Straceńcy - opowiadanie - Opowi.pl\nTo byłby dobry dzień, pomyślał Folami, wchodząc powoli na trzeszczące stopnie szubienicy. Byłby naprawdę dobry, gdybym nie musiał wykonywać tej roboty.\nSłońce na wschodzie robiło się już amarantowe za jego plecami, wciąż jednak było jeszcze daleko do świtu. Starał się mimo silnego mrozu stać nieruchomo, by ludzie nie pomyśleli, że trzęsie się ze strachu.\nChoć w sumie nie miał się czym martwić. Widowni nie było wiele. Pod szubienicą stało jedynie kilka spracowanych, starych kobiet, muszących na co dzień wstawać przed pierwszym kurem i grupa cuchnących obrzydliwie żebraków, nie mających nigdy nic lepszego do roboty. Mimo to, nawet oni nie powinni mieć wątpliwości co do tego, że królewski dostojnik nie odczuwa żadnego strachu.\nLista skazanych na śmierć również nie dopisywała. Stanowiło ją pięciu młodzieńców i jedna dziewczyna, złapanych dzień wcześniej w niedalekiej oberży, dzięki współpracy pracującego tam człowieka. Najstarsze z nich miało może dwadzieścia lat. Najmłodsze było na tyle małe, że omal nie musieli dostawić stołka, by dosięgło szyją do swojej pętli. Już kilka razy mówił już królowi, że szubienica jest wadliwa i należy ją poprawić, ale ten jak dotąd uznawał prowadzenie wojny i dławienie buntu za ważniejsze, niż usprawnienia w dziale lokalnej rozrywki.\nFolami miał już jednak inne zdanie. Wystarczyło tylko popatrzeć na ludzi, których życia przyszło mu dziś zakończyć. Każdy był w łachmanach i niemalże rozpadających się butach. Wszyscy cali w bliznach, tak nowych jak i tych starych, wychudzeni, brudni i kompletnym w nieładzie. Włosy każdego były zmierzwione, twarze puste, spojrzenia wyprane z nadziei. Połowa z nich nie była nawet w stanie stać o własnych siłach, a większość pozostałych patrzyła w przestrzeń zupełnie tępym, bydlęcym wzrokiem. Nie wyglądali jak żadni buntownicy, tylko grupa giermków, pobitych przez swojego mistrza i wyrzuconych z domu. Nikt nie miał nawet ochoty wstawać przed świtem dla tak marnego pokazu, jak zabicie kolejnych rebeliantów.\nA właśnie oni byli najbardziej poszukiwaną grupą buntowniczą w całej okolicy.\nKazali nazywać się „Okiem”. Dokonali już kilku dosyć spektakularnych akcji, jak zniszczenie okolicznego mostu, spalenie paru spichlerzy z zapasami zboża, czy nawet zgładzenie kilkunastu żołnierzy, samym nie dając się przy tym zupełnie wymordować przy pierwszym ataku. To naprawdę imponujące w czasach, gdy nawet transport suchego chleba dla świń zaopatrzony był w przynajmniej troje strażników. Zyskali sobie dzięki temu pewną renomę, może nawet postrach w okolicy i szybko awansowali na pierwsze miejsce na listach najbardziej poszukiwanych. Niegdyś coś takiego było w pewnym sensie wysokim tytułem, nadawanym tylko tym, których niezwykłe zdolności, pierwszorzędne wyszkolenie i sprawny umysł pozwalały konkurować z najwybitniejszymi dowódcami królestwa. Ale to było kiedyś. Gdy po raz pierwszy publicznie skazano najbardziej poszukiwanych w stolicy, to było jak święto. Tłumy pojawiały się na ulicach, ludzie patrzyli z okien, krzykacze i straganiarze ustawiali jeszcze w głębokiej nocy, by rozwinąć swoje kramy. Każdy chciał zobaczyć na własne oczy, jak wieszają najniebezpieczniejszych kryminalistów w kraju. Dziś mało kogo dało się tym w ogóle wyciągnąć z łóżka.\nFolami stęknął głośno, wchodząc na ostatni schodek. Ostatnie cięcia w racjach żywnościowych nie wpływały dobrze na jego kondycję, sprawiając, że coraz częściej łapał się na nagłych utratach energii i problemach z chodzeniem. O tym również wspominał królowi, gdy rozmawiali sam na sam, ale zawsze słyszał to samo. To konieczne, w kraju źle się wiedzie, możni i biedota muszą jeść po równo, wojna to poświęcenia i tak dalej i tak dalej. Już od dawna obiecywał sobie, że gdy tylko ich państwo stanie się wreszcie stabilnym i prosperującym krajem, pierwszym co zrobi będzie wykupienie rocznego zapasu żywności i zrobienie sobie samemu takiej uczty, że największy bal królewski będzie przy niej jak skromne śniadanie.\nNa jego szczęście, ten dzień zdawał się już bliski.\nNa razie jednak powinien zająć się egzekucjami, a ucztowanie zostawić w planach. Gdy zakończy swoją pracę i wróci do kwatery, koniecznie będzie musiał spróbować zamienić trochę wody w wino. Nigdy nie był najlepszym magikiem, ale przy obecnych cenach wina nawet królewskiemu katu lepiej było samemu pobawić się w maga, niż wychodzić na targowisko.\nPodszedł do pierwszego ze skazanych i chwycił mocno za wajchę, mającą opuścić zapadnię i jednym szybkim ruchem zakończyć jego życie. Zanim pociągnął, spojrzał raz na twarz skazanego i wypowiedział standardową w tej sytuacji formułkę.\n-Z wyroku jaśnie panującego nam Edwarda da Rossier, króla Międzylądu i podległych mu krain, zostajesz skazany na śmierć za morderstwo, rozbój, spiskowanie przeciw koronie, sabotaż i kradzieże. Czy masz jakieś ostatnie słowa?\nNieznajomy spojrzał tylko na niego z wyrazem błagania w oczach i bezskutecznie próbował powiedzieć coś przez opuchnięte gardło. Biedaczek, w celi więziennej musiał wrzeszczeć i płakać przez całą noc. No, ale trudno w sumie żałować kogoś, kto na własne życzenie wplątuje się w królobójstwo.\nFolami westchnął w duszy. Według prawa, jeśli ktokolwiek skazany na śmierć miał cokolwiek do przekazania, ale nie mógł wyraźnie mówić, jego egzekutor miał obowiązek nadstawić ucha i wysłuchiwać dokładnie każdego słowa przez przynajmniej dwie minuty, lub, jeśli nawet to było niemożliwe, odczytać jego wolę z ruchu warg. I to właśnie powinien teraz robić Folami, ale zamiast tego przekrzywił po prostu dźwignię i pozwolił, by młode ciało zawisło nad brukiem. Nie miał ochoty tracić czasu na wysłuchiwanie jęków, a kto sprawdzi, czy on miał cokolwiek do przekazania? To i tak było przecież bez znaczenia, szczególnie przy traceniu takich jak oni.\nGdy Folami podniósł głowę znad drgającego ciała, zobaczył że pozostała piątka zaczyna nagle denerwować się i patrzeć po sobie nawzajem. Wszyscy przerażeni, nikt nie rozumiał, co się dzieło, każdy ze wzrokiem, jakby sam diabeł wyrósł mu spod ziemi. Folami lubił tę część. Wiedział, że to nie w porządku, ale po prostu kochał patrzeć, jak wszyscy stojący na szafocie, dumni, wyniośli, z podniesioną głową, nagle kurczą się i panikują. Jak wpadają w totalny szał, gdy tylko zdają sobie sprawę z tego, że tym razem to jednak prawdziwy szafot, a nie żadna bohaterska ballada i teraz naprawdę umrą. To było okrutne, ale zawsze śmiał się, widząc ich przerażenie, kwitnące na twarzach wszystkich zebranych. To nie była jego wina, po prostu tak miał.\nNastępny w kolejce był ten mały, z szyją ledwo dosięgającą do pętli. Na jego twarzy widać było totalny szok, jakby nie miał pojęcia, co dzieje się dookoła. Folami podszedł do niego i ponownie chwycił za dźwignię.\n-Z wyroku jaśnie panującego nam Edwarda Rossier, króla Międzylądu i podległych mu krain, zostajesz skazany na śmierć za morderstwo, spiskowanie przeciw koronie, kradzieże, sprzedaż i wytwarzanie kontrabandy, rozboje i sabotaż. Czy masz jakieś ostatnie słowa?\nMały człowiek wciąż patrzył na Folamiego ze strachem i wyrazem szoku na twarzy.\nFolami dopiero po chwili zrozumiał, że mówi o poprzednim człowieku. Spojrzał w jego stronę, gdzie świeże truchło wciąż dyndało jeszcze na wietrze.\n-Ano. Na tym właśnie polega kara śmierci.\n-Przecież on miał prawo do ostatnich słów!\n-Nie mógł mówić. Jeżeli twoimi ostatnimi słowami były te zażalenia prawne, to chyba już czas zakończyć twoje cierpienia.\n-Nie, stój! - wrzasnął dzieciak, gdy tylko kat położył dłoń na krawędzi swojej dźwigni. - Chcę coś jeszcze powiedzieć.\nSkazany, i tak naprężony już jak struna, by dosięgnąć do liny, wyprostował się jeszcze bardziej i zaczął przemawiać do zebranego tłumku. Tak samo kobiety, żebracy jak i sam dostojnik królewski nie wydawali się jednak specjalnie zaaferowani. Mówił po prostu to, co niemal każdy rewolucjonista przed nim, a zapewne i jeszcze kilku, którzy nadejdą po nim. O nadziei, prawie, tyranii, że i tak zwyciężą i tak dalej. Gdy jasnym było, że nie skończy się to szybko, Folami wyjął z kieszeni małą klepsydrę i odliczył cierpliwie dwie minuty. Nim piasek się przesypał, dzieciak zdawał się w ogóle już nie mieć pomysłów na dalszą przemowę i teraz już zwyczajnie się powtarzał. Folami wiedział się, że grał na czas. Ale gdy tylko ostatnie ziarenka piasku spadły na dolną część naczynia, Folami podszedł do mówiącego coraz ciszej człowieka i bez specjalnego żalu pociągnął za wajchę. Wystarczyła jedna chwila, by i on zawisł w bezruchu.\nFolami przyjął to z ulgą. Nie mógł już słuchać jego gadania. Po kilku latach takiej pracy do widoku ludzi ze złamanym karkiem można przywyknąć i człowiek zaczyna w sumie tylko cieszyć się, że kogoś uciszył.\nNastępna w kolejce jest jedyna dziewczyna w grupie. Wysoka, szczupła, z lekko zadartym nosem i długą blizną na policzku. Przez cały czas dwóch poprzednich egzekucji patrzyła tylko przed siebie, dopiero teraz zwróciła oczy na Folamiego. Od razu coś w niej polubił. Była, mimo okaleczenia i podartych łachmanów, naprawdę piękna, ale nie o to chodziło. Było w niej coś więcej. Może fakt, że nie patrzyła na niego ze strachem, nienawiścią, albo z fałszywą pogardą. Była spokojna, stała jak równy z równym. Wyprostowana, pewna, z suchą godnością. Wydawała się chcieć tylko odejść w pokoju, z godnością i zachowaną twarz. Dwójka jej przyjaciół właśnie umarła, ale ona wciąż trzymała podniesioną głowę.\n-Więc to już? – przemówiła głośno, ale spokojnie.\nFolami pokiwał głową i się uśmiechnął. Szanował ludzi, którzy potrafili szanować siebie. Którzy niezależnie od wszystkiego nie marnowali siły na wrzaski i wycie, gdy nie miały one sensu. Większość skazanych okazywała mu jedynie pogardę albo żałosną, spóźnioną rozpacz. A w tej dziewczynie nie było to ani jednego, ani drugiego. Ona nie marnowała na niego swojej wyniosłości ani nienawiści. Chciała tylko odejść w pokoju, z podniesioną głową. Szanował to, może nawet podziwiał.\nAle służba pozostawała służbą. Chwycił za dźwignię.\n-Z wyroku Jaśnie Panującego nam Edwarda Rossier, króla Międzylądu i podległych mu krain, zostajesz skazana na śmierć za morderstwo, spiskowanie przeciw koronie, podpalenia, przekupstwo, szpiegostwo i sabotaż. Czy masz jakieś ostatnie słowa?\n-Owszem. - powiedziała kobieta. - Chcę, żebyś przekazał moim bliskim ze stolicy wieść o tym, w jaki sposób zginęła ich córka. Każdemu.\n-Lista jest długa.\n-Zapamiętam. Nie od dziś jestem na królewskim dworze.\n-Proszę jednak, żebyś zapisał.\nDziewczyna pochyliła głowę, pomimo że pętla ledwo na to pozwalała, i spojrzała prosto w jego oczy. Źrenice zabłysnęły jej szkliście.\n-Zapisz to. Proszę.\nFolami aż się cofnął, słysząc te słowa. Nie ze strachu, bardziej dlatego, że było w niej coś desperackiego, ostatecznego, tak błagalnego, jak tylko błagać może kobieta stojąca na baczność i patrząca w dół w pełnej godności. Jedno, pojedyncze drżenie na końcu ostatniego słowa, które zabrzmiało bardziej błagalnie, niż u wielu brzmi żebranie na kolanach. Folami poczuł, jak zażenowana jest ta dziewczyna, wymawiając swoją ostatnią prośbę. Błagała go właśnie o pomoc, a przynajmniej była błagania bliżej, niż kiedykolwiek przez całe swoje życie.\nPod wpływem tego dziwnego impulsu wyjął z kieszeni kartkę i kawałek ołówka, by posłusznie zanotować każde jej słowo. Lista, w istocie, była długa. Dziewczyna mówiła przez cały czas dwóch minut i jeszcze o wiele dłużej, wymieniając razem pięć nazwisk, wraz z imionami, rodami i wiekiem wezwanych. Wiadomość za każdym razem była inna, więc musiała dyktować ją od nowa. Trwało to tak długo, ze zaczął zastanawiać się, czy i ona nie próbuje jedynie odwlec swojej śmierci. Czy jednak nie pomylił się, nie ocenił błędnie jeszcze jednej tchórzliwej rewolucjonistki.\n-Starczy – powiedział wreszcie, gdy skończyła proklamować piątą wiadomość. - Nie możesz wymagać ode mnie więcej.\n-Dobrze więc. - odpowiedziała z przerażającym chłodem w głosie. Chłodem, od którego z Folamiego w jednej chwili opuściły wszystkie podejrzenia. Co ja gadam, mruknął do siebie. Ona nie mogłaby odwlekać swojej egzekucji. Nie ona. Nie kobieta, która wciąż stała na baczność, wciąż mówiła chłodno i patrzyła twardo, mimo rąk spętanych za plecami, pętli zaciśniętej na szyi i całej nocy spędzonej w lochu, gdzie była bita i głodzona. Niemożliwe. Po prostu nie.\n–Czyń swoją powinność. – dodała spokojnie.\nChwycił za wajchę, odchylił się odrobinę w lewo, by zebrać dość energii potrzebnej do tego ruchu. A potem jeszcze szybko, ostatni raz na nią spojrzał.\n-Na pewno nie masz do powiedzenia nic więcej? – zapytał, chociaż było to kompletnie nie w jego stylu\n-Nie. Zakończ to.\nFolami uśmiechnął się po raz ostatni.\n-Szkoda. Byłabyś wspaniała na salonach.\nDziewczyna nie zdąża odpowiedzieć. Chociaż i tak zresztą nie miała pewnie zamiaru. Szybki ruch ręki, otwarta zapadnia, suchy trzask pękającego karku. Jeden moment. Kilka sekund i wszystko.\nFolami westchnął ciężko. Ciężko i absolutnie szczerze. Szkoda mu było tej dziewczyny. Znał ją zaledwie kilka minut, ale czuł, że była inna. Lepsza, niż ta zgraja otaczających ją huncwotów i zasługująca na coś lepszego, niż śmierć na stryczku za nic nie znaczące przewinienia. A była taka dumna. Taka honorowa. Miał wrażenie, że nawet w ostatniej chwili widział, jak odwraca się w stronę swoich towarzyszy i patrzy na nich przepraszająco. Tylko niby przepraszająco za co? Nie wiedział. Chociaż, może tylko mu się wydawało? Może idealizował kogoś, kogo przecież niemalże nie znał?\nA przede wszystkim, jakie to miało teraz znaczenie? Zostały mu jeszcze trzy stryczki, a jego niedoszła bohaterka nic przecież do tego nie miała.\nWestchnął tylko i podszedł do kolejnego skazańca. Nim był młody chłopak, około lat dziewiętnastu. Istne monstrum. Mierzył prawie dwa metry, miał biceps grubszy końskiego uda i nogi jak pni drzew. Ale nie miał zdecydowanie powagi ani dumy swojej poprzedniczki. Gdy tylko do niego podszedł, zaczął kopać, pluć, próbował gryźć i chciał uderzyć go związanymi z tyłu rękoma. Gdy to nie przyniosło skutku, zaczął wyklinać go na wszystkie sposoby.\nFolami patrzył na to ze zmęczoną pogardą. Raz jeszcze powtórzył tylko swoją kwestię.\n-Z wyroku Jaśnie Panującego nam Edwarda Rossier, króla Międzylądu i podległych mu krain, zostajesz skazany na śmierć za wielokrotne morderstwa, spiskowanie przeciw koronie, sabotaż i podpalenie. Czy masz jakieś ostatnie słowa?\n-Pierdol się!!!!! Pierdol się chuju, skurwysynu, cwelu jebany! Wyrucham ciebie i całą twoją zgraję! Osobiście kurwa...\nFolami tylko westchnął. Przez myśl przeszła mu przykra refleksja: czemu ona nie mogła przeżyć, a w jej miejsce nie można było postawić kolejnego gówniarza takiego jak on? Tacy zasługiwali na śmierć. Nie byli warci tego, by trzymać ich na publicznym widoku. Takich jak on zabijał bez skrupułów. Może nawet z pewną przyjemnością.\n-Kurwa!!! Zajębę cię, twoją córkę, żonę, psa, dzieciaki! Zgwałcę ci...\nNie marnował nawet czasu, by tego słuchać. Chwycił tylko za wajchę i po raz kolejny powtórzył swoje jedyne zadanie. Jeden ruch, a zaraz jest spokój... Nie, nie jest. Dzieciak walczył dalej. Udało mu się dostać jakoś na skraj szubienicy i trzymał teraz stopy między jej krańcami, wykonujący przy tym iście cyrkowy szpagat. Słyszał już, że takie sytuacje się zdarzały, ale to był pierwszy raz, gdy tego wyczynu dokonał jego skazaniec. Byłby to przekomiczny widok, gdyby chłopak nie był wychudzony i pobity, nie miał liny okręconej wokół szyi i dłoni i nie wrzeszczał właśnie jakby opętał go diabeł.\n-Jebany.... kurw... ja p...\nFolami kopnął chłopaka w nogę. Raz, drugi, trzeci. Dopiero przy czwartym udało mu się zrzucić go w przepaść, gdzie wciąż jeszcze walczył i próbował wskoczyć z powrotem na szafot. Ten wybryk jeszcze przedłużył jego wyrok, nieumyślnie zmieniając metodę egzekucji z bezbolesnego przerwania karku na powolne uduszenie. Kat królewski czekał cierpliwie, aż skazany umrze, tak, jak nakazywał regulamin. Ale chłopak nie dawał się zabić. Wciąż jeszcze bujał się na linie, wyginał szyję niczym pelikan, próbował odbić się od podłoża i wrócić na szafot. Raz, a potem nawet drugi, prawie mu się to udało. Kilka razy dotknął nawet drewnianych desek, dzięki czemu łapał jeden szybki, desperacki oddech, po czym wracał w dół i znów miotał się dalej, coraz wolniej i słabiej.\nFolami nie miał siły na to patrzeć. Ci którzy czekali na swoją kolej praz niektórzy obserwujący spod szafotu, zdawali się być pod wrażeniem siły chłopaka, ale on widział w tym jedynie kompletną błazenadę. Czy ten wieprz nie widział, że tylko odwlekał swój koniec? Że bujając się jak idiota, łapiąc ostatnie hausty powietrza, szarpiąc za gardło i tonąc we własnej ślinie niczego nie poprawiał, jedynie zadawał sobie jeszcze większy ból i pokazywał całemu światu kretyński, żenujący spektakl, którego nikt nie chciał oglądać? Folami nie widział w tym żadnego bohaterstwa. Widział tylko głupotę, zażenowanie i wyjątkowo groteskową kaźń.\nChłopak walczył niewyobrażalnie długo. Minęło chyba pięć minut, nim wreszcie odszedł. Zapewne trwałoby to jeszcze dłużej, gdyby nie fakt, że wstało wreszcie słońce i mógł zakończyć jego męczarnie, przyciskając go magicznie do ziemi. Dopiero wtedy niebiosa pozwoliły mu na wieczny odpoczynek. To, jak bardzo opierał się śmierci, było niemalże tak niezwykłe, jak żałosne.\nTo był już niemal koniec. Jeszcze tylko kilka chwil i będzie mógł wrócić do swojej siedziby, by tam odpocząć i napić się wina.\nPrzedostatnią ofiarą była chudą, szczupłą postacią, z suchymi, szarymi włosami. Folami dostrzegł, że to dziewczyna dopiero teraz, gdy podszedł blisko. Z odległości słabiutki zarys piersi pod szmatką, jaka została z jej ubrania był kompletnie niewidoczny, a długa i brzydka twarz nie przypominała ani kobiecej, ani męskiej. Pomyślał, że wygląda ona bardziej jak koń, niż jak człowiek z jakąkolwiek płcią.\n- Z wyroku Jaśnie Panującego nam Edwarda Rossier, króla Międzylądu i podległych mu krain, zostajesz skazana na śmierć za gwałt, bałwochwalstwo, kradzież uzbrojenia, sabotaż i podszywanie się pod urzędników królewskich. Czy masz jakieś ostatnie słowa?\n-Nie ma takiej potrzeby. - powiedziała, ale w jej głosie nie było dumy, jaką odznaczała się jego poprzednia ofiara. Ona brzmiała jak zepsuta lalka. Zniszczona zabawka, której i tak jest już wszystko jedno. - To już koniec.\n-Dobrze więc. - Folami chwycił za wajchę.\n-Czekaj! Mogę popatrzeć na słońce jeszcze przez chwilę? Proszę. Tylko moment.\n-Oczywiście. Masz dwie minuty.\nWspólnie patrzyli na wschodzącą nad ich głowami pomarańczową tarczę. Była już widoczna w pełni, choć jeszcze nie oślepiała. Folami niemalże czuł już smak swojego wina.\n-Dziękuję. - powiedziała po chwili kobieta. - Cieszę się, że raz jeszcze mogłam je zobaczyć.\nPo tych słowach królewski kat pociągnął wreszcie za dźwignię. Gdy kolejne ciało upadło, w jego obowiązku pozostał już tylko jeden człowiek.\nPodszedł do ostatniego skazanego. Jak zawsze, herszt bandy zostawał na koniec. Miał umrzeć jako ostatni, by móc patrzeć na kaźń każdego ze swoich ludzi. Tak nakazywał obyczaj. A Folami ich z reguły przestrzegał.\nTo był wysoki chłopak, zdecydowanie najstarszy z całej grupy. Dowódcy byli z reguły ubrani najlepiej, nawet jeśli przed powieszeniem zabiera się ludziom wszystko, co wartościowe. Wciąż mają jakieś ozdoby, proste sygnety, flagi. Z reguły są chociaż bardziej zadbani, albo lepiej odżywieni, bo inni skazańcy właśnie im zostawiają to kilka drobiazgów, które mogą jeszcze do czegoś posłużyć. Ten nie miał nawet tego. Był ubrany w kawałek szmaty, który nieudolnie zakrywał mu lędźwie, pod chudą skórą wyraźnie widać było każdą kość, a ręce i nogi zdawały się w jego życiu zdrapane do żywego mięsa przynajmniej kilkanaście razy. Stał pochylony, prawie zgięty i zapewne usiadłby, gdyby nie przywiązano go liną do górnej belki szubienicy. I uśmiechał się, prezentując całemu światu przeżarte próchnicą, żółtoszare zęby.\nA mimo to, coś było w tym człowieku. Jakaś trudna do nazwania, cwaniacka, bezczelna pewność siebie. Stał na szafocie, ale w jego oczach wciąż był jakiegoś rodzaju triumf, chociaż bardziej pasujący do zdegenerowanego bogacza, który będąc na łożu śmierci wie, że pokonał wszystkich, z którymi mógł się kiedykolwiek mierzyć.\nFolami otaksował go raz jeszcze wzrokiem. Nie mógł go znać, ale gdzieś w sobie wiedział, że gdyby ich losy potoczyły się inaczej, byłby gotów za nim podążyć. Nie wiedział, dlaczego. Tak po prostu było i on to czuł. Znał się na tym.\n- Z wyroku jaśnie panującego nam Edwarda Rossier, króla Międzylądu i podległych mu krain, zostajesz skazany na śmierć za morderstwa, podpalanie własności, spiskowanie przeciw koronie, kradzieże, rozboje, morderstwa, podszywanie się pod królewskich urzędników, napaście na karawany, zastawianie pułapek na ludzi, celowe roznoszenie chorób, działalność sabotażową, szmuglowanie i sprzedaż kontrabandy, nielegalne wytwarzanie broni, rozsiewanie propagandy, przewodzenie grupom nielegalnie uzbrojonych ludzi i siedemnaście pomniejszych przewinień. Czy masz jakieś ostatnie słowa?\n-Piękny dzień, czyż nie?\n-Mówię, że dzień jest piękny. To wspaniałe, widzieć słońce w pełnym blasku.\nA więc tak chcesz odejść, pomyślał sobie. Dobrze, niech i tak będzie. Nie był to pierwszy, który na łożu śmierci decydował się udawać spokój.\n-Ano piękne. - odparł obojętnie, przerzucając piasek w swojej małej klepsydrze. - I wschodzi coraz wyżej. Wkrótce zacznie się kolejny dzień.\n-Myślisz, że to dobry dzień żeby umrzeć?\nFolami westchnął w duchu.\n-Nie opowiadaj bzdur. Na to nie ma czegoś takiego, jak dobry dzień.\n-Naprawdę? A ty nie chciałbyś umrzeć w dzień taki jak ten? Gdy słońce jest wysoko, a ludzie patrzą z podziwem na twoje życiowe czyny?\nFolemi zaśmiał się niewesoło. Z kompletnej grzeczności.\n-Nie. Na pewno nie w ten.\nPrzez chwilę obaj milczeli. Chłopak patrzył przed siebie, jakby rażące coraz mocniej słońce miało zaraz zmienić całe jego życie. Bijący od niego spokój przeszkadzał jednak Folamiemu. Wydawał się zbyt naturalny, nie pasował do kogoś, kto naprawdę zaraz umrze.\n-Myślisz, że to, co robicie, jest w porządku? - zapytał nagle chłopak.\n-Nie macie praw do tronu. Twój pan rządzi nim nielegalnie.\n-Prawo tworzy król, nie króla prawo. Nie ważne co ci wmówią, nigdy nie będzie inaczej. Zresztą, nasz władca jest o niebo lepszy, niż wasz. On dba o wszystkich po równo.\n-Wyznawcy większości religii by się z tym nie zgodzili. Wszystkich, właściwie. Poza jedną.\n-I właśnie dlatego mamy wojny. Mieliście swoją szansę polemiki i oto, co z wam z niej przyszło. To koniec. Tronu nikt nam już nie odbierze.\n-Nie zadawaj głupich pytań. Myślisz, że wygracie tę wojnę?\n-Oczywiście. A czemu nie?\n-Folemi spojrzał na niego jak na wariata.\n-Ja wiem? Może ma na to wpływ fakt, że zostało was może dwa tysiące, a my mamy tu ćwierć miliona żołnierzy? Albo to, że ukrywacie się w lasach i musicie żebrać o jedzenie od wioskowych, a my mamy twierdze, konie, maszyny wojenne... I rzecz jasna magów. Przede wszystkim magów. A bez nich nikt nigdy nie ma szans, by odnieść zwycięstwo.\n-Też znamy magię.\n-Nie rozśmieszaj mnie! Tych kilka prostych sztuczek, używanych przez waszych pachołków nazywasz magią? My mamy ludzi, którzy potrafią zablokować najpotężniejsze zaklęcia, wymordować całe wioski w kilka godzin, rzucać kule ognia, rozmawiać telepatycznie z ludźmi, którzy są na drugim końcu świata. A wy? Wasi ludzie ledwo potrafią przesuwać przedmioty i opuścić własne ciała. Wasza magia jest bezużyteczna i nie znajduje się nawet blisko do poziomu, jaki mamy my! Nie możecie nam dorównać, a chcecie konkurować!\n-Cały czas się rozwijamy. Każdego dnia można wynaleźć coś nowego wiesz?\n-Szkoda, że nie wynaleźliście nic, co uratowałoby tamtą piątkę. - zakpił Folami.\nCios był celny. Chłopak aż zacisnął usta i uciekł wzrokiem, nic nie odpowiadając. Folami miał z tego satysfakcję.\nGdy chłopak znów przemówił, mówił bardzo powoli i kompletnie zmienionym głosem.\n-Masz rację. Wielka szkoda. Już chyba czas, prawda?\nFolami spojrzał na ziarenka, lecące pomału w klepsydrze. Właściwie, to zostało ich jeszcze na jakieś 20 sekund, ale jeśli skazaniec życzył sobie odejść już teraz, to nie widział problemu. Wstał, a następnie obaj ustawili się na swoich miejscach. Chłodny spokój na twarzy chłopaka i oczy przewiercające go na wskroś wciąż go dobijały.\n-Zanim to zrobisz, mam dla ciebie ostatnią radę. – odezwał się.\n-Nigdy nie lekceważ siły kogoś, kogo przyparto do muru.\nWiele grzeczności kosztowało go, by się teraz nie roześmiać.\nPociągnął za wajchę. Czekał, aż otworzy się umieszczona w podłodze klapa, gdy nagle poczuł, jakby powietrze wokół niego zgęstniało. Coś szarpnęło nim od środka i przebiegło błyskawicą po jego karku. Mgła zakryła jego oczy. Czuł się, jakby rozpuszczał się cały świat, a on spadał. Chciał się szarpnąć, ale dłonie miał jak związane. Chciał krzyknąć, ale gardło miał jak ściśnięte imadłem. Cały świat rozmazał się nagle, po czym zniknął, jakby ktoś odciął go od niego piłą. W jednej chwili, nie czuł już nic.\nOstatnia wajcha została naciśnięta, a ostatnia lina poszła w dół. Mała grupa ludzi, zadowolonych z porannego spektaklu, zaczęła rozchodzić się każdy w swoją stronę, przyłączając się do budzącego się właśnie miasta. Nikt nie zauważył wtedy, że kat nagle stał się znacznie żywszy, że nie próbował już ukryć drżenia z zimna, ani że szedł niezwykle chwiejnie. Nikt nie spojrzał w jego oczy, w których był szczeniacki triumf, pasujący do zdegenerowanego bogacza, który będąc na łożu śmierci wie, że pokonał wszystkich, z którymi mógł się kiedykolwiek mierzyć.\nNikt nie zwrócił uwagi ani na to, ani na dziwny, agonalny wzrok człowieka, wbity bezsensownie w odchodzącą sylwetkę kata. Nikt nie zauważył, by cokolwiek się w nim wtedy odmieniło.\nTego dnia, nikt nie docenił potęgi ludzi, których przyparto do muru.\nRitha pół roku temu\nTrzeszczące stopnie szubienicy - to by się nadalo na tytuł\ncuchnących obrzydlistwie żebraków - obrzydliwie*\nKazali nazywać się „Okiem.” - kropka po cudzysłowie\nPo kreskach dialogowych zawsze spacje.\n-Starczy. – powiedział - bez kropki (i w paru takich miejscach też)\nRadziłabym podzielić tekst na połowę co najmniej. Choć jest to spójna calość, ale troche długie jednak, jak na opowijskie standardy (stąd mały ruch).\nNarracja przyjemna. Opowiadanie ciekawe, podobało mi się. Trochę błędów interpunkcyjnych, ale ogólnie nie jest źle.\nKurde, serio dobre opko.\nWłaściwie, to zostało ich jeszcze na jakieś 20 sekund - zapisalabym liczbą\nOgólnie dzięki za feedback. I jak najbardziej, zawsze piszę zbyt długo jak na standardy stron internetowych. To ogólnie dla mnie spory problem, że piszę dłużej, niż ktokolwiek chciałby czytać. Przynajmniej w internecie, gdzie gatunek wymaga, by pismo było krótkie. Z kolei dobry tytuł albo imię to już dla mnie totalna katorga. Ostatnią ze swoich creepypast, w tej chwili już na szczęście przemianowaną na "Ćmy" wcześniej zwałem "Pożegnanie z Ludzkością" co nie miało sensu za grosz. Ale chcę, żeby tytuł jakoś jasno łączył się z tym, co piszę, odnosił do całości. Może "Pętla i Kat"?\nI dzięki za porady techniczne, z chęcią ich użyję\nAbbadon ok, rozumiem, ale nie musisz pisac krotszych, wystarczy ciachnac na cz. 1 i cz. 2, wrzucic w odstepie 2-3 dni, plus troszke sie udzielac (czytac innych to i inni zajrza) i bedzie szerszy odbior.\nPolaczenie petli i kata to taka oczywistosc. Osobisci to opko Skazani bym nazwala, lub Straceńcy albo no jakkolwiek byle nie tak jak jest tera ;p\nŁoooo, zmienione. Kurde, milo, zes z rady skorztstał :))\nTera jak zobaczyłam, to sobie cos uswiadomilam. Czytalam dopiero co fantastyczna kskazke o fantastycznym tytule Straceni i kurde, chyba podprogowo ten pomusl poszedl... ups ;)\nTak czy siak, fajnie.\nPodobało mi się. Trochę tylko wytrąciło mnie z czytania "Stanowiło ją pięciu młodych mężczyzn i jedna kobieta, złapanych dzień wcześniej w niedalekiej oberży, dzięki współpracy pracującego tam człowieka. Najstarsze z nich miało może dwadzieścia lat. Najmłodsze było na tyle małe, że omal nie musieli dostawić stołka, by dosięgło szyją do swojej pętli.". Pierwsze zdanie sugeruje dorosłe osoby, drugie jednak zmyliło mnie, jakby były w tej grupie dzieci.


Sucha cera - Strona 2 - BiznesMamy.pl\nPost autor: teresaoros » 20 gru 2018 16:26\nMoim zdaniem ważne jest regularne złuszczanie naskórka oraz dobór odpowiedniego kremu. Ja preferuję kosmetyki bardziej naturalne, często testuję różne produkty. W sieci na przykład w drogerii moją naprawdę duży wybór kosmetyków w tym naturalnych, także można coś dla siebie znaleźć.\nPost autor: roputek » 27 gru 2018 11:40\nW ofercie jejustore masz kosmetyki przeznaczone do cery suchej Polecam poszukać w ich ofercie czegoś ciekawego, bo kosmetyki są naprawdę dobre jakościowo i skutecznie pomagają rozwiązywać skórne problemy\nPost autor: Pati888 » 25 lut 2019 13:56\nAlbo też można pomyśleć jeśli o AZS by np, smarować te chore miejsca takim specjalnym serum do chorej skóry jak np Essenz. Fajnie łagodzi podrażnienia, no i jest w 100% naturalny.\nMacie jakieś sposoby żeby ją dobrze nawilżyć?\nPost autor: MartaMM » 18 lis 2019 16:10\nPost autor: Lila45 » 01 gru 2019 18:41\nKwas hialuronowy i na to mocno nawilzajacy krem! Zeby ten kwas hialuronowy nie wyparowal i nie wysuszyl nam skory\nPost autor: viola.kowal » 04 gru 2019 09:51\nJeśli jesteś z Krakowa, to polecam salon kosmetyczny Celeste. Ja miałam duże problemy z cerą: trądzik, sucha skóra... Dziewczyny szybko mi pomogły i już jest lepiej\nPost autor: ziuta82 » 10 gru 2019 13:03\nczasami warto wybrać się do jakiegoś sprawdzonego salonu kosmetycznego , by profesjonaliści zajeli się naszą cerą i by może coś jeszcze dodatkowego nam doradzili.\nPost autor: pracowita » 14 gru 2019 11:52\nNa twarz to stosuję zwykłą "Niveikę" i na stopy tak samo. Niestety trzeba to robić ładne pary dziennie, ale nie w dużej ilości, ponieważ zapychamy skórę i nie dajemy skórze oddychać. Na noc można się pokusić o większą ilość, ale bez przesady. Najlepiej teraz, gdy pracują kaloryfery, tylko rozłożyć mokry ręcznik, bo powietrze jest suche. Aaaaaana na stopy to po moczeniu i mocno wtedy na noc namaścić i dobrze wmasować.\nPost autor: Wiki22 » 17 gru 2019 15:08\nTeż stosuję tą serię i jestem bardzo zadowolona z efektów. Kosmetyki bezpieczne i skuteczne, dzięki nim w końcu udało mi się podleczyć skórę i zapewnić jej odpowiednie nawilżenie:)


„Jak kapłanowi właściwe jest celebrowanie Mszy świętej, doktorowi głoszenie nauki, tak pustelnikowi właściwym jest trwanie w milczeniu i poście...”. Kameduli z Bieniszewa obchodzą 350-lecie istnienia Eremu Pięciu Męczenników. Jubieluszowe uroczystości odbędą się 7 i 8 września.\nBy dotrzeć do Eremu Pięciu Męczenników na Sowiej Górze w Bieniszewie k. Konina (diecezja włocławska, metropolia gnieźnieńska) trzeba zjechać z głównej drogi i pokonać wąski trakt leśny prowadzący na niewielkie wzniesienie. Hałas świata tutaj nie dociera, a leśna cisza sprzyja skupieniu i kontemplacji. Żyjący w tym miejscu od XVII wieku pustelnicy Kongregacji Eremitów Kamedułów Góry Koronnej praktykują jedną z najsurowszych reguł wśród instytutów życia konsekrowanego. Wyrzekają się nie tylko dóbr tego świata, ale prowadząc życie ukryte i samotne, myślą i sercem dążą ku jak najpełniejszemu zjednoczeniu z Bogiem. „Stałym dążeniem pustelnika jest ograniczanie własnych potrzeb i szukanie we wszystkim ubóstwa, pokory, prostoty i ukrycia. Stawiając Królestwo Boże na pierwszym miejscu rezygnuje on z wszelkiego rodzaju autoafirmacji i szukania jakichkolwiek bogactw ziemskich. Jego skarb znajduje się w niebie”. Owa surowość życia, dla współczesnego konsumpcyjnego świata niezrozumiała, a niekiedy wręcz postrzegana jako niedorzeczna, ma jednak głęboki sens i wartość, której nie sposób oszacować. Parafrazując słowa Karola Wojtyły, kameduli, podobnie jak inne zgromadzenia kontemplacyjne, są piorunochronem dla świata.\nErem na Sowiej Górze wzniesiono w drugiej połowie XVII wieku. Wedle przekazu zachowanego w Kronikach zakonnych 20 listopada 1662 roku, w wigilię Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, 17-letniej Zosi z sąsiedniego Bochlewa ukazała się świetlista Pani, która wskazała jej wzgórze z samotną sosną. Oczom dziewczyny ukazał się wówczas nieziemski widok białych mnichów oddających chwałę Bogu. Matka Boża zapowiedziała, że wkrótce w tym miejscu stanie klasztor, w którym zakonnicy będą poprzez nieustanną modlitwę i kontemplację wypraszać łaski dla wszystkich ludzi. Zosia, wypełniając polecenie otrzymane podczas objawienia, opowiedziała o wszystkim ojcu Antoniemu Krzesikowskiemu, który był kierownikiem duchowym kasztelana Alberta Kadzidłowskiego. Ten pod wpływem przedziwnej opowieści zdecydował się wspomóc finansowo fundację klasztoru na Sowiej Górze, w miejscu wskazanym przez Maryję.\nWkrótce z eremu krakowskiego przybyli pierwsi kameduli. Początkowo zamieszkali u ojców bernardynów w Kazimierzu Biskupim, a później w Gosławicach, prowadząc jednocześnie starania związane z budową pierwszych zabudowań klasztornych. Fundacja dokonana przez Kadzidłowskiego została potwierdzona w dokumencie królewskim Jana Kazimierza wystawionym 1 sierpnia 1663 roku. Jedenaście lat później na Sowiej Górze stał już drewniany kościół. Spłonął on jednak w niedługim czasie wraz z łaskami słynącym obrazem Matki Bożej Pocieszenia. Budowę świątyni murowanej ukończono dopiero pod koniec XVIII wieku.\nW czasie zaborów kameduli zostali zmuszeni do opuszczenia pustelni. Wbrew nakazowi pozostało w niej jednak kilku mnichów. Ostatni z nich o. Karol Pianowski zmarł w 1846 roku. Erem podupadł. Majątek klasztorny został rozgrabiony, a kult sprawowany był tylko kilkanaście razy w roku. W 1880 roku zabudowania pokamedulskie przejął hrabia Karol Mielżyński, chroniąc je tym samym przed ostateczną rozbiórką. W 1906 roku teren klasztoru stał się własnością Stanisława Mańkowskiego, który po odzyskaniu przez Polskę niepodległości na własny koszt rozpoczął odbudowę zniszczeń, a później przekazał swoją własność kamedułom. Po 118 latach nieobecności, 2 lipca 1937 roku, kameduli powrócili do Bieniszewa i przystąpili do remontów. Nie zdołali jednak w pełni odbudować swojej pustelni z powodu wybuchu II wojny światowej. W sierpniu 1940 roku czterech ojców zostało aresztowanych przez Niemców i przewiezionych do obozu w Sachsenhausen, a następnie do Dachau. Kameduli powrócili do Bieniszewa zaraz po zakończeniu działań wojennych i ponownie podjęli trud rekonstrukcji eremu według zachowanych opisów, zdjęć i rysunków.\nErem Pięciu Męczenników w Bieniszewie to jeden z dwóch czynnych dzisiaj eremów kamedulskich i jedyny ściśle kontemplacyjny, pustelniczy zakon męski w Polsce. Obecnie żyje w nim dziewięciu mnichów łącznie z kandydatami przypatrującymi się pustelniczemu życiu. Rytm dnia wyznacza im bicie klasztornego dzwonu. 3.45 pobudka; 4.00 Godzina Czytań i Anioł Pański w milczeniu w celi; 4.45 Lectio Divina również w celi; 5.45 Jutrznia, Msza św. i Modlitwa przedpołudniowa; 7.00 śniadanie i czas wolny w celi; 8.30 praca; 11.45 modlitwa południowa; 12.00 Anioł Pański w milczeniu.\n„Życie pustelnicze w naszym zakonie jest całkowicie nastawione na zjednoczenie z Bogiem w ustawicznej modlitwie i kontemplacji. Naszym powołaniem jest życie kontemplacyjne, jeszcze nie to, jakiego oczekujemy w przyszłym życiu, ani nawet nie ekstaza ducha, udzielana niekiedy w tym życiu pewnym duszom bardzo doskonałym, lecz ten rodzaj życia, kiedy to człowiek, wyrzekłszy się troski o wszelkie sprawy doczesne lub duchowe, zajmuje się tylko sobą i Bogiem oraz - o ile pozwala na to ułomność ludzka - stara się usilnie o zjednoczenie z Bogiem z pomocą świętej lektury, przez rozważanie rzeczy wiecznych i pilną modlitwę. (…) Samotność wiernie przeżywana jest nie tylko obrazem serdecznej zażyłości z Chrystusem, ale często ma także wymiar cierpienia i walki. Pustelnik powinien pamiętać, że wówczas, kiedy życie samotne staje się dlań ciężarem, w sposób istotny uczestniczy on w cierpieniach Chrystusa, a udręka właściwa mnichowi przynosi obfity owoc duchowy w Kościele”.\nKameduli żyją w samotności, ale nie całkowicie sami. Jeśli któryś z nich słabnie, inny go podnosi, jeśli któremuś staje na drodze jakaś przeszkoda, wspólnota stara się pomóc mu ją przezwyciężyć. Niemniej mnisi ograniczają kontakt do niezbędnego minimum. Mieszkają w domkach oddalonych od siebie na tyle, by nie zakłócać sobie wzajemnie samotności. „Nic nie jest tak stosowne i konieczne dla tych, którzy prowadzą życie samotne, jak przebywanie w celi, siedząc w milczeniu” – uczył bł. Paweł Giustiniani, założyciel Kongregacji. Cela określa wymiar pustelniczy życia kamedulskiego i stanowi dla zakonników przestrzeń ich codziennego życia wypełnionego modlitwą i kontemplacją. W celi kameduli jadają i spędzają większą część dnia na modlitwie i rozważaniu. Opuszczają ją przede wszystkim dla odprawienia godzin liturgicznych i Eucharystii, która stanowi centrum pustelniczego życia. Oprócz modlitwy, kontemplacji, nabożnej lektury i ćwiczeń duchowych, dzień mnicha wypełnia także praca. Jak uczyli święci Ojcowie, pustelnicy muszą bardzo przestrzegać, aby być zawsze zajęci, aby diabeł znajdował ich zawsze zajętych i nie mógł znaleźć ani chwili do ich kuszenia. Zajęć, czy to duchowych, czy fizycznych kameduła winien mieć tyle, by każda chwila dnia wydawała mu się krótka i niewystarczająca, a czynności do spełnienia więcej niż potrzebnego na nie czasu.\nChleb i czarna kawa\nŚcisłe przestrzeganie harmonogramu porządkuje dzień eremitów i pomaga w zachowaniu modlitewnego skupienia. Po południowej modlitwie Anioł Pański mnisi samotnie jedzą obiad i mają czas wolny. O 14.00 udają się na modlitwę popołudniową i odmawiają różaniec maryjny. O 15.00 przychodzi czas studium lub pracy. Dalej o 17.00 kolacja; 17.30 Lectio Divina w celi; 18.30 Nieszpory, Litania Loretańska, Modlitwa do Najświętszej Maryi Panny i św. Romualda, Anioł Pański w milczeniu – podczas bicia dzwonu, modlitwa na zakończenie dnia, Ps. 130. za zmarłych w milczeniu – podczas bicia dzwonu; 19.30-3.45 nocny odpoczynek i święte milczenie. Tak jest każdego dnia.\nMnisi nie mają radia i telewizji. Gazety docierają do nich rzadko i w ograniczonej ilości. Obcy jest im pośpiech i zawrotne tempo współczesnego świata. Nie piszą listów, nie wyjeżdżają na urlop, nie składają wizyt krewnym, nie uczestniczą w rodzinnych uroczystościach. Nawet, gdy umrze ktoś bliski, nie jadą na pogrzeb. Rodziny mogą ich jednak kilka razy w roku odwiedzać. Erem opuszczają wyłącznie w wyjątkowych wypadkach, gdy trzeba iść do szpitala albo głosować. Ponadto pięć razy w roku mogą wspólnie wyjść w celach rekreacyjnych. Kameduli nie prowadzą działalności duszpasterskiej ani innych działań apostolskich. Przyjmują jedynie mężczyzn na rekolekcje zamknięte. Kobiety na teren eremu nie mogą wchodzić. Wyjątkiem jest niedzielna Msza św. o 10.30, kiedy mnisi otwierają kościół dla wszystkich wiernych.\nSurowość dotyczy także stołu. Kameduli nie jadają mięsa. Podawać je można tylko chorym, kiedy tego potrzebują. We wszystkie piątki w roku, a także w czasie 40-dniowych postów poprzedzających Boże Narodzenie i Wielkanoc eremici wstrzymują się także od spożywania nabiału i jaj. Podobna wstrzemięźliwość dotyczy rzeczy osobistych. Cele kamedułów wyposażone są niezwykle skromnie – łóżko, krzesło, stół. Nie ma w nich żadnych ozdób, niczego, co mogłoby stać się przyczyną roztargnienia i odciągać mnichów od świętego skupienia. Główną ozdobą celi – jak uczy Reguła św. Benedykta z Nursji – ma być jej ubóstwo. Mnisi nie posiadają także zbyt wielu rzeczy osobistych, do których mogliby się zanadto przywiązać. „Życie eremu bezwzględnie wymaga ewangelicznego wyrzeczenia, co się wyraża w umartwieniach wynikających z naszego stylu życia. Byłoby złudzeniem, gdyby ktoś chciał pogodzić autentyczne życie zjednoczenia z Bogiem z szukaniem pewnych wygód, także tych powszechnie przyjętych w życiu świeckim”.\nPowołanie dla wybranych\n„Kto chce zostać mnichem, musi przede wszystkim szukać Boga”. Jednakże nie wszyscy kandydaci spełniający ten wymóg są zdolni do pustelniczego życia. Od aspirantów wymaga się przede wszystkim wystarczającej dojrzałości ludzkiej i chrześcijańskiej, aby mogli stawić czoła życiu przeżywanemu w znacznej mierze w samotności i milczeniu. Wydawać by się mogło, że osobom o introwertycznej osobowości przychodzi to łatwiej niż ekstrawertykom. Doświadczenie pokazuje jednak, że to właśnie ludzie bardziej społeczni z natury są bardziej predysponowani do życia we wspólnotach pustelniczych.\nOdseparowani od wszystkich pustelnicy są złączeni ze wszystkimi miłością i współczuciem. Ich misja przekracza zarówno poszczególnego człowieka, jak i ich własną wspólnotę. Swoim harmonijnym i wiarygodnym życiem wskazują, ku czemu zmierza droga każdego człowieka i starają się w nim wzbudzić żywe pragnienie doskonałości eschatologicznej Bożego Królestwa.\n„Powołanie do życia samotnego jest charyzmatem Ducha Świętego tzn. jest darem danym osobiście poszczególnym osobom, który ma być rozwinięty dla dobra całej wspólnoty. Zostać pustelnikiem oznacza m.in. wejść i poddać się pewnej odwiecznej i żywej tradycji, opartej i czerpiącej z charyzmatu naszych Ojców. Wierne strzeżenie tego, aby nie została utracona tożsamość naszego charyzmatu stanowi dobro całego Kościoła i przyczynia się w sposób niewidoczny, ale prawdziwy i głęboki do ewangelizacji świata”.\nKażdy, kto chciałby wspomóc pustelników kamedułów z Bieniszewa może wpłacić ofiarę na poniższe konto bankowe. Za każdą pomoc finansową ojcowie i bracia kameduli są bardzo wdzięczni zapewniając o codziennej modlitwie i comiesięcznej Eucharystii za wszystkich swoich dobroczyńców i ich rodziny.\nKongregacja Eremitów Kamedułów Góry Koronnej. Erem Pięciu Męczenników,\n62-530 Kazimierz Biskupi, Bieniszew-Klasztor 1,\nPKO BP SA Oddział 1 w Koninie 51 1020 2746 0000 3802 0068 1775\nFot. Arch. Erem w Bienieszewie, B. Kruszyk\nCytaty pochodzą z materiału tekstowego udostępnionego przez przeora Eremu Pięciu Męczenników w Bieniszewie.\nProgram jubileuszowych uroczystości:\n11.00 Konferencja: "O roli Kamedułów"\n16.30 Nieszpory i Msza św. pod przewodnictwem J. E. KS. Bp. Wiesława Alojzego Meringa - ordynariusza diecezji włocławskiej w klasztorze OO. Kamedułów\n6.10 Msza św. konwentualna w kościele OO. Kamedułów\n8.00 Msza św. - ołtarz polowy\n9.30 Msza św. ołtarz polowy\n10.45 Sztuka plenerowa o Pięciu Świętych Braciach Męczennikach\n17.00 Msza święta - ołtarz polowy.


°AMBA HOTEL MARBLE ARCH LONDYN 4* (Wielka Brytania) - od 344 € | BOOKED\nBryanston Street, Londyn, Wielka Brytania, W1A 4UR Pokaż na mapie\n4-gwiazdkowy Amba Hotel Marble Arch oferuje współcześnie urządzone pokoje niedaleko Marylebone, Covent Garden i Muzeum Brytyjskie. Luksusowy hotel, wybudowany w 1934 znany jest ze swojej architektury Art Deco.\nHotel ma wyśmienitą lokalizację w pobliżu stacji metra Marble Arch. Centrum miasta znajduje się w 3 km od obiektu.\nPołożony obok cyrku i barów hotel oferuje również kryty basen, ruszt do barbeque i kort tenisowy.\nPrzystanek autobusowy Mayfair, Marble Arch Park Lane (Stop) jest jedynie w 200 metrach od hotelu. Do stacji kolejowej Dworzec Paddington można dojść w 15 minut. Hotel znajduje się w około 15 minutach drogi od lotniska Londyn-City, leżącego w odległości 15 km.\nHotel oddaje do użytku odwiedzających 692 pokoi. Każdy z nich wyposażony jest w klimatyzację, mini lodówkę, telewizor LCD, darmowe wi-fi i płatną dodatkowo telewizję. Z niektórych pokoi rozpościera się widok na Hyde Park. Prywatne łazienki wyposażone w wannę, deszczownicę i suszarkę do włosów.\nCodziennie w godzinach porannych czeka na gości świeżo przygotowane śniadanie w formie bufetu. Dania kuchni europejskiej są serwowane w restauracji dla niepalących. Goście z pewnością docenią herbaty, alkohole i soki oraz przekąski i sałatki w barze Glenn Miller. Szeroki wybór dań oferują La Porte des Indes i Locanda Locatelli, znajdujące się w promieniu 100 metrów od hotelu.\npubliczny parking jest dostępny w pobliżu obiektu w cenie GBP 40 za dobę.\nRok odnowienia: 2012. Liczba pięter: 8. Liczba pokoi: 692.\nJedno dziecko w wieku poniżej 16 lat może korzystać z dodatkowego łóżka za darmo.\nBryanston Street, Londyn, Wielka Brytania, W1A 4UR\nLa Porte des Indes (kuchnia: Indyjska)\nLocanda Locatelli (kuchnia: Włoska)\nUKHOTEL AWARDSHighly RecommendedLondynAmba Hotel Marble Arch\nŁóżko podwójne, 1 łóżko podwójne i 1 łóżko pojedyncze, 1 łóżko podwójne i 1 sofa\n2 łóżka pojedyncze i 1 sofa, 2 łóżka pojedyncze, Łóżko podwójne\nLokalizacja Amba Hotel Marble Arch\nMuzeum Wallace Collection400 m\nHyde Park 760 m\nNa podstawie 449 opinii, 62% lubi to\nNa podstawie 1207 opinii, 73% lubi to\nNa podstawie 319 opinii, 80% lubi to\nKuchnia: Indyjska, Halal, Pakistańska\nAdres: 8 Seymour Street\nTel.: (020) 7935 9088\nNa podstawie 440 opinii, 65% lubi to\nAdres: 34 Portman Street\nTel.: 020 7224 0028\nNa podstawie 256 opinii, 79% lubi to\nZakres cenowy: 55 EUR - 164 EUR\nAmba Marble Arch Hotel Londyn\nDoubletree By Hilton Marble Arch Hotel Londyn\nLeonard Hotel Londyn\nThe Zetter Townhouse Marylebone Hotel Londyn\nRadisson Blu Edwardian Sussex Hotel Londyn\nThe Cumberland Hotel Londyn\nHyatt Regency The Churchill Hotel Londyn\nThe Cumberland - A Guoman Hotel Londyn\nChic Residency Apartments At Marble Arch Londyn\nOpinie Amba Hotel Marble Arch\nOpinie Gości są przekazywane przez naszych klientów po ich pobycie w Amba Hotel Marble Arch\nnieprzyjemna obsługa w hotelowym barze, długa kolejka do recepcji, stare wykładziny, meble, nieprzyjemny zapach starego hotelu, długie korytarze\nśWietna lokalizacja w samym centrum, obok stacji centalnej linii metra, nocowałam w Londynie wiele razy, w różnych hotelach I zawsze chętnie wracam do tego - tak ciężko w Londynie znaleźć hotel w rozsądnej cenie w centrum bez ryzyka niemiłego zapachu w pokoju lub łazience a w tym hotelu to się nie zdarzyło. Do tego bardzo pomocny I uprzejmy personel, śniadanie na którym kazdy znajdzie coś dla siebie.\nWspaniała lokalizacja, tuz przy Oxford street\nWysłużone meble, wykładziny, stare nie domykające się okna,spod których wieje zimny wiatr. Bardzo zła obsługa sprzątająca, przy pokoju koło mnie 24 h stały na podłodze talerze z niedojedzonym posiłkiem I nikt tego nie sprzątnął. Na moją prośbę żeby mi pościelono właściwie łóżko, bo wystaje mi 30 cm materaca, przyniesiono mi prześcieradło żebym to sama sobie zrobiła. Brak napoi lub nawet wody w lodówce I ani jednego automatu z napojami w całym hotelu. O 4:00 nikt nie podnosił słuchawki żebym mogła zamówić coś do picia. Musiałam wyjść na miasto I szukać 24h sklepu.\nPrzy cenie noclegu 150 gbp dodatkowo płatne Wi-Fi jest w mojej opinii kiepskim żartem I świadczy o mało eleganckim podejściu do klienta.


Airfree e80 - morizon SHOPPING\nUrządzenia przystępne są w ponad 50 krajach na świecie i uznawane za jedne z najkorzystniejszych na bardzo wymagającym rynku w USA. Airfree redukuje skażenia mikrobiologiczne powietrza w sposób naturalny bez zastosowania środków chemicznych ani żadnych filtrów.\nJest sugerowane przez lekarzy i mogą być wykorzystywane w zasadzie wszędzie. Unikalna technologia Airfree eliminuje mikroorganizmy i alergeny w ciągu dosłownie chwili. W zależności od modelu przez Airfree przepływa od 14.000 do 20.000 litrów powietrza w ciągu każdej godziny.\ncykl ten przebiega podobnie do procesu sterylizacji wody poprzez jej gotowanie, podczas którego są eliminowane mikroorganizmy w niej zawarte. Airfree zasysa powietrze na zasadzie konwekcji i podgrzewa je do temperatury 200 C i w sposób ciągły sterylizuje.\nNastępnie oczyszczone powietrze jest schładzane wewnątrz urządzenia i wypuszczane z powrotem do otoczenia. Cały proces jest całkowicie bezgłośny, nie wymaga żadnej obsługi ani zamiany części. Jedyne co należy zrobić to włączyć urządzenie i pozwolić mu samodzielnie oczyszczać powietrze w Twoim domu.\nAirfree korzyści: wydajne, specyficzna zastrzeżona technologia, Nie wymaga konserwacji, całkowicie bezgłośne, Niskie zużycie energii, O znikomych rozmiarach i przenośne, przyjazna środowisku technologia, Nie uwalnia ozonu ani jonów, Wielokrotnie nagradzany projekt.Wiarygodność: technologia Airfree przetestowana i zatwierdzona poprzez najlepsze instytuty na całym świecie.\nAirFree P150, Airfree P150 czarny od 1149 zł\nAirFree Iris 150, 3F97-156F6_20171030175027 od 1149 zł\nAirFree Iris 125, 3F97-156F6_20171030174025 od 999 zł\nAirfree iris 40 od 609 zł\niris 60 marki Airfree od 960 zł\ne60 marki Airfree od 797 zł\nRowenta Oczyszczacz powietrza intense pure air pu4020f1 srebrna/biała (3221610114902) od 883 zł


Tylko magia słowa: Historia, która poruszy każdego..\nTen film zaczęliśmy oglądać na lekcji religii. Ale i również przeczytałam recenzję tej książki na pewnym blogu, którego obserwuje. Szczerze mówiąc z początku jakoś mnie tak zbytnio nie przekonała jednakże po 15 minutach nieco mnie zachęciło na tyle, by obejrzeć do końca i to jak najszybciej.\nNiebo istnieje naprawdę - Heaven Is for Real\nPremiera: 16kwietnia 2014r. Polska i Świat\nFilm opowiada o czteroletnim chłopcu , który ląduje w szpitalu i gdy jest operowany odwiedza niebo.\nZ pierwszego rzutu myślałam , że film nie będzie tak interesujący jakim się okazał. Autor totalnie mnie zaskoczył i jestem przekonana, że kiedyś sięgnę po książkę.\nTytuł odzwierciedla sens całego filmu. Udowadnia, że tak - niebo istnieje i to nie jest żaden wymysł.\nGłówny bohater Colton przypadł mi do gustu. Nie tylko dlatego, że był dzieckiem. Ale jego dorosłe wręcz zachowanie po prostu.. Bardzo mnie wzruszyło. Nawet nie jestem w stanie opowiedzieć Wam jak film mnie urzekł.. Przedstawione niebo z jego punktu widzenia.. Cóż tego nie można spekulować. Raz, ze względu na to, że nie każdy wierzy w Boga. Dwa, przecież każdy wierzący widzi niebo całkiem inaczej. Jednak jego wyobrażenie.. No naprawdę jest niepowtarzalne.\nOświetlenie, efekty dźwiękowe.. Po prostu na piątke z plusem!\nBrakuje mi słów.. Jednak zapisałam sobie w trakcie oglądania kilka punkcików.. A więc..\nSpodobało mi się tak zwane wycie dziecka i ojca - przywiązanie, ich wzajemne relacje, które są bliskie. Również moment gdy jego tata modli się w szpitalu za człowieka, który umiera. Colton stojąc na korytarzu też odmawia modlitwę. No tak! Zapomniałam wspomnieć, że jego tata jest pastorem.\nBył też taki krótki dialog, gdy ojciec pyta syna co myśli o szpitalu czy się go boi, a on zaprzecza. Nie boi się bo są z nim anioły...\nOraz trochę wsparcia dla pastora, który nie może pojąć faktu, że jego czteroletni syn widział więcej niż on choć powinno być całkiem na odwrót.\n"- Nie musisz zbawiać świata. Już ktoś to zrobił."\nPolecam każdemu choć możecie być sceptycznie nastawieni, co do filmu czy książki tak jak ja na początku. Jednak warto ze względu na wartości jakie nam przekazuje. Polecam po kilkakroć! :)\nAutor: Angelika Ślusarczyk - Tylko magia słowa o 21:08\nEtykiety: 2014, Connor Corum, Greg Kinnear, Heaven Is for Real, Niebo istnieje naprawdę, Randall Wallac


Rabat -15% Na Wiza Do Nowego Jorku Ebook PDF, MOBI, EPUB\nEbook Wiza do Nowego Jorku\nAutor: Anna Strzelec, Maj 2012 , 268 stron\nW ręce czytelników oddaję moją trzecią książkę, którą już w trakcie pisania - pokochałam. Zawiera historie związków i miłości: tych prawdziwych i pseudo - miłości, toksycznych, bo internetowych. Opowiada o podróżach moich bohaterów, rozstaniach i przesłaniach z zaświatów... namiętności, przestępstwach zdradzie i niewyczerpanej nadziei. A że bohaterka książki jest też pisarką jak ja? No cóż, tak się złożyło. Prawdziwe wydarzenia splata literacka fikcja, moja poezja i szczypta metafizyki. Jak powiedział czeski pisarz Michal Viewegh - Tylko pisarz jest w stanie powiedzieć ile prawdy jest w jego pisaniu, a ja - moim bardzo realnym i wirtualnym przyjaciołom Wizę do NY dedykuję. Fragment: Ktoś wybrał dla niej to imię. Kim był, nie może się już dowiedzieć i nie ma kogo zapytać, bo wszyscy, którzy przy tym obecni być mogli, już odeszli Pozostały zdjęcia w kolorze sepii. Leonia. W latach dzieciństwa imię przypominało jej kwiat lewkonii, cały ogród pachnących kwiatów Imię, jak biała sukienka przybrana falbankami z koronek. Jak taniec na łące, z ukochanym w świetle księżyca Leonia, jak srebrna, bezkresna plaża obmywana seledynową wodą. Wszystko, co dotychczas napisała tylko częściowo odpowiadało wspomnieniom. Dawno temu jej sukienka była co prawda biała, ale w niebieskie kwiatuszki i poplamiona krwią, bo kręciła główką na prawo i lewo gdy usuwano jej migdały. Steffi miała różową i dużo łatwiej od Leonii znosiła każdy ból. Wspomnienia o ogrodzie były prawdziwe, a taniec z Wiktorem na krótko przed jego wyjazdem zapisał się trwale w jej i jego pamięci. Tak pisał. Czasem myślała, że z dotykiem ust jest jak z odciskiem palców nie ma dwóch takich samych, a cała reszta w wyobraźni Leonii jest przecież możliwa. Bywało, że myślała o siostrze bardzo intensywnie, próbowała rozmawiać z nią, czasem prosić o radę i smuciła się, gdyż odpowiedzi nie było i już być nie mogło Leonia ma tyle lat, co jej pies. Nie przelicza głośno ich wieku z psiego na kobiecy lub odwrotnie, ona wie. Kiedyś trzeba będzie się rozstać i wolałaby, żeby to ona, Leonia była pierwsza. Próbowała nawet napisać o tym wiersz, taki trochę na później. Zaczynał się od słów: Co ma ze mnie mój pies? Już nie pobiegnę szybko, jak dawniej nie popłynę, patykiem w dal nie rzucę ale jeśli chcesz Aportować będę nasze dni minione a ty uśmiechniesz się zamyślona wszystko rozumiejąc spojrzysz i pozwolisz mi. Odejdę pierwsza bo, uwierz mi nie mogę, nie chcę być przy twoim zasypianiu Kiedyś tak się stanie. Banalne stwierdzenia Odsuwać, odsuwać te myśli jak najdalej. Spis treści: Leonia 7Wiktor 11Narodziny motyla 16Patrycja 24Z Hiszpanii do Ciebie 48Promocja 63Oderwę się od ziemi i zgubię duszę pośród chmur... 71Wiktor 73Jane 83New York City 86Morton i Tiffany 98Zabiegi 108Jeremi 114Jednak Guggenheim 129Steffi 135Thatch Meadow Farm 143Weekend na farmie 156List do kraju 165Przeprowadzka i Charlie 168Spotkanie 174Anioł z Antibes 181Urodzinowe kulinaria 195List z kraju 200Przygotowania do urodzin i łosoś w papilotach 205Happy Birthday Agata! 212Iwona 227Remscheid 232List z zaświatów? 242Jesień w Port Jefferson 264 Recenzje: Pisarstwo Anny Strzelec wyróżnia przede wszystkim niezmiernie duży ładunek emocji, dlatego Jej książki nie pozostawiają nas obojętnym. Poprzednie dwie powieści*/ (w dużej mierze autobiograficzne), przeniknięte były na wskroś trudnymi emocjami. Traktowały bowiem o ciężkich czasach, o bolesnych doświadczeniach, przeżywaliśmy razem z Autorką samotność, tęsknotę za krajem, brak akceptacji, złość, bezradność, często smutek, a także irytację niepowodzeniem, brakiem pracy, chorobą, rozczarowaniami z powodu nieodwzajemnionych miłości. (ale i chwile szczęścia pomiędzy nimi). Z niejaką zatem obawą sięgałam po trzecią powieść Pani Anny i jakie miłe rozczarowanie! Emocje też są tu ogromne, ale z przewagą tych dobrych! Mamy więc powieść o wielkiej i niespodziewanej miłości, o wzajemnym zauroczeniu i pożądaniu dwojga osób z bagażem nieudanych związków. A które emocje, jak nie te związane z miłością są najsilniejsze? Pani Anna gra nimi bezbłędnie! Czytelnika porusza do kości subtelnością i poetyckim sposobem opisu scen miłosnych nie ukrywających swych namiętności dojrzałych kochanków. To przepiękna miłość, rzadko goszcząca we współczesnych Ebookch gloryfikujących zakochanie młodych. Dla ścisłości należy dodać, że miłość ta poprzedzona jest złym, toksycznym związkiem z nic nie wartym facetem. Całe szczęście, że trwał on krótko i zajął ledwie kilka pierwszych rozdziałów. Historia ta napawa optymizmem, bo obecna bohaterka Pani Anny, o przepięknym imieniu Leonia jest bardziej dojrzała od swej poprzedniczki i szybko podjęła radykalną decyzję o wyrzuceniu z serca tego co złe. Czy nowa, wielka, nieplanowana miłość jest zatem nagrodą za wszystkie doznane krzywdy i rozczarowania? Czy przetrwa? Opowieść o niej nie ma tu zakończenia, bo zakończenie jest wstępem do nowej historii, którą Autorka zapowiada na swoim blogu. (Wiza do Prowansjijuż w pisaniu!). O moim zachwycie obecną powieścią Pani Anny świadczy nie tylko wspomniana miłosna fabuła, Ebook jest przecież wielowątkowa. Mamy tu bowiem także element poznawczy: akcja dzieje się tym razem za Oceanem, Autorka z ogromną pieczołowitością opisuje nam uroki i zakamarki Nowego Jorku oraz niedalekiej wyspy Long Island widziane okiem jej bohaterki. Ebook zawiera liczne fotografie wykonane osobiście przez Autorkę, co sprawia, że mamy w pakiecie miłą wycieczkę do niezwykle ciekawych miejsc, rzadko goszczących w oficjalnych przewodnikach. Odrębnym wątkiem jest poruszona kwestia doświadczania przez niektórych ludzi osobistej opieki osób, najczęściej bliskich, którzy już odeszli. Nieżyjąca siostra naszej bohaterki, kilkakrotnie daje znak opiekuńczego zainteresowania sprawami Leonii i jej rodziny. Temat ten pozostawia sporo do myślenia, bowiem niejeden z nas doświadcza podobnie. Rodzina, więzi matka-dzieci to kolejny wątek kreślony w powieści; jest tu dorosła córka stojąca u progu rozwodu ze swoim niedojrzałym mężem przemytnikiem, są wspomnienia matki i jej nierównego traktowania córek, (z których nasza Leonia to ta zawsze gorsza) no i znów grać muszą emocje! Upokorzenie, poczucie winy, smutek, żal, a w związku z tym nasze współczucie, chęć jeszcze silniejszego jej pokochania. Podkreślić na koniec muszę bardzo dobry warsztat pisarski Autorki - wielowątkowość powieści zawarta jest zarówno w licznych monologach głównych bohaterów jak i w opisach zdarzeń widzianych przez nich jakby z boku, relacja w 3 osobie. Dużą wartością powieści są niespotykane wcześniej na taką skalę - częste i wartkie dialogi, które znacząco dynamizują proces czytania. Mamy tu także do czynienia ze znanymi z poprzednich powieści innymi ozdobnikami jak przepisy kulinarne dyskretnie wymieniane między bohaterkami opowieści, (przepis na powidła!), a także niezwykle poruszającymi wierszami. Mam wrażenie, że Autorce gdy brakuje już słów, by wyrazić swe emocje prozą zastępuje je wierszem(na przykład w co ma ze mnie mój pies?albo mam dla ciebie cały Ocean czułości.). Reasumując czytanie kolejnej książki Anny Strzelec to przyjemność, to duża dawka optymizmu i nadziei dla wszystkich dojrzałych i nie tylko! Gorąco polecam i niecierpliwie oczekuję dalszego ciągu Wizy. Ewa Klejewska Leszno, 02.10.2011 */ Tylko nie życz mi spełnienia marzeń 2009 Druga pora życia czyli jak zabija się miłość 2010 Ebook porusza temat Nowego.\nachakcjaannaautorkabiałabohaterbyłabólchwileciacoczyliczytanieczytelnikcórkadaldawnodawno temudialogidrugadziecidziejeebookemocjefabułafikcjafragmentgrahistoriahistoriekakimkonieckościksiążkiktokulinarialongmatkamichal vieweghmiłość jestmożemyślina krótkonamiętnośniebieskienooceanodpowiedziogródopowieściospiespisarstwopisarzplażapodróżpoezjaporapowieściprprawdaprawoprocesprzepisprzepisyprzepisy kulinarneprzyrecenzjerelacjarodzinarozczarowanieródsiostrasmutekstostrzelecszczęścietaniectreściwarsztatwartościwierszwolawrażeniewspomnieniawspółczuciewszystkowyspywątekzakończeniezdjęciazwiązkuzło\nISBN 9788363080013. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Wiza do Nowego Jorku Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


The Summer I Turned Pretty Complete Series - Jenny Han (258235) - Lubimyczytać.pl\nBelly has always lived for the summertime because it means all her favorite things: swimming, the beach and the Fischer boys, Conrad and Jeremiah. She has spent every summer with them at Cousins Beach for as long as she can remember. She has always been in love with Conrad and finally, one summer, it seems like he might have feelings for her too. But it turns out, so does Jeremiah. As the...\nWiktoria_serduszko | 2019-04-09\nTo piękna powieść o grupce przyjaciół. Troska, miłość i wsparcie są w niej najważniejsze. Spodziewałam się zupełnie czegoś innego- opowieści o pustej dziewczynie, a zastałam prawdziwą przyjaźń. Faktycznie czasem miałam ochotę rzucić tę książkę w kąt i już do niej nie wracać, ale nie wybaczyłabym sobie, gdybym jej nie przeczytała do końca. To chyba jedyna książka, która mnie tak wkręciła, że czytałam nawet podczas obiadu, śniadania czy kolacji. Wokół mnie mogły smoki latać, a ja bym tego nie zauważyła. Opanowałąm ją w niecałe dni, czego bardzo żałuję. Zdecydowanie za krótka! Polecam z CAŁEGO SERCA!\nLuna Fisher | 2018-10-02\nCzy kiedykolwiek odliczaliście dni do czegoś niesamowicie ważnego? Głupie pytanie, każdy kiedyś odliczał do czegoś ważnego w życiu, ja odliczam do Świąt aby rozpocząć przerwę świąteczną zważywszy, że dopiero w środę powracam na uczelnię, ale to nie o mnie tutaj będziemy rozmawiać.\nBelly każdego roku, na okres całych wakacji wraz ze swoją matką i starszym bratem wyjeżdżają do najlepszej przyjaciółki jej mamy - Susanny. Odkąd Belly się urodziła każde wakacje oznaczały dom przy plaży i zabawę z jej najlepszymi przyjaciółmi (synami Susanny) - Jeremim oraz Conradem. Dziewczyna traktowała ich prawie jak swoich prawdziwych braci i za każdym razem gdy wracała do swojego prawdziwego domu już nie mogła się doczekać, aż spotka swoich ulubieńców i będą mogli spędzić czas nad morzem.\nMimo, że tak ich uwielbiała to zawsze uważała się za outsidera, chłopcy woleli spędzać czas razem, a ona im czasami wadziła - uważali, że jest dzieckiem mimo, że była tylko dwa lata młodsza od Conrada, a...\nMimo, że tak ich uwielbiała to zawsze uważała się za outsidera, chłopcy woleli spędzać czas razem, a ona im czasami wadziła - uważali, że jest dzieckiem mimo, że była tylko dwa lata młodsza od Conrada, a rok od swojego brata oraz Jeremiego.\nBelly poznajemy w wieku szesnastu lat, od poprzedniego lata u Susanny zmieniła się nieco: stała się młodą kobietą, zaokrągliła się tu i tam i teoretycznie powinna zachowywać się jak przystało na dorastającą kobietę lecz z tym bywało różnie, Belly bywa niesamowicie niezdecydowana. Pewnie zastanawiacie się czemu? Otóż od dwunastego roku życia dziewczyna kocha się Conradzie, mimo, że on nie daje jej żadnych znaków, że jest nią zainteresowany w jakiś romantyczny sposób, w każdym razie dziewczyna darzy uczuciem Conrada, a gdy on odepchnie ją w jakiś sposób lub zachowa się nie tak jak ona by chciała, dziewczyna przestaje go kochać (gdyby tak się dało) po czym rano, on się do niej odezwie i wszystko jest już dobrze.\nCała książka opiera się na wydarzeniach z domku na plaży oraz kilku retrospekcji lecz one również odgrywały się w tym samym miejscu podczas wakacji tylko kilka lat wstecz. Zazwyczaj opis, który Wam serwuję na blogu jest dłuższy ale tak na ścisłość w tej książce nie działo się nic specjalnego aby zawrzeć to tutaj, a jak już się teoretycznie coś działo to mówiłoby to za wiele i zdradzało rzeczy, które chcę pozostawić czytelnikom. Także zaprzestanę opisowi, a przejdę do opinii.\nOstatnio miałam szczęście i serwowałam sobie same dobre tytuły, jak było tym razem? Niestety szczerze powiedziawszy rozczarowałam się, a napis na okładce "Światowy bestseller" troszkę mnie nakręcił i uważałam, że będzie to coś naprawdę dobrego, a dostałam takiego średniaka, że zastanawiałam się czy nie nazwać go gniotem ale zacznijmy po kolei.\nDobrze wiecie, że uwielbiam książki młodzieżowe/obyczajówki/romanse i zazwyczaj nie czepiam się książek, mimo że nie serwują nam akcji rodem z thrillerów psychologicznych. Staram się być wyrozumiała bo to taki gatunek, że trudno zdziwić czytelnika wyszukaną fabułą, po prostu jest niesamowicie ciężko się przebić dlatego z jednej chce być wyrozumiała ale z drugiej no nie mogę.\nKsiążkę czytało mi się szybko (co nie określam ani na plus, ani na minus), może dobrze jedynie z tego powodu, że długo się nie męczyłam chociaż czytanie tej książki, nie było dla mnie katorgą. Książka "Tego lata stałam się piękna" to bardzo poprawna młodzieżówka tylko w tym problem, że nie dzieje się w niej nic. Dobra, mamy uczucie, ale tylko jednostronne (to jeszcze nie jest takie złe, bo przecież takie sytuacje się zdarzają), ale autorka serwuje nam dziewczynę, która sama nie wie czego chce, lata z kwiatka na kwiatek, a gdy ma możliwość stworzyć z kimś jakiś związek to ucieka i nie odzywa się do tego osobnika bo przecież ona od dwunastego roku kocha jednego, a jak teraz zaczęłam rozmyślać to nawet nie mamy podanego powodu czemu się w nim zakochała, znaczy wiecie o co mi chodzi, nie mamy za wiele ich relacji przedstawionych z przeszłości, nie potrafiłam sobie wyobrazić dlaczego ona go kocha? Autorka za to doskonale dodawała w retrospekcji głupoty, typu jakieś zakupy czy wypad na minigolfa.\nA może chociaż bohaterowie mi się spodobali? Oczywiście, że nie i pozwólcie, że po tym co do tej pory Wam napisałam o bohaterce Wam starczy bo nie chce linczować jej ani tej książki bo może po prostu jestem już na niektóre książki za stara i tego nie czuję. Komuś może się spodobać i ma do tego prawo, mnie nie przypadła do gustu ale jej nie potępiam. Dla młodszego grona czytelników będzie idealna, bo pewnie jakbym ją przeczytała osiem - dziesięć lat temu to bym była zachwycona, ale jak ma się dwadzieścia dwa lata na karku to już średnio.\nPodsumowując, książka jest raczej dla młodych dziewczyn, które lubią taki gatunek, fabuła nie powala i nie dzieje się w niej nic specjalnego ale może komuś się spodoba, ja osobiście nie polecam.\nzensekai | 2018-09-28\nJa się czuję oszukana. Miała być miłość, miała być rywalizacja, miała być bratobójcza walka, sercowe rozterki i finał z fajerwerkami. Miała być książka czytana z wypiekami na policzkach i niecierpliwym przewracaniem kartek. Wszak to kolejny bestseller. A tymczasem było jedno, wielkie nic. Zero, null, nothing, nada. Zero emocji, zero miłości, zero akcji, zero fabuły, zero wypieków na policzkach. Otrzymałam w zamian rozczarowanie, irytację, bohaterów o irytujących charakterach i niesmak, że dałam się oszukać, że będzie to dobra książka. Nie polecam.\nNa półkach: Przeczytane, Przeczytane 2017, Młodzieżowe, Obyczajowe/Romans\nLekka lekturka - to na pewno. Idealna na lato? Tak. Cała akcja rozgrywa się w pięknym malowniczym miejscu. Domek w małej miejscowości, tuż przy pięknej piaszczystej plaży, ocean i szum fal. Piękny wakacyjny obrazek. A dodatkowo oczywiście wątek miłosny, który gra pierwsze skrzypce w całej powieści.\nPoznajemy główną bohaterkę Belly, nastolatkę, która wraz z mamą i bratem co roku na wakacje przyjeżdża do wakacyjnego domku położonego w malowniczej okolicy. Basen, duży dom, plaża, ocean - idealne miejsce na wypoczynek. Dom należy do najlepszej przyjaciółki mamy Belly. Ona również wraz z dwójką swoich synów przyjeżdżają tam na wakacje. Stało się to już tradycją, że co roku obie przyjaciółki ze swoimi dziećmi spędzają lato w tym malowniczym miejscu. Tego roku jednak było trochę inaczej. Jeremi i Conrad (bracia) nagle w Belly zauważyli nie tylko małą pyskatą dziewczynkę, którą znali od dziecka. Belly staje się piękną kobietą, która wkradła się w serca obu chłopców. Książka przedstawia...\nPoznajemy główną bohaterkę Belly, nastolatkę, która wraz z mamą i bratem co roku na wakacje przyjeżdża do wakacyjnego domku położonego w malowniczej okolicy. Basen, duży dom, plaża, ocean - idealne miejsce na wypoczynek. Dom należy do najlepszej przyjaciółki mamy Belly. Ona również wraz z dwójką swoich synów przyjeżdżają tam na wakacje. Stało się to już tradycją, że co roku obie przyjaciółki ze swoimi dziećmi spędzają lato w tym malowniczym miejscu. Tego roku jednak było trochę inaczej. Jeremi i Conrad (bracia) nagle w Belly zauważyli nie tylko małą pyskatą dziewczynkę, którą znali od dziecka. Belly staje się piękną kobietą, która wkradła się w serca obu chłopców. Książka przedstawia historię, w której nastolatka mierzy się z wyborami, musi podjąć decyzję, zrozumieć swoje uczucia i przede wszystkim wchodzi powoli w dorosłe życie, choć wolałaby zatrzymać czas i nadal być beztroskim dzieckiem. Okazuje się, że to lato jest ostatnim latem w tym miejscu. Zachodzą zmiany nieodwołalne, na które nikt nie może nic poradzić. Wspólnie z bohaterami przeżywamy siłę, z jaką choroba bierze władzę nad człowiekiem i jak łatwo może zabrać tych, których kochamy. Niespodziewanie i bezwzględnie.\nPoruszająca i zarazem lekka lektura na jeden wakacyjny wieczór. Nie ukrywam, że główna bohaterka jest irytująca. Przynajmniej w moim odczuciu. Czy się zmieni? Zobaczymy\nGroszkowa | 2018-01-24\nŚrednio podoba mi się ta książka. Tak naprawdę to akcja cały czas stoi w miejscu, nie dzieje się nic ciekawego a zakończenie jest dnem. Zero zaskoczenia, zero refleksji. Nie polecam.\nKasia | 2017-10-10\nTypowa młodzieżówka - nastolatka i jej miłosne perypetie. Pierwsze zauroczenia, przyjaźnie, bolesne zawody i rozczarowania. Idealna na wakacje.\n"Wolałabym żyć normalnym życiem. W ten sposób zawsze mogłabym mieć nadzieję, że nadejdzie ten idealny dzień. Nie chciałabym takiego życia, które składa się z jednego dnia powtarzanego w kółko."\nKiedy książka jest o szesnastolatkach, jest głupim pomysłem, przeplatanie teraźniejszości z przeszłością. Po co opowiadać co robiła gdy miała 7 czy 8 lat, tym bardziej, że nie wnosiło to nic do książki. Sporo nieścisłości, w jednym zdaniu ona ma dwanaście lat a dwa zdania niżej piętnaście. Nie wiem czy to błąd autorki czy tłumacza.\nTemat mógłby być ciekawy gdyby już sporo takich nie było w innych książkach, ale mogła się obronić gdyby była ciekawa. A była nudna jak flaki z olejem. Za drugą część się nie zabieram, bo trafi mnie gdy będę musiała czytać o osiemnastolatce a połowa książki to będą jej wspomnienia jako 10 latki.\nChcę przeczytać 1258


Strona główna NEWSY Gwiazdy Arnold Schwarzenegger nagrał piosenkę motywacyjną\n„Niemożliwe” – to słowo, które wydaje się być zabronione w szkole w austriackiej miejscowości Styria. Inaczej trudno byłoby wytłumaczyć, w jaki sposób Arnold Schwarzenegger z małej wioski Thal wygrał wielokrotnie konkurs Mr. Olympia, zdobył tytuł Mister Universe, zagrał Conana oraz T-800, a na końcu został gubernatorem stanu Kalifornia. Jedno jest pewne: bez względu na trudność postawionego zadania, Arnold zawsze sobie z nim radzi.\nJuż wkrótce Arnold Schwarzenegger do repertuaru kultowych powiedzeń „I’ll Be Back” czy „Hasta la vista, baby” będzie mógł dodać kolejne: „Pump It Up”. Tak brzmi tytuł piosenki motywacyjnej, którą gwiazdor nagrał z Andreasem Gabalierem, który pochodzi ze Styrii.\nPiosenka niesie bardzo pozytywne przesłanie: uwierz w siebie, ciężko pracuj, odwdzięczaj się, a wtedy sukces będzie towarzyszył ci w życiu.\nArnold Schwarzenegger – „Pump It Up”:\n„Pump It Up


Lovre Milanko NK Škabrnja 91 wideo, historia transferu i statystyki - SofaScore\nDodaj informacje o Lovre Milanko do swojej przeglądarki!\nLovre Milanko ma 17 lat (9.01.2004).\nLovre Milanko statystyki, oceny zawodników, gole, Heatmap i powtórki wideo na SofaScore dostępne dla niektórych meczów Lovre Milanko i NK Škabrnja 91.\nProfil zawodnika Lovre Milanko przedstawia jego wszystkie mecze wraz z obszernymi statystykami. Najważniejsze statystki dla każdego spotkania, ocenę SofaScore, gole, asysty, kartki i inne istotne dane.\nSofaScore, piłka nożna wynik na żywo wykorzystuje unikalny algorytm do wygenerowania Lovre Milanko SofaScore wskaźników bazujących na szczegółowych statystykach, analizach i naszej własnej wiedzy.\nSofaScore wynik na żywo wyniki na żywo są dostępne aplikacje na iPhone'a i iPad'a, aplikacje na Androida na Google Play oraz aplikacje na Windowsa. Możesz nas znaleźć we wszystkich sklepach w różnych językach szukając "SofaScore". Zainstaluj aplikację SofaScore i śledź na żywo mecze Lovre Milanko na Twoim telefonie!


Ciemno na przejściach – Gazeta Powiatowa Ziemia Obornicka\nStrona główna / Informacje / Ciemno na przejściach\nCiemno na przejściach\nROGOŹNO. Rogoźnianie skarżą się, że na wielu przejściach dla pieszych jest niebezpiecznie, bo ciemno. Gdy zimą ludzie mają ubrania w ciemnych kolorach, a na dworze panuje wczesny zmierzch, kierowcy mają brudne szyby, o wypadek nie trudno. Apelują o dodatkowe lamy nad przejściami dla pieszych, a jeżeli będą ledowe, to na dodatek nie zrujnują gminnego budżetu. Apelujący uzyskali wsparcie ze strony przewodniczącego rady miejskiej Henryka Janusa, który przyznał się, że – sam mało kogoś nie rozjechałem przy Biedronce, bo było ciemno i on był na ciemno.\nW sprawie doświetlania przejść głos zabrał już burmistrz. Roman Szuberski powiedział: – Działania są już realizowane, myślimy też o podświetlanych przejściach dla pieszych.\nPomysł doskonały, mówi nasz ekspert, bo pomoże trafić pieszym wprost na pasy, jednak oświetlenia górnego nie zastąpi.


Kurs Marketing i sprzedaż na Instagramie / Biznes i marketing / Kursy - strefakursów.pl - kursy i szkolenia on-line\n7769 użytkowników podnosi swoje kwalifikacje w tej ścieżce kariery.\nTylko słuchać i działać :)\nAgata Ryszawy 14 kwietnia 2021\nŚwietny kurs, dużo praktycznej wiedzy, polecam.\nW końcu zrozumiałem o co w tym chodzi i mogę wykorzystywać w praktyce :)\nDzięki temu szkoleniu wiem, jakie dotąd popełniałam błędy, prowadząc biznesowy profil na Instagramie. Bardzo ciekawy, obfitujący w wiedzę kurs, który na pewno wykorzystam w codziennej pracy.\nSylwia Bronakowska 16 marca 2021\nBardzo przyjemny kurs, sporo istotnych i przydatnych informacji jak prowadzić profil. Jasne, czytelne przykłady, polecam.


Biznesmen Trzyma Tabalet Z Wiązką Sfery Levitating Nad Mieszani ?rodki Obraz Stock - Obraz złożonej z pojęcie, technologia: 146254409\nBiznesmen trzyma tabalet z wiązką sfery levitating nad Mieszani ?rodki.\nBiznesmen trzyma tabalet z wiązką colourful sfery levitating nad Mieszani ?rodki\nBizneswoman trzyma tabalet z wiązką sfery levitating nad Mieszani środki Bizneswoman trzyma tabalet z wi?zk? sfery levitating nad Mieszani ?rodki Biznesmen trzyma tabalet z wi?zk? sfery levitating nad Mieszani ?rodki Biznesmen trzyma tabalet z wi?zk? sfery levitating nad Mieszani ?rodki Biznesmen trzyma tabalet z wi?zk? sfery levitating nad Mieszani ?rodki Biznesmen trzyma tabalet z wi?zk? sfery levitating nad Mieszani ?rodki Biznesmen trzyma tabalet z wi?zk? sfery levitating nad Mieszani ?rodki Bizneswoman trzyma tabalet z wi?zk? sfery levitating nad Mieszani ?rodki Mężczyzna inżynier myśleć nad jego planem Mieszani środki\nBiznesmen trzyma tabalet z wiązką sfery levitating nad Mieszani ?rodki


Apartamenty Panorama - Kościelisko\nCena od: 190 PLN / 1 dzień Obiekt Apartament Panorama usytuowany jest na południowym stoku Gubałówki. Oferuje on urządzone w regionalnym stylu apartamenty z wyłożonymi boazerią ścianami oraz rzeźbionymi meblami. W każdym z nich znajduje się jasny salon.\nW naszej ofercie m.in.: prywatny parking, dostęp do Internetu, parking na miejscu, WiFi, całkowity zakaz palenia, bezpłatne WiFi, narciarstwo, bezpłatny parking, Możliwe wystawienie faktury, parking, WiFi dostępne w całym obiekcie.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Apartamenty Panorama o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Przed przyjazdem należy dokonać przedpłaty przelewem. Personel obiektu przekaże Gościom szczegółowe informacje po dokonaniu rezerwacji. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 250 jest wymagany po przyjeździe. Będzie to płatność gotówkowa. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona w gotówce po sprawdzeniu stanu obiektu. Zarządzany przez gospodarza prywatnego (osobę fizyczną)\nOferta naszego partnera Booking.com BG.232213


andzejnaumowicz – Sezam Gold\nPróba 333: 81.02zł\nPróba 375: 91.24zł\nPróba 585: 141.03zł\nPróba 750: 183.07zł\nPróba 900: 219.28zł\nPróba 916: 223.36zł\nPróba 986: 239.19zł\nPróba 999: 246.01zł\nPosts by: andzejnaumowicz\n16 sierpnia 2021 | By andzejnaumowicz | 0 Comments\nZłoto to obecnie jeden z najbardziej popularnych metali, wykorzystywany głównie w celach ozdobnych – produkcji biżuterii. Niemal każdy fascynuje się pięknymi pierścionkami, kolczykami, czy naszyjnikami, jednak mało osób wnika w proces ich powstawania. A jest on fascynujący!\nWydobywanie złota było znane już siedem tysięcy lat temu i choć sam proces wydobywania się różni, złoto nadal jest tak samo popularne. Obecnie najwięcej złota wydobywa się w chińskich kopalniach. Na drugim miejscu utrzymuje się Australia, co może być dla niektórych zaskoczeniem. Złoto, na większą bądź mniejszą skalę, wydobywane jest na każdym kontynencie z wyłączeniem Antarktydy.\nZłoto wydobywane jest w kopalniach złota, ale nie tylko. Górnicy często znajdują złoto podczas wydobywania innych surowców, na przykład miedzi.\nChociaż złoto pochodzi głównie z kopalni, nie można zapominać o recyklingu złota. Ta metoda pozyskiwania złota jest bardzo popularna za sprawą skupów złota. Punkt „skup złota” oferuje pieniądze w zamian za przyniesienie złotych, nieużywanych elementów. Takie złote przedmioty zostają przetopione i wówczas mogą być wykorzystywane w celu stworzenia nowej, unikatowej biżuterii.\nZa przyniesienie złota do skupu złota można otrzymać pieniądze, ale także zlecić przetopienie własnego złota. Dzięki temu można stworzyć własny recykling i z przetopionego złota zlecić jubilerowi wykonanie konkretnej biżuterii.\nPrzede wszystkim dlatego, że nie można go sztucznie wytworzyć. Jest unikatowym pierwiastkiem, który można uzyskać dzięki wykopaniu go lub przetopieniu. Stąd głównie wynikają wysokie ceny pięknej, złotej biżuterii.\nCo więcej, ten pierwiastek jest bardzo wytrzymały. Nie ulega korozji ani rozpadowi, dzięki czemu może być w obiegu tysiące lat, a złota biżuteria może być przekazywana z pokolenia na pokolenie.\nUzyskane złoto – co dalej?\nKiedy złoto zostaje wykopane lub przetopione i przekazane do wytwórni biżuterii, rodzi się pytanie – co należy z nim zrobić?\nNa początku powstają szkice wizualizujące pomysły projektanta. Następnie, dzięki programom komputerowym, tworzy się interaktywne modele, które przenosi się na fizyczne modele wykonane z wosku.\nKiedy taki modele zostaną zaakceptowane, zalewa się je na przykład gipsem, wypala i następnie do gipsowych form wlewa się kruszec, który przybiera kształt zadanej formy.\nNastępnie gipsową formę się wypłukuje i zostaje jedynie złoty produkt, który przed wystawieniem na sprzedaż musi zostać wyszlifowany oraz wypolerowany.\nJeśli projekt to przewiduje, do złotej biżuterii zostają dodane ozdobne elementy na przykład z kamieni szlachetnych.\nOstatnim krokiem jest dokładne wyczyszczenie biżuterii, przekazanie do sklepu, wystawienie na sprzedaż i na koniec – założenie kupionej biżuterii przez klienta.\n14 maja 2021 | By andzejnaumowicz | 0 Comments\nNa całym świecie roczna produkcja komputerów, telefonów komórkowych, tabletów i innych urządzeń zaawansowanych technicznie, zarówno elektronicznych jak i elektrycznych zużywa około 320 ton złota i 7500 ton srebra o wartości 21 miliardów dolarów. Według ekspertów rocznie odzyskuje się raptem 15 proc. tych metali, a reszta jest wyrzucana przez co może stwarzać potencjalne zagrożenia dla środowiska. Mówiąc o zastosowaniu złota i srebra w elektronice, od razu pojawia się kwestia odzyskiwania tych metali.\nChyba w każdym domu na świecie są nieużywane stare telefony, konsole do gier, odtwarzacze stereo, przestarzały sprzęt komputerowy i niedziałające, zepsute drukarki. Na uwagę zasługuje fakt, że każda z tych rzeczy zawiera metale szlachetne. Dobrym rozwiązaniem jest skup złota, pochodzącego z recyklingu. Zastosowanie tego kruszcu w elektronice jest dziś niezbędne – szacuje się, że jeden tylko telefon ma w sobie 50 miligramów złota. Nie jest to jakaś ogromna ilość, ale biorąc pod uwagę, że każdego roku produkuje się miliard nowych urządzeń, efekt skali jest ogromny.\nRównież srebro jest doceniane w przemyśle i elektronice, wykorzystuje się je w produkcji przewodników, przełączników, bezpieczników oraz styków, a w jednym telefonie znajduje się go około 0,25 grama. Wobec tego skup srebra może być całkiem opłacalny i coraz więcej ludzi zajmuje się jego odzyskiwaniem. Ciekawostką jest to, że obecnie 5 proc. całej podaży srebra zużywa przemysł energetyczny. Ma to bezpośredni związek z tym, że wykorzystuje się je do produkcji paneli słonecznych i ogniw fotowoltaicznych. Według najnowszych szacunków zapotrzebowanie na srebro w tej branży, w ciągu najbliższych lat się podwoi. Jak wiadomo rudy kiedyś się wyczerpią, więc trzeba będzie szukać metali szlachetnych w wyprodukowanych już urządzeniach.\nZłoto można znaleźć w każdym komputerze. Najczęściej wykorzystywane jest w pamięci RAM i płytach głównych. Przyczyna tego jest bardzo prosta – złoto wpływa na zwiększenie mocy obliczeniowej, ale także posiada lepszą przewodność.


Skup samochodów za gotówkę - KASACJA Karczewice\nSkup samochodów: Skup aut za gotówkę Karczewice - Auto Złomowanie 24/365\nZłomowanie AutoZłom Karczewice - Auto Skup Samochodów\nAuto Złom Karczewice jest wiodącą krajową firmą zajmującą się sprzedażą samochodów. Nie jesteśmy stroną kupującą samochody śmieciowe; jesteśmy elitarnym zespołem profesjonalistów z branży motoryzacyjnej z wieloletnim doświadczeniem w zakresie aukcji samochodowych, sprzedaży detalicznej starych samochodów, napraw i wycen pojazdów używanych. Jeśli chcesz sprzedać swój samochód, potrzebujesz źródła, któremu możesz zaufać. Z autoskupem sprzedaż używanych samochodów będzie szybka, bezpieczna i łatwa. Podczas gdy nie płacimy autoskup zlomowanie za używane samochody (nikt tego nie robi), zapłacimy ci wartość rynkową i traktujemy cię jak klienta, a nie matę do drzwi! Pojazdy wyskakujące otrzymują taką samą opłatę dzienną lub możemy do ciebie dotrzeć (dom / firma), a płatność zostanie dokonana, zanim weźmiemy w posiadanie twój pojazd.\nSkup samochodów złomowanie Karczewice. Najlepsze ceny w okolicy Karczewice +100KM\nAuto Złom Karczewice\nCzy teraz są ciasne pieniądze? Czy masz rachunki, które musisz zapłacić? Czy planujesz kupić nowy pojazd? Myślisz o przeprowadzce do innego kraju? Potrzebujesz dodatkowej gotówki? Auto Skup Samochodów jest tutaj, aby Ci pomóc! Wszyscy wiedzą, że wszystkie samochody umierają w końcu i częściej ludzie pozbywają się swoich pojazdów, jak tylko się rozpadną. Ale dlaczego masz problem z tworzeniem aukcji i inwestowaniem w reklamy, aby sprzedać samochód, gdy masz dostępny pojedynczy punkt kontaktowy? Nasza lokalna usługa Karczewice zabierze cierpienie i ból z procesu sprzedaży samochodu. Jako godna zaufania i renomowana nazwa na rynku, sprawiamy, że sprzedawanie Twojego samochodu jest łatwe jak 1 2 3! Sprzedaż samochodu do nas spowoduje wyeliminowanie wszystkich irytujących i typowych doświadczeń, które poprzednio musieliście przezwyciężyć, kiedy pozbyli się samochodu. Nasza firma z dumą dąży do oferowania wysokiej jakości obsługi klienta, jeśli chodzi o kupowanie samochodów za gotówkę. Od tego czasu sprawiamy radość klientom (wstaw datę założenia). Możesz nam zaufać, że będziesz prawdziwym "sprzedającym się" rozwiązaniem, ponieważ zapewniamy Ci wygodny, szybki i bezpieczny sposób sprzedaży Twojego pojazdu. Najlepsze jest to, że KUPUJEMY WSZYSTKIE MAKI I MODELE! Niezależnie od stanu, możesz otrzymać gotówkę za swój pojazd, nawet jeśli jest to kompletne śmieci lub zostało uszkodzone w znacznym stopniu. Specjalizujemy się w zakupie pojazdów bezpośrednio od klientów i zapewniamy im jedne z najlepszych ofert, pozwalając im natychmiastowo uzyskać gotówkę i cieszyć się bezproblemowym i czasochłonnym doświadczeniem przy sprzedaży pojazdu. Od dziesięcioleci nasze zaangażowanie w płacenie gotówką za używane samochody okazało się najszybszym i najbardziej opłacalnym sposobem na sprzedanie samochodu.\nWitam na stronie skupu samochodów za gotówkę Karczewice. Nasz złom prowadzi kompleksowy skup aut na złomowanie i do kasacji. Chcesz pozbyć się starego auta? Zadzwoń do Nas już dziś. Zapraszamy do współpracy. Najlepszy szrot skupujący auta na części.\nSzrot, Złomowanie Karczewice\nSkup samochodów Karczewice - Auto Komis & Szrot Wszelkie Prawa Zastrzeżone - Auto Skup Pojazdów Używanych za Gotówkę :=> Zadzwoń! AUTO HANDEL


Wspieram.to: Ełcki Festiwal Kultury Alternatywnej EFKA 2017\nStowarzyszenie Kultury Alternatywnej Fala w Ełku biuro@skafala.pl\nz potrzebnych 2 300 zł = 23% celu\nProjekt nie został zrealizowany, gdyż do dnia 04.04.2017 nie uzyskał pełnego finansowania.\nEFKA ma być imprezą cykliczną, prezentującą różne gatunki muzyki i sztuki alternatywnej. Dwie edycje odbyły się w latach 2015-16.\nFestiwal prezentuje zjawiska muzyczne świeże, nowe, niezależne i będące często niedostępne w mediach oraz twórców znanych, posiadających spory dorobek artystyczny. Festiwal współorganizowany jest przez Stowarzyszenie Kultury Alternatywnej Fala w Ełku oraz Ełckie Centrum Kultury. Fala jest organizacją non-profit. Za to co robimy nie bierzmy pieniędzy.\nZDJĘCIA ORAZ ZAPROSZENIE NA FESTIWAL POCHODZĄ Z DRUGIEJ EDYCJI, KTÓRA ODBYŁA SIĘ W 2016.\nZAPROSZENIE NA TRZECIĄ EDYCJĘ POJAWI SIĘ ZA JAKIŚ CZAS.\nFestiwal odbędzie się w Ełku w dniach 14-15 lipca 2017 w budynku Ełckiego Centrum Kultury. Impreza wspierana jest od początku przez Stowarzyszenie Nigdy Więcej, którego celem jest przeciwdziałanie problemom społecznym: rasizmowi, neofaszyzmowi, ksenofobii i dyskryminacji.\nPrzygotowania do Festiwalu rozpoczęliśmy już w październiku 2016. Do tej pory mamy potwierdzonych 11 zespołów.\nW sali Zebra ECK zagrają:\nCHICA , MANIPULATION, DRAH, STREET CHAOS , THE CORPSE\nNiestety w tym roku ze względów finansowych nie zrobimy nic więcej oprócz koncertów. Nie będzie teatrów ulicznych, ani żadnej innej sztuki alternatywnej.\nPlanujemy zorganizowanie wystawy zdjęć Adama Woronieckiego oraz obrazów Olgi Jasińskiej, jednak na razie nie wiemy czy uda się to zrealizować.\nFestiwal ma wzbogacić ofertę festiwali kulturalnych w Polsce, a w szczególności w Ełku oraz na Warmii i Mazurach. Jego szeroka reklama w mediach przyczyni się do odwiedzenia naszego miasta przez turystów, spędzających wakacyjny czas w Ełku oraz w innych miastach i miejscowościach na Warmii i Mazurach oraz na Podlasiu. Jakościowym rezultatem działania będzie stworzenie w Polsce nowego, dużego wydarzenia muzycznego z elementami interdyscyplinarnych działań kulturalnych dla szerokiego grona odbiorców. Bez wątpienia ważnym rezultatem będzie również kontynuacji współpracy instytucji samorządowych z organizacjami pozarządowymi.\nPodczas Festiwalu odbywa się również dobrowolna zbiórka funduszy na Food Not Bombs Ełk. Więcej informacji o akcji TUTAJ\nNie stać nas na cenne nagrody. Nie mamy na to funduszy. Jednak wszyscy, którzy wesprą nasze działania mogą liczyć na:\n1. 30 zł lub więcej - Bilet na jeden dzień Festiwalu ( do wyboru )\n2. 50 zł lub więcej - Dwudniowy karnet na wszystkie wydarzenia.\n3. 100 zł lub więcej - Dwudniowy karnet na wszystkie wydarzenia oraz koszulka z logo EFKA z limitowanej serii, niedostępnej w sprzedaży ogólnej.\n4. 200 zł lub więcej - Bilet n jeden dzień Festiwalu ( do wyboru ). Dwudniowy karnet na wszystkie wydarzenia oraz koszulka z logo EFKA z limitowanej serii niedostępnej w sprzedaży ogólnej plus dozgonna wdzięczność oraz upublicznienie nazwiska darczyńcyna naszych stronach internetowych oraz na portalach społecznościowych ( za wyraźną zgodą darczyńcy )\nNagrody zostaną rozesłane do darczyńców najszybciej jak to będzie możliwe.\nFala jako Stowarzyszenie działa od 16 listopada 2012. W ciągu ponad 4 lat udało nam się zorganizować ok. 50 KONCERTÓW i innych imprez, a także doprowadzić do realizacji pierwszej edycji EFKI w 2015.\nCelem nadrzędnym Stowarzyszenia jest aktywizacja i rozwój życia kulturalnego w Ełku oraz wzbogacenie oferty muzycznej regionu Warmii i Mazur, a także budowanie świata akceptacji i tolerancji dla tego co inne, niekomercyjne i ambitne, poprzez prezentacje różnych stylów oraz gatunków muzycznych i artystycznych. Stowarzyszenie jest organizacją non-profit.\nChcemy, żeby Festiwal był imprezą na wysokim poziomie i staramy się do tego doprowadzić. Mamy jednak świadomości ryzyka, jakie niesie za sobą organizacja takich wydarzeń. Mamy ponad 3-letnie doświadczenie, związane z organizacja koncertów oraz realizacją projektów. Jeśli nie uda nam się tutaj osiągnąć zamierzonego celu zbiórki, czyli 2.000 zł, wszystkie pieniądze wpłacone przez naszych darczyńców, zostaną zwrócone w formie przelewu zwrotnego na ich konta.\nDobrze, że w Ełku komuś się chce robić takie imprezy. Wsparłam na tyle na ile mogłam. Może za jakiś czas jeszcze coś dorzucę.\nBilet na jeden dzień Festiwalu ( do wyboru )\nDwudniowy karnet na wszystkie wydarzenia oraz koszulka z logo EFKA z limitowanej serii, niedostępnej w sprzedaży ogólnej.\nBilet n jeden dzień Festiwalu ( do wyboru ). Dwudniowy karnet na wszystkie wydarzenia oraz koszulka z logo EFKA z limitowanej serii niedostępnej w sprzedaży ogólnej plus dozgonna wdzięczność oraz upublicznienie nazwiska darczyńcy\nna naszych stronach internetowych oraz na portalach społecznościowych ( za wyraźną zgodą darczyńcy )


Koszykarze – na mecie - Związek Polaków na Litwie\nWalka była zacięta. Wiadomo – półfinały\nW ubiegłą sobotę odbyły się rozgrywki, podczas których poznaliśmy drużyny mające zaszczyt 12 kwietnia br. stanąć do walki o Puchary Związku Polaków na Litwie. Impreza sportowa trwała ponad 3 miesiące i wzięło w niej udział po 16 drużyn koszykarskich i siatkarskich.\nW minioną sobotę, 5 kwietnia, pierwszy mecz odbył się pomiędzy drużynami „Irsana.lt” i „Tores”. Od pierwszych sekund gra zapowiadała się niezwykle intrygująco i była naprawdę zacięta. To był mocny mecz (warty finału), gdyż zarówno gra, jak i emocje zawodników oraz kibiców narastały z każdą minutą i stwarzały bardzo gorącą atmosferę. Przez 40 minut żadna z drużyn nie mogła się czuć nazbyt pewnie, co do wyniku spotkania. W czwartej kwarcie drużyna „Tores” miała przewagę o kilka punktów i koszykarze „Irsany.lt” postanowili w ciągu ostatnich sekund przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę, lecz zacięta walka chłopaków z drużyny „Tores” nie pozwoliła wydrzeć im zwycięstwa. No i koszykarze „Tores” święcili triumf – potrafili przeciwstawić się faworytom i już wkrótce będą walczyli o Puchary ZPL – 2014.\nDrugie spotkanie tego dnia zapowiadało się na „bitwę tytanów”. Drużyna KSP z Nowej Wilejki – to od dawna skompletowany zespół koszykarski. Z kolei „Polonus” został utworzony z koszykarzy z rejonu trockiego oraz miasta Wilna, by wystartować w tegorocznym turnieju. Trocko-wileńska ekipa miała tego dnia dla swych rywali niespodziankę – był z nimi znany wśród sympatyków koszykówki trener Rolandas Jarutis, który potrafił zgrać tę drużynę i utworzyć mocny zespół. No i stało się: koszykarze KSP nie potrafili stawić czoła „Polunusowi”, gdyż drużyna ta tego dnia, zdawało się, mogłaby pokonać nawet „zawodowców”. Koszykarze „Polonusa” w finale (12 kwietnia), w walce o pierwsze miejsce na podium, spotkają się z drużyną „Tores”, natomiast o 3 miejsce będą rywalizowały drużyny KSP i „Irsana.lt.”. Życzymy im powodzenia, niech zwycięży silniejszy!\nTagi: KoszykówkaPuchar ZPL 2014\nPoprzedni artykuł Siatkówka – półfinały\nNastępny artykuł Poetyckie spotkania\nIV tura już za nami 13 lutego, 2014\nTrzecia tura Turniejów za nami 6 lutego, 2014\nWystartowały Puchary ZPL 2017 23 lutego, 2017


Okna – Okna Gniezno – FORPLAST – Partner Oknoplast\nW oknach OKNOPLAST zawarliśmy wszystko, o czym właściciel okien może marzyć – szczelność, trwałość, wygodę i piękny wygląd.\nSzczelność okien zadba o ciepło we wnętrzu Twojego domu, trwałość sprawi, że posłużą Ci przez wiele lat, a przy tym będą niezwykle wygodne w użytkowaniu i wzmocnią piękno zarówno zewnętrznej, jak i wewnętrznej części domu. Dla większego komfortu zakupów okna OKNOPLAST podzieliliśmy na cztery rodzaje. Każdy z nich niezwykle wyrazisty i odpowiadający na inne potrzeby.\nZnudzenie aranżacją domu nie powinno wchodzić w grę. Przed tym uchronią Cię okna Pixel, które w dziedzinie designu i wnętrzarskiego szyku nie mają sobie równych. Ich oryginalny, bo pozbawiony typowych zaokrągleń profil nada Twojemu domowy wyrazistości, a osadzona w nim znacznie większa powierzchnia szyb nada nawet najciemniejszemu pomieszczeniu atrakcyjnej jasności i świeżości. Na korzyść okien Pixel przemawia również mnogość kolorów, jakie można dopasować do skrzydeł i w ten sposób sprawić, że będą w całości współgrać z aranżacją tworzącą wnętrze Twojego domu. Okna Pixel to odzwierciedlenie nowoczesnych, światowych trendów i umiejscowienie ich w polskich realiach, dzięki czemu stolarka ta sprawdza się tak samo dobrze w tradycyjnym domu, jak i budownictwie opartym na pasywnych, energooszczędnych rozwiązaniach architektonicznych..\nWnętrza ciemne to wnętrza nieatrakcyjne. Rozwiązanie tego problemu istnieje tylko jedno – nowe okna skupione przede wszystkim na dostarczaniu większej ilości światła do domu. Takie są właśnie okna Prolux, w produkcji których stworzyliśmy konstrukcję opartą na smukłym, delikatnym w swojej estetyce i eleganckim profilu okiennym. Jednak nie to decyduje o ich sukcesie w największym stopniu. Zaletą o największym rozmiarze są bardzo duże przeszklenia, wykonane z wysokiej jakości szkła, które zapewniają wnętrzom domu atrakcyjną dawkę światła, rozjaśniając nawet najciemniejszy kąt. Design i wygoda okien Prolux wyrażona jest również w mniejszych elementach – dostosowanej do dłoni klamce, umieszczonej na symetrycznym słupku ruchomym. Okna Prolux to oryginalność łączona z funkcjonalnością, która zachwyca nawet najbardziej wymagających Klientów.\nNa ilość i zachowanie ciepła we wnętrzu domu wpływają w największym stopniu okna Winergetic Premium. To w nich rozkochują się Klienci, dla których najważniejszym pozostaje czynnik izolacyjności termicznej. Wszystko to z powodu niezwykle trwałej, udoskonalonej budowy, której główną cechą jest szczelność. To parametr współtworzony również przez dodatkowe, nowoczesne uszczelnienia typu EDMG, które sprawiają, że ciepło pozostaje we wnętrzu domu, nawet w najbardziej chłodne, zimowe dni. W ogólnej wartości cieplnej okien Winergetic Premium co nieco do powiedzenia ma także grubszy, dopracowany pakiet szybowy. Rosnące rachunki za ogrzewanie? Z oknami Winergetic Premium odchodzą w zapomnienie.\nMarzeniem każdego są okna odporne na włamania. Powinieneś jednak wiedzieć, że 100-procentowa ochrona w tym zakresie nie istnieje. Możemy jednak zaoferować okna, które w znaczącym stopniu utrudnią działanie włamywaczowi – okna Winergetic Premium Passive. To przykład produktu o najwyższej trwałości wynikającej nie tylko z zastosowania odpowiedniego materiału, ale również przemyślanego, autorskiego projektu, na którym się oparliśmy. Co nieco do powiedzenia ma także grubszy, trzykomorowy pakiet szybowy stworzony na bazie odpornego szkła oraz nowoczesne akcesoria, takie jak wysokiej jakości okucia potęgujące równocześnie bezpieczeństwo domu i jego wartość cieplną. „Passive” to nieodłączny element tych okien. Dlaczego? Bo Winergetic Premium Passive sprawdzają się tak samo dobrze w zabudowaniu tradycyjnym, jak i tym opartym na budownictwie pasywnym.\nOkna Koncept to ulubieniec Klientów ceniących sobie uniwersalne i minimalistyczne elementy domu. Dlaczego uniwersalne? Bo okna Koncept są tym produktem, który łączy w sobie cechy z każdego powyższego rodzaju na poziomie optymalnym. Możesz być więc pewien, że po zakupie okien Koncept Twój dom utrzyma stałą wartość cieplną, zyska odpowiednią dawkę naturalnego światła i stanie się wyzwaniem zarówno dla potencjalnych włamywaczy, jak i niekorzystnych efektów pogodowych. To jednak nie wszystko. Musisz wiedzieć, że okna Koncept są elementem skandynawskiego, minimalistycznego stylu w każdym wnętrzu. Skutecznie je rozjaśniają i nadają charakteru. Co więcej, doskonale łączą się z drzwiami tarasowymi HST, dzięki czemu oferują Klientom gotowy, nowoczesny zestaw wyjściowy i okienny.


Czajnik Inflatable Combo Bounce Slide Wykonane na zamówienie wysadzane struktury atrakcji\nDuży Obraz : Czajnik Inflatable Combo Bounce Slide Wykonane na zamówienie wysadzane struktury atrakcji\nCzajnik nadmuchiwane combo\n30'L x 16'W x 14'H cal\nWiele lub dostosowane\nOpis produktu Teapot Inflatable Combo\nCzajniczek Combo jest idealny na wszystkie dzieci i na herbatę. Wyposażony w zjeżdżalnię jednopasmową, przeszkody wyskakujące i ścianę skalną! Skoku kombinowanego można używać z wodą lub bez, dla zabawy w dowolnym miejscu. Ta kombinacja slajdów może być Twoim wypożyczeniem lub wyprzedażą w jednym miejscu, dzięki czemu będzie to idealne wydarzenie!\nnadmuchiwana zjeżdżalnia dla bramkarzy, nadmuchiwana reklama, komercyjny dom na sprzedaż, nadmuchiwany zamek do skakania, kombi nadmuchiwany bramkarz, nadmuchiwany zamek dla dzieci, nadmuchiwane kombi


Jarosław Juszczak poszukiwania genealogiczne - kontakt\nJarosław Juszczak Usługi archiwizacyjne\ntel. 609 310 748\nKlauzula RODO czyli obowiązek informacyjny:\nDroga Użytkowniczko, Drogi Użytkowniku tej strony! Kontaktując się ze mną poprzez umieszczony obok formularz wyrażasz zgodę (art. 6 ust. 1 lit. a RODO) na przetwarzanie swoich danych osobowych w takim zakresie w jakim jest to konieczne do udzielenia odpowiedzi. Administratorem tych danych będzie zatem firma Jarosław Juszczak Usługi Archiwizacyjne, a dane będą przetrwarzane tak długo jak jest to konieczne do realizacji zlecenia i jak wynika z innych przepisów.\nDane osobowe nie będą przekazane do żadnego państwa trzeciego (ani drugiego) ani żadnemu innemu podmiotowi. Podanie danych ma charakter dobrowolny. Bez podania adresu email nie będę mógł jednak udzielić odpowiedzi ani nie otrzymam wiadomości. W każdej chwili możesz wycofać swoją zgodę. Wycofanie zgody nie ma wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego na podstawie zgody przed jej wycofaniem. Masz prawo dostępu do swoich danych, ich sprostowania, ograniczenia przetrwarzania, przenoszenia i wniesienia skargi do organu nadzorczego (Prezesa UODO).\nPodanie adresu email oznacza wyrażenie zgody na otrzymanie ode mnie (Jarosław Juszczak Usługi Archiwizacyjne) drogą elektroniczną odpowiedzi na ten email w rozumieniu ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. nr 144 poz. 1204 z późniejszymi zmianami).\nW sprawach RODO można się kontaktować na podany wyżej email.\nMasz prawo też oczekiwać najwyższej jakości usług!\nInformacja szczegółowa o przetwarzaniu danych osobowych zleceniodawców\nInformacja szczegółowa o przetwarzaniu danych osobowych rodzin zleceniodawców