Welcome to room 6277 and please try to enjoy your stay...: 2014.11\n,,Blondynka na Rio Negro" - Beata Pawlikowska\nTytuł: Blondynka na Rio Negro\nWydawnictwo, rok wydania: Burda Książki, 2014\nKsiążkę do recenzji udostępniło Wydawnictwo Burda Książki\nBlondynka i kolejny etap wielkiej wyprawy\nDrobna blondynka, która w pojedynkę dociera do najbardziej niesamowitych miejsc na Ziemi, tym razem wróciła do Amazonii, by dokonać rzeczy teoretycznie niemożliwej. Jeden przewodnik stwierdził, że na pewno jest to niewykonalne; drugi, że owszem, da się, ale będzie kosztowało fortunę; trzeci z kolei obwieścił, że jest to zbyt niebezpieczne. Drogo, niebezpiecznie i właściwie niemożliwe do zrobienia – niejedna osoba na dźwięk takich słów porzuciłaby wszystkie plany i nawet nie spojrzała w stronę Amazonii. Jednak naszej podróżniczki to nie zraziło, a swoje przeżycia opisała w „Blondynce na Rio Negro”.\nBeata Pawlikowska na trasie swojej rzecznej podróży przybija do brzegów kolejnych miasteczek i wsi na końcu świata. Spędza z mieszkańcami kilka dni, po czym rusza dalej. Niestety, w tym przypadku relacja z cyklu „przybyłam – zobaczyłam – pojechałam dalej”, nie do końca się sprawdza. Mnie, jako czytelnikowi, cała ta trasa zlała się w jedno. Korowód osób, granic, nazw geograficznych to konkrety, które utonęły w nurcie opowieści. Rzeczna podróż z punktu A do punktu B w rzeczywistości niewątpliwie jest niezwykłym przeżyciem i osiągnięciem, jednak ja tej niezwykłości nie odczułam. Chciałam zagłębić się w świat Amazonii, spotkać się z jej mieszkańcami poprzez stronice książki – to niestety nie do końca mi się udało. I choć wraz z autorką schodziłam na brzeg, to i tak pozostaje we mnie uczucie niedosytu, jakbym przez cały czas obserwowała brzeg z łodzi płynącej środkiem rzeki. Już bardziej podobał mi się jeden z poprzednich albumów autorki, „Blondynka na Bali”. On rzeczywiście pomógł mi przenieść się na wyspę i poczuć rytm jej życia.\nPoznałam tylko dwie interesujące historie, z czego jedna dopiero się rozpoczynała – jestem pewna, że pojawiający się w pewnym momencie Salvador, który od kilku lat na rowerze zwiedza świat, mógłby podzielić się wieloma interesującymi historiami. Może poznamy je w następnym tomie? Przecież zakończenie daje nam wyraźnie do zrozumienia, że ciąg dalszy nastąpi, a podróżniczka opisze kolejne etapy amazońskiej wyprawy. Z kolei druga z historii, dotycząca żołnierza i jego żony, była najciekawszym fragmentem książki. To spotkanie choć trochę pozwoliło zajrzeć za kulisy codzienności w Amazonii i obnażyło zaskakujący stosunek mieszkańców do żywności. Okazuje się, że cywilizacja wkraczająca do tak niełatwych warunków życia rozwiązuje jedne problemy, ale za to przysparza nowych. Tylko dla tych obserwacji warto było sięgnąć po „Blondynkę na Rio Negro”.\nPrzywykłam już do stylu Beaty Pawlikowskiej, która nie tyle stawia na gawędę, co na codzienne zapiski przeplatane dygresjami. W połączeniu z jej piórem opowieść czyta się lekko i chłonie praktycznie bez wysiłku. Autorka opisuje kolejne kroki swojej podróży, czasem robiąc to w drobiazgowy sposób – gdzie była, co jadła, kogo widziała. Często wtrąca swoje przemyślenia na temat szkodliwego wpływu cywilizacji na Indian, roli zdrowego żywienia czy ogólnej filozofii życia i podróżowania. To nie przeszkadza czytelnikowi, jeśli jest dawkowane z rozwagą w kolejnych rozdziałach. Niestety, w „Blondynce na Rio Negro” tych przemyśleń jest zbyt dużo i najzwyczajniej powtarzają się one kilkukrotnie. W pewnym momencie pomyślałam nawet, że przecież już o tym czytałam na poprzedniej stronie! Gdyby recenzowany tom okroić z powtarzających się rozmyślań i dołączyć go do innego albumu – wtedy na pewno stanowiłby interesujący rozdział w wielkiej podróży. Niestety, jako samodzielny twór nie radzi sobie zbyt dobrze.\nDużą zaletą „Blondynki na Rio Negro”, oprócz lekkiego pióra autorki, jest liczba zdjęć. Podróżniczka ilustruje fotografiami wszystko, o czym pisze, dzięki czemu prawie na własne oczy możemy zobaczyć inny świat. Wydanie albumowe byłoby jeszcze piękniejsze, gdyby w parze z barwną i dopieszczoną oprawą graficzną szły równie barwne opowieści.\nNa trasie każdej wyprawy pojawiają się zarówno chwile zwątpienia, jak i niesamowite odkrycia. By dotrzeć na szczyt, trzeba najpierw pokonać długą i trudną drogę. Podróż nie zawsze obfituje w mrożące krew w żyłach przeżycia i częste zastrzyki adrenaliny. Czasem zjawia się egzotyczna codzienność i chyba każdemu znana rutyna, które dotknęły „Blondynkę na Rio Negro”. Wypada mieć tylko nadzieję, że energia odnaleziona w nurcie rzeki zaowocuje w przyszłości pasjonującą opowieścią, która porwie czytelników i wyrzuci ich na brzeg zupełnie innego świata.\nAutor: Natalia_Lena o 1:05 PM 13 komentarzy:\n,,Dziś wieczorem nie schodźmy na psy" - Alexandra Fuller\nTytuł: Dziś wieczorem nie schodźmy na psy\nWydawnictwo, rok wydania: Wydawnictwo Czarne, 2013\n,,Wtedy podjęłam decyzję, by opisać swoje życie takie, jakie było: pełne pasji, cudowne, trudne, męczące, chaotyczne, piękne. Dziś wieczorem nie schodźmy na psy to opowieść, która narodziła się z tej decyzji. To nie jest powieść polityczna ani historia Imperium Brytyjskiego. To opowieść o tym, jak pewna Afrykanka pogodziła się ze skomplikowaną historią swojej rodziny, to historia miłości do tego kontynentu.”\n,,Dziś wieczorem nie schodźmy na psy” A. Fuller, str. 347\nO jakże trudna to miłość – ale za to jaka szczera. Pisarka kocha Afrykę gorliwie, kocha ,,pomimo” i tutaj zgadzam się z rekomendacją ,,Newsweeka” zamieszczoną na okładce: to naprawdę jest piękna opowieść… choć często prowadzi wyboistymi drogami. Początkowo nie umiałam tego wspomnianego piękna dostrzec, wyjąwszy opisy afrykańskich krajobrazów. Przecież Fuller pisze o piekielnych niewygodach, niebezpieczeństwie, które oczekiwało tuż za drzwiami i często przynosiło cierpienie i śmierć, rasizmie, morzu alkoholu, chorobach, więc niby gdzie jest w tym miejsce na piękno?\nTo piękno nieoczywiste, surowe, nieokiełznane jak sama Afryka. Pachnące słońcem i spieczoną ziemią. Odszukanie go nie jest łatwe, ani na początku, ani w trakcie lektury. Można je odnaleźć chyba dopiero we własnych przemyśleniach, gdy ,,Dziś wieczorem nie schodźmy na psy” już od dawna leży na półce.\n„Dziś wieczorem nie schodźmy na psy to porywająca opowieść o dzieciństwie spędzonym w Afryce – zniewalająco pięknym, ale i pełnym grozy, beztroskim, choć czasem bolesnym i trudnym. Alexandra Fuller przenikliwie opisuje tamte niespokojne lata i pękającą „bańkę anglocentryzmu”. Z czułością i humorem opowiada losy swojej rodziny, która mimo niechęci do miejscowej ludności, ciężkich warunków życia i niesprzyjającej fortuny nie wyobrażała sobie życia poza Afryką. Choć jest to wspomnienie niespokojnego życia w miejscu często niegościnnym, Fuller potrafi znaleźć śmiech tam, gdzie nie ma z czego się cieszyć.\nKsiążka jest laureatką Winifred Holtby Memorial Prize 2002, była także nominowana do nagrody za debiut przyznawanej przez dziennik „The Guardian”, w 2002 roku uznana została za jedną z najważniejszych książek roku według dziennika „The New York Times”, a w 2003 zdobyła tytuł Książki Roku w kategorii „Literatura faktu” przyznawany przez Amerykańskie Stowarzyszenie Księgarzy w ramach programu Book Sense.”\nopis: wyd. Czarne\nPojawiały się chwile, gdy zaczynałam wierzyć, że miłość Fullerów do Afryki nosi znamiona uzależnienia. Kontynent odebrał im tak wiele, jednocześnie przywiązując ich do siebie – tak naprawdę na wieczność. Ze wspólnych, niełatwych przeżyć powstały silne więzi i budząca podziw wola przetrwania; w końcu matka, ojciec i siostry byli jedyną przystanią dla siebie nawzajem. Alexandra z uwagą i pieczołowitością spisała losy swojej rodziny, którą Wielka Historia rzucała z kraju do kraju - Rodezji (obecnie Zimbabwe), Malawi i Zambii. Fantastyczny zmysł obserwacji pozwolił jej na uchwycenie zmian, tych małych, dotyczących jej krewnych, oraz tych dużych, związanych z innymi ludźmi. Jako osoba dorosła prześledziła ścieżkę swojego dorastania, patrząc jednocześnie oczami dziecka oraz kobiety, którą później się stało. Zachwyt Afryką może nie jest od razu dostrzegalny, ale wraz z upływem opowieści czytelnik przekonuje się, jak mocno tamtejsza rzeczywistość i przyroda wżarły się w skórę Alexandry.\nJeśli ktoś pisze o tej książce, że w pewnym sensie jest ona stosem wspomnień należących do zadufanych w sobie rasistów – to ma trochę racji i jednocześnie popełnia niespecjalnie odkrywczą uwagę. Dlaczego? Sama Alexandra zdaje sobie sprawę z mentalności jej rodziny i nie udaje, że ,,Dziś wieczorem nie schodźmy na psy” jest czymś innym, na przykład uroczą afrykańską pocztówką. Autorka nie tuszuje faktu, że rasizm nie był im obcy, nie wybiela swojej matki i jej niekonwencjonalnego zachowania. Bezgraniczna miłość miesza się z zażenowaniem i smutkiem, stara się ją zrozumieć, ale dla niej jest to tak samo trudne, jak dla czytelnika próba zrozumienia miłości Fullerów do Afryki. Jednak z drugiej strony to nie jest tak, że z każdej strony wycieka rasizm i zarozumiałość. Bardzo skrzywdziłabym tę książkę, gdybym tak napisała, bowiem ,,Dziś wieczorem nie schodźmy na psy” jest o wiele bardziej złożone i skomplikowane. To historia rodziny, która zmaga się z własnymi demonami, bezlitosną naturą i jednocześnie próbuje się odnaleźć w społeczności stojącej na progu dziejowych zmian. To historia białych kolonizatorów, farmerów, którzy spadli z pozycji panów, stając się pariasami. To historia dawnego życia, które roztrzaskano w proch, co jednocześnie stało się spełnieniem i koszmarem. Poszczególne płaszczyzny ściśle przenikają się i na ich styku od czasu do czasu pojawia się rasizm. Postronnego obserwatora może razić ta początkowo zapiekła nienawiść, lista zasad, która odróżniała ,,białych” od ,,czarnych”, lepszych od gorszych. Taka była ówczesna mentalność kolonizatorów i system, w którym żyli. Można się na to zżymać i przyznawać tej autobiografii jedynki, albo potraktować ją jako świadectwa pojedynczych świadków, którym przyszło żyć w raczkujących, postkolonialnych czasach. Fuller daleko do powściągliwej poprawności, ale musiała ją porzucić, skoro zdecydowała się na szczerość. Zawiera w swojej opowieści obserwacje na temat społeczeństwa, którego życie wywróciło się do góry nogami. Wolność przyszła do nich wraz z krwią i chaosem. W jednych obudziło się dobro i człowieczeństwo, w innych małostkowość i chciwość. Poorana bliznami Afryka zaczęła się zmieniać, a wraz z nią – Fullerowie. Metamorfoza była tak naprawdę nieunikniona.\n,,Dziś wieczorem nie schodźmy na psy” to codzienność, której nigdy nie poznamy – tak samo piękna, jak i okrutna. Surowa, żywiołowa, egzotyczna – nie tylko ze względu na kontynent. Pasjonująca i odważna w swej szczerości historia rodziny Fullerów z rozpadem kolonii w tle. Świadectwo nierozerwalnej więzi białego człowieka i Afryki, której nie zdołało zniszczyć cierpienie ani własne uprzedzenia. Lektura może nie najłatwiejsza, ale za to pochłaniająca czytelnika, okraszona fotografiami z prywatnego archiwum autorki. Na mnie czekają już ,,Rozmowy pod drzewem zapomnienia”, kolejny tom o życiu rodziny Fullerów, tym razem poświęcony rodzicom Alexandry. Mam głęboką nadzieję, że będzie to wyborne uzupełnienie do niełatwej i obfitującej w dramatyczne wydarzenia sagi o Fullerach.\nAutor: Natalia_Lena o 9:53 PM 5 komentarzy:\n,,The Retribution of Mara Dyer" - Michelle Hodkin\nTytuł: The Retribution of Mara Dyer\nWydawnictwo, rok wydania: Simon & Schuster Books for Young Readers, 2014\nTrylogię wydaje wydawnictwo YA!/GW Foksal\nZasady są po to, by je łamać, a potem skutek powielać w dużych ilościach – to główna dewiza Young Adult. Do tej pory mówiło się, że to drugi tom trylogii jest zazwyczaj najsłabszy, stanowiąc swoisty ,,zapychacz” przed wielkim finałem. Teraz to się zmieniło. Drugie tomy porzuciły niechlubne miano słabeuszy na rzecz bycia najlepszym. Czy to oznacza, że całkowicie wyeliminowano słabe ogniwa w powieściowym łańcuchu? Niestety nie. Na pozycję najsłabszego weszły trzecie tomy. Zapadające w pamięć finały, na które czytelnicy czekają nawet latami, spektakularne rozwiązania wątków, satysfakcjonujące odpowiedzi… To wszystko zniknęło. Historie przestały żyć własnym życiem, a zakończenia pojawiają się tylko dlatego, że muszą – niekoniecznie dlatego, że autorki mają na nie pomysły. Często chodzi o zadowolenie fanek, które zasypują sieć wizjami idealnego rozwiązania. Wcześniej już o tym pisałam, ale powtórzę: potknęła się na tym Lauren Oliver w ,,Requiem”, Cassandra Clare w ,,Mieście Niebiańskiego Ognia”, Kiera Cass w ,,The One” (u pani Cass zakończenie okazało się ,,żarcikiem”, bo w planach ma już kolejne tomy).\nSkoro najszumniej zapowiadane i najbardziej oczekiwane trzecie tomy nie wypaliły, to nic dziwnego, że obawiałam się o losy książki Michelle Hodkin. Dwa poprzednie tomy o Marze Dyer spodobały mi się ze względu na pełną niepokoju atmosferę, dużo niedopowiedzeń i pomysłowe poprowadzenie poszczególnych wątków. Cliffhanger zawarty w ,,The Evolution of Mara Dyer” oraz kilkukrotnie przesuwana data premiery tylko zaostrzały apetyt.\nMara Dyer chce wierzyć, że coś więcej kryje się pod kłamstwami, które jej opowiedziano.\nNie przestaje myśleć o tym, dokąd zaprowadzi ją poszukiwanie prawdy.\nNigdy nie musiała sobie wyobrażać, jak wiele można zrobić w imię zemsty.\nTeraz będzie musiała.\nSprzymierzeńcy zostają zdradzeni, wina splata się z niewinnością, przeznaczenie i szansa zderzają się w szokującym finale historii Mary Dyer.\nNadszedł czas zemsty.\nopis: wyd.Simon & Schuster Books for Young Readers,\nNie wiem, jak mam ocenić ten finał. Powiem tak: osoby, które lubią szczęśliwe zakończenia w romansach, będą usatysfakcjonowane. Cała reszta może zgrzytnąć zębami kilka razy. Tak, nie jestem zachwycona. Zakończenie nie robi wrażenia i nie spełnia oczekiwań. ,,The Retribution of Mara Dyer” jest jak samochód, któremu kończy się paliwo. Albo pada akumulator, co kto woli. Startujemy od zera do samobójczej prędkości w mgnieniu oka, a potem nagle tracimy prędkość, aż ledwie doczołgujemy się do mety. Właściwie to nie, nawet do niej nie docieramy.\nTen tom jest strasznie nierówny, część rozdziałów pozostawiała mnie z wielkim WOW w myślach, a reszta wręcz usypiała i zastanawiałam się tylko ,,kiedy coś się wydarzy?”. Hodkin rozcieńczyła grozę w nudzie i choć miała pomysł na finał, to zdecydowanie zawiodło wykonanie. Zakończenie powinno przynieść odpowiedzi do wszystkich pytań, które pojawiły się przy okazji lektury poprzednich tomów. Rzeczywiście, intryga została rozwiązana, Hodkin całkiem nieźle poradziła sobie z wyjaśnieniem głównego wątku, ale zaniedbała całą resztę. Zupełnie zignorowała skutki odkrycia dokonanego przez Marę, jakby nie interesowało ją, co dalej stanie się z bohaterami. Nie wskazała kierunku opowieści, która teraz będzie toczyć się poza książką. Można odnieść wrażenie, że wyszła ona z założenia ,,okej, zrobiłam swoje, dostaliście odpowiedź, to już koniec mojej pracy”. Nieważne jak, nieważne co, byle było. Ja zaś zostałam z nieustępliwą myślą ,,Ale jak to? Przecież ich działania będą miały swoje konsekwencje! To nielogiczne, by poświęcać tyle stron na zamknięcie wątku romantycznego, a zignorować skutki śledztwa i morderstw!”. Czyżby autorka obawiała się, że pokona ją logika własnej historii i postanowiła odpuścić, zanim będzie za późno? W efekcie stworzyła wir, w którym odpowiedź rodzi nowe pytanie, jednocześnie tracąc sens z każdą kolejną próbą odpowiedzi. W pewnym momencie ten domek z kart mógłby się rozsypać, a nawet obrócić w proch.\nJednak sama powieść ma kilka nieziemsko dobrych elementów. Autorka po raz kolejny przesunęła granicę wytrzymałości bohaterów, dalej postępując w zgodzie ze swoją dewizą – po pierwsze: szkodzić. W trakcie całej powieści trup pada często i gęsto. Ten tom potwierdza to, co już wiemy: Young Adult przesuwa granicę przemocy i nie boi się na naszych oczach poderżnąć kilka gardeł. Mnie ta upiorność przypadła do gustu, bo to właśnie ona od początku odróżniała historię Mary od innych młodzieżówek. Gdyby nie ta brutalność, to usnęłabym kompletnie. Jeśli chodzi o pannę Dyer, to stała się ona swoim własnym aniołem zemsty, a jej kreacja jest dość nietypowa. Young Adult rzadko sięga po tak mroczne i zaburzone bohaterki, które w swoim postępowaniu potrafią być gorsze od Carrie. Zwariowana i psychopatyczna Mara to kolejny etap w metamorfozie Dyer – metamorfozie bardzo udanej, dodajmy. Tutaj zupełnie nie pasowałaby delikatna i szlachetna bohaterka, która ze skruchą podchodzi do swoich błędów i jest wzorem wszelkich cnót. Mara stanowi personifikację najgorszych pragnień, gdy w czyimś umyśle rodzi się życzenie cudzej śmierci i chęć surowego ukarania przewinień. Oko za oko, ząb za ząb, czyli witajcie w kodeksie Dyer. Upiorna rewelacja.\nJako fanka dwóch poprzednich tomów, naprawdę chciałabym pisać o ,,The Retribution of Mara Dyer” w samych superlatywach, ale żadne ilości dobrej wiary nie uratują niedociągnięć, jakie popełniła pani Hodkin. Finał historii Mary jest co najwyżej przeciętny, choć posiada nieprzeciętnie fragmenty. Po raz kolejny potencjał został może nie zamordowany, ale skutecznie uciszony. Daleka jestem od stwierdzenia, że to zła książka - bo ona naprawdę nie jest zła. Jest niedopracowana. Choć autorka miała czas, to i tak niewystarczająco przemyślała szczegóły, które nadają całokształtowi smaku. Całą trylogię oceniam bardzo pozytywnie i mimo wszystko uważam, że warto było sięgnąć po ten tom. Michelle Hodkin pomysłowo połączyła ze sobą wydarzenia rozgrywające się na przestrzeni trzech powieści, a że pokonały ją pomniejsze wątki… Na to spuśćmy zasłonę milczenia.\nAutor: Natalia_Lena o 1:34 PM 25 komentarzy:\n,,Sabriel" - Garth Nix [przedpremierowo/wznowienie]\nData wydania: [zapowiedź] 20.11.2014\n,,Sabriel” jest jedną z tych powieści, którą powinnam umieścić na prywatnej liście o niewiele mówiącym tytule ,,w końcu!”. Dlaczego? Otóż książka ta miała swoją premierę w… 1995 roku, czyli mamy już do czynienia z prawie dwudziestoletnią weteranką literatury dziecięcej i młodzieżowej, pochodzącą sprzed epoki Pottera. W Polsce powieść pojawiła się dziesięć lat temu i moje zainteresowanie nią nie pokryło się z refleksem, bo gdy zaczęłam rozglądać się za własnym egzemplarzem - ,,Sabriel” była już niedostępna. Do czasu… Komu więc zawdzięczamy wznowienie serii o Starym Królestwie? Clariel, czyli bohaterce czwartego tomu, który w październiku tego roku miał swoją światową premierę. Garth Nix powrócił do świata magii, a w oczekiwaniu na polską premierę ,,Clariel”, Wydawnictwo Literackie zdecydowało się na przypomnienie czytelnikom poprzednich tomów.\nOpis: wyd. Literackie\n,,Sabriel” można nazwać babcią wielu obecnych na rynku powieści młodzieżowych. Formuła wyprawy, znana z klasyków fantastyki, nadal jest przerabiana przez Young Adult na wszystkie możliwe sposoby. Bohaterka ruszająca w podróż, by ocalić członka rodziny; magia uprawiania za pomocą tajemniczych znaków (run); romans z napotkanym po drodze młodzieńcem; zwrot akcji związany z tożsamością wybranka; finałowa potyczka z czarnym charakterem – osoba niezorientowana w temacie powstania powieści może jej zarzucić wtórność. Trudno jednak mówić tutaj o tej cesze, bo to przecież inni autorzy czerpali od Niksa, nie odwrotnie.\nZ drugiej strony ,,Sabriel” posiada wiele elementów, które mimo upływu dziewiętnastu lat, nadal są interesujące i oryginalne. Nix zamienił życie i śmierć w krainy, które zamieszkiwane są przez różne stworzenia i dzięki magii stworzył ich hierarchię. Jeśli chodzi o nie tak do końca zmarłych ani żyjących, to pojawiają się twory, które można zaliczyć m.in. do duchów, demonów czy napędzanych magią zombie i szkieletów. Wśród ludzi możemy spotkać przeciętnych obywateli, jak i tych, którzy parają się Wolną Magią albo Magią Kodeksu. Sam świat przedstawiony to zderzenie typowego, fantastycznego królestwa i państwa przypominającego Anglię z początku dwudziestego wieku, co w bardzo ciekawy sposób miesza się na granicy dzielącego ich Muru. Równie niepowtarzalne są sposoby uprawiania magii, do których można zaliczyć nie tylko znaki, ale i dźwięki, stanowiące potężny oręż w walce ze zmarłymi. Odpowiednio intonowane formuły, gwizdy czy używanie różnobrzmiących dzwonków to główne atrybuty Abhorsena, czyli potężnego nekromanty.\nNa początku, przyznaję, miałam małą trudność, by przyswoić sobie mitologię Starego Królestwa. Rodzaje magii, rodzaje dzwonków, rodzaje zmarłych, ilość bram w zaświatach, mapa królestwa… Czytelnik, tak samo jak Sabriel, musi szybko odnaleźć się w magicznym świecie rozszarpywanym przez zmarłych. Jej podróż zapełnia białe plamy, ale jednocześnie budzi uczucie niedosytu, które, mam nadzieję, zniknie po lekturze drugiego, trzeciego i czwartego tomu. Rozumiem, że Nix nie mógł od razu przedstawić w pierwszej książce wszystkiego, co wie na temat Starego Królestwa, bo wtedy zapanowałby chaos totalny i zero akcji.\nJest element, który Niksowi zupełnie nie wyszedł. Mówię tutaj o wątku romantycznym. Z jednej strony wpasował się on w zamysł powieści, jednak z drugiej strony zawiodło jego wykonanie. Między bohaterami w ogóle nie czuć chemii, a ich uczucia względem siebie zamykają się w wyznaniach. Nie zaszkodziłoby, gdyby Nix zszedł na chwilę z głównej ścieżki, którą obrał i dopracował tę romantyczną relację. Myślę, że nawet kilka dodatkowych, dobrze wykreowanych scen, miałoby zbawienny wpływ na romans Sabriel i jej wybranka. Oceniłabym ,,Sabriel” jeszcze wyżej, gdyby autor rozwinął większą ilość wątków. Za bardzo skupił się on na podróży głównej bohaterki przez co uczestniczymy jedynie w wyprawie i poznajemy tylko historie, które są z nią związane. Daję Niksowi kredyt zaufania i liczę na to, że w następnych tomach dopracowanie wielowątkowości dorówna pozostałym elementom książki.\nZa to mroczny klimat… O tak, tego w powieści nie brakuje. Nix wykreował specyficzną, pełną mroku atmosferę. To dobrze współgra z czyhającym w Starym Królestwie niebezpieczeństwie i hordą zmarłych. Magia często ma swoją okrutną cenę, a igranie ze śmiercią przynosi na świat zgniliznę, co pisarz ,,uwięził” w wielu wymownych scenach.\nCzy ,,Sabriel” wytrzymała próbę czasu? Może przez swój wiek już nie oszałamia jakością, ale za to posiada atmosferę, która bije na głowę wiele innych powieści fantasy dla młodzieży. Poza tym posiada mądrą, silną bohaterkę, która bierze sprawy w swoje ręce i by pokonać zło, nie boi się wkroczyć tam, skąd inni uciekają. Sabriel jest miłą odmianą od wielu młodszych od niej bohaterek, których największym problemem jest trójkąt miłosny i znalezienie rycerzyka, który zrobi wszystko za nie. Garth Nix stworzył powieść z bogatym światem przedstawionym, rozbudowanym systemem magicznym, cudownie mroczną atmosferą i… kilkoma wadami. One jednak nie przeszkodziły mi w czerpaniu przyjemności z lektury, za to jestem bardzo ciekawa, na co natknę się w drugim tomie, zatytułowanym ,,Lirael”.\nAutor: Natalia_Lena o 1:35 PM 23 komentarze:\n,,Four Seconds to Lose" - K.A. Tucker\n*Powieść przeznaczona jest dla czytelników dorosłych, tak samo, jak jej recenzja. Reklamacji za rzeczy zobaczone i przeczytane nie przyjmuje się :)). *\nTytuł: Four Seconds to Lose\nWydawnictwo, rok wydania: Atria Books, 2013\nSerię wydaje Wydawnictwo Filia. Chwilowo brak daty premiery.\nIstnieje mądre porzekadło, które przestrzega przed ocenianiem książki po okładce. Wszyscy o tym wiemy, ale i tak często dajemy się złapać pięknej, barwnej oprawie i liczymy na to, że wnętrze będzie równie niezwykłe. Niestety, czasem bywa tak, że okładka jest jedyną barwną rzeczą w książce (*ekhem* ,,Rywalki” pani Cass *ekhem*). Z drugiej strony istnieją okładki, które w żaden sposób nie przygotowują czytelnika na to, co znajdzie w środku.\n,,Four Seconds to Lose” jest jednym z takich przypadków.\nPrzyznajcie, czy patrząc na utrzymane w stonowanych kolorach zdjęcie stojącej tyłem pary, spodziewacie się, że w ich historii zastaniecie:\nI jeszcze trochę tego…\nW sumie nawet oficjalny opis powieści nie przygotował mnie na taką eksplozję erotyki i niebezpieczeństwa. Nie powiem, to było dość ciekawe przeżycie.\nGdy niezwykła i młoda tancerka pojawia się na progu klubu nocnego, jego właściciel musi podjąć decyzję, czy pozostanie wiernym swoim zasadom, czy jednak posłucha głosu serca.\nPosiadanie klubu ze striptizem ma niewiele wspólnego z wyobrażeniami na ten temat. Z powodu długich godzin pracy, personelu, który mógłby zapełnić oddział psychiatryczny i regularnych wizyt policji, dwudziestodziewięcioletni Cain zaczyna wątpić w misję ratowania kobiet, które zatrudnia. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy na scenie pojawia się brązowooka Charlie Rourke. Cain ściśle przestrzega zakazu sypiania z personelem, jednak przebywanie w towarzystwie Charlie poddaje jego samokontrolę trudnemu testowi... Już od dawna żadna kobieta tak na niego nie działała.\nDwudziestodwuletnia Charlie Rourke naprawdę szybko musi zdobyć dużą sumę pieniędzy. A potem zniknąć, zanim będzie za późno. Krępuje ją zdejmowanie ubrań przed obcymi mężczyznami, ale powtarza sobie, że przynajmniej dobrze wykorzystuje swoje zdolności aktorskie i taneczne. Mimo, że inne tancerki robią wszystko, by usidlić ich seksownego, wyrafinowanego i naprawdę troskliwego szefa, to Charlie nie jest tym zainteresowana. Przecież Charlie Rourke tak naprawdę nie istnieje - a dziewczyna, która udaje, że nią jest, nie może rozpraszać się romansem.\nNiestety, wkrótce Charlie odkrywa, że obdarzenie Caina uczuciami jest nieuniknione - i że może być to nieszczęśliwa miłość. Rozstanie z nim, gdy odkryje, w co Charlie jest zaangażowana, może być o wiele bardziej bolesne niż wyrok, który na nią czeka.\nopis: wyd. Atria, tłumaczenie: własne.\nPrzyznam, że w tym tomie nie odnalazłam się tak dobrze i nie zżyłam z bohaterami tak mocno, jak miało to miejsce w ,,Dziesięciu płytkich oddechach” i ,,Jednym małym kłamstwie”. Cóż, w sumie mnie to nie dziwi, bo jak niby mam identyfikować się ze striptizerką mającą ,,dodatkową” pracę czy byłym uczestnikiem walk ulicznych, który prowadzi klub nocny? Obserwuję ich na dystans, bo żyją oni w obcym dla mnie świecie. Tucker wyrwała mnie z rzeczywistości dwóch poprzednich tomów i rzuciła w całkiem nowe środowisko – lubię nowości, lubię być zaskakiwana przez autorów, ale w tym wypadku niezbyt jestem zadowolona z tej niespodzianki. Po lekturze recenzowanej powieści oraz takich tytułów jak ,,Sempre” J.M. Darhower, ,,Sins & Needles” Kariny Halle i ,,Killing Sarai” J.A. Redmerski, wiem już, że kryminalny półświatek nie stanie się moim ulubionym zakątkiem.\nNew Adult czasem flirtuje z sensacją czy kryminałem, powieść K.A. Tucker nie jest tutaj wyjątkiem. Można zetknąć się z tym w seriach ,,In the Company of Killers” J.A. Redmerski, ,,Forever” J.M. Darhower czy ,,The Artists Trilogy” Kariny Halle. Przejmują one motywy i schematy znane z New Adult i przedstawiają je, w nazwijmy to ,,skrajnych warunkach”. Mafijne porachunki, uprowadzenia, narkotyki, morderstwa i podwójne tożsamości może nie są chlebem powszednim tej kategorii, ale coraz śmielej ubarwiają wątki miłosne. Po wyeksploatowaniu motywu studenckiego, demony przeszłości stały się jeszcze bardziej demoniczne.\nJeśli chodzi o erotykę to… ,,Four Seconds to Lose” jest nią wypełnione po brzegi. Wszechobecna nagość, skrupulatnie opisane zmysłowe tańce, seks, fantazje przeplatające się z myślami bohaterów stanowią nieodłączne elementy niemal każdego rozdziału. Relacja Charlie i Caina w dużej mierze opiera się na cielesności – życie na krawędzi odbija się na targających nimi emocjami, co skutecznie podgrzewa atmosferę.\nPonarzekałam, ponarzekałam, ale to wcale nie jest tak, że powieść mi się nie podobała. Co prawda świat przedstawiony to nie moja bajka, mówiąc potocznie, jednak nie można odmówić powieści tego, że wciąga. Z zainteresowaniem śledziłam perypetie bohaterów, które, nie ma co ukrywać, podnoszą ciśnienie. Wymieszanie skrajnych emocji i niebezpieczeństwa stworzyło powieść, która pozwala oderwać się od szarej codzienności.\nZa sprawą Charlie i Caina znów zetknęłam się z bohaterami zranionymi w przeszłości, którzy walczą o swoją burzliwą miłość, jednak teraz towarzyszą im zupełnie inne dekoracje - dla niektórych czytelników może być to powiew świeżości. Zaintrygowała mnie postać Caina, który pozornie ma wszystkie przywary czarnego charakteru, a jednak potrafi obrócić to w coś dobrego. W tej odsłonie serii również spotykamy Kacey, Travisa, Livie i Storm, ale nie dowiadujemy się o nich niczego nowego. To zaledwie migawki, uświadamiające nam, że te historie są ze sobą splecione.\nK.A. Tucker jak zwykle nie zawodzi: stworzona przez nią historia wciąga i zapewnia godziny rozrywki. ,,Four Seconds to Lose” to najdoroślejsza i najbardziej bezpruderyjna do tej pory odsłona serii. K.A. Tucker wprowadziła miłość do świata narkotyków i klubów nocnych. Charlie i Cain to para, którą można by umieścić w filmie sensacyjnym, bo ich burzliwa historia zapewnia podobną dawkę wrażeń. Pożegnajcie się z grzecznymi opowieściami o studenckich pierwszych romansach – teraz przyszedł czas na bohaterów, których przeszłość jest jednym wielki demonem.\nAutor: Natalia_Lena o 5:53 PM 22 komentarze:\n,,Dziś wieczorem nie schodźmy na psy" - Alexandra ...\n,,Sabriel" - Garth Nix [przedpremierowo/wznowienie...


Firmy kurierskie - artykuły | Głos Wielkopolski\nDostałeś SMS-a z prośbą o dopłatę do wysyłki? Uważaj, to próba oszustwa!\nW okresie przedświątecznym Polacy częściej niż zwykle korzystają z usług firm kurierskich, co próbują wykorzystać oszuści. Zobacz, na czym polega ich metoda działania.\nGodzina policyjna dla tych, którzy nie chcą się szczepić? To propozycja doradcy premiera do spraw pandemii 59\ndoplata do wysylki kurierskiej


Legenda o Świebodzickim Strażaku - Forum Świebodzice\nLegenda o Świebodzickim Strażaku\nPost autor: Adrian » 5 gru 2011, o 23:49\nKiedy skończyła się wojna siedmioletnia, dług miejski był tak duży, że spłata jego przeciągnęła się na wiele lat. Miasto było bardzo biedne i magistrat nie mógł pozwolić sobie na zatrudnienie zbyt wielu ludzi do pilnowania ładu i porządku. Najtrudniej było znaleźć kogoś, kto za skromną opłatę nadzorowałby bezpieczeństwo pożarowe miasta, pełniąc swoje obowiązki przede wszystkim w porze nocnej, kiedy wszyscy mieszkańcy śpią i zagrożenie jest największe.\nMijały miesiące, a kandydata nie było. Pewnego chłodnego, wrześniowego wieczoru, przez Bramę Górną, przybył do miasta młody wędrowiec. Cały swój dobytek niósł w węzełku, na kiju przerzuconym przez ramię. Liche ubranie niezbyt chroniło go przed chłodem. Kim był i skąd przybył, nigdy nikomu się nie zwierzył, zdradził tylko, że ma na imię Florek. Od pisarza miejskiego przy Bramie, dowiedział się o wolnej posadzie strażaka. Za pozwoleniem urzędnika miejskiego, przenocował w pobliskiej szopie i rano zjawił się u wójta. Zaproponował objęcie posady za wyżywienie i możliwość zamieszkania na wieży ratusza, skąd nocami będzie mógł pilnować miasto przed czerwonym kurem. Wójt zgodził się ochoczo i w ten sposób młodzieniec rozpoczął swoją pracę. Zajął niewielką klitkę na wieży ratusza i bardzo sumiennie zaczął wykonywać swoje obowiązki. Każdej nocy, do świtu, pilnował bezpieczeństwa miasta, a dniem, na sienniku leżącym na podłodze pomieszczenia, odsypiał nocne zmęczenie. Mijały lata. Miasto nie raz zostało uratowane dzięki sumienności Florka.\nAle nadszedł rok 1774. 26 lipca, po obiedzie, strażak położył się, by odpocząć przed codzienną nocną pracą. Zmęczony, zasnął twardym snem i nie słyszał odgłosów pożaru jaki wybuchł w rynku, tuż obok ratusza. Nie obudziły go też lamenty i krzyki ludzi. Pożar, z powodu silnego wiatru wywołanego zbliżającą się burzą, szybko rozprzestrzeniał się na kolejne domy i w końcu, ogniem zajął się też ratusz, ze śpiącym na wieży Florkiem. Biedny młodzieniec, kiedy się obudził, nie zdołał już uniknąć okrutnej śmierci.\nMiasto odbudowano, drewniane domy zastąpiono murowanymi i nie zatrudniano już nocnych obserwatorów, bo zagrożenie było znacznie mniejsze. Wybudowano też nowy, murowany ratusz, stojący w rynku do dziś. 10 lat później, pod koniec maja, nad miastem przechodziła burza i piorun wzniecił na przedmieściu pożar domu, który szybko ugaszono. Niektórzy twierdzili, że w tym czasie, na galeryjce wieży ratusza, widzieli człowieka, który coś bezgłośnie krzyczał i wyciągał ręce w kierunku pożaru. Jedni uwierzyli, inni - nie. Ale nawet dziś można spotkać mieszkańców miasta, którzy twierdzą, że niekiedy widzą, jak nocą, na wieży spaceruje po galeryjce cień człowieka, jakby obserwującego miasto i okolice. Ci, którzy widzieli twierdzą, że to Florek chroni nasze miasto do dziś, bo nie może zaznać spokoju, że nie ustrzegł go kiedyś.\nŹródło - anonimowe. Warto "wyszukiwać" kolejne legendy?\nRe: Legenda o Świebodzickim Strażaku\nPost autor: Tyfon » 8 gru 2011, o 20:04\nAdrian pisze: Warto "wyszukiwać" kolejne legendy?\n...warto. Jak ich nie odnajdziesz, to ich nie poznamy.


Pruszynska, Autor w serwisie Fotograf ślubny WrocławFotograf ślubny Wrocław\nArchiwa autora: Pruszynska\nOstatnimi czasy pojawił się trend na wykonywanie sesji narzeczeńskiej. I bardzo dobrze! Tak jak wykonuje się próbny makijaż i fryzurę, tak moim zdaniem świetnie jest wykonać sesję z wybranym fotografem. Plusem jest to, że makijaż zmyjecie, a fotografię z okresu narzeczeństwa zostaną jako pamiątka. Można je wykorzystać w zaproszeniach, na ślubie w formie dekoracji czy do prezentacji. Można też podarować rodzicom na prezent fotoksiążkę z Waszymi wspólnymi zdjęciami (ja tak właśnie zrobiłam!)\nDlaczego to takie ważne? Zdjęcia ślubne, to pamiątka NA CAŁE ŻYCIE! Nie będziecie oglądać ich tylko Wy, Wasi najbliżsi, ale także Wasze dzieci i wnuki. Drugą, bardzo ważną sprawą jest to, że jeśli będzie Wam nie komfortowo w czasie tej półtorej godziny spędzonej z fotografem, to co dopiero w Waszym najważniejszym dniu, jakim jest ślub. Możecie otrzymać wiele wskazówek co do tego na co zwrócić uwagę w dniu ślubu.\nZabezpieczony: Oferta 2019/2020\nWitaj w panelu klienta!\nZalogowanie do panelu klienta umożliwia Ci dostęp do Twoich zdjęć.\nJeśli otrzymałeś link z danymi do logowania – zaloguj się aby obejrzeć prywatną galerię.\nCopyright © 2019 Justyna Pruszyńska


▷ Gdzie spać i zatrzymać się w Berlinie? W 2022 roku!\nNajlepsze miejsca na pobyt w Berlinie\nTanie i ekonomiczne zakwaterowanie na pobyt w Berlinie\nPokój Mieszkanie od 52 EUR\nHotel butikowy Kerlin\nPokój jednoosobowy od 67 EUR\nPokój Łóżko we wspólnym pokoju od 9.18 EUR\nPokój Łóżko we wspólnym pokoju od 9.53 EUR\nPokój jednoosobowy od 29 EUR\nHotel-Pensjonat Rheingold am Kurfürstendamm\nPokój dwuosobowy od 30 EUR\nPokój jednoosobowy od 25.2 EUR\nPokój jednoosobowy od 25.8 EUR\nPokój jednoosobowy od 28.05 EUR\nNajlepsze zakwaterowanie na pobyt w Berlinie\n# 1 MITTE BOARDINGHOUSE\nDostępny transfer lotniskowy\nJeden z najbardziej zarezerwowanych w Berlinie!\nBerlin to miasto pełne atrakcje wiedzieć i wiele rzeczy do zrobienia każdego dnia: można zwiedzić zabytki, poznać jej wschodnią część, cieszyć się intensywnym życiem nocnym, spacerować po pięknych parkach i skosztować pysznej kuchni (oprócz oczywiście piwa).\nStolica Niemiec ma powierzchnię prawie 900 km2 i 45 km od końca do końca, więc jest naprawdę bardzo duży. Dlatego zostań w Berlinie Może to być trochę trudne, zwłaszcza jeśli jest to Twoja pierwsza wizyta.\nJeden z największych zaleta o ile Berlin oferuje zakwaterowanie masz na myśli to, że ma tyle różnorodności, co smaków i oszczędności odwiedzają ją. Hotele, hostele lub apartamenty o różnych rozmiarach i cenach, które są rozmieszczone w całej stolicy Niemiec.\nOczywiste jest, że w czasie wybierz miejsce do spania, Ważne jest, aby wziąć pod uwagę to, co naprawdę chcesz wiedzieć w mieście. W zależności od Twoich priorytetów będziesz znacznie bliżej miejsc do odwiedzenia.\nPodczas nie to pierwsza dzielnica, w której wielu podróżnych decyduje się na rezerwację pobytu Berlin, Są inne obszary, które są bardzo dobrymi opcjami pobytu, między innymi Friedrichstrasse, Alexanderplatz czy Brama Brandenburska, między innymi\nAby maksymalnie wykorzystać Twój pobyt, oferujemy ci mały przewodnik z najlepsze miejsca na pobyt w Berlinie: najbardziej turystyczny, najbezpieczniejszy, z którego jest łatwy dotrzeć do dowolnego punktu w mieście, chodź pieszo lub jedz i rób zakupy bez problemów, w pobliżu hotelu.\nJeśli chcesz wiedzieć, co to jest najlepsze miejsca na pobyt w Berlinie?, kontynuuj z nami do końca...\n1 Najlepsze miejsca na pobyt w Berlinie\n1.1 Tanie i ekonomiczne zakwaterowanie na pobyt w Berlinie\n1.2 Najlepsze zakwaterowanie na pobyt w Berlinie\n1.3 Mitte, centrum miasta\n1.4 Charlottenburg, rodzinny i ekonomiczny\n1.5 Friedrichstraße, najbardziej komercyjna dzielnica\n1.6 Alexanderplatz, idealny do bycia w centrum?\n1.7 Brama Brandenburska, najbardziej centralna\n1.8 Potsdamer Platz, obszar finansowy\n1.9 Tiergarten, teren z terenami zielonymi\n1.10 Kreuzberg, miejsce na nocne wyjścia\n1.11 Schoneberg, dzielnica gejów\n1.12 Najlepsze hotele na pobyt w Berlinie\n1.13 Inne kierunki w Niemczech, które mogą Cię zainteresować\n1.14 Hotele w Berlinie\n1.15 Luksusowe hotele w Berlinie\n1.16 Tanie hotes w Berlinie\n1.17 Znane sieci hoteli w Berlinie\nMitte, centrum miasta\nPrzed II wojną światową i późniejszym podziałem Berlina, nie to było centrum miasta. Po zjednoczeniu szybko odzyskał znaczenie, jakie miał w przeszłości, będąc jednym z preferowane punkty przez turystów dzisiaj.\nOkolica rozciąga się wzdłuż dużego bulwaru Unter den Linden, który zaczyna się na Brama Brandenburska. Jest to jedna z najstarszych części stolicy, dlatego posiada liczne atrakcje historyczne i kulturalne.\nTutaj znajdziesz pałace i zabytki z XVIII i XIX wieku, w których się znajdują Staatsoper Unter den Linden i Komische Oper, dwie z trzech najważniejszych oper w Berlinie.\nW tej dzielnicy znajduje się również Wyspa Muzeów (Museumsinsel), w którym znajduje się 5 najbardziej znanych muzeów w mieście. Z kolei na wschodnim krańcu Unter den Linden natkniesz się na kultową Katedrę Berlińską.\nBędąc jednym z najpopularniejszych obszarów, istnieje kilkadziesiąt restauracje, puby i sklepy. Organizowane są również różne wydarzenia artystyczne, dzięki czemu jest to idealna dzielnica więc możesz cieszyć się berlińską nocą.\nHotel Nu Wave Berlin\n7.8 OK (Opinie: 341)\nHotel ten oferuje bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu oraz pokoje z telewizorem z płaskim ekranem. Hotel położony jest w berlińskiej dzielnicy Friedrichshain, 700 metrów od dworca kolejowego i stacji metra Warschauer Straße.\n6.2 Dobrze (Opinie: 639)\nHotel położony jest przy eleganckiej bocznej ulicy w zachodniej dzielnicy Berlina, Charlottenburg.\nCharlottenburg, rodzinny i ekonomiczny\nCharlottenburg to sąsiedztwo bogatszy i bardziej komercyjny z zachodniej części Berlin, przez który przechodzi słynna bulwar Ku´Damm. Tutaj znajdziesz niezliczone hotele, eleganckie restauracje, teatry, kluby nocne i centra handlowe.\nZ kolei w tym obszarze znajduje się Pałac Charlottenburg, który wyróżnia się pięknymi ogrodami. Ponadto w pobliżu znajdują się warte odwiedzenia muzea, takie jak Muzeum Broham i Berggruen Sammlung.\nMa to również na celu podkreślenie Deutsche Opera Berlin (Berlińska Opera Niemiecka), jedna z trzech najważniejszych oper w Berlinie.\nZostać w Charlottenburg jest to doskonała opcja z kilku powodów. Jest to elegancka, bezpieczna i czysta okolica, która ma ważne oferty, aby cieszyć się wypoczynkiem w mieście. Ponadto jest bardzo dobrze skomunikowany z nie a zakwaterowanie wcale nie jest drogie.\nW tym miejscu należy zauważyć, że jest to obszar z wiele opcji spania: od luksusowych hoteli po niezwykle tanie kwatery.\n8.5 WSPANIAŁE (Opinie: 243)\nz 67.8 EUR\nTen trzygwiazdkowy hotel położony jest w dzielnicy Steglitz na południu Berlina. Hotel Morgenland znajduje się 3 minut spacerem od archiwów Bundesarchiv i 5 minut jazdy od ogrodu botanicznego i alei handlowej ...\n8.8 WSPANIAŁE (Opinie: 402)\nTen jasny apartament z jedną sypialnią pozwala cieszyć się niedrogim pobytem w tętniącej życiem berlińskiej dzielnicy Prenzlauer Berg.\nFriedrichstraße, najbardziej komercyjna dzielnica\nFriedrichstrasse jest Najważniejsza ulica handlowa Berlina, więc znajdziesz tu główne międzynarodowe marki, butiki i wiele luksusowych sklepów. Bez wątpienia to idealne miejsce na zakupy.\nJedną z głównych atrakcji w okolicy jest Kawiarnia Westberlin, idealne miejsce dla miłośników minimalistycznego designu i magazynów, gdzie można kupić np. najnowsze wydania The Gentle Woman czy Another Magazine.\nW pobliżu znajduje się emblematyczny Checkpoint Charlie, słynne przejście graniczne, gdzie Mur berliński. Dokładnie kilka metrów dalej znajdują się pozostałości muru i jego muzeum, więc zwykle jest ono pełne turystów.\nMijając stary punkt kontrolny zaczynają pojawiać się luksusowe sklepy odzieżowe. Friedrichstraße Passagen, pod numerem 67, łączy niektóre duże bloki handlowe w okolicy podziemnym przejściem.\nWśród najważniejszych atrakcji jest Quartier 206, imponujący budynek, w którym znajdują się najlepsze butiki w mieście. U jego boku, w Quartier 207 wpadniesz na jedną z siedzib prestiżowego Galerie Lafayette.\nWreszcie w Friedrichstrasse jest Forum motoryzacyjne, idealne miejsce dla miłośników samochodów, ponieważ modele Bugatti Veyron i Bentley są wystawione dla publiczności.\nChociaż jest bardzo dobry miejsce na pobyt w Berlinienależy wziąć pod uwagę, że oferta noclegowa składa się prawie w całości z Hotele luksusowe. A najtańsze opcje znajdziesz tylko w okolicy Sprawdź punkt Charlie.\nHoliday Inn Berlin City-East Landsberger Allee, hotel sieci IHG\n9 DOSKONAŁY (Opinie: 406)\nz 70.35 EUR\nTen czterogwiazdkowy hotel w Berlinie, 4 minut jazdy tramwajem od Alexanderplatz i tętniącej życiem dzielnicy Hackescher Markt, oferuje przestronne pokoje i restaurację serwującą dania kuchni regionalnej.\n9.3 DOSKONAŁY (Opinie: 655)\nTen zabytkowy, czterogwiazdkowy hotel w Berlinie znajduje się zaledwie 4 metrów od bulwaru Kurfürstendamm i oferuje klasycznie urządzone pokoje, taras oraz całodobową recepcję.\nAlexanderplatz, idealny do bycia w centrum?\nAlexanderplatz został całkowicie zniszczony podczas II wojny światowej i odbudowany w czasach sowieckich. Jest to jeden z najważniejsze place w Berlinie, gdzie imponująca wieża telewizyjna ma wysokość 368 metrów.\nTo jedna z atrakcji, których nie możesz przegapić podczas swojej podróży, ponieważ będziesz miał bezkonkurencyjny widok na panoramę miasta. Windą można wjechać na punkt widokowy o wysokości nieco ponad 200 metrów.\nEl zegar Światowy To kolejna z ikon tego regionu, dlatego zwykle jest pełna turystów i berlińczyków. Posiada mechanizm, który pozwala zobaczyć aktualny czas w każdym obszarze świata i przedstawia osobliwą dekorację przedstawiającą Układ Słoneczny i planety.\nEn Alexanderplatz znajdziesz również Kościół Marienkirche, jeden z najstarszych w mieście. Był ofiarą różnych bombardowań w czasie wojen światowych, dlatego był kilkakrotnie restaurowany.\nWreszcie, bardzo blisko placu, znajduje się urokliwa dzielnica San Nicolás, pełen tawern i restauracji, aby cieszyć się berlińską gastronomią nad brzegiem rzeki. Niewątpliwie, Alexanderplatz to bardzo dobre miejsce do spania w Berlinie.\n6 Dobrze (Opinie: 467)\nTen cichy hotel w zielonej berlińskiej dzielnicy Wannsee, nad jeziorem Stölpchensee, oferuje śniadanie w formie bufetu, bezpłatny parking, bezprzewodowy dostęp do Internetu oraz odkryty taras, na którym można delektować się ciastami i kawą.\n9.9 DOSKONAŁY (Opinie: 239)\nz 84.11 EUR\nTen hotel w centrum Berlina oferuje eleganckie pokoje oraz spa z krytym basenem. Znajduje się na ulicy handlowej Friedrichstrasse, 300 metrów od stacji metra.\nBrama Brandenburska, najbardziej centralna\nW tym obszar berliński znajdziesz dwie najważniejsze ikony miasta: samą Bramę Brandenburską i Reichstag, imponujący budynek, w którym mieści się niemiecki Bundestag (parlament), a także ministerstwa i ambasady.\nPołożony w pięknym centrum miasta? Plac Paryski, brama jest symbolem stolicy. Został zbudowany w latach 1788-1791, a w czasie podziału Niemiec w XX wieku mur pozostawił go niedostępnym dla zwiedzających do 1989 roku. Do dziś jest jednym z głównych punktów najbardziej zajęty Dla turystów.\nW pobliżu znajduje się Pomnik Holokaustu w Berlinie, prawdopodobnie najbardziej imponujące dzieło upamiętniające w Niemczech.\nJest to świadectwo w postaci lasów kamień i beton, który przypomina jeden z najsmutniejszych epizodów w historii ludzkości.\nLa Brama Brandenburska Jest to eleganckie, czyste, centralne miejsce i bardzo dobrze skomunikowane z resztą miasta, dzięki czemu jest idealne miejsce do spania.\nTak, tak jak Friedrichstrasse, jest jednym z najbardziej elitarnych obszarów Berlina, dlatego też jego hotele zazwyczaj są drogie.\nBonverde Hotel (Wannsee-Hof)\n9 DOSKONAŁY (Opinie: 453)\nz 35.5 EUR\nTen stylowy hotel oferuje komfortowe zakwaterowanie oraz bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu w pomieszczeniach ogólnodostępnych i niektórych pokojach. Znajduje się on zaledwie kilka kroków od jeziora Wannsee i stacji kolei miejskiej Wannsee.\n9.8 DOSKONAŁY (Opinie: 664)\nTen nowoczesny apartament znajduje się 10 minut spacerem od słynnej alei handlowej Kurfürstendamm i jest dobrze skomunikowany z terenami targowymi ICC i takimi atrakcjami jak Alexanderplatz.\nPotsdamer Platz, obszar finansowy\nPotsdamer Platz jest jednym z obszarów najnowocześniejszy i najbardziej ruchliwy w BerlinieDlatego jeśli chcesz cieszyć się nocą, pobyt w tej dzielnicy może być doskonałą opcją.\nZostał całkowicie zniszczony w czasie II wojny światowej, a następnie rozdarty murem na dwie części, ale dziś znów świeci jak przed II konfliktem wojennym XX wieku.\nNa zachód, w Dzielnica Postdamer, istnieją dwa imponujące bloki architektoniczne: Sony Center i Quartier Daimler Chrysler.\nPierwszy charakteryzuje się ogromnym szklana i stalowa kopuła,, oświetlony przez zmieniające się kolorowe światła. Ponadto jego tarasy i bary są zwykle pełne turystów i berlińczyków.\nPrzejazd Potsdamerstrasse jest Dzielnica Daimler Chrysler, który wyróżnia się pięknymi ogrodami, w których można cieszyć się słonecznym popołudniem.\nKolejną atrakcją w okolicy jest Wieża Kollhoffa 25 pięter i ponad 100 metrów wysokości, z których można podziwiać jeden z najlepszych widoków panoramicznych Berlin.\nNa koniec należy zauważyć, że jest to dzielnica, która jest bardzo blisko różnych atrakcji i jest również dobrze skomunikowany z transportem publicznym, dlatego jest to doskonałe miejsce do zostań podczas podróży do stolicy Niemiec.\n9.8 DOSKONAŁY (Opinie: 522)\nUsytuowany zaledwie 5 minut spacerem od ulicy handlowej Kurfürstendamm hotel Provocateur Berlin oferuje zakwaterowanie z detalami z lat 20. XX wieku i nowoczesnymi udogodnieniami, takimi jak bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu przez szybkie łącze.\nHotel Tranzytowy Loft\n9.6 DOSKONAŁY (Opinie: 431)\nHotel ten mieści się w dawnym budynku fabrycznym z XIX wieku w tętniącej życiem dzielnicy Prenzlauer Berg. Oferuje on całodobowy bar i śniadanie do godziny 24:12. Do placu Alexanderplatz można dojechać tramwajem w 00 minut.\nTiergarten, teren z terenami zielonymi\nJeśli chcesz być otoczony zielenią, Zoo to jest doskonałe miejsce do spania w Berlinie. Jest to dzielnica centralna, która znajduje się na granicy z nie i blisko Brama Brandenburska i Reichstagu.\nW tym obszarze jest ogromny Park Tiergarten, znany jako zielone płuca miasta. Masz też bardzo blisko Forum Kultura, w którym znajdują się ważne obiekty kulturalne, takie jak Filharmonia Berlińska, Gemaldegalerie (Galeria Malarstwa) i Neue Nationalgalerie (Nowa Galeria Narodowa).\nZ drugiej strony w Zoo jest Berlińskie zoo i Kolumna Zwycięstwa, jeden z najbardziej charakterystycznych zabytków stolicy Niemiec.\nPobyt w tej okolicy to trochę więcejto jest ekonomiczne niż w innych dzielnicach, oprócz bycia blisko Mitte i otoczony zielenią, więc spanie tutaj to bardzo dobry wybór.\n7.8 OK (Opinie: 671)\n6.1 Dobrze (Opinie: 870)\nz 9.18 EUR\nTen hostel znajduje się w jednej z najbardziej popularnych i modnych dzielnic Berlina; w dzielnicy Prenzlauer Berg. Lette'm Sleep oferuje przyjazną i relaksującą atmosferę w pobliżu centrum Berlina, zaledwie 3 stacje metra od ...\nKreuzberg, miejsce na nocne wyjścia\nDekady temu Kreuzberg Była to najbiedniejsza dzielnica w zachodnich dzielnicach Berlin. Obecnie znajduje się w procesie transformacji urbanistyczno-społecznej, zachowując jednak część swojej tradycyjny alternatywny charakter, funkcja, która sprawia, że jest niezwykle atrakcyjna dla podróżnych.\nW latach 60. i 70. dzielnica ta stała się siedzibą główny ruch kontrkulturowy ze stolicy Niemiec. Duża część tej osobowości została nabyta dzięki ludności obcej, która mieszkała (i nadal mieszka) w okolicy, zwłaszcza z Indyk.\nDokładnie szacuje się, że jedna trzecia populacji pochodzi z tego kraju, dlatego Kreuzberg jak "Okolica turecka". Niewątpliwie, graffiti To kolejna z cech, które szczególnie przyciągają uwagę okolicy, z niesamowitym graffiti, które z pewnością sprawi, że zaniemówisz.\nNa koniec należy zauważyć, że Kreuzberg wyróżnia się również jego nocne życie, więc znajdziesz jedne z najlepszych barów i pubów w Berlin.\nJeśli lubisz sztukę uliczną, tureckie jedzenie i chcesz być blisko najważniejszych klubów nocnych w mieście, to zdecydowanie jest to jedno. bardzo dobre miejsce do spania w stolicy Niemiec.\nPamiętaj, że prawdopodobnie otrzymasz dobre zakwaterowanie w cena ekonomiczna!\n6 Dobrze (Opinie: 634)\nz 62.9 EUR\nTen czterogwiazdkowy pensjonat znajduje się 4 metrów od berlińskiej ulicy handlowej Kurfürstendamm i 200 minuty spacerem od stacji metra Uhlandstraße.\n7.3 OK (Opinie: 385)\nSchoneberg, dzielnica gejów\nZamykamy tę listę najlepszych miejsca do spania w Berlinie z Schöneberg, jedna z najpiękniejszych dzielnic stolicy. Znajduje się w pobliżu Ku'Damm, Nie znajduje się w centrum miasta, ale jest to dobra opcja na pobyt, ponieważ ma doskonałe połączenie z komunikacją miejską, co pozwoli na przykład na dojazd nie za kilka minut\nTa dzielnica jest epicentrum społeczności gejowskiej w Berlinie, więc jest duża koncentracja gejowskich barów i pubów, szczególnie w okolicy Nollendorf, gdzie wszędzie wiszą tęczowe flagi. Co więcej, na placu Nollendorf, w każdą środę i sobotę odbywa się naprawdę piękny targ, z dużą różnorodnością straganów i produktów.\nPonadto Winterfeldtplatz to jedno z najbardziej ruchliwych miejsc w życie nocne w Berlinie, dlatego znajdziesz tu eleganckie bary, kawiarnie i restauracje, które nadają miastu wyjątkową atmosferę.\nWskazane jest również, aby odwiedzić Kaufhaus des Westens (znany skrótem KaDeWe), jeden z największych magazynów na kontynencie europejskim, o powierzchni 60.000 XNUMX metrów kwadratowych. Tutaj zobaczysz atrakcyjną ofertę wszelkiego rodzaju produktów na różne budżety.\nNa koniec możesz zrobić sobie przerwę w Park Rudolfa Wilde, mały park z ładnym stawem z kaczkami, który znajduje się bardzo blisko stacji metra o tej samej nazwie.\nSchöneberg Jest to elegancka i bardzo spokojna okolica, gdzie zazwyczaj jest niewielu turystów. W każdym razie ma ciekawa oferta hoteli i pensjonatów, wiele z nich jest naprawdę bardzo przystępnych cenowo.\n8.1 WSPANIAŁE (Opinie: 461)\nz 71.4 EUR\nTen czterogwiazdkowy hotel o podwyższonym standardzie położony jest w berlińskiej dzielnicy Neukölln i jest częścią dużego centrum kongresowo-rozrywkowego. Mieści on spa, oferuje występy rozrywkowe na żywo oraz bezpośredni autobus na lotnisko Schönefeld.\n8.4 WSPANIAŁE (Opinie: 397)\nNajlepsze hotele na pobyt w Berlinie\nTen rodzinny hotel położony jest w cichej berlińskiej dzielnicy Mahlsdorf, obok głównej drogi łączącej centrum miasta z piękną okolicą B1.\nAxel Hotel Berlin-Adults Only oferuje zakwaterowanie w dzielnicy Schöneberg, zaledwie 1,4 km od Kurfürstendamm. Do dyspozycji Gości jest restauracja, centrum fitness, ogród i bar na dachu z panoramicznym widokiem.\nTen designerski hotel z bezpłatnym bezprzewodowym dostępem do Internetu położony jest w centrum Berlina, 5 minut spacerem od dzielnicy rozrywkowej Hackescher Markt. Posiada patio w ogrodzie, taras na dachu i parking podziemny.\nPokój dwuosobowy od: 56.5 €\nTen czterogwiazdkowy hotel o podwyższonym standardzie dysponuje sauną i strefą fitness na najwyższym piętrze, a także klimatyzowanymi pokojami z bezpłatnym bezprzewodowym dostępem do Internetu. Znajduje się on w berlińskiej dzielnicy Mitte, 4 minut spacerem od placu Alexanderplatz.\nPokój dwuosobowy od: 62.1 €\nTen trzygwiazdkowy hotel o podwyższonym standardzie położony jest w berlińskiej dzielnicy Charlottenburg, pomiędzy berlińskim centrum wystawowym i ulicą handlową Kurfürstendamm.\nPokój dwuosobowy od: 48.6 €\nTen czterogwiazdkowy hotel butikowy mieści się w zabytkowym budynku w Berlinie, w modnej dzielnicy Prenzlauer Berg, 4–10 minut komunikacją miejską od centrum miasta.\nPokój dwuosobowy od: 127.5 €\nApartamenty City Room Be ...\nTe przestronne apartamenty znajdują się w modnej berlińskiej dzielnicy Prenzlauer Berg, niecałe 300 metrów od pociągów. Do dyspozycji Gości jest telewizor z płaskim ekranem, bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu oraz w pełni wyposażona kuchnia ze zmywarką do naczyń.\nL Hotele w Berlinie Centrum znajduje się głównie w berlińskim Mitte, gdzie znajdują się atrakcje turystyczne, takie jak Brama Brandenburska, Pałac Charlottenburg lub mityczny Alexander Platz i zegar światowy. Kto nie chce rezerwować hotelu w Berlinie?\n¿Estás buscando Hotele w Berlinie? Wyszukiwarka hoteli oferuje Tanie hotele w Berlinie w najlepszej cenie, pomagając znaleźć najbardziej centralne hotele, najlepiej połączone lub najbardziej urokliwe miejsca. Zostań w hotele w centrum Berlina z najtańszymi stawkami.\nMożesz zorganizować podróż służbową, weekendowe wypady, następny most lub wakacje. Nasza wyszukiwarka Hotele w Berlinie zaoferuje wybór z najlepszymi cenami, aby zarezerwować Hotel w Berlinie.\nLuksusowe hotele w Berlinie\nJedną z najpopularniejszych ulic jest Unter den Linden z licznymi sklepami z pamiątkami, barami i restauracjami, w których centralny i luksusowy hotel Adlon Kempinski lokalizuje swoje pokoje. Kolejną atrakcją turystyczną, ze względu na bliskość centrum handlowego Berlin, Pomnik Holokaustu i Mur Berliński, to Potsdamer Platz, w którym znajdują się cztero- i pięciogwiazdkowe hotele, takie jak Mandala Hotel i NH Berlin Hotel Potsdamer Platz.\nTanie hotes w Berlinie\nOprócz innych tańszych opcji zakwaterowania w hotelu Berlin, z dużą elastycznością w przyjeździe i wyjeździe, lub Leonardo Hotel, z szeroką gamą hoteli w pobliżu głównych atrakcji miasta.\nTo samo dotyczy Alexanderplatz gdzie znajduje się stacja kolejowa o tej samej nazwie, która łączy się z lotniskiem Schönefeld, i gdzie można znaleźć niedrogi hotel Ibis style Berlin Hotel i hotel Alexander Plaza, oba ze śniadaniem, bezpłatny bezprzewodowy dostęp do Internetu i przytulne pokoje.\nZnane sieci hoteli w Berlinie\nW berlińskim Mitte znajduje się także ulica handlowa Friedrichstraße z dostępem do Checkpoint Charlie i otoczony hotelami takimi jak NH Collection Friedrichstrasse Berlin, hotel Catalonia Berlin i Gat Point Charlie.\nOprócz oferty tanich hosteli, hosteli i hoteli w Berlinie, które dzięki bliskości berlińskiej sieci transportowej pozwolą Ci poznać wszystkie planowane części miasta. Zarezerwuj hotel w centrum Berlina już teraz!\n4.5 / 5 - (229 głosów)


Kiedy i czym gruntować w systemie ociepleń? - Dom Szyty na Miarę\nNakładanie preparatu gruntującego nie jest trudne, przypomina malowanie, wymaga jednak roboczego zaangażowania oraz czasu potrzebnego najpierw na aplikację, a potem na wyschnięcie. Chyba z tego powodu niektórzy wykonawcy sugerują rezygnację z procesu gruntowania, twierdząc, że nowe budynki go nie potrzebują. Nie jest to prawdą. Powłoka utworzona przez grunt, choć niewidoczna w przekroju warstw systemu ociepleń, pełni w nim bardzo ważną funkcję.\nCo daje grunt?\nMówiąc ogólnie, grunt ogranicza chłonność podłoża i zwiększa przyczepność zapraw – ale to duże uproszczenie. Chcąc wyjaśnić to szerzej, należałoby zacząć od podziału. W systemie ociepleń Solbet Termo mamy dwa rodzaje środków gruntujących. Pierwszy to grunt głęboko penetrujący. Nakłada się go bezpośrednio na ściany budynku przed przyklejaniem do nich płyt styropianowych. Ma drobne cząsteczki, dzięki czemu wnika głęboko w materiał murowy, zmniejszając i wyrównując jego chłonność. Nasycenie powierzchni ścian gruntem sprawia, że nie odciąga później wilgoci ze świeżej zaprawy klejowej, umożliwiając jej poprawne wiązanie. Bez powłoki gruntującej, wskutek odciągania przez podłoże wody z nałożonego kleju, zaprawa mogłaby wiązać zbyt szybko albo nierównomiernie i w efekcie kruszeć bądź pękać, w oczywisty sposób pogarszając trwałość systemu.\nŚciany budynku przed przyklejeniem płyt styropianowych maluje się gruntem głęboko penetrującym, który zmniejsza i wyrównuje chłonność podłoża. W systemie Solbet Termo odpowiednim do tego preparatem jest Solbet AKRYL PLUS 12.2 (fot. SOLBET)\nDrugi typ środka gruntującego to grunt zwiększający przyczepność. Ma większe cząsteczki, przez co nie wnika w materiał tak głęboko, jak ten pierwszy, ale nadal wyrównuje chłonność podłoża, poza tym wiąże obecne na nim luźne cząstki kwarcu i ujednolica jego fakturę. Nakłada się go na warstwę zbrojoną, po jej związaniu i wyschnięciu, a przed tynkowaniem. Utworzona przez grunt elastyczna powłoka zapewnia wysoką przyczepność zaprawy tynkarskiej (lepsze związanie tynku z podłożem), ułatwia też jej nakładanie i fakturowanie. W przypadku tynków cienkowarstwowych – a z takimi mamy do czynienia w systemach ETICS – zadanie, jakie pełni grunt, jest szczególnie istotne dla trwałości i estetyki elewacji. Ten grunt również zabezpiecza dosyć chłonną warstwę zbrojoną przed wchłanianiem wilgoci działającej na niezabezpieczoną (tzn. jeszcze nieotynkowaną) powierzchnię.\nNa warstwę zbrojoną przed tynkowaniem nakłada się grunt zwiększający przyczepność – w systemie Solbet Termo jest to SOLPLAST PLUS 10.2 (fot. SOLBET)\nPodsumowując – gruntowanie jest na etapie ocieplania ścian budynku potrzebne dwukrotnie – najpierw przed aplikacją płyt styropianowych (gruntujemy powierzchnię ścian), a potem przed tynkowaniem (gruntujemy warstwę zbrojoną). Do obu celów używamy systemowego środka o odpowiednim przeznaczeniu.\nPreparaty do gruntowania nie są zbyt wymagające wykonawczo. Wystarcza im staranność – rzetelne, równomierne naniesienie na całą powierzchnię ocieplonej elewacji – oraz właściwa temperatura. Temperatura powietrza i podłoża nie powinna być niższa niż 50C i nie wyższa niż 250C – zarówno podczas gruntowania ścian, jak i przy gruntowaniu warstwy zbrojonej. Należy też zachować odpowiedni odstęp czasu od nałożenia gruntu do dalszych prac. Przyjmuje się, że grunt głęboko penetrujący (ten na powierzchni murów) schnie minimum 2 godziny, zaś ten nakładany na warstwę zbrojoną 4-6 godzin. Są to widełki orientacyjne, indywidualny czas schnięcia powłoki gruntującej zawsze zależy od panujących warunków i może ulec skróceniu lub wydłużeniu. Nie trzeba chyba dodawać, że świeżo zagruntowane powierzchnie należy osłaniać przed bezpośrednim oddziaływaniem deszczu.


Jacek Kulm - Fotograf kontra tancerz - epoznan.pl - Pierwszy Portal Poznania\nJacek Kulm - Fotograf kontra tancerz\ntrwa od Piątek, 2017.02.17 do Piątek, 2017.03.31\nMiejsce: Galeria Pod Schodami ul. Marcelińska 60\n~:): Kilka fotek pstryknął na dwóch spektaklach kilkadziesiąt lat temu i ciągle te same fotografie przedstawiam. Nic nowego niestety nie ma.\ndodano: Poniedziałek, 2017.03.06 15:52, IP:109.173.210.XXX\npopek: Z chęcią zajrzę do galerii Ostatnio często chodzę na wystawy\ndodano: Czwartek, 2017.03.09 00:13\n~*: ~ : Kilka fotek pstryknął na dwóch spektaklach kilkadziesiąt lat temu i ciągle te same fotografie przedstawiam. Nic nowego niestety nie ma....\nNic prostszego, pstryknij swoje, nowe ,"świeże" i wystaw w galerii....\ndodano: Środa, 2017.03.15 13:34, IP:150.254.183.XXX\n~Autor: ale ja nie jestem Jacek Kulm i to nie moja wystawa. ~*: Nic prostszego, pstryknij swoje, nowe ,"świeże" i wystaw w galerii.......\ndodano: Środa, 2017.03.22 21:01, IP:109.173.209.XXX


OJCZYZNA CZY ŚMIERĆ? – Echo Trójki\n9 grudnia 2019 przez Aleksandra Zawadzka\n2019 rok- Polska jest krajem wolnym, a każdy z nas może swobodnie mówić w języku ojczystym i uczyć się historii naszego kraju. Jednak zaledwie 80 lat temu sytuacja naszych przodków wyglądała zupełnie inaczej. Aby podtrzymać naszą kulturę i wszystkie tradycje nasi lokalni bohaterowie, często stawali twarzą twarz ze śmiercią, tylko dlatego, że kochali Polskę. Mogli oni podporządkować się wymaganiom zaborców, jednak woleli walczyć z okupacją i prowadzić ojczyznę do odzyskania niepodległości. Takimi bohaterami byli między innymi Anna i Stanisław Dąbkowscy, którzy 24 maja 1944 zostali zastrzeleni z broni palnej w pniewskim lesie. Było to konsekwencją obławy w Pniewie przeprowadzonej 18 maja 1944 roku, w której został pojmany Kazimierz Dąbkowski-mieszkaniec Pniewa.\nTego dnia Kazimierz Dąbkowski został przywieziony do Pniewa przez niemiecką żandarmerię, po tym jak kilka dni wcześniej został schwytany w obławie. Został on przewieziony do rodzinnego domu. Na miejscu funkcjonariusze niemieccy zażądali wskazania ukrycia broni, która pochodziła ze zrzutów. Myśleli, że znajduje się ona w zabudowaniach gospodarskich, jednak tam jej nie było. Następnie Niemcy przewieźli Kazimierza, jego dwudziestoletnią siostrę Annę oraz ojca Stanisława do lasu na granicy Pniewa i Lutobroku.Starali się tam uzyskać od nich informację na temat broni ze zrzutów. Jednak żadna ze schwytanych osób nie ujawniła, gdzie broń została ukryta. W tej sytuacji jeden z funkcjonariuszy gestapo, nakazał wykopanie Kazimierzowi dołu w miejscu wytyczonym przez niego bagnetem. Kazimierz wraz ze świadkiem – Stanisławem Stefańskim, wykonali polecenie Niemca i w lesie wykopali trzy doły. W wyniku braku współpracy z zaborcami Stanisław i Anna zostali zastrzeleni na oczach Kazimierza, który nawet w tak dramatycznej sytuacji odmówił współpracy z funkcjonariuszami, a następnie zabrali go i odjechali z miejsca zabójstwa. Kilka dni po tych wydarzeniach mieszkańcy Pniewa wykopali z ziemi ciała i złożyli je do trumien. Po wojnie pniewscy bohaterowie zostali pochowani na cmentarzu w rodzinnym grobie, a w miejscu egzekucji został postawiony pamiątkowy kamień, na którym znajduje się tablica z napisem :\n„W tym miejscu 24 V 1944r. za działalność w ruchu oporu hitlerowcy zamordowali Stanisława Dąbkowskiego z córką Anną. Cześć ich Pamięci .Społeczeństwo Pniewa, 2008r.\nTe tragiczne wydarzenia potwierdził i zrelacjonował Stanisław Stefański, który był ich świadkiem.\nWyjaśnił on, że po obławie, w której został schwytany Kazimierz, Anna przewiozła broń ze zrzutów, która znajdowała się w jej rodzinnym gospodarstwie do pniewskiego lasu i następnie przekazała ją przedstawicielom polskich oddziałów podziemnych. Rodzina Dąbkowskich nie udzieliła Niemcom żadnej informacji, nawet podczas egzekucji. Stanisław Stefański nie został zabity, ponieważ funkcjonariusze pozwolili mu opuścić miejsce zbrodni, jeszcze przed zabójstwem dwóch członków rodziny Dąbkowskich.\nIch postawa jest wzorem bezgranicznego patriotyzmu. Dzisiaj trudno wyobrazić sobie, co czuli w obliczu swojej śmierci. Jak musiał czuć się Kazimierz widząc śmierć ojca i siostry? O czym myślał gdy musiał wykopać dla nich doły, w których zostali później pochowani? Nie poznamy odpowiedzi na te pytania. Możemy jedynie przekazywać ich historie, która nie powinna nigdy zostać zapomniana, ponieważ to dzięki poświęceniu i współpracy właśnie takich lokalnych bohaterów Polska jest dzisiaj niezależna i wolna.\nPoprzedni artykułZatrzymaj się na chwilę! Odetchnij! Wczuj się w ten klimat! Następny artykuł MOJA PASJA– PIANINO


Łącznik wewnętrzny magnetic GUFO LUCE\n» Łącznik wewnętrzny magnetic\nKod produktu: LP-553-MAG-BK\nŁACZNIK WEWNĘTRZNY Magnetic - to łącznik, przeznaczony do systemów szynowych, dzięki któremu możemy połączyć wiele odcinków szyn, w wymarzony kształt. Łącznik wewnętrzny, to niewielki metalowy element w kolorze czarnym, który występuje w różnych wersjach kształtu, np. T lub L. To od Was zależy ile i jakiego rodzaju potrzebujecie łączniki, aby uzyskać odpowiedni efekt oświetleniowy w Waszych wnętrzach. Systemy szynowe, najbardziej pasują do aranżacji industrialnych oraz modernistycznych. Najczęściej, wybierane są do wysokich i przestronnych pomieszczeń. Kiedy wybierzesz ilość szyn oraz łączników, pamiętaj by wybrać także odpowiednią ilość reflektorów, by nadać wnętrzu taki klimat na jakim Wam zależy. Łączniki, szyny oraz reflektory - występują także w kolorze czarnym. Zapraszamy do komponowania oświetlenia marzeń!


BioCentrum poszerza ofertę badań przedklinicznych\nAutor: LJX/rynekaptek.pl 19-11-2010, 15:51\nKrakowska spółka wprowadza do swojej oferty nowe usługi związane z przedklinicznym etapem rozwoju leków.\nDotychczasowa oferta firmy została wzbogacona o badania z zakresu farmakodynamiki, takie jak analizy radioizotopowe oraz funkcjonalne testy komórkowe. Funkcjonalne testy komórkowe charakteryzują aktywację lub blokowanie receptorów sprzężonych z białkami G i są szeroko wykorzystywane w badaniach projektowania i opracowywania nowych leków, w szczególności w dziedzinach takich jak choroby ośrodkowego układu nerwowego, w tym choroby neurologiczne jak choroba Alzheimera.\nAnaliza produkcji cyklicznego AMP (cAMP) oraz wyrzutu wapnia w odpowiedzi na związanie określonej substancji aktywnej przez receptor, umożliwia dokładne zbadanie i zrozumienie reakcji komórki poprzez określenie mechanizmu oraz dróg przekazu sygnału aktywowanych przez powyższe wtórne przekaźniki. BioCentrum oferuje także analizy aktywacji określonych szlaków transdukcji sygnału poprzez badania fosforylacji kluczowych białek.\nAnalizy radioizotopowe stanowią natomiast metodę badającą powinowactwo testowanych związków do receptorów metabotropowych i jonotropowych wykorzystywaną przy projektowaniu nowych leków, pozwalającą na oszacowanie powinowactwa badanego związku do danego receptora.


Kupno Ursusa 1224 - Strona 5 - Ursus C-385 do 1954 - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nNapisany 05 listopad 2010 - 16:28\nKupno Ursusa 1224 Ten gość ma ten traktor po prostu w nosie może sobie kupić 10 New Hollandów czy innej marki ciągniki. On po prostu kupił ziemie na których ten traktor stał były tam jeszcze inne maszyny które rozeszły się jak świeże bułeczki. On zna mojego kumpla wiec zarezerwowałem sobie go cena jest śmieszna bo nawet jak bym go kupił w stanie tragicznym to na złomie dostane za niego dużo więcej niż on kosztuje.\nKupno Ursusa 1224 Dzisiaj, 07:01\nNapisany 05 listopad 2010 - 20:20\nKupno Ursusa 1224 Ja się co nieco dowiedziałam i niema takiej tragedi najważniejsze to wał jak motór niejest wychodzony to szlif można zrobić samemu tanim kosztem tylko potrzebne są chęci i czs panewki korwobody i tuleje, pierściąti trzeba kupić a reszte się zrobi samemu w domu. Oprucz głowicy i pompy wtryskowej i pompy wodnej ale to drobnostka. Aldi jak chceż się dowiedzieć jakim sposobem to zrobić to mi napisz to ci powiem!!!!!!!!!\nNapisany 23 listopad 2010 - 13:42\nKupno Ursusa 1224 Ja mogę się założyc ze silnik trzeba remontowac moja c-330 miała około 3 tys mth i "staneła" na 7 lat bez odpalania (poprostu pompa wodna się rozleciała i opony a ze był drugi ciągnik a z kasą się nie przelewało to tata go odstawił)\nTymniemniej jesli ten 1224 jest do sprzedania za smieszne pieniądze to kupuj bez wahania - jak nie masz kasy na remont to sprzedasz przedni napęd , kupisz os nienapędzaną a za reszte spokojnie wyremontujesz ciągnik tyle ze bedzie to juz 1222\nNapisany 27 grudzień 2010 - 16:48\nKupno Ursusa 1224 I co kupiłeś go>>??\nKupno Ursusa 1224 no ja też jestem ciekawy, wstaw fote\nNapisany 13 luty 2011 - 17:12\nKupno Ursusa 1224 Mam pytanie do użytkowników ursusa 1224 jak ze spalaniem, i czy szybkie skrzynie w nich są wytrzymałe czy awaryjne?\nEdytowany przez Adam10145, 29 wrzesień 2013 - 22:46.\nKupno Ursusa 1224 chyba skrzynie?\nKupno Ursusa 1224 ja mam zetora 12245, silnik taki sam i pali niemało, ale moc ma\nKupno Ursusa 1224 ile wlejesz tyle spali ciągnik ciężki do zajechania no i samemu można w nim prawie wszystko naprawić szybka skrzynia to ja wolałbym już 1234 no ale pytanie numer 1 - do czego będziesz jej używał bo jak jeździć tylko do sklepu to nie polecam za dużo ci spali\nNapisany 13 luty 2011 - 18:32\nKupno Ursusa 1224 Co do szybkich skrzyń są wytrzymałe tylko trzeba dbać o poziom oleju. W szybkiej skrzyni wszystko dużo szybciej się kręci więc i smarowanie musi być cały czas odpowiednie. Koszt przerobienia skrzyni to około 2 tysiące.\nKupno Ursusa 1224 ciągnik typowo do ciężkiej roboty tj. orka, gruberowanie itp.\nNapisany 13 luty 2011 - 22:03\nKupno Ursusa 1224 oczywiście do orki (4x40+wał),talerzówa, ale i transport\nEdytowany przez Adam10145, 13 luty 2011 - 22:03.\nKupno Ursusa 1224 ja mam 1224 ale z normalna skrzynia.. tyle że od turbo 4 biegowa.. jest troche szybszy od zwykłej.. ale do szybkich to on sie nie zalicza..\nNapisany 14 luty 2011 - 18:04\nKupno Ursusa 1224 ciągnik dobry mało skąplikowany wszystkie naprawy w własnym zakresie ogólnie nie są to najoszczędniejsze ciągniki a co do szybkiej skrzyni to jakoś nie jestem przekonany w polu niepotrzebna tak duża prędkość chyba że w transport pójdzie\nEdytowany przez nasil90, 16 luty 2011 - 11:43.\nNapisany 15 luty 2011 - 07:08\nKupno Ursusa 1224 Ja miałem 1224 i byłem zadowolony.Teściu i kuzyni mają 16 to narzekają na paliwo a ja miałem szybciej porobione w polu niż oni i robię sam. W orce paliła mi 16 l a pług 5x45. Ziemie różna średnie i ciężkie. u teścia nie zaszła poniżej 20.\nKupno Ursusa 1224 1224 to dobry ciągnik ja mam 1201 czyli bez przedniego napędu spalanie na ha orki w pługach 5x35 w zależności od pola od 14-18 litrów w agregacie 3.4m na głębokość maks czyli ok 8-9 cm ok 7-8 litrów na ha. na mth średnio pali 8 litów ciągnika nie mam długo gdzieś z 4 lata i skrzynia do remontu ale nie wiem kiedy była wcześniej remontowana. ja ogonie polecam ten ciągnik jak by się ktoś przesiadł z 360 to naprawdę dużo lepiej się jeździ i w polu mniej spali od 360. aha i jak byś miał kupować to bierz zetora 12145 wszystko to samo oprócz komfortowej kabiny która występuje w zetorku. pozdrawiam\nNapisany 27 luty 2011 - 15:27\nKupno Ursusa 1224 Witam. Kuzyn ma 1234 czyli to samo tylko że inny numer. I powiem że w naszej okolicy drugiego takiego sztywnego ciągnika się nie znajdzie szukając w ursusach, zetorach i valtrach u nas tego pełno. Co do spalania to tak 16-20l ale noge to on ma ciężką to dostaje po zaworach równo, szkrzynie ma 40h pocisk, komfort lichy bo nie dbają ale za nowości komfort był, uciąg boski co mu nie zaczepisz to nie ma że boli przodek i heja. Tak ogólni to polecam i podoba mi się ten ciągnik a co do remontów to przez 13 lat wsadził w niego 7tyś to chyba nie tak dużo.


Poszukujesz nowych rozwiązań na wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstwa? Zwróć uwagę na rozwiązania business intelligence » Sprzęt biurowy\nKażdy rozsądny menadżer, któremu zależy na szybkim i długotrwałym rozwój firmy, będzie szukał takich rozwiązań i opcji, które pomogą osiągnąć tego typu stan, z uwzględnieniem zaangażowania zarówno kadry zarządzającej, jak i pozostałych pracowników. Firma to nic innego jak jedna wielka machina, która musi działać jako całość płynnie i efektownie, jednakże w praktyce nie zawsze jest to stan, który łatwo osiągnąć. Chodzi więc o takie rozwiązania, które pomogą zaprojektować lub pomóc wdrożyć skutecznie funkcjonujący system, utrzymujący firmę na najwyższych obrotach. Obecnie coraz popularniejsze w tym zakresie są rozwiązania business intelligence.\nZarządzanie efektywnością - system CPM Business intelligence jest formą sytemu, dzięki któremu możemy wesprzeć działania przedsiębiorstwa na każdym szczeblu działalności, zaczynając od zarządzania, poprzez księgowość i finanse, do zwiększenia sprzedaży i efektywniejszej obsługi klienta.\nRównie ciekawy artykuł jest umieszczony w tym miejscu, więc sprawdź na portalu i sprawdź, co zobaczysz tutaj. To także powinno być w Twoim guście.\nStosując system można zatem zwiększyć swoją pozycję na rynku i konkurencyjność, dzięki sprawniejszemu działaniu na każdym polu. Możemy przeanalizować, które działania trzeba poprawić, a w którym miejscu nasza firma jest prawdziwym przodownikiem. Wszystko, dzięki zastosowaniu systemu, który bazuje na gromadzeniu informacji i ich stosownej analizie.\nBI to system, którego działanie opiera się na generowaniu różnych raportów oraz narzędzi analitycznych, które służą do ich interpretacji i wyciągania wniosków. Są to na pewno raporty zarządcze, czyli takie, które dedykowane są dla kierownictwa – mają ułatwiać podejmowanie decyzji, planowanie czy zarządzanie kapitałem firmy. Jest to więc bardzo funkcjonalne i pragmatyczne rozwiązanie, zważywszy, że jak wskazuje doświadczenie firm, które wdrożyły już system – rzeczywiście umożliwia osiąganie efektywniejszych wyników.\nW jaki sposób opanować jednak wiedzę związaną z BI? W tym celu niezbędne jest dokładne poznanie funkcjonalności systemu, generowania informacji i wyciągania wyników. Aktualnie na rynku gwarantowane są szkolenia w tym zakresie dedykowane dla średnich i większych przedsiębiorstw, w których zastosowanie tego rodzaju systemu winno stać się standardem. Podczas szkolenia uczestnicy dowiedzą się wszystkiego na temat systemu, korzyści, które gwarantuje i możliwości jakie są dzięki niemu dostępne.


Sąd Najwyższy musi zostać przechwycony przez swojaka - Puls Biznesu - pb.pl\nSąd Najwyższy musi zostać przechwycony przez swojaka\nPodpisanie przez prezydenta zmiany ustaw o ustroju sądów powszechnych, o Sądzie Najwyższym (SN) i kilku innych było oczywistością już w momencie przeforsowania jej przez PiS w Sejmie 20 grudnia 2019 r.\nRuch oporu w Senacie skok tzw. dobrej zmiany na sądownictwo jedynie odsunął nieco w czasie. Żadnego sensu nie miało niedawne wasalno-proszalne stawienie się opozycji przed oblicze pana życia i śmierci ustawy. Na starcie formalnej kampanii prezydenckiej Andrzej Duda pokornie ssie matkę partię i obecnie nie odważy się nawet pomyśleć o jakimś wecie czy trybunale.\nNowy pierwszy prezes SN na pewno nie będzie pochodził z którejś z dawnych izb, które PiS uważa za wraże.\nOstry konflikt wokół ustawy koncentruje się na nałożeniu przez PiS więzów na stan sędziowski. Szczegółowa ustawa jest produktem resortu Zbigniewa Ziobry, chociaż jej projekt wpłynął do Sejmu jako fałszywka niby-poselska. W części dotyczącej SN kreatywny wkład miał… sam Andrzej Duda. Ten szczególny sąd i ta specustawa od trzech lat jest przecież oczkiem w głowie prezydenta. Do końca kadencji chciałby wreszcie dokończyć pacyfikację SN, obsadzając na stanowisku pierwszego prezesa — po Małgorzacie Gersdorf, odchodzącej 30 kwietnia — zaufanego swojaka. Okazuje się to znacznie trudniejsze i trwa znacznie dłużej niż przejęcie Trybunału Konstytucyjnego, które zajęło PiS tylko/aż rok.\nUstawa o SN autorstwa prezydenta, uchwalona 8 grudnia 2017 r., zaliczyła już… osiem nowelizacji. Nie różniły się celem i charakterem — każda kolejna coraz bardziej chaotycznie ograniczała samorządność sędziów SN. Coraz więcej setów obejmuje specyficzna rozgrywka proceduralno-arytmetyczna. Od początku III RP prezydent powoływał pierwszego prezesa SN spośród dwóch kandydatów, wyłanianych w tajnym głosowaniu przez zgromadzenie sędziów. Obecna ustawa radykalnie wydłużyła listę kandydatów do… pięciu, co pozwala prezydentowi na wskazanie swojaka. Obecnie SN ma 125 stanowisk sędziowskich, a jego izby następującą liczebność: Cywilna — 36, Karna — 31, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych — 22, Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych — 20, Dyscyplinarna — 16.\nDla tzw. dobrej zmiany trzy pierwsze są wrażymi złogami, natomiast dwie pozostałe składają się z krystalicznych swojaków. Wybierając kandydata na szefa SN, każdy sędzia ma tylko jeden głos, zatem arytmetyka rozstrzyga, że w piątce z najlepszymi wynikami musi znaleźć się przynajmniej jeden faworyt PiS — i właśnie ten zostanie oczywiście powołany. Przy poprzedniej ustawie na wejście do dwójki nie miałby szans. Środowisko SN doskonale rozumie, że merytoryczny wybór prezesa z demokratycznie wyłonionej listy stał się fikcją. Dlatego niewykluczony byłby nawet frekwencyjny strajk, wstrzymujący wybór kandydatów, a zatem i nadanego z góry po 30 kwietnia prezesa. Dlatego najnowsza ustawa obniża w 125-osobowym zgromadzeniu ogólnym SN minimalny próg głosujących do zaledwie 32 sędziów! To przepis skrojony pod sumę miejsc w dwóch izbach stworzonych dla swojaków...\nZmiana prezesa LinkedIn\nWłaściciel Snapchata mocno tanieje


PDGFRA – badanie mutacji genu PDGFRA w GIST - Badania - Sklep Diagnostyki - Online kupisz badania w obniżonych cenach\nPDGFRA – badanie mutacji genu PDGFRA w GIST\nKod oferty: 3783\nPDGFRA – badanie mutacji genu PDGFRA w GIST. Badanie wykonywane z utrwalonego materiału pobranego od chorego, zawierającego tkankę nowotworu podścieliskowych przewodu pokarmowego – GIST. Ma na celu określenie czynników predykcyjnych odpowiedzi na leczenie celowane molekularnie. Jest badaniem uzupełniającym, wykonywanym w przypadku braku mutacji genu KIT.\nBadanie ma na celu określenie czynników predykcyjnych odpowiedzi na celowane molekularnie leczenie nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego – GIST. Jest badaniem uzupełniającym, wykonywanym w przypadku braku mutacji genu KIT.\nNowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego, GIST (ang. gastroinestinal stromal tumor) są najczęściej występującymi nowotworami mezenchymalnymi przewodu pokarmowego, umiejscowionymi na ogół w żołądku i jelicie cienkim. Czynnikiem inicjującym proces nowotworowy są mutacje w genach kodujących błonowe receptory: KIT (gen antygenu CD117) i PDGFRA ( gen receptora alfa płytkopochodnego czynnika wzrostu – ang. platelet-derived growth factor receptor alfa). Nadekspresja tych receptorów, następstwo mutacji, jest wysoce specyficzna dla GIST i przydatna dla wskazań do leczenia drobnocząsteczkowymi inhibitorami kinaz tyrozynowych. Mutacje w genach KIT i PDGFRA wykluczają się (nie występują jednocześnie) i mają charakter aktywujący. W badaniu określane są mutacje somatyczne zlokalizowane w eksonach 12, 14, 18 genu PDGFRA.


Zszywacze - Elektronarzędzia\nCodzienne, drobne naprawy wymagają użycia o wiele większej liczby narzędzi, niż mogłoby się pierwotnie wydawać. W walizce zapalonego majsterkowicza nie może zabraknąć młotka, kluczy, nożyc, czy zszywacza, który jest jednym z najbardziej niedocenionych urządzeń.\nZszywacze to niewielkie narzędzia ręczne, które wspaniale sprawdzają się podczas prac dekarskich, tapicerskich czy instalacyjnych. Ich pomoc może okazać się nieoceniona, kiedy chcemy przytwierdzić cieńsze materiały do twardszych powierzchni w bardzo szybki i prosty sposób. Zszywacz doskonale przytwierdzi papę do łat, wykładzinę do schodów, czy folię zabezpieczającą do drewnianych konstrukcji. Dzięki prostym w obsłudze i lekkim zszywaczom ręcznym, taka praca szybko zamieni się z wyzwania w przyjemną czynność.\nZszywacze mogą być dedykowane konkretnym pracom. Przykładem jest zszywacz do kartonów, który pozwala na szybkie, mocne, a przy tym estetyczne i nieinwazyjne zamknięcie pudełka. Zszywacz do kartonów może być akumulatorowy, pneumatyczny lub manualny. Wybór zszywaczy do kartonów jest ogromny i na pewno każdy znajdzie coś dla siebie.\nZszywacz długoramienny to najlepszy wybór dla majsterkowiczów, którzy mają mnóstwo precyzyjnych prac do wykonania. Jak sama nazwa mówi, zszywacz długoramienny posiada dłuższe ramię, które niejednokrotnie okazuje się dużo wygodniejsze w użytkowaniu.\nHitem ostatnich lat na rynku jest z kolei zszywaczy zszywacz bez zszywek. Ta ciekawa wersja ręcznego zszywacza nie potrzebuje metalowych zszywek, aby połączyć ze sobą dwie różne rzeczy. Zszywacz bez zszywek to najlepszy wybór dla proekologicznych majsterkowiczów.\n18V XR Zszywacz dla elektryków DeWalt\nR18ST50-0 Zszywacz 18 V Ryobi\nZszywacz pneumatyczny AT638A Makita\nHT14 Zszywacz tapicerski Bosch HT 14\nTaM3034 Zszywacz elektryczny Metabo Ta M 3034\nZszywacze elektryczne 3 produkty\nZszywacze akumulatorowe 2 produkty\nZszywacze pneumatyczne 3 produkty\nZszywacze do drewna 1 produkt\nZszywacze tapicerskie 1 produkt\nZszywacze do kartonów 1 produkt\n4PRO 2 produkty


Msze święte w Kościele św. Józefa Rzemieślnika Strzydzew - parafia\nKościół św. Józefa Rzemieślnika, Strzydzew\nAdres: Strzydzew 35, Strzydzew\nStrzydzew 35, Strzydzew +48 62 741 68 05 Zadzwoń www.strzydzew.parafia.info.pl Witryna [email protected] [email protected] Zobacz na mapie Wyznacz trasę Zgłoś błąd na stronie\nMsze święte w parafii św. Józefa Rzemieślnika, Strzydzew\nMSZE NIEDZIELE I ŚWIĘTA - Kościół św. Józefa Rzemieślnika, Strzydzew\nMSZE DNI POWSZEDNIE - Kościół św. Józefa Rzemieślnika, Strzydzew\nMsze Święte w okolicy Kościół św. Józefa Rzemieślnika\nMsze Strzydzew Msze Sławoszew Msze Broniszewice Msze Magnuszewice Msze Kowalew Msze Pleszew Msze Witaszyce Msze Chocz\nKościoły w okolicy prafii św. Józefa Rzemieślnika\nKościół św. Zofii Kościół św. Jakuba A... Kościół Najświętszeg... Kościół NMP Wniebowz... Kościół Św. Apostołó... Kościół św. Piotra i... Kościół św. Michała ... Kościół Św. Floriana\nMsze święte w kościele św. Józefa Rzemieślnika w niedziele i dni powszednie, Parafia, mapa, godziny, adres i telefon


Trupie czaszki przy placu zabaw: sztuka czy ska... - Warszawa - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nGość: rty IP: *.internetdsl.tpnet.pl 28.09.11, 15:27\nJa nie wiem skąd oburzenie tej Pani - powinna się już przyzwyczaić że w czasach "bezmyślnej tolerancji" tak naprawdę wszystko, wszystkim wolno. W razie czego zawsze można powiedzieć, że to sztuka, happening albo indywidualne podejście artysty do nietypowego tematu jakim jest ... Ludzie sami się na to zgadzają i nie widzą w tym nic złego - oczywiście do czasu, gdy nie zaczyna to ich dotykać osobiście. Kiedy kogoś drażni że ktoś tam drze biblię, koran czy rysuje karykaturę Mahometa to nikt nie zastanawia się że faktycznie to kogoś mogło obrazić i że tak nie wypada, tylko każdy mierzy wszystko własną miarką - to droga donikąd. Gówno na środku stołu w kawiarni też dla kogoś może być sztuka - i co wszyscy się na to zgodzą?\nGość: x IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.09.11, 15:27\nstrach pomyśleć że święto zmarłych niedługo, groby, cmentarze, znicze, zawodzenia, pani Grażynka będzie musiała chyba przykuć dziecko do telewizora i puścić teletubisie czy inne kolorowe psychodeliczne ścierwo cały dzień bo i w kościele i na ulicach ludzie na czarno, żal, mróz i smutek.\nciekawe czy zabiera dziecku wszystkie ciemne kredki..\nGość: Jacek IP: *.home.aster.pl 28.09.11, 15:32\nUważam, że czytelniczka przesadza z tym oburzeniem. Dużo większy poziom przemocy i agresji prezentują kanały z kreskówkami (gdzie elementy walki i przemoc są codziennością) i tu jakoś nikt nie protestuje, tymczasem graffiti na całkiem przyzwoitym poziomie budzi sprzeciw? Ciekaw jestem, jak ta pani wychowuje dzieci, skoro statyczny malunek ma wywierać na nich aż tak negatywny efekt?\nGość: slayer IP: *.devs.futuro.pl 28.09.11, 15:39\nGość: mala fasolka IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.09.11, 16:29\nprzecież dzieciaki uwielbiają takie klimaty, a czaszki nie są zbyt realistyczne, tylko mocno wystilizowane.\nMoże warto oddzielić od siebie kwestie, czy takie coś szkodzi dzieciom (bo na mój gust bardziej szkodliwe są wystawy antyaborcyjne) od tego, czy taki malunek się podoba lub nie, czyli jest po prostu brzydki - a jak wiadomo, o gustach się nie dyskutuje\nW przestrzeni publicznej o gustach sie dyskutuje.\nwarzaw_bike_killerz 28.09.11, 16:54\ni ja uwazam, ze to graffiti nadaje sie na mur cmentarza, a nie na plac zabaw.\nMoga sobie tam w urzedzie cale sypialnie wymalowywac czaszkami i kajdany na lancuchu trzymac przy lozku. Ale w przestrzeni publicznej powinni sie zastanwoic - gdzie jest miejsce na czaszki, a gdzie na transwestytyczne teletubbisie. W tym miejscu teletubic pedal by nie przeszkadzal. Psychodeliczne czaszki przeszkadzaja. Nie kazda matka z dzieckiem pali te ziola.\nNadmiar moralnej paniki szkodzi\nGość: jaxa IP: 178.73.32.* 28.09.11, 22:48\nW H&M czy C&A w dziecięcych kolekcjach są bluzy, koszulki i kurtki w trupie czachy. Trupie czachy i kościotrupy są w kolekcjach lego. Mój syn ma ulubioną szklankę, w której "skarb" ze "złotem", kościotrupem i pistoletem jest zalany w denku; jego ulubiony pasek do dżinsów (kupił go mając 4 lata, i to był jego faworyt) zawiera kilkanaście czaszek na całej długości. Odłażące z twarzy mięcho i kościotrupy są w Piratach z Karaibów, na których chodzą całe rodziny, a kolekcje dziecięce z tego filmu są wszędzie (z klockami włącznie). Jednym z częstszych halloweenowych strojów jest strój kościotrupa. Potwory, czaszki, obrzydliwe pająki i gluty są hitem sprzedaży w sklepach.\nTaka jest poetyka współczesności, i nie ma się co unosić. Z drugiej strony, mój syn przez trzy lata bał się wielkiej metrowej biedronki, bo "groźnie na niego patrzyła" (takiej wymalowanej na ścianie przedszkola), a z komiksem o wampirach zasypiał. Proponuję nie robić z igły wideł. Dzieciom bardziej szkodzą obesrane place zabaw czy brzydota powszechna, połączona z brudem takim, że oczy pękają.\nZnów jakaś Grażynka,\nGość: Jarhead IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.09.11, 17:16\npo urodzeniu dziecka wydaliła łoże wraz z mózgiem. Weź sprawdź dziewczyno, czy twojego maleństwa pneumokoki za obraz nie wciągają.\ntaka_prawda500 28.09.11, 18:17\nA nie lepiej byłoby zamiast gryzmołów naprawić ten szalet? W parku koło placu zabaw by się przydał.\nRe: Trupie czaszki przy placu zabaw: sztuka czy s\nGość: Autor. IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.09.11, 21:14\nGość: jadzia IP: *.adsl.inetia.pl 28.09.11, 18:34\nto jest chyba najlepsze podsumowanie ----> img.zryte.pl/facepalm_139.jpg\nGość: żenua IP: *.net 28.09.11, 18:42\nnie macie już czego publikować tylko takie bzdety egzaltowanej idiotki?!\nGość: Redneck IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.09.11, 19:39\nno tia, zakrwawiony gość na krzyżu robi mniejszą krzywdę psychice :/\nGość: Ins IP: *.catv.net.pl 28.09.11, 20:24\nEhhh...osobiście byłam przy tworzeniu graffiti i dopiero na miejscu wszyscy dowiedzieli się, że obok znajduje się plac zabaw.Zaskoczeni? Projekt był gotowy znacznie wcześniej a dokładna lokalizacja na tworzenie graffiti nieznana.\nI uważam, że to całe zamieszanie wokół "strasznego" graffiti jest mocno przesadzone. Przez kilka godzin całe rodziny z kilkuletnimi smarkami zatrzymywały się obok i gapiły, zachwycając jednocześnie jakie to ludziska mają talenty. W międzyczasie uwierzcie, słychać było jedynie pozytywne komentarze. Nie ma tam ociekających krwią serc, flaków czy innych radosnych motywów. Ok, kilka czaszek i dużo kolorów.\nDrogie mamy którym przeszkadza owa sztuka: popatrzcie lepiej co teletubisie oraz inne równie "słodkie" istoty robią z mózgami waszych pociech.\nGość: sowa z mokotowa IP: *.adsl.inetia.pl 28.09.11, 21:02\nAutorzy tych makabresek byli pewnie pod wpływem jakichś prochów.\nGość: Autor. IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 28.09.11, 21:22\nGość: o_losie IP: *.dynamic.chello.pl 28.09.11, 21:31\nz pewnością Panią Grażynkę uspokoi, że w chrześcijaństwie czaszka jest symbolem świętych (m.in. Franciszka z Asyżu, Marii Magdaleny - chociaż to pewnie jest Pani ulubiona postać) i nie jest to żaden "pomiot szatana" tylko symbol przemijania, a nawet w niektórych kręgach pobożności. poza tym biorąc pod uwagę agresję, która epatuje z gier, tv, internetu etc. doszukiwanie się "niszczycielskiej siły" w sztuce ulicy jest zwyczajnie komiczne.\nzamiast tego lepiej wrócić uwagę na kunszt artystów, którzy są autorami tego dzieła. dzięki nim w stolicy (mimo jakże ograniczonego audytorium) pojawiła się kolejna praca na światowym poziomie.\nGość: estetka IP: *.adsl.inetia.pl 28.09.11, 22:46\n"kunszt artystów, którzy są autorami tego dzieła"\n"Artysta to osoba tworząca (wykonująca) przedmioty materialne, lub utwory niematerialne mające cechy dzieła sztuki"\n"Dzieło sztuki - to całościowy i syntetyczny wytwór artystyczny o określonym sensie, charakteryzujący się wysokimi walorami estetycznymi (piękno). Poza funkcją estetyczną może pełnić również inne funkcje (np. wychowawczą, poznawczą, użytkową lub religijną)"\nNie pasuje nijak. Ani funkcji estetycznej, ani żadnych innych nie można się doszukać.\nGość: o_losie IP: *.dynamic.chello.pl 29.09.11, 08:10\nja nie muszę się doszukiwać tych funkcji, bo dla mnie są one oczywiste, ale ciężko mi polemizować z kimś dla kogo źródłem wiedzy jest wikipedia.\nGość: anka IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 29.09.11, 19:26\nFajna definicja. Niestety Dali, Picasso, Kantor się nie mieszczą. Nie chce mi się dalej myśleć, co jeszcze nie jest sztuką dla autora tego postu.\nDla mnie street art jest sztuką, chociaż jestem już po pięćdziesiątce i nawet lubię chodzić do kościoła ;) proszę, nie dzielcie ludzi według idiotycznych kryteriów. A co do "gościa na krzyżu" to święta prawda, osobiście znam dzieci, które trzeba było z tego powodu wyprowadzać z przybytku.\nGość: Mama IP: *.range86-173.btcentralplus.com 28.09.11, 23:49\nTo moze zabronimy dzieciom bawic sie w piratow, bo tam tez wystepuje trupia czaszka na fladze!\nGość: Io IP: *.aster.pl 29.09.11, 01:19\nStrach się bać, jak okropną, nieodwracalną traumę może wywołać widok nagiego, skatowanego mężczyzny wiszącego na krzyżu...!\n...ach, przepraszam. Przecież ta makabreska, dostępna w każdym przybytku wiary (oraz większości klas), to symboli miłosierdzia, wybaczenia i nowego życia.\nalik-w-plomieniach 29.09.11, 10:11\nTo się nadaje tylko do kabaretu. Skecz o tym mogłaby np. zrobić FORMACJA SZALET.\nGość: agrafka IP: *.itsa.net.pl 03.10.11, 13:24\nJa się bałam w dzieciństwie ogromnego Jezusa w przedszkolu katolickim, buki, złej czarownicy z bajki o królewnie śnieżce i klaunów w cyrku, a co do czaszek to jest to norma i tak zwany chleb powszedni w telewizji i szczerze mówiąc byłam podczas malowania tego graffiti i podkreślam był to weekend, cała masa dzieciaków biegała w koło i nie widziałam ani jednego przestraszonego, BTW dziecko pani Grażyny również wyglądało na raczej zainteresowana, niż przerażone. Zastanawiam się tylko czy Pani Grażyna już wystosowała odpowiednie pismo do telewizji o cenzurę, ponieważ tam w szczególności występują "cmentarne i straszne motywy" dla przykładu podam kilka linków www.youtube.com/watch?v=kN6q7rEpAvI\na to ulubieniec dzieci Dexter, który często biega z gołą dupą i nie tylko www.youtube.com/watch?v=aKf_FTfI1Q4&feature=results_video&playnext=1&list=PLF2D41EFEF4FCCCBD\nPozdrawiam serdecznie wszystkie przewrażliwione mamy\nSwinoujście-Hel..szukam Towarzyszki do wedrówki.


Cigar Aficionado :: Opis rang\nCigar Aficionado Forum cygarowe » Forum » Rangi » Opis rang Poprzedni temat «» Następny temat\nTagi tematu: opis, rang\nWysłany: Wto 04 Mar, 2008 Opis rang\nPomimo, iż moderator w świetle ustanowionych norm i reguł słownych jest podległy administracji danego forum i powinien dbać o jego dobre imię, to w jego interesie leży zachowanie bezstronności. Jeśli będzie on zawsze negował użytkowników, którzy pomimo autentycznych, merytorycznych, potwierdzonych wypowiedzi zostaną zaatakowani przez administrację forum, nie jest on moderatorem w pełnym tego słowa znaczeniu. Powinien przybrać rolę arbitra, a nie narzędzia władzy oraz nie wykorzystywać władzy do celów osobistych.\nRSF (Rada Społeczności Forumowej).\nRada wybrana przez użytkowników forum. Zadaniem rady jest rozstrzyganie forumowych sporów, konfliktów i decydowanie o ewentualnych karach dla użytkowników łamiących zasady panujące na forum.\nNa forum mamy zwyczaj wysyłania do siebie cygar urodzinowych, a Kierownik Urodzinowy, to osoba zajmująca się wszystkim co związane z tematem urodzin użytkowników.\nAby dowiedzieć się więcej i dołączyć do forumowych akcji urodzinowych kliknij TUTAJ\nTrollowanie (trolling) - antyspołeczne zachowanie charakterystyczne dla for dyskusyjnych i innych miejsc w internecie, w których prowadzi się dyskusje, polegające na celowym działaniu wobec innych użytkowniku, w celu ich ośmieszenia lub obrażenia, czego następstwem jest wywołanie kłótni, poprzez wysyłanie napastliwych, kontrowersyjnych, często nieprawdziwych wiadomości czy też poprzez stosowanie różnego typu zabiegów erystycznych. Podstawą tego działania jest upublicznianie tego typu wiadomości jako przynęty, która doprowadzić mogłaby do wywołania dyskusji.\nNetykieta to zbiór zasad przyzwoitego zachowania w Internecie, swoista etykieta obowiązująca w Sieci.\nNetykieta, podobnie jak zwykłe zasady przyzwoitego zachowania, nie jest dokładnie skodyfikowana, nikt też nie zajmuje się systematycznym karaniem osób łamiących te zasady, jednak uparte łamanie zasad netykiety może się wiązać z różnymi przykrymi konsekwencjami, jak np. odcięcie "niegrzecznego" osobnika od forum przez administratora.\n1. Nowicjusz - od 0 postów\n2. Początkujący Aficionado - od 150 postów\n3. Aficionado - od 500 postów\n4. Doświadczony Aficionado - od 800 postów\n5. Ekspert Aficionado - od 1000 postów\nRangi pojawiają się pod nazwą użytkownika przy przeglądaniu tematu, oraz w twoim profilu. Większość for używa rang aby zaznaczyć liczbę postów, które napisałeś, i aby wyróżnić konkretne osoby, np. moderatorzy czy administratorzy mogą mieć specjalną rangę. Prosimy nie pisać specjalnie postów tylko po to, aby otrzymać wyższą rangę. W takim wypadku moderator lub administrator po prostu ręcznie ją zmniejszy.\nCigar Aficionado Forum cygarowe » Forum » Rangi » Opis rang


• modne bransoletki - bransoletka z kwarcem i karneolem\n♡biżuteriabransoletkibransoletka z kwarcem i karneolem\nminimalizm srebro 925\ndelikatna bransoletka z kamieniami\nsrebro 925 srebrna bransoletka\nBransoletka z kwarcem i karneolem\nsrebrna-bransoletka bransoletka-z-kamieniami srebro-925 delikatna-bransoletka minimalizm czerwone bransoletki srebrne bransoletki\nBransoletka ze srebra 925 połączonego z przywieszonymi karneolami i fasetowanym kwarcem, umocowanymi na srebrnym łańcuszku. Zapięcie klasyczne, karabińczyk.\nDługość bransoletki : regulowana 15,5 cm - 19 cm ( istnieje możliwość zmiany długości, bez ponoszenia dodatkowych kosztów).\nkwarc: 5 mm,\n• handmade modne bransoletki • biżuteria - bransoletki • handmade zgustem •\nszybka wysyłkaW ciepłym beżu bransoletka z kamienia słonecznego i. Bransoletka wykonana z lekko nieregularnych, 11 mm i oksydowanego srebra pr, 925338,00 zł Bransoleta srebrna z labradorytami. Bransoleta - labradoryty i srebro, Centralny labradoryt, 1,8-2,9 cm, Labradoryty fasetowane, 0,8 cm, 5cm810,00 zł\nSurowa srebrna bransoletka z chryzoprazem 158. Bransoletka wykonana została ze srebra próby 925 oraz naturalnego chryzoprazu, 3,5 - 4 mm275,00 zł szybka wysyłkaOpal,bursztyn - bransoletka 02. Bransoletka wykonana w 100 % ze srebra oksydowanego pr, 0,8 - 2,2 cm;, oraz naturalne kamieni, byrsztyn420,00 zł\nszybka wysyłkaKamień księżycowy. Bransoletka ze srebra 925 połączonego z kamieniami księżycowymi, federing, 6 mm180,00 zł szybka wysyłkaChryzokola. Bransoletka z barwnym plastrem chryzokoli na szarym sznurku, Elementy mocujące srebro pr 92575,00 zł\nszybka wysyłkaBransoletka srebrna. Minimalistyczna bransoletka typu bangle z fakturowaną ozdobną powierzchnią155,00 zł szybka wysyłkaBransoletka z turmalinami. Bransoletki handmade Bransoletka ze srebra próby 925, Zapięcie - klasyczny federing, Turmalin - 3 mm166,00 zł


✓ CALVIN KLEIN K5Y31TB1 ⌚ Gent Earth Zegarki.zgora.pl\nZegarki / Zegarki CALVIN KLEIN / Męskie kwarcowe z paskiemPokaż wszystkie kategorie / CK GentPokaż wszystkie kategorie / CK Gent EarthPokaż wszystkie kategorie\nCALVIN KLEIN Gent EarthNr katalogowy: K5Y31TB1\nCena po rabacie:1 159 zł\nW naszej ofercie fabrycznie nowy oryginalny uniwersalny zegarek męski na pasku materiałowym marki CALVIN KLEIN, model Gent Earth, numer katalogowy producenta to K5Y31TB1.\nTen produkt kupisz w naszym sklepie nie drożej niż za 1 159 zł z darmową wysyłką oraz grawerowaniem laserowym!\nRozmiar 44,2 mm dedykowany jest wielbicielom większych zegarków. Standardowa masa całkowita zegarka (87,5 g) ułatwia jego noszenie. Ten model charakteryzuje gruba koperta (12 mm).\nSzukasz paska do CALVIN KLEIN Gent Earth?\n941 zł1 569 zł