Nowe Światy - I tak to się zaczyna - część 8 - Trek.pl\nForum › Fandom › Opowiadania › Cykle opowiadań › dział tymczasowy › Nowe Światy - I tak to się zaczyna - część 8\nNowe Światy - I tak to się zaczyna - część 8\n31 marca 2006 at 11:27 #2760\nRomulus, prywatne kwatery preator Donatry, 101-szy dzień inwazji\nDonatra ujęła w szczupłą dłoń kieliszek wypełniony opalizującym, błękitnym płynem. Przez chwilę wpatrywała się w niego, po czym uniosła go do góry\n?Za co wypijemy, admirale??\n?Może za życie, pani admirał. Zbyt wielu ginie w tej chwili, aby nie życzyć pozostałym, by ich ten los ominął.?\nDonatra skinęła głową.\n?Jak panu smakował nasz obiad??\n?Wyśmienity. Nie spodziewałem się tak znakomitego jedzenia, jeżeli mam być szczery.?\n?O?? zdziwiła się Donatra.\n?Przedostatni preator był... niezbyt uprzejmy, a wcześniej miałem okazję spróbować tylko jakiejś żółtej papki...?\nDonatra roześmiała się. Z całą pewnością spotkanie z systemem dystrybucji żywności nie mógł być zbyt miły. Cywilne wersje racji żywnościowych może i były lepsze od wojskowych, ale niewiele.\n?Tak, no cóż, mam nadzieję, że to przekonało pana, że nie jesteśmy barbarzyńcami.?\n?Oh, nigdy tak nie sądziłem, pani preator?\n?Pan może i nie. A pańscy przełożeni??\n?Także. Uważaliśmy was za... głupców, zaślepionych rządzą władzy głupców, ale nie za barbarzyńców.?\n?Głupców? Dlaczego, admirale??\n?A jak można określić kogoś kto sam atakuje Borg? Mimo że nie musi??\n?Sądzi pan, że to co zrobiliśmy było złe? Nasza próba ratowania Kardassian??\nAdmirał wstał i podszedł do okna z kieliszkiem czerwonego wina w ręku. Przez chwilę obserwował roztaczający się przed nim widok.\n?Piękne.? powiedział w końcu. ?Ale wcześniej czy później, to wszystko zostanie zniszczone. Planeta nie ma żadnej wartości dla kolektywu, więc najpewniej zniszczą ją, aby odzyskać surowce kryjące się w głębszych warstwach planety.?\nDonatra stanęła obok swojego gościa.\n?Z całą pewnością.? Stwierdziła wyjątkowo spokojnie. ?Ale nasze stanie z boku i przyglądanie się jak Borg asymiluje Kardassian nic by nie zmieniło.?\n?Zmieniło by wszystko.? spokojnie odpowiedział jej admirał. ?Gdyby nie wasza głupota, bylibyśmy w stanie pokonać Borg. Teraz...? wzruszył ramionami.\n?Pokonać Borg? Jak Jean Luc??\nPicard odwrócił się od okna i podszedł do mapy gwiezdnej wiszącej na jednej ze ściany.\n?Żeby to wyjaśnić, żeby pani tak naprawdę zrozumiała, ile kosztowały nas wszystkich? ręką z kieliszkiem zatoczył krąg obejmujący całą mapę ? wszystkie państwa obu kwadrantów ?Ile kosztowały na romulańskie gierki i wasza żądza władzy, musiałbym zacząć od samego początku. Ma pani trochę czasu??\n?Teraz? Teraz mam cały czas tego świata. Mniej więcej dwie godziny do następnej sesji senatu.?\nPicard skinął głową.\n?A więc, admirale. Jakim cudem Imperium Romulańskie zmarnowało szansę na pokonanie Borg??\n?Zna pani wynik bitwy o Wolf 359?? Donatra skinęła głową. Ostatecznie, kto nie znał. Największa porażka Floty Gwiezdnej w jej historii.\n?W walce w sektorze uczestniczyło 39 okrętów Floty Gwiezdnej, dwa okręty Klingońskich Sił obronnych oraz, o czym niewiele osób wie, dwa Tkacze Tholian i romulański Warbird.?\nDonatra popatrzyła na niego zdziwiona. Nie wiedziała o tym. A to było co najmniej dziwne ? ostatecznie była admirałem i potem...\n?Wysłaliśmy eskadrę Warbirdów, ale nie zdążyła dolecieć. Więc jak..??\n?Gdy Borg wszedł w nasze granice, nasz rząd poprosił ludzi ze wszystkich rządów bądź organizacji o pomoc. Romulanie dali się przekonać, ale negocjacje trwały na tyle długo, że poprosiłem mojego starego... znajomego, komandora Tomalaka, o pomoc. Warbird klasy Hawk operował akurat wewnątrz terytorium Federacji i na rozkaz Tomalaka poleciał pod Wolf 359. Został zniszczony wraz z całą załogą. Z pozostałych rządów zareagowali tylko Tholanie ? wysłali dwa tkacze które próbowały uwięzić sześcian, ale także zostały zniszczone.?\n?Nie wiedziałam, że... moment, ale jakim cudem nie wykryliśmy zniknięcia jednego Warbirda??\n?Zdaje się, że poszło to na konto naszego kontrwywiadu.? Picard wzruszył ramionami. ?Zresztą to nieważne. Ważne jest to, co stało się później. Borg wtargnął na terytoria Romulan i Klingonów. I podobnie jak u nas ? nieomal mu się udało. To przekonało 'najwyższe czynniki' iż kooperacja wszystkich potęg kwadrantów jest niezbędna, jeżeli mamy przetrwać ewentualną wojnę z Borg.?\n?Kooperacja?? zapytała cicho Donatra. Nic o tym nie wiedziała. Nikt nic o tym nie wiedział. Chyba że D'Rani.. ale dlaczego jej nie powiedział?\n?Owszem. Rozpoczęły się wspólne badania nad możliwościami pokonania okrętów Borg. Nad stworzeniem sił mogących walczyć z Kolektywem. Zresztą, przyniosły one nawet trochę efektów.?\n?Jakich? Jeżeli można spytać.?\n?Można. Ale o tym za chwilę. Do tego nieformalnego sojuszu przystąpiło pięć ras. Federacja, Klingonie, Romulanie, Tholianie i Kardassianie.?\n?Kardassianie. Ale jeżeli oni byli waszymi sojusznikami, to dlaczego pozwoliliście Borg...?\n?To było jeszcze przed wojną z Dominium.? przerwał jej Picard. Donatra skinęła ze zrozumieniem głową. Wojna zmieniła sporo...\n?Ale przecież Romulanie byli po waszej stronie w tej wojnie.?\n?Zgadza się. I widać było jej efekty.?\n?Jest pani bardzo niecierpliwa jak na polityka? uśmiechnął się Picard. Donatra odpowiedziała uśmiechem, ale nic nie powiedziała.\n?Efektami było sporo nowych technologii wprowadzonych tuż przed wybuchem wojny. Kardassianie podzielili się projektem torped kwantowych, my systemem generacji pól osłonnych i fazerami, wy i Klingonie maskowaniem. Na prawdziwe efekty tych działań przyszło poczekać, ale pierwsze było widać dość szybko. W uzbrojeniu, mocy i skuteczności osłon. We wszystkim. Sovereign, Defiant, Valdore, Negh'Var ? te okręty są wynikiem tych prac. Kardassiańskie platformy obronne także.?\n?Nie zastanawiało pani nigdy jakim cudem prymitywna kardasska broń była w stanie z łatwością przebijać osłony naszych Galaxy czy waszych Warbirdów??\nDonatra popatrzyła się z dziwnym wyrazem twarzy na Picarda. Było widać, że nigdy się nad tym nie zastanawiała.\n?Zarówno fazery jak i torpedy plazmowe ? zresztą waszej produkcji? Donatra zakrztusiła się piwem gdy to usłyszała ?były zoptymizowane do przebijania się przez pola osłonne. Miały niewielką moc, co było widać, ale świetnie radziły sobie z przechodzeniem przez pola. Wszyscy uważali, że to pochodna technik polaryzacji Dominium? Picard ponownie wzruszył ramionami ?Nikt jakoś nie pomyślał, że polaryzacja, jako sposób na przebijanie pól jest bronią jednorazową. Raz dostosowane osłony są odporne raz na zawsze na taką broń.?\n?To my skonstruowaliśmy broń, która zadała nam takie straty?? chciała się upewnić Donatra. Gdy Picard potwierdził, zaklęła z uczuciem. ?Ale dlaczego nic o tym nie wiedziałam? Przecież coś takiego trudno ukryć. A nawet teraz...?\n?Nie wiemy, dlaczego pani o tym nie wie. Nie wiemy, czy poprzedni preator wiedział. Podejrzewamy, że nie i że nawet Shinzon nic nie wiedział. Albo był ostatnim, który wiedział. Teraz to już nieistotne.?\n?Istotne byłoby, gdyby Romulanie byli jeszcze członkami tego sojuszu. Ale nie są, więc co to ma za znaczenie??\nDonatra przez chwilę zastanawiała się, co odpowiedzieć, ale w końcu tylko skinęła głową.\n?Jak pokazała wojna, opracowywane przez nas technologie są skuteczne, postanowiono więc je zaimplementować ? i stworzyć pierwszy okręt, prototyp, mający być maszyną testową służącą do polowania na okręty zwiadowcze Borg w naszych kwadrantach.?\n?Pewnie nigdy nie powstał??\n?Owszem powstał. A raczej powstały. To był Prometheus.? Picard spojrzał Donatrze w oczy ?I Scimitar.?\n?Owszem. Oba okręty miały zaimplementowane najnowsze technologie stworzone do walki z Borg. To dlatego Prometheus tak łatwo zniszczył waszego D'Deridexa. A Scimitar tak łatwo poradził sobie z naszymi siłami.?\n?Ale przecież Enterprise...?\n?Walczył dłużej. Z dwóch powodów. W przeciwieństwie do pani okrętów miał już nowe systemy osłon. A Shinzon nie chciał go zniszczyć. Ona chciał mnie w jednym kawałku. A tego nie mógł dokonać niszcząc Enterprise. Sama pani widziała, z jaką łatwością jego broń przebijała wasze osłony. Nasze radziły sobie lepiej, ale i tak były co najmniej krok do tyłu za systemami Scimitara. Nie mieliśmy szans w walce z tym okrętem.?\n?No dobrze. Ale dlaczego Shinzon was zaatakował? Przecież nic na tym nie zyskiwał??\n?Owszem. Gdyby zniszczył Ziemię i usunął Federację z drogi, sojusz by się rozsypał. A Romulanie zostali by z jedynym prototypem okrętu technologiami anty-Borg w ręku. To dlatego chcieliście ukraść Prometheusa.?\n?Upewnić się, że wy nie będziecie tego mieć??\n?Tak. Shinzon jednak przegrał, sojusz się ostał ? bez Romulan. Zresztą, nie wiemy czy Shinzon w ogóle wiedział o tym sojuszu. Podejrzewamy, że nie. Myślał, tak jak miał on i reszta galaktyki ? że Scimitar to projekt Reman. Coś, co można wykorzystać przeciwko Ziemi. Najpewniej to Tal'shiar uznała, że skoro Borg nie zaatakował, to już nie zaatakuje, i lepiej zabrać reszcie te technologie. Umierający Shinzon był świetnym narzędziem do pozbycia się tych, którzy coś wiedzieli. I Federacji.?\n?Ale przecież nadal możemy produkować Scimitary??\n?Nie mające nawet połowy skuteczności starego. W stoczniach Reman zachowały się plany sporej części urządzeń, ale paru istotnych zabawek już nie. Wasze disruptory są silniejsze niż były, ale właściwości pozwalające na przebijanie pól zniknęły, nieprawdaż??\nDonatra pokiwała głową w zamyśleniu. Też zastanawiała się, dlaczego nowe Scimitary, mimo iż najpotężniejsze okręty po zmodyfikowanych okrętach UFP, są jednak mniej skuteczne niż oryginał. Podejrzewała, że oryginał miał na pokładzie jakąś technologię, której plany się nie zachowały, ale nie spodziewała się, że ta technologia nie była romulańska.\n?Co w Scimitarze było nasze??\n?Załoga.? spokojnie odpowiedział Picard.\n?I nic więcej. Napęd i reaktor były Dominium, ostatecznie to na ich krążowniku bazował Scimitar. Broń była wynikiem kooperacji Federacji i Romulan, a maskowanie ? Klingonów i Romulan. Zresztą system strzelania przez osłony, z którego jesteście tak dumni, pochodzi od Klingonów. Emitery talaronowe pochodzą od Tholian. Pola ? od Federacji.?\nDonatra patrzyła się na Picarda z niedowierzaniem\n?Na nasze szczęście, prace nad systemem maskowania fazowego oraz broni przyszłości przeciągnęły się inaczej nic nie zatrzymałoby Scimitara przed zniszczeniem Ziemi.?\nPrzez ładnych parę minut Donatra trawiła uzyskane informacje. To co usłyszała, nie mieściło się jej w głowie. Większość technologii którymi się chlubili, było wynikiem kooperacji z Federacją. I Klingonami! Fakt, że to samo dotyczyło pozostałych członków tego sojuszu był marnym pocieszeniem.\n?No dobrze? zapytała w końcu ?Ale co to ma do rzeczy z obecną sytuacją??\n?Sporo. Założeniem sojuszu w wypadku pojawienia się Borg była ścisła współpraca wojskowa. Rasy wchodzące w jego skład miały otrzymać identyczny dostęp do technologii, a Borg miał być utrzymywany poza granicami tak długo, dopóki nie uda się zlokalizować wszystkich węzłów TW. I ich zniszczyć. Przy takim ograniczeniu mobilności, Borg przestałby być zagrożeniem. A gdyby atak nastąpił po 2430 ? nie byłby w ogóle zagrożeniem.?\n?Obecnie w skład Floty, KSO i Tholian wchodzą okręty zbudowane do walki z Borg. Bazują na technologiach ukrywanych przez członków przez wiele lat i w zasadzie nigdy nie wykorzystanymi ? nikt z nas nie dysponował technologią do tego niezbędną. Dopiero razem mogliśmy pokusić się o ich wykorzystanie. Widziała pani, jaką panikę wywołał Enterprise. Te nowe okręty pokonałyby go bez żadnego wysiłku. Do całkowitej wymiany flot potrzebowalibyśmy czasu akurat do 2430.?\n?I sądzi pan, że Borg by się nie zaadaptował do tych technologi??\n?Nie, pani preator Bo do nich, podobnie jak do broni gatunku 8472, nie można się dostosować. Zresztą, na ich pomysłach bazowaliśmy tworząc projekty nowych jednostek.?\n?Pięknie. Macie flotę niepokonanych okrętów. I co z tego? Dlaczego nie zaatakujecie Borg i nie zniszczycie go??\n?Bo na razie mamy dwa takie okręty. Dwa!? Picard westchnął ?Ich produkcja trwa. Trwa długo. Bardo długo. Zna pani nasze możliwości produkcyjne z czasów Dominium. Sądzi pani, że na wymianę Floty potrzebowalibyśmy czterdziestu lat gdyby chodziło o normalne jednostki??\n?Nie... ale nadal nie rozumiem...?\n?Mieliśmy stanowić zwarty front!? zirytował się Picard ?Zmusić Borg do szukania zasobów poza naszymi terytoriami. Zdobyć czas ? im więcej tym lepiej. Wasza głupa wojenka dała Kolektywowi to, czego potrzebował ? łatwy dostęp do zasobów. A nam zabiera czas.?\n?D'Rani przecież nie odmówiłby, gdyby wiedział o co chodzi. A wy zaproponowaliście mu sojusz, ale bez technologii przyszłości.?\n?Sądziliśmy, że wiedział o sojuszu technologicznym. Jednym z jego założeń było trzymanie broni przyszłości jak najdalej od pól walki dopóki ich wykorzystanie nie będzie niezbędne. Nie pozwolić Borg przedwcześnie się zaadaptować.?\n?On nie wiedział. Nie mógł wiedzieć...?\n?Najprawdopodobniej nie wiedział. Tak jak Shinzon.?\n?Więc dlaczego się do niego nie zwróciliście otwarcie??\n?Bo nie wiedzieliśmy.? zmęczonym głosem odpowiedział Picard. ?Sądziliśmy, że świadomie odrzucił sojusz. A projekt ewakuacji jaki prowadzi, tylko nas w tym umocnił.?\n?Nie powiedział pani? Cóż, widać uznał, że ewakuacja połowy tylko społeczeństwa to lepiej niż ryzyko, że my się dowiemy.?\n?O czym nie powiedział!?\n?Jego naukowcy stworzyli technologię umożliwiającą przejście do innego uniwersum. Szukają zdaje się odpowiedniego do ewakuacji.?\n?Ale dlaczego mi nie powiedział?? zapytała Donatra cicho, siadając na najbliższym fotelu.\n?Lepsze pytanie brzmi ? dlaczego nie powiedział nam.? gdy preator spojrzała na niego pytającym wzrokiem wyjaśnił ?Prowadzimy podobne badania. W innym kierunku, szczególnie, że przelot do innego świata nie do końca zabezpiecza przed Borg... Skoro my wiemy o jego projekcie, byłoby dziwne, gdyby on nie wiedział o naszym. Współpraca przyspieszyła by oba. Mimo to nie zaproponował jej. Nawet nie spróbował. To nie nastrajało nas zbyt optymistycznie w stosunku do możliwości współpracy z nim?\n?I dlatego zwróciliście się do mnie gdy zostałam pretorem??\n?Zgadza się. Chcemy zaproponować wam sojusz na podobnej zasadzie, jak reszcie ras wchodzących obecnie w skład Federacji.?\n?Teraz nie pokonamy już Borg. Gdy zasymiluje Dominium, Kardassian i część waszego terytorium, będzie miał zbyt duże zasoby, aby można było go opóźniać na tyle długo, by nowa technologia została wprowadzona w ilościach wystarczających do walki z Kolektywem. Więc mamy zamiar zrobić to samo co wasz były preator Uciec. Ewakuować tyle planet ile się da i uciec do międzyświata ? gdzie Borg nie może istnieć.?\n?Brzmi pięknie. A jak jest cena tego sojuszu??\n?Dostaniecie technologię do walki z Borg. Wszystko co mamy poza tymi najnowszymi i technologią przyszłości. Tych potrzebujemy do ochrony ewakuacji i nie możemy pozwolić aby Borg poznał je zbyt szybko. Będziemy także ewakuować wasze planety ? od chwili podpisania sojuszu. Ale jeżeli Borg nadejdzie ? będziecie zdani tylko na siebie. Waszym zadaniem będzie opóźnienie Kolektywu ? za cenę waszego życia.?\nGdy dwanaście godzin później Enterprise opuszczał orbitę Romulusa, Imperium Romulańskie oficjalnie przestało istnieć. Stało się protektoratem Federacji Zjednoczonych Planet.\n31 marca 2006 at 11:59 #40575\nJak już wspominalem w PM do autora w tej części mamy pokazanie podłości admirała Picarda, który z żądzy podporządkowania sobie Imperium Romulańskiego, nie cofnie się przed wierutnymi kłamstwami i oszustwami.Na szczęście prawdziwi Romulanie nigdy nie uwierzą w te bzdury.\n31 marca 2006 at 12:07 #40576\nTiaaaa... na szczescie ta czesc IR to moja dzialka, i to ja decyduje co jest prawda a co nie 😀\n31 marca 2006 at 17:26 #40577\nCzemu ten Jean - Luc taki wredny jest ?! 😉 Poza tym mnie dziwi czemu Romulanie mają walczyć sami skoro stali się częścia Federacji ?! Bez broni Voja i wsparcia GF.\n31 marca 2006 at 17:48 #40579\nTo czytaj uważnie ;)Romulaki stali się tylko protektoratem Federacji - UFP ma się zająć ich ewakuacją, a oni w zamian za to mają opóźniać nadejście Borga tak długo, jak to tylko możliwe. Nowej broni nie dostaną, zeby Borg się do niej przedwcześnie nie zaadaptował - i żeby można ją było użyć później, podczas ewakuacji, kiedy każda chwila będzie cenna.


Włam na router. Logi Pentagram Cerberus P 6341 - Sieci komputerowe - dobreprogramy - forum\nWłam na router. Logi Pentagram Cerberus P 6341\nxbialyx5 (Xbialyx5) 2010-06-10 15:30:26 UTC #1\nWitam, zamieszczam logi z firewalla z routera, które zauważyłem.\nJun 9 17:43:44 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 202.97.60.229 to 83.31.111.76 Jun 10 12:43:59 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 202.97.60.229 to 83.31.111.76 Jun 10 13:05:54 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 202.97.60.233 to 83.31.111.76 Jun 10 16:24:30 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 219.129.22.58 to 83.31.110.192\nJak się przed tym kimś zabezpieczyć? Mam szyfrowanie WPA2 AES i mam 32 znakowe hasło, silne hasło. Proszę o pomoc.\nDimatheus (Dimatheus) 2010-06-11 11:10:24 UTC #2\nZałączone przez Ciebie logi to informacje dotyczące pracy zapory sieciowej w routerze. Skoro próby włamania zostały wykryte, na pewno zostały też zablokowane - stąd informacja w logu. Ogólnie atak był poprzez internet, a nie wewnątrz sieci, którą masz dość dobrze chronioną. Myślę, że możesz spać spokojnie - zapora w Pentagramie działa i chroni!!\nroobal (roobal) 2010-06-11 17:10:28 UTC #3\nMam szyfrowanie WPA2 AES i mam 32 znakowe hasło, silne hasło. Proszę o pomoc.\nWifi tutaj nie ma nic do znaczenia, z logów jasno wynika, że atak przeprowadzany był ze świata na router przez interfejs sieciowy ppp0, czyli atak na port WAN a nie włamanie przez Wifi Ogółem wbudowane w routery zapory sieciowe powinny odpierać takie ataki, jednak czujności nigdy za wiele.\nxbialyx5 (Xbialyx5) 2010-06-11 21:24:55 UTC #4\nWięc jak mogę jeszcze "pomóc" routerowi w odpieraniu ataków?\nJeszcze dodam, że posiadam Neostradę. Jeśli tu o WAN chodzi\nDimatheus (Dimatheus) 2010-06-11 21:43:59 UTC #5\nJeśli masz skonfigurowany firewall w routerze to już niewiele możesz zrobić. Ewentualnie mógłbyś - jeśli oprogramowanie routera na to pozwala - blokować potencjalnie niebezpieczne adresy IP, tyle że po logu widać, że ataki były wykonywane z różnych adresów IP - gra zatem niewarta świeczki. Poza tym - jak pisałem wcześniej - skoro router wykrył próby ataku oznacza to, że zostały zatrzymane - nie ma więc potrzeby dodatkowej pomocy.\nJako dodatkowy środek zabezpieczający i druga linia obrony w przypadku s'hack'owania routera, będzie odpowiednia zapora sieciowa zainstalowana na każdej ze stacji roboczych wewnątrz sieci lokalnej.\nxbialyx5 (Xbialyx5) 2010-06-11 21:54:43 UTC #6\nWięc, jeśli posiadam pakiet NOD32 Smart Security + Comodo Firewall to nie powinienem się martwić? I jeszcze Firewall z Windowsa 7\nroobal (roobal) 2010-06-12 01:40:27 UTC #7\nJeśli posiadasz na komputerze zaporę programową jesteś mniej narażony na atak, gdyby ktoś przebił się przez zaporę sprzętową wbudowaną w router, jednak pamiętaj że jak ktoś będzie chciał się włamać to i tak może to zrobić nawet gdyby mu to miało zająć kilka dni ale twój komputer to nie serwer, więc jeśli ktoś nie ma konkretnego powodu to da sobie spokój ale warto zachować czujność.\nDo monitorowania sieci może zainstalować sobie program WireShark, używam go pod Linuksem ale wydaje mi się, że pod Windowsa też jest dostępny, poczytaj sobie na necie jak monitorować przy jego pomocy ruch sieciowy.\nJeśli masz jakieś cenne dane na komputerze jak dokumenty typu praca dyplomowa/magisterska czy ważne dokumenty, do których nikt nie powinien mieć dostępu, np. deklaracje podatkowe czy księgi rachunkowe albo zdjęcia czy inne ważne to proponuję je zarchiwizować i zrobić ich kopię zapasową na osobnym nośniku jak zewnętrzny dysk twardy czy płyty dvd. Oprócz tego możesz szyfrować partycje, cały dysk czy poszczególne pliki Oczywiście to są tylko propozycje.\nxbialyx5 (Xbialyx5) 2010-06-12 08:42:37 UTC #8\nDimatheus (Dimatheus) 2010-06-13 22:23:45 UTC #9\njeśli posiadam pakiet NOD32 Smart Security + Comodo Firewall to nie powinienem się martwić? I jeszcze Firewall z Windowsa 7\nW sumie powinieneś martwić się jednym, aczkolwiek bardzo ważnym szczegółem. W systemie w danym czasie powinna być obecna i aktywna tylko jedna zapora sieciowa - u Ciebie włączone są trzy: ta zintegrowana w pakiecie ESET, Comodo oraz zintegrowana w systemie. Takie zagrania mogą powodować konflikty, problemy z połączeniami internetowymi oraz nieprzewidywalną i niestabilną pracę systemu. Dlatego najlepiej wyłącz zaporę zintegrowaną z systemem i albo odinstaluj Comodo, albo też wyłącz funkcję zapory w pakiecie Eset.\nxbialyx5 (Xbialyx5) 2010-06-14 15:42:00 UTC #10\nJa właśnie wiem, że nie powinno być więcej niż jeden firewall/antywirus, ale właśnie żadnych błędów nie ma, komputer mi też w ogóle nie zwolnił, więc może chyba tak zostać?\n-- Dodane poniedziałek, 14 czerwca 2010, 18:57 --\nJun 12 11:12:55 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 217.17.34.134 to 83.31.84.158 Jun 12 11:12:55 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 217.17.34.134 to 83.31.84.158 Jun 12 11:12:58 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 217.17.34.134 to 83.31.84.158 Jun 14 11:40:15 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 111.92.225.6 to 83.31.83.102 Jun 14 12:02:01 HackAttack: [sPI] TCP packet from [ppp0] 98.126.11.142:39075 to 83.31.83.102:47439 Jun 14 12:04:48 HackAttack: [sPI] TCP packet from [ppp0] 98.126.11.142:9055 to 83.31.83.102:16085 Jun 14 12:27:06 HackAttack: [sPI] TCP packet from [ppp0] 98.126.11.142:40757 to 83.31.83.102:17108 Jun 14 13:08:53 HackAttack: [sPI] TCP packet from [ppp0] 98.126.11.142:34178 to 83.31.83.102:1609 Jun 14 13:09:34 HackAttack: [sPI] TCP packet from [ppp0] 98.126.11.142:48768 to 83.31.83.102:54451 Jun 14 13:35:48 HackAttack: [sPI] TCP packet from [ppp0] 98.126.11.142:8356 to 83.31.83.102:36114 Jun 14 13:42:30 HackAttack: [sPI] TCP packet from [ppp0] 98.126.11.142:9479 to 83.31.83.102:1195 Jun 14 18:01:55 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 88.191.102.62 to 83.31.83.102 Jun 14 18:12:18 HackAttack: [sPI] ICMP packer from [ppp0] 88.191.102.62 to 83.31.83.102\nZablokowałem ten adres 217.17.34.134 w routerze to teraz zaczęły się kolejne ataki\nDimatheus (Dimatheus) 2010-06-14 17:11:56 UTC #11\nale właśnie żadnych błędów nie ma, komputer mi też w ogóle nie zwolnił, więc może chyba tak zostać?\nWiesz, na dobrą sprawę możesz mieć zainstalowanych i 15 różnych zapór sieciowych - któż Ci zabroni?? \_:D/ Dobrze, że błędów nie ma, ale należałoby podkreślić, że na razie ich nie ma. Nigdy nie wiadomo jaka aplikacja może spowodować, że konflikt zostanie aktywowany - i ciężko powiedzieć, co dokładnie może się stać. Dlatego na początek wyłączyłbym na pewno zaporę systemową.\nWiesz - sam też korzystam z internetu dostarczanego przez TP i niestety muszę przyznać, że z czystością w infrastrukturze sieciowej nie jest rewelacyjnie. Mogą więc zdarzać się ataki. Samo ich blokowanie wydaje się bezsensowne, gdyż IP atakujących ulegają zmianie. Mógłbyś siedzieć całymi dniami i wklikiwać nowe numerki. Pytanie tylko o zasadność takich zabiegów... Póki router loguje wydarzenia znaczy, że zapora w nim działa poprawnie - nie ma więc powodu do obaw. A jeśli czujesz się mniej bezpieczny pomyśl o propozycjach, które podał roobal.\nxbialyx5 (Xbialyx5) 2010-06-14 17:30:27 UTC #12\nWłaśnie wiem, że to nie ma sensu, ale co mi tam, zablokowałem sobie No to nie powodu do obaw, to mogę być spokojny Dziękuję.\nDimatheus (Dimatheus) 2010-06-15 07:49:33 UTC #13\nNo to nie powodu do obaw, to mogę być spokojny\nJasne, że możesz. Dla pewności co jakiś czas warto sprawdzać logi na przykład Comodo, by się upewnić, że nic nie przeszło przez router.\nI jeszcze jedno - w sprawie tych Twoich 3 zapór - lepiej problemom zapobiegać, niż je rozwiązywać, gdy powstaną.\nxbialyx5 (Xbialyx5) 2010-06-15 15:47:21 UTC #14\nJak by coś się znowu działo, to się odezwę\nMonczkin (Monczkin) 2010-06-16 06:56:35 UTC #15\nxbialyx5 , nazwij temat konkretnie. Inaczej wyciągnę konsekwencje. Przeczytaj ten temat.


Urzędnicy ze Świnoujścia na sobie będą sprawdzać jakość… - Radio Szczecin\nUrzędnicy ze Świnoujścia na sobie będą sprawdzać jakość odkomarzania\nRegion 2015-03-30 15:21 Sławomir Orlik\nMiasto ma być wolne od komarów. Fot. www.wikipedia.org / Muhammad Mahdi Karim (www.micro2macro.net)\nDo lata jeszcze trzy miesiące, ale Świnoujście już myśli jak pozbyć się komarów. Miasto ma być wolne od komarów - magistrat rozstrzygnął właśnie przetarg na walkę z tymi uciążliwymi owadami.\nŚwinoujście wolne od komarów\nFirma z Brzegu za pięciomiesięczne odkomarzanie otrzyma 160 tysięcy złotych. Dla porównania Szczecin rocznie wydaje na to dziesięć razy mniej. Jak wyjaśniają władze kurortu, wszystko dla komfortu turystów i mieszkańców.\nJakość prac będą sprawdzać na sobie urzędnicy - kilka razy w miesiącu mają stanąć np. na promenadzie czy w Parku Zdrojowym. Jeśli w ciągu 15 minut na jednym z członków komisji usiądzie ponad 10 tych owadów, wówczas odkomarzanie zostanie uznane za nieskuteczne. Wtedy miasto może naliczyć kilkutysięczną karę.\nOdkomarzanie i pierwsze kontrole odbędą się już w przyszłym miesiącu.\n(od 18 września oglądane 6418 razy)\n(od przedwczoraj oglądane 6118 razy)


Jerozolima. Yerushalaim. Al-kuds. Miasto święte. Miasto Pokoju. Środek świata. Miasto trzech monoteistycznych religii.\nPewnego dnia starzec Abraham przywiózł tu swojego syna Izaaka (muzułmanie powiedzą: Ibrahim przywiózł Iszmaela), by na polecenie Boga złożyć go w ofierze na wzgórzu. Tu stanęła Świątynia, w której od czasów Salomona sprawowano prawdziwy kult jedynego Boga. W tym mieście dokonało się też to, co najważniejsze w chrześcijaństwie. Tu został umęczony Jezus z Nazaretu, tu został pochowany, tu trzeciego dnia znaleziono Jego pusty grób. Tu także pewnego dnia przybył prorok Muhammad.\nStare Miasto w Jerozolimie jest niesamowitą mieszanką kultur. W obrębie jednych murów żyją Arabowie, Żydzi jakby zawsze nerwowo podążający w kierunku Ściany Płaczu, Chrześcijanie i pielgrzymi z całego świata. Znaczna część starego miasta to istny bazar okalający kościoły, meczety i synagogi. Jedynie dzielnica żydowska i ormiańska jest dość schludna, z nowszą zabudową ale najwięcej „życia” i uroku mają dzielnice muzułmańska i chrześcijańska. Na ulicach panuje często chaos w którym tragarze usiłują przepchać się z towarami w charakterystycznych drewnianych zielonych wózkach. Można tam kupić dywany z całego Bliskiego Wschodu, różne tkaniny, przyprawy, naczynia, biżuterię i pokryte „świętym kurzem” dewocjonalia. Sprzedawcy są bardzo uprzejmi i próbują na różne sposoby zachęcić do zakupów oferują „specjalne ceny”. Są jednak bardzo honorowi i gdy zaproponuje się im zbyt niską cenę od razy z nami się żegnają. W ekspresowym tempie możemy naprawić sobie buty zepsute chwilę wcześniej :-) Mieszają się tu modlitwy pielgrzymów w różnych językach, a nad głowami unoszą się kwiatki, parasolki i tabliczki różnych przewodników za którymi zmierzająca wielkie grupy pielgrzymów. Modlitwy chrześcijan są jakby zagłuszane przez modlitwy płynące z meczetów. Z początku łatwo się w tej gmatwaninie zgubić ale trzeba sobie pozwolić się zgubić a dość szybko się zorientujemy że jesteśmy w tym samym miejscu po raz kolejny. W zależności od części miasta słychać powitania „Salam alejkum!” bądź „Szalom!”. Chodniki są często pochyłe lub mają postać schodów po którym z gracją jeżdżą małe traktorki pozostawiając posmak spalin. Ściany większości domów są z charakterystycznego jasnożółtego kamienia jerozolimskiego.\nwagabunda(wpisów:14)\t 24.01.2014 01:15\nFantastyczne zdjęcia z bardzo ciekawego miejsca! Coś pięknego! Tyle tam ciekawych ludzi, strojów, symboli różnych religii. Rzeczywiście Jerozolima ma w sobie coś magicznego.\nwojzsl(wpisów:277)\t 16.01.2014 13:36\nWspaniale przybliżyłaś nam jak zawiłe panują tam relacje między poszczególnymi religiami.\nplan_podrozy(wpisów:73)\t 15.01.2014 22:35\nJeśli ktoś ma ochotę na podsyłam linka do kilku innych zdjęć z wyjazdu do Izraela - Betlejem i Morze Martwe\nhttp://planpodrozy.com.pl/2013/12/przybiezelismy-do-betlejem/ - tu kilka zdjęć z Betlejem\nhttp://planpodrozy.com.pl/2014/01/oj-soli-to-ci-tam-dostatek/ - a tu znad Morza Martwego\nplan_podrozy(wpisów:73)\t 15.01.2014 17:59\nwielkopolanka - dzięki wielkie :-)\nkatia - czasami się zastanawiam czy mam tyle szczęścia w podróży czy inaczej odbieram świat :-) Ogrom osób np. będących w RPA ma fatalne wspomnienia (patrz komentarze w mojej galerii o RPA), Egipt odbiera fatalnie, itd, itd. W Jerozolimie spotkaliśmy na ulicach kilka dni pod rząd tą samą rodzinę Polaków i opowiadali jakieś straszne historie, też właśnie z obrzucaniem autokaru, niemiły incydentem w stosunku do ich córki. Ja zarówno z innych innych krajach, jak i z Izraelu przywiozłam bardzo dobre wspomnienia. Oczywiście były jakieś incydenty, typu gdy podano mi cenę za sok z pomarańczy 15 szekli a ja zaproponowałam 10 szekli tak tym zirytowałam sprzedającego że wygonił mnie ze swego "lokalu". A ponoć Arabowie lubią się targować. Nie miałam natomiast żadnej nie miłej sytuacji od strony Żydów. Przy Ścianie Płaczu w ciągu dnia gdy było mało osób modlących się łatwiej było o zrobienie zdjęcia i wtedy (przynajmniej ja) nie czuć było tej atmosfery. Ale było dokładnie tak jak piszesz, że czuło się drżenie rąk, wieczorem, gdy ilość osób przybywało. Może temu też nie mam żadnego zdjęcia zrobionego wieczorem :-)\nkatia(wpisów:130)\t 15.01.2014 16:20\nJak ja byłam w Jerozolimie to w dzielnicy żydowskiej chciano nas obrzucić jajkami, a byliśmy w autobusie! Pod Ścianą Płaczu jest taka atmosfera, że musiałam zmuszać samą siebie do zrobienie kilku fotek, a i tak część wyszła poruszona, bo ręce mi się trzęsły.\nFajna galeria. Miło było znów tam powrócić :))\nwielkopolanka(wpisów:1863)\t 15.01.2014 11:17\nPiękna i ciekawa galeria! nie byłam a na pewno zachęciłaś swoimi wspaniałymi zdjęciami i doskonałą narracją ! bardzo bardzo podobało się! pozdrawiam:)))\npatryk80(wpisów:4814)\t 14.01.2014 23:04\nCiekawy reportaż. Niebawem zobaczę na własne oczy Jerozolimę, to będę mógł zderzyć własne odczucia i refleksje z tym, co zobaczyłem w Towjej galerii\nelise(wpisów:952)\t 14.01.2014 21:46\nCiekawa galeria, marzę aby osobiście to wszystko zobaczyć. W Strasburgu gdzie jestem obecnie mieszka bardzo dużo Żydów. Zadziwia mnie ich bezczynność w czasie szabatu. Pozdrawiam\nplan_podrozy(wpisów:73)\t 14.01.2014 21:11\nskuza - ale w ortodoksyjnej dzielnicy można robić zdjęcia. Są tylko pewnie jej obszary gdzie piszą o uszanowanie ich prośby i nie robienie zdjęć. Oczywiście są to najbardziej klimatyczne miejsca\nskuza(wpisów:4121)\t 14.01.2014 20:54\nUdany fotoreportaż,dobrze uchwycone momenty pod Ścianą Płaczu.Izrael stoi już wysoko na mojej liście marzeń, interesują mnie najbardziej właśnie dzielnice ortodoksyjnych Żydów,to nic ,ze nie można tam fotografować,chciałabym je jednak koniecznie zobaczyć.Pozdrawiam:)\nachernar-51(wpisów:5282)\t 14.01.2014 20:50\nBardzo fajna galeria i ładnie pokazana głównie żydowska Jerozolima. Podobały mi się zwłaszcza ujęcia spod Ściany Płaczu (a właściwie spod Muru Zachodniego -Ha-kotel ha-maarawi - הכותל המערבי - bo tak ją określają Żydzi) oraz ze starego cmentarza na Górze Oliwnej. Ja, niestety, Jerozolimę miałem okazję zwiedzać w szabat, więc wiele miejsc, jak choćby Mea Shearim, czy Yad Vashem było dla mnie niedostępnych i mój pobyt ograniczył się głównie do klasycznego, chrześcijańskiego szlaku. A oprócz Jerozolimy niezapomniane wrażenie zrobił na mnie krótki pobyt w Galilei. Pozdrawiam.\nplan_podrozy(wpisów:73)\t 14.01.2014 20:01\nanek - fotografowanie ludzi zawsze może wzbudzać kontrowersje. Fotografowanie ludzi w określonych sytuacjach oczywiście może wzbudzać kontrowersje. Modlitwa z całą pewnością należy do takich momentów. Ja pierwszego dnia gdy byłam pod ścianą płaczu nie miałam odwagi na wyjęcie aparatu. Drugiego dnia już się zdecydowałam na to i z całą pewnością ułatwił mi w tym teleobiektyw. W wielu miejscach w Izraelu był zakazy fotografowania, np. w niektórych obszarach dzielnic ortodoksyjnych Żydów. Z takich miejsc nie mam ani jednego zdjęcia. Pod ścianą płaczu jest zakaz fotografowania w czasie szabatu.\nTakże rozumiem Twoje podejście :-) ja jednak mam "ciut" inne\npipol(wpisów:8935)\t 14.01.2014 19:47\ndlatego unikam tamtych stron ;)\nplan_podrozy(wpisów:73)\t 14.01.2014 19:42\ngabi, olaf47, markopol - dzięki :-)\nheidi - miejsce cudowne, kupuj bilety (ostatnio sporo jest promocji) i jedź do tego cudownego, choć i czasami smutnego kawałka ziemi\npipol - tak to chyba jest że w Izraelu dużo pejsów a w Afryce czarnych ludzi :-)\nplan_podrozy(wpisów:73)\t 14.01.2014 19:36\nmartafryka, dispar, ak - dzięki bardzo :-)\nandred - musisz tam być!!! przy ścianie płaczu nie było łatwo ze zdjęciami w każdym aspekcie\ntama - zazdroszczę ponownego pobytu. Polecam bardzo udział w kolacji szabatowej, fajne doświadczenie\nrozmusiaki - zdjęcia pod ścianą płaczu. To jest trudny temat. Żydzi pozwalają robić zdjęcia i nie mają nic przeciwko. Proszą o nie robienie zdjęć podczas szabatu i chyba wszyscy to szanują. Mimo wszystko to nie jest proste (przynajmniej dla mnie) emocjonalnie robienie zdjęć w takim miejscu. Łatwiej mi było zarówno technicznie jak i emocjonalnie ponieważ mam duży teleobiektyw i zdjęcia robiłam będąc w części damskiej\nplan_podrozy(wpisów:73)\t 14.01.2014 19:26\nkordula157 - Izrael zawsze był na mojej liście, ale nigdy nie jako pielgrzymka czy z wycieczką. Ja byłam w Jerozolimie prawie tydzień i nie udało mi się zobaczyć wszystkiego co chciałam bo miejsca które wydawało mi się że zwiedzę je w 2 godziny, tak mnie pochłaniały że spędzałam tam pół dnia i wychodziłam z poczuciem że tylko "zaliczyłam". Nie wyobrażam sobie co musi czuć człowiek który jest tam zawieziony na dzień i pędzi dalej\nanek11(wpisów:2735)\t 14.01.2014 16:54\nNie byłam nigdy w Jerozolimie lecz trochę znam z opowieści, zdjęć bliskich osób...i myślę że kiedyś odwiedzę to miejsce. Komentarze to opinie, więc trudno mi ująć w słowa co czuję patrząc na zdjęcia osób "cykniętych" w chwili tak intymnej, prywatnej jaką jest modlitwa. Jakoś nigdy nie miałam okazji stanąć przy konfesjonale i "łapać" w kadr parafian...w sumie też ciekawa relacja by była.... Czymś innym jest fotografowanie ludzi którzy się godzą na, wręcz biorą zapłatę, a czymś innym przypadkowe osoby...wiem że każdy ma do tego inne podejście, ja może jestem przewrażliwiona. Podobało mi się w tej galerii sporo kadrów i opisy zdjęć. Pozdrawiam\nmarkopol(wpisów:1492) - Użytkownik usunięty.\t 14.01.2014 15:41\nDwa raz dane mi było być w Izraelu i zawsze Jerozolima była dla mnie najciekawsza,miała niesamowity klimat.Warto to zobaczyć na własne oczy i przekonać się o tym niezwykłym klimacie.\npipol(wpisów:8935)\t 14.01.2014 13:47\nstrasznie dużo pejsów\nolaf43(wpisów:1520)\t 14.01.2014 13:45\nniesamowita opowieśc, bardzo mi się podoba, świetne ujecia\nheidi(wpisów:149)\t 14.01.2014 11:15\nJerozolima to jedno z tych miejsc-marzeń, do których wciąż nie udało mi się dotrzeć. Pokazałaś ją taką, jaką pragnę ją zobaczyć.\nDziękuję za tę galerię.\ngabi(wpisów:2498)\t 14.01.2014 10:48\nBardzo interesująco sfotografowałaś i opisałaś to niesamowite miasto. Zdjęcia Żydów i Sciany Płaczu robią wrażenie, uzupełniłaś moje wspomnienia zdjęciami z cmentarza, tam niestety nie dotarłam, udało Ci się nawet dotrzeć do etiopskich chrześcijan. Gratuluję udanego wtargnięcia do cerkwi, zapewne nie mogłaś tam zrobić zdjęć, szkoda. Ciekawa, przekrojowa galeria, fajnie, że znowu cos nam pokazałaś, dawno Cię nie było,\nrozmusiaki(wpisów:4488)\t 14.01.2014 08:35\nJak zrobiłaś zdjęcia mężczyznom przy Ścianie Płaczu,skoro tylko mężczyźni mogą tam przebywać ...\nDla kobiet jest osobna strefa ...\ntama(wpisów:2996)\t 14.01.2014 07:32\nMiałam dokładnie to samo uczucie jak Kordula, jestem na planie filmowym. Mieszkańcy są tak skoncentrowani, iż ma się wrażenie przebywania obok. To jedyne miejsce z moich skromnych podróży, gdzie właśnie człowiek mnie najbardziej interesuje. Rys kulturowy tylu religii skupionych w jednym miejscu.\nPlanie Podróży widzę, że mamy podobne wrażenia stamtąd :) Podsyciłaś mój apetyt, ale cieszę się że za kilka tygodni znów tego doświadczę :)\nak(wpisów:6148)\t 14.01.2014 07:25\nwspaniały fotoreportaż i bardzo dobre opisy\ndispar(wpisów:5302)\t 14.01.2014 00:43\nTrzeba to miejsce zobaczyć.\nandred(wpisów:4757)\t 14.01.2014 00:36\nWprawdzie nie byłem jeszcze w Jerozolimie, ale ostatnio oglądałem dużo zdjęć z Jerozolimy i nie tylko. Twoja galeria dobrze uzupełniła moją wiedzę.\nDobrze poradziłaś sobie z robieniem zdjęć przy Ścianie Płaczu.\nmartafryka(wpisów:1619)\t 14.01.2014 00:02\noglądałam z ciekawością :)\nwiele pięknych ujęć (12, 16, 41...) ...a cała historia dotyka strun serca...\nkordula157(wpisów:5758)\t 13.01.2014 23:24\nIzrael nie był miejscem , które plasowało sie na początku listy w moich podrózach.\nAle gdy tam pojechałam , stwiedziłam , ze nie mozna tam nie pojechac.\nTo miejsce , a szczególnie Jerozolima ma w sobie cos tak magicznego, ze kazdy kto się tam znajdzie czuje to.\nWizyta w dzielnica Mea Scharim to dokładnie jak piszesz przeniesienie sie w inna epoke. Ja miałam wrażenie, że jestem na jakimś planie filnowym, nie robiłam zdjęć bo nie miłam odwagi. Zydówki ubrane na czarno, Zydzi w sobolowych czapkach , to zaginiony swiat. Sandały o których piszesz to Jezuski, sa bardzo popularne, kupiłam jedna pare, barzdo wygodne. W tej galerii jest wszystko , co Jerozolima ma do pokazania, dziekuje:)


Lekko nie będzie - Kraków / 2016-12-09 19:00 / 13352 - bilety online\nOburza Was nieco większa różnica wieku w związkach? Śmieszą Panie zakochane w młodszych partnerach? Żenują dojrzali Panowie zauroczeni młodszymi kobietami, w myśl zasady - mnie by się to nie przydarzyło? Jeśli tak - ta sztuka rozbawi Was do łez i pokaże, że teoria w życiu bardzo różni się od praktyki. "Lekko nie będzie" autorstwa Jean-Claude Islert'a to niezwykle zabawna francuska komedia o miłości, zachowywaniu pozorów, szukaniu szczęścia na przekór konwenansom, tolerancji dla własnych wybryków i hipokryzji w ocenianiu kontrowersyjnych postępków innych.


Drugiego dnia zawodów zawody w narciarstwie biegowym odbyły się tradycyjnie w Centrum Sportów Zimowych Ptaszkowa (gmina Grybów). Zawodników w Ptaszkowej powitał Wójt gminy Grybów Jacek Migacz, Wicewójt Andrzej Poręba oraz Dyrektor COS Ptaszkowa Elwira Myśliwiec. Dziękując współorganizatorom Igrzysk Sebastian Jaworowski, członek Zarządu Krajowego Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” zaznaczył - „Jest to ogromna przyjemność i ogromna wdzięczność móc współpracować z takimi ludźmi. Czujemy się tutaj jak w domu, ale też takim domu bardzo profesjonalnie zarządzanym. Mimo obostrzeń i krótkiego czasu z takimi partnerami po prostu można zrobić wszystko. Zawodnicy przez cały rok czekają na te właśnie zawody”.\n„Są to trasy do narciarstwa biegowego z najnowszą homologacją FIS-u, trasy trudne, wymagające od zawodników dużego profesjonalizmu” - powiedziała Marcelina Marcisz multimedalistka mistrzostw Polski w narciarstwie biegowym, która nagradzała zwycięzców podczas ceremonii medalowej.\nW narciarstwie biegowym niepokonani prawie we wszystkich kategoriach wiekowych byli uczestnicy z Litwy. Przykładowo w biegu dziewcząt do lat 14 na 2 kilometry młode Polki z Litwy zdominowały całe podium: 1. miejsce – Milena Bernatowicz, 2. miejsce – Miła Sienkiewicz, 3. miejsce – Emilia Mincewicz. Natomiast rekordowy czas całych zawodów na 5-kilometrowej trasie biegowej uzyskał Marian Kaczanowski z Litwy z wynikiem 13 minut i 56 sekund, który wywalczył złoto w kategorii wiekowej 50+ dla mężczyzn.


PUP podsumował projekt "Solidarni ze Stocznią" - Wybrzeze24.pl\nPUP podsumował projekt "Solidarni ze Stocznią"\nponiedziałek, 05 grudnia 2011 13:03\nPowiatowy Urząd Pracy w Gdańsku podsumował projekt "Solidarni ze Stocznią". Efektem jest 16 firm utworzonych przez uczestników projektu.\n- Geneza projektu "Solidarni ze Stocznią" sięga lat 2008-2009 - powiedział Piotr Stefaniak, koordynator projektu z ramienia Powiatowego Urzędu Pracy w Gdańsku. - Wówczas zamknięta została Stocznia Gdynia, a w Stoczni Gdańsk borykała się z problemem restrukturyzacyj. Pojawiła się możliwość pozyskania środków na złagodzenie skutków modernizacji przemysłu stoczniowego. Podjęliśmy inicjatywę pomocy osobom, których dotknęły problemy przemysłu stoczniowego, aby pomóc im w przekwalifikowaniu się lub samozatrudnieniu. Projekt był skierowany do osób z przemysłu stoczniowego i okołostoczniowego, które straciły pracę lub był zagrożone zwolnieniem. Okres trwania projektu zaplanowano na dwa lata. Budżet na wsparcie projektu wyniósł niecały milion złotych. W lutym 2010 roku rozpoczęliśmy rekrutację kandydatów.\nRekrutacja prowadzona była m.in. poprzez spotkania ze stoczniowcami i ogłoszenia w mediach. Do projektu zgłosiły się 32 osoby. Do pierwszego etapu zakwalifikowano 20, które objęto doradztwem zawodowym, szkoleniami i pomocą ekspertów. Po szkoleniach i przedstawieniu biznes planów w listopadzie ubiegłego roku 16 osób otrzymało dofinansowanie na rozpoczęcie własnej działalności w wysokości od 14 do 40 tys. zł. Przez pierwsze 6 miesięcy beneficjenci projektu otrzymywali 1200 złotych wsparcia pomostowego, a przez kolejne 6 miesięcy 500 zł. Każdy uczestnik projektu mógł również liczyć na wsparcie eksperta w wymiarze 8 godzin.\n- Projekt odniósł duży sukces - ocenia Piotr Stefaniak. - Uczestnicy projektu wyróżniali się dużą wiedzą i zaangażowaniem. To była przyjemność pracować z tą grupą osób.\nWśród firm założonych przez beneficjentów projektu nie brakuje bardzo oryginalnych pomysłów. Do takich należy zaliczyć trójwymiarowe skanowanie obiektów przemysłowych. Szymon Głowiński, który założył firmę zajmującą się skanowaniem jest jedną z dwóch osób w Polsce, które się tym zajmują. Innymi ciekawymi pomysłami są firmy Michała Bugalskiego "Warmińskie miody" czy "Symbiotyk" Adama Nazaruka.\n- Mam szereg dobrych doświadczeń związanych z projektem - powiedział Adam Nazaruk. - Bardzo dobrze wspominam współpracę z urzędnikami. Zawsze miałem do nich stosunek ambiwalentny. Ostatnie miesiące zadały temu kłam. Są to bardzo pomocni, kontaktowi, otwarci na współpracę ludzie. Projekt sam w sobie był bardzo fajnie skrojony. Do projektu zgłosiłem się z gotowym pomysłem na biznes. Już wcześniej pracowałem z instytucjami badającymi rynek. Postanowiłem więc zgłębić temat widząc, że rynek się pogłębia. Udało się dość dobrze z przyzwoitymi wynikami. Stoczniowcy to specyficzna grupa ludzi. Może dlatego tak mało osób pracujących w stoczni się zgłosiła, bo jednak była obawa przed podjęciem ryzyka. Trzeba było dużo wiary w siebie, żeby przystąpić do programu. Może gdyby bardziej miękko sprzedano pomysł, że istnieją takie możliwości to więcej osób by się zgłosiło.\n06/12/2011 11:36 - Zwara: Sympatie to jedno, a realne działania to drugie\n06/12/2011 11:30 - PiS tąpnęło na Pomorzu\n06/12/2011 11:11 - Do godziny 16 utrudnienia w ruchu pociągów dalekobieżnych\n06/12/2011 09:14 - Miller: Nie możemy pozwolić sobie na wyrzucanie za burtę działaczy Sojuszu. Czas na abolicję\n05/12/2011 22:11 - Leszek Miller w sobotę zmieni Napieralskiego


Południowokoreański sąd skazał w czwartek przywódcę grupy na 40 lat więzienia za zmuszanie dziesiątek kobiet, w tym nieletnich, do udziału w nagraniach pornograficznych sprzedawanych w Internecie.\nCho Dzu Bin został uznany za winnego kierowania grupą, która szantażowała dziewczęta i kobiety i nakłaniała je do udostępniania filmów pornograficznych, które były następnie rozpowszechniane w Internecie. Według BBC ze strony internetowej skorzystało co najmniej 10 000 użytkowników. Niektórzy z nich zapłacili za dostęp do 1200 USD (około 4500 zł). Łącznie wykorzystano 74 osoby, w tym 16 nieletnich dziewcząt.\nUważa się również, że przywódca gangu kazał jednemu ze swoich wspólników zgwałcić nieletnią dziewczynę, którą szantażował nagim filmikiem. Prokuratorzy zażądali kary dożywocia.\nCho Dzu BinReuters\n„Oskarżony szeroko rozpowszechniał obraźliwe seksualnie treści, które uzyskano w wyniku wabienia i grożenia licznym ofiarom” – powiedział w czwartek Centralny Sąd Okręgowy w Seulu, cytowany przez Yonhap News Agency. Ocenił również, że Cho wyrządził ofiarom nieodwracalną krzywdę, udostępniając ich prywatne informacje.\nCho został uznany za winnego naruszenia przepisów mających na celu ochronę nieletnich przed wykorzystywaniem seksualnym oraz naruszenia zasad zarządzania zorganizowaną grupą przestępczą, która czerpała zyski z produkcji i sprzedaży filmów wideo będących wynikiem wykorzystywania. Czo sprzedawał filmy, które zdobył szantażem, do tajnych rozmów w aplikacji Telegram.\nSprawa wywołała oburzenie w Korei Południowej. W marcu policja ujawniła dane Cho, 25-letniego absolwenta college’u, po tym, jak pięć milionów ludzi podpisało petycje z prośbą o zniesienie anonimowości. Jedna z jego ofiar stwierdziła w petycji, że członkowie gangu zasłużyli na 2000 lat więzienia.\n„Przykro mi z powodu tych, których skrzywdziłem”, powiedział Cho w tym miesiącu, kiedy wyprowadzono go z komisariatu w Seulu. „Dziękuję za zatrzymanie życia diabła, którego nie można było zatrzymać” – dodał.\nCho Dzu Bin przed komisariatem w marcu 2020 rokuReuters\nCo najmniej 124 podejrzanych zostało aresztowanych, a 18 operatorów czatu w Telegramie i innych mediach społecznościowych, w tym Cho, zostało aresztowanych, według policji, po zbadaniu podobnych przestępstw seksualnych od końca ubiegłego roku. Czterech dorosłych pracowników Cho zostało skazanych na karę od 7 do 15 lat więzienia, a 16-letni członek gangu sądzony jako nieletni otrzymał maksymalny możliwy wyrok 10 lat więzienia.


Życie po medalu | Szwedzka piłka\nŻycie po medalu\nPosted on July 11, 2019 by szwedzkapilka\nCaroline Seger i Linda Sembrant nie zamierzają kończyć z reprezentacją (Fot. Bildbyrån)\nJest medal! Wprawdzie od zwycięskiej, heroicznej batalii z Anglią upłynął już prawie tydzień, ale strzał Sofii Jakobsson oraz ratujące przed utratą gola interwencje Nathalie Björn i Nilli Fischer wciąż ekscytują nas tak samo, jak w minioną sobotę. Gorące powitanie kadry na lotnisku Landvetter, a także na Götaplatsen wyraźnie pokazują, że drużyna Petera Gerhardssona na nowo rozkochała kraj w piłkarkach i sprawiła, że mecze drużyny narodowej znów stały się tematem codziennych, ulicznych rozmów. I dobrze, gdyby to uczucie okazało się trwałe, gdyż już za rok przed naszymi reprezentantkami kolejne wyzwanie, tym razem na boiskach Japonii, a o sukces na Igrzyskach wcale nie będzie łatwiej niż we Francji.\nTuż po meczu z Anglią, szwedzki selekcjoner poprosił o to, aby dać kadrowiczkom czas na skonsumowanie ogromnego sukcesu, a pytania o ich reprezentacyjną przyszłość zostawić na później. Jest to całkowicie zrozumiałe, choć na przykład Caroline Seger dość jednoznacznie stwierdziła, że następnym indywidualnym celem będzie dla niej pobicie szwedzkiego (a zarazem europejskiego) rekordu Therese Sjögran, która w narodowych barwach rozegrała aż 214 spotkań. Kapitanka z pokładu schodzić więc nie zamierza i trudno się spodziewać, aby w chwili obecnej na zawieszenie reprezentacyjnej kariery zdecydowały się masowo pozostałe weteranki. Kiedyś jednak przyjdzie w końcu taki czas, że trzeba będzie ostatecznie i nieodwołalnie pożegnać drugie w historii szwedzkiego futbolu złote pokolenie. A skoro tak, to warto już teraz zastanowić się czy rzeczywiście powinniśmy aż tak bardzo obawiać się tego momentu.\nNa początek warto ustalić jedno: z każdym kolejnym cyklem o miejsce w ścisłej, światowej czołówce będzie coraz trudniej i to wcale nie dlatego, że szwedzką piłkę nożną czeka jakiś poważny kryzys. Po prostu, wiele krajów dysponuje tak olbrzymimi rezerwami personalnymi, że jak tylko zacznie z nich umiejętnie korzystać, to natychmiast (no, może nie tak od razu, ale stosunkowo szybko) dołączy do coraz szerszego grona najlepszych. Taką drogę pokonały w ostatnich latach chociażby Anglia i Francja, lada moment dołączy do nich Hiszpania, a w Europie Wschodniej czy w Ameryce Południowej nietrudno wskazać tych, którzy dysponują zarówno wystarczającym zapleczem finansowym, jak i takimi zasobami ludzkimi, aby wykonać duży, jakościowy skok. Nie ma jednak większego sensu oglądać się na innych, gdyż na ich poczynania nie mamy żadnego wpływu. Warto natomiast skupić się na sobie i na tym, aby zrobić wszystko, by i w tej nowej, dopiero tworzącej się rzeczywistości, znaleźć dla siebie odpowiednie miejsce.\nPierwszymi, które będą musiały podjąć się tej misji, będą zawodniczki właśnie w tej chwili wchodzące w świat seniorskiej piłki. Niektóre z nich (Björn, Zigiotti) znalazły się nawet w kadrze na francuski mundial, inne (De Jongh, Blomqvist) cierpliwie na swoją reprezentacyjną szansę czekają. Nie da się jednak zaprzeczyć, że na zakończonych przed kilkoma dniami mistrzostwach świata byliśmy jednym z niewielu krajów bez choćby jednej piłkarki U-21 w 23-osobowej kadrze na turniej. Nieobecność ta nie bierze się bynajmniej z niechęci sztabu szkoleniowego do młodzieży, lecz z realnej oceny potencjału oraz aktualnych możliwości. Od czasu Stiny Blackstenius nie doczekaliśmy się bowiem szwedzkiej zawodniczki, która zachwyciłaby świat występami w juniorskich turniejach. I jest to zdecydowanie bardziej niepokojąca informacja niż ta, że roczniki 1998-2001 solidarnie zawodzą jako zespół, gdyż nie od dziś wiadomo, że w futbolu młodzieżowym chodzi nie o tytuły, lecz o dostarczanie piłkarek do reprezentacji A. Światełkiem w tunelu z pewnością może być pojawienie się na horyzoncie niezwykle utalentowanych Hanny Bennison (ur. 2002) oraz Eveliny Duljan (ur. 2003), ale teraz pozostaje jeszcze trzymać kciuki za ich dalszy, harmonijny rozwój, aby w przyszłości obie decydowały o obliczu szwedzkiej kadry.\nNie da się nijak ukryć, że na kolejny masowy wysyp talentów przyjdzie nam poczekać przynajmniej kilka lat. Cały czas pamiętajmy jednak o tym, że drugie złote pokolenie, podobnie zresztą jak ich równie utytułowane poprzedniczki, pozostawi po sobie przede wszystkim solidne fundamenty i dobry klimat dla rozwoju całej dyscypliny. I to właśnie to dziedzictwo może okazać się największym trwałym darem dla szwedzkiego futbolu od generacji Schelin, Seger, czy Fischer. Dzięki niemu możemy być pewni, że moda na piłkę nie przeminie, nawet w obliczu ekspansji rozrywek teoretycznie zdecydowanie bardziej atrakcyjnych dla najmłodszego pokolenia. A skoro tak, to kolejnych lat i dekad powinniśmy raczej wyczekiwać ze spokojem, choć bez nadmiernej euforii. Czyli dokładnie tak, jak miało to miejsce przed tegorocznym mundialem. I oby tylko efekty – przynajmniej co pewien czas – były podobne jak teraz. A wtedy będziemy mogli z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że francuski sukces został spożytkowany w najlepszy możliwy sposób.\nDziękuję bardzo wszystkim, którzy zaglądali tu podczas turnieju we Francji. Jest to ostatni tekst okołomundialowy, ale pamiętajcie, że szwedzkapilka.com wraca już za tydzień, wraz ze startem Damallsvenskan. Gratulacje dla reprezentacji USA oraz jej kibiców za czwarty tytuł mistrzowski, a także dla wszystkich pozostałych nacji, które na mistrzostwach świata zaprezentowały się na miarę własnych oczekiwań. Do usłyszenia i … powodzenia na ligowych boiskach!


Rodzaj i jakość instalacji autogaz, a jej wpływ na środowisko - PIPP\nRodzaj i jakość instalacji autogaz, a jej wpływ na środowisko\nObecnie można wyróżnić dwa rodzaju smogu – typu londyńskiego (występuje przy ujemnych temperaturach) oraz typu Los Angeles (występuje w słoneczne i bezwietrzne dni). W Polsce do tej pory mówiło się przede wszystkim o pierwszym typie, jednak to nie oznacza, że drugi nie stanowi problemu. Smog typu Los Angeles pojawia się w miesiącach letnich i może powodować znaczne ograniczenia widoczności. Warto zacząć działać prewencyjnie i zabezpieczyć się przed wystąpieniem tego zjawiska. Można zacząć m.in. od zmiany zasilania samochodu. Rozwiązania LPG są bezpieczniejsze dla środowiska niż benzyna i olej napędowy.\nRodzaj paliwa ma znaczący wpływ na środowisko, dlatego wprowadzane są normy emisji spalin, które w Polsce określane są przez ustawę „Prawo ochrony środowiska”, a w Unii Europejskiej przez dyrektywy emisyjne. Nie chodzi jednak o to, żeby zrezygnować z jazdy samochodem, tylko wykorzystać dostępne rozwiązania, które jednocześnie pozwolą także zadbać o ekologię, a w efekcie o nasze zdrowie. Według Europejskiej Organizacji Gazu Płynnego (AEGPL), pojazdy z instalacją gazową emitują ponad 20 razy mniej tlenków azotu w spalinach samochodowych (NOx), niż auta z silnikami diesla. Te dane udowadniają, że kierowcy mają realny wpływ na środowisko, a najlepsze rozwiązania są niemal na wyciągnięcie ręki. – Samochody, w których wykorzystywana jest instalacja gazowa są mniej obciążające dla środowiska naturalnego, niż auta zasilane wyłącznie benzyną lub olejem napędowym. Wynika to z faktu, że emitują one mniejszą emisję spalin do środowiska naturalnego, ze szczególnym uwzględnieniem dwutlenku węgla oraz tlenków azotu. Mniejsza ilość gazów cieplarnianych uwalnianych do atmosfery to czynnik, do którego kierowcy powinni przykładać coraz większą uwagę – szczególnie w dobie wprowadzania coraz bardziej restrykcyjnych przepisów międzynarodowych – komentuje Krzysztof Garbala, ekspert w dziedzinie instalacji autogaz.\nRynek autogazu ewoluuje oferując coraz bardziej innowacyjne systemy dla pojazdów. Dotychczas najpopularniejszym rozwiązaniem stosowanym w samochodach była instalacja gazowa IV generacji. AC S.A., producent systemów autogaz marki STAG, opracował jednak instalację LPG z wtryskiem gazu do silników z bezpośrednim wtryskiem benzyny. To rozwiązanie będzie stosowane do aut z silnikami tzw. dwuwtryskiwaczowymi. Warto jednak pamiętać, że nawet najnowsza generacja instalacji gazowej nie spełni oczekiwań kierowców, jeśli zawiedzie jej jakość. Właśnie dlatego, decydując się na montaż instalacji LPG, należy wykonać go w renomowanym serwisie, gdzie później będziemy mogli przeprowadzać regularne przeglądy. Powierzając te zadania specjalistom z wieloletnim doświadczeniem, możemy mieć pewność, że instalacja będzie działać prawidłowo przez długi czas, podobnie jak nasze auto.\nNiebezpieczeństwo dla środowiska, o którym w ostatnim czasie jest szczególnie głośno, stanowią przede wszystkim pojazdy z silnikami diesla. Mówi się o nich nie tylko w kontekście samochodów osobowych, ale także dostawczych, ciężarowych czy autobusów. Dla trzech ostatnich została stworzona innowacyjna instalacja LPG/CNG, dzięki której pojazdy te spełniają normy obowiązujące w Unii Europejskiej. – Do układu wydechowego pojazdów z silnikiem Diesla trafia 15 proc. niewykorzystanej mieszanki paliwowej. Dodatek gazu sprawia, że ilość ta znacznie maleje – nawet do 5 proc. Dzięki temu, paliwo wypalane jest niemal całkowicie, a to z kolei przekłada się na obniżoną emisję szkodliwych dla środowiska substancji – mówi Marek Bezubik, Specjalista ds. Technicznych firmy AC S.A., producenta systemów LPG/CNG marki STAG.\nNormy europejskie wyznaczają jakość instalacji autogaz\nAC S.A. jest wiodącym w Polsce i liczącym się na świecie producentem kompletnych systemów autogaz LPG i CNG marki STAG. Na rynku motoryzacyjnym funkcjonuje od 1986 roku, zatrudnia ponad 600 osób i obecnie jest największą firmą w segmencie instalacji gazowych w kraju (wg szacunków ponad 50 proc. udział w rynku polskim). Oferuje ponad 200 produktów do autogazu, spośród których wiodącą rolę odgrywają sterowniki do instalacji LPG i CNG. Oferta produktowa firmy, z której korzysta obecnie 5 mln kierowców, dociera do ponad 50 krajów na całym świecie. Więcej informacji o firmie AC S.A. i marce STAG znajduje się na stronie: http://www.ac.com.pl/.\nFatal error: Uncaught exception Exception with message Query error: Table './pipp_www/tl_search_index' is marked as crashed and last (automatic?) repair failed (DELETE FROM tl_search_index WHERE pid='3896') thrown in system/modules/core/library/Contao/Database/Statement.php on line 283\n#1 system/modules/core/library/Contao/Search.php(291): Contao\_Database\_Statement->execute('3896')


E NATURE Birch Juice Hydro Cream 52ml - Krem Do Twarzy | Sklep MISUN.PL\nE NATURE • Birch Juice Hydro Cream - Krem...\nE NATURE • Birch Juice Hydro Cream - Krem Do Twarzy\nKrem do twarzy na bazie 69% soku z brzozy z dodatkiem ekstraktu z rumianku nie tylko dogłębnie nawadnia skórę, ale także posiada właściwości łagodzące. Działa przeciwzapalnie i koi podrażnienia. Sok z brzozy uzupełnia niedobory nawilżenia w skórę, odżywia i zapobiega przesuszeniom. Formuła została wzbogacona o ekstrakt z nasion babki lancetowatej, która zwiększa elastyczność skóry i wzmacnia naczynia krwionośne. Krem polecany jest dla każdego typu cery, szczególnie rekomendowany dla cery naczynkowej, suchej, wrażliwej.\nNałóżyć krem na oczyszczoną skórę twarzy, szyi. Delikatnie wmasować okrężnymi ruchami. Stosować rano i wieczorem.


» Jak zmierzyć zamek do drzwi? Zrób to prawidłowo i bez stresu\nJaki typ zamka jest najlepszy?\nNajczęściej przy wymianie sięga się po zamki wpuszczane, czyli takie, które montowane są w specjalnie przygotowanych wcześniej otworach w drzwiach. To rozwiązanie, które sprawdzi się w bloku, domu, a także w innych obiektach i pomieszczeniach. Zamki te montuje się w drzwiach antywłamaniowych, w związku z czym mają za zadanie chronić Twój dom przed włamywaczami. Z wielu rodzajów zamków wpuszczanych najczęściej wybiera się spośród modeli zamykanych zwykłym kluczem, z wkładką bębenkową lub z blokadą. Pierwsze z nich nadają się do każdego pomieszczenia, drugie do drzwi zewnętrznych, a ostatnie są typowe dla toalet.\nJak zmierzyć zamek do drzwi, by zrobić to prawidłowo?\nWybrałeś już typ zamka, teraz niezbędne będzie ściągnięcie wymiarów. Kieruj się naszą instrukcją, a zrobisz to fachowo! Zacznij od określenia, jaki rozstaw ma zamek. W tym celu zmierz odległość od środka wkładki na klucz lub trzpienia blokady do środka bolca obrotowego klamki. Następny krok to określenie długości między czołem zamka a osią obrotową klamki. Powyższe pomiary powinny być wystarczające, natomiast warto dodatkowo znać długość i szerokość czoła zamka oraz szerokość i wysokość puszki. Dzięki temu bez problemu dobierzesz najlepszy model zamka.\nW niektórych przypadkach wystarczająca jest wymiana samej tylko wkładki do zamka – szczególnie jeśli masz problem z mechanizmem w zamku z wkładką bębenkową. Jeśli jednak musisz wymienić cały zamek, zacznij od odkręcenia klamki z szyldem. Następnie odkręcić śruby mocujące zamek, które umieszczone są z boku drzwi. Ostrożnie podważ całość. W miejscu starego zamka umieść nowy. Dokręć śruby mocujące z boku drzwi i sprawdź, czy mechanizm zamykania działa. Jeśli tak, możesz swobodnie założyć szyld i klamkę.\nWymiana zamka nie jest trudną czynnością. Jeśli jednak masz do czynienia z bardziej skomplikowanymi modelami, poproś o pomoc fachowca. Prawidłowy montaż to gwarancja Twojego bezpieczeństwa. Jeżeli przymierzasz się do wymiany zamka, to zapraszamy do naszego sklepu. W ofercie czekają na Ciebie solidne modele magnetyczne, wśród których z pewnością znajdziesz rozwiązanie odpowiednie dla siebie.


kołobrzeg uzdrowisko pobyty lecznicze\n> Polska>Kołobrzeg Perła Bałtyku\nPokoje po remoncie , komfortowo i gustownie wyposażone , 1 i 2 osobowe. W każdym pokoju łazienka ,balkon, TV, czajnik , pokoje komfort z widokiem na morze. Do dyspozycji gości: jadalnia, gabinet kosmetyczny, baza zabiegowa / kąpiele i wanny, borowina odległość ok. 300 m/ . Nowość !!! od 2014 roku BASEN SOLANKOWY, dla gości hotelowych wstęp wolny od 16:30 . Ze względu na znakomite położenie sanatorium najchętniej wybierane przez naszych klientów.\nKlimat morski, solanki,wysokie nasycenie jodem, duże nasłonecznienie, naturalna borowina .\nPobyt leczniczy do 11 dni - w cenie 2 zabiegi dziennie w dni robocze\nPobyt leczniczy powyżej 11 dni - w cenie 3 zabiegi dziennie w dni robocze .\nMasaż klasyczny jest zabiegiem płatnym dodatkowo.\n23.10 - 19.12.21\nPokoje komfort widok mają na morze.


Rabat -20% Na Gry I Zabawy Z Zapałkami Ebook PDF, MOBI, EPUB\nISBN 978-83-283-6864-4. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.


Lipiec, 2012 | Blog prawno-uwłaszczeniowy\nOpublikowano 25 lipca 2012 Autor: Mieczysława Zalewska\nDnia 28 czerwca 2012 r. Benedykt XVI podpisał dekrety potwierdzające męczeństwo hiszpańskich duchownych – ofiar wojny domowej w Hiszpanii. Tego dnia zdecydował o beatyfikacji 154 ofiar konfliktu z lat 1936-1939, które zostały zamordowane przez własnych rodaków, zaślepionych nienawiścią do Kościoła i Chrystusa, w imię rewolucyjnych lewicowych ideologii – socjalizmu, komunizmu lub anarchizmu. Wśród nowych męczenników znaleźli się m.in. ks. bp Manuel Borrás Ferré, pomocniczy biskup Tarragony, głównej metropolii kościelnej w Katalonii, oraz brat Agapito Modesto FSC (imię świeckie to Modesto Pamplona Falguera) z zakonu braci szkolnych (inaczej lasalian) i ich 145 towarzyszy – duchownych zakonnych i diecezjalnych z arcybiskupstwa w Tarragonie, którzy zostali zamordowani w różnych okolicznościach między lipcem 1936 a styczniem 1939 roku, a więc niemal przez cały okres trwania wewnętrznego konfliktu na Półwyspie Iberyjskim. Błogosławionym zostanie ogłoszony także Ermenegildo od Wniebowstąpienia (imię świeckie Ermenegildo Iza y Aregita), zamordowany w 1936 r., oraz 5 innych trynitarzy, którzy działali na terenie diecezji Ciudad Real, a także siostra Wiktoria od Jezusa (Francisca Valverde González), członkini Instituto Calasancio de la Divina Pastora, która została zamordowana na początku 1937 w Casillas de Martos w diecezji Jaen.\nOpublikowano 18 lipca 2012 Autor: Mieczysława Zalewska\nInformacje prasowe<?xml version='1.0' encoding='utf-8'??>\nMinisterstwo Finansów nie prowadzi prac nad podatkiem katastralnym 2012.06.29 12:28\nJednocześnie informujemy, że z wyjaśnień Premiera Donalda Tuska do expose wygłoszonego w Sejmie RP w dniu 18 listopada 2011 r. jednoznacznie wynika, że nie planuje się wprowadzenia podatku od wartości nieruchomości.\nPodkreślenia moje: M.Z.\nPolecam artykuł na ww. temat:\nOpublikowano 13 lipca 2012 Autor: Mieczysława Zalewska\nOpublikowano 1 lipca 2012 Autor: Mieczysława Zalewska\nPrandelli – pozytywny bohater EURO 2012<?xml version='1.0' encoding='utf-8'??>\nCesare Prandelli jest murowanym kandydatem do tytułu najlepszego trenera EURO 2012.\nWłoch odmienił reprezentację Italii i sprawił, że „Azzurri” podbili serca kibiców w całej Europie. Sam Prandelli jest wzorem do naśladowania nie tylko jako trener, ale i jako człowiek.\nSelekcjoner włoskiej drużyny narodowej jest skromną, uprzejmą i życzliwą osobą. Siłę czerpie z wiary, a po kolejnych sukcesach swojego zespołu dziękuje Bogu. W czasie EURO 2012 już dwa razy wraz ze swoimi współpracownikami w środku nocy udawał się na pielgrzymkę.\nKilka dni później, po zwycięstwie nad Niemcami w półfinale, Prandelli i jego współpracownicy znów pielgrzymowali. Tym razem kilka minut po godzinie 3 w nocy udali się pieszo do Nowego Bieżanowa, do Sanktuarium Najświętszej Rodziny.\nTrener reprezentacji Włoch jest osobą głęboko wierzącą. Jego wiarą nie zachwiała tragedia, jaka spotkała go przed pięcioma laty.\nPrandelli od 1982 roku był w szczęśliwym związku małżeńskim z Manuelą, z domu Caffi, którą poznał w swoim rodzinnym mieście Orzinuovi gdy on miał 18 lat, a ona 15. Urodziła im się dwójka dzieci – Carolina i Nicolo.\nW 2001 roku, gdy Cesare Prandelli był trenerem Venezii, jego żona zachorowała na raka piersi. Gdy trzy lata później jej stan się pogorszył, aktualny trener „Azzurrich” zrezygnował z pracy w Romie, z którą podpisał kontrakt zaledwie kilka dni wcześniej, by móc się nią zajmować. Manuela Prandelli przeszła kilka operacji i na pewien czas rak zniknął. W 2007 roku zaatakował jednak z wielką siłą. Zmarła 26 października. Prandelli, choć był wówczas trenerem Fiorentiny, był przy niej do ostatnich chwil. Jednemu z najlepszych trenerów Serie A współczuła cała Italia.\nRodzinny dramat nie zachwiał wiarą Prandellego. Co więcej – wzmocnił ją, co widać po zachowaniu selekcjonera włoskiej drużyny w czasie EURO 2012. Jego postawa zarówno na trenerskiej ławce, jak i poza nią, czyni go jedną z najbardziej pozytywnych postaci polsko-ukraińskich mistrzostw Europy. W wielkim stopniu to dzięki niemu wielu kibiców w całej Europie w kijowskim finale EURO będzie kibicowało nie Hiszpanii, a właśnie „Azzurrim”.


Wezwanie - John Grisham - Bonito\nRabat 20,0% – oszczędzasz 7,30 zł\nNumer ISBN 978-83-8125-479-3\nKod paskowy (EAN) 9788381254793\nWymiary 123 x 195 x 25 mm\nData premiery 2019.02.25\nData pojawienia się 2019.02.25\nDwa miliony dolarów to dużo, zwłaszcza dla sędziego, który podobno nie brał łapówek\nQultura słowa2019.05.10 09:54\nDodaj swoją ocenę i opinię o „Wezwanie”\nKlienci, którzy kupili „Wezwanie“ – wybrali również\nProdukt dostępny – 6715 szt.\nProdukt dostępny – 2850 szt.\nKto jest autorem lub autorką książki „Wezwanie”?\nAutorem (autorką) „Wezwanie” jest John Grisham.\nKiedy wydano książkę „Wezwanie”?\nIle stron ma książka „Wezwanie”?\nKsiążka „Wezwanie” ile kosztuje, jaka cena?\nKsiążkę Wezwanie najtaniej można u nas kupić za 29,20 zł.


Wynajmę mieszkanie: Warszawa Śródmieście , ulica Marszałkowska, 170 m2, 9000 PLN, 5 pokoi - Domiporta.pl\nMieszkanie 170 m2, 5 pokoi Warszawa, Śródmieście, Marszałko...\n52,94 zł/m2 9 000 zł\nMieszkanie na wynajem Warszawa, Śródmieście, Marszałkowska - 170 m2\nDuże , dwustronne mieszkanie nadające się zarówno do mieszkania jak i na działalność typu szkoła językowa, lecznica, kancelarie, biuro. Mieści się na 3 piętrze bardzo zadbanej kamienicy między Placem Unii Lubelskiej i Placem Zbawiciela, świetne połączenie komunikacyjne . Klimatyzacja, parkiet , w chwili obecnej wykładzina, dwie łazienki, kuchnia, i osobne WC. Mieszkanie jest widne i bardzo i funkcjonalne , posiada dwa wejścia . Lokal posiada dwa balkony ( możliwość umieszczenia reklamy ) Prezentowane przez Bracia Strzelczyk Sp. z o. o oferty nie są ofertami w rozumieniu Kodeksu Cywilnego, lecz mają charakter informacyjny. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 5978/2113/OMW\n164 m2 4 61 zł/m2\nElegancki apartament zlokalizowany w prestiżowej rezydencji przy Franciszkańskiej. Wszystko zostało ...\n153,29 m2 3 52 zł/m2\nMieszkanie z niesamowitym, panoramicznym widokiem na Warszawę położone na 10 piętrze w samym sercu m...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Śródmieście, Marszałkowska Powierzchnia: 170 m2 Cena: 9 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 5978/2113/OMW\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Mieszkanie Śródmieście, Marszałkowska Powierzchnia: 170 m2 Cena: 9 000 PLN Proszę o kontakt


Powiązanie między sprzętem a systemem | Szkoła Artystyczna\nPowiązanie między sprzętem a systemem\nPosted on : 26 października 2018 By Kinga\nObecnie można wskazać różne przykłady, kiedy to kupując dany komputer jesteśmy niejako skazani na to, aby kupić wraz z nim system operacyjny. Kwestia pierwsza, o której pisaliśmy już powyżej, to klasyczne pecety z preinstalowanym Windowsem.\nZnajdują one każdego roku miliony nabywców i nie da się ukryć, że jest to rozwiązanie pod wieloma względami wygodne. Wystarczy tylko odpalić komputer, system na dysku zainstaluje się automatycznie w ciągu około 40 minut i już będzie gotowy do użytku.\nJeśli ktoś jest nastawiony na używanie Okien, taka opcja jest dla niego całkiem sensowna. Inne znane rozwiązanie to tablety z preinstalowanym systemem Android, coraz więcej jest też modeli wyposażonych w mobilny wariant systemu z Redmond.\nW przypadku Androida mamy do czynienia z systemem bezpłatnym, więc nie wpływa on na cenę nabywanego sprzętu. Z kolei firma Apple konsekwentnie oferuje specjalnie skonstruowane komputery, na których może legalnie działać wyłącznie system OS X (kiedyś Mac OS).\nZwykle system ów jest podobnie jak Windows zapisany na dysku peceta.\nFobie, czyli zaburzenia psychiczne o charakterze nerwicowym


Opublikowano: 2016-03-22 16:41:31\nLesko - Biblioteka Publiczna\nGościem Biblioteki Publicznej w Lesku w dniu 15 marca 2016 r. był Roman Frodyma, przewodnik beskidzki, dokumentalista historii cmentarzy z I wojny (z tego powodu dla żartu nazwany Generalnym Grabarzem Karpat), autor szeregu publikacji na ich temat.\n„Moja gawęda zaczyna się w czasie, kiedy nie było jeszcze naszej ojczyzny, kiedy galicyjscy chłopcy gromadnie ruszyli na wojnę…” – rozpoczął, zapraszając leską publiczność na wędrówkę szlakiem cmentarzy Galicji Zachodniej.\nKilka słów wstępu poświęcił działaniom wojennym w Karpatach, zwracając uwagę na tragiczny los żołnierzy polskich, toczących nieraz bratobójcze walki pod różnymi sztandarami. Szczególnie wymowny był przykład kolędy „Bóg się rodzi” śpiewanej przez Polaków w oddalonych od siebie okopach dwóch wrogich armii.\nZakładanie nekropolii rozpoczęto zaraz po ustabilizowaniu się sytuacji na froncie w austriackim okręgu Galicja Zachodnia. Względny pośpiech spowodowany był nie tylko oczywistą chęcią uhonorowania poległych, ale też koniecznością uniknięcia ewentualnej epidemii. Budową zajął się powołany specjalnie w tym celu Wydział Grobów Wojennych. Okręgami cmentarnymi zajmowali się różni projektanci - Dušan Jurkowič, Gustav Rossman, Jan Szczepkowski. Dlatego każdy cmentarz jest inny, ale wszystkie łączy harmonijne wkomponowanie w otaczającą przestrzeń. Główne założenie brzmiało: ma być pięknie.\nGawęda uzupełniona była o bogaty materiał fotograficzny, wyczerpująco omawiany przez prelegenta. Zgromadzeni mogli obejrzeć przykłady zastosowanych ogrodzeń, kapliczek i kaplic, krzyży słonecznych w kształcie mieczy, maltańskich, austriackich z wieńcami laurowymi, niemieckich z dębowymi, rosyjskich z lipowymi, steli muzułmańskich, w kształcie macew… Ich ogromne zróżnicowanie odzwierciedla wielonarodowość i wielowyznaniowość walczących w pierwszej wojnie armii.\nRefleksyjny charakter spotkania podkreśliła cytowana poezja m.in. Jerzego Harasymowicza oraz często przytaczane piękne wierszowane inskrypcje nagrobne, wśród których były słowa „…śpijcie spokojnie w tej ziemi spokoju…”\nInteresującą ciekawostką na zakończenie spotkanie była informacja, że na terenie powiatu leskiego znajduje się ok. 30 nie zlokalizowanych cmentarzy. Ile jest ich ogółem w Galicji Wschodniej – nie wiadomo.


Rafał Ziemkiewicz: Nie jestem prorokiem | proKapitalizm - Portal zwolenników wolności\nOd redaktora PROKAPA: Poniższy wywiad z p. Rafałem Ziemkiewiczem przeprowadzony był 17 lat temu. Zapewne wielu z nas chciałoby przeczytać dzisiejszą opinię Pana Rafała na problemy w nim poruszone. Przynajmniej do kilku spraw RAZ mógłby się odnieść. Miejmy nadzieję, że tekst dotrze do p. Ziemkiewicza (może pomogą w tym nasi Czytelnicy, np. poprzez Facebook), a p. Rafał znajdzie chwilę, by przynajmniej powspominać, no i może jakimiś wnioskami z przeszłości co do przyszłości podzielić się z nami.\nPobierz wywiad z Rafałem Ziemkiewiczem... (7 MB, MP3)\nPSz: Jest Pan jednocześnie pisarzem, dziennikarzem i politykiem. W którym wcieleniu czuje się Pan najlepiej? Czy nie zachodzą tu żadne sprzeczności?\nRafał Ziemkiewicz: Na pewno nie ma sprzeczności. Dla mnie są to różne sposoby realizowania tej samej, jednej zasady. Polityka, tak jak ja ją rozumiem, jest to sztuka wcielenia w życie rzeczy, w które wierzę. Dziennikarstwo i pisanie to jest sztuka przekonywania innych ludzi do rzeczy, w które wierzę. To przekonywanie jest niezbędne znów do tego, aby to, w co wierzę można było wcielać w życie. Widać więc, że to wszystko się zazębia, uzupełnia i w związku z tym byłoby mi ciężko z któregoś z tych swoich wcieleń zrezygnować. Czasami jest tak, że akurat w danym momencie bardziej mnie interesuje to, w innym momencie bardziej mnie interesuje tamto. Ostatnio najlepiej się czuję wtedy, kiedy mogę pisać teksty fabularne. Napisanie ostatniej powieści bardzo mnie do tego zachęciło. To jednak nic nie znaczy, bo może za pół roku najdzie mnie większa pasja do pisania tekstów dziennikarskich, czy do działalności politycznej.\nJako pisarz uprawia Pan gatunek science-fiction. Dlaczego akurat fantastyka naukowa stała się tym obszarem, w którym realizuje Pan swoje wizje literackie, dość mocno związane z rzeczywistością polityczną? Kiedyś, pod płaszczykiem fantastyki można było przemycić jakieś fantastyczne aluzje. Dzisiaj nie jest to już chyba konieczne, można pisać otwarcie o wszystkim.\nTo nie jest do końca tak, jak pan powiedział, że można było przemycać aluzje. To, ludziom, którzy nie znają dokonań polskiej science-fiction lat 80-tych, a wielu przypadkach także i wcześniejszych, narzuca niewłaściwe spojrzenie: że była to tylko maska, że było to tylko coś w rodzaju skeczu w kabarecie Pietrzaka, że przymruża się oko do widza i niby mówi się o czymś tam, a wszyscy wiedzą, że mówimy o czymś innym. George Orwell, kiedy pisał „1984” w Anglii czy Huxley, kiedy pisał „Nowy wspaniały świat” robili to w wolnym kraju, w którym nie było żadnej cenzury i absolutnie nie musieli robić żadnych aluzji.\nAle, nieżyjący już, znakomity pisarz Janusz Zajdel, żeby pewne rzeczy w pisanych przez siebie powieściach ukazać, musiał stworzyć swoją „Paradyzję” czy „Limes inferior”...\nTak, ale nie wyczerpywał się na poziomie aluzji. Fantastyka, jako dziedzina literatury ma po prostu taką cudowną cechę, że ona przemawia przez stworzenie jakiegoś modelowego świata. W tym modelowym świecie można pokazać pewne rzeczy i naprawdę objaśnić to lepiej i z lepszym artystycznym skutkiem, niż kiedy jest się zmuszonym do interpretowania tylko tej rzeczywistości, którą znamy. Tak więc zastosowanie jakiegoś takiego filtru fantastyki pozwala wyolbrzymić pewne rzeczy, wypreparować je z rzeczywistości i pokazać je w sposób modelowy. I dlatego np. Orwell czy Huxley tez sięgali po te konwencje, mimo że żadnego cenzora nie musieli oszukiwać.\nJeśli chodzi o mnie, to ja uprawiam dość szczególny rodzaj fantastyki. Staram się kreować obraz rzeczywistości, która – tak jakby – mogłaby nastąpić za – powiedzmy – 15, 20, 30 lat i ta metodą pokazać, zanalizować to, co się dzieje w chwili obecnej. Tę przyszłość naszą, która jest w ruchu staram się, w różnych jej wariantach, uchwycić. Dlatego jest to zbliżone do dziennikarstwa i do polityki.\nW swojej publicystyce sam Pan niejednokrotnie wskazywał, że istnieje kryzys czytelnictwa w Polsce. Pan jednak książki pisze czego dowodem jest wydana niedawno powieść „Pieprzony los kataryniarza”. Czy pisanie książek jest dzisiaj dobrym interesem?\nCz książki to jest dzisiaj biznes? Nie, chyba że uda się tej książki sprzedać 100 tysięcy egzemplarzy, albo więcej. Jest to jednak sztuka, która się mało komu udaje. Chyba tylko Waldemarowi Łysiakowi, który jest ostatnim pisarzem w Polsce potrafiącym sprzedać tyle książek. Natomiast czy warto pisać? Ja cały czas myślę, że tak. Jeśli zaś chodzi o spadek czytelnictwa to dzieje się tak niekoniecznie dlatego, że mniej ludzi niż dawniej sięga po książkę, ale też dlatego, że tych książek jest ogromna ilość. Samej tylko fantastyki, w ciągu miesiąca, potrafi ukazać się 70 nowych tytułów, i to pierwszych wydań. Te książki też konkurują ze sobą o czytelnika, w związku z tym jedną książkę czyta mniejsza liczba osób. W tej chwili, jak się sprzeda 3 tysiące egzemplarzy danej książki, to już jest dużo.\nW latach 80-tych, żeby kupić miesięcznik „Fantastyka” trzeba było biegać od kiosku do kiosku.\nTak rzeczywiście było, ale dzisiaj jest już zupełnie inaczej. Chcieliśmy zresztą tego i jeśli o mnie chodzi to ja specjalnie nie narzekam, bo – mimo wszystko – czuję się w tej sytuacji dość dobrze.\nWracając jednak do problemów czytelnictwa, to trzeba dodać, że to co się obecnie dzieje jest normalne. Taki jest kierunek rozwoju cywilizacji, że obraz bardziej do ludzi przemawia, że przemawia telewizja. Dlatego bardzo się cieszę, że udało mi się sprzedać „Pieprzony los kataryniarza” Zespołowi Filmowemu „Perspektywa”. Dosłownie kilka dni temu podpisałem umowę na sprzedaż praw do zekranizowania tej powieści. Rozmawiałem już z reżyserem, będziemy wspólnie pisać scenariusz. Są duże szanse, że to się uda. Scenariusz będzie może nawet lepszy od książki, choć gubi oczywiście pewne rzeczy w książce zawarte, dlatego, że nie sposób ich na ekranie pokazać. Film, być może będzie na tyle odmienny, że zachęci kogoś do przeczytania książki. Generalnie jest to radosne wydarzenie, choć – jak na polskie warunki – taki film musiałby być superprodukcją, tzn. musi mieć efekty komputerowe. To już nie są te czasy, że można coś zrobić z dykty i liczyć na to, że widz to zaakceptuje, ponieważ widz był na „Johnym Mnemonicu” i na wielu filmach amerykańskich i jeżeli my chcemy go utrzymać w kinie, to też musimy pokazać mu coś, co spełnia tamte standardy. Wbrew pozorom nie jest to takie zupełnie niemożliwe i może się uda.\nZanim jednak widzowie udadzą się do kin, proszę powiedzieć o czym jest Pana ostatnia powieść?\n„Pieprzony los kataryniarza” jest to – jak żartobliwie sobie mawiam - „Mała Apokalipsa-bis”. Tak jak Konwicki, żyjąc w schyłkowej fazie PRL-u, starał się w „Małej Apokalipsie” pokazać upadek, rozkład, dno, do którego ten świat szedł, tak ja starałem się – żyjąc w PRL-bis – pokazać ten rozkład, do którego dąży PRL-bis. Nie taję, że przyświecała mi w tym pewna moja obsesja – od kilku lat coraz silniej obecna w tym, co tworzę, zarówno jako pisarz i jako felietonista – uderzającego podobieństwa naszej obecnej sytuacji do sytuacji końca XVIII wieku. Dochodzi do tego, że tak jak wtedy agent był władcą Polski i król brał ruble moskiewskie, tak dzisiaj dowiadujemy się, że – nienazywający się już co prawda królem, ale też władca, podejrzany jest o obcą agenturę. Dzieje się dokładnie to samo co za Stanisława Augusta Poniatowskiego.\nRzeczywiście, w bardzo ciemnych barwach widzi Pan w swojej książce przyszłość Polski. Główny bohater powieści ocali , co prawda, własne sumienie, wybawi się z opresji, w jakiej się znalazł, jednak jego Ojczyzna nieuchronnie stacza się ku upadkowi. Czy Polska skazana jest – tak jak Pan to opisuje – na skorumpowanych polityków, na obcą agenturę, na grabieżcze poczynania związków zawodowych? Czy dla Polski nie ma już ratunku?\nJa nie jestem prorokiem. Ja jestem pisarzem fantastyki – jak to jeden z jej wybitnych przedstawicieli sformułował – to jest literatura, która dzisiaj szuka odpowiedzi na pytanie, które ludzie dopiero jutro sobie zadadzą. Inny z jej wybitnych przedstawicieli, na pytanie dziennikarza, „jak będzie w przyszłości”, odpowiedział słowami: „dokładnie tak samo jak teraz, tylko bardziej”. Akurat „Pieprzony los kataryniarza” napisany jest dokładnie taką metodą, to jest to co teraz tylko dużo bardziej. A oczywiście to „dużo bardziej” jest nie dlatego, żebym ja wierzył, że tak się stanie, chociaż – uchowaj Boże – nasze losy mogą tak się potoczyć, ale dlatego właśnie żeby się tak nie stało. Napisałem tę powieść, żeby mieć nadzieję, że jak ludzie 10 lat wcześniej pomyślą, że3 do tego może dojść, to zrobią coś, żeby się przed tym ustrzec. Nawet jeśli to przekonanie uda mi się wszczepić kilku osobom, to już będzie nieźle. Jeśli zaś chodzi o to, czy dla Polski jest jeszcze ratunek, to myśmy już mieli w historii fatalne okresy, kiedy wydawało się, że nic nie jest już w stanie Polski uratować. Jednak za każdym razem znajdowała ona w sobie dość siły, żeby odbić się i przetrwać. Powiedzieć jednak trzeba, że dzisiejszy kryzys państwa polskiego i naszej narodowości jest jednym z najgłębszych w dotychczasowych dziejach, ale na pewno nie twierdziłbym, że sprawa jest beznadziejna. Jak to pisał jeden z wybitnych starożytnych publicystów: „Grzech jest wielki i nie godzi się desperować o Rzeczypospolitej”.\nWkroczmy na moment w sferę polityki. Co trzeba – Pana zdaniem – zrobić żeby Polska nie stoczyła się na dno?\nMyślę, że w tej chwili, tym czego Polska najbardziej potrzebuje to jest zorganizowanie się społeczeństwa na jego różnych poziomach. Miałem okazję obserwować, jak to się robi w Stanach Zjednoczonych, czyli w państwie, które moim zdaniem – jest najlepszym przykładem do naśladowania. Jedną z cech amerykańskich jest to, że tam ludzie mają głęboki, psychiczny, wrodzony rodzaj zaangażowania. U nas, jak się mówi o kim, że jest to człowiek zaangażowany to od razu kreśli mu się kółko na czole i nazywa wariatem albo szubrawcem, który coś tam chce sobie załatwić i dlatego wkręca się w różne ciała społeczne, samorządowe czy państwowe. Natomiast Amerykanie mają ogromną tradycję robienia czegoś bezinteresownie, czy to dla wspólnoty lokalnej czy dla miasteczka, dla gminy, dla ojczyzny również. Oczywiście tego się nie osiągnie prostymi apelami, mówieniem, bo tu chodzi raczej o pewne formy organizacyjne, których wypracowanie pozwala dopiero ludzką aktywność spożytkować dobrze. U nas często jest tak, że coś tam się robi, jest wielki entuzjazm, jakieś staranie, ludzie się do czegoś dokładają i wychodzi z tego zawsze głupota, kupa śmiechu albo jakaś żenada, jak np. Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy, która jest zaprzeczeniem tego, czemu ta akcja miała służyć.\nJedną z takich ważnych spraw jest zorganizowanie społeczeństwa na sposób polityczny, tzn. zorganizowanie partii politycznych, które nie będą, tak jak to się dzieje obecnie w Polsce, gangami. Bo teraz jest taka sytuacja, że oto mamy jeden wielki gang cynicznych drani, wspomagany przez mniejsze gangi, którzy doskonale wiedzą czego chcą i rządzą oraz mamy trochę ideowych klubów, które pogrupowały się według pewnych ludzi, ale nie potrafią przenieść tej swojej ideowości na poziom codziennego życia i trafić z nią do zwykłych ludzi. Myślę, że wspaniałym wzorcem do naśladowania i tym, co naprawdę jest nam potrzebne jest taki model życia politycznego jaki wytworzyli Amerykanie, a konkretnie Partia Republikańska, która jest rzeczywiście emanacją woli ludzkiej i odpowiedzialności ludzi za państwo, od najdrobniejszego poziomu. Jeśli prześlizgnie się tam ktoś, kto okaże się człowiekiem niegodnym zaufania to jest w jakiś sposób eliminowany. Jeśli wyjdzie na jaw, że np. oszukał, że ukradł to jest szybko eliminowany w taki sposób, że w niczym nie narusza to stabilności całej struktury, która potrafi wyłaniać nowych ludzi i potrafi organizować ich do zrobienia dobrych rzeczy w swojej wiosce i do zrobienia generalnej zmiany w państwie. Krok po kroku, uporczywie musimy sobie te organizacje wypracować, ponieważ naprawdę nie wolno liczyć na to, że wyjdzie stąd jakiś mąż opatrznościowy, zrobi cud, a my wszyscy będziemy siedzieć z założonymi rękoma i z zadowoleniem kiwać głowami, że on przyszedł i ten cud zrobił.\nTrzeba więc uświadamiać ludziom to, że naprawdę mogą być współodpowiedzialni, chociażby za obszar, na którym żyją?\nJa myślę, że powoli rzeczywistość zaczyna do ludzi przemawiać i to ona ich przekonuje, choć oczywiście komuniści robią w tej chwili wszystko, aby powrócić do stanu – że powiem po staropolsku – socjalistycznego bydlenia czasu, czyli spędzania go w sposób bezmyślny. Stąd zresztą bierze się współczesne słowo „bydło”, a więc coś co żyje ale nic z tego życia nie wynika. Otóż komuniści rzeczywiście starali się sprowadzić nas do poziomu takiego bydła, któremu się sypie paszę do koryta i doi, przegania w te i wewte. Trzeba powiedzieć, że wielu ludzi w Polsce, ogromna część przywykła do tego i chce takiego życia. Tak właśnie wielu by chciało - nie myśleć o niczym, nie troszczyć się o nic, mieć tyle samo co inni, nie przeżywać zazdrości, że np. sąsiad okazał się pracowity, a mnie się w życiu nie udało, bo miałem pecha. Myślę, że na tyle jednak dotarł do nas zachodni wiew, że powrót do takiej sytuacji, nawet jeśli się niektórym marzy i ma jednorazowy wpływ na wynik wyborów, na dłuższą metę już nie może nastąpić.\nWszystko to ładnie brzmi jak Pan opowiada. Czy jednak taki model organizacji społeczeństwa, jak w USA, możliwy jest w Polsce? Któryś z periodyków science-fiction napisał kiedyś o Panu, że jest Pan najlepszym politykiem wśród fantastów i najlepszym fantastą wśród polityków.\nBardzo dziękuję za tak miły dla mnie cytat. W Stanach Zjednoczonych najlepszym politykiem wśród fantastów i najlepszym fantastą wśród polityków jest Newt Gingrich. Też niewielu wie o tym, że ten główny przywódca i jeden z architektów kontrrewolucji konserwatywnej wyrósł z kręgu entuzjastów literatury science-fiction. Literatura ta daje naprawdę dobrą szkołę myślenia, bo gdyby większość polskich polityków czytywała dobrą science-fiction w dzieciństwie, to być może nie popełniałaby szeregu błędów i być może tę drogę, która w tej chwili rysuje się przed nami jako długa i bolesna, udałoby się nam przejść szybciej i krócej. Fantastyka uczy myśleć o wszystkim co się dzieje, jako o pewnym procesie, który ma korzenie w przeszłości i przyniesie określone skutki w przyszłości. Natomiast straszliwą wadą naszej polityki w wydaniu obozu postsolidarnościowego jest krótkowzroczność i przekonanie, że świat stoi w miejscu, że jak jest bieżąca sytuacja to my na niej manewrujemy. Tak jak powiedział kiedyś Wałęsa: coś tam jest dobre na daną chwilę, a w następnej chwili to się zobaczy. Otóż dobrze jest umieć sobie uświadomić, że to co się dzieje obecnie jest wynikiem pewnych zdarzeń z przeszłości i dzięki temu potrafić przewidzieć skutki własnego postępowania. Pod tym jednak względem politycy antykomunistyczni zawiedli nas potwornie ponieważ żaden z nich tak naprawdę nie przewidział skutków swojego postępowania. Nie mogę powiedzieć żebym był tu jakimś jedynym sprawiedliwym w Sodomie, bo też poczuwam się do pewnych omyłek, które Unia Polityki Realnej popełniła w czasie, kiedy byłem w jej władzach. Ale mam nadzieję, że wnioski zostaną wyciągnięte i błędy te uda nam się naprawić.\nPartie polityczne, Pieprzony los kataryniarza, Rafał Ziemkiewicz, gangi, organizacja społeczeństwa, science-fiction\n2 Responses to Rafał Ziemkiewicz: Nie jestem prorokiem\n14 stycznia 2013 o 02:23\nGdybyście nie napisali, że wywiad jest z roku 1996 to można by się wcale nie kapnąć, że to nie jest z dzisiaj. 8|\n4 lutego 2013 o 00:42\nDokładnie, ten wywiad równie dobrze ten wywiad mógłby być przeprowadzony wczoraj. To bardzo dobrze świadczy o panu Rafale Ziemkiewiczu, że mimo upływu lat ma stałe poglądy.


Robert, Autor w serwisie Kasy online - kasy fiskalne i drukarki fiskalne\nKasa fiskalna to dość złożone urządzenie elektroniczne, którego głównym celem jest rejestrowanie sprzedaży towarów lub usług. Udokumentowanie obrotu przedsiębiorstwa jest wymagane ze względu na przepisy obowiązujące na terenie naszego kraju. Można przyjąć, że jeśli dana jednostka prowadzi działalność bezpośrednio lub pośrednio związaną ze sprzedażą towarów/usług, to będziemy zmuszeni do zakupu i używania kasy fiskalnej. Przepisy w naszym kraju zmieniają się jednak dość szybko i ciężko nadążyć za ich aktualną wersją.…\nDziałalność gospodarcza a obowiązek posiadania kasy fiskalnej. Jak to wygląda od nowego roku? Kasa fiskalna nieodłącznie kojarzy nam się z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jeszcze nie tak dawno przedsiębiorcy musieli wywiązać się z obowiązku jej wymiany na kasę fiskalną online. Niemniej jednak istnieje kilka wyjątków dla podatników, które określają zasady zwolnienia z konieczności jej posiadania. Niestety, coraz mniejsza grupa przedsiębiorców z takowych ulg może skorzystać. Tak więc, kto musi posiadać kasę…\nW ostatnim czasie doszło do zmian w przepisach dotyczących ulg podatkowych w zakupie kas fiskalnych. Za posiadanie terminala, który nie będzie współgrał z kasą online przez Internet, przedsiębiorcy może grozić kara nawet do pięciu tysięcy złotych. Resort finansów stanowczo ostrzega, że wszyscy nieprzestrzegający tego zalecenia będą karani z maksymalną surowością. Prawnik pracodawców Rzeczpospolitej Polskiej jasno podkreśla, że urzędnikom KAS zwyczajnie nie chce się pracować, a ta kara ma być swego rodzaju,…