Katalog podkastów | Porozmawiajmy o IT\nWitam w sześćdziesiątym pierwszym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy jest technologia blockchain . Dziś moim gościem jest Adam Smolarek – blockchain developer. Programista Java i Scala. Blogger oraz podcaster szerzący wiedzę i świadomość o blockchain. W tym odcinku o technologii blockchain rozmawiamy w następujących kontekstach: blockchain jako zestaw technologii ale i architektura systemów informatycznych, czym są bloki i transakcje w blockchain? jakich technologii, języków programowania, frameworków, silników baz danych używa się w technologii blockchain? jak wygląda praca blockchain developera? w jaki sposób testuje się takie rozwiązania? jak ta technologia wypada w świetle CAP theorem? jakie są jej wady i zalety? jakie ma zastosowania? czym są smart kontrakty? czym są tokeny i jak je się w praktyce wykorzystuje? jakie umiejętności i technologie musi posiąść blockchain developer? w którym kierunku zmierza ta technologia? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Profil na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/adam-smolarek/ blog Chain Dev – https://chaindev.pl/ podcast Chain Dev – https://anchor.fm/adam-smolarek kanał Adama na YouTube – https://www.youtube.com/channel/UCkxLh4NJxZELgiJR1sLrDow twitter – https://twitter.com/smolarek_adam facebook – https://www.facebook.com/adam.chaindev Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/61\nWitam w sześćdziesiątym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy jest druk 3D . Dziś moim gościem jest Mateusz Sidorowicz – dyrektor marketingu w firmie 3DGence, gdzie zajmuje się rozwojem firmy, marketingiem i zarządzaniem zespołami. Szerzy wiedzę o możliwościach i ograniczeniach druku 3D. W tym odcinku o sieciach druku 3D rozmawiamy w następujących kontekstach: czym jest druk 3D i jak powstał? czym jest trójwymiarowy model komputerowy? jak działa drukarka 3D? jakich materiałów się używa? jakie są zastosowania tej technologii? ile trwa pojedynczy wydruk? jakie ma ograniczenia? czy może stanowić zagrożenie? czy może funkcjonować jako domowe hobby? w którym kierunku rozwija się technologia druku 3D? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Profil na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/mateusz-sidorowicz-88609658 Firma 3DGence – https://3dgence.com/ Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/60\nWitam w pięćdziesiątym dziewiątym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy jest Software-defined networking . Dziś moim gościem jest Krzysztof Wróbel – lider projektów i zespołów w IT. Doświadczony programista z obszaru emedded i automatyzacji testów. Osoba pracująca z liderami technicznymi. Odpowiedzialny za całościowe dostarczanie projektów. Pracował m. in. w Samsungu. Od 1,5 roku dyrektor techniczny w CodiLime. W wolnym czasie uczy dzieci programowania. W tym odcinku o sieciach SDN rozmawiamy w następujących kontekstach: czym jest SDN i w jaki sposób łączy świat sieciowy z programowaniem? czym Software-Defined Networking różni się od tradycyjnego podejścia? czy SDN ma jakiś wpływ na bezpieczeństwo sieci? czym jest NFV (Network Function Virtualization)? czym jest edge computing? jakie są wady i zalety sieci SDN? kto i w jakich zastosowaniach korzysta z Software-Defined Netowrking? jakich technologi, frameworków i języków programowania się używa? jak wygląda codzienna praca programisty SDN? w jaki sposób testuje się takie rozwiązania? czy SDN funkcjonuje na polskim rynku? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Profil na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/krzysztof-wr%C3%B3bel-8448562a/ Firma CodiLime – https://codilime.com/ https://www.opennetworking.org/onf-sdn-projects/ https://codilime.com/blog/ Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/58\nWitam w pięćdziesiątym ósmym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy jest sytuacja gdy specjalista IT zostaje managerem . Dziś moim gościem jest Adrian Sasin – osoba, która swoją przygodę z IT zaczęła w 2003 od roli telefonicznego wsparcia IT. Aktualnie zajmuje stanowisko kierownicze wyższego szczebla w międzynarodowej organizacji, w której zarządza zespołami technicznymi. Prywatnie podróżnik, mąż i ojciec 3 dzieci. Fan ciągłego rozwoju i paralotniarstwa. W tym odcinku o specjaliście zostającym managerem rozmawiamy w następujących kontekstach: dlaczego jest tak, że tracimy wtedy często dobrego specjalistę a zyskujemy słabego managera? jakie są motywacje osób wchodzących w tę rolę? jak można sobie samemu pomóc i jak firma powinna wspierać managera? czy do tej roli potrzebne są specjalne predyspozycje? jakie kompetencje potrzebne są na tym stanowisku? na ile manager w IT musi znać się na technologii? jak sobie poradzić z byciem przełożonym niedawnych kolegów? jak budować zespół? jakie znaczenie ma dobra komunikacja? jak być dobrym liderem? jak motywować zespół? jak dawać feedback i radzić sobie z trudnym podwładnym? czy to jest droga w jedną stronę i czy można wrócić do roli technicznej? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Profil na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/adriansasin/ Szkoła Kierowników IT – https://szkolakierownikow.pl/ odcinek podcastu, którego tematem były umiejętności miękkie w IT Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/58\nWitam w pięćdziesiątym szóstym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy jest globalna marka osobista w IT . Dziś moimi gośćmi są: Michał Krawczyk – SAP mentor. Konsultant, ekspert i współzałożyciel firmy int4, autor wielu książek związanych z technologią SAP. Zdobywca licznych nagród i certyfikatów. Dzieli się wiedzą udzielając się w środowiskach związanych ze SAP oraz poprzez tworzenie kursów i materiałów online. Korneliusz Kordus – dyrektor konsultingu SAP w Int4, certyfikowany kierownik projektów i programów SAP. Zarządza firmą Int4. Buduje profesjonalny wizerunek marki Int4 zagranicą. W tym odcinku o globalnej marce osobistej w IT rozmawiamy w następujących kontekstach: co jest pierwsze, marka przyciągająca klientów, czy kliencie budujący markę? jak wygląda proces osiągnięcia globalnej rozpoznawalności w swojej specjalizacji? czym jest globalna marka osobista w IT? czy taką markę można budować w małej firmie? jak firma wykorzystuje globalną markę Michała? jakie działalności najlepiej przekładają się na budowanie marki? od czego zacząć budowanie swojej marki? czy taką pozycję można raz zdobyć i utrzymać? czy markę osobistą należy od razu budować globalnie czy lepiej rozpocząć lokalnie? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Profil Michała na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/michalkrawczyk/ Profil Kornela na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/korneliuszkordus/ int4 – https://www.int4.com/ Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/56\nWitam w pięćdziesiątym piątym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy są zagadnienia prawne w IT . Dziś moim gościem jest Piotr Kantorowski – prawnik, wspólnik w kancelarii prawnej. Prelegent i uczestnik licznych konferencji i meetupów związanych z biznesem oraz marketingiem. Najbardziej rozpoznawalny polski podcaster traktujący o kwestiach prawnych. Prywatnie mąż, ojciec i zapalony biegacz. W tym odcinku o zagadnieniach prawnych rozmawiamy w następujących kontekstach: czy prawnicy specjalizujący się w IT muszą się znać na branży? na co warto zwrócić uwagę zakładając działalność gospodarczą? na co zwrócić uwagę w kontekście RODO pracując jako programista? co wziąć pod uwagę pod względem prawnym wybierając framework czy bibliotekę? jak można naruszyć prawo tworząc stronę WWW? jak wygląda temat praw autorskich? czy sztuczna inteligencja zastąpi prawników? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Profil na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/piotr-kantorowski-3290669b/ Profil na Facebook – https://www.facebook.com/piotr.kantorowski.507 Kancelaria Kantorowski, Głąb i Wspólnicy – https://kancelariakantorowski.pl/ Podcast “Prawo dla Biznesu” – https://prawodlabiznesu.eu/blog/ Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/55\nWitam w pięćdziesiątym czwartym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy są eventy budujące lokalne społeczności IT . Dziś moim gościem jest Anna Prończuk-Omiotek – CEO firmy IT Cheepro. Ekspert i mentor w licznych konkursach m.in. w ramach platformy startupowej „Unicorn Hub”. Tworzy lubelską społeczność IT w ramach inicjatywy Lublin IT. Jest współorganizatorką takich wydarzeń jak meet.js i Data Science Lublin. Dodatkowo przeprowadza szkolenia z pitchowania dla startupów, autoprezentacji i wystąpień publicznych dla biznesu. Wraz ze swoim mężem uwielbia podróżować, zwłaszcza do słonecznej Kalifornii. Na swoim koncie mają już 15 odwiedzonych krajów. W tym odcinku o eventach IT rozmawiamy w następujących kontekstach: czy wymagana jest cykliczność takich wydarzeń? jakie korzyści dają uczestnikom? w jaki sposób zbudować podczas nich przyjazną atmosferę? jak takie eventy wyglądają zagranicą? jak docierać do potencjalnych uczestników? na czym zarabiają organizatorzy? dlaczego firmy IT organizują takie wydarzenia? czy jest podczas nich miejsce na warsztaty? dlaczego takie inicjatywy powstają i szybko umierają? jakie są cechy dobrego, lokalnego wydarzenia IT? czy takie eventy będą zmierzały w kierunku profesjonalizacji? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Profil na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/annapronczuk/ Blog – https://annapronczuk.pl/ Fanpage na Facebook – https://www.facebook.com/AnnaPronczukOmiotek/ YouTube – https://www.youtube.com/channel/UC-SXlJiTP0xOgV5Yg1fXWYg Lublin IT – https://lublinit.com/ Data Science Lublin – https://www.meetup.com/pl-PL/Data-Science-Lublin/ Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/54\nWitam w bonusowym odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy są trendy w podcastingu na rok 2020 . Jest to rozmowa, którą przeprowadziliśmy w grupie trzech poznańskich podcasterów, współtwórców inicjatywy PyrCaster: Krystian Zych z podcastu „Jak zrobić podcast” Jędrzej Paulus z podcastu „Developer-Wannabe Podcast” Krzysztof Kempiński z podcastu "Porozmawiajmy o IT" Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: PyrCaster – https://pyrcaster.pl/ Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/podcasting-2020/\nWitam w pięćdziesiątym trzecim odcinku podcastu „Porozmawiajmy o IT”. Tematem dzisiejszej rozmowy jest tworzenie aplikacji mobilnych . Dziś moim gościem jest Krzysztof Wojewodzic – CEO Escola S.A, software house’u specjalizującego się w tworzeniu aplikacji mobilnych. Posiada background akademicki w technologiach IT i zarządzaniu. Prelegent i od niedawna podcaster. W tym odcinku o tworzeniu aplikacji mobilnych rozmawiamy w następujących kontekstach: skąd wynika ich fenomen? czy często są one jedynie biednymi kuzynami strony WWW? co to jest podejście mobile first? jakie są podstawowe etapy ich tworzenia? czy korzysta się z prototypowania podczas ich budowy? czy klient najczęściej zamawia od razu na Android i iOS? czy te platformy mają dużo różnic? jak sprawdzają się platformy hybrydowe typu React Native czy Xamarin? jak w praktyce testuje się takie aplikacje? jak w praktyce utrzymuje się takie aplikacje? czym jest marketing aplikacji mobilnych? czy wykorzystuje się machine learning i wirtualną rzeczywistość? jak rynek aplikacji mobilnych wygląda w Polsce w porównaniu do innych krajów? w którym kierunku ta branża będzie się rozwijać? Subskrypcja podcastu: zasubskrybuj w Apple Podcasts , Spreaker , Sticher , Spotify , przez RSS , lub Twoją ulubioną aplikację do podcastów na smartphonie (wyszukaj frazę „Porozmawiajmy o IT”) poproszę Cię też o polubienie fanpage na Facebooku Linki: Escola – https://escola.pl/ Profil na LinkedIn – https://www.linkedin.com/in/krzysztofwojewodzic/ Podcast Escola Mobile – https://escolamobile.podbean.com/ Profil na Facebook – https://www.facebook.com/wojewodzic.krzysztof Jeśli masz jakieś pytania lub komentarze, pisz do mnie śmiało na krzysztof@porozmawiajmyoit.pl https://porozmawiajmyoit.pl/53


Prawie rozwiązana zagadka - recenzja książki "Lilah" - Książki oczami A.M.N\nPrawie rozwiązana zagadka – recenzja książki “Lilah”\nPo prawie trzymiesięcznej przerwie, ponownie wróciłam do historii czterech sióstr Calhoun. Do tej pory udało mi się przeczytać o Catherine oraz Amandzie. Teraz przyszła pora na opowieść o trzeciej z kobiet – Lilah.\nGłówna bohaterka poznaje Maksa Quartemaina w całkiem niebezpiecznych okolicznościach – wyławia go z oceanu podczas sztormu. Kiedy mężczyzna odzyskuje przytomność okazuje się, że pracował dla człowieka, który za wszelką cenę próbuje ukraść rodzinny skarb Calhonów, jakim są zaginione szmaragdy Bianki. Między Lilah a Maxem rodzi się uczucie. Jednak czy los będzie przychylny ich miłości?\nPolubiłam Lilah od samego początku. Była bardzo optymistycznie nastawiona do życia, wierzyła w przeznaczenie i jako jedyna najbardziej przypominała ich zmarłą krewną, której naszyjnika szukały. Jednak wątek romantyczny pomiędzy nią a Maxem niezbyt mnie zaskoczył – był on powieleniem schematu z poprzednich części. Co do samego mężczyzny – miał bardzo ciekawy charakter, a także w dużej mierze jego zasługą, było to że śledztwo w sprawie rodzinnego skarbu ruszyło do przodu.\nPodczas lektury najbardziej zaciekawiły mnie momenty, kiedy opowiadano o Biance, a także to, gdzie został ukryty jej naszyjnik. Przyznaję, że niecierpliwie czekam na rozwiązanie tego wątku w powieści.\nJest to książka na jeden wieczór, lekka i przyjemna, bez gwałtownych zwrotów akcji. Polecam ją osobom, które lubią niezbyt wymagające historie.\nNiemożliwe! – recenzja książki “Smocze dziecię. Niemożliwe”\nDawno już nie sięgałam po twórczość tej autorki, więc chętnie to zmienię.\nMuszę dorwać Catherline i Lilah, bo losy Amandy już udało mi się poznać (trochę nie po kolei, ale co tam). 🙂\nTo i ja ją przeczytam jak jest ona na jeden wieczór. Takie pozycje książkowe bardzo lubię.\nZapowiada się ciekawie! Zapisuje na swojej liście książek do przeczytania!\njetem ciekawa o co chodzi z tym naszyjnikiem więc może sięgnę po serię tych książek. lubię czytać literaturę kobiecą\nNie słyszałam o tej serii, podoba mi się chętnie przeczytam o tych siostrach.\nCiekawie się zapowiada. Lubię od czasu do czasu przeczytać coś lekkiego,wiex chętnie przeczytam.\nTaka książka idealna na chill . Teraz by mi się przydała\nw ogóle nie znam książek tej autorki, ale słyszałam wiele dobrego o nich, a ta seria wygląda fajnie\nNie słyszałam jeszcze o tej serii i w sumie o autorce chyba. Jednak Twoja recenzja sprawiła, że mam ochotę sięgnąć po te książki.


Drukarnia online - Spis stron biznesowych i prywatnych\nDrukowaniem zajmujemy się od bardzo wielu lat stąd też jesteśmy w stanie zagwarantować, że nasza drukarnia internetowa realizuje wysokiej jakości wydruki zarówno plakatów jak i książek czy też wielu innych rzeczy jak wizytówki. Nasza tania drukarnia internetowa przyjmuje projekty zrobione w różny sposób dzięki czemu mamy doświadczenie w ich przygotowywaniu i dostosowywaniu wymagań do druku. Potrafimy utworzyć praktycznie wszystko co jest powiązane z drukiem. Nasza drukarnia online to komfort, wysoka jakość realizowanych usług, indywidualne podejście do klienta oraz bardzo szybkie wykonanie zleceń.\nProponowane przez moją firmę schody drewniane w doskonały sposób prezentują się w każdego rodzaju pomieszczeniu harmonizując z jego detalami wykończenia. W zależności od stylu w mojej propozycji znajdują się przeróżnego rodzaju schody, które będą w stanie sprostać Twoim potrzebom...\nPotrzebujesz wysokiej jakości wyposażenia magazynów? Jeżeli już tak to nasza firma jest w stanie zapewnić Ci tego rodzaju produkty. Mamy doświadczonych specjalistów, którzy są w stanie doradzić w wyborze konkretnych rozwiązań, które sprawdzą się w danych zastosowaniach. Posiadamy w...


Kościelisko gotowe na Tour de Pologne – Tour de Pologne\nPrzy okazji konferencji prasowej Wójt Gminy Kościelisko opowiedział o przygotowaniach do tegorocznego Tour de Pologne. – Dla nas to bardzo ważne wydarzenie. Tour de Pologne to największy wyścig kolarski w Polsce. Do tej pory organizowaliśmy na jego trasie premie, w tym roku po raz pierwszy organizujemy metę. To nie tylko wyjątkowe wydarzenie pod kątem sportowym, ale także atrakcja dla naszych mieszkańców oraz turystów, którzy odwiedzają Gminę Kościelisko. Wszystkich bardzo serdecznie zapraszamy do kibicowania i wspólnego przeżywania kolarskich emocji – powiedział Roman Krupa.\nSzósty etap 76. Tour de Pologne z Zakopanego do Kościeliska liczy 160 kilometrów. – To bardzo trudny etap, jeden z najcięższych w całym wyścigu. Podjazd Salamandrą, potem trudne rundy z górskimi premiami, wreszcie zjazd Salamandrą – myślę, że dla kibiców będzie bardzo widowiskowy. Następnie skręt w prawo do Kościeliska i meta na lekkim wzniesieniu na odcinku przy kościele. Jestem przekonany, że finisz będzie bardzo atrakcyjny dla kibiców. To także bardzo malowniczy etap, kolarze będą pokonywać trasę na terenach z piękną panoramą, a kibice będą mogli podziwiać wspaniałe widoki – dodaje Wójt Gminy Kościelisko.\nGmina Kościelisko to jeden z najpiękniejszych regionów Polski. – Blisko Zakopanego, z Dolinami Chochołowską i Kościeliską, z miejscowościami Kościelisko, Witów, Dzianisz. Mnóstwo rzeczy do zobaczenia i zwiedzenia dla turystów pieszych i rowerowych. Z roku na rok obserwujemy rosnącą liczbę turystów rowerowych, imprez dla zawodowców i amatorów. Jednym z moich zadań jako wójta jest budowa ścieżek rowerowych. Chcemy przekonywać do tej formy aktywności i widzimy, że jest coraz większe zainteresowanie rowerami, kolarstwem i Tour de Pologne. Jesteśmy przygotowani, szykujemy fajną niespodziankę dla zwycięzcy. Trzymamy kciuki za kolarzy i niech wygra najlepszy – kończy Roman Krupa.


Konflikt - Pomponik\nPlotki Pomponik » konflikt\nArtykuły na temat: konflikt\nCharlize Theron i Tom Hardy wreszcie wyjawili powód konfliktu\n...i Tom Hardy, którzy stworzyli na ekranie charyzmatyczny duet. O filmie głośno było jednak nie tylko ze względu na jego walory, ale także konflikt, do którego miało dojść na planie. Aktorska para ponoć...\nW sieci pojawiło się nowe, dłuższe nagranie głośnej rozmowy pomiędzy Taylor Swift a Kanye Westem z 2016 roku. Gwiazdy muzyki od wielu lat są ze sobą skonfliktowane.\nKonflikt pomiędzy Budką Suflera i Markiem Torzewskim. Muzyk odpowiada\nWciąż trwa spór pomiędzy członkami zespołu Budki Suflera i Markiem Torzewskim. Muzyk odpowiedział na oświadczenie.\n..., w dziabach". Prowadzący zapytał także rapującego aktora o genezę konfliktu. "Ja kiedyś w wywiadzie powiedziałem, że ja nie rozumiem, kim on jest artystycznie. Kiedy wypuszczasz kawałek, który się nazywa...\nShakespears Sister powraca. Koniec konfliktu po 26 latach\n..." i "Hello (Turn Your Radio On)". Mimo dużego doświadczenia w przemyśle muzycznym, psychika Siobhan Fahey była bardzo krucha. Depresja skutkująca pobytem w szpitalu psychiatrycznym i narastający konflikt...\nZdjęcia na temat: konflikt\nWideo na temat: konflikt\n"Konflikt: Betty i Joan"\nOstatnimi czasy w mediach pojawiły się informacje, jakoby Marina Łuczenko-Szczęsna i Sara Boruc miały przestać się przyjaźnić. Powodem zerwania relacji miał być konflikt. Jednak Boruc dementuje plotki. Tłumaczy, że chociaż rzeczywiście jej spotkania z Mariną są teraz rzadsze, wynika to głównie z natłoku obowiązków. - Obie mamy bardzo zajęte życia. Niedawno urodziłam dziecko. Marina także rok\nDyskusje na temat: konflikt\nAle co mam wytłumaczyć? Są w konflikcie.\nChyba nie wiesz w jakim są od wielu lat konflikcie.\nwyleciał przez konflikt serologiczny?\nZapomnieliście dodać, kto rządził wtedy w kraju i w TV. Nie przypisujcie swoich konfliktów obecnej ekipie. Zaraz usłyszymy, że wiek emerytalny zmienił nie Tusk, tylko Kaczyński.\nRe: "Na dobre i na złe": Konflikt narasta\nKonflikt narasta? Trzeba wziąć espumisam i będzie po konflikcie.\nTo Schetyna rzucił ,,Tuska !!! To konflikt obyczajowy!\ndodałbym konflikt rodzina Maciuś i tatuś S. kontra Polacy\nWylecieć to można przez okno. Jak się wylatuje przez konflikt? Z powodu konfliktu, nie przez.\nStalin to wychowanek Jezuitów (nie wiemy, czy był ateistą), mógł udawać takiego, jak JP II dobrego. I, abyś pojął - komunizm i faszyzm to jedno,to samo co katolicyzm - zamordyzm i złodziejstwo.\nBo gdyby zaprosili kogoś inteligentnego to Rachoń czy Ogórek zapluli by się ciągle przerywając bo narracja nie z Żoliboża\ntop model dom


Posty: 13223 • Strona 839 z 882 • 1 ... 836, 837, 838, 839, 840, 841, 842 ... 882\nprzez Gregrin » 10 sty 2018, o 03:32\nMrPhilipsss napisał(a): nie ma już takiej możliwości bo jest to po prostu dla sieci nieopłacalne. Może zaoferować wszystko co jest w tej ofercie z wyłączeniem umowy bezterminowej, tylko na 24 miesiące\nPodsumowując, niekorzystne warunki chcą oferować byle jak najdłużej ??\nPytanie czy masz wypowiedzenie ? Jeśli tak to pozostaje dalej próbować albo się zgodzić. Warunki nie są złe na abonament nie ma chyba podobnej oferty (lejek 1mbps po 10GB za 25zl).\nprzez MrPhilipsss » 10 sty 2018, o 03:54\nTak, mam złożone wypowiedzenie. Póki co będę czekał, zobaczymy co czas przyniesie. Komuś teraz na początku lutego też kończy się umowa i będzie renegocjował warunki? Udało Wam się załatwić bezterminową po Nowym Roku?\nprzez Wiola_K » 10 sty 2018, o 09:19\nJeśli tak to pozostaje dalej próbować albo się zgodzić. Warunki nie są złe na abonament nie ma chyba podobnej oferty (lejek 1mbps po 10GB za 25zl).\ndwa lata wbrew pozorom szybko leci. 25 zł. za tę ofertę nie jest dużo a po zakończeniu umowy można zostać na tych warunkach już bezterminowo. Umowa zawsze nas chroni w jakiś sposób że warunki się nie zmienią na gorsze a karta zawsze się może zmienić czasem na lepsze a czasem na gorsze.\nprzez piter20020 » 10 sty 2018, o 10:15\nRównie dobrze operator może nam wypowiedzieć umowę z miesięcznym wyprzedzeniem. Warunki obejmują obie strony. Wiem, że to się nie zdarza, ale jest taka możliwość.\nprzez Burito » 10 sty 2018, o 14:42\nMożecie mi podrzucić link do warunków tej oferty za 25 zł na czas nieokreślony?\nprzez szczakiel » 10 sty 2018, o 14:59\nMrPhilipsss napisał(a): Tak, mam złożone wypowiedzenie. Póki co będę czekał, zobaczymy co czas przyniesie. Komuś teraz na początku lutego też kończy się umowa i będzie renegocjował warunki? Udało Wam się załatwić bezterminową po Nowym Roku?\nPo Nowym Roku chyba już się nie da, z tego co mi powiedzieli to oferta została wstrzymana. Ja mialem trochę komplikacji z nimi, 29 grudnia podpisywałem telefonicznie ofertę na ten nolimit, oferta miała być uruchomiona 4 stycznia (bo ponoć 29 grudnia już nie mieli czasu), 4 stycznia po telefonie na infolinię dowiedziałem się, że nie mogą mi jej uruchomić bo tej oferty już nie ma :p\nCałe szczęscię złożyłem reklamację i uruchomili ją 8 stycznia, ale to zaznaczam - tylko dlatego że rozmowa z podsumowaniem była zrobiona 29 grudnia.\nBurito -> prosżę https://www.play.pl/dokumenty/2017/98018/Regulamin_Oferty_Promocyjnej_RePlay_SOLO_z_rabatem_na_abonament_I_+_2017-07-21.pdf\nDołączył(a): 10 sty 2018, o 11:27\nprzez pakierhakierxd » 10 sty 2018, o 15:11\nOni zawsze tak mówią\nprzez MrPhilipsss » 10 sty 2018, o 20:13\nDzwoniła dzisiaj do mnie konsultantka z Play. Zaproponowała mi ofertę, wszystko nielimitowane, za 30 zł na 24 miesiące. Powiedziałem, że nie do końca ta oferta mi odpowiada, powiedziałem że chcę za 25 zł, wszystko nielimitowane, na czas nieokreślony. Poprosiła o minutę, następnie otrzymałem odpowiedź, że są w stanie mi taką ofertę zaproponować, także warto kontynuować negocjacje\nprzez pakierhakierxd » 10 sty 2018, o 21:38\nwarto ,zawsze powtarzam probowac do skutku lub przejsc na prepaid lub abo bez tel gdzie indziej ;D\nprzez Burito » 11 sty 2018, o 10:19\nNajbardziej wkurza mnie to blefowanie, że tej umowy nie ma i została wycofana kilka dni temu... To powinno być karalne.\nprzez adam.wisnia » 11 sty 2018, o 11:31\noraz play now.\nDo wszystkich to dają tyle, że showmax bodaj tylko na 12 miesięcy o ile dobrze pamiętam.\nDołączył(a): 14 maja 2007, o 18:16\nprzez Nikita_Bennet » 11 sty 2018, o 17:29\nPLAY NOW - pakiet podstawowy, tidal i showmax.\nCzy można to wyłączyć w trakcie umowy? Bo nie ukrywam że nie jest mi to do niczego potrzebne.\nA i jakie są najtańsze umowy dla firm? Sim only. Ma ktoś może rozeznanie?\nOstatnio edytowano 11 sty 2018, o 17:34 przez Nikita_Bennet, łącznie edytowano 1 raz\nprzez pakierhakierxd » 11 sty 2018, o 17:33\njak to za darmo na zawsze nie da sie\nprzez damdol5 » 11 sty 2018, o 17:36\nNikita_Bennet, napisałem na priv\nprzez Nikita_Bennet » 11 sty 2018, o 17:51


Regulamin Klubu i SOŁ-cards – Sołek\nRegulamin Klubu i SOŁ-cards\nCo zapewniamy Klubowiczom?\n1. Naukę skutecznego uczenia się.\n2. Regularne rozmowy z opiekunami, pomagające chłopakom w pracy nad sobą,\n3. Możliwość rozmowy, spowiedzi, kierownictwa duchowego i uczestnictwa w formacji chrześcijańskiej według duchowości Opus Dei.\nJakie zasady obowiązują Klubowicza?\n1. pozytywna postawa wobec kolegów,\n2. posłuszeństwo i szacunek wobec wychowawców i instruktorów,\n3. poszanowanie wspólnego mienia (Klubowicze lub ich Rodzice będą odpowiedzialni za naprawienie umyślnych szkód lub zniszczeń),\n4. regularność i punktualność w przychodzeniu na zajęcia, i uczestnictwo we wszystkich punktach zajęć i nieopuszczanie Sołka bez zgody wychowawców (chyba że Rodzice zwolnią z części zajęć za zgodą wychowawców),\n5. pozostawianie telefonów komórkowych wychowawcom na czas trwania zajęć,\n6. zgoda opiekunów na udział Klubowicza w wyjazdach jest uzależniona od jego regularnego uczestnictwa w zajęciach i odpowiedniego zachowania.\nJakie są oczekiwania wobec Rodziców?\n1. dobra komunikacja z wychowawcą na bieżąco (rozmowa telefoniczna, spotkanie)\n2. upewnianie się, że syn trafia punktualnie na zajęcia i wraca do domu na czas,\n3. Uiszczanie semestralnej opłaty na pokrycie wydatków bieżących,\n4. dyspozycyjność w kwestii pomocy w organizacji zajęć (np. zaproszenie ciekawego gościa, wsparcie logistyczne wycieczek lub udział w nich w razie potrzeby),\n5. rozmowa z wychowawcą w przypadku, gdyby syn przestał chodzić na zajęcia lub okazywał nieposłuszeństwo wychowawcom lub instruktorom.\nSOŁ-cards – instrukcja dla Rodziców\nCel główny gry – by chłopcy z klubu SOŁEK stawali się lepsi w życiu codziennym: rodzinnym, szkolnym, koleżeńskim i duchowym.\nKlubowicz otrzymuje kartę od Opiekuna tylko gdy jest obecny na zajęciach w SOŁKU.\nKlubowicz decyduje o tym, jaki cel sobie postawić sobie na kolejny tydzień w porozumieniu z Rodzicami, z Opiekunem lub z księdzem (np. cel w pobożności)\nKto ocenia, czy cel został zrealizowany? Cele w domu i w nauce – Rodzic. Cel w klubie – Opiekun. Cel w pobożności – Klubowicz.\nWspółpraca SOŁEK – Rodzice\nSOŁ-cards to gra, która nie tylko stawia wymagania od chłopców, ale również od Rodziców i Opiekunów Klubu. Czego wymaga od Rodziców?:\nZainteresowania jaki cel ma syn na dany tydzień, nawet jeśli to nie Rodzice z synem ten cel ustalili. Interesować się nie z samej ciekawości, czy z obowiązku, ale „po przyjacielsku”: niech syn zobaczy, że Rodzicom rzeczywiście zależy na tym, aby stawał się lepszy.\nDostępności dla syna. Klubowicz ma ustalić z Rodzicami (lub z jednym Rodzicem) cel w domu i w nauce, i to jeszcze tego samego dnia, w którym dostał nową kartę.\nPotraktowania tej gry na serio. Jeśli zdarzyłoby się, że Rodzice będą podpisywać te kartki „dla spokoju”, nie pomogą synowi i będą psuć grę również innym chłopcom. Chłopcy rozmawiają ze sobą i kiedy dowiedzą się, że ktoś dostaje podpisy za nic, zniechęcą się do starania się.\nUstalanie celów SOŁ-cards:\nTo ma być cel syna – syn ustala go w porozumieniu z Rodzicami, ale nie będzie miało sensu autorytarne wybranie czy nakazanie mu jakiegoś celu: „w tym tygodniu masz ścielić łóżko, bez dyskusji!…” Gra ma pomagać w tym, aby syn CHCIAŁ spełnić dany cel.\nCel ma być prosty i stosunkowo łatwy do zrealizowania – celem gry jest zachęcenie syna do pracy nad sobą, a nie zniechęcenie go porażkami. Generalnie zależy nam na tym, aby każdego tygodnia Klubowicz mógł uzyskać punkt z każdej karty, tzn. aby każdorazowe jego uczestnictwo w zajęciach Klubu punktowało. Dlatego lepiej zacząć od łatwych celów.\nRealizacja celu ma być prosta do zweryfikowania przez Rodzica – dlatego spełnienie celu „ścielić codziennie łóżko” trzeba weryfikować codziennie. Generalnie, przynajmniej na początek prawdopodobnie lepiej jest postawić na cele do jednorazowego spełnienia („skosić trawnik”) niż rozłożone na cały tydzień („utrzymać porządek w pokoju”).\nAby wejść w naturalny rytm – najlepiej będzie, jeśli uda się Klubowiczowi i Rodzicom wejść rytm: w każdy piątek, kiedy syn ma zajęcia w SOŁKU, rozmawiamy z nim w domu wieczorem o nowym celu, a w czwartek weryfikujemy, czy cel został zrealizowany i podpisujemy kartę.\nKontynuacja – na nowy tydzień ustala się nowy cel z innej kategorii, ale do dobrej praktyki należy staranie się o kontynuowanie ćwiczonego przez poprzedni tydzień dobrego nawyku.\nPrzykładowe pomysły na cele według czterech kategorii:\nZrobić porządek na swojej półce, w biurku, w szafie …\nPosprzątać salon, kuchnię, ganek …\nZostawiać komórkę na noc w pokoju u Rodziców.\nZamienić komórkę na „dziadkofon”.\nWypełnić swój dyżur (np. załadowanie zmywarki) bez przypominania.\nByć punktualnie na kolacji rodzinnej.\nWstać od razu, gdy jest budzenie, przynajmniej … razy w tym tygodniu.\nPościelić łózko od razu po wstaniu.\nZacząć naukę i odrabianie lekcji przed 17:00. / Skończyć przed 19:00/20:00.\nPracować w skupieniu, bez przerw i rozproszeń 20-30 minut.\nW sobotę do 12:00 przygotować się do lekcji w poniedziałek.\nNapisać zadane na poniedziałek wypracowanie z polskiego do soboty.\nNie dostać ani jednej jedynki w tym tygodniu.\nNie spóźnić się w tym tygodniu do szkoły.\nPrzeczytać w tym tygodniu książkę … .\nPomóc odrobić lekcje z młodszej siostrze.\nPrzygotować na zajęcia na za tydzień plakat dotyczący wybranego wydarzenia w klubie.\nDopilnować porządku po podwieczorku.\nByć w danym tygodniu ‘przewodnikiem’ po SOŁKU dla nowego Klubowicza.\nZwracać się do kolegów po imieniu.\nPomóc w ogrodzie bez marudzenia.\nGrać w piłkę bez przeklinania na głos.\nGrać w piłkę bez przeklinania pod nosem.\nOpowiedzieć kulturalny i śmieszny dowcip, elegancki😉.\nCodziennie zrobić sobie rachunek sumienia przed snem.\nPo obudzeniu się, zacząć dzień od znaku krzyża i krótkiej modlitwy.\nOdmówić jedną część Różańca w tym tygodniu w konkretnej intencji.\nNie jeść słodyczy w tym tygodniu ofiarując to Bogu w jakiejś intencji.\nPrzeczytać Ewangelię św. Mateusza.\nOdwiedzić któreś sanktuarium Matki Bożej i złożyć tam jej kwiaty.\nNauczyć się modlitwy myślnej.\nNauczyć się Spowiedzi z pobożności.


Czy ul. 1 Maja może stać się ładniejsza? Dyskusja o przyszłości i instalacja - Dziennik Wschodni\nCzy ul. 1 Maja może stać się ładniejsza? Dyskusja o przyszłości i instalacja\nPrzykładowa wizualizacja podwórca przygotowana przez Katarzynę Szczypior i Emilię Chęć\nW poniedziałek zaczyna się dyskusja o przyszłości ul. 1 Maja, której rewitalizację zapowiadają władze miasta. W trakcie konsultacji każdy będzie mógł podrzucić swój pomysł na ulicę. Na zmiany poczekamy długo, choć ich niewielką próbkę będzie można testować już tego lata\nDrewniane elementy mają służyć zarówno do siedzenia, jak i do ozdoby. Wszystko przetestujemy w nieco innym miejscu w trakcie Nocy Kultury. Później całość zostanie przeniesiona na koniec „dworcowego” odcinka ul. 1 Maja, po stronie pl. Bychawskiego.\n– Trudno powiedzieć, czy postoi tu rok, dwa, czy trzy – mówi Szymon Pietrasiewicz, koordynator działającego tuż obok (1 Maja 35) Punktu Kultury, w którym już w poniedziałek o godzinie 17 ma się zacząć otwarta dla wszystkich chętnych dyskusja na temat możliwej metamorfozy ulicy.\n– A ta instalacja ma być pewnym pretekstem do rozmowy o tym, jak ta ulica może w przyszłości wyglądać. Jest ona też odpowiedzią na zapotrzebowanie mieszkańców, którzy nie mają tu miejsca do spędzania wolnego czasu.\nO tym, że ul. 1 Maja może kiedyś wypięknieć, mówi się od dawna, ale to „kiedyś” nie zostało dotychczas sprecyzowane. Są za to wizje stworzenia nowego deptaka, którym od dworca dałoby się dojść do ul. Zamojskiej i dalej, przez Wyszyńskiego na Stare Miasto.\nPierwsza w kolejce do rewitalizacji jest ul. Zamojska. Ratusz ma wziąć na warsztat pomysły z pracy dyplomowej Olgi Janiszewskiej, studentki gospodarki przestrzennej na UMCS. Zakłada ona odnowę nawierzchni, ale też ograniczenie liczby miejsc parkingowych na chodnikach. Tak, by śródmiejska przestrzeń stała się bardziej przyjazna dla pieszych i spacerowiczów.\nTemu samemu miałoby służyć proponowane przez autorkę pracy znaczne poszerzenie bulwaru wzdłuż Bystrzycy. Projekt obejmuje również ul. Żmigród. Publiczna dyskusja nad jego założeniami ma się zacząć jeszcze w kwietniu.\n– Naturalną konsekwencją tych działań jest przedłużenie tego traktu przez ul. 1 Maja – przyznaje Krzysztof Żuk, prezydent Lublina. – Teraz jest czas na dyskusję i konsultacje, a potem przyjdzie czas na tworzenie dokumentacji dla tych inwestycji. Dlatego bardzo zależy nam na tym, by wypowiedzieli się mieszkańcy i partnerzy społeczni.\nRatusz wprost przyznaje, że realizacja tych planów i wszelkie roboty budowlane uzależnione są od unijnych funduszy na realizację. – Będą one dostępne najwcześniej w przyszłym roku – stwierdza prezydent miasta.\nLublin 1 maja Ulica\nGość / 12 kwietnia 2016 o 00:26\nŁeb to jesteś ty i kto ci coś nieszczy kasztanie.podejdź i powiedz\nWczoraj czytałem forum i dzisiaj przechodząc obok wymienionej kamienicy zwróciłem uwagę, że jakiś idiota pomazał ją sprayem i zniszczył elewację. Pewnie o takie zniszczenie chodzi. A tak na marginesie jak można dewastować swoje miasto!\nGość / 11 kwietnia 2016 o 21:14\nChyba autor artykułu coś pomylił, bo z tego co wiem to ta wizualizacja wcale nie przedstawia tego co będzie. To jest jedynie wstęp do prac projektowych, które dopiero trwają i jeszcze nie wiadomo jak to będzie wyglądać finalnie. Poza tym to ma być tymczasowa instalacja, która jak słusznie zauważył autor jest jedynie "pretekstem do rozmowy o tym, jak ta ulica może w przyszłości wyglądać".\nGość / 11 kwietnia 2016 o 15:50\nRewitalizacja ul.1-go Maja jak najbardziej jednakże przy opracowaniu ładnego projektu, który będzie współgrał z otaczającą architekturą i "krajobrazem" tej właśnie przestrzeni. Niestety to co zostało przedstawione na ilustracji powyżej i jak wynika z artykułu ma być realizowane jako tzw. "projekt rewitalizacji" jest totalnym nie porozumieniem. Mówiąc inaczej dno i wodorosty, albo zostało to zrobione na odwal się lub "studenty się dopiero uczo". Najlepszy jest katafalk lub przepraszam za skojarzenie "nagrobek"na którym siedzi mężczyzna z telefonem (prawy dolny róg ilustracji). Doniczki w formie sześcianów z miotłami zamiast normalnie posadzonych drzew, jak też kloce imitujące ławeczki, również są chybione (mówiąc łagodnie). Jeżeli miasto pragnie wykonać coś ładnego to proponowałbym przejrzeć stare fotografie z lat 1920- 1930 i w tym stylu urządzić ulicę dostosowując min. małą architekturę tj. ławeczki, zieleń oraz oświetlenie. Realizowanie przez Ratusz, bubli osób nie mających żadnego tytułu bądź ukierunkowanego doświadczenia i odpowiedniego zaplecza technicznego w robieniu tego typu projektów (najczęściej studentów) zalatuje w najlepszym razie partaniną, że o szwindlu nie wspomnę. Koncepcja Emilii Chęć i Katarzyny Szczypior w tym przypadku jest tak samo udana jak praca Olgi Janiszewskiej (dot. ul. Zamojskiej). Te wiekopomne dzieła o niespotykanych walorach artystycznych piękne są jak słońce tzn. aż patrzeć na nie nie można.\nRewitalizacja ul.1-go Maja jak najbardziej jednakże przy opracowaniu ładnego projektu, który będzie współgrał z otaczającą architekturą i "krajobrazem" tej właśnie przestrzeni. Niestety to co zostało przedstawione na ilustracji powyżej i jak wynika z artykułu ma być realizowane jako tzw. "projekt rewitalizacji" jest totalnym nie porozumieniem. Mówiąc inaczej dno i wodorosty, albo zostało to zrobione na odwal się lub "studenty się dopiero uczo". Najlepszy jest katafalk lub przepraszam za skojarzenie "nagro... rozwiń\nBorys / 11 kwietnia 2016 o 13:39\nLubartowska się utrzymała z kwiatami i ławeczkami to może i 1 Maja da radę, mieszkańcy uszanują\nGosc 41 / 11 kwietnia 2016 o 13:29\nBezdomni będą gdzie się rozkładać i łby stojące pod 1maja 41 będą miały gdzie pić i co niszczyc\nBorys / 11 kwietnia 2016 o 13:22\ni co z tego ze to odnowią? jak i tak menele będą tam leżeć. policja ich sprząta, a powinna o robić straż miejska. gdzie ta wytrzeźwiałka co miała być w kwietniu?\nGość / 11 kwietnia 2016 o 09:18\nTa część 1 Maja jest potwornie szara i smutna. Wkomponowanie zielonych akcentów to wg mnie byłby strzał w "10".\nGość / 11 kwietnia 2016 o 08:48\nŻuk właściwy człowiek na właściwym miejscu.\nGość / 11 kwietnia 2016 o 08:47


Dawid Dynarowski - Rosyjskie słowianofilstwo w XIX wieku\nTematyką badawczą artykułu są narodziny rosyjskiego słowianofilstwa, jego rozwój i epigonizm. Samą koncepcję słowianofilstwa należy postrzegać jako zwarty światopogląd, czyli „zespół ogólnych przekonań dotyczących natury świata, człowieka w świecie, sensu jego życia oraz wynikających z tych przekonań ideałów, wyznaczających postawy życiowe ludzi i wytyczających linię ich postępowania”. Zachodzi tutaj różnica ilościowa pomiędzy światopoglądem, który dotyka każdego aspektu życia, a ideologią, która zazwyczaj jest ograniczona do danego problemu, tematyki. Przedstawiciele omawianej wizji świata widzieli i interpretowali otaczającą rzeczywistość w sposób holistyczny, domknięty w każdym aspekcie.\nW każdym społeczeństwie peryferyjnym od narodzin epoki kapitalistycznej, datowanej podług Fernanda Braudela na tzw. długi wiek XVI (lata 1450-1620), istniał spór o kwestię modernizacji i nadrabiania odległości od Centrum. Dla Immanuela Wallersteina, wybitnego przedstawiciela teorii systemów światów, kapitalizm ma nade wszystko charakter przestrzenny. Podług tego badacza wraz z nastaniem kapitalizmu wytworzyło się Centrum utożsamiane z Europą północno-zachodnią, które było innowacyjne, nowoczesne i nadawało rytm rozwoju gospodarczego całego świata. Kraje półperyferyjne były łącznikiem pomiędzy Centrum, a peryferiami. Same peryferia miały charakter odtwórczy, imitacyjny stanowiąc jedynie zaplecze surowcowe dla lepiej rozwiniętych państw. Dostarczały np. drewno, skóry, kopaliny w zamian za dobra wyższego rzędu, które miejscowe elity traktowały jako symbol swego statusu społecznego. Państwa peryferyjne miały ograniczone możliwości i były zależne od kontaktów z państwami Centrum. W wieku XIX nadal, a może przede wszystkim wtedy – wraz z nastaniem toflerowskiej II fali czyli uprzemysłowienia – spory o sposoby modernizacji państwa i społeczeństwa były aktualne. Rosja, która leżała na obrzeżach panującego systemu gospodarczego również nie była wolna od tego zagadnienia.\nCezura czasowa rosyjskiego słowianofilstwa zawiera się w latach 1840-1870. Sytuacja Rosji w latach poprzedzających była dość niestabilna. Powracający do domu oficerowie wojen napoleońskich zachłysnęli się ideami wolnościowymi z którymi zetknęli się na Zachodzie i zawiązali w 1816 r. Związek Ocalenia, który następnie rozpadł się na Towarzystwo Północne i Towarzystwo Południowe. Obie te organizacje miały charakter radykalny opowiadając się za szerokimi reformami. Na przełomie 1825/1826 r. wybucha ruchawka znana pod nazwą powstania dekabrystów. Zostaje ona krwawo stłumiona, a jej bezpośrednim rezultatem staje się stworzenie programu oficjalnej ludowości przez Siergieja Uwarowa zawierającej się w sentencji „prawosławie, samodzierżawie, narodowość”. W takich oto okolicznościach na scenę historii wkraczają protoplaści słowianofilów, a następnie w latach 40-tych klasycy słowianofilstwa, czyli Iwan Kiriejewski, Aleksy Chomiakow oraz Konstanty Aksakow. Powolne zejście światopoglądu słowianofilskiego z areny dziejów datujemy na okres odwilży posewastopolskiej, która była bezpośrednim rezultatem przegranej Rosji w wojnie krymskiej z Turcją Osmańską.\nPierwszym, który jest wymieniany wśród poprzedników słowianofili był książę Michaił Szczerbatow. W swoich dziełach: O zepsuciu obyczajów, Podróż do ziemi ofirskiej, krytykował carat z pozycji stanowych. Będąc przedstawicielem arystokracji był uprzedzony do absolutystycznych reform cara Piotra I wskazując, że despotyzm i biurokracja są obce duchowi rosyjskiego porządku. Wskazywał, że władza winna skoncentrować się na odnowieniu sojuszu z bojarami, a tak bardzo gloryfikowany przez rosyjskie elity postęp techniczny odbył się kosztem tradycyjnych obyczajów. Całe zło wynika z naśladownictwa wzorów zachodnich. Z krytyką reform cara Piotra Wielkiego wychodził także Nikołaj Karamzin, autor O starej i nowej Rosji, a także Historia państwa rosyjskiego. Stawiał się on w roli obrońcy rodzimych obyczajów, a zarazem był obrońcą samodzierżawia. Rozumianego jednak jako niepodzielna władza, a nie niczym nieograniczona. Car ma prawo dominować w sferze publicznej, jednak nie może gwałcić praw swoich poddanych mieszając się w ich sprawy prywatne. Ciekawym wyjątkiem wśród konserwatystów poprzedzających słowianofili był Michaił Pogodin. Nie krytykował reform piotrowych, a nawet napisał na ich cześć panegiryk pt. Piotr Wielki. Twierdził w nim, że historia Rosji jest jakościowo odrębna od historii zachodniej Europy. Różnica zasadza się na tym, że rodzima historia ma charakter bezkonfliktowy z racji dobrowolnego przywołania władzy w przeciwieństwie do Europy, która była raz za razem podbijana. A samo działanie cara Piotra było postrzegane bezrefleksyjnie jako synteza Zachodu ze Wschodem, Bizancjum z Rzymem.\nBardzo istotnym aspektem światopoglądu rosyjskich słowianofili był antyoświeceniowy romantyzm filozoficzny podjęty, po raz pierwszy w kręgu rosyjskim, przez środowisko lubomudrów. W 1823 r. piątka młodych ludzi (Włodzimierz Odojewski, Dymitr Wieniewitinow, Mikołaj Rożalin i przyszli słowianofile: Iwan Kiriejewski i Aleksander Koszelow) powołało do życia tajne kółko. Sama nazwa była symbolicznym odgrodzeniem się od francuskiego „filozofizmu”. Idea była oparta o filozofię niemieckiego idealizmu, której emblematycznym przedstawicielem był Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling. Atmosfera spotkań w kole była bardzo podniosła. Do głównych zagadnień podnoszonych przez lubomudrów należały:\nFilozofia sztuki – świat rozumiany był jako jeden wielki żywy utwór artystyczny w którym wszystkie nitki życia koncentrują się,\nFilozofia przyrody – pojmowana jako odwrót od zracjonalizowanego przyrodoznawstwa na rzecz mistyki natury,\nRomantyczny nacjonalizm – polegający na wyrugowaniu obcych wpływów w kulturze i wzniesieniu kultury narodowej na piedestał.\nGłówny przedstawiciel lubomudrów Włodzimierz Odojewski w swoim opowiadaniu Miasto bez imienia opisał mityczną Benthamię jako przejaw zindywidualizowanego rozumu kierującego się utylitaryzmem i bezdusznym kapitalizmem. Przeciw tym wartościom występował on sam, jak i jego koledzy.\nCiekawą postacią, która wychodziła poza proste schematy podziału był Piotr Czaadajew. Jeden z najwybitniejszych umysłów ówczesnej Rosji początkowo był powiązany z dekabrystami, by w późniejszym okresie przejść na pozycje ultrakonserwatywne, ale czerpiące garściami od tradycji obcoplemiennej. Konkretnie od tuzów francuskiego kontrrewolucjonizmu, czyli Josepha De Maistre, Louisa De Bonalda. Elitaryzm, hierarchia, idee wrodzone, Bóg jako centralna wartość, przewaga społeczeństwa nad jednostką, scholastycyzmu nad mistyką, chęć powrotu do Europy przedoświeceniowej to główne tezy filozofii politycznej wyznawanej przez Czaadajewa. Odnośnie Rosji pisał gorzko, że to kraj zapomniany przez Opatrzność.\nNiezwykle intrygującą kwestią jest, że wpływy liberalne narodziły się i trwały w Petersburgu – miasto to stworzone na surowym korzeniu stanowiło w tych czasach bezduszną, zeuropeizowaną awangardę racjonalizmu, oświecenia i wywrotowych, rewolucyjnych teorii. Z kolei Moskwa ogniskowała starą szlachtę, posiadała tradycyjną zabudowę i była centrum życia religijnego i mistycznego. Charakterystyczne, że dekabryści pochodzili z Petersburga, a wyznawcy rodzimych wartości z Moskwy.\nPo przedstawieniu koniecznych antecedencji możemy przejść do opisania klasycznej myśli rosyjskiego słowianofilstwa. Naszą podróż rozpoczynamy od Iwana Kiriejewskiego, który początkowo był okcydentalistą. Na ten czas przypada publikowanie artykułów w czasopiśmie „Jewropiejec”, gdzie wykładał swoją filozofię historii. Pisał on, że cywilizacja i kultura europejska opiera się o trzy zasadnicze pierwiastki: religię chrześcijańską, charakter młodych ludów barbarzyńskich oraz, pozytywnie oceniane pozostałości, świata antycznego. Rosja z kolei nie wytworzyła własnej cywilizacji, nadal jest krajem „młodym” co stanowi paradoksalnie atut, ponieważ jest dynamiczna i może z upadającej cywilizacji europejskiej wybrać to, co korzystne, a odrzucić obciążenia. Zachowała większą czystość chrześcijaństwa, co jest plusem. Równocześnie nie posiadając pozostałości świata antycznego poddaje się najazdom tatarskim, co oddala ją od rodziny narodów europejskich. Diametralna zmiana postawy następuje u Kiriejewskiego wraz z nawróceniem religijnym, które stało się za przyczyną jego bogobojnej żony. W artykule Odpowiedź Chomiakowi, a następnie w rozprawie „O charakterze cywilizacji Europy i jej stosunku do cywilizacji Rosji” następuje weryfikacja oceny świata antycznego. Przedstawia schemat historiozoficzny, który dzieli na skażony formalizmem i racjonalizmem Rzym a patriarchalną, wierną tradycji i żywą społecznie Grecję. To też przekładało się automatycznie na postrzeganie chrześcijaństwa rzymskiego jako wojowniczego i szerzącego wiarę mieczem i ogniem, a z kolei chrześcijaństwa bizantyjskiego, którego kontynuacją jest prawosławie, jako pokojowego i koegzystującego z innymi wyznaniami. Kontynuacją krytyki urządzeń zachodniej Europy było zwrócenie uwagi na fakt, że organizacja społeczna tamtejszych narodów zasadza się na przemocy więc jest niezdolna do powolnego, organicznego wzrostu. W samej swej istocie znajdowała się przyczyna przyszłego rozkładu gmachu symbolizowanego przez krwawą rewolucję francuską. Istotnym spoiwem społecznym starej Rusi był brak własności prywatnej, która powoduje niesnaski i wprowadza sztuczną nierówność pomiędzy ludźmi.\nZe spraw bliższych chronologicznie Kiriejewski dokonuje całościowej krytyki rządów Piotra I Wielkiego, które w sposób mechanistyczny spowodowały gwałt na urządzeniach wewnętrznych starodawnej Rosji. Według niego siłą wewnętrzną Rosji jest chłopstwo, czyste i nieskażone racjonalizmem, który dezintegruje każdego człowieka. Opór chłopstwa jest jednak nieświadomy i opiera się na sile inercji i bierności.\nKolejną wartą uwagi postacią w ruchu słowianofilskim był Aleksy Chomiakow. Posiadał on kontakty w Anglii, a konkretniej z ruchem oksfordzkim poprzez pastora Williama Palmera, przyjaciela samego Johna Newmana. Najdonioślejszym częścią spuścizny Chomiakowa stanowią jego prace teologiczne w głównej mierze o charakterze eklezjologicznym. Krytykował w nich zarówno katolicyzm, jak i protestantyzm. Wskazywał, że w religiach tych zwyciężył racjonalizm, formalizm i indywidualizm kosztem mistyki, naturalności i wspólnotowości. Prawosławie postrzegał jako religię wolnościową w opozycji do autorytarnego katolicyzmu. Uważał, że reformacja zapoczątkowana przez wystąpienie Marcina Lutra była słuszna, ponieważ zrodziła się z protestu przeciw materializmowi i omnipotentnej zasadzie autorytetu. Jednak okazała się ona na wskroś indywidualistyczna, a więc będąca w awangardzie zepsutej rzeczywistości. Chomiakow w programie pozytywnym głosił ideę swobodnej, organicznej wspólnoty określanej mianem „soborowość”, która urzeczywistniała się rzekomo w prawosławiu. Ta idealistyczno-romantyczna koncepcja koresponduje z koncepcjami teologicznymi Johanna Adam Möhlera ze szkoły teologicznej w Tubingen. Konsekwencją wyznawanej teorii był skrajny immanentyzm, czyli odrzucenie autorytetu i oparcie się wyłącznie o wewnętrzną świadomość Kościoła:\n„Chrześcijaństwo nie jest niczym innym jak wolnością w Chrystusie […] Uważam Kościół za bardziej wolny niż protestanci. Protestantyzm bowiem uważa Pismo Święte za autorytet nieomylny, a zarazem zewnętrzny, podczas gdy Kościół widzi w Piśmie Świętym swe własne świadectwo, patrzy na nie jak na wewnętrzny fakt swego własnego życia. Jest zatem rzeczą całkowicie niesłuszną myśleć, że Kościół żąda wymuszonej jedności lub wymuszonego posłuszeństwa; przeciwnie, Kościół brzydzi się jednym i drugim: bowiem w sprawach wiary wymuszona jedność jest fałszem, a wymuszone posłuszeństwo – śmiercią”.\nFilozofia historii podług Chomiakowa jest niezwykle interesująca. W książce Zapiski o historii powszechnej dzieli religie i ludy na irańskie oraz kuszyckie. Ojczyzną pierwszych jest Iran, kolejne wcielenia to Izrael, ludy germańskie i słowiańskie, a także Anglia pomimo pewnego zepsucia najazdem normańskim. Z kolei protoplastą drugich jest starożytny Egipt, a następne państwa to Babilon, Egipt, Chiny, południowe Indie, Rzym i państwa romańskie. Grecja, nie wymieniona wcześniej, jest postrzegana jako posiadająca elementy charakterystyczne dla obu. Cechy charakterystyczne przedstawia poniższa tabela:\nPlastyka – zwłaszcza architektura\nAnaliza i racjonalizm\nNaturalna, swobodna wspólnota\nPaństwo jako umowne i sztuczne\nPoprzez wielkie umysły\nCiekawym wątkiem był stosunek Chomiakowa do Polski - definitywnie negatywny. Uważał Polskę za zdrajcę sprawy słowiańskiej. Wskazywał, że Polacy pomogli Niemcom wyniszczyć nadbałtyckich Wendów, a elity były zlatynizowane przez co istniała przepaść pomiędzy nimi, a ludem w którym zachowały się elementy pożądane przez słowianofili. Rzec można, że z pewnością podpisałby się pod słowami z wiersza Fiodora Tiutczewa mówiącymi o Polsce jako „Judaszu Słowiańszczyzny”.\nZ kolei w Liście o Anglii opisał rywalizację torysów z wigami jako emanację dwóch sił wzajemnie walczących o rząd dusz. Stanowiło to jasną analogię do sytuacji wewnątrzrosyjskiej, czyli starć okcydentalistów ze słowianofilami.\nOstatnim spośród triady klasyków rosyjskiego słowianofilstwa był Konstanty Aksakow, najbardziej fanatyczny i radykalny w wyznawanych ideach. Chcąc zbliżyć się do ludu rosyjskiego przywdział chłopską sukmanę oraz murmołkę (nakrycie głowy). Podobnie, jak inni słowianofile twierdził, że geneza państwowości rosyjskiej była inna od państw zachodnich – Normanowie zostali przywołani przez lud rosyjski. Jakościową zmianą była teoria Aksakowa stwierdzająca, że zostało to dokonane, ponieważ lud rosyjski nie był w stanie wybrać spośród siebie władzy, co wskazuje na jego apolityczny charakter. Myśliciel posunął się do stworzenia koncepcji prawdy wewnętrznej i prawdy zewnętrznej, aby uzasadnić swój punkt widzenia. Prawda wewnętrzna to wszystko, co jednoczy ludzi od „środka”, czyli tradycja, religia, obyczaj. Z kolei prawda zewnętrzna to państwo i prawo, które są sztuczne, zracjonalizowane i umowne. Lud nie może partycypować we władzy, ponieważ wtedy automatycznie przestaje być ludem. Lud jest siłą twórczą, a państwo ma stosunek służebny względem niego wypełniając li tylko rolę strażnika przed zewnętrzną interwencją. Ta umowa między ludem, a władzą została dwa razy w dziejach Rosji złamana i to dwa razy za przyczyną władzy: pierwszy raz za Iwana Groźnego a drugi raz za panowania Piotra Wielkiego. W dziele O stanie wewnętrznym Rosji Aksakow posunął się do utopijnej ówcześnie propozycji dla rządzących. Lud rosyjski zawsze był wierny władzy, ponieważ jest apolityczny więc władza winna mieć nieograniczoną swobodę decyzji oraz inicjatywę ustawodawczą w zamian za pełną swobodę życia i wolność słowa dla poddanych. Dopełniając zborność wewnętrzną swojej koncepcji Aksakow dokonał apoteozy chłopskiej wspólnoty gminnej, tj. miru kosztem teorii rodowej, którą postrzegał jako zagrożenie dla spoistości ludu. Jednomyślność stanowi podstawę funkcjonowania miru.\nPomimo pewnych różnic między klasycznymi słowianofilami, które miały charakter raczej akcydentalny i ilościowy, istniały podstawowe tezy i zagadnienia będące łącznikiem. Do najważniejszych spośród nich można zaliczyć:\nPrzekonanie o wyjątkowości cywilizacji rosyjskiej, która została stworzona w całkiem odmienny sposób aniżeli cywilizacja europejska. Rosjanie dobrowolnie przywołali władzę zewnętrzną (Normanów), a nie zostali podbici. To wydarzenie determinowało całą późniejszą historię Rosji.\nCałościową krytykę rozwoju cywilizacji europejskiej, która stała się zracjonalizowana, sformalizowana i opierająca się jedynie na umowie społecznej, która jest sztuczna i może w każdej chwili zostać zerwana.\nPodkreślanie niebagatelnej roli prawosławia, które jest religią pokojowej koegzystencji w opozycji do autorytatywnego rzymskiego katolicyzmu i zindywidualizowanego protestantyzmu\nKrytykę części dziedzictwa antyku, tj. Rzymu, który poprzez jurydyzację każdego aspektu życia doprowadza do zduszenia naturalnej organiczności społeczeństwa, które jest widoczne w dziedzictwie greckim i bizantyjskim, które podjęła Rosja.\nMisyjność cywilizacji rosyjskiej zgodnie z koncepcją mnicha Filoteusza z Pskowa\nApoteozę rosyjskiego ludu, który nie jest skażony zepsuciem tak charakterystycznym dla elit rosyjskich\nSłabość do romantyzmu przejawiająca się: rozbudzoną duchowością, skoncentrowaniem na przeżyciach wewnętrznych, przewagą uczucia i intuicji nad pragmatyzmem oraz racjonalizmem, czerpaniem z folkloru, dowartościowaniem kultury narodowej, mistycyzmem\nKrytykę rządów cara Piotra I Wielkiego, który jawił się jako zdrajca sprawy narodowej\nWraz z porażką Rosji we wojnie krymskiej (1853-1856), końcem panowania cara Mikołaja I, a także śmiercią klasyków myśli słowianofilskiej w krótkim odstępie czasowym, następuje dezintegracja słowianofilstwa. Reformy podjęte przez cara Aleksandra II, przede wszystkim włościańska, spowodowały społeczne przekonanie, że czas filozoficznych debat minął i czas stworzyć realistyczne programy działania. Romantyczna utopia słowianofilska zaczęła być zawłaszczana przez pragmatycznych działaczy pokroju Jurija Samarina, czy Aleksandra Koszelowa, którzy postanowili ją wykorzystać, aby partycypować we władzy.\nNajwiększym wrogiem ideowym, z którym słowianofilstwo walczyło o rząd dusz, byli okcydentaliści, z rosyjskiego nazywani zapadnikami. Za początek formowania się tej idei na terenie Rosji uważa się powstanie kółka filozoficznego Nikołaja Stankiewicza, a do głównych teoretyków tego ruchu należeli: Wissarion Bielinski, Michaił Bakunin oraz Aleksandr Hercen. Głównym podmiotem filozofii historii u okcydentalistów była jednostka, traktowana jako organizm w pełni autonomiczny wobec ludu. Sam lud miał nie być konserwowany jak u słowianofili, a siłą przekształcony w nowoczesny naród polityczny partycypujący w zarządzaniu Rosją. Kolejną ważną różnicą, pomiędzy obiema zwaśnionymi grupami, był stosunek do kapitalizmu, co najlepiej odzwierciedla następująca opinia prof. Andrzeja Walickiego:\n„Słowianofile konsekwentnie krytykowali kapitalizm z pozycji konserwatywno-romantycznych, z pozycji maksymalnej sublimacji wartości związanych z przedkapitalistycznym typem osobowości i więzi społecznych; dla okcydentalistów głównym wrogiem był właśnie układ przedkapitalistyczny, tj. feudalizm w szerokim, marksistowskim sensie tego słowa”.\nOkcydentaliści w każdym aspekcie chcieli imitować rozwiązania wprowadzone na zachodzie Europy, a historię Rosji, za wyjątkiem rządów cara Piotra I Wielkiego, uważali jako obciążenie przeszkadzające w gwałtownej modernizacji, która miała spowodować wzrost potęgi i poważania Imperium Rosyjskiego w świecie.\nNie ulega najmniejszej wątpliwość, że obu grupom zależało na rozwoju państwa i społeczeństwa rosyjskiego, ale różnice tkwiły w proponowanych metodach działania.\nHistoria myśli i idei rosyjskiej z XIX w. stanowi interesujący przykład odpowiedzi na wyzwania modernizacji i nowoczesności przez zacofane, peryferyjne państwo. Może stanowić inspirację po dziś dzień dla wielu narodów szukających odpowiedzi na podstawowe pytanie: jak dogonić najbardziej rozwinięte ośrodki polityczno-gospodarcze?\nSama idea słowianofilska znalazła swoich epigonów w ruchu panslawistycznym, a następnie w myśli eurazjatyckiej reprezentowanej przez takie postacie, jak Nikołaj Trubieckoj czy Lew Gumilow.\nStosunek Polaków do słowianofilstwa nie może być pozytywny z racji na to, co pisali klasycy słowianofilstwa o naszym kraju. Po drugie, należy mieć świadomość, że Rosjanie w różnych formach pragnęli jednego, tj. zdominowania Europy Środkowo-Wschodniej i przebudowania jej na swoją modłę. Najbardziej jaskrawym przykładem imperialistycznego działania państwa rosyjskiego był fakt rusyfikacji Polski w połowie XIX w., kiedy klasycy słowianofilstwa pisali swoje wysublimowane dzieła.\nSłowianofilstwo było ideą, która nie znalazła szerokiego poparcia w społeczeństwie rosyjskim. Masowe ruchy nowoczesne nie przejęły praktycznie nic z jego dziedzictwa, poza jednym wyjątkiem, tj. przekonaniem o wyższości cywilizacyjnej Rosji względem innych.\nBazylow Ludwik, Historia Rosji, Warszawa 1977\nSłownik Języka Polskiego, Warszawa 1981\nTofler Alvin, Trzecia fala, Warszawa 1997\nVeblen Thorstein, Teoria klasy próżniaczej, Warszawa 1998\nWalicki Andrzej, W kręgu konserwatywnej utopii – struktury i przemiany rosyjskiego słowianofilstwa, Warszawa 2002\nWalicki Andrzej, Zarys myśli rosyjskiej od oświecenia do renesansu religijno-filozoficznego, Kraków 2005\n Słownik Języka Polskiego, Warszawa 1981.\n Fernand Braudel - (1902-1985), francuski historyk. Lider Szkoły Annales, która w swych badaniach korzystała z dorobku nauk społecznych, jak i kładła nacisk na badania ilościowe (statystyczne) jako przydatne dla uwypuklania zmian dokonujących się w dłuższym okresie.\n Immanuel Wallerstein – (1930-2019), amerykański socjolog pochodzenia żydowskiego. Autor książki The Modern World System.\n Więcej w Thorstein Veblen, Teoria klasy próżniaczej, Warszawa 1998.\n Patrz Alvin Tofler, Trzecia fala, Warszawa 1997.\n Siergiej Uwarow – (1786-1855), minister oświaty Rosji w latach 1833-1848.\n Michaił Szczerbatow – (1733-1790), rosyjski historyk i pisarz polityczny.\n Nikołaj Karamzin – (1766-1826), rosyjski literat, pisarz, publicysta.\n Michaił Pogodin – (1800-1875), rosyjski pisarz, historyk, dziennikarz. Profesor Uniwersytetu Moskiewskiego. Wydawca czasopisma Moskwitianin. Jeden z ideologów panslawizmu, patron ruchu moskalofilskiego (prąd istniejący w Galicji, Bukowinie i Rusi Podkarpackiej głoszący jedność tamtejszej ludności z Rosją stojący w opozycji do ukraińskiego ruchu narodowego).\n Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling – (1775-1854), filozof. Autor m.in.: Filozofia objawienia: ujęcie pierwotne, System idealizmu transcendentalnego: z wykładów monachijskich; O historii nowszej filozofii.\n Piotr Czaadajew (1794-1856), rosyjski filozof i publicysta. Autor Listów Filozoficznych.\n Iwan Kiriejewski (1806-1856), rosyjski myśliciel.\n Z łac. Occidentalis – zachodni.\n Aleksy Chomiakow – (1804-1860), rosyjski myśliciel, poeta, dramaturg, malarz.\n Działające w pierwszej połowie XIX w. wpływowe stowarzyszenie członków Kościoła Anglikańskiego, którzy mieli na celu zatrzymanie rosnącego sekularyzmu w społeczeństwie. Znaczna część członków przeszła w późniejszym okresie na katolicyzm.\n Johann Adam Möhler – (1796-1838), niemiecki teolog katolicki.\n Cytat z Aleksy Chomiakow za Andrzej Walicki, W kręgu konserwatywnej utopii – struktury i przemiany rosyjskiego słowianofilstwa, Warszawa 2002, str. 142.\n Mowa o wierszu Do Słowian z 1867 r. pisanego z okazji Zjazdu Słowiańskiego w Moskwie.\n Fiodor Tiutczew – (1803-1873), rosyjski poeta, piewca rosyjskiego imperializmu.\n Konstanty Aksakow – (1817-1860), rosyjski myśliciel.\n Andrzej Walicki, W kręgu konserwatywnej utopii – struktury i przemiany rosyjskiego słowianofilstwa, Warszawa 2002, str. 174.\n Filoteusz z Pskowa – (ok. 1450 – 1525), rosyjski mnich monasteru Przemienienia Pańskiego Eleazara Pskowskiego. Autor teorii Trzech Rzymów: „pierwszy Rzym upadł na skutek herezji, drugi Rzym – Konstantynopol – na skutek zdrady prawdziwej wiary, trzecim Rzymem jest Moskwa, a czwartego już nie będzie”. Stała się ona oficjalną ideologią Państwa Moskiewskiego, a później Rosji. Była także wytłumaczeniem ekspansywnej polityki kolejnych rządów.\n Więcej Andrzej Walicki, Zarys myśli rosyjskiej od oświecenia do renesansu religijno-filozoficznego, Kraków 2005, str. 191-192.\n Jurij Samarin - (1819-1876), rosyjski historyk i działacz społeczny. Przedstawiciel II generacji słowianofilstwa.\n Nikołaj Stankiewicz – (1813-1840), rosyjski filozof i poeta.\n Wissarion Bielinski – (1811-1848), rosyjski pisarz, filozof i krytyk literacki. Teoretyk rewolucyjnego demokratyzmu.\n Michaił Bakunin – (1814-1876), rosyjski myśliciel, rewolucjonista. Jeden z ojców anarchizmu.\n Aleksandr Hercen – (1812-1870), rosyjski pisarz i myśliciel społeczny. Twórca koncepcji „rosyjskiego socjalizmu”, która wywarła znaczący wpływ na rosyjskich narodników, czyli ruchu działającego w latach 1870-1890 na rzecz demokratyzacji Imperium Rosyjskiego.\n Andrzej Walicki, W kręgu konserwatywnej utopii – struktury i przemiany rosyjskiego słowianofilstwa, Warszawa 2002, str. 327-328.\n Nikołaj Trubieckoj – (1890-1938), rosyjski książę, językoznawca. Napisał Podstawy fonologii.\n Lew Gumilow – (1912-1992), rosyjski historyk, etnolog, geograf. Twórca pojęcia „pasjonarności”.


Kurzopedia: Kurz i mistyka Obieg - Magazyn Centrum Sztuki Współczesnej\nKurzopedia: Kurz i mistyka\nObieg / Numery / Nr 7/2018 / Kurzopedia: Kurz i...\nHistoria kurzu i pyłu w mistyce zaczyna się od lustra, które symbolizuje serce. Mistycy ujmują serce jako lustro, które z początku jest czyste. Jeśli z jakiegoś powodu lustro zaczyna matowieć, pod wpływem kurzu czy też grzechu, nie tylko jego powierzchnia, ale sama istota zaczyna się zmieniać i od wewnątrz pokrywa się rdzą. A gdy lustro pokryje się rdzą, nie ma już sposobu, by przywrócić je do stanu pierwotnej czystości. Najwyraźniej zdaniem mistyków negatywny wydźwięk tej interpretacji ma swoją wagę. Nie ma sposobu na usunięcie warstw pyłu, a serce pokryte rdzą nie wraca do swoich początków. W mistyce znaczenie serca jest ogromne; nie można narażać go na działanie kurzu przez długi czas, zaś gdy tylko kurz go dotknie, wzywa się do jego oczyszczenia, im bowiem dłużej kurz znajduje się w sercu, tym mniej prawdopodobne staje się usunięcie grubych warstw nalotów.\nIbn Arabi1 w Fusus al-hikam (Klejnoty mądrości) przedstawia świat jako „lustro, do którego przynależą boskie imiona i atrybuty”, ludzkość zaś jest kolejnym zwierciadłem, w którym odbicie znajdują twarze i ziemskie wzory wszechświata.\nIbn Arabi postrzega wszechświat i ludzkość jako dwa symetryczne lustra, odbijające siebie nawzajem; wszystko, co istnieje w świecie odbija się w ludziach, a każdy aspekt człowieczeństwa ma swój odpowiednik we wszechświecie. A zatem, jeśli warstwa pyłu osiada na sercu ludzkiej duszy, znajdzie odzwierciedlenie w całym wszechświecie, a jeśli we wszechświecie podnosi się pył, wpłynie na całą ludzkość i całą ludzkość otoczy. Oczyszczanie wnętrza i oczyszczanie tego, co zewnętrzne, musi dokonywać się jednocześnie, jako że te dwa odbite obrazy potrzebują siebie nawzajem, by istnieć. Ibn Arabi postrzega wszechświat bez ludzi jako pustą duszę, ludzkość według niego znajduje się w sercu wszechświata, serce zaś należy oczyścić z pyłu, aby lustra mogły pozostać czyste i lśniące.\nW szóstym rozdziale Kimia-ye Sa’adat (Alchemia szczęścia) Al-Ghazali2 uznaje, że serce rządzi człowiekiem i idzie jeszcze dalej w objaśnianiu serca; mówi, że mózg został dla niego stworzony. Mózg nie może działać bez serca, Al-Ghazali uznaje zatem, że jest jego sługą. By lepiej to wyrazić stwierdza, że serce i mózg tworzą ludzi, następnie dają im ciało oddane sercu w całości, a samo serce staje się swobodnie wędrującym po świecie instrumentem, wolne od kurzu i brudu ziemi. Serce w rozumieniu Al-Ghazalego ma zdolność bycia poza pełnym kurzu i pyłu światem. Mistyk uznaje, że wykracza ono poza ziemskie sprawy i traktuje je jako istotę człowieczeństwa: nawet jeśli w ludzkim ciele zalega kurz i pył ziemi, serce wędruje, by opuścić świat pyłu, sięgając ku temu, co poza nim. Serce ma okno, przez które wnika światło, cząsteczki pyłu unoszące się w świetle mogą stać się okazją do zbadania wewnętrznego źródła światła w sercu. Al-Ghazali idzie dalej: wierzy, że ludzkość nieuchronnie ucieka przed pyłem i ziemskim światem, ale wierzy też, że człowieczeństwo jest czymś więcej niż to ziemskie istnienie i nawet jeśli jest narażone na kurz i pył (zakrywające przed nimi prawdę), może odkryć własne światło.\nGdy mowa o mistycznej interpretacji islamu i jej przedstawieniach, pierwszy obraz, jaki pojawia się w naszej wyobraźni, to wędrujący przez pustynię sufi. Skąd bierze się ten obraz? Muzułmański sufizm zakorzeniony jest w islamie, pielgrzymka zaś, jak i Tawaf wokół Kaaby, należy do filarów tej religii. Niegdyś jednym środkiem transportu, za pomocą którego można było dostać się do Mekki, były zwierzęta pociągowe, droga zaś prowadziła przez pustynię; pył nieodłącznie do niej należał. Dla sufich, zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet, pustynia stawała się właściwą ścieżką do domu Boga, drogą i celem zarazem. W wielu mistycznych opowieściach Mekka znajduje się o wiele bliżej, niż wynikałoby to z jej geograficznego położenia, często sufi widzi Mekkę podążając drogą, zanim jeszcze dotrze do miejsca, w którym fizycznie się ona znajduje. Mistycy i mistyczki zdają się wierzyć, że to, czy sufi dociera do Mekki, czy nie, nie jest tak naprawdę ważne: droga przez pustynię staje się przedłużeniem ziemskiego ciała człowieka, który musi iść, aby osiągnąć pełnię i jedność. Dlatego też dom Boga ukazuje się przed oczyma sufich gdzieś po drodze, gdzie on lub ona spotyka wieczną miłość.\nPrzy takiej interpretacji, Kurz czy też Pył staje się wyznacznikiem postępu duszy ludzkiej na drodze prawdy, zmagań i oporów na szlaku, tak jakby pył był probierzem czystości serca. Pył i przysparzane przez niego trudy stają się zatem pozytywnym aspektem wędrówki; wysiłki sufiego zostają nagrodzone, Kaaba objawia się w drodze.\nSam pył także doświadcza w sferze mistyki wzlotów i upadków, czasami przejawia się w cząstkach dążących ku światłu, kiedy indziej tworzy scenę: pojawia się jako miraż Kaaby w oku mistyka. Niekiedy wszystkie Byty we Wszechświecie, gdy znajdują w sobie odrobinę tej cząstki, czują, że uwięzły w ogarniającej świat apokaliptycznej burzy pyłu.\nNebras Hoveizavi urodziła się w Ahwazie w czerwcu 1985 roku, jako dwudziestolatka zamieszkała w Stanach Zjednoczonych. W maju 2014 roku uzyskała bakalaureat w dziedzinie fotografii i mediów w California Institute of the Arts, zaś dwa lata później dyplom tej samej uczelni. Korzystając z doświadczenia fotograficznego, rozpoczęła swoją działalność tworząc ruchome obrazy, a także performanse i instalacje.\nJej obecne prace, łączące elementy fotografii, rzeźby, architektury i instalacji, bardzo oddaliły się od tradycyjnej fotografii. W swojej sztuce Nebras Hoveizavi bada między innymi zagadnienia tożsamości, kultury i dyslokacji. W 2012 roku dołączyła do Virtual Verite, zespołu performerskiego założonego przez renomowanego artystę z Los Angeles, Harry’ego Gamboa Jr. Uczyła w Community Art Partnership w Valencia (Kalifornia), prowadziła zajęcia na temat fotografii i krytyki w Teheranie. Ostatnio dołączyła do New Media Society-Teheran, będącej przestrzenią projektową, archiwum i biblioteką. Dzieli swój czas między Teheran, Ahwaz i Południową Kalifornię.\nNebras Hoveizavi , kurzopedia , dustopedia , mistycyzm , mysticism\n* Zdjęcie w tle: Nebras Hoveizavi, 2017.\n Mistyk, filozof, poeta i mędrzec, urodzony w 1165 roku ery chrześcijańskiej w Murcji. Ibn Arabi jest jednym z największych duchowych nauczycieli w dziejach. Znany jako Muhji ad-Din (Odnowiciel religii) i Szajch al-akbar (Wielki mistrz), jest autorem ponad trzystu pięćdziesięciu prac, wśród których znajduje się Fusus al-hikam, wykład na temat wewnętrznej mądrości proroków tradycji judaistyczno/chrześcijańsko/muzułmańskiej.\n Abu Hamid Al-Ghazali (1058–1111) był jednym z przodujących intelektualistów średniowiecznego islamu. Osobista niezgoda na scholastyczną ortodoksję doprowadziła go do mistycyzmu i stworzenia monumentalnego dzieła, w którym godził obecne w islamie tendencje mistyczne, jak i ortodoksyjne.