Kuczera: Odzyskaliśmy prawie 1 mln złotych od zadłużonych lokatorów » Radio 90 FM\nKuczera: Odzyskaliśmy prawie 1 mln złotych od zadłużonych lokatorów\nData: 5 listopada 2019 / 12:23 Data:Aktualizacja: 6 listopada 2019 / 14:05 Facebook Twitter\n50 milionów złotych- tyle wraz z odsetkami wynosiło rok temu zadłużenie lokatorów Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Rybniku. Rekordzista miał dług w okolicach 100 tysięcy złotych. Jak twierdzili komornicy, 31 milionów jest nie do odzyskania. Dlatego też władze miasta postanowiły wprowadzić tzw. Rybnicki Program Oddłużenia.\nPo roku sprawdzamy co udało się zrobić i ile osób skorzystało z programu. Ściągnęliśmy niespełna 1 mln złotych przyznał w porannej rozmowie w Radio 90 prezydent Piotr Kuczera:\nPodpisano 186 porozumień, większość to umorzenia długu- 70% i udało się odzyskać prawie 1 mln zł. To może nie są jakieś szalone kwoty, ale była pewna cenzura, gdzie chcieliśmy pokazać jedną rzecz, że jest szansa, że jest szansa na to, by niejako się pokajać i spróbować rozpocząć współpracę- no nazwijmy to- z ZGM-em, z miastem w nowym otwarciu.\nDlaczego Rybnicki Program Oddłużenia nie przyniósł sukcesu tak jak zakładali urzędnicy?\nGdyby ta sprawa była taka łatwa, że pukam do mieszkania i mówię: „Proszę Pani, jest mi Pani winna tyle i tyle- proszę oddać. Te sprawy najczęściej kończą się oczywiście w sądach, kończą się na takiej zasadzie, że jest wyrok, a jest on nieściągalny, dana osoba nie ma żadnych środków, albo po prostu nie żyje. To są smutne sytuacje, ale niestety jako społeczność samorządowa z tym się spotykamy.\nDziś lokator może zalegać z długiem przez okres 3 miesięcy. Po tym czasie interweniuje ZGM. Poranna rozmowa z prezydentem Kuczerą poniżej:\ninformacje z Rybnika Piotr Kuczera prezydent Piotr Kuczera Rybnik wiadomości z Rybnika ZGM Rybnik\nKuczera: Inauguracja ekstraligi żużlowej w Rybniku to był dramat 16 czerwca 2020\nRybnik: Targowisko otwarte, cmentarze nie 14 kwietnia 2020\nRybnicki magistrat chciał wesprzeć sanepid, ale wojewoda się nie zgodził 26 maja 2020\nPowiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Rybniku jednak nie w bibliotece? 28 kwietnia 2020\nCzy Rybnik jest gotowy do przeprowadzenia wyborów prezydenckich? 23 czerwca 2020\n10:31 Racibórz: Pożary maszyn rolniczych [FOTO]\n09:59 Piłkarki nożne TS ROW Rybnik wygrały ostatni sparing przed sezonem\n09:44 Drogowcy na ulicach. Rusza remont Kolejowej i Korfantego w Cieszynie\n08:46 Seniorzy z powiatu raciborskiego za darmo pojadą PKS-em\n07:18 Rutkowski za Szymurę. Zmiana w obronie GKS-u Jastrzębie\n07:00 Śląska policja odpowiada na zarzuty o opieszałość w poszukiwaniach mieszkańca Knurowa\n06:57 ZTZ w Rybniku chwali się nowościami, dzięki którym podróż autobusem ma być łatwiejsza\n05:32 Polarowa mata dla noworodków w Rybniku\nniedziela / 18:54 Wybierz się w podróż. Poznaj „Meksyk kolorem malowany”\nniedziela / 18:12 Jedź z głową i ją chroń. Akcja policji w skateparku [WIDEO]


Julian Nagelsmann nowym trenerem Bayernu Monachium!\nNagelsmann najpewniej trenerem Bayernu. Najlepszy możliwy wybór?\nweszlo.com / Bundesliga\nOpublikowane 26.04.2021 17:29 przez\n– Mam dopiero 30 lat. Jeśli moja kariera potoczy się tak, jak trzeba, obejmę klub tego pokroju w przyszłości. Gdybym zrobił to teraz, byłbym na szczycie. A wolę wspinać się na niego nieco dłużej. To problem dzisiejszego świata: chęć ludzi do posiadania największego domu, najdroższego samochodu. Nie chcę iść tą drogą – mówił Julian Nagelsmann o tym, dlaczego w 2018 roku odrzucił ofertę pracy w Realu Madryt. Ofertę, za którą wielu trenerów dałoby się pokroić. Trzy lata później okazuje się, że jego kariera potoczyła się jak należy. W końcu za moment zostanie trenerem Bayernu Monachium, niedawnego zwycięzcy Ligi Mistrzów.\nZałóż konto w Fuksiarz.pl i sprawdź ofertę zakładów!\n33-letniego szkoleniowca nie trzeba szerzej przedstawiać. To nie Hansi Flick, który po latach nagle wyszedł z cienia. O Nagelsmannie głośno jest od samego początku. Nosi tytuł rewolucjonisty i cudownego dziecka niemieckiej szkoły trenerskiej. Przeszedł przez etapy pracy z młodzieżą, wykorzystał szansę w Hoffenheim, potem trafił do RB Lipsk, z którym dotarł do półfinału Ligi Mistrzów. Niby wciąż jest trenerem, w którego gablocie stoi jedynie puchar za młodzieżowe mistrzostwo Niemiec. Natomiast ma też na koncie:\nbrązowy medal Bundesligi z RB Lipsk (19/20)\nsrebrny medal Bundesligi z RB Lipsk (20/21 – za moment stanie się to faktem)\nbrązowy medal Bundesligi z Hoffenheim (17/18)\n4. miejsce w Bundeslidze (Hoffenheim 16/17)\nCzyli w zasadzie praktycznie rok w rok meldował się w czołówce ligi niemieckiej. Mocne CV jak na 33-latka. Na tyle mocne, że oglądający dwa razy każdy grosz Bawarczycy stwierdzili, że warto wydać na tego gościa 20 milionów euro.\nBundesliga w Fuksiarz.pl\nBayern wygra z Borussią Moenchengladbach (handicap 0:2) - kurs 2.85!\nJulian Nagelsmann zostanie nowym trenerem Bayernu Monachium\nDla Bayernu opcja z Nagelsmannem to najlepszy możliwy wybór. Skoro już tracą najlepszego trenera na rynku – albo największą rewelację ostatnich miesięcy – to trzeba iść grubo. Gdzieś w tle przewijała się kandydatura Massimiliano Allegriego, można było spekulować też o innych nazwiskach. Natomiast najmocniejszym z nich był młody Niemiec. To jednak przywiązanie do tradycji. Skoro masz na swoim rynku takiego gościa, to szkoda byłoby go odpuszczać. I przy okazji – który to już raz Bayern daje pstryczek w nos bezpośredniemu rywalowi?\nGoetze, Hummels i Lewandowski wyjęci z BVB\nGoretzka i Neuer wyciągnięci z Schalke\nSule i Wagner kupieni z Hoffenheim\nNagelsmann wyjęty z Lipska\nMistrz Niemiec od lat stosuje skuteczną taktykę. Nie wystarczy tak po prostu się wzmocnić. Trzeba jeszcze przy okazji osłabić ligowego konkurenta. Kto tylko podskoczy, kto zbliży się do Bayernu, kto zechce z nim konkurować – pac klapką, Bawaria reaguje, żeby zachować status quo. Oczywiście wiadomo, że głównym celem nie będzie jedynie utrzymanie dominacji na arenie krajowej. Bayern chciałby zapewne wrócić na szczyt w Lidze Mistrzów i ma do tego wszelkie predyspozycje. Brak długów – w przeciwieństwie do klubów zainteresowanych powstaniem Superligi – najlepszy napastnik globu na kontrakcie, kilka innych gwiazd. Wiemy już, że latem do Bayernu trafi także obrońca RB Lipsk, Dayot Upamecano, który pomoże w realizacji tych celów.\nAle wiemy też, że nowy trener zawsze oznacza nowe porządki. A nowe porządki w Bayernie oznaczają konieczność dogadania się z Hasanem Salihamidziciem, z którym Hansiemu Flickowi ewidentnie było nie po drodze.\nEarly Payout na Bundesligę – TYLKO W FUKSIARZ.PL!\nKim jest Julian Nagelsmann?\nPozostaje jeszcze jedno pytanie. Jak ten gość poradzi sobie w najlepszym klubie w Niemczech? Mimo wszystko praca w Lipsku czy Hoffenheim to zupełnie inna para kaloszy. Obydwa kluby nie mają rzeszy kibiców, która monitoruje każdy ruch w klubie. Oczywiście praca w Bayernie ma też swoje plusy – nie bez powodu “Die Roten” dominują w Bundeslidze. Ale wiemy, że Nagelsmann jest specyficznym gościem o specyficznym podejściu do piłki. Jego metody już zdarzało nam się opisywać.\n“Sandro Wagner, był zawodnik Hoffenheim: – W ciekawy sposób traktuje piłkę nożną. Jak system modułów. Bierze cały ten system, rozkłada go na czynniki pierwsze, ćwiczy nad różnymi fragmentami i składa później w całość. Dzięki temu jego drużyny wyglądają tak dobrze i grają tak płynnie.\nW Niemczech długo uchodził za głównego reprezentanta pokolenia “trenerów laptopowych”. Łatka przylgnęła do niego po tym, jak w akademii Hoffenheim ekscytował się nowoczesnym maszynami, które znalazły się w ośrodku treningowym (znany Footbonaut, na którym piłkarze trenują dokładność podań i czas reakcji, czy narzędzie do ćwiczenia spostrzegawczości podczas mini-gry na zaokrąglonym ekranie komputera). Pewnego razu zaciągnął też na boisko treningowe wielki telebim, na którym w czasie rzeczywistym analizował to, czego wymagał od piłkarzy. Dziś już nikogo nie dziwi fakt, że trenerzy korzystają z dronów, że specjaliści od przygotowania fizycznego obklejają zawodników elektrodami i że każą im biegać w stanikach zbierających dane motoryczne. – Dziwi mnie to, że ludzie wkładają mnie do szufladki “trenera laptopowego”, bo ja prawie wszystko notuje na kartkach. Jestem staroświecki pod tym względem, uwielbiam mieć wszystko ponotowane na papierze – przyznaje sam Nagelsmann“.\nRobert Janicki opowiadał nam o tym, że Nagelsmann lubi dać się ponieść emocjom. Niemieckie media zwracały uwagę, że szkoleniowiec RB Lipsk lubi być modnie ubrany, a nawet nosić makijaż. No bez dwóch zdań: chłop ma swój świat. Jedni ten świat lubią, innych mocno irytuje. I to, do której grupy trafi szatnia Bayernu, będzie pewnie najważniejsze.\nObstawiaj zakłady na na Bundesligę w Fuksiarz.pl!\nBayern Monachium Julian Nagelsmann\nRobert Lewandowski najlepszym strzelcem w historii Bundesligi? Pytanie ‘kiedy’ a nie ‘czy’\nJeszcze niedawno emocjonowaliśmy się tym, że Robert Lewandowski może zostać najskuteczniejszym obcokrajowcem w historii Bundesligi. Tak jest, tak było i to ledwie dwa lata temu! Nie żartujemy. 09.03.2019 – Polak strzela Wolfsburgowi i przeskakuje Claudio Pizzarro. Ma wówczas 196 goli na koncie i wszyscy mówią: wow, co za gość. Tymczasem dziś, 26 miesięcy później, licznik […]\nZROBIŁ TO! LEWANDOWSKI PRZEBIJA MÜLLERA!\nCała Polska wstrzymała oddech. Do ostatnich minut nie wiedzieliśmy, czy się uda, czy coś Lewandowskiemu wpadnie. Teraz już nie ma wątpliwości, nie ma obaw, nie ma nerwowej strużki potu spływającej po czole. Zrobił to. Dokonał tego. Wygrał z historią. Nie mamy słów na tego faceta. Robert Lewandowski sprawił, że niemożliwe stało się możliwe. Lewy przebił […]\nJak on to zrobi? Wszystkie gole Lewego na drodze do pobicia rekordu Muellera\n28 meczów. 2373 minuty na boiskach Bundesligi. 24 kolejki przynajmniej z jednym trafieniem. Pięć spotkań, w których strzelił trzy lub więcej goli. Pokonywanie golkipera średnio co 53 minuty. 40 zdobytych bramek w jednym sezonie. Mamy do czynienia z kimś więcej niż dobrym piłkarzem. Robert Lewandowski jest – nie bójmy się patosu – legendą. Do wyrównania […]\nZROBIŁ TO. ROBERT LEWANDOWSKI WYRÓWNAŁ REKORD GERDA MUELLERA. Ale tak po prawdzie – czy ktokolwiek na tym etapie sądził, że będzie inaczej? Robert to maszyna, Robert to zwycięzca, więc po prostu trudno było sobie wyobrazić, że z takiej szansy zrezygnuje. No i oczywiście nie zrezygnował. Strzelił te czterdziestą bramkę i napisalibyśmy, że wkroczył do historii […]\nPiszczu, gdybyś tak mógł jeszcze zagrać ten jeden sezon…\nCo prawda Łukasz Piszczek jeszcze nie zagrał ostatniego meczu dla Borussii Dortmund, ostatniego słowa nie powiedział, ale wczoraj zdobył z nią ostatnie trofeum. Zagrał w ostatnim finale w swojej profesjonalnej karierze, to już pewne. Na naszych oczach kończy się pewna epoka, trzeba się z tym pogodzić. Szkoda, bo wydaje się, że były reprezentant Polski mógłby […]\nMakijaż??? Ja pier…\nJak kuhhwa makijaż ?? Chłop ???\nNo o co ci chodzi? Szpak chodzi wymalowany jak pisanka a podobno tez chłop. Podobno….\nNo co ty Zenek … szpak to w najlepszym wypadku jakieś he-she – gdzie tam temu do chłopa :/ A Nagelsmann pewnie ciepły – nawet trochę wygląda…. w dodatku Julian…\nAkurat pochodzi z Bawarii więc jak był wrócił do siebie.\nTeoretycznie Nagelsmann wybrał najlepiej jak można – najlepszy klub w Niemczech.\nJa jednak wierzę w prawa serii tudzież że życie jest zmienne.\nPo 9 tytułach mistrzowskich z rzędu (9, gdyż za ten niewątpliwie też zdobędą tytuł) w najbliższych kilku latach Bayern nie powinien już panować w Niemczech albo maksymalnie zdobyć tytuł jeszcze tylko w przyszłym sezonie.\nNajlepszym przykładem jest tutaj Juventus, który po 9 tytułach mistrzowskich z rzędu w tym roku powinien się cieszyć jak się w ogóle do LM zakwalifikuje na 4 miejscu.\nMoim zdaniem zwiastun końca zwycięskiej serii już widać po bardzo słabej grze obronnej (straconych już 40 bramek w lidze po zaledwie 31 kolejkach,) w połączeniu z tym, że i tak słaba linia obrony będzie jeszcze bardziej osłabiona po utracie Alaby, Boatenga oraz Javi Martineza, (możliwe, że i Sule odejdzie, negocjuje kontrakt i to podobno wysoko wiedząc, że Bayern jest teraz na musiku), a wzmocnieniem póki co jest tylko jeden Upamecano.\nPonadto Bayern od kilku już sezonów zdaje się na farta posiadając tylko jednego klasowego środkowego napastnika, a Lewandowski prędzej czy później musi w końcu kiedyś wypaść na dłużej na min. kilka miesięcy jak nie w skutek przemęczenia to kiedyś po jakimś brutalniejszym faulu.


3 maja 2015 Dobieramy meble No comments\nWybierając meble do mieszkania zwracamy uwagę nie tylko na ich wygląd, ale także, na jakość. Chociaż kusi nas, aby wybrać te, które będą się najkorzystniej prezentowały w naszych wnętrzach, a nie takie, o których jesteśmy pewni, że posłużą nam jak najdłużej. Zazwyczaj wybieramy właśnie te dopasowane do naszego gustu. Jest kilka mitów na temat wybierania mebli do odmów. Pierwszy to taki, że jest ograniczona kolorystyka mebli. Że jeśli będziemy mieć zbyt kolorowy wystrój, nasze mieszkanie może wyglądać dosyć tandetnie. Oczywiście, nie należy brać pod uwagę takich opinii. Kolorowe meble mogą wyglądać stylowo, pod warunkiem, że są jedynie akcentem i nie giną w gąszczu innych kolorów. Warto opowiedzieć to na przykładzie. Jeśli kupujemy pomarańczowe szafki kuchenne, to nasza kuchnia musi być pomalowana na kolor stonowany, najlepiej, aby nie był ciepły. Był tak zwana bazą podkładową. Czyli kolor piaskowy, szary, czy kości słoniowej. Takie kolory będą bardzo ładnie dopełniały pomarańcz, a nie będą sprawiały wrażenia, jakby wszystko zlewało się ze sobą. Jeśli wybieramy komplet wypoczynkowy z kanapą, albo fotelami możemy pozwolić sobie na kolorowe obicie nie musimy przecież wybierać brązowego lub granatowego, chociaż są to najpopularniejsze kolory. Możemy wprowadzić trochę świeżości do salonu.


Głosowanie za granicą w wyborach do Parlamentu Europejskiego\nO Polsce i z Polski!\nWydarzenia 2009 - 2015\nKonsulaty RP kierowane przez konsulów honorowych\nPolska i Turcja - dwa kraje w jednym zwierciadle\nGrób generała Mariana Langiewicza\nZ historii polskiego lotnictwa w Turcji\nKsiążki o Polonii i Polakach w Turcji\nZgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 26 kwietnia 2019 r. w sprawie utworzenia obwodów głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej w 2019 r. dla obywateli polskich przebywających za granicą (Dz. U., poz. 772) na terenie okręgu konsularnego Konsulatu Generalnego RP w Stambule zostały utworzone dwa obwody głosowania:\nObwód głosowania nr 155, siedziba obwodowej komisji wyborczej: Stambuł, Konsulat Generalny RP, Giz 2000 Plaza, Ayazağa Köyü Yolu No: 7, K. 5, 34398 Maslak - İstanbul;\nObwód głosowania nr 156, siedziba obwodowej komisji wyborczej: Izmir; Konsulat RP, 1377 Sokak, Aydıner Apartmanı No: 3/19A, Alsancak/Izmir;\nposiada ważny polski paszport, a w państwach, w których dowód osobisty jest wystarczającym dokumentem do przekroczenia granicy, ważny dowód osobisty; a w przypadku obywatela Unii Europejskiej niebędącego obywatelem polskim - ważny paszport lub inny dokument stwierdzający tożsamość;\nbądź do Konsulatu Generalnego RP w Stambule:\ntelefonicznie, nr tel. +90 212 290 66 30\npisemnie, na adres: Konsulat Generalny Rzeczpospolitej Polskiej w Stambule, Giz 2000 Plaza, Ayazağa Köyü Yolu No: 7, K. 5, 34398 Maslak - Stambuł\nfaksem, nr faksu: +90 212 290 66 32\nWniosek o wydanie zaświadczenia należy złożyć do Konsulatu Generalnego w Stambule pisemnie, telefaksem lub w formie elektronicznej najpóźniej do dnia 24 maja 2019 r. (włącznie):\nna Blipie Polska.pl


Można założyć nowoczesny portal z ogłoszeniami, bez zbędnego problemu. – Mediadesk\nMożna założyć nowoczesny portal z ogłoszeniami, bez zbędnego problemu.\nPublished on 17 lipca, 2020 by admin\nW obecnych czasach bardzo dobrze działa branża informatyczna, komputerowa, coraz więcej osób postanawia prowadzić własny biznes online, gdyż to jedna z najpewniejszych dróg na zrealizowanie kariery, a dodatkowo wyjątkowo wysokie zarobki.\nInternet sam w sobie jest prawdziwą reklamą każdego biznesu. Obecnie na rynku istnieje bardzo dużo opcji ażeby jak najskuteczniej promować własną firmę, towary, oraz szybko zdobyć nowych klientów. Jedną z tego typu opcji jest skrypt ogłoszeń, gdzie w kompleksowy oraz profesjonalny sposób możemy stworzyć nasz własny portal ogłoszeniowy, serwis, a ponadto w krótkim czasie zyskać nowych nabywców. Jest dużo spółek, które oferują tego typu usługę, i właśnie dzięki tym firmom istnieje możliwość stworzyć nowoczesny portal z ogłoszeniami, bez żadnego problemu, bez potrzeby posiadania wiedzy na temat specjalnych oprogramowań. Zakres ogłoszeń php obejmuje pracę, motoryzację, nieruchomości, katalogi firm a dodatkowo kilka innych branż oraz gałęzi. Dzięki takiej usłudze istnieje możliwość wykonania takiej strony jaką tylko pragniemy mieć. Skrypt ogłoszeń php zapewnia nam całkowitą kontrolę nad wszelkimi ogłoszeniami znajdującymi się na naszej stronie. Mamy możliwość również korzystać z modułów wielofunkcyjnych, żeby skuteczniej zainteresować potencjalnych klientów.\nUmieszczając na stronie z ogłoszeniami wszelkiego rodzaju banery, równocześnie zarabiamy. Przez optymalizację portalu, dodawanie linków, oszczędzamy wiele czasu, wpływamy na znajdowanie danego hasła, a przede wszystkim mamy z tego dochody. To wspaniały sposób na swój własny e-biznes.\nPrevious Previous post: Zakupy można bez kłopotów zrobić nie opuszczając domu.\nNext Next post: Gwarancją tego iż garaż nie podda się włamaniu jest wysokiej jakości brama garażowa.


Zdjęcie z fotoradaru - odwołanie - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Moto » Logistyka » Zarządzanie flotą » Zdjęcie z fotoradaru - odwołanie\nZdjęcie z fotoradaru - odwołanie\n17 lutego 2014, 13:17\nKierowcy, którzy otrzymali zdjęcie z fotoradaru mogą dochodzić swoich praw i nie muszą od razu przyjmować mandatu.\n•\tprzyznać się do popełnienia wykroczenia i przyjąć mandat lub odmówić jego przyjęcia,\n•\twskazać osobę kierującą pojazdem lub osobę, której powierzył pojazd,\n•\tnie wskazać osoby kierującej pojazdem i przyjąć mandat za niewskazanie jej lub odmówić jego przyjęcia.\nWarto przypomnieć, że sędziów nie obowiązuje taryfikator mandatów i w razie przegranej, kierowca może zostać ukarany wysoką grzywną. Jednak praktyka pokazuje, że w większości przypadków ewentualna grzywna oscyluje wokół kwoty mandatu.\nKiedy pomiar z fotoradaru jest nieważny\nLegalne ostrzegacze przed fotoradarmi


« Strona Główna / Rozrywka / Imprezy firmowe\n» eXcite imprezy firmowe WrocĹaw, szkolenia , wyprawy, sporty ekstremal\nnaszego profesjonalizmu I Waszego bezpieczeĹstwa. Oferta eXcite dostosowywana jest indywidualnie do kaĹźdego klienta. Pracujemy zarĂłwno dla duĹźych ko\nProponujemy imprezy firmowe z wykorzystaniem kasyna. Dysponujemy także lokalem do zorganizowania imprezy plenerowej. Stawiamy na profesjonalną obsługę imprez, a nasi pracownicy zbierają wzorowe oceny od naszych klientów


Turniej unihokeja plażowego – Zbąszyńskie Centrum Sportu, Turystyki i Rekreacji\nZbąszyńskie Centrum Sportu, Turystyki i RekreacjiKalendarzUnihokejTurniej unihokeja plażowego\nTegoroczne lato różni się pod względem sportowym od okresu wakacyjnego jaki znamy choćby z ubiegłego roku. Mimo że nie ma tradycyjnych obchodów Święta Jeziora, nie rezygnujemy zupełnie z wydarzeń rekreacyjnych i ruchu na powietrzu. Można śmiało powiedzieć, że Zbąszyń to miasto unihokeja, dlatego w piątek odbył się turniej w tej właśnie dyscyplinie, tyle że w warunkach plażowych. Boisko przygotowane zostało na skate-parku, gdzie o medale wałczyły trzyosobowe zespoły podzielone na dwie kategorie wiekowe.\nZe względów bezpieczeństwa turniej miał odmienny niż zazwyczaj przebieg: obowiązkowy pomiar temperatury każdego uczestnika podczas weryfikacji zgłoszonych zespołów, wyłączenie zwyczajowego ceremoniału boiskowego, mniejszy udziału publiczności oraz zapewnienie uczestnikom środków dezynfekcyjnych.\nPiątkowe rozgrywki unihokeja plażowego ożywiły naszą zbąszyńską plażę przyciągając spojrzenia spacerowiczów i turystów korzystających z relaksu nad jeziorem. Spragnionym gry plaża pozwoliła na krótko poczuć kij unihokejowy w dłoni i namiastkę rywalizacji sportowej po skróconym sezonie ligowym.\nW młodszej kategorii wiekowej, do lat 14, wystartowały trzy zespoły, grając systemem każdy z każdym. Dla uatrakcyjnienia i większych emocji organizatorzy postanowili, że rozegrane zostaną dwie rundy spotkań w grupie. Po ukończeniu wszystkich sześciu pojedynków niepokonanym zespołem okazały się Młode Vikingi przed Fenomenem Babimost oraz drużyną JD_Mafia_JD. Każdy z młodych uczestników opuszczał plażę z okolicznościowym medalem.\nPo krótkiej przerwie swój bój o medale rozpoczęli starsi unihokeiści startujący w kategorii otwartej. Tutaj mogliśmy oglądać pięć zespołów, które również walczyły o cenne punkty grając podobnie jak wcześniej młodsi systemem każdy z każdym. Rozstrzygnięcia poznaliśmy po rozegraniu dziesięciu pojedynków. Najlepszym zespołem okazali się Spartanie Opalenica przed KS Lokomotiv Czerwieńsk oraz LPNW. Na kolejnych miejscach uplasowały się drużyny Kunegunda oraz Benia Team.\nOrganizatorem Turnieju Unihokeja Plażowego było Zbąszyńskie Centrum Sportu, Turystyki i Rekreacji oraz PKS MOS Zbąszyń.


O opłatach za „brak” ubezpieczenia słów kilka | IUSTITIA – Kwartalnik Stowarzyszenia Sędziów Polskich\nO opłatach za „brak” ubezpieczenia słów kilka\nArtykuł zawiera analizę uregulowań dotyczących sankcji za niedopełnienie obowiązku ubezpieczeniowego, stosownie do ustawy z 22.5.2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych1 oraz ocenę celowości i spójności obowiązujących regulacji, co posłuży za tło do wysunięcia postulatów de lege ferenda.\nW obecnej doktrynie cywilistycznej na tle stosunków ubezpieczenia obowiązkowego2 przyjmuje się, że wprowadzenie określonego przymusu zawarcia umowy ubezpieczenia łączy się z powinnością wprowadzenia procedury kontroli spełnienia tego obowiązku. W przeciwnym wypadku funkcjonowanie danego obowiązku ubezpieczeniowego mogłoby być nieefektywne o tyle, że po stronie adresatów istniałoby poczucie bezkarności i lekceważenia prawnego obowiązku zawarcia danego rodzaju umowy3. Tak rozumiana zasada kontroli stosunków ubezpieczenia4, sprawowana jest w wymiarze sądowym i instytucjonalnym. Naukowym celem tego artykułu jest zbadanie, czy kontrola najbardziej powszechnych form ubezpieczenia obowiązkowego: odpowiedzialności cywilnej (dalej jako: OC) posiadaczy pojazdów mechanicznych, rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego i budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego od ognia i innych zdarzeń losowych jest konstrukcyjnie spójna z pozostałymi regulacjami na temat ubezpieczenia obowiązkowego.\nKontrola zawarcia umowy ubezpieczenia OC a klauzule prolongacyjne\nDla jasności wywodu, wspomnieć należy, iż ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych reguluje szczegółowy administracyjnoprawny tryb kontroli zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego. Nie wdając się w szczegóły, wskazać należy, że wymienione w ustawie organy5 w pierwszej kolejności weryfikują treść polisy ubezpieczeniowej lub innego podobnego dokumentu, a osoba kontrolowana nie wykaże dowodu stwierdzającego zawarcie tej umowy lub opłacenia należnej składki, zawiadamia o tym Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny. Fundusz natomiast wzywa o wniesienie w terminie 30 dni od otrzymania wezwania opłaty w wysokości przewidzianej w art. 88 ust. 2 i 3 UbezpObowU6, a w razie niespełnienia tego obowiązku, wystawia klauzulę wykonalności i dochodzone należności kieruje się do administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jak podkreślono, kontrola zawarcia umów OC ma na celu zweryfikowanie, czy osoba kontrolowana zadośćuczyniła ustawowemu obowiązkowi zawarcia ubezpieczenia OC. W tym momencie należy jednak zwrócić uwagę na art. 28, 46 i 62 UbezpObowU. Wprowadzają one mechanizm zawarcia (przedłużenia) umowy OC z mocy samego prawa. W orzecznictwie i doktrynie wspomniane przepisy określa się mianem klauzuli prolongacyjnej, przewidującej milczące zawarcie umowy ubezpieczenia na okres kolejnych dwunastu miesięcy7. Rozwiązanie umowy ubezpieczenia OC zależy od podjęcia przez ubezpieczonego określonej aktywności – nie dojdzie do niej wówczas, gdy posiadacz pojazdu mechanicznego (art. 28), rolnik (art. 46 i 62) nie wypowie umowy nie później niż jeden dzień przed upływem 12 miesięcy. W przeciwnym wypadku przez następne 12 miesięcy korzysta, a wręcz jest zobligowany do korzystania z ochrony ubezpieczeniowej dotychczasowego zakładu8. Do przedłużenia stosunku ubezpieczenia obowiązkowego nie dojdzie wtedy, gdy nie została opłacona w całości składka za mijający okres dwunastu miesięcy, a także w innych, wskazanych przez ustawę wyjątkowych sytuacjach9. Opisany mechanizm milczącego prolongowania umowy OC służy utrzymaniu pewności i bezpieczeństwa obrotu prawnego, a nade wszystko – zapewnieniu nieprzemijającej ochrony ubezpieczeniowej, niezależnie od aktywności ubezpieczonych.\nRozbieżność w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych\nNa tym tle pojawia się wątpliwość tego rodzaju, że skoro zasadą jest przedłużenie umowy OC i to z mocy wyraźnego przepisu prawa, a jednym z nielicznych przypadków jest nieopłacenie składki za mijający okres, to nieracjonalne wydaje się nakładanie na adresata obowiązku ubezpieczeniowego sankcji za niezawarcie umowy ubezpieczenia OC. Ubezpieczony nie jest bowiem zobligowany do żadnej aktywności poza tym, że musi uiścić wcześniejszą składkę OC. Brak aktualnej składki za ubezpieczenie obowiązkowe nie niweluje ochrony ubezpieczeniowej na bieżący czasokres. Tymczasem, praktyka stosowania kar przewidzianych w ustawie o ubezpieczeniach obowiązkowych zdaje się całkowicie pomijać treść automatycznego przedłużenia stosunku ubezpieczenia z artykułów: 28, 46 i 62 UbezpObowU. Postępowanie zmierzające do nałożonego na osobę obowiązaną do zawarcia kolejnej umowy OC kary za niewykonanie tego obowiązku wszczynane jest w chwili, gdy nie dojdzie do terminowego opłacenia składki za kolejny okres ubezpieczeniowy. Tymczasem, zgodnie z omówionymi już przepisami, uiszczenie następnej składki przed upływem 12 miesięcy obowiązywania umowy OC nie jest warunkiem koniecznym dla jej dalszego obowiązywania. Przy obecnej treści art. 28, 46 i 62 postępowanie kontrolne powinno mieć miejsce jedynie w sytuacji, gdy nie dojdzie do uiszczenia wszystkich wymaganych kwot za poprzedni okres składkowy. Dopiero wtedy wyłączony jest skutek automatycznego przedłużenia umowy ubezpieczenia na dalsze 12 miesięcy.


Oddajesz samochód do naprawy? Wybierz dobry warsztat – Mitomani.pl\nOddajesz samochód do naprawy? Wybierz dobry warsztat\nSamochód to nasz przyjaciel – czy tak go traktujemy?\nDowozi nas do pracy, przywozi duże i ciężkie zakupy, podwozi znajomych. Ma niewielkie wymagania, choć nie raz mamy wrażenie, że ma swój charakter, a czasem wręcz ,,charakterek”. Skończyła się era, kiedy niemal każdy kierowca potrafił samodzielnie naprawić swojego ,,maluszka” przy użyciu magicznego narzędzia zwanego śrubokrętem. Dziś nasze samochody wyposażone są w cuda techniki motoryzacyjnej. Regulacja temperatury, wspomaganie kierownicy i hamulców, czy podgrzewane siedzenia to rzeczy niewyobrażalne dla,,mobilków” sprzed choćby czterech dekad. Nie wspominając już o nawigacji GPS. Niestety ma to swoje gorsze strony. Kiedy komputer pokładowy wyłapie jakiś błąd w pojeździe może w najmniej spodziewanym momencie zakończyć naszą podróż. Wtedy śrubokręt nie pomoże i konieczna będzie wizyta w warsztacie i interwencja fachowca.\nKontroluj swój samochód najczęściej, jak możesz.\nNiektóre warsztaty oferujące przeprowadzające również obowiązkowe badania techniczne oferują darmową kontrolę pojazdu w ciągu roku między badaniami. Warto zatem sprawdzić, gdzie przy okazji wymiany oleju w Krakowie można sprawdzić czy wszystko w naszym samochodzie działa jak należy. Większość kierowców korzysta z zaprzyjaźnionych i zaufanych zakładów, ale nie każdy taki ma. Przy wyborze autoserwisu zwróćmy więc uwagę na ważne szczegóły.\nPrzede wszystkim umawiając termin usługi dowiedzmy się, jaki jest przewidywany koszt naprawy i kiedy możemy odebrać samochód. Powinni to wiedzieć. Solidny i profesjonalny warsztat ma obowiązek przedstawić szczegółowy wykaz wymienionych części oraz koszty robocizny. Taki dokument pomoże w przyszłości planować kolejne wymiany, a nawet sprawdzić autentyczność części i aktualność ich cen.


„Przedwiośnie” jest powieścią polityczną Stefana Żeromskiego, wydaną w 1924 roku. Opowiada o losach Cezarego Baryki, młodzieńca który wychował się w Rosji. Bohater przyjeżdża do odrodzonej po I wojnie światowej Polski.\nRodowód. Ojcem Cezarego jest Seweryn Baryka, urzędnik wywodzący się z polskiej szlachty. Jego matka to Jadwiga z Dąbrowskich, szlachcianka pochodząca z Siedlec. Ich małżeństwo zostało zawarte z rozsądku. Jadwiga często tęskniła za rodzinnymi stronami i dawnym ukochanym, Szymonem Gajowcem. Seweryn był patriotą, ale kariera urzędnika sprowadziła go do miasta Baku. Rodzina żyła w dostatku, rodzice dbali o wykształcenie Cezarego.\nCzęść I. Szklane domy. Po wybuchu I wojny światowej, Seweryn został wcielony do armii rosyjskiej. Cezary miał wówczas czternaście lat i zaczął sprawiać problemy wychowawcze. Jego relacje z matką znacznie się pogorszyły. Wieści od Seweryna przestały nadchodzić. Po trzech latach, do Baku dotarła rewolucja październikowa. Baryka popierał rewolucjonistów. Jadwiga zaczęła podupadać na zdrowiu. Cezary dowiedział się, że ojciec nie żyje, ale ukrył to przed matką. Kobieta udzieliła schronienia księżnej Szczerbatow-Mamajew i jej córkom, przez co została skazana na przymusowe roboty. Wyniszczona Jadwiga zmarła podczas pracy.\nW Baku rozpoczęły się krwawe walki między Ormianami i Tatarami. Do miasta wkroczyli Turcy. Cezary musiał ukrywać się w piwnicy, gdzie cierpiał głód. Pewnego dnia, został zatrzymany i wcielony do armii ormiańskiej. Po zwycięstwie Turków, ocalił życie dzięki posiadaniu polskich dokumentów. Przydzielono go do oddziału zajmującego się chowaniem zwłok. Niespodziewanie, spotkał w obozie swojego ojca. Seweryn był uznany za zmarłego, ponieważ przeszedł na stronę polskich legionów. Namówił syna na wyjazd do Polski. Najpierw mężczyźni udali się do Moskwy, gdzie Seweryn zostawił swoją walizkę u przyjaciela, Bogusława Jastruna. Podczas podróży, ojciec opowiedział Cezaremu historię ich przodka, który zapoczątkował w Polsce nową cywilizację. Jej symbolem stały się szklane domy. Mężczyźni udali się pociągiem do Charkowa. Na dworcu ktoś ukradł ich walizkę z przechowalni bagażu. Po wielu dniach oczekiwania, pojawił się pociąg do Polski. Brakowało jednak miejsc i inżynier Białynia, znajomy Seweryna, odmówił Barykom pomocy. Nieznajomy ksiądz ukrył Seweryna i Cezarego w ostatnim wagonie. Seweryn zmarł podczas podróży. Cezary dotarł do Polski i był rozczarowany panującą tam biedą.\nCzęść II. Nawłoć. Baryka pojechał do Warszawy, gdzie zatrzymał się u Szymona Gajowca i rozpoczął studia medyczne. Naukę przerwał wybuch wojny polsko-bolszewickiej. Baryka wstąpił do polskiego wojska. Zaprzyjaźnił się z magnatem, Hipolitem Wielosławskim, który zaprosił go do swojego majątku w Nawłoci. Baryka został ciepło przyjęty. Poznał kuzynkę Hipolita, Karolinę Szarłatowiczównę, którą przypadkowo przyłapał na zmysłowym tańcu. Podczas przejażdżki konnej, Cezary spotkał Laurę Kościeniecką w towarzystwie narzeczonego, Władysława Barwickiego. Kobieta zaprosiła Barykę i Wielosławskiego do swojego pałacu w Leńcu. W Nawłoci mieszkała też Wanda Okszyńska, nastolatka grająca na fortepianie. Cezary pocałował Karolinę, co widziała zakochana w nim Wanda. Baryka był jednak najbardziej zainteresowany Laurą. Pomagał jej w organizacji pikniku w Odolanach. Między Laurą i Cezarym rozpoczął się romans. Podczas pikniku, Karolina nakryła kochanków na schadzce w ogrodzie. Wanda była zazdrosna o taniec Karoliny i Cezarego. Okszyńska otruła Karolinę. Baryka został przyłapany przez Barwickiego. Między mężczyznami doszło do bójki. Laura stanęła po stronie narzeczonego, a rozgniewany Baryka uderzył kochankę w twarz. Następnie Cezary zatrzymał się na kilka tygodni w folwarku w Chłodku, gdzie obserwował życie chłopów, po czym postanowił wrócić do Warszawy.\nCzęść III. Wiatr ze wschodu. Cezary wrócił na studia. Zamieszkał w kamienicy w żydowskiej dzielnicy ze swoim kolegą Buławnikiem. Gajowiec poprosił go o pomoc przy pisaniu książki o Polsce. Baryka poznał Antoniego Lulka, zapalonego komunistę. Kolega zabrał go ze sobą na spotkanie polskich socjalistów. Baryka zajął głos i oznajmił, że należy wykorzystać energię odradzającego się państwa, a nie uciekać się do krwawej rewolucji. Jego poglądy zostały odrzucone i opuścił zebranie. Ponownie podjął dyskusję z Gajowcem na temat odrodzenia Polski. Cezary spotkał się z Laurą, ale kobieta wyszła za Barwickiego i nie zgodziła się na odnowienie romansu. Baryka stanął na czele pochodu manifestujących robotników ubrany w polski mundur.\nRodowód. Ojcem Cezarego jest Seweryn Baryka. Wywodzi się z polskiej szlachty i pracuje jako urzędnik, mimo braków w wykształceniu. Jego żona, Jadwiga z Dąbrowskich, pochodzi z Siedlec. Kobieta marzy o powrocie do Polski. Nie zna nawet języka rosyjskiego, chociaż zaraz po ślubie wyjechała z mężem do Moskwy. Małżeństwo Baryków nie było wynikiem miłości. Seweryn wyjechał na wieś i w przeciągu miesiąca znalazł żonę. Krótko po ślubie, urodził się jedyny syn pary - Cezary Grzegorz. Seweryn gromadził pieniądze, meble, dywany, biżuterię, obrazy i drogocenne książki. Z powodu czytanej literatury, stał się patriotą. Najbardziej zainteresował go pamiętnik anonimowego autora z 1831 roku, opisujący wyprawę generała Józefa Dwernickiego na Beresteczko i Radziwiłłów, ponieważ znalazł w nim wzmiankę o swoim pradziadku, Kalikście Grzegorzu. Jego przodek poniósł konsekwencje udziału w powstaniu, stracił majątek i zaczął prowadzić życie tułacza. Seweryn miał nadzieję, że kolejne pokolenia będą pielęgnować pamięć o utraconym dworku w Sołowijówce. Po latach kariery urzędniczej, Seweryn znalazł się w Baku. Zajął wysokie stanowisko i zamieszkał w luksusowym apartamencie. Często myślał o powrocie do Polski, ale powstrzymywała go perspektywa utraty bardzo dobrych zarobków. Barykowie zapewnili Cezaremu nauczycieli języka francuskiego, angielskiego, niemieckiego i polskiego. Seweryn osobiście uczył go matematyki. Ku rozczarowaniu rodziców, Cezary wciąż mówił lepiej po rosyjsku, niż po polsku.\nCzęść I. Szklane domy. Po wybuchu I wojny światowej, Seweryn trafił na front zachodni. Cezary miał wówczas czternaście lat. Gdy zobaczył ojca w mundurze, był podekscytowany, w przeciwieństwie do przerażonej matki. Seweryn był przekonany, że Rosjanie szybko zwyciężą i wróci do domu. Po odprowadzeniu ojca na statek do Astrachania, Cezary ucieszył się, że uwolnił się od wprowadzanej przez niego dyscypliny. Chłopak zaczął sprawiać problemy wychowawcze. Wpadł w towarzystwo starszych kolegów i przestał pilnie się uczyć. Nocami, wybijał szyby w oknach Tatarów i strzelał z procy do przechodniów. Matka rozpaczała, ale chłopak nie zwracał uwagi na jej uczucia. Baryka dostał rolę w sztuce o rozbójnikach, wystawianej w ruinach fortalicji. Zbudował tam z kolegami skrytki, w których ukrywali niecenzuralne wiersze Puszkina, stary rewolwer i kindżał, czyli długi nóż. Jadwiga nie radziła sobie z nieobecnością męża. Myślała o rodzinnych Siedlcach, jeszcze więcej niż zwykle. Wspominała swojego dawnego ukochanego, Szymona Gajowca. Zakochała się w nim, gdy miała siedemnaście lat, ale nigdy nie wyznała swoich uczuć. Gajowiec pochodził ze zubożałej szlachty i był niezamożnym kancelistą. Jego nieśmiałość sprawiła, że nie starał się nawet o rękę Jadwigi. Kobieta pamiętała wspólne spacery nad stawem w Sekule i wycieczkę do Drohiczyna. Gdy wyjeżdżała z Siedlec, po ślubie z Sewerynem, Gajowiec płakał. Szymon napisał do niej długi list, na którym było widać ślady łez. Jadwiga miała wyrzuty sumienia, że zdradziła ukochanego, biorąc ślub z innym mężczyzną.\nSeweryn donosił w listach, że walczy w Prusach Wschodnich, w okolicy Mazur. Sucho opisywał fakty i nie ujawniał żadnych emocji. Jadwiga nie przyznawała się mężowi do problemów z synem. Kłamała, że Cezary sprawuje się znakomicie. Gdy chłopak czytał w listach od ojca podziękowania za dobre zachowanie, obiecywał poprawę, ale nigdy nie dotrzymał złożonego słowa. Matkę ucieszyło, że zapisał się do chóru w pobliskiej parafii katolickiej. Gdy Cezary śpiewał starą, patriotyczną pieśń, dopadła go tęsknota za ojcem. Po wyjściu z kościoła wrócił jednak do swoich starych zwyczajów. Stwierdził, że powrót ojca będzie wiązał się z dyscypliną. Seweryn pomylił się, co możliwości rosyjskiej armii. Wojsko musiało się wycofać. Listy zaczęły przychodzić mniej regularnie. Baryka w końcu odezwał się z Karpat, gdzie brał udział w ataku na Węgry. Jadwiga i Cezary nie mieli problemów finansowych. Seweryn zgromadził spory majątek, a dodatkowo kobieta otrzymywała świadczenie oficerskie. Cezary wciąż namawiał ją jednak na niepotrzebne wydatki i trwonił majątek na liczne podróże.\nMinęły trzy lata od wyjazdu Seweryna. Cezary Baryka zdawał z klasy do klasy, ale wciąż sprawiał problemy. Powoli zaczął zapominać o ojcu, chociaż czasem wpadał w wielkie przygnębienie. Seweryn doniósł w liście, że został ranny i przebywa w szpitalu. Cezary zaczął przejmować rolę głowy rodziny i rozkazywać matce. Listy od Seweryna przestały przychodzić. Co jakiś czas, pojawiała się depesza z informacją, że mężczyzna zaginął lub trafił do niewoli, ale te informacje nigdy nie były potwierdzone. W końcu wieści całkowicie przestały przychodzić. Jadwiga wpadła w rozpacz. Nawet Cezary zaczął martwić się o ojca. Rozpoczął naukę w ósmej klasie. W Rosji, rozpoczęła się rewolucja. Cezary podszedł do zmian entuzjastycznie. Był jednym z pierwszych, którzy głosili rewolucyjne idee. Przestał chodzić do szkoły i nosić mundurek. Gdy dyrektor wezwał go do siebie, chłopak dwukrotnie uderzył go szpicrutą. Zgromadzony na ulicy tłum wziął stronę ucznia, ale Cezary został wyrzucony ze szkoły i otrzymał wilczy bilet, wykluczający go z przyjęcia do innej placówki. Baryka w ogóle się tym nie przejął. Dyrektor podał go do sądu, ale młodzi ludzie wybijali mu szyby i wrzucali do domu martwe szczury. Policja nie reagowała, tłumacząc wszystkie niepokoje nadejściem rewolucji.\nAtmosfera w Baku stała się napięta. Rozpoczęły się uliczne potyczki między Tatarami i Ormianami. Do miasta przybył dowódca rewolucyjny, pochodzący z Polski. Rozpoczęło się wprowadzanie nowego porządku. W sklepach brakowało towaru, a banki przestały wypłacać pieniądze. Władzę przejęli robotnicy i marynarze. Baryka brał udział w manifestacjach. Palono na nich kukły rządzących: cesarzy, prezydentów, a nawet Józefa Piłsudskiego. Cezary nie wiedział, kim jest marszałek, ale popierał rewolucjonistów. Matka nie podzielała jego entuzjazmu, uważała że całkowita równość jest niemożliwa. Cezary był zirytowany jej zachowaniem, niejednokrotnie miał ochotę uciec się do przemocy. Baryka fascynował się krwawymi egzekucjami białogwardzistów. Jadwiga przeczuwała, że ich majątek może być zagrożony. Pewnej nocy, wykopała część kosztowności i ukryła w ruinach za miastem. Komisarz wydał dekret, nakazujący obywatelom ujawnienie miejsca, gdzie ukryli wszelkie kosztowności. Cezary z dumą sprowadził urzędników do piwnicy i oddał złoto, zgromadzone przez ojca. W mieście było coraz mniej jedzenia. Jadwiga zaczęła podupadać na zdrowiu. Gdy syna nie było w domu, wymykała się na prowincję. Sprzedawała pozostałą część majątku za ziarna zboża lub mąkę. Przemycała towary pod spódnicą, aby nie zarekwirowali ich rewolucjoniści. W Baku, udawała się do znajomych Tatarów, którzy mielili ziarno na mąkę. W nocy wypiekała chleb i placki. Baryka nie interesował się, skąd matka bierze żywność.\nDuże mieszkanie Baryków zostało zarekwirowane. Jadwiga i Cezary dostali najmniejszy pokój, a pozostałe pomieszczenia zajęli obcy ludzie. Chłopak zaczął szukać pamiętnika, ale stwierdził, że ojciec musiał zabrać go na wojnę. Zauważył też, że matka bardzo się zestarzała, chociaż miała dopiero czterdzieści lat. Zaczął pomagać jej w pracy. Gdy dowiedział się o wyprawach na prowincję, zrobiło mu się żal matki. Ich relacje znacznie się poprawiły. Cezary i Jadwiga wciąż poszukiwali wieści o Sewerynie. Odwiedzali port, do którego przypływały statki z wracającymi żołnierzami. Cezary dowiedział się w urzędzie, że ojciec zginął na froncie, ale nie powiedział tego matce. Z pogardą odnosił się do wracających żołnierzy, których uznawał za przeciwników rewolucji.\nPewnego dnia, statkiem przypłynęły trzy kobiety: matka z dwoma córkami. Jadwiga rozpoczęła z nimi rozmowę i okazało się, że są to księżna i księżniczki Szczerbatow-Mamajew. Kobiety uciekły, ponieważ ich majątek został skonfiskowany przez rewolucjonistów. Jadwiga zabrała księżną i jej córki do swojego mieszkania. Kobieta miała na nogach złote bransolety, aby ukryć je przed rewolucjonistami. Jadwiga pomogła jej zdjąć biżuterię, która po wielu tygodniach zaczęła sprawiać ból. Gdy księżna zasnęła, w mieszkaniu pojawili się rewolucjoniści i znaleźli złoto. Cezary starał się załagodzić sytuację, ale razem z matką znalazł się na czarnej liście. Rewolucjoniści zaczęli śledzić Jadwigę i znaleźli wszystkie ukryte przez nią kosztowności. Kobieta musiała je oddać, a dodatkowo została pobita i wysłana na roboty publiczne. Jej stan zdrowia jeszcze bardziej się pogorszył. Cezaremu udało się znaleźć dla niej miejsce w szpitalu, ale po jego opuszczeniu, Jadwiga musiała wrócić do pracy. Pewnego dnia, kobieta umarła na drodze. Miała zostać pogrzebana we wspólnej mogile dla kontrrewolucjonistów, ale Cezaremu udało się zapewnić jej pochówek na cmentarzu katolickim. Podczas pogrzebu, chłopak zauważył, że ktoś ukradł obrączkę, której matka nigdy nie zdejmowała. Poprzysiągł zemstę anonimowemu złodziejowi.\nCezary musiał opuścić mieszkanie po rodzicach i zamieszkać w dzielnicy przemysłowej. Dowiedział się, że przed zaginięciem, jego ojciec przeszedł na stronę polskich legionów. Chłopak często odwiedzał grób matki i żałował, że za życia nie darzył jej szacunkiem. Nad jej mogiłą, snuł rozważania na temat rewolucji. Uważał ją za konieczność i prawo moralne. Był przekonany, że bogaci nie mogą uciskać ubogich. Przez wieki panowania możnych, zginęło wielu chłopów i robotników. Cezary uważał, że wszystkie kosztowności są okupione cierpieniem ubogich. Był dumny, że żyje w czasach, gdy wreszcie zaczyna panować sprawiedliwość. Cezary wykrzykiwał nad grobem matki rewolucyjne hasła, oczekując od niej odpowiedzi.\nW Baku rozpoczęły się krwawe walki między Ormianami a Tatarami. Ormianie, wspierani przez Gruzinów, chcieli zemścić się za rzeź w 1905 roku. Palono nawet meczety, w których ukrywały się kobiety i dzieci. Tatarom udało się jednak uzyskać wsparcie od kalifa tureckiego, Nuri-Paszy. Ormianie weszli w układ z Brytyjczykami, którzy zaczęli bronić miasta. Turcy ostrzeliwali miasto z armat, co powodowało ogromne zniszczenia. Cezary musiał opuścić mieszkanie w dzielnicy przemysłowej. Apartament Baryków został zniszczony podczas bombardowania. Cezary zaczął ukrywać się w piwnicy, w której Seweryn zakopał kiedyś rodzinny majątek. Baryka dostrzegł, że Tatarom i Ormianom zależy wyłącznie na zasobach ropy. Był przekonany, że rewolucja upada. W piwnicy ukrywało się z nim jeszcze kilka osób. Wszyscy cierpieli głód. Cezary wymykał się nocą, żeby ukraść żywność. Obserwując panujące na ulicach okrucieństwo, pogrążył się w apatii.\nPewnego dnia, wybrał się na grób matki. Został schwytany i wcielony do armii ormiańskiej. Brał udział w obronie Baku, aż do 1918 roku, gdy nakazano odwrót. Większość żołnierzy uciekła, ale Cezary nie miał, gdzie się udać, dlatego wrócił do piwnicy, w której wcześniej się ukrywał. Turcy wkroczyli do miasta i wymordowali Brytyjczyków, znajdujących się w znacznej mniejszości. Tatarzy zaczęli mścić się na Ormianach, Rosjanach i wszystkich, których podejrzewali o sprzyjanie przeciwnikom. Cezary ocalił życie, ponieważ posiadał legitymację, świadczącą że jest obywatelem Polski. Turek, który go zatrzymał, rozkazał mu dołączenie do armii tureckiej. Baryka zaczął pracę przy pochówku ciał. Na ulicach Baku było widać krew, a morze zmieniło kolor na czerwony, przez wrzucane do niego zwłoki. Turcy nakazali zakopywanie ciał, ponieważ obawiali się, że w mieście wybuchnie zaraza. Zwłoki wywożono za miasto na wozach, a potem grzebano. Cezary starał się nie zwracać uwagi na zmasakrowane ciała. Cieszyły go regularne posiłki, zapewniane przez turecką armię. Któregoś dnia, zauważył ciało pięknej kobiety. Uderzyło go poczucie niesprawiedliwości. Praca przy zwłokach była trudna. Żołnierze musieli dniem i nocą nosić ziemię, aby zasypać zbiorowe mogiły. Zajęli dawny obóz Ormian, podczas gdy Turcy mieszkali w fortyfikacjach brytyjskich. Warunki pracy stawały się coraz gorsze. Turcy znacznie zmniejszyli racje żywnościowe. Cezary przestał dawać sobie radę psychicznie i fizycznie. Wśród pozostałych pracowników czuł się samotnie, ponieważ otaczali go Rosjanie, Gruzini, Niemcy i Żydzi. Nadano mu przydomek „Barynczyszka”, stanowiący połączenie nazwiska i słowa „Polaczyszek”.\nW Baku zapanował wielki głód. Jedzenie można było zdobyć wyłącznie w obozie wojsk tureckich. Na cmentarzu pojawiali się żebracy, którym Turcy czasem rzucali resztki swoich posiłków. Za kradzież groziła kara śmierci, ale to nie odstraszało zdesperowanych mieszkańców miasta. Pewnego dnia, Cezary zauważył, że jeden z żebraków zdaje się go śledzić. Myślał, że mężczyzna ma problemy psychiczne. Któregoś razu, usłyszał jednak, że żebrak powtarza słowo „Czaruś”. Cezary rozpoznał w żebraku własnego ojca. Mężczyźni uścisnęli się, płacząc ze szczęścia. Seweryn wiedział o śmierci żony. Nie ujawniał swojej tożsamości, z obawy przed zemstą. Ojciec wyjaśnił, że został uznany za zmarłego, ponieważ dołączył do polskich legionów. Mężczyźni zaczęli planować wspólną ucieczkę.\nNa mocy traktatu wersalskiego, Turcy musieli opuścić Baku. Miasto stało się częścią Azerbejdżanu, ale wkrótce wkroczyła do niego armia bolszewicka. W Baku ponownie rozpoczęły się rzezie i egzekucje. Cezary i Seweryn starali się zdobyć pieniądze na wyjazd. Ojciec był w bardzo złym stanie, ponieważ na wojnie odniósł liczne rany. Nie udał się do lekarza, ponieważ chciał zaoszczędzić jak najwięcej na bilet. Seweryn zostawił walizkę ze swoimi rzeczami u polskiego przyjaciela, Bogusława Jastruna, w Moskwie. W bagażu znalazły się pamiętnik, odzież i leki. Seweryn unikał opowieści o wojnie, ale wspominał, do jakich podstępów musiał uciekać się w drodze powrotnej do Baku. Uratowały go znajomość rosyjskich obyczajów i podrobione dokumenty. Mężczyźni postanowili, jak najszybciej dotrzeć do Moskwy. Obawiali się, że walizka zostanie skonfiskowana przez komunistów. Cezary odczuwał wyrzuty sumienia, ponieważ popierał rewolucyjne idee, ale wiedział, że ojciec bardzo potrzebuje leków.\nZimą, Seweryn i Cezary ruszyli statkiem do Carycyna. Wyrobili fałszywe dokumenty i podawali się za robotników z kopalni nafty, wracających do Moskwy. Z Carycyna, udali się pociągiem na północ. W wagonie towarowym było zimno, a postoje trwały nawet kilka dni. Seweryna dręczyły kaszel i ból głowy. Zdecydował, że po odebraniu walizki, udadzą się do Polski. Zaczął tłumaczyć, że panują tam całkowicie inne warunki, ponieważ rozpoczęła się nowa cywilizacja. Baryka opowiedział synowi historię ich przodka. Był on genialnym matematykiem, a dodatkowo, ukończył studia medyczne. Po zdobyciu wykształcenia, wyjechał z Warszawy nad Bałtyk. Udało mu się kupić część polskiego wybrzeża. Ten teren kiedyś był dnem rzeki, dlatego znajdowały się tam pokłady torfu. Doktor Baryka zamówił amerykańską maszynę i odkrył czysty piasek, ukryty pod torfem. Stworzył kanał w kształcie litery U, którego końce uchodziły do morza. Wybudował hutę szklaną, napędzaną turbinami wodnymi. Seweryn opowiedział, że w ten sposób powstaje szkło belkowe, trwalsze od wszystkich innych materiałów. Produkuje się z niego m. in. szklane domy. Ich mieszkańcy nie muszą używać opału, ponieważ w ścianach płynie gorąca woda, która latem zmienia się na zimną. Pod sufitem znajdują się też wentylatory, używane podczas upałów. Domy projektują artyści, dlatego mienią się różnymi kolorami. Ich budowa jest też znacznie tańsza od tradycyjnych mieszkań. Seweryn zapewniał, że zakład to wspólna własność doktora Baryki, artystów i robotników, dlatego w hucie nie odbywają się strajki. Przekonywał też, że wuj opracował ideę elektryfikacji Polski. Wyprodukował szklane tafle, które ułożył na dnie Wisły. Okiełznana w ten sposób woda, zaczęła napędzać turbiny. Polacy przestali więc wykorzystywać zwierzęta oraz zaczęli odżywiać się głównie roślinami, ponieważ nie muszą ciężko pracować w gospodarstwach.\nCezary nie wierzył w słowa ojca. Seweryn przekonywał jednak, że szklane domy są w Polsce normą. Ich mieszkańcy nie muszą obawiać się pożaru ani powodzi. Opowiadał też, że polski rząd planuje reformę rolną, dzięki której szklane domy staną się jeszcze bardziej popularne. Twierdził, że w Polsce nawet kościoły i szkoły buduje się ze szkła. Cezary wciąż miał wątpliwości. Był pewny, że doktor Baryka tworzy luksusowe rezydencje dla burżuazji. Seweryn przekonywał, że ich krewny buduje tylko dla chłopów i robotników. Mężczyźni zaczęli spierać się, co do słuszności rewolucji. Seweryn uważał rozlew krwi za niepotrzebny i bezcelowy. Cezary był jednak przekonany, że przemoc i wypędzanie bogatych z ich majątków są konieczne. Ojciec zakończył dyskusję, ponieważ zauważył, że nie przekona syna.\nPo długiej podróży, mężczyźni dotarli do Moskwy. Udali się do Jastruna i przebrali się w schludne ubrania. Postanowili podawać się za polskich intelektualistów. Jastrun nakłonił ich, aby szybko opuścili Moskwę, ponieważ w mieście panował głód. Barykowie zdobyli niezbędne dokumenty i ruszyli do Polski. Najpierw wsiedli do pociągu do Charkowa, skąd mieli dotrzeć do ojczyzny. W pociągu panowały straszne warunki, mężczyźni z trudem znaleźli miejsce dla dwóch osób. Maszynista starał się dokuczyć Polakom, dlatego urządzał wielogodzinne postoje. Nie ruszał, dopóki pasażerowie nie dali mu pieniędzy na „naprawę lokomotywy”. Gdy pociąg zatrzymał się niedaleko Charkowa, Barykowie postanowili dotrzeć do miasta na piechotę. Walizkę i dokumenty zostawili w przechowalni bagażu i udali się do biura dla Polaków. Okazało się, że ich podróż znacznie się przedłuży. Sewerynowi udało się znaleźć nocleg w skromnym domu krawca. Następnego dnia, Barykowie dowiedzieli się, że pociąg do Polski przyjedzie za kilka dni, ale nie wiadomo, czy będą w nim wolne miejsca. Gdy udali się do przechowalni, okazało się, że ich bagaż zaginął. Seweryn rozpaczał, ponieważ stracił pamiętnik. Mężczyźni oczekiwali na pociąg przez długie tygodnie. Gdy wydali wszystkie pieniądze, krawiec odmówił im dalszej gościny. Starali się zarabiać, ale stan zdrowia Seweryna ponownie się pogorszył. Bohaterowie nocowali pod schodami, a hałas powodował u ojca ból głowy. Seweryn starał się o małe mieszkanko, podając się za rewolucjonistę, ale bezskutecznie.\nPewnej nocy, Barykowie dowiedzieli się od znajomych, że nadjeżdża pociąg do Polski. Mężczyźni pobiegli na dworzec, ale wszystkie drzwi pociągu były już zamknięte. Niespodziewanie, spotkali inżyniera Białynia, dawnego znajomego Seweryna. Ten jednak nie chciał im pomóc, ponieważ pociąg był już przeludniony. Za zabieranie kolejnych pasażerów groziła mu kara śmierci. Cezary był przekonany, że ojciec nie doczeka kolejnego pociągu. Do bohaterów podszedł nieznajomy mężczyzna, który oznajmił, że bierze na siebie odpowiedzialność za ojca i syna. Białynia nie zdążył nic odpowiedzieć. Nieznajomy wskoczył z Barykami do ostatniego wagonu towarowego. Ojciec i syn ukryli się pod kożuchami, a pociąg ruszył. Na pierwszym postoju, nieznajomy przyniósł im jedzenie i wodę. Wracał do nich praktycznie podczas każdego postoju i ostrzegał przed rewizjami, podczas których Rosjanie konfiskowali wszystkie kosztowności, a nawet jedzenie.\nCezary odetchnął podczas podróży, ale Seweryn czuł się coraz gorzej. Wciąż kaszlał i gorączkował. Maszynista tego pociągu również często się zatrzymywał, aby pasażerowie płacili mu za kontynuację podróży. Nieznajomy mężczyzna nakazywał Cezaremu zachowanie milczenia. Pewnego dnia, przyprowadził ze sobą lekarza. Doktor nic nie powiedział, ale Cezary domyślił się, że ojca nie da się wyleczyć. Seweryn prosił syna, żeby pojechał do Warszawy i odnalazł Szymona Gajowca. Ojciec umarł we śnie. Gdy nieznajomy mężczyzna zauważył, że Seweryn nie żyje, zabrał Cezarego do wagonu osobowego. Chłopak chciał wrócić do ciała ojca, ale nieznajomy mu na to nie pozwolił. Wieczorem, ponownie odbywała się rewizja. Nieznajomy ukrył Cezarego pod kożuchem. Maszynista zarządził postój. Nieznajomy zawołał Cezarego, aby wyszedł z wagonu. Ciało Seweryna wyciągano właśnie z pociągu. Baryka dowiedział się, że mężczyzna, który mu pomaga, jest księdzem. Kapłan poprosił tragarzy, żeby pochowali Seweryna przy kościele. Zapytał też Cezarego, czy udaje się w dalszą podróż. Baryka chciał zostać z ojcem, ale ksiądz zaprowadził go do pociągu.\nPodróż dobiegała końca, pasażerowie wpadli w euforię, gdy przekroczyli granicę. Cezary zauważył, że polscy żołnierze są okrutni dla swoich rodaków. Grozili nawet, że wyślą repatriantów z powrotem do Charkowa. Cezary był rozczarowany, ponieważ ojciec przekonywał, że w Polsce panują wolność i równość. Gdy wysiadł z pociągu, inżynier Białynia dał mu legitymację. Baryka, razem z tłumem, zaczął podążać w stronę małego miasteczka. Trwało przedwiośnie. W wiosce, przez którą przechodził, stały brudne, zaniedbane chaty. Mieszkali w nich Polacy i Żydzi. Dzieci bawiły się w błocie. Baryka był przerażony, tym co zobaczył. Zastanawiał się, gdzie są szklane domy, o których opowiadał ojciec.\nCzęść II. Nawłoć. Cezary dotarł do Warszawy. Nigdzie nie natrafił na szklane domy. Zgodnie z radami ojca, skorzystał z pomocy Szymona Gajowca. Dawny ukochany matki pracował jako urzędnik w Ministerium Skarbu. Zapewnił Baryce posadę w swoim biurze. Cezary zajął się udzielaniem lekcji rosyjskiego oraz dostał się na medycynę. Gajowiec wyznał chłopakowi, że kiedyś kochał jego matkę. Wiedział jednak, że nie ma szans z zamożnym Baryką. Mężczyźni dużo rozmawiali na temat Jadwigi. Gajowiec zauważył, że chłopak odziedziczył oczy swojej matki.\nNiebawem, wybuchła wojna polsko-bolszewicka. Cezary wstąpił do armii, ponieważ obawiał się, że koledzy z uczelni będą podejrzewać go o zdradę. Gajowiec nie był zadowolony z jego decyzji. Baryka trafił na pole bitwy pod Warszawą. Bolszewicy coraz bardziej zbliżali się do stolicy. Pewnego dnia, Cezary trafił do kawiarni, gdzie bogaci Żydzi zastanawiali się, jak będzie wyglądała sytuacja w kraju pod władzą bolszewików. Cezary chciał, żeby w Polsce rządził lud, ale nie mógł pogodzić się z krwawymi walkami. Był też pod wrażeniem siły polskiego narodu. Baryka widział kolumnę bolszewickich jeńców, którym ubliżała starsza kobieta. Oddział Cezarego dotarł do Radzymina. Francuski oficer nakazał marsz w stronę Wyszkowa. Żołnierze śmiali się, że zamierza gonić wycofujących się bolszewików. Oficer chciał upewnić się, że Rosjanie naprawdę się cofają. Udział Cezarego w wojnie ograniczał się głównie do maszerowania. Wziął jednak udział w akcji, dowodzonej przez generała Sikorskiego, która doprowadziła do przerwania frontu bolszewickiego. Baryka zmienił zdanie na temat rewolucji. Dostrzegł, że bolszewicy nie realizują założeń komunistów, zostawiają po sobie wyłącznie zniszczenie i śmierć.\nBaryka miał dobre kontakty z polskimi żołnierzami. Zazdrościł im tęsknoty za rodzinami, ponieważ sam utrzymywał kontakt tylko z Gajowcem. Szczególnie zaprzyjaźnił się z Hipolitem Wielosławskim, młodym magnatem studiującym na co dzień na Uniwersytecie Warszawskim. Baryka uratował mu nawet życie. Wielosławski został pobity przez Rosjan i porzucony w lesie. Cezary go znalazł i zaprowadził z powrotem do oddziału. Jesienią, bolszewicy ostatecznie się wycofali i zaczęło się mówić o rozejmie. Oddział Cezarego wrócił w okolice Żuromina. Studenci zostali zwolnieni z wojska. Hipolit zaprosił Barykę do swojego majątku w Nawłoci, nieopodal Częstochowy. Cezary odwiedził Gajowca i udał się do domu przyjaciela.\nNa stacji, na Hipolita i Cezarego czekał woźnica Jędrek. Zaprzęgiem powoził jednak Wielosławski. Gdy zjechali na polną drogę, stracił panowanie nad wozem. Hipolit wylądował w błocie, a Cezary wypadł na pole. Domownicy z radością powitali Hipolita. Baryka poznał matkę kolegi, jego przyrodniego brata - księdza Anastazego, siostrę cioteczną - Karolinę Szarłatowiczównę oraz wuja Skalnickiego. Karolina była zainteresowana Cezarym. Pochodziła się z Ukrainy, a jej rodzinny majątek skonfiskowali bolszewicy, gdy uczyła się w Warszawie. Hipolit drwił z dziewczyny, ale Cezary stanął w jej obronie. Wieczorem, odbyła się uroczysta kolacja. Wielosławski opowiedział rodzinie o skomplikowanych losach kolegi. Baryka poznał zarządcę Turzyckiego oraz dwie ciotki: wdowę Anielę i starą pannę Wiktorię. Służący Maciejunio z trudem nadążał z otwieraniem nowych butelek wina. Panicza przywitał nawet stary kucharz Wojciech. Hipolit przywitał się ze wszystkimi parobkami. Baryka upił się i zaczął przestrzegać Wielosławskiego, że jego wierni służący mogą zabić go za bogactwa, które posiada. Nikt jednak nie zrozumiał, co miał na myśli. Kolacja zaczęła dobiegać końca. Ksiądz Anastazy zaproponował, żeby Baryka zamieszkał razem z nim w małym domku dla gości, nazywanym Arianką, bo w przeszłości był zborem ariańskim. Karolina odprowadziła kapłana i Cezarego, którzy wypili za dużo alkoholu. Dziewczyna pokazała Baryce jego pokój. Chłopak uparł się, żeby odprowadzić ją do domu i onieśmielił Karolinę swoim mocnym uściskiem.\nRankiem, Cezary wybrał się na obchód gospodarstwa. Widział młodą uczennicę z miasta, którą zaatakowały perliczki. Baryka udał się do dworku, aby spotkać się z Karoliną. Usiadł przy kominku, a do pokoju weszła dziewczyna, nieświadoma jego obecności. Zaczęła tańczyć, pokazując uda. Gdy Karolina zdała sobie sprawę, że Cezary ją widział, uciekła i nie pojawiła się na śniadaniu. Hipolit zaprosił Barykę na przejażdżkę konną. Cezary zauważył, że Jędrek stara się naśladować panicza. Hipolit zdenerwował się, ponieważ woźnica przekazał mu, że jeden z parobków jeździł na jego koniu. Chłopcy udali się na przejażdżkę powozem, Hipolit popędzał konie, aż opadły z sił. Spotkali Laurę Kościeniecką w towarzystwie narzeczonego, Władysława Barwickiego. Cezary był pod wrażeniem kobiety, jeżdżącej konno w męskim stroju. Barwicki podziwiał odwagę żołnierzy i tłumaczył, że nie zaciągnął się do wojska z powodu astmy. Laura zaprosiła Hipolita i Cezarego na śniadanie do swojego pałacu w Leńcu. Wielosławski opowiedział Baryce, że Laura jest wdową. Mieszka w pałacu z matką zmarłego męża, która nie sprzyja związkowi z bawidamkiem Barwickim. Baryka był przekonany, że Hipolit jest zainteresowany Laurą, ale ten zaprzeczał. Kościeniecka zaprosiła Cezarego na piknik w Odolanach.\nW Nawłoci mieszkała również Wanda Okszyńska, szesnastolatka ze szkoły w Częstochowie. Nie zdała do szóstej klasy, dlatego jej matka - siostra pana Turzyckiego, wysłała ją na wieś. Baryka rozpoznał w niej dziewczynę, którą goniły perliczki. Wanda doskonale grała na fortepianie. Karolina nakłoniła panią Wielosławską, aby udostępniła jej stary, rodzinny fortepian. Gdy Hipolit i Cezary wrócili z Leńca, udali się do salonu, gdzie Wanda grała na fortepianie. Dziewczyna zaczęła się mylić, dlatego Baryka zaproponował jej grę na cztery ręce. Karolina pojawiła się przy obiedzie, ale była zakłopotana.\nHipolit zaproponował Cezaremu, księdzu i Karolinie wspólną wycieczkę bryczką. Konie ruszyły tak gwałtownie, że ksiądz i dziewczyna się przewrócili. Karolinie było wstyd, ponieważ Baryka znów widział jej odsłonięte nogi. Cezary czuł się zakłopotany, gdy widział ubogich wędrujących na piechotę. Towarzystwo przyjechało do folwarku Chłodek. Cezary udał się z Karoliną nad staw. Dziewczyna opowiedziała mu, że jej rodzinę zabili bolszewicy, a ona musiała udać się na służbę w dworku. Miała pretensje do żołnierzy, którzy pozwolili Rosjanom uciec. Baryka wyznał, że chciałby pracować jako pomocnik ekonoma i poznać mieszkańców wsi. Marzył też o karierze pisarza. Hipolit skrytykował jego pragnienie bratania się z chłopstwem. Cezary zauważył, że magnateria wciąż oddaje się rozrywkom, podczas gdy służba pracuje od rana do nocy. Między posiłkami pomagał parobkom w ich codziennych obowiązkach.\nLaura zajęła się organizacją pikniku w pałacu sparaliżowanego pana Storzana w Odolanach. Zabawa miała na celu zbieranie datków na protezy dla dzieci okaleczonych podczas wojny. Cezary niechętnie ubrał frak, ale za to okazał się doskonałym tancerzem. Zaprowadził Karolinę do swojego pokoju, gdzie namiętnie ją pocałował. Karolina udawała, że się opiera, ale była zauroczona. Ich pocałunek widziała przez dziurkę od klucza Wanda. Dziewczyna była zazdrosna, ponieważ zakochała się w Cezarym, gdy grali razem na fortepianie. Od tego czasu, zaczęła śledzić każdy jego krok. Gdy dowiedziała się, że jest zainteresowany inną dziewczyną, wpadła w gniew.\nCezary i Hipolit pomagali Laurze w organizacji pikniku. Pewnego dnia, Baryka przywiózł do Odolanów pudełka z cukierkami. Musiał czekać w pałacu na powóz, wracający z Suchołustka. Laura była zaskoczona jego obecnością, ponieważ mógł wziąć konie ze stajni. Postanowiła odwieźć Cezarego do Nawłoci. Baryka zapewniał, że będzie z nią tańczył na balu, mimo zazdrości narzeczonego. Wyruszyli karetą do Nawłoci. Podczas drogi, Cezary pocałował Laurę. Oddawali się pieszczotom, dopóki nie dotarli na miejsce. Laura nie chciała wyjaśnić Baryce, dlaczego zamierza wyjść za Barwickiego. Kilka dni przed piknikiem, Kościeniecka odwiedziła Nawłoć. Cezary zaczął wymykać się nocami, aby się z nią spotykać. Jego romans z Laurą stawał się coraz bardziej intensywny. Kobieta dawała odjeżdżającemu Barwickiemu sygnały lampą naftową, żeby zapewnić, że wszystko jest u niej w najlepszym porządku. Gdy się oddalał, udawała się do sypialni z Cezarym.\nNadszedł dzień pikniku. Cezary zwracał uwagę tylko na Laurę. Był zazdrosny o jej narzeczonego. Baryka poprosił Karolinę do tańca, ale wciąż wypatrywał Kościenieckiej. Wanda z nienawiścią obserwowała go w towarzystwie innej dziewczyny. Baryka tańczył ze wszystkimi kobietami, aż w końcu przyszła kolej na Okszyńską. Szybko ją jednak zostawił i pobiegł do Laury. Kobieta wyznała mu miłość. Powiedziała, że wychodzi za Barwickiego, ponieważ odziedziczył majątek po starszym bracie. Potrzebowała pieniędzy, aby spłacić długi. Pojawił się pan Storzan, który wzniósł toast za niepełnosprawnych. Pani Wielosławska nakłoniła Wandę, aby zagrała na fortepianie. Laura i Cezary wymknęli się, co zauważyła Karolina. Dziewczyna zaczęła płakać i uciekła do ogrodu, gdzie nakryła Laurę i Cezarego na schadzce. Karolina wróciła na salę i poprosiła Barykę do kozaka, co wywołało jeszcze większą zazdrość Wandy. Laura udawała przed narzeczonym obojętność wobec Cezarego. Hipolit, Baryka i ksiądz Anastazy zaczęli dyskusję, suto zakrapianą alkoholem. Baryka podszedł do Barwickiego i go zwymyślał. Cezary i ksiądz Anastazy ruszyli do Nawłoci, zostawiając pijanego Hipolita w Odolanach. W drodze powrotnej, Baryka ponownie zwrócił uwagę na nędzę polskiej wsi. Cezary na próżno oczekiwał zaproszenia do Leńca. Karolina zauważyła, że chłopak tęskni za Laurą. Pewnego dnia, dotknęła jego dłoni w obecności Wandy. Baryka widywał Laurę w kościele i podczas odwiedzin w Nawłoci, ale traktowała go jak dziecko, chociaż była tylko dwa lata starsza. Karolina zauważyła, że Laura przekazała Cezaremu karteczkę. Następnego dnia, kochankowie jednocześnie wybrali się do Częstochowy. Dostrzegła, że Baryka wymyka się gdzieś nocami, a jego ubrania pachną perfumami Laury. Zazdrosna Karolina wpadła w gniew.\nPod koniec listopada, Baryka znalazł na stoliku wiadomość od Anastazego. Ksiądz wzywał go do pokoju Karoliny. Okazało się, że dziewczyna umiera. Hipolit pojechał po lekarza do miasta. Przy łóżku chorej zgromadziła się służba. Maciejunio szeptem wyznał, że Karolina została otruta. Godzinę wcześniej wróciła z ogrodu i zaczęła zwijać się z bólu. Służący podejrzewał ją o samobójstwo. Lekarz przyznał, że nie może jej pomóc. Karolina poprosiła o ostatnią rozmowę z Cezarym. Ksiądz Anastazy pobłogosławił młodych, a dziewczyna zmarła. Kapłan zapewniał, że Karolina mu się wyspowiadała i nie popełniła samobójstwa. Zgromadzeni pobiegli do Arianki, ponieważ to tam dziewczyna udała się po obiedzie. Żona rządcy, pani Turzycka była zaskoczona, gdyż zmarła niedawno odwiedziła ich i była całkiem zdrowa. Wanda nieśmiało przyznała, że widziała Karolinę około godziny czwartej. Wuj Michał zażądał pokazania szklanki, z której dziewczyna piła sok porzeczkowy i herbatę z żurawinami. Turzycka przyznała, że to Wanda zaniosła Karolinie napój. Okszyńska upierała się, że dodała do herbaty wyłącznie cukier. Szklanka, z której piła Karolina, została już dawno umyta. Hipolit sprawdził też karafkę z sokiem, którego dziewczyna dolewała do herbaty. Cezary przypomniał sobie zazdrość Wandy i zaczął podejrzewać ją o zamordowanie Karoliny.\nBaryka nie przejął się zbytnio śmiercią Szarłatowiczówny. Sekcja zwłok wykazała zatrucie, dlatego Wanda została aresztowana, ale wypuszczono ją, ponieważ brakowało dowodów. Cezary często odwiedzał Leniec, pod pretekstem przekazywania Laurze najnowszych wieści. Przed Bożym Narodzeniem, Baryka stwierdził, że po Nowym Roku wróci do Warszawy, ponieważ Laura zamierzała spędzić z narzeczonym karnawał w stolicy. Pewnej nocy, Cezary zakradł się do pałacu, ale niespodziewanie powalił go mocny cios w twarz. Okazało się, że został przyłapany przez Barwickiego. Mężczyźni zaczęli ze sobą walczyć. Pojawiła się Laura i zaprzeczyła romansowi z Baryką. Kobieta stanęła w obronie Barwickiego i wyprosiła Cezarego. Baryka uderzył Laurę w twarz i odszedł. Cezary błąkał się po okolicy. Ukrył się w stogu siana, gdzie rozpaczał i przeklinał Laurę. Gdy zobaczył, że Barwicki odjeżdża, mimo oporów, udał się do pałacu. Drzwi jednak były zamknięte, a Kościeniecka nie odpowiedziała na wołanie. Baryka spędził noc w lesie, a następnie udał się na cmentarz i odwiedził grób Karoliny. Spotkał tam księdza Anastazego. Kapłan wypominał mu, że nie powinien całować dziewczyny, do której nic nie czuł. Baryka odrzucił propozycję spowiedzi, ponieważ nie wierzy w Boga.\nCezary wrócił do Nawłoci i ukrył się w Ariance. Nie wyznał Hipolitowi prawdy na temat romansu z Laurą i nocnej bójki. Wielosławski domyślał się jednak, że coś łączy go z Kościeniecką. Cezary poprosił o możliwość zatrzymania się w Chłodku. Hipolit zgodził się i zdradził, że ten folwark miał być posagiem Karoliny. Baryka dotarł do Chłodka, gdzie zarządcą od ponad trzydziestu lat był pan Gruboszewski. Miał zatrzymać się w jednej chatce z rządcą i jego żoną. Gruboszewski narzekał, że majątek popada w ruinę, a Wielosławscy nie zgadzają się na naprawy. Żona rządcy była zmęczoną, zaniedbaną kobietą. Gruboszewski obawiał się, że Cezary czyha na jego posadę. Cezary zaniepokoił go jeszcze bardziej, gdy zaproponował pomoc w prowadzeniu ksiąg i chciał obejrzeć folwark. Uwagę Baryki przykuł stary młyn, w którym pracował młynarz Sylwester. Gruboszewski poprosił go, żeby donosił mu o wszystkich poczynaniach Cezarego. Baryka zauważył, że chłopów nie interesuje wojna. Myśleli wyłącznie o problemach dnia codziennego. Cezary miał nadzieję, że zbuntują się przeciwko bogatym. Baryka przez dwa tygodnie obserwował życie chłopów. Poznał komorników, którzy nie posiadali własnej ziemi, dlatego musieli pełnić rolę najemników. Po wojnie ich liczba znacznie się zwiększyła. Byli tak biedni, że często wypędzali starszych członków rodziny. Baryka spędził Boże Narodzenie w Chłodku, mimo zaproszenia Wielosławskich. Hipolit doniósł mu, że Laura poślubiła Barwickiego. Baryka oznajmił, że wyjeżdża do Warszawy. Mieszkańcy Nawłoci chłodno go pożegnali. Wanda wyglądała na chorą, ale Cezary nie zamienił z nią nawet słowa. Rozpłakał się, gdy mijał pałac w Leńcu.\nCzęść III. Wiatr od wschodu. Cezary przyjechał do Warszawy i wrócił do studiowania medycyny. Zatrzymał się w żydowskiej dzielnicy u swojego kolegi Buławnika. Kamienica była w bardzo złym stanie, a Buławnik nadużywał alkoholu. Cezarego nie było jednak stać na lepsze mieszkanie. Musiał nawet sprzedać frak, który nosił na pikniku. Ku jego zaskoczeniu, odkupił go Buławnik. Gdy pieniądze się skończyły, Cezary musiał poprosić o pomoc Gajowca. Szymon zaczął pokazywać mu portrety podziwianych przez siebie postaci: Mariana Bogusza, przyrodnika, zamordowanego przez Moskali, Stanisława Krzemińskiego, członka Rządu Narodowego oraz Edwarda Abramowskiego, filozofa przeciwnego caratowi. Gajowiec zapewniał, że ich felietony ukształtowały go na patriotę. Baryka nie zgadzał się z tymi poglądami, ponieważ nie podobała mu się Polska, którą udało się wywalczyć. Gajowiec był przekonany, że kluczem do rozwoju jest oświata. Nazywał obecną sytuację przedwiośniem, po którym nadejdzie prawdziwa Polska, porównywana do wiosny.\nBaryka obserwował biedę żydowskiej dzielnicy. Zarzucał żebrakom bierność. Gajowiec pisał książkę na temat nowoczesnej, niezależnej Polski. Poprosił Cezarego o pomoc i zaproponował mu wynagrodzenie. Baryka pomagał mu w analizie dokumentów urzędowych, na których opierała się książka. Bohatera irytowały sentymentalność i mistycyzm Gajowca. Szymon uważał, że odzyskanie niepodległości i odparcie ataku bolszewików w 1920 roku to prawdziwe cuda. Opowiadał też historię ubogiego studenta medycyny, który przeciwstawił się carowi Aleksandrowi III. Drukował liczne ulotki i cudem udało mu się dotrzeć z nimi do Polski, aby powiadomić, jak najwięcej osób o strajku. Gajowiec był przekonany o niezwykłej sile modlitwy. Baryka wciąż wspominał Laurę. Gajowiec marzył, że kiedyś w obiegu znajdzie się polska waluta: złoty. Cezary czuł niechęć do patriotów. Nie widział sensu we wspominaniu bolesnej przeszłości i nie wierzył w lepszą przyszłość. Krytykował Polskę i nie rozumiał, że została wyniszczona przez zaborców.\nBuławnika i Barykę często odwiedzał student prawa, Antoni Lulek. Chłopak miał astmę i inne poważne problemy ze zdrowiem. Czytał jednak wiele książek i nauczył się kilku języków, gdy przebywał w niemieckich i rosyjskich więzieniach. Cezary lubił towarzystwo Lulka, ponieważ jego współlokator nie był zbyt inteligentny. Antoni często pożyczał pieniądze od Buławnika, ale zawsze je oddawał. Chociaż nigdy nie mieszkał w Rosji, doskonale rozumiał przeżycia i rozczarowania Baryki. Lulek stał się powiernikiem Cezarego. Był zapalonym komunistą i nienawidził odrodzonej Polski. Z niechęcią odnosił się też do książki Gajowca. Jedynym źródłem radości były dla niego wieści o wcielaniu haseł rewolucji w życie i egzekucjach jej przeciwników za wschodnią granicą. Lulek chwalił się, że jego przyjaciel pisze prześmiewcze wierszyki na temat Paderewskiego. Między studentami czasem dochodziło do spięć, ponieważ Antoni stał po stronie bolszewików podczas wojny, chociaż sam nie mógł walczyć. Baryka nie popierał też pomysłu zniesienia polskich granic. Dostrzegał też zniszczenia, które spowodowali bolszewicy.\nPewnego dnia, Lulek zaprosił Cezarego na spotkanie polskiego nurtu socjalistycznego. Zebranie miało zostać zachowane w tajemnicy. Spotkanie odbyło się w kamienicy. Cezarego śmieszyła powaga zebranych. Zebranie rozpoczęło pojawienie się siedmiu przewodniczących. Baryka wysłuchał przemówienia na temat idei Karola Marksa oraz destrukcyjnego działania kapitalizmu. Następnie, głos zabrała kobieta, która opowiadała o konieczności powstania społeczeństwa bezklasowego, rządzonego przez proletariat. Tłumaczyła też, że winę za rozlew krwi ponoszą kapitaliści. Kobieta była lekarką, dlatego opisywała skandaliczne warunki, w których żyją najubożsi. Cezary, w przeciwieństwie do pozostałych, widział jak wyglądała realizacja rewolucyjnych idei w Rosji. Poprosił więc o możliwość zabrania głosu. Baryka powiedział, że taki sposób agitacji jest nieskuteczny. Uważał, że wynędzniały proletariat nie stworzy nowego społeczeństwa. Stwierdził, że rzeczywistość zmieni odradzająca się Polska. Zgromadzeni zaczęli mu wygrażać. Baryka stwierdził, że władza często staje po stronie robotników, a nie burżuazji. Jeden z komunistów, Mirosław, zarzucał mu, że nie wie, czym jest Polska. Baryka upierał się jednak, że jego Polska jeszcze nie istnieje, ale kiedyś powstanie. Zarzucał też robotnikom, że podczas wojny stanęli po stronie bolszewików. Mirosław zaczął mówić o torturowaniu więźniów politycznych. Podawał przykłady zmarłych, ale nie chciał wyjawić, za co byli skazani. Baryka ostentacyjnie opuścił zebranie. Lulek drwił, że powinien uciec do Gajowca.\nCezary udał się do kawiarni. Obserwował policjanta, który nie zwracał uwagi na drobnych przestępców. Był przekonany, że taki człowiek nie torturuje bezbronnych więźniów. Zastanawiał się, czy wrócić na zebranie, ale postanowił tego nie robić. Udał się do Gajowca, który był niezadowolony z jego obecności na spotkaniu komunistów. Między mężczyznami doszło do kłótni. Baryka był przekonany, że konieczna jest reforma rolna, ale polskiemu rządowi brakuje odwagi. Nie popierał postępowania bolszewików, ale chwalił ich zdecydowanie. Gajowiec był przekonany, że najważniejsze jest zapewnienie bezpieczeństwa przed zagrożeniami z zewnątrz, czyli Moskalami i Niemcami. Zapewniał, że w Polsce nigdy nie dojdzie do krwawych egzekucji. Jego zdaniem, reforma rolna będzie możliwa po ustabilizowaniu gospodarki przez wprowadzenie złotego.\nNa początku marca, Cezary otrzymał list od Laury. Kobieta poprosiła o spotkanie w Ogrodzie Saskim. Baryka udał się tam z wyprzedzeniem, aby upewnić się, że nie jest to podstęp Barwickiego. Cezary przeprosił Laurę za swoje zachowanie i wyznał jej miłość. Kobieta żaliła się, że musiała wyjść za Barwickiego przez wybryk Baryki. Cezary chciał odnowić ich romans, ale Laura odmówiła, mimo tęsknoty za kochankiem. Urażony Baryka odszedł. W kierunku Belwederu maszerowała manifestacja robotnicza. Domagano się wzrostu płac i obniżenia cen. W jednym z zakładów doszło do linczu na dyrektorze fabryki, który odmówił spełnienia tych postulatów. Robotnicy siłą przejęli kontrolę nad swoim miejscem pracy. Pod wpływem tego wydarzenia, członkowie partii postanowili zorganizować manifestację. W pierwszym szeregu szli przywódcy komunistyczni, a wśród nich Lulek i Cezary, ubrany w mundur z czasów wojny polsko-bolszewickiej. Pod Belwederem zajęła miejsce konna policja. Baryka stanął na czele robotników i ruszył prosto na funkcjonariuszy.\nCzytaj dalej: Charakterystyka Hipolita Wielosławskiego


••• Nowa matryca stawek VAT dla towarów w programie Comarch ERP XL ••• ERP Serwis\nUstawa z 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, wprowadza nową matrycę stawek VAT, opartą na kodach CN Nomenklatury Scalonej dla towarów oraz na symbolach PKWiU 2015 dla usług. Zmiany w tym zakresie wchodzą w życie z dniem 1 kwietnia 2020.\nW poprzedniej wersji 2019.3 wprowadzone zostały poniższe zmiany w zakresie kodów CN:\nFormatowanie kodu na formatce i liście kodów CN\nStawka VAT na kodzie CN\nDłuższy Opis kodu CN\nAktualizacja kodów PCN towarów po zmianie kodu CN\nZmiany na liście kodów CN\nW najnowszej wersji programu wprowadzono dalsze zmiany.\nNajważniejsze z nich zostaną opisane w artykule poniżej.\nZmiany w zakresie VAT w Comarch ERP XL 2020.0\nImport kodów CN z arkusza kalkulacyjnego\nUdostępniona została możliwość dodawania kodów CN poprzez import z arkusza kalkulacyjnego. Służy do tego przycisk pod listą kodów CN:\nW importowanym pliku powinien znajdować się arkusz o nazwie [Kody CN], a w nim kolumny: KOD, OPIS, JEDN. UZUP., MASA NETTO, JEDN. PRZELICZ., WYSYŁAJ DO SENT, STAWKA VAT, FLAGA VAT. Wypełnienie kolumny KOD jest wymagane.\nSeryjna aktualizacja stawek VAT na kodach CN\nZa pomocą opcji, dostępnych w menu kontekstowym listy kodów CN Użytkownik może dokonać seryjnej zmiany stawki/flagi VAT na kodach CN. Operacja taka może być pomocna zwłaszcza wobec tych kodów CN, które były zdefiniowane w bazie przed udostępnieniem na kodach CN informacji o stawce VAT, w konwersji do wersji 2019.3 bowiem System przypisał im wszystkim zerową stawkę VAT i to Użytkownik powinien zadbać o jej ustawienie na właściwym poziomie.\nW ramach ww. opcji Użytkownik ma do wyboru dwa rodzaje operacji:\nseryjną zmianę stawki VAT dla zaznaczonych kodów CN na podstawie stawki podanej przez Użytkownika :\nzmianę stawki VAT na podstawie wskazanego arkusza kalkulacyjnego\nAktualizacja stawek VAT towarów na podstawie stawki VAT kodu CN\nPo ustaleniu/zmianie stawki VAT na kodzie CN Operator ma możliwość dokonania zmiany tejże stawki na wszystkich kartach towarowych oraz grupach towarowych, na których przypisano dany kod CN. Funkcjonalność ta będzie przydatna szczególnie wówczas, gdy ustawodawca zmieni zasady opodatkowania towarów wchodzących w zakres danego kodu CN. Ww. operacja dostępna jest w menu kontekstowym listy kodów CN i można ją wywołać dla wielu zaznaczonych kodów CN:\nZmiana stawki VAT towaru po zmianie jego kodu CN\nFunkcjonalność automatycznej zmiany stawek VAT na karcie towaru w wyniku zmiany na nim kodu CN została obsłużona w podobny sposób, jak to ma miejsce podczas ustalania/zmiany symbolu PKWiU, z tym, że zmiana na stawkę 0,00 jest poprzedzana stosownym pytaniem:


Odżywcza pomadka z peelingiem, Sylveco | MintElegance\nOdżywcza pomadka z peelingiem, Sylveco\nOdżywczej pomadki z peelingiem Sylveco nie muszę nikomu przedstawiać. Jeśli jej nie miałyście, to na pewno, chociaż raz, spotkałyście się z jej recenzją. Jeśli nie, to teraz macie okazję poczytać o niej u mnie ;)\nPeelingująca pomadka przeznaczona jest do regeneracji ust spękanych, przesuszonych i wrażliwych. Sztyft pachnie słodko i cukierkowo i tak samo smakuje :D Jest dość twardy, ale zaskakująco łatwo sunie po ustach. Jak pomadkę należy stosować, każdy na pewno wie ;) Podczas aplikowania jej na usta, czuć jak zanurzone w niej drobinki drapią wargi. Uczucie to jest intensywne, ale nie nieprzyjemne. Za złuszczanie i wygładzanie ust odpowiadają naturalne drobinki ścierające w postaci brązowego cukru trzcinowego. Są dość spore i ostre. Ponadto jest ich naprawdę dużo i zatopione są w całej pomadce. Kryształki cukru można zlizać lub, pocierając usta, wykonać masaż warg, aż do ich rozpuszczenia. Peeling poprawia ukrwienie ust, dzięki czemu kolor ust jest wyraźniejszy i ładniejszy, a suche skórki odchodzą w zapomnienie. Pomadka długo i doskonale nawilża, odżywia, regeneruje oraz natłuszcza usta.\nW ofercie Sylveco znajdują się jeszcze dwie pomadki: rokitnikowa o zapachu cynamonu oraz brzozowa z betuliną. W peelingującej pomadce również znajdziemy ten aktywny składnik, a oprócz niego jeszcze: olej sojowy, z gorzkich migdałów i z wiesiołka, masło karite i kakaowe, wosk carnauba ( naturalna żywica roślinna pozyskiwana z liści palmowych copernicia cerifera, o działaniu natłuszczającym i zmiękczającym ) i pszczeli, a także lanolinę i cukier trzcinowy. Skład jest w 100% naturalny, więc oblizując usta, nie zjadam niepotrzebnej chemii, którą bywają naszpikowane inne pomadki do pielęgnacji ust.\nPomadka Sylveco ma 4,6 g i kosztuje około 10,00 zł. Używam jej codziennie, ale jest w miarę wydajna. Smaruję nią usta na noc, przeważnie nakładam troszkę grubszą warstwę. Rano są mięciutkie, wygładzone i gotowe na pomalowanie kolorową szminką :)\nZakręcona 12 sierpnia 2016 07:43\nBardzo lubię tę pomadkę :)\nZareklamowana Paula 12 sierpnia 2016 08:56\nWiele dobrego czytałam o tej pomadce, choć sama jeszcze jej nie próbowałam :)\nkarla226 12 sierpnia 2016 11:39\nAgata Kądziołka 12 sierpnia 2016 13:15\nPomadek w domu mam 14 i najpierw muszę je wykorzystać :D\nChabrowa 12 sierpnia 2016 15:17\nNigdy nie używałam pomadki w takiej formie. Kiedyś z pewnością się skuszę :)\nBeauty B. 12 sierpnia 2016 15:44\nZimą ta pomadka jest mi niezbędna. Moje wargi wtedy strasznie dokazują ;/\nMakeUp-Art- Marzena Bartosz 12 sierpnia 2016 16:13\n:) U mnie standardowo Carmex\nVeronica B. 12 sierpnia 2016 18:46\nCzytałam wiele dobrego o tej pomadce.\nnatalia20041989 12 sierpnia 2016 19:25\nYasniiable 12 sierpnia 2016 21:36\nTo mój must have na noc :) sprawdza się rewelacyjnie:)!\nMakeUp-Art- Marzena Bartosz 12 sierpnia 2016 21:44\nLakierowy kuferek 12 sierpnia 2016 22:28\nNigdy nie miałam pomadki z peelingiem :)Ta wygląda świetnie :D\nInga B. 12 sierpnia 2016 22:34\nJa akurat nie należę do fanek tej pomadki :) mam wrażliwe usta i dla mnie jest ona za ostra ;)\nWioleta Sadowska (awiola) 12 sierpnia 2016 22:47\nCałkiem dobra cena. Może się w nią zaopatrzę.\nkanwuje czytam testuję 12 sierpnia 2016 22:48\nW końcu ją mam <3\nMoon. 12 sierpnia 2016 22:53\nJak ją gdzieś zobaczę to kupię :)\nInga Nowicka 12 sierpnia 2016 22:54\nuwielbiam ją ,w zimie bardzo mi pomogła :)\nAda Szczepańska 12 sierpnia 2016 23:27\nUwielbiam ją:) Moje usta są po niej gładziutkie:)\nIrene Thayer 13 sierpnia 2016 01:09\nAnn 13 sierpnia 2016 09:03\nMam i dziennie stosuję :)\nżaneta serocka 13 sierpnia 2016 09:26\nprzypuszczam, że też polubiłabym tą pomadkę za jej naturalny skład, co jakiś czas mocno peelinguję usta szczoteczką elektryczną.\nPureMorning 13 sierpnia 2016 10:42\nMiałam ją - byłam z niej zadowolona :))\nRose_eM - pisarka 13 sierpnia 2016 11:23\nJeszcze jej nie miałam, ale chyba czas ją kupić, bo moje usta potrzebują wygładzenia.\nMonga 13 sierpnia 2016 12:09\nUwielbiam tę pomadkę! Kupiłam sobie ostatnio Eveline, ale nie ma co porównywać - niebo a ziemia :P\naknezz 13 sierpnia 2016 12:29\nMiałam już styczność z pomadkami tej marki :)\nNatalia | jakpiekniebyckobieta.pl 13 sierpnia 2016 12:48\nMam ją, ale chyba już się nie nadaje do użytku :D Zaczęła dziwnie pachnieć ;p\nCherry Belle 13 sierpnia 2016 13:00\nAnn Ka 13 sierpnia 2016 13:50\nna zimę na pewno się w nią zaopatrzę :)\nkargawr. 13 sierpnia 2016 14:57\nmialam i musze do niej powrócic:)\nRetromoderna 13 sierpnia 2016 17:39\nOla 13 sierpnia 2016 17:54\nTa pomadka od dawna mi sie marzy\nCammy 13 sierpnia 2016 19:37\nKolorowy świat Magdy 13 sierpnia 2016 21:11\nMelodylaniella 13 sierpnia 2016 21:29\nWygląda dość ciekawie... :) melodylaniella.blogspot.com\nAleksandra Urban 13 sierpnia 2016 21:44\nNie słyszałam o niej jeszcze. Koniecznie muszę ją wypróbować :)\nEuphoryy. 14 sierpnia 2016 10:19\nooo nie słyszałam o nich, będę musiała kupić :)\nbecomingbeauty 14 sierpnia 2016 13:03\nja ją mam, ale dla mnie jest tak twarda, że bałam się nią smarować usta, zawsze mnei bolały haha teraz nawte nie wiem ghdzie ona jest a potrzebuję jakiegos peelingu ;(\nBasia 14 sierpnia 2016 14:08\nLubię ją :) Bardzo bym chciała, żeby Sylveco wypuścił taką samą wersję, o tym samym zapachu, ale bez peelingu (ale dodatkowo, nie zamiast :))\nSylwia testuje i radzi 14 sierpnia 2016 21:06\nTej pomadki jeszcze nie miałam.\nEwelina K 15 sierpnia 2016 11:51\nMiałam milion razy! Uwielbiam :)\nMartyna G. 15 sierpnia 2016 16:53\nLubię, nic więcej nie trzeba dodać :) Jest świetna:)\nAngelika i Monika Candy Pandas 15 sierpnia 2016 19:00\nBardzo ciekawe :) Takich peelingów na usta jeszcze nie używałyśmy :)\nmartyna 17 sierpnia 2016 09:30\nlubiłam ten peeling do ust :P teraz mam z eveline, też fajny :)\nzakupoweszalenstwa 17 sierpnia 2016 11:45\nMam ten peeling i bardzo go lubię i też napisałam post o nim.\nNie do końca kosmetycznie ! 17 sierpnia 2016 20:28\nMoja ulubiona pomadka zaraz po Larens. =)\nMama Z Różową Torebką 26 sierpnia 2016 21:00\nLubię ją, ale nie podzielam tego szału na jej temat 😜


Hiszpania: śmierć pacjentki podczas sesji apiterapii - Usługi medyczne\nAutor: Rzeczpospolita/Rynek Zdrowia 23 marca 2018 14:08\n55-letnia Hiszpanka, która poddawała się sesjom apiterapii, zmarła po zabiegu, w wyniku pojawienia się nagłej reakcji alergicznej.\nApiterapia to zabieg polegający na akupunkturze wykorzystującej zamiast igieł żądła żywych pszczół.\nKobieta poddawała się wspomnianym zabiegom od dwóch lat. W ten sposób pragnęła zwalczyć sztywność mięśni i redukować stres. Nigdy wcześniej nie zauważyła żadnych objawów ubocznych tej terapii, aż do ostatniej sesji - podaje Rzeczpospolita.\nBezpośrednio po użądleniu u kobiety pojawił się świszczący oddech, duszność i doszło do utraty przytomności. Podczas reakcji alergicznej ciśnienie krwi u pacjentki spadło do bardzo niskiego poziomu, powodując udar mózgu i trwałą śpiączkę - można przeczytać w raporcie opublikowanym w "Journal of Investigational Allergology and Clinical Immunology".\nPomimo szybkiej interwencji lekarskiej i przewiezienia kobiety do szpitala, pacjentka kilka tygodni później zmarła.


Jerzy Ostoja-Koźniewski – Wikipedia, wolna encyklopedia\nJerzy Józef Ostoja-Koźniewski (ur. 21 września 1926 w Poznaniu, zm. 4 września 2014 w Nettlebed w hrabstwie Oxford) – polski działacz emigracyjny, minister skarbu w ostatnim Rządzie RP na uchodźstwie (1989-1990).\nOd 1941 był członkiem antyniemieckiej konspiracji, ukończył w Warszawie tajną szkołę podchorążych. Walczył w powstaniu warszawskim w batalionie „Golski”, następnie przebywał w niewoli niemieckiej, a po wyzwoleniu przez wojska brytyjskie służył w 1 Dywizji Pancernej i 2 Korpusie Polskim. Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii.\nW 1986 został podsekretarzem stanu w pierwszym rządzie Edwarda Szczepanika odpowiedzialnym za sprawy skarbu, później ministrem skarbu w drugim rządzie Edwarda Szczepanika (1989-1990), a następnie członkiem Komisji Likwidacyjnej Rządu RP na Uchodźstwie. Należał do Ligi Niepodległości Polski, w której m.in. przewodniczył Głównemu Komitetowi Wykonawczemu (1986-1990). Z jej ramienia zasiadał w Rady Narodowej RP (1983-1991). Był także honorowym sekretarzem Polonia Aid Foundation Trust. W 1991 został członkiem Rady Politycznej Konfederacji Polski Niepodległej.\nPostanowieniem Prezydenta RP na Uchodźstwie z dnia 11 listopada 1990 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 6 listopada 2006 został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.\nW hospicjum Sue Ryder w Nettlebed w hrabstwie Oxford zmarł na raka w wieku 87 lat.\n↑ Zmarł Jerzy Ostoja-Koźniewski, minister rządu RP na uchodźstwie, rp.pl [dostęp 2014-09-13] (pol.).\n↑ M.P. z 2007 r. nr 12, poz. 115\nRelacja Jerzego Ostoi-Koźniewskiego w Archiwum Historii Mówionej\nOstatnio edytowano 28 sie 2020 o 11:29\nTę stronę ostatnio edytowano 28 sie 2020, 11:29.


Zapowiedź 34. kolejki Ekstraklasy - Aktualności sportowe\n22.05.2015 01:55 1560\nDo końca sezonu pozostały już tylko 4 kolejki. Aktualnym liderem tabeli jest Lech Poznań, który wyprzedza Legię o 1 punkt. Trzecia w tabeli jest Jagiellonia. Piłkarze z Białegostoku po ostatniej porażce z Legią tracą do niej 3 punkty a do Kolejorza 4.\nEmocje czekają nas już od piątku, kiedy to grać będą cztery drużyny z grupy spadkowej. Zawisza Bydgoszcz zagra z Górnikiem Ĺęczna a Cracovią z Koroną Kielce. Piłkarze z Bydgoszczy znajdują się obecnie w strefie spadkowej mająć 2 punkty przewagi nad ostatnim Bełchatówem i tracąc jedno oczko do Korony. Ĺęczna ma nieco lepszą sytuację, jej przewaga nad strefą spadkową wynosi 4 punkty. Walka o utrzymanie zapowiada się więc naprawdę bardzo emocjonująco!\nW sobotę rozegrane zostaną trzy mecze grupy Mistrzowskiej. Ĺląsk Wrocław zagra z Górnikiem Zabrze, Pogoń Szczecin z Legią Warszawa a Jagiellonia Białystok z Wisłą Kraków. Najciekawiej powinno być w Szczecinie. Teoretycznie najsłabsza drużyna grupy Mistrzowskiej zagra z aktualnym Mistrzem Polski. Dla Legii teraz każde 3 punkty będą na wagę złota. Lech Poznań swój mecz rozegra w niedzielę w Gdańsku. Lechia która w poprzedniej kolejce pokonała Górnik, teraz będzie chciała przed własną publicznością uporać się z liderem tabeli.\nW drugim niedzielnym spotkaniu Piast Gliwice zagra z Podbeskidziem a kolejka zostanie zakończona w poniedziałek, kiedy to Ruch Chorzów zagra z GKSem Bełchatów. Zapraszamy do zapoznania się z kursami William Hill na spotkania Polskiej Ekstraklasy!\nZawisza Bydgoszcz vs Górnik Ĺęczna\nZwycięstwo Zawiszy = 2.20, Remis = 3.30, Zwycięstwo Górnika = 3.30\nZwycięstwo Cracovii = 1.91, Remis = 3.50, Zwycięstwo Korony = 4.00\nĹląsk Wrocław vs Górnik Zabrze\nZwycięstwo Ĺląska = 1.75, Remis = 3.75, Zwycięstwo Górnika = 4.50\nZwycięstwo Pogoni = 5.00, Remis = 3.80, Zwycięstwo Legii = 1.67\nZwycięstwo Jagiellonii = 2.50, Remis = 3.30, Zwycięstwo Wisły = 2.80\nPiast Gliwice vs Podbeskidzie B-B\nZwycięstwo Piasta = 2.20, Remis = 3.30, Zwycięstwo Podbeskidzia = 3.30\nZwycięstwo Lechii = 2.80, Remis = 3.30, Zwycięstwo Lecha = 2.50\nRuch Chorzów vs GKS Bełchatów\nZwycięstwo Ruchu = 1.85, Remis = 3.50, Zwycięstwo GKSu = 4.33


Praca w roli opiekuna - trendblend.pl\n21 kwietnia 2022, 0:08\nStrona Główna »Trendy Polska » Praca w roli opiekuna\nopiekun, praca, uchodźca\nJak dalej mądrze pomagać uchodźcom z Ukrainy? Co im doradzić, skoro końca zagrożeń związanych z wojną nie widać, a u osób, które przyjęły ich pod swój dach pojawia się już pewne zniecierpliwienie związane ze zmęczeniem i chęcią powrotu do normalności?\nTo, czego uchodźcy teraz najbardziej potrzebują nasi sąsiedzi zza wschodniej granicy to konkretny plan na to, jak zacząć żyć samodzielnie, czyli gdzie pracować i zamieszkać na dłużej.\nMoment, w którym aktualnie jesteśmy, nie należy do najłatwiejszych – zarówno dla osób, które do Polski przyjechały, jak i tych, którzy zdecydowali się pomagać. Psychologowie coraz częściej mówią o wyczerpującym się zrywie serc, co jest normalne i wcale nie wynika ze złej woli. Po prostu wszyscy chcielibyśmy już trochę normalności i odpoczynku – zarówno ci, którzy przyjechali do Polski po wsparcie, jak i ci, którzy tego wsparcia udzielają. Czujemy nie tylko zmęczenie, ale i presję konieczności dokonania jakiejś zmiany, szczególnie, że właśnie zmieniła się pora roku na taką, która daje nadzieję – w efekcie część uchodźców decyduje się zaryzykować i wraca na Ukrainę.\nCi, którzy wolą zostać, coraz częściej podejmują kroki związane ze zorganizowaniem sobie życia po swojemu – przynajmniej do czasu, aż wojna się rozstrzygnie i nie będzie żadnych wątpliwości związanych z bezpieczeństwem. To, czego teraz potrzebują najbardziej, to wsparcie w znalezieniu własnego lokum i pracy.\nPraca i mieszkanie w jednym\nMożliwość zarejestrowania się w systemie państwowym na pewno wiele ułatwia, nie zmienia jednak faktu, że znalezienie wymarzonej pracy na emigracji to spore wyzwanie, szczególnie, że wielu uchodźców nie najlepiej komunikuje się w języku polskim, a do tego poza pracą potrzebuje też pilnie własnych czterech kątów.\nW tej sytuacji warto rozważyć zatrudnienie się np. w roli opiekunów osób starszych w Niemczech –\nmówi Marta Kobińska, członek zarządu oraz dyrektor finansowy w firmie Bravecare, która pośredniczy w tego typu zatrudnieniu. Ta praca często wiąże się z możliwością zamieszkania w miejscu pracy, pozwala na godne zarobki i można ją zaplanować na określony czas. Pośrednik to gwarancja bezpieczeństwa – nie tylko uwzględnieni sytuację życiową i określone potrzeby kandydatów w trakcie dopasowywania do klienta po stronie niemieckiej, ale też zapewni transport i całodobową opiekę koordynatora.\nSkorzystanie z takiej formy zatrudnienia może mieć też aspekt psychologiczny – ci, którzy sami potrzebowali pomocy, teraz będą udzielać wsparcia innym – osobom starszym, chorym, lub z niepełnosprawnościami. Ponieważ nasza firma ma ogromne doświadczenie w łączeniu ludzi w potrzebie, zdecydowaliśmy się wziąć udział w Projekcie Relokacja, który organizuje Fundacja Porozumienie bez Barier we współpracy z Global Empowerment Mission. W ten sposób chcemy wesprzeć naszych sąsiadów, a właściwie sąsiadki zza wschodniej granicy – mówi Jarek Dobrowolski koordynator w Bravecare.\nJesteśmy przekonani, że dla wielu Ukrainek, które wyjechały wraz z dziećmi z kraju ogarniętego wojną, praca w Niemczech w charakterze opiekunek osób starszych może być doskonałym pomysłem na dalsze życie na emigracji. Taki wyjazd na jakiś czas rozwiązuje wiele problemów, dając możliwość legalnej, dobrze płatnej pracy, często od razu z zamieszkaniem, a to jest dokładnie to, czego teraz potrzebuje wielu ludzi, którzy przyjechali szukać pomocy w Europie.\nUchodźcom z Ukrainy potrzebny jest teraz spokój i możliwość znalezienia bezpiecznej przystani, w której mogą przetrwać czas przymusowej emigracji. W tym okresie na pewno nie warto ryzykować zatrudniania się „na czarno”, gdyż jest to najprostsza droga ku kolejnym kłopotom – stwierdza Marta Kobińska. Z tego powodu warto skorzystać z pomocy pośrednika i z jego pomocą znaleźć zatrudnienie wraz z mieszkaniem. Bravecare połączył już w ten sposób tysiące ludzi, dodatkowo dając prawne, psychologiczne i językowe wsparcie w razie pojawienia się jakichkolwiek przeciwności losu. My po prostu wiemy, jak pomagać ludziom w trudnych sytuacjach życiowych stanąć na nogi. Teraz taką grupę stanowią Ukrainki z dziećmi – apelujemy więc o to, by zgłaszały się do nas, a my zaproponujemy dla nich najlepsze rozwiązanie na to, jak godnie przeżyć czas przymusowego wyjazdu z ojczyzny.\nBravecare to międzynarodowa firma zajmująca się profesjonalną opieką nad osobami niesamodzielnymi, chorymi, starszymi i niepełnosprawnymi, oferująca usługi na najwyższym poziomie. Pośredniczy w znalezieniu w pełni legalnej i bezpiecznej pracy za granicą, starannie dobierając kompetentnych pracowników do zleceń, zapewniając językowe, psychologiczne i prawne wsparcie koordynatorów, a także oferując wynagrodzenie odpowiadające kwalifikacjom.


Ludzie w trakcie choroby lub też przy wielu problemach z stworzonym przez nas organizmem dzwonią po karetkę lub ewentualnie udają się do doktora. To jest naturalnie pierwszy odruch w kierunku medycyny. To naturalnie dzięki temu powszechność jest niezmiernie kolosalna, a takie wykorzystanie jest automatyczne oraz niejednokrotnie przychodzi samo, jako pomysł na ratunek dla danej osoby lub też nawet dla prywatnego organizmu ludzkiego. Nawet przy niegroźnej chorobie możemy udać się do lekarza i pozyskać od niego pomoc – uprzejmie zapraszamy na Jak się rozbudzić. Medycyna po to jest. Ona udziela nam pomocy oraz stara się jak najprawidłowiej w to wszystko ingerować oraz poprawnie dostosować do wszystkich zależności. Sztuka lekarska jednak nie zawsze ma prawo udzielić pomocy. Bywa i tak, że pacjent zanadto ociężale poszedł na badania lub ewentualnie uzyskał pomoc medyczną. Wtenczas choroba nie jest już do pokonania, a to znaczny problem. Niestety, nie każdy tak racjonalnie podejdzie do tej sfery oraz nie każdy prawidłowo rozliczy się z tego wszystkiego. Medycyna nie jest także nieomylna. Tu błędy się zdarzają. Na szczęście wybitnie rzadko. To takie drobne pocieszenie od medycyny.


Ehrlich z Voyager Digital mówi, że sprzedaż kryptowalut w zeszłym tygodniu była odruchową reakcją\nHome › News › Dyrektor generalny Voyager Digital Stephen Ehrlich: Wyprzedaż kryptowalut była “reakcją odruchową”\nEhrlich twierdzi, że pomimo ostatniej wyprzedaży kryptowalut, niektóre solidne aktywa kryptowalutowe są długoterminowe i prawdopodobnie odbiją się jeszcze wyżej\nInwestor wskazuje na pięć aktywów, które odnotowują największy wolumen, ponieważ inwestorzy kupują podczas spadku\nToken VGX jest jednym z tych, które cieszą się zwiększonym zainteresowaniem na rynku\nStephen Ehrlich, dyrektor generalny Voyager Digital kategorycznie twierdzi, że ostatnia wyprzedaż kryptowalut ma związek z reakcją inwestorów na nastroje panujące na szerszym rynku.\nWedług Ehrlicha, spadki cen głównych kryptowalut, takich jak Bitcoina i Ethereum, a także większości innych altcoinów, to nic innego jak odruchowa reakcja na presję wyprzedaży wywołaną wzrostem awersji do ryzyka wśród inwestorów.\nSzef Voyager Digital komentował perspektywy rynku kryptowalutowego po tym, jak cena Bitcoin spadła w wyniku krachu z okazji Black Friday, który pozbawił rynek kryptowalut miliardów USD.\nW wywiadzie dla programu CNBC "Squawk Street" Ehrlich zauważył, że spadek ten jest prawdopodobnie krótkoterminowym ruchem, który mimo wszystko zaoferował inwestorom doskonałą okazję do kupna podczas spadków.\nWyjaśnił, że na jego platformie brokerskiej nieustannie pojawiają się nowe oferty, a wolumen kupna pojawia się nawet wtedy, gdy cena BTC dotknęła najniższych poziomów widzianych ostatnio na początku października.\n"Jest to aktywo, które próbuje się ugruntować" – zauważył, dodając, że w miarę jak coraz więcej osób dołącza kryptowaluty do swojego portfolio, rynek będzie dostrzegał coraz mniejszą ilość głosów.\nToken Voyager (VGX), Cardano (ADA), Solana (SOL) i Avalanche (AVAX)\nZapytany o to co sądzi o wyprzedaży, dyrektor generalny Voyager Digital zauważył, że inwestorzy wydają się być niezrażeni, biorąc pod uwagę ogromne ilości kapitału wkładane w Cardano (ADA), Solana (SOL) i Avalanche (AVAX).\nZauważył również, że nawet token aplikacji Voyager (VGX) i zyskująca na popularności moneta metaverse powiązana z Decentraland (MANA) są "długoterminowymi inwestycjami", które są bardzo solidne.\nTak więc, nie tylko Bitcoin (BTC) i Ethereum (ETH) są świadkami zwiększonych transakcji "kup podczas spadku", ale także altcoiny, takie jak pięć powyższych. Według Ehrlicha, gdy rynek nabierze nowego rozpędu, są to jedne z aktywów, na których można zaobserwować znaczące ruchy.\nUważa on, że w najbliższym czasie nastąpi odbicie, jednak może ono nie nastąpić tak szybko, jak miało to miejsce po napędzanym przez Chiny załamaniu w maju i czerwcu. Odbicie będzie jednak prawdopodobnie bardziej intensywne ze względu na obecność większej liczby inwestorów instytucjonalnych.\nKomentarze Ehrlicha pojawiają się kilka tygodni po tym jak powiedział on, że platforma jest przygotowana na rekordowy wynik za grudzień. Jest to również następstwem wydania przez firmę karty debetowej Voyager Debit Mastercard, która pozwala użytkownikom zarabiać na oprocentowaniu posiadanych kryptowalut i swobodnie nimi dysponować, a wszystkie transakcje są realizowane z poziomu konta użytkownika Voyager.


CERAMIKA I PORCELANALALKI I ZABAWKILAMPYMEBLEMETALOWE PRZEDMIOTYOBRAZKI I RAMKIPOJEMNIKI I PUZDERKAŚWIECZNIKISZKŁOTEKSTYLIAWIESZAKIZEGARYINNE DecoBazaar > Dom > Kubki > kubek. na jednym zwykle się nie kończy (nr 5274893)\nKubek ceramiczny z grafiką na powierzchni widocznej na zdjęciach (przy niektórych wzorach tył i przód kubka mogą różnić się od siebie). Kubek jest biały z połyskiem. Kolory mogą odrobinę różnić się od tych na zdjęciach. Kubek jest idealny na kawę, herbatę oraz inne napoje. Wymiary: średnica 8,2 cm, wysokość 9,5 cm. Dostępne różne wzory. Istnieje możliwość zamówienia kubka z wymarzoną grafiką, napisami itd. Można myć w zmywarce. Kubki wysyłane są tylko i wyłącznie za pośrednictwem firmy kurierskiej ze względu na ich bezpieczeństwo. Grafika prezentowana na kubkach w wielu przypadkach może być nadrukowana również na poszewkach, torbach i innych produktach. TAGI: #bury, #kot, #koty, #rudy Możesz zwrócić kupiony towar jeśli nie spełni Twoich oczekiwań. Przysługuje Ci prawo do zwrotu towaru bez podania przyczyny, w terminie 14 dni od momentu otrzymania przesyłki z zamówieniem.