Z Południa na Północ :: Paul Newman\nZ Południa na Północ Strona Główna » Kącik filmowy » Aktorzy » Paul Newman\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 16:45 Paul Newman\nSłowo się rzekło - zakładam stosowny wątek. Aktor o tak długim stażu zawodowym, bogatej filmografii i o wieloletnim statusie amanta (w końcu wzdychały do niego nasze babcie, mamy, no i my same) zasługuje na takowy.\nInfo (za Wikipedią):\nPaul Leonard Newman (ur. 26 stycznia 1925 w Shaker Heights, zm. 26 września 2008 w Westport w stanie Connecticut) – amerykański aktor, reżyser i producent filmowy. Laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w filmie Kolor pieniędzy (1987) w reż. Martina Scorsese. Rok wcześniej (1986) otrzymał honorowego Oscara za całokształt twórczości. Ponadto był 8 razy nominowany do tej nagrody – za pierwszoplanowe role w filmach: Kotka na gorącym blaszanym dachu (1958), Bilardzista (1961), Hud, syn farmera (1963), Nieugięty Luke (1967), Bez złych intencji (1981), Werdykt (1982), Naiwniak (1994) oraz raz za drugoplanową rolę w obrazie Droga do Zatracenia (2002).\nGarść zdjęć pojawiła się już w wątku ciachowym, ale pozwolę sobie kilka tu przekleić.\nJa tymczasem dotarłam do wycinka z jego biografii pióra Shawn Levy traktującego o jego pierwszym małżeństwie z Jackie Witte oraz o burzliwych początkach małżeństwa nr 2 z Joanne Woodward, z którą przeżył 50 lat:\nI'm guilty as hell - and I'll carry it with me for ever\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 17:20\n*wpada jak bomba* Już jestem, już jestem!!!\nThaaak, jak wiadomo ostatnio mam fioła na punkcie jego twórczości (i właśnie przerabiam kolejny film, rechocząc jak opętana, bo to komedia - do tego naprawdę śmieszna). Chętnie bym przeczytała jakąś jego porządną biografię, ale okazuje się, że na polskim rynku nic takiego nie wydano. Za to na zachodzie są chyba ze 3, jeśli nie więcej. Chyba poproszę siostrę, by się rozejrzała za czymś w moim imieniu.\nNa razie podziwiam twórczość. No i te piękne oczyska...\nOdnośnie pierwszego małżeństwa - słyszałam o tym. Cóż, miał się czego wstydzić i przynajmniej nie udawał, że nic się nie stało. Trudno mi go oceniać, ale nie ma ideałów. Doceniam, że przyznał, że to jego wina.\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 19:43\nW wątku ciachowym pokazałam fotę Paula siedzącego na dziecięcym rowerku. On coś miał z tymi przymałymi rowerkami...\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 19:51\nNaprawdę lubił motorki, rowerki, samochody... Ten też nie może się pochwalić imponującymi rozmiarami. Acz przynajmniej nie jest to rozmiar dziecięcy.\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 20:36\nWhooo-hooo, jaki zarost!\nWracając jeszcze do biografii Newmana, to skandal, żeby nie było ani jednej wydanej w Polsce!\nO, do tej (wspomnianej już wcześniej) z miłą chęcią bym się dobrała: http://www.powells.com/review/2009_05_09.html\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 20:47\nTaki zarost ma w filmie, który dziś obejrzałam - Pięciu mężów pani Lizy. A i tak w filmie najpierw widzisz jego obute stopy i słyszysz głos (i po głosie go poznałam!).\nMoże się to kiedyś zmieni. Nadzieja jest w wyd. Dolnośląskim, które wydaje biografie co większych gwiazd. Była Audrey Hepburn, Johnny Cash, Jimmy Hendrix, Clint Eastwood... to i Newmana mogliby pod swoją banderolą wydać, nie obraziłabym się ani trochę.\nI też bym chętnie wcisnęła nos w tę biografię. W ogóle w jakąkolwiek!\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 20:51\nNa Allegro jest, ale ciut przydroga jak na moją kieszeń.\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 20:54\nUrocze te zdjęcia na rowerkach\nAgn, skopiuj tu może recenzje filmów z Newmanem, co?\nBędzie łatwiej znaleźć jakby co\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 21:02\nNo dobra... Ale to pewnie będzie z kilka postów pod rząd. Ok, uwaga, kopiuję.\nNa fali poprzedniego seansu odgrzebałam u siebie inny stary film, którego, tak dla odmiany, nigdy wcześniej nie oglądałam - Kotka na gorącym blaszanym dachu (1958). I już wiem, że to coś, do czego będę jeszcze wracać.\nCudnie patrzyło się na historię rodziny zbudowanej na kłamstwie, niemal warstewkami, a prawda w tym wszystkim ma moc oczyszczającą. Do licha, czemu nigdy wcześniej nie poznałam niczego, co wyszło spod pióra Tennessee Williamsa??? A, no tak - u nas jest tak średnio znany. A szkoda, sztuka, na której oparto scenariusz, musi być świetna. Poszperam...\nFilm świetny i fantastycznie zagrany. W rolach głównych piękna Elizabeth Taylor i boski Paul "Niebieskie Oczy" Newman. Oj, w tym jego ócz błękicie to się utopić można było z radością, nie powiem, że nie... *sigh*\nNo dobra, my niby wiemy, że człowiek nie może być bogiem... ale nie zabluźnię chyba za mocno, jeśli oznajmię, że Paul Newman był tego bardzo bliski. To niesprawiedliwe, żeby facet był tak przystojny i jednocześnie tak cholernie dobry aktorsko. I jeszcze żeby się tak dobrze starzał. No ludzie, gdzieś musi być granica tego dobra!\nNi hu-hu, obejrzałam z najwyższą przyjemnością Nobody's fool (1994) z nim w roli głównej - latka pobiegły, Paul jest tu staruszkiem, ale... kurczę... jakby mnie zaproponował ucieczkę na Hawaje to nie czekałabym, aż mnie mąż znowu puści w trąbę. Melaśka Griffith wpadła wreszcie na dobry pomysł, ale już było za późno.\nFilm przyjemny, amerykański, ale nie do bólu ckliwy. Miejscami bardzo zabawny.\nA ja zabieram się za kolejny film z jego dorobku. Posiadam bowiem jakieś Długie gorące lato, a gdzieś mi się też plącze niejaki Płonący wieżowiec.\nNo, może być, choć kiedy ta Clara nagle stwierdziła, że Ben nie jest taki zły to nie wiem. Ale ponoć kto się czubi ten się lubi.\nOgólnie przyjemnie się oglądało, ale nie jest to film, do którego będę wracać. A przynajmniej tak mi się wydaje. No chyba że dla sceny, w której Paul Newman stoi na tarasie w samych gaciętach i z poduszką w łapkach.\nSwoją szosą w Długim gorącym lecie urzekło mnie też, że syn chciał spalić ojca w stajni wraz z końmi, w końcu sumienie go ruszyło i otworzył wrota... i co? Ojciec się ucieszył, że odzyskał syna, że nie jest taką ciapą, za jaką go uwarzał. WTF?! Końcówka boleśnie amerykańska, polecieli skrótem przez wszystko... no ale, niech tam. Mimo wszystko miły seans.\nJa akurat mam co robić wieczorami, bo przerabiam filmografię same wiecie kogo. I właśnie połknęłam Ruchomy cel (1966), po którym nie spodziewałam się w sumie niczego przesadnie super. A jednak mi się podobał. Kryminał w starym stylu bez seryjnych morderców i flaków na wierzchu. Mamy porwanie, kasę i prywatnego detektywa. Harper może Bondem nie jest, bo nie posiada takich gadżetów, ale na co mu gadżety, skoro zamiast nich jest uzbrojony w kwitnące drzewko CISu? Powiem szczerze, że niektóre dialogi bardzo mnie w tym filmie ubawiły.\nObok Paula "Niebieskie oczy" Newmana pojawia się tu Lauren Bacall w roli jędzowatej żony porwanego gościa.\nObejrzałam Nowy rodzaj miłości (1963). Nie jest to najmądrzejszy film na świecie, ot, komedyjka, ale nie przeczę - chichotałam na niej jak opętana. Film opowiada o młodej kobiecie, Samancie, która zajmuje się modą (a konkretnie podrabianiem pomysłów z wielkich domów, by stworzyć podobny strój za niższą cenę) oraz dziennikarzu, Stevie, nałogowym podrywaczu (miał szczególne szczęście do cudzych żon, hmm). Oboje z różnych powodów lądują w Paryżu. Z początku się nie cierpią, potem jednak Sam, typowa chłopczyca, ma dość mylenia jej z chłopakiem. Przerabia się i na skutek oszustwa osoby trzeciej zostaje wzięta przez Steve'a za luksusową prostytutkę. Opowiada mu niestworzone historie na temat swoich domniemanych przygód, które Steve skrzętnie notuje i przerabia na artykuły do gazety.\nW zasadzie najpoważniejszym mankamentem tego filmu była wizualizacja wyobraźni bohatera. Nie chodzi o jakość, tylko o jego fantazje. Poza tym jest ok, zabawna komedia pomyłek, typowa, ale lekka i przyjemna. Zawiera też piękne (i bardzo zabawne) wyznanie uczucia, nieco spaprane przez jedną ze wspomnianych przeze mnie scenek z fantazją, ale niech tam. Odprężyć się można.\nObejrzałam już ten film, ale nie wiem właściwie, co powiedzieć. Gdyby ktoś pytał - Płonący wieżowiec (1974).\nJestem chwilowo zajęta doglądaniem zniszczeń, jakie poczyniłam na swych palcach, kiedy z zapałem obgryzałam je nie mogąc znieść napięcia. Rany boskie, co za film! Po prostu świetny i straszny.\nHistoria prosta - wybudowano wysoki po samo niebo wieżowiec i odbywa się uroczyste otwarcie, z przyjęciem na najwyższym piętrze. Niestety, zrobiło się zwarcie. Architekt odkrywa, że instalacja elektryczna jest zrobiona na materiałach, które można o kant tyłka rozbić. Zostaje wezwana straż pożarna. Płomień rozprzestrzenia się i zaczyna się prawdziwe piekło.\nPowiadam wam, 2 godziny i 38 minut czystej akcji, myślałam, że umrę albo nie wiem, co zrobię.\nOprócz Paula Newmana w drugiej głównej męskiej roli Steve McQueen. Poza tym Faye Dunaway, Fred Astaire (ale nie tańczył - nie bardzo miał czas) i Richard Chamberlain (do jego bohatera czułam pogardę jak stąd na Kaukaz). Naprawdę warto ten film zobaczyć.\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 21:05\nDobra, idę spać. Tylko się pochwalę, że obejrzałam Widok z tarasu (1960). Lubię filmy, w których Newman grał ze swoją żoną, między nimi jest chemia nie do podrobienia. A teraz to mnie zabili, bo grali małżeństwo, które się w gruncie rzeczy nienawidzi. Bohater pędzi ku karierze, jego związek się sypie, żona go zdradza, a jemu na horyzoncie pojawia się śliczna dziewczyna, która go chce. I naprawdę zagrali to wszystko świetnie.\nA tak ogólnie to jest to potwornie smutny film. Ale za to\nkiedy już nadciąga happy end człek czuje nieziemską wręcz ulgę.\nA oczy Newmana w tym filmie były piękniejsze niż zazwyczaj (o ile to w ogóle możliwe, ale jak się tak wbijał w kobietę wzrokiem, to ja bym się na jej miejscu stopiła jak masełko na ogniu).\nFilm, który udowadnia, że cierpliwość popłaca.\nA poważnie - na początku mamy rozgrywkę bilarda... która trwa, trwa i trwa (Paul, stary, robię to tylko dla ciebie...). Po piętnastu minutach zaczęłam się obawiać, że cały film to będzie jedna wielka rozgrywka (chyba jaja sobie robią!). Na szczęście skończyło się po dwudziestu (chwała Eru nie zrobili czasu rzeczywistego, bo panowie niby grali 25 godzin non stop). I dopiero po tej grze zaczyna się naprawdę interesujący film. Co ciekawe, bez takiego początku obraz nie miałby... tego "czegoś", co sprawia, że historia jest ciekawa.\nTo historia młodego zdolnego bilardzisty, który spektakularnie przegrywa rozgrywkę bilardową i traci kasę (pamiętacie te magiczne dwadzieścia minut, na które zrzędziłam akapit temu?). Po tym rezygnuje z bilardu, znajduje sobie dziewczynę (co on w niej widział, to ja nie wiem, możliwe że butelkę, z której oboje pociągali, bo dziewczę miało energię i sposób mówienia chodzącego trupa; no dobra, może potrzebował jej do bzykania) i mieszka u niej. Aż tu nagle pojawia się jego wspólnik (? tak mniemam, bo nie było sosu i mogłam czegoś nie pojąć, ale to taki jego wspólnik bilardowy) i namawia go do powrotu do gry. Eddie jednak wolałby się odegrać na przeciwniku, który go ograł z kasy. Problem w tym, że pomimo niewątpliwego talentu często przegrywa. No i nie wystarczy sobie przyjść do klubu i zagrać.\nCiekawy dramat, wciągnął mnie.\n*nieśmiało zagląda* Nie chcę konkurować z filmami na podstawie Catherine Cookson (kurczę, jak to się stało, że nie widziałam żadnego z nich???), ale właśnie obejrzałam Młodych filadelfijczyków (1959). Jeżu szłodki a kolczasty, jaki boski film! Jest w nim wszystko - historia rodziny, złamane serca, miłość, gniew, gierki i nawet wielka sala rozpraw w sądzie się znalazła. I trochę humoru też, a co! Oglądałam z wypiekami na twarzy i różowymi serduszkami zamiast źrenic. Ach, jej!\nI wiecie co jeszcze? Nie widziałam Paula Newmana - widziałam postać, którą grał. Genialny był.\n[Tak, wiem - jestem zdrowo pieprznięta.]\nSkończyłam! Oglądałam sobie Między linami ringu (1956)\nJeju! Film biograficzny, który mi się podobał! Wow!\nA Newman nie do poznania. Zachowywał się, gadał, poruszał zupełnie inaczej niż w innych filmach. Noż kurczę, bokser pełną gębą.\nMomentami film jest też zabawny. Najbardziej podobały mi się momenty, w których mało romantyczny Rocky podrywa swoją przyszłą dziewczynę (później żonę). I ich randki!\nPolecam! Świetny film!\nWczoraj jednak nie obejrzałam Rozdartej kurtyny (1966), bo samopoczucie mi nie dopisywało. Nic to, nadrobiłam dzisiaj.\nNie jest to Hitchcock a'la Psychoza, bliżej mu do Nieznajomych z pociągu, czyli thriller. Acz tutaj mamy aferę szpiegowską. Dobrze się to ogląda. Szczególnie pociągające są czasy i realia - Wschodni Berlin, Żelazna Kurtyna, wojna wywiadów (a raczej wyścig naukowców), osobista "ochrona" dla naukowca zza granicy, broń jądrowa w tle i zaplątany w to wszystko amerykański profesor fizyki.\nPrzyssałam się do ekranu od samego początku, a przy ucieczce z Berlina napięcie było naprawdę mocne. No ale w końcu reżyserem był Hitchcock, a on umiał zafundować widzowi niezłą nerwicę.\nNa okrasę wątek miłosny i malusi polski akcent (wprawdzie w wykonaniu rosyjskiej aktorki, ale kto by się przejmował detalami?).\nPodobało mi się. Bardzo!\n*rozsiada się wygodnie* Mija sobie radosne 9 lat i Paul Newman wraca do postaci Lew Harpera. Jest starszy (jak by nie było w '75 miał już 50-tkę na karku), posiwiały, ale niech mnie kule biją, jeśli to w czymś przeszkadza!\nZdradliwa toń (1975)\nLubię faceta w tej roli. Trochę szkoda, że filmy z Lew Harperem były tylko dwa (przy czym tylko pierwszy jest oparty na powieści, drugi to wariacja na temat). Ale z drugiej - żal by z niego było robić drugiego Bonda.\nCo my tu mamy? Harper tym razem dostaje zlecenie od swojej dawnej kochanki (a między tym dwojgiem ciągle się mięci). Oczywiście sprawa wygląda z początku banalnie - wredny szofer, którego pani domu odprawiła kilka dni wcześniej, wysyła list do jej męża, w którym poetycko informuje go o jej zdradach. Pani domu szczęśliwie przechwytuje list. Harper ma COŚ zrobić, żeby szofer przestał.\nIm bardziej jednak Lew się wkręca w sprawę, tym okazuje się ona większa. A raczej powiązana z innymi brudami z miasteczka.\nFilm oferuje ciekawą intrygę, trochę biegania i strzelania, młodziusieńką Melaśkę Griffith, Joanne Woodward w roli dawnej kochanki Harpera i dowcipne dialogi w wykonaniu głównego bohatera z kimkolwiek. Ubawiłam się setnie (począwszy od sceny niedialogowej, rozgrywającej się jeszcze w trakcie napisów początkowych, tj. Harper walczący z samochodem ), ale i dobrze mi się oglądało film jako kryminał.\nPolecam, dobra zabawa.\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 21:07\nNa lodzie (1977)\nHistoria drużyny hokejowej nie najwyższych lotów. Trener wciska im jakieś kity (chyba po to, by się chłopaki jakoś trzymali), drużyna zaczyna być bardzo agresywna na lodzie - nie tyle rozgrywa się mecz, co regularne bójki z drużyną przeciwną. Widzom się to bardzo podoba. A gdzie w tym wszystkim podział się sport? I tego właśnie nie rozumiem. Miałam nadzieję, że film do czegoś doprowadzi, ale... nieszczególnie mnie ujęło, do czego. Nie byłam w stanie trzymać kciuków za bohaterów, którzy wydają mi się bandą degeneratów (poza jednym, któremu nie podoba się to, co się dzieje). Nie rozumiem też pobudek trenera. Zachciało mu się wrestlerów na lodzie?\nOwszem, kilka razy się zaśmiałam (najlepsza scena: striptease na lodzie; w całym tym bagnie nagle pan porządnicki zaczyna się rozdziewać ku uciesze gawiedzi), ale poza tym... nie mój cyrk i nie moje małpy.\nObserwacja na boku - moda męska lat 70-tych to zbrodnia doskonała. Ktoś wmówił facetom, że w skórzanych czerwonych dzwonach albo w płaszczu obszytym futerkiem będą wyglądali fajnie. I uwierzyli. Brrr!\nSłodki ptak młodości (1962)\nI znowu Tennessee Williams. Coś jest w tych jego sztukach o posypanych rodzinach. Ogląda się to z ciekawością i bez chwili nudy.\nPodobała mi się ta historia, nawet jeśli bohater jest denerwujący, hihi. No co? Wkurzał mnie z tym swoim udawaniem wielkiej gwiazdy przed wszystkimi. Najlepszą jego odsłoną, taką najuczciwszą był romantyczny kochanek. No i lubiłam go w chwilach, kiedy stawał twarzą w twarz z okrutną prawdą - dla sławy się sprzedał, by nie rzec zeszmacił.\nJego ukochana - no cud dziewczę, ale jakaś bez wyrazu. Większe wrażenie zrobiła na mnie aktorka, która grała dawną gwiazdę - piękny popis gry aktorskiej.\nZastanawiam się tylko, jak ta sztuka wyglądałaby wystawiona na deskach teatru.\nPS Jeszcze wracając do Na lodzie - zaczynam mieć z tym filmem to samo uczucie, co z Bękartami wojny. W pierwszym odruchu jestem na absolutne nie, nie podoba mi się, nie lubię, nie, nie, nie i nie. A potem dopada takie dziwne wrażenie, że coś w tym jest...\nCholewa. Jak tu oceniać filmy?!\nNo to teraz... uwaga... prawdziwa bomba. Ja się zakochałam!\nBoski Paul Newman, równie boski Sidney Poitier, cudowna Joanne Woodward, piękna Diahann Carroll (gra June w White collar!), Louis Armstrong i wszechobecna muzyka Duke'a Ellingtona.\nBanalna historyjka o miłości na wakacjach jest tylko pretekstem do ukazania absolutnie fantastycznej muzyki i klimatu bohemy z lat 60-tych. Zakochałam się, przysięgam. Absolutnie piękny film!\nPS Najlepsza scena: http://www.youtube.com/watch?v=Y2QevSqwAE4\nJa dalej lecę z filmografią PN. Dziś na ząb wzięłam Exodus (1960)\n3,5 godziny oglądania. Nie mogę się pozbierać. Niesamowity film. Wzruszający i... i w ogóle daje do myślenia.\nW sumie nie wiem, co napisać, więc może się po prostu zamknę.\nWygląda na to, że to ostatni film Newmana w jego karierze (ale nie w moich zasobach).\nDwuczęściowy, bardzo amerykański film obyczajowy. Przyjemny do oglądania, ma w sobie trochę dramatu (a w pewnym momencie nawet sporo), ale i trochę humoru i mnóstwo ciepła. Taaaak, tego amerykańskiego ciepełka typowego dla obyczajówki.\nZnakomicie obsadzony (oprócz Newmana jest tu Ed Harris, Helen Hunt, Joanne Woodward, Philip Seymour Hoffman, Robin Wright, Aidan Quinn itd.), świetnie zagrany.\nI oczywiście pozwolę sobie dorzucić słów kilkoro na temat mojego ulubieńca. W 2005 roku Paul Newman to już był staruszeczek. Osiemdziesiątka na karku, nie ma to tamto. Zmienił mu się styl gry. Naprawdę, naprawdę był fantastyczny w każdym calu. Możecie to zwalić na mój brak obiektywizmu, niech tam, ale jeśli ktoś się pokusi o obejrzenie filmu, to zrozumie, o co chodzi. Zacznę od tego, że jego postać jest najbardziej wyrazista. Hmm, nie, trochę źle to ujęłam - bohater bardzo się wyróżnia, bo zbudowany jest na nieco innej zasadzie niż pozostali bohaterowie. Postać jest zabawna, choć ma swoje momenty nieco głębsze. Ten bohater to taki typ miejscowego staruszka prawie-lumpa. Niektórych denerwuje, ale widza bawi. Włosy ma we wszystkie strony, ufajdaną brodę (typ Ernesta Hemingwaya, hehe) i skradł najlepsze teksty ze scenariusza. Newman gra go koncertowo, odnoszę wrażenie, że bawił się równie dobrze jak jego bohater. Oczu od niego nie mogłam oderwać.\nPolecam film, choćby dla jego roli. Acz od razu dodaję, że i inni spisali się na medal. Nawet Helen Hunt się nie mogę czepić (nie lubię jej, dobra aktorka, ale jej nie lubię, a jej postaci nie znosiłam).\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 21:10\nNo i film nr 20 - Prawda przeciw prawdzie (1964)\nDoczekałam się - zobaczyłam Newmana w roli złego człowieka. Choć zastanawiam się, czy on z tej roli polewu sobie nie urządził.\nFilm opowiada o tym, jak to na stacji kolejowej dwóch ludzi opowiada trzeciemu o procesie, a konkretnie - o morderstwie. Cały film to ustalanie, co się tak naprawdę stało.\nOkej, podoba mi się zamysł, by każda kolejna wersja wydarzeń różniła się od poprzedniej (ale nie oczekujcie, że będzie to równie widowiskowe jak w Hero), ale... ludzie, jaki ten film jest głupiutki. Tam niby koszmarna zbrodnia - na małżeństwo napada bandzior, przywiązuje faceta do drzewa (btw interesująca rola dla aktora - niemal cały film stoi przywiązany i zakneblowany), a jego żonę na jego oczach gwałci. Żona odnajduje się na wpół szalona w jakiejś opuszczonej chacie w lesie, mąż zaś ginie od sztyletu. Powiem szczerze, że jak pierwsze wersje były jeszcze dramatyczne i przejmujące, tak już przy trzeciej miałam na obliczu wyraz "What the...?!" i zaczęłam chichotać. Przy czwartej lałam na całego. Po prostu już nie mogłam.\nAha, Newman w roli Meksykanina jest po prostu komiczny i pomimo tego co zrobił odczuwałam wobec niego KAPKĘ sympatii. W czwartej wersji wręcz pomyślałam: "Oj, facet, aleś się wrypał..."\nOczko tworzy Hud (1963)\nObejrzyjcie sobie film, bo jest świetny i fantastycznie zagrany przez wszystkich. A Paul to chodząca rewelacja. I nie mówię tylko o jego kreacji aktorskiej (mogłabym piać z zachwytu nad wszystkim co robi, ale staram się tu być obiektywna), ale i o prezencji. Nie ukrywajmy - jako Hud wyglądał jak chodząca definicja seksu.\nNie szkodzi, że jego bohater raczej nie jest sympatycznym facetem.\nTylko uwaga - film zawiera straszną scenę uboju bydła. Rozpłakałam się na niej jak dziecię.\nPolecam! Super kino!\n22. Hombre (1967)\nJak tak dalej pójdzie, to polubię westerny. Jakąś szczególną koneserką gatunku nie jestem, może dlatego, że do tej pory westerny kojarzyły mi się głównie z dobrym szeryfem ratującym miasto i odtwórcą głównych ról we wszystkich westernach, tj. Johnem Waynem. Oraz, oczywiście, obowiązkowym pojedynkiem złego i dobrego w samo południe na samym środku miasteczka bezprawia.\nAle ten mi się podobał. Miał wolną akcję i ciekawego bohatera (a jakże) - małomównego twardziela Johna Russela (w tej roli właśnie PN), wychowanka Apachów. Nie będę się roztkliwiać, Newman nie musiał się tu chyba szczególnie męczyć, bo jego bohater mimikę ogranicza do minimum (taki typ), tak samo jak odezwy do kogokolwiek. Nie wysila się, by odpowiadać na wszystko, a ma wręcz stosunek olewczy wobec ludzi, od których nagle zależy jego życie (Się mu kapkę nie dziwię - trzeba było delikatnej panience kręcić nosem, że dzikus w dyliżansie jej wadzi? Mogła siedzieć cicho!). Ale nic to, pomaga, choć całość odbywa się na jego warunkach (no, sorry, kochany biały człowieku, ale jak chcesz przeżyć na pustkowiu w pełnym słońcu, to się słuchaj "Indianina", który potrafi przeżyć).\nNajbardziej podobał mi się rys w tle, tj. kwestia Indian i poczynań białych chrześcijan, o których mówi Hombre. Szkoda, że tak mało, ale wystarczyło, by pokazać motywy bohatera, a nawet się z nimi zgodzić. Choć jego bezwzględność może razić, to ja się zastanawiam - gdyby na miejscu białej kobiety była Indianka, to czy grupka podróżnych reagowałaby tak samo świętym oburzeniem? Mam dziwne i przykre wrażenie, że nie.\nDorzucę, że jak Paul był taki ładnie opalony, to jego oczyska zrobiły się jeszcze bardziej niebieskie.\nCałkiem fajny film, muszę powiedzieć.\n23. Nieugięty Luke (1967)\nO mojściewy, znowu piękny film. Nie będę się rozdrabniać, bo był tu już reklamowany, więc wiecie o co chodzi.\nWzruszył mnie, wciągnął i zmusił, bym trzymała kciuki za więźnia. Za parkometry... ludzie...\nW filmie świetnie pokazano solidarność więzienną. Najbardziej mnie to ruszyło przy jedzeniu ryżu.\nAha, jutro z całą pewnością nie spojrzę nawet na jajka. No way!\nPrzy okazji, muszę coś sprawdzić... *sprawdza* Taaak, Dennis Hooper! Wiedziałam, że to on! Jaki młody... (Grał Babalugatsa, jeśli to coś komuś powie.) Aaa, no i rozpoznałam gościa, który w serialu M*A*S*H grał Trapera.\n24. Fort Apache the Bronx (1981)\nNawet niezły film o problemach policjantów w Bronxie. Dzielnica, gdzie nikt nie jest bezpieczny, bo chyba wszyscy to jak nie dilerzy i mordercy, to ćpuny i prostytutki (które są morderczyniami). Dzień jak co dzień. Rany, co za praca...\nW sumie kino jakiego należy się spodziewać - złe miejsce i twardy gliniarz, choć gliniarz ma miękkie serce.\nInteresujący film, nie powiem, że nie. Podobał mi się wątek solidarności między policjantami, a raczej dylematu moralnego - sypnąć kolegę, który na to zasłużył i zgarnąć nienawiść od wszystkich i wplątać się przez to w kłopoty czy postąpić tak, jak należy, bo policjanci też nie stoją ponad prawem? Niby oczywiste rozwiązanie, ale decyzja nie była wcale taka łatwa.\n25. Kolor pieniędzy (1986)\nOlśnienie - Paul wrócił do roli Eddiego Felsona. Diabli, to ta sama postać co w Bilardziście! Nie ma to jak nagłe oświecenie...\nNewman w tym filmie wymiata. Tak, wiem, on zawsze wymiata jak na mój gust, ale gapię się na to, jak gra i wyję z podziwu. Dla kontrastu postawili mu Toma Cruise'a. Jak był młody to się jeszcze starał, co doceniam (i pasuje do roli), ale nie znoszę tego jego szczurzego pyska i uśmiechu jakby miał za dużo zębów. Niezły jest, ale Newman je go żywcem. Zresztą postać Vincenta (Cruise) sama w sobie jest denerwująca. Głupi smarkacz, który lubi się popisywać, hmpf! A dziewczyną to rozporządza jak meblem. Strzeliłabym go w te zęby i już... Co ona z nim jeszcze robi? Bardzo podoba mi się Mary Elisabeth Mastrantonio w roli Carmen. Postać ma charakter i pazurki. No i rozradował mnie występ Foresta Whitakera w roli naciągacza. Oj, na jego widok to mi się morda zawsze cieszy.\nHmm, noc taka młoda. Co by tu jeszcze...? *przegląda zapasy*\nDziwadełko. Świat po jakiejś zagładzie (musi coś pieprznęło, bo planeta to jeden wielki syberyjski lód), ludzkość na wymarciu, za to ewidentnie nie brakuje wiecznie nienażartych psów wpierniczających trupy. Essex i Vivia przybywają do jakiegoś miasta, w którym wszyscy mieszkają w zimnych jak jasna zaraza mieszkaniach i głównie grają w grę zwaną kwintet. Essex przybył zobaczyć, czy jego brat jeszcze żyje. Podczas gdy Essex idzie kupić drewno, ktoś z niewiadomych przyczyn podkłada materiał wybuchowy i zabija wszystkich w mieszkaniu. Essex odnajduje dziwną listę i postanawia rozwikłać zagadkę tej śmierci. Wplątuje się w grę, która jest upiornym przeniesieniem zasad gry na kamyczki na świat ludzi. Tyle przynajmniej ja zrozumiałam.\nNudny film, nie wiem jak dobrnęłam do końca. Wizja świata jest odpowiednio przygnębiająca, ale całość jest po prostu strasznie nudna. 2 godziny ciągnie się jak smród za wojskiem, a muzyka może doprowadzić do bólu zębów. Wkurza też fakt, że ludzkość w obliczu zagłady nie ma nic lepszego do roboty, tylko grać i się wyrzynać.\nWysłany: Nie 29 Lip, 2012 21:11\nProjekt Manhattan (1989)\nTrochę głupio "przetłumaczony" tytuł, bo oryginał to "Fat man and little boy", ale niech tam, odnosi się do tego samego, tylko oryginalny tytuł jest mniej tajemniczy.\nStraszny film o strasznych rzeczach, czyli jak w USA budowano bombę atomową, od pomysłu do fazy próby. I potem tylko w napisach, czym był Grubas i Chłopczyk.\nDobre kino, dobrze obsadzone (młody John Cusack, Laura Dern, Natasha Richardson i polski akcencik - w epizodzie Krzysztof Pieczyński), dobrze zagrane. W tle muzyka Ennio Morricone'a.\nWszystkie ten film znacie, więc tylko sobie wrzasnę - CUDNY!!! Pod każdym względem cudny! Na pewno do niego wrócę. Sama intryga już nie będzie dla mnie stanowiła tajemnicy, ale jest jeszcze piękna scenografia do podziwiania, stroje, gra aktorska (Redford do spółki z Newmanem ) - miodzio!\nA uśmiech Paula przy "zbieraniu" ludzi i to potarcie nosa... Ech... Serce straciłam.\nPięciu mężów pani Lizy (1964)\nUrocza Shirley MacLaine gra panią, której marzy się proste życie. Ale takie proste w najprostszej postaci - dom z przeciekającym dachem, gotowanie, pranie, sprzątanie i mężuś, który za nic w świecie nie będzie miał wielkich pieniędzy. Niestety ma pecha - każdy kolejny jej wybranek w którymś momencie dostaje małpiego rozumu, najczęściej na skutek przypadkowego pomysłu połowicy odkrywa źródło pieniędzy i się dorabia. Po czym umiera w mniej lub bardziej efektowny sposób, a nieszczęsna kobieta dziedziczy po nich fortunę.\nUśmiałam się jak dzika fretka. Ta komedia jest naprawdę prześmieszna. Oprócz Shirley MacLaine i, rzecz jasna, Paula Newmana (grał męża nr 2), można tu zobaczyć Deana Martina, Gene'a Kelly'ego i Roberta Mitchuma.\nNo, są wszystkie. Nie było tak źle.\nWysłany: Pon 30 Lip, 2012 07:14\nNaści w nagrodę:\nWysłany: Pon 30 Lip, 2012 08:04\n(wiesz, jak już trafią do mnie te filmy i zabiorę się za oglądanie to będzie mi znacznie łatwiej ponownie odnaleźć Twoje recenzje )\nWysłany: Pon 30 Lip, 2012 10:09\nO matulu, ratuj mnie...\nCzyżbyś też trafiła na Newman & Redford Fuck Yeah!?\nwiesz, jak już trafią do mnie te filmy i zabiorę się za oglądanie to będzie mi znacznie łatwiej ponownie odnaleźć Twoje recenzje\nMam nadzieję, że się wtedy ustosunkujesz drobiazgowo do mych wrażeń...\nTo ja wam też na dobry początek dnia...\nWysłany: Pon 30 Lip, 2012 12:21\nWysłany: Pon 30 Lip, 2012 18:38\n(a ja to wszystko przeczytałam hurtem )\n*szykuje powoli miejsce na półeczce*\nWysłany: Pon 30 Lip, 2012 21:28\n*najbardziej niewinny ton na świecie* Co?\nDżizusie, ty się musisz potwornie nudzić...\nWysłany: Pon 30 Lip, 2012 22:48\nTy wiesz ile horrorów muszę w tym celu obejrzeć?\nWysłany: Wto 31 Lip, 2012 07:15\nDoceniam twe poświęcenie i wspieram cię duchowo.\nPS Kolejny film z boskim Paulem obejrzany! Wrażenia: http://forum.northandsout...art=2475#334954\nWysłany: Wto 31 Lip, 2012 07:34\nTak przy okazji - Newman's Own ma swoją stronę internetową: http://www.newmansown.com/\nZajrzyjcie na "Our story", jest tam pokaz slajdów z zabawnymi zdjęciami Paula. Można się uśmiać.\nWysłany: Wto 31 Lip, 2012 23:05\nWprawdzie nie mamy na polskim rynku należytej biografii Paula, ale jest coś takiego, jak 501 gwiazd filmowych. Najlepsi zajmują więcej niż 1 stronę, czyli Paul zajmuje stron 4. Pozwolę sobie przepisać wam ramkę, którą dołączyli.\nŚMIAĆ SIĘ Z SIEBIE\nPaul Newman ma wyjątkową umiejętność żartowania z własnych niepowodzeń. Poczucie humoru przydało mu się, gdy został zmiażdżony przez krytyków za swój pierwszy film Srebrny kielich (1954). Sam Newman był tak zniesmaczony tą rolą, że wykupił całostronicowe ogłoszenie w magazynie "Variety", przepraszając w nim publiczność, która ten film widziała. Napisał tam: "Dobry Boże, to było naprawdę okropne. Uważam, że to najgorszy film nakręcony w latach 50." A oto inne powiedzonka aktora:\n+ "Wyobrażam sobie moje epitafium: Tu spoczywa Paul Newman. Zmarł kiedy jego oczy stały się brązowe."\n+ "Kiedy zdałem sobie sprawę, że zaczynam się prostytuować, umieszczając swoją twarz na reklamach, zdecydowałem, że jedynym sposobem w jaki mogę temu zapobiec, jest oddać wszystkie pieniądze, które na tym zarabiam." (O swojej fundacji Newman's Own.)\n+ "Nigdy nie pytałem żony, co sądzi o moich wadach. Wolałem ją przekonać, żeby je ignorowała i skupiła się na moim poczuciu humoru. Pamiętajcie, panowie, nie pozwólcie żadnej kobiecie zaglądać pod dywan, ponieważ pod nim zawsze jest mnóstwo brudu."\n+ O zdradzie małżeńskiej: "Czy warto wyskakiwać na hamburgera, kiedy w domu jest stek?"\n+ Robert Redford, grający z Newmanem w Butch Cassidy i Sundance Kid, miał na ten temat inne zdanie: "Opowiada najgorsze pod słońcem dowcipy. I może dałoby się to wytrzymać, gdyby ich ciągle nie powtarzał."\nWysłany: Sro 01 Sie, 2012 06:11


Triathlon Gdańsk 2020. Olimpijski dystans w roku igrzysk olimpijskich w Tokio. Rozpoczęły się zapisy [trasa, program] | Malbork Nasze Miasto\nMateriał oryginalny: Triathlon Gdańsk 2020. Olimpijski dystans w roku igrzysk olimpijskich w Tokio. Rozpoczęły się zapisy [trasa, program] - Dziennik Bałtycki\nTriathlon Gdańsk zapisy\nTriathlon Gdańsk trasy\nMalbork. XXX Bieg Niepodległości z ambasadorem i limitem 250 osób. Zapisy już się rozpoczęły\n11 listopada w Malborku odbędzie się jubileuszowy, XXX Bieg Niepodległości. Organizatorzy zachęcają, by już zgłaszać się drogą internetową do biegu głównego.\nBieg Niepodległości Malbork 2020\nŁukasz Godlewski Malbork\nbieg 11 listopada Malbork\nCastle Triathlon Malbork w reżimie sanitarnym. Będzie siedem zawodów w ciągu dwóch dni\nTrwa odliczanie do tegorocznej edycji Castle Triathlon Malbork. W normalnych okolicznościach organizacja imprezy jest duży wysiłkiem, więc można sobie wyobrazić, że w dobie epidemii to jeszcze większe wyzwanie. Poza tym, organizatorzy codziennie "wiszą" na sanepidowskich komunikatach, śledząc aktualne dane.\nBieg Sylwestrowy w Malborku w tym roku dla Julki. Wcześniej można pobiegać też w Nowym Stawie i Miłoradzu\n28 grudnia już po raz dziesiąty odbędzie się impreza o niezwykłym kolorycie - Bieg Sylwestrowy organizowany przez Grupę Malbork. Organizatorzy zachęcają, by się przyłączyć i pomóc 7-letniej Julii.\nMalbork Bieg Sylwestrowy 2019\nMalbork bieg sylwestrowy dla Julki\nbieg opłatkowy Miłoradz


Czwartki poetyckie: "Złota 100" Teatru Polskiego Radia - Dwójka - polskieradio24.pl\nCzwartki poetyckie: "Złota 100" Teatru Polskiego Radia\nOstatnia aktualizacja: 25.03.2010 23:00\n25 marca 2010, godz. 21:30\nJuż są do nabycia w Empikach i wybranych księgarniach 2 płyty wydane przez Polskie Radio inicjujące serię "Złota 100" Teatru Polskiego Radia: na pierwszej płycie znalazły się dwie realizacje słuchowiska Janusza Krasińskiego "Czapa, czyli śmierć na raty". Pierwsza - w reżyserii Zbigniewa Kopalki z 1965 roku z udziałem znakomitych aktorów: Mieczysława Czechowicza, Jana Matyjaszkiewicza i Aleksandra Dzwonkowskiego. Druga - w reżyserii Janusza Kukuły - to rejestracja słuchowiska "na żywo", zaprezentowanego publiczności w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego w 2005 roku. Wystąpili wówczas: Krzysztof Kowalewski, Marian Opania i Stanisław Brudny.\nNa drugiej płycie znalazły się dwa słuchowiska Zbigniewa Herberta: "Drugi pokój" w reżyserii Janusza Warneckiego z udziałem Haliny Mikołajskiej i Wieńczysława Glińskiego i "Lalek" w reżyserii Jerzego Markuszewskiego, w którym wystąpili: Gustaw Holoubek, Bogusz Bilewski, Stanisława Perzanowska, Władysław Kowalski, Hanna Stankówna, Kalina Jędrusik, Stanisław Jasiukiewicz, Jarosław Skulski, Bohdan Ejmont, Leon Pietraszkiewicz, Jan Matyjaszkiewicz, Roman Wilhelmi, Zbigniew Zapasiewicz, Henryk Bąk, Tadeusz Białoszczyński i inni.\nO idei "Złotej Setki" i kryteriach wyboru słuchowisk opowiada dyrektor Teatru Polskiego Radia - Janusz Kukuła. Gościem specjalnym będzie autor "Czapy" - Janusz Krasiński. W audycji Iwony Malinowskiej znajdą się fragmenty wymienionych słuchowisk.\nZobacz więcej na temat: POLSKA Janusz Kukuła Gustaw Holoubek Krzysztof Kowalewski Halina Mikołajska


Szczyrk noclegi przy stoku | Wakacje, noclegi, pokoje, hotele, pensjonaty\nArchiwa tagu: Szczyrk noclegi przy stoku\nSzczyrk jest pięknym i urokliwym miastem o charakterze turystyczno – wypoczynkowym. W zimie można tu uprawiać narciarstwo biegowe nawet przy niewielkiej ilości śniegu, co na trasach naturalnych jest ryzykowne. Turystów przyciągają sporty zimowe, gdyż oferta na białe szaleństwo jest dość szeroka i ciekawa. Wiele tu wyciągów narciarskich o różnym poziomie trudności, tras biegowy czy zjazdów skitourowych. W Szczyrku powstała interesująca inicjatywa promująca zdrowy tryb życia, a jednocześnie pozwalająca zagospodarować niewykorzystane tereny. Stworzono tam warunki do całorocznego uprawiania sportów zimowych – narciarstwa biegowego, a w lecie – biegów i crossowej jazdy na rowerze; zbudowało ogólnodostępną 2 kilometrową trasę i tor crossowy. W sezonie letnim królują tu rowerzyści corssowi, górscy, wiele jest ścieżek rowerowych, pieszych – do uprawiania nordic walking i wiele innych atrakcji. Szczyrk noclegi to miasto dla aktywnych. Szczyrk jest doskonałą bazą wypadową dla miłośników białego szaleństwa, pełno tu wyciągów, krzesełkowych i orczykowych. Szczyrk to przede wszystkim aktywny wypoczynek. Znajdują się tu także liczne szlaki spacerowe, wiodące wśród zalesionych gór, malowniczo położone sanktuaria i zabytkowe kapliczki oraz relaksującą grotę solną. To doskonała baza wypadowa na okoliczne szlaki m.in. prowadzące na Biały Krzyż czy Przełęcz Karkoszczonkę. Na szczyt wjechać można 6-osobową kanapą z osłoną przeciwwiatrową, znajdującą się w ośrodku sportowo-rekreacyjnym Beskid Sport Arena w Dolinie Biłej. Deptak jest idealnym miejscem dla spacerów oraz joggingu, nordic walking. Szczyrk jest jednym z kilku Centralnych Ośrodków Sportu, które służą między innymi olimpijczykom do przygotowania się przed najważniejszymi zawodami. Pełna nazwa grupy obiektów w Szczyrku to Centralny Ośrodek Sportu – Ośrodek Przygotowań Olimpijskich. Piękne i urokliwe miasto o charakterze turystyczno-wypoczynkowym, w województwie śląskim, w powiecie bielskim.\nZaszufladkowano do kategorii Szczyrk\t| Tagi: noclegi blisko wyciągu Szczyrk, noclegi w Szczyrku, Szczyrk, Szczyrk noclegi przy stoku, tanie noclegi Szczyrk


Gdzie uzyskać tanią pożyczkę chwilową? - CLUG.pl\nW okresie przedświątecznym bardzo wiele osób narzeka na kłopotliwy brak gotówki. Niestety, niektóre banki nie oferują nam kredytu na atrakcyjnych warunkach. Obecnie najlepszym rozwiązaniem jest tak zwana chwilówka, którą można otrzymać w błyskawicznym tempie, bez zbędnych formalności.\nCo za tym idzie, z jej pomocą bez problemu można zrobić świąteczne zakupy, spełniając marzenia wszystkich bliskich nam osób. Pożyczka chwilowa w internecie jest dostępna przez całą dobę. W każdej chwili możemy zwrócić się o taką pomoc. Przykładowo, jeśli w ferworze świątecznych zakupów źle wyliczymy domowy budżet, pożyczka pomoże nam załatać finansowe zaległości. Jeśli ktoś jest zainteresowany opisywaną usługą, powinien poszukać konkretnych numerów telefonu za pomocą internetu. W sieci natkniemy się na wiele tego typu ofert, więc na pewno uda nam się znaleźć taką propozycję, która w stu procentach spełni nasze oczekiwania. Jedyne co musimy zrobić, to zastanowić się, jak wysoka kwota okaże się dla nas satysfakcjonująca. Na każdym kroku można spotkać się z reklamami banków, które proponują właśnie tego rodzaju usługi. Trudno się dziwić, ponieważ jak się okazuje, zapotrzebowanie jest naprawdę wysokie, a celem każdego banku jest pozyskanie jak największej liczby klientów.\nNie od dzisiaj wiadomo, iż ludzie przeglądają oferty w zakresie kredyty w pierwszej kolejności w sieci, ponieważ jak wiadomo, każdy chce posiadać rozeznanie w tym, który kredyt posiadana najmniejsze oprocentowanie, a także gdzie są możliwe raty o najniższej wysokości. Po dokonaniu wstępnego rozeznania warto udać się do wybranych placówek, aby porozmawiać z przedstawicielem banku, którego wiedza w temacie jest zdecydowanie większa. Dla każdej osoby bowiem kredyty są znacznym zobowiązaniem nikt zatem nie chce podjąć w tej kwestii błędnej decyzji. Każdy zainteresowany może jednak bez żadnych konsekwencji składać w banku wizyty i pytać o szczegóły. Można poprosić o symulacje kosztów dla danego przypadku czyli określonej wysokości kredytu. Ludzie najczęściej posiadają pewien wybór jeżeli chodzi o okres spłaty i wysokość rat, co przełoży się w konsekwencji na oprocentowanie. Atrakcyjną propozycją są pożyczki w lendon.pl, firma ta cieszy się dobrą renopmą na rynku finansowym. Możemy uzyskać atrakcyjną pożyczkę bez zbędnych zaświadczeń, wpływa to oczywiście na szybkość otrzymania pieniędzy na nasze konto bankowe.\nNext Pożyczki dla zadłużonych


Ceny pozostałych produktów i usług w Australii\nPozostałe koszty życia w Australii\nNa tej podstronie możesz sprawdzić wszystkie pozostałe ceny w Australii dodane przez użytkowników. Ceny zostały podzielone na kategorie, abyś mógł szybciej znaleźć te, które cię interesują. W niniejszej zakładce dowiesz się o pozostałych kosztach związanych z pobytem w Australii np. ceny jedzenia, ceny usług lub innych artykułów, które nie znalazły się w pozostałych kategoriach.\nWalutą w Australii jest dolar australijski (AUD). Aktualny kurs 1 USD = 1.37 AUD (kurs z dnia 2017-01-08). Pamiętaj, że ceny usług i produktów w Australii mogą się znacznie różnić w zależności od miasta i regionu kraju.


Prezent „na zaś” – Experymentarium z propozycją na Dzień Dziecka - Turystyczny Portal Łodzi\nPrezent „na zaś” – Experymentarium z propozycją na Dzień Dziecka\n13.05.2020 10:37 Aleksandra Lewandowska / ŁOT\nExperymentarium w Manufakturze póki co pozostaje zamknięte, ale zachęca do zakupów on-line w związku ze zbliżającym się Dniem Dziecka. Małego odkrywcę można obdarować voucherem na wizytę w centrum nauki w Manufakturze, do realizacji po ponownym otwarciu placówki\nChoć do Dnia Dziecka jest jeszcze chwila, Experymentarium w Manufakturze zachęca, by nie zostawiać wyboru prezentu na ostatnią chwilę. Dla ciekawych świata małych odkrywców idealnym upominkiem będzie wizyta w Experymentarium. Choć placówka jest aktualnie zamknięta, niebawem wróci do pracy. Wtedy będzie można zabrać dziecko na wspaniałą przygodę ze światem fizyki, chemii i nauk o ziemi.\nBy kupić voucher on-line, wystarczy wejść na stronę www.experymentarium.pl i nacisnąć zielony przycisk „Kup on-line”. Za 25 zł można kupić voucher o wartości 36 zł, za 50 zł – na kwotę 71,5 zł. Są jeszcze kupony za 75, 100, 120, 200 zł warte o 30% więcej.\nMożna je wykorzystać na usługi z oferty Experymentarium, czyli jako bilety wstępu do Experymentarium, gry laserowe w Arenie Laser Games, gry w wirtualnej rzeczywistości, organizowane: pokazy, warsztaty i in. zajęcia, półkolonie dla dzieci i urodziny dla dzieci.\nWięcej informacji o akcji "Voucher na przyszłość" na stronie: https://experymentarium.pl/voucher-na-przyszlosc/


Świat będzie inny - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nŚwiat będzie inny\nRewolucja komputerowa przebiega łagodniej niż inne. Być może dlatego, że nigdy nie wiedzieliśmy, dokąd rzeczywiście zmierzamy. Czy w następnym półwieczu może się to zmienić?\nZebranym na konferencji "The Next 50 Years of Computing" przedstawicielom świata informatycznego mówienie o zastosowaniach komputerów zarówno w najbliższej, jaki i w dalszej przyszłości właściwie nie powinno sprawiać wielkich trudności. Tworzą bowiem informatykę na uniwersytetach i w laboratoriach koncernów komputerowych, przez co, w jakiejś mierze żyją w przyszłości. Jak zauważył jeden z mówców, kalifornijska Dolina Krzemowa, miejsce konferencji, z perspektywy mieszkańców krajów trzeciego świata już dzisiaj wydaje się być krainą z roku 2047.\nNikt jednak nie chce okazać się fałszywym prorokiem. Przy obecnej dynamice zmian w przemyśle komputerowym, przewidywanie tego, co może się zdarzyć w przyszłości, wydaje się niemożliwe. Większość kongresów i konferencji poświęconych przyszłościowym zastosowaniom informatyki, to źródła anegdot mówiących o krótkowzroczności i niemożliwości skutecznego przewidywania. "W przypadku informatyki dynamizm zmian nie miał sobie równych kiedykolwiek w historii. Informatyka zmienia świat w oszałamiającym tempie i to za jej sprawą następnych 50 lat może przynieść znacznie większe zmiany niż ostatnich 100" - stwierdził Raj Reddy, profesor z Cornegie Mellon University.\nPróby przewidywania są jednak konieczne. Zwłaszcza gdy czynią je osoby decydujące o dotychczasowym rozwoju informatyki. Można nie wierzyć w ich wizje, ale należy pamiętać, że to właśnie ich opinie stają się podstawą do podjęcia wielu decyzji - w firmach i gabinetach rządowych - wszędzie gdzie może mieć to znaczący wpływ na przyszłość. Inżynierowie rzadko kiedy mają rację w przewidywaniu przyszłości. Ich myślenie jest zbytnio obarczone technicznymi szczegółami, powstając jako prosta ekstrapolacja dzisiejszego stanu wiedzy. Gdy trzeba nakreślić drogę rozwoju pół wieku naprzód, rację zwykle mają wizjonerzy, z dzisiejszej perspektywy uważani za fantastów. Vannevar Bush, profesor Massachusetts Institute of Technology (MIT), opisując w 1945 r. wymyśloną przez siebie maszynę Memex, przewidział powstanie World Wide Weba. Nie mógł wiedzieć, ani jak dokładnie będzie ona wyglądać, ani jakie rozwiązania techniczne posłużą do jej stworzenia. Nakreślił jednak idee, których materializacja zaowocowała oszałamiającym sukcesem globalnej pajęczyny.\nNikt nie wie, jak długo jeszcze obowiązywać będzie prawo Moora, według którego co 18 miesięcy podwaja się gęstość upakowania układów scalonych, a tym samym wydajność procesorów. Niektórzy twierdzą, że być może granicą będzie już rok 2010, inni zaś, że tempo wzrostu wydajności komputerów nie zmieni się do 2047 roku. Wszyscy są jednak zgodni, że komputery przyszłości będą bez porównania silniejsze, a już niedługo do naszej dyspozycji będą terabajty pamięci i petaflopy mocy obliczeniowej...\nCarver Mead, profesor z California University of Technology i twórca technologii układów VLSI, nie wyklucza, że w półwiecznej perspektywie mogą się pojawić komputery, których moc obliczeniowa będzie wzrastać wykładniczo wraz z ich wielkością. Oznaczałoby to, że połączenie dwóch "procesorów" dałoby czterokrotne zwiększenie mocy układu. Dysponowanie taką maszyną całkowicie zrewolucjonizowałoby dzisiaj stosowane metody informatyki. Możliwe stałoby się rozwiązywanie problemów, z którymi obecnie nie mogą sobie poradzić najpotężniejsze nawet komputery. Carver Maed zwraca jednak uwagę, że w przypadku pojawienia się takich maszyn, w niedługim czasie straciłaby sens koncepcja stosowania klucza publicznego do szyfrowania danych przesyłanych przez . Inni, bardziej "konserwatywni" specjaliści, przewidują pojawienie się komputerów kwantowych, rozwój biologicznych (przetwarzających dane na poziomie DNA) czy optycznych (już dzisiaj dostępne są takie prototypowe układy realizujące szybką transformatę Fouriera, których szybkość pracy jest niezależna od rozmiarów danych wejściowych). Być może za 50 lat dostępne będą inne urządzenia przetwarzające informacje, działające jak układ nerwowy, a nie jak komputer.\nUsieciowienie komputerów stało się nieodwracalnym faktem. W przyszłości będziemy mieli do czynienia z jedną zunifikowaną siecią. Już dzisiaj MCI w Stanach Zjednoczonych oferuje usługę, dzięki której poprzez jeden numer można docierać do abonenta przez telefon tradycyjny i komórkowy, pager czy Internet. "Wbrew temu, co się powszechnie sądzi, już niedługo do Internetu będzie podłączonych więcej urządzeń różnego rodzaju niż ludzi - użytkowników sieci" - uważa Vinton Cerf, który opracował protokół TCP/IP, uznawany za jednego z twórców Internetu. Te urządzenia to inteligentne sensory wbudowane w otaczające nas przedmioty użytkowe, tak różnorodne, jak telewizor, okulary czy samochód. Sieć stanie się środowiskiem ekologicznym, w którym współistnieć będą ze sobą użytkownicy, maszyny i autonomiczni agenci. Nasili się proces "cyberyzacji", czyli przenoszenia informacji do komputerów podłączonych do sieci.


Przepis na szałowe pralinki orzechowe :) | Życie i twórczość mieszkańców DPS Kluzeka\nwrz. 29th | Dodane przez: Life Describer 1 comment\nWitajcie, witajcie! :)\nNadeszła jesień i powoli zaczyna się czuć jak u siebie. Jednak my chyba jeszcze nie do końca pogodziliśmy się z odejściem lata i szukamy idealnego humoroporawiacza, który umili nam te co raz krótsze popołudnia spędzane z książką pod ciepłym kocem blisko rozkręconego kaloryfera.\nTym razem postawiliśmy na słodkości. Z tego typu humoropoprawiaczami nie ma co przesadzać (zwłaszcza z tym konkretnym rodzajem) ale jak to mówią: wszystko dla ludzi! :D\nA mowa oczywiście o przepysznych i banalnie prostych w przygotowaniu pralinach orzechowych! :) Jeśli będziecie podążać za przepisem, szanse że coś się nie uda są zerowe :) Dodatkowym plusem jest to że przygotowanie pralinek nie zajmie wam dłużej niż 20 minut! A więc do dzieła!\nDo przygotowania dużej porcji pralinek (2x tyle co na zdjęciu) potrzebować będziecie:\n1,4 szklanki mleka w proszku (ale miejcie w zapasie więcej)\n200 g mielonych orzechów włoskich, migdałowe też świetnie się sprawdzą:)\ncukier puder – ilość wedle uznania\nMożecie eksperymentować ze składnikami suchymi do woli! Pysznie będą smakować praliny z karobem czy kakaem, możecie zrobić wersję bardziej korzenną bądź też cytrynową dodając otartą skórkę z cytryny. Możliwości są nieograniczone!\n1. Masełko w temperaturze pokojowej kroimy i wrzucamy do miski\nDodajemy mleko w proszku\n2. Orzechy :)\n3. Cukier puder :)\n4. Wszystko razem zagniatamy, wyrabiamy, póki wszystkie składniki idealnie się ze sobą nie połączą :)\n5. Z ciasta formujemy kuleczki wielkości orzecha włoskiego. Po wykorzystaniu całego ciasta, kuleczki wkładamy do lodówki na minimum 1h.\nI gotowe! Mamy nadzieję że będą wam smakować!\nPiękna niedziela, w końcu słoneczko i jesień najprawdziwsza. Właśnie robię takie smakołyki dla rodzinki, mniam ;)


Wpisy 04 02 2020 | Centrum Informacji 24\nKlinika stomatologiczna Zabrze Piękny i zdrowy uśmiech każdy z nas chciałby mieć. Komplet zębów to marzenie wielu osób, które mają już stałe zęby. Jak jednak pokazuje praktyka jest to ciężkie zadanie do zrealizowania i w dz Dalej...\nDodane: 11:39 04- 02- 2020\nGabinet dentystyczny Zabrze Dlaczego tylu osobom wizyta u stomatologa wydaje się czymś strasznym?Czy wciąż pokutuje przekonanie, że dbanie o zęby musi boleć? Takim przekonaniom winne są nasze zaniedbania. Tymczasem dzisiaj Dalej...\nDodane: 11:19 04- 02- 2020\nkursy bhp online Na co dzień pracuje w dużej korporacji, która zajmuje się produkcją tłumików do samochodów i motocykli. Jest to duża firma, która przyjmuje około Dalej...\nbhp warszawa Outsourcing bhp to nader często wykorzystywana usługa. Nawiasem mówiąc, nie powinno to nikogo specjalnie dziwić, ponieważ szkolenia bhp to rzecz jak najbardziej normalna w każdym zakładzie pracy. Pracodawca jest zobowiązany Dalej...\nDodane: 08:58 04- 02- 2020\nDentysta Zabrze Leczeniem zębów jak i jamy ustnej zajmuje się stomatolog. Wielu osobom profesja ta nie kojarzy się zbyt dobrze ze względu na złe wspomnienia z dzieciństwa. Obecnie jednak gabinety dentystyczne są wyposażone Dalej...\nDodane: 08:56 04- 02- 2020\nobsługa prawna firm wodzisław Adwokat w sprawach o służebnościNieruchomości gruntowe w Polsce są obciążone licznymi służebnościami na rzecz różnych podmi Dalej...\nwypożyczalnia stołów śląsk Wynajem mebli to dzisiaj biznes jakRóżnego rodzaju eventy są ważną częścią biznesu, nauki, sprzedaży, czy przekazywania ważnych informacji. Ich organizacja wymaga jednak nakładu pracy i Dalej...\nwindykacja rybnik Jednak wtedy gdy uda się stronomNieruchomości gruntowe w Polsce są obciążone licznymi służebnościami na rzecz różnych podmiotów. Tytułem przykładu, p Dalej...


Jak wzmocnić odporność? - FRESH NET\nJak co roku o tej porze, odżywa temat - jak wzmocnić odporność przed zimą. Przypominają nam się zalecenia dietetyków i lekarzy, sięgamy po babcine sposoby na wzmacnianie odporności i wyszukujemy informacji o szczepieniach ochronnych. Bardzo dobrze. Szkoda tylko, że kwestia wzmocnienia odporności zaprząta nas zazwyczaj głównie jesienią…\nRzeczywiście, to właśnie w okresie jesienno – zimowym organizm potrzebuje największego wsparcia, jednakże wzmacnianie jego odporności powinno być nawykiem całorocznym. Aby być permanentnie zdrowym, należy non – stop dbać o swój układ odpornościowy: optymalnie się odżywiać, unikać stresu, zapewniać sobie odpowiednią dawkę ruchu i świeżego powietrza, umiejętnie wypoczywać…\nUkład odpornościowy chroni człowieka przed atakiem drobnoustrojów chorobotwórczych, zwalcza bakterie, wirusy i grzyby. Jeśli odporność jest zbyt niska, łatwej dopadają nas infekcje, częściej i dłużej chorujemy. Ponieważ układ ten jest złożony i działa na wielu poziomach (od filmu ochronnego na skórze, poprzez śluzówkę i ustrojowe wydzieliny, aż po produkcję wyspecjalizowanych przeciwciał), jego wzmacnianie wymaga od nas wielu różnych – i to stałych - czynności. Komórki układu odpornościowego człowieka nie są wieczne. Niektóre z nich funkcjonują tylko przez kilkadziesiąt godzin, dlatego naturalna ochrona organizmu wymaga właściwie ciągłej regeneracji. Przebiega to stosunkowo łatwo w okresie wiosenno – letnim, gdy w diecie pojawia się na przykład więcej witaminy C w postaci spożywanych na co dzień warzyw i owoców, kiedy łatwiej jest o witaminę D, ze względu na większą ekspozycję na światło słoneczne, gdy pogoda i okoliczności w naturalny sposób sprzyjają aktywności fizycznej itp. Niestety, jesienią i zimą regeneracja układu odpornościowego przebiega nieco trudniej, dlatego wymaga ona większej uwagi. Jeśli jednak regularnie dbamy o dobrą kondycję swojego układu immunologicznego, po prostu nie chorujemy lub ewentualna infekcja zwalczana jest błyskawicznie.\nJak sprawdzić poziom odporności organizmu?\nJeśli nie chorujemy lub chorujemy bardzo rzadko i szybko, a choroba ma lekki przebieg, najpewniej odporność naszego organizmu jest w normie. Można jednak to sprawdzić, wykonując choćby badanie krwi. Robiona raz w roku morfologia daje pewien ogólny obraz kondycji naszej odporności. W rzadkich przypadkach zleca się bardziej specjalistyczne badania.\nCo jest najlepsze na wzmocnienie odporności?\nŚwiadomość, dyscyplina i systematyczność! Wzmacnianie odporności to stały proces wymagający odpowiedniego trybu życia i właściwych nawyków. Nie da się wzmocnić odporności jednorazowym połknięciem cudownej tabletki. Co zatem warto robić? Dbajmy o ciało i duszę. Okazuje się, że dla wzmacniania odporności tak samo duże znaczenie ma dieta, kondycja fizyczna czy zdrowy sen, jak i brak stresów, uśmiech i pozytywne myślenie.\nDieta bogata w witaminę C, cynk i żelazo.\nW naszym codziennym menu muszą być obecne warzywa i owoce – najlepiej świeże, spożywane jako surowe, ewentualnie kiszone. Do tego chude mięso, ryby i jaja. Wszystkie te składniki dostarczają organizmowi takich substancji, które wzmacniają odporność. Witamina C zwiększa odporność błon śluzowych na zakażenia, cynk pełni ważną rolę podczas produkowania przeciwciał w organizmie, a żelazo zmniejsza podatność na infekcje.\nMiód, tran, czystek, maliny…\nDo zdrowej, zbilansowanej diety warto dorzucić jeszcze kilka naturalnych wzmacniaczy odporności, takich jak: miód, tran, czystek czy maliny, a najlepiej wszystkie te elementy. Regularnie spożywany, nawet w niewielkiej ilości, miód znacząco podnosi odporność organizmu. Trzeba tylko pamiętać, aby nie dodawać go do gorących napojów (na przykład do ciepłego mleka), bo wtedy traci on swoje dobroczynne właściwości. Codzienna herbatka z czystka również skutecznie chroni przed infekcjami, a jeśli „osłodzona” jest sokiem z malin, zapewnia dodatkową porcję witaminy C. No i – stosowany od zawsze – tran – olej z wątroby ryb dorszowatych i / lub rekina, dostępny dziś w każdej aptece, który również znany jest ze swoich cennych właściwości. Najlepiej aplikować sobie taki z dodatkami witamin: A, D oraz E.\nWszystkie szczepienia, zarówno te obowiązkowe, jak i te dobrowolne, które można stosować regularnie (na przykład szczepionki przeciw grypie) wzmacniają odporność organizmu, stymulując go do produkcji określonych przeciwciał. Jeśli chodzi o szczepienia dobrowolne, szczególnie zaleca się obecnie korzystanie ze szczepionek przeciwgrypowych, a także szczepień przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B oraz odkleszczowemu zapaleniu mózgu.\nDla odporności ludzkiego organizmu niebagatelne znaczenie ma słońce, powietrze i ruch. Między innymi z tego powodu właśnie, lekarze zalecając zdrowy tryb życia, namawiają nas do uprawiania sportu na świeżym powietrzu (niezależnie zresztą od jego temperatury). Dobra kondycja fizyczna pomaga w radzeniu sobie z chorobą, a podczas wysiłku uwalniane są hormony, które działają stymulująco na układ odpornościowy. Ponadto, przebywanie na powietrzu i wystawianie ciała na światło słoneczne to większa szansa na więcej witaminy D, która jest w organizmie niezbędna do utrzymywania odpowiedniej jego odporności (szczególnie na infekcje górnych dróg oddechowych).\nTak samo istotne dla odporności, jak aktywność fizyczna, jest hartowanie organizmu. Warto pamiętać o zasadzie, że przegrzewanie nie sprzyja wzmacnianiu odporności. Należy przyzwyczajać organizm do niższych temperatur oraz do tego, aby dobrze reagował on na zmianę temperatury. Dlatego właśnie warto spać przy otwartym lub choćby uchylonym oknie (aby temperatura w sypialni oscylowała wokół 18 stopni Celsjusza), gimnastykować się co rano na powietrzu (na tarasie lub balkonie), jak również aplikować sobie codziennie 5-minutowy, zimny prysznic. Mobilizujemy wówczas nasz układ odpornościowy do lepszego działania.\nZdrowy sen i bezstresowe życie.\nOdpowiedniej długości i jakości sen ma olbrzymi wpływ na regenerowanie się odporności, ponieważ to właśnie wtedy, gdy śpimy zwiększa się w organizmie liczba limfocytów, głównych składników naszego układu odpornościowego. Śpijmy więc w całkowitej ciemności i ciszy, poświęcając na ten odpoczynek mniej więcej 7,5 godziny na dobę oraz kładąc się i wstając o regularnych porach. Osoby niewyspane i przemęczone są bardziej podatne na wszelkie infekcje oraz stres, a ten także nie pomaga w zwiększaniu odporności. Dobrze na zdrowie fizyczne wpływa zdrowie psychiczne, dlatego warto zadbać o relaks, przyjemności i wiele okazji do uśmiechu.\nDbając o wzmacnianie swojej odporności, starajmy się jednocześnie unikać tego, co ją znacząco obniża. Odstawmy więc, w miarę możliwości, używki, uważajmy na przedłużające się terapie antybiotykowe i zbyt częste zmiany klimatu, a także na napięcia emocjonalne oraz wszelkie nieregularności: w odżywianiu, pracy, spaniu etc.\nArtykuł powstał przy współpracy z https://cm.enel.pl/centrum-medyczne/uslugi-medyczne/szczepienia/


Produkcja motocykli BMW w latach 1922–1945 - Encyklopedia Motocykli BMWEncyklopedia Motocykli BMW\nHistoria motocykli BMW\nMotocykle Przedwojenne Bmw\nProdukcja motocykli BMW w latach 1922–1945\n- Historia motocykli BMW\nBMW połączyło się z Bayerische Flugzeugwerke w 1922, przejmując produkcję motocykla Helios i niewielkiego motoroweru z silnikiem dwusuwowym – Flink. Gdy Niemcy przeżywali czasy wymykającej się spod kontroli inflacji i liczne próby zamachu stanu, monachijska firma pomyślnie wystartowała na nowo, bo w 1923 roku ponownie ruszyła produkcja silników lotniczych. Decydującym czynnikiem było zainteresowanie, silnikami lotniczymi BMW, okazane przez Związek Radziecki i wiarygodność podołania dużym zamówieniom.\nW kolejnych latach Związek Radziecki stał się najważniejszym klientem dla BMW. W 1923, Bmw wyprodukowało pierwszy przystosowany do pracy w pozycji poprzecznej do kierunku jazdy silnik boxer zaprojektowany przez Friz’a do motocykla BMW R32. BMW R32 miał silnik o pojemności 486 ccm i mocy 8.5 hp (6.3 kW) i prędkość maksymalną w przedziale 95 do 100 km/h .Silnik wraz ze skrzynią biegów miały formę jednej bryły. W nowym silniku BMW zastosowano również nowy system smarowania za pomocą pompy olejowej tłoczącej olej z miski olejowej w górne partie silnika. Ten system był z powodzeniem stosowany przez BMW do roku 1969 kiedy to zaczęto stosować system wysokociśnieniowych pomp oleju.\nBMW R32 jest protoplastą wszystkich bokserów spod znaku biało-niebieskiej szachownicy. BMW skierowało cylindry daleko poza oś motocykla w celu lepszego chłodzenia ( powietrzem ) jak wcześniej zrobiło to British ABC.Inne dwucylindrowce produkowane w tych czasach przez m.in Douglas’a i Harley-Davidson’a,miały jeden cylinder skierowany w stronę przedniego, zaś drugi w stronę tylnego koła. W BMW R32 wprowadzono również napęd wałem kardana stosowany we wszystkich modelach aż do modelu BMW F 650 w 1994 roku kiedy to pierwszy raz w historii marki zastosowano napęd łańcuchowy.\nW 1925, BMW zaczęło produkcję jednocylindrowego modelu BMW R39, z silnikiem o pojemności 250 ccm. Motocykl nie okazał się sukcesem i zakończono produkcję juz w roku 1927. W 1931, BMW zaczęło produkować model BMW R2, z silnikiem o pojemności 200 ccm który można było w owym czasie prowadzić nie posiadając żadnych uprawnień.Model BMW R 2 był początkiem udanej serii jednocylindrówek Bmw do której to dołączyły w roku 1932 BMW R4 ( z silnikiem o pojemności 400cc) i BMW R3 ( z silnikiem o pojemności 300cc ) w 1936 roku.\nBMW R12 i BMW R17, których produkcję rozpoczęto w 1935 r, były pierwszymi seryjnie produkowanymi motocyklami z przednim zawieszeniem teleskopowym z tłumieniem olejowym.\nW 1937 roku , Ernst Henne na motocyklu BMW o pojemności 500 ccm pobił ówczesny rekord prędkości i osiągnął 279.83 km/h . Jego wynik pozostał rekordem przez kolejnych 14 lat.\nPodczas II wojny światowej Wehrmacht potrzebował bardzo wiele pojazdów ( m.in motocykli ) i złożył zamówienia u największych niemieckich producentów na produkcję już istniejących modeli oraz projektowanie nowych – lepiej przystosowanych do warunków wojennych. W ten sposób powstał BMW R75, częściowo skopiowany z Zündapp’a KS750, pierwotnie przeznaczony do walk na froncie w Afryce północnej. Na terenie całej europy każdy z motocykli sprawował się w sposób zadowalający jednak inaczej było w gorących piaskach Sahary. Szeroko rozstawione cylindry w BMW R 75 świetnie radziły sobie z chłodzeniem ,a napęd wałem kardana znakomicie opierał się piaskowi który niszczył wszystkie motocykle napędzane łańcuchem. Tak powstała legenda – BMW R 75 zwana potocznie BMW Sahara\nArmia Amerykańska pozazdrościła hitlerowcom ich wspaniałych motocykli i złożyła zamówienie u Harley-Davidson’a, Indian’a i Delco na prototyp motocykla o bardzo podobnych parametrach jak BMW. Harley-Davidson skopiował większość motocykla BMW R71 w 1942 roku i powstał Harley-Davidson XA.\nFirma BMW przed 1922 rokiem…\nPowojenna produkcja motocykli BMW w latach 1945-1957\nBMW RS 255 Kompressor\nMotocykle BMW – Dane techniczne\nMotocykle sportowe Bmw\nBmw-motorrad.cc jest projektem non-profit i nie jest bezpośrednio związany ani z firmą Bmw AG ani Bmw Polska. Użyte na stronie logo i materiały pochodzące z bmw-grouparchiv.de służą tylko do celów poglądowych i redakcyjnych bez zamiaru naruszenia znaku towarowego i praw autorskich.Więcej informacji znajdziesz w zakładce Redakcja\nEncyklopedia Motocykli BMW Powered by encyklopedia.info\t& bmw forum\nPod koniec II wojny światowej ; firma BMW była w gruzach. Zakłady w Monachium zostały zniszczone przez bombardowania alianckie. Zakłady...