Kazimierz Michał Ujazdowski - Trójka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 07.04.2008 08:13\nWytworzył się taki stan rzeczy, w których polityka jest w coraz większym stopniu teatrem, krainą gestów, czysto medialnych zwrotów. To pozwala Platformie rządzić na poziomie minimum zaangażowania, a PiS-owi być opozycją czysto negatywną.\nGościem jest pan Kazimierz Michał Ujazdowski, były minister kultury. Dzień dobry.\nI współtwórca portalu Polska XXI. Dobrze czytam?\nCo to będzie za portal? Czy to jest wstęp do partii politycznej? Czy to jest wstęp do dyskusji?\nTo jest coś bardzo realnego. To jest nowoczesne centrum programowe. W Internecie – bo takie są wymogi współczesności.\nKiedyś jak ktoś tworzył partię, to zakładał gazetę, teraz portal.\nNie przypominam sobie, żeby ktoś zakładał partię, poczynając od założenia gazety. Żadnej poważnej gazecie takich zamiarów nie można by przypisać. My odpowiadamy na to, co jest rzeczywistą potrzebą współczesności, to znaczy na potrzebę uwolnienia debaty publicznej z okopów egoistycznej bijatyki między największymi dziś w Polsce partiami politycznymi, między PO a PiS-em. Taka debata jest potrzebna. Potrzebne jest miejsce wytwarzania konkretnych propozycji i rozwiązań programowych w perspektywie dłuższej niż parę tygodni, propozycji, które mają charakter konkretny.\nW tym momencie, gdyby to przełożyć na prostszy język, powiedział Pan, Panie ministrze, dwie – myślę – straszne dla słuchaczy rzeczy. Dlatego, że powiedział Pan, że te partie biją się egoistycznie, a nie dla Polski i nie myślą w perspektywie dalszej niż kilka tygodni.\nPodam bardzo konkretny przykład. W bardzo gorącym sporze o ratyfikację traktatu lizbońskiego nie padło ani jedno słowo odnoszące się do rzeczy najważniejszej, to znaczy: jak bronić i jak reprezentować polskie interesy po ratyfikacji? To jest najważniejsze pytanie w chwili obecnej. W sytuacji, w której najważniejszą zasadą polityki jest medialne pokonanie przeciwnika, te najważniejsze pytania schodzą na margines zainteresowania rządzących i opozycji. Lista istotnych rzeczy, pominiętych przez dwa najsilniejsze ugrupowania polityczne w Polsce jest znacznie dłuższa niż brak strategii ofensywnego działania w Unii Europejskiej.\nA mógłby Pan kilka wymienić, Panie ministrze?\nPraktyczne zaniechanie prac konstytucyjnych, zaniechanie reformy prawa wyborczego, brak rozmachu i strategicznego planu wzmocnienia takich dziedzin jak szkolnictwo wyższe i nauka w Polsce,… można tę listę mnożyć. Wytworzył się taki stan rzeczy, w których polityka jest w coraz większym stopniu teatrem, krainą gestów, czysto medialnych zwrotów. To pozwala Platformie rządzić na poziomie minimum zaangażowania, a PiS-owi być opozycją czysto negatywną.\nWspomniał Pan o zmianie Konstytucji. Poważny polityk, jakim jest premier Donald Tusk zapowiedział, że chce zmienić Konstytucję. Powiedział, że uruchomi komisję konstytucyjną w polskim parlamencie. Minęło kilka tygodni – i cisza. Myśli Pan, że nie będzie powrotu do tego pomysłu? Przecież słowo „polityka coś znaczy”?\nPewnie kiedyś tak. Wtedy, kiedy będzie to pożyteczne czy użyteczne w ramach kolejnej medialno-wyborczej kampanii. W latach 90-tych, kiedy w jakimś stopniu polskie życie polityczne było mniej dojrzałe, prace konstytucyjne się toczyły na poważnie.\nPanie ministrze, wróćmy do tego portalu. Gromadzi on poważne nazwiska. Oprócz Pana będzie pana Rafał Dutkiewicz, prezydent Wrocławia, będzie pan Jarosław Selin, były poseł PiS-u i pan Jan Rokita i jeszcze parę nazwisk. Wszyscy, jak rozumiem, będą blogowali? Co jeszcze będą tam Panowie robili?\nBlog jest jednym z elementów portalu. Zasadniczo struktura portalu opiera się na działach: na dziale Konstytucja / Państwo, w którym już dziś można przeczytać świetne teksty Jana Rokity i Rafała Matyji; na dziale Cywilizacja, który obejmuje rozwój miast, rolę edukacji i nauki, prowadzonym przez Rafała Dutkiewicza; i na dziale Polityka Pamięci, który jest prowadzonym przez Jarosława Selina. To jest korpus zasadniczy.\nTo jest wstęp do partii?\nAbsolutnie nie. Dlaczego miałby być to wstęp do partii? W Polsce nie istnieją poważne centra programowe…\nJak politycy się biorą za centrum programowe, za portal, trudno nie zadać pytania: czy tworzycie nową partię? I trochę mnie dziwi, że nie ma wprost odpowiedzi.\nZawsze zajmowaliśmy się polityką w sposób szczególny…\nBo to jest takie uczciwe powiedzenie Polakom: Drodzy Obywatele, oto nasza oferta.\nAle gdybyśmy tworzyli komitet wyborczy w przyszłości, gdyby ktokolwiek z nas podjął decyzję o zaangażowaniu czysto wyborczym, to na pewno nie będziemy zwlekać i Państwu i Panu redaktorowi o tym powiemy.\nPan Dutkiewicz może być kandydatem na prezydenta w 2010 roku, jak niektórzy spekulują?\nTo są spekulacje zupełnie przedwczesne. Żaden z polityków, dysponujących wielką siłą polityczną nie deklaruje w tej sprawie niczego.\nA nadawałby się pan Dutkiewicz?\nUważam, że wysoka ocena Rafała Dutkiewicza związana jest z dwoma motywami: po pierwsze – z uznaniem dla wyjątkowo energicznego i pożytecznego rządzenia Wrocławiem, Wrocław jest dzisiaj chyba najdynamiczniej rozwijającym się miastem w Polsce, po drugie – z całkowicie odmiennym stylem i metoda polityczną, odmiennym w sensie pozytywnym. Rozumiem to, że prasa dostrzega kogoś, kto postępuje profesjonalnie, energicznie i lepiej od innych polityków. Dzisiaj Polska przypomina plac budowy, na którym dwóch majstrów zamiast budować dom, bez końca się okłada. Jeśli pojawia się ktoś, kto we Wrocławiu robi kawałek dobrej roboty, to się go dostrzega. Ja się cieszę z tego, że ktoś taki jest dostrzegany.\nAle jaka jest odpowiedź o prezydenckie szanse?\nNie będę udzielał odpowiedzi na ten temat, bo cokolwiek powiem, oznaczałoby to albo stanowcze zaprzeczenie, albo rozpoczęcie kampanii wyborczej. To jest pytanie, które będzie można zadawać za rok i z pewnością odpowiem na nie bardzo klarownie. Jako obywatel chciałbym móc między większą ilością kandydatur i chciałbym nie wybierać w drugiej turze między Donaldem Tuskiem a Lechem Kaczyńskim.\nCzyli Dutkiewicz – tak?\nChciałbym mieć jako obywatel większe pole wyboru.\nMoże Pan odpowie wprost, Panie ministrze, na takie pytanie: czy rację ma Marian Krzaklewski, który dziś na łamach „Super Expressu” przestrzega Jarosława Kaczyńskiego: „PiS może skończyć jak AWS” – czyli źle?\nNie chcę się wypowiadać na temat polityki Jarosława Kaczyńskiego i Prawa i Sprawiedliwości, bo mogę być posądzony o stronniczość.\nTo Pana była partia.\nMoje drogi i drogi Jarosława Kaczyńskiego się rozeszły. Spór był gruntowny i zasadniczy. Dotyczył modelu kierowania partią. Mogę powtórzyć tylko jedno: nie wierzę w to, że można budować i rozwinąć dużą partie polityczną na takiej zasadzie, że się tłumi poważną dyskusję wewnętrzną.\nA jest taka dyskusja na przykład w Platformie? Mam wrażenie, że obie partie są bardzo oligarchiczne.\nNie znam Platformy Obywatelskiej. Znam bardzo gorszący przypadek zmiany zarządu województwa dolnośląskiego, odwołania w trybie ekspresowym marszałka rekomendowanego przez Platformę, pana Andrzeja Łosia dlatego, że nie był całkowicie subordynowany politycznie.\nPodobno sprzyjał panu Dutkiewiczowi, którego Platforma boi się teraz?\nNie sprzyjał panu Dutkiewiczowi. Ale mogę wskazać na bardzo konkretny radykalny przejaw partyjnictwa kosztem samorządu terytorialnego.\nTo był ten przykład?\nTak, to był ten przykład. To było dla mnie całkowite zaskoczenie, że można w trybie, który przypomina lata 60-te i 70-te, odwołać kogoś z dnia na dzień - kogoś, kto był bardzo lojalnym członkiem stronnictwa.\nPanie ministrze, spójrzmy też na lewicę. Jak Pan ocenia rozpad Lewicy i Demokratów – ruch Wojciecha Olejniczaka, polityka, który wcześniej mówił: „LiD to hit”, a teraz mówi; „LiD to kit”? Jest w tym jakiś sens?\nNie jestem specjalistą od polityki lewicowej. Wydaje mi się, że była to przede wszystkim reakcja na to, że politycy Partii Demokratycznej wybrali inną drogę. Jaką? – nie wiem. Mam wrażenie, że to jest jakaś próba przytulenia się do Platformy Obywatelskiej. Traktuję ruch Wojciecha Olejniczaka jako ruch przedzjazdowy, to znaczy jako ruch polityka, który ocenia – chyba słusznie – że kongres stronnictwa, który jest najsilniejsza częścią sojuszu LiD jest zdecydowanie przeciwny kontynuowaniu sojuszu z Partią Demokratyczną. Widzę w tym raczej ruch przedwyborczy – przed wyborami, które odbędą się na zjeździe samego SLD. Czy to jest ostateczny wybór strategii wyborczej lewicy? – tego nie wiem. Nie przypisuję też Wojciechowi Olejniczakowi cech wielkiego przywódcy politycznego. Wydaje mi się, że on raczej wsłuchuje się w glosy różnych kręgów lewicowych i w partii, i poza partią. Tak jak mówi o głosie „Krytyki Politycznej”, że to jest przywództwo dopiero się powoli kształtujące.\nA jak Pana zdaniem sobie radzi na stanowisku Pana następca Bogdan Zdrojewski?\nRóżnimy się bardzo poważnie w kwestii polityki pamięci (stronię od używania terminu „polityka historyczna”). Jestem zaskoczony tym, że projekty, które były budowane jako projekty państwowe, wokół których było zbudowane szerokie zaufanie społeczne – takie jak Muzeum Ziem Zachodnich czy Muzeum Historii Polski – nie są realizowane z determinacją, bo one mają bardzo publiczny i państwowy wymiar. Polska musi mieć nowoczesne placówki prezentujące nasze doświadczenie historyczne w sytuacji, w której sąsiedzi prowadzą bardzo energiczną i systematyczną politykę w tej sferze. Musi mieć ze względów edukacyjnych i międzynarodowych.\nCzęść polskich komentatorów mówi: „niektórzy politycy w Polsce oszaleli, bo chcą Polaków wychowywać”. A czy w Niemczech nie dzieje się to samo? Czy ta wielka eksplozja powrotu do pamięci nie jest dowodem na to, że nie możemy tutaj stać w miejscu?\nTu nie chodzi o propagandę. Nowoczesne muzeum jest po prostu miejscem dobrej edukacji i dobrej komunikacji. Nie można myśleć o tej sferze polityki kulturalnej w kategoriach starego muzeum, które nudzi.\nMuzeum Ziem Zachodnich jest zarzucone ostatecznie?\nNie wiem, czy jest zarzucone ostatecznie, bo polityka ministra Zdrojewskiego w tej sprawie jest chwiejna. Podjęto jedną, bardzo niekorzystną decyzję, to znaczy skreślono ten projekt z listy projektów finansowanych ze środków Unii Europejskiej. Jeśli te drzwi zostaną całkowicie zamknięte, to projekt będzie kontynuowany w skromniejszym wymiarze z pieniędzy krajowych i miejskich. Ale powinien być kontynuowany dlatego, że to jest kawałek arcyciekawej historii. Polska historia po II Wojnie Światowej na ziemiach zachodnich to jest fenomen zakorzenienia, fenomen patriotyzmu połączonego z tolerancją, fenomen budowy społeczeństwa cywilnego, wreszcie we Wrocławiu fenomen najsilniejszego po Gdańsku oporu Solidarnościowego. To wszystko trzeba pokazać i młodemu pokoleniu i światu, bo to jest rzecz ważna – w moim przekonaniu – i dla Polski, i dla Europy. Cudzoziemcy interesują się tym bardziej niż minister kultury, co mnie trochę smuci.\nMam nadzieję, że niedługo minister Zdrojewski będzie w tym studiu – zapytamy. Bo jak my tej historii Wrocławia czy ziem zachodnich nie napiszemy sami, to inni za nas napiszą.\nNiestety niekiedy piszą lepiej od nas. Jak Norman Davies.\nDziękuję bardzo. Kazimierz Michał Ujazdowski był gościem Salonu.\nZobacz więcej na temat: KULTURA stosunki polsko-niemieckie POLSKA Kazimierz Michał Ujazdowski Wrocław Wojciech Olejniczak Jarosław Kaczyński\nOstatnia aktualizacja: 24.04.2007 08:13\nNie można wsadzać do jednego worka zadeklarowanych agentów i tych, którzy zostali przez SB sponiewierani, czy zaszantażowani. Problem istnieje.\n- Zapraszam do rozmowy z Kazimierzem Michałem Ujazdowskim, ministrem kultury i dziedzictwa narodowego, politykiem PiS. Dzień dobry.\n- Polacy cenią Jelcyna za to, za co Rosjanie go nie lubią - mówi w "Dzienniku" Stefan Meller, były szef MSZ. Pan się zgadza z tą opinią?\n- To jest trafna opinia. Cenimy śp. Borysa Jelcyna za to, że był prezydentem Rosji demokratyzującej się i otwartej na świat. Chociaż oczywiście nie była to demokracja w takim sensie, w jakim rozumiana jest ona w Polsce, czy w Europie Zachodniej. To był jedyny prezydent Rosji, który potrafił przynajmniej próbować polityki otwartej i respektującej kanony demokratyczne. Poza tym był gotów wobec Polski na takie gesty i takie deklaracje.\n- Czytałem ostatnio taką bardzo dobra książkę Pawła Reszki - napisał duży reportaż z Rosji. Tam pojawia się taka myśl, że to ludzie Jelcyna trochę przepili szanse na demokratyzację Rosji. Bo ta pamięć o tej rozpitej, skorumpowanej demokracji jest tam bardzo silna i to jest chyba też klucz do zrozumienia poparcia dla Putina.\n- Korupcja była i jest czynnikiem bardzo silnie obecnym w Federacji Rosyjskiej. Na pewno Putin skorzystał z przekonania powszechnego w Rosji, iż demokracja oznacza rozkład, słabość władzy, ale nawet gdyby Borys Jelcyn i jego otoczenie było wolne od praktyk korupcyjnych, to taka reakcja proimperialistyczna w Rosji by się zrodziła. Po prosty Gorbaczow i Jelcyn uchodzą w świetle tej reakcji, tej potrzeby odbudowy imperium za ludzi słabych. Nawet gdyby - powtarzam - byli w sensie najbardziej podstawowym, ludźmi wolnymi od korupcji, to ta reakcja by w nich uderzała. Uderzała w Gorbaczowa, ale o Gorbaczowie nikt nie mówił, że jest człowiekiem skorumpowanym, a jest jednym z symboli słabości Rosji, obwinianym za upadek.\n- Dla mnie ta zła pamięć o Jelcynie w Rosji jest trochę taką nauczką o odpowiedzialności elit. Bo cała klasa polityczna - ta za Jelcyna - odpowiada za to, że dziś Rosjanie ze wstrętem myślą o demokracji.\n- Wydaje mi się, że to jest zbyt duże uproszczenie. Wśród rosyjskich demokratów i obecnych przeciwników Putina są ludzie uczciwi. Nie malujmy takiego obrazu, który sprzyjałby Putinowi.\n- Mówimy o skuteczności, o efekcie. Efekt był taki, jaki był.\n- Ma Pan rację. Monteskiusz powiedział, że tyrania trzyma się na strachu, arystokracja na honorze, a demokracja na cnocie. Jeśli cnoty - w sensie obywatelskim - nie ma, to demokracja przeżywa kryzys i toruje drogę innym systemom politycznym. To jest stara prawda od czasów starożytnej Grecji. Jeśli brakuje zasad, to demokracja, czy republika rozkłada się. To jest uniwersalne prawidło, które znalazło potwierdzenie w Rosji. Jeśli Rosja ma kiedykolwiek pójść w stronę prozachodnią i demokratyczną, to elity tej zmiany muszą być wolne od korupcji.\n- My Jelcyna zapamiętamy dobrze, także dlatego, że był trochę otwarty w stronę Polski i np. przekazał nam te dokumenty katyńskie. Ale dziś okazuje się, że 40 proc. Polaków nie wie kto odpowiada za ten mord.\n- To jest bardzo zły skutek. Po pierwsze - fałszu peerelowskiego i obojętności w pierwszych latach po upadku komunizmu.\n- W 1989 roku, 80 proc. dobrze odpowiedziało, na to pytanie, kto odpowiada za ten mord.\n- To jest kwestia przede wszystkim młodej generacji, do której zresztą zwracamy swoją akcję "Katyń 1940 - pamiętaj". My, czyli Ministerstwo Kultury. We wrześniu będzie premiera filmy "Katyń" Andrzeja Wajdy. Ale do tego czasu chcemy zadbać o to, by w szkołach pojawiły się nowoczesne i ciekawe materiały edukacyjne, na polskich ulicach będą sugestywne billboardy prezentujące bohaterów tamtego tragicznego, zbrodniczego wydarzenia. Będą także zwiastuny, reklamy, krótkie filmy na zasadzie reklamy społecznej pokazywane w polskich kinach - takie 30 sekundowe filmy. Robimy dużą akcję społeczną, która ma na celu usunięcie tego stanu niewiedzy. Chcielibyśmy, by każdy młody człowiek rozumiał sens tego, szalenie istotnego w historii Polski, tragicznego wydarzenia z ubiegłego wieku.\n- A filmu Wajdy Pan jeszcze nie widział, przynajmniej w surowej wersji?\n- Zobaczę go w najbliższych dniach. Chciałbym to uczynić w warunkach absolutnie spokojnych, a obydwaj wiemy, że czasy w Polsce nie są spokojne. Chciałbym znaleźć te parę godzin na projekcję filmu absolutnie w ciszy. Być może, jeśli przezwyciężymy ten kryzys w parlamencie, to tak.\n- A przezwyciężycie?\n- Sądzę, że tak. Sądzę, że koalicja rządząca potwierdzi swoją większość, że parlament będzie miał nowego marszałka - to jest absolutna konieczność. Polski system ustrojowy jest zbudowany na zasadzie, iż Sejm, jest sejmem kierowanym przez marszałka. To jest model obowiązujący od 1997 roku. Do tego roku Sejmem kierowało prezydium, a marszałek był pierwszym pośród równych członków prezydium. Teraz jest prawdziwym zarządcą izby, która nie może działać bez marszałka.\n- Niektórzy mówią - dyktatorem. I Marek Jurek był takim silnym marszałkiem, który bezdyskusyjnie wykonywał polecenia partii - tak twierdziła opozycja i chyba trochę w tym racji było. Wczoraj komitet polityczny PiS-u podobno podjął decyzję, kto będzie jego następcą, ale jest zakaz mówienia. Pan był na tym komitecie? Podjęto tę decyzję?\n- Byłem na komitecie, ale decyzji ostatecznej nie podjęto.\n- Nieprawdziwe są te informacje prasowe. A jaką decyzję podjęto?\n- Jest kilku kandydatów. Ostateczna decyzja będzie podjęta dziś. Jeśli Pan mnie pyta, który - nie tyle - jest najlepszy, tylko na którego ja bym wskazywał, wskazywałbym na kandydaturę Pawła Zalewskiego.\n- On cieszy się poparciem Pana kolegów z partii?\n- Jest jedną z kandydatur bardzo poważnie branych pod uwagę, ale ostateczna decyzja będzie dziś.\n- Na ile procent to jest najpoważniejszy kandydat?\n- To nie jest casting do filmu.\n- Trochę to tak wygląda. Tu piękna kobieta, tu ktoś, kto jest wierny, a tutaj Zalewski...\n- Wszystkie kobiety są piękne.\n- To dlaczego Zalewski jest najpiękniejszy?\n- Pokazał klasę jako szef Komisji ds. Zagranicznych Sejmu. To jest pierwszy od wielu lat szef komisji, który ma odrębną pozycję w pozytywnym sensie, którego głos w polityce zagranicznej się liczy. Tego od wielu lat w polskim parlamencie nie było. Ma talenty dyplomatyczne. Wydaje mi się, że także potrafi odbudować przestrzeń zaufania w izbie, obniżyć to pole konfrontacji między obozem rządzącym, a opozycją - głównie PO. Polsce potrzebny jest spokój, potrzebne jest obniżenie stopnia napięcia między rządem a opozycją - to napięcie jest czymś oczywistym w demokracji. Ale nie musi być tak wysoki, jak od kilkunastu miesięcy.\n- Czyli Zalewski?\n- To jest moja rekomendacja. Decyzja jeszcze nie została podjęta. Jeśli Pan mnie pyta, o kim ja mówiłem na posiedzeniu Komitetu Politycznego, jako o kandydacie preferowanym, mówiłem o Pawle Zalewskim.\n- A o kim mówili inni i prezes partii?\n- Tego właśnie dotyczy zdrowa zasada dyskrecji, że nie relacjonujemy przebiegu obrad Komitetu Politycznego. Ponieważ ja mówiłem o Pawle Zalewskim wczoraj rano i nie zmieniam zdania, mówię dziś, to referuję Panu i Państwu moją opinię.\n- Ale powinniśmy się przyglądać najbardziej tej postaci w tym wyścigu po stanowisko marszałka?\n- Powinniśmy się jej przyglądać. Tak.\n- Marek Jurek mówił, że PiS zrezygnowało z reprezentowania opinii prawicowo-konserwatywnej. Pan jest konserwatystą. Czy rzeczywiście Marek Jurek w tych swoich coraz bardziej ostrych sądach, bo im dłużej od tego rozłamu, odprysku, tym bardziej radykalizują się on i jego zwolennicy?\n- Okazywałem solidarność panu marszałkowi Markowi Jurkowi i nadal go bardzo wysoko cenię jako człowieka, ale tego poglądu nie mogę podzielić. PiS w całości zagłosował za ochroną życia. Nie ma takiej partii politycznej centro-prawicowej w Europie, która by zagłosowała za konstytucyjnym potwierdzeniem ochrony życia w całości. To całkowicie odpowiada wymogom stawianym np. przez Ojca Świętego Benedykta XVI, który jeszcze jako kardynał napisał sławną instrukcję dotyczącą zadań polityków całkowicie inspirujących się nauką społeczną Kościoła. Poza tym współczesny konserwatyzm nie może być sprowadzony wyłącznie do ochrony cywilizacji życia. Są jeszcze inne zadania. Konserwatyzm to jest obrona cywilizacji życia, obrona tradycji, ale także troska o silne państwo, o dobre instytucje, o możliwość rozwoju wolnego społeczeństwa, o wolność gospodarczą, o dobrą edukację, itd. Żeby te cele realizować, trzeba kształtować duże struktury polityczne.\n- Co się stało? Dlaczego Marek Jurek zrobił to, co zrobił? Jak Pan nazywa ten czyn?\n- To są pytania do Marka Jurka. W moim przekonaniu, decyzja o uformowaniu, utworzeniu własnego ugrupowania jest po prostu błędem politycznym.\n- To jest przerost ambicji?\n- Nie sądzę. Marek Jurek nigdy nie był człowiekiem stawiającym swoje ambicje ponad sprawą publiczną. To jest raczej wyostrzenie jednego zagadnienia, jednej kwestii do tego stopnia, że stało się podstawą budowy ugrupowania politycznego. Ugrupowania politycznego nie można budować na jednej, nawet najsłuszniejszej sprawie. Tym bardziej, że chrześcijanie w polityce powinni szukać wszelkich sposobów na silną obecność wartości chrześcijańskich, czy ideałów chrześcijańskich w całej przestrzeni publicznej.\n- Jak skończy Marek Jurek?\n- Wydaje mi się, że jeśli nic się zasadniczo nie zmieni, to skończy jako sojusznik LPR.\n- To będzie dobry koniec, dobry los?\n- Pan zadaje tak górnolotne pytania.\n- Dotyczące bardzo przyziemnych spraw.\n- Wolałbym, żebyśmy mogli współpracować tak, jak czyniliśmy to do tej pory razem wewnątrz PiS. To, że dokonuje odmiennego wyboru świadczy o tym, jaka jest moja opinia. To nie jest tak, że w PiS wszystko się zawsze dobrze układa, że nie trzeba zmagać się.\n- Może ta druga strona, czyli premier Jarosław Kaczyński trochę przesadza z rządami twardej ręki?\n- Trzeba bardzo spokojnie po przezwyciężeniu tego kryzysu zadbać o równowagę między silnym przywództwem, a potrzebną w każdym dużym stronnictwie swobodę wewnętrzną\n- Taką rozmowę też próbuje Ludwik Dorn podjąć z naukowcami. Kot powinien być łowny, a chłop mowny - tak Ludwik Dorn tłumaczył się wczoraj ze słowa "wykształciuchy". Czy ten konflikt z częścią inteligencji, z naukowcami, ze środowiskami, które sprzeciwiają się lustracji, czy nie chcą takiej lustracji w tej formie, trochę nie wymkną się spod kontroli? Trochę nie przerósł tych, którzy w niego też wchodzili?\n- Lustracja dzieli, ale - powiedzmy jasno - przecież ustawa lustracyjna w obecnym kształcie ma ten mniej radykalny charakter. Prawie wszyscy udzielili poparcia nowelizacji przygotowanej przez pana prezydenta Lecha Kaczyńskiego. To nie jest twarda wersja ustawy lustracyjnej.\n- Tej nowelizacji, która m.in. oświadczenia wprowadziła.\n- To jest miękka wersja ustawy lustracyjnej. Skoro nawet ta wersja wzbudza tak istotny opór części środowiska akademickiego, to mamy bardzo poważną różnicę zdań. Ja boleję nad tym, że zasada jawności życia publicznego - bo ustawa lustracyjna jest wyrazem zasady jawności życia publicznego - nie jest akceptowana przez całe środowisko akademickie.\n- To może zróbmy to, co zaskakująco zgłosiło SLD, czyli otworzyć wszystko? Każdy może zastrzec pewne informacje wrażliwe, ale archiwa są otwarte, każdy może wejść i poczytać.\n- To jest jasne. Ja też jestem zwolennikiem tego, by otworzyć archiwa IPN, być może bez tych elementów dotyczących sfery obyczajowej. Ale pozostaje kwestia, czy lidzie współpracujący z SB mają pełnić funkcje publiczne w demokratycznym państwie.\n- Pan mówi, nie?\n- Ja mówię, nie. Jakiś mechanizm w tej sprawie musi być zastosowany. Bo to jest kwestia autorytetu demokratycznego państwa. Nie można wsadzać do jednego worka zadeklarowanych agentów i tych, którzy zostali na jeden, czy dwa dni przez SB sponiewierani, czy zaszantażowani. Ale problem istnieje.\n- Dziękuję bardzo. Kazimierz Michał Ujazdowski był gościem "Salonu".\nZobacz więcej na temat: Rosja Borys Jelcyn prezydent Kazimierz Michał Ujazdowski POLSKA lustracja kandydaci\nOstatnia aktualizacja: 28.05.2009 08:13\n"Twórcy tej ustawy mówili, że ich głównym celem jest odpolitycznienie mediów publicznych, a drugim celem miało być odkomercjalizowanie mediów publicznych. Natomiast efektem tej ustawy będzie proces dokładnie odwrotny."\nZ przewodniczącym koła poselskiego "Polska XXI" Jarosławem Sellinem rozmawia Damian Kwiek.\nDlaczego ruch „Polska XXI” nie bierze udziału w wyścigu wyborczym do Strasburga?\nPrzyznaję, że jeszcze kilka miesięcy temu było to przedmiotem wewnętrznego sporu w Ruchu „Polska XXI”. Ja byłem zwolennikiem startowania w tych wyborach. Przeważył jednak pogląd, że kiedy ruch się tworzył roku temu – i właściwie tworzy się do dziś – umawialiśmy się już na samym wstępie, że pierwsze wyzwanie wyborcze, jakie podejmiemy to będzie wyzwanie roku 2010 czyli wybory samorządowe wszystkich szczebli i wybory prezydenckie – zaproponowanie jakiejś alternatywy w wyborach prezydenckich. Większość uznała, że należy się tego pierwotnego planu trzymać. Tak się umawialiśmy i tego się trzymajmy.\nA jeśli teraz obserwuje pan kampanię wyborczą, ma pan poczucie, że miał pan rację, namawiając kolegów do startu?\nUważam, że trzeba podejmować wyzwania polityczne, jeśli się na politykę człowiek decyduje. Ale rozumiem kolegów, którzy mieli odmienne zdanie w tej sprawie. Myślę, że myśmy dosyć czytelnie też zachowali się w sprawie tych wyborów, to znaczy, wskazaliśmy cztery osoby, które są warte poparcia, oficjalnie je poparliśmy jako ruch „Polska XXI” – jest to: Jerzy Buzek, Jacek Saryusz-Wolski, Ryszard Legutko i Marek Jurek – pokazując tym samym, że myślimy o tych wyborach bardzo państwowo, chcemy, żeby Polskę w Brukseli, w Strasburgu reprezentowali politycy z bardzo dużym doświadczeniem państwowym, którzy na pewno mogą być interesującymi rozmówcami dla naszych partnerów w Zachodniej Europie, i którzy na pewno myślą o interesach Polski w kategoriach interesu narodowego, nie rezygnując oczywiście z myślenia o interesie całego kontynentu. Więc to był takie czytelny ruch, pokazujący też, że na wielu listach wyborczych można znaleźć interesujące osoby, które będą godnie Polskę reprezentowały, bo osoby, które wyznaczyliśmy idą do tych wyborów z trzech list.\nRuch „Polska XXI”, jak rozumiem, przekształci się w partię przed wyborami samorządowymi i prezydenckimi, w których wystartuje. A w którym momencie?\nW ogóle nie?\nDo wyborów i prezydenckich, i samorządowych, i nawet parlamentarnych krajowych można iść w formule komitetów wyborczych i taki jest nasz zamiar. Nie chcemy przekształcać ruchu w partię.\nRównież dlatego, że widzimy, że mechanizmy dzisiaj funkcjonujące w polskim życiu partyjnym powodują szereg patologii. Chcemy ich uniknąć. Dzisiaj partie troszkę się prywatyzują na rzecz wąskiej grupy osób albo nawet konkretnego lidera i przekształcają się w takie przedsiębiorstwa polityczne czy wyborcze, a nie ma tam wewnętrznego życia, nie ma tam tak naprawdę wolności, ludzie w tych największych partiach nawet się boją wychodzić z jakimiś oddolnymi inicjatywami.\nCo w praktyce różni ruch od partii? Na ile jest inna praktyka działania, jeśli mamy do czynienia z partią i ruchem?\nNa przykład to, że na poziomie regionalnym – bo Ruch „Polska XXI” to jest właściwie federacja stowarzyszeń regionalnych – jest zupełna swoboda w podejmowaniu różnego rodzaju inicjatyw, nie trzeba tego z żadną centralą konsultować. Również, jak sądzę, jak już będziemy konstruować listy w wyborach samorządowych, na różne szczeble, i do sejmików wojewódzkich, i do rad miejskich, rad powiatowych czy gminnych, głos decydujący będą miały te stowarzyszenia regionalne i ich oddziały powiatowe, a nie jakiś lider czy wąska grupa skupiona wokół lidera, która będzie komuś narzucać, kto jest na „jedynce”, kto z jakiego regionu, gdzie się przerzuca, żeby tam walczyć – tak jak dzisiaj się dzieje. U nas będzie szacunek dla naturalnego wyłaniania elity lokalnej czy regionalnej.\nMoże takim ruchem będzie trudniej zarządzać?\nPolityka w ogóle nie jest łatwym rzemiosłem, więc i zarządzanie pewnie też nie jest łatwe.\nAle może bezie nieskuteczne?\nAle ja uważam, że jest dzisiaj za dużo centralizacji w polskiej polityce, jeśli chodzi o analizę życia wewnątrzpartyjnego. I to jest złe moim zdaniem, bo to trochę zabija oddolną inicjatywę.\nTwórcy, filmowcy i dziennikarze spotkają się dzisiaj z prezydentem Lechem Kaczyńskim w sprawie ustawy medialnej. Jakiej decyzji prezydenta pan poseł się spodziewa w tej sprawie?\nTa ustawa jeszcze nie jest do końca „wyprodukowana”, bo jeszcze przed nami Senat, który rozpocznie nad nią pracę w czerwcu. Ale można się spodziewać, że wyjdzie w takim kształcie, jak wyszła z Sejmu. Jeśli wyjdzie w takim kształcie, to spodziewam się negatywnej reakcji prezydenta w sprawie tej ustawy?\nNegatywnej to znaczy weta czy wniosku do Trybunału?\nRaczej wniosku do Trybunału, bo to przedłuża też prace nad tą ustawą. Myślę, że prezydent będzie kalkulował w taki sposób, że to da czas również jemu, ale również adwersarzom w tej sprawie do tego, aby być może się porozumieć. A dobrze by było, żeby akurat w sprawie ustawy medialnej było bardzo szerokie porozumie wszystkich sił politycznych, i żeby nikt nie był z tego porozumienia wyłączany, bo jak ktoś jest wyłączany, to tak naprawdę w tego rodzaju pracach wszyscy się koncentrują na tym, jak te wyłączonego całkowicie wyeliminować z możliwości przedstawiania własnych pomysłów.\nTa ustawa ma wielu krytyków, ale większym problemem rozwiązań prawnych przyjętych przez Sejm jest to, że te rozwiązania są nieudolne, nieskuteczne czy dlatego, że są niekonstytucyjne?\nNajwiększym problemem jest to, że one są niebezpieczne – niebezpieczne dla mediów publicznych. Twórcy tej ustawy mówili, że ich głównym celem jest odpolitycznienie mediów publicznych – i oczywiście warto by było w tym kierunku iść, bo to jest problem od wielu lat, a drugim celem miało być odkomercjalizowanie mediów publicznych – i też jest problem od wielu lat. Natomiast efektem tej ustawy będzie proces dokładnie odwrotny, będzie jeszcze silniejsze upolitycznienie mediów publicznych i będzie jeszcze silniejsze skomercjalizowanie ich programu. Mogę to oczywiście uzasadnić: likwidowanie abonamentu, który rzeczywiście jest już podatkiem umierającym, ale poprzez wprowadzenie mechanizmu finansowania mediów publicznych z budżetu państwa o wiele silniej niż dotąd uzależnia media publiczne od polityków. Bo jak to będzie robione? Krajowa Rada zaproponuje jakieś założenia – że pieniędzy na media publiczne powinno być tyle, a tyle w danym oku budżetowym, ale minister finansów i rząd, i koalicja rządowa, która w ostateczności nad budżetem państwa będzie głosować w Sejmie, zrobi z tą propozycją, co chce. Krótko mówiąc, rząd co rok będzie miał potężnego bata na media publiczne: jak będziecie grzeczni wobec rządu, jak będziemy zadowoleni z waszej pracy, to wam pieniędzy dosypiemy, a jak będziecie dociekliwi, krytyczni, będziecie – nie daj Bóg! – wykrywać jakieś afery, będziecie intensywnie władzy patrzeć na ręce – co jest jednym z ważniejszych zadań mediów, również publicznych – to będziemy was utrzymywać na minimalnym poziomie finansowania… Przecież to jest straszliwy bat, który się daje do ręki politykom!\nZarzuty o upolitycznienie pojawiały się także wcześniej. A da się w ogóle stworzyć taką konstrukcję, która wykluczyłaby z całą pewnością wpływ polityków na media?\nDo końca moim zdaniem nie. Ale można się w takim kierunku przesuwać, zbliżać się do takiego modelu, również poprzez mechanizmy prawne. Ale w ostateczności najwięcej zależy od poziomu kultury politycznej. Moim zdaniem nadal wśród polskich polityków. Polskich elit politycznych dominuje pokusa wpływania wprost na media publiczne – bo to są jedyne media, na które można mieć jakiś wpływ, w przeciwieństwie do mediów prywatnych i brak zrozumienia, że media bardziej niezależne od polityków są również dla nich bardziej wiarygodne, bo występ polityka w medium, o którym wszyscy wiedzą, że ono jest naprawdę niezależne od polityków, jest bardziej wiarygodny niż występ tego samego polityka w medium, o którym wszyscy wiedzą, że kieruje nim na przykład jakieś jego przyjaciel, albo ktoś z jego środowiska. Politycy cały czas tego nie rozumieją w Polsce. I to jest raczej kwestia kultury politycznej, a nie mechanizmów.\nDostrzega pan jakiekolwiek zalety tej ustawy?\nLikwidacja abonamentu, nieudolnego dotychczas podatku, jednoosobowe zarządy na poziomie regionalnym – to są zalety czy niekoniecznie?\nJednoosobowe zarządy jak najbardziej. Szkoda tylko, ze w ostatniej chwili wycofano się z tej propozycji jednoosobowych zarządów w dużych mediach publicznych, czyli w Polskim Radiu i w telewizji publicznej. Czyli również w zarządzie, który rządzi Trójką. Zdecydowano się jednak na trzyosobowe zarządy i to od razu budzi takie podejrzenie… dlaczego trzyosobowe zarządy? Być może dlatego, że tę ustawę popierają trzy partie: PO, SLD i PSL. Obserwujmy to uważnie i prawdopodobnie będziemy mieli dowody w tej sprawie.\nDonald Tusk w wywiadzie dla „Irish Times” powiedział, ze Libertas pożałuje wsparcia Lecha Wałęsy. Chodzi o to, że premier wierzy, że Lech Wałęsa zaapeluje o przyjęcie przez Irlandię traktatu lizbońskiego. Podziela pan te nadzieje premiera?\nTutaj się dzieje rzecz dziwna. Nikogo tak naprawdę w szczegółach nie interesują poglądy Lecha Wałęsy w sprawie traktatu lizbońskiego, istotne jest tylko to – i to jest rzecz, która sprytnie wygrała partia Libertas, choć nie wiem, czy przyniesie im to sukces – że Lech Wałęsa stał się jedną z twarzy ich kampanii. Jeszcze dwa miesiące temu niewiele osób mówiło o Libertasie, dzisiaj mówi bardzo wiele osób – choćby z powodu Lecha Wałęsy. Donald Tusk próbuje jakoś ratować sytuację niezręczną również dla niego, bo przecież poparcie Lecha Wałęsy miało być od początku do końca dla Platformy Obywatelskiej. Ale nie można tak tego prosto skwitować, jak to premier zrobił.\nTa kampania wyborcza ma bardzo silną perspektywę prezydencką. Kilka dni temu gazety napisały, że ruch „Polska XXI”, który reprezentuje pan poseł, chciałby, aby Jerzy Buzek był kandydatem na prezydenta. To prawda?\nTo jest czysta spekulacja. Myśmy ją dementowali. To, że poparliśmy Jerzego Buzka w tych wyborach, nie znaczy nic więcej ponad to, co znaczy.\nTo jest tylko spekulacja dziennikarzy czy państwo też tak spekulują?\nZ tego, co wiem Jerzy Buzek jest bardzo zadowolony z pracy, którą obecnie wykonuje – parlamentarzysty europejskiego. Wiadomo też, że ma duże szanse na objęcie poważnego stanowiska w tym parlamencie i nie słyszałem o planach, żeby miał być kandydatem na prezydenta. Z pewnością będzie popierał premiera Donalda Tuska w tych aspiracjach. Jeśli premier Tusk się zdecyduje. Bo ciągle nie mamy oficjalnego komunikatu – ani ze strony PO, ani PiS – kto będzie oficjalnym kandydatem tych partii w tych wyborach.\nZobacz więcej na temat: Lech Wałęsa POLSKA Jarosław Sellin Jerzy Buzek kandydaci


Polsko-Niemiecka Nagroda Copernicus przyznana za kryptografię i cyberbezpieczeństwo - Dziennik.pl\nPolsko-Niemiecka Nagroda Copernicus przyznana za kryptografię i cyberbezpieczeństwo\n21 kwietnia 2020, 12:56 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nKażdy z laureatów otrzyma po 100 000 euro. Nagrodę przyznały po raz ósmy Fundacja na rzecz Nauki Polskiej (FNP) i niemiecka organizacja naukowa DFG. Jak poinformowali przedstawiciele FNP w przesłanym PAP komunikacie, jury powołane wspólnie przez DFG i FNP wybrało dwóch badaczy ze względu na ich wybitną i wyróżniającą się współpracę w dziedzinie kryptografii i bezpieczeństwa IT. "Wspólne badania nad podstawami i zastosowaniami tych obszarów wiedzy znacząco wpłynęły na systemy używane w świecie rzeczywistym" - pisze FNP.\nW szczególności ich praca nad równoważnością tak zwanego "modelu wycieku z szumami" i "modelu z losowym próbkowaniem" zdobyła nagrodę "Best Paper Award" na prestiżowej konferencji EUROCRYPT 2014 i znacząco przyczyniła się do ogólnego poznania metod obrony przed tzw. atakami typu "side-channel". Ataki te są uważane za jedne z największych zagrożeń dla praktycznych systemów bezpieczeństwa.\nKolejny ważny obszar ich współpracy naukowej dotyczy technologii blockchain i kryptowalut. W szczególności zaproponowali oni pojęcie tzw. "dowodów przestrzeni" (ang. "proofs of space"), które oferują bardziej "ekologiczną" alternatywę dla wydobywania kryptowalut niż ta wykorzystywana w Bitcoinie. Technologia ta jest obecnie wdrażana w komercyjnych projektach blockchainowych. Ostatnio Dziembowski i Faust stworzyli system "Perun", który umożliwia wykonywanie aplikacji blockchainowych w czasie rzeczywistym. Oprócz opublikowania kilku znaczących prac na ten temat, pracują oni obecnie nad wdrożeniem tej technologii w postaci projektu typu open source zintegrowanego z istniejącymi platformami blockchainowymi.\nNagroda pieniężna jest przekazywana w równych częściach przez obie organizacje. Środki te powinny zostać wykorzystane przez naukowców na rzecz dalszego rozwoju współpracy polsko-niemieckiej. Uroczystość wręczenia nagrody przez prezes DFG prof. Katję Becker i prezesa FNP prof. Macieja Żylicza ma odbyć się jeszcze w tym roku.\nkraj Informatyka i technologie informatyczne nagrody Nauka (ogólnie)\n#FakeHunter, nowe narzędzie do walki z dezinformacją o koronawirusie\n200 infekcji na sekundę. Tak atakują cyberprzestępcy


Niezgłębiony zamysł – Wikicytaty\nNiezgłębiony zamysł (hiszp. El plan infinito) – powieść Isabel Allende.\nA kto ci mówił, że życie jest łatwe? Zawsze pełno w nim bólu i wysiłku (…). Przestań się wreszcie nad sobą użalać i wstawaj. Zrobiłeś wszystko, żeby żyć w ciągłej ucieczce, nie można bez przerwy tak biec, w którymś momencie trzeba przystanąć i spojrzeć w twarz samemu sobie. Jakkolwiek daleko byś biegł, nie umkniesz z własnej skóry.\nPostać: Carmen Morales\nEpoka niepohamowanej zachłanności.\nGdzieś się zapodziała etyka, żyjemy w świecie martwych wartości, rozkoszy bez radości i bezsensownych działań.\nJedyne, co posiadamy, to życie i każde ma taką samą cenę.\nPostać: Greg Reeves\nJeżeli nie umiesz pokochać samego siebie, jak możesz pokochać kogokolwiek?\nKiedy wszyscy odeszli i pozostał sam, coś pękło mu w duszy: potworny ból wbił się w piersi i rozprzestrzenił się po całym ciele, spalał je, rozrywał na kawałki, łamał kości i zdzierał skórę; nie potrafił zapanować nad własnym ciałem, nie był już sobą, a wyłącznie owym nieznośnym bólem, udręczoną meduzą, rozlewającą się po sypialni i wypełniającą całą przestrzeń jedną krwawiącą raną.\nOpis: o Gregu Reeves.\n– Klęska i sukces nie istnieją, Greg, to tylko jankeskie wymysły. Trzeba po prostu żyć najlepiej, jak się umie, każdego dnia po troszeczku, to taka podróż bez określonego celu: tylko droga się liczy. Przyszedł czas, żeby na chwilę przystanąć, więc dlaczego tak cię to niepokoi? (…). Nie wolno zostać niewolnikiem pośpiechu (…)\n– Musisz dotknąć stopą dna, Greg, wtedy dopiero masz się od czego odbić i ponownie wypływasz na powierzchnię.\nKobiety i mężczyźni istnieją obok siebie w tym samym miejscu i tym samym czasie, ale w różnych wymiarach.\nPostać: Joan i Susan\nKrok po kroku, dzień po dniu – to była jej dewiza, nie warto martwić się o niejasne jutro. Jej dziadek, niewolnik znad Missisipi mawiał, że przed sobą mamy przeszłość: to jedyna rzecz prawdziwa, z przeszłości możemy wyciągać wnioski i doświadczenie na resztę życia. Teraźniejszość to złudzenie, ponieważ w ułamku sekundy staje się częścią przeszłości, a przyszłość to czarna dziura, której nie widać i nawet nie wiadomo, czy istnieje, bo w każdej chwili może nadejść śmierć.\nPostać: Bel Benedict\nLepiej nikogo nie kochać zbyt głęboko.\nLepiej żyć jak tchórz, niż umrzeć jak głupiec.\nMiernota zburzy w końcu wielkie ideały.\nPostać: Thimoty Duane\nMiłość to muzyka, a seks to tylko instrument.\nMożna zaczynać od samego dołu, ale lepiej działać z góry, a bez dyplomu będzie cię bardzo dużo kosztować wyrwanie się z tej dziury. Im wyżej się wdrapiesz, tym więcej będziesz mógł zrobić, żeby zmienić ten przeklęty kapitalizm, rozumiesz mnie? (…). Kiedy ktoś zarabia na życie, tyrając bez chęci, to czuje się jak niewolnik, kiedy robi coś, co kocha, czuje się jak książę.\nMusi pan mieć w sobie napastliwość dzikiego zwierza, ale zachowując zimną krew. Jeżeli straci pan panowanie nad sobą – koniec, proszę się więc nauczyć kontrolować swój charakter, bo inaczej nigdy nie znajdzie się pan w gronie najlepszych (…) – Jest pan wystarczająco odporny, ale w walce rozdaje pan ciosy na oślep.\nPostać: miłośnik orchidei\nNie bohaterstwo jest zasługą, tylko umiejętność przeżycia.\nNie ma rozwiązań szybkich ani trwałych, można tylko wprowadzać stopniowe zmiany dzięki wysiłkom i cierpliwości.\nPostać: Ming o’Brian\n– Nie ma żadnego niezgłębionego zamysłu, a tylko szamotanina życia. (…).\n– Może każdy z nas nosi swój zamysł wewnątrz, ale to jest taka zatarta mapa i trudno ją odczytać, dlatego tak kręcimy się w kółko, a czasami błądzimy.\nOpis: rozmowa Grega Reeves i Isabel.\nNie można chodzić po świecie jak naiwniak, w prostocie ducha i bezbronny.\nPostać: Gregory Reeves\n– Nie można żyć dwa razy ani mieć dwóch różnych losów. Życie nie podsuwa brudnopisu – zauważyła Bel.\n– Ależ możemy, pani Benedict, sam tego próbuję. Można zmienić swoje przeznaczenie i poprawić brudnopis.\n– Tylko że nie da się naprawić tego, co już się przeżyło. Można ulepszyć to, co jeszcze mamy przed sobą, ale przeszłość jest czymś nieodwracalnym.\n– To znaczy, że nie da się naprawić popełnionych błędów? (…) – To po prostu potworne… To znaczy, że każdy krok stanowi część naszych dziejów, że jesteśmy nimi obciążeni na zawsze, ze wszystkimi naszymi pragnieniami, myślami i czynami. Innymi słowy, stanowimy część własnej przeszłości.\nOpis: rozmowa Bel Benedict i Grega Reeves.\nNie myśleć, żeby się nie pomylić i nie zawahać, bo to śmierć, to nieomylne prawo wojny. Wróg nie ma twarzy, nie jest istotą ludzką.\nOpis: Greg Reeves o wojnie w Wietnamie\nNie sposób przejść przez życie bez długów wdzięczności.\nNie ten wygrywa, kto ma rację, ale kto lepiej walczy.\nNie wiedział, jak określić ten koszmar, na który składa się niepewność, niepokój, poczucie winy, opuszczenia i głębokiego osamotnienia, nazwał go więc po prostu zmorą. Starał się kpić z niej przez czterdzieści lat, aż w końcu zrozumiał, że nigdy się od niej nie uwolni, chyba że pokona ją z otwartym sercem. Zacisnąć zęby i nie dać się, jak tamtej nocy w górach – wydawało mu się, że to jedyna strategia możliwa wobec nieprzejednanego wroga, przez którego czuł ucisk w piersiach, walenie młotem w skroniach, silne pieczenie w żołądku, chęć ucieczki aż za linię horyzontu i pragnienie zgubienia się gdzieś na zawsze, gdzie nikt i nic go nie dopadnie, a zwłaszcza własne wspomnienia. Czasami świt zastawał go skulonego niczym osaczone zwierzę, czasami zasypiał pokonany po wielu godzinach głuchej walki i budził się zlany potem pod wpływem koszmarów, których nie mógł sobie przypomnieć. Wielokrotnie miał uczucie, że w piersi wybuchł mu granat, że traci oddech, ale te objawy już znał, czekał więc po prostu, aż miną same, starając się nie poddawać bezsilności i rozpaczy, bo wtedy naprawdę by umarł. Spędził całe życie, oszukując się magicznymi sztuczkami, ale przyszła pora, kiedy musiał znosić cierpienie bez środków przeciwbólowych, mając nadzieję przekroczyć próg i pewnego dnia rano zmartwychwstać. Z tego przekonania czerpał siły na dalszą drogę; widział wyjście w tunelu i wszystko było tylko kwestią wytrzymania forsownego tempa podróży na drugą stronę.\nOpis: o Gregu Reeves\nNie wolno nie doceniać głupoty ludzkiej.\nNuda to wściekłość pozbawiona entuzjazmu.\nOdważny jest ten, który zachowuje spokój w obliczu niebezpieczeństwa.\nPostać: Greg Reeves i Cyrus\nOstentacja jest wrogiem elegancji.\nPieniądz przyciąga pieniądz jak magnes.\nPochwalał także jego ambicję, był to bowiem czynnik mobilizujący: wystarczyło umieścić przed nosem Reevesa marchewkę, żeby skakał do niej jak głodny królik. Jeżeli w którymkolwiek momencie mistrz zdał sobie sprawę z manewrów ucznia, by przejąć jak najwięcej z jego wiedzy i posłużyć się nią jak trampoliną po to, by wybić się w firmie, prawdopodobnie mało by go to zdziwiło. Na początku swojej kariery zachowywał się podobnie, z tą tylko różnicą, że nie miał nad sobą chytrego szefa, zdolnego powstrzymać go w porę. Uważał się za dobrego znawcę ludzkich charakterów i był pewien, że trzyma Reevesa w garści, mogąc wykorzystywać go dla dobra własnych korzyści przez czas nieokreślony. To tak jak przy ujeżdżaniu konia: trzeba go umiejętnie prowadzić, pozwolić galopować, zmęczyć go, a gdy tylko ochłonie, ściągnąć nagłym szarpnięciem, tak aby zgryzł wędzidło i poczuł przewagę jeźdźca. Nie pierwszy raz to robił i jak dotąd z dobrym skutkiem.\nPolityka to nałóg, ludzie uczciwi i pracowici nie potrzebują tego.\nPostać: ojciec Larraquibll\nPrawo stanowiło pajęczynę biurokratycznych czynności i za utalentowanego uchodził ktoś, kto umiał być pająkiem, a nie muchą. System prawny przekształcił się w zespół reguł, tak ze sobą splątanych, że nie służyły już zupełnie celom, dla których je stworzono, a już najmniej stosowaniu prawa, gmatwały je bowiem do szaleństwa. Jego celem nie było poszukiwanie prawdy, karanie winnych i dawanie satysfakcji ofiarom, jak uczono Reevesa na studiach, ale wygranie sprawy wszelkimi dostępnymi środkami. Żeby osiągnąć sukces, należało orientować się w nawet najbardziej absurdalnych kruczkach prawnych i posługiwać się nimi we własnym interesie. Ukrywanie dokumentów, wprowadzanie w błąd świadków, fałszowanie dat należało do codziennych praktyk, wyzwanie polegało na tym, żeby umieć zrobić to skutecznie i dyskretnie. Karząca ręka sprawiedliwości nie powinna była nigdy dosięgać klientów zdolnych opłacić sprytnych adwokatów firmy.\nPrzez pierwszą część życia gromadzimy rzeczy, a przez drugą staramy się ich pozbyć.\nPostać: Inmaculada Morales\nRany emocjonalne z pierwszego okresu życia zostawiają nieusuwalne blizny.\nRozdarty nieustannie między sentymentalnym zewem własnej krwi a tą gorączką walki, dziką energią, jaka doprowadzała go wrzenia krwi i szaleństwa. Jedna jego natura kazała mu ulegać współczuciu, druga popychała do gwałtu. Żył usidlony na zawsze przez te dwie zmagające się, przeciwne sobie siły, które dzieliły go na dwie nienadające się pogodzić połowy, szarpany jakimś wewnętrznym szponem, przez co czuł się odsunięty od innych. Uważał, że jest skazany na samotność. Pogódź się z tym wreszcie i przestań o tym myśleć, Greg, rodzimy się, żyjemy i umieramy samotnie, uspokajał go Cyrus, w życiu zaznasz cierpienia i nieładu, ale przede wszystkim samotności.\nOpis: o Gregu Reevsie\nSłaby i zbyt liberalny, dwa niewybaczalne grzechy w tym miejscu i w tych czasach.\nSzczęście, które przeżywasz, bierze się z miłości, jaką dajesz.\nŚwiat, jak ul, dzieli się na pszczoły królowe, które żyją dla przyjemności, i robotnice, których zadaniem jest pracować na te pierwsze.\nŚwiat jest niezłym kawałkiem gówna.\nŚwiat należy do silnych i mam już dosyć zasilania szeregów nędzarzy.\nŚwiat nie należy do nieśmiałych, lecz do odważnych. W prawdziwym życiu lepiej się wiedzie nikczemnikowi niż bohaterowi.\nTak czy inaczej każdy dopasowuje do siebie różne fakty z przeszłości, a w pamięci pokutuje wiele fantazji.\nTakiego egoizmu, korupcji i arogancji nie widziano od czasów imperium Rzymskiego.\nTen kraj daje duże, otwarte przestrzenie, żeby mieć dokąd uciec, pochować przeszłość, porzucić wszystko i zaczynać od nowa, ilekroć jest to konieczne, nie obciążając się winą ani tęsknotą; zawsze można odciąć korzenie i zaczynać od początku, dzień jutrzejszy to jak niezapisana stronica. Taka przecież był jego własna historia: wciąż niespokojny, wieczny wędrowiec, ale ostatecznym efektem takiego życia okazywała się samotność.\nTęsknię za idealizmem mej młodości, okresu, w którym istniała dla mnie jeszcze cienka linia podziału pomiędzy dobrem i złem i wierzyłem, że można działać zawsze zgodnie z nienaruszalnymi zasadami. Nie była to praktyczna ani realistyczna postawa, wiem, ale w tym nieprzejednaniu kryła się czysta pasja.\nTo jest ziemia dla odważnych, nie dla ostrożnych.\nUmarli prowadzą żywych za rękę.\nOpis: do Carmen Morales.\nUważaj, o co prosisz, bo jeszcze ci to niebiosa ześlą.\nW głębi ducha nigdy nie wyznawałem kultu pieniądza, jak sobie wmawiałem (…). Pozorne triumfy nie zwiodły mnie, prawdą jest, że zawsze prześladowało mnie niejasne przeczucie klęski. Jednak musiała minąć cała wieczność, bym zrozumiał, że im więcej posiadam, tym łatwiej mnie zranić, bo w końcu obracam się w środowisku, gdzie uznaje się zasadę przeciwną. Trzeba mieć niebywałą intuicję, jak Carmen, żeby nie wpaść w tę pułapkę. Ja nie miałem, musiałem pójść na dno i dotknąć go stopą, żeby się wydobyć. W chwili katastrofy, kiedy nie zostało mi już nic, odkryłem, że nie czuję się załamałem, tylko wolny. Zrozumiałem, że najważniejsze okazało się nie tyle umieć przeżyć czy osiągnąć sukces, jak zawsze sobie wyobrażałem, ale odnaleźć własną duszę, porzuconą gdzieś w piaskach dzieciństwa. Kiedy ją znalazłem, pojąłem, że ta moc, dla której roztrwoniłem tyle beznadziejnego wysiłku, zawsze była we mnie. Dopiero gdy dałem wyraz dobrej woli i pogodziłem się z samym sobą, poczułem przebłysk spokoju. Myślę, że właśnie w owej chwili odzyskałem władzę nad własnym przeznaczeniem.\nW kinie nikt nie umiera naprawdę, na wojnie nikt naprawdę nie żyje.\nW życiu nie dochodzi się do czegoś określonego (…) Po prostu się żyje.\nWygląda na to, że mam wyjątkową tendencję do brania na siebie winy za wszystko…\nZ lenistwa biorą się wszystkie choroby.\nZnam przemoc, to nieopanowana bestia, nie ma co wchodzić z nią w układy, lepiej starać się ją oszukać.\nŻycie to zlepek ironii.\nTę stronę ostatnio edytowano 5 maj 2016, 22:58.


KTO SZUKA LUDZI NICZYICH Kazanie na 24 Niedzielę Zwykłą 15 września 2019 - ItinerariumItinerarium\n← SAMEGO BOGA CI ŻYCZĘ Kazanie na święto Podwyższenia Krzyża Sobota 14 września 2019\nPRZYCHODZI KIEDY GO WZYWAMY Poniedziałek 16 września 2019 →\nPosted on 2019/09/15 by ks. Mietek Puzewicz 0\nLudzie się gubią, niczym te ewangeliczne owce i drachmy. To jeszcze nie jest najgorsze. Najgorzej jak nikt ich nie szuka. Jeśli stają się niczyi.\nBardzo młody chłopak, niespełna 19 lat, kilka tygodni temu wyszedł z więzienia. Odwiedzał cię ktoś? – pytam. Przez ten rok nikt – odpowiada.\nJeszcze bardziej zapomniani, niczyi i nie-szukani są ludzie bezdomni. Doskwiera im najbardziej nie brak dachu nad głową, ale samotność i pustka wokół. Kiedy razem z wolontariuszami odwiedzamy ich, w altankach, prowizorycznych legowiskach pod chmurką, nie pytają czy mamy coś do jedzenia. Witają się radośnie i cieszą, że ktoś ich odnalazł i przyszedł.\nO to chodzi dzisiaj w Ewangelii.\nZdjęcie pochodzi z posługi Gorącego Patrolu, wsparcia lubelskich wolontariuszy dla osób bezdomnych. Od wielu miesięcy nie mówimy „bezdomni”, mówimy – „Nasi”.\n(Łk 15,1 – 10)


Twórczość uczniowska | XXXVII Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Terapeutycznymi im. Jana Pawła II w Poznaniu\nZ ogromną satysfakcją informujemy, że w grudniu 2020 r. drukiem ukazała się już trzecia z kolei autorska uczniowska książka pt. Ćmy. Lektura przeniesie nas w świat nastolatków XXXVII Liceum Ogólnokształcącego z Oddziałami Terapeutycznymi im. Jana Pawła II w Poznaniu, odsłoni otaczającą ich rzeczywistość i znaki czasu wieku XXI.\nPonoć są sytuacje, emocje, których nie da się opisać, przedstawić za pomocą słów … Zapraszając do niezwykłej lektury, refleksji , odczytajmy również symboliczny i intrygujący tytuł eseju Ćmy …\nAutorzy zbioru opowiadań: Kalejdoskop przedstawili różnobarwne obrazy domów, które zmieniają się jak w kalejdoskopie. Najczęściej ze słowem dom kojarzy nam się bezpieczeństwo, rodzina, schronienie, pogodna atmosfera, domowe ognisko, sielanka, spokój, azyl, przestrzeń, w której się mieszka, czy powiedzenie: Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. Ale bywa on także miejscem przemocy, strachu, grozy, ucieczki, kłótni, zatargów, czy wojennej rzeczywistości. Z pewnością dom odgrywa istotną rolę w życiu człowieka . Ważne jest nie tylko miejsce, w którym się mieszka, ale również atmosfera, zrozumienie. Możemy mówić o domu własnym, rodzinnym, rodziców, wielopokoleniowym, domu dziecka, domu pomocy społecznej, kombatanta, seniora, pogodnej jesieni. Młodzi twórcy zwrócili Czytelnikom uwagę, że istotną rolę spełniają także domy umieszczone w nieco innej czasoprzestrzeni – w przestrzeni naszych marzeń. Budujemy je z tęsknoty, ucieczki od codzienności, ale także jako cel naszych dążeń.\nTalentem i piórem – tak młodzi pisarze i humaniści XXXVII Liceum Ogólnokształcącego z Oddziałami terapeutycznymi im. Jana Pawła II w Poznaniu zatytułowali swój kolejny zbiór literacki. Zainspirowani własnym życiem, marzeniami, doświadczeniami, otaczającym światem, swoje egzystencjalne refleksje wyrazili w prozie, poezji, symbolu.\nAutorem filmu jest Jakub z 1PA


Kolejny zabytek Paczkowa zamknięty ze względów bezpieczeństwa. Co się dzieje z Domem Kata? | Nysa Nasze Miasto\nKrzysztof Strauchmann 26 lipca 2021, 6:00\nPo tragedii, jaka miała miejsce trzy lata temu na ścieżce widokowej, prowadzącej po murach miejskich, pojawiły się pewne zastrzeżenia dotyczące stanu technicznego Domu Kata, dlatego zleciliśmy ekspertyzę techniczną budynku – mówi Artur Rolka, burmistrz Paczkowa.\nEkspertyza wykazała, że zawilgoceniu ulegają fundamenty i mury piwnic w 300-letnim domu, w którym według legendy mieszkał miejski kat. Budynek był gruntownie remontowany w latach 2009 – 2010. Po remoncie urządzono w nim Centrum Informacji Turystycznej i izbę pamięci.\nNie wykonano wtedy jednak izolacji fundamentów, które teraz ciągną wodę. Wytarły się także niektóre stopnie drewnianych schodów na piętro, co może doprowadzić do załamania się schodka pod ciężarem człowieka.\nPoważnie nadwątlona jest także barierka schodów. Urząd Miejski wybrał właśnie projektanta, który przygotuje pełną dokumentację niezbędnego remontu. Kiedy ruszą prace – tego jeszcze nie sposób przewidzieć.\n- Ze względu na bezpieczeństwo ludzi zdecydowałem o zamknięciu Domu Kata i mieszczącego się tu Centrum Informacji Turystycznej – mówi burmistrz Artur Rolka. – Turyści mogą się zwracać o informacje do biura turystycznego, którego siedziba znajduje się tuż obok ratusza. Poza tym informacji o zabytkach udziela nasz wydział promocji.\n2 września 2018 roku w Paczkowie doszło do tragicznego wypadku, w którym zginęła 37-letnia kobieta, a dwie osoby zostały poważnie ranne.\nPod turystami załamał się drewniany pomost spacerowy, zbudowany zaledwie kilka lat wcześniej. Eksperci badający budowlę uznali, że użyto niewłaściwie zabezpieczonego drewna. Śledztwo w sprawie wypadku jest prowadzone przez nyską prokuraturę do dzisiaj. Drewnianą ścieżkę po murach rozebrano.\n- W ramach „Polskiego Ładu” zamierzam wystąpić o dofinansowanie z rządowych pieniędzy budowy nowej ścieżki widokowej na zabytkowych murach obronnych Paczkowa – mówi burmistrz Artur Rolka. – Będzie to jednak konstrukcja z lekkich metali, obłożona materiałem imitującym drewno. Trasa musi być bezpieczna dla zwiedzających.\nMateriał oryginalny: Kolejny zabytek Paczkowa zamknięty ze względów bezpieczeństwa. Co się dzieje z Domem Kata? - Nowa Trybuna Opolska


Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SKOK. Nadzór KNF musi zmienić formę - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościWyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SKOK. Nadzór KNF musi zmienić formę\nWyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SKOK. Nadzór KNF musi zmienić formę\nTrybunał Konstytucyjny uznał za zgodne z Konstytucją niemal wszystkie zakwestionowane zapisy ustaw o SKOK-ach. Za niezgodny z ustawą zasadniczą został uznany zapis ustawy z 2009 r. przewidujący objęcie nadzorem finansowym małych kas SKOK. Część wniosków umorzona z powodów formalnych. Zdanie odrębne do całego wyroku lub jego części zgłosiło troje sędziów.\nJak sprecyzował w orzeczeniu sędzia sprawozdawca Leon Kieres, ustawodawca przygotowując przepisy o SKOK-ach, powinien dokonać zróżnicowania stosowania prawnych środków nadzorczych nad kasami ze względu na m.in. rozmiar ich działalności.\nTrybunał nie zakwestionował nadzoru KNF nad SKOK-ami, prowadzonego przez Komisję Nadzoru Finansowego. Sędzia sprawozdawca Leon Kieres uznał, że był on "nie tylko legalny, ale i konieczny i nie miał znamion arbitralności".\nZdaniem Trybunału, nadzór pełni też funkcje gwarancyjne dla tych, którzy powierzyli Spółdzielczym Kasom swój kapitał . W tym kontekście konieczność zapewnienia porządku publicznego była nadrzędna wobec wolności gospodarczej - uzasadniono.\nJak mówił Kieres, ustawodawca ma prawo zapisywać w ustawie idee samopomocy finansowej i kształtowania postaw obywatelskich, jakie leżą u podstaw takiej unii kredytowej. Dodał, że ustawodawca może kreować SKOK-i jako realizację idei samopomocy bez celów komercyjnych, na zasadzie zrzeszenia ich członków, między którymi musi istnieć specyficzna więź.\nTrybunał Konstytucyjny nie podzielił wątpliwości prezydenta Bronisława Komorowskiego w kwestii przejmowania wybranych praw lub zobowiązań kasy SKOK przez bank krajowy - wskazywał w orzeczeniu sędzia sprawozdawca składu orzekającego Leon Kieres.\nJak tłumaczył sędzia Kieres, przepisy ustawy o SKOK nie przewidują obowiązku zachowania określonej proporcji między przejmowanymi prawami majątkowymi a zobowiązaniami pozostałymi w kasie. Sprawozdawca zaznaczył, że skarżony przez prezydenta przepis reguluje sytuację, w której zarówno KNF jak i przejmujący bank krajowy "muszą działać w nadzwyczajnych okolicznościach".\n- Istotą przejęcia kas, jej praw majątkowych lub zobowiązań przez bank krajowy jest ochrona środków pieniężnych członków kasy, której organy zarządzające doprowadziły do tego, że nie jest ona zdolna, by zapewnić bezpieczeństwo zgromadzonym oszczędnościom i nie jest w stanie funkcjonować na rynku depozytowo-kredytowym - wskazał sędzia.\nTrybunał umorzył część sprawy, ponieważ uznał, że wnioski grup posłów PiS budzą istotne zastrzeżenia formalno-prawne i ograniczył zakres ich rozpatrywania. Leon Kieres\nsprecyzował,, że nieprawidłowości wniosków polegały m.in. "na polemice z ratio legis ustawy, zdawkowości motywów zaskarżenia" oraz na argumentach "niemających charakteru prawnego".\n- TK nie może zastępować wnioskodawców i korygować ich pism procesowych, tak aby spełniały warunki formalne - dodał Kieres.\nTK zakończył w piątek trzydniową rozprawę w sprawie czterech wniosków o zbadanie zgodności z konstytucją ustawy o SKOK-ach. Odczytywanie wyroku rozpoczęło się w piątek ok. 15.30. Przedstawianie wyroku wraz z uzasadnieniem może zająć sędziom kilka godzin.\nSędziowie rozpatrywali cztery wnioski dotyczące wątpliwości związanych z przepisami dotyczącymi SKOK-ów: z 2009 roku oraz ich nowelizacji z 2013 roku. Wnioski złożyli: prezydent Bronisław Komorowski, dwie grupy posłów PiS, a także senatorowie tego klubu.\nPoczątkowo rozprawa była zaplanowana na dwa dni - środę i czwartek. Z powodu dużej liczby pytań sędziów do stron postanowiono przedłużyć rozprawę do piątku.\nTego dnia sędziowie TK kontynuowali zadawanie pytań stronom. Pytali m.in. czy przepisy stanowiące o tym, że nie sąd, a KNF podejmuje decyzje i działania w przypadku pojawienia się zagrożenia upadłością instytucji finansowej, takiej jak bank czy SKOK, jest właściwe.\nPrzedstawiciel Prokuratury Generalnej Andrzej Sankowski odpowiadając na pytania, stwierdził, że nadzór Komisji nad kasami, jaki przewidują obecne przepisy, jest uzasadniony ze względu na stabilność systemu finansowego oraz bezpieczeństwo samych członków SKOK.\nWskazywał też, że KNF w przeciwieństwie do sądów jest instytucją wyspecjalizowaną w kwestiach finansowych, dzięki czemu w relatywnie szybki i odpowiedni sposób zareagować w sytuacji zagrożenia. Dodał, że w przypadku postępowania sądowego, którego celem miałoby być merytoryczne rozstrzygnięcie takiej sprawy, trwałoby to zbyt długo.\nZwrócił też uwagę, że gdyby to sąd miał zastąpić Komisję w takich sytuacjach, to trzeba byłoby stworzyć specjalny sąd, wyspecjalizowany w kwestiach finansowych. - Obecny mechanizm jest jak najbardziej racjonalny. Mamy instytucję, która może zadziałać szybko i we właściwy sposób - podkreślił.\nSędzia Teresa Liszcz pytała natomiast szefa KNF Andrzeja Jakubiaka, czy zdarzały się przypadki bankructw oraz czy informacje o konkretnych instytucjach, które popadły w tarapaty finansowe były utajniane.\nJakubiak przyznał, że bankructwa banków zdarzały się. Dodał, że jeśli chodzi o sytuację instytucji finansowych, to Komisja co kwartał publikuje dane na temat sytuacji: banków, banków spółdzielczych oraz, po zmianie przepisów, także SKOK-ów. Zaznaczył przy tym, że KNF stara się przestrzegać takiej zasady, aby nawet na podstawie opublikowanych danych, nie dało się stwierdzić, o jaką konkretnie instytucję chodzi.\nSzef KNF dodał, że jeśli chodzi o przypadki upadłości instytucji finansowych, to dane są publiczne, ale dopiero w momencie podjęcia już działań naprawczych bądź upadłościowych.\nSędzia Liszcz pytała też przedstawiciela Sejmu, dlaczego ustawodawca nie uchwalił ustawy chroniącej kredytobiorców korzystających m.in. z usług firm pożyczkowych. Pytanie to - jak wskazała - odnosiło się do czwartkowych wypowiedzi posła Roberta Maciaszka (PO). Mówił on, że przygotowując nowelę ustawy o SKOK-ach, kierowano się głównie bezpieczeństwem depozytariuszy.\nPrzedstawiciel Sejmu Jacek Brzezinka (PO) poinformował, że Sejm zajął się także i tą kwestią uchwalając ustawy m.in. dotyczące rolowania kredytów czy ograniczenia kosztów pozaodsetkowych kredytów. Jak mówił, Sejm uchwalił też przepisy zwiększające możliwości KNF w odniesieniu do firm pożyczkowych.\nPrezydent Komorowski we wniosku, który skierował do TK chciał m.in., by sędziowie ocenili konstytucyjność zapisanej w ustawie "procedury przejęcia spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej przez bank krajowy, możliwości przejęcia przez bank krajowy wybranych praw lub zobowiązań kasy", a także procedury likwidacji kasy oraz ochrony wierzycieli kasy, w przypadku częściowego jej przejęcia.\nPełnomocnik prezydenta, mecenas Roman Nowosielski, podkreślił, że prezydent nie jest przeciwny nadzorowi KNF nas SKOK-ami. Na początku rozprawy mecenas stwierdził, że interes państwa może w tym wypadku przeważać nad interesem obywateli.\nZ kolei przedstawiciele PiS zaskarżyli bardzo wiele artykułów obu ustaw, przede wszystkim przesądzających o przejęciu przez KNF nadzoru nad SKOK-ami, a także rozstrzygających, że to komisja wyraża zgodę na utworzenie kasy, a nawet zmianę jej statutu.\nDo tej pory "chore" kasy były przejmowane przez banki: Kasa SKOK Kopernik przez Bank Pekao, SKOK im. Św. Jana z Kęt przez Alior Bank, SKOK Wesoła przez PKO BP. Dwie Kasy: SKOK Wspólnota i SKOK Wołomin ogłosiły bankructwo. Bankowy Fundusz Gwarancyjny, przeznaczył na wypłatę depozytów do równowartości 100 tysięcy euro ponad 3 miliardy złotych.


50-lecie istnienia Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego. To będzie powrót do wspomnień | Echo Dnia Świętokrzyskie\nPaula Goszczyńska 14.09.2018\nAndrzej Domański, dyrektor Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego przyznaje, że przed lecznicą stoją nowe i duże wyzwania. Dawid Łukasik\n50-lecie istnienia - ten piękny jubileusz obchodzi dziś Wojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach. Z tej okazji od rana trwa sesja naukowa adresowana do środowiska medycznego, a na wieczór zaplanowano uroczystą galę.\nWojewódzki Szpital Zespolony w Kielcach został otwarty w 1968 roku, a budowę obiektu wraz z dwoma hotelami pielęgniarek, kotłownią, pralnią i warsztatami rozpoczęto w 1956 roku.\nNajwiększy szpital w regionie\nW swojej historii, w trakcie kolejnych gruntownych remontów, szpital był stale przystosowywany do wzrastających wymagań stawianych przed służbą zdrowia pod względem sanitarnym, warunków hotelowych oraz dynamicznie rozwijającej się diagnostyki. Obecnie jest jednym z największych, wieloprofilowych podmiotów leczniczych w Polsce. Łącznie w jego strukturach funkcjonuje około 60 klinik i oddziałów oraz kilkadziesiąt poradni specjalistycznych. - Dla mnie ogromnym wyróżnieniem jest to, że jubileusz przypada na czas, kiedy to ja pełnię funkcję dyrektora - mówi Andrzej Domański, szef lecznicy. - Zorganizowanie obchodów 50-lecia szpitala wymagało od nas dużego zaangażowania oraz czasu, ale myślę, że warto było. Szpital to nie tylko dyrekcja, ale przede wszystkim ludzie - cały personel. Uroczystość ta ma nam pozwolić na wspomnienia, spojrzenie w przeszłość, ale również najbliższą przyszłość i możliwości, które na nas czekają - dodaje dyrektor.\nA jest co wspominać, bo przez te 50 lat wiele się zmieniło. - Gdy lecznica powstała była bardzo mała. Szpital znajdował się jedynie w głównym budynku o kształcie litery H. Na przestrzeni lat placówka rozwijała się i budynków przybywało, zresztą tak jak mieszkańców. Rozwijała się również technologia medyczna, a my staraliśmy się nadążyć. Podejmowali u nas pracę coraz lepiej wykształceni specjaliści, którzy wykonywali więcej zabiegów. Przybywało też nowoczesnej aparatury i dziś jesteśmy w całkiem zadowalającym miejscu - podkreśla Andrzej Domański.\nKielecka placówka współpracuje z wydziałem Lekarskim Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach i teraz stoi przed dużym wyzwaniem. Wojewódzki Szpital Zespolony wkrótce prawdopodobnie zostanie przekształcony w szpital uniwersytecki (kliniczny). Oznacza to, że będzie się zajmował dydaktyką, szkoleniem studentów, prowadzeniem specjalizacji oraz badań naukowych i badań klinicznych. Dzięki temu zajmie w ochronie zdrowia, tak jak inne szpitale kliniczne, wyjątkowe miejsce.\nDodatkowo na terenie lecznicy powstaje właśnie pierwsze w regionie Centrum Urazowe. To tam będą trafiać pacjenci z wielonarządowymi obrażeniami ciała, w tym ofiary wypadków komunikacyjnych. Budynek to jedno, warto wspomnieć o specjalistach zatrudnionych w placówce. Są znani i doceniani nie tylko w regionie, ale i w całym kraju, a nierzadko za granicą. - To, że zatrudniamy tak uznanych specjalistów to zasługa tylko i wyłącznie tych osób, które chcą pracować w tym mieście i dla jego mieszkańców - zaznacza dyrektor Domański. - Zatrudniamy 10 profesorów belwederskich, dużą liczbę doktorów habilitowanych oraz osoby, które się specjalizują. Myślę, że nasz szpital spełnia wszelkie kryteria, by być nazywanym szpitalem XXI wieku - dodaje Andrzej Domański.\nObchody 50-lecia istnienia szpitala wyznaczono na sobotę, 15 września. Uroczystość rozpocznie się od sesji pod hasłem „Osiągnięcia współczesnej medycyny” przeznaczonej dla personelu medycznego. Wykłady dotyczyć będą różnych dziedzin medycyny, a wygłoszą je kierownicy większości klinik Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego.\nO godzinie 17, w Sali Koncertowej Filharmonii Świętokrzyskiej rozpocznie się z kolei uroczysta gala, w trakcie której odznaczeniami przyznanymi przez Prezydenta Rzeczpospolitej uhonorowani zostaną najbardziej zasłużeni pracownicy szpitala. W trakcie imprezy, zostaną także wręczone statuetki Przyjaciel Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego. Część oficjalną zakończy występ Grzegorza Turnaua.\nKIELCZANIN 15.09.2018 01:57:28\nW dniu 14.09.2018 o 23:49, PACJENTKA-WYBORCA napisał:\nGierada k...J., Domański ...... osobowości po byku. Dżentelmeni w każdym calu :D :D :D .No i ten T-shirt. Elegancja i szyk na miarę Klerykowa. Ufffffffff.......!!!!!!!!!!!!!! ŻENADA I WSTYD !!!\nProf. dr hab. n. med. St. Góźdź i inż. Domański to przecież jedna półka .... MENADŻERZY .... :lol: :lol: :lol:\nPACJENTKA-WYBORCA 15.09.2018 01:49:48\nGierada k...J., Domański ...... osobowości po byku. Dżentelmeni w każdym calu :D :D :D .\nNo i ten T-shirt. Elegancja i szyk na miarę Klerykowa. Ufffffffff.......!!!!!!!!!!!!!! ŻENADA I WSTYD !!!\ntesa 14.09.2018 17:25:36\nJasne, może specjaliści są ważni ale szary pracownik biurowy jest jak śmieć. Pracowałam 20 lat temu, ostatnio chciałam jeden papier potrzebny mi do obliczenia renty. Niestety pani która się tym zajmuje (jakaż wąska specjalizacja!) była na urlopie i nikt inny nie umiał iść do archiwum... Zostawiłam numer telefonu, pani pewnie już wróciła z urlopu, ale CISZA trwa.\nDWadzieścia lat temu był bałagan i teraz też to samo.\npowiat konecki mistr...\nMistrzowie Urody w powiecie koneckim. Głosowanie zakończone\nJuż po raz kolejny wspólnie z Państwem przyznamy prestiżowe tytuły - MISTRZOWIE URODY dla wyjątkowych salonów i gabinetów oraz najlepszych specjalistów w branży w powiecie koneckim. Na laureatów naszej akcji czekają prestiżowe tytuły i atrakcyjne nagrody. Wręczymy je podczas g...\nSą trzy nowe ofiary śmiertelne koronawirusa na Dolnym Śląsku - wszyscy to pacjenci szpitala w Bolesławcu. W czwartek poinformowano o 29 nowych zakażonych z Dolnego Śląska. Tymczasem premier Mateusz Morawiecki ogłosił przedłużenie wszystkich obowiązujących w Polsce restrykcji. Dod...


Sto lat Pani Anieli z Jaroszowa.\nStrona główna » Aktualności » Sto lat Pani Anieli z Jaroszowa.\nAniela Szewczuk z Jaroszowa świętuje 100 lat (3.05.) W imieniu mieszkańców i własnym zwrócili się z życzeniami i listem gratulacyjnym Burmistrz Miasta i Gminy Żarki Klemens Podlejski oraz Przewodniczący Rady Miejskiej Mariusz Pompa.\nWszystkiego dobrego dla Szanownej Jubilatki.\ndata dodania: 2021-05-03 11:30:44\nWitaj, Aktualnie znajduję się w serwisie internetowym "Urząd Miasta i Gminy Żarki", gdzie znalazłem interesujący artykuł, o którym chciałbym Cię poinformować. Artykuł ten dostępny jest pod adresem: http://www.umigzarki.pl/aktualnosci/5423 Serdecznie polecam.\n15 / 5308


„Jesteś czymś więcej niż mówi ci o tobie twój umysł” czyli o ACBS World Conference w Dublinie – O psychologii\nSabina Sadecka 26 lipca 2019 790 odsłony\nAktualnościArtykułyO psychoterapiiO terapii akceptacji i zaangażowaniaO uważnościSabina Sadecka o psychologii0 komentarzy790 odsłony 36\nWhat is it that you are not doing that would move you in that direction?\nHow can we help parents to see their child’s behaviour for what it is ……and not what their mind tells them?\nIf you were sitting where I am right now, how might you respond to this pain?\nTransformation often come from remembering/discovering something we already know at some level.\nWhat would I do if I were the creative therapist I would like to be?\nWhat is like to be me, when I am not judging myself?\nZdania zasłyszane podczas ACBS World Conference\n“Proste reguły terapii akceptacji i zaangażowania nie mają nic upraszczać, mają jedynie dać osadzenie złożonemu ludzkiemu zachowaniu” – to jedno z pierwszych zdań zanotowanych w moim konferencyjnym notatniku. Za nim odnajduję w notatkach kolejne: “ambicją terapii ACT jest dostarczenie zrozumiałych dla wszystkich konceptów, ale bez tracenia bogactwa naszej egzystencji”. Robyn Walser, dziękuję! Spisując Twoje słowa nie wiedziałam jeszcze, że zdefiniują one moje konferencyjno-dublińskie doświadczenie. Że będę w Dublinie miotana wzruszeniami, bombardowana wartościami, będę płakać, śmiać się, odkrywać, odrzucać, odważać się i czasami też dawać się pokonać lękom. I równocześnie w tym chaosie wyłaniania się dla mnie czegoś nowego i oglądania starego, będę zadziwiająco spokojna i uporczywie śledząca swoje własne strategie angażowania się i unikania. Że nie tylko przeżyję, ale i zrozumiem (lub na odwrót). I że Dublin pozwoli mi jeszcze bardziej uwielbiać, podziwiać i czuć wdzięczność za ten cały ACT i jego połączenie głęboko humanistycznej pracy z ostrym behawioryzmem. Bo jak do tej pory nie znalazłam w całym tym psychologicznym świecie (a szukam od 19 lat!) nigdzie czegoś podobnego. Czegoś, czemu ze spokojem mogę zaufać, a równocześnie wiedzieć, że mogę tego nie wziąć za pewnik i z tym ACT-em eksperymentować (i po każdym eksperymencie ufać ACT-owi jeszcze bardziej). I tu kolejny cytat z Robyn bardzo w temacie doświadczeniowych założeń terapii ACT: “Nasza kultura jest mało doświadczeniowa, to słowa definiują nam świat. W terapii i w uczeniu terapii uczymy zatem doświadczać, a nie tylko słuchać swoich lub cudzych myśli”.\n“Jeśli pracujesz ze stale zajętymi ludźmi sukcesu, będziesz czuł presję. Będziesz o sobie myślał, że jesteś nieudolny, nieciekawy, pozbawiony kreatywności, że nie jesteś wystarczający. Będziesz prawdopodobnie dla siebie bardzo niedobry” – zaczęła swój warsztat Aisling Leonard-Curtin (ta właśnie wspaniała Aisling). “Nie pozwalaj sobie zatem na dbanie o Twoich high-performing klientów bez zadbania o siebie. A troski o siebie niech nigdy nie będzie mniej niż serwowania sobie niewygody”.\nĆwiczę u Aisling perspective-taking, klaryfikuję swoje wartości, wchodzę w buty moich klientów, obserwuję siebie z boku, oddycham. Zachwycam się też uproszczonym modelem heksafleksu, w którym mamy tylko 3 proste procesy: Wake up! (Bądź uważny; obserwuj co ci się przydarza, również w twoim ciele i emocjach), Loosen up! (Zaakceptuj to, co trudne i nie bierz podszeptów ambicji i wewnętrznego krytyka tak bardzo na poważnie) i Step up! (Angażuj się w rzeczy naprawdę dla ciebie ważne). I słucham uważnie innych ludzi na sali: “Ten warsztat jest tak naprawdę o mnie. Jestem stale zajęty, nastawiony na osiągnięcia, wysoce krytyczny, nie umiem odpuszczać, nie potrafię zwalniać”. Oddycham z ulgą. Myślę sobie częstymi słowami ACT-owców (i proszę pardon my french): we’re in this shit together. Jak dobrze tu być (tu – na konferencji, ale i tu – w tej filozofii myślenia o naszej pracy i o naszych klientach). Nie musimy udawać innych niż nasi klienci. Po tej i po tamtej stronie gabinetu/kozetki/sali warsztatowej czy wykładowej doścignie nas cierpienie. Uświadomienie mi tego zabrało mi tony ciężarów, które wnosiłam ze sobą do gabinetu. I w Dublinie uwalnia mnie na nowo.\n“Nasi klienci potrzebują kontekstu dla proponowanych im ćwiczeń i pytań. Wyjaśniajcie im po co coś robicie.” – słyszę i od Aisling i od Robyn Walser. Uff, znów myślimy podobnie. Tak bardzo to zdanie współbrzmi mi z tym, o czym dla mnie jest terapia – o dawaniu narzędzi do egzystencjalnego rozkwitania (a nie o prowadzeniu ezoterycznej rozmowy, w której głównie terapeuta wie, o co chodzi).\n“Jesteś niedokończonym wierszem” dociera do mnie na warsztacie Kelly’ego Wilsona (czy już wtedy płaczę, czy to jednak dopiero po minucie? :)). “Trzymaj łagodnie opowieści o sobie (nie sklejaj się z nimi, nie przyzwyczajaj się do nich za bardzo)”; “A gdybyś tak… gdybyś tak… pokochał się tak, jak kocha się małe dziecko…”; “Pozwól sobie być dziko skutecznym w tym, życiu, jakim pragniesz żyć” mówi do mnie/do nas Kelly tym głosem, w którym jest miłość i granice, i mrok i jasność. I serwuje nam najpiękniejszą na świecie medytację, w której każe nam się spotkać z tym, czego w życiu już nigdy nie będziemy mieli, co odeszło nieodwołalnie (i równocześnie zachęca nas do przeglądania się w tej stracie, dostrzegając w niej łagodne, ale jednoznaczne lekcje dla nas samych). I jeśli ACT jest o wyjściu poza język i poza nieustanne rozwiązywania zadań (główne zadanie naszego umysłu, tak bardzo nas codziennie unieszczęśliwiające), to Kelly potrafi to najlepiej z poznanych przeze mnie dotąd nauczycieli. Po jego warsztacie nie mam w sobie zbyt wielu słów, mam za to kontakt z najjaśniejszą częścią siebie, której pozwalam się prowadzić (ACT-owcy nazwą to na tej konferencji felt sensem swoich własnych wartości). Kiedyś obawiałam się o krótkofalowość zmian, które następują po takich emocjonalnych warsztatach, teraz wiem, że tej jasności – raz dojrzanej – już się na szczęście nie odwidzi. A ta jasność nie potrzebuje żadnego racjonalnego powodu (dlaczego nikt mi tego nie powiedział przed popełnieniem tych wszystkich super uzasadnionych, bardzo logicznych, ale katastrofalnych w skutkach błędów ;)). Biorę ją ze sobą do Poznania, zapraszam do życia i do pracy. Kelly, dziękuję <3. I jeszcze za zdanie, którym mnie zdumiałeś i po dziś dzień zatrzymałeś: “szukanie rozwiązania w głowie jest jak pieczenie ciasta brzoskwiniowego w garażu” 🙂 (jeśli nie było Was na tym warsztacie, to choć zajrzyjcie do książki Kelly’ego.)\nWarsztat z “Fierce Compassion” z wspaniałymi Laurą Silberstein-Tirch i Denisem Tirchem (i ich maleńką córeczką całkiem obok) zasiewa spokój w moim sercu i w głowie. “Współczucie bez mądrości jest błędem” słyszę i myślę sobie, jak bardzo tego zdania potrzebowałam. W myśli behawioralnej takie współczucie to pliance bez intencji (pliance to – według terminologii behawiorystów – postępowanie zgodnie z regułami przyswojonymi społecznie i to regułami, których konsekwencji przestrzegania lub nie doświadczyliśmy w przeszłości, przykładem pliance’u może być stosowanie się do reguły „nie śmiej się na pogrzebie”; jeśli jednak moja definicja wydaje Wam się zagmatwana, to wklejam tę dostarczoną przez ACBS :))): pliance = a form of rule-governed behavior under the control of a history of socially-mediated reinforcement for coordination between behavior and antecedent verbal stimuli (i.e., the relational network or rule), in which that reinforcement is itself delivered based on a frame of coordination between the rule and behavior. Stated another way, pliance requires both following a rule and detection by the verbal community that the rule and the behavior correspond. Mere social consequation does not define pliance. The rule itself is called a ply.). „Współczucie nie jest miękkie. Współczucie to wejście w ogień” mówią do mnie prowadzący.\nNa warsztacie z Functional Analytic Psychotherapy (FAP, terapia oparta na analizie funkcji) uzmysłowiłam sobie, jak bardzo terapeuta jest bodźcem (behawioralnym) do zachowań klienta. I że na każdej sesji terapii wydarza się coś, co można w kliencie wzmocnić. A przestrzeń terapii to sanktuarium. W walizce przywiozłam sobie pokonferencyjny suwenir – opasły podręcznik terapii FAP, pozostańcie więc ze mną na łączach, będę o tej niezwykłej terapii pisać więcej :).\nRuss Harris (to on widnieje na zdjęciu u góry, wraz ze swoim slajdem o pułapkach polegania na wysokiej samoocenie) na swoim warsztacie o „self as a context”. Po pierwsze, mnie rozśmieszył (warto tego faceta choć raz w życiu zobaczyć na żywo lub chociaż zajrzeć do rekomendowanej tu książki), po drugie zaś unaocznił, jak bardzo – gdy pojawia się w nas ból – pozwalamy odpłynąć z okna świadomości temu, co w nas żywe w danym momencie. Dostarczył mi świetnej metafory na „self as a context” (wody, która zawiera w sobie różne doświadczenia, jak woda w herbacie, woda w jeziorze, woda kolońska etc.). A „self as a content” nazwał stronniczym filmem dokumentalnym. Genialne! Od razu wzięłam sobie do terapii.\nWarsztat o psychozie z Ericem Morissem i Josephem Oliverem zostawił we mnie ważną wskazówkę: „Ludzie mają wiele sposobów na radzenie sobie z psychozami, zapytaj o nie wprost”. I że każdy z nas ma za sobą doświadczenia psychotyczne, bo wydarzają się one na kontinuum, dla jednych są to przywidzenia w ciemności lub paranoje po nieprzespanej nocy, a dla innych przekonanie, że są Napoleonem. Z psychozą da się pięknie ACT-owo i RFT-owo pracować, już zdążyłam sporo rzeczy wdrożyć i dają piękne efekty.\nTo tylko ułamek konferencyjnych doświadczeń, a każdy z nieopisanych warsztatów i przeżyć starczyłby na kolejny, długi tekst. Ludzie, z którymi dzieliłam to doświadczenie to chyba najpiękniejsze prezenty tej konferencji, ale oni już wiedzą o tym najlepiej. To były dobre, pełne życia i wzruszeń dni. Mam w sobie wiele odkryć, ale też zdecydowanie więcej pytań. I już cieszę na kolejną europejską konferencję ACBS w 2021 r. Tym razem odbędzie się dosłownie pod moim nosem: w Poznaniu <3!!!\n„Witajcie w klubie ludzi zmieniających świat”, otworzyła swój wykład prezydentka ACBS Luise Hayes. I to są chyba najlepsze słowa na zamknięcie tego tekstu. ACT (i inne podejścia trzeciej fali) promują aktywne zaangażowanie w zmianę naszego świata: w wymiarze osobistym, zawodowym, społecznym, nawet ekologicznym. Więc, jeśli dotrwaliście do końca i chcecie z tym ACT-em coś dobrego robić to: witajcie w klubie ludzi zmieniających świat! 🙂 Na pewno się na tej drodze gdzieś jeszcze spotkamy.\nSabina Sadecka, terapeutka i pasjonatka terapii kontekstualnych\nA tu opis konferencji ACBS w Sevilli.\nWięcej tekstów o ACT znajdziecie tutaj.\nACBSACBS World ConferenceACTAisling Leonard-CurtinDenis TirchKelly WilsonLaura Silberstein-Tirchopsychologiipliancepsychoterapiapsychoterapie trzeciej faliRobyn WalserSabina Sadeckaterapia ACTTerapia Akceptacji i Zaangażowaniaterapia FAPterapia psychozyterapie kontekstualne\nPoprzedni wpis„Warto mieć taką przestrzeń w głowie, w której można myśleć o tym, co się czuje”\nNastępny wpis„Uzdrów sam siebie”. Inspiracje do wprowadzenia uzdrawiającego stylu życia na każdy dzień tygodnia


instalacaja elektryczna - obwody robione w pętle - Wymiana doświadczeń ogólnie - forum.muratordom.pl\ninstalacaja elektryczna - obwody robione w pętle\nTemat: instalacaja elektryczna - obwody robione w pętle\n31-03-2005 07:38 #1\nElektryk namawia mnie aby obwody gniazd robić w pętlach. Podejście do rozdzielni kablem 2,5; a potem między kilkoma gniazdami w jednym obwodzie zrobić pętlę z kabla 1,5. Twierdzi, że to popularna metoda stosowana od wielu lat. Jak jeden kabel szlag trafi to prąd dochodzi z drugiej strony. Czy ktoś tak ma? Co o tym sądzicie?\n31-03-2005 08:11 #2\nRe: instalacaja elektryczna - obwody robione w pętle\nNapisał inż. Mamoń\nIdąc dalej tym tokiem myślenia to:\n1. Zasilanie dwustronne budynku najlepiej z dwu różnych stacji\n2. Dwie niezależne rozdzielnice w budynku z układem SZR i generatorem najlepiej min. 1,3x mocy UPS-a.\n3. Dodatkowe niezależne zasilanie akumulatorowe oświetlenia torów ewakuacyjnych.\nPewnie jeżeli zakładać, że przewody w ścianie "szlag trafi" np przewiercimy i nie chcemy tego naprawiać to rozwiązanie dobre. Pamiętaj tylko aby po uszkodzeniu przewodu odłączyć uszkodzoną część pętli w puszcze rozdzielającej.\n31-03-2005 08:57 #3\nTego typu rozwiazanie stosowane jest na statkach ale w domu nie wiem czy jest potrzeba.\n31-03-2005 10:22 #4\nMożna tak zrobić, choć nie jest to częsta praktyka. Polecałbym podejścia do gniazd kablem 3x2,5mm2.\nPrzy robieniu pętli kable kładzie się w podłogach, ma to swoje i dobre i złe strony.\n31-03-2005 11:00 #5\nJa tak mam, czyli w podłodze i w pętle i 2,5mm2. Co w tym złego? Koszt niewiele większy. A jeśli podwójne zasilanie, SZR, UPS byłoby tańsze też bym miał. Dodatkowo puszki łączeniowe znajdują się w pomieszczeniach nieużytkowych gdzie nie "straszą" i jest do nich swobodny dostęp.


PŚ: Rekord Majchrzaka, dublet Kawęckiego! | MegaTiming\nPŚ: Rekord Majchrzaka, dublet Kawęckiego!\nSzymon Gagatek 2017-08-07 19:16\nFantastyczny rekord Polski Kacpra Majchrzaka na dystansie 200 m stylem dowolnym, a także triumf Radosława Kawęckiego w finale 100 m stylem grzbietowym były ozdobą drugiego dnia zawodów Pucharu Świata w Berlinie w wykonaniu reprezentantów naszego kraju. Ze stolicy Niemiec wrócimy z pokaźnym dorobkiem siedmiu medali.\nStarty Polaków w sesji popołudniowej rozpoczęła Aleksandra Urbańczyk-Olejarczyk. W finale 50 m stylem dowolnym niestety nie poprawiła swojego osiągnięcia z eliminacji i z rezultatem 24.31 została sklasyfikowana na 6. pozycji. Łodzianka brała udział w historycznym wyścigu, w którym po raz pierwszy złamana została bariera dwudziestu trzech sekund. Tej sztuki nie dokonała jednak faworyzowana Sarah Sjoestroem, a Ranomi Kromowidjojo. Holenderka sprawiła niespodziankę pokonując Szwedkę i po kilku dniach odzyskała rekord świata. Od dziś wynosi on 22.93! Sjoestroem finiszowała siedem setnych sekundy za swoją rywalką, a trzecia była Cate Campbell (23.63).\nJuż chwilę później cieszyliśmy się z pierwszego polskiego medalu. Jego zdobywcą był Kacper Majchrzak. Zawodnik Warty Poznań w wyścigu na 200 m stylem dowolnym zajął 2. miejsce, przegrywając tylko z rewelacyjnie dysponowanym Dominikiem Kozmą z Węgier. Za podopiecznym Michała Szymańskiego znalazł się między innymi aktualny wicemistrz świata z Windsoru, Chad le Clos. Nasz reprezentant w swojej koronnej konkurencji zanotował wynik 1:41.62 i o czterdzieści osiem setnych sekundy poprawił rekord Polski, należący od mistrzostw Europy w Stambule w 2009 roku do Pawła Korzeniowskiego! To już drugi historyczny wyczyn Majchrzaka na krótkim basenie. Wczoraj ustanowił najlepszy czas w dziejach naszego pływania na o połowę krótszym dystansie.\nKolejne złoto do swojego dorobku dorzucił Radosław Kawęcki. Nasz znakomity grzbiecista tym razem triumfował na dystansie 100 metrów, po raz siódmy w karierze łamiąc barierę pięćdziesięciu sekund. Zwycięstwo dał mu rezultat 49.97. Drugi, tak jak we wczorajszym finale 200 metrów, był Masaki Kaneko z Japonii (50.29), a z brązu cieszył się Pawieł Sankowicz z Białorusi (50.70). Tomasz Polewka finiszował na 8. lokacie z czasem 51.18.\nBardzo udany weekend w świetnym stylu zakończyła nasza sztafeta mieszana 4x50 m stylem dowolnym. Na prowadzenie po pierwszym odcinku wyprowadził nas Konrad Czerniak (21.07 - trzeci wynik w karierze), następnie pierwsze miejsce utrzymali Paweł Juraszek (21.24) i Aleksandra Urbańczyk-Olejarczyk (23.84), a Annę Dowgiert (24.63) wyprzedził tylko Jesse Puts z Holandii. Nasi pływacy dopłynęli do mety jako drudzy, między innymi przed mocnymi Australijczykami z Cate Campbell na ostatniej zmianie! Czas 1:30.78 jest oczywiście najlepszym w bardzo krótkiej historii naszych reprezentacyjnych startów na tym dystansie.\nDrugi dzień zawodów w stolicy Niemiec będzie można zapamiętać nie tylko ze względu na wyniki Polaków i niesamowity wyczyn Ranomi Kromowidjojo. Bohaterką zmagań została także Katinka Hosszu. Węgierska pływaczka triumfowała w trzech konkurencjach: 100 m stylem zmiennym, 200 m stylem grzbietowym i 100 m stylem motylkowym. Jakby tego było mało, dotrzymała obietnicy z wczorajszej sesji finałowej i w rywalizacji zmiennistek ustanowiła nowy rekord świata! Cztery długości basenu przepłynęła w 56.51, a więc o dokładnie szesnaście setnych sekundy szybciej od poprzedniego najlepszego czasu w historii. Dzięki temu odrobiła znaczną część strat w klasyfikacji generalnej cyklu do Sary Sjoestroem.\nKolejne zawody, już bez udziału reprezentantów Polski, odbędą się w dniach 11-12 sierpnia. Gospodarzem zmagań po raz drugi w historii będzie pływalnia im. Pietera van den Hoogenbanda w Eindhoven. Do tej pory najlepsi zawodnicy globu w ramach Pucharu Świata rywalizowali tam raz, cztery lata temu.\nZwycięzcy Pucharu Świata w Berlinie, dzień II:\n100 m stylem zmiennym kobiet: Katinka Hosszu (Węgry) 56.51 [rekord świata]\n200 m stylem motylkowym mężczyzn: Chad le Clos (RPA) 1:49.08\n200 m stylem grzbietowym kobiet: Katinka Hosszu (Węgry) 2:00.37\n50 m stylem klasycznym mężczyzn: Cameron van der Burgh (RPA) 25.49\n50 m stylem dowolnym kobiet: Ranomi Kromowidjojo (Holandia) 22.93 [rekord świata]\n200 m stylem dowolnym mężczyzn: Dominik Kozma (Węgry) 1:41.03\n100 m stylem motylkowym kobiet: Katinka Hosszu (Węgry) 55.86\n400 m stylem dowolnym kobiet: Mireia Belmonte (Hiszpania) 3:57.79\n400 m stylem zmiennym mężczyzn: Philip Heintz (Niemcy) 4:05.16\n100 m stylem klasycznym kobiet: Alia Atkinson (Jamajka) 1:03.16\n4x50 m stylem dowolnym mężczyzn: Holandia (Thom de Boer, Ranomi Kromowidjojo, Femke Heemskerk, Jesse Puts) 1:28.70


Tester farby Magnat Ceramic tajemniczy kalcyt 0,03 l - Testery farb - Castorama\nTester farby Magnat Ceramic tajemniczy kalcyt 0,03 l\nMarka: Magnat Kod: 747492\nKod: 747492 Porównaj Do porównania\nTester farby Magnat Ceramic tajemniczy kalcyt pozwoli Ci sprawdzić kolor na wybranej powierzchni bez potrzeby zakupu pełnowymiarowego opakowania. Farba wyróżnia się dużą odpornością na plamy i szorowanie. Z pokrytej nią ściany szybko usuniesz nawet uciążliwe plamy z kawy, wina czy kosmetyków. Sprawdź także inne kolory farb z tej serii.\nNr referencyjny 96019956\nWybierz na swoje ściany odcień idealnie dopasowany do wnętrza! Umożliwi Ci to tester farby Magnat Ceramic tajemniczy kalcyt 0,03 l. Dzięki niemu szybko sprawdzisz, jak wybrany kolor prezentuje się po wyschnięciu i w danych warunkach oświetleniowych. Preparat odznacza się wysoką trwałością. Pokrytą nim powierzchnię możesz bez obaw zmywać, szorować i dezynfekować. Hydrofobowa powłoka odpycha cząsteczki cieczy, dzięki czemu plamy nie dostają się do głębszych warstw ściany. Tester farby Magnat Ceramic tajemniczy kalcyt nie sprawi Ci problemu podczas aplikacji - bez problemu równomiernie go nałożysz. W dodatku odznacza się świetnym kryciem. Sprawdź także inne odcienie z bogatej gamy kolorystycznej serii Ceramic dostępnej w naszej ofercie.


Tylko autor: Agata Combik usuń\nwyszukiwanie zaawansowane > WYSZUKIWANIE | 176 | WYNIKÓW\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 29.07.2021 AKTUALIZACJA 30.07.2021\nEwangelia głoszona jest ustami (dziobem) papugi, ludzie słyszą o miłości Boga podczas nocy Walpurgi, do opustoszałych kościołów wracają dzieci. O misji w czeskim Tanvaldzie opowiada Joanna Juśkiewicz z Wrocławia. »\nPielgrzymi z Wrocławia mogli wysłuchać m.in. świadectwa Wiesława Jindraczka, który od 21 lat mieszka w Medjugorju. - Trafiłem tu w 2000 r. i tu urodziłem się po raz drugi. Tu Bóg dał mi drugie życie - mówi. »\nPapież Franciszek uznał za męczenniczki s. M. Paschalis Jahn i jej dziewięć towarzyszek ze Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, które zginęły na Śląsku w 1945 r. z rąk żołnierzy Armii Czerwonej. »\nKażdy może w niego uderzyć, wyrażając szacunek dla życia ludzkiego. Głos dzwonu to preludium dla innych inicjatyw pro-life we Wrocławiu - przede wszystkim dla planowanego na wrzesień Marszu dla Życia. »\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 09.06.2021 AKTUALIZACJA 10.06.2021\n13 czerwca na placu przy kościele pw. NMP na Piasku między 10.00 a 13.30 i na Placu Katedralnym przed archikatedrą we Wrocławiu między 14.00 i 19.00 zostanie wystawiony dzwon powstały z inicjatywy fundacji "Życiu Tak". Możesz w niego uderzyć. »\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 02.06.2021 AKTUALIZACJA 02.06.2021\n24-godzinna adoracja Najświętszego Sakramentu w oktawie Bożego Ciała\nW uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej, 3 czerwca, rozpoczyna się we wszystkich dekanatach adoracja Najświętszego Sakramentu. Potrwa przez całą oktawę Bożego Ciała - w każdej parafii przez 24 godziny. »\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 28.05.2021 AKTUALIZACJA 29.05.2021\nNowosielce k. Obornik Śląskich. Opatrzność Boża, krzyż i prorocy\nOd wieków ludzie znaczyli krajobraz wokół siebie tym, co dla nich ważne. Tadeusz Emil Gołębiewicz to, co nosił w sercu, w kamieniu i metalu opowiedział, stawiając na swojej posesji kaplicę i krucyfiks. Zadbał również o uhonorowanie w nazwach ulic Eliasza, Jeremiasza i innych biblijnych postaci. »\nDecyzją radnych wrocławskiej Rady Miejskiej (z 22 kwietnia) jedna z tegorocznych Nagród Wrocławia ma trafić do Ogólnopolskiego Strajku Kobiet. Coraz więcej osób wyraża swój sprzeciw wobec takiej decyzji. »\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 05.04.2021 AKTUALIZACJA 06.04.2021\nOrmiańskokatolicka Wielkanoc. Krzyż kwitnie, raj otwarty\n"Kristos harjaw i merełoc!" - Chrystus powstał z martwych! Jak przeżywają Wielkanoc chrześcijanie rodem z Armenii? Mówi ks. prof. Józef Naumowicz, który regularnie odwiedza Wrocław, przewodnicząc liturgii ormiańskokatolickiej. »\nO każdej porze dnia i nocy możesz odtąd adorować Najświętszy Sakrament w kaplicy na piętrze Dworca Głównego we Wrocławiu. Kaplica wpisana jest w realizowany przez Stowarzyszenie Comunità Regina della Pace program gwiazd na płaszczu Maryi Królowej Pokoju - miejsc modlitwy o pokój. »


Maska do twarzy Revitalizing Mask 60g PCAskin DARMOWA DOSTAWA\nMaska idealna do pielęgnacji domowej skóry suchej, dojrzałej, z wiotkością skóry, widocznymi oznakami starzenia, z ekstraktem z papai, miodu i owoców, która delikatnie złuszcza martwy naskórek, pozostawiając świetlistą cerę. Przeznaczona do wszystkich typów skóry, szczególnie szarej, matowej oraz z pierwszymi oznakami starzenia.\nWszystkie rodzaje skóry. Zmarszczki, linie. Matowa, ziemista skóra. Sucha, o nierównym kolorycie, z przebarwieniami, trądzikowa. Z pierwszymi oznakami starzenia. Delikatnie złuszcza martwy naskórek, pozostawiając świetlistą cerę.\nEkstrakt z papai, kwasy alfahydroksy, ekstrakt z zielonej herbaty, witamina E, miód.\nNałożyć cienką warstwę maseczki na oczyszczoną skórę twarzy. Pozostawić od 2 do 20 minut, w zależności od wrażliwości skóry. Jeśli piecze w skali od 0-10 na 2-3 można zostawić na 20 minut, jeśli piecze na 5-7 lepiej zmyć szybciej. Następnie delikatnie zmyć maskę ciepłą wodą lub płynem micelarnym i zastosować odpowiednią pielęgnację. Stosować nie częściej niż raz w tygodniu.\nGumo tuba 60g. Przy cotygodniowym stosowaniu wystarcza na ok. 3-6 miesięcy.


Wiadomości kosmetyczne - BeBeauty.pl - Strona 2\nPolskie kosmetyki są lubiane i doceniane na świecie. Jesteśmy już na szóstym miejscu w świecie, jeśli chodzi o eksport naszych kosmetyków. Branża kosmetyczna w Polsce jest jedną z najbardziej prężnych dziedzin naszej gospodarki. Mamy się czym chwalić i jesteśmy doceniani na całym świecie. Największymi odbiorcami naszych kosmetyków są Rosja (15,3 %), Wielka Brytania (12,1 %) i Niemcy 11,9%. Na rynki Europy Środkowo-Wschodniej trafia około 40 procent eksportu. Takie państwa jak Niemcy, Hiszpania, Włochy od lat doceniają nasze marki. fot. Yastremska/bigstockphoto.com Konsumenci na całym świecie, zwłaszcza kobiety, świadomie poszukują produktów dobrej jakości w niezbyt wygórowanej cenie i takimi zaletami mogą pochwalić się polskie produkty kosmetyczne. Dla przykładu...\nTop 15 najlepiej sprzedających się kosmetyków na świecie. W zestawieniu wzięto pod uwagę sprzedaż kosmetyków z różnych źródeł i z różnych krajów. Najczęściej wśród tych najlepiej sprzedających się kosmetyków brana jest pod uwagę ich wysoka jakość i skuteczność działania. Większość przedstawionych w rankingu pierwszej piętnastki kosmetyków sprzedaje się w świecie co kilkadziesiąt sekund. Dla przykładu krem Elizabeth Arden Eight Hour Cream jest sprzedawany co 30 sekund, a balsam Maybelline Baby Lips – co 15 sekund. A o to pozostałe wśród najpopularniejszych: Advancent Night Repair serum – jest to serum naprawcze, zwalcza wszystkie kluczowe oznaki starzenia się skóry. Emulsja Dramatically different moisturizing lotion + Clinique – nowa...\nXV Międzynarodowy Kongres Medycyny Estetycznej i Anti-Aging w Warszawie. Nowości i hity w medycynie estetycznej. O czym mówiło się w tym roku? Takie zabiegi jak efekt botoksu bez zastosowania botoksu, osocze bogatopłytkowe nowej generacji i inteligentne lasery frakcyjne. To już nie przyszłość medycyny estetycznej, a teraźniejszość. Na XV Międzynarodowym Kongresie Medycyny Estetycznej i Anti-Aging (przeciwstarzeniowa terapia), który odbył się niedawno w Warszawie mówiono o innowacjach. W ostatnim czasie wśród nowości wymieniano przeszczepy z własnego tłuszczu czy wampirzy lift (zabieg z osoczem bogatopłytkowym) i mimo iż takie zabiegi stosowano już w XIX w., to są one uznawane za nowatorskie i dużo się mówi na ich temat. Prof. dr hab. n. med. Paweł Surowiak, twórca...\nRynek dermokosmetyków po nieznacznym osłabieniu pod względem wartości w 2015 roku, ma dynamicznie wzrosnąć w latach 2016-2020. Prognozy wydają się być optymistyczne. Dermokosmetyki to kosmetyki dermatologiczne przeznaczone zarówno do pielęgnacji skóry zdrowej, jak i wspomagające leczenie różnych chorób skóry. Po słabszym w Polsce 2015 roku mają powrócić na ścieżkę wzrostu w przyszłym roku i osiągnąć wartość 1,44 mld zł, prognozuje PMR. Wynika to, jak czytamy w komunikacie poświęconym raportowi pt: „Rynek dermokosmetyków w Polsce 2015. Prognozy rozwoju na lata 2015-2020”, z faktu, iż ceny dermokosmetyków od roku 2013 łącznie z rokiem obecnym spadały, przyczyniła się też do tego rosnąca konkurencja i siła nabywcza pacjentów. fot. Yastremska/bigstockphoto.com Zdaniem...


Sindbad Żeglarz (perskie سندباد, Sand-bâd) – bohater cyklu historii pochodzenia perskiego o żeglarzu z Bagdadu (obecnie w Iraku) i jego pełnych przygód podróżach po morzach wschodniego wybrzeża Afryki i południu Azji. Cykl ten jest 133. opowieścią w 6. tomie Księgi tysiąca i jednej nocy. Historie oparte są częściowo na prawdziwych przygodach żeglarzy pływających po Oceanie Indyjskim, częściowo na starożytnych dziełach poetyckich, a częściowo na perskiej i południowoazjatyckiej mitologii i baśniach.Jajo – jedna z faz rozwoju nowego osobnika u wielu gatunków zwierząt. Jajo zawiera surowce odżywcze pozwalające na rozwój zarodka bez dostępu do organizmu macierzystego i zewnętrznych źródeł pożywienia oraz stosunkowo bezpieczne środowisko, ale ze względu na swoją zawartość jest również cenionym pokarmem.\nMamutak (struś madagaskarski, epiornis, ptak-słoń) (†Aepyornis maximus) – gatunek wymarłego nielotnego ptaka z rodziny mamutaków. Ten przedstawiciel megafauny mierzył 3 metry wysokości i ważył około 500 kg. Z czasem jego skrzydła w wyniku ewolucji prawie zanikły i przestał latać. Występował na moczarach Madagaskaru od plejstocenu do co najmniej 1000 roku. Nie wiadomo dokładnie, w którym stuleciu gatunek wyginął, wiadomo jednak, że mamutaki żyły współcześnie z ludźmi, a ich jaja były dla ludzi pokarmem. Jedynymi pozostałościami po tych ptakach są szkielety i resztki jajek. Prawdopodobnie legendy o tych ptakach trafiły do Księgi tysiąca i jednej nocy, gdzie określano je jako rukh, olbrzymie sępy zdolne pochwycić i unieść w powietrze słonia.