Chata Tarretha - Strona 7 - Leviathan (beta 2)\n06 paź 2011, 13:12\nW sercu lasu stała chata…\nPozbawiona drzwi, niewielka, drewniana, doszczętnie porośnięta mchem i innymi roślinami. Widać, że stoi tu już długi czas. Wybudowana w zgłębieniu w ziemi, by lepiej chronić wnętrze przed wiatrem i innymi niebezpieczeństwami. Ciężko ją zauważyć, nawet uważnie rozglądając się.\nPrzed chatą widać niewielki kamienny krąg. Pozostałe w środku ślady świadczą, że przez dłuższy czas kiedyś palono tu drewno. Ciężko powiedzieć jak dawno temu. Nieopodal stoi stary, przegniły pieniek. Z boku chaty dobudowane jest ledwo trzymające się kupy zadaszenie, pod którym trzymane było przede wszystkim drewno na opał. Świadczy o tym spory stos wilgotnych, pogniłych drewienek.\nŚrodek chaty jest niemal pusty. Jedna izba z śmierdzącą słomą w kącie, jakimś prowizorycznym stolikiem i czymś, co zapewne było półką, jednak nie wytrzymało próby czasu. Widać niewielkie, przeraźliwie skrzypiące drzwi, prowadzące do równie pustej spiżarki.\nW chacie nie pozostało już właściwie nic oprócz spróchniałego wiadra i przeżartego rdzą metalowego kubka.\n30 cze 2015, 21:52\nUpragniona wolność była już tuż, tuż. Niewiele brakowało by wyrwać się umarłemu, lecz zimne dłonie, w których krew nie krążyła od tak dawna nie dawały za wygraną. Wizja spokojnej starości poszła w niepamięć w obliczu zbliżającej się śmierci, która skrupulatnie i zarazem bezlitośnie wybiera swoje ofiary. Ostrouchy został ściągnięty niesamowitą siłą, na klepisko, gdzie dogasało wcześniej rozpalone ognisko. W tym świecie nie ma miejsca dla głupców i słabeuszy, którzy muszą ustąpić silniejszym i odejść w odmęty zapomnienia. Sevian okazał się głupcem, lecz nie słabeuszem. Czy to wystarczy, by odeprzeć krwiożercze monstrum, które miało za chwilę zakończyć żywot strzelca?\nUpadek sprawił iż, świeżo zaleczona noga zapulsowała tępym bólem, zaś rana się otworzyła, lecz on nie był tego świadom. Plecy, obolałe po upadku musiały jeszcze raz usłużyć swemu właścicielowi, to samo tyczyło się rąk i nóg. Tuż obok leżał spróchniały kawał drewna, który został natychmiast pochwycony w ręce Seviana. Nie ma czasu na wyciągnięcie miecza, a teraz liczył się każdy ułamek sekundy. Szybki obrót głowy pozwolił zarejestrować sytuację, ta zaś nie przedstawiała się kolorowo. Umarły, który zaprosił do tańca elfa, właśnie w tej chwili unosił miecz w górę, trzymając go oburącz. Po otrzymaniu takiego ciosu, nie byłoby mowy o jakiejkolwiek kontynuacji walki, która niechybnie zakończyłaby się niewesoło dla chłopaka.\nElf niewiele myśląc rzucił się w nogi trupa chcąc tym samym sprowadzić go do parteru, po czym szybko wdrapać się na jego plecy i przygwoździć go do ziemi. Tak bardzo ludzki strach ogarnął długouchego. Walczyć z istotą z krwi i kości to nie to samo co z umarłym, który nie zna uczucia bólu, zmęczenia, czy lęku. Teraz liczyło się tylko przeżycie, jak to osiągnie jest nieważne. Jeszcze nie nastał jego czas, jeszcze tyle ma do zrobienia. Śmierć, życie, marzenia, lata dzieciństwa poszły w niebyt. Istnieje tylko ta chwila. Śmierdząca chatka, zimny towarzysz tańca bitewnego i on sam.\n05 lip 2015, 22:06\nSevian trzymając w dłoni spróchniały kawał drewna postanowił odłożyć zrobienie z niego użytku na później. Zamiast tego rzucił się na swojego przeciwnika. Ledwie zdążył przed opadającym ostrzem, głownia nie sięgnęła już elfa, jednak otrzymał nieco przypadkowy cios zaciskającą się na głowicy pięścią. Nie obejdzie się bez guza, jednak cóż znaczył guz w momencie gdy zachował życie.\nNieumarły i elf upadli spleceni na ziemię. Sevian starał się na wszelkie możliwe sposoby uniemożliwić nieumarłemu ruch, przygniatał go ciałem, nogami, chwytał rękoma. Szło mu to nie do końca dobrze. Pozbawione jakichkolwiek oporów, animowane magią ciało zdawało się mieć w tym siłowym starciu przewagę. Niemal wcisnęło miecz pomiędzy nich, ostatecznie jednak skończyło się to płytkim nacięciem na ramieniu elfa. Niegroźnym dla jego zdrowia, jeśli nie wda się zakażenie.\nSevian na chwilę wylądował na szczycie. Udało mu się unieruchomić pod sobą nieumarłego chwytając go za sobie ręce i przyciskając je do ziemi, jedna tuż obok drugiej.\nTrup nie wypuścił miecza, istniało jednak duże ryzyko że już za chwilę Sevian będzie zmuszony wypuścić jego. Musiał działać szybko, nim jego prześladowca znów się uwolni. Przegrywał tę walkę, jednak to jeszcze mogło się zmienić. Strach, coś czego jego wróg nie znał, pozwalał mu popychać własne limity, wyciskać z jego ciała resztki energii, jakie jeszcze pozostały. Serce biło niczym oszalałe, źrenice rozszerzyły się chwytając każde skrawek światła w zadymionej chacie. Był kompletnym przeciwieństwem nieumarłego, pełen emocji, życia, woli.\nRejestracja: 20 gru 2014, 12:33\nKarta Postaci: viewtopic.php?t=3519#53471\n17 lip 2015, 19:11\nGedreotar szedł przez las, pogrążony w myślach. Przez ostatnie cztery lata, które spędził w puszczy, poznał ją dość dobrze, często odchodząc na dalej niż dzień drogi od prowizorycznego szałasu, w którym zwykle nocował. Nigdy przedtem jednak nie zapuścił się tak głęboko. Puszcza była dzika, a jedynymi mieszkańcami tej okolicy powinny być leśne zwierzęta. Rak, który toczył tę puszczę, a z którym przyszło mu już się wielokrotnie spotkać i zetrzeć, najwidoczniej dotarł aż tu, do samego jej serca. Czuł uporczywy smród martwego ścierwa, nienaturalnie ożywionego. Nie miał jednak zamiaru zbaczać z obranej ścieżki; nigdy tego nie robił i wiedział, że nigdy nie zacznie. Szedł więc, czując, jak smród staje się coraz silniejszy, aż dostrzegł ukrytą pośród drzew chatę, porośniętą roślinnością, zdewastowaną i starą. Poczuł drobną irytację; tu, w sercu lasu, taki przejaw ingerencji cywilizacji, niszczący coś, co powinno być prymitywne i nieujarzmione, wprowadzający nieład i bałagan w cykle natury, był niepożądany. Widział jednak, że natura czyniła, co tylko w jej mocy, aby ten obszar odzyskać, z powrotem poddać go jej nieubłaganym, surowym prawom, i deski były tak dokładnie pokryte porostami i mchem, że trudno było w ogóle stwierdzić, że to deski.\nPodchodząc, oprócz potężniejącego smrodu poczuł równie silną woń krwi, jak w wolenvaińskiej rzeźni. Odór był na tyle silny, że Gedreotar zatrzymał się na moment, zdumiony napotkaniem woni o takiej intensywności. Usłyszał także odgłosy szamotaniny; najwidoczniej ktoś jeszcze żył, ktoś jeszcze opierał się śmierci z zimnych rąk martwiaków. Lorven uznała za stosowne, żeby pojawił się tu, w tym właśnie miejscu, o tym właśnie czasie, w jakimś celu; Gedreotar nie miał zamiaru dłużej zwlekać z interwencją.\nChatka nie miała drzwi; wchodząc do środka jednak ujrzał obraz, który na długo wrył mu się w pamięć i zrobił na nim wielkie wrażenie, sprawiając, że upuścił swoją torbę na ziemię w szoku. Faktycznie był tam nieumarły, szamoczący się z jakimś elfem w walce na śmierć, i mgnienie oka, jakie poświęcił tej dwójce Gedreotar, zasugerowało, że elf nie wytrwa już długo, ale absolutnie nie było to tym, co było w tej scenie tak niesamowite dla wyznawcy Lorven.\nNa podłodze, ruszając się słabo i jęcząc, zwijając się z bólu, leżała młoda kobieta... wydało się tak w pierwszej chwili Gedreotarowi, za chwilę jednak wiedział już, że była ona czymś znacznie, znacznie więcej. Jej krew była porozlewana po wnętrzu chatki, a na podłodze, obok niej, leżały, zniszczone, zadeptane, brudne... skrzydła, które w sposób oczywisty zostały jeszcze niedawno niedawno odcięte przemocą od jej pleców.\nBlada, jasna, piękna, młoda, perfekcyjna, biała, łagodna, delikatna, niewinna, rozświetlona wewnętrznym, boskim, białym światłem... SPLUGAWIONA, SKRZYWDZONA, ZRANIONA, BEZRADNA, CIERPIĄCA, OKALECZONA, BRUDNA, POKRYTA KRWIĄ! Ta istota, przemierzająca niegdyś nieba na białych skrzydłach, jak biała gołębica, wyglądała jak Lorven, jej twarz przypominała obrazy, które widział tyle razy na świątynnych obrazach, freskach i rzeźbach, i chociaż Gedreotar wiedział, że nie może to przecież być sama Bogini, był nagle święcie przekonany, że to jedna z jej sług na tym padole łez. Runąłby na kolana, zdruzgotany tym, co spotkało tę czystą, niewinną istotę, gdyby nie zauważył czegoś, co obudziło jego gniew, straszny, straszny i płonący jak żar potężnego ognia kuźni.\nLeżał na ziemi, porzucony w starciu, okrwawiony aż do rękojeści. Narzędzie zbrodni. To tym narzędziem została okaleczona, to ten miecz skrzywdził świętą istotę, tak niewinną i bezradną. Nie zrobił tego martwiak. Coraz bardziej rozpalone, straszne w swoim gniewie spojrzenie przeniosło się na szamoczącego się w uścisku podłego nieumarłego najwyraźniej równie podłego elfa. Elf miał krew na rękach, dużo, po łokcie. JEJ KREW. Gedreotar nie potrzebował niczego więcej; jego oczy widziały, rejestrowały i rozumiały, a w nich był straszny sąd.\nNie zwlekał dłużej. Cały płonący w nim niczym ognista otchłań pożaru gniew przelany został w moc, manifestujący się w wyciągniętej w stronę splecionych w uścisku dwóch istot o sercach i istocie czarnej jak noc i złej do szpiku otwartej dłoni. Cała jego wola, nagle obudzona twardą Koniecznością, przed jaką stanął, nagle została skupiona na jednym tylko życzeniu, na jednej woli unicestwienia, zniszczenia tej podłości, tego zła, które pojawiło się na jego drodze z woli Lorven, tak, jakby chciała, aby je unicestwił. I unicestwienie nastąpi, płonęło to w głowie Gedreotara, kiedy z jego dłoni wystrzeliła kolumna białego ognia, nieuchronnie jak sąd ostateczny zmierzając w gwałtownej eksplozji mocy prosto w stronę nieumarłego oraz elfa, w ich splecione torsy.\n- PŁOŃ! - krzyczał, a sensem jego istnienia, jego celem, była w tym momencie zmiana zarówno plugawego nieumarłego ścierwa, jak i tego GWAŁCICIELA, PLUGAWICIELA, NISZCZYCIELA, podłego elfa, w popiół, unicestwienie, usunięcie ich ze świata, aby stał się on lepszy, bardziej przystojący zarówno Lorven, jak i jej slużebnicy, tu przysłanej na jej nieszczęście. Wszystkie jego zmysły skupiły się wyłącznie na tym jednym celu; przepełniał go on i przepalał, nie dając żadnego spokoju ani wytchnienia, dopóki nie zostanie on osiągnięty. Sprawiedliwości musiało stać się zadość.\nRejestracja: 18 sie 2014, 23:05\nKarta Postaci: viewtopic.php?p=49717#49717\n25 lip 2015, 00:00\nWydawało się jej, że mozolnie porusza się na przód. Ból rozlewał się po ciele, ale ona się nie poddawała. Sądziła, że tak musi być, że ból będzie jej stałym towarzyszem. Nie znała jego źródła, ale podejrzewała, że związany jest z brakiem skrzydeł. W końcu wiedziała już, co powoduje ból, a coś pozbawiło ją skrzydeł, więc jeżeli one zostały oddzielone od ciała przez dotyk czegoś innego, to pewnie chodzi o nie. Kiedy przesunęła się jakiś milimetr w stronę wyjścia pomyślała, że teraz nie specjalnie czuje ból po tym, co wcześniej przeszła, więc ten ból pewnie też zniknie. Tylko ten był tak mocny, że nie była do końca przekonana, że tak się stanie. Skuliła się trochę, czując, że wyciąganie przed siebie ramion trochę napina skórę na plecach i przypadkowymi ruchami powoduje bolesne poruszenia. Mimo to nadal starała się pełzać. Wcześniej oparła się na łokciach, ale nie miała siły, by ustać chociaż tak. Cała drżała, każdy jej mięsień, a z nie dość zasklepionej rany sączyły się kropelki krwi. Dlatego zaraz upadła, by wziąć kilka głębszych wdechów i przyzwyczaić się do mroczków na oczach. Było jej duszno, ale chciała oddalić się od istoty, która powoduje ból. Tej martwej, rzecz jasna. Nie chciała myśleć o szarpiącym się Sevianie. Czuła smutek, którego nie umiała sobie wytłumaczyć. Czuła, że skazuje go na to, żeby go bolało, ale nie umiała zrobić kompletnie nic, aby zmienić jego przeznaczenie.\nPo kilkunastu głębszych wdechach przysunęła do siebie ręce. Leżała na piersiach, ale tylko na jednym biodrze. Te przy upadku osunęły się raczej w bok, niż w dół. Nie poślizgnęła się, choć było blisko. Oparła się na przedramionach, ale teraz już w ogóle nie udało się jej specjalnie podnieść. Kilka centymetrów nad podłoże. Cała spięta zaczęła znów opadać, aż położyła się na podłodze. Nie z powodu rozluźnienia, bo sądziła, że wykorzystuje całe siły. Poddała się, gdy usłyszała krzyk, przeniosła żałosne spojrzenie w jego stronę, trochę przekręcając głowę. A potem zobaczyła światło, do którego nie była przyzwyczajona. Skojarzyła fakty. Czuła się dobrze, dopóki nie otworzyła powiek. Potem stało się jaśniej i zrobiły się kolory. A teraz od wejścia do chaty wpaść miał biały ogień, pewnie niemalże oślepiający. Wystraszyła się, że znowu coś się stanie. Że przez chwilę wszystko stanie się dobre, a potem znowu będzie ból i to taki, którego nie da rady znieść. Zaczęła się więc bronić. Przewróciła się całkiem na bok. Oddychała, żeby nie poczuć się gorzej, ale zamknęła oczy i z pewnym wysiłkiem przykleiła dłonie do oczu, by sprawić, żeby było jeszcze ciemniej. Ciemność była dobra.\nNagłe pojawienie się Gedreotara w chacie zakrawało o istny cud. Uczestnicy wydarzeń mogli naprawdę zachodzić o głowę, czy aby przypadkiem bogowie nie istnieją i nie obserwują ich w tej chwili. Bo tylko oni mogli sprawić, że opuszczona Chata pośrodku lasu zaczynała doganiać w liczbie odwiedzających wiejskie karczmy.\nMoże to właśnie sami bogowie wprowadzili wspomnianego mężczyznę w trans, w którym to zaczął od odczuwać różnorakie zapachy, czy też dostrzegać świat na swój własny, nieco halucynogenny sposób. Kapłan w swoim uniesieniu nie wybierał, dając się nieść pierwszym wrażeniom i własnym wyobrażeniom rzeczywistości. Niewątpliwie szok, jaki wywołało to, co ujrzał w chacie, także miał w tym wszystkim udział. Ilość krwi jaką dojrzał sprawiła, iż zaczął ją dostrzegać właściwie wszędzie. Na niewinnej gałęzi leżącej w chacie, którą natychmiast uznał za zakrwawioną broń, na Sevianie, ścianach, podłodze (to ostatnie niewątpliwie było prawdziwe - na ziemi znajdowała się niemała kałuża zaschniętej krwi).\nWidok rannej, nagiej kobiety wywołał u Gedreotara istną ekstazę. Bez namysłu uznał ją za służkę bogini, która z jakiś powodów znalazła się w tak niefortunnym miejscu. Z trudnych do odgadniecia przyczyn sama postać dziewczyny rozjaśniła się nagle a wokół jej postaci zebrała się biała poświata, która rozświetliła pomieszczenie i zwróciła uwagę nieumarłego, któremu coraz lepiej szedł wysiłek w kierunku zrzucenia z siebie Seviana.\nPo religijnym uniesieniu przyszedł czas na niekontrolowany wybuch agresji. Gedreotar na równi obrał sobie za cel zarówno nieumarłego, jak i walczącego z nim elfa, który właśnie upadł na ziemię zepchnięty z trupa celnym kopnięciem tego drugiego. Umrzyk pozbierał się wcale zgrabnie z ziemi i... zignorował Seviana, zapewne uznając że nie stanowi on faktycznego zagrożenia. Albo po prostu zmarłe ciało nie było zbyt szybkie w myśleniu, a coś innego zwróciło jego uwagę. Umarlak miał zamiar zaszarżować, jednak coś mu przeszkodziło. Tym czymś było nagle wyzwolone z dłoni jego celu zaklęcie. Niesiona wybuchem emocji magia wystrzeliła z niemałą mocą, wręcz wibrując w powietrzu i rozgrzewając powietrze. Nie sposób było stwierdzić, czy to co uciekło z dłoni mężczyzny było jedynie światłem, czy zadziwiającym pokazem płomieni. Gwałtowny rozbłysk oślepił wszystkich, nawet samego kapłana, pozostawiając w dodatku na jego dłoni lekkie, nieprzyjemnie piekące oparzenie i poczerwieniałą skórę.\nJednak prawdziwa istota zaklęcia ukazała się dopiero, gdy wzrok zaczął powracać do przebywających w chacie osób. Stojący pomiędzy Sevianem, a Gedreotarem nieumarły przekonał się o niej na własnej skórze. W jego klatce piersiowej pojawiła się nagle zwęglona dziura, w którą każdy z obecnych mógłby włożyć bez problemu pięść, a sam umarły zajął się płomieniami, które szybko zaczęły rozprzestrzeniać się po jego podniszczonym ubiorze. Mimo białego koloru samych płomieni płonąca sylwetka zdawała się być istnym przybyszem z Czeluści. Umarły postąpił jeszcze jeden krok w stronę Gedreotara, po czym zatoczył się niekontrolowanie upadając obok leżącej na ziemi husadriksji. Białe płomienie poczęły powoli przybierać naturalny kolor. Bezimienna, która leżała na ziemi kuląc się i przyciskając dłonie do oczu, aby uciec od oślepiającego światła poczuła nagle jak w jej skórę zaczyna bić żar. Instynktownie zaczęła się wiercić próbując odsunąć od jego źródła, co szło jej mozolnie i dość nieudolnie, w dodatku przypłacone było jeszcze większym bólem... ale jakoś szło.\nParadoksalnie, poza latającymi przed oczami światełkami po gwałtownym rozbłysku, bez obrażeń obszedł się Sevian, w którego przecież całe wydarzenie było po części wycelowane. Elf leżał nadal na ziemi dysząc ciężko i nie podnosząc się. Czyżby nieumarły jednak zdołał go ranić? Niewątpliwie krwawiła jego noga, na której była świeżo otwarta, wcześniej lekko zaleczona rana, jednak to mogły nie być jedyne obrażenia jakich doznał w całej szamotaninie.\nMożna było poniekąd powiedzieć, że Gedreotar zażegnał zagrożenie, choć zapewne w oczach obecnych w chacie sam był kolejnym. Nieumarły się już nie ruszał, Sevian właściwie też. Jedynie Bezimienna wierciła się próbując uniknąć oparzeń. Szybko poszło.\n22 sie 2015, 22:32\nKiedy blask przestał go oślepiać, Gedreotar z zaskoczeniem stwierdził, że elf pozostał nietknięty przez święte płomienie Lorven. Czyżby pomylił się w swoim osądzie, czyżby w pośpiechu pochopnie ocenił sytuację? Niezależnie od tego, wydawało się, że niezależnie od winy bądź niewinności elfa, Lorven chce, aby pozostał w świecie żywych. Gedreotar zaakceptował to jako prawdę. Do lekkiego poparzenia był przyzwyczajony - ten ból był dobry, przypominał mu, że pozostawał wśród żywych z łaski Lorven, by dalej jej służyć, a za korzystanie z mocy zawsze musiał zapłacić. Ta cena, i zmęczenie, które przepływająca przez niego moc zawsze pozostawała w jego ciele, była niska.\nPrzy tym założeniu... kurs akcji pozostawał oczywisty. Szybkim krokiem ruszył w stronę białej dziewczyny, wyciągając ją z zasięgu płomieni. Oparł ją wygodnie o ścianę chaty, po czym odwrócił się w stronę elfa.\n- Odejdź stąd - wycedził. - Nie wiem, co tu się wydarzyło, ale nie pozwolę jej dalej krzywdzić. Odejdź.\nOczywiście nie ufał elfowi w żaden sposób, więc śledził jego ruchy spode łba, oczekując na jego posunięcie, jeżeli jakiekolwiek miało nastąpić. Liczył jednak na to, że posłucha i opuści to miejsce.\nPochylił się nad dziewczyną; ranna, wyczerpana, ledwie przytomna... nie mógł teraz skupić się na tyle, żeby opracować dobry, działający plan uratowania jej, w jego ruchy wkradło się lekkie drżenie. Zaczął bać się porażki, tego, że kiedy wreszcie została postawiona przed nim próba, zadanie, misja - zawiedzie, na zawsze pozostając już tylko przegranym, niezasługującym na łaskę służby Bogini. Drżenie trwało chwilę, podczas której wziął dziewczynę na ręce i odwrócił się w stronę drzwi. Droga i wysiłek oczyszczą jego umysł, podpowiedzą mu, co należy zrobić dalej. Strach zaczął ustępować, kiedy Gedreotar zidentyfikował wątpliwości jako słabość i przeszkodę - to, czy zawiedzie, czy też uratuje tę dziewczynę, zależy wyłącznie od niego, i żaden strach bądź wahanie w tym zadaniu mu nie pomoże. Z nowym animuszem więc poniósł dziewczynę w stronę swojego szałasu - droga była daleka, ale stamtąd było na tyle blisko zamieszkanych miejsc, że mógł rozważać opcję poszukiwania pomocy u mieszkańców pograniczy Lasu Cieni.\nWyglądało na to, że elf nie zamierzał się ruszyć. Trudno było stwierdzić, czy to była oznaka złej woli, czy może był po prostu oszołomiony przez ostatnie wydarzenia, w których uczestniczył. Nie sposób zaprzeczyć, że mogły zaszokować. Tym bardziej że działy się tak szybko i chaotycznie. Przy okazji ciągle mógł być oślepiony przez słup światła wystrzelony z ręki Gedreotara, który nadal był wobec elfa wrogo nastawiony. Mężczyzna nawet nie nalegał, ale wręcz rozkazywał Sevianowi, by ten się jak najszybciej oddalił. Polecenie jednak nie zostało wykonane. Gedreotarowe ”odejdź” nie spotkało się z żadną reakcją.\nDługo zajęło mu dojście do wniosku, że jego potencjalny oponent nie zamierza nic robić ani ze sobą, a ni z nim, ani z jego poleceniami. Nadzwyczaj długo nie mógł się otrząsnąć spod wpływu całej sytuacji.\nKiedy Gedreotar podszedł do Bezimiennej, która już od chwili nie była przytomna, mógł przyjrzeć się jej ranom. Młoda kobieta nadal nieco krwawiła i wyglądało na to, że jej stan mógł znacznie się pogorszyć w najbliższym czasie. Pod ciężarem tak dużej odpowiedzialności w duszy Gedreotara zagościło zwątpienie. Wątpił w swoje możliwości. Zlękł się porażki, którą mógł ponieść jako słaby sługa Lorven. Szybko jednak rozwiał wszelkie negatywne myśli i z nową determinacją postanowił dołożyć wszelkich starań, by wykonać swoją misję.\nWziął na ręce dziewczynę, którą zamierzał się zaopiekować i która, miał nadzieję, będzie jego drogowskazem w jego misji od bogini światła. Jego pierwszą myślą było wyruszenie w stronę jego szałasu, gdzie mógł się zająć Bezimienną. Jednak zdawał sobie sprawę z tego, że niespecjalnie będzie w stanie w jakikolwiek sposób pomóc kobiecie z odciętymi skrzydłami — jego profesja zdecydowanie nie miała nic do czynienia z tego typu działaniami. Trudno w ogóle wyobrazić sobie profesję zajmującą się leczeniem kobiet z odciętymi skrzydłami. Nie wspominając już o kobietach ze skrzydłami na plecach. Może o wiele lepszym pomysłem byłoby dotarcie jak najszybciej do granicy Lasu Cieni i zwrócenie się o pomoc do pobliskich mieszkańców? Gedreotar szybko musiał zdecydować, co robić. Nie wiedział, ile czasu zostało uratowanej kobiecie.


Zespół konny uczy jak dbać o środowisko - Wiadomości - Policja Śląska\nZespół konny z Częstochowy prowadzi warsztaty ekologiczne dla dzieci. Projekt realizowany jest przez częstochowską komendę, przy wsparciu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach. Mundurowi z zespołu konnego tym razem prowadzili zajęcia dla uczniów ze szkoły podstawowej numer 49 w Częstochowie. Stróże prawa poszerzali wiedzę dzieci o służbie konnej w policji oraz podnosili poziom świadomości jak dbać o środowisko.\nMundurowi przypomnieli również, że z powodu upałów cierpią nie tylko ludzie. Wysokie temperatury dokuczają także koniom, psom, kotom i innym zwierzętom. Stróże prawa tłumaczyli, co robić, aby pomóc im przetrwać te ciężkie dni. Policjanci apelowali, aby nigdy nie zostawiamy psa czy kota w zamkniętym samochodzie. Pozostawione w nim zwierzę jest bowiem bezsilne, okropnie cierpi, co może doprowadzić do jego śmierci.


klepino.pl - Fundusz So³ecki 2021\nFUNDUSZ SO£ECKI 2021\nWykaz zatwierdzonych zadañ w ramach funduszu so³eckiego na rok 2021\nPrzedsiêwziêcie 1 - Kszta³towanie wizerunku wsi - 4500 z³\n1.1. Zakup paliwa - 1000 z³\n1.3. Umowa zlecenie na koszenie - 3000 z³\nPrzedsiêwziêcie 2 - Zagospodarowanie terenu przy ¶wietlicy - 4000 z³\n2.1. Przesuniêcie bramy wjazdowej na teren ¶wietlicy. Monta¿ dwóch wej¶æ dla pieszych - 4000 z³\nPrzedsiêwziêcie 3 - Integracja mieszkañców - 2563,38 z³\n3.1. Organizacja festynu rodzinnego - 2563,38z³\nPrzedsiêwziêcie 4 - Bezpieczeñstwo mieszkañców - 17000 z³\n4.1. Dofinansowanie inwestycji - budowa o¶wietlenia zgodnie z projektem z 2019 r. - 10000 z³\n4.2. Wymiana opraw oœwietlenia ulicznego. - 7000 z³\nrazem fundusz so³ecki: 28063,38 z³\nNa podstawie przepisów art.2 ust 1 ustawy z dnia 21 lutego 2014 r. o funduszu so³eckim (Dz. U. z 2014r. poz. 301) wielko¶æ ¶rodków z funduszu so³eckiego na rok 2021 przypadaj±ca dla so³ectwa KLÊPINO wynosi 28 063,38 z³otych.\nFotohistoria realizacji zadañ w 2021r.\nPrzesuniêcie bramy wjazdowej oraz monta¿ wej¶æ dla pieszych


MZKS Chrobry Głogów S.A. Strona oficjalna Cukiernia Meryk na nowo z klubem\nCukiernia Meryk na nowo z klubem\n14.11.2017 Autor: ŁJ Źródło: własne\nW gronie biznesowych partnerów Chrobrego Głogów z przyjemnością witamy Cukiernię Meryk w Głogowie. Właściciel od dawna wspierał klub, teraz jednak tę współpracę bardziej sformalizowano. Tym samym Cukiernia Meryk dołączyła do sponsorów Chrobrego.\nPopularna w Głogowie cukiernia bardziej przy Chrobrym zaczęła być widoczna w trakcie rundy jesiennej. Stąd m.in. dedykowane kibicom pomarańczowo-czarne ciastka dostępne w kawiarni czy specjalny tort z klubową maskotką dekorujący pierwsze śniadanie biznesowe Chrobrego. To elementy mające podkreślić odnowioną współpracę i utożsamianie się z lokalnym klubem. Kolejnymi będą bardziej widoczne w stadionowej części ChG reklamy z logotypem Cukierni Meryk.\nMy ze swojej strony kibiców zachęcamy do odwiedzin na przysłowiową kawę z ciastkiem i zakupów/zamówień w Cukierni Meryk, która charakteryzuje się w taki sposób:\n- Cukiernia Meryk to lata tradycji, umiejętności przekazywane z pokolenia na pokolenie, smakołyki pieczone z sercem według domowych receptur.\nGłówna siedziba (cukiernia / kawiarnia) znajduje się przy ul. Gustawa Morcinka 27 i otwarta jest codziennie.\nFACEBOOK CUKIERNIA CAFE MERYK - ODWIEDŹ


Almodóvar ze Złotym Lwem w Wenecji. "Ból i blask" jest jak … – Newsio.pl\nHome - Wiadomości - Almodóvar ze Złotym Lwem w Wenecji. "Ból i blask" jest jak …\n"Ból i blask" rzeczywiście przypomina wizytę w domu hiszpańskiego mistrza, po którym oprowadza nas grający prawdopodobnie rolę życia Antonio Banderas. Wysoce estetyczne, melancholijne, ale i podszyte subtelnym humorem kino, którym czołowy …\n… Almadovar nie ukrywa, że film bazuje na jego autobiografii. Rzeczywiście jest taką formą pewnej fantazji artystycznej, gdzie Almadovar rozlicza się ze swoją historią, kinem, sztuką i wrażliwością. Tytuł "Ból i blask" jest związany z fizycznymi dolegliwościami, …\n"Od zawsze moją ambicją było opowiadanie historii i tworzenie filmów pięknych wizualnie, odpowiadających mojemu stanowi umysłu" – mówił w maju w Cannes reżyser Pedro Almodovar. Jego najnowszy, najbardziej osobisty film "Ból i blask" z Antonio …\n"Ból i blask" oraz… smutek\nPedro Almodovar nakręcił nowy film – wg własnego scenariusza – pt. "Ból i blask". To jeden z tych reżyserów, na których filmy zawsze idzie się z pewnością, że będzie interesująco. W tym obrazie filmowym główną postacią jest Salvador Mallo /świetny Antonio …\nAntonio Banderas: My, aktorzy, jesteśmy niewiarygodni. Potrafimy …\nBo pomimo wszystko pozostaliśmy jednak przyjaciółmi. Ale i tak było mi bardzo trudno. Kiedy z nim pracujesz, nie masz o niczym pojęcia – Pedro niczego ci wcześniej nie pokaże. Więc kiedy wreszcie zobaczyłem "Ból i blask", nie wierzyłem własnym oczom.


Ogródek restauracji Parkowa w Kielcach po zmianach. Zobaczcie jak się prezentuje [ZDJĘCIA] | Kielce Nasze Miasto\nOgródek w Parkowej po zmianach Facebook\nRestauracja Parkowa w Kielcach ma nowy ogródek. Ruch zaczął się wraz z piękną pogodą, jednak perspektywy dla branży gastronomicznej są według właściciela lokalu ponure.\n- Ruszyliśmy od razu, gdy tylko pozwoliły na to przepisy. Na początku ludzie jedynie zaglądali do nas, aby zobaczyć, jak teraz odbywać się będzie korzystanie z tej formy konsumpcji, jakie będą panowały przepisy sanitarne. Robili rekonesans i... wychodzili. Potem było załamanie pogody, więc na klientów trudno było liczyć. Ruch zaczął się dopiero wraz z piękną aurą. W czwartek, w Boże Ciało, było u nas bardzo dużo ludzi. Lody, owoce i inne dania już cieszą się teraz ogromnym zainteresowaniem. Ludzie są już odważniejsi w wychodzeniu z domu i przebywaniu w restauracji. Widzą też, że przestrzegany jest reżim sanitarny. Płyny do dezynfekcji rąk przy wejściu, dystans między stolikami zapewniają klientom poczucie bezpieczeństwa – mówi Zbigniew Kośmider – właściciel Parkowej.\nWłaściciel Parkowej, lokalu bardzo popularnego wśród młodzieży oraz ludzi spacerujących od parku w stronę Kadzielni zmodernizował ogródek, części stolików i krzeseł wymieniono na nowe, nieco zmienił się też wystrój. Odnowiony ogródek Parkowej prezentujemy na zdjęciach.\n- Miejsc jest u nas dla 300 osób, ale ze względu na zalecony dystans społeczny, może u nas przebywać jednorazowo około 50 osób. To będzie bardzo trudny rok dla branży. Spodziewam się, że do normalności wrócimy w przyszłym roku. Wiele restauracji nie utrzyma się na rynku – dodaje Zbigniew Kośmider.


Poprzednia 1 2920 3420 3820 3870 3910 3915 3916 3917 3918 3919 3920 3921 3922 3923 3924 3925 3930 3970 4020 4040 template Następny\nKolejna rzecz to senat i jego 30 dni na procedowanie, jestem przekonany, że teraz nie będzie zmiłuj i tyle tam to będzie trwało.\nZa co na pewno podziękują rodacy przy urnach. Tam też nie będzie zmiłuj się. Czekam tylko na komisarzy w wielkich miastach oj będzie skowyt\nNa 50 tys. przedsiębiorstw nieco ponad 10 tys. było w ubiegłym roku na minusie - wynika z danych GUS. Prawie połowa z nich to duże przedsiębiorstwa\nDodatkowo handel, warsztaty samochodowe. Czyli klasyczna szara strefa. Wśród wielkich - górnictwo.\nDlaczego tak jest to rozumiem nie trzeba Ci tłumaczyć.\nJa zaraz do tego poważniej przysiądę bo teraz mam młyn w robocie.\nAle tak szczerze -\nA - jeśli jesteś przedsiębiorcą to dokonaj rachunku sumienia i ->\nB- jeśli nie to przyjrzyj się 10 przedsiębiorcom których najlepiej znasz i ->\n-> przeanalizuj jakie masz/mieli\n- ciuch w szafie\n- flaszkę w barku\n- destynacje wakacyjną\n- laskę na boku\nTNTP - nie rozumiem. To, że jeżdżę dobrym samochodem, stać mnie na dobry alkohol i latam w fajne miejsca na świecie to teraz mam dostawać po dupie? Bo inni tego nie mają? I Ty piszesz o socjalizmie?\nBo póki co to imho dyskutujesz ze swoimi projekcjami w myśl "PiS nie dał nic przedsiębiorcom" (rozumiem, że w tym wypadku "dawanie" komuś to nie jest socjal/socjalizm tylko jest ok bo...dotyka to Ciebie ) albo jakimś fantasmagoriom 90% zapierdala na budżet (czyli za PO nie zapierdalało czy ocb ?)\nTutaj się mega rozmijamy. Ja nie chcę od rządu kasy. Chcę żeby w momencie gdy zamknął mi biznes zniósł daniny publiczne - bo skoro nie daje mi możliwości pracy to dlaczego mam płacić obciążenia. Niech da mi możliwości podniesienia firmy po kryzysie - serio dobre samopoczucie banków jest ważniejsze od kilku milionów przedsiębiorców, którzy żeby ratować biznesy wzięli by preferencyjne kredyty?\nJa to przetrwam - na szczęście turystyka to tylko "jedna noga" mojej kariery zawodowej. Ale szlag mnie trafia jak rząd pozwala na to żeby fajny, perspektywiczny biznes upadł nawet nie próbując go wesprzeć. Jak myślisz co będzie z ludźmi, którzy od kilkunastu dni dostają wypowiedzenia? Gdzie znajdą pracę?\nJestem w stanie zrozumieć Twoje argumenty dotyczące czarnego scenariusza - uj strzeli większość gospodarki i rząd trzyma kasę żeby po tym wszystkim wystartować od nowa. Zagranie All Inn - inne państwa w tym samym czasie ratują swoje gospodarki. Po resecie będziemy świadkami, które zagranie było właściwe. Sęk w tym, że jeśli gra się All Inn to przegrywając odchodzi się od stołu.\nNapiszę więcej ostatnie kilka lat to być może najlepszy okres w HISTORII POLSKI, ale tu może kogoś zakoszę nie jest to zasługa PiS - ale\nKoniunktury światowej ->polskim przedsiębiorcom którzy wykorzystali tą szansę->rządowi który swoje dołożył (jak wyśmiewany przez Midziego wzrost konsumpcji i popytu wewnętrznego - będącego immanentną cechą państw rozwiniętych.\nSorry, że w ten sposób ale nie za bardzo ogarniam te cytowanie\nTak ad vocem do profilu zaufanego. Są banki, które nie mają go w swojej ofercie\nFakt, wszystkie moje 3 banki oferują, ale nie wszystkie na rynku. Podczas logowania mogę wybrać takie opcje:\nZ 8 największych pod względem liczby klientów banków jest tu 7 (nie ma BNP Paribas). Przy czym na powyższym obrazku jest 27 mln rachunków osobistych. Oczywiście mogą być duble, ale w sumie nie jest chyba tak źle jak na proponowane przeze mnie dodatkowe narzędzie do głosowania.\nBędzie, już jest, co pokazują tutejsze posty, a do tego dojdzie najważniejsze - przeprowadzenie wyborów on-line\nBo co by nie mówić (za bądź przeciw) to obecna sytuacja jest na tyle skomplikowana i bez precedensu, że czas najwyższy skorzystać z szeroko dostępnych zdobyczy techniki szerokopasmowej.\nTen projekt zapewne wytrąci wszelkie argumenty opozycji torpedującej pomysł i obnaży prawdziwe intencje oraz pokaże, że im zupełnie nie zależy na zdrowiu rodaków, czemu miało służyć przesunięcie terminu, a tylko na bezwzględnym obaleniu Prezydenta Dudy vel Adriana, długopisu, Maliniaka jak to zwykli się o PAD wyrażać jego oponenci.\nPowód powyższego - zupełny niewypał notorycznie ośmieszającej się kandydatki......MKB.\nSam pomysł, który na pewno zostanie storpedowany przez opozycję, został zgłoszony na tyle wcześniej, aby móc go przeprocesować w obliczu 30-dniowej kwarantanny, jaki zapewne spędzi w Senacie\nRozumiesz znaczeni słowa "relatywnie"\nPrzy emeryturze minimalnej oni się nie łapią na ubóstwo w sensie badawczym, bo na logikę oprócz samego siebie nie mają nikogo już na utrzymaniu.\nNie mają też również\n- możliwości samorozwoju\n- możliwości dodatkowego zarobku\n- szara strefa też średnio ich dotyczy\nAle ok żyj dalej w świecie zasobnego polskiego emeryta, którego ani chybi spotkasz na rejsie na Karaibach.\nZnowu ustawiasz sobie tezę rozmówcy jak Ci wygodnie. Ja nie napisałem nigdzie że są zasobni. Ja tylko napisałem, że nie są RELATYWNIE niezasobni. Więc bądź łaskaw nie dyskutować sam ze sobą, skoro cytat w poście jest ze mnie. Koszt ich trzynastki to jest coś co pozwoliło by potraktować poważniej zwolnienia z zusu, a ktoś tę gospodarkę będzie musiał odbudowywać. Ciekawe na ile będzie to fabryka Mercedesa, czy jakieś inne korpo, a na ile polscy janusze biznesu.\nps. podziwiam Twą roszczeniowość - do wyborów prawie półtorej miesiąca "Czemu tak późno" fakt poczta z tych Karaibów...a właściwie Himalajów (sam sobie dopowiedz czego ) idzie długo\nRoszczeniowość? Bo od państwa oczekuję, że takie tematy jak wybory będą ogarnięte dużo wcześniej, niż moment w zasadzie startu przygotowań? Bo oczekuję, że państwo przygotowujące się od miesięcy będzie wiedziało, że w którymś momencie nastąpi rygor ograniczeń w poruszaniu się, że będzie działała kwarantanna? Że państwo rozumie co oznacza kwarantanna i kojarzy jednocześnie fakt organizowania wyborów w maju, i że to ma na siebie wpływ? To są takie niesłychane wymagania, roszczeniowość? To faktycznie, zasadne jest Twoje pytanie sprzed kilku dni, po chu'j mi oni?\nNawet Ty przeszedłeś na ciemną stronę mocy i sugerujesz, że PiS będzie rządził do 2062 roku. Brawo Ty, Jarosław Kaczyński lubi to.\nNo chyba nie muszę Ci przypominać jak Polacy podziękowali takiemu systemowi (który się umacniał jak na powyższym zdjęciu i próbuje się teraz umocnić przy pomocy podobnych forteli łamiących rażąco konstytucję) i jak to się skończyło dla naszej gospodarki...nie wiem czy Jarosław Kaczyński by to polubił\nA jesteś przekonany, że Polacy mają, a w szczególności seniorzy powzechny dostęp do technologii szerokopasmowej?\nCzy jesteś przekonany, że kapral ze aspirantem dostarczą twój głos w urnie i nic sobie tam nie dorzucą/odejmą...przecież mogą być za PO?\nPonadto logistycznie biorąc na miesiąc przed wyborami jest to totalna bzdura. Ktoś musi wydrukować pakiety wyborcze w wielu milionach egzemplarzy, poczta musi jak najszybciej dostarczyć wnioski chętnych, ktoś musi pakiety wyborcze rozdysponować wdług otrzymanych wniosków, wysłać je do wszystkich chętnych, angażując pocztę na skalę dotąd nieznaną, co stawia pod znakiem zapytania terminowość dostaw. Ta sama poczta musi na czas dostarczyć oddane głosy, potem musi je ktoś policzyć (nie ma przy tym żadnych gwarancji, że część nie zginie po drodze)....Przy 30 dniach procedowania i przeciąganiu rozpoczęcia obrad, wychodzi jakieś 10-14 dni roboczych na całą operację. Nie ma opcji, żeby się udało.\nPoza tym 70-80% (różne sondaże) Polaków jest przeciwko wyborom w maju.\nRELATYWNIE odnosiło się nie do stanu ich portfela - bo jak to mamy w ogóle liczyć\nTylko do okresu czasu - o co trwa tutaj burza imho gówno.\nTo znaczy "Relatywnie najmniej dostali...EMERYCI"\nRelatywnie czyli w porównaniu do innych grup społecznych, wynikający z upływu czasu.\npróbuje się teraz umocnić przy pomocy podobnych forteli łamiących rażąco konstytucjęł\nA konkretnie to ktore artykuły konstytucji?\nStrasznie podziękowali...wysyłając Kwaśniewskiego na narty do Davos, a Millera do Brukseli.\nAle to już demokracja i np. obrady i układy w Magdalence i przy okrągłym stole..A sam PRL formalnie upadł\nKonstytucja RP, art. 119 i art. 123\nI do tego wykładnia do Art 119\n"Konieczne […] powinno być uchwalanie istotnych zmian w prawie wyborczym […] co najmniej sześć miesięcy przed kolejnymi wyborami, rozumianymi nie tylko jako sam akt głosowania, ale jako całość czynności objętych tzw. kalendarzem wyborczym".\nWyrok TK, K 31/06\nNastępnie Trybunał potwierdził to stanowisko m.in. w wyrokach z października 2009 roku (KP 3/09) i lipca 2011 roku (K 9/11).\nTwitterowicze bywają dociekliwi:


Bezpłatne wsparcie w postaci opiekuna dla rodzin osób niepełnosprawnych\nOpiekun realizujący opiekę wytchnieniową ma za zadanie pomóc w zaspakajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiece higienicznej, organizacji czasu wolnego oraz zapewnieniu kontaktów z otoczeniem. Świadczenia mogą być realizowane w domu pacjenta lub w Centrum Rehabilitacji Medycznej i Ośrodku Osób Niepełnosprawnych w Rawiczu przy ul. Przyjemskiego 22.\nŚwiadczenia opieki wytchnieniowej są dla pacjentów bezpłatne i niezależne od kryterium dochodowego. Jak uzyskać wsparcie? - Przyznanie usługi opieki wytchnieniowej odbywa się na wniosek członka rodziny lub opiekuna sprawującego bezpośrednią opiekę. Odbywa się to na podstawie decyzji administracyjnej poprzedzonej wywiadem środowiskowym w miejscu zamieszkania oraz ocenę stanu pacjenta według skali Barthel, co wypełnia lekarz – informuje Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Rawiczu.\nSzczegółowe informacje (rodzina/ opiekun faktyczny) można uzyskać w Miejsko-Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w Rawiczu przy ul. Gen. Grota Roweckiego 4A,\ntel. (65) 545-40-37 – sekretariat lub na stronie internetowej www.opsrawicz.pl


Strony związane z hasłem: sklep - strona 8 - Katalog SEO stron internetowych\ninternetowy gdzie wystrój domu to szybka sprawa. W ofercie posiadamy pełną gamę ozdób do wnętrza dzięki którym twoje mieszkanie jedynego charakteru. Sklep z dodatkami wnętrzarskimi, nasze ozdoby to miedzy innymi: lampiony, doniczki białe dekoracje. D...\nWiązania Burton »\nNarciarzy i snowboardzistów zapraszamy do odwiedzenia strony, na której znajdą wszystko to, czego można potrzebować na stoku. Na snowshop. pl kupisz narty, deski snowboardowe, buty, odzież i akcesoria od najlepszych producentów, takich jak m. in. Bur...\nwrocław (8), radom (8), lyoness (8), kolagen rybi (7), śląsk (10), Depilacja laserowa (7), strony internetowe (6), meble (6), lyoness opinie (8), sklep internetowy (7), kolagen (7), kolagen do picia (7), ogrody (9), sklep (7), kraków (11), layoness (8), projektowanie ogrodów (8)


taniec | Barwy Kobiecości\nAll posts tagged taniec\nSpalamy kalorie po Świętach!\n02 Kwi 2013 / Comments\nŚwięta to nie tylko czas spędzony wspólnie z rodziną, ale przede wszystkim nasze ulubione potrawy i desery. Choć bardzo się staramy by wskazówka naszej wagi pokazała tyle samo co przed […]\n08 Lis 2011 / Comments\nZapewne na hasło „taniec na rurze” Waszym oczom ukazują się erotyczne wygibasy roznegliżowanej Pani w zadymionym klubie, która ku uciesze Panów wije się niczym zalotna kotka. Mało kto wie, iż […]\nStriptiz – intrygująca gra zmysłów\n07 Lut 2011 / Comments\nPamiętacie ponętną Kim Basinger w „9 i ½ tygodnia” albo Demi Moore w niezapomnianym filmie „Striptiz”? Jeśli masz ochotę na pikantny wieczór, zaoferuj swojemu mężczyźnie prawdziwą ucztę dla oczu. Możesz […]\nTaniec zwany pożądaniem – Grinding\n03 Lut 2011 / Comments\nKażda z nas pamięta sceny taneczne z filmu Dirty Dancing. Zmysłowe zbliżenia głównych bohaterów w takt muzyki oraz niezapomniana poza trzymającego na rękach swoją ukochaną Patricka Swayze. Natomiast mało kto […]\n16 Cze 2010 / Comments\nStyl Dity von Teese to niepowtarzalna mieszanka stuprocentowej kobiecości, wysmakowanej elegancji, wyuzdania striptizerki, oraz udawanej niewinności w stylu pin-up girl. To zdanie roi się od paradoksów, czyż nie? Elegancka pani […]


Izabela Chamczyk – PSYCHOANIMALJA / WRO Atelier — WRO ART CENTER\nIzabela Chamczyk – PSYCHOANIMALJA / WRO Atelier\n18 December, 2015 – 31 January, 2016\n(Polski) PSYCHOANIMALJA to świat człowieka i zwierzęcia konstruowany popularno-naukową narracją. Kiwający się flaming popada w schizofreniczny stupor, a łaknące oświecenia muchy giną w blasku iluminacji. Antropomorfizowany świat rodem z fraszek i bajek dla dzieci może wydać się nieco defetystycznym podsumowaniem kondycji współczesnego człowieka. PSYCHOANIMALJA prowadzą do świata przyrodniczego voyeuryzmu, wnikają w intymność i wręcz wywlekają paskudne brudy na oczach podglądacza. Sugestywna narracja, utrzymana w konwencji seansu psychoterapeutycznego czy nawet psychodramy, prowadzi przez abstrakcyjne uniwersum, w którym można się przeglądać niczym w zwierciadle. Naukowa terminologia postawionej diagnozy niczego jednak nie przesądza. Indywidualny odbiór każdej z prac jest kluczem do uzyskania odpowiedzi na pytanie o tożsamość podglądanego i podglądacza.\n(Polski) Flaming / Schizofrenia katatoniczna\n(Polski) 14.01.2016 (czwartek), 17:00 – oprowadzanie po wystawie\n(Polski) Izabela Chamczyk (ur. 1980 rok) – malarka, performerka, autorka prac wideo, która wypowiedziała establishmentowi Wojnę dwumiesięczną. Nazywana skandalistką i wariatką. Aczkolwiek wielokrotnie nagradzana, m.in. w 10. konkurs im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, podczas 6. Triennale Młodych w Orońsku, czy konkurs Fundacji Vordemberge-Gildewart i podczas Bielskiej Jesieni (wyróżnienie Obiegu 2015). W 2009 roku ukończyła z wyróżnieniem malarstwo na Akademii Sztuki Pięknych we Wrocławiu. Studiowała też na ASP w Poznaniu pod okiem Dominika Lejmana. Tworzy sztukę procesualną i emocjonalną, ciągle redefiniując jej granice. Jej prace znajdują się w wielu kolekcjach w kraju i za granicą.


Ekspozycja Zdjęć - Porady w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: ekspozycja zdjęć\nSkóra aktorki jest zniszczona od słońca. Pojawiły się na niej liczne przebarwienia. Gwiazda chyba niezbyt sumiennie podchodzi do stosowania filtrów UV, a szkoda bo nadmierna ekspozycja na słońce przyspiesza starzenie. A jak wygląda Anna Dereszowska w pełnym makijażu? Porównajmy!\n...samych, mało interesujących ujęć. Jak wnieść odrobinę magii do naszych zdjęć z wakacji, by wzbudziły zachwyt? Mały towarzysz podróży Już na etapie pakowania, warto wziąć ze sobą coś, co ożywi nasze...\nCaitlyn Jenner wrzuciła do sieci niepokojące zdjęcie\nRzadko zdarza się, by najbardziej rozpoznawalne celebrytki na świecie pozwalały sobie na taką swobodę w mediach społecznościowych. Caitlyn Jenner z pewnością niemiło zaskoczyła swoich fanów. O co chodzi?\nChcemy być piękne nie tylko w każdym wieku, ale i o każdej porze roku. Po zakończeniu wakacyjnych wojaży często okazuje się, że nasza skóra jest przesuszona i, mimo stosowania kremów z filtrem, przybyło na niej kilka brązowych plamek. Dzieje się tak, gdyż nawet niewielka ekspozycja na promieniowanie UV może być szkodliwa, a słona woda i nagłe zmiany temperatur nie poprawiają sytuacji. Jak...\nAgnieszka Wesołowska opublikowała na swoim Instagramie zdjęcie w bikini. Przy okazji chce przestrzec swoje obserwatorki przed groźnym niebezpieczeństwem.\nMuzeum Historii Żydów Polskich zaprasza na wystawę Żyd, Polak, legionista 1914-1920. Otwarcie ekspozycji zbiega się z 100. rocznicą wybuchu I wojny światowej oraz 100. rocznicą powstania Legionów Polskich - legendarnej formacji, która przyczyniła się do odzyskania przez Polskę niepodległości. Wystawę będzie czynna w dniach 24 lipca - 3 października 2014 r.\n...moduł Wi - Fi i odpowiednią aplikację pozwalającą na udostępnianie pięknych zdjęć oraz filmów bez korzystania z komputera. Boisz się wody? W takim razie spędź tę noc na drzewie! Mieszkanie(...) zdjęć w jedno). Wyjazd z warsztatem Gdyby tak połączyć przyjemne z pożytecznym i czegoś się jeszcze nauczyć przed końcem roku? Na kilkudniowych warsztatach z profesjonalistami można całkiem...\nZdjęcia na temat: ekspozycja zdjęć\nkąpiel dla rak


bez jajek – Strona 5 z 18 – Nicpoń w Kuchni - blog kulinarny\nBudyń owsiany z awokado\nTego przepisu nie planowałam wstawiać na bloga. Wydawało mi się, że jest on tak prosty, że nikt nie będzie nim zainteresowany. Po wstawieniu zdjęcia na mój Instagram, dostałam jednak mnóstwo wiadomości z prośbą o przepis. Oto więc budyń owsiany z awokado wskoczył na bloga. Czytaj dalej\nRacuchy na jogurcie bezglutenowe bez drożdży\nZdałam sobie ostatnio sprawę, że strasznie mało na moim blogu jest przepisów na placuszki i racuchy. Postanowiłam to nadrobić, dlatego dziś zapraszam Was na pyszne racuchy na jogurcie bez drożdży, bezglutenowe i wegańskie. Pyszne, puchate i delikatne.\nDziś Walentynki. Nie planowałam z tej okazji nowego przepisu, ale natchnienie przyszło wczoraj i nie było zmiłuj! Różowe muffinki bezglutenowe i wegańskie musiały wskoczyć na bloga. Mam nadzieję, że jeszcze zdążycie je przygotować dla swojej drugiej połówki. Jeśli nie, to przepis będzie już na blogu czekał na przyszły rok. Czytaj dalej\nKarnawał trwa w najlepsze. Przepisów na pączki chyba mam już na blogu dość. Brakowało tu jeszcze tylko faworków. No więc czym prędzej nadrabiamy. Zapraszam po przepis na faworki bezglutenowe i wegańskie. Faworki bez śmietany, jogurtu, faworki bez jajek, a tak samo pyszne, jak tradycyjne.


Instalacja grzewcza przyczyną kolejnego pożaru budynku mieszkalnego – Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Suwałkach\nKomenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Suwałkach - Instalacja grzewcza przyczyną kolejnego pożaru budynku mieszkalnego\nInstalacja grzewcza przyczyną kolejnego pożaru budynku mieszkalnego\nOpublikowano w dniu 23 stycznia 2013 Autor: SK PSP Suwałki\n23 stycznia 2013 r. około godziny 12.05 do Miejskiego Stanowiska Kierowania w Suwałkach wpłynęło zgłoszenie o pożarze budynku mieszkalnego przy ul. Przytorowej w Suwałkach.\nPożar samochodu ciężarowego – ul. Szpitalna, Suwałki\nUroczyste mianowanie funkcjonariuszy na wyższe stanowiska służbowe


KARTY EDUKACYJNE Z NAKLEJKAMI - KOLORY\nHome >> Dziecko>>Gry>>KARTY EDUKACYJNE Z NAKLEJKAMI - KOLORY << Powrót\nZestaw od firmy Djeco, w skład którego wchodzi 30 kolorowych kart z obrazkami otaczającego nas świata, oraz 103 naklejki. Temat przewodni na kartach to kolory w przyrodzie. Do każdego pustego miejsca na karcie należy przyporządkować odpowiednią naklejkę według podpowiedzi znajdującej się u góry karty.\nDziecko doskonali rozpoznawanie kształtów i kolorów, kojarzenie i spostrzegawczość.\nPrzeznaczona dla dzieci w wieku 3lat+.\nZestaw od firmy Djeco, w skład którego wchodzi 30 kolorowych kart z obrazkami otaczającego nas świata, oraz 103 naklejki. Temat przewodni na kartach to kolory w przyrodzie.\nAutor: Marta Galewska-Kustra, ilustrator: Joanna Kłos. Poznajcie Pucia i jego wesołą rodzinkę, spędzając z nimi cały dzień! Ten sympatyczny maluch stanie się ulubionym towarzyszem Waszego dziecka w stawianiu pierwszych kroków w nauce mowy!\nMINI NOTES - I'M IN LOVE\nFormat: 125 x 90mm, liczba stron: 64 (32 kartki). Śliczny notesik o paszportowym rozmiarze, z kartkami w linię. Zielona okładka dekorowana jest romantyczną ilustracją. Na froncie znajdziemy także wyznaczone miejsce na podpisanie notesu.


Najważniejsze decyzje podczas planowania budowy domu - żaluzje, rolety na okna Szczucin, Pacanów\n2 czerwca 2021 23 czerwca 2021 geo-mont.pl Architektura wnętrz\nBudowa domu to wyzwanie, które wymaga czasem nawet kilku lat niemałych poświęceń i podejmowania szeregu ważnych decyzji. Przede wszystkim większość z nich należy podjąć jeszcze przed rozpoczęciem całej budowy i załatwiania wszystkich formalności. Najczęściej należy przede wszystkim podjąć decyzję czy zastosować na przykład ogrzewanie gazowe czy zwrócić swoją uwagę bardziej na zastosowanie pompy ciepła. Oczywiście istotne jest także wiele innych elementów oraz formalności oraz odłożenie odpowiedniej ilości oszczędności.\nJedną z pierwszych i zdecydowanie najważniejszych kwestii dotyczących budowy własnego domu, jest sposób finansowania. Zarówno do rozpoczęcia budowy z własnych środków, jak i skorzystania z kredytu hipotecznego, należy się dobrze przygotować. Jeśli cała budowa ma być sfinansowana z prywatnych oszczędności, najczęściej wymaga to dłuższego czasu. Kwoty potrzebne na budowę domu są bardzo duże, dlatego niezwykle istotne jest dokonanie rzetelnej i bardzo szczegółowej oceny potrzebnych prac i materiałów. Nieco szybszą alternatywą na budowę własnego domu jest skorzystanie z kredytu hipotecznego od banku. Jednak również i w tym przypadku należy się odpowiednio przygotować. Dobrze jest biorąc kredyt hipoteczny mieć odłożone własne oszczędności, pozwalające na swobodne zakupienie materiałów budowlanych lub wykończeniowych, które będą nagle potrzebne. Przygotowując się do wzięcia kredytu hipotecznego należy przede wszystkim zbudować odpowiednią zdolność kredytową i załatwić wszelkie potrzebne formalności, takie jak akt własności działki budowlanej oraz pozwolenie na budowę.\nKluczową decyzją jest wybór najodpowiedniejszego projektu na nowy dom. Zarówno to, jakie piece są najlepsze, a także jaki układ pomieszczeń wewnątrz budynku będzie najbardziej funkcjonalny, to bardzo subiektywne opinie. Należy przede wszystkim kierować się własnymi oczekiwaniami oraz wymaganiami innych członków rodziny, którzy również będą lokatorami nowego domu. Jest to moment na bardzo świadome i przemyślane podejmowanie decyzji. Na przykład, jeśli po pewnym czasie już od postawienia budynku, najlepszym rozwiązaniem okaże się gaz, który nie został doprowadzony do działki przed budową, cały ten proces będzie znacznie bardziej utrudniony i skomplikowany. Wybór projektu to również decyzja, która musi być zgodna z warunkami zabudowy wydanymi dla konkretnej działki budowlanej. W przypadku, gdy wybrany, upatrzony i wymarzony projekt na własny dom nie jest zgodny z parametrami wydanymi przez gminę, warto zastanowić się nad wykonaniem indywidualnej realizacji. Dzięki temu będzie można idealnie dopasować budynek do działki budowlanej, pamiętając o każdym jego elemencie mającym znaczenie, jak na przykład ogrzewanie gazowe czy najodpowiedniejszy układ pomieszczeń. Dom ma posłużyć na wiele lat, dlatego każdy jego element i pomieszczenie oraz zastosowane rozwiązanie, powinno być funkcjonalne oraz przemyślane.\nbudowa dom finansowanie gaz ogrzewanie gazowe piece pompy ciepła


» MOKASYNY NESSI 21035 BEŻ 219\nKod produktu: 21035-beż-219-36\nBuciki pièkne, mięciutkie i bardzo wygodne. Polecam bardzo!\nButy cudownie wygodne. Rozmiar standardowy. Kolor jak na zdjęciu. Błyskawiczna wysyłka (buciki były już na następny dzień) polecam sklep!!!!


GOD - Project IGI - poradnik do gry | GRYOnline.pl\nGOD poradnik Project IGI\nNastępna Radar Base Poprzednia Military Base\nCele: Osłaniać grupę komandosów ratującą Josefa Priboi\nJeżeli uważasz, że masz doskonałe zdolności snajperskie, to właśnie ta misja pozwoli ci się o tym naprawdę przekonać. Jones ma osłaniać grupę komandosów - nie można wejść do wrogiej bazy, dostępna jest tylko snajperka i z jej pomocą trzeba wykończyć połowę ludzi przeciwnika. Na początku eliminujemy żołnierza w oknie budynku, który próbuje pokazać nam z bliska, jakich naboi używa. Następnie kończymy dwóch kolesi kryjących się za samochodem.\nMożna przeszukać pobliskie budynki, ale nie ma na to czasu - komandosi przybędą za parę sekund, trzeba więc zająć odpowiednie pozycje. Likwidujemy przeszkadzających strażników i lokujemy się na niewielkim wzgórzu przed murem - tak aby mieć dobry widok na centrum bazy. Teraz ustawiamy broń i eliminujemy po kolei: najpierw kolesia, spacerującego pod zadaszeniem, potem jednego obok ciężarówki na tyłach bazy, z kolei snajpera na budynku koło ciężarówki (wybiegnie, kiedy nadlecą komandosi), na koniec strażnika przy czerwonym budynku.\nW tym czasie zaczną pojawiać się nowe cele: dwóch strażników koło lewych baraków, następnych dwóch ze środkowego i kolejnych dwóch z budynku, za którym wylądował helikopter. Później zaczną wybiegać z budynków z tyłu bazy patrole, na balkonach pojawią się snajperzy. Trzeba wszystkich jak najszybciej wyeliminować. Uważać należy także na żołnierzy pojawiających się blisko Jonesa, ponieważ niezauważeni przez nas mogą go zabić. Kiedy komandosi doprowadzą Privoia do helikoptera, misja zostanie zakończona.


ESKA MUSIC AWARDS - Szczecin / 2015-08-29 20:30 / 7923 - bilety online\nMiejsca numerowane - ESKA MUSIC AWARDS Szczecin 2015\n29 sierpnia 2015 o godz. 20:30\nSprzedaż trwa do: 29 sierpnia 2015 o godz. 19:31\nESKA Music Awards to prestiżowe nagrody muzyczne przyznawane corocznie polskim artystom, którzy odnieśli największe sukcesy w minionym roku i cieszyli się największą popularnością wśród słuchaczy Radia ESKA, widzów ESKA TV oraz użytkowników eska.pl i eskaGO.pl. ESKA Music Awards to nie tylko gala rozdania nagród, ale także koncert największych gwiazd polskiej i zagranicznej sceny muzycznej, największe hity, spektakularna scenografia i prawdziwe emocje. 14. gala ESKA Music Awards odbędzie się 29 sierpnia o godz. 20:30 w szczecińskiej hali widowiskowo-sportowej przy ul. Władysława Szafera. Wydarzenie będzie transmitowane na antenie TVP1 i retransmitowane w ESKA TV.\nMiejsca nienumerowane dostępne do zakupu na stronie: http://www.kupbilecik.pl/impreza-7588-eska.music.awards.szczecin.html


Przyczyny nadwagi | Kafeteria.pl\n... Nadwaga u dzieci często jest wynikiem nieodpowiedniego podejścia rodziców do kwestii żywienia. Odżywianie niemowląt powinno być zbilansowane i optymalne. Duży apetyt u malucha powoduje ... . Jeśli przyczyną nadwagi u malucha jest stres, poszukaj ...\n... Dlaczego tyjemy, pomimo iż jesteśmy na diecie odchudzającej? Jakie są powody nadwagi, które powodują, że nabieramy zbędnych kilogramów? Przyczyny tycia są złożone i nie zawsze zależne ... rozkłada pokarmy. Jako przyczyny nadwagi należy wymienić ...\n... Występowanie nadwagi i otyłości stanowi istotny problem w zakresie zdrowia publicznego, dotyczy on przede wszystkim osób dorosłych, ale niepokój budzi również wśród dzieci i młodzieży. ... niektórych nowotworów, przyspiesza chorobę ...\n... Osoby z nadwagą często nie dostrzegają swoich nadprogramowych kilogramów – tak wynika z ostatnich badań, na które powołuje się BBC. Co jest tego przyczyną? ... Osoby z nadwagą często nie dostrzegają swoich nadprogramowych kilogramów – tak ...\n... Z problemem otyłości boryka się wiele krajów rozwiniętych. W ilości osób z nadwagą przoduje Wielka Brytania i USA, ale i w Polsce osób z nadwagą jest całkiem sporo. Przyczyn takiego stanu rzeczy ... Z problemem otyłości boryka się wiele krajów ...\n... dzieci mają kobiety niższe i z nadwagą, niż szczupłe i wysokie. Większej liczbie dzieci sprzyja także niskie ciśnienie krwi oraz niski poziom cholesterolu. Cechy te dziedziczone są przez córki ...


Niemiecki ekspert ostrzega Polskę przed euro\nEuro niedobre dla Polski? Jak ostrzega niemiecki ekonomista, Polska nie powinna wchodzić do strefy wspólnej waluty unijnej. Powód? W 2020 roku ta ma upaść na skutek załamania się systemu bankowego u naszych zachodnich sąsiadów - najsilniejszej gospodarki\nEuro ma niedługo się załamać. Strefa wspólnej unijnej waluty przeżyła już mniejsze i większe turbulencje, ale to, co czeka ją w przyszłym roku, to prawdziwy kataklizm. Tak przynajmniej przewiduje Markus Krall, niemiecki ekonomista, który zajmuje się oceną ryzyka w gospodarce. W rozmowie z PAP Krall przekonuje, że Polska nie powinna wchodzić do strefy euro, ponieważ tę czeka załamanie w przyszłym roku. Załamanie to doprowadzić ma do upadku strefy euro.\nNieefektywne przedsiębiorstwa zatruwają portfolio banków, których są klientami. Gdy te przedsiębiorstwa wreszcie zaczną upadać, będzie to jednocześnie oznaczało ogromną falę strat dla instytucji finansowych. Tak poważną, że system bankowy weurolandzie czeka zapaść - ocenia Krall.\nEuro podtrzymywane jedynie wolą polityczną?\nNiemiecki ekspert przekonuje, że euro to w zasadzie wadliwa konstrukcja finansowa, która podtrzymywana jest jedynie z woli politycznej europejskich liderów. Taki stan rzeczy ma szkodzić szczególnie niemieckiej gospodarce, która "niszczy konkurencyjność gospodarki Niemiec i osłabia jej system bankowy". Zerowe stopy procentowe, które zapobiegły bankructwu Włoch czy Grecji, przyczyniają się jednak do zmniejszenia zysku banków, a także utrzymują przy życiu nieefektywne firmy.\nKrall przewiduje, że apogeum czeka nas pod koniec przyszłego roku. To wówczas dochody banków mają spaść na tyle, że znajdą się na minusie. Doprowadzi to do ograniczenia dostępności kredytów. To zapoczątkuje falę bankructw uzależnionych od kredytów przedsiębiorstw, a później i tych, które bez nich działały. Z powodu niespłacania kredytów będą upadać instytucje finansowe, co finalnie doprowadzi do upadku całej strefy euro, która w swojej końcowej fazie ma być jeszcze ratowana przez Europejski Bank Centralny masowym dodrukiem pieniędzy.\nDeflacja przerodzi się w inflację. Doprowadzi to do utraty oszczędności nie tylko u Niemców, ale wszystkich tych, którzy je ulokowali w euro. Spowoduje to wycofanie poparcia politycznego dla euro i kraje będą wracać do walut narodowych - podsumowuje Krall.


Zmiany skórne na penisie - eChirurgia.pl\n... zmianą w obrębie jamy ustnej lub niekiedy narządów płciowych - skóry prącia, sromu i szyjki macicy charakteryzującą się powstawaniem białych plam lub smug na powierzchni błony śluzowej. Zmiany są wynikiem nieprawidłowego rogowacenia nabłonka błony śl ...\n... zmiany umiejscowione są na penisie, w rowku zażołędnym, na skórze moszny, nie swędzą, nie ulegają zmianom, nie znikają pod wpływem maści czy płynów *na pryszcze*, natomiast po uciśnięciu można z nich wycisnąć *coś jakby ropę* - gęstą, białawą wydziel ...\n... zmiany trudno ostatecznie powiedzieć co to może być. Najlepiej udać się do lekarza. Jeśli to rzeczywiście tłuszczak będzie trzeba go wyciąć. A długo trzeba czekać na taki zabieg i ile czasu lezy sie w szpitalu po nim? DO jakiego lekarza mam sie udać ...\n... zmianę powinien zobaczyć lekarz. Może obie zmiany są skutkiem tego samego czynnika. Trudno powiedzieć. Też to mam. Urolog dał mi maść o nazwie Triderm. Nie pomaga praktycznie wcale. Niedawno zachorowałem na cukrzyce co może być przyczyną. Być może ta ...\n... zmianę i wtedy ustalić jakie środki lecznicze zastosować. nie bylo zadnej nadzerki, tylko przetarta skóra Spóniona trochę ta odpowiedź może, ale może komuś innemu się przyda : ) z opisu wynika, że to tzw. zapalenie żołędzi i napletka. ...\n... zmianę typu tłuszczaka. Tłuszczaki dość często występują na penisie. Trudno mi cokolwiek więcej napisać bez badania. Taka zmiana może wymagać usunięcia ( tłuszczaki mają tendencję do zwiększania swoich rozmiarów ) dlatego sugerowałbym konsultację z c ...\n... zmiany koloru skóry? Chyba, ze dla tego, ze on jest po wewnetrznej stronie skorki. Trudno mi cokolwiek napisać bez badania. Na pewno z tym problemem należy udać się do urologa. Rzeczywiście guz może mieć podłoże krwiaka. Jednak, jeśli to rzeczywiście ...\n... zmian nie zazywam zadnych odrzywek na przyrost masy jestem kierowcą zawodowym moze jest tu przyczyna nie kozystam z panienek gdy poszedlem do kardiologa on powiedział ze pierwszy raz sie spodkal zeby przez krązenie był ten obrzek ( KTÓRY NIE WYSTEPUJ ...\n... zmianę obejrzał dermatolog lub urolog. To może być zwykła krostka, jeśli występuje ona jedynie w tej okolicy ciała. ...\n... zmiany nie wyciskać. W tej okolicy znajduje się wiele gruczołów skórnych. Podobnie jak na twarzy dochodzi do zaczopowania ujścia gruczołu i nadkażenia bakteryjnego. To pewnie zwykła krostka. ok wlasnie stosuje taka masc przeciw pryszczom i czy moge s ...\n... zmian trudno określić czym one są. Być może to okresowo zakażone gruczoły łojowe bakteryjnie lub nawracająca grzybica. Witam mam pewien problem na zolendziu jak i w okolicach jego pojawiły mi się białe plamki tak samo nie swędzą mam je już dłuższy cz ...\n... zmiany dość często powstają na skórze penisa. Radzę w tej sprawie skontaktować się z dermatologiem. Prawdopodobnie będzie potrzeba maść z antybiotykiem. Takie maści są dostępne tylko na receptę. O leczeniu jednak zadecyduje po badaniu dermatolog. Pro ...\n... zmianę skórną tak przynajmniej mi sie wydaje. Wygląda to jak znamie,pieprzyk ( ok 3mm ) jest koloru brązowego.Cały czas obserwowałem czy się nie powiększa i nic nie zauważyłem,nie piecze nie boli. Chialbym jednak wiedzieć czy to nie jest groźne i czy ...\n... zmiany. ...\n... zmiarow, mysle ze mogla pojawic sie po wyciskaniu *białych włosków* na penisie. jest ona raczej widoczna jakby mala bulwa wystawala z penisa. co to moze byc? To może być stan zapalny w wyniku nadkażenia skóry podczas wyciskania lub reakcja alergiczna ...\n... zmiany może pogorszyć stan miejscowy. Mialem podobną sytuacje. Owe przewężenie jest spowodowane nadmiernym tarciem .Doradzam w przyszłości stosowania nawilżaczy.Proszę się nie martwić, dolegliwość po tygodniu minie.Jednak nie należy współżyć a tym ba ...\n... zmianę, ale nic nie mógł na ten temat powiedzieć ( jak już powiedziałem - w stanie spoczynku członka mogło się wydawać, że przesadzam z problemem ). Dodał, żebym zgłosił się gdy guzek się powiększy, co ma miejsce teraz ( choć nie jest bardzo duży, ta ...\n... zmiany te choć drobne wygladaja nieestetycznie. To prosaki. Żele i maści są tu nieskuteczne. Wyjściem może być laserowe ich usunięcie, choć często w miarę dojrzewania zmiany te ustępują same. ...


Zamiana użytkowania wieczystego we współwłasność. Senat nie wniósł poprawek – Gazeta Trybunalska\n30/07/2018 30/07/2018 admin\tBrak komentarzy księga, nietuchomość, prawo, własność\n„Osoby, które staną się z mocy prawa właścicielami gruntów, będą zobowiązane do uiszczenia należności za nabycie prawa własności w formie corocznej opłaty przez 20 lat. Wysokość opłaty rocznej za przekształcenie będzie odpowiadała wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, obowiązującej w dniu przekształcenia” – wyjaśniał senator sprawozdawca ustawy Piotr Florek. Na mocy ustawy samorządy będą mogły waloryzować te opłaty – już z tytułu własności – ale tylko przy zastosowaniu wskaźników ogłaszanych przez GUS.\nDotychczasowi właściciele (Skarb Państwa oraz samorządy, w tym gminy) będą mogli udzielać bonifikat od opłat rocznych. Będzie możliwość wniesienia wszystkich 20 opłat przekształceniowych jednorazowo „z góry”.\nWiceminister Inwestycji i Rozwoju Artur Soboń zaapelował do samorządów o rozpoczęcie prac nad atrakcyjnymi warunkami przekształcenia użytkowania wieczystego we własność. Ocenił, że ze względu na okres przedwyborczy – kwestie zakończenia kadencji i formowania się nowych rad miast mieszkańcy powinni jak najszybciej usłyszeć propozycje samorządowców. Zachęcał, by przyjęte bonifikaty były co najmniej takiej wysokości jak w przypadku gruntów państwowych.\n„Samorządy zgodnie z konstytucyjną zasadą mają autonomię. Dlatego kieruję apel do samorządów aby rozpoczęły prace nad korzystnymi dla mieszkańców warunkami przekształcenia i uwzględniały lokalną specyfikę. Z pewnością bonifikaty nie powinny być gorsze. Nie narzucamy tych warunków, samorządy mają w tym pełną swobodę” – podkreślił Soboń, cytowany w komunikacie resortu.\n← 20. rocznica śmierci Zbigniewa Herberta\nBezpłatna pomoc prawna dla wszystkich potrzebujących →


Nowy biznes o. Rydzyka z okazji 20-lecia Radia Maryja - KONSERWATYZM.PL – Portal Myśli Konserwatywnej\nNowy biznes o. Rydzyka z okazji 20-lecia Radia Maryja\n3 grudnia 2011 Redakcja Konserwatyzm.pl\n– Powinniśmy się komunikować. Dlaczego inni mogą to robić, a katolikom stwarza się trudności w tym zakresie? Telefon jest przecież jednym z takich środków wzajemnego komunikowania. Dzięki temu mogę się skontaktować nie tylko z drugą osobą, ale sprawdzić, co jest w internecie. Można też posłuchać radia. Telefon to bardzo mały instrument, ale wiele można nim zdziałać. To jest przyszłość – mówi “Naszemu Dziennikowi” o. Tadeusz Rydzyk.\nDlatego z okazji 20-lecia katolickiej rozgłośni rusza sieć “w naszej Rodzinie”. Stworzyły ją fundacja Lux Veritatis i SKOK-i. W sieci znaleźć będzie można ofertę prepaidową, wkrótce ruszy też możliwość wykupienia abonamentu. Telefonia ma zastąpić nieudany produkt fundacji, czyli wRodzinie. – Jak wiadomo, z pewnych istotnych dla nas racji rozstaliśmy się z CenterNetem. Wypowiedzieliśmy umowę przede wszystkim dlatego, że telefonia wRodzinie się nie rozwijała. Praktycznie były dostępne tylko rozmowy i SMS-y, nie było natomiast roamingu międzynarodowego itd. – wyjaśnia o. Jan Król z Lux Veritatis.\n← „Nacjonalizm to patriotyzm czynny każdego dnia” – wywiad tygodnika „Angora” z prezesem NOP\nZiobryści to też ludzie – potrzebowali ulgi →\n0 thoughts on “Nowy biznes o. Rydzyka z okazji 20-lecia Radia Maryja”\n3 grudnia 2011 o 13:49\nTytuł jak z Urbana lub koszernej. Widocznie dla konserwatyzm.pl katolicy mają być skazani na starszych i mądrzejszych. Ks. Piotr Wawrzyniak pewnie też by był podobnie wyszydzony…..\n3 grudnia 2011 o 16:16\nAle o co chodzi? Zamiast non stop zebrac o pieniadze, Rydzyk bierze sie do roboty. Gdyby niektore srodowiska prawicy z niego ściagaly zamiast wysmiewac… nie musialyby publikowac co rusz priorytetowych prosb o wplaty kasy na konto…./\n3 grudnia 2011 o 16:30\nDokładnie. Należy brać przykład z Ojca Rydzyka. W przeciwnym wypadku z podziemia nigdy nie wyjdziemy.\n4 grudnia 2011 o 12:21\nPan Aleksander Meller błaznuje nie po raz pierwszy. Ojciec Dyrektor ma łeb na karku. Panowie konserwatyści mogą z niego tylko brać przykład. Zamiast do spowiedzi, poproście o korepetycje z ekonomii.


Otrzęsiny klas I gimnazjum z Samorządem Uczniowskim\nTradycją naszej szkoły są otrzęsiny klas I gimnazjum, dlatego i w tym roku szkolnym uczniowie klas II przygotowali dla nowicjuszy szereg zabaw i konkurencji.\nZabawa rozpoczęła się od namalowania „kotków” na buziach pierwszoklasistów. Potem były konkursy , w czasie których uczniowie zaciekle walczyli o puchar i dyplom przyznawany „najlepszym”. Konkurencjom przyglądało się szanowne jurry w składzie : dyrektor szkoły –\npan Mariusz Beacker, dyrektor szkoły – pani Zofia Kowalczyk, kierownik administracyjny szkoły – pani Alicja Zalewska i skrupulatnie zliczało punkty. Walka była zaciekła, a doping kolegów, w czasie zabawy, głośny. Wszyscy bawili się świetnie, a puchar udało się zdobyć klasie I a, czego im gratulujemy!!!\nKontynuacją zabawy była dyskoteka andrzejkowa.


Duchowe Spa | Nasz Sabbatical\n← Po drugiej stronie życia\nDobro górą! →\nNie trzeba jechać do Indii, by uczyć się medytacji. Można to robić w Polsce.\nOd jakiegoś czasu, każdego lata, organizuję dla siebie kilkudniowe wakacje. Ten czas w 100% dedykuję sobie. Łapię wtedy oddech i podładowuję życiowe baterie. Odnawiam się. Serdecznie polecam każdej kobiecie, matce oddanej swojej rodzinie przez 360 dni w roku.\nMedytacja to słowo pochodzące z języka łacińskiego – meditatio, czyli zagłębianie się w myślach, rozważanie; to praktyka mające na celu samodoskonalenie. Zaglądając do źródeł dowiemy się, że medytacja stosowana jest głównie w religiach wschodu. Tymczasem, ku mojemu wielkiemu zdumnieniu, jest ona obecna również w kościele katolickim. Nie trzeba więc wyrywać ze swojej duszy korzeni wiary i szukać spełnienia gdzie indziej. Można medytować w duchu religii chrześcijańskiej, w którym większość z nas została wychowana. Ja też.\nMedytacja ignacjańska, którą poznawałam przez 6 dni będąc w milczeniu to przede wszystkim sięganie do księgi mądrości (Słowa Bożego), która daje odpowiedzi chyba na każde pytanie postawione przez człowieka: jak żyć? Jak pracować? Jak kochać bliskich? Jakim być liderem? Jakim rodzicem? Lepszym człowiekiem? Wiem o tym, bo tego doświadczyłam.\nPozostawanie w kilkudniowej ciszy we własnych refleksjach było dla mnie błogosławieństwem i jednocześnie ucieczką od zgiełku i chaosu codzienności. W końcu NIC nie musiałam robić. Mam na myśli: coś załatwiać, spotykać się, martwić, krzątać, prać, gotować. NIC z tych rzeczy. Żadnych list „to do”, żadnego myślenia o innych, nawet przy posiłkach. Byłam skupiona tylko na sobie, wsłuchana tylko w siebie. Dzięki temu mogłam wejść w głęboki kontakt z samą sobą i trochę lepiej siebie poznać.\nDla mnie ta forma medytacji była niezwykłym odkryciem, doświadczeniem zmieniającym moje życie. Znalazłam prawdziwą perłę. Nigdy wcześniej w ciągu 6 dni nie dostałam tak wiele, dając z siebie tak niewiele. Z Porszewic wyjechałam przepełniona spokojem, nadzieją i miłością, obdarowana siłą, inspiracją i chęciami do życia.\nMedytacje weszły na stałe do mojego planu dnia. Za każdym razem w ciszy domowego zakątka odnajduję spokój. Jestem w swojej wewnętrznej przestrzeni, w miejscu, z którego świat i sprawy widzę zupełnie inaczej. Potrafię podejmować decyzje i świadomie działać. To źródło wszelkiej inspiracji lepsze niż wróżka, czy astrolog. Polecam.\nNieprawdopodobne ile niezwykłych okazji przynosi nam życie, by wciąż móc je odkrywać, poznawać siebie i piękno tego świata.\nMiejsce, które serdecznie polecam szczególnie na pierwszy raz http://odnowa.jezuici.pl/index.php?page=k03\nJedna odpowiedź na „Duchowe Spa”\n18 listopada, 2013 o 03:33\nBardzo Ci dziękuje za ten wpis, praktykuje taką cisze od kilku lat i wiem, że bez niej nie umiałabym służyć innym i wciąż pozostać sobą. Gorąco polecam wszystkim zabieganym, na początku boimy się ciszy i spokoju, ale to fałszywy strach, bo w ciszy czeka na nas nasz największy Przyjaciel.


Killsorrow: Recenzja płyty ''Little Something For You To Choke'' - Death Magnetic\nJesteś tutaj:Strona główna»Naszym zdaniem»Recenzje»Killsorrow: Recenzja płyty ”Little Something For You To Choke”\nNapisane przez Dawid Marzęcki dnia 3 października 2016 Naszym zdaniem, Recenzje\nKillsorrow to znana zapewne w kręgach krakowskich metalowców kapela. Ciężko jednoznacznie zakwalifikować ich gatunkowo, ale uznanie zdobędą na pewno wśród fanów melodycznego death metalu jak i osób lubujących się w czystych, progresywnych brzmieniach. Zespół powstał całkiem niedawno, bo w 2008 roku z inicjatywy utalentowanego gitarzysty, Michała Sokoła. Reszta członków natomiast również nie próżnowała i zaliczyła występy u boku takich artystów jak Vader, Kat & Roman Kostrzewski, czy nawet brytyjski Paradise Lost. Połączenie tych kilku dusz muzycznych zaowocowało powstaniem naprawdę mocnego i energicznego zespołu, stawiającego na technikę i jakość brzmienia. Wielkimi krokami zbliża się premiera pierwszego longplaya Killsorrow o tytule ”Little Something For You To Choke”. Jak widać kapela długo zwlekała z wydaniem tego dzieła, ale jak się niedługo dowiecie, warto było czekać, bo album jest dopracowany w każdym możliwym aspekcie i dopieszczony do granic możliwości. Serdecznie zapraszam do lektury!\nNa pierwszy ogień idzie ‘Heading Home’. Pierwsze wrażenie? Poprzeczka postawiona bardzo wysoko. Świetnie brzmiący, gęsty i bardzo chwytliwy riff powoduje, że zaczynamy się zastanawiać czy, aby na pewno mamy do czynienia z polskim undergroundowym zespołem. Czuć tu profesjonalizm i dopracowanie niczym u doświadczonego bandu będącego na scenie już wiele lat. Perkusja fenomenalnie współpracuje z łamanymi gitarami, a cały kawałek idealnie wprowadza w epicki klimat albumu. Następnie do wszystkiego dochodzi świetny wokal i to wtedy dostajemy pełnego, solidnego kopniaka. Ciężko znaleźć wokalny odpowiednik, ale jeśli byłoby to konieczne, jest on z lekka podobny do Randy’ego Blythe’a z Lamb Of God. Jest on jednocześnie bardzo oryginalny, warty docenienia i pasuje do ogólnej epickiej otoczki jaką oferuje Killsorrow. Mniej tu deathu, a więcej heavy co przypomina nam dobrze znane Amon Amarth. Warto wspomnieć dodatkowo o solówce jaką oferuje utwór, wspaniała sekcja rytmiczna i kliniczność, dosłownie nie ma do czego się przyczepić. Wszystko okraszone jest ponadto w pamiętliwe i idealne do nucenia refreny, widać dzięki temu, że kapela pragnie, aby album na długo został w naszych głowach.\nKolejnym utworem jest ‘My Way’ i tym razem dostajemy więcej oczekiwanego deathu, jest szybciej, agresywniej, a ponadto ciężej. Można powiedzieć iż czuć w niektórych momentach nawet inspiracje technicznym thrashem. Wokal znów idealnie współpracuje z resztą instrumentów i powoduje, że czujemy się jak byśmy słuchali zespołu światowej rangi. Nie mam pojęcia jak przy pierwszym wydawnictwie udało się wydobyć z wszystkiego tak selektywne brzmienie. Świadczy to jednak o talencie muzyków, znajdzie się tu również miejsce na skromny breakdown jak i na pełne wdzięku, pamiętliwe, skwierczące solówki. Wszystko świetnie współgra między sobą i utwierdza nas w przekonaniu, że Killsorrow powinno ujrzeć więcej światła dziennego. ”My Way” idealnie nadaje się do grania koncertowego. Jest szybki, zróżnicowany i efektywny, a to tego wymagają wszyscy fani metalowej młócki.\n‘Farmer’s Hand’ jest następny na liście. Tytuł utworu odzwierciedla to co usłyszymy, bardzo zapracowane ‘ręce farmerów’, czyli członków Killsorrow. Kliniczny riff przeplata się z przytłumionymi szybkimi uderzeniami gitar, a wszystko dodatkowo udekorowane jest doskonałą grą perkusji. Kompozycja jest zróżnicowana, wyczuwalne są inspiracje takimi bandami jak In Flames, czy Soilwork. Dostajemy tutaj również cięższe partie, pokazujące jak ciężko wrzucić Killsorrow do worka z konkretnym gatunkiem muzycznym. Docenić musimy także kunszt muzyków odpowiadających za kompozycję. Rzadko zdarza się, tak miażdżące połączenie, na tak wysokim poziomie. Utwór docenią fani zarówno tych cięższych brzmień, jak i komercyjnego metalu. Zespół celuje w szeroki target odbiorców i robi to z wielką gracją.\nNastępnie nadchodzi spokojniejszy i zróżnicowany rytmicznie ‘Of a Weakened Soul’. Bardzo złożony, wpadający w ucho i nie chcący go opuścić, na czym zależało zespołowi. Znów na krążku znajduje się kawałek, który idealnie nadaje się na setlistę zespołu. Masa wspaniałych melodycznych solówek oraz gitary, wydające z siebie dźwięk, który jak już wspomniałem nie pozwoli nam spokojnie skupić się na innych czynnościach, ponieważ ciągle będziemy starali się nucić motyw przewodni utworu.\n‘What We’re Praying For To’ zaczyna się nadzwyczaj spokojnie, aby następnie dać nam solidnego kopa. Dodaje dużo świeżości do albumu, sam tytuł w jakiś magiczny sposób znajdując się w refrenie powoduje, że na długo zapamiętamy te słowa. Ciężko to wytłumaczyć, ale po przesłuchaniu utworu zobaczycie, że tytuł idealnie pasuje do klimatu panującego w tym kawałku.Te przytłumione riffy, dobrze słyszalna perkusja i przeszywający wokal. Jest w nim coś melancholijnego i epickiego, słychać ponadto, że zespół lubuje się w progresywnych brzmieniach. Można powiedzieć, że zostajemy wprowadzeni w drugą, nieco inną, właśnie bardziej eksperymentalną część krążka.\n‘Revolution’, to magiczna rewolucja jaką zaserwował nam Killsorrow. Progresywne brzmienie gitar i klimat panujący w utworze powodują przechodzenie ciarek na ciele. Głównym czynnikiem wpływającym na ogólne wrażenie jest kobiecy wokal. Tak, przez pół krążka ukrywany, aby uderzyć nas w refrenie i przeplatać się wraz z głosem głównego wokalisty. Niewiele zespołów decyduje się na takie odważne wprowadzenie damskiego, w pełni czystego wokalu rodem z Evanescence. W tym wypadku eksperyment zaliczam do bardzo udanych. Dodaje to wiele świeżości, ale i klimatu, którego na krążku i tak nie brakuje. Poza przeplatanką wokalną w utworze występuje też masa wolniejszych, bardzo dobrych solówek. Ogółem ‘Revolution’ zasługuje na miano melodycznej, death metalowej ballady i następnego utworu gotowego do zagrania na scenie, aby wprowadzić słuchaczy w trans.\nKolejnym utworem jest drapieżny, tytułowy ‘Little Something For You To Choke’. To chyba najbardziej koncertowy kawałek na płycie. Bardzo dużo zmian temp, skocznych riffów i ciężkich momentów z wspaniałym groovem. Zespół pokazuje swój pazur. Jeden z momentów przywołuje nawet na myśl takie kapele jak Meshuggah, przygniatający i mocno przytłumiony fragment na pewno wprawił by osoby będące na koncercie w skoczny i brutalny szał. Nawet wokale wydają się w tym wypadku nadzwyczaj ciężkie i przypominające nieco Roberta Flynna z Machine Heada. Utwór niesie ze sobą ogromny pokład energii jaką oferuje zespół, jest to zdecydowanie jeden z najlepszych kawałków tego wydawnictwa.\n‘Falling’ natomiast bazuje na rytmicznej perkusji i mistrzowskiej, eksperymentalnej grze gitar. Jest bardziej heavy metalowy i gęsty. Najcudowniejszą jednak rzeczą w tym utworze jest wspomniana praca gitar. Ciężkie, następnie ciche i piszczące. Nic jednak nie dorówna końcówce w której dźwięk jest załamywany na wszelakie sposoby. Fragment naprawdę budzi respekt, a jeśli owy dźwięk mielibyśmy do czegoś porównać to chyba do głosu przyduszonej kaczki, kiedy już dane będzie Wam to usłyszeć to doskonale mnie zrozumiecie. Dzięki temu momentowi, następny utwór znów nie może zostać nazwany wypełniaczem. Album jest kompletny i wszystko zostało doskonale przemyślane, aby utrzymać słuchacza przy słuchawkach.\nPrzedostatnim trackiem jest ‘Buried Hopes’, w którym przewodzą kobiece wokale znane wcześniejszego ‘Revolution’. Czyste długie wokalizy wsparte brutalnymi growlami oddają wspaniały klimat. Utwór co chwila zmienia tempo, aby z powolnego refrenu przejść do szybkich thrashowych zwrotek i stawiających na ich techniczne zagranie riffów. Są szybkie i naprawdę wymagają wysokiego poczucia rytmu. Wszystkiemu wyrazistości nadaje selektywna perkusja, której każde uderzenie doskonale jesteśmy w stanie wychwycić.\nOstatni utwór to ‘Angel’s Kiss’, otóż jest to pożegnalny anielski pocałunek jaki zaserwowała nam kapela. Nie wiedząc, że jest to ostatni kawałek na krążku i tak z łatwością można byłoby się tego domyśleć. Został dobrze dopasowany i słychać iż jest to podsumowanie całego albumu. Mamy tu death, thrash, heavy czyli wszystko co uprzednio dostaliśmy na płycie. Gitary galopują, dają skromne breakdowny uzupełniane piskami, a znajdzie się też miejsce na bardziej ustabilizowane i spokojne fragmenty. Wokal jest jakby bardziej monumentalny, a całość daje wrażenie zakończenia epickiej podróży jaką zaserwował nam zespół.\nReasumując. Killsorrow zaserwowało nam naprawdę jeden z ciekawszych albumów metalowych jakich mogliśmy się spodziewać w 2016 roku. Mamy tu doskonałą mieszankę stylową w żadną stronę pod żadnym pozorem nie przesadzoną. Docenić warto pracę jaką zespół włożył w nagranie krążka, pomógł im w tym Tomasz Zalewski, który wykonał kawał świetnej roboty wydobywając tak efektowne brzmienie. Wszystko jest dopięte na ostatni guzik i perfekcyjne. Miłośnicy czystych brzmień będą zachwyceni wydawnictwem. Nie oznacza to, że album nie jest przewidziany dla fanów czystego death metalu. Sam nie jestem fanem klinicznych brzmień, a krakowski zespół pokazuje, jak można zostać ciekawym grając współczesny metal. Cała ta epicka otoczka i klimat trafia do słuchacza, a utwory są bardzo charakterystyczne i pamiętliwe, aż proszą się o teledysk. Docenić trzeba też konstrukcję całego krążka. Słuchając go wcale się nie nudzimy, nie doświadczymy tu żadnych wypełniaczy, a każdy kawałek jest na tyle wysublimowany i przemyślany, że nie ma miejsca na jakiekolwiek pustki. Nie odczuwamy żadnych zastojów, wszystko jest podobierane w taki sposób, aby utrzymać słuchacza i nie pozwolić mu nic pominąć. Krótko mówiąc, album jest kompletny, a obcowanie z nim to czysta przyjemność. Killsorrow odwaliło kawał świetnej roboty. Pokazało swój talent i wysoko podniosło sobie poprzeczkę, bo ciężko będzie przebić poziom jaki zaprezentowali na swoim pierwszym pełnoprawnym albumie. Czekajcie zatem na premierę, gdyż album ukaże się już niebawem!\n3. Farmer’s Hands\n5. What We’re Praying To\nPoprzedniGhost: Recenzja EPki “Popestar”\nNastępny Vinnie Paul: “Anselmo zrobił wiele rzeczy, które plamią wizerunek Pantery”


Mądry sędzia poradzi sobie także ze złym prawem | Obserwator Finansowy: ekonomia, debata, Polska, świat\nWarunek dostatniego państwa to gospodarka w dobrej formie. Gospodarka wspina się na wyżyny, gdy obrót gospodarczy jest bezpieczny. Braknie tego gdy prawo jest nieczytelne i niespójne, a sądy opieszałe, jak w Polsce. Dlatego gospodarka to nie tylko stopy i kursy, lecz także prawo, sędziowie i sądy. Rozmawiamy o tym z Jerzym Stępniem, byłym prezesem Trybunału Konstytucyjnego.\nJerzy Stępień (Fot. PAP)\nObserwatorFinansowy.pl: W styczniu zmarł Stanisław Dąbrowski, I prezes Sądu Najwyższego. Były bardzo liczne nekrologi, ale nikt nie podzielił się refleksją nad polskim sądownictwem. Czy cisza ta nie świadczy przypadkiem o społecznym poczuciu bezradności w sprawie niewydolnych sądów, głównie gospodarczych?\nJerzy Stępień: Stanisław Dąbrowski był wybitnym prawnikiem i sędzią. Wielce zasłużył się Polsce. Brak refleksji nad tym, że już go nie ma uzmysławia pozycję sądownictwa w odbiorze polskich mediów, a więc także w odbiorze społecznym. W jakiejś części sami sędziowie zgotowali sobie ten los. Trzeba jednak wskazać, że faktyczna i formalna pozycja I prezesa SN nie jest w Polsce tak niesłychanie wysoka jak w USA. Zauważmy na tym tle, że mamy u nas trzy „wielkie” sądy: Sąd Najwyższy, Naczelny Sąd Administracyjny i działający już prawie 30 lat Trybunał Konstytucyjny. Dwa ostatnie powołane zostały w latach schyłku PRL.\nWprawdzie wydać się może, że zbaczam, ale przypomnę, że twórcą sądownictwa administracyjnego był Napoleon, który nie do końca był w stanie złamać sędziów opierających się często nowej władzy i jej celom, niekoniecznie osiąganym zgodnie z prawem. Napoleonowi najbardziej zależało na państwie, a więc na silnej i sprawnej administracji. W podejściu pragmatycznym skupił się zatem na tym co dla niego było w danej chwili najważniejsze, czyli na utworzonych przez siebie sądach administracyjnych, które dawały mu kontrolę nad organami władzy państwowej. To uczyniwszy pozostawił nieco na uboczu nieprzychylnych mu sędziów rodem z poprzedniej epoki z ich sprawami karnymi i cywilnymi.\nAnalogia do Polski przed 1989 rokiem?\nMożna dowodzić, że sądownictwo administracyjne powstało w PRL na podobnych przesłankach, ale szybko zdołało się ono jednak wydostać spod kurateli władzy, czyniąc jej tym bardzo przykrą niespodziankę. Podobnie było z Trybunałem Konstytucyjnym, który jeszcze w PRL zaczął pełnić pożyteczną rolę. W efekcie mamy jednak w sądownictwie „smoka trójgłowego”, a społeczeństwo nie ma w kwestiach sądownictwa jednoznacznego, wyrazistego punktu odniesienia. Tu trójszczeblowy sąd powszechny, tam dwa szczeble sądów administracyjnych i jeszcze Trybunał Konstytucyjny oraz „martwy” Trybunał Stanu. Jeśli milczenie mediów po śmierci sędziego Dąbrowskiego jest odbierane jako wyraz niskiego prestiżu polskich sądów, to ów „smok trójgłowy” ma w tym swój udział.\nCzy niedoskonała organizacja jest jednak decydującym czynnikiem słabości systemu?\nNie. Daleko istotniejszy jest inny czynnik. Nie uwolniliśmy się mianowicie od paradygmatu sędziego-urzędnika, czyli sędziego-funkcjonariusza państwa. Odziedziczyliśmy takie rozumienie roli i pozycji sędziego po monarchiach absolutnych. Cesarz nie chciał mieć niezależnych sędziów i dlatego umyślnie ubierał w togi sędziowskie młodych ludzi z dość rudymentarnym przeszkoleniem i wiedzą głównie o „technikaliach” prawa. Ich zadaniem nie była samodzielność w myśleniu, a wydawanie wyroków wygodnych dla cesarza. Podstawą orzeczeń były zaś wielkie kodyfikacje w rodzaju kodeksu austriackiego, niemieckiego, czy kodeksu Napoleona. Tam była ta cała mądrość, a sędzia miał jedynie umieć dokonać tzw. subsumpcji, tj. podciągnąć oceniany stan faktyczny pod konkretną normę prawną utożsamianą wówczas z przepisem w kodeksie.\nDziś wiemy, że to błąd i że norma nigdy nie jest tożsama z przepisem, bo normę wyprowadza się z całości systemu prawnego. Ustalaniem normy mogą więc zajmować się wyłącznie sędziowie o olbrzymim doświadczeniu, wielkiej charyzmie i niezależnej pozycji. Młody człowiek w todze sędziowskiej, co mogę potwierdzić własnym doświadczeniem sprzed lat, utożsamia jednak normę z przepisem. Bierze kodeks i czyta co jest w nim napisane, nie zastanawiając się, czy to co czyta jest mądre, czy być może głupie. Nie zna historii danego przepisu, żyje za krótko, by pamiętać, że przepisy się zmieniają.\nMłody sędzia zaraz po studiach myśli przede wszystkim o wypracowaniu sobie odpowiedniej pozycji materialnej i społecznej. Dba zatem o jak najszybszy awans, bo dopiero na szczytach hierarchii sędziowskiej ma szansę na stabilizację finansową. W Polsce kultywujemy taki model, a w konsekwencji dochodzi do wydłużania drabiny awansu zawodowego sędziów, żeby człowiek-sędzia miał do czego dążyć. Jest z tego samo zło. Człowiek mający stale z tyłu głowy swoją dalszą karierę orzeka bowiem przede wszystkim w swojej własnej sprawie. Myśli: muszę wydać wyrok, którym nie narażę się osobom z kręgów władzy publicznej, w tym sądowej, decydującym o moim awansie.\nBrak doświadczeń może jednak oznaczać także brak złych doświadczeń.\nW mojej opinii tu właśnie jest początek złego w polskich sądach. Młody i relatywnie młody człowiek w roli sędziego ma opory, żeby przeciwstawić się woli prokuratora i stojących za nim osób domagających się aresztu tymczasowego dla podejrzanego. Gdy zaś sprawa jest już na wokandzie, najlepiej przedłużać, bo i uniewinnić, i skazać niedobrze, jako że jedni chcieliby pierwszego rozwiązania, inni drugiego, a sprawa nie jest jednoznaczna. Nic dziwnego, że procesy potrafią ciągnąć się po kilkanaście lat, a najlepiej jak ten, czy inny sędzia dotrwa do momentu kiedy można już umorzyć z powodu przedawnienia.\nTu kolej na następną warstwę problemu. Z punktu widzenia polityków nie jest istotne, jaki wyrok zapadnie za kilka, czy kilkanaście lat. Ważne jest, żeby faceta wyrzucić i zamknąć teraz, tak jak panów Wąsacza, Modrzejewskiego, czy Lewandowskiego, czy bardzo wielu mniej znanych, ale nadających się do odegrania rytualnej hucpy w mediach na zamówienie polityczne.\nKto zatem powinien być sędzią?\nPowinien to być człowiek o pełnej dojrzałości zawodowej, czyli z dużą wiedzą oraz z rozległym doświadczeniem zdobytym w innym zawodzie prawniczym, ustabilizowany życiowo i finansowo, z poczuciem wewnętrznej suwerenności, zawdzięczanej wszystkim tym walorom. Sędzią powinno się zatem zostawać najwcześniej w wieku 40 lat i mówię to w oparciu o własne doświadczenie (sędzia J. Stępień zakończył 9-letnią karierę sędziowską w wieku 34 lat – przyp. JC). Na tym tle bardzo niepokoi mnie dążenie środowiska sędziowskiego do odtworzenia sytuacji sprzed 2008 roku, kiedy mieliśmy w Polsce tzw. asesorów sądowych, czyli „sędziów na próbę”.\nJaki jest główny powód tego niepokoju?\nAsesura to okres próby sądowej dla potencjalnego kandydata na „pełnego” sędziego, ale ludzie nie chcą być sądzeni na próbę przez połowicznego sędziego-stażystę. Ludzie chcą „orzeczeń naprawdę”, a takie mogą być wydawane przez „sędziów naprawdę”, choć nie jest to oczywiście warunek wystarczający.\nW odpowiedzi na mój sprzeciw na pomysł powrotu do asesorów, czyli „pół-sędziów” pewien członek Krajowej Rady Sądownictwa oznajmił, że nie ma przecież kryteriów na podstawie których można byłoby oceniać kandydatów na sędziów. Jeśli tak, to cóż nam szkodzi zastanowić się głęboko, podyskutować i stworzyć takie kryteria. Co więcej, uważam, że nie należałoby powoływać na sędziów osób które same się zgłaszają. Do pełnienia tej funkcji należałoby zapraszać prawników, po których widać, że mają powołanie. Można to stwierdzić po obserwacji, o którą nietrudno.\nRadcowie prawni i adwokaci wypowiadają się o wadach, brakach i niedoróbkach prawa, a sędziowie generalnie milczą, choć siłą rzeczy muszą mieć w tej sprawie wiele do powiedzenia. Dlaczego?\nPanuje wśród sędziów przekonanie, że najlepiej buduje autorytet sędziowski sędzia chowający się za swoim wyrokiem. W takim podejściu wszystko co sędzia ma do powiedzenia zawiera w treści orzeczenia. Być może to jest właśnie ta właściwa droga. Nie mam w tej sprawie pewności, ale bliżej mi jednak do opinii, że zawiera się w tym wizja sędziego, który nie myśli, a tylko rusza ustami, cytując przepis, który został utożsamiony z normą, co jest ogromnym błędem, o czym już mówiłem.\nAlexis de Tocqueville pisze w „Dawnym ustroju i rewolucji”, że resztki wolności uratowane zostały po rewolucji dla Francuzów przez sędziów ancien régime’u, którzy zdawali sobie sprawę, że nie będą już awansowali. Napoleon był za słaby, żeby ich powyrzucać, bo ktoś musiał przecież rozstrzygać sprawy karne i cywilne, ale sędziowie wiedzieli również, że i tak nie zrobią kariery. Co zatem robili – wydawali wyroki sprawiedliwe. Tocqueville podkreśla, że sędzia, który chce awansować to największe zagrożenie dla wymiaru sprawiedliwości. Minęło niemalże 200 lat, a ja zgadzam się z nim w pełni.\nPo 1989 roku sędziów konsekwentnie oddzielano od społeczeństwa i wpychano ich do przysłowiowej wieży z kości słoniowej. Po pierwsze uniknęli jakiejkolwiek weryfikacji, co było złe. Na niższych szczeblach należało postąpić tak jak w przypadku Sądu Najwyższego i dokonać po prostu wyboru nowych sędziów. Można było szerzej otworzyć drzwi sądów dla prawników spoza środowiska sędziowskiego. Wprowadzono, co gorsza, sędziowski stan spoczynku i w dodatku rozciągnięto ten przyjemny dla beneficjentów stan na prokuratorów. Jest wygodnie, więc po co to zmieniać.\nSędziowie są codziennymi użytkownikami miernego prawa i wydaje się, że są w sytuacji kierowcy kontynuującego jazdę na przebitej oponie. Jeśli jednak nie oni, to kto głównie powinien domagać się przemyślanych dogłębnie zmian w prawie?\nGdybym miał ważyć racje, to w ostatecznym rozrachunku nie winiłbym samego prawa. Uważam, że mądry sędzia umie uczynić właściwy użytek również ze złego przepisu. Wracam do paradygmatu sędziego-urzędnika. Zakładamy w dyskusjach, że sędziowie to mądrzy, doświadczeni, dobrzy prawnicy, a tak nie jest. Owszem, zdarzają się wybitne jednostki i z pewnością należał do nich pan sędzia Stanisław Dąbrowski.\nSędziowie nauczyli się żyć w gąszczu prawa i nie staną w pierwszej linii walki o dobre prawo. W moim przekonaniu to zadanie głównie dla tzw. autorytetów prawniczych, w tym przede wszystkim dla świata nauki, a także dla wybitnych adwokatów i rasowych publicystów.\nJest taki sędzia w Poznaniu, który zawiesza hurtem sprawy z powodu braku w dokumentacji numeru Pesel. Taki „niedobór” można uzupełnić bez obrazy prawa w ciągu minuty podczas rozprawy, ale nie u tego sędziego. Konsekwencje to przedłużenie spraw o kolejne długie miesiące. Czy to normalne?\nNie znam sprawy, więc nie odnoszę się konkretnie do tego przykładu, ale jest coś takiego jak kretynizm prawniczy objawiający się np. w niewolniczym trzymaniu się treści przepisu w fałszywym przekonaniu, że przepis to jest norma prawna. W przepisie, nawet najgłupszym jest coś napisane, to ja się będę tego trzymał, żeby sobie ułatwić, nie podjąć decyzji, oddalić jej podjęcie, a tym samym potencjalne kłopoty.\nDlaczego procedury w Trybunale Konstytucyjnym są tak długotrwałe?\nSprawy w TK mogłyby być szybciej rozstrzygane pod warunkiem, że wszyscy sędziowie przebywaliby przez dni robocze w Trybunale. W tym czasie, kiedy ja byłem sędzią TK były trzy, może cztery osoby, które pracowały wyłącznie jako sędziowie Trybunału Konstytucyjnego. Reszta to byli m.in. profesorowie z innymi zobowiązaniami, choćby uczelnianymi. Wydaje mi się, że coś trzeba byłoby z tym zrobić?