Grupy trzymające władze w MSZ » Kresy\n17 grudnia 2013 /1 Komentarz/w Ludzie, Publicystyka /Przez Wachmistrz Soroka\nPolski MSZ wygląda dość klasycznie na tle swoich europejskich odpowiedników. Jest jednak parę rzeczy, które go wyróżniają. Wielka liczba wiceministrów. Jest ich w sumie ośmiu (7+vacat). Dla porównania w brytyjskiej Foreign and Commonwealth Office pracuje sześciu wiceministrów, a w niemieckim czy włoskim MSZ – czterech. Co ciekawe, odpowiedź na pytanie: „Wymień z imienia i nazwiska choć jednego polskiego wiceministra spraw zagranicznych oraz obszar, za który jest odpowiedzialny?”, nie należy do najłatwiejszych. Nieprzypadkowo.\n„Zasada Tuska” dotycząca doboru takich osób na ministrów, aby nikt spośród nich nie mógł go przez przypadek przerosnąć, obowiązuje bowiem w MSZ również w skali mikro, na poziomie wiceministrów. Unikalna – także w dziejach III RP – liczba wiceministrów idzie w parze ze sztywnym przyporządkowaniem poszczególnych departamentów ministrowi i jego zastępcom. To w praktyce oznacza, że zarządzanie jakimikolwiek projektami, tylko nieco odstającymi od codziennej urzędniczej rutyny czy wychodzącymi poza bezpośrednio nadzorowany przez danego (wice)ministra „pion”,\nz założenia jest czynnością skomplikowaną i czasochłonną.\nDobrym tego przykładem jest chociażby historia budowy obecnego portalu internetowego MSZ, przewidzianego przez specjalnie powołany w tym celu komitet sterujący pierwotnie do uruchomienia na lato 2010 roku; następnie na okoliczność inauguracji, a później zakończenia polskiej prezydencji w UE; a ostatecznie uruchomionego wiosną 2012 r. Dlaczego? Sama organizacja spotkania zaangażowanych w projekt przedstawicieli w sumie 8 departamentów i biur, podporządkowanych 4 wiceministrom, okazywała się bowiem wyczynem samym w sobie, o realizacji podjętych przy tej okazji decyzji nawet nie wspominając. W końcu MSZ pracuje w oparciu o minimum czteropiętrowy system podejmowania decyzji (naczelnik-wicedyrektor dyrektor-wiceminister). W efekcie w Sekretariacie Ministra, w komórce odpowiedzialnej za dopilnowywanie spraw bezpośrednio dotyczących ministra Sikorskiego i jego kalendarza, pracuje ponad 70 osób, aby tylko jako tako panować nad terminową realizacją spotkań i koniecznych do wykonania zadań. Jak nietrudno zgadnąć, powyższa sytuacja znajduje swoje odbicie w panującym w MSZ systemie zarządzania i podejmowania decyzji, co znalazło swoje przełożenie na prawdziwy rozkwit nieformalnych struktur.\nNa proste, wydawałoby się, pytanie, kto dzisiaj realnie rządzi w polskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, niestety nie da się odpowiedzieć w jednym, a nawet w kilku zdaniach.\nFrakcje i wpływy\nNajbardziej wpływową grupę decyzyjną tworzą „mgimowcy”, czyli absolwenci rosyjskiej akademii dyplomatycznej MGIMO, którzy w większości wybrali studia w Moskwie w czasie trwania karnawału „Solidarności”, stanu wojennego lub w pierwszych latach po jego formalnym zniesieniu. Wbrew obiegowym opiniom lata osiemdziesiąte w Polsce nie były bowiem tylko okresem, kiedy wielu młodych działaczy PZPR, jak na przykład Aleksander Kwaśniewski czy Włodzimierz Cimoszewicz, masowo wyjeżdżali na krótsze czy dłuższe stypendia do USA. Był to bowiem także czas, kiedy wzmożony ruch odbywał się w drugą stronę, kiedy Moskiewski Państwowy Instytut Stosunków Międzynarodowych Ministerstwa Spraw Zagranicznych ZSRS otworzył się na ambitną młodzież znad Wisły, jak niemal nigdy dotąd w swojej historii. W okresie rządów Anny Fotygi w MSZ, absolwenci MGIMO byli programowo odsunięci od pełnienia kierowniczych funkcji w resorcie. Dlatego z westchniem ulgi i deklaracją pełnej lojalności na ustach powitali oni pojawienie się w ministerstwie Radosława Sikoskiego – było nie było głównego bohatera słynnego wywiadu rzeki „Strefa zdekomunizowana”.\nCzas pokazał, że była to z ich strony trafna decyzja. W dzisiejszym MSZ szefem lub wiceszefem każdego kluczowego departamentu jest bowiem absolwent MGIMO. Jeżeli od tej reguły zdarzają się wyjątki, to raczej w „drugą stronę”. Chociażby jak w przypadku tak newralgicznej skądindąd komórki jaką jest Departament Konsularny, gdzie MGIMO ukończył zarówno dyrektor Marek Ciesielczuk, jak i obaj jego zastępcy: Jarosław Łasiński oraz Grzegorz Michalski. Absolwentem moskiewskiego MGIMO jest także dyrektor generalny MSZ Mirosław Gajewski, szef służby zagranicznej, czyli osoba podejmująca wszystkie ważniejsze decyzje personalne w sprawie każdego polskiego dyplomaty w kraju i na świecie. W przypadku tych najwyższych rangą: ambasadorów i konsulów generalnych, potrzebna jest zawsze także zgoda samego ministra, ale już w przypadku pozostałych dyrektor generalny ma w praktyce całkowicie wolną rękę. Tym bardziej, że od ładnych już kilku lat stanowisko dyrektora kadr w MSZ nie jest obsadzane. Nie ma nawet p.o. dyrektora. Wszelkie decyzje personalne do podpisu dyrektora generalnego przygotowuje któryś z wicedyrektorów, rotacyjnie wyznaczanych do pełnienia funkcji „kierownika Biura Spraw Osobowych”. Dlaczego to ważne? Otóż dyrektor, jako osoba pochodząca z konkursu, nie może być odwołany ze swojego stanowiska bez podania konkretnego powodu i stosownej procedury. Natomiast kariera wicedyrektora w MSZ, zwłaszcza w przypadku pojawienia się różnicy zdań z dyrektorem generalnym trwa dokładnie tak długo, jak długo trwa podpisanie przez tego ostatniego jednostronicowego dokumentu rozpoczynającego się od słów: „z dniem…. przenoszę (odwołuję) Pana/Panią ze stanowiska…”. Drugą ważną grupę wpływu w MSZ tworzą „pułkownicy”, złośliwie zwani też pałkownikami. Używana na ich określenie nazwa wzięła się stąd, że są to zwykle dzieci osób, które jeszcze przed 1989 r. Dosłużyły się najwyższych stopni w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych czy Ministerstwie Obrony Narodowej, ewentualnie w peerelowskim aparacie wymiaru sprawiedliwości. Najważniejszymi przedstawicielami tej grupy są: wicedyrektor Biura Dyrektora Generalnego Stanisław Stebelski (syn generała LWP); były dyrektor generalny ministerstwa, szykowany obecnie na ambasadora w Wilnie Jarosław Czubiński (bratanek Lucjana Czubińskiego, prokuratora generalnego PRL); także inni byli dyrektorzy generalni resortu, pracujący obecnie na placówkach, jak: konsul generalny w Charkowie Jan Granat (syn płk Edwarda Granata); ambasador w Algierze Maciej Radlicki (syn warszawskiego prokuratora); czy typowany na przyszłego wiceministra – za odchodzącego do Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji Jerzego Pomianowskiego – ambasador w Pekinie Tadeusz Chomicki, syn pułkownika peerelowskiego wywiadu. Inną wpływową grupę decydentów w MSZ tworzą „monowcy”, tj. współpracownicy Radosława Sikorskiego jeszcze z czasów, kiedy był on ministrem obrony narodowej i którzy zdecydowali się przyjść z nim do MSZ w 2007 r. Choć mowa jest tutaj o zaledwie kilkunastu osobach, z uwagi na wieloletnią zażyłość z szefem ministerstwa ich wewnętrzne wpływy w MSZ są nieporównywalnie większe, niż mogłoby się to na pozór wydawać. Nieformalnym przywódcą monowców jest Piotr Paszkowski, szef Gabinetu Politycznego, na którego biurku lądują do decyzji czy zaopiniowania wszelkie sprawy z klauzulą „trudne”, zanim jeszcze ktowiek inny zacznie się nimi w ogóle zajmować. Z MON pochodzi także odpowiedzialny za kwestie łączności pełnomocnik Marek Michalewski, naczelnik Zbigniew Petrów, przez którego ręce przechodzi cała korespondencja ministra Sikorskiego oraz Maciej Wnuk – formalnie wicedyrektor Sekretariatu Ministra ds. modernizacji i działań antykorupcyjnych, faktycznie jednak typowa szara eminencja resortu, prawdziwy miłośnik zakulisowych gier.\nTW nie rządzą\nNatomiast, wbrew medialnemu obrazowi, wcale nie tak wiele do powiedzenia mają w MSZ „jawni TW”, czyli ci pracownicy resortu, którzy przyznali się w swoich oświadczeniach lustracyjnych do współpracy ze służbymi PRL, których obecnie pracuje w resorcie 110. Na pierwszy rzut oka liczba tych spośród nich, którzy pełnią wyższe funkcje kierownicze wygląda całkiem dobrze: ambasadorowie Marek Jeziorski (Tirana), Lech Mastalerz (Reykjavik), Janusz Niesyto (Helsinki), Bogusław Ochodek (Ramallach); zastępcy ambasadora Józef Domagalski (Oslo), Dariusz Łaska (Londyn), Romuald Szoka (Wiedeń); konsulowie generalni: Jarosław Drozd (Lwów), Andrzej Kaczorowski (Wiedeń), Janusz Wach (Mumbaj), Tomasz Wasilewski (Sankt Petersburg). W samym MSZ nie są jednak oni dopuszczani do funkcji kierowniczych, musząc zadowolić się co najwyżej etatami naczelników czy kierowników referatów. Twardogłowi spośród „mgimowców” i „pułkowników” uważają ich bowiem za osoby, które w momencie próby nie sprawdziły się, przegrywając wojnę nerwów w okresie słynnego oczekiwania na werdykt Trybunału Konstytucyjnego\nw maju 2007 roku, kiedy jedni składali swoje oświadczenia, inni – zgodnie z wezwaniem Bronisława Geremka – ignorowali ten obowiązek, czekając na dalszy bieg wypadków. Dlatego właśnie ambasador Maciej Kozłowski, który zaprzeczył swoim kontaktom z SB, mógł niezakłócenie pracować w MSZ jako wicedyrektor Departamentu Afryki i Bliskiego Wschodu aż do końca ubiegłego roku. Ludzie związani z ruchem „Solidarność” nie przedstawiają dzisiaj samodzielnej siły w MSZ. Do kierowniczych stanowisk dopuszczani są tylko wtedy, kiedy przyłączyli się do kogoś mocniejszego, na przykład do „mgimowców” – jak to uczynił były dyrektor generalny, a obecnie ambasador RP w Danii Rafał Wiśniewski. Ewentualnie, mają silne oparcie w kimś ulokowanym poza samym ministerstwem, jak Barbara Tuge-Erecińska, jeszcze z gdańskich czasów dobra znajoma premiera Donalda Tuska i Jana Bieleckiego. Współreżyser – nota bene pełniąc funkcję ambasadora RP – sukcesu ówczesnego szefa opozycji Donalda Tuska, kiedy ten w 2007 roku na spotkaniu z młodą polską emigracją w Londynie składał słynne obietnice dotyczące pracy i ułatwień powrotów do ojczyzny, z której TVN24 zrobiła następnie jeden z medialnych filarów kampanii PO. Spośród osób, które pojawiły się w MSZ po 1989 r., tworzących samodzielne wobec „mgimowców”, „pułkowników” czy „monowców” środowisko, którego przedstawiciele są dopuszczani do pełnienia funkcji kierowniczych, są pracownicy byłego Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej (UKIE), wcielonego do MSZ w 2010 r. w ramach przygotowań do prezydencji Polski w Radzie UE. Dysponują oni specjalistyczną, a jednocześnie mocno hermetyczną wiedzą na temat mechanizmów działania UE i podporządkowanych jej agend, co w oczach kierownictwa MSZ czyni ich niezbędnymi. Są też młodsi, bardziej więc dynamiczni oraz kompetentni językowo. W zasadzie jedyną ich słabością jest brak doświadczenia, płynącego z pracy na placówkach zagranicznych; bardzo istotnego w MSZ, którego w końcu połowa dyplomatów pracuje poza granicami Polski, okresowo wymieniając z tymi przebywającymi w kraju. Co ciekawe, o ile początkowo byli pracownicy UKIE grupowali się masowo w pionach podporządkowanych sekretarzom stanu ds.unijnych (Piotr Serafi n), od pewnego czasu dostrzegalna jest ich „ekspansja” na inne terytoria.\nW ten sposób, po Jakubie Wiśniewskim,szefie Departamentu Strategii Polityki Zagranicznej, który\nbył pierwszą jaskółką tego procesu, przybyli w ubiegłym roku dalsi, jak: Monika Janus Klewiado – zastępca dyrektora Biura Rzecznika Prasowego czy Joanna Skoczek, szefująca Departamentowi\nDyplomacji Publicznej i Kulturalnej. Jeśli tendencja obejmowania kierowniczych stanowisk w MSZ przez byłych pracowników UKIE nie ulegnie załamaniu, będzie to spodziewany lub nie, ale w każdym razie jeden z niewielu konkretów, które przyniosła prezydencja Polski w Radzie UE.\nTa wyliczanka środowisk „trzymających władzę” w MSZ byłaby niepełna bez wymienienia nazwiska rzecznika prasowego Marcina Bosackiego, pełniącego przy Radosławie Sikorskim podobną rolę, co Igor Ostachowicz przy premierze Tusku. Ale to już jest temat na odrębny artykuł.\nArtykuł został opublikowany w zerowym numerze „Kuriera WNET”.\nNajnowszy numer „Kuriera Wnet” możesz kupić od 18 grudnia w kioskach, a także w sklepie Radia WNET:\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/02/78aa9abf1f4f385bddd1d1889922ebff..jpg 400 600 Wachmistrz Soroka https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Wachmistrz Soroka2013-12-17 12:19:532013-12-17 12:19:53Grupy trzymające władze w MSZ\nPrawdziwe i Przykre….\nZabójstwo Bandery. Sąsiedzi po dziś dzień nienawidzą swoich... „Dziś wyszedł naród i…szuka swojego lidera...


Ikebany i ubrania ze słomy ryżowej - niecodzienna wystawa w Łodzi | Niezależna\nIkebany i ubrania ze słomy ryżowej -…\nKULTURA / WIADOMOŚĆ / 13.02.2018, godz. 12:56\nIkebany i ubrania ze słomy ryżowej - niecodzienna wystawa w Łodzi\nPrezentacja wyrobów ze słomy ryżowej, pokazy sztuki układania kwiatów – Ikebany, kącik herbaciany i prelekcje - to tylko niektóre wydarzenia, jakie znalazły się w programie wystawy "Kultura Japonii", którą od piątku będzie można oglądać w Ogrodzie Botanicznym w Łodzi.\nOrganizatorzy ekspozycji zwracają uwagę, że we współczesnej Japonii ryż zajmuje wyjątkowe miejsce nie tylko w kuchni, ale także w kulturze. Dlatego tegoroczna wystawa poświęcona ma być m.in. "unikalnym wyrobom ze słomy ryżowej, będącym świadectwem mistrzostwa japońskich rzemieślników". Prezentowana ma być słomiana odzież zimowa i letnia, kapelusze, wyplatane kosze, koszyczki i inne przedmioty codziennego użytku, a także słomiane ozdoby wykonywane z okazji świąt japońskich.\nNa ekspozycji nie zabraknie japońskich kimon, pasów obi oraz galanterii damskiej typu torebki, muszle do malowania ust, lakowe puzderka oraz ozdoby do włosów. Będzie można podziwiać także kącik herbaciany wraz z zestawem do ceremonii herbacianej oraz akcesoriami niezbędnymi przy parzeniu herbaty.\nOrganizatorzy zaplanowali pokazy japońskiego ceremoniału parzenia herbaty oraz pokazy sztuki układania kwiatów – Ikebany. W programie znalazły się też prelekcje poświęcone głównie historii i podróżom po ciekawych miastach i miejscach Japonii oraz obiektom japońskiego dziedzictwa narodowego wpisanym na listę światowego dziedzictwa UNESCO.\nBędzie można dowiedzieć się m.in. o górze Fuji, japońskim sporcie narodowym Sumo, japońskim drzeworycie barwnym, rodzinie cesarskiej czy zamku w Osace.\nOrganizatorami wydarzenia są Ośrodek Języka i Kultury Japonii im. Prof. Ryochu Umedy, Zakład Azji Wschodniej na Uniwersytecie Łódzkim, Ogród Botaniczny, Zarząd Zieleni Miejskiej, Ośrodek Debaty Międzynarodowej w Łodzi, Łódzki Uniwersytet Trzeciego Wieku im. Heleny Kretz.\nWystawa "Kultura Japonii" odbędzie się w dniach 16-18 lutego w sali wystawowej Ogrodu Botanicznego.\nJaponiaŁódźKultura JaponiiwystawaOgród Botanicznysłoma ryżowaIkebany


Dominacja sióstr Kałuckich - Sportowy Tarnów\nDominacja sióstr Kałuckich\nO tym, że 11-letnie zawodniczki MKS Tarnovia należą do polskiej czołówki nie trzeba nikogo przekonywać. Na każdych zawodach dzielnie walczą o czołowe lokaty, zajmując stale pozycje medalowe. Niemniej pucharowa runda w Warszawie wypadła w ich wykonaniu koncertowo.\nEliminacje Ola zakończyła z czasem 29,03 sekundy, wyprzedzając Natalię oraz pokonując aż o ponad 6s trzecią zawodniczkę Marcelinę Matyjaszczyk z mocnej lubelskiej Skarpy! W ćwierćfinałach bliźniaczki nie miały sobie równych i gładko przeszły do kolejnej rundy. W półfinale Ola po wyrównanym pierwszym biegu z Karoliną Gajaszek (Skarpa Lublin) w drugim uzyskała rewelacyjny czas i pewnie awansowała do finału. Z kolei Natalia po wygraniu pierwszego biegu w drugim popełniła błąd i przegrała bieg, ale łączny czas miała ostatecznie lepszy o zaledwie 0.5 sekundy. Tym samym w ścisłym finale znalazły się obie zawodniczki MKS Tarnovia.\nW dramatycznym finale Aleksandra Kałucka wygrała pierwszy bieg natomiast w drugim lepsza okazała się Natalia. Po zsumowaniu czasów Natalia okazała się jednak lepsza o zaledwie 0.18 sekundy!\nDla Natalii Kałuckiej jest to pierwsza wygrana w tak prestiżowych zawodach. Dotychczas młoda zawodniczka nieco ustępowała siostrze i konkurentkom zajmując dość często pechowe 4 miejsca. Natomiast dla Oli drugie miejsce zagwarantowało wystarczającą ilość punktów rankingowych do objęcia prowadzenia w „generalce” Pucharu Polski z 225 punktami i 5 punktami przewagi nad siostrą.\n„Miejsca zajęte przez zawodniczki cieszy, ważne jednak jest też to, że Natalia wreszcie się przełamała i wygrała. Dzięki temu Ola nie może się już tak pewnie czuć. Sądzę, że przełoży się to na pozytywną motywację na treningach” – podsumowuje Tomasz Oleksy, jeden z najwybitniejszych polskich wspinaczy, a obecnie trener MKS Tarnovia – „Sprawa zwycięztwa w Pucharze Polski jest otwarta, choć mam cichą nadzieję, że rozegra się wszystko pomiędzy naszymi dziewczynami.”\nOstatnie dwie edycje PPDiM odbędą się dopiero w listopadzie w Koninie i grudniu w Bytomiu.\nAleksandra Kałucka jest stypendystką Prezydenta Miasta Tarnowa.\nKomplet wyników: http://pza.org.pl/kws/zawody.acs?c=fyDs&id=1152427


To szczególny rodzaj skupienia, albo jak kto woli widzenia w czystości. Nie po to aby negować pośrednie, lecz aby widzieć niezwykłe uporządkowanie w istocie. Prosto do celu, w zachwycie nad mądrym zamysłem wszystkiego, co zostało powołane do istnienia w otulinie czasu i przestrzeni.\nTaki stan, wypełniony prostą radością dostrzegania niezwykłego uporządkowania odwiecznego zamysłu Stwórcy, w tym co jest, czyni życie takiej osoby, mimowolnym „lekarstwem” na chaos „przypadkowego” usilnego kształtowania świata według wzorca wymyślonego przez egoizm człowieka. Pod osłoną prostoty razi nas wszystko, co interesownie zostało przerysowane,zakłamane, na swój sposób nadpisane na Prawzorcu pradawnej struktury istnienia. Trwanie w prostocie, zwraca więc sercu ogląd Eonu. Tak aby stać się ponownie gotowym na „komunię”, czyniąc z życia wypowiadającego się w nas - pomost, pomiędzy stworzeniem a Stwórcą.


IBE członkiem Euroclio\nOpublikowano: 19 Kwi 2012\nInstytut Badań Edukacyjnych otrzymał statut członka stowarzyszonego organizacji Euroclio. To międzynarodowe zrzeszenie instytucji, nauczycieli oraz innych organizacji związanych z nauczaniem historii. Misją Euroclio jest popularyzowanie i upowszechnianie innowacyjnych sposobów uczenia historii opartej na kształceniu krytycznego myślenia, patrzenia na wydarzenia z wielu punktów widzenia, a także międzynarodowa współpraca przy tworzeniu materiałów do uczenia o kwestiach kontrowersyjnych.\nEuroclio zrzesza członków i organizacje z 77 krajów na świecie. Członkostwo Instytutu w sieci otwiera możliwość lepszej i bardziej efektywnej wymiany doświadczeń dotyczących badania jakości edukacji historycznej w Europie. Więcej an euroclio.eu


Wojownik Kajo wraca do gry! Cała akademia piłkarska trzymała kciuki, by walka młodego zielonogórzanina z białaczką skończyła się sukcesem | Gazeta Lubuska\nWojownik Kajo wraca…\nNatalia Dyjas-Szatkowska 20 czerwca 2020, 20:29\nWojownik Kajo z zawsze go wspierającą mamą - Andżeliką Barańską Lehmann. Archiwum prywatne Andżeliki Barańskiej-Lehmann\n- Kajo, czekamy! - taki okrzyk wyrwał się z piersi wielu młodych piłkarzy we wrześniu 2019 roku. Wtedy to koledzy młodego zielonogórzanina, trenującego na co dzień w Akademii Piłkarskiej Macieja Murawskiego, przekonywali w ten sposób, że będą czekać na chłopaka, gdy ten stoczy zwycięską bitwę z białaczką.\nZielona Góra. Kajo, czekamy! Cała Akademia Piłkarska Macieja Murawskiego trzyma kciuki za najważniejszy mecz w Twoim życiu [ZDJĘCIA]\nWszędzie było go pełno, a potem zaczął być zmęczony, ciągle chudł\n- Kajetan, ten sprzed choroby, to chłopak, którego wszędzie było pełno – mówiła nam wtedy mama chłopca, Andżelika Barańska-Lehmann. - Wszystko robił na 200 proc. Nagle zaczął być zmęczony. Chudł.\nRodzina nie czekała i szybko zaczęła konsultować zdrowie chłopca z lekarzami. Okazało się, że Kajo ma powiększone węzły chłonne, dostał skierowanie na oddział, potem trafił do Przylądka Nadziei, jednej z lepszych klinik onkologii i hematologii dziecięcej w Europie. Badania wykazały, że Kajo ma ma ostrą białaczkę limfoblastyczną typu B. Zaczęto go leczyć chemią.\nPo miesiącach leczenia Kajo powoli wraca na zielonogórskie boisko\nKoledzy Kaja, ale i jego trenerzy z akademii, egzamin z przyjaźni zdali na szóstkę z plusem. Przez cały czas wspierali chłopaka w jego walce z chorobą. Zawsze mógł liczyć na ich wsparcie, na rozmowę, wspólne bycie. To jego drużyna organizowała dla niego akcje, mecze, nagrywała filmiki.\nTeraz, gdy Kajo wrócił na pierwszy trening po dłuższej przerwie, przywitali go okrzykiem:\nOkazało się, że ta walka Kaja stała się inspiracją dla wielu dzieciaków, które wciąż walczą z chorobą we wrocławskim Przylądku Nadziei.\n- Mamy zaczęły do mnie dzwonić, że inne dzieci zaczęły się dźwigać, bo jeśli Kajo potrafi, to one też mogą - mówi mama Kaja, Andżelika Barańska-Lehmann.\nKajo jest cały czas w trakcie leczenia. Za nim zwycięskie bitwy, czas wygrać wojnę!\n- Kajo jest cały czas w trakcie leczenia - tłumaczy spokojnie A. Barańska-Lehmann. - Leczenie białaczki trwa dwa lata. Kajo jest na etapie, jak to się fachowo nazywa, podtrzymania. Owszem jest zdrowy, ale protokół zakłada, że chemia jeszcze przez ten kolejny rok musi szpik trzymać w ryzach. Kajo od dwóch miesięcy chodzi na wizyty do fizjoterapeutki. Ona w którymś momencie spytała go: "to kiedy wracasz na boisko?".\nKiedy okazało się, że serce Kaja da radę z treningami, padła decyzja, by powoli wrócić do ćwiczeń.\n- Wojownik ma silne serce – mówi jego mama z dumą.\nNo to na co było czekać? Wiadomo, że potrzeba czasu, by wrócić do dawnej kondycji. Ale chęci są ogromne. Wejście na murawę było momentem przełomowym. Gdy Kajo wrócił, koledzy przywitali go z pompą, nie tylko okrzykiem, ale i balonami, dobrym słowem.\n- To był emocjonalny kop, w pozytywnym tego słowa znaczeniu – mówi Andżelika Barańska-Lehmann. I dodaje, że na chłopców zawsze można liczyć. W Przylądku Nadziei widziała dramatyczne sytuacje. Gdy od dzieci, które dowiadywały się, że są chore, odwracali się koledzy. Kaja przyjaciele nie opuścili ani na chwilę.\nBędziemy żyć tak, żeby nie kusić losu\n- Szpik Kaja nie produkuje w tej chwili komórek nowotworowych - tłumaczy jego mama. - Czy się coś wydarzy? Przecież i my nie wiemy, czy kiedyś nie zachorujemy. To koło fortuny. My wierzymy, że to były bitwy, które Kajo musiał stoczyć. Wojna jeszcze trwa. Ale w końcu ona się skończy i będziemy tak żyć, by nie kusić złego.\nKoledzy i trenerzy wspierali Kaja w walce. Kajo wspierał w klinice inne dzieciaki. Lekarze śmieją się, że chłopak jest "człowiekiem-światełkiem". Razem z mamą mają takie nastawienie do życia, że we wszystkim próbują odnajdywać pozytywy. W ten sposób dawali nadzieję i innym chorym. A to w leczeniu bardzo ważne. By nigdy, przenigdy się nie poddawać.\n"Takie przywitanie Kaja było dla nas czymś naturalnym".\n- Jesteśmy szczęśliwi i zadowoleni, że Kajo do nas wrócił i pokonał swojego, do tej pory, największego wroga – mówi Tomasz Skrzypczak z Akademii Piłkarskiej Macieja Murawskiego.\nA co z pięknym przywitaniem?\n– Naszym zadaniem jest nie tylko uczenie tych chłopców gry w piłkę, ale przede wszystkim ich wychowywanie, by potrafili się zachować. Kajo jest świetnym człowiekiem, takie przywitanie, podkreślenie, że wygrał z niewidzialnym wrogiem, było dla nas czymś naturalnym.


Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przypomina, iż wnioski o przyznanie płatności za rok 2017 z wymaganymi załącznikami, można składać w terminie od 15 marca br. do 15 maja br. Wniosek może zostać złożony również po upływie tego terminu tj. do 9 czerwca 2017 r., jednak za każdy dzień roboczy opóźnienia, stosowane będzie zmniejszenie płatności w wysokości 1 %należnej kwoty.\nUwaga! Nie jest planowane wydłużenie terminu na składanie wniosków o przyznanie płatności za 2017 r. Wnioski złożone do ARiMR po 9 czerwca nie będą rozpatrywane.\nSpotkanie poświęcone problematyce z zakresu prawa łowieckiego oraz ASF\nZapraszamy na organizowane przez Starostę Bialskiego spotkanie z udziałem Pana Jarosława Sachąjko - Przewodniczącego Komisji Sejmowej Rolnictwa i Rozwoju Wsi poświęcone problematyce z zakresu prawa łowieckiego oraz ASF w odniesieniu do powiatu bialskiego.\nSpotkanie odbędzie się 18 kwietnia 2017 T o godz. 1400 na Sali Konferencyjnej w budynku przy ul. Brzeskiej 41 w Białej Podlaskiej.\nSerdecznie zapraszamy do udziału w spotkaniu sołtysów z terenu gminy, a także zainteresowanych rolników ze względu na ważność omawianych spraw.\n>>> Treść rozporządzenia do pobrania <<<\nNowe rozwiązania, które zaczynają obowiązywać od 1 kwietnia, wprowadzają znaczące zmiany prawne dotyczące gier hazardowych. Więcej na: http://www.mf.gov.pl\nWielkanoc - czas zadumy i radosnego świętowania kojarzy nam się z piękną, wiosenną pogodą. Żółć i zieleń pojawiły się już na naszych trawnikach a to oznacza, że można rozpocząć przygotowania do świąt. W związku z tym Gminne Centrum Kultury w dniach 28-30 marca 2017r. zorganizowało warsztaty ozdób wielkanocnych. Czytaj więcej...\nw Łobaczewie Dużym\nw Łobaczewie Małych\nPowiatowy Lekarz Weterynarii w Białej Podlaskiej przesyła Rozporządzenie nr 1 Powiatowego Lekarza Weterynarii w Białej Podlaskiej z dnia 20 marca 2017 r. w sprawie zarządzenia odstrzału sanitarnego dzików na terenie miast: Międzyrzec Podlaski i Terespol i gmin: Biała Podlaska, Drelów, Janów Podlaski, Kodeń. Konstantynów, Leśna Podlaska, Łomazy, Międzyrzec Podlaski, Piszczac, Rokitno, Rossosz, Sławatycze, Sosnówka, Terespol, Tuczna, Wisznice, Zalesie powiatu bialskiego z prośbą o podanie do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.\nSzkoły Podstawowej im. Juliana Ursyna Niemcewicza\nw Neplach, ul.Parkowa 22\nKONKURS - SLEEVEFACE! WKOMPONUJ SIĘ W OKŁADKĘ!\n57,245,911 unikalne wizyty


Wyjaśnienie niebezpiecznych lokalizacji dla systemów Hazardous Locations Cabinet Cooler: Klasa II, Obszar 1, Grupy E,F, i G - Pneuma\nStrona główna > Wyjaśnienie niebezpiecznych lokalizacji dla systemów Hazardous Locations Cabinet Cooler: Klasa II, Obszar 1, Grupy E,F, i G\nWyjaśnienie niebezpiecznych lokalizacji dla systemów Hazardous Locations Cabinet Cooler: Klasa II, Obszar 1, Grupy E,F, i G\n21 lutego 2019 pneuma\nNational Electrical Code określa trzy klasyfikacje dla obszarów, które są zdefiniowane jako niebezpieczne. Klasa I dotyczy gazów oraz oparów, klasa II odnosi się do łatwopalnych pyłów, z kolei klasa III określa włókna. Fabryka z dzisiejszego artykułu znajduje się w lokalizacji klasy II.\nLokalizacje klasy II są niebezpieczne ze względu na obecność łatwopalnego pyłu. Pył jest obecny w wystarczającej ilości do spowodowania pożaru lub eksplozji. Fakt, że w otoczeniu występuję nieznaczna ilość łatwopalnego pyłu nie oznacza, że jest to lokalizacja II klasy. Pył jest określany jako łatwopalny materiał, który stanowi rozdrobnioną substancję stałą o gęstości 420 micr lub mniej. Umożliwi to przejście pyłu przez sito nr 40. Podział klasy II (podobnie jak klasy I) na obszary 1 i 2 identyfikuje prawdopodobieństwo zagrożenia wybuchem.\nObszar 1: lokalizacja określana obszar, gdzie pył łatwopalny jest zawieszony w powietrzu lub nagromadzony na powierzchniach w ilości wystarczającej do wywołania zapłonu. Zapłon może być spowodowany awarią sprzętu lub nieprawidłowym jego działaniem w sklasyfikowanym obszarze. Grupy pyłów E i F (zobacz tabela poniżej) są uważane za przewodzące i mogą przeniknąć do urządzeń elektrycznych, takich jak silniki elektryczne, panele sterowania, panele elektryczne itp. I spowodować awarię elektryczną.\nKlasa II Obszar 1, Grupy E,F i G\nSproszkowane metale takie jak aluminium lub magnez\nF Węglowy Czarny węgiel, pył węglowy, pył kokosowy\nG Rolniczy Ziarno, mąka, cukry, przyprawy i niektóre polimery\nGrupa E to sproszkowane metale takie jak aluminium i magnez. Oprócz tego, że są bardzo ścierne mogą powodować przegrzanie łożysk jeśli się do nich dostaną. Pyły z grypy E przewodzą także elektryczność, więc jeśli dostana się do obudowy mogą spowodować awarię elektryczną.\nTemperatura zapłonu pyłu (OC)\nTemperatura zapłonu arkusza (OC)\nAluminium 650 760\nMagnez 620 490\nTytan 330 510\nCynk 630 430\nBrąz 370 190\nChrom 580 400\nCyna 630 430\nKadm 570 250\nGrupa F pyły z tej grupy są węglowe, głównym pyłem w tej grupie jest pył węglowy, który ma niższą temperaturę zapłonu niż pyły z grupy E. Grupa F wymaga większej kontroli temperatury na powierzchniach, na których osadza się pył. Pyły z grupy E są półprzewodnikowe, jednak jeśli napięcie wynosi 600 wolt lub mniej nie jest to powszechnie uznawane za czynnik.\nwęgiel 610 180\nGrupa G zawiera pyły plastiku, w większości chemiczne oraz pyły żywnościowe. Nie przewodzą elektryczności. Wymienione pyły mają najwyższe właściwości termoizolacyjne i niższą temperaturę zapłonu.\nMateriał Temperatura zapłonu pyłu (OC) Temperatura zapłonu pyłu (OC)\nluceryna 460 200\nkakao 420 200\nkawa 410 220\nkukurydza 400 250\nodtłuszczone mleko 490 200\ncukier 350 400\npszenica 480 220\nmąka pszenna 380 360\nnylon 500 430\npolietylen 450 380\npoliuretan 550 390\nkora 490 280\nSprzęt przeznaczony do użytku w wymienionych wcześniej środowiskach ma ocenę o nazwie Kod Temperatury lub „ T-Code”. Jest to temperatura lub zakres temperatur, w których znamionowe urządzenie będzie działać normalnie (także w stanie awaryjnym). Należy wziąć pod uwagę takie czynniki jak: oprawa oświetlenia, silniki elektryczne itp. Mogą one stać się wystarczająco gorące, aby spowodować zapłon w zależności od rodzaju pyłu w tym obszarze. Z tego powodu należy sprawdzić „T-Code” dla każdego urządzenia, które będzie używane w wymienionych środowiskach.\nKLASA TEMPERATURA (OC)\nJeśli szukasz fachowej porady na temat Hazardous Location Cabinet Coolers lub bezpiecznych, cichych i wydajnych produktów do sprężonego powietrza zadzwoń do nas.


Poruszcie całe wasze życie\nTytuł dzisiejszego felietonu jest zaczerpnięty z piosenki Freddiego Mercurego „Barcelona”. Przypomniałem sobie ją bezpośrednio po pierwszych doniesieniach o kolejnym już zamachu młodych ekstremistów muzułmańskich związanych z ISIS.\nŚpiewając ją z Montserrat Caballe, wokalista Queenu opowiadał o rodzinnym mieście współwykonującej tę piosenkę artystki jako miejscu rodzenia się płomiennych uczuć i niegasnącej miłości. Trudno mi jednak było przyjąć tę tezę, gdy dowiedzieliśmy się po raz kolejny o kilkunastu ofiarach śmiertelnych i kilkudziesięciu ludziach walczących o życie w szpitalach. Stan ten powiększał się wraz z doniesieniami o rozmiarach planowanego zamachu i o doskonałej organizacji, którą stworzyli ludzie stojący za tym krwawym zdarzeniem.\nLecz nie sposób już było utrzymać nerwy na wodzy, gdy media doniosły, iż pierwszą ofiarą szaleńców było dziecko siedzące w wózku. W ten właśnie wózek, jako pierwszą przeszkodę, uderzył samochód nieco ponad 20-letniego kierowcy - zamachowca.\nByć może, analizując różnorakie doniesienia o zamachach na niewinnych ludzi, można wysnuć wniosek, iż zasadniczym elementem w ich organizacji jest taki scenariusz, który pozwoli dotrzeć z jakąś ideą na pierwsze strony gazet i do głównych wydań telewizyjno-radiowych wiadomości. Wytworzenie atmosfery strachu połączone z dotarciem informacyjnym do jak największej liczby osób stanowić ma kanwę do szerzenia i przymuszania innych do uznania jakichś własnych racji. Wiem, że wypowiedziane przeze mnie teraz słowa zwykłego człowieka mogą przyprawić o mdłości, szczególnie w kontekście owej bezsensownej śmierci dzieci w czasie barcelońskiego zamachu. Jeden z publicystów zwrócił jednakże uwagę na pewną dysproporcję w doniesieniach medialnych. Przypomniał bowiem, jak kilka lat temu, w czasie największego napływu „emigrantów” do Europy, media obiegło zdjęcie małego chłopczyka, którego zwłoki wyrzuciło morze na turecką plażę. I chociaż dzisiaj wiemy, że tamta fotografia była cynicznym wykorzystanie śmierci dziecka przez fotoreportera, i to z elementami „ustawki”, a ojciec dziecka kierował się w chęci dotarcia do Niemiec nie tyle strachem przed prześladowaniami, ile doraźną potrzebą dentystyczną (chciał uzyskać m.in. dobrą protezę u dentysty w kraju, w którym już mieszkała jego siostra), pomimo to widok kilkuletniego martwego chłopca na piasku plaży wstrząsnął niejednym. Dlaczego więc dzisiaj nikt nie pokazuje twarzy tych dzieci, które zginęły w czasie samochodowego rajdu zamachowca po La Rambla w Barcelonie? Najpewniej usłyszałbym w odpowiedzi, iż na przeszkodzie stoi nasze poczucie estetyki, zabraniające merkantylizacji ludzkiej śmierci, zwłaszcza tej niewinnej. Dlaczegóż więc kilka lat temu to poczucie estetyczne nie wzbroniło prezentować małego dziecka na plaży, a dzisiaj krzyczy jak dziewica w ciemnym zaułku? Zapewne dlatego (znowuż moje domniemanie), iż za jednym i drugim wcale nie stoi żadna estetyka, lecz zwykła cyniczna ideologia. Tym razem dziennikarzy lub ich wydawców.\nJuż chyba wszyscy zapomnieliśmy, jak po sylwestrowych atakach „uchodźców” na młode kobiety w Kolonii do wiadomości publicznej dotarły informacje o naciskach, wręcz nakazach ze strony właścicieli mediów związanych z poszczególnymi opcjami politycznymi, by minimalizować przekaz o tamtych wydarzeniach. Oczywiście, zasadniczym elementem tłumaczącym takie zachowanie miała być ochrona przed wybuchem społecznej paniki czy też wściekłości. Wydaje mi się jednak, że powodem była przemożna chęć odwrócenia uwagi od tych, którzy swoimi decyzjami politycznymi zgotowali owe piekło własnym obywatelom. Chroniono więc nie tyle społeczeństwo przed skutkami tych decyzji, ile raczej polityków przed odpowiedzialnością i media przed rozliczeniem ich z dotychczasowej narracji. We wszystkich tych działaniach najbardziej niepożądaną była prosta prawda. Dzisiaj, gdy trudno już ukryć inspiracje ideologiczne zamachowców, tendencją w przekazie do społeczeństwa jest minimalizacja samych zamachów i przedstawianie ich jako niepowiązanych ze sobą zdarzeń. Ma to ugruntować w społecznościach przekonanie, iż żaden z nich nie jest częścią większej zaplanowanej całości, a każdy zamachowiec jest chorym psychicznie człowiekiem, owładniętym swoimi frustracjami. Tylko, że owej narracji coraz częściej przeciwstawia się zdrowy ludzki rozsądek, podnoszący głowę w społeczeństwach. Wyrazem dostrzeżenia tego może być chociażby jedna z ostatnich wypowiedzi Antonio Tajaniego, przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, który oświadczył, iż nie jest wskazaną postawa poniżania własnego dziedzictwa kulturowego tylko po to, by stworzyć miłe miejsce dla uchodźców. Choć jedna jaskółka wiosny nie czyni, to jednak jest jakimś pocieszeniem. Tylko że, poza podlizaniem się wyborcom, niesie w sobie ziarno krytyki „społeczeństwa otwartego”, które jest tak silnie promowane przez europejskich ideologów.\nOtwórz swe drzwi na świat?\nSama idea tzw. społeczeństwa otwartego miała stanowić w zamyśle ideologów, zwłaszcza Karla Poppera, próbę stworzenia demokratycznego społeczeństwa, w którym nie byłoby miejsca na totalitaryzmy wszelkiej maści. Jednakże już u samych początków kształtowania się tej ideologii na pierwszy plan wysunęła się walka z prawdą. Zarówno Bergson, jak i Popper starali się zminimalizować wpływ czynników tradycyjnych kultur, jak i religii na życie społeczne. Problem jednakże w tym, że te dwa czynniki stanowiły o rezerwuarze pamięci społecznej, dającym możliwość oceny sytuacji w perspektywie dalszej, aniżeli doraźność. W wyniku przekształcania owej idei pod naciskiem i z inspiracji bieżącej polityki doprowadzono do uznania prymatu wolności nad prawdą, co mamy dzisiaj widoczne w całym pomyśle Unii Europejskiej, jak i tzw. liberalnej demokracji. Owocem tej właśnie ideologii, oczywiście nie bezpośrednim, ale nią uwarunkowanym, jest dzisiejsza sytuacja w Europie Zachodniej. Nadzieją jednakże w całej tej sprawie jest przypomnienie sobie przez ludzi o konieczności zachowania fundamentu, na którym można budować własne życie i życie społeczności. Być może wstrząs, jakim jest śmierć dzieci na La Rambla w Barcelonie, będzie przyczynkiem do odzyskiwania przez prawdę miejsca w społeczeństwie. Szkoda tylko, że musiały one ponieść największy wymiar kary za błędy ideologów i ogłupiałych społeczności.


Wiaderko / Pojemnik / Kubełek do lodu AMBITION KARAT 0,8 l - sklep internetowy - garneczki.pl\nWiaderko / Pojemnik do lodu szklany AMBITION KARAT 0,8 l\n(kod produktu 8693357090569)\nWieczorne spotkanie ze znajomymi? A może kolacja z ukochaną osobą?\nProponujemy państwu bardzo eleganckie wiaderko do lodu KARAT które wykonane jest ze szkła, na dole posiadającego żłobienia, nadające mu dostojności i elegancji.\nUchwyt wiaderka oraz szczypce, które dołączone są w zestawie do wiaderka, wykonane są z tworzywa bakielitowego. Końcówki szczypiec są nierówną powierzchnią, dzięki czemu bez problemu będziemy mogli nakładać kostki lodu do drinków naszych gości!\nWiaderko KARAT to wspaniały pojemnik nadający się nie tylko na wystawne kolacje, ale również jako prezent dla każdej osoby ceniącej sobie dobre wykonanie produktów i elegancję.\nWiaderko ze szkła z uchwytem i szczypcami z tworzywa bakielitowego\nDługość szczypiec: 14 cm\nWiaderko / Pojemnik do lodu szklany ze szczypcami PASABAHCE KARAT ONE\nSchładzacz do puszek VACU VIN JH SREBRNY\nWiaderko / Pojemnik na szampana stalowy DOMOTTI STEEL 5 l


Obchody 75. rocznicy rzezi wołyńskiej. Andrzej Duda: Nie może być mowy o żadnej zemście. Oczywiście jest mowa o bólu - WNET.fm\nWczoraj Prezydent Polski Andrzej Duda przebywał na Ukrainie, gdzie w 75. rocznicę rzezi wołyńskiej oddał cześć Polakom zamordowanym przez ukraińskich nacjonalistów.\nPrezydent RP najpierw wziął udział we Mszy św. w intencji ofiar mordu, w Katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łucku koncelebrowanej przez metropolitę lwowskiego arcybiskupa Mieczysława Mokrzyckiego i ordynariusza Diecezji Łuckiej biskupa Witalija Skomarowskiego. Na ręce biskupa prezydent przekazał również krzyż poświęcony pamięci pomordowanych Polaków. Następnie Andrzej Duda złożył wieniec na cmentarzu w Ołyce – w miejscu bezimiennego pochówku w zbiorowej mogile zamordowanych Polaków. Oddał również symboliczny hołd ofiarom ludobójstwa w miejscu nieistniejącej dziś polskiej wsi Pokuta na Wołyniu, składając wiązankę kwiatów w szczerym polu.\nW swoim wystąpieniu w Ołyce prezydent stwierdził, że rzeź wołyńska to nie była „żadna wojna między Polską czy Ukrainą, to była zwykła czystka etniczna” dokonana na podstawie decyzji podjętej na szczeblu politycznym przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów i zleconą do wykonania UPA. Prezydent przypomniał, że zamordowanych zostało 100 tysięcy Polaków.\nPrezydent podkreślił, że relacje polsko-ukraińskie muszą się opierać na prawdzie.\n– Nie może być mowy o żadnej zemście. Oczywiście jest mowa o bólu. – mówił prezydent i dodał: ból będzie trwał, ale wierzę w to, że czas, który leczy rany, zabliźni także i te straszne rany, które pozostały w sercach i po jednej, oraz po drugiej stronie.\nPrezydent w swoim przemówieniu nawiązał także do zakazu prowadzenia na Ukrainie prac poszukiwawczych naszych rodaków pomordowanych w czasie rzezi wołyńskiej:\n„Chciałbym, żeby każdy z tych Polaków, którzy kiedyś zostali zamordowani i leżą w tej ziemi, odzyskał swoje imię i nazwisko, żeby był oznaczony w miejscu, w którym spoczywa, aby rodzina mogła przyjechać, złożyć kwiaty, pomodlić się i zapalić znicz. Aby mogła uronić łzę na mogile swojego najbliższego„\nPrezydent stwierdził również, że „Powinniśmy budować przyjaźń pomiędzy naszymi narodami. Mamy dzisiaj wspólne obawy, mamy dzisiaj wspólne troski, oraz wspólną myśl o bezpieczeństwie.\nPrezydent podkreślił, że dzisiaj Polska stara się wspierać Ukrainę i jej obywateli w dążeniu do Unii Europejskiej:\n„W dążeniu do tego, by terytoria zagrabione i okupowane zostały Ukrainie zwrócone, aby Rosja zaprzestała okupacji ukraińskich ziem, aby wrócił pokój na granicach Ukrainy uznanych przez społeczność międzynarodową„Swoje wystąpienie Prezydent zakończył słowami „niech żyje wolna i niepodległa Ukraina! Niech żyje wolna i niepodległa Polska! Niech żyją nasze narody!”\nPolskiemu prezydentowi nie towarzyszył wczoraj prezydent Ukrainy. Petro Poroszenko w tym samym czasie pojechał do Polski do miejscowości Sahryń gdzie, jak to określono w specjalnym komunikacie, podczas wizyty roboczej wziął udział w otwarciu pomnika poświęconego pamięci Ukraińców, którzy zginęli w 1944 roku z rąk żołnierzy Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich. Po południu Poroszenko pojechał na Wołyń, ale jednak znów nie doszło do spotkania prezydentów Polski i Ukrainy. Poroszenko pojechał do wioski Gończy Bród, w której według ukraińskich źródeł oddział Armii Krajowej w 1944 roku rozstrzelał 60 cywilów.\nPowołując się na konieczność pojednania Poroszenko wspominał słowa Jana Pawła II z Przemyśla wygłoszone w 1991 roku, w których papież, wzywając do wzajemnego pojednania, nawoływał do poszukiwania tego, co nas łączy. Poroszenko stwierdził, że „pochylając głowę we wspólnej modlitwie, szczerze zwracamy się do Boga słowami: Wybacz nam nasze winy, jak i my wybaczamy naszym winowajcom” Poroszenko zaapelował do Ukraińców i Polaków o chrześcijańskie pojednanie.\nPodczas swojego wystąpienia w Sahryniu Poroszenko stwierdził, że Ukraińcy są przeciwni jednostronnym politycznym ocenom wspólnej historycznej przeszłości, ponieważ nie sprzyjają one procesowi naszego historycznego pojednania.”\nPoroszenko wezwał do weryfikacji przyjętej w tym roku nowelizacji ustawy o IPN – także w tej części, która dotyczy akurat spraw ukraińskich.\nJednocześnie w swoim wystąpieniu prezydent Ukrainy odwoływał się do ustaleń z prezydentem Polski w Charkowie w grudniu ubiegłego roku. Przypomniał również, o tym, że w 2016 roku strategiczne partnerstwo Polski i Ukrainy zostało w symboliczny sposób potwierdzone poprzez udział prezydenta Andrzeja Dudy w obchodach 25-lecia ukraińskiej niepodległości, kiedy to, jak stwierdził Poroszenko, po raz pierwszy ramię w ramię z prezydentem Ukrainy stał na Majdanie Prezydent Polski.\nPrezydent Poroszenko kończąc swoje wystąpienie, zaapelował o godne uczczenie wszystkich ofiar „konfliktu ukraińsko-polskiego”, które ucierpiały podczas konfliktu lat 40 XX wieku.\nTagi: Paweł Bobołowiczrzeź wołyńska


Etui supcase i-blason cosmo lite ipad 8/7 10.2 2020/2019, marmurowe różowe - Backupuj.pl\nEtui supcase i-blason cosmo lite ipad 8/7 10.2 2020/2019, marmurowe różowe\nEtui Supcase i-Blason Cosmo Lite Apple iPad 8/7 10.2 2020/2019 Materiał wysokiej jakości Oryginalne, jednoczęściowe etui Supcase i-Blason z serii Cosmo Lite. Jest to wersja Lite serii Cosmo, charakteryzująca się smukłą, lekką i elastyczną budową typu plecki, ze zintegrowaną klapką chroniącą front urządzenia. Futerał wykonany z wysokiej jakości termopoliuretanu zabezpiecza urządzenie przed zarysowaniami i wstrząsami. Kolor producenta: Marble (marmurowo-różowy) Mocne i wytrzymałe Wysoka ochrona przed upadkami i wstrząsami. Spełnia wojskowy standard odporności Drop-Test MIL STD 810G 516.6. Świetnie dopasowane Dobrze leży w dłoni, a lekko wystające krawędzie chronią kamerę przed zarysowaniami na płaskich powierzchniach. Przednia klapka wyłożona od wewnątrz delikatną mikrofibrą chroni wyświetlacz przed zarysowaniami, a także usypia i wybudza ekran podczas jej otwierania i zamykania. Precyzyjne wycięcia Zapewniają swobodny dostęp do wszystkich interfejsów. Niezwykle funkcjonalne i wygodne w użytkowaniu. Posiada responsywne, zintegrowane osłony przycisków oraz wygodne wycięcia na porty. Przezroczyste plecki nie zakrywają oryginalnego wyglądu urządzenia. Elastyczne, cienkie i lekkie Etui jest niezwykle cienkie i lekkie, zapewnia ochronę dodając urządzeniu stylowego i kobiecego akcentu. Dzięki mocnemu lecz elastycznemu materiałowi łatwo się zakłada i zdejmuje. To starannie wykończony futerał z eleganckim, marmurkowym wzorem ze zdobieniami w kolorze złotego różu. Funkcja Stand w poziomie Konstrukcja pokrowca o składanej klapce pozwala na ustawienie urządzenia pod odpowiednim kątem do wygodnego pisania, czy też przeglądania multimediów.


Wideo – Dieta na cholesterol - wylecz.to\nNieodpowiednia dieta jest ważną, choć nie jedyną przyczyną wysokiego poziomu cholesterolu. Pierwszą cechą złej diety jest nadmierna kaloryczność, prowadząca do otyłości.\nJedzenie tłustych mięs, wędlin, tłustych serów oraz śmietany, smażenie na smalcu, słoninie czy boczku, ma także niekorzystne działanie na poziom lipidów we krwi.\n„Śmieciowe” jedzenie i fast food zawierają dużo kwasów tłuszczowych trans, co stanowi kolejną przyczynę wzrostu poziomu cholesterolu.\nInne czynniki, które sprzyjają wzrostowi poziomu cholesterolu we krwi, to małe spożycie warzyw oraz owoców zawierających błonnik, a także dieta uboga w ryby.


W jaki sposób rozliczyć podatek od nabycia towarów z państwa członkowskiego od podatnika niezarejestrowanego w tym państwie - INFORLEX Ekspert\n148 655 godzin monitorowania zmian\nwróć do listy « » [12 z 56]\nU. o podatku od towarów i usług Art./§ 2 9 31\nR. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, ... Art./§ 28\nJak rozliczyć podatek z faktury dokumentującej „odwrotne obciążenie”\nW jaki sposób rozliczyć podatek od nabycia towarów z państwa członkowskiego od podatnika niezarejestrowanego w tym państwie\nSprowadzamy towary handlowe z krajów Unii. Ostatnio kupiliśmy towar od firmy z siedzibą w Szwajcarii. Na konto firmy szwajcarskiej jest dokonywana przedpłata za towar. Towar otrzymujemy od producenta z Niemiec na zlecenie firmy szwajcarskiej. Towar jest transportowany z kraju unijnego i nie podlega odprawie celnej. Nie mogę rozliczyć tego zakupu jako nabycia wewnątrzwspólnotowego – bo Szwajcaria nie należy do Unii – czy wobec tego jest to import? Jak powinnam ewidencjonować taką dostawę, jak policzyć podatek VAT, a może towar ten powinien być poddany odprawie celnej?


SZCZELIWA DŁAWNICOWE - Sinograf | Materiały przemysłowe\nSzczeliwa dławnicowe są tradycyjną metodą uszczelniania pomp, zaworów wysokiego ciśnienia oraz innych urządzeń przemysłowych w ruchu obrotowym. Dzięki wykorzystaniu najnowszych osiągnięć inżynierii materiałowej i wysokosprawnych komponentów, nowoczesne szczeliwa cechuje: łatwość montażu i długi czas pracy. Poszczególne rodzaje szczeliw zaprojektowane są dla określonych aplikacji i warunków pracy, dlatego właściwy dobór typu materiału i dokładny montaż gwarantuje niezawodność i efektywność ekonomiczną.\nSzczeliwo z grafitu ekspandowanego o wysokiej czystości 99% z inhibitorem korozji. Przeznaczone do uszczelniania pomp wirowych do wody, chemikaliów i związków ropopochodnych do 450°C, z wyjątkiem silnych utleniaczy i cieczy abrazyjnych.\nSzczeliwo dławnicowe Grafopak GRP 420\nSzczeliwo wykonane z grafitu ekspandowanego, impregnowane dyspersją PTFE. Szczeliwo to posiada bardzo dobrą przewodność cieplną, samosmarowność i niski współczynnik tarcia. Ponadto ma ono większą tolerancję na zły stan dławnicy niż szczeliwo z czystego grafitu, jest też mniej kruche, łatwiejsze w formowaniu i montażu.\nSzczeliwo dławnicowe Karbopak XR 640\nSzczeliwo XR 640 wykonane jest z grafitu ekspandowanego oraz wysoko-modułowego włókna węglowego C98 z dodatkiem inhibitorów korozji. Jego splot wykonany jest w formie wzmocnionych naroży, co diametralnie wpływa na wytrzymałość mechaniczną szczeliwa, przy zachowaniu świetnych właściwości ślizgowych grafitu.\nSzczeliwo dławnicowe Karbopak HR 660\nSzczeliwo wykonane z włókna węglowego o wysokiej czystości i odporności termicznej z dodatkiem grafitu płatkowego. Szczeliwo Karbopak HR 660 splatane jest w szerokim zakresie profili kwadratowych i impregnowane wysokotemperaturowym środkiem smarnym, w formie dyspersji grafitowej.\nSzczeliwo dławnicowe Karbopak KA 400\nSzczeliwo wykonane z karbonizowanego włókna węglowego, impregnowane dyspersją grafitową. Wysoka zawartość węgla, wytrzymałość oraz dobre właściwości ślizgowe rekomendują stosowanie tego szczeliwa w uszczelnieniach dynamicznych pomp w zakresie temperatur do 300°C.\nSzczeliwo dławnicowe Karbonyl KL 380\nSzczeliwo na bazie włókien fenolowo-aldehydowych o wysokiej zawartości węgla z impregnacją PTFE. Włókno fenolowe ma charakterystyczny czerwono-brązowy kolor i doskonałe właściwości mechaniczne, które łączą w sobie zarówno miękkość, niskie tarcie jak i wysoką wytrzymałość. W przeciwieństwie do szczeliw aramidowych, Karbonyl nie powoduje nadmiernego tarcia i zużycia rotujących elementów.\nSzczeliwo z grafitu ekspandowanego, zbrojone drutem ze stopu wysokoniklowego z anodą protektorową. Stosowane jest w naprawach i serwisie armatury przemysłowej i energetycznej, idealnie zastępuje pierścienie GDR z czystego grafitu.\nSzczeliwo dławnicowe Inkograf HTR 650\nSzczeliwo na bazie kompozytu metalowo-grafitowego z dodatkiem inhibitora. Materiał ten wzmocniony jest oplotem siatką ze stopu wysokotemperaturowego w celu podniesienia wytrzymałości w górnym zakresie parametrów. Szczeliwo przeznaczone jest na pierścienie zamykające dławnic zaworów w serwisie armatury energetycznej o wysokich parametrach.\nBiałe szczeliwo wykonane z czystego, pierwotnego PTFE. Przeznaczone jest do uszczelnień zarówno dynamicznych, jak i statycznych w warunkach higienicznych w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym. Posiada atest jakości zdrowotnej zgodny z EU 10/2011.\nSzczeliwo dławnicowe Tefapak BOL 210\nSzczeliwo wykonane z ekspandowanego PTFE z dodatkiem środków smarnych. Przeznaczone jest do uszczelniania pomp wirowych pracujących z niewielką ilością zanieczyszczeń w instalacjach gdzie ryzyko zabarwienia medium lub instalacji jest niedopuszczalne.\nSzczeliwo dławnicowe Tefapak RAM 220\nSzczeliwo RAM 220 produkowane jest z ekspandowanego PTFE i specjalnie wyselekcjonowanych włókien roślinnych ramia o szczególnie wysokiej odporności na zużycie cierne.\nSzczeliwo z grafitowanego PTFE o świetnych właściwościach mechanicznych i niskim współczynniku tarcia. Jest to łatwe i pewne w montażu szczeliwo, przez co jest wysoko cenionym i popularnym szczeliwem o szerokim spektrum zastosowań.\nSzczeliwo dławnicowe GRH 280\nSzczeliwo wykonane z pasemek cienkiej foli PTFE inkorporowanej grafitem. Szczeliwo GRH posiada wyższą o 40% zawartość grafitu a zarazem wyższą wytrzymałość w stosunku do standardowych szczeliw PTFE z grafitem.\nSzczeliwo dławnicowe Arampak AG 360 / XG 340 / ZG 320\nSzczeliwa hybrydowe na bazie grafitowanego PTFE i włókna aramidowego. Przeznaczone są do pomp mediów o silnym oddziaływaniu dynamicznym, do cieczy abrazyjnych i zanieczyszczonych cząstkami stałymi, jak: ścieki, odwodnienia i hydrotransport.\nSzczeliwo dławnicowe Arampak AP 300\nSzczeliwo plecione z ciągłych włókien aramidowych o charakterystycznym żółtym kolorze i szczególnie wysokiej odporności na ścieranie. Szczeliwo AP 300 impregnowane jest dyspersją PTFE w celu uszczelnienia porów, zmniejszenia tarcia i poprawy elastyczności.\nSzczeliwo dławnicowe Arampak XP 310\nSzczeliwo hybrydowe wykonane z ekspandowanej przędzy PTFE przeplatanej włóknem aramidowym. Arampak XP ma charakterystyczny splot zebra-narożnikowy, który wzmacnia szczeliwo zarówno wzdłuż jak i w poprzek. Ponadto, impregnacja PTFE uszczelnia przestrzenie między włóknami, redukuje tarcie i poprawia właściwości ślizgowe.\n36-elementowy zestaw specjalistycznych narzędzi przeznaczony do profesjonalnego montażu oraz wymiany szczeliwa w dławnicach pomp i zaworów. W specjalnej skrzynce znajdują się m.in. takie elementy jak: elastyczne ekstraktory, końcówki o różnych kształtach, wielkościach i funkcjach, klucz płaski, czy rękawiczki ochronne.


13,5 mln na kluby seniora, usługi opiekuńcze i mieszkania wspierane - Wrota Podlasia\n13,5 mln na kluby seniora, usługi opiekuńcze i mieszkania wspierane\nDodana: 4 marzec 2020 14:29\nZmodyfikowana: 4 marzec 2020 14:44\n13,5 mln zł dotacji przeznaczył na wtorkowym posiedzeniu (03.03) Zarząd Województwa z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podlaskiego na siedem projektów, mających za cel świadczenie usług społecznych i zdrowotnych na rzecz osób zagrożonych wykluczeniem społecznym.\nProjekt powiatu bielskiego skierowany jest do rodzin przeżywających trudności opiekuńczo-wychowawcze, dzieci z rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym, jak również do osób i instytucji sprawujących pieczę zastępczą i umieszczonych w nich dzieci. Dzieci skorzystają z usług o charakterze społecznych (socjoterapii, glottodydaktyki, terapii pedagogicznej i logopedycznej, treningu umiejętności społecznych). Natomiast osoby sprawujące rodzinną pieczę zastępczą, osoby opiekujące się osobami z niepełnosprawnościami, a także rodziny przeżywające trudności opiekuńczo-wychowawcze otrzymają wsparcie w postaci szkoleń, warsztatów doskonalących kompetencje społeczne oraz opiekuńczo-wychowawcze. Wartość projektu wynosi 935 tys. zł, dotacja z RPOWP 865 tys. zł.\nZHP Chorągiew Białostocka 4,1 mln dotacji (wartość projektu 4,4 mln zł) przeznaczy na zorganizowanie czasu dzieciom i młodzieży. W 50 gminach województwa podlaskiego powstaną placówki wsparcia dziennego prowadzone w formie podwórkowej oraz zespół ekspertów świadczących usługi doradcze, mediacyjne i terapeutyczne. Zajęcia prowadzone będą wśród 10-15 osobowych grup oraz indywidualnie. Mają m.in. wzmacniać przedsiębiorczość, umiejętności społeczne, więzy rodzinne oraz kompetencje kluczowe na rynku pracy. Projekt „Podlaskie Podwórka” ma niwelować negatywne skutki patologii środowiskowych.\nBielska Parafia Najświętszej Opatrzności Bożej obejmie opieką 60 niesamodzielnych osób, w tym z niepełnosprawnościami, mieszkających w gminie i mieście Bielsk Podlaski. Skorzystają one z usług opiekuńczych w Klubie Seniora. W ramach projektu powstanie również wypożyczalnia sprzętów dla osób niesamodzielnych i ich opiekunów. Wartość to 1,31 mln zł, dofinansowanie 1,2 mln zł.\nFundacja Dialog przygotuje i zaadaptuje Klub Seniora w Milejczycach, w którym opiekę znajdzie 50 osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społecznym. W Klubie świadczone będą usługi opiekuńcze, prowadzonych będzie również wiele zajęć, przeciwdziałających marginalizacji i osamotnieniu osób starszych: sportowych (np. nordic walking, aerobik, aquaaerobik), rozwijających zainteresowania (m.in. komputerowe). Projekt jest wart ponad 1 mln zł, a dofinansowanie wynosi 985 tys. zł.\nKrajowe Towarzystwo Autyzmu Oddział w Białymstoku zrealizuje projekt wart 5,2 mln zł, z czego dotacja z RPOWP sięgnie blisko 5 mln zł. W jego ramach przygotuje i poprowadzi Dzienny Dom Pomocy, w którym opiekę znajdzie 35 osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz całościowymi zaburzeniami rozwojowymi z powiatu siemiatyckiego, bielskiego i hajnowskiego. Urządzi również mieszkania wspierane, w których zostanie zapewniona opieka nad uczestnikami projektu w zastępstwie opiekuna faktycznego (w związku ze zdarzeniem losowym, potrzebą załatwienia codziennych spraw lub potrzebą odpoczynku opiekuna).\nMiasto Brańsk utworzy Brański Klub Seniora, w którym zapewni usługi opiekuńcze dla 45 osób z terenu tego miasta, zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym, niesamodzielnych, starszych. Koszt projektu przekracza 1 mln zł, dofinansowanie wyniesie 987 tys. zł.\nGmina Bargłów Kościelnych również zaadaptuje i wyposaży pomieszczenia na potrzeby Klubu Seniora w miejscowości Dreństwo. Powstanie tam 20 miejsc opieki, z których skorzystają osoby zagrożone ubóstwem lub wykluczeniem społecznym. W Klubie odbędzie się wiele zajęć, rozwijających aktywność seniorów (działalność prozdrowotna, kulturalna i edukacyjna). Projekt wart jest prawie 820 tys. zł, dofinansowanie z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podlaskiego pokryje 779 tys. zł.


Jak usunąć i jak zamknąć „Yandeks.Koshelek”\n224 Shares 1252 views\nObecnie „Yandex” jest jednym z najbardziej popularnych systemów płatności i ma swoje wyraźne zalety. Dzięki niemu można tworzyć różnorodne zakupów w zaciszu własnego domu, to zgadzam się, że jest to naprawdę bardzo proste, a oprócz zakupów, można także dokonać płatności, na przykład, za korzystanie z telefonów komórkowych, rachunki za media i tak dalej. Czasem jednak pojawiają się pytania o jak blisko „Yandex” torebce. W rzeczywistości powody istniała chęć zamknąć portfel, może być wiele, a jednym z nich jest zmiana umowy użytkownika przez sam system.\nPorozmawiajmy teraz o tym, jak zamknąć „Yandeks.Koshelek” W rzeczywistości, to nie ma trudności, ale tylko użytkowników jednostek wiedzieć, jak to zrobić. Obecnie istnieje tylko kilka sposobów, w jaki można usunąć swój portfel. Być może najprostszym sposobem – jest odwołanie się do objęcia wsparciem, ale zanim napiszesz odwołanie się do wsparcia, konieczne będzie przeniesienie salda, które jest dostępne w równowadze.\nMożna usunąć „Yandeks.Koshelek” tylko wtedy, gdy saldo będzie wynosić zero lub więcej grosza. Jeśli nie wypłacić resztę, a następnie po usunięciu torebkę pieniędzy dla ciebie nie będzie już dostępna, więc najlepiej jest, aby dbać o wyjściu. Nawiasem mówiąc, jeśli masz chęć, aby dowiedzieć się, jak zamknąć portfel „Yandex”, od razu chciałbym zaznaczyć, że cała historia operacji zostaną zapisane.\ndwie koncepcje powinny być podzielone raz, a raczej będzie można zablokować torebkę lub całkowicie zamknąć. W pierwszym przypadku, zakaz zostanie zainstalowany na wszystkich przelewów wychodzących, nie można wysyłać pieniądze do innych uczestników. W drugiej sytuacji, jak można zrozumieć, konto będzie całkowicie zamknięta, jako środki do odbioru i ich tłumaczeń. Na przykład, jeśli twój portfel jest całkowicie zamknięty, a potem, jak już powiedzieliśmy, historia operacji nadal pozostaje, a zatem, jeśli twój portfel zainteresowany specjalnych struktur, a następnie będą one bez problemu będzie w stanie uzyskać dostęp do wszystkich operacji, za zgodą użytkownika nie jest wymagane. Jeśli jesteś zainteresowany w pytaniu „Yandeks.Koshelek”, czy jest możliwe, aby usunąć częściowo wypełnić tę całkiem realistyczny, ale nie całkowicie. Jeśli będzie oferować specjalne usługi, aby usunąć historię, można bezpiecznie opuścić tę procedurę. Takie pieniądze oszuści oferowane przez przeniesienie go, można dostać nic.\nCo do zasady, w historii wszystkich transakcji są przechowywane i wpływów pieniężnych, które odbyły się w portfelu. Jeśli chcesz zachować swoją skrzynkę odbiorczą, wtedy na pewno będzie zainteresowany w odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób, aby zamknąć „Yandeks.Koshelek” bez usuwania adresu. W rzeczywistości, można po prostu wyjąć torebkę, poczta pozostanie w tym samym stanie. „Yandex” System pozwala użytkownikom na wykonywanie operacji filtrowania, a zatem możliwe jest przydzielenie ładować, płatności za rachunki. Sekcje te mogą być dystrybuowane na stan kont, a jeśli używasz tego systemu płatności, to na pewno wie, jak rzeczy dzieją się tam. W rzeczywistości, historia operacji na usłudze „Yandex” jest wygodne, ponadto można w każdej chwili zapoznać się ze specyfiką pracy, nawet tej, która została przeprowadzona ponad miesiąc temu. Zamknięcie „Yandeks.koshelka” oznacza całkowite wyłączenie dostępu, nie można odbierać lub wysyłać pieniądze, ale w razie potrzeby, w każdej chwili, wystarczy włączyć go ponownie, ale procedura może być opóźnione. System „Yandex” całkowicie eliminuje możliwość usuwania historii, konieczne jest przede wszystkim o bezpieczeństwo swoich klientów.\nPrzejdźmy teraz przejść bezpośrednio do pytania, w jaki sposób, aby zamknąć „Yandeks.Koshelek”. Aby rozpocząć, trzeba przejść standardową upoważnienie do swojej skrzynki pocztowej w systemie „Yandex.Mail”. Zgodnie z ogólną zasadą, jeśli masz torebkę system „Yandex”, podczas gdy wcześniej zostałeś zarejestrowany w urzędzie pocztowym, jak stworzyć torebkę po prostu nie jest możliwe bez konta e-mail. Po pomyślnym zalogowaniu się, a będziesz mógł górze strony, aby znaleźć bar z różnych usług, Twoje zadanie – znaleźć przycisku „Money” i przejść do tej strony. Jeśli poszedł w prawo, a następnie w pasku adresu zamiast mail będzie słowo pisane pieniądze, a następnie trzeba przejść do ustawień osobistych. Po włączeniu tej stronie można zobaczyć trzy główne zakładki. Jedna zawiera dane osobowe, drugi – informacje o płatności dla Twojego portfela, a trzeci służy do dodawania profili społecznych.\nPowyższa strona otworzy się w każdym przypadku, nawet jeśli wcześniej, a dokładniej w momencie rejestracji, nie masz wypełniony, choć teraz, gdy nowe zasady rejestracji torebkę w systemie, więc jest to już uwzględnione w procedurze. Po przejściu do zakładki „dane osobowe”, można zauważyć po prawej stronie strony kliknij „Usuń konto”. Jeśli zdecydowałeś się dowiedzieć się dokładnie, jak blisko „Yandeks.Koshelek” i chcesz go wykonać, a następnie trzeba kliknąć na ten przycisk. Po kliknięciu przycisku „Usuń konto” wyjdzie specjalne okno, w którym trzeba będzie wprowadzić hasło ze skrzynki pocztowej.\nPamiętaj, aby pamiętać, że trzeba usunąć to konto, które zostało przeprowadzone rejestrację osobistego portfela. Jeśli planują Państwo nadal korzystać z poczty, całkowicie usunąć konto nie jest wymagane. W tym przypadku całkowicie wyjąć torebkę nie dostaniesz, jeśli masz chęć, aby nauczyć się zamknąć „Yandeks.Koshelek” całkowicie, a następnie trzeba będzie usunąć, a konto e-mail. Jeśli kontakt e-mail jest niezbędny do pracy, a na nim regularnie otrzymuje list od swoich przyjaciół, to można po prostu zostawić tę torebkę, nie trzeba go usunąć. Ale jeśli się do nas i rzadko można powiedzieć o nowej skrzynki pocztowej, a następnie stara poczta może być całkowicie usunięty. Jak udało nam się zrozumieć, wszystko będzie zależeć od potrzeb.\nTak, jak można zrozumieć, aby wyjąć torebkę „Yandex” można tylko wraz z całego konta, na którym został utworzony. Ale należy pamiętać, że jeśli chcesz usunąć historię dla Twojego portfela, nie można pomóc, absolutnie żadnej procedury, ponieważ jest to usługa jest zabronione.\n303 shares 2753 views\n830 shares 8357 views\n285 shares 3064 views\n660 shares 1449 views\n518 shares 6454 views\n201 shares 3495 views\n723 shares 2327 views\n809 shares 2942 views\nCzego nie robić na Facebooku szanujących dorosłych?\nsystem płatniczy „WebMoney”: jak przetłumaczyć „WebMoney” z torebki do torebki?


Podczas pościgu 22-latek wjechał w radiowóz [FOTO] | Gazeta Wrocławska\nPodczas pościgu 22-latek wjechał w radiowóz [FOTO]\nsz 15 czerwca 2020, 15:29\nPolicjanci ze Ścinawy ścigali 22-letniego kierowcę, który nie zatrzymał się do kontroli drogowej. Mężczyzna celowo uszkodził radiowóz.\nPolicjanci ze Ścinawy podczas patrolu zauważyli doskonale im znanego 22-latka, który jechał osobowym mercedesem. Kiedy próbowali zatrzymać go do kontroli drogowej, mężczyzna zaczął uciekać.\nFunkcjonariusze rozpoczęli pościg. Gdy mężczyzna wjechał na pole, policjanci próbowali zablokować wyjazd z polnej drogi. Wtedy kierujący uderzył w przód radiowozu, ominął policjantów i ponownie zaczął uciekać.\n- Funkcjonariusze nie dopuścili, aby 22-latek wyjechał na drogę publiczną. Mężczyzna w pewnym momencie stracił panowanie nad pojazdem i uderzył w betonowy wiadukt kolejowy. Próbował jeszcze uciekać pieszo - mówi asp. szt. Sylwia Serafin z KPP w Lubinie.\nZostał jednak szybko zatrzymany i obezwładniony. Jak się okazało, kierujący miał dwa powody, które były przyczyną jego desperackiej ucieczki. Nie posiadał prawa jazdy, a dodatkowo miał w swoim organizmie ponad promil alkoholu.\nSamochód wpadł do rowu na drodze krajowej 5. Jedna osoba nie żyje


Nie będę wspominał że zorganizowanie posiłku i noclegu dla trzech zielonych w bunkrowaniu osób jest prawdziwym koszmarem.\nPrzy wypakowywaniu bagaży okazało sie że zabrali: żel do włosów, płyn do kąpieli, elektryczną maszynkę do golenia, łóżko polowe, koc, poduszkę, a nie zabrali LATAREK !!!! Na moje zżymanie się rozbroili mnie stwierdzeniem że to MOJA wina bo nic im nie mówiłem że trzeba w bunkry pod ziemię zabrać latarki !!\ntfuuu.... lepszy przemarsz wojsk niż trzech kolegów pod opieką. Gdy udało im się : podpalić torbę turystyczną, stawiając na niej świeczkę, zjeść zupkę chińską z przyprawami które ugotowali w woreczkach, ręce mi opadły. Nie wspomnę o komentarzach typu, eee... ale tu zimno, wilgotno i śmierdzi. Śmierdzi..., bunkier śmierdzi.., Boże słyszysz a nie grzmisz. Dobrze że nie było w pobliżu prawdziwych bunkrowców bo skończyłoby się to linczem.\nNa szczęście ranek przywitał nas wspaniałą pogodą i zrzędzeniem kolegów że oni wolą spać w samochodzie.\nUprzątneliśmy nasze miejsce biwakowe i radośni ruszyliśmy w dalszą drogę.\nJeszcze przy wyjeździe postanowiłem jako porządny obywatel wbić w swoje miejsce zakaz wjazdu który jakiś wandal wyrwał.\nPrzez zrzędzenie kolegów mój mózg nie zarejestrował że palik na którym jest zamocowany znak jest ciut za krótki.\nWziąłem porządny zamach, po czym wbiłem drewniany znak w ... tył mojej głowy, a ściśle tablicę w tylną prawą część mojej czaszki.\nZamach, eksplozja bólu, cisza w uszach i konstelacja gwiazd przed oczami, to jest to co pamiętam...\nPo wszystkim opowiadali mi że przywaliłem się w głowę, w ciszy upadłem na kolana, z rozpędu przyklepałem ręką znak coby się trzymał. Po czym wstałem tocząc wściekłym wzrokiem wkoło zapytałem : " który mi k...a p....ł ? "\nDobrze że nie słyszał tego mój wykładowca z polskiego.\nOpatrunek Bundeswehry z 64 roku trzymał się znakomicie, tylko coś czapki założyc nie mogłem.\nPo powrocie do domu dowiedziałem sie od lekarza że podejrzewa pęknięcie czaszki i dlaczego od razu nie zszyłem rany bo potrzebne było conajmniej 5 szwów.\nBez komentarza..., jak później powiedzieli mi "koledzy", nie chcieli mnie denerwować mówiąc że krwawię jak wieprz, mam ranę ciętą a głowa spuchła mi jak bania. Po prostu powiedzieli że wszystko jest OK.\nCo do dalszych losów wyprawy, wśród miejscowych wzbudzało prawdziwą sensację czterech gości w tym jednego z bandażem na głowie.\nJako że pogoda dopisała a żar lał się z nieba, postanowiliśmy pojechać nad jeziorko w celu schłodzenia organizmów. Oczywiście jak kąpiel to i posiłek, a po posiłku najlepsza jest kąpiel. Zgodnie z tym schematem z wczesnego ranka zrobiło się późne popołudnie.\nKolejnym celem były bliźniaki, gdzie zamierzaliśmy zrobić sesję zdjęciową. Ręka zaczęła mnie świerzbić gdy jeden z trzech stwierdził że on nie zejdzie bo tam jest ciemno, zimno a poza tym on ma "lęk głębokości" i nici z tego.\nCóż, co mi tam zrobimy zdjęcia gdzie indziej.\nZbliżała sie odpowiednia pora do rozbicia biwaku. Polanka obok 736, Laboratorium jest idealnym miejscem do tego celu. Gdzie przy okazji mieliśmy w końcu wykonać sesję zdjęciową korzystając z ponoć otwartego 736. Jak zwykle życie jest brutalne i 736 może i było otwarte ale dla myszy.\nKoledzy uczcili radośnie ten fakt gdyż "oni już mają dość podziemi".\nZaczęło się od piwa do kolacji, potem były piwa po kolacji, a skończyło się w nocy niekoniecznie w pionie. Moje instynkty opiekuńcze na taki rozwój sytuacji zdecydowały że idą spać z lub bez mojej osoby.\nJak można się domysleć rano u wszystkich moich podopiecznych pojawił się stan pomroczności jasnej jak to nazwał kiedyś poetycko pan w garniturze w pewnym budynku, broniąc pewnego pana niekoniecznie w garniturze.\nOsobiście stan ten określam bardziej ze staropolska - kacem. Cały misterny plan runął. Czas powrotu do cywilizacji zbliżał się nieuchronnie, a nie wykonaliśmy nawet połowy planu. Dawnymi czasy plany wykonywało się z 300% normą, ale podejrzewam że trzech śpiących "bunkrowców" ten problem jakoś nie dotyczył.\nPo pobudce wszyscy zakrzyknęli chórem że oni chcą pod ziemię !\nNerw mi się naruszył, krew w żyłach ścięła. Policzyłem w myślach do dziesięciu, po czym zrobiłem coś za co prawdziwi bunkrowcy splunęliby w moją stronę z odrazą. Zaprowadziłem ich do ...\nstonka 8 e-mail 2005-11-13\nnie wiem czy to prawdziwy opis wyprawy ala czyta się świetnie !!!\nindia e-mail 2002-05-23\nCzy to żart?Gdybyście istotnie chcięli obejrzeć MRU-to sądzę,że bez problemu mogliście ustalić,ze po pierwsze z wejsciem pod ziemię nie ma raczej większego problemu i nie trzeba gnać aż na północ systemu.Na południu niemal wszystko jest otwarte !!!Po drugie na północy też są trzy dostępne wejścia i A8-ale jak sądzę nie dla takich nowicjuszy !!!Samobójstwo zawsze można popełnić -tylko po co na MRU ?\nprawdziwy MRU-owiec e-mail 2002-04-04\nten artykół to jakaś komedia, a nie opis wyprawy


Turnau o PAH: ci ludzie stwarzają dobro - Muzyka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 14.11.2012 14:35\n- Ten utwór jest prezentem dla wszystkich pracowników i wolontariuszy PAH, którzy jeżdżą po świecie, poświęcają się, pomagają innym - opowiada w Trójce autor muzyki do utworu "Uwaga, uwaga".\nZ Grzegorzem Turnauem rozmawia Piotr Baron\nGrzegorz Turnau w TrójceFoto: fot. PR/G. Darmetko\n- To miała być "Piosenka dla Janki", ale uznaliśmy z Andrzejem Sikorowskim, że pierwsze słowa piosenki bardziej zwracają uwagę i będą bardziej zrozumiałe dla słuchaczy - wyjaśnia Grzegorz Turnau i dodaje, że przyjaźń z Janiną Ochojską była dodatkowym impulsem do napisania piosenki.\n"Uwaga, uwaga" powstała na specjalną okazję - 20. rocznicę działalności Akcji - dowiedz się więcej>>\nGość Piotra Barona przyznał, że zebranie blisko 20 artystów najpierw na nagranie utworu, a następnie teledysku nie było łatwe, ale udało się dzięki wysiłkom pracowników Polskiej Akcji Humanitarnej.\n- Tych ludzi trzeba wesprzeć tak, jak potrafimy. A my potrafimy zaśpiewać, zagrać i w ten sposób "nastroić" innych do włączenia się w to pomaganie. PAH jest organizacją niezwykle skutecznym narzędziem pomocy - podkreślił.\nGrzegorz Turnau przyznał także, że myśli o nowej płycie. - Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, to przyszły rok będzie rokiem nowego albumu - dodał z uśmiechem.\n"3 wymiary gitary" na antenie Trójki od poniedziałku do poniedziałku do czwartku tuż po godz. 13.\nZobacz więcej na temat: Grzegorz Turnau Janina Ochojska POLSKA\nSoyka: serce włożyliśmy w ten projekt\n- PAH to jeden z przykładów na to, że są ludzie, którzy starają się ten świat uczynić lepszym dla tych, którzy nie mogę sami sobie pomóc - mówi Stanisław Soyka opowiadając o piosence "Uwaga, uwaga", która będzie miała swoją premierę w Trójce.\nZdjęcie z nagrania teledysku do piosenki z okazji 20-lecia Polskiej Akcji HumanitarnejFoto: Fot. Krzysztof Gumul\n05'31 Soyka: całym sercem zaangażowaliśmy się w ten projekt\nW nagraniu utworu napisanego przez Grzegorza Turnaua i Andrzeja Sikorowskiego z okazji 20-lecia Polskiej Akcji Humanitarnej uczestniczyli wspaniali artyści. Oprócz autorów i Stanisława Soyki w nagraniu udział wzięli m.in. Anna Maria Jopek i Kuba Badach.\nPowstał już także teledysk do piosenki, która swoją premierę będzie miała w radiowej Trójce, jako Piosenka Dnia - w najbliższą środę 14 listopada.\nGoszcząc w audycji Marka Niedźwieckiego Stanisław Soyka opowiedział także o przeżyciach, jakie towarzyszą koncertom promującym jego najnowszy album "W hołdzie Mistrzowi". Płyta poświęcona jest Czesławowi Niemenowi, a z muzykami występuje na scenie Tomasz Jaśkiewicz, gitarzysta Niemena. Słuchanie go, to - jak podkreśla gość Marka Niedźwieckiego - "przeżycie mistyczne".\nW audycji "Do popołudnia" Stanisław Soyka przyznał także, że po długich latach przerwy sam wrócił do pisania piosenek. Ich tematyka krąży wokół zaginionych pojęć, niby oczywistych, a jednak nie istniejących lub mających obecnie wypaczony sens jak przyzwoitość, wiarygodność czy pokora.\nZobacz więcej na temat: Czesław Niemen Grzegorz Turnau POLSKA Anna Maria Jopek Kuba\nPolscy muzycy dla PAH - premiera w Trójce!\nOstatnia aktualizacja: 14.11.2012 04:00\nPolska Akcja Humanitarna obchodzi 20-lecie istnienia. 14 listopada na antenie Trójki zaprezentowaliśmy piosenkę, która powstała specjalnie na tę okazję, a którą wykonują najbardziej znani wokaliści oraz instrumentaliści.\nArtyści podczas nagrywania teledysku do piosenki "Uwaga, uwaga"Foto: Fot. Krzysztof Gumul\n01'06 Grzegorz Turnau: Wybrałem tonację C-dur jako najbardziej neutralną\n03'51 "Tekst Sikorowskiego mówi o stosunku do człowieka, który potrzebuje pomocy" - "Potrójne Pasmo Przenoszenia" z sesji nagraniowej do piosenki "Uwaga, uwaga"\n01'20 Szlachetny cel, ale utwór nieprzesłodzony - mówią Anita Lipnicka i Kuba Badach\n01'19 Pierwsze i drugie głosy, powtórki i próby, w duecie i solo - jak wygląda praca nad utworem?\nUtwór "Uwaga, uwaga", do którego słowa napisał Andrzej Sikorowski, a muzykę skomponował Grzegorz Turnau, był 14 listopada naszą "Piosenką dnia". O pracy nad utworem opowiedział nam Stanisław Soyka >>>\nZapraszamy do obejrzenia teledysku, który wyreżyserował Filip Kabulski.\nAnita Lipnicka, Anna Maria Jopek, Urszula Dudziak, Dorota Miśkiewicz, Aga Zaryan, Kuba Badach, Sebastian Karpiel-Bułecka, Krzysztof Napiórkowski, Andrzej Sikorowski, Stanisław Soyka, Grzegorz Turnau, Jacek Królik (gitara), Leszek Możdżer (fortepian), Mariusz Pędziałek (obój), Sławomir Berny (instrumenty perkusyjne), Robert Kubiszyn (gitara basowa), Cezary Konrad (perkusja) i muzycy Polskiej Orkiestry Radiowej wzięli udział w nagraniu, a podczas sesji towarzyszył im wysłannik Trójki - Michał Margański.\nPosłuchaj jego relacji i wypowiedzi artystów!\n"Ta piosenka jest dedykowana Jance Ochojskiej. I Andrzej, i ja od dawna ją podziwiamy. Tych kilka słów oraz nut to laurka dla Janki. I dla wszystkich, którzy działają w PAH-u. Bądźcie dzielni!" - mówił Grzegorz Turnau, opiekun artystyczny całego projektu, który był gościem Piotra Barona w "3 wymiarach gitary" tuż po godz. 13.05.\nPiosenka "Uwaga, uwaga" jest tytułowym utworem płyty przygotowanej przez Polską Akcja Humanitarną i wytwórnię Universal Music Polska. Pozostałe utwory w albumie to piosenki podarowane PAH przez wyżej wymienionych muzyków. Grafikę na okładkę płyty przygotował Andrzej Dudziński, a do artystów zaangażowanych w projekt dołączył Tomasz Stańko.\nPremiera całego albumu, który będzie Trójkową płytą tygodnia, odbędzie się w drugiej połowie listopada. Dochód z jej sprzedaży będzie przeznaczony na działania PAH.\nW tym roku mija 20 lat od momentu, w którym Polska Akcja Humanitarna (PAH) zorganizowała pomoc dla mieszkańców oblężonego Sarajewa. Przez ten czas PAH działała w 44 krajach na całym świecie, niosąc pomoc ludziom zmagającym się z długotrwałym ubóstwem czy też skutkami wojen i katastrof naturalnych. Przez dwadzieścia lat PAH zapewniła dostęp do wody dla ponad 500 tysięcy ludzi. Woda, po którą nie trzeba wędrować godzinami, to najprostszy sposób na poprawę stanu zdrowia dzieci i ich rodziców, to także szansa na uprawę roli i hodowlę zwierząt i zaoszczędzony czas, który można wykorzystać na pójście do szkoły.\n8 grudnia w Teatrze Dramatycznym w Warszawie odbędzie się benefis podsumowujący 20 lat działalności Polskiej Akcji Humanitarnej, podczas którego wystąpią artyści zaangażowani w nagranie piosenki.\nTrójka wraz z Polską Akcją Humanitarną przygotowują także wspólną akcję świąteczną. Więcej szczegółów - na początku grudnia.\nZobacz więcej na temat: POLSKA Grzegorz Turnau Anita Lipnicka rodzice Warszawa


Zgryz z rozgryzaniem Gruzji. Piękna z niej Pulcheryja czy szpetna bestyja ? - blog Siukum Balala\nZgryz z rozgryzaniem Gruzji. Piękna z niej Pulcheryja czy szpetna bestyja ?\n27 listopada 2018, 11:08 2189 odsłon\nKutaisi. Aleja Davida Agmeshenebeliego\nJedzenie babeczki zaczynając od wisienki jest tylko pozornie atrakcyjne. Mam na myśli wyrób cukierniczy, a nie najdoskonalsze - jeśli idzie o kształty - boskie dzieło.\nZjemy wisienkę, i co dalej ? im bliżej brzegów ciasteczka tym mniej kremu, a kiedy zapomnimy już o smaku wisienki, natrafimy na suchara bez kremu. I po atrakcjach babeczki z wisienką. W Gruzji analogii do ciasteczka z wisienką nie znajdziemy. Bo to zupełnie inny " wyrób cukierniczy " gdzie indziej niespotykany. Sam nie wiem jak ją opisać, jak pojąć rozumem i sercem. Gruzja to ciasteczko bez wisienki w środku. Co nie znaczy, że nas rozczaruje. Nie rozczaruje, bo choć w środku nie ma wisienki to wisienki odnajdziemy w nadmiarze, w niezwykłej wprost obfitości, na obrzeżach. W Batumi, na Nizinie Kolchidzkiej, w Tbilisi, a najwięcej w Kachetii. Dolina Alazani, ponad 60 tysięcy hektarów winnic. Każdemu według jego potrzeb, każdemu według jego możliwości i upodobań, prawie jak w komunizmie. Na jednym brzegu miłośnicy win białych znajdą przystań, na drugim smakosze czerwonego.\nDla innych atrakcyjny będzie Kaukaz i samotna wędrówka, z dala od cywilizacji. Tylko tu gdzie powinna być wisienka, w samym środeczku Gruzji, znajdziemy dość smutne, szare - z piętnem komunizmu - Kutaisi. Choć to nie tylko stolica historyczna Gruzji, to dodatkowo stolica Kolchidy.\nPlac Medei w Batumi\nKutaisi. Rzeka Rioni\nKutaisi. Teatr Meskiszwilego\nKutaisi. McDonald's to już i inne " часы "\nKutaisi. Centrum handlowe\nTo tu podążał Jazon z Argonautami, tu rozgrywały się rzeczy, o jakich rozprawiali starożytni Grecy... i nie tylko Grecy. W Kutaisi rezydował ojciec Medei, Ajetes. Gdzieś w tych okolicach znajdował się gaj Aresa, a na dębie złote runo. Niestety nie natrafiłem, widać komunizm z każdej ziemi do cna złoto wypłuka, z każdego dębu złotą skórę zedrze. Nie masz na to śmiałka, nie masz siły i dziś zdolnej się przeciwstawić. Jazonowie przepadli gdzieś w łagrach, nasi również. Bo w Kutaisi znajdował się łagier, w którym przetrzymywano Polaków.\nUpadły przemysł Kutaisi\nKutaisi to drugie pod względem wielkości miasto Gruzji. Prawdopodobnie z uwagi na historię, trochę z uwagi na politykę, w 2012 roku przeniesiono do Kutaisi gruziński parlament. Najważniejszym zabytkiem jest dominująca nad miastem prawosławna katedra Zaśnięcia Bogurodzicy, od imienia budowniczego, władcy Imretii Bagrata III, zwyczajowo nazywana katedrą Bagrata.\nDalej jest już tylko lepiej. Tbilisi aspirujące do normalnej europejskiej stolicy. Robiące dobre wrażenie. Zapyziała komunistyczna przeszłość powoli ustępuje, choć nie wszędzie, potrzeba trochę czasu.\nTbilisi. Most Pokoju\nNajbardziej jednak zaskoczy nas wybrzeże Morza Czarnego, tu kompletne oczarowanie, tu sowieckiej bylejakości prawie nie zauważymy. Tu poszły ogromne inwestycje, czasem chyba zbyt ogromne, ponad potrzeby, bo sporo hoteli nie wykończonych, wyglądających na zawieszoną inwestycję. Część hoteli nie uruchomiona. Inwestujący w strefie nadmorskiej uzyskują 15 letni okres wolnizny podatkowej, więc jest ruch w interesie. Po części pewnie rosyjski, mafijny kapitał.\nBo tradycyjnie Batumi i gruziński pas wybrzeża jest przez dawne sentymenty atrakcyjny dla Rosjan, Białorusinów i Ukraińców. Za mniejsze pieniądze mają swoje " Lazurowe Wybrzeże " bo dziś standard hotelowy w Batumi, bez kompleksów. Nie ustępuje hiszpańskim, francuskim i włoskim. W Batumi są ukraińskie restauracje i białoruskie sklepy.\nNatrafiłem również na " Семечки " bezsporny dowód na pobyt rosyjskich turystów w Batumi.\nMamy też naszą polską atrakcję. Fontanny tańczące w rytm szlagieru Filipinek " Herbaciane pola Batumi " Na herbaciane pola również nie natrafiłem. Jednak uznałem, że w moim wieku bardziej przystającym trunkiem będą kacheckie wina niż herbata. Specjalnie za polami herbaty się nie rozglądałem.\nWieża gruzińskiego alfabetu, po lewej gruzińskie centrum innowacyjne, w zamyśle Saakaszwilego gruzińska " krzemowa dolina "\nKapitanat portu Batumi\nMożnaby jeszcze to i owo napisać, ale ja mam dziś dzień wolny od pracy, więc muszę wziąć się za jakąś robotę. Jutro dokończę w pracy.\nOpublikowano: 27 listopada 2018, 11:08 ; Ostatnia aktualizacja: 27 listopada 2018, 11:14\nRozmaitości Biedron penetruje kanał\nSiukum Balala 27 maja 2019, 07:59\nw Rośnie poparcie PiS, Konfederacja pod progiem. Najnowsze dane PKW po eurowyborach\n@Edward Zawadzki Ja podobnie, choc idzie na deszcz\nSiukum Balala 27 maja 2019, 00:32\nw Kaczyński, Morawiecki, Szydło. Oni wygrali. Osiem wniosków z wyborów\n@echo24 Proszę najpierw poprawic błędy w notce a dopiero potem zapraszać. Norwid był poetą XIX wiecznym a nie XVIII wiecznym jak pan raczył napisać. Jakiś mało kumaty pan jest.\nSiukum Balala 27 maja 2019, 00:18\n@Gapiszon2 To samo o Beacie przed chwilą wyartykułowałem żonie.


Earth Festival Uniejów 2018 już za nami! – Uniejów\nEarth Festival Uniejów 2018 już za nami!\nMoc niesamowitych emocji i niezapomnianych wrażeń towarzyszyła uniejowskiej publiczności podczas wczorajszego koncertu poświęconemu ochronie środowiska i ekologii.\nNa scenie pojawiły się takie gwiazdy jak: Kayah, Agnieszka Chylińska, Andrzej Piaseczny, Kamil Bednarek, GrubSon, Happysad, IRA, Tomek Kowal Kowalski, LemON, Mrozu oraz dzieci z Teatru Studio Buffo. Koncert poprowadzili: polska aktorka filmowa i teatralna Anita Sokołowska i polski dziennikarz, prezenter telewizyjny Maciej Dowbor.\nScenę zapełniły gwiazdy polskiej muzyki, które szczególnie wspierają ideę festiwalu. Z wielkim zaangażowaniem dzieliły się z publicznością swoimi sposobami na świadome działania w zakresie ochrony naszej planety. Kamil Bednarek rozbujał publiczność hitem „Talizman”, a Kayah wraz ze swoją piosenką „Po co?” pozostawiła w naszych umysłach moc pozytywnej energii.\nKoncert zgromadził, podobnie jak w latach ubiegłych, za sprawą największych gwiazd tłum publiczności przy Termach Uniejów. Transmisję koncertu na żywo można było obejrzeć na antenie Telewizji Polsat od godz. 20.00.


Autor, wykładowca w Rhode Island School of Design (USA), był jednym z pierwszych polskich publicystów, którzy zainteresowali się zjawiskiem postmodernizmu i zaczęli je analizować w kategoriach filozoficznych i estetycznych. Spośród bogatej dziś polskiej literatury na temat postmodernizmu i sztuki końca XX wieku zebrane w tej książce eseje, pisane na przestrzeni dwudziestu lat, wyróżnia więc również ich źródłowy charakter. Giży...\nAutor, wykładowca w Rhode Island School of Design (USA), był jednym z pierwszych polskich publicystów, którzy zainteresowali się zjawiskiem postmodernizmu i zaczęli je analizować w kategoriach filozoficznych i estetycznych. Spośród bogatej dziś polskiej literatury na temat postmodernizmu i sztuki końca XX wieku zebrane w tej książce eseje, pisane na przestrzeni dwudziestu lat, wyróżnia więc również ich źródłowy charakter. Giżycki interesuje się rozmaitymi ...\nFundamentalną kwestią poruszaną przez teoretyków muzyki jest związek pomiędzy muzyką a emocjami. Wiele teorii dotyczących natury i znaczenia muzyki jako formy sztuki uznaje, że jedną z istotnych wartości muzyki jest jej zdolność do reprezentowania, wyrażania, przekazywania lub symbolizowania wielu pozamuzycznych emocji. Jednak teorie te zostały odrzucone przez tych, którzy uważają, że wartości każdego dzieła muzycznego są specyficznie...\nFundamentalną kwestią poruszaną przez teoretyków muzyki jest związek pomiędzy muzyką a emocjami. Wiele teorii dotyczących natury i znaczenia muzyki jako formy sztuki uznaje, że jedną z istotnych wartości muzyki jest jej zdolność do reprezentowania, wyrażania, przekazywania lub symbolizowania wielu pozamuzycznych emocji. Jednak teorie te zostały odrzucone przez tych, którzy uważają, że wartości każdego dzieła muzycznego są specyficznie muzyczne i w związku z tym mu...\nAlicja Helman i Jacek Ostaszewski podjęli próbę uporządkowania i omówienia wszystkich liczących się teorii filmu. A było ich niemało, bowiem na przestrzeni ubiegłego stulecia naturze „siódmej sztuki” przyglądano się z wszelkich możliwych punktów widzenia, m.in. lingwistyki, antropologii, psychologii oraz ideologii, jak również łączono badania nad filmem z najrozmaitszymi kierunkami myśli humanistycznej. Autorzy nie tylko stre...\nAlicja Helman i Jacek Ostaszewski podjęli próbę uporządkowania i omówienia wszystkich liczących się teorii filmu. A było ich niemało, bowiem na przestrzeni ubiegłego stulecia naturze „siódmej sztuki” przyglądano się z wszelkich możliwych punktów widzenia, m.in. lingwistyki, antropologii, psychologii oraz ideologii, jak również łączono badania nad filmem z najrozmaitszymi kierunkami myśli humanistycznej. Autorzy nie tylko streszczają klasyczne koncepcje, a...\nCzy to przypadek, że historię upadku człowieka zainicjowała przedstawicielka rodu kobiecego? Nawet jeśli do tej pory zaślepiały nas przykłady matczynej czułości lub urokliwa delikatność dziewic, czas nadszedł, aby zakwestionować rzekomą cnotliwość płci pięknej i ukazać jej prawdziwe oblicze. Drobiazgowe studia fizjologiczne Cesarego Lombroso dostarczają licznych dowodów na to, że kobiecie wrodzone są również zbrodniczoś...\nCzy to przypadek, że historię upadku człowieka zainicjowała przedstawicielka rodu kobiecego? Nawet jeśli do tej pory zaślepiały nas przykłady matczynej czułości lub urokliwa delikatność dziewic, czas nadszedł, aby zakwestionować rzekomą cnotliwość płci pięknej i ukazać jej prawdziwe oblicze. Drobiazgowe studia fizjologiczne Cesarego Lombroso dostarczają licznych dowodów na to, że kobiecie wrodzone są również zbrodniczość, wyrachowanie, mściwość, okr...\n3,7 / 10 (6 ocen)\nProcesy przeciw pornografii literackiej, a później również filmowej i artystycznej, które rozpoczęły się od słynnej sprawy Pani Bovary i trwały przez prawie cały wiek XX, dotykają problemu prawnych, formalnych i gatunkowych wyznaczników pornografii. Czy dzieła pornograficzne mają jakąś wspólną cechę? Pomimo rozlicznych problemów definicyjnych można wyodrębnić jedną – pornografia nie jest i nie była nigdy formą seksualności spotykaną w naturze. In...\nProcesy przeciw pornografii literackiej, a później również filmowej i artystycznej, które rozpoczęły się od słynnej sprawy Pani Bovary i trwały przez prawie cały wiek XX, dotykają problemu prawnych, formalnych i gatunkowych wyznaczników pornografii. Czy dzieła pornograficzne mają jakąś wspólną cechę? Pomimo rozlicznych problemów definicyjnych można wyodrębnić jedną – pornografia nie jest i nie była nigdy formą seksualności spotykaną w naturze. Innymi słowy – pornogr...\nTerror Rewolucji Francuskiej miał być w swym założeniu chirurgicznym zabiegiem regeneracji Narodu, gilotyna zaś stać się miała jego sterylnym narzędziem. Przemoc i cierpienie ograniczono do ułamka sekundy, powierzając eliminację chorych członków społeczeństwa perfekcyjnej i obiektywnej z pozoru maszynie. Projekt ten jednak zawiódł Gilotyna nie była wcale sterylna, przynajmniej nie dla wyobraźni. Każdego dnia spływał z niej strumień krwi, strumień...\nKsiążka Kobiety i Schulz to efekt blisko dwuletnich badań naukowych w archiwach całego świata, dotyczących życiorysu Brunona Schulza oraz kilkunastu kobiet, które miały istotny wpływ na jego życie i twórczość. Podczas poszukiwań autorka dotarła do wielu nieznanych dotąd faktów które rzucają zupełnie nowe światło na życie pisarza. Równocześnie przywraca pamięć o kilkunastu zupełnie zapomnianych kobietach, które często miały istotny wpływ na życie ...\nKsiążka Kobiety i Schulz to efekt blisko dwuletnich badań naukowych w archiwach całego świata, dotyczących życiorysu Brunona Schulza oraz kilkunastu kobiet, które miały istotny wpływ na jego życie i twórczość. Podczas poszukiwań autorka dotarła do wielu nieznanych dotąd faktów które rzucają zupełnie nowe światło na życie pisarza. Równocześnie przywraca pamięć o kilkunastu zupełnie zapomnianych kobietach, które często miały istotny wpływ na życie intelektualne Polski...\nOko było dla Leirisa, Artauda, Blanchota, a przede wszystkim Bataille’a przedmiotem fascynującym i zarazem odrażającym, źródłem rozkoszy i przerażenia – prawdziwym obiektem sacrum. Jako symbol boskiego porządku i rozumowego poznania stało się celem gwałtownych ataków, w których było obserwowane, otwierane, tłamszone, ściskane, miażdżone, wywracane na nice, wyłupywane, wtłaczane w różne mniej lub bardziej przystosowane do tego miejsca, a także prz...\nCiało jako inny, obcy, wykluczony, ciało jako przestrzeń napięcia między toż-samością a innością, ciało poza innością i tożsamością. Ciało-tekst – otwarte. Ciało o zmiennej intensywności, bez ustanku pulsujące między tym, co obce a tym, co toż-same. Ciało ustanawiające granice, by w kolejnym kroku je znieść, mówiące: „ja”, by zaraz temu zaprzeczyć, tworzące wnętrze i rozpływające się w zewnętrzności pofałdowanej powierzchni. Ciało radykalnie zróż...\nW pierwszym przypadku człowiek odnajduje swój pierwotny związek z przyrodą przede wszystkim za sprawą erotycznego upojenia, które jest chwilowym unicestwieniem granic własnego ja i utożsamieniem z pierwotnym bytem natury. Erotyzm, choć w pewnym sensie nieodłączny od doświa...\nZawsze gdzieś w końcu je dojrzymy – co więcej, będziemy ich szukać, gdyż ich natura intryguje nas i pociąga. Wystawimy je na pokaz, tłumacząc, że to potrzebne, gdyż odstępstwo wskazuje regułę, bo nieforemność uczy, czym jest forma. Dzieje się tak, jakby monstra chciały udowodnić, że do czegoś są nam potrzebne, jakby chciały powiedzieć, że bez nich nie określimy naszej ...\nMonografia Przybyłem tu, by umrzeć zajmuje się relacjami z egzekucji opublikowanymi w Anglii w XVI i XVII wieku. Zarówno relacje, jak i egzekucje odgrywały wówczas istotną rolę – przywracały naruszony przez skazańca porządek prawny, społeczny i polityczny. Skazaniec, otrzymując prawo głosu, miał dokonać ostatniej spowiedzi, by umrzeć „dobrą śmiercią” oraz podkreślić słuszność wyroku. Jednak wśród kilkuset opublikowanych w tym czasie relacji znajd...\nW Anglii pod panowaniem Tudorów i Stuartów rozwinęła się nowa odmiana wypowiedzi publicznej – mowa pożegnalna skazańca. Z początku wymuszane przez władzę, schematyczne i skonstruowane według określonego wzorca, z czasem ewoluowały, zaspokajając zapotrzebowanie odbiorców na sensacyjne informacje lub dostarczając wiadomości o skazańcu i okolicznościach przestępstwa. Mowy te, wpierw odnotowywane przez świadków egzekucji w prywatnych dziennikach, pam...\nNajbardziej poruszająca książka ostatniego czasu. Autobiografia redaktora naczelnego magazynu „Elle”. Jean-Dominique Bauby w wyniku wylewu doznał paraliżu całego ciała. Jego oknem na świat stała się lewa powieka, którą wymrugał opowieść o cierpieniu, samotności, miłości i śmierci. Tworzenie książki stało się walką o istnienie. Poczucie humoru, ironia i dystans wobec otaczającego świata i własnych przeżyć spowodowały, że jego opowieść jest wzrusza...\nTo miało być proste zlecenie: odnaleźć prostytutkę, która zaginęła kilka dni po odrzuceniu agresywnego klienta. W brutalnym świecie płatnego seksu nic nie jest jednak proste. W trakcie śledztwa Varg Veum trafia na bezwzględnych handlarzy narkotyków, również szukających dziewczyny. Dowiaduje się też o komitecie parafialnym, którego członkowie przed laty z...\nKolejny po Henningu Mankellu i Stiegu Larssonie mistrz skandynawskiego kryminału To miało być proste zlecenie: odnaleźć prostytutkę, która zaginęła kilka dni po odrzuceniu agresywnego klienta. W brutalnym świecie płatnego seksu nic nie jest jednak proste. W trakcie śledztwa Varg Veum trafia na bezwzględnych handlarzy narkotyków, również szukających dziewczyny. Dowiaduje się też o komitecie parafialnym, którego członkowie przed laty zobowiązali się pomagać jej rodzinie. Czy n...\n„Cóż mnie łączy z Żydami? Prawie nic mnie nie łączy nawet z samym sobą”. Ta autoironiczna i zarazem niebywale trzeźwa deklaracja osobności – jedna z wielu autocharakterystyk Kafki – staje się w komiksie Davida Mairowitza i Roberta Crumba metaforą jego całego życia. Komiks ten jednak nie jest typową biografią. Ważniejsze od kronikarskiej dokładności są dla jej autorów Kafkowskie tematy, obsesje i kompleksy. Dlatego w opowieści Mairowitza i Crumba ...\n„Granice większości historycznych dworów przy Polankach zostały po wojnie zmienione. Utrzymała się wprawdzie linia regulacyjna ulicy Polanki, ale przebieg granic w sąsiedztwie wzgórz został przesunięty. Parki l...\nKsiążka dostępna od: 65,00\n„Dni 1941–1956" to najobszerniejszy wybór z dziennika Jorgosa Seferisa, jaki kiedykolwiek został upubliczniony. Te intymne i intensywne zapiski wyraziście odsłaniają nagą myśl i wrażliwość, z których poczynają się wiersze, pozwalają głęboko wniknąć w serce i umysł poety, a także w sam akt twórczy. Dziennik ten ukazuje głębokie źródła geniuszu poetyckiego Seferisa. Ma w sobie bezpośredniość objawienia i ów rzadki pierwiastek numinotyczny, który ko...\n„Dni 1941–1956" to najobszerniejszy wybór z dziennika Jorgosa Seferisa, jaki kiedykolwiek został upubliczniony. Te intymne i intensywne zapiski wyraziście odsłaniają nagą myśl i wrażliwość, z których poczynają się wiersze, pozwalają głęboko wniknąć w serce i umysł poety, a także w sam akt twórczy. Dziennik ten ukazuje głębokie źródła geniuszu poetyckiego Seferisa. Ma w sobie bezpośredniość objawienia i ów rzadki pierwiastek numinotyczny, który kojarzymy z notatnikami Henry’eg...\nOstatnia podróż, ostatnie spotkanie, ostatni list... Opowiadania i eseje Lipowskiego spaja aura smutku i żalu, przeczucia nieuchronnie zbliżającego się końca – czy to końca życia, czy tylko jego etapu. Ich bohaterowie mierzą się z przeszłością i teraźniejszością, z samotnością i zapomnieniem, z wojną i chorobą, ze starością i śmiercią. Metafizyczny lęk łączy się tu ze strachem o życie, ból przedwcześnie przerwanej miłości z bólem utraty żony, z k...\nOstatnia podróż, ostatnie spotkanie, ostatni list... Opowiadania i eseje Lipowskiego spaja aura smutku i żalu, przeczucia nieuchronnie zbliżającego się końca – czy to końca życia, czy tylko jego etapu. Ich bohaterowie mierzą się z przeszłością i teraźniejszością, z samotnością i zapomnieniem, z wojną i chorobą, ze starością i śmiercią. Metafizyczny lęk łączy się tu ze strachem o życie, ból przedwcześnie przerwanej miłości z bólem utraty żony, z którą po kilkudziesięciu latach...


Nowa generacja konsol to dla mnie start ze wszystkim czym się da. Porównując różne systemy mam jednak kilka zastrzeżeń co do menu PS5.\nŻeby nie było – zacznijmy od tego, że wszystkie sprzęty tuż po swojej premierze mają problemy wieku dziecięcego. Szczególnie, gdy mówimy o tak skomplikowanych rzeczach jak konsole. Na szczęście dziś aktualizacje potrafią zdziałać cuda i wiele spraw da się poprawić za pomocą łatki.\nSkaczę ostatnio między konsolami jak szalony. Jak tu jednak nie zwariować z radości, gdy na najbliższe kilka lat mam pod ręką Xbox Series X, PlayStation 5, Nintendo Switch, a i w razie potrzeby mogę zagrać na PlayStation VR? Tylko, że takie zestawienie różnych sprzętów pozwala również spojrzeć na wszystkie systemy przygotowane przez Sony, Microsoft i Nintendo, co naturalnie rodzi porównania. I wiecie co? Żaden z interfejsów nie jest idealny. Tutaj można poprawiać masę rzeczy – Nintendo mogłoby się ogarnąć i zrobić foldery, Microsoft przestać wszystko chować za kilkoma kafelkami przez które muszę się przebijać, a Sony przystopować z tym upraszczaniem interfejsu.\nAle, że to PlayStation jest w Polsce najpopularniejsze to porozmawiajmy dzisiaj o tym co można zmienić w menu PS5. Bo menusy z PS4 były fantastyczne (choć mogłyby się mniej ciąć na podstawowej konsoli), a te z PS5 na pierwszy rzut oka wyglądają na jeszcze lepsze. Tylko… no właśnie, na pierwszy rzut oka. Bo im dłużej z nich korzystam to częściej wzdycham.\nOK, rozumiem – działa to podobnie jak w przypadku PS4. Mamy na głównym ekranie kilka ikon, które prezentują ostatnie używane przez nas aplikacje i gry. Z czasem niektóre znikają i chowają się w Bibliotece (choć na PS4 dało się temu zapobiec). Tylko, że na PlayStation 4 te najważniejsze ikony odpowiedzialne za folder z naszymi screenami nie znikały. Tutaj mogą przepaść w Bibliotece, a my zapomnieć o ich istnieniu choć są przydatnymi skrótami. Powinna być opcja umożliwiające przypięcie ikon na stałe do tych menusów.\nKomu byłby potrzebny porządek i poukładane gry w menu? Może tym wszystkim milionom, które bardzo długo prosiły o dodanie folderów na PS4? Dlaczego nie ma ich na PS5? Aż się prosi o żart w stylu „Bo na PS5 nie ma gier” co oczywiście jest nieprawdą, ale wiem, że internetowi wojownicy aż się uśmiechnęli. Żarty żartami, ale serio – pozbycie się tego elementu nie ma żadnego sensu.\nWyłączenie na głównym menu\nWydaje mi się czy jedynym sposobem na wyłączenie/uśpienie konsoli jest podejście do urządzenia lub wysunięcie menu podręcznego i dopiero tam po przejechaniu przez wszystkie inne skróty – dotarcie do wyłączenia? Bardzo brakuje mi przycisku odpowiedzialnego za wyłączenie konsoli na głównym ekranie. Wyłączenie w menu podręcznym jest jak dla mnie jakieś… dziwne.\nUstawienia w menu podręcznym\nZa to teraz coś w drugą stronę. Ustawienia mamy na głównym ekranie, ale nie ma ich w menu podręcznym. Ile już razy mi brakowało tam tej opcji. Jestem gdzieś głęboko w systemie i chcę przeskoczyć do ustawień w mgnieniu oka – nie mogę. Bardzo liczę na dodanie takie opcji.\nJa już myślałem, że w PS5 nie ma czatu. Dopiero znajoma pomogła mi odnaleźć czat do pisania z innymi. Wejście do tej opcji przez listę znajomych może i ma sens, ale o wiele lepszym pomysłem byłoby po prostu normalna, oddzielna ikonka prowadząca do czatu, gdzie zobaczymy wszystkie nasze rozmowy. A teraz… przebijaj się przez te menusy, aby wysłać wiadomość.\nSegregacja trofeów i czasów gier\nAutentycznie się stresuje, że gdzieś te opcje są, ale podobnie jak w przypadku czatu nie mogę ich odnaleźć co też jest jakąś informacją dla Sony, że poprawki są potrzebne. Przeglądanie trofeów powinno mieć opcje segregowania ich na wybrany przez nas sposób. To samo dotyczy dodanych czasów spędzonych w danej grze (wiedzieliście, że teraz konsola to już pokazuje?). Aktualnie możemy tylko przeglądnąć listę gier i szukać tego tytułu, w którym spędziliśmy najwięcej czasu zamiast to jakoś ułożyć. Swoją drogą… zdziwiło mnie, że w The Divison 2 grałem ponad 80 godzin. Ponad 500 w Rocket League się spodziewałem.


Mama - Miłość - rak i ja: stycznia 2012\nPodczas choroby Mamy wiele razy stawałyśmy przed ścianą, wiele razy odbiłam się od niej. Doświadczenie i zrozumienie „ściany” jest sprawą indywidualną. Każdy musi dojrzeć do tego sam. Sam musi zrozumieć, że medycyna ma swoje granice. Przychodzi moment, kiedy trzeba w swoim własnym głęboko zranionym i obolałym wnętrzu dać sobie samemu zgodę na takie pojmowanie trudnej rzeczywistości. Rzeczywistości, która dopiero później pokaże swoje oblicze.\nWtedy jeszcze nie rozumiem tych granic. Gdzie się zaczyna i gdzie kończy medycyna? Jakie są granice życia i śmierci? Dokąd może sięgać ingerencja medyczna, aby nie naruszyć integralności czy tożsamości pacjenta?\nRamię w ramię stajemy na polu walki. Ona przerażona, słaba i smutna. Ja niby silna, ufna i zuchwała.\nZmieni się wiele. Jedno jednak od początku do końca pozostanie constans: ból.\nPotworny, przeszywający. I zatrważający lęk.\nWe wszystkich wymiarach. Na każdej płaszczyźnie istnienia.\nAutor: Iwa o 13:49 7 komentarzy:\nIdę ulicą. Mijam matki. Młode, stare, wesołe, smutne, piękne.\nMijam matki i córki...\nJestem zła, jestem zazdrosna o TO między nimi. Dlaczego one żyją?!\nAutor: Iwa o 15:37 9 komentarzy:\nDojrzewa we mnie myśl i gotowość żeby wkrótce zacząć pisać day by day.\nJutro minie miesiąc. Już i aż. Czasem nawet udaje mi się uśmiechnąć i śmielej spojrzeć na Jej zdjęcie na stole, bo do tej pory udawałam, że go tam nie ma. Ciągle nie mam odwagi otworzyć torbę z rzeczami Mamy, choć tęsknie za Jej zapachem. Boję się, że rozboli...\nAutor: Iwa o 14:39 6 komentarzy:\nkiedy czujemy się przegrani, wtedy ma dojrzewać w nas nadprzyrodzona cnota nadziei - mamy zacząć pokładać nadzieję w samym Bogu, w Nim szukać sensu naszego cierpienia, niepowodzenia, rozstania.\n[ ks. Twardowski ]\nAutor: Iwa o 17:55 4 komentarze:\nPoczątek - Koniec i wszystko pomiędzy...\nWitam. Ktoś z Was napisał dziś do mnie dlaczego tak długo milczę.\n27 października usiadłam w szpitalu przy łóżku Mamy. 12 grudnia wstałam z kolan kiedy odeszła o 18:45. Miała 57 lat.\nZachowałam w pamięci wszystko, każdy dzień, każdą minutę, sekundę, gest, zapach jej nieustannie całowanej łysej głowy i skóry. Obraz najboleśniejszego roku w moim życiu.\nCiągle pamiętam jak głaszcze mnie po głowie. Jak nagle wybudza się z morfiny po wielu dniach nieświadomości i mówi "Kocham cię córeczko".\n- Mamuś, będziesz do mnie przychodziła?\n- "Zawsze kiedy będziesz chciała."\nNapiszę. Wszystko krok po kroku. Tylko potrzebuję trochę czasu.\nAutor: Iwa o 13:44 10 komentarzy: