Wegetarianie na weselu | Strefa Narzeczonych | targislubne.pl\nGoście weselni, którzy nie jedzą mięsa - jak ich ugościć?\nCoraz więcej osób w naszym otoczeniu to zdeklarowani wegetarianie. Wegetarianin czyli osoba wykluczająca ze swoich posiłków mięso.\nCoraz liczniejsza grupa to również weganie - przedstawiciele tej grupy nie jedzą mięsa, ale i jajek, sera, mleka, miodu… wykluczają wszystkie produkty pochodzenia zwierzęcego. Organizując wesele, warto zwrócić uwagę na takie osoby i ująć w menu potrawy specjalnie dla nich.\nWegetarianizm coraz bardziej popularny\nDo tej pory dieta wegetariańska nie była aż tak popularna. Osoba niejedząca mięsa musiała sobie radzić na własną rękę.\nZ weselnego stołu wybierała ziemniaki, sałatki i ciasta. Dania główne omijała szerokim łukiem, bo te zazwyczaj przewidywały rosół z wiejskiej kury, tradycyjny kotlet schabowy, de volailla albo polędwiczki. Społeczeństwo nie było na tyle świadome, że ktoś może ograniczać sam z siebie produkty mięsne. Zarówno Para Młoda, jak i restauracje nie brały tego faktu pod uwagę. Wszyscy byli traktowani tak samo.\nIle dań wegetariańskich?\nZ pewnością Para Młoda zna swoich gości i wie, dla kogo powinni przygotować indywidualne posiłki. Jeśli tak nie jest, zapytajcie ich o to.\nOkazja będzie przy wręczaniu zaproszeń lub przy potwierdzeniach przybycia. Dla gości będzie to sygnał, że do wydarzenia przygotowujecie się na poważnie i troszczycie się o każdy szczegół.\nOsobne menu czy inna opcja?\nDla wegetarian nie trzeba układać osobnego menu na czas trwania wesela, w dobrym geście jednak będzie zagwarantowanie dostosowanego obiadu czy dania głównego. Razem z kucharzem lub menagerem sali możecie przedyskutować dostępne opcje, być może aktualnie są oni przygotowani na tego typu sytuacje i mają stworzone adekwatne dania. Wybierzcie któreś z nich i wpiszcie do menu, tak by te osoby od początku wiedziały, że nie muszą się stresować tematem jedzenia :)\nW późniejszych etapach imprezy z pewnością znajdą się przekąski bezmięsne, jeśli jednak nie, ustalcie osobne porcje dla swoich gości specjalnych.\nPamiętajcie, że niektóre dania z kuchni polskiej takie jak: pierogi z kapustą i grzybami, placki ziemniaczane, barszcz czy krokiety są oryginalnie bezmięsne i mogą być dobrą alternatywą. Z pewnością smakowałoby wszystkim zaproszonym :)\nCiekawą opcją jest stworzenie osobnego stołu, który będzie przygotowany specjalnie dla gości niejedzących mięsa. Co na nim umieścić? Sałatki, szaszłyki, owoce, krokiety i wiele innych - w zależności co ustalicie z kucharzem.\nGdy liczba wegetarian nie jest duża, z pewnością łatwiej ustalić dla nich osobne dania. Restauracja na pewno nie zrobi w tym wypadku problemu, a goście będą zadowoleni z takiego rozwiązania. Dodatkowo dobrym pomysłem jest oznaczenie dań wielobarwnymi etykietami, które informują o tym, co zawierają dania.\nW drukowanym menu możemy przy konkretnych potrawach umieścić symbole oznaczające z jakich produktów składa się lub oznaczyć dania mięsne, wegetariańskie i wegańskie. Będzie to duże ułatwienie dla gości weselnych.\nPamiętajcie więc by przy organizacji wesela zwrócić uwagę na istotny element, jakim są upodobania jedzeniowe zaproszonych osób. Na pewno docenią troskę, a ich podniebienia będą tego wieczoru z pewnością zadowolone :)


brak terminów |\nMarcin Kontraktewicz on Sty 12, 2015\nJuż w marcu ruszamy z nową edycją warsztatów Ugryź Fotografię. Tematem spotkań będzie obróbka zdjęć ślubnych w programach Lightroom i Photoshop. Poza Warszawą odwiedzimy Łódź, Katowice i Wrocław.\nNie od dziś wiadomo, że to właśnie sposób obróbki zdjęć kreuje styl i wizerunek fotografa. To dzięki wypracowaniu, dopieszczaniu spójnego charakteru, który podoba się klientom, możemy wyróżnić się i wybić na tym coraz trudniejszym rynku zalanym przeciętnością. Podczas warsztatów pokażemy Wam nie tylko nasze techniki obróbki, ale pomożemy znaleźć i wypracować własny, pozostający w pamięci styl.\nBędziemy pracować nad Waszymi zdjęciami, aby wskazać właściwą drogę rozwoju, która wzmocni Waszą pozycję na rynku. Nie uczymy efekciarstwa. Winietki, sepie, przesycone do bólu kolory są zabronione. Klienci doceniają nasze zdjęcia za naturalność i to właśnie ona będzie tematem przewodnim tych spotkań. Pchniemy Wasz warsztat o dobrych kilka lat do przodu.\nStawiamy na pełną interakcję z uczestnikami. Nie będzie przynudzania! To Wy stworzycie ostateczny program zajęć.\nChcemy wysłuchać próśb i odpowiedzieć na wszystkie nurtujące Was pytania tak, aby po zakończeniu warsztatów w pełni zaspokoić oczekiwania każdego uczestnika! W formularzu zgłoszeniowym wpiszcie zagadnienia, o których chcielibyście porozmawiać, a z pewnością je poruszymy.\nWarsztaty prowadzi Marcin Kontraktewicz, założyciel marki Snap Studio.\n– 9 godzin intensywnej wspólnej pracy nad zdjęciami\n– kochane RAWy! Po co nam one?\n– skuteczna selekcja zdjęć\n– ten cholerny balans bieli!\n– jak nie skrzywdzić skóry (kolorami i retuszem)\n– kolory w plenerze, w kościele i na przyjęciu (+ porady „jak błyskać, aby nie zaszkodzić”)\n– piękna czerń i biel w kilku odsłonach\n– suwaczki i krzywe\n– jak ułatwić sobie życie i przyspieszyć pracę\n– pomysł na siebie (Nie kopiuj! Bądź wyjątkowy i wyróżnij się z tłumu!)\n– Coś jeszcze? Napisz w formularzu! Nie pozostawimy pytań bez odpowiedzi\nMasz pytania? Pisz śmiało na info@snapstudio.eu, lub zadzwoń 790 563 981\nPo otrzymaniu od nas potwierdzenia o dostępności miejsc należy wpłacić zaliczkę w wysokości 300zł w ciągu 24h (dane do przelewu podamy w mailu). Pozostała część jest płatna gotówką w dniu warsztatów.\nJak określasz swoją znajomość Lightrooma?(wymagane)\nJak określasz swoją znajomość Photoshopa?(wymagane)\nWybieram warsztaty:(wymagane) w Warszawie (21 marca) w Łodzi (22 marca) w Katowicach (28 marca) we Wrocławiu (29 marca)\nW tym miejscu napisz, czego najbardziej chcesz się dowiedzieć\n*w przypadku braku kontaktu z naszej strony w ciągu 48 godzin bardzo prosimy o maila na info@snapstudio.eu


AstonVilla.com.pl - Jedyny polski serwis The Villans - O'Neill o zbliżającym się spotkaniu z Chelsea\nO'Neill o zbliżającym się spotkaniu z Chelsea\t0\nData: 10.04.2010 - 14:51 / Autor: martinra\nSzkoleniowiec Aston Villi Birmingham - Martin O'Neill powiedział dla angielskiej prasy, iż pomimo porażki 7:1 na Stamford Bridge, wierzy w swój zespół i uważa, że drużyna z Villa Park jest w stanie pokonać "The Blues" w dzisiejszym spotkaniu.\nW poprzedniej kolejce Premiership, drużyna Aston Villi wygrała 1:0 z Boltonem po fantastycznej bramce Ashleya Younga, dzięki czemu piłkarze "The Villans" zapomnieli o upokarzającej porażce z Chelsea. Teraz jednak muszą do tego powrócić, ponieważ w półfinale FA Cup zmierzą się właśnie z drużyną Carlo Ancelottiego.\n"Nasza defensywa w tym sezonie spisuje się znakomicie. Oczywiście wysoko przegraliśmy na Stamford Bridge z Chelsea, jednak wydaje mi się, że to był wypadek przy pracy. Wierzę, że wygramy mecz na Wembley z "The Blues." - stwierdził O'Neill.\n"Ja oraz chłopacy byliśmy bardzo przybici porażką z Chelsea. Nie mogę tego ukryć. Jako piłkarz nigdy nie przegrałem taką różnicą bramek. Ciężko było mi się w tym połapać, jednak wierzę, że po wygranej z Boltonem chłopacy odzyskali pewność siebie. Stać nas na wygraną z Chelsea, co pokazaliśmy w rundzie jesiennej pokonując ich na własnym stadionie 2:1. Myślę, że zawodnicy będą chcieli zrewanżować się za tą upokarzającą porażkę."\nO'Neill wypowiedział się również na temat ewentualnej wygranej FA Cup. Przypomnijmy, iż ostatni raz to trofeum trafiło do klubu w 1957 roku. Aston Villa miała szansę zdobyć je po raz drugi, jednak w 2000 roku drużyna z Villa Park przegrała w finale na Wembley z Chelsea 0:1.\n"Bardzo chcemy wygrać to trofeum. Sam jako trener oraz piłkarz wiem, że każda wygrana obojętnie jakich rozgrywek dodaje pewności zawodnikom, którzy są bardziej zmotywowani do kolejnych dobrych rezultatów. Chciałbym zagrać w finale FA Cup na Wembley i pokonać rywala (Tottenham lub Portsmouth - przyp. red.) w tym sezonie." - zakończył.


Metody powielania części metalowych - Maul Partner\nTechnikę odlewania elementów z użyciem form opracowano już wiele lat wcześniej. Do chwili obecnej sposób pozostał taki sam, zmienił się jedynie sprzęt. Kiedyś w ten sposób produkowano nieskomplikowane elementy ze stopów metali, które ulegały topnieniu jedynie w niższej temperaturze. Przed tym jak opracowano piece hutnicze, obróbka cieplna metalu była niezwykle skomplikowana i wymagała wielkiego nakładu pracy. Następnie nauczono się wykonywać piece które można było rozgrzać do wielkich temperatur, wykorzystując przy tym konwencjonalne paliwo. Na dzień dzisiejszy odlewa się masowo szczegółowe elementy, a komputery wyszukują każdą niedoskonałość odlewu i eliminują wadliwe egzemplarze.\nNajwiększą precyzję uzyskuje się odlewając element pod ciśnieniem. Strumień rozpuszczonego metalu jest wtedy wprowadzany pod wysokim ciśnieniem do formy. Odlewy stworzone tą technologią odznaczają się tak wielką dokładnością, że nierówności odlanego elementu są widoczne wyłącznie za pomocą mikroskopu. Najważniejszą wadą takiego sposobu jest jednak częste zużywanie form, przez co jest to stosowany wyłącznie przy wykonywaniu części wymagających tak dużej precyzji. Mniej dokładne technologie zakładają później manualną obróbkę elementu, w wyniku czego każdy stworzony element różni się od siebie. Te sposoby stosuje się jednak zazwyczaj przy odlewaniu części dekoracyjnych, takich jak na przykład rzeźby.\nOdlewanie to zabawaOdlewy – w serwisie – to rozległa branża, obejmująca nie tylko produkowanie części z metalu na potrzeby technologii.\nKliknij tu oraz zobacz przykłady (http://www.grupapartner.pl/oferta/partner-serwis-dla-przemyslu.html), które też mówią o analizowanej problematyce. Znajdziesz tam dane, które niewątpliwie poszerzą Twą wiedzę w tej sprawie.\nTym sposobem wykonuje się też części wykonane z plastiku, jak chociażby lubiane przez najmłodszych klocki. Jest to o tyle mniej kosztowne, że plastik nie wymaga tak wysokich temperatur, a jedna matryca służy do wyprodukowania nieporównywalnie większej liczby elementów. Dzięki takiej metody klocki pasują do siebie i jest możliwe wykonywanie bardzo skomplikowanych konstrukcji przy wykorzystaniu dużej liczby kompletów gotowych części. Oprócz tego techniki odlewnictwa umożliwiają tworzenie plastikowych elementów ruchomych, co poskutkowało stworzeniem lubianych serii klocków technicznych. Sprawdź więcej o tym:\nShort URL http://maul-partner.com/?p=1785


08.03.2022(4720) Żydzi: Izrael nie pozwala na oddanie Ukrainie zakupionej u siebie broni. Kopacz Lewandowski nie chce pieniędzy od Huawe – Chiński Kanał Informacyjny\nPosted on 8 March 2022 8 March 2022 by Wiesław Pilch\n08.03.2022(4720) Żydzi: Izrael nie pozwala na oddanie Ukrainie zakupionej u siebie broni. Kopacz Lewandowski nie chce pieniędzy od Huawe\nCategoriesŻydzi Tags08.03.2022(4720) Żydzi Izrael nie pozwala na oddanie zakupionej u siebie broni Ukrainie. Kopacz Lewandowski nie chce pieniędzy od Huawe, Chiński Kanał Informacyjny, Chiny\nPrevious PostPrevious 08.03.2022(4720) Wiadomości gospodarcze: Gigantyczna spekulacja cenami ropy.\nNext PostNext 09.03.2022(4720) Wiadomości gospodarcze: RMB się umacnia w stos. do USD


Film Duchy moich byłych / Ghosts of Girlfriends Past (2009) - Filmy Online - EKINO.tv\nRecenzja / chwaszczyk\nConnor (McConaughey) kocha wolność, zabawę i kobiety... dokładnie w tej kolejności. Wizyta na ślubie młodszego brata zmienia jednak hierarchię wyznawanych przez niego wartości. Podczas uroczystości nawiedzają go dawne sympatie, m.in. najlepsza przyjaciółka panny młodej (Garner), porzucona wcześniej przez Connora. Duch Byłych Narzeczonych prowadzi Connora przez romantyczną historię w stylu Opowieści wigilijnej Karola Dickensa. Film naprawdę uczuciowy. Z początku niczego sobie singiel Connor wyrywa laski jedna po drugiej do czasu, aż nie spotyka dawnej miłości Jenny na ślubie własnego brata, któremu także chce w mówić, iż miłość nie ma sensu. Jenny poznała przed weselem przystojnego Brada, którym jest zainteresowana. Czy Connor odbije Brad'owi, Jenny? Matthew bardzo wczuł się w rolę podrywacza i kochanka na jedną noc bez zobowiązań. Jennifer godnie odegrała jego przyjaciółkę, potem wybrankę serca. Film porusza bardzo znaczny problem teraźniejszych mężczyzn gdyż oni zamiast pokochać jedną kobietę, zmieniają je jak skarpetki. Najlepiej przespać się z nią, rzucić i zaliczyć do kolekcji. Jednak jak wiadomo każdy z nich ma serce i tak jak Connor kiedyś zobaczy że MIŁOŚĆ ma znaczenie. Wydaje się, że ten film oparty jest na standardowym wzorcu: uwielbiany przez kobiety playboy i porządna dziewczyna po uszy w nim zakochana. Jednak nic nie jest takie jak się wydaje, gdy do akcji wchodzą byłe dziewczyny Connora, a dokładniej rzecz biorąc ich duchy. Pomagają one zrozumieć mężczyźnie, że seks i zabawa to nie wszystko. Pokazują mu również co stracił pozwalając odejść Jenny. Czy Connor może naprawić błąd, a może jest już za późno? Jenny właśnie poznała przystojnego Brada, z którym coraz lepiej się dogaduje i mężczyzna czuje, ze znalazł się w impasie: albo szybko zareaguje albo straci ukochaną. Zaloguj się aby dodać recenzję.\nPouczający film dla wszystkich playboy'ów, którzy zamiast sercem kierują się członkiem. Lepiej obejrzyjcie zanim zmarnujecie sobie życie. Dodany dnia 2013-11-05 20:11:30 przez Cari +1\nMadre zdanie : W ZWIAZKU TEN JEST SILNIEJSZY , KOMU MNIEJ ZALEZY Dodany dnia 2013-09-24 14:21:02 przez Ciapi +1\nNaprawdę niesamowity film, dla najlepszej komedii romantycznej 10/10. Idę w sobotę na wesele już wiem jak złapie bukiet :), bo nie miałam pomysłu. Dodany dnia 2013-09-24 15:36:12 przez koralczek Wszystkie komentarze\nprzyjemna komedia :D Dodany dnia 2014-11-09 21:46:03 przez vs95 +2\nDickens w zupełnie nowym ujęciu ;-) Niby banał, ale jednak coś w tym jest ;-) Dodany dnia 2014-08-16 19:40:41 przez szprotka13 -1\nsuper! ale pliss przestańcie pisać, że jest pouczający. to jest komedia tu się trzeba śmiać a nie mysleć. ludzie wrzućcie na luz:) Dodany dnia 2014-07-23 19:42:11 przez mt050608 +1\nŚwietna komedia, polecam Dodany dnia 2014-06-22 16:35:52 przez cleocleo123 0\nBardzo mi sie podobał :) .zabawny. Dodany dnia 2014-03-17 11:10:33 przez endy23 -4\nco za nuda szkoda czasu Dodany dnia 2014-01-23 18:22:52 przez Mariuszek81 0\nCo w tym filmie jest pouczającego Dodany dnia 2013-11-16 22:02:28 przez klaudiaolearczyk3 +1\nNaprawdę niesamowity film, dla najlepszej komedii romantycznej 10/10. Idę w sobotę na wesele już wiem jak złapie bukiet :), bo nie miałam pomysłu. Dodany dnia 2013-09-24 15:36:12 przez koralczek +1\nMadre zdanie : W ZWIAZKU TEN JEST SILNIEJSZY , KOMU MNIEJ ZALEZY Dodany dnia 2013-09-24 14:21:02 przez Ciapi 0\nDobry film i jest z się z czego pośmiać Dodany dnia 2013-06-09 16:39:01 przez Tiger29 +10\nZabawny, ciekawy, pouczający. Wiadomo, komedia poucza w banalny sposób, ale to nie może być zarzut. Dodany dnia 2013-05-12 15:17:42 przez CHP +4\nSpoko ten film ;P Z pewnością uczy, a raczej ukazuje parę tych bardzo ważnych rzeczy w życiu ;) Dodany dnia 2013-04-18 03:04:17 przez MadeInSPG -1\nnawet całkiem fajny Dodany dnia 2013-03-02 01:04:54 przez MACIAQ -1\nfajny Dodany dnia 2013-02-08 15:10:04 przez kamilcio17xd 0\nNawet,nawet,ubawiłem się. Dodany dnia 2013-01-25 20:24:33 przez tarasek8 +1\nDobry film! Dodany dnia 2013-01-25 17:07:14 przez andrewkrzem 0\npolecam! ogladalam z napisami i były ok:) poza tym -uczmy sie angielskiego,a jak ktos nie chce to ma lektora:P Dodany dnia 2013-01-25 16:47:05 przez polinee 0\nh4h4 niezły niezły 10/10 Dodany dnia 2013-01-06 18:56:41 przez ksosia235 0\nczy wy wgl potraficie czytac komentarze ?? zdaje mi sie ze nie biorąc pod uwage ze ludzie wam doradzaja ze lektor jest na hd3d.cc eh;D Dodany dnia 2012-12-01 00:12:14 przez Mezulek 1\n| Komedia 8.72\nMichael Douglas Wujek Wayne\nRobert Forster Sierżant Volkom\nEmily Baldoni Nadya\nEmily Foxler Nadya\nChrista B. Allen Nastoletnia Jenny\nAnnalaina Marks Dziewczyna Vargas\nAndria Blackman Modelka\nAaron J. Patton Stały gość w restaturacji\nRoger Dillingham Jr. Kierowca\nPatrick Canty Architekt\nLogan Miller Nastoletni Connor\nChad Mountain DJ\nNicki Connors Stały klient baru\nSophya Gudelman Stylistka\nJimmy F. Wilson Gość Spring Fling\nGiovanni Pantaleo Stały klient baru 2\nStephen O'Neil Martin Barman zabijaka\nKortney Adams Koleżanka Jenny\nGuy Guglielmi Bezrobotny Mall Santa\nDavid J. Garfield Asystent fotografa\nDevin Brochu Młody Connor\nTom Kemp Pastor udzielający ślubu\nStephen Russell Organizator pogrzebów Connor\nKasey Russell Młoda Jenny\nSamantha Goober Marissa, przyjaciółka Jenny\nPaul Cassell Jeff, gość weselny\nOlga Maliouk Duch Przyszłych Miłości\nTina Casciani Dziewczyna Vargas\nMichael DeMello Klient baru\nMike Wendt Klient baru w latach 80\nSari Gagnon Gość weselny\nStream Gorąca dziewczyna\nChi Muoi Lo James\nRachelle Wood Brunetka, modelka bielizny\nErin Wyatt Blondynka, modelka bielizny\nChristina Milian Modelka bielizny


Gdzie kupować tanie markowe ubrania - Moda i ubiór - Forum Kafeteria\nGdzie kupować tanie markowe ubrania\nPrzez piokow, Kwiecień 20, 2016 w Moda i ubiór\nByłem dzisiaj w sklepie i chciałem sobie kupić porządne, markowe spodnie. No ALE totalnie zabiły mnie ceny, bo co jak co, ale 300 zł za parę spodni nie dam, nawet gdyby były uszyte z jedwabi…... Wiecie może czy da się gdzieś ogarnąć markowe ubrania? zamówić przez internet? Kwestia ceny jest oczywiście bardzo ważna.\nMożesz szukać w sklepach końcówek kolekcji, one są zazwyczaj dużo tańsze. Największa przecena na jaką trafiłam to była ok. 60%, więc się opłaca.\nZAPRASZAMY NA KONKURS Gabriella wpadła do wehikułu czasu i przeniosła się… do lat 90! Z tej okazji organizujemy konkurs, w którym prosimy Was o pokazanie nam swoich stylizacji w tamtym stylu! Polub nasz fanpage , wejdź do aplikacji i pokaż nam swoje zdjęcie ze stylizacją w stylu lat '90 ! Zapraszamy do zabawy ! Nagrody: I miejsce: Skuter Pozostałe nagrody: pięć stylowych rowerów, 10 voucherów do SPA, 10 zestawów rajstop Gabriella. Konkurs trwa do 30 kwietnia 2016 roku. Więcej informacji na stronie: https://click-apps.pl/apps/clickframe/130719_ click_contest2.0/page/content/34633/pl\nJa polecam outlety. Dużo ludzi zauważyłam, że źle je kojarzy, a tam wcale nie muszą być rzeczy używane. Z takich internetowych mogę polecić royalshop. Sama go sprawdziłam, więc potwierdzę, zamawiaj bez obaw. Wszystko co sprzedają jest oryginalne, ubrania mają metki producenta. PS. A ta informacja o konkursie co wnosi do dyskusji?\nMożesz podać mi adres tego outletu?\nPolecam pochodzic po...szmateksach. Zdziwisz sie co tam mozna znalezc czasem za...99 groszy.\n@do gość - szmateks to szmateks, a jak kupisz nowe to wiesz przynajmniej, że w tym pochodzisz @do piokow - Spoko https://sklep.royal-shop.pl/ Sprzedawcy są uczciwi i fachowo podchodzą do każdej transakcji.. Zawsze dostaję dokładnie to, co zamawiam. Nigdy nie było żadnych jaj, że paczka nie doszła itd. Siostra mi poleciła ten sklep, pod Poznaniem mają siedzibę.\nKurcze, fajny ten outlet. Nie wiedziałam, że są takie sklepy w sieci nawet. Przygarnęłabym parę t-shirtów muszę przyznać :D Jak tu teraz męża namówić na kolejne zakupy ubraniowe? :O\nJa jeżdżę z Łodzi do Rzgowa do outletu Duży wybór i tanio\nWy chyba nie wiecie co to outlet... Tam nie ma rzeczy używanych, są nowe tylko z poprzednich sezonów... Taka jakby wyprzedaż, ale wcale nie jakoś mega tańsze.\nJa na Answear zamawiam np. bieliznę z tych droższych marek, ale suma summarum tanio u nichniestety nie jest. Co zrobić.\nDzięki za pomoc dziewczyny! Outlet royalshop to chyba dobry pomysł. Ogarnę tam ten sklep, bo ceny są serio niższe niż nawet na przecenach w normalnych sieciówkach.\nja uwielbiam factory, szczegolnie to we wroclawiu ;) trafilam na mase perełek, dostalam tez ostatnio ksiazke z kuponami i chyba musze sie wybrac na zakupy\nW szmateksach sa czesto rzeczy nowe,z metkami. Wystarczy poszukac i mozna chodzic w nich tak dlugo jak gdyby byly kupione w "normalnym" sklepie.\nja zaglądam czasami na www.yellow-giraffe.pl mają tam fajne repliki znanych marek i to w super cenach\nzdecydowanie factory, maja markowe ubrania, czesto robia promocje. ostatnio byly nawet jakies akcje ze stylistami warsztaty\nMoją perełką wyłowioną w morza sklepów internetowych jest https://thecovershop.pl/. Mają unikalne i ciekawe fasony, a przy tym przystępne ceny. I nieważne, czy zrobisz zamówienie za 40 zl czy za 300- zawsze wysyłają za darmo. Polecam każdemu.\nnie sztuką jest znaleźć markowe ubrania, ale takie w dobrej cenie. Ja często trafiam na lamoda na super okazje -oni tam maja na głownej stronie aktualne trendy ze znizkami nawet o 70 procent. Teraz poluje na te markowe torby plażowe https://lamoda.pl/katalog/tag-torby-plazowe\nNiedrogie i bardzo ładne ubrania znalazłam w http://ifriko.pl/ . To świetny sklep, jestem bardzo zadowolona z ich oferty.\nhttp://allegro.pl/listing/user/listing.php?us_id=22939632 polecam modne markowe ciuszki stan cream, sporo nowych\nMarkowe ubrania po atrakcyjnej cenie znajdziesz tutaj https://www.nico.it/pl Wiem bo sama tak co jakiś czas kupuję, a teraz muszę szukać kurtki na zimę i przymierzam się do kolejnych zakupów u nich. Ich ubrania nie niszczą się , masz tam takie marki jak Bugatti,Cardin czy Triumph.\nno ja kupowałam ostatnio markowe ciuszki w Nico koło Poznania. i szczerze mówiąc wybór i jakość i marki przyprawiały mnie o oczopląs:) nie wiedziałam na co się zdecydować!\nA ja przyznam że najczęściej zamawiam odzież oraz bieliznę w sklepach internetowych, mogę nawet polecić adres e-zmyslowabielizna.pl mają bardzo szeroki wybór i wysoką jakość.\nzgadzam się, najlepiej jest szukać w outletach\nNajłatwiej przez internet, na promocjach lub tk maxx chociaż w tym ostatnim jest ciężko bo mają pojedyncze sztuki.\nWitaj! Znasz taki serwis jak CoZaCena-http://www.cozacena.pl ? To porównywarka cenowa. Polecam Ci serdecznie. Znajdziesz tam wszystko, każdy rodzaj ubrania- płaszcze, sukienki, spódnice, koszule. Polecam\na to można z pewnością kupić w Nico. szkoda tylko ze ten sklep multibrandowy jest tylko pod Krakowem i pod Poznaniem...przydałby sie jeszcze w paru innych miejscach..bo na prawde zakupy tam to świetna sprawa!\nEspadryle Valentino kupowałam w formie repliki przez stronę www.dobre-repliki.pl i co do jakości to nie mam się do czego przyczepić. To jest kolejny sklep gdzie zamawiałam replikę i pierwszy raz jestem zadowolona z wyglądu, z uszycia, materiału i w ogóle obsługi. Krótki czas oczekiwania, towar dostarczany z Chin, gdzie mieszka kobieta która cały sklep w ogóle prowadzi.\nGość Alina 1980\nJa tez polecam www.dobre-repliki.pl sklep istnieje już ponad 5 lat i ponad 5 lat kupuje u Nadii. Z ręka na sercu mówię ze do jakości nigdy nie mam zastrzeżeń, dziewczyna wie jak prowadzić biznes, ogromne ukłony w jej kierunku. Teraz promocja letnia, żal nie skorzystać. Jedyny minus to trzeba czekac za paczka 7-12 dni ale wysyłkę maja na cały swiat darmowa . Ja jestem zadowolona i polecam\nZapraszam do mojego butikuwww.dashroom.pl znane marki m.in. Tommy Hilfinger, Calvin Klein, Armani Jeans, Liu Jo, By o la la, Wiya Imperial i wiele innych, konkurencyjne ceny\nPrzez Izabelinka, 58 minut temu w Życie uczuciowe\nDlaczego Wy Kobiety macie,\nPrzez Belial91, 2 godziny temu w Życie uczuciowe\nPrzez promoalko, 2 godziny temu w Gwiazdy / TV / Kino\nKącik Muzyczny ;)\nPrzez NieznajomyOn, 12 Styczeń w Życie uczuciowe\nDzinsy - duży rozmiar 48 - markowe gdzie kupić??????\nPrzez Gość duża kobitka.......\nRozpoczęty Październik 31, 2007


Garmadon City | LEGO Ninjago Wiki | FANDOM powered by Wikia\nNinja w Garmadon City\nGarmadon City jest antycznym miastem nazwanym na cześć Garmadona.\nKiedy Pierwszy Mistrz Spinjitzu zepchnął Kamienną Armię pod ziemię, w jaskiniach pojawiły się rysunki ścienne przedstawiające historię Kamiennej Armii i przyszłą klęskę Ninja w walce z Kamiennymi Wojownikami. W czasach zanim Garmadona opętało zło, nad tymi jaskiniami zostało zbudowane miasto nazwane na jego cześć.\nBurmistrz miasta przekonywany przez swojego doradcę\nWiele lat później natura zaczęła przemieniać wszystko w mieście w kamień, by ostrzec przed Kamiennymi Wojownikami i niebezpieczeństwem jakie stanowią. Burmistrz chciał ewakuować miasto, ale jego doradca, który znał legendy o Wu, jak również przyczynę kamiennej klątwy, przekonał go, że nie ma takiej potrzeby. Powiedział mu, że Sensei Wu i jego Ninja przybędą im na ratunek. Kiedy doradca skamieniał, w przeciwieństwie do pozostałych mieszkańców zachował swoje wspomnienia i pełną świadomość tego, co się stało. Co więcej, postrzegał tą klątwę jako dar. Zapragnął zostać Kamiennym Wojownikiem i dowodzić armią złożoną ze skamieniałych mieszkańców posłusznych jego woli.\nSkamieniały doradca burmistrza aresztuje Ninja\nNinja docierają do ratusza\nWkrótce do miasta przybył Sensei Wu ze swoimi Ninja. Wojownicy rozpoczęli śledztwo w sprawie przemiany mieszkańców w kamień. W tym samym czasie próbował znaleźć rozwiązanie tego problemu poprzez medytację. Kiedy zrozumiał, że wszystkich czeka niebezpieczeństwo, ruszył, by ostrzec Ninja, ale wielka kamienna ręka wyłoniła się spod ziemi i zabrała go do groty poniżej. Śledztwo Ninja wykazało jedynie, iż mieszkańcy miasta nie są świadomi swojej przemiany. Gdy rozmyślali nad całą tą sprawą, pojawił się doradca burmistrza i aresztował ich. Wojownicy próbowali walczyć ze strażnikami, jednak pojawienie się wielkich kamiennych rąk umożliwiło strażnikom aresztowanie Ninja. Zostali oni wrzuceni do dołu wypełnionego pierzem. Zane zanurkował w nim i odkrył rurę, którą pierze jest wdmuchiwane do środka. Ninja użyli jej, by uciec i po dwóch godzinach wyszli na powierzchnię. Kai dowiedział się od właściciela kurzej fermy, na której się znaleźli, że ktoś z Garmadon City zaproponował mu złoto za wdmuchiwanie pierza przez rurę. Wojownicy wrócili do miasta i przez cały dzień rozgłaszali, że wiedzą, co spowodowało transformację i wiedzą, jak jej zaradzić. W ten sposób chcieli sprawić, by ich wróg myślał, że wiedzą oni to, co on. Czekając aż wykona on jakiś ruch, Ninja otrzymali wiadomość, zgodnie z którą mieli spotkać się z kimś na zapleczu pracowni rzeźbiarskiej. Tam zostali zaatakowani przez skamieniałego Senseia Wu i jego skamieniałe sługi. Ponieważ Ninja udało się pokonać jego sługi, Wu użył Spinjitzu, by zatrzymać Ninja. Kai skierował go do studni, do której Wu wpadł, dzięki czemu odzyskał świadomość, gdyż efekt skamienienia był na dole słabszy. Kiedy Ninja zeszli do studni, Wu powiedział im, by odnaleźli tunele pod miastem. Ninja wyszli ze studni i dotarli do ratusza. W piwnicy odkryli przejście prowadzące do jaskiń. Gdy znaleźli jaskinię z rysunkami ściennymi zostali zaatakowani przez skamieniałych mieszkańców dowodzonych przez doradcę burmistrza. Doradca wyjaśnił Ninja swój plan. Podczas gdy Cole, Jay i Kai walczyli z przeciwnikami, Zane próbował rozszyfrować rysunki. Wyczytał z nich historię Kamiennej Armii, a także wizji przyszłości, w której Ninja zostają doszczętnie pokonani przez tą armię. Po doczytaniu całego ostrzeżenia ludzie wrócili do normalności. Doradca próbował uciec, jednak Wu zatrzymał go i skarcił go za jego plany. Po tych wydarzeniach Sensei Wu i Ninja opuścili miasto.\nJaskinie pod miastem\nPodobnie jak w wielu innych starych miastach, pod Garmadon City zbudowano sieć tuneli łączących piwnice. W jaskiniach pod miastem znajdują się rysunki ścienne przedstawiające historię Kamiennej Armii i wizję klęski Ninja. Znanymi miejscami w mieście są ratusz, hotel Garmadon Inn oraz pracownia rzeźbiarska.


🎁 Eleganckie zestawy do golenia\n160,00 zł - 325,00 zł\nZestaw do golenia to niezbędnik w łazience każdego dbającego o siebie mężczyzny. To również świetny pomysł na prezent dla partnera, taty, brata czy dziadka. Taki komplet podarować można na przykład na urodziny, rocznicę czy Święta Bożego Narodzenia. Poszczególne zestawy różnić mogą się od siebie zawartością. Najczęściej składają się one z maszynki, pędzla i stylowego stojaka, lecz niekiedy znaleźć możemy tutaj również niezwykle praktyczny tygiel do wyrabiania piany, który ułatwi pozbywanie się zarostu.\nCzym kierować się wybierając elegancki zestaw do golenia dla mężczyzn?\nJednym z elementów eleganckiego zestawu do golenia tradycyjnego jest maszynka. Tradycyjne urządzenia tego typu podzielić możemy na jedno-, dwu- oraz trzyczęściowej. Ostatnia z nich jest najprostszą i najstarszą wersją maszynek. W składzie kompletów do golenia znajdziemy również pędzel. Największą popularnością cieszą się te produkowane z naturalnego włosia, na przykład borsuka lub dzika. W ostatnim czasie coraz częściej spotkać można się również z ich syntetyczną wersją. Zestawy do golenia na stojaku utrzymane mogą być w różnej stylistyce - bardziej klasycznej lub typowo nowoczesnej. Warto dopasować je do stylu, w jakim została urządzona nasza łazienka - dzięki temu będą one stanowiły element zarówno praktyczny, jak i estetyczny.


00580 010522 21049361 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788726426052 Data wydania: 2020-04-15\nLato. Na dworze pani Ramockiej goście beztrosko spędzają wakacyjny czas. Organizowane są wycieczki, znajomi dyskutują na różne tematy, grają w karty, tańczą. Problemy finansowe zmuszają panią Ramocką do podjęcia trudnej – także ze względów sentymentalnych, związanych z pamięcią o zmarłym mężu – decyzji o sprzedaży lasu. Wiadomość wywołuje niepokój wśród okolicznych mieszkańców. Ramocka stara się utrzymać sprawę w tajemnicy, ale wiadomość jest szybko przekazywana z ust do ust. Kobieta powierza losy sprawy młodemu krewnemu, Józefowi. Ten rozmawia o lesie z gromadą wiejską oraz jeździ w interesach do Warszawy. Tymczasem chłopi niszczą las, pojawiają się wyzwiska i pogróżki. Józef bezskutecznie próbuje wytropić sprawców. Niedługo potem zostaje zabity. Rozpoczyna się śledztwo. Wiadomo, że Józef zmarł od rany zadanej ostrym narzędziem w szyję, a równocześnie, w innej stronie lasu, padł strzał…\nPowieść obfituje w plastyczne opisy krajobrazów i żywe dialogi. Na uwagę zasługuje także realistyczne odtworzenie codzienności.\nWacław Sieroszewski Zacisze DZIEŁA ZBIOROWE TOM X Saga\nZaciszeZdjęcie na okładce: Shutterstock Copyright © 1931, 2020 Wacław Sieroszewski i SAGA Egmont Wszystkie prawa zastrzeżone ISBN: 9788726426052 1. Wydanie w formie e-booka, 2020 Format: EPUB 2.0 Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora. SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont\nI. Czerwień letniego zachodu oblewała łagodnym blaskiem stuletnie lipy i białe ściany wiejskiego dworu. Dwór był nowy, murowany, na wysokim fundamencie z głazów, z dużemi, lustrzanemi oknami, z sutym dachem spiczastym, z otwartym gankiem nowoczesnym, wzniesionym stopni dziesięć nad ziemią i otoczonym żelazną balustradą. Ale wspaniałe lipy wjazdowego dziedzińca oraz kędzierzawiący się zboku ogród cienisty istotą swą należały właściwie nie do niego, lecz do starego, drewnianego domostwa, którego brunatne ciało, pogarbione, pochylone, nakryte omszałą, wielekroć łataną gontówką, spoczywało opodal, zwrócone bokiem do nowego przybytku, jakby nań trochę nadąsane. Doniedawna ono tu było jedynym gospodarzem. Swym staroświeckim ganeczkiem, z daszkiem na okrągłych słupach, rzędem swych niewielkich okien, ukrytych pod nisko nawisłemi okapami, patrzyło dostojnie wprost na bramę wjazdową, z kępami okwitłych bzów i kwitnących jaśminów po bokach, na wysadzone strzelistemi świerkami i topolami opłotki, biegnące mimo dziedzińcowych sztachet, na srebrno połyskujące strugi wody w czarnych olszynowych zaroślach i dalej na uprawne pola, płowo spływające po stoczystej chyliźnie, aż po siny las na żółtych piachach. Nowy dwór, przeciwnie, wszystkiemi swemi lśniącemi szybami patrzał sucho i prozaicznie na przeciwległe sobie gospodarskie podwórza i zabudowania, na obory, na stajnie, wozownie, lamusy, które mieściły się o małe stajanie po drugiej stronie starego dworu, za wielkiem szmaragdowem kołem murawy, otoczonem ubitym szlakiem podjazdu i obstawionem równo bielonemi głazami. Tam w purpurowo-złotych tumanach kurzawy tłukły się właśnie cienie krów, koni, owiec, rozlegały się porykiwania i pobekiwania bydła, krzyki dójek i nawoływania pastusze. A ponad tem wszystkiem skrzypiał wysoko żóraw studzienny i słychać było szklane chlupanie rozlewanej w koryta wody. Siedząca na ganku nowego dworu pani w żałobnym stroju, w czarnym koronkowym czepeczku na złotych siwiejących włosach, nie spuszczała oczu z tego gospodarczego tumultu. Nic nie uchodziło uwagi jej szeroko otwartych, szafirowych źrenic ze srebrnym połyskiem. Od czasu do czasu rzucała krótkie rozkazy przechodzącym mimo parobkom i dziewkom. Kłaniali się pokornie i szli dalej, zwiesiwszy ku ziemi spracowane ręce. — Chodź-no Józiu! — zawołała na młodego człowieka w płóciennej kurtce i czarnych spodniach, zapuszczonych w buty z cholewami, który wyszedł z za węgła domu z kluczami w ręku. Młodzieniec spojrzał na nią z pod okularów, trochę za daleko zsuniętych na długi nos, zdjął z gładko przyczesanej czupryny kraciastą czapkę-dżokejkę i wszedł po schodach na ganek. — Jakże ci tam poszło z koniczyną w Zaleszczykach? — Ha, zacząłem kosić... Już z pól poletka posiekli! Byle jutro była pogoda... Coś zachód czerwieni się bardzo!... — To na wiatr. — Hm! O tej porze nie bywa wiatru bez deszczu. Pani spojrzała niespokojnie na mały, złoty zegarek. — Nie widać ich. Nie uważasz, że to dziwne: powinni już być! — Owszem jadą!... Mijali kościółek, kiedym wyruszał z Zaleszczyk. Widziałem zdaleka. — Czemużeś nie powiedział? — Zapomniałem, ale oto są!... Wskazał ręką na bramę, w której ukazała się para cugowych koni i mały wolancik. Z poza siedzącego na koźle stangreta wychylała się rozśmiana, złotowłosa głowa chłopięca. Twarz pani utraciła na chwilę wyraz łagodnego smutku, tułający się nieustannie w jej rysach i oczach. Radosny uśmiech zaokrąglił jej dość jeszcze świeże policzki. Wstała z ławki i zbliżyła się na krawędź schodów. Po nich już pędził na górę z wyciągniętemi rękami opiekły sztubak w niebieskim mundurku. — Cóż tak późno? — pytała, ściskając go z tkliwością. — Utknęliśmy, proszę mamy, na przewozie. Lina zerwała się u promu. — Znowu!? Ach, z tym Szmulem ciągle wypadki... Czy zerwała się, kiedyście płynęli?... — Ależ nie. Płynął pan Świderski z Rozłóg, a myśmy stali na brzegu. Zniosło ich aż pod Witów. — Józiu, trzeba koniecznie zwrócić uwagę pana Rwęckiego na to, co się na tym przewozie dzieje. Szmul już w zeszłym roku obiecał nową linę kupić... O nieszczęście nietrudno... A to pewnie kawaler Piotrowski, o którym mi pisałeś, Antosiu? — zwróciła się do stojącego za synem gimnazjalisty. — Tak, mamo, to Piotrowski!... Kazimierz Piotrowski, mój przyjaciel najserdeczniejszy nietylko w Warszawie, ale na całym świecie... Chciałbym bardzo, żebyś go polubiła... Matka Antosia uśmiechnęła się życzliwie i spojrzała uważnie na śniadą, chmurną twarzyczkę ciemnego jak noc chłopaka, poczem wyciągnęła doń rękę. — Postaramy się o to, postaramy! Wszak prawda... Kaziu, że i ty się postarasz? — odrzekła wesoło. — A teraz niech serdeczni przyjaciele umyją się i przychodzą zaraz na kolację. Macie pokoje przygotowane w starym dworze. Niech Kacper zaniesie tam rzeczy paniczów. Józiu, ulokuj ich, proszę cię! — W starym dworze?... Jak to dobrze, matuchno... Dziękuję! Dawno o tem marzyłem. Nikomu nie będziemy przeszkadzać! — krzyknął Antoś i znowu przypadł do ręki matczynej. Kacper, kredencerz, już ciągnął walizki w stronę starego dworu, na którego ganku stał pan Józef, dzwoniąc kluczami i otrzepując niecierpliwie szpicrutą kurz z butów. — Chodźcie, chodźcie!... Potem się nagadacie!... — wołał na chłopców. — Ach, nic się nie zmieniło, nic a nic!... Widzisz, Kaziu, ten las tam — to Jatwieź, o której ci mówiłem... — A gdzież góra Sobień? — Sobień?... Ha, ha!... Prędkiś! — roześmiał się Antoś. — Wcale nie w tej stronie... stąd nie widać, zakrywa ją ogród... — Zakrywa ją ogród?... — powtórzył rozczarowany Kazimierz. — Tak, ale ona wcale nie jest mała. Chcesz, pójdziemy tam zaraz po kolacji... Pokażę ci!... — A jak tam z cenzurą, Antosiu?... — pytał konfidencjonalnie Józio. — Z cenzurą... owszem... dobrze!... Ej, Kacper, ostrożnie, nie rzucaj tak!... — Coś strasznie ciężkiego, paniczu!... — Właśnie, właśnie!... Takiego narobisz „fajeru“, niech Bóg uchowa!... — A cóż tam macie?... Nowe jakieś figle?— zainteresował się Józio. — O, to nasza tajemnica, prawda, Kaziu? w swoim czasie dowiecie się wszystkiego!... Ale mówię ci, Józek, kiedy zobaczysz, to gębę rozdziawisz!... Nawet nie zgadniesz!... Nic podobnego nigdy jak Zacisze Zaciszem!... Dalipan! — Abyście tylko z tej uciechy zabudowań nie spalili... — O, co nie, to nie! Ale skąd ty wiesz? Nie bój się, my doskonale umiemy się obchodzić. — A kolega Kazimierz, to skąd?... Czy z samej Warszawy? — wypytywał w dalszym ciągu Józio, pilnie przyglądając się z pod okularów ciemnemu przybyszowi. — Rozumie się, że teraz z Warszawy... Ale ojciec jego miał dawniej wieś niedaleko puszczy Niepołomickiej... Skonfiskowali ją w powstanie... Przykry grymas przemknął się po ogorzałej, ściągłej słabo obrosłej twarzy Józia. — Chodźcie, już chodźcie!... Kolacja czeka, i stryjenka będzie się gniewać... Powiedzcie, że zaraz przyjdę... Muszę jeszcze na gumna skoczyć!... Skręcił w stronę gospodarskich zabudowań, a chłopcy w towarzystwie Kacpra ruszyli ku nowemu dworowi. — Wie panicz, jaką strzelbę starsza pani dla panicza przygotowała, to — mówię paniczowi — prawdziwy... egzemplarz!... — zwierzał się po drodze Kacper. — Co ty mówisz?... I gdzież ona?... — Gdzie ma być? W pokoju u starszej pani, schowana w szafie. — A panna Zosia to ma paniczowi dać torbę i róg do prochu... A panna Cesia pas myśliwski!... — Aha!... Więc to mają być niby imieninowe niespodzianki?... Dlaczegóż mi mówisz? — Dlaczego mówię?... — obruszył się Kacper. — Bo dobrze paniczowi życzę. Miały być „siurprezy“ na piątego lipca, ale że długo czekać, więc skrócono termin. Ze względu dobrej cenzury. Jużci, że panna Zofja wcale nie za swoje pieniądze kupiła, ino za mamine. Co innego Cesia, ta własnoręcznie haftowała bez całą zimę, od samego Bożego Narodzenia, jak panicz wyjechał... Antoś Ramocki uśmiechnął się i musnął wargę, gdzie miał zczasem być wąsik. — Cóżeś, braciszku, skapcaniał tak jakoś!? Otrząśnij się, Kazik, bądź jak zawsze! — zwrócił się nagle do towarzysza, ujmując go pod rękę. — Czy ci się tu nie podoba? Czy tu nie ładnie?... Co? Powiedz!? — Ależ owszem! Bardzo ładnie!... — mruczał ten, chowając twarz pełną wrażeń. — Widzisz, ja tak dawno nie widziałem wsi, pamiętam ją, jak przez mgłę! Byli na ganku i wchodzili do przestronnego przedpokoju, upiększonego jeleniemi łbami, skąd troje drzwi w trzy prowadziło strony. Skierowali się na lewo, gdzie rozlegał się gwar głosów i brzęk talerzy. Długi stół, nakryty białym obrusem i obstawiony wyplatanemi krzesłami, obsiadło już sporo osób. Miejsce naczelne, w głównym końcu, na fotelu zajęła pani Ramocka, jako pani domu. Po prawej ręce zasiadła pani Tołłoczko, osoba niezmiernej tuszy, oraz cokolwiek brodatej urody, daleka krewna Ramockich, trochę ochmistrzyni dorastających panien, ale głównie staropolska rezydentka. Naprzeciw niej, po lewej ręce pani Ramockiej, siedział sztywno i prosto pan pułkownik Jaskulski, siwy, chudy jak szczapa, zwiędły, jak mumja, jegomość z podkręconemi po żołniersku wąsami: pod jego krzesłem leżał zwinięty w kłębek biały ponter w kasztanowate łaty. Dalej stały puste krzesła i widać było na stole szeregi talerzy z wędlinami, z serem, z chlebem, oraz wielkie półmiski kraśnych jak korale poziomek. Wszystko gorzało różowym blaskiem zorzy, lejącym się z pałającego nieba przez wielkie okna. Pogrążony w cieniu dalszy koniec stołu również był zajęty. Tam siedziała młodzież, a koło wielkiego błyszczącego samowaru celebrowała panna Małgorzata i uwijał się Kacper z serwetą na ręku. Antoś wszystko to ogarnął odrazu radosnem spojrzeniem. Chwacko pocałował panią Tołłoczko w rękę, pułkownika w ramię i zwrócił się do młodzieży, która już wstała i otoczyła go kołem. — Ach, już jesteście! Jak to dobrze!... Kiedyżeście przyjechali? — pytał, ściskał za ręce i całował się ze wszystkimi. — Pozwólcie, że wam przedstawię: mój kolega Kazio Piotrowski!... — Gdzieżeś się u licha zapodział? Kaziu!... Oglądał się na towarzysza, który jeszcze odbywał cermonję zapoznawania się z dorodną panią Tołłoczko i chudym pułkownikiem. Wreszcie i Kazio znalazł się w gronie czekających nań młodzieńców. Zmieszany, z twarzą i wzrokiem opuszczonym na dół, podawał rękę kolejno i przyjmował wyciągnięte dłonie. — Izyda vel Izydor Szczepański! — przedstawił mu się pierwszy z brzega, biały i kędzierzawy jak owca, piegowaty student. — Karpowicz — medyk! — mówił drugi, szatyn z marzącemi, habrowemi oczyma. — Włodzio!... — powiedział krótko trzeci, pucołowaty, jak dziecko, i ostrzyżony na jeża wyrostek. — Bardzo mi przyjemnie, bardzo mi przyjemnie... — mruczał coraz niewyraźniej nieszczęśliwy Kazio. Musiał się jeszcze ukłonić pannie Małgorzacie i... wyciągnął rękę do Kacpra, którego w tym rozruchu nie poznał. Ten uśmiechał się życzliwie i kiwał głową, ale ręki nie brał. Zmieszany ostatecznie Kazimierz nie wiedział, co z sobą robić, szukał więc ucieczki na ostatniem krzesełku, gdy okrzyknął go zdaleka dobrotliwy głos pani Ramockiej. —Tutaj, tutaj, kawalerze! Prosimy bliżej, koło pułkownika! Antosiu, prowadź kolegę; niech zajmie miejsce! — Blondyn, pójdź tu do nogi! — huknął tubalnie pułkownik na wyżła, który rzucił swą leżę pod jego krzesłem i z oznakami żywej radości napastował właśnie zbliżającego się Antosia. — Tak, tak!... Chodź, Kaziu! Umieścimy się w sąsiedztwie tego ponętnego półmiska! Ja na to, jak na lato!... Ach panie... panie pułkowniku, jak tu pięknie!... Nie prawda?... — Rozumie się, panie dobrodzieju, że nie Warszawa! — potwierdził pułkownik. — Mamusiu, te jagody pewnie z Jatwiezi? — Nie wiem, synu, baba przyniosła! Znalazłszy się nareszcie na nieruchomem, poważnem krześle, jak rozbitek na skale wśród morza, Kazio odetchnął, a po niejakim czasie nawet podniósł cokolwiek oczy i począł ostrożnie oglądać obecnych. Gdy wtem poczuł, że ponownie grozi mu wielkie niebezpieczeństwo. We drzwiach wiodących do salonu zaszeleściły suknie i zadźwięczały srebrne głosy panieńskie. — Antoś!... — Zośka!... Panna Cesia!... Zaszurgały krzesła, rozległy się pocałunki, poczem Kazimierz ze ściśniętem sercem usłyszał znowu sakramentalne: — Pozwól, że cię przedstawię... Kłaniał się, suwał nogami, ale głowy nie podnosił. O, nie!... Nie uczyni tego tym razem za żadne skarby! Wolałby spotkać się oko w oko z wilkiem, panterą, ze lwem, nawet... z duchem! Siedział z oczyma spuszczonemi pod stół i jadł przykładnie wszystko, co mu Antoś Ramocki nakładał na talerz. Tymczasem przy stole, w tym „młodym" jego końcu, z przybyciem panien zawrzała bardzo ożywiona i zajmująca rozmowa. — Panno Zofjo, jakże dzisiaj powiodła się kąpiel? — pytał śpiewnie Izyda. — Doskonale, wybornie! — Ładnie, ładnie!... Znowu pan napsocił, znowu musiałyśmy czas tracić, aby powyrzucać z łazienki raki, żaby i inne brzydactwa!... — napadła nań panna Cesia. — Wstydziłbyś się pan, panie... studencie!... Taki... duży... — A taki głupi!... — dokończył Izyda. — Ale spytam panią, skąd pani ma taką pewność niezgruntowaną i granitową, że to ja?... Może to właśnie pan... Karpowicz... Jako medyk, on z wszelką „żywnością" przestaje... Uinteligentnia ją... Więc to może jego „ochwiary“ postanowiły skrócić swe cierpienia... — Wszystko pan zawsze zwala na innych. Nie weźmiemy pana zato po kolacji na spacer!... — To istnieje taki tajny, a więc ponętny projekt? Bardzo przyjemnie! — Właśnie — tajny!... Przy księżycu na Sobień. — Pod Biały Kamień. Owszem, zgadzam się... — wtrącił poważnie Karpowicz. — Nie wiem, czy co z tego będzie, bo chłopcy są zdrożeni i będą pewnie woleli pójść spać. A i pani Tołłoczko zmęczona; pod Biały Kamień trochę za wysoko!... A bez niej panny nie pójdą! — wmieszała się pani Ramocka. — Proponuję na początek... raki przy łuczywie! — wtrącił łamiącym się basem Włodzio. — A my co będziemy robiły?... — oburzyły się panny. — Będziecie panie pływały na łodzi i przyglądały się połowowi ze środka stawów. — Ja również będę się przyglądał ze środka stawów! — dodał poważnie Izyda. Karpowicz milczał i patrzał znacząco na piec. — Pełnia — nie będzie raków!... — mruknął pułkownik. — Nie zgadzam się, bo na pewno się nie uda. A nie należy psuć lekkomyślnie takiej pysznej zabawy. Postraszone raki nieprędko się znowu u brzegów pokażą. Już lepiej na Sobień... Poprosimy tak pięknie panią Tołłoczko, kochaną panią Tołłoczko, że pójdzie z nami!... — wolał Antoś, dając znaki siostrze oczami. — Niewczesne spory! Nic nie będzie z projektów, ani z raków, ani z Sobienia, gdyż ktoś zajeżdża!... — odpowiedziała spokojnie Zosia. Istotnie za oknami głucho zaturkotały koła powozu, okrążającego murawę podjazdu. Antoś, Włodzio, Izyda, Cesia rzucili się ku oknom, nawet pani Tołłoczko powstała z miejsca. Wtedy dopiero Kazimierz podniósł oczy i, korzystając z powszechnego zamętu, spojrzał na siedzącą naprzeciwko pannę. Nigdy takiej i w dodatku tak zbliska nie widział. Była śliczna, jak zjawisko. Złote włosy, zwinięte w koronę, zdawały się ciężarem swym przechylać wtył głowę, od czego cudna, biała szyja gięła się wdzięcznie, jak u łabędzia. Pod białem czołem, pod brwiami, zarysowanemi równiutkiemi łukami, dwoje szafirowych oczu płonęło blaskiem srebrnym, księżycowym, jak u pani Ramockiej; małe koralowe usta wpółotwarły się w chwilowem zasłuchaniu. — Pan Domański z synem!... — zwiastowano chóralnie u okien. — Znowu więc będziemy gremjalnie umilać życie Radcy krajowego i Żyda wiecznego tułacza!... — westchnął żałośnie Izyda. Kazio zauważył, że blada łuna przepłynęła po twarzy panny Zofji i nagle przymierzchła, uciekła gdzieś za koronkowy kołnierzyk bluzki. Zrobiło mu się czegoś bardzo przykro. Jednocześnie dziewczyna spojrzała przed siebie, i oczy jej spotkały się ze zdumionym wzrokiem chłopca. Zanim zdążył opuścić powieki, dostrzegł, że uśmiechnęła się życzliwie, i poczuł w piersiach nową zmianę, coś, jakby słodką, a bolesną pieszczotę serca. — Niech panny pamiętają, żeby daleko nie odchodzić, bardzo proszę! — powiedziała pani Ramocka, wstając i kierując się ku drzwiom. Do przedpokoju wchodził siwy, wysoki pan, w eleganckiem ubraniu letniem, wizytowem, z twarzą umiarkowanie pełną, z bokobrodami, przyciętemi na sposób „austrjacki", z rzadkiemi włosami, zaczesanemi na skroniach w kształt baranich rogów. Poza nim widać było niemniej dorodną i równie elegancko odzianą postać rudawego młodzieńca. Mrużył wypukłe oczy, uśmiechał się i składał ukłony, głową i całym sobą, idącej ku nim pani Ramockiej. Kazio odrazu domyślił się, że to ten pan jest właśnie Żydem wiecznym tułaczem.\nII. ...Działo się to, niewiadomo kiedy... ...Huknął strzał, a potem rozległo się wojenne wycie Irokiezów... — Uchu-ha-aa-iyya-o!... Kazio jednym rzutem siadł na łóżku i z trudem odmykał zaspane powieki. — Co?... Gdzie?... Przez naoścież otwarte okno lał się blask słonecznego dnia, zielony, jak w puszczy, jaskrawy, jak w bajce... Tęgie kędzierzawe gałęzie szeleściły tajemniczo w podmuchach gorącego wiatru... — Śni mi się, śni!... Chłopak zamknął oczy i znowu pochylił na poduszki ociężałą głowę, gdy poderwał go powtóry strzał i straszny krzyk: — Do broni!... Do broni!... Wstawać! Znowu siadł na posłaniu i tym razem rozpoznał pośrodku pokoju Antosia w bieliźnie, strzelającego raz po raz z dwóch krucić w rozsłonecznioną głąb sadu. — Ach, to ty!... A mnie wydało się, że to sen!... — rozśmiał się wesoło. — Ładny sen. Już blisko południe i przyszedł leśnik powiedzieć, że w Jatwiezi wilki... Wilki, rozumiesz... Antoś chwycił wojowniczo za krętą trąbę, wiszącą na zielonym sznurku przy jego boku, nadął rumiane policzki i zatrąbił, jak Wojski. Na ten głos chmara ogarów ozwała się z dziedzińca i dopadła okna z radosnem szczekaniem. — Zagraj!... Łaska!... Dogoń!... Srogi!... Bywaj!... Do nogi!... Tu-u!... Piękny, czarny, rudo-podpalany pies, który spinał się na podoknie, podebrał pod siebie łapy i jednym susem znalazł się u nóg Antosia. Reszta poszła za jego śladem i rychło w pokoju zakotłowało się od czarnych ciał, burych łap, kosmatych ogonów. Wszystko to tarzało się po ziemi, skakało, szczekało i piszczało z niezmiernej uciechy dokoła nieprzestającego trąbić na rogu Antosia. — Wkońcu z za okna wyjrzała nieśmiało biało-żółta morda wyżła. — Chodź, stary!... Chodź, chodź!... Blondyn pójdź tu do nogi!... — buchnął Antoś głosem pułkownika. Wyżeł lekko skoczył, a znalazłszy się na podłodze wśród tak licznego i dobranego towarzystwa, jakby z wielkiej uciechy i zawstydzenia zakiwał prawą łapą w powietrzu tuż przy pysku. Bez względu na to, oraz na pokornie i przypochlebnie przytulone do łba uszy przybysza, ogary nasrożyły się, opuściły z kłów dolne wargi i, zerkając zukosa na siebie, zawarczały. Antoś przyglądał się chwilkę z ciekawością psiej scenie, zauważył przerażenie Blondyna, wrogie zamiary reszty, i nagle błysnęła mu szczęśliwa myśl... — Chodź stary! Nie damy cię... Znajdziemy tu dla ciebie doskonale schronisko, skąd będziesz miał śliczny widok!... Chodź, chodź!... Ujął go za obrożę i powlókł ostrożnie przez coraz groźniej następującą zgraję ogarów do trzeciego stojącego w pokoju łóżka. Blondyn, bardzo zaniepokojony o swoje łydki, lękliwie stąpał, podwinąwszy ogon pod siebie. Dopiero, zaproszony przez Antosia do skoku, dał śmiało susa, a znalazłszy się na łóżku, wyszczerzył stamtąd na nieprzyjaciół zęby. — A, to tak!... Patrzcie go! To psi syn!... Wśród wrogów ogon podwija a w bezpieczeństwie zęby szczerzy! Tchórzu i niewdzięczniku! Huzia na niego!... Bierzcie go... Łaska!... Srogi!... Zagraj!... Huzia!... Tuj!... I znowu zagrała trąba, podjudzając psy. Znowu zawrzało w pokoju, a gdy nadomiar padł strzał, ogary rzuciły się hurmem i po krótkiej walce zdobyły łóżko. Ale nagle z kłębu psich ciał wynurzyła się góra pokryta kołdrą. Rozdzieleni przez nią przeciwnicy potoczyli się w różne strony; znaczna ich część spadła zpowrotem na ziemię, resztę zepchnęła para energicznie pracujących nóg. Został jedynie wtulony w kąt Blondyn. Jednocześnie z pod kołdry wysunęła się rozczochrana głowa Włodzia. — Co ty wyrabiasz, pało jakaś!?... To już, doprawdy, zakrawa na świństwo!... — rzekł flegmatycznie i wyciągnął rękę do blaszanki z tytoniem, stojącej obok na nocnym stoliku. — Świństwo: powiedziałeś!?... Tak!?... Obraza!?... Dobrze!... A więc, Zagraj, Łaska!... Srogi!... Bierzcie go!... Wśród ogarów znowu się uczynił ruch; ale zrozumiały widocznie, że to żarty, gdyż ograniczyły się na piskach i skokach dookoła rozbawionego Antosia. Daremnie ten trąbił, strzelał, nawoływał i szczuł, wskazując na Włodzia; skończyło się na tem, że oszalałe z uciechy psy pokładły się dokoła jego stóp na grzbietach, pokazując brzuchy i rozkładając tkliwie łapy. Nie wiedział, co z niemi robić, uszczęśliwiony i zakłopotany: pochylał się nad niemi z czułemi słowami i pieścił je, wprawiając w coraz słodsze omdlenia. Przy tem zajęciu zastał go Józio, który wszedł z wielkim trzaskiem do pokoju i zapytał zaraz surowo: — Co wy tu wyrabiacie?... Wincentowa przyleciała do dworu i mówi, żeście się pobili, a nawet może pozabijali, że do siebie strzelacie, że słyszała na własne uszy śmiertelne jęki!... Antosiu, stoisz tutaj w bieliźnie, jak żona Lota... — Ha, ha!... Paradne!... Dwója z religji!... Jak Boga kocham! Żona Lota!... To nie wiesz, że ona zamieniona została w słup soli!? — Cóż w tem śmiesznego!? Dosyć, młokosy jesteście!... Matka niepokoi się... Już południe, a wy jeszcze na śniadaniu nie byliście. Panna Małgorzata nie wie, co robić: czy na was jeszcze czekać, czy na obiad nakrywać... — Nie gniewaj się, Józiku!. Przecież to pierwszy dzień w cudnem naszem, kochanem Zaciszu!... po egzaminach, po takiej orce!... Pomyśl! Cóż złego, że chciałem sprezentować Kaziowi nasze ogary? Mogłyby go pogryźć, gdyby pokazał się na podwórzu nieznany!... Co? Może nie!? — No... ale... bójcie się Boga! — przemówił Józio udobruchanym głosem. — Niepodobna życia wywracać do góry nogami! — To się wie, Józiu! Powiedz, że my zaraz przyjdziemy. Uczynimy to lotem błyskawicy, powtórzymy bitwę pod Kircholmem, atak pod Somosierra, zdobycie armat pod Wielkiemi Dębami!... Wszystkie piorunowe czyny naszych przodków! Raz, dwa, trzy!... Tru-tu-tu!... Antoś znowu zatrąbił, a ucichłe na chwilę ogary odpowiedziały skomleniem. Józio zatkał rękami uszy i wyniósł się z pokoju. — Dosyć, chłopy! Włodziu, zrób mi „pipę“, ale... byczą, słyszysz!? Myjemy się niezwłocznie! Wstawaj, Kaziek! Raz, dwa, trzy!... Włodzio wyrwał z książeczki papierosowej ćwiarteczkę bibułki, nasypał na jej środek garść tytoniu i, zwinąwszy misternie wielką gulę, wetknął ją do trzcinowego munsztuka. Antoś wziął ją i uroczyście zapalił. Nikt na świecie nie umie robić takiej wspaniałej „pipy“, jak Włodek! Ale zdaje się, że jedynie tego uczą was w tej waszej Rydze!... — No, bez przytyków!... — bronił się Włodzio. — Matka pozwala mi palić w czasie wakacyj, byle tylko nie przy niej, — usprawiedliwiał się Antoś przed Kaziem. — Doprawdy, wstawalibyście, bo już późno. Po obiedzie może istotnie wybierzemy się do Jatwiezi, co? — A nacóż ty sam czekasz? — Nie troszczcie się o mnie, morowe koślawce: już ja będę w mgnieniu oka! Wśród śmiechu, chlapania, żartów, próbowania mięśni i krzyków na swywolące psy ubierali się przyjaciele, podczas gdy Włodzio, leżąc na pościeli bez ruchu, ćmił w milczeniu „pipę“ za „pipą“. Podczas obiadu z powodzi omawianych na popołudnie rozrywek wyłonił się projekt, który wszystkich pogodził, mianowicie — wycieczka nad Rwę wozem drabiniastym z samowarem i podwieczorkiem. Nawet pułkownik z nieodstępnym Blondynem miał się do wyprawy przyłączyć, licząc, że mu się uda przy okazji zapolować na bekasy na łąkach nadrzecznych. Daremnie jednak chłopcy prosili, aby im również pozwolił zabrać dubeltówki. — Ani mi się ważcie!... Będziecie mi pukać pod samym nosem, już ja was znam!... Jeszcze mi postrzelicie Blondyna!... Panna Małgorzata udała się do śpiżarni, aby zapakować do koszy prowizję, panny poszły na górę przebrać się, Józio naradzał się na ganku ze stangretem Wincentym, jakie zaprząc konie, gdy wpadł od bramy zdyszany Grześ, młodszy brat Kacpra, i przerażonym głosem jął opowiadać, iż przed chwilą w opłotkach, w oczach idących na pole ludzi, ogromne wilczysko rzuciło się na stado gęsi, przewróciło Tomka-gęsiarka i gęsi podusiło: — Dwie zabrał i poniósł, a reszta leży! — Jakto: leży? Przecież słyszę, że krzyczą!... — zdumiał się Józio, słuchający markotnie opowiadania. — Już nie wiem, doprawdy, proszę łaski pana! Bo się tam zrobił taki gwałt, że zara do dworu poleciałem. W bramie sobie wtedy stojałem, widziałem ino, jak wyskoczył, niby wielgachny pies, i zara Tomek do niego z kijem, a zamiast tego nogami wyfiknąl... Ludzie wołali, że wilk, więc mówię, że wilk... ale może to był Sikorów pies, gdyż rychtyk do niego podobny a taki sam szkodnik!... W tej chwili wpadła w bramę biała chmura wystraszonego ptactwa. Wrzaskiem, łopotem skrzydeł, gęganiem wywabiła mieszkańców obu dworów na ganki. Za ptactwem nadbiegł płaczący Tomek, jakieś dwie dziewuchy i chłop przechodni. — Dwie wzion!... Ja go bez pysk, a on mnie łbem w brzuch!... — szlochał Tomek. — Juści... sprawiedliwie! Tak było!... A bedzie ze źrybioka!... — przytwierdzał chłop. — W grochu się schował!... — Widziałyśma!... zaświegotały dziewuchy. — Istotnie, Józiu, trzeba coś przedsięwziąć... Niesłychane! — zauważyła pani Ramocka. — Mówiłem Kalasantemu, żeby trutkę położył. Ale cóż: ten gamoń z wronami teraz wojuje, bo mu pan Opacki za głowę grosz płaci, bałamuci go w... imię popierania krajowego rolnictwa... — cedził z goryczą Józio. — Onegdaj do źrebaka gniadej chycał, gdy ją z pastwiska pędzono, a wczorajszej nocy, to, proszę łaski pani, wziął, za przeproszeniem, u Kubika... świnię. Pięć ich tutaj bestjów banduje... Chodzą od Jatwiezi na Sobień i zpowrotem... Z lasów rządowych przyszły — objaśniał ostatecznie Wincenty. Stali na ganku i namyślali się, patrząc na siniejącą daleko smugę Jatwiezi, na białą figurę Świętego Jana Nepomucena, wznoszącą się wśród płachty zielonego grochowiska. Wtem wpadł na ganek Antoś, wiodąc za sobą Kazia i Włodzia. — Cóż!? Wilk!... Słyszana rzecz?... Tuż pod dworem!... Wobec wszystkich!... I cóż? My nic, nic na to? Nie można tego przecie tak płazem puścić... Gospodarują sobie, jak w puszczy!... Więc jakże? Cóż ty na to, Józiu?... Cóż? Słyszała mama? O sto kroków od bramy! Niesłychane! Niepodobna im tego darować... Co one sobie myślą? One niedługo ze stajni mi wierzchówkę wywloką, a w zimie, co będzie, niewiadomo. Nosa pokazać nie będzie można,jak się to rozmnoży i rozzuchwali... Powiadam mamie, że płazem im tego żadną miarą puścić nie można!... — Źle ci w głowie, dziecko! Co chcesz robić? Powiadają, że ich pięć sztuk!... — To nic! Grankulki mamy i kul parę widziałem u Józia! Zaraz ruszamy... Niech tylko mamuchna pozwoli!... Weźmiemy pojedynkę od pana Orszy i uzbroimy Grzesia... A każdy z nas ma przecie swoją dubeltówkę... — Niech im ciocia pozwoli. Choć nie zabiją, w każdym razie przepłoszą szkodników!...— szepnął Józio do pani Ramockiej. Ta spojrzała na rozgorzałe oczy syna, na wyczekujące twarze chłopaków i kiwnęła głową z uśmiechem. — A idźcie, jeżeli tak chcecie koniecznie!... Siebie jeno nie postrzelajcie, pamiętajcie!... — Niech się mamusia nie boi!... Wiemy wszystko doskonale!... Hej, Włodziu, każ osiodłać wierzchówkę i skocz do pana Orszy... I nawet, jeżeli go w domu nie zastaniesz, to weź pojedynkę, co wisi nad łóżkiem. Przeprosimy go potem, że w takim wypadku... A ty, Kaziu, chodź ze mną!... Grzesiu, machaj do panny Małgorzaty, żeby nam przygotowała chleba, sera i wędliny, a niemało, bo to wyprawa na długo... Przymów się o butelkę wiśniówki... może nas noc zaskoczyć w lesie, a w nocy zimno!... Wątpię, żebyśmy wrócili przed północą. Tomek, opowiadaj dokładnie, jak było, i gdzie on się schował... A nie łżyj, bo tu o ważne sprawy chodzi. Chodź z nami do starego dworu, będziemy przygotowywali naboje, a ty opowiesz tymczasem szczegółowo, żeby czasu nie tracić ani chwilki... Rozumiesz!? — Oj, oj!... Żeby go też panicz ustrzelił, toby było dobrze!... — jęknął z zawziętością Tomek. — Bo to tak było, proszę panicza, kiedym pognał „ptoki“... po pełdniu... — zaczął znowu płaczliwie. Pod sprężystem kierownictwem Antosia wyprawa rychło była gotowa. Broni, rozmaitego kalibru, systemów i epok, zniesiono z całego dworu taką ilość, że Antoś był nawet w kłopocie, kogoby jeszcze uzbroić. Kacpra nie puściła panna Małgorzata, pana Orszy nie było w domu... W chwili, gdy już wyruszali, spotkali wprawdzie Izydę, lecz student na gorące zaproszenie odparsknął jeno zjadliwie: — Kpicie sobie ze mnie?... Cóżto wilk — panna, czy co, żebym za nim latał w taką kanikułę? Wolę go obejrzeć... zabitego. Nie chcę wam robić konkurencji i życzę... powodzenia. Odwrócił się i odszedł w głąb ogrodu. — Bezwstydny babniku!. Piecuchu!... Tatarczana prażucho! — krzyknął mu Antoś, a Kazio uczuł w sercu przykry żal, gdy ujrzał w końcu grabowej alei, na tle błękitnego wylotu, obok smukłej figury panny Zofji postać pięknego medyka, oraz zbliżającego się ku nim Izydę. — I ty też!... — burknął Antoś, trącając go w bok pięścią. — Wcale nie!... — oburzył się chłopak. Nie przyłączył się jednak do utyskiwań Antosia na zepsucie obyczajów i zniewieściałość studentów. — Jak tylko taki włoży na głowę swój niebieski placek, zaraz uważa, że musi latać za jaką spódniczką... Tra-ta-ta... tra-ta-ta!... Niby to ja nie wiem, o czem oni rozmawiają: „pan powiedział“... „pani mię niewłaściwie zrozumiała"... „ja się na to nie zgadzam"... „ależ ja wcale o to nie proszę"... „Niech pan sobie zapamięta"... I tak bez końca! O niczem innem nie mówią... O niczem innem mówić nie umieją. Czyż to ja nie znam Zośki albo panny Cesi? Czyż nie próbowałem coś z nich zrobić!? Dawałem im „Papieże i papiestwo" — zwróciły. Nudne, mówią! Dziwię się, doprawdy, tym „studniarzom"! — A głównie, że nic z tego nie będzie!... Co najwyżej, pocałują w rączkę... — przywtórzył pogardliwie Włodzio. — A niech ich tam!... Obejdziemy się bez nich... Dalej, ostro!... Słuchajcie, kiedy... kiedy raz gwizdnę — to stać, kiedy dwa — mieć się na baczności, kiedy trzy — ruszać!... Rozumiecie, co?... Pamiętajcie więc dobrze, zakonotujcie sobie na nosach, mówię wam zawczasu, bo tam na polu... cisza. Nie wolno gadać. A strzelać przed siebie albo za siebie. Wzdłuż linji nie wolno! Prawidło! Kto nie usłucha — stemplem! Bez pardonu! Proszę pamiętać. Gdy weszli na grochowe pole, uszykował myśliwców w długą linję: Włodzia postawił na jednem „skrzydle", sam stanął na drugim, a Kazia i Grzesia, jako mniej doświadczonych, umieścił pośrodku. — Trzymać broń gotową do strzału, kurki odwieść! Bacznie a cicho! Słuchać sygnałów! Dał wreszcie znak, i cztery małe figurki ludzkie wypłynęły na popielato-zielone bałwany grochowiska, popstrzone białemi i niebieskiemi kwiatami, pocentkowane żółtemi kiściami rzepaku, rozświecone tu i tam gwiazdzistemi skupieniami rumianku. Słońce już spuszczało się ku zachodowi, i ogromny modry cień padał od figury świętego Nepomucena na wyzłocone pola. Sina ściana jatwieskiego boru opodal mgliła się, czerniała. W smugach ukośnego światła badyle ostów i wybujałej nad grochami dziewanny wyrastały na dalekich wypukliznach na drzewa i krzewy. Myśliwcy uszli już spory kawał od miedzy, choć ruchy mieli bardzo utrudnione, gdyż nogi plątały się im w grochowinach i często potykali się o ukryte pod niemi kamienie oraz grudy źle zbronowanej ziemi. Trzeba było wytężać wszystkie siły, by, broń Boże, nie upaść, nie wystrzelić nieostrożnie z broni, nie stracić nadewszystko z oczu kryjówki wroga... Mógł ukazać się lada chwila, wyskoczyć niespodzianie z pod zwałów grochowych, — uciec albo natrzeć, przerwać łańcuch... Coby to wtedy było? O, jej!... Jaki wstyd!? Jaki śmiech? Co powiedziałby Izyda? Serca im biły, pot zraszał czoła. Ale najgorzej, że prześladował ich od niejakiego czasu dziwny, miarowy dźwięk, który odbijał się szczegolnie boleśnie w sercu Antosia, lecz którego źródła on nie mógł w żaden sposób dociec. — Może krowa z dzwonkiem błąka się wpobliżu na drodze? Wystraszy go, na pewno wystraszy! — rozmyślał żałośnie. Wtem ciężko obładowany Grześ potknął się, puścił fuzję i runął na ręce — jednocześnie cichy dźwięk zamienił się w głośne, przeraźliwe chrobotanie... — Psiakrew! Imbryk i kociołek... Zapomniał nicpoń obwinąć słomą... Wyda nas! — Pilnuuuj! — zahuczał nagle donośny bas Włodzia. — Pilnuj... — powtórzył Kazio. — Pilnuj! — wrzasnął, zrywając się Grześ. W tej chwili Antoś dostrzegł niedaleko od siebie wysuwający się z zieleni wielki trójkątny łeb, miedziany od miedzianych promieni zachodu. Zdumiony znieruchomiał przez chwilę, poczem zrozumiał, złożył się w mgnieniu oka i strzelił wprost w przymrużone dobrodusznie ślepia. Niezwłocznie gruchnęły inne strzały, i zaczęla buchać rzęsista salwa siwym dymem, czerwonemi błyskawicami to tu, to tam w krótkich odstępach... Wilk sadził dużemi skokami w stronę lasu, ale nie nazbyt się śpieszył. Odbiegłszy na jedno stajanie, przysiadł nawet na wzgórku i obejrzał się na prześladowców. Ci biegli wrzeszcząc i paląc z rusznic bez miłosierdzia, a za nimi biegł dręcząco nieznośny chrobot imbryka i kociołka, bębniących o siebie na grzbiecie Grzesia. Jeszcze dalej, już od wsi, dolatywało zaciekłe ujadanie podnieconych psów. Wilk obejrzał wszystko to okiem znawcy i leciuchnym truchcikiem znikł rozsądnie w zagajnikach. — Dostał! Na pewno dostał!... Widzieliście, jak ogon podwinął po moim strzale! Idziemy szukać tam na tem miejscu śladów! Pewny jestem, że trafiony, że krwawi! — krzyczał, ciężko dysząc, Antoś. — Poco szukać śladów krwi? Co tam z tego, kto go trafił? Ścigajmy go dalej... On tutaj, tu, widziałem go dobrze! — gorączkował się Kazio. — Wszystko przez ciebie, Grzela, na pewnobyśmy go mieli... Psia mać! Szliśmy wprost na niego — gniewał się Antoś. — Jest!... Pilnuj! O, o! — huknął Włodzio i znowu raz po raz strzelił z dwururki w zarośla. Rzucili się więc kupą do lasu; tam znowu na rozkaz Antosia rozsypali się w łańcuch i z oczami, utkwionemi w ziemi, badając starannie każdą trawkę, każdą przydeptaną gałązkę, według doskonałych przepisów, wyczytanych u Fenimora Coopera, zaczęli nurkować ostrożnie w zielonej chmurze leszczynowych pędów, wśród iglastych kryz choiny, wśród poruszliwych koronek paproci, wśród twardych, czarnych stożków cierpkiego jałowca, nad któremi wgórze krwawo gorzały w promieniach zachodu złote trzony sosen, a cichy szum ich wysokich, zakrywających niebo koron płynął zwyż jak poszum ciemnego morza. Dopiero gdy zmrok zamglił do cna fioletowym oparem deseń ziemi, zatarł go i zasosnował, że nic na nim wyczytać nie było podobna, zatrzymali się i zebrali razem na gwizdnięcie Antosia. — Cóż wy na to? — Ano, nic! Schował się pewnie w olszynie psia para! Ale tam błoto, po nocy nie sposób!... Nie zrobimy mu nic! — Przedewszystkiem: jeść, pić i palić!... — jęknął Włodzio. — Owszem. Tu niedaleko strumień. Rozpalimy ogień... — Cóż ty na to, grzeszny Grzesiu? — Jak panicz każe. Gdy, leżąc na pachnących wrzosach i mchach przed ogniskiem, cudownie migającem blaskami po pniach, popijali gorącą herbatę i niszczyli zawzięcie przygotowane przez pannę Małgorzatę butersznyty, przyszła im do głowy świetna myśl, żeby na noc do dworu nie wracać, lecz wyruszyć stąd dalej o świcie na poszukiwanie „ranionego" wilka. — On tu, niedaleko... na pewno gdzieś się zaszył, widzieliście sami, że farbuje, to przecie daleko nie ujdzie!... Gdy go ruszymy... ślad świeży wyda go po dniu... A ja mamusi wszystko wytłumaczę, przeproszę i opowiem, jakie nas do tego ważne zmusiły powody! — dowodził z przejęciem Antoś.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Zacisze-ebookRO/p1168366i1348379" target="_blank" title="Zacisze [Wacław Sieroszewski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Zacisze [Wacław Sieroszewski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Cera naczyniowa - Blog - Klinika Esencja Piękności\nProblem coraz większej liczby kobiet\nDlaczego tak się dzieje? Przyczyn tego zjawiska jest wiele i często łączą się ze sobą. Mogą to być:\nskłonności genetyczne- jeśli ktoś z bliskiej rodziny ma naczyniową cerę to najprawdopodobniej odziedziczymy ją w „spadku”.\nproblemy z układem pokarmowym- częste zaparcia, ból brzucha, zgaga, wzdęcia czy mdłości mogą wskazywać na obecność bakterii Helicobacter pylori, która może powodować trądzik różowaty.\nstan zapalny w obrębie jelit -powoduje nadwrażliwość neuronów sensorycznych w obrębie twarzy, a przez to rumień\nzakażenie roztoczem Demodex folliculorum (nużeńcem)\nuszkodzenia posłoneczne w wyniku częstej i długotrwałej ekspozycji na promieniowanie UV\nzaburzenia hormonalne, ciąża i menopauza\nproblemy natury emocjonalnej- częsty i długotrwały stres, czy nerwica są\nczynnikiem pogarszającym i łączącym się z tymi powyżej\ndodatkowo: płytkie unaczynienie skóry, podwyższone ciśnienie krwi w naczyniach, a także kruchość tych naczyń (która może być genetyczna lub nabyta- w wyniku niezdrowego stylu życia, palenia oraz opalania)\nCera wrażliwa jak sama nazwa wskazuje charakteryzuje się nadwrażliwością na czynniki środowiskowe- wiatr, chłód, kosmetyki. Może temu towarzyszyć objaw w postaci stanu zapalnego, ale nie zawsze tak jest. Można wyróżnić 4 typy wrażliwej skóry:\n1 typ trądzikowy- podatny na rozwój zaskórników i wykwitów na podłożu zapalnym\n2 typ z napadowym rumieniem powstającym w wyniku gorąca, pikantnych potraw, emocji, wazodylacji naczyń (ich rozkurczenia). Typ ten może być zapowiedzią rozwijającego się trądziku różowatego\n3 typ z pieczeniem- charakteryzuje się paleniem, swędzeniem i pieczeniem skóry bez wyraźnego powodu\n4 typ wrażliwy na rozwinięcie kontaktowego zapalenia skóry i wyprysku z podrażnienia, jest często powiązany z uszkodzoną barierą skórną (osoby z atopową skórą także należą do tej kategorii)\nZdarza się, że powyższe typy mieszają się ze sobą.\nTrądzik różowaty- to drugi typ cery wrażliwej. Jest to przewlekła choroba skóry objawiająca się rumieniem w centralnej części twarzy, teleangiektazjami, grudkami i krostami. Dolegliwość ta częściej występuje u kobiet, zaś u mężczyzn częściej pojawia się postać przerosła trądziku różowatego.\nrumieniowy- polega na występowaniu okresowego zaczerwienienia skóry, pieczenia, palenia i uczucia ściągnięcia. Czasem przechodzi w rumień utrwalony z licznymi rozszerzonymi naczynkami- teleangiektazjami\ngrudkowo-krostkowy- oprócz rumienia występują zmiany o charakterze wykwitów *rumieniowo-grudkowo-krostkowych z delikatnym złuszczaniem. Od trądziku pospolitego odróżnia się brakiem zaskórników\nprzerostowo-zaciekowy- występuje prawie wyłącznie u mężczyzn. Charakteryzuje się zapalnymi guzkami z tendencją do zlewania się, przerostu i włóknienia gruczołów łojowch- nosa, powiek, uszu czy brody.\nIstnieje także postać trądziku różowatego ocznego.\nunikać słońca, alkoholu, papierosów, kawy, mocnej herbaty, czekolady, stresu, nagłych zmian temperatury, gorących posiłków i intensywnych ćwiczeń\nleczyć antybiotykowo pod opieką dermatologa\nJak usunąć zmiany naczyniowe\nIstnieje wiele metod zamykania popękanych naczyń krwionośnych. Należą do nich: elektrokoagulacja, kriochirurgia, laseroterapia, jonoforeza, elektroliza, termoliza i galwanokaustyka.\nZabieg polega na na przerwaniu ciągłości rozszerzonego naczynia krwionośnego i zamknięciu światła naczynia. Dochodzi w tym miejscu do uszkodzenia naczynia i zablokowania dopływu krwi . Brak ukrwienia w naczyniu prowadzi do jego wchłonięcia przez organizm. Jest to możliwe przy pomocy różnych czynników uszkadzających ścianki naczyń takich, jak prąd stały i zmienny, światło laserowe oraz IPL, a także niska temperatura (krioterapia). Niektóre z powyższych metod mogą pozostawiać blizny, dlatego nie wszystkie sprawdzą się do zamykania naczyń na twarzy, zaś niektóre są skuteczne jedynie w przypadku płytko położonych naczynek. Warto udać się do specjalisty, by ocenił stan skóry i zaproponował odpowiednią metodę usunięcia teleangiektazji.\nJak pielęgnować skórę z wrażliwą i z trądzikiem różowatym\nBardzo istotne są działania prewencyjne dlatego należy:\nstosować kosmetyki do cery wrażliwej ze skłonnością do rozszerzania i pękania naczyń. Powinny zawierać substancje uszczelniające naczynia krwionośne i działające antyoksydacyjnie czyli witaminy C, E, K , PP, d-pantenol, alantoinę, aloes, wyciągi z: arniki, kasztanowca, miłorzębu japońskiego, oczaru wirginijskiego\nużywać kosmetyki hipoalergiczne pozbawione substancji zapachowych, barwników\nchronić skórę przed słońcem!- kosmetyki z wysokim filtrem SPF\nstosować kosmetyki pozbawione alkoholu, kwasów, mentolu\nmyć skórę letnią (nie gorącą!) wodą i produktami w formie delikatnych emulsji (szczególnie w typie 4) lub w formie pianek (dzięki temu unikamy tarcia i pocierania skóry)\ntonizować cerę po każdym myciu (w celu przywrócenia prawidłowego pH skóry\nstosować rano i wieczorem kremy- niestety cera naczyniowa to bardzo wymagający typ. Nie ma jednego słusznego produktu. Metodą prób i błędów należy szukać optymalnego produktu, który da komfort naszej skórze, będzie ją koił i wyciszał przy jednoczesnej ochronie płaszcza hydrolipidowego naskórka przy utrzymaniu odpowiedniego poziomu nawilżenia\nPowinno się również regularnie stosować peelingi ENZYMATYCZNE, które zawierają enzymy roślinne i w delikatny sposób rozpuszczają martwy naskórek, sebum i zanieczyszczenia, rozluźniając połączenia pomiędzy komórkami skóry, dzięki czemu działanie kosmetyków staje się efektywniejsze (więcej składników wchłania się w głąb skóry)\nW gabinecie kosmetycznym Panie powinny prosić o próbki. Jeśli cera jest wymagająca należy testować produkt zanim się go zakupi, dlatego my w Esencji zawsze dajemy naszym Klientkom próbki kremów by przed zakupem same przekonały się o ich jakości 🙂\nNie należy zapominać o stosowaniu odpowiedniej diety: wskazane jest spożywanie produktów zawierających bioflawonoidy czyli świeżych, surowych warzyw żółtych oraz zielonych, cebuli, czosnku oraz owoców (jeśli dieta zdrowotna nie wyklucza surowych produktów). Bioflawonoidy mają właściwości wzmacniające ściany naczyń krwionośnych włosowatych . Ponadto osoby z cerą naczyniową powinny komponować swoje posiłki tak, by unikać potraw bardzo ostrych i gorących.\nNależy jednak pamiętać, że opisane metody pielęgnacji nie prowadzą do całkowitego ustąpienia zmian naczyniowych.\nJak pielęgnować skórę naczyniową w gabinecie kosmetycznym?\nOsoby z cerą naczyniową powinny regularnie odwiedzać salon kosmetyczny, by w profesjonalny sposób zadbać o skórę. Istnieje wiele metod, które bez obaw można zastosować w przypadku bardzo wrażliwej cery. Zabiegi kosmetyczne działają aktywniej, są w stanie dokładnie oczyścić skórę, nawilżyć ją, wprowadzić do głębszych warstw składniki aktywne czy odbudować zaburzoną barierę naskórkową. Ponadto cera naczyniowa występuje czasem z innymi problemami np. przebarwieniami, czasem jest skrajnie sucha lub przetłuszcza się. W gabinecie kosmetolog dobiera optymalny zabieg odpowiadający indywidualnym problemom skóry klientki. Polecanymi zabiegami dla skóry naczyniowej jest:\nOksybrazja– to oczyszczanie, nawilżanie, ale także dotlenianie skóry. Polega on na uderzaniu strumieniem powietrza, które wraz z rozproszonymi kroplami soli fizjologicznej usuwa martwą warstwę naskórka, działając jak peeling skóry. Jest to idealny zabieg dla wrażliwej skóry, w trądziku różowatym, a także jako zabieg dla kobiet w ciąży. Skóra po zabiegu jest rozjaśniona wygładzona. Często jest stosowany jako zabieg bankietowy\nKawitacja i sonoforeza– peeling kawitacyjny jest jedną z metod usuwania martwego naskórka przy pomocy fali ultradźwiękowej. Na powierzchni skóry tworzą się mikroskopijne pęcherzyki gazu, które pękając odrywają martwe komórki naskórka. Sonoforeza- jest to metoda bezinwazyjnego wprowadzania w głąb skóry składników aktywnych zawartych w kosmetyku przy pomocy fali ultradźwiękowej. Składniki aktywne są dobierane odpowiednio do typu i potrzeb skóry. Przy pomocy sonoforezy można dostarczyć składniki uszczelniające naczynia krwionośne w przypadku skóry naczyniowej, czy też rozjaśniające w przypadku przebarwień.\nZabiegi nawilżające– zawierające składniki mające na celu nawilżyć skórę, zabezpieczyć przed utratą wody i uszczelnić płaszcz hydrolipidowy naskórka.\nZabiegi uszczelniające naczynia– to zabiegi do zadań specjalnych bogate w składniki uelastyczniające naczynia, przeciwzapalne i antyoksydacyjne\nMasaż twarzy z delikatnymi ruchami głaskania i drenażu– jego celem jest usprawnienie przepływu limfy, ruchami w formie delikatnych ucisków i głaskania. Jest to mechaniczne przepchnięcie limfy, zmniejszające obrzęki, które są efektem zastoju . Stosuje się ruchy tłoczące,w kierunku najbliższych węzłów chłonnych.


Marek Niedźwiecki // Wałcz - warto wracać!\nZawsze mówimy razem: cisza i spokój. Ale tak było... Zawsze inaczej śpię w innych miejscach niż dom. Można powiedzieć, że zapadam się w sen. Uwielbiam to. Zawsze mi się wtedy śni jeszcze więcej, ale zawsze zapominam... Musze to napisać. Alina i Cesco robią najlepszą na świecie latte z gorącym mlekiem. Na drugim miejscu Hotel "Las". A lasy wałeckie? Wspaniałe, ogromne, grzybowe (mimo tego, ze to nie była pełnia!). "Dziś jest pełnia, wszystko się spełnia". Niezapomniana wizyta. Wróciłem wczoraj i dziś. Znowu przez Szadek. Uciekłem przed powrotami "prawiewszystkichPolakowzdługiegoweekendu". Śmignąłem z Szadku przez Łódź (Manufaktura i okolice robią wrażenie) i Skierniewice (dobre miejsce do życia). W Jankach około 14 było bez korka. Prawie cud nad Wisłą...\nTOP 30 (sobota, 13 sierpnia 2011)\n1 3 11 NOW THAT THE SUMMER'S HERE - Michael Franks\n2 2 11 EVERY TEARDROP IS A WATERFALL - Coldplay\n3 1 14 IN YOUR DREAMS / SOLDIER'S ANGEL - Stevie Nicks & L.Buckingham\n4 5 8 YESTERDAY WAS HARD ON ALL OF US / WARM SHADOW - Fink\n5 8 8 SUMMER IN NEW YORK / TIME TOGETHER - Michael Franks\n6 4 15 FALLING MAN / CRUCIFIX IN DREAMLAND - Marc Jordan\n7 7 12 SOMEWHERE OVER THE RAINBOW - Matthew Morrison & Gwyneth Paltrow\n8 6 17 BROTHER TO BROTHER / PEOPLE GOTTA MOVE - Gino Vannelli\n9 10 15 DOCTOR FAITH / WHEN YOU COME HOME - Christopher Cross\n10 11 11 BLUE BAYOU / FROM THE MORNING - Andrea Corr\n11 12 13 EVERYBODY LOVES YOU / ITALIAN SUMMER - Stevie Nicks\n12 9 16 FINE / SHADOW - Julia Fordham & Paul Reiser\n13 16 6 WE CAN FLY - Yes\n14 14 9 RISE ABOVE 1 - Reeve Carney with Bono & The Edge\n15 15 9 I MISSED YOU - Joshua Radin\n16 17 8 STOLEN KISS - Julia Fordham & Paul Reiser\n17 18 6 MY CALIFORNIA / LIFE IS CALLIN - Beth Hart\n18 13 18 STILL IN LOVE WITH YOU / LOVE IS FOUND - Sade\n19 22 4 SOMEBODY THAT I USED TO KNOW - Gotye feat.Kimbra\n20 20 10 OPHELIA / MEET ME IN RIO - Madeleine Peyroux\n21 25 3 TEN ZLODEJ CAS - Hana Hegerova\n22 23 7 HONESTY / WHO SAYS - Fink\n23 26 5 IF NOT NOW, WHEN? / IN THE COMPANY OF WOLVES - Incubus\n24 24 7 LAY MY BURDEN DOWN / SINKING STONE - Alison Krauss & The Union Station\n25 27 4 BLUE VELVET - Tony Bennett & k.d.lang\n26 29 2 LIGHT MY FIRE / TAKE FIVE - Eliane Elias\n27 28 3 AMERICAN BEAUTY - Ray Wilson & Stiltskin\n28 -- 1 NOW IT'S FOR REAL / 15 MINUTES - Barry Manilow\n29 -- 1 INSTANT OF THE HOUR AFTER - Suzanne Vega\n30 -- 1 SAILING TO PHILADELPHIA - America\nJednak Manilow! Producent następnej płyty powinien tak Nim pokierować, żeby nie wibrował głosem. Nie mogę Go słuchać w balladach, chętnie w szybszych numerach. Kiedyś było odwrotnie ("Mandy"). Suzanne Vega nadal umie czarować, Tutaj w piosence napisanej wspólnie z Duncanem Sheikiem. Czekam na cały album grupy America. Na razie nieśmiało ich wersja Knopflera & Taylora.\nWakacje... Trzecia odsłona od soboty. Na razie Warszawa z przyjemnością...


Euro 2016: Jubileusz dnia dziesiątego\nŁączy Nas Pasja > Piłka nożna > Euro 2016: Jubileusz dnia…\nNim się zdążyłem zorientować, nim tak naprawdę poczułem atmosferę i zapach mistrzostw Europy w piłce nożnej już nastąpił początek końca walki w grupach. Naprawdę szybko to minęło, dałem się wciągnąć przez szaleństwo meczowe jak ofiara aligatora, porwana przez niego w głęboki odmęt wodny. Nie miałem w tej nierównej walce szans, nawet nie protestowałem. Po prostu\nNim się zdążyłem zorientować, nim tak naprawdę poczułem atmosferę i zapach mistrzostw Europy w piłce nożnej już nastąpił początek końca walki w grupach. Naprawdę szybko to minęło, dałem się wciągnąć przez szaleństwo meczowe jak ofiara aligatora, porwana przez niego w głęboki odmęt wodny.\nNie miałem w tej nierównej walce szans, nawet nie protestowałem. Po prostu dałem się wkręcić z lubością alkoholika wlewającego w swe spierzchnięte gardło ożywcze krople „kacowego” piwa.\nKiedy zaczynali, mówiłem sobie, tyle meczów, normalnie wieczność. A tu raz, dwa trzy i budzę się w dziesiątym dniu mistrzostw.\nNo nic, ważne, że dzieje się dużo. Dla takiego totalnego kibica jak ja, zasada rozgrywania ostatnich meczów fazy grupowej równocześnie to nieszczęście. Oczywiście rozumiem tę sytuację, ponieważ w historii piłki nożnej zdarzały się różne sprawy i lepiej nie prowokować sytuacji. Tak, więc dziś grupa A, tak, więc dziś Albania gra z Rumunią i Francja z Szwajcarią.\nSytuacja w grupie jest skomplikowana. Nie jest to węzeł gordyjski, ale ilość możliwych scenariuszy robi wrażenie. Z tego też powodu nawet Albańczycy są zdecydowani na bój o wszystko, ponieważ teoretycznie, jeśli wygrają mają szanse na awans.\nMówi o tym trener De Biasi, twierdząc, że jeśli wpakują Rumunii wszystkie bramki, których nie zdołali strzelić Francji i Szwajcarii, starczy to na trzecie miejsce i da możliwość gry w dalszej fazie turnieju.\nCóż, niezależnie od wszystkiego fakt bezsporny jest taki, że mają najgorszą sytuację ze wszystkich drużyn grupy A.\nZ drugiej strony, obok Islandii, Albania to zespół, który najbardziej mi zaimponował, a po ich przegranej z Francją długo nie mogłem wyjść z podziwu dla ich determinacji i woli walki.\nZespół, który skazany był na klęskę walczy z szaleństwem w oczach i wcale nie jest powiedziane, że w meczu z Rumunami są bez szans.\nKiedy się patrzy na współczesną drużynę tych drugich, z żalem wspominam Hagiego, Popescu i innych wspaniałych, charakternych zawodników tworzących tę reprezentację. Właśnie tego charakteru brakuje Rumunom, teraz solidnie, ale jednak bezbarwnie się prezentującym. Wystarczy tylko przypomnieć, że dwie bramki, które zdobyli na Euro padły z rzutów karnych.\nW tym samym czasie w Lille na boisko wybiegną jedenastki Francji i Szwajcarii. Gospodarze turnieju mają awans w kieszeni. Wywalczyli go w niezbyt przekonywujący sposób. Dziennikarze francuscy mają ogromne pretensje do Didiera Deschampsa, zarzucając mu, iż konstelacja gwiazd nie tworzy drużyny, a piękny, zamaszysty styl z meczów towarzyskich ulotnił się jak kamfora.\nCzy mecz z Szwajcarami będzie spotkaniem na przełamanie? Być może w końcu zobaczymy Francję taką, jaka reklamowana była przed turniejem. Póki co to Payet ratuje tyłek Trójkolorowym i szczęśliwie prześlizgują się przez mecze.\nSzwajcarzy zaś, nie wygrali z nimi od roku 1992, na mistrzostwach świata w Brazylii dostając od swoich sąsiadów kompromitujące pięć bramek.\nTak czy inaczej wieczór zapowiada się wspaniale, a Państwu życzę płynnego i spokojnego przełączania się między kanałami od godziny 21…


Prawidłowo wykonana instalacja musi być szczelna, odpowiednio poprowadzona i odpowietrzana. Rury nie mogą być naprężone, a połączenia kielichowe powinny być wsunięte na wymaganą głębokość. Jeżeli rury znajdują się w pobliżu źródła ciepła, należy na nie nałożyć osłony izolacyjne, aby nie odkształcały się pod wpływem temperatury.\nNiezalecane jest podłączanie kilku przyborów do jednego odgałęzienia od pionu, bo może wtedy następować wysysanie wody z syfonów.\nNa zakończeniu odgałęzień dłuższych niż 3 m należy zamontować zawory napowietrzające. W pobliżu miejsca połączenia z instalacją zewnętrzną powinna być zamontowana rewizja umożliwiająca czyszczenie instalacji w razie powstania niedrożności.


Góralskie Jadło: lutego 2015\nBardzo fajna smaczna i ciekawa propozycja piersi z kurczaka. Taka była Moja reakcja gdy spróbowałam tego dania pierwszy raz. Teraz robię tą potrawę bardzo często. Moje dzieci ją uwielbiają. Ale zaznaczam że tylko w wersji którą podałam. Dodatkowo do jogurtu można dodać pokrojony koperek. Smak jest cudowny, taki wyjątkowy. Moje dzieci nie lubią zieleniny dlatego nie dodaje koperku do mojego kurczaka.\n2 filety z kurczaka około 500 gram\nDuży kremowy jogurt naturalny 400 gram\nDuże krakersy solone około 180 gram\nPiersi z kurczaka oczyścić i pokroić w kostkę, ale pamiętaj że nie powinna być za mała.\nJogurt Naturalny doprawić solą i pieprzem ewentualnie dodać pokrojony koperek. Dokładnie wymieszać i włożyć do jogurtu pokrojoną pierś z kurczaka. Całość włożyć do lodówki na około godzinę. Następnie bardzo dokładnie zgnieść krakersy, i moczyć w nich kurczaka z zalewy jogurtowej.\nKurczaka w panierce umieszczamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i władamy do rozgrzanego do temp 220 stopni piekarnika stopniowo zmniejszając temp do 180 stopni. Piec 30 min.\nZima to okres w którym najczęściej sięgamy po przysłowiowe ‘’coś słodkiego’’. Wiem, bo niestety ale sama tak robiłam do pewnego czasu. Od kiedy zaczęłam sama piec owsiane ciasteczka albo ciasto owsiane NIE MAM OCHOTY NA SŁODYCZE SKLEPOWE, gdyż teraz sięgam po to co sama zrobię. I wierzcie mi że jest to o wiele zdrowsze. Do moich NATURALNYCH słodyczy raczej nie dodaję cukru, zastępuję go miodem naturalnym. Dlaczego uwielbiam to ciasto????? Chyba dlatego że zawiera składniki które lubię najbardziej, czyli bakalie i płatki owsiane. Polecam Wszystkim. Idealne do kawy, jako przekąska, oraz dla niespodziewanych gości :) Za jakiś czas umieszczę przepis na Moje Ulubione Ciasteczka Owsiane\n4 łyżki Żórawiny suszonej\nBiałka ubić na sztywną pianę a następnie dodać resztę składników. Miksować do momentu powstania jednolitej masy. Powstałą masę wylać do formy wyłożonej papierem do pieczenia- w moim przypadku była to keksówka 25x12. Piec w temp. 180 stopni przez około 20 min. Po upieczeniu ostudzić, pokroić i próbować. Polecam


Przełom w procesach nauki i zapamiętywania poprzez podniesienie efektywności pracy umysłu\nCzy jesteś gotowy na przełom w suplementacji?\nNeuro PS Gold with DHA\nProzdrowotny, aktywator umysłu, poprawa pamięci i procesów zapamiętywania\n3 kapsułki dziennie, najlepiej podczas posiłku na 2 tygodnie po zażyciu Soy Lecithin Granules http://zielonysklep.com.pl/lecithin-granules-400-gram.html lub innego produktu bogatego w lecytynę.\nGeneralnie produkt ten ma tak złożony skład, że nie wymaga połączenia z innymi suplementami. Moim zdaniem jest to najlepszy produkt dostępny na rynku i jedynie widzę sens połączenia go z produktem zawierającym dużą dawkę lecytyny, jak Lecithine Soy Granules http://zielonysklep.com.pl/lecithin-granules-400-gram.html.\nSoy Lecithin Granules to suplement zwiększający poziom lecytyny w organizmie, przez co wpływa pozytywnie na normowanie poziomu cholesterolu, przeciwdziała skutkom przetrenowania ze względu na blokowanie kortyzolu oraz usprawnia procesy zapamiętywania, a także polepsza sen. Połączenie go z innymi suplementami zwiększającymi skuteczność połączeń między neuronami tylko wzmaga efekt synergii i ułatwia procesy kojarzenia.\nSoy Lecithin Granules zawiera w swoim składzie lecytynę sojową, którą dalej można rozebrać na fosfatydyloinozytol oraz fosfatydylocholinę, a także kwas linolowy oraz linolenowy ? kwas tłuszczowy omega-3 oraz omega-6. Wszystkie te składniki wspomagają pracę mózgu na drodze prostego mechanizmu ? wysycenia neuroprzekaźników acetylocholiną. Suplementy, które zalecam do stackowania wykazują oszczędzanie zapasów acetylocholiny przez organizm, skutkiem czego może ona służyć dłużej, co wpływa pozytywnie na procesy kojarzenia. Dzięki temu Neuro PS Gold with DHA może działać dłużej i pozwalać pracować nam na maksymalnych obrotach.\nProdukt, którego działanie czuje się już po 15 minutach, najpewniej dzięki zastosowaniu płynnej zawartości kapsułki. Można pracować bez zmęczenia nawet po kiepskim śnie, co dla mnie osobiście stanowiło barierę dla Focus Complex. Przy Neuro PS Gold with DHA mogłem pisać i tłumaczyć bez przerwy jak maszyna. Zdecydowanie polecam jako najlepszy produkt na rynku! Ogólnie oceniam produkt 10/10, chociaż na jego olbrzymi minus działa cena, która w miesięcznej suplementacji wychodzi dwukrotnie drożej niż w przypadku stosowania produktu Focus Complex http://zielonysklep.com.pl/focus-complex-with-neuro-ps-60-tabletki.html . Niestety, jakość kosztuje i ci, którym nie żal kilkudziesięciu złotych więcej na pewno docenią ten produkt, bo jest to obecnie najlepszy produkt w tym segmencie dostępny w sprzedaży.


Przemiana Kopciuszka w Księżniczkę - Gry Kopciuszek\nPrzemiana Kopciuszka w Księżniczkę\nNa pewno doskonale znacie jedną z najwspanialszych bajek dla dzieci o Kopciuszku, księciu, złej macosze i jej wrednych córkach. Dziewczyna, gdy była bardzo mała straciła swoją mamę. Jej ojciec po pewnym czasie ponownie się ożenił, jednak jej macocha nie traktowała jej zbyt dobrze. Kopciuszek całymi dniami musiała sprzątać, gotować, robić porządki i usługiwać swojej macosze oraz jej córkom. Pewnego dnia jednak los się do niej uśmiechnął. Dowiedziała się o wielkim, królewskim balu podczas którego książę wybierze dla siebie żonę. W pewnej chwili stało się coś magicznego. Przed Kopciuszkiem pojawiła się wróżka, która postanowiła odmienić los nieszczęsnej dziewczyny. Dzięki jej magii dziewczyna będzie mogła odwiedzić królewski pałac, zatańczyć na balu i poznać księcia. Waszym zadaniem będzie przemienienie dziewczyny w prawdziwą księżniczkę, zamiana jej brudnych ubrań, w których na co dzień pracuje w domu na wspaniałą suknię balową.\nOprócz powyższych instrukcji należy dokładnie przestrzegać instrukcji zawartych w grze. Przez większość czasu to właśnie one pomogą ci ukończyć każdy poziom gry. Po zakończeniu gry z maksymalną ilością punktów możesz zagrać również w inne gry z kategorii Kopciuszek.\nZagraj również w inne Gry Kopciuszek


Trwa zbiórka dla pogorzelców z Tralewa. | TvSztum.pl\nDo zdarzenia doszło w sobotni wieczór. Palił się dach budynku jednorodzinnego oraz pomieszczenia na piętrze w miejscowości Tralewo. W wyniku pożaru jedna osoba straciła przytomność. W obecnej chwili mieszkanki domu nie mogą do niego wrócić.\nPomimo natychmiastowe akcji ratowniczej, pożar spowodował duże straty. To, czego nie pochłonął ogień, zniszczyła woda (czytaj http://www.tvmalbork.pl/aktualnosci/30257,w-wyniku-pozaru-domu-w-tralewie-jedna-osoba-straci). Zamieszkujące dom poszkodowane dwie kobiety nie mogą w tej chwili do niego wrócić. Rodzina zwraca się z gorącym apelem do wszystkich ludzi dobrej woli o pomoc dla poszkodowanych kobiet.\n„W sobotę, dnia 25 kwietnia 2020 roku, w miejscowości Tralewo doszło do poważnego pożaru. Na całe szczęście w pożarze nikt nie ucierpiał, jednak nasza babcia i ciocia straciły dom, w którym mieszkały niemal całe swoje życie. Poza stratami materialnymi nasza babcia straciła także swój spokój i szansę na spokojną starość. Dla starszej osoby zmiana miejsca zamieszkania jest czymś niewyobrażalnym. Babcia nie może pogodzić się ze stratą, wypiera to co się stało próbując wrócić do swojego domu. Obecnie ciężko ustalić czy możliwa będzie odbudowa domu czy też konieczne znalezienie nowego lokum, jednakże już na tę chwilę wiemy, że babcia i ciocia nie będą w stanie same sobie z tym poradzić. Z uwagi na napływające do nas informacje od wielu osób o chęci pomocy postanowiłyśmy zorganizować tę zrzutkę. Z całego serca z góry dziękujemy wszystkim za okazane wsparcie!!! Całość zebranych pieniędzy zostanie przekazana Cioci :)”.\nLink do skarbonki/ zbiórki „Zrzutka” https://zrzutka.pl/3hsjxa\n222109 odsłon 52 komentarze\nwiadomości malbork pogorzelcy tralewo pożar domu tralewo zbiórka dla pogorzelców tralewo powiat malborski pożar malbork wypadki malbork zrzutka tralewo\nAgent 29.04.2020, 11:15\nCo na to ubezpieczyciel ?


Kropki, czyli głos dorosłego dziecka – DELTABOOKS\nKropki, czyli głos dorosłego dziecka\nWłodek Markowicz. Do 2015 roku współtwórca sławnego programu na polskim YouTubie – LekkoStronniczy. Po zakończeniu tego projektu pracuje na własne konto. Jego autorski kanał też odnosi niemałe sukcesy. W tym roku ukazała się jego pierwsza książka. Opisuje on w niej swoją drogę do dorosłości, czyli wszystkie młodzieńcze przemyślenia, a nawet trochę więcej.\nAutor, jak sam twierdzi, pisze o rzeczach, o których sam by chciał usłyszeć jeszcze parę lat temu. Opowiada o własnych problemach z okresu dorastania, o wszystkich zmianach w życiu, o tym jak to wszystko ma na siebie wpływ. Jak jedno nieprzyjemne słowo z ust kolegi czy koleżanki ma znacznie w dalszym istnieniu. Przelał na papier refleksje nie tylko na ten temat. „Kropki” są zbiorem osobistych wniosków i przemyśleń autora.\nPoczątkowa część książki to krótka biografia autora. Opowiada w niej o swoim dzieciństwie, jak traktowano go w młodszych latach po przeprowadzce, bo to przecież nietutejszy, obcy. Następnie płynnie przechodzi do rzeczy, o których większość ludzi w dzisiejszych czasach nie myśli. Stara się skupić uwagę czytelnika na rzeczach, które są dość istotne, a bardzo często o nich zapominamy. Autor w swojej książce porusza wiele ważnych tematów takich jak wiara, duchowość, problemy otaczającego nas świata, sens życia, jednak nigdy nie daje jasnej odpowiedzi. Doprowadza do tego, że czytelnik sam musi nad tym pomyśleć, aby otrzymać jakąś odpowiedź.\nJęzyk książki jest prosty, pospolity. Autor używa zwrotów typowych dla młodych ludzi w tych czasach. Nawiązania do internetowych trendów umilają odbiór młodym czytelnikom, jednakże dla wielu starszych odbiorców może to przeszkadzać. Nie używa on ciężkiego, filozoficznego języka, typowego dla książek tego pokroju.\nKsiążka wyda się interesująca szczególnie dla osób o cichej, spokojnej naturze. Sam twórca przyznaje, że jest introwertykiem, więc ludzie o podobnym charakterze szczególnie zrozumieją, co autor miał na myśli. Tym, którzy lubią refleksje, przemyślenia głębsze, niż co jest dziś na obiad, taka forma literatury również powinna przypaść do gustu.\nPodsumowując – książka pt. „Kropki” Włodka Markowicza wywołała u mnie wiele pozytywnych emocji. Czytałam ją z przyjemnością i podziwem dla autora. Jest to znakomita książka zarówno dla osób introwertycznych, ludzi chcących poznać punkt widzenia innych oraz dla każdego, kto chce zapełnić wolny czas wartościową lekturą. „Kropki” jest to niepozorna zbieranina myśli introwertyka, którego serce zaczęło pisać.


Pellet drzewny Ślesin - Twój opał w sieci - Sambudrol\nSAM-BUD-ROL › Pellet › Pellet wielkopolskie › Pellet Ślesin\nPellet drzewny Ślesin\nW SAMBUDROL oferujemy wysokiej klasy pellet drzewny w Ślesinie, którego cena na pewno pozytywnie Cię zaskoczy. Dzięki niemu ogrzanie domu okaże się ekonomiczne pod względem energetycznym, ale i finansowym. Czym charakteryzuje się nasz pellet? To surowiec produkowany z wiórów tartacznych i trocin. Bez problemu można stosować go zarówno w mniejszych kominkach, jak i kotłach czy piecach, aby zapewnić właściwą temperaturę w każdym pomieszczeniu. W naszej ofercie znajduje się certyfikowane paliwo o średnicach 6 i 8 mm, które może być spalane w kotłach ecodesign. Zachęcamy do zapoznania się ze szczegółami pelletu opałowego i zamówienia go w promocyjnej cenie!\nPellet (specjalna oferta dla lokalizacji Ślesin)\nPellet drzewny dostępny w sprzedaży w Ślesinie to paliwo wygodne, bezpieczne w użytkowaniu i wydajne oraz, co najistotniejsze, umożliwiające zredukowanie kosztów użytkowania. Dzięki niemu nie musisz często uzupełniać pieca. Dodatkowo, w naszej firmie możesz zamówić go w workach o różnych wielkościach. W ofercie znajduje się pellet w workach 15-kilogramowych idealnych do użytku domowego, jak i przy ogrzewaniu większych budynków. W SAMBUDROL gwarantujemy również dostawę prosto pod wybrany adres na terenie całej Polski.\nDostarczamy pellet workowany – Ślesin, okolice i nie tylko!\nChcąc sprostać oczekiwaniom naszych klientów, w SAMBUDROL oferujemy pellet drzewny wysokiej jakości sprawdzonych producentów, który kupią klienci z miasta Ślesin i okolic, a także z wielu innych miejsc na terenie całego kraju. Pellet to rozwiązanie ekologiczne, wydajne i bezpieczne. Ma to ogromne znaczenie w czasach kryzysu klimatycznego. Co więcej, pellet pozostawia nie więcej niż 0,2-0,6% popiołu, który można wykorzystać jako nawóz do ogródka.\nPellet drzewny, który kupisz nie tylko w Ślesinie, ale również wielu innych miastach na terenie Polski, to przede wszystkim ekologiczne i oszczędne rozwiązanie. To paliwo znalazło swoje zastosowanie w każdym budynku, w którym ważna jest wydajność połączona z jednoczesnym obniżeniem kosztów ogrzewania. Choć pellet ma cenę podobną do koksu czy ekogroszku, to pozwala wygenerować oszczędności w przyszłości. Spalanie pelletu w dostosowanym do tego kotle zabezpiecza przed stratą energii, a jednocześnie pozwala zaoszczędzić pieniądze. Urządzenie automatycznie się wyłącza i włącza. Efekt? Pellet proponowany w SAMBUDROL będzie o 50% tańszy od oleju opałowego i 30% tańszy od gazu ziemnego.\nRodzaj pelletu opałowego, na jaki się decydujesz, ma ogromne znaczenie. To właśnie od jego jakości zależy, czy ogrzewanie budynku będzie wydajniejsze i tańsze niż w przypadku innych rodzajów paliw. Czym w takim razie kierować się podczas zakupu? Wysokiej jakości pellet przekazany do sprzedaży powinien mieć certyfikat, którego oznaczenie jest umieszczane na froncie opakowania. Najlepszy jest opał, który uzyskał między innymi DIN plus lub EN plus A1. Wybierając jedno z paliw z którymś z omawianych oznaczeń, możesz mieć pewność, że będzie ono wydajne i bezpieczne dla urządzenia grzewczego. Chcesz poznać bliżej certyfikaty? Odwiedź stronę https://www.sambudrol.pl/blog/2018/04/25/przewodnik-certyfikatach-jakosci-pelletow/.\nPellet Ślesin - opinie naszych klientów\npellet Pleszewpellet Tuliszkówpellet Żerkówpellet Wrześniapellet Kostrzyn


V Zamkowa Noc z Duchami już w piątek na Zamku Piastowskim -\nV Zamkowa Noc z Duchami już w piątek na ...\nV Zamkowa Noc z Duchami już w piątek na Zamku Piastowskim\n24 czerwca Zamek Piastowski w Raciborzu zaprasza na V Zamkową Noc z Duchami. Tradycyjnie już zakończy rok szkolny i będzie dobrym wstępem do letnich wakacji. Tym razem zapraszamy od godz. 18.00. Jak zawsze nie zabraknie tańca z ogniem, występów na scenie, szczypty horroru a przede wszystkim dobrej zabawy dla dzieci i osób dorosłych. Mile widziane wszelkie przebrania. Sprawdź jaki przygotowaliśmy program!\nRozpoczniemy od pokazów w sali konferencyjnej. Na fascynujący świat nauki fizyki i chemii zapraszają wszystkich chętnych - Jan Kalabiński, Patrycja Kozak oraz uczniowie z Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego Nr 2 „Mechanik”.\nNastępnie o godz. 19.00 V Zamkowa Noc z Duchami przeniesie się na zamkowy dziedziniec. Będzie taniec halloween w wykonaniu maluszków z Młodzieżowego Domu Kultury w Raciborzu. W tym czasie przez dwie godziny do 21.00 będą zabawy z Crazy Clubem. Wszystkich chętnych do zabawy zaprosi wesoły konferansjer Duch Madzik z „duszkami”. Będą magiczne urodziny „Nocy z Duchami”, nie zabraknie tradycyjnego sto lat w kilku językach, będzie bajkowa piniata pełna cukierków z okazji 5 Nocy z Duchami. Nie zabraknie magii rodem z Hogwartu – magiczne hop bańki, niesamowity atrament, sztuczki z Harry Potterem, tańce integracyjne w kolorowych stylizacjach, papierowe show – duchy łakomczuchy, uciekająca mumia, interaktywne gry i zabawy ze sceny a także mini disco z duszkami w bańkach mydlanych.\nOkoło godz. 21.00 zapraszamy na występy wokalne i taneczne wychowanków MDK. Na scenie wystąpi również zespół Zygzak z Krzanowic. Dużo będzie się działo także wokół sceny. Na chętne dzieci będą czekały kolorowe warkoczyki ciotki Weroniki. Nie zabraknie tradycyjnego malowania buziek, będą szczudlarze, clowni, w których wcielą się wychowankowie z Zakładu Poprawczego i Schroniska dla Nieletnich w Raciborzu. Na dziedzińcu – instalacja artystyczna – żywa rzeźba „Bańkowe Wróżki”.\nNa zakończenie – występ grupy teatralnej „4 Ściana” a ok. godz. 22.15 zapraszamy na taniec z ogniem „Alicja” w wykonaniu Emilii Górnisiewicz.\n- Już dziś zapraszamy na pełen wrażeń piątkowy wieczór. Mamy nadzieję, że V Zamkowa Noc z Duchami znów zapełni zamkowy dziedziniec, podobnie jak to miało miejsce w minionych latach - mówi Grażyna Wójcik, dyrektor Agencji Promocji Ziemi Raciborskiej i Wspierania Przedsiębiorczości na Zamku Piastowskim w Raciborzu.\nTAGI: Z dzieckiem\_dzieci, Z dzieckiem\_z przedszkolakiem, Z dzieckiem\_dzieci w wieku szkolnym, Wydarzenia\_Wydarzenia, Wydarzenia\_w plenerze