę wyznaczoną przez S.H.I.E.L.D., aby znaleźć się w Young Avengers, natomiast on miał już umiejętności oraz wiedzę nabytą poprzez doświadczenie. - Musimy wiedzieć, na co Was stać oraz jakie są Wasze limity. To pomoże także Wam lepiej rozeznać się, jak dokładnie działa organizacja, która za nami stoi i jakich zasad musicie w niej przestrzegać. - W przeciwieństwie do pierwszych chwil spędzonych ponad dachami Nowego Jorku, teraz Azure wyrażała się tonem o wiele przyjemniejszym dla ucha. Starała się teraz dla odmiany brzmieć zarówno wiarygodnie, jak i zachęcająco. Każdy sojusznik jest przecież zawsze na wagę złota.\n- Herbert, tak? - Po chwili ciszy zwróciła się jeszcze do drugiego z nich. Dotychczas cała uwaga poświęcona została Spider-manowi z oczywistych względów. Nie oznaczało to jednak tego, że członkowie Tarczy zapomnieli, iż mają jeszcze do czynienia z dwójką potencjalnych sprzymierzeńców. - W sumie nie miałeś jeszcze okazji więcej o sobie powiedzieć.\nTemat: Re: 1st Avenue Pią Wrz 04, 2015 6:54 pm\nAgentka Harris najwyraźniej nie widziała potrzeby, aby powtarzać to, co zdążyła już chłopcom wyjaśnić Azure - gdyż kiwnęła jedynie głową raz czy drugi, by wyrazić swoje poparcie dla słów dziewczyny, ale sama nie wtrącała się w trakcie jej wypowiedzi. Generalnie takie zagranie mogło mieć sporo sensu: sprowadzenie kogoś w wieku potencjalnych rekrutów - kogoś, komu łatwiej było zaufać i uwierzyć... Bo przecież tak wielu nastolatków nie przepadało za dorosłymi, prawda? Szczególnie za tymi związanymi z jakąś formą władzy, nawet niekoniecznie rządowej.\n-Jeżeli zaś chodzi o stronę techniczną naszej propozycji: S.H.I.E.L.D. obserwuje młode osoby obdarzone mocami lub umiejętnościami wykraczającymi poza przeciętność. Gdy wywiad wypadnie pozytywnie lub zadziałają inne czynniki pomagające nam podjąć decyzję, wówczas składamy ofertę współpracy. Mieszkanie, trening i ewentualny sprzęt w zamian za działanie pod naszym nadzorem- wyłożyła, lecz na tym nie poprzestała. Jej spojrzenie powędrowało ku zniszczeniom dokonanym w okolicy; uszkodzone śmigłowce, dym unoszący się znad ulicy i paru budynków - w których zresztą widniały spore dziury, zapewne od energetycznych pocisków przeciwnika.\n-Drużyna kierowana przez należycie doświadczone osoby osiąga razem dużo więcej od pojedynczych i niewyszkolonych jednostek. I szkody też wychodzą wtedy mniejsze- podkreśliła.\nTemat: Re: 1st Avenue Pią Wrz 04, 2015 7:36 pm\nSłuchał ciągu dalszego opowieści Pająkowatego i po raz kolejny doszedł do wniosku, że musi utrzymać z nim kontakt i dowiedzieć się jak najwięcej o jego świecie, o jego dotychczasowych doświadczeniach i o tym, kogo do tej pory spotykał. Zarówno z kim walczył, jak i z kim współpracował. To może być naprawdę interesująca, oraz pouczająca historia.\nZaraz jednak przeniósł wzrok na młodą łuczniczkę i słuchał jej uważnie. Podstawowe ruchy go nie interesowały. Chyba, że chodziło o posługiwanie się różnymi rodzajami broni. Już dzisiejsza sytuacja pokazała, że dobrze by było jednak dysponować czymś więcej niż tylko tym, co natura mu dała. Przy tej myśli znów przesunął spojrzeniem po Białowłosej, oraz po okolicznych agentach, skupiając swój wzrok na ich uzbrojeniu. Reguły.. Herbi miał dość przestrzegania sztywnych reguł po tym całym czasie spędzonym w Klasztorze, więc niespecjalnie mu się to stwierdzenie podobało. Ale również zdawał sobie sprawę z tego, że zawsze jakiś zasad należy przestrzegać, aby był porządek, więc siłą rzeczy dobrze by było je poznać. Podobnie jak i ogólnie się dowiedzieć jakie reguły rządzą światem, którego przecież za dobrze jeszcze nie znał.\nGdy ona skupiła na nim swoją uwagę, znów się na nią spojrzał starając się, aby jego twarz była maską obojętności. Był zły o to, że okazał się za słaby, żeby móc swobodnie pokonać kogoś, nawet jeśli dana osoba miała przy sobie jakiś potężny asgardzki artefakt. Był rozdrażniony zachowaniem Thora, szczególnie, że spodziewał się jednak kogoś nieco mądrzejszego i lepiej wychowanego. Nie podobało mu się to, że agentka, oraz zapewne ta jej towarzyszka, z miejsca założyła, iż Thor ma rację. Chociaż to też rozumiał. Pewnie go podziwiają, może już współpracowały z nim, poza tym bożek coś niecoś podczas swojego pobytu tutaj dokonał. Był zaciekawiony tym wszystkim co może się wydarzyć jak do nich dołączy, ale równocześnie się tego obawiał. Poza tym wiele innych emocji i myśli kłębiło się w nim, które starał jednak zachować stricte dla siebie.\nGdy ona się do niego odezwała, uniósł lekko brew do góry. Cóż.. Nie dało się ukryć, że chłopak był straszną gadułą. Nie dość, że uważał to za całkiem przydatną umiejętność, to jeszcze przez całe swoje życie raczej miał mało okazji do mówienia, więc teraz tak jakby nadrabiał zaległości. Ale nie lubił mówić o sobie. Poza tym skoro go obserwowali, przeprowadzali ten swój wywiad, no i nie raz współpracowali z jego mentorem, który zapewne im coś niecoś o nim opowiedział, to nie widział powodów, dla których miałby opowiadać znane im rzeczy. Dlatego wykorzystał fakt, że dziewczyna nie zadała pytania, tylko stwierdziła, więc i on nie odpowiadał, tylko skinął głową.\n- Ano nie miałem okazji. - Przy czym w jego głosie zabrzmiała delikatna skrucha, gdy przyszło mu na myśl, że ona może oczekuje od niego większej opowieści i że mógł ją tym urazić. A nie było to jego zamiarem.\nDalej skupił się na słowach agentki. Jedną z rzeczy, jakie go zainteresowały był właśnie ten trening, gdyż liczył na poznanie rzeczy, jakich do tej pory nie miał okazji się uczyć. A przecież chęć nauki i poszerzania wiedzy były jedne z jego koników napędowych. Inną był ten sprzęt. Miło by było mieć jakieś wyposażenie. No i to mieszkanie.. Tak.. Pieniędzy od mnichów nie miał za dużo, więc mieszkanie ciągle w hotelu nie wchodziło w rachubę. Owszem, co jakiś czas spotykał się z różnymi dziewczynami i zostawał u nich na noc, ale takie życie też nie było tym co chciał. Rozmyślał nad znalezieniem pracy, szczególnie że w swoim wieku według prawa tego kraju mógł to zrobić, ale skoro ktoś mu ktoś to załatwić, to tym lepiej, prawda? Były jednak dwa malutkie pytanka.\n- Ile czasu mamy do namysłu? - Kwestię namyślenia się miał już za sobą, ale nie chciał lecieć w ciemno do Tarczy, bez wcześniejszego poinformowania o tym swojego Mistrza, nawet jeśli wiedział, że ten sam chciał, aby Herb z tą organizacją współpracował.\n- Gdzie mam się zgłosić? - Jak już zbierze swoje rzeczy, ogarnie się i wyśle wiadomość Strange'owi, to będzie musiał wiedzieć gdzie się udać.\nTemat: Re: 1st Avenue Pią Wrz 04, 2015 8:29 pm\nSłysząc słowa Azure wiedział, że ma to większy sens, choć i tak było to marnotrawienie czasu, ale cóż... Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma.\n- Podejrzewam, że zasady i reguły nie różnią się za bardzo z Tarczą z mojego świata, jednak masz rację. Przyda mi się dodatkowe szkolenie, bo może poznam coś nowego. - słysząc o mieszkaniu i sprzęcie... Było to mu potrzebne, jako że nie miał gdzie się podziać. Do tej pory przez kilka dni tworzył jednodniowe konstrukcje z sieci, które uszczelniały wszelkie wnęki w budynkach. Jadł za drobniaki, które miał w kieszeniach jak został wyrzucony ze swojego wymiaru. - Nie muszę się dłużej zastanawiać. Zgadzam się, jako że rzadko walczyłem sam... Miałem własną drużynę i wiem, że grupa może więcej niż jednostka. - przyjął propozycję, ponieważ miał z tego korzyści, oraz opłacało mu się to we wszystkich aspektach, choć były też minusy... Ale nie można było na nie patrzeć, gdyż były to błahe sprawy.\nTemat: Re: 1st Avenue Sob Wrz 05, 2015 10:36 am\nBrew Azure delikatnie się podniosła. Herbet, który do tej pory raczej był bardziej butny, aniżeli Spider-man z równoległego świata teraz nagle ucichł. Najwidoczniej jego zamaskowany partner z akcji sprzed parunastu minut był osobą o wiele bardziej rozgadaną. Dziewczyna sądziła jednak, że wspomnienie o nim starczy, aby powiedział o sobie coś więcej, lecz on wolał nie zdejmować z siebie jeszcze całunu tajemniczości i jeszcze na trochę pozostawić agentki w słodkiej niewiedzy. Na myśl Azure od razu napłynęły pytania skierowane do siebie samej, czy może ten chłopak miał coś do ukrycia przed S.H.I.E.L.D.? Organizacja miała bardzo dużą bazę danych nawet zwykłych obywateli, więc być może Herbert widniał już w systemie od jakiegoś czasu. O wiele większe zaufanie jednak by wzbudził, gdyby sam o sobie powiedział parę słów, ale Andrea nie zamierzała na niego naskakiwać i wymuszać odpowiedzi. Jeśli uzna to za stosowne, to podzieli się wiedzą na swój temat, a w przeciwnym wypadku... prawdopodobnie skomplikuje sobie odrobinę proces rekrutacji do Tarczy. Wyglądał bowiem na dość zainteresowanego, gdyby sugerować się zadawanymi pytaniami. Azure miała nadzieję, że obaj przekonają się do współpracy.\n- Czasu do namysłu... drzwi mamy zawsze otwarte, ale im szybciej, tym lepiej. - Odparła, utrzymując już swój sympatyczniejszy ton głosu. Następnie skupiła już spojrzenie oraz myśli na Spider-manie, który o wiele szybciej podjął decyzję, aniżeli Herbert. Świadczył o tym także fakt podzielenia się dość dokładną historią swej przeszłości oraz pojawienia się w tym świecie\n- Niestety nie zajmuję się rekrutacją w swojej grupie, ale nie sądzę, aby robiono Ci problemy, Spider-manie. Z Twoim doświadczeniem prawdopodobnie przejdziesz przez wszystkie procedury i mam nadzieję, że powitam Cię w zespole. - Na twarzy Azure zagościł delikatny uśmiech, gdyż to oznaczało, że Young Avengers poszerzą swoje szeregi o naprawdę ciekawą osobę. Była nader ciekaw, co Człowiek-Pająk powie więcej o rzeczywistości, z której pochodził oraz co nowego wniesie do drużyny.\nTemat: Re: 1st Avenue Sob Wrz 05, 2015 12:00 pm\nHarris kiwnęła krótko głową na decyzję Milesa, ale pozwoliła swojej towarzyszce przemówić pierwszej; z góry przygotowana strategia, a może zwykła uprzejmość - trudno powiedzieć co dokładnie przez nią przemawiało, ale liczyły się efekty końcowe.\n-Możesz więc czuć się oficjalnie zrekrutowany. Witamy w drużynie. Co się zaś tyczy kontaktu z nami...- w tym momencie kobieta przeniosła już wzrok na Herberta, bo to w końcu on pytał gdzie powinien się w razie czego zgłosić.\n-My go nawiążemy, gdy podejmiesz decyzję. Zorientujemy się, bez obaw- no cóż, w końcu przed chwilą sama przyznała, że S.H.I.E.L.D. stale obserwowało osoby obdarzone wyjątkowymi talentami, więc akurat ta informacja nie powinna już stanowić żadnego zaskoczenia.\nTemat: Re: 1st Avenue Sob Wrz 05, 2015 1:13 pm\nW to, że otacza go całun tajemniczości, to nie wierzył. Skoro go obserwowali i skoro na pewno Strange coś niecoś na jego temat opowiedział, to już zapewne wiedzieli wszystko, co było im potrzebne. Herbert więc zwyczajnie nie widział potrzeby opowiadania o sobie. No i naprawdę tego nie lubił.\nA widząc, że uwaga zarówno agentki jak i ten młodej łuczniczki się skupia głównie na jego Pająkowatym towarzyszu, oraz że on już się dowiedział wszystkiego co trzeba i teoretycznie temat został zamknięty, wyciągnął telefon, z którego zakupu był strasznie zadowolony, wyświetlił swój numer i pokazał Pajęczakowi. Ten mógł go sobie swobodnie zapisać i dzięki temu mieliby ze sobą kontakt. Aby zwyczajnie pogadać o niczym, pobujać się jeszcze po mieście, czy po prostu wymienić się wrażeniami.\n- Powodzenia.. - Powiedział jeszcze wesoło do swojego towarzysza, po czym ukłonił się sztywno, na modłę azjatycką przed agentką i jej koleżanką.\n- W takim razie zapewne za kilka dni się zobaczymy. I miło było poznać. - Rzucił formułkę na pożegnanie, po czym powędrował do zejścia z dachu, chcąc jak najszybciej stąd zejść, dostać się do metra i wrócić do hotelu, aby móc wysłać wiadomość do Doktora Strange'a.\nTemat: Re: 1st Avenue Nie Wrz 06, 2015 2:12 pm\nZdziwił się, że tak szybko w sumie mógł nazwać się członkiem jakiejś grupy, której nazwy nie znał. W jego wszechświecie działali oni, czyli Young Ultimates, a tu... Tu słyszał głównie o bohaterskich Avengersach, którzy bronili świat przed największymi katastrofami, jednak tylko raz wyruszył na wywiad w teren.\n- No dobrze... Jeżeli mam być szczery, to chciałbym jak najszybciej mieć to wszystko za sobą. - powiedział dwóm przedstawicielkom płci pięknej, po czym skinął głową ku Herbertowi - I tobie także. Do zobaczenia. - był pewien, ze jeszcze się zobaczą.\nSpojrzał na niebo i zamyślił się. Był pewien, że kiedyś odzyska swój świat, jednak... To wszystko co miało go czekać zatrważało go. To nie była pierwsza między-wymiarowa podróż, jednak ta mogła stać się permanentna, a to oznaczało koniec jego dawnego życia i zaczęcie od nowa. W tym świecie istniał już Miles Morales, który miał normalne życie bez mocy, oraz jak się okazywało był młodszy. To wszystko sprawiało, że nie wiedział co ma zrobić, bo trzeba by zmienić osobowość. Zmiana imienia, nazwiska i wielu innych... Czekało go dużo roboty i proszenia o pomoc S.H.I.E.L.D.\nTemat: Re: 1st Avenue Pon Wrz 07, 2015 10:10 am\nAzure odprowadziła Herberta wzrokiem, gdy ten pożegnał się ze Spider-manem i odszedł w sobie znanym kierunku. Potrzebował mimo wszystko czasu, więc należało mu takowy dać. Jego słowa rzucone na odchodne jednak nastrajały pozytywnie względem jego przyszłej przynależności do Young Avengers. Na sam ukłon dziewczyna odpowiedziała skinieniem głowy z uśmiechem na twarzy. Zachowywała się niczym nauczycielka oceniająca uczniów, a sama ledwo osiągnęła pełnoletność. Poczuła się przez chwilę dziwnie.\n- Cieszę się. Dalszą częścią już zajmie się agentka Harris oraz odpowiedni organ S.H.I.E.L.D. - Odpowiedziała Pajęczakowi, po czym spojrzała w kierunku helikoptera, który cały czas nad nimi się unosił. Pokazała ręką, aby lekko obniżył pułap, żeby wejście na jego podkład nie było dla nikogo wyzwaniem. Alternatywny Spider-man zapewne dysponował takimi samymi zdolnościami, co ten pierwotny, pochodzący z tego świata, jednakże ani ona, ani tym bardziej Paula Harris nie skakały na wysokość kilku metrów.\nZdawało się zatem, że jej rola została już w pełni zakończona. Zagrożenia na szczęście nie było, co zawdzięczali - mimo wszystkich (prawdopodobnie uzasadnionych) niesnasek - łączonym siłom Thora, Herberta i Spider-mana, więc do roboty i tak zbyt dużo nie miała. Nawet to i lepiej, bowiem dzielnica zdążyła już całkiem mocno oberwać. Czekała zatem na koniec rozmowy między agentką oraz Człowiekiem Pająkiem, a na pokład helikoptera zamierzała wejść jako ostatnia.\nTemat: Re: 1st Avenue Pon Wrz 07, 2015 2:04 pm\nAgentka również odczekała do momentu, aż Herbert już się oddalił - zresztą przez cały ten czas uważnie przyglądając się jego plecom z namysłem wymalowanym na twarzy... I z czujnością, o dziwo, ale tego akurat chłopak tak czy siak nie mógłby już zauważyć. Kobieta odezwała się ponownie dopiero w chwili, gdy Cradle zaczął się już obniżać.\n-A teraz na pokład. Pokażemy ci bazę Young Avengers- oczywiście słowa te musiały być skierowane do Milesa, bo przecież Azure już na pewno zdążyła poznać ośrodek treningowy. Harris skorzystała z tego, że wejście znajdowało się dość nisko i tylko na moment odpaliła wbudowany w tył kombinezonu - na jego plecach - mechanizm, stanowiący pozostałość po dawnych plecakach odrzutowych. Dzięki niemu skoczyła wyżej, niż miałoby to miejsce bez wspomagania i wykonała kilka kroków, nim obejrzała się na młodych.\nW najbliższych postach możecie już zrobić z/t. Wtedy zacznę w nowym temacie.\nPrzy okazji, w tym subforum znajduje się ośrodek szkoleniowy Young Avengers oraz tematy z pokojami młodych; wybierzcie sobie sypialnie dla swoich postaci i dajcie mi znać, najlepiej przez pm albo na cb. Dla Azure sugerowałbym pokój z Kate, ale jak uważacie.\nTemat: Re: 1st Avenue Sro Wrz 09, 2015 4:07 pm\nSłysząc nazwę jego nowej drużyny uśmiechnął się i kiwnął głową. Zaczęło się nowe życie i było ono wyczuwalnie inne...\n- No to rozumiem, że lecimy? - skierował te słowa ku Azure i wystrzelił z pajęczyny ku latającemu pojazdowi, by pięknie wybić się w jego stronę i wejść na jego pokład. Już z samego początku przyjrzał się mu od wewnątrz, by jakby co wykorzystać to co ma pod ręką. Wierzył im, ze są z Tarczy, jednak bezpieczeństwa nigdy za wiele. Poczekał jeszcze na Azure i rzekł:\n- No to lećmy!\nTemat: Re: 1st Avenue Sob Wrz 12, 2015 2:48 pm\nAzure nie zwlekała też za długo z wskoczeniem do helikoptera. Nie była wyposażona w plecak odrzutowy, ani nie potrafiła wysoko skakać, czy strzelać siecią, więc musiała swoje odczekać, żeby pułap wejścia się trochę obniżył. Gdy to się stało, weszła na pokład bez słowa komentarza. Jej moce opierały się niestety na czymś innym, więc w kwestii poruszania się, musiała sobie radzić, jak każdy inny człowiek.\n- Będziesz pozytywnie zaskoczony.\nRzekła, pamiętając swoje pierwsze wrażenia, gdy pokazywano jej obiekty treningowe S.H.I.E.L.D. Była zachwycona rozmiarami budynków, przestrzenią, wyposażeniem oraz profesjonalnym podejściem. Co prawda Spider-man miał już trochę doświadczenia, jeśli chodzi o współpracę z organizacjami zrzeszającymi bohaterów, ale naprawdę tutejsze włości Tarczy były imponujące.\nTemat: Re: 1st Avenue Wto Mar 15, 2016 9:02 pm\nPowroty zawsze są ciężkie. Czasami nawet trudniejsze od rozstań. Nowy Jork, miasto, które było dla Ben'a całym światem. Wychował się tutaj. A raczej posiadał wspomnienia, które jasno to potwierdzały, mimo że tak naprawdę nie były jego własnymi wspomnieniami. Należały one do oryginału, do posiadacza DNA, z którego został stworzony Reilly. Należały one do... Petera Parkera, obecnego Spider-Mana.\nGdy kolejny raz przechadzał się po ulicach Manhattanu, odczuwał mieszane uczucia. Z jednej strony cieszył się, że zdobył się na krok, by wrócić w "rodzinne" strony, ale z drugiej, była to bolesna decyzja, jaką podjął. Te wszystkie znajome mu miejsca wywierały radość jak i smutek, które na przemian otaczały jego sponiewierane serce.\nPrzechadzając się o tej porze dnia po 1st Avenue, chciał się po prostu przewietrzyć. Nie jako zamaskowany Pająk, a jako zwykły człowiek. Dłonie schowane w kieszeniach, głowa nieco spuszczona, a blond czupryna rozczochrana od wszędobylskiego wiatru. Nawet nie patrzył na ludzi, którzy go mijali. W tak głęboką wpadł zadumę.\nTemat: Re: 1st Avenue Sro Mar 16, 2016 6:05 pm\nGdy w końcu nadeszła pora obiadowa Pepper miała chwilę, by sobie wyjść z firmy do jakiejś restauracji. Postanowiła, że pójdzie 1st Avenue gdzie mieszkają ludzie średniej klasy. Ale to rudowłosejwcale nie przeszkadzało. Mogłaby wziąć szofera, ale jakoś tak chciała się przejść w końcu takie spacery są dobre dla zdrowia. Zatem rudowłosa zaczęła przecinać kolejne uliczki i ulice, by dojść do konkretnego miejsca, co jakiś czas patrzyła się na dany budynek tak jak by go widziała pierwszy raz w życiu. Przystanęła zaraz jednak by poczekać na zielone światło, gdy już nadeszło Pepper ruszyła i znów zapatrzyła się na kolejny budynek, była już na chodniku, gdy wpadła na owego mężczyznę, który miał schowane dłonie w kieszeniach i lekko spuszczoną.\n- Bardzo Pana przepraszam.-\nPowinna iść dalej, ale wolała poczekać jak coś mężczyzna odpowie.\nTemat: Re: 1st Avenue Sro Mar 16, 2016 9:02 pm\nPrzez głowę mężczyzny przechodziły rożne myśli, które najbardziej związane były z przeszłością. Ben nie mógł odpuścić, nie potrafił tego zrobić i zawsze wracał do tych przykrych momentów, mimo, że na co dzień uważany był za osobę pogodną i wygadaną. Teraz, w tej chwili, wyglądał na zupełne przeciwieństwo.\nZ głębokiej zadumy wybiło go zderzenie. Kiedy uniósł głowę, okazało się, że miał zderzenie czołowe z piękną, elegancką kobietą. Na początku jej nie rozpoznał, jednak po chwili milczenia i tępego wpatrywania się w nią, rozpoznał ją. Nie poznał jej nigdy osobiście, ale skojarzył ją z tego, że często pojawiała się w towarzystwie pewnego miliardera i playboya w jednym. Oczywiście, Reilly nie odezwał się od razu, dopiero po chwili otrząsnął się i ogarnął, stawiając się do pionu.\n- Nic się nie stało. Właściwie... dzięki za wyrwanie mnie z zadumy. Mogłem wpaść pod samochód i zostawić na nim bordową plamę, haha!\nMężczyzna zaśmiał się, drapiąc się z tyłu głowy. Oczywiście, to nie była prawda, bo gdyby jakiś pojazd kierował się w jego stronę, jego Pajęczy Zmysł z pewnością zacząłby wariować. Zderzenie z inną osobą nie było zagrożeniem, więc siódmy zmysł nie musiał się uruchamiać.\n- Jestem Ben! Miło mi Panią poznać!\nPowiedział wesoło, wyciągając w jej stronę rękę i uśmiechając się szeroko i serdecznie.\nOstatnio zmieniony przez Scarlet Spider dnia Nie Mar 20, 2016 7:26 pm, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: 1st Avenue Pią Mar 18, 2016 10:21 am\nFakt Pepper teraz bardziej się rzucała w oczy przez te swoje " ciuszki" co u niektórych kobiet wywoływało zazdrość, w końcu jak wiadomo młoda kobieta ma już część udziałów w firmie Starka oraz też jest jego dziewczyną. Nie jedna by chciała być teraz na jej miejscu. W tej chwili młoda kobieta delikatnie się uśmiechnęła i zaraz bardziej odwróciła się ku mężczyźnie by lepiej można było rozmawiać w ten sposób też wykazała chęć dalszych rozmów nie czuje zagrożenia, wiec nie widzi tez powodu by go olać. Tu dało sie usłyszeć cichy chichot dziewczyny, bo w końcu on też się uśmiechnął.\n- To teraz może Pan rzecz, że jestem Pańskim stróżem Aniołem.-\nWypowiedziała te słowa z lekkim uśmiechem. Ale niestety, gdy nawet sie jej przedstawił nie poznała go bo w końcu była zajęta czymś innym na bankietach. A on zapewne sam olał trzymać się na uboczu.\n- Mi też jest miło Pana poznać.-\nRudowłosa znów sie uśmiechnęła i wyciągnęła dłoń ku Benowi.\n- Ja jestem Pepper.-\nPo uściśnięciu Bena dłoni popatrzyła na niego swoimi przenikliwymi zielonymi oczami.\n- Może ma Pan ochotę ba lunch?-\nTemat: Re: 1st Avenue Nie Mar 20, 2016 7:26 pm\nNa twarzy mężczyzny gościł ciągle ten sam uśmiech. I nie miał zamiaru znikać, w końcu nie było do tego powodu. Słysząc propozycję zjedzenia lunchu, jego brzuch momentalnie o sobie przypomniał, burcząc jak nigdy wcześniej. Blondyn zaśmiał się, drapiąc się po swojej farbowanej głowie. Był cholernie głodny, ale nie śmierdział groszem.\n- Bardzo chętnie, ale... niestety, muszę odmówić.\nSkrzywił się nieco na twarzy, ale uśmiech dalej pozostał. Już nie taki wesoły, ale jednak dalej mocno się trzymał zmęczonej twarzy.\nPrzetrzepując po chwili kieszenie kurtki, a po chwili spodni, wzruszył ramionami i z miną zbitego psa spojrzał na stojącą przed nim Pepper. Poprawił swój plecak, by ten wygonie spoczął na jego plecach, po czym znów się odezwał.\n- Dopiero wróciłem do miasta i... no... jestem spłukany. Ledwo mi starczyło na pokój w obskurnym motelu.\nCzuł się trochę zmieszany. Pieniądze w dzisiejszych czasach są ważne. Jak wiadomo, bez nich nie można nic zrobić, a w tej chwili Reilly ich nie posiadał. Jedyne co brzęczało w jego kieszeni to klucz do pokoju i kilka centów, za które i tak nic nie mógłby dostać.\nTemat: Re: 1st Avenue Nie Mar 20, 2016 9:10 pm\nMłoda biznesmenka, też nie miała zamiaru przestać się uśmiechać w końcu uśmiech to podstawa. I tak samo jak on ona też nie widziała powodu , by zaprzestać uśmiechania się. Myśli Pepper zaczęły krążyć wokół kawy oraz obiadu, który składał się z ziemniaków i ogromnego stęka. Ale zaraz kiedy, mężczyzna zaczął szukać choćby drobnych w kieszeni by móc z nią iść na lancz zaraz myśli o jedzeniu się rozmyły. Popatrzyła na niego dość rozbawionym, lecz zrozumiałym wzrokiem czemu szukał pieniędzy. Młoda kobieta rozumiała, to że jest w trudnej sytuacji, ale też nie po to proponowała mu wspólny posiłek by ten za siebie zapłacił.\n- Ben, spokojnie nie musisz za siebie płacić w końcu, to ja wyszłam z inicjatywą byś zjadł ze mną lancz.-\nMłoda kobieta też nie chciała by to wszystko wyglądało jak jakaś jałmużna czy coś. Po prostu chciała z kimś spędzić ten czas oraz też w końcu chciała Bena lepiej poznać, więc tu nic złego sie nie stanie.\n- Najwyzej jak znajdziesz pracę, to mnie sam kiedyś zaprosisz na owy lancz. A teraz nie chce słyszeć odmowy.-\nMoże dar przekonywania rudowłosej zadziała? I Mężczyzna jednak sie skusi na takie rozwiązanie?\nTemat: Re: 1st Avenue Pon Mar 21, 2016 11:08 am\nZ jednej strony poczuł ulgę, bo wiedział, że niedługo w jego żołądku wygodnie wyląduje ciepły posiłek, ale z drugiej strony czuł się dalej zmieszany, bo nie mógł sam za siebie zapłacić. Pepper wyglądała jednak na silną i niezależną kobietę, która wie, czego chce, więc kolejna odmowa jej zaproszenia zdecydowanie nie wchodziła w grę.\nBen podniósł swoją głowę nieco w górę, stając pewniej siebie, po czym na jego twarzy znów zagościł ten uśmiech pełen radości i szczerości. Skinął głową i poprawił dłonią swoje rozczochrane przez wiatr włosy. Postanowił przyjąć zaproszenie rudowłosej kobiety.\n- Dobrze! W takim razie chodźmy coś zjeść.\nOznajmił wesoło, rozkładając ręce na boki. Pierwsze co zrobi po znalezieniu nowej pracy, i otrzymaniu pierwszej wypłaty ma się rozumieć, zaprosi tę piękną kobietę na rewanżowy lunch. Tego może być pewna.\n- Skoro ja mam być gościem, to Pani musi wybrać lokal. Ja się nie wtrącam, ale nie obraziłbym się na obiad w ekskluzywnej, odznaczonej gwiazdkami Michelin restauracji.\nSpecjalnie powiedział do niej per Pani. Zmrużył zadziornie swoje oczy i nachylając się bokiem do kobiety, szturchnął ją łokciem w bok. Delikatnie oczywiście. Zaraz po tym zaśmiał się.\n- Żartuję, żartuję. Tak czy siak, wybór należy do Ciebie, Pepper. Tylko uważaj, bo od Twej decyzji ważyć się będą losy świata!\nPonownie się uśmiechnął, cicho się śmiejąc. Jakimś dziwnym przypadkiem wrócił mu dobry humor.\nTemat: Re: 1st Avenue Czw Mar 24, 2016 11:40 pm\nTak jest silną i niezależną kobietą, której się nie odmawia. Zapewne jak by Ben drugi raz odmówił, to by ta jego próba serio okazała się dla niego fiaskiem, bo w końcu do trzech razy sztuka czy coś w ten desen. Gdy mężczyzna uniósł głowę ku niej ta zaraz obdarowała go serdecznym uśmiechem. W sumie też to jego zasługa, że młoda kobieta bardziej się uśmiechnęła, gdyż ten obdarował ją jako pierwszy swym radosnym i szczerym jak że uśmiechem. Cóż wiatr serio wiał dosyć mocno. Ona też co jakiś czas poprawiała niesforny kosmyk włosów za ucho, który tańczył na wietrze. Więc jego gestem się nawet nie przejęła. Jak przyjął zaproszenie, to była wniebowzięta bardziej.\n- Cieszę się, że jednak mi nie odmówiłeś Ben i tak chodźmy, bo ten wiatr jest nie do wytrzymania.--\nZaśmiała się znów i zaraz poprawiła włosy za ucho i ruszyła przed siebie. W zasadzie nie musiał jej zapraszać za to, że ona go zaprosiła po prostu Pepper powiedziała to tak by ten się zgodził, ale to jednak miłe z jego strony, że jednak też chce się jej odwdzięczyć za ten gest. Zaraz jednak przystanęła i parsknęła śmiechem nawet się nie obruszyła, gdy nazwał ją Per Pani.\n- Zapewne poszlibyśmy, ale jestem za bardzo głodna, by szukać takiej eleganckiej restauracji . W końcu też niech zarobią te mniejsze kawiarenki.-\nWiedziała, że to żarty ze strony mężczyzny, ale od czasu do czasu wolała jadać w tych mniejszych kawiarenkach.\n- Ale jak chcesz jeść w takich ekskluzywnych kawiarenkach, to następnym razem Ty wybierzesz lokal.-\nTeż da się tu usłyszeć żartobliwość młodej rudowłosej kobiety. Przystanęła zaraz obok jakieś kawiarenki.\n- Powiadasz, że od mojej decyzji będą się ważyć losy świata?-\nZnów da się usłyszeć chichot.\n- Ale tak na poważnie, to może wejdziemy do tej skoro już się zatrzymaliśmy?-\nRuchem głowy wskazała na kawiarenkę.\n[z/t] za mnie i za Scarlet Spider\nTemat w którym zaczynamy pisać:\nTemat: Re: 1st Avenue Pią Lut 07, 2020 12:11 pm\nMorbius wyposażony w najnowsze próbki do badań, oraz garść informacji minimalnie bardziej lakonicznych od tego co sobie zamarzył wrócił do swojego laboratorium. Nie było ono wymarzoną kryjówką superprzestępcy, ale Michael musiał ciąć koszty. Nie dysponował niestety aż tak bajońskimi sumami jak jego popularniejsi przyjaciele po fachu. Głównym, a może nawet jedynym kryjówki zabezpieczeniem był jej niepozorny z zewnątrz wygląd. Były to po prostu dwa sąsiadujące ze sobą hangary na terenie firmy udzielającej wynajmu przestrzeni magazynowej. Było tam ciasno, ciemnawo i nie było dostępu do większości mediów. Była tam za to cisza i spokój, oraz minimum warunków do pracy dla człowieka, którego jedyną potrzebą fizjologiczną było picie krwi. Dodatkowo, mimo że sprzęt, który Morbius zebrał na miejscu wart był grube tysiące, to nikt trudno byłoby spieniężyć go na czarnym rynku, przez co był praktycznie napadoodporny. Kiedyś nawet zdarzyło mu się włamanie, a sprawcy ograniczyli się jedynie do przetrzepania szafek i szuflad biurka. Nawet jego bezcenne notatki pozostały nietknięte. Zniknął wtedy jednak jego komputer, tak więc Michael musiał i tak dopaść i zabić nieszczęśnika, który wybrał tamtej nocy zły magazyn do obrobienia.\nNaukowiec zdjął torbę i ostrożnie umieścił próbki w chłodni. Nie mógł nie zahaczyć wzrokiem o swój zapas krwi medycznej, który również się tam znajdował. Stanowczo jednak odmówił sobie tej pokusy. Samodyscyplina była ważną częścią zachowania człowieczeństwa. Zamiast tego zdecydował zanurzyć się w absorbujących meandrach pracy badawczej. Umieścił niewielką próbkę zarażonej krwi pacjenta w aparaturze z zamiarem sprawdzenia czemu reakcja na promieniowanie gamma przebiegła inaczej niż u innych krwiopijców.\nTemat: Re: 1st Avenue Sob Lut 08, 2020 5:28 pm\nPróbka pobrana od mutanta zarówno przypominała, jak i różniła się od takich typowych wampirzych. Z jednej strony jasne wydawało się to, że jego krew została odmieniona - przekształcona w ichor. Co... Nastąpiło najwyraźniej zaskakująco szybko, gdyż normalnie zajmowało jakieś trzy dni i wymagało śmierci ofiary. Z informacji pozyskanych przez Morbiusa powinno natomiast wynikać, że wszystko przebiegło dużo szybciej - i mutant najwyraźniej był żywy przez cały ten czas.\nI teraz najwyraźniej też, przynajmniej w jakimś stopniu. Komórki w jego "krwi" były aktywne, nawet bardzo... Może za bardzo. I oczywiście normalne wampiry również posiadały - na przykład - niezwykle rozwinięty układ odpornościowy, wliczając w to odpowiedniki białych krwinek, przez co praktycznie nie mogły się niczym zarazić... Ale tutaj dochodziło do tego coś jeszcze. Pewnego rodzaju niestabilność... Jak gdyby może przemiana nie była kompletna i mutant przebywał w stanie zawieszenia pomiędzy dwiema formami.\nJeżeli Michael dokładnie zapoznał się z raportami czy słownymi doniesieniami agentów, powinien wiedzieć, że chwilę po przemianie mężczyzny w formę przypominającą Hulka, do akcji wkroczyli Avengers - Scarlet Witch i Vision - którym udało się w jakiś sposób zatrzymać lub wręcz cofnąć jego mutację z powrotem do mniej więcej ludzkiej postaci. Mogło to mieć związek z jego obecnym stanem... Choć nie musiało.\nTemat: Re: 1st Avenue Pon Lut 10, 2020 1:34 pm\nByło już późno w nocy. Stłumione, dudniące dźwięki młodzieżowego clubu po przeciwnej stronie ulicy wybijały rytm niemal tak dokładnie jak wiszący na jednej ze ścian zegarek. Mimo to Morbius nie miał powodów by przerywać badania. Wręcz przeciwnie, zagłębianie się w pracę sprawiało że cały świat nagle nabierał sensu. Nieważne czy tym razem przyniesie to jakikolwiek skutek, czy tak jak niezliczone przypadki wcześniej – żadnego. Jeśli nie będzie ścigał kolejnych tropów, nigdy nie trafi na ten właściwy. Tutaj, w swojej ciemnicy, milczący i uzbrojony w alembiki i fiolki czuł się niemal jak krzyżowiec na ziemi świętej. Jak koloniści stawiający podwaliny nowej cywilizacji. Jak himalaista wchodzący na Everest. Tutaj był jego cel. Praca dawała mu poczucie spokoju niemal równoznaczne z osiąganiem nirwany, a jakiego na próżno mógłby szukać w pozostałych aspektach swojego „życia”.\nTo wszystko jednak nie przygotowało go na efekty jego badań. Gdyby jego skóra miała jeszcze resztki jakiegokolwiek pigmentu, teraz by je stracił. To co zobaczył w okularze swego mikroskopu natarczywie przypominało mu jego własny stan. Mężczyzna zarażony został szczepem tak agresywnym, że zamienił się w bestię za życia. Kolejny żywy wampir. Morbiusa ogarnął najpierw lęk, a zaraz potem gniew. Oznaczało to, że pomimo wszelkich jego starań, jego schorzenie wyrwało się spod kontroli. Możliwe było nawet, że to nie on był pacjentem zero w tym przypadku. Dotychczasowe próby rozprzestrzenienia się jego stanu wykonywane były w sposób kontrolowany, oraz zostały zduszone w zarodku. To teraz było nie do przyjęcia. Oznaczało to że nie dość że nie zdołał uratować świata przed zmorą samego siebie, to jednak nie dopilnował podstawowej etycznej powinności kwarantanny swojego szczepu.\nMusiał się opanować. Przez chwilę poczuł jak krew napływa do jego mięśni niepotrzebnie je potęgując. Policzył spokojnie do dwudziestu, po czym zaczął planować następne kroki we właściwy w swoim mniemaniu sposób.\nZ zimną precyzją.\nTen, kto zdecydował się na tak zuchwały ruch, zyskał sobie właśnie bardzo potężnego wroga. Nie było teraz ważne czy szczep pochodził od Morbiusa czy nie. Należało ukrócić ten proceder w zalążku, inaczej ludzkości nigdy nie uda się go wyplenić, jak miało to miejsce ze zwykłymi wampirami.\nOpanowując drżenie rąk, przystąpił do dalszych badań. Metastabilny stan organizmu człowieka budził kolejne skojarzenia. Cały proces musiał zajść niemal błyskawicznie. Istniała szansa że pod tym wszystkim znajdowała się jeszcze próbka alpha ciałek zakażenia. Będzie trudno do niej dotrzeć, zwłaszcza zwarzywszy na zmiany popromienne, ale odizolowanie podstawowej ścieżki wirusa mogło być kluczowe do walki z nim. Było o co walczyć.\nJednocześnie w innej maszynie uruchomił analizę porównawczą innej pobranej próbki z własną, których miał pod dostatkiem. Musiał wiedzieć czy wirus pochodzi od niego. Nie dawało mu to spokoju ducha. Niezależnie jednak od wyniku testu zdecydował się sprawdzić również wzajemne oddziaływanie próbek. Kto wie, jego niestabilna krew potrafiła zarówno działać cuda na polu zmian mutacyjnych, jak również samemu mutować w spektakularny sposób.\nCzekając na wyniki badań rozsiadł się w starym fotelu w rogu pracowni i splótł palce dłoni w piramidkę. Z jego dotychczasowych informacji wynikało że Avengers maczali palce w całej tej sprawie. Nie dość że Morbius musiał poznać dokładnie proces jakiemu nieszczęśnika poddał Pym, to jeszcze ci dobroduszni bohaterowie zapewne będą chcieli przeznaczyć część środków na wyplenienie tego plugastwa. Może była to za wysoka dla Morbiusa liga, jednak może warto byłoby złożyć wizytę „Najpotężniejszym bohaterom ziemi”\nTemat: Re: 1st Avenue Sob Lut 15, 2020 4:43 pm\nJako pierwsza efekty przyniosła analiza porównawcza próbek - i z jednej strony powinny one Morbiusa ukoić, z drugiej zaś wzbudzić niepokój... Bo wirus najwyraźniej nie pochodził od niego. Wykazywał pewne podobieństwa, ale mimo wszystko drobne, zbyt małe, aby to on miał być źródłem... A więc nie ponosił za to żadnej odpowiedzialności. Tyle że to oznaczało, że w jakiś inny sposób osiągnięty został skutek wystarczająco podobny do jego własnej przypadłości...\nKolejnym zaskoczeniem mogły być z kolei wyizolowane w końcu ciałka - bo brakowało w nich czegoś istotnego, czegoś, co zazwyczaj towarzyszyło wszystkim klasycznym przemianom w wampira. Zazwyczaj metamorfozę rozpoczynał enzym znajdujący się w ślinie gryzącego, przedostający się do układu krwionośnego ofiary i powodujący produkcję ichoru. W tym wypadku nie było po nim ani śladu... A po tak krótkim czasie coś z niego powinno się jeszcze ostać.\nPróba zbadania oddziaływania na siebie próbek krwi Morbiusa i napotkanego przez niego mutanta dała z kolei ciekawy efekt. Otóż jedna i druga wydawały się bardzo podatne na wywoływanie w sobie wzajemnie zmian - tyle że niestabilnych. Momentami sprawiały wrażenie, jak gdyby się wzajemnie eliminowały, całkowicie lub usuwając jedynie poszczególne elementy... Wręcz zaczynając cofać wampirze zmiany... Innym razem jednak zaczynały tworzyć - i zazwyczaj szybko rozbijać - nowe struktury. Kto wie jakie efekty dałoby to na większą skalę - na przykład w organizmie.


Przy aresztowaniu Cieplińskiego komuniści użyli podstępu - GazetaPrawna.pl\n26 listopada 2018, 07:33\nW 1929 r. został słuchaczem Korpusu Kadetów nr 3 w Rawiczu. Po maturze w 1934 r. podjął naukę w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. W listopadzie 1936 r. rozpoczął służbę w 62 pułku piechoty w Bydgoszczy. Z czasem powierzono mu tam dowodzenie kompanią przeciwpancerną.\nW czasie wojny obronnej 1939 r. Ciepliński wykazał się męstwem graniczącym z pogardą śmierci, połączonym z żołnierską skutecznością. W trakcie bitwy nad Bzurą dostał rozkaz obrony przeprawy przez rzekę pod Witkowicami, którą Niemcy atakowali przy wsparciu czołgów. Gdy kilka działek oddziału zostało w walce zniszczonych Ciepliński odsunął zabitą obsługę jednego z nich, podjął ostrzał i ogniem na wprost zniszczył sześć czołgów, w tym dwa wozy dowódcze. Za ten czyn został odznaczony na polu walki Krzyżem Orderu Virtuti Militari przez gen. Tadeusza Kutrzebę, który obserwował całe zdarzenie.\nAwansowany na stopień porucznika z resztkami macierzystego pułku przedarł się do Warszawy. Uczestniczył w obronie stolicy; po jej kapitulacji uniknął niewoli.\nDo konspiracji wstąpił już na jesieni 1939 r. W grudniu tego roku przedostał się na Węgry, gdzie przeszedł szkolenie przygotowujące go do działalności podziemnej. W drodze powrotnej do kraju został zatrzymany przez Niemców w Baligrodzie na Podkarpaciu. Świetnie wyszkolony Ciepliński uciekł 9 maja 1940 r. żandarmom podczas prowadzonych poza więzieniem robót. Po dwudniowej wędrówce, krańcowo wyczerpany znalazł się w Rzeszowie. Następnie, korzystając z otrzymanych jeszcze w Budapeszcie tajnych adresów, pojechał do Krakowa, gdzie nawiązał kontakt z Komendą Okręgu ZWZ. W czerwcu 1940 r. został mianowany komendantem Obwodu ZWZ Rzeszów.\nCiepliński doskonale odnalazł się w roli konspiracyjnego dowódcy, toteż w maju 1941 r. otrzymał przydział na inspektora rejonowego ZWZ Rzeszów i awans na kapitana. Ciepliński nie zawiódł pokładanych w nim nadziei – a był jednym z najmłodszych inspektorów w Okręgu AK Kraków – i w krótkim czasie Inspektorat rzeszowski zyskał opinię jednego z najlepszych w Okręgu, a po utworzeniu w kwietniu 1943 r. Podokręgu AK Rzeszów, najlepszego w Podokręgu.\nBrał udział w akcji "Burza". W nocy z 7 na 8 października 1944 r. dowodził nieudaną akcją rozbicia więzienia na zamku w Rzeszowie, gdzie NKWD więziło ok. 300 żołnierzy AK.\nW marcu 1945 r. przeszedł do kadrowej organizacji wojskowej "NIE", a następnie Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, a od września 1945 r. był w WiN. Ruch Oporu bez Wojny i Dywersji "Wolność i Niezawisłość" - tak brzmiała pełna nazwa WiN - w swym szczytowym okresie działania (lata 1945 - 1946) skupiał od 20 do 25 tys. członków. Choć miał akowskie korzenie, to jego zadaniem nie była walka zbrojna, lecz tajna działalność polityczna. "Musimy przygotować się i przystąpić do walki w odmiennej, nowej formie, o niezmienne, podstawowe cele, o pełną suwerenność, rzeczywistą demokrację w duchu zachodnioeuropejskim" - napisali twórcy WiN w dokumencie programowym.\nWe wrześniu 1945 r. Ciepliński został prezesem Obszaru Południowego i prezesem Wydziału WiN Kraków. Zorganizował strukturę obejmującą trzy sfery działalności: informacja (wywiad), propaganda i samoobrona realizowana przez patrole „Straży”. Zasada, którą się kierował zamykała się w stwierdzeniu: „bez walki i przemocy”. Ciepliński zrekonstruował Zrzeszenie, czyniąc je organizacją kadrową; dokonał weryfikacji pracowników związanych z III Zarządem, a działalność oparł na alternatywnej sieci łączności. W ocenie historyków jego prezesura była najbardziej heroicznym okresem w historii Zrzeszenia.\nZrzeszenie od początku stało się pierwszorzędnym celem dla komunistycznych służb bezpieczeństwa. Zaledwie w kilka miesięcy po jego założeniu, bezpieka aresztowała kierownictwo organizacji z jej pierwszym prezesem płk. Janem Rzepeckim (listopad 1945 r.). Do 1948 r. rozbite zostały kolejne zarządy: II z płk. Franciszkiem Niepokólczyckim na czele (październik 1946 r.), III - działający pod kierownictwem ppłk. Wincentego Kwiecińskiego (styczeń 1947) i IV - z mjr. Łukaszem Cieplińskim.\nCiepliński wpadł w ręce bezpieki 27 listopada 1947 r. w Zabrzu. Komuniści przy aresztowaniu Cieplińskiego posłużyli się podstępem. Otóż otrzymał wezwanie do Urzędu Miejskiego w sprawie związanej z prowadzonym przez niego w Zabrzu sklepem. Po drodze został aresztowany przez bezpiekę. Pierwsze przesłuchania prowadzone były w Katowicach i Krakowie, a następne już w Warszawie, w więzieniu na Mokotowie.\nPrezes IV zarządu początkowo uwierzył w "dobrą wolę" urzędników Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i zawarł z nimi "dżentelmeński" układ. Za obietnicę rezygnacji z represji wobec członków WiN ujawnił część informacji związanych z działalnością Zrzeszenia. Dość szybko jednak zorientował się, że został oszukany, a prześladowania dotknęły członków organizacji. Odmówił współpracy. Odtąd był brutalnie torturowany.\nJeden z więźniów wspominał po latach: "Wielokrotnie Łukasza Cieplińskiego na przesłuchania wynoszono na kocu, gdyż miał połamane kości rąk i nóg, a później przynoszono do celi nieprzytomnego". Nieludzko traktowano również innych WiN-owców. Wiceprezesowi IV zarządu, mjr. Adamowi Lazarowiczowi wybito zęby, kpt. Franciszek Błażej szef Działu Propagandy miał ciągle ropiejące rany na nogach, kpt. Józef Rzepka, szef Działu Politycznego został doprowadzony do obłędu.\nW uzasadnieniu wyroku sędzia płk Warecki napisał m.in.: "Wyrok ten, przeto powinien stanowić przestrogę dla każdego, kto ośmieliłby się podnieść rękę na Władzę Ludową w Polsce i zdobycze mas pracujących".\n1 marca 1951 r. Łukasz Ciepliński i sześciu innych członków IV ZG WiN - Adam Lazarowicz, Mieczysław Kawalec, Józef Rzepka, Franciszek Błażej, Józef Batory i Karol Chmiel - zostało rozstrzelanych na terenie więzienia mokotowskiego. Egzekucja rozpoczęła się o godz. 20. Skazani byli kolejno podprowadzani na miejsce kaźni, a kat strzelał im w tył głowy.\nW 2011 roku, w rocznicę wykonania wyroku śmierci na siedmiu członkach IV Zarządu Głównego Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”, w tym na Łukaszu Cieplińskim, dzień 1 marca został ustanowiony Narodowym Dniem Pamięci „Żołnierzy Wyklętych".\nArmia Krajowa kultura historia historia polski PRL żołnierze wyklęci


K4-03-02 na sprzedaż - 1 pokój 31,3 m2 w cenie 225 030 zł - Atal Warta Towers - ul. Rataje166 - Onet Nieruchomości\nNowe mieszkanie o oznaczeniu K4-03-02 znajduje się na 2 piętrze, jest 1-poziomowe, a pomieszczenia mają od 260 do 280 centymetrów wysokości. W mieszkaniu znajduje się 1 pokój, jest 1 łazienka, lokal posiada loggia o powierzchni 6,3 m2. Okna w mieszkaniu wychodzą na północ. Dla przyszłych mieszkańców deweloper ATAL S.A. przewidział: miejsca postojowe podziemne oraz miejsca postojowe naziemne.


The Strokes - teksty piosenek, chwyty na gitarę, akordy, tabulatury\nThe Strokes to amerykański zespół rockowy powstały w 1998 roku (Nowy Jork). W jego skład wchodzą Julian Casablancas (główny wokal), Nick Valensi (gitara), Albert Hammond, Jr. (gitara), Nikolai Fraiture (gitara basowa) oraz Fabrizio Moretti (perkusja). W 2001 roku zespół wydał pierwszą EP-kę The Modern Age, po czym podpisał kontrakt z wytwórnią RCA, pod szyldem której ukazał się ich debiutancki album Is This It. Płytę promowały single „Hard To Explain”, „Last Nite” oraz „Someday”.\nW 2003 roku The Strokes zaczęli nagrywać materiał na nowy album pod czujnym okiem producenta Nigela Godricha, którego później zastąpił Gordon Raphael (producent Is This It). W październiku 2003 roku The Strokes wydali drugi album - Room on Fire, który szybko zyskał status złotej płyty. Promowały go single „12:51”, „Reptilia” oraz „The End Has No End”.\n3 stycznia 2006 roku ukazał się trzeci studyjny album grupy - First Impressions Of Earth, promowany singlami „Juicebox”, „Heart In A Cage” oraz „You Only Live Once”. Po zakończeniu trasy po Stanach Zjednoczonych zespół ogłosił przerwę w działalności.\nJulian Casablancas i Nick Valensi rozpoczęli pisanie materiału na czwarty album The Strokes w styczniu 2009 roku. W lutym 2010 roku Casablancas powiedział w NME, że nowy albumu zostanie wydany we wrześniu 2010 roku. Datę premiery przesunięto jednak ponownie. Album zatytułowany Angles ukazał się 22 marca 2011 roku (w Polsce dzień wcześniej). Singiel promujący płytę - „Under Cover Of Darkness” został udostępniony do pobrania za darmo z oficjalnej strony zespołu 9 lutego 2011 roku.\n3 lipca 2011 podczas Heineken Open'er Fesival grupa zagrała koncert na Main Stage\nNowy utwór wokalisty The Strokes\nThe Strokes dementują plotki\nThe Strokes nagrywają z Rickiem Rubinem\nWokalista The Strokes z hinduskim artystą\nMuzyk The Strokes z pomocą Josha Homme


Kto panował przed Elżbietą II? Wyjątkowa osoba | Świat Pikio\nPikio Świat Kto panował przed Elżbietą II? Wyjątkowa osoba\nKto panował przed Elżbietą II? Wyjątkowa osoba\nŹródło: Wikimedia Commons/ Archives New Zealand\nKto panował przed Elżbietą II? Jej poprzednik również był uwielbiany przez poddanych, jednak mało kto o nim pamięta. Kto zasiadał na tronie brytyjskim przed obecną władczynią?\nKto panował przed Elżbietą II? Poprzednik Królowej Elżbiety\nKto panował przed Elżbietą II? Jej poprzednik był jeszcze bardziej interesującą postacią od niej. Na brytyjskim tronie przed znaną nam wszystkim Królową Matką panował Jerzy VI, ojciec Elżbiety. Jego panowanie trwało 16 lat, aż do 1952 roku, kiedy zmarł na raka płuc.\nJerzy VI - król Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej\nJerzy VI urodził się 14 grudnia 1895 r. jako Albert Fryderyk Artur Jerzy, syn króla Jerzego V i Victorii May, księżnej Yorku. Czasy jego panowania przypadały na okres II wojny światowej, podczas której był przywódcą narodu brytyjskiego i wsparciem dla swoich obywateli. Przez całą wojnę popierał Winstona Churchilla, a nawet odwiedzał armie na frontach bitewnych.\nJerzy VI - nieśmiały "Bertie"\nPrzed wstąpieniem na tron nazywany był tytułem „Jego Wysokością Książę Albert z Yorku”, jednak rodzina i przyjaciele zwracali się do niego „Bertie”. Przyszły król w czasach swojej młodości był cichym i nieśmiałym chłopcem. Nie przygotowywano go w dzieciństwie do roli króla, ponieważ miał starszego brata, księcia Edwarda, który miał objąć tron. Edward wybrał jednak miłość do rozwiedzionej kobiety i zrezygnował z pełnienia roli króla, niemal zmuszając młodszego brata do zostania głową państwa.\nKról Jerzy VI - jąkanie\nPo abdykacja brata w 1936 roku, książę Albert został królem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i dominiów. 12 maja 1937 r. przyjął imię Jerzy VI, aby podkreślić ciągłość dynastii i przywrócić zaufanie ludu do monarchii.\nOjciec Elżbiety II miał jednak pewną wstydliwą tajemnicę, przez którą obawiał się pełnienia roli króla - okropnie się jąkał. Historia leczenia jego przypadłości stała się kanwą filmu "Jak zostać królem?" z 2010 roku. Finalnie Jerzemu udało się zniwelować zaburzenia mowy.\nJerzy VI - jak zyskał sympatię poddanych?\nJerzy VI najbardziej zaskarbił sobie sympatię ludu, gdy po wybuchu wojny z Hitlerem odmówił ewakuacji wraz z rodziną ze swojej siedziby w Londynie. Początkowe wątpliwości Brytyjczyków co do jego zdolności przywódczych zmalały po tym akcie odwagi i do dziś pamiętany jest jako dystyngowany, spokojny, ale również pełen zaciętości i odwagi król.\nrodzina królewska Windsorowie królowa elżbieta


Panorama Resort & Spa zainwestuj w mieszkanie w Perle Polskich Uzdrowisk.\nZainwestuj w nieruchomości > Oferty nowych apartamentów na sprzedaż > Panorama Resort & Spa\nDoskonała lokalizacja Panorama Resort & Spa\n29.00 - 57.00 m 2\nA.4.2.1 2 39.07 4 informacja w biurze sprzedaży\nA.4.1.6 2 29.89 4 informacja w biurze sprzedaży\nA.3.2.2 2 39.07 4 informacja w biurze sprzedaży\nA.3.1.6 2 29.92 4 informacja w biurze sprzedaży\nA.2.2.5 2 39.21 4 informacja w biurze sprzedaży\nA.2.1.5 2 29.86 4 informacja w biurze sprzedaży\nApartamentowiec w Krynicy-Zdroju – na południowym stoku góry Jasiennik. Zainwestuj w mieszkanie w Perle Polskich Uzdrowisk.\nApartamentowiec Panorama Resort & Spa zlokalizowany jest na południowym stoku góry Jasiennik. Kształt obiektu dopasowany jest do otoczenia, dzięki czemu całość prezentuje się harmonijnie. Inwestycja znajduje się w Krynicy-Zdroju – jednym z najchętniej odwiedzanych górskich kurortów w Polsce. Miejsce to nazywane jest również Perłą Polskich Uzdrowisk.\nPanorama Resort & Spa znajduje się w Krynicy-Zdroju w Beskidzie Sądeckim. Na szczególną uwagę zasługuje panujący tu mikroklimat, który jest wynikiem m.in. ukształtowania terenu. Doliny Kryniczanki i jej dopływów otoczone są wzgórzami Jaworzyny Krynickiej, Góry Pakowej, Krzyżowej oraz Jasiennika. Nie sposób nie wspomnieć o wspaniałych widokach rozpościerających się z okien Panorama Resort & Spa – na miasto oraz pobliskie wzniesienia.\nApartamentowiec zlokalizowany jest na południowym stoku góry Jasiennik na wysokości 650 m n.p.m. W pobliżu ulokowane są m.in. deptak w Krynicy-Zdroju, wieża widokowa ze ścieżką w koronach drzew, tor saneczkowy, lodowisko, stacja narciarska, park linowy oraz jaskinia solna. Krynicę-Zdrój chętnie odwiedzają osoby spragnione aktywnego wypoczynku, odprężenia w klimatycznym miejscu, a także rodziny z dziećmi.\nKompleksowa oferta obiektu\nKompleksowa oferta rehabilitacyjno-zabiegowa przyciąga turystów, którzy szukają idealnego miejsca do odpoczynku i relaksu w klimatycznym miejscu. Goście mogą skorzystać z m.in. basenu z przeciwprądami, jacuzzi, czterech stref saun, profesjonalnie wyposażonej siłowni, sali fitness oraz centrum SPA i Wellness.\nPonadto w obiekcie mogą odbywać się konferencje, seminaria oraz eventy. Klimatyzowane sale konferencyjne są doskonale wyposażone i dopasowane do tego typu wydarzeń – mogą pomieścić nawet 600 osób. Również znajdująca się w obiekcie restauracja może ugościć tylu klientów jednocześnie.\nPanorama Resort & Spa charakteryzuje się formą dopasowaną do występującego tu ukształtowania terenu. Stylistycznie łączy się zarówno z pozostałą zabudową Krynicy-Zdroju, jak i górskim krajobrazem.\nAktualnie trwają prace, które mają na celu wykończenie hotelowych apartamentowców inwestycyjnych w standardzie ponad 4*. W obiekcie znajduje się 127 apartamentów o powierzchni od 29 mkw. do 57 mkw.\nApartamenty są dwu- oraz trzypokojowe z balkonami. Atutem jest także wyposażony aneks kuchenny, co daje gościom pełną niezależność i doskonale sprawdzi się w razie wprowadzenia ewentualnych ograniczeń epidemicznych.\nInwestycja w Panorama Resort & Spa\nInwestorzy zainteresowani nabyciem apartamentu w Panorama Resort & Spa mogą skorzystać z atrakcyjnej oferty z 8 proc. zyskiem rocznym. Wynagrodzenie wypłacane jest co miesiąc bez względu na obłożenie obiektu. Jedynym kosztem jest podatek od nieruchomości. Operator opłaca ubezpieczenie lokalu. Ponadto jako właściciele będą mogli przez 12 dni w roku wypoczywać w obiekcie w ramach pobytu właścicielskiego.\nInwestor kupuje samodzielny apartament inwestycyjny wraz z udziałem w gruncie oraz nieruchomości wspólnej. Interesy stron chroni długoterminowa umowa najmu zawierana na okres 10 lat – w każdej chwili istnieje jednak możliwość odkupu apartamentu przez operatora. Po tym czasie umowa może być ponownie podpisana na kolejne 10 lat. Ponadto właściciel nie musi przejmować się najemcami, reklamą oraz zarządzaniem apartamentem – wszystko to spoczywa w rękach doświadczonego operatora.\nZainteresowała mnie oferta Panorama Resort & Spa znaleziona na portalu. Proszę o kontakt w sprawie szczegółów oferty.


Astry bylinowe - ogrodnik-konstancin.pl\nAstry bylinoweJesienią, gdy większość roślin kończy kwitnienie a ogrody zaczynają pustoszeć, zakwitają astry i rozweselają nasze ogrody odcieniami fioletu, różu i czerwieni. Ich grecka nazwa oznaczająca gwiazdę, w pełni oddaje urodę tych kwiatów. Błyszcząc w ogrodach niezliczoną ilością kwiatów o żółtych środkach w całej gamie błękitu, fioletów, różów i czerwieni. Te niezwykle wytrzymałe i łatwe w uprawie kwiaty z pewnością będą znakomite dla początkujących ogrodników.\nAstry doskonale komponują się z innymi roślinami, warto, więc sadzić je w dużych ilościach. Spośród niezwykłej różnorodności odmian z pewnością dobierzemy takie, które będą pasować do każdego ogrodu.\nWszystkie gatunki astrów wymagają stanowisk słonecznych i przewiewnych. Idealne są gleby przepuszczalne, żyzne i wilgotne. Zadbajmy o podlewanie i właściwe nawożenie, na suchym i ubogim podłożu rośliny szybko stracą dolne liście.\nWszystkie gatunki, poza astrem Frikarta, są w pełni mrozoodporne. Nie zapomnijmy jednak o ich zimowym okryciu.\nAstry stanowią obszerny, zawierający ponad 600 gatunków rodzaj. I choć niektóre z nich kwitną już od wiosny, szczególnie gatunki niskie, najlepiej nadające się do ogrodów skalnych, to najczęściej uprawiane bywają jednak gatunki rozkwitające jesienią. Koszyczki astrów jesiennych bywają na ogół mniejsze niż astrów wiosennych, które to najczęściej bywają większe i bardziej rozgałęzione. Niskie odmiany astrów krzaczastych wykorzystywać można jako obwódki rabat, czy rośliny okrywowe. Wyższe odmiany mogą tworzyć środkowe piętro lub rosnąć z tyłu rabaty bylinowej.\nAstry jesienne rozmnażamy głównie przez podział i sadzonkowanie. Otrzymywane z nasion osobniki są na ogół słabe i wybujałe. Szczególnie szybko rozrastają się astry nowobelgijskie. By rosły bujnie i obficie kwitły, astry wymagać będą od nas dzielenia ich, co dwa, trzy lata. Rzadziej dzielić możemy astry nowoangielskie.\nDo najczęstszych chorób atakujących astry zaliczyć można porażenie mączniakiem prawdziwym i wirticyliozą, a stosowane zabiegi ochronne rzadko, kiedy przynoszą pozytywne rezultaty. Chcąc zmniejszyć ryzyko infekcji, zapewnijmy dobrą cyrkulacje powietrza pomiędzy poszczególnymi kępami, a sadząc rośliny pamiętajmy o zachowaniu odpowiednio dużych odległości między kępami. Zbyt gęsto rosnące okazy trzeba prześwietlać, usuwając część pędów.\nPodczas wzrostu astrów niezbędne jest ich regularne dokarmianie nawozami wieloskładnikowymi z przewagą potasu, przy jednoczesnej uwadze, iż nadmiar azotu pogarsza jakość kwiatostanów. W okresie intensywnego wzrostu roślin pamiętajmy o regularnym i obfitym podlewaniu. Przedwcześnie zdrewniałe łodygi słabo się, bowiem wydłużają, obniżając jakość pędów kwiatostanowych.\nJednym z najważniejszych gatunków jest aster karłowaty – Aster dumosus, dorastający do 20-70 centymetrów. Jego niebieskie, czasem białe, fiołkowe, różowe, ale i karminowe kwiaty rozkwitają od sierpnia do września. Tworząc obok zwartych kęp rozłogi korzeniowe, dość szybko rozprzestrzeniają się kosztem słabszych sąsiadów. Aster dumosus jest prześliczną rośliną małych rabat, obwódek, ogrodów skalnych. Idealnie znosi słońce, względną suszę, pomijając okresy kwitnienia, kiedy to wzrasta jego zapotrzebowanie na wodę.\nAster amellus to osiągający 50-70 centymetrów wysokości rozkwitający na przełomie sierpnia i września kuzyn astra karłowatego. Jego niebiesko-fioletowe oraz różowe kwiaty mają średnicę 4-7 centymetrów. Idealny na stanowiska podobne do warunków ojczystych – środkowo i południowo–wschodniej Europy. Doskonale znosi przedłużające się okresy suszy. Przesadzając go trzeba pamiętać o przesadzaniu go z dość dużą bryłą ziemi. Rozmnażanie jest trudne, podział mało opłacalny, sadzonki słabo ukorzeniające się, rośliny otrzymane z nasion zbyt słabe. Amatorom polecamy, więc zakup gotowych roślin.\nAstry nowoangielskie, wysokie, dorastający nawet do 150 centymetrów, łatwo można rozpoznać po jasnozielonych, wąskich liściach oraz sztywnych łodygach pokrytych szorstkimi włoskami. Ich wysokość nie idzie jednak w parze z wielkością rozkwitających na przełomie września i października kwiatów. Charakterystyczną cechą kwiatów jest zamykanie się ich wieczorami i w deszczu. Astry nowoangielskie nie tworzą rozłogów, można je, zatem z powodzeniem sadzić obok innych bylin bez obaw o ich dominacje. Rzadziej niż aster karłowaty porażana przez choroby. Tracąc dość szybko dolne liście wymaga sadzenia z niskimi, dobrze ulistnionymi roślinami. Wśród odmian tej grupy do najpiękniejszych należą: różowoczerwony „Andenken an Alma Pötchke”, ciemnofioletowy „Barr's Blue”, czy czerwony „Septemberrubin”.\nOdznaczający się bogactwem gamy kolorów kwiatów Aster nowobelgijski mimo troszeczkę niższego wzrostu, ma jednak skłonność do pokładania się i pochylania. Rosnąc bujnie często dziczeje. Wymaga stanowiska wilgotnego i świeżego, wilgotnego powietrza. Idealny na górskie gleby. Spośród odmian na uwagę zasługują: ciemnoniebieski „Little Blue Boy”, jasnoniebieska „Marie Ballad”, karminowa „Patricia Ballad”, jasnofioletowa „Royal Blue”, oraz biała „White Ladies”.\nWysokie odmiany astrów nowoangielskich i nowobelgijskich wymagać będą od nas podwiązywania.\nNa podstawie: www.projektoskop.plOpracował: e-ogrody.com2009-05-28 14:56\nRok w ogrodzie - kwiecieńRozkwitające około 7 kwietnia pierwiosnki są zwiastunem obecności wiosny i mimo, iż wciąż raz świeci słońce, to znów pada deszcz, przed nami masa pracy. Obecność wiosny w sadzie to znak, że nadszedł termin przygotowywania drzew do przeszczepienia. Gałęzie przeznaczone do przeszczepiania skróćmy do około 30 - 60 centymetrów, w zależności od ich grubości, licząc od miejsca rozgałęzienia.Dalej\tTrawy mniej znaneTrawy, jako element aranżacji ogrodowych i parkowych, wykorzystywane były już w ubiegłych stuleciach. Trawy należą do grupy najbardziej wytrzymałych roślin ozdobnych. Łatwość uprawy, trwałość oraz odporność traw na niekorzystne warunki, choroby i szkodniki zapewnia powodzenie uprawy. Zróżnicowany pokrój, atrakcyjne barwy oraz wymagania siedliskowe powodują, że są one interesującym elementem ozdobnym, służącym do nasadzeń pojedynczych (gatunki wysokie) lub w grupach oraz w kompozycjach z bylinami. Dalej\tByliny otwartych przestrzeniPrzez setki lat byliny występowały bardzo często w roli roślin ozdobnych. Dominowały zarówno na dworach jak i tuż obok chłopskich chat. Na początku XX wieku ustąpiły miejsca uporządkowanym, niemalże sterylnym ogrodom, trawom, drzewom iglastym oraz roślinom jednorocznym. Ostatnie dwie dekady poprzedniego stulecia „przywróciły” jednak światu modę na byliny. Obecnie możemy obserwować prawdziwy „rozkwit” popularności tych roślin.Dalej\tRok w ogrodzie - listopadPrzed nami zimowe mroźne miesiące. Dziś opiszemy dla Państwa prace, jakie mamy do wykonania w ogrodzie właśnie teraz.\nPowinniśmy również opróżnić z wszelkich preparatów beczki, oczyścić narzędzia ogrodnicze, naoliwić je i schować na czas zimy. Dalej\tReklamadefibrylator aed - szybko naucz się w jaki sposób udzielać pierwszej pomocy poszkodowanym. W sklepie mnóstwo przydatnych informacji i specjalistyczny sprzęt.Kliknij na http://www.sigma-sklep.pl/ - weź naszą genialną ofertę. Zobacz to od razu!


Tczew - "Mikołajki z pomorską drogówką" - 15 upominków, 2 zatrzymane dowody - Wiadomości - Aktualności\nWydruk strony: www.tcz.pl/index.php?p=1,47,0,wiadomosci&item=967a2723f460dbd9&title=Mikolajki-z-pomorska-drogowka-15-upominkow-2-zatrzymane-dowody Data wydruku: 16.12.2018, 05:35\n"Mikołajki z pomorską drogówką" - 15 upominków, 2 zatrzymane dowody\nCzw.Czwartek, 07.12.2017, 18:46\nMikołajki z policją (fot. KPP Tczew)\nPolicjanci z tczewskiej drogówki uczestniczyli w wojewódzkich działaniach kontrolno-profilaktycznych pn. "Mikołajki z pomorską drogówką". Z tej okazji funkcjonariusze prowadzili kontrole stanu technicznego pojazdów przy bramkach wjazdowych na autostradę w miejscowości Swarożyn. W przypadku policyjnej kontroli zakończonej bez uwag, każdy kierujący otrzymywał upominek.\nWczoraj policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku przeprowadzili działania kontrolno-profilaktyczne pn. "Mikołajki z pomorską drogówką". W trakcie tej akcji przewidziano prowadzenie kontroli stanu technicznego pojazdów poruszających się pomorskim odcinkiem autostrady A1. W te działania włączyli się również funkcjonariusze z tczewskiej drogówki, którzy prowadzali kontrole drogowe przy bramkach wjazdowych na autostradę w miejscowości Swarożyn.\n- Mundurowi w czasie prowadzonej akcji koncentrowali się na podwyższeniu świadomości kierowców w zakresie właściwych zachowań na drodze oraz prawidłowego stanu oświetlenia pojazdu. Duży nacisk położony został także na widoczność na drodze, zgodnie z zasadą "widzieć i być widzianym". - mówi asp. sztab. Dawid Krajewski, rzecznik tczewskiej policji.\nW przypadku braku uwag funkcjonariuszy, osoby kontrolowane otrzymywały upominki w postaci tzw. samochodowych latarek życia oraz elementów odblaskowych.\nMundurowi w Swarożynie skontrolowali 19 samochodów. 15 kierowców otrzymało od stróżów prawa mikołajkowe upominki, zaś w dwóch przypadkach funkcjonariusze zatrzymali dowody rejestracyjne. Jeden z kontrolowanych samochodów był niesprawny technicznie, zaś drugi miał niesprawne oświetlenie.\nBudżet Obywatelski Tczewa w realizacji\n50 000 tysięcy uczniów zaśpiewa hymn - w akcję włącza się też tczewska szkoła\nStrażacy 6 razy wyjeżdżali do pożarów\n50 000 tysięcy uczniów zaśpiewa hymn - w akcję...\nUczniowie z Tczewa zebrali 220 ton surowców


BasiaK | 2015-11-11\nW szczenięcych latach czytałam islandzkiego autora Laxnessa, ale to było okropnie dawno temu. Po ten kryminał sięgnęłam z ciekawości, Islandia to strony szalenie dla mnie egzotyczne. Nie zawiodłam się. Książkę czyta się łatwo, potoczyście. Intryga kryminalna jest szczerze mówiąc taka sobie, niespecjalnie podniecająca, niezbyt skomplikowana. Najciekawsza jest w sumie otoczka obyczajowo-geograficzna. Kto by się domyślił, że ulubionym przysmakiem bożonarodzeniowym Islandczyków jest wędzona słonina? Albo dlaczego jakoś nie kojarzyłam, że klimat północy Islandii jest bardzo odmienny od tego na południu? Albo czemu jest dla mnie nie do pojęcia, że w tak surowym kraju uprawia się ogrody? Przyjemna jest atmosfera tej książki, niespieszne życie Islandczyków - odczuwa się, że to ludzie (przynajmniej w tej małej miejscowości, do której życie rzuciło bohatera) do końca wykorzystujący każdy dzień, cieszący się nim i podchodzący do życia ze spokojem. Brakuje tutaj wymachiwania rewolwerami, brakuje wszechobecnych w innych europejskich i amerykańskich kryminałach narkotyków, to inny świat i inni ludzie. Fajnie było się zanurzyć w takie otoczenie i chętnie poszukam kolejnych książek tego autora.


ZSDH JAK GRAĆ – Śląskie gra\nZ SOSNOWCA DO HOLLYWOOD - JAK GRAĆ?\n1. W wędrówce z Polą Negri po Sosnowcu z ciekawostkami i zagadkami możesz brać udział w pojedynkę lub w kilka osób, współpracując lub rywalizując w grupie w poszukiwaniu prawidłowych odpowiedzi. Taka gra to świetny sposób na ciekawe spędzenie czasu i wirtualne poznanie ciekawych miejsc w Sosnowcu, gdzie gwiazda filmowa Pola Negri na jakiś czas ulokowała swoje uczucia, by potem czmychnąć dalej do Hollywood.\n2.Gra składa się z 7 filmów, które znajdziesz w części ZADANIA. W pierwszej części będziesz świadkiem powrotu ducha Poli Negri do współczesnego Sosnowca. Każdy kolejny odcinek to inny przystanek jej sentymentalnej podróży i inna opowieść o dawnym Sosnowcu i karierze gwiazdy światowego kina międzywojnia. Przy każdym filmiku znajdziesz też zagadkę, która pozwoli Ci jeszcze lepiej poznać historię Sosnowca oraz epokę, w której żyła Apolonia Chałupiec.\n3. Celem gry jest przybliżenie Ci historii Sosnowca i wybranych miejsc z tego okresu historii, kiedy mieszkała tam Pola Negri. Wirtualna wycieczka ma też zachęcić Cię do realnego odwiedzenia tych miejsc przy najbliższej okazji.


Marka Pajar Canada dostępna na mmsport.pl dołącza do grona klientów Fashion PR\nobejrzyj aktualne packshoty z kolekcji Pajar Canada\nUrodził się w europejskiej rodzinie obuwniczej. W roku 1963 po wyemigrowaniu do Kanady założył markę Pajar Canada. Nazwę marki tworzą pierwsze litery imion członków rodziny, Paul, Jacques i Rachel. Pajar Canada z czasem ewoluowała jako lider w projektowaniu i produkcji butów zimowych oraz lifestyle. Niebanalny design, wykorzystanie nowoczesnych technologii oraz doskonałe wykonanie sprawiły, że marka Pajar Canada zyskała miano "ROLLS ROYCE’a" kanadyjskich butów zimowych. Następnym krokiem było wprowadzenie do oferty kurtek zimowych oraz toreb i akcesoriów. Teraz Pajar Canada rozszerza dystrybucję o pozostałe strefy i rozwija sprzedaż i produkcję butów w Europie. Pajar Canada chce aby konsumenci na całym świecie mogli doświadczyć komfortu ręcznie wykonanych butów i kurtek, które w kanadyjskim zimowym klimacie sprawdzają się od pokoleń.\nJuż teraz, na stronie www.kk-pajar.mmsport.pl znajdziemy torby i plecaki z najnowszej kolekcji. Te akcesoria połączenie stylu casual i outdoor – gwarantujące najlepszą jakość oraz świetny wygląd. Na początku października asortyment powiększy się także o wyselekcjonowaną kolekcję obuwia.\nPackshoty marki PAJAR CANADA dostępne są na stronie: https://pl.e-fashionpr.com/\nPajar Canada - noty prasowe, materiały dla mediów


Apple Pay może już niedługo pojawić się w Polsce! | ThinkApple\nDziennikarze ekonomiczni obecni na konferencji nie mają wątpliwości, że chodziło o Apple Pay.\n.@BankZachodniWBK chce dołożyć do kart HCE i Andriod Pay "trzeci element". Nadchodzi Apple Pay? Szczegóły wkrótce 😉\n— Wojciech Boczoń (@wboczon) September 14, 2017\nSzef marketingu detalicznego w BZWBK: prowadzimy zaawansowane rozmowy nad wprowadzeniem Apple Pay. Szczegoly wkrotce na Cashless.pl\n— Cashless.pl (@Cashlesspl) September 14, 2017\nHCE, Android Pay to już jest w @BankZachodniWBK. Do tej dwójki wkrótce dołączy kolejny "pay", dotychczas w PL nieobecny @TotalMoneypl\n— Maciej Kazimierski (@M_Kazimierski) September 14, 2017\nAktualizacja: Jacek Uryniuk na Cashless.pl:\nBędziemy Was informować, jeśli pojawią się dodatkowe informacje w tej sprawie.\nPrzeczytaj wywiad na temat Apple Pay i płatności mobilnych w Polsce, który przeprowadziłem z Jackiem Uryniukiem, ekspertem z Cashless.pl.\nApple Pay w Polsce nie w tym roku? Apple ujawnia listę krajów, w których system zadebiutuje jeszcze w 2017\nTagi: apple pay, apple pay polska, apple pay w polsce, płatności mobile, płatności zbliżeniowe


Ostatni rozdział: Spotkanie autorskie z Karolem i Włodkiem (Lekko Stronniczy), Warszawa\nSpotkanie autorskie z Karolem i Włodkiem (Lekko Stronniczy), Warszawa\nBędą tylko trzy zdjęcia mojego autorstwa, oto jedno z nich. Jestem mistrzem, prawda?\nJak idealnie widać na zdjęciu, wczoraj (4 listopada) o 18.00 w Matrasie na Nowym Świecie odbyło się długo oczekiwane spotkanie autorskie znanych śmieszków z Internetów. Oczywiście pojawiłam się tam i mogę pochwalić się nowiusieńkim egzemplarzem z podpisem, zdjęciem oraz miło spędzonymi kilkoma godzinami oczekiwań na upragniony koniec kolejki. Ale nie tak prędko...\nKiedy razem z K. dotarłyśmy do księgarni (około godz. 17.00), zajęte były już niemal wszystkie przygotowanie miejsca siedzące. Po odstaniu swojego w kolejce, by kupić książki (pomijam to, że przez jakieś siedem minut stałam przy kontuarze z kawą, zamiast przy właściwej kasie), dzięki uprzejmości kilku osób, już po chwili siedziałyśmy wygodnie na pufach w samym rogu tej niewielkiej przestrzeni.\nPrzygotowanych było może ze dwadzieścia-trzydzieści miejsc siedzących skierowanych bezpośrednio na dwa fotele, w których już za niedługo mieli zasiąść Włodek z Karolem. Widok miałyśmy naprawdę dobry i chociaż przyszłyśmy stosunkowo wcześnie, potem się okazało, że niektórzy grzali miejsca już przed szesnastą! Nikt raczej nie zagadywał osób siedzących obok, każdy zajmował się tym, z kim przyszedł albo po prostu czytał nowo kupioną książkę. Ogólnie rzecz biorąc, myślałam, że integracja i otwartość ludzi będzie nieco większa.\nfot. Adrian Obręczarek, IMAGO\nKiedy w końcu nadszedł ten upragniony moment, niemal równo o osiemnastej, wszyscy jakby zastygli w oczekiwaniu na to, co się za chwilę miało wydarzyć. Nawet ja, chociaż postawiłam sobie za punkt honoru uwiecznić moment, w którym Karol i Włodek wchodzą, siedziałam jak zaczarowana z ręką na aparacie. Leżał na siedzeniu obok mnie, ale ja o nim zapomniałam. I razem z K. odniosłyśmy takie samo wrażenie, jakby ich pojawienie się w tej niewielkiej księgarni spowodowało zbiorową niemoc.\nWszyscy się nieco otrząsnęli dopiero chwilę później, ponieważ Włodek z Karolem stwierdzili, że koniecznie trzeba się przywitać z ogromną grupą ludzi, która nie zmieściła się w Matrasie. Gdy wrócili, sytuacja już się niemal całkiem unormowała. Wszyscy po kolei zaczynali się cicho śmiać i widać było, że pierwszy szok minął.\nPo przywitaniu się z nami, kiedy już usiedli w przygotowanych fotelach, rozpoczęła się bardzo krótka rozmowa. Wszystko zaczął przedstawiciel Wydawnictwa Znak, a potem padło kilka pytań ze strony przybyłych. W pamięć jakoś szczególnie zapadło mi pytanie Czarka, który siedział bezpośrednio przede mną i K. Zapytał: Dlaczego zrezygnowaliście z "dzień dobry!"? i było to skierowane bezpośrednio do Włodka. Odpowiedź, która padła, niespecjalnie szokowała, szczególnie, że mam już książkę za sobą. Usłyszeliśmy, że Włodek nie chciał, żeby przez to "dzień dobry!" przyszyto mu łatkę i żeby wszyscy witali go potem tym sławnym "dzień dobry!". Stwierdził też, że nie zrobi "dzień dobry!" na żywo, bo to nie brzmi tak dobrze.\nPrawie na samym początku dowiedzieliśmy się, że Radosław Kotarski wysłał im prawdziwą recenzję ich książki i oznajmił, że "jest lepsza, niż się spodziewał", na co wszyscy wybuchnęli nieco nerwowym śmiechem (w końcu to był dopiero początek).\nWiększość była najpewniej przekonana, że część, w której Karol z Włodkiem odpowiadają na pytania, będzie znacznie dłuższa i podpisy oraz zdjęcia mają stanowić jedynie dodatek. Jednak po około dziesięciominutowych żartach i panoramie, którą Karol zrobił niemal na samym początku, Włodek stwierdził, że czas przejść do tego, po co wszyscy tu przyszli, bo tym na dworze na pewno jest już zimno. Kolejka ustawiła się błyskawicznie, więc ja oraz K. (jako że siedziałyśmy w trudno dostępnym rogu) uznałyśmy, że poczekamy do samego końca, bo na pewno nie ma aż TAK dużo ludzi... Cóż, przeliczyłyśmy się.\nChociaż byłam na wielu spotkaniach autorskich oraz targach książki i wiem, jak zazwyczaj wyglądają takie spędy, byłam bardzo pozytywnie zaskoczona ogromną energią, która tryskała niemal z obu panów. Nie było to standardowe:\n- Cześć, dla kogo?\n- Ani. (imię przykładowe)\nI Karol, i Włodek starali się na różne sposoby urozmaicić rozdawanie podpisów tak, by było w ich stylu. Poza tym ci, którzy przyszli często również mieli całkiem ciekawe pomysły, jak zrobić dobre zdjęcie albo przeprowadzić przyjemną, choć krótką, pogawędkę. Nawet, jeśli trafił się ktoś, kto np. ze zdenerwowania zbyt głośno powiedział "cześć" odchodząc, to Włodek następną osobę witał doskonale słyszalnym "CZEŚĆ" i już po chwili nikt nie pamiętał o wpadce, a wręcz była ona postrzegana jako genialny pomysł.\nJedną z większych sensacji było przyjście na spotkanie chłopaka w pomarańczowej bluzie grupy Abstrachuje, na co Włodek zareagował ogromnym oburzeniem. Zdjęcie jednak pozwolił sobie zrobić, chociaż z pewnym oporem.\nAtrakcją również okazał się Czarek, czyli z początku bezimienny chłopak, który rysował podobiznę Włodka i Karola z ich najbardziej popularnego zdjęcia, które zostało potem wykorzystane do ozdobienia okładki książki Lekko Stronniczy - jeszcze więcej. Siedziałyśmy z K. tuż za nim i ukradkiem zerkałyśmy na to, co powstaje w miarę upływu czasu spotkania, jednak inni byli mniej dyskretni. Potem się dopiero dowiedziałyśmy (wiecie, siedzenie przez trzy godziny w odległości pięćdziesięciu centymetrów od siebie zbliża ludzi), że chodzi na zajęcia plastyczne.\nTo drugie zdjęcie mojego autorstwa. Chciałam, żeby było artystyczne.\nJednak reakcją Włodka na podarowany rysunek było wykrzyknięte "A CO TO ZA BOHOMAZY?!" i konieczność dodania własnego elementu do obrazka. W tym przypadku było to pomalowanie zęba długopisem.\nTo Czarek, autor rysunku (fot. Adrian Obręczarek, IMAGO)\nW każdym razie, oczekiwanie na podpis oraz zdjęcie do samego końca spotkania okazało się jak najbardziej trafionym pomysłem. Nie dość, że razem z K. poznałyśmy całkiem fajnych ludzi, trochę poprzeszkadzaliśmy im swoim śmiechem oraz udało mi się załatwić zdjęcia, które oglądacie, to kiedy już nadeszła nasza kolej, nie było tłumu ani pośpiechu. Było zabawnie!\nRazem z nami czekały jeszcze Agata oraz Dorota, które poszły po podpis na samym początku i potem czekały tylko na to, by na spokojnie zrobić zdjęcie. Takie, jakie chciały. Z początku zastanawiałam się, po co, ale kiedy zobaczyłam efekt, pytania same na siebie odpowiedziały.\nNa koniec jeszcze kilka zdjęć i impreza została zakończona.\nTeraz przyszedł moment na moje stałe pseudofilozoficzne wynurzenia, więc jeśli ktoś chce, może od razu przewinąć do końcowego zdjęcia.\nPowiem Wam coś: nie znam ich. Oglądam ich program, znam niemal wszystkie odcinki, przeczytałam ich książkę, w końcu zamieniłam z nimi raptem parę zdań, a mimo to wiem, że ich nie znam. Ale wiecie co? Włodek Markowicz i Karol Paciorek (lubię zmieniać tę kolejność) wiedzą, jak sprawić, by ludzie ich lubili i mnie z pewnością przekonali. Na pewno jesteśmy już LEKKO STRONNICZY!\nI jako że mowa, bez której ten tekst nie mógł się obejść, dobiegła końca, przyszedł czas na podziękowania. Za mile spędzony czas z pewnością dziękuję K, bo to ona tam ze mną poszła. Kamila oraz Czarek okazali się niezwykle miłymi ludźmi, z którymi można było dłuugo gadać. Ta samo mocno dziękuję Adrianowi (za zdjęcia) oraz Agacie i Dorocie. Nie było aż tak ciężko przetrwać te kilka godzin ♥\nI na koniec trzecie zdjęcie mojego autorstwa. Bo selfie musi być!\nOd lewego dolnego rogu: ja (nie widać mnie), Kamila, Adrian, Agata, Dorota, Czarek oraz K. (której też nie widać). ♥\nAutor: Natalie Rosa o 18:49


T. Makowski: najczęściej czytamy kryminały i polskich pisarzy [POSŁUCHAJ] – Warszawa i Mazowsze – najnowsze wiadomości w RDC\nT. Makowski: najczęściej czytamy kryminały i polskich pisarzy\n23 kwietnia 2021 (9:09)\nAktualizacja: 24 kwietnia 2021 (14:49)\nTomasz Makowski/fot. RDC\nPolacy czytają coraz więcej. W „Poranku RDC” dyrektor Biblioteki Narodowej powiedział, że w 2020 roku 42 proc. Polaków choć raz sięgnęło po książkę. Doktor Tomasz Makowski wskazał, że mamy wynik najlepszy od sześciu lat, oznaczający wzrost o 3 proc. w skali roku i o 5 proc. w skali dwóch lat.\n– Czytamy najchętniej kryminały i polskich pisarzy – podkreślał. – Mamy obecność i Remigiusza Mroza, co jest zrozumiałe, bo to jest dużo pozycji, ogromne nakłady, a w tej chwili jeszcze ekranizacje, które mocno podbijają zainteresowanie książką. Cały czas wysoka pozycja, bo drugie miejsce Olgi Tokarczuk. To jest nawet zaskakujące, bo w zeszłym roku była zrozumiała ze względu na Bookera i Nobla, ale to literatura bardziej wyrafinowana – mówił.\nKsiążka to idealny prezent. – Od trzech lat intensywnie podarowujemy książki różnym osobom, ale też i to w badaniach bardzo dokładnie widać, czytamy to co otrzymaliśmy. Czyli zdaje się, że książka wróciła na listę prestiżowych prezentów. Jeszcze kilka lat temu dla wielu osób wydawała się małym prezentem, niegodnym, różnych imprez i okoliczności. To znaczy że klimat wokół książki się zmienia pozytywnie – tłumaczył.\nCzytanie się opłaca. Aby zachęcić do czytania trzeba dać dobry przykład.\n– Osoby, które czytają, łatwiej osiągają sukces, są bardziej kreatywne, bardziej komunikatywne, mają więcej tematów do rozmowy. Są po prostu atrakcyjniejsze. Jeżeli rodzicom słuchających nas w tej chwili zależy na sukcesie ich dzieci lub wnuków, to proszę pokazać im, nie mówić. Jeżeli ktoś chce odzwyczaić od palenia, to niech nie mówi że nie należy palić, tylko niech sam rzuci palenie – wyjaśniał.\nNajwięcej czytają młodzi, najmniej starsi. Badanie wykazało, tak jak w poprzednich latach, że kobiety czytają częściej niż mężczyźni – odpowiednio 51 proc. i 33 proc.\nPosłuchaj całej audycji: Poranek RDC: Czytelnictwo w Polsce. Raport Biblioteki Narodowej\nCzytaj też: Kobiety na studiach technicznych. Najwięcej na SGH


Obiekty edukacyjne - Nadleśnictwo Rokita - Lasy Państwowe\nPunkty edukacji Nadleśnictwa Rokita\n10.02.2016 | Marcin Gawłowski\nRezerwat przyrody „Cisy Rokickie im. prof. Stanisława Króla" w Nadleśnictwie Rokita\nUtworzony Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych 29 grudnia 1987 r. o powierzchni 17,41 ha.\nRezerwat „Cisy Rokickie im. prof. Stanisława Króla" jest najstarszym z siedmiu rezerwatów na terenie nadleśnictwa utworzony w celu ochrony stanowisk cisa. Na obszarze rezerwatu zainwentaryzowano ponad 4000 cisów.\nCis pospolity /Taxus baccata/ –Występuje na półkuli północnej w Europie, Azji, Ameryce Pn. Łącznie obejmuje 8 gatunków. W Europie występuje 1 gatunek.\nW Polsce cis objęty jest ochroną gatunkową. Gatunek cieniolubny, wolno rosnący, długowieczny. Dorasta do 20 m wysokości, występuje najczęściej w II piętrze drzewostanu. Roślina dwupienna. Kwitnie w okresie od marca do maja. Nasiona cisa kuliste, brązowe otoczone czerwoną osnówką bardzo chętnie zjadaną przez ptaki, które przyczyniają się do rozsiewania cisów (zoochoria). W ten sposób powstała populacja cisa w rezerwacie. Z siedmiu drzew matecznych cisy rozsiane zostały w okolicznych drzewostanach, proces ten ciągle trwa i populacja powiększa się.\nUczestnicy wycieczki mogą zobaczyć jak wygląda drewno cisowe i dowiedzieć się o jego wykorzystaniu.\nZe względu na cenne drewno o dobrych właściwościach mechanicznych i technicznych, cis od dawna był nadmiernie eksploatowany i to stało się główną przyczyną jego zaniku. Drewno cisa było, głównie w stuleciach XIII—XIV, używane do wyrobu łuków i innej broni, sprzętów domowych i jako drewno budowlane (kościoły).\nJest gatunkiem najwcześniej objętym ochroną w Polsce, już w 1423 r. król Władysław Jagiełło na mocy statutu warckiego chciał ograniczyć eksport drewna cisowego będącego surowcem do wyrobu bardzo dobrej jakości łuków. Ograniczenie wprowadzono z obawy o całkowite wyginięcia cisu pospolitego.\nPodczas wycieczki uczestnicy poznają formy ochrony przyrody, dowiadują się o prowadzeniu zrównoważonej gospodarki leśnej, mogą posłuchać opowieści o roślinach i zwierzętach.\nRezerwat jest ważnym punktem edukacyjnym nadleśnictwa m.in. ze względu na lokalizację i zagospodarowanie turystyczne przy rezerwacie ( wiata, miejsce na ognisko, stoły, ławki), które umożliwiają prowadzenie różnorodnych zajęć, także ruchowych.\nProgram ochrony rezerwatu zawiera odpowiednie zapisy odnośnie udostępnienia turystycznego.


ZGUBMY SIĘ! — Survival. Archiwum\nPrzestrzeń miasta składa się z widzialnego i niewidzialnego. Zwłaszcza w miejscach o zagrzebanej przeszłości „wystawianie się na promieniowanie miasta” stało się strategią artystyczną. Duch miejsca budowany przez to, co niewidzialne, kpi sobie z czytelników bedekerów czy Lonely Planet – wszystko, co widać i o czym się czyta, może w rzeczywistości okazać się czymś zupełnie innym.\nJak Ubu oprowadzający po Paryżu: „Ten trójkątny zabytek, to, łaspanie, kościół Saint Germain des Pres. — Sądząc z pocztówek, myślałem, że to Odeon. — Skądże, to Opera…”. I tak dalej.\nFałszywe lustro podsuwa odbiorcy Rafał Jakubowicz. Jego praca „Stoosiemdziesiąt i coś” tytułem określa wysokość ściany, ponad którą przeciętnie nie sięga się wzrokiem. Żeby zaspokoić ciekawość, trzeba skorzystać z pomocnika, wysilić się, stać się podglądaczem. Wątek abstrakcyjny, ludyczność stworzonej sytuacji, dowcipna manipulacja, złudzenie optyczne i element zaskoczenia oswajają wstyd bycia podglądaczem. Ale subtelne uczucie zażenowania uwypukla sytuację, do której przywykliśmy w przestrzeni sztuki czy wręcz przywłaszczyliśmy sobie do niej prawo. Instalacja pokazywana wcześniej w galeriach, tu – w przestrzeni publicznej – mówi trochę o czymś innym. Wciąż można odczytać stawianie przez Jakubowicza kolejnego nawiasu reprezentacji, ale na pierwszym planie jest voyeryzm. Prowizoryczna ścianka odgradza teren ulicy, za którym coś ukryto przed spojrzeniem przechodnia – wypadek, remont, wykopy czy właśnie sztukę.\nNiewidzialne dialogi z miejscem najbardziej są obecne w projektach niezrealizowanych. Zakreślanie granic własności, tak aktualne właśnie w tej części Wrocławia, było tematem nieziszczonej wizji Macieja Kuraka – instalacji z ruchomych linek i wypchanych gołębi. Zwyczaj „kołowania” gołębi przez hodowców jest piękną metaforą przestrzeni wolności i własności. Nieruchomości w rejonie ulic Pawła Włodkowica i św. Antoniego, masowo wykupywane przez deweloperów, za moment stracą swój dotychczasowy charakter.\nNiewidzialny, ale wyczuwalny był na tegorocznym przeglądzie SURVIVAL temat ingerencji sztuki w przestrzeń należącą do mieszkańców. Artyści i odbiorcy sztuki przez kilka dni byli tu gośćmi – przyszli nieproszeni do gospodarzy, którzy być może nigdy nie mieli kontaktu z instytucjami sztuki, ale umożliwili dialog, interakcję. Refleksja nad inwazją, jaką mimo wszystko stanowi sztuka w przestrzeni publicznej – o szczególnym, półprywatnym charakterze podwórek (które jeszcze kilkadziesiąt lat temu były przecież zamknięte dla obcych), była czytelna gdzieś między wierszami. Marzeniem niezrealizowanym pozostał pomysł „wystawy w wystawie”, czyli stworzenia wewnątrz festiwalu staroświeckiej ekspozycji rysunków za szkłem w złotych ramach, sztuki oddzielonej od widza czerwonym sznurem, pilnowanej przez ochronę – jak w wielkich muzeach. Niewidzialny napis: „Nie dotykać” potencjalnie dotyczy każdego przedmiotu sztuki pokazywanego w przestrzeni miejskiej. Granice dzieła i uprawnień odbiorcy za każdym razem są od nowa negocjowane.\nFantomowe miasto powinno mieć swój niewidzialny przewodnik. Złuda jako drogowskaz dla wyobraźni, artysta w mieście jako sprytny hochsztapler. Plątanie ścieżek, mylne wskazówki, opisy miejsc i historii, których nigdy nie było – to wikłanie miasta w przewrotną grę marzy mi się jako art-audioguide. I taka jak ta rozmowa zgubionych turystów:\n„Patrz! – ryczy. — Panteon!!! — czego to ludzie nie opowiadają – mówi Karol, nie odwracając głowy. […] — bo to może nie jest Panteon, co? – pyta Gabriel szyderczo. — Nie – odpowiada z mocą Karol. — Nie i nie. To nie jest Panteon. — w takim razie co to jest twoim zdaniem? […] — To, cośmy widzieli, to oczywiście nie był Panteon, tylko Dworzec Lioński. — Być może – rzuca Gabriel lekceważąco […]. — Teraz patrz, mała: fajna architektura, nie? To Inwalidzi. — Upadłeś na głowę – mówi Karol. […] — Po mojemu to najwyżej koszary Reuilly” (R. Queneau, Zazi w metrze).\nChodzenie po mieście, nawet (a może zwłaszcza) pozornie znanym szlakiem, gdy dobrowolnie zrezygnuje się z systemu orientacji i przyjmie fałszywy azymut, może ujawnić niedostrzegalne otwory przestrzeni, uchylić rąbka tajemnicy. Artysta wciąga mieszczan w miejską grę planszową. Daj rękę i chodźmy się zgubić!


Słoń Na Dachu Sukcesji - Plaster Łódzki\nSłoń Na Dachu Sukcesji\nAgencja Muzyczno-Eventowa Bashesh oraz Na dachu Sukcesji zapraszają 13 lipca na koncert Słonia promujący jego najnowszy albumu „MUTYLATOR”. SUPPORT: DEAD MEAT – łódzka ekipa lubiąca oldschoolowy hiphop, prowadzą podziemną wytwórnie, zajmują się organizacją koncertów.\nBilet internetowo: ticketos.pl -> http://bit.ly/SLONiDEADMEAT, wpunkcie: Polski Street Szop Łódź oraz Kręgielnia Król Kul.\nPo wydaniu ostatniej części trylogii “CZARNE SŁOŃCE” od WSRH, SŁOŃ powraca z nowym albumem solowym! Na albumie MUTYLATOR znajdzie się siedemnaście premierowych tracków, w których gościnnie usłyszycie takie osoby jak: Polska Wersja, Opał, Szpaku. Z zagranicznych gości pojawili się: King Gordy, G-Mo Skee oraz Reznik. Za bity odpowiadają między innymi: Gibbs, Young Veteran$ oraz The Returners. Gościnnie pojawił się też Tester Gier.\nOsoby niepełnoletnie, które nie ukończyły 18 lat powinny mieć ze sobą pisemną zgodę opiekunów prawnych. Osoby, które nie ukończyły 16 lat mogę wejść tylko z opiekunem prawnym lub osobą pisemnie upoważnioną. Opiekun również musi posiadać bilet. Bilet upoważnia do jednorazowego wstępu na teren imprezy. Bilety należy kupować tylko w autoryzowanych punktach sprzedaży. Godziny podane na bilecie i plakacie mogą ulec zmianie. Start imprezy oznacza godzinę o której rozpoczynamy wpuszczanie ludzi do klubu, nie jest on tożsamy ze startem koncertu głównego wykonawcy.\nTags na dachu sukcesji słoń\nPunk Not Zgred Fest w Dekompresji


[TYLKO U NAS] O. dr J. Sok CSsR: Słuchacze Radia Maryja to ludzie rozsądni, krytycznie słuchający i zatroskani - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / [TYLKO U NAS] O. dr J. Sok CSsR: Słuchacze Radia Maryja to ludzie rozsądni, k...\nŻyjemy dziś w czasach, kiedy pada wiele słów, ale musimy odróżnić te, które mówią nam prawdę – powiedział o. dr Janusz Sok CSsR.\n– Odkąd człowiek myśli, a więc odkąd umie mówić i słuchać, to jeszcze nigdy w historii ludzkości nie padało tyle słów, które niektórzy mówią, a inni słuchają. Nie wszystkie są wartościowe, mądre i nie wszystkie są prawdziwe. Jak w tym wszystkim się odnaleźć i kogo słuchać? Wydaje się, że w dzisiejszych czasach wyspecjalizowali się niektórzy, iż tak mówią, że tak gładkie i piękne słowa, tak pięknie opakowane, że przyjemnie się ich słucha, chociaż wiemy, że są nieprawdą. Niektórzy nawet wolą być tak pięknie okłamywani. Jakie dziwne mamy czasy. A kim są słuchacze Radia Maryja? To ludzie rozsądni, to ludzie krytycznie słuchający, to ludzie zatroskani. Dlaczego słuchają akurat Radia Maryja? Bo są przekonani, że to radio ich nie kłamie – zaznaczył prowincjał Warszawskiej Prowincji Redemptorystów.\nDuchowny zwrócił się również do ojców posługujących w Radiu Maryja, TV Trwam i Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu, a także do pracowników, studentów i wolontariuszy.\nXXVIII Pielgrzymka RRM na Jasną Górę: Słowo powitania o. Mieczysława Polaka - podprzeora Jasnej Góry\n[TYLKO U NAS] Premier M. Morawiecki: W każdym dniu wybieramy tę lepszą drogę... J. Zieliński: Polacy czują się bezpiecznie, jesteśmy enklawą bezpieczeństwa...


DZIECI 8-12 | KRAV MAGA\nZajęcia Krav Maga JUNIOR to promocja zdrowego oraz bezpiecznego stylu życia dla dzieci w wieku 8-12 lat.\nna ogólnorozwojowych ćwiczeniach, dostosowanych do wieku oraz możliwości każdego uczestnika. Poprzez zabawę, w krótkim czasie udział w zajęciach poprawi siłę, szybkość, dynamikę oraz koordynację Twojego dziecka, co jest szczególnie ważne w okresie szkolnym, gdzie większość czasu dzieci spędzają w pozycji siedzącej w ławkach czy przed komputerem. Bogactwo gier i zabaw na treningach Krav Maga JUNIOR dostarczy każdemu dziecku mnóstwo satysfakcji, radości oraz frajdy, a jednocześnie poprawi refleks i zręczność. Elementy korektywy we właściwy sposób pozwolą zadbać o kręgosłup, zaś ćwiczenia z pierwszej pomocy poprawią bezpieczeństwo na co dzień.


Nowy film Guillermo Del Toro ma świetną obsadę... - FDB\nNowy film Guillermo Del Toro ma świetną obsadę... 0\nOstatnimi czasy Guillermo Del Toro nie miał szczęścia. Co prawda, stworzył wspaniałe Pacific Rim, ale tak poza tym, to przeważnie mu nie wychodziło.\nNa przykład, Pacific Rim 2 było wielokrotnie przesuwane w czasie, aż w końcu, Del Toro został odsunięty od projektu. Potem było Konami i Silent Hills, przy którym Del Toro brał aktywny udział w pracach, po czym projekt został anulowany. A żeby tego było mało, Crimson Peak zebrało raczej słabe recenzje. Ale twórca Hellboy’a się nie poddaje i zaczyna prace nad nowym filmem.\nShape of the Water ma być filmem o**sadzonym w 1963 roku, z Zimną Wojną jako tłem całej opowieści. Za scenariusz odpowiada oczywiście Del Toro, a także Vanessa Tyler, współscenarzystka Gry o Tron. To w sumie jedyne co wiemy o tym filmie, od strony fabularnej, jednakże już teraz brzmi ciekawie. znając wyobraźnię Del Toro, możemy spodziewać się praktycznie wszystkiego.\nZnamy też listę aktorów, którzy zagrają i, o matko, zapowiada się to naprawdę świetnie. W obsadzie filmu zawitają między innymi Sally Hawkins, Michael Shannon, Richard Jenkins, Doug Jones, Michael Stuhlbarg i Octavia Spencer, czyli bardzo utalentowani aktorzy, mający doświadczenie w aktorstwie.\nI teraz najciekawsze – premiera filmu obstawiana jest na 2017 rok. Stosunkowo szybko, zważywszy na fakt, że nie wiemy praktycznie nic o tym filmie. Ale hej, pożyjemy zobaczymy. Ja już wiem, że będę miał oczy szeroko otwarte na ten projekt…