Posiadanie ważnego okresowego szkolenia BHP jest obowiązkowe dla pracodawcy oraz pracowników wszelkiego rodzaju firm, przedsiębiorstw, zakładów a nawet instytucji. Istnieje kilka rodzajów szkoleń BHP, które są odpowiednio dopasowane do ro\ndzaju wykonywanej pracy. Poszczególne rodzaje kursów z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy posiadają różne okresy ważności. Tak więc szkolenie BHP dla pracodawców i osób kierujących pracownikami powinny się odbywać co okres pięciu lat. Kurs dla pracowników inżynieryjnych, dla pracowników służby BHP oraz dla pracowników z narażeniem na niebezpieczne czynniki także posiada pięcioletni okres ważności. Z kolei szkolenia BHP dla pracowników administracyjnych i biurowych muszą być przeprowadzane raz na sześć lat. Najkrótszy okres ważności, bo tylko roczny, posiadają szkolenia BHP dla pracowników na stanowiskach robotniczych, głównie dlatego, że charakter ich pracy jest najbardziej narażony na niebezpieczeństwo pod względem wypadków. Kurs dla pracowników na stanowiskach robotniczych, których praca nie jest tak bardzo narażona na niebezpieczeństwa, jest ważny trzy lata.\nOto jak lepiej przejść szkolenie z bhpTylko u Nas jak przetrwać dachowanie pojazdu w 11 dni!Czy w 2020 warto poświęcić czas aby przejść szkolenie z bhpSymulacja dachowaniaBHP WarszawaJak w 2020 szkolić z bhp we Wrocławiu na sto procent!BHP WarszawaPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpKto nie musi szkolić z bhp w Gorzowie?Szkolić z bhp szybciej?Oto Jak Szkolić z bhp w Opolu W 4 DniCzy sposób na to jak w 2021 nauczyć bhp jest łatwy?Czy wyjść cało z dachowania to obowiązek?Czy opłaca się przejść szkolenie z bhp?Nowoczesne sposoby jak szkolić z bhp we Wrocławiu w każdych warunkachCzy możesz bhp?Przeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpCzy są zmiany w prawie jak wykonać audyt bhp?Oto Jak Szybko I Bezpieczenie bhpOrganizacja safe dayZobacz czy potrzebujesz przetrwać dachowanie pojazdu?Radzimy jak uczyć bhp taniejCzy warto Szkolić z bhp w Opolu?Te porady jak pracować z bhp zaskoczą nawet profesjonalistę!Uczyć bhp? Dokładnie!7 sposóbów na to jak przejść szkolenie z bhpOto jak lepiej przejść szkolenie z bhpCzy są nowe przepisy jak bhp?2020 jest dobry aby szkolić z ppożCzy wiesz jak szkolić z bhp w Białymstoku żeby później tego nie żałować?


Na drogi wyjadą nieoznakowane BMW z videorejestratorami z grupy "SPEED" - InfoFordon.pl - Najnowsze informacje z Fordonu\nNa drogi wyjadą nieoznakowane BMW z videorejestratorami z grupy „SPEED”\nW naszym województwie już od jutra działać zacznie policyjna grupa "SPEED".\nPolicjanci ruchu drogowego i ich szybkie BMW z videorejestratorami, którzy ścigać będą zwłaszcza tych, którzy za nic mają ograniczenia prędkości! We wszystkich komendach wojewódzkich Policji funkcjonować będą Zespoły pn. „SPEED”, mające na celu przeciwdziałanie niebezpiecznym zachowaniom na drodze.\n-O tym, gdzie i kiedy będą patrolować drogi kujawsko-pomorskiego województwa decydować będzie Naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Bydgoszczy. Policjanci do służby wyjeżdżać będą radiowozami nieoznakowanymi BMW z videorejestratorami, ale także oznakowanymi z laserowymi miernikami prędkości. Sama nazwa wskazuje, jakie zadania głównie przed nimi postawiono – informuje podinsp. Monika Chlebicz,Rzecznik Prasowy Komendanta Wojewódzkiego Policji w Bydgoszczy.\nNadmierna lub niedostosowana do warunków ruchu niesie za sobą zagrożenie nie tylko braku opanowania pojazdu. Ponadto, agresywne i niewłaściwe zachowania uczestników ruchu drogowego przyczyniają się bezpośrednio do zaistnienia wypadków drogowych.To wszystko stało się argumentem do decyzji, które zapadły w Komendzie Głównej Policji.\nbmw kontrola policja predkosc region videoresetrator\nKłopotliwy sąsiad trafił do aresztu\nDec,08,2021 08:48:40 PM


Auto Lavender - Cbd Seeds | nasionamarihuany.pl\nStrona główna > Nasiona automaty > Auto Lavender\nLavender x Ruderalis\nenergetyczny, kreatywny, szczęśliwy\nkwiatowy, ostry/ziołowy, słodki\nAuto Lavender w pełni zasługuje na swoją nazwę, ponieważ jest to jedna z najbardziej aromatycznych odmian w całym świecie cannabis, a już na pewno wśród automatów. Roślina wyróżnia się także efektownym wyglądem i sporą produktywnością.\nCechy charakterystyczne odmiany Auto Lavender\nAuto Lavender od CBD Seeds to pięknie pachnąca i równie dobrze wyglądająca hybryda, w której genotypie spory udział ma Ruderalis. To właśnie tajemnica aromatyczności i doskonałego smaku tego zioła.\nW okresie kwitnienia roślina stanie się jedną z najefektowniejszych ozdób Twojej plantacji. Jej kwiaty zaczną się przebarwiać na pomarańczowo i złoto, aż do całkowitego pokrycia bursztynową żywicą, z której uzyskasz doskonały ekstrakt. Żywiczność tej odmiany jest tak duża, że lepka powłoka pokrywa nawet łodygę i liście.\nW wersji automatycznej udało się zachować charakterystyczną dla pierwowzoru strukturę, która jest imponująca. Krzaki osiągają znaczne rozmiary i rosną bardzo szybko. Tworzą gęste, duże gałęzie i grubą łodygę. Najbardziej efektowne są centralne kwiatostany, które mogą osiągać do 30 centymetrów długości.\nAromat zioła to nie tylko lawenda, ale także mięta czy rozmaryn. Roślina jest gotowa do zbiorów w ciągu 10 tygodni od kiełka. Plenność z krzaka wynosi od 35 do 60 g.\nNasiona tej odmiany polecamy przede wszystkim smakoszom i estetom oraz fanom dużej ilości żywicy. Pamiętaj, że produkt nie jest przeznaczony do wysiewania na terytorium Polski i może służyć wyłącznie celom kolekcjonerskim.\nSKU: PRD20170506590E2C7C9648A Kategoria: Autoflowering


Co powinnam zrobić, gdy moje dziecko ma więcej niż 24 lata? ~ Zespół Downa\nStrona główna » Zdrowie i Rehabilitacja » Suplementy, leki i ich kontrola » Co powinnam zrobić, gdy moje dziecko ma więcej niż 24 lata?\nProponuję po pierwsze oprzeć się na logice, jest bardzo ważna.\n1.Osoba dorosła z ZD nie ma wieku biologicznego zgodnego z datownikiem. Dobry przykład: Mama 58 lat ma syna, który ma 36 lat. Jego proces starzenia jest na tyle przyspieszony, że należy go traktować w kontekście wieku, podobnie jak siebie samego (Mama). Jednak są to mechanizmy spersonalizowane. Ja osobiście traktowałby syna tak jakby miał ok 65 lat.\n2.W efekcie szukamy problemów , czyli robimy to czego dla siebie w tym wieku nie robimy. Badania okresowe, o których piszę są konieczne. One mają pokazać jak zaburzenia wpływają na osobę z dodatkowym założeniem: jest szczególnie wrażliwa na każde zaburzenie metabolizmu.\n3.Jakie są to badania znajdziecie w tym linku: https://www.zespoldowna.info/teraz-warto-zrobic-nasze-badania-okresowe.html\n4.Na co należy zwrócić szczególną uwagę:\n-homocysteinę, która musi być w tym wieku poniżej 8 µmol/l.\n-witaminę D3 jej poziom musi być na poziomie ok 50 ng/ml, gdyż może ona regulować stany zapalne\n-wszelkie biomarkery stanu zapalnego i to korelujemy z własnymi problemami-rodzicielskimi, w tym wieku jest to szczególnie istotna kwestia, jak problemy dziedziczone przez dziecko-obecnie osobę dorosłą “zmieniają” ją\n-tarczycę ale przede wszystkim anty TPO i anty TG, dlaczego tak? Nie ma badań w kierunku ft3 w tym wieku i trudno cos zasugerować, choć wiemy że poziom ft3 jest wskaźnikiem jak reguluje organizm poziom ekspresjii genów i wielkość produkcji amyloidu beta.Anty TPO i anty TG sa parametrami wskazującymi na stany zapalne i z tej perspektywy są kluczowe\n5.Badanie PET. To jest nowość w dobrym świecie, w Polsce wciąż nie. Okazuje się, że to badanie jest w stanie wskazać na poziom amyloidu beta jak i na ilość protein tau. Czy to coś da? W USA wskazuje się, ze może to być mechanizmem informacji o konieczności wprowadzenia niektórych leków szybciej, niż pojawiają się objawy jak donepezil. Można poszukać też tego testu jeżeli jest on już osiągalny:\n6.Ja z natury polecam w tym wieku wsparcie dla mitochondriów i dużo ruchu. To są mechanizmy w tym wieku krytyczne i jeżeli umiemy utrzymać dietę, mamy wdrożony ruch to wystarczy dobrze dobrać suple do niedoborów/problemów jakie wynikają z badań okresowych i to będzie już dużo.\n7.Zawsze też można samemu poczytać te wskazania (zanim je przetłumaczę ja) i je zastosować.\nJak to wszystko się zbierze do kupy można ze mną się skontaktować a ja pomogę.\nNa koniec patrzmy co się dzieje z tym lekiem on może pomóc.


Roksa Wadowice ❤ UMÓW się już teraz!\nPoznaj setki tysięcy realnych i pikantnych singielek\nPoznaj świat intymnych przyjemności\nZnalezienie okazjonalnego seksu, lokalnych swingersów, a nawet pozamałżeńskich romansów w Polsce jest współcześnie wyjątkowo proste! Jeśli chcesz uprawiać wirtualny seks, będziesz potrzebować do tego właściwych narzędzi. Będzie to posiadanie kamery internetowej a także mikrofonu. Jeśli to posiadasz, możesz zacząć zabawę! Nie musisz mieć żadnych obaw, w tym miejscu poznasz tylko realne osoby, którzy podobnie do Ciebie pragną seksu. Darmowy czat stworzony przez nas to wyjątkowe miejsce w Internecie. Na naszej platformie spotkasz najbardziej seksowne dziewczyny. Erotyczna zabawa nie polega jedynie na tym, aby wyciągnąć penisa i zaspokoić swoje potrzeby. Kobietę musisz podniecić. To klucz do sukcesu. Większość naszych użytkowników uwielbia niegrzeczne zabawy. Wiele osób może odczuwać stres przed intymną randką z nowo poznaną dziewczyną. Wszak to nie dla każdego prosta sprawa. Grunt to pozytywnie myśleć! Ale to kwestia właściwego nastawienia. To doskonałe rozwiązanie dla wielbicieli erotycznych wrażeń. Wszystkie konta członków serwisu sprawdzamy w 100%, dzięki czemu masz pewność, że konta na stronie są wiarygodne. Masz ochotę przetestować różne niegrzeczne gry? Tutaj z pewnością znajdziesz zainteresowane osoby! Zobacz ogłoszenia w stylu roksa z Wadowic i zacznij korzystać z życia!\nPrywatne oferty w stylu roksa z Wadowic\nCodziennie masz możliwość przeżyć niesamowity seks z kimś zupełnie nowym. Spotkania seksualne są naprawdę realne! Nie musisz super wyglądać, wystarczy, że masz dobre nastawienie. Nasza strona to znakomity sposób na poznanie naprawdę atrakcyjnych dziewczyn, które pragną z Tobą poświntuszyć. Może to być wyłącznie jednorazowe spotkanie, ale kto wie - może przerodzi się to w poważniejszy związek. Na naszej stronie możesz bardziej otwarcie pokazać swoje oczekiwania i fantazje innej osobie. Piękne i napalone dziewczyny w każdym wieku czekają na Ciebie, abyś zrobił pierwszy krok! Ludzie śmiało komunikują swoje fantazje seksualne poprzez internetowy seks, co bywa inaczej w przypadku kontaktów seksualnych na żywo. Jeżeli chcesz spotkania na seks, skontaktuj się z potencjalnym partnerem poprzez naszą aplikację dla dorosłych. Jeśli miło będzie Wam się rozmawiało ze sobą, to możecie przekroczyć granicę i umówić się w realnym świecie. Chcesz poznać gorące singielki otwarte na spotkanie z Tobą? To wcale nie jest takie niemożliwe, jak początkowo wydaje się. Po dołaczeniu do strony masz możliwość połączyć się z inną osobą w ciągu kilku chwili, co ułatwia kontynuowanie wirtualnego związku.\nPoszukujesz dziewczyn w Wadowicach? Idealnie trafiłeś. Z reguły zgadzasz się na różne zasady gry odnośnie tego, jak będziesz postępować, kiedy ty i nowopoznana kobieta umówicie się na seks. Bardzo możliwe, że zdecydowałeś się na coś niesamowicie wyuzdanego w kinie lub w innej przestrzeni publicznej, albo po prostu chciałbyś spędzić wspólną noc w pokoju hotelowym. Wszystko zależy od tego, jakiego rodzaju masz preferencje, erotyczne pasje i fantazje. Codziennie napływa do nas setki nowych osób, a baza użytkowników jest na tyle pokaźna, że każdy bez kłopotu może znaleźć partnera dla siebie. Tysiące młodych oraz dojrzałych singielek każdego dnia szuka mężczyzny do niezobowiązującego seksu. Jedną z przydatnych opcji jest możliwość dodania swojego ogłoszenia. Przedstaw w nim swoje oczekiwania, a ilość wiadomości i zainteresowania bez żadnych wątpliwości wzrośnie. Z nami możesz być spokojny. Tobie pozostaje jedynie czerpać jak najwięcej satysfakcji z cudownych chwil i realizować erotyczne marzenia z najpiękniejszymi singielkami w naszym serwisie. Jesteśmy jednym z największych w Polsce stron dla tych, którzy szukają ekscytujących i krótkich spotkań z ludźmi o takich samych poglądach. Kreujemy przyjazną atmosferę, która ułatwia zawieranie bliskich relacji. W jaki sposób znaleźć singielkę? Wystarczy, że skorzystasz z łatwej i szybkiej rejestracji, która w przeciwieństwie do innych serwisów jest absolutnie darmowa. Gwarantujemy atrakcyjne i romantyczne spotkania w całkowitej dyskrecji, w sam raz dla żądnych nowych, ekscytujących wrażeń.\nPoznaj kobiety z Wadowic\nNa pewno nikt nie będzie żałować decyzji o założeniu na naszej stronie swojego osobistego konta. Każdy indywidualnie podejmuje decyzję o rozpoczęciu zakazanego romansu i skosztowaniu czegoś całkiem odmiennego i elektryzującego. Łączymy świat wirtualny z rzeczywistym. Wszystkie osoby tutaj są gotowi na przedstawienie się w najbardziej korzystnym świetle. Ty też? Czy zdajesz sobie sprawę, że większość samotnych osób po 21 roku miało kontakt z aplikacją datingową lub jest na to gotowa? Wykorzystaj to! Jeśli poszukujesz atrakcyjnych i otwartych singielek, nie zastanawiaj się, ale już teraz wybierz dla siebie atrakcyjną towarzyszkę i przygotuj się na wspaniałe chwile! Rejestracja jest całkowicie bezpłatna i możesz intensywnie korzystać z naszego portalu matrymonialnego nawet z podstawowym członkostwem. Poznawanie nowych, atrakcyjnych osób może być naprawdę świetną przygodą. To zupełnie nie jest trudne, aby znaleźć najlepsze dopasowanie, wybieramy najbardziej pasujące filtry, takie jak wiek, płeć, cechy wyglądu, niezależnie od tego, czy potrzebujemy dziewczyny na seks, czy też dziewczyny na stałe. Jesteśmy świetnym miejscem poświęconym dla znudzonych swoim dotychczasowym związkiem, doświadczających stagnacji oraz pewnej beznamiętności w relacji.\nInteresuje Cię niegrzeczny seks w stylu BDSM? Na naszej platformie masz na to największą szansę! Marzysz o związku? A może chciałbyś spotkać kogoś, z kim umówisz się na seks jeszcze dziś wieczorem? Przed Tobą wyjątkowa szansa, aby umawiać się na okazjonalne spotkania i zacząć nareszcie czerpać satysfakcję z własnej seksualności. Na naszej platformie erotycznej każdego dnia znajdziesz kogoś zdecydowanego na szybki numerek razem z tobą! Obecność w naszym serwisie nie zobowiązuje Cię w ogóle do niczego, a daje szerokie pole manewru. Niektóre osoby nie przypuszczali, że podczas luźnej rozmowy w sieci poznają kogoś wyjątkowego. Serwis umożliwia weryfikację swoich upodobań, aby móc następnie stworzyć rzeczywiście udany związek. Dzięki naszej witrynie masz możliwość znaleźć partnerkę z każdego miejsca w naszym kraju i tym sposobem zaliczyć następną emocjonującą przygodę. Nie musisz już poszukiwać witryn czy aplikacji społecznościowych i weryfikować ich samemu, tracąc przy tym czas oraz cierpliwość. U nas możesz znaleźć wszystko czego pragniesz. Twoim zadaniem jest tylko dopasować właściwą kategorie, a następnie wybrać najlepszą spośród opublikowanych ogłoszeń towarzyskich. Bezproblemowo umówisz się na szybki numerek w dowolnie wybranym miejscu i czasie.\nRozmawiając z dziewczyną bardzo ważna jest zarówno sama treść wiadomości, jak również jej forma. Pamiętaj o tym, by była po prostu poprawna. Wyjątkowy świat seksualnych doznań stoi przed Tobą otworem. Życie lubi zaskakiwać, a miłość szczególnie. Może właśnie otworzą się drzwi, których wcześniej nawet nie zauważyłeś? Przekonaj się na własnej skórze! Pomożemy Ci znaleźć osobę, z którą spędzisz wiele miłych chwil. Tak naprawdę To czy wypełnisz swój profil będzie zależeć tylko od Ciebie, ale rekomendujemy to zrobić, z tego powodu że tym sposobem Twój profil będzie atrakcyjny w związku z czym chętniej odwiedzany. Czatuj i flirtuj z kobietami z Twojego miasta. Jeśli dobrze Wam się rozmawia, czas umówić się po raz pierwszy na żywo. Możesz dobrze się bawić z najlepszymi kobietami w swojej okolicy. Oglądaj paręnaście tysięcy nowych fotek oraz streamingów dodawanych każdego dnia. Pod jednym adresem czeka dużo możliwości dla bardzo wymagających poszukiwaczy erotycznych przygód! U nas szybko znajdziesz wiele sposobów na dobrą zabawę.\nTysiące seksownych dziewczyn poszukuje interesujących facetów w internecie. W taki sposób jest po prostu najłatwiej. Gwarantujemy, że na 100 procent będzie ekscytująco. Nasza witryna internetowa pomoże Ci odkryć dużo ciekawych singielek, które usatysfakcjonują Twoje wymagania seksualne. Rzuć okiem na liczne nagie zdjęcia, osobiste kontakty dla dorosłych i ciesz się kamerkami, które umożliwiają zabawę z użytkownikami na żywo! Czujesz, że jesteś w nastroju na seks? Wejdź na naszą stronę, wyszukaj chętną kobietę w w sąsiedztwie, która jest chętna na seks dosłownie tak samo jak Ty. Skontaktujcie się i spełnijcie swoje erotyczne potrzeby. Jaki element łączy wszystkich naszych użytkowników? Kązdy z nich potrzebuje przygodnego seksu! Nie ma znaczenia, czy poszukujesz potajemnego romansu, masz chętkę na spontaniczny seks z nieznajomą, czy pragniesz dłuższej relacji. Możesz spotkać właściwego partnera anonimowo i dyskretnie dzięki nam. U nas bez dwóch zdań znajdziesz ogłoszenia kobiet w różnym wieku, o różnym typie urody. Spotkania online to sposób, w jaki kobiety i mężczyźni mogą się dopasować, porozmawiać i poznać online, niezależnie od czasu i miejsca. Czy zawsze podobały Ci się blondynki? A może jesteś wielbicielem brunetek? Alternatywą dla roksa mogą być tradycyjne serwisy dla dorosłych.\nJeżeli szukasz dobrego serwisu pełnego erotyki, koniecznie do nas dołącz. Tutaj poznasz tylko najpiękniejsze dziewczyny! Jaki możesz mieć plan na randkę? Wszystko zależy na co masz ochotę! Możecie wspólnie z nowo poznaną osobą zaznać rozkoszy życia nocnego, ale możecie także iść do kameralnej restauracji lub lokalnego pubu. Nie zawsze miłość czy okazja do seksu przychodzi do nas sama - a czemu mielibyśmy jej nie pomóc? Zawieraj przelotne relacje gdziekolwiek jesteś! Witaj w witrynie, dzięki której możesz zacząć flirtować z dziewczynami i facetami. Dziewczyny są w różnym wieku, dlatego z pewnością odnajdziesz idealną bez względu na Twoje gusta. Nagie zdjęcia i cała lista chętnych lasek na spotkanie, które zniewalą Cię swoim seksapilem. Lubisz namiętne, bezwstydne i zboczone kobiety? Zupełnie jak każdy prawdziwy mężczyzna! Nasza sieć społecznościowa dla dorosłych jest jak najbardziej anonimowa i bezpieczna, więc Twoje sekrety pozostają między nami.\nWykorzystaj dostępne możliwości już dzisiaj. Ogromna baza użytkowników i wyjątkowa popularność powoduje, że znalezienie interesującego erotycznego kontaktu jest tu wręcz pewne. Musisz tylko przejrzeć aktualne anonse i wybrać osobę, która spełni twoje oczekiwania pod każdym względem. Pamiętaj, aby korzystać z czatu, a z osobami, z którymi niezwykle dobrze Ci się flirtuje, przejdź do prywatnej rozmowy. Pozwól sobie na ciutkę spontaniczności, a będziesz zachwycony! Weryfikujemy konta podczas rejestracji. Dla Twojego bezpieczeństwa oraz wygody. U nas każdy jest mile widziany, niezależnie od tego, czy jest singlem, czy jest w związku. Posiadanie na naszej stronie konta przynosi wiele korzyści i otwiera nowe, fascynujące możliwości. Przekonaj się! Multum ludzi czeka, aby Cię poznać. Zarejestruj się już dzisiaj za darmo, sprawdź naszą usługę i zobacz czy jest to właśnie to czego potrzebujesz. Wadowice to najlepsze miejsce na dyskretne spotkania z singielkami.


Ferie zimowe 2012 - Aktualności - Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Nekla\n13.03.2012Data publikacji, 13.03.2012, Administrator Autor, Administrator , 233Ilość wyświetleń, 233\nW trakcie ferii zimowych odbywających się w Nekielskim Ośrodku Kultury, Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy Nekla zorganizowała balik karnawałowy w dniu 17.02 oraz program zabaw z Myszką Miki w dniu 24.02. Balik karnawałowy prowadzony przez dwa klauny obejmował malowanie twarzy, podróż przez krainę bajek, wspólne śpiewanie, zabawy taneczne (w tym konkurs na najlepiej tańczącą parę) oraz wiele konkursów i zagadek. Dzieci były w doskonałym humorze, pięknie poprzebierane w stroje karnawałowe. W następny piątek odbyły się zabawy z Myszką Miki przy użyciu chusty animacyjnej i innych przedmiotów, m.in. hula-hop czy tunele. Specjalnie dla dzieci przygotowane zostały gry i zabawy integracyjne i ruchowe przy muzyce oraz nauka chodzenia na szczudłach.\nNatomiast filia w Targowej Górce przygotowała atrakcje dla dzieci w każdy dzień ferii. Były zabawy i gry planszowe, układanie puzzli, wspólne czytanie książek, zajęcia plastyczne, konkursy i wiele innych atrakcji oraz słodkości. Dziękujemy za wspólną zabawę!


Sierpień, 2019 | Wszystko Wiem - Part 2\nSie152019 przez Wszystko WiemNo Comments\nOd jakiegoś czasu modnym trendem spędzania czasu wolnego w naszym kraju stały się przyjęcia w ogrodzie. Okazji do ich zorganizowania może być naprawdę wiele: rocznica urodzin, jubileusz małżeński, czy zwykłe spotkanie wakacyjne z rodziną – to tylko n\nSie132019 przez Wszystko WiemNo Comments\nJak wybrać lampy na korytarz?\nKorytarz nie jest centralnym wnętrzem w mieszkaniu, ale pełni niezwykle istotną funkcję. Często bowiem jest to pierwsze pomieszczenie, które widzą osoby przekraczające próg domu. A jak powszechnie wiadomo, pierwsze wrażenie jest zawsze najważniejsze.\nSie112019 przez Wszystko WiemNo Comments\nZnajomość języka obcego jest w dzisiejszych czasach koniecznością. Jednak nawet swobodne posługiwanie się obcym językiem może okazać się niewystarczające, by wykonać profesjonalne tłumaczenie. Czym innym jest zrozumienie tekstu zagranicznej piosenki,\nSie92019 przez Wszystko WiemNo Comments\nNagrywanie w plenerze staje się coraz popularniejsze, szczególnie w trakcie organizacji różnego rodzaju przyjęć, takich jak imprezy ślubne. Jednakże nie jest to zazwyczaj standardowa praca z kamerą, a aby efekty tego rodzaju prac były naprawdę zadowa\nSie32019 przez Wszystko WiemNo Comments\nWiększość kobiet lubi podkreślać najróżniejsze stylizacje efektownymi dodatkami. Odpowiednio dobrana biżuteria dodaje klasy i profesjonalizmu. Wybierając ją, warto zwrócić uwagę nie tylko na wygląd, ale także na tworzywa, z jakich została wykonana. W\nSie22019 przez Wszystko WiemNo Comments\nNakrycie stołu i zastawa Jednym z najważniejszych elementów uroczystych spotkań rodzinnych lub innych imprez okolicznościowej, podczas których spożywa się posiłki, jest elegancko przygotowany stół. Aby uzyskać ciekawy efekt wizualny, trzeba zadbać o\nSie12019 przez Wszystko WiemNo Comments\nObecnie zakres trendów, jeśli chodzi o portfele skórzane, jest dosyć szeroki. Mamy wybór, który pozwala na dobranie dla siebie odpowiedniego modelu, kształtu, koloru oraz wielkości. Już na wstępie, w tym wypadku stawiamy na jakość. To oczywiste, skor


Na Windows Phone odpalimy aplikacje z Androida?\nPiątek 14 lutego 2014\nAutor: Wedelek | źródło: The Verge | 07:27\nOd jakiegoś czasu po sieci krążą niedorzeczne plotki sugerujące, że Microsoft porzuci rozwój Windows Phone na rzecz Androida. Biorąc pod uwagę wszystkie za i przeciw wyraźnie widać, że nie ma co liczyć na taki obrót sytuacji. No ale ponoć w każdej plotce jest ziarno prawdy. Zdaniem portalu The Verge owym ziarnem jest pomysł by umożliwić uruchamianie aplikacji dla Androida w systemie Windows Phone. Ponieważ wymagałoby to emulacji, więc mowa w zasadzie tylko o aplikacjach użytkowych i niewymagających mocy obliczeniowej grach. Pytanie tylko, czy to w ogóle ma sens?\nZ marketingowe punktu widzenia jak najbardziej. Windows Phone nadal jest kojarzony jako system który "nie ma aplikacji", co juz od dłuższego czasu jest wierutną bzdurą. Owszem, jest ich o wiele mniej niż w przypadku iOS i Androida, ale z punktu widzenia przeciętnego użytkownika zasoby Marketplace są co najmniej zadawalające. Jedynym mankamentem Windows Phone jest mała ilość gier, ale moim zdaniem emulacja tytułów z Androida rozwiąże ten problem co najwyżej w części. Ponadto trzeba pamiętać, że możliwość odpalania aplikacji przygotowanych z myślą o "zielonym robocie" została zaszyta w BlackBerry OS10, ale bynajmniej nie wpłynęła na popularność telefonów weń wyposażonych. Nie jest to zatem panaceum na wszelkie problemy, ale funkcja ta może być wykorzystana w kampanii reklamowej.\nTrzeba też pamiętać, że Microsoft chce połączyć platformy Windows i Windows Phone, tak by aplikacja stworzona dla telefonu mogła funkcjonować bez przeszkód na Xboksie i tablecie z Windowsem. Unifikacja ekosystemu giganta z Redmond powinna przynieść wymierne skutki i zwiększyć ilość aplikacji dostępnych w Marketplace. Nie można też zapominać o negatywnych aspektach wprowadzenie do WP aplikacji z Androida, jak chociażby niespójny interfejs.\nW tym świetle pytanie o zasadność i możliwość wprowadzenia do Windows Phone możliwości odpalania aplikacji z Androida pozostaje bez odpowiedzi. Czas pokaże, czy i kiedy Microsoft zdecyduje się na taki ruch.\n@Temat (autor: PrEzi | data: 14/02/14 | godz.: 10:44)\nRaczej obstawiam plany MS dot. mozliwosci odpalania aplikacji Android w Windowsie (desktopowym). Co prawda mamy taka mozliwosc juz dzieki AMD i Bluestacks.\nzwiększyć ilość aplikacji dostępnych w Marketplace (autor: RusH | data: 14/02/14 | godz.: 11:42)\nM$ kombinuje jak kon pod gore aby WSZEDZIE kasowac 30% od KAZDEGO sprzedanego programu, czy to na fonie, czy x180 marketplace, czy na desktopie\nZ tą "wierutną bzdurą" to troszkę przesadziłeś (autor: Brauni | data: 14/02/14 | godz.: 13:08)\nMarketplace jest wciąż bardzo ubogi w porównaniu z Play a nawet w wielu przypadkach z AppStore. Wiekszość produktów które mają użyteczną appkę, mają wersje tylko na iPhona i Androida . np Twitch, Furby itp ...\nDodatkowy argument to cena - apki darmowe na androidzie kosztują (i to czasem niemało) na WPhone.\nCzemu mam płacić za licencje na Windows, jak mogę mieć androida bezpłatnie? (autor: anon1984 | data: 15/02/14 | godz.: 15:50)\nMS się zastanawia i próbuje to wprowadzić, a tymczasem ten, który nie miał stanowić żadnego zagrożenia ("pochowali" iOS chyba w 2010), teraz szykuje się do ekspansji na Desktopy :D.


Na czym polega usługa holowania?\nZa odstawienie samochodu z wypadku do wybranego przez klienta warsztatu mechanicznego odpowiada konkretne firma oferująca usługi lawetą w Opolu i okolicy. Zamówienie lawety jest bardzo proste, a wystarczy jedynie wykonać jeden telefon do wybranej przez siebie firmy. Zazwyczaj po zgłoszeniu chęci skorzystania z pomocy wystarczy zaczekać zaledwie kilkanaście minut, a laweta pojawia się na miejscu. Przybyli na miejsce fachowcy mają za zadanie załadować auto bezpiecznie na lawetę, a następnie sprawnie przetransportować je do warsztatu mechanicznego. Cały proces trwa dość krótko, ale zależny jest oczywiście od stanu pojazdu i możliwości jego poruszenia z miejsca. Usługa holowania pojazdów polega głownie na bezpiecznym dostarczeniu uszkodzonego w wypadku samochodu do mechanika, gdzie dokonane zostaną naprawy.\nIle kosztuje usługa holowania?\nCena usługi holowania samochodów zależna jest od kilku czynników. Przede wszystkim jest to zawsze odległość miejsca wypadku i ilość kilometrów jakie musi pokonać lawetą dana ekipa fachowców. Oczywiście w grę wchodzi także czas pracy oraz ilość koniecznych do wykonania usług. Wybierając sprawdzone firmy takie jak ta oferująca lawety w Opolu można mieć pewność, że ostateczna cena będzie bardzo zadowalająca.


UFC z nowymi umowami telewizyjnymi w Holandii, Czechach i Słowacji. Polska na celowniku? | MMAnews\nMMAnews > POLECANE > UFC z nowymi umowami telewizyjnymi w Holandii, Czechach i Słowacji. Polska na celowniku?\nPolsat wciąż dementuje, ale otwarcie coraz mocniej promuje największą federację MMA na świecie. Wcześniej tylko delikatnie nawiązuje do UFC, ale gdy ta jest już tylko krok od Krakowa, w telewizji pojawiają się nawet uczestnicy pierwszej gali w Polsce oraz regularne komentarze. W tym samym czasie David Allen flirtuje „z dwiema głównymi telewizjami” lecz przekonuje, że Fight Pass będzie dla nas jedynym słusznym źródłem na ten moment. Tymczasem Holandia i Czechy doczekały się swoich umów. Przypadek czy budowanie napięcia przed ogłoszeniem kontraktu w Polsce?\nWczoraj, siedziba UFC EMEA podała do publicznej wiadomości umowę partnerską z holenderską Eredivisie Media & Marketing, odpowiedzialną za kanał premium FOX SPORTS podstawowy FOX. Z treści jasno wynika, że kontrakt będzie ważny przez dwa lata, podczas gdy część gal będzie transmitowana na żywo z amerykańskim komentarzem, a część z nich retransmitowana w godzinach przystępnych dla holenderskiego widza i z lokalnym studio oraz miejscowym komentarzem. Pierwszą galą LIVE na FOX SPORTS, będzie UFC 185 z Joanną Jędrzejczyk i Carlą Esparzą walczącymi o pas. Pierwszą na tamtejszym FOX, gala Fight Night w Krakowie. Holendrzy wiedzą co dobre!\nDavid Allen o umowie z Holendrami:\nStacje FOX i FOX Sports w Holandii to idealny wybór, jeśli chodzi o transmisje walk UFC. Jesteśmy zaszczyceni, że podjęli z nami współpracę, jako że MMA nieustannie się rozwija.\nNa kolejną informację nie trzeba było długo czekać, bo zaledwie do dzisiejszego poranka. UFC EMEA wydała oświadczenie o nawiązaniu współpracy z telewizją NOVA SPORT, dzięki którym UFC po raz pierwszy zawita do Czech i Słowacji. Tak jak w przypadku pierwszej części newsa, jest to kanał płatny.\nStarszy wiceprezes i dyrektor generalny UFC EMEA David Allen, skwitował:\nKtoś powiedział niedawno, że UFC bez problemu poradziłoby sobie bez Polski ale tylko szaleniec nie skorzystałby z już rozwiniętego i podanego na tacy rynku. Czy miał rację?\nCo Polsat dementuje? PS znowu na całym świecie nie ma problemów a w Polsce coś ustalić to trzeba się pół roku jebać ze wszystkimi\npodpisujcie wreszcie jakąś umowę i jazda z tym UFC 🙂\nCo ma Polska?\n– 11 zawodników w UFC, co jest 2 wynikiem w EU\n– Rekordy ogladalnosci w MMA w Europie\n– Wyedukowane spoleczenstwo\n– Stosunkowo slabo rozwiniety rynek telewizyjny\n– Stosunkowo tanie koszty produkcji gali\nTo wystarczy. UFC w Cyfrowym Polsacie. Jak dla mnie sprawa juz jest zaklepana, i zaczyna sie wspolpraca miedzy FOXem i CP w Polsce.\nMMAnews na Słowacji: ‚Den Gladiatora VII’


Olimp Termo speed Extreme Jak stosować - Forum SFD\nsłowa kluczowe: olimp , termo , speed , extreme , stosować\nnapisał(a) 12 marzec 2008 23:02\nSzacuny 0 Napisanych postów 3 Na forum 10 lat Przeczytanych tematów 49\nWitam mam pytanie kupilem wczoraj sobie Olimp Termo speed Extreme i niewiem jak najlepiej ja stosować 1 kaps przed sniadaniem 1 kaps przed obiadem ? ale czy moge teraz brać 1 kaps 30 min przed treningiem ?? A i jeszcze jedno mam jeszcze L-Karnityne Treca Moge ja brać wronoczesnie z tym Termo Speed Extreme ? Bo chodzi mi oto zeby zrzucic pare Kg Oczywiscie codziennie cwicze 1,5 Godziny\nMasa po redukcji / crea XPLODE + Argi + BCAA +WPC\nnapisał(a) 13 marzec 2008 00:41\nmozesz brac rano i przed obiadem 30/przed treningiem 30min mozesz laczyc . Zaczynasz od 1 kaps potem ziwkeszasz stopniowo , to jest lajtowy spalacz wiec pewnie dojdziesz nawet do 4-6 pod koniec jako jedna dawka\npotrzebna szybka redukcja


Sebling – o nas – Strona 13 – Sebling\nSebling – o nas\nJako wydawnictwo działamy od 2016. Zakładając je, chodziło mi o rozpowszechnienie bogatej historii Piaseczna i okolic za pomocą powieści i komiksu. Cztery lata temu wydałem moją powieść historyczno-sensacyjną pt. „Gra o honor”, w której skupiam się na pokazaniu Samodzielnego Batalionu NSZ im. Brygadiera Mączyńskiego.\nNastępnie przyszedł czas na komiksy. Piaseczno i jego najbliższa okolica kryją wiele niespodzianek historycznych. Wydarzenia te są zbyt krótkie, by poświęcać im całe książki, ale są w sam raz na komiksy, które dodatkowo poruszają wyobraźnię poprzez aspekt graficzny.\nI tak, w 2018 roku zaczęliśmy pracę nad naszym debiutanckim komiksem pt. „Jeden do jednego” opowiadającym o konspiracyjnym meczu piłkarskim Warszawa – Kraków, który miał miejsce w Piasecznie w 1943 roku. Komiks ukazał się w połowie 2019 roku.\nNiemal od razu po wydaniu tego komiksu zaczęliśmy tworzyć komiks „Zimny Dół gorące serca” o potyczce Kompanii Leśnej NSZ im. „Szarego” w Lasach Chojnowskich w sierpniu 1944 roku. Udało nam się go wydać na początku tego roku.\nZapraszamy obejrzenia naszych wydawnictw w zakładce „Produkty” oraz o składanie zamówień. Tylko w ten sposób będą mogły się ukazywać kolejne komiksy, opowiadające o bogatej historii Piaseczna.\nObecnie w przygotowaniu są dwie nowe pozycje:\n„Misja majora” – o boju pod Pilawą z czasów powstania styczniowego\n„W oku cyklonu” – o bitwie pod Gołkowem z 1794 roku, największej na terenie gminy Piaseczno.\nOba komiksy ukażą się jeszcze w tym roku.\n© Sebling 2016-2020 | Wykonanie strony: sayz.pl


Ulotka Testomag przeciwskazania - opinie o działaniu leku\nTestomag przeciwskazania, ulotka\nPoznaj ulotkę Testomag przeciwskazania\nNa tej stronie poznasz ulotkę leku Testomag przeciwskazania.\nDowiesz się przed zakupem wielu ciekawych i nieznanych dla Ciebie informacji o Testomag przeciwskazania i sprawdzisz czy lek spełnia twoje oczekiwania.\nA jak było u Ciebie- Testomag przeciwskazania? Napisz swój komentarz\nUlotka o Testomag przeciwskazania\nże tekst tej strony dotyczący Testomag przeciwskazania, to informacje o charakterze poglądowym i mogą zawierać błędy. Najważniejsze są inforamcje zawarte w ulotce z opakowania leku oraz uzyskane od lekarza lub farmaceuty. Szczegóły przeczytaj koniecznie na stronie od autorów gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu i zdrowiu\nA jak było u Ciebie? Napisz swoją opinię o Testomag przeciwskazania. Anuluj pisanie odpowiedzi\nPoprzedni wpisParsabiv skutki uboczneNastępny wpisTizanidine Actavis skutki uboczne


Shakespeare - Quentin - Portal Pisarski\nShakespeare - Quentin\nProza » Obyczajowe » Shakespeare\nOd autora: Rzecz dzieje się w niedalekiej przyszłości. Gdzieś...\nRygiel żelaznej zasuwy trzasnął głośno, aż zadzwoniło w uszach. Właśnie zamknięto za mną drzwi do wolności. Stałem jak kołek patrząc na współtowarzyszy niedoli. Żaden nie wyglądał na zadowolonego. Dwaj mieli zasępione miny, a trzeci wyglądał na typowego, łysego oprycha.\n− Za co? − zapytał jeden, siedzący najdalej. Gębę miał najmniej odrażającą, ale i tak sprawiał wrażenie nieprzyjemnego.\n− Zabójstwo − odparłem cieniutkim jak nić głosem.\nSiedzący najbliżej drzwi, a tym samym i mnie, wpadł w atak radości. Z szeroko rozdziawioną japą zanosił się dzikim śmiechem, ukazjąc mi chyba wszystkie zęby, jęzor i część przełyku.\nPozostali dwaj wykrzywili jedynie usta w delikatnym uśmieszku.\nRozumiałem ich. Miałem dopiero piętnaście lat i nie wyglądałem na mordercę. Ani trochę. Nie uwierzyłbym sam sobie, gdybym nie znał prawdy.\n− Siadaj, mały, na tamto kojo − rzekł ostatni, który jeszcze się nie odezwał. − Piździ przez okno, ale da się wytrzymać. W końcu to nie "Mariott".\nZrobiłem, co kazał. Rzeczy odłożyłem na materac i przycupnąłem na brzegu łóżka, które przypominało stare, szpitalne legowisko.\nPotem odezwał się bezwłosy kretyn, który przestał wreszcie rechotać.\n− Te, młody. Chodź pod derkę na bajerkę. Nie bój, nie bój. Wybadam tylko twoją płyć. Wszyscy wybadamy. He, he. Ale ja najpierwszy.\n− Ty? − zdziwił się tamten od "Mariotta". − Niby dlaczego?\n− A bo najwięcej dostałem.\n− Wyrok może i najdłuższy, ale fiut za to krótki i cienki jak zapałka.\n− Chuj wielki, cztery bąbelki. Wie to najlepiej twoja stara, panie Wolski. Idziem zaraz wietrzyć jajca, a ty, młody, nie spierdol tylko kanałem, he, he.\nNie poszedłem na spacerniak. Zostałem w celi razem z Wolskim.\nSiedziałem na trochę prześmiardłym materacu, myśląc, w jaki sposób przeżyć nadchodzącą noc. Nie byłem głupi i nie raz słyszałem, co dzieje się w więzieniach. Podobno opowieści na temat bujnego życia seksualnego za kratkami są grubo przesadzone, ale wiedziałem, że trudno przewidzieć, jak zachowa się zbir, który widywał kobiety na rozkładówce czasopism.\nKiedy prowadzili nas z więziennego parkingu do budynku, dokoła zebrało się mnóstwo zboczeńców. Ponad połowa wykonywała nieprzyzwoite gesty zwiastujące groźbę stosunku. Idący krok za mną skazaniec prosił Boga o łaskę. W tamtej chwili nie myślałem o niczym konkretnym. Maszerowałem w zwartym szeregu żałosnych gnojków, patrząc przed siebie. Co chwilę ktoś krzyczał w naszym kierunku bzdury w stylu: "co słychać, niuniu...?", "swędzi mnie na sam widok" albo "czekałem na ciebie dziesięć lat". Wszystko to odtwarzałem raz jeszcze w pamięci. Nie wiem, dlaczego. Widocznie inaczej nie potrafiłem.\nZ zamyślenia wyrwał mnie głos Wolskiego.\n− Trzymaj. − Wyciągnął ku mnie dłoń, na której spoczywała stara, bardzo sfatygowana żyletka.\n− Po co? − zapytałem.\n− Wsadź między pośladki. No dalej, śmiało.\nNie wiedziałem czy robi sobie żarty, czy mówi poważnie, ale podarek przyjąłem.\nBądźcież ostrożni! Bezpieczeństwem trwoga,\nMłodość buntuje się, choć i brak wroga.\nNiecałe pół metra nad tablicą wisiał portret Mickiewicza. Zwykle wybieraliśmy trudniejszy cel, ale tym razem nie chodziło o rywalizację. Liczyła się tylko dobra zabawa.\nObracałem w ustach małą papierową kulkę tak, by dobrze nasiąkła śliną, ale nie rozleciała się na drobniejsze kawałeczki przy zderzeniu z celem. To samo robili chłopaki, czyli Pino i Bolo.\n− Na trzy, cztery − rzekł Bolo.\n− Chuja tam − odparłem. − A co, jeśli trafi więcej niż jeden...? Skąd będziemy wiedzieli, który pocisk jest czyj...?\n− Dobra, to po kolei − ustąpił Bolo. − Pino, zaczynaj.\nPinczer nabrał w płuca haust powietrza, przystawił do ust plastikową rurkę i dmuchnął z całej siły. Na szczęście chybił, czym dostarczył nam powodu do drwin.\nByłem następny, więc szybko musiałem wyciągnąć wnioski. Chwila namysłu, skupienia i świst. Trafiłem w ramkę, co też nie było rewelacją, ale jednak o kilka centymetrów byłem bliższy powodzenia. Na tym musieliśmy przerwać zawody, bo do sali wszedł Stendard.\nOd progu dało się wyczuć, że ma parszywy nastrój. Semestr zbliżał się ku końcowi, a ta gnida ani na moment nie pozwalała nam odetchnąć. Wiecznie tylko pieprzone lektury i prace domowe. Słowo daję, że miałem dość typa. Jedyne, czego pragnąłem, to dostać świadectwo i prysnąć stąd daleko. Przypominało to trochę historię z portretem Mickiewicza. W jednym i w drugim przypadku byłem bliski osiągnięcia celu.\nWszyscy wiedzieli, że Stendard potrafi uwalić cwaniaka i to w ostatniej klasie. Skurwiel robił to specjalnie, w końcu nie ma nic bardziej rozczarowującego niż porażka przed samym finiszem. To tak, jakby spłynąć rwącą rzeką pomiędzy skałami, przeżyć wodospad, atak krokodyla i łodzi podwodnej, a utopić się w szambie. Podłość ludzka nie zna granic.\nProfesor zasiadł jak zwykle za biurkiem i rozpoczął cały rytuał. Z teczki wyciągał w pierwszej kolejności zestaw długopisów powtykanych w skórzane etui. Po nich na biurku lądował dziennik, podręczny organizer, kołonotatnik i wreszcie sama teczka położona na płasko przy lewej krawędzi blatu. Za moment odczyta listę obecności.\n− Abramowicz − powiedział nauczyciel, na co chudy jak szkapa blondyn odparł:\nBolo i Pinczer zdusili w sobie śmiech, ale nie na tyle, żebym nie usłyszał.\nKlasyka żartu; kiedy wyczytany z nazwiska uczeń odpowiada "jestem", aż ciśnie się na usta, by dodać po krótkiej pauzie: pedałem, zjebem, cwelem, dziwką albo pizdą. Bawiło to nas nieodmiennie od jakichś pięciu lat. Bezpieczniej mówić "obecny".\nGdyby nie fakt, że zajęcia prowadził Stendard, zaraz ochrzcilibyśmy Abramowicza po swojemu, co niewątpliwie wprawiłoby resztę koleżeństwa w dobry nastrój. Niestety nasz polonista nie cierpiał głupich żartów. Właściwie nie znosił żadnych żartów, a już na pewno nie tych naszego autorstwa. Śmiech pasował do niego jak pięść do oka.\nPo zweryfikowaniu listy obecności pedagog zamknął dziennik, co dla nas było sygnałem, że pora otworzyć zeszyty i zanotować temat dzisiejszej lekcji. Zamiast tematu usłyszeliśmy jednak takie słowa:\n− Wkrótce czeka was egzamin końcowy, ale zanim, mam nadzieję, otrzymacie świadectwa, dyplomy i gratulacje, napiszecie jedną pracę. Ostatnią w tym semestrze.\nGdybyśmy nie posiadali umiejętności trzymania języka za zębami, nasze usta rzekłyby: "kurwa twoja mać", które rozniosłoby się po sali jak smród padliny. Jedno, co nas teraz łączyło, to zbiorowa nienawiść, znaczy łączyła większość, bo wśród nas były przychlasty, które widziały szansę na podciągnięcie ocen. Z reguły oni akurat nie musieli w ogóle się starać, ale dziwnym trafem bardzo chcieli. Młodzi, ambitni i żałośni. Tacy nie przepuszczą okazji nawet w drodze na szubienicę.\nW jednej z pierwszych ławek dziewczyna imieniem Mina podniosła rękę. Kiedy otrzymała pozwolenie, by zabrać głos, zapytała:\n− Czy to będzie praca pisemna czy ustna?\nBolo wykonał ukradkiem gest imitujący fellatio, ale nie było mi do śmiechu.\n− Myślałem nad tym − odrzekł Stendard. − Zwykle stawiam na formę pisemną, ale tym razem zrobię wyjątek. Sprawdzimy przy okazji wasze umiejętności oratorskie. Niedługo rozpoczniecie kolejny etap edukacji. Czekają was rozmowy wstępne, a w nich trzeba pokazać się z jak najlepszej strony. Pewnie chcielibyście poznać temat pracy.\nWprost nie mogłem się doczekać.\n− Nie ma żadnego konkretnego zagadnienia − kontynuował profesor. − Stawiam na swego rodzaju otwartość w interpretacji. Daję wam swobodę.\nZgłosił się lamus Abramowicz.\n− Czyli sami możemy wybrać temat?\n− Tego nie powiedziałem − odparł Stendard. − Miałem na myśli luźną pogadankę na temat... "Hamleta". Termin do końca przyszłego tygodnia.\nWłaściwie tytuł nie miał żadnego znaczenia. Wiedziałem, że utknęliśmy jak gówno w rurach i żadną siłą nie wylecimy na wierzch w jednym kawałku. Stendard odpalił maszynkę do mielenia mięsa, a przy tym nie pobrudził sobie zanadto rąk. Ciekawe, ile zajęło mu wykombinowanie tego skurwysyńsko chytrego planu.\nTeraz i ja miałem parszywy nastrój. Na apelu nie bawił mnie nawet znakomity koncert na wardze, który odegrał Bolo. Zabawa polegała na wydaniu ustami dźwięku najbardziej przypominającego pierdnięcie. I nie chodzi o to, aby prykać bez ustanku, ale wstrzelić się we właściwy moment, gdy podczas przemowy nastąpi pauza. Najlepiej, jeśli gadka jest cholernie poważna, a cała sala buchnie śmiechem. Trzeba tylko uważać, bo czasem w tłumie uczniów błąkał się woźny albo nauczyciel łowiący żartownisiów. Bolo był prawdziwym koncertmistrzem, serio. Gdyby utworzono orkiestrę, pierwszymi ustami zostałby Bolo. Sam czasem próbowałem zagrać co nieco i szło całkiem nieźle, ale nie dzisiaj.\nZaraz po apelu poszliśmy na przerwę.\nChodziłem przed budą jak struty, co nie uszło uwagi moim przyjaciołom.\n− Ty, Kuczer − rzekł do mnie Pino. − Chomik ci zdechł?\n− Daj spokój − odparłem i splunąłem na chodnik. − Jeśli nie skończę szkoły, ojciec napierdoli mi młotkiem.\n− No, to masz przesrane. Miło było cię poznać.\n− Fajnie, że macie dobry humor, ale uważajcie, bo wam też się oberwie.\n− Twój stary roztrzaska nam łby? − spytał Bolo.\n− Serio nie rozumiecie, co się dzieje? Stendard chce usadzić nas wszystkich. Pinczer, co masz z polskiego?\n− Jak dobrze pójdzie, na koniec będzie trója.\n− Ten ślepy dziad z dworca widzi, jak dostajesz tróję. Bolo ma jeszcze gorzej, a o sobie nawet nie wspominam.\nWszyscy spojrzeli na mnie z wrogością. Zapadła długa cisza.\n− Co proponujesz? − zapytał w końcu Pinczer.\n− Nie wiem jeszcze, ale coś wymyślę.\nBędziecie mogli zbadać rzecz dokładnie,\nA gdzie jest wina, tam niech topór spadnie.\nPrzez pierwsze kilka nocy prawie w ogóle nie spałem. Zaraz gdy tylko przymknąłem powieki, nawiedzały mnie okropne wizje. Więźniowie zwą koszmary senne strzygami i nawet chyba wiem, dlaczego.\nŁysy trochę mi odpuścił. Widocznie od początku zależało mu, by zrobić odpowiednie wrażenie, niejako ułożyć mnie jak wytresowane zwierzątko. Czasem zachowywał się nawet jak miły gość, choć nie miałem ochoty się z nim bratać.\n− Musisz, młody, wstąpić do jakiegoś gangu − poradził, gdy spacerowaliśmy na świeżym powietrzu.\n− A co jeśli się nie nadaję? − spytałem jak najgorszy amator.\n− No co ty, kurwa? Lamus jesteś? Tutaj musisz trzymać z jakąś ekipą, bo inaczej dostaniesz w pizdeczkę. Znaczy zawsze można oberwać, ale w kupie siła, nie? He, he.\n− Nie będę tu długo − mówiłem, choć nie miałem pewności. − Przeniosą mnie do jakiegoś ośrodka dla trudnej młodzieży.\n− Tak czy inaczej, jak chcesz wyjść w jednym kawałku i bez powiększonej dziury w dupie, pucuj się gangusom.\nRozejrzałem się po wielkim jak pół boiska spacerniaku. Rzeczywiście ludzie trzymali się tutaj razem. Niektórzy nawet identycznie wyglądali.\n− Może macie u siebie miejsce, co? − zapytałem.\n− Że co? − zdziwił się Łysy. − Że niby ty miałbyś dołączyć do nas? Chłopcze, my są Karki, rozumiesz...?\n− Zacznę chodzić na siłownię.\n− Chyba się zaraz zesram. Nawet, gdybyś huknął całe wiadro testosteronu i tak ci zabraknie ikry.\n− To co mam robić?\n− Bo ja, kurwa, wiem. Może opierdol se glacę i idź do skinów.\nZnałem trochę subkultury, ale pojęcia nie miałem, czym skini mogą zajmować się w więzieniu. Zapytałem więc o to swojego nowego kumpla.\n− W sumie ciężko powiedzieć − odparł. − Przeważnie napierdalają różnych takich. Już paru arabusom zrobili ze łba wycieraczkę. Trochę dilują i strugają palantów. Masz bogatych starych?\n− Nie bardzo, a co?\n− Chujowo. Mógłbyś zapłacić za ochronę. I tak będziesz musiał.\n− A co, jak nie mam ani grosza...?\n− Wtedy wsadź se korek w dupę.\nNa tym zakończyliśmy naszą dyskusję.\nŁysego zamknęli za zmasakrowanie jednego człowieka, który wszedł mu w drogę. Podobno poszło o o kawałek terenu, na którym mój towarzysz, jak twierdził, robił porządki i takie tam.\nŻyczliwy, od którego otrzymałem żyletkę, nazywał się Wolski. Był równie wesoły co Łysy, ale czasem poważniał. On z kolei przynależał do gangu Zębatego. Nie umiem powiedzieć czym się zajmował, ale czas spaceru spędzał aktywnie. Chodził od jednej grupy do drugiej, naradzał się, tłumaczył, słuchał. Z pewnością był ważnym elementem swojej formacji, ale nie najważniejszym.\nW żadnym gangu miejsca nie zagrzał natomiast Prezes − najstarszy z nas. Chłop mógłby być moim dziadkiem i tak też czasem go traktowałem. Zastanawiałem się, jak to możliwe, że Prezes żyje spokojnie praktycznie na uboczu. Nigdy nie widziałem, by ktoś go zaczepiał. Nawet Zębaty, szef gangu, odnosił się doń z szacunkiem. Wszyscy ci ludzie byli cholernie groźni w przeciwieństwie do mnie. Z niecierpliwością odliczałem kolejne dni, wkrótce miałem przecież odejść.\n− Nie mamy jeszcze zgody na przeniesienie − oznajmił prawnik, którego wynajęli moi starzy. − Ale spokojnie, chłopaku, działamy w ekspresowym tempie.\n− Też mi ekspres − wściekłem się. − Jak tak będziecie pędzić, to pod celą zrobią mi nową dziurę w dupie.\n− Spokojnie, Izaaku. Pośpiech nic nie zmieni.\n− Może moi starzy powinni ciebie zmienić, co?\nPo raz pierwszy prawnik − zwany przez niektórych papugą − uśmiechnął się. Naprawdę wyglądał na zadowolonego z siebie, jakby wykonał kawał dobrej roboty. Po chwili samozadowolenia, zapytał:\n− Powiedz, proszę, chłopcze, dlaczego się tutaj znalazłeś?\n− Nie umiesz czytać? Zajrzyj do swoich pojebanych notatek, a wszystko się wyjaśni.\nWtedy coś w nim pękło:\n− Ty mała gnido − rzekł bardzo spokojnie. − Paniczyku pierdolony. Jeżeli myślisz, że tatuś i mamusia załatwią ci przepustkę do lepszego świata, to się mylisz. Wpadłeś po uszy do szamba i trochę minie, zanim wypłyniesz na powierzchnię. Takie jest życie, że niegrzecznych chłopców i dziewczynki czeka wpierdol. Kara musi być. Jak dla mnie powinni wam poukręcać łebki i zetrzeć na pokarm dla rybek zamiast resocjalizować. Strata czasu i pieniędzy podatników. I jeszcze jedno, lepiej, żebyś współpracował, tępy klocu, bo ktoś przypadkiem mógłby nakablować, że lubisz bawić się z synkiem sąsiadów w doktora. Zajrzyj w swój jebany umysł i pomyśl czy warto.\nKiedy skończył swój monolog, sięgnął do teczki po papiery. Potem rzekł:\n− Stworzę teraz raport. Napiszę, jaki to jesteś spokojny i miły. Udowodnię w nim, że nawracasz się z każdym kolejnym dniem, jak przystało na człowieka, który zrozumiał swój błąd. Podpiszesz się pod każdym słowem, wiesz dlaczego? Bo inaczej prędzej znajdę schronisko dla psa przybłędy niż właściwy ośrodek dla ciebie. Kapujesz, mały?\nA więc wojna, pomyślałem.\nMoi koledzy, choć bardzo ich lubiłem, nie należeli do mózgowców. Zwykle to ja myślałem, a oni robili, co trzeba. Nie, nie byłem dowódcą, dyktatorem czy szefem. Jeżeli już, zajmowałem się strategią i unikaniem kłopotów.\nWiedziałem, że Stendard jest naszym najgroźniejszym przeciwnikiem. Reszta nauczycieli mogła sypać uwagami, posyłać wszystkich na dyrektorski dywan albo donosić starym. Nie zależało im, bo chcieli się pozbyć tumanów jak najszybciej, w końcu, po co przysparzać sobie dodatkowych zajęć. Ktoś z nami przecież musiał zostawać po lekcjach albo sprawdzać karne prace domowe.\nPolonista, zdaje się, przyjął zupełnie inną strategię. Za punkt honoru postawił sobie udupić ludzi, którzy nie zasługiwali na ukończenie szkoły. Niektórzy twierdzili, że to nic innego jak sprawiedliwość, ale według mnie sprawa była bardziej złożona. Sądzę, że profesor należał do grona idealistów ślepo wierzących własnym przekonaniom. Nieuków, osłów, głąbów, cymbałów, palantów i ćwoków zostawiał na kolejne lata, bo wierzył, że któryś z nas w końcu zrozumie, że wiedza to potęga. Pieprzony edukator zamiast w zeszytach próbował grzebać nam w głowach.\nMuszę przyznać, że traktowałem go jak wyzwanie rzucone mnie i moim kolegom. Kto wie, może nawet całemu pokoleniu. A więc wojna, pomyślałem. Znowu starzy kontra młodzi.\nW walce posłużyć miała nam cała gama zgryw, które wyszlifowaliśmy przez wszystkie lata niemal do perfekcji.\nDobra zgrywa musiała być konsekwentnie realizowana, wszak nie chodziło o to, aby w ramach kary czy buntu odebrać belfrowi życie, ale stopniowo je utrudniać. Powinniśmy atakować regularnie, ale z umiarem. Wiedziałem, że każdego człowieka można sprowokować, wystarczy tylko poznać jego słabości.\nStendarda najbardziej drażniło lekceważenie obowiązków, niechlujstwo i rynsztokowe słownictwo, dlatego nie sprawiło nam większych trudności doprowadzenie go po raz pierwszy do szału.\nMiało to miejsce tuż przed weekendem, gdy katowaliśmy jakiś wiersz. Profesor słuchał jak zwykle od niechcenia czyjejś interpretacji, kiedy spostrzegł na swoim czyściutkim, sterylnym biurku coś strasznego. Tuż przy krawędzi blatu leżał paskudny, ogryziony pazur. I to taki z żałobą. Przez dłuższy czas nie mógł oderwać od niego wzroku i nie zorientował się nawet, kiedy dupek z pierwszej ławki skończył swój wywód na temat wiersza.\nStendard rozejrzał się w milczeniu. Prześledził wszystkie twarze świdrującym spojrzeniem, po czym zapytał:\n− Kto jest dyżurnym?\n− Kto jest kim...? − zadał swoje pytanie Bolo, udając głuchego. To także była jedna ze zgryw.\n− Dyżurnym − powtórzył pedagog. − Masz problemy ze słuchem, Bolowski?\n− Nie, panie profesorze − odparł mój kumpel. − Ale my nie mamy dyżurnego.\n− W takim razie nic dziwnego, że wokoło taki nieporządek. Mianuję cię, Bolowski, dyżurnym.\n− Panie profesorze, ale muszę?\n− A masz inne zajęcie? Chodź tu, mam robotę w sam raz dla ciebie. Wyczyść moje biurko.\n− Przepraszam, profesorze, ale o ile wiem, to należy do obowiązków sprzątaczek.\n− Coś ty powiedział?\n− O ile wiem...\n− Słyszałem, tumanie! − wrzasnął Stendard. Potem otworzył dziennik i przewertował go prawie na sam koniec, co oznaczało, że szykuje się wpis w rubryce z uwagami. − Jesteś równie bezczelny i zarozumiały, co głupi. Odnotujemy to na wypadek, gdybyś miał problemy z pamięcią. I wy wszyscy także.\nObserwowaliśmy, jak zapalczywie notuje uwagę w dzienniku. Wcześniej zdarzało się, że karał nas kwitem, bo zapomnieliśmy odrobić pracę domową albo przystąpiliśmy do lekcji nieprzygotowani. Nigdy jednak nie był przy tym wściekły.\nKiedy skończył, przywołał do siebie Bolo i wręczył mu ów kwit, z którym mieli zapoznać się rodzice.\n− Do jutra matka i ojciec mają to podpisać − nakazał polonista.\n− Tyle, że moja matka wyjechała − rzekł Bolo. − Będzie dopiero pod koniec przyszłego tygodnia. Może ojciec podpisać dwa razy?\nPo sali rozniósł się cichy śmiech kilku osób.\nStendard miał dość, ale starał się nie wybuchać ponownie.\n− Wystarczy, że podpisze się raz − odrzekł nauczyciel. − A szanowną mamę zapraszam do szkoły zaraz po powrocie. Wracaj na miejsce.\nReszta lekcji upłynęła spokojnie, choć cała sytuacja trochę zgnębiła naszego belfra, który nie mógł znieść obecności pazura na swoim biurku. Byliśmy z siebie dumni, ale wiedzieliśmy, że to dopiero początek.\nKto buduje mocniej i od murarza i od cieśli okrętowego\ni od zwykłego cieśli?\nTen, co robi szubienicę, bo jego dzieło przeżyje tysiąc lokatorów.\nW więzieniu coś zaczynało się dziać. Ludzie szeptali coraz ciszej i rozglądali się bardziej na wszystkie strony. Odnosiłem również wrażenie, że przywódcy gangów stali się sobie mniej życzliwi, choć w tym miejscu trudno mówić, o jakiejkolwiek życzliwości. Najwyraźniej dochodziło do rozłamu.\nNawet ja widziałem, że Zębaty spogląda z niechęcią na Kulę, wielkiego jak stodoła łysola, który był centralnym punktem Karków. Z pewnością, jeśli Karki miały swojego przywódcę, był nim właśnie on.\nZębatemu to się nie podobało. Przez długi czas traktował Karków jako najemników, tanią siłę od czarnej roboty i podludzi, ale czasem ich potrzebował, dlatego pozwalał "bawić się" we własnym gronie. Ale coś uległo zmianie i nawet mnie nie umknął ten szczegół.\nRaz w tygodniu pod celami przejeżdżał wózek z książkami pchany przez nieco starszego ode mnie chłopaka. Nazywali go Twix, a to ze względu na brak dwóch palców u prawej dłoni. Podobno pożarł je pies właściciela posesji, którą Twix chciał obrobić. Przez wyraźny uszczerbek na zdrowiu nie nadawał się do żadnej innej roboty, stąd pchał bibliotekę na kółkach.\nUsłyszeliśmy pisk wózka pod naszą celą. Potem trzask odciągniętej zasuwy i przyjazny głos młodzieńca.\n− Cześć, panowie. Macie coś do oddania?\nPrezes podniósł się z łóżka, ale powstrzymałem go.\n− Zrobię to − powiedziałem i zebrałem ze stołu stos książek, które podałem Twixowi.\nTen z kolei przekazał mi kilka nowych egzemplarzy, na które nawet nie spojrzałem. Od razu położyłem je na stole.\n− E, Łysy − rzekł jeszcze na koniec Twix. − Chcesz książkę, mam tu fajną kolorowankę. W sam raz dla ciebie.\n− Pierdol się − odrzekł mięśniak. − Ciekawe czy z chujem w dupie też będziesz taki zabawny.\nKiedy chłopak przeszedł do następnej celi, Łysy jeszcze nie potrafił przełknąć zniewagi.\n− Zapierdolę gnojka − powtarzał raz po raz. − Gówniarz już jest trupem. Zajebię go książką. Ura bura, szef podwóra, pedał jeden dostanie w pizdeczkę.\n− Panuj nad sobą, Łysy − upominał go Wolski. − Poza tym, jak go wydymasz, sam będziesz pedał.\nMięśniak zamilkł, widać rozmyślał nad dylematem, jaki powoduje męski gwałt. Prezes tymczasem oddawał się namiętnie literaturze. Czytał właśnie "Władcę much". Dałbym uciąć sobie dwa palce, że kilka chwil wcześniej wydobył z książki gryps, który szybko schował do kieszeni.\nOśrodki dla trudnej młodzieży były dalej przepełnione. Moi starzy chcieli znaleźć coś stosunkowo blisko, żeby nie tracić całych dni na dojazdy, ale mnie było wszystko jedno. Papuga twierdził nawet, że zakład karny, w którym tymczasowo kiblowałem, nie był wcale zły, a już na pewno nie gorszy od poprawczaków, do których miałem dopiero trafić.\n− Wiesz, chłopie, co się tam dzieje? − mówił. − Ostatnio koledzy podpalili jakiegoś gówniarza podczas snu, innemu wetknęli petardę w odbyt, a jeszcze kogoś zamknęli w piwnicy ze szczurami wielkości psów. Takie nastały czasy, że potwory mają jeszcze mleko pod nosem. Zresztą ty też jesteś niezłe ziółko.\nPrawnik spojrzał najpierw na mnie, jakby sprawdzał czy ta uwaga zrobiła jakieś wrażenie. Potem powrócił do wertowania papierzysk.\n− No dobra, Izaaku, a teraz ustalmy jedną wersję. Twój kolega musi odpowiedzieć za współudział, więc lepiej, żebyś miał coś. Przyznaj, że cię nakłonił. Potrzeba nam niezbitych dowodów.\n− Co za różnica? − odparłem. − Odbębnię swoje w ośrodku i za niecałe trzy lata wyjdę.\n− A on?\n− Co on?\n− Zostawił cię, a jestem pewien, że przynajmniej pośrednio odpowiada za to, co się wydarzyło. Chcesz płacić za wspólną "zabawę"...?\n− Bolo zapłacił.\n− A ten jak mu tam, Pinczer?\n− To tchórz. Dajmy temu spokój.\nDalsza dyskusja była bezcelowa. Wiedziałem to ja i papuga.\nJak się macie obaj?\nJak przeciętni śmiertelnicy.\nAkcja sabotażowa przebiegała sprawnie. Profesor coraz bardziej miał nas dość, a myśmy wcielali regularnie plan w życie. Krótko mówiąc zgrywa goniła zgrywę.\nJak już wspomniałem obiekt naszych żartów piętnował każdy przejaw niechlujstwa, dlatego przy dogodnej okazji nie szczędziliśmy mu zmartwień. Kiedy na przykład wezwał mnie do odpowiedzi, a wiedziałem, że to zrobi, teatralnym gestem podałem mu zeszyt i stanąłem jak najbliżej biurka. Przez ostatnie trzy dni nie umyłem się ani razu, dlatego cuchnąłem jak stary, zapocony marynarz. Stendard próbował nie zwracać na to uwagi, ale w końcu kazał stanąć mi dalej. Bez przerwy też drapałem się po jądrach, co nieziemsko bawiło niektóre dziewczęta.\nJako, że zeszyt był wizytówką ucznia, postarałem się, by i ten szczegół nie umknął uwadze profesora. Okładkę wygniotłem tak, że rozsypywała się w dłoniach. Niemal każdą z kartek pokrywały rysunki penisów. Większe, mniejsze, uwzględniające detale anatomiczne lub nie, z włosami lub bez. Na ten widok Stendard spojrzał na mnie z odrazą.\n− To głupie żarty kolegów − wyjaśniłem z tępym uśmieszkiem.\nNic nie odpowiedział. Powrócił do wertowania zeszytu, a im dalej, tym gorzej.\nNiektóre z kartek pokryłem jeszcze smarkami, woskowiną wygrzebaną z uszu, a nawet spermą dla lepszego efektu.\n− Niech to szlag, Kuczer − skomentował Stendard. − Co to ma być? Żarty sobie stroisz?\n− Przyznaję, że kiepsko dbałem o zeszyt − odparłem.\n− Kiepsko? Przecież to wygląda jak pamiętnik kloszarda. Zabieraj te śmieci z mojego biurka i wynoś się.\nWróciłem do ławki bogatszy o pałę w dzienniku. Teraz już na pewno muszę zrobić wszystko, by zniszczyć mądralę.\nKoledzy pogratulowali mi akcji.\nKolejny dzień to popis Bolowskiego. Już na początku doprowadził profesora do szału, kiedy nie odpowiadał na jego nawoływania.\n− Bolowski − wezwał do odpowiedzi Stendard. Odczekał chwilę, po czym przemówił raz jeszcze. − Bolowski.\nBolo w tym czasie udawał, że śpi. Podparty na ręce z głupią miną i zamkniętymi oczami wywołał ubaw nas wszystkich. Klasę wypełniał coraz głośniejszy śmiech, do czasu, aż belfer ryknął na całe gardło:\nWywołany do odpowiedzi wstał:\n− Co się stało? − zapytał zdezorientowany.\n− Chodź tu − nakazał nauczyciel. − Gdzie masz zeszyt?\n− Jaki zeszyt?\n− A jak myślisz, idioto?\n− A, ten. Niestety wczoraj w naszej kamienicy był pożar i zeszyt spłonął. Sam ledwo się uratowałem, ale zeszyt, biedaczyna, nie miał tyle szczęścia.\n− Tak, tak, proszę pana. W rzeczy samej. Któryś z sąsiadów zasnął z papierosem i mamy oto taki wypadek.\n− Powtórz w takim razie temat wczorajszej lekcji.\n− No to było, że tak o. Ja siedziałem tam i nagle usłyszałem jakiś hałas na korytarzu. Myślałem, że coś się stało, a to pan woźny postawił wiadro żeliwne na kafle. A to robi straszny hałas.\nStendard wyglądał na autentycznie zaszokowanego. Nadął się cały i wzruszył ramionami, jakby zaraz miał odlecieć.\n− Co to ma do rzeczy...? − odparł. − Czyżbyś był aż takim idiotą, żeby nie rozumieć najbardziej podstawowych rzeczy? Po co o tym w ogóle wspominasz?\n− Uznałem, że to może być ważne.\n− Ważne? Jak coś tak bezmyślnego mogło ci przyjść do głowy? Bolowski, jesteś zakałą. Wysłałbym cię do dyrektora, ale wiem, że nic to nie da. Tobie potrzeba pomocy psychiatrycznej. Zejdź mi z oczu.\n− Nie stoję na pana oczach.\n− Siadaj, kretynie!\nTak przechodzi się do historii. "Nie stoję na pana oczach" było najczęściej opowiadaną anegdotą na przerwach przez kolejne kilka dni.\nNiech Herkules podważa ziemi zręby,\nKot musi miauczeć, a pies szczerzyć zęby.\nW więzieniu nie ma wiele do roboty, tym bardziej, jeśli nie należysz do żadnego gangu. Z tego powodu łapałem się wszystkich możliwych zajęć, dzięki którym mogłem opuszczać celę chociaż na moment.\nW chwili, gdy myłem podłogę w kuchni, rozległ się alarm. Dźwięk syreny oznajmiał przeważnie ucieczkę. Była to chwila jedyna w swoim rodzaju, kiedy wszyscy osadzeni dopadali do okien albo drzwi i nasłuchiwali. Tak przynajmniej opowiadał Łysy.\nNatychmiast w kuchni zjawił się strażnik, który kazał mi w podskokach wypieprzać do celi. Dokładnie tych słów użył, grożąc paralizatorem.\nNiecałą godzinę później całe więzienie wiedziało, że alarm nie był spowodowany ucieczką, a morderstwem. Załatwili Twixa.\nWolski od razu spojrzał na Łysego, który kończył serię pompek. Potem zerknął na Prezesa, ale żaden nic nie powiedział. W końcu przemówił Wolski.\n− Łysy, co ci strzeliło do tego pustego łba?\n− Że co? − zapytał kafar.\n− Dlaczego załatwiłeś tego nieszczęsnego gówniarza?\nKark skończył robić pompki. Siadł na brzegu łóżka i począł ocierać pot z ciała.\n− Nie wiem, o co chodzi − odrzekł. − To nie ja.\n− Zrozum, co mam na myśli − naciskał Wolski. − Dlaczego bez wiedzy i przede wszystkim zgody Zębatego odjebałeś dzieciaka? I nie pierdol mi tu za uszami, że nic nie zrobiłeś. Lepiej gadaj, jak było.\n− Miałem zgodę Kuli. No co?\nWolski długo zbierał myśli, zanim zapytał:\n− A kim jest Kula?\n− No Kula nam szefuje.\n− Bystrzak z ciebie, to powiem ci coś wprost. Kula i reszta koniobijów nawet po dupie się nie może podrapać bez zgody wyższego, rozumiesz?\n− Pedał musiał dostać za swoje i już. Jebnąłem go najpierw w czajnik i kazałem przeprosić, ale nie chciał. No to go dojechałem.\n− Byłeś sam?\n− Tak. Złożył się, jebany, jak scyzoryk. He, he. Nie ma kogo żałować.\nWolski o nic więcej nie pytał, a Prezes powrócił do czytania kolejnej książki.\nNie byłem specjalistą, ale nie miałem też wątpliwości, że Twix odgrywał ważną rolę roznosząc książki. Między kartkami przemycał grypsy. Prezes powiedział kiedyś, że informacja to potęga i teraz już wiem, co miał na myśli.\nFunkcję "roznosiciela" musiał przejąć człowiek zaufany i odważny. W razie niepowodzenia oberwać można było nie tylko od strażników, ale także od współwięźniów. Przez chwilę wyobraziłem sobie nawet, że podjąłem to ryzyko, ale, na moje szczęście, szybko znaleziono zastępcę. Został nim Buch − trochę dziwny koleś przypominający wyglądem chodzącego pionowo węża, ale Zębaty musiał mu ufać.\nPo raz pierwszy spotkaliśmy się kilka dni po śmierci Twixa.\nFacet nie należał do wesołków, jak jego poprzednik. Po przesunięciu zasuwy w drzwiach stać go było jedynie na lakoniczne:\nPodałem mu "stary" zestaw Prezesa, a przyjąłem "nowy". Zanim odszedł, zapytałem jeszcze:\n− Masz "Hamleta"?\nMężczyzna przetasował kilka książek, po czym wręczył mi pożółkły egzemplarz, o który prosiłem. Przyjąłem go i podziękowałem.\n− Nie wiedziałem, młody, że interesuje cię dramat angielski − skomentował Prezes.\nUniosłem książkę i rzekłem:\n− Przez to cholerstwo się tutaj znalazłem.\n− Bzdura. To akurat ustrzegłoby cię przed błędami.\nSiadłem na swoim łóżku i zacząłem czytać.\nW więzieniu organizowano także zajęcia szkolne dla tych, którzy z powodu odsiadki nie mieli okazji zdobyć wykształcenia. Zapisać mógł się każdy i wiele osób zrobiło to tylko po to, by wyrwać się na kilka godzin dziennie z celi.\nZajęcia prowadzili nauczyciele matmy, historii, języka angielskiego, biologii i polskiego. Kto chciał, mógł przystąpić w każdym momencie do egzaminu końcowego pod okiem ważniaków z Komisji Egzaminacyjnej.\nHistorii i polskiego uczył profesor Chomski, człowiek z mocnym charakterem. Podobno znał dobrze kilka sztuk walki.\nPodczas jednej z lekcji przechadzał się po sali, gdy dostrzegł na mojej ławce "Hamleta". Podniósł książkę i rzekł:\n− Królewicz duński. Dawno go tu nie było.\nKtoś z końca sali zażartował:\n− Niech pan uważa, bo Kuczer zaciukał nauczyciela.\nWszyscy buchnęli śmiechem.\n− Co myślisz o Hamlecie? − spytał mnie Chomski.\nNa początku nie miałem ochoty wdawać się w dyskusję, ale pomyślałem, że w końcu mogę powiedzieć to, co naprawdę myślę. No bo co mi grozi? Za krytykę Szekspira nie umieszczają w izolatce.\n− Według mnie był porąbany − odparłem.\n− Tak... − zachęcał profesor do kontynuowania.\n− Tylko dlatego, że facet zobaczył ducha ojca, doprowadził do własnej śmierci i innych. Gdybym powiedział, że w nocy gadałem do jakichś widziadeł, posadziliby mnie w psychiatryku.\n− Co powiedział ten duch? − zapytał któryś z więźniów.\n− Że stryj Hamleta jest mordercą.\n− O skurwysyn.\n− To nie wszystko − mówiłem dalej. − Bo matka Hamleta poszła w tango z jego stryjem.\n− Spokój − uciszał nas Chomski. Po tej krótkiej wymianie zdań powrócił do swojego biurka, siadł na brzegu i rzekł: − Nie wszystko należy odbierać tak dosłownie. "Hamlet" jest dziełem ponadczasowym, uniwersalnym. Stanowi swego rodzaju krytykę wiary w nas, ludzi i świat, jaki kreujemy. Wszyscy powinni znać losy duńskiego księcia, żeby zrozumieć, jak niedoskonałym tworem jest człowiek.\n− Chuja tam, ja jestem idealny − skomentował inny więzień i począł prężyć wielkie bicepsy. Znowu po sali rozniósł się gromki śmiech.\nProfesor spojrzał na żartownisia z uśmieszkiem wyrażającym dezaprobatę, po czym odparł:\n− Gdyby tak było, odprowadzałbyś teraz swojego nygusa do przedszkola, a nie pierdział w stołek. Trzeba ukazywać oblicze dobrych i złych uczynków, aby wychowywać społeczeństwo.\nZwykle tak już bywa, że na całym świecie toczy się walka o władzę. Silniejsi chcą rządzić słabszymi, więc zaprowadzają terror, a po osiągnięciu celu ostrzą noże, aby skorzystać z nich w chwili, gdy ktoś ambitniejszy wyciągnie łapy po koronę.\nW więzieniu także trwała wojna o wpływy i to coraz bardziej. Karki co rusz wyciągały łapy po, jak mawiał Wolski, kawałek ptasiego mleka, gdy tymczasem ludzie Zębatego ostrzyli to, co dało się przemycić i zaostrzyć. W końcu sam padłem ofiarą nadużyć.\nJeden z "atletów" nakazał, abym zorganizował wagon fajek w ciągu doby. Zachętą miał być fakt, że każda godzina zwłoki powiększała dług o jednego papierosa. Po trzech dniach sprawa zaczęła być poważna. Nękany "przypomnieniami" ze strony osiłków, udałem się do Łysego. Ten jednak wzruszył tylko ramionami.\n− Co ja mogę. Komuś się widocznie nie spodobałeś.\n− Pomóż, Łysy. Jesteście kolegami − naciskałem.\n− Zobaczymy, co da się zrobić.\nZnaczyło to, że nie obędzie się bez czegoś w zamian.\nDla Zębatego sam Kula i jego ludzie byli bardzo niewygodni. O ile wyłudzanie fajek nie należało do ciężkich grzechów i powodowało niewiele szkody, o tyle samowolne podejmowanie decyzji w sprawach, przy których należało zapytać o zgodę, stwarzało zbędne zamieszanie, jak choćby historia z Twixem.\nZaraz po morderstwie wszystkie cele przetrząśnięto w poszukiwaniu narzędzia zbrodni lub innych rzeczy, niezwiązanych bezpośrednio z samym czynem. W ten oto sposób wiele osób utraciło zachomikowane przedmioty pochodzące z przemytu, do niektórych nie doszły tego dnia ważne grypsy, a sami strażnicy zaczęli nas gorzej traktować. Wiele niepotrzebnego zamieszania, którego mogliśmy uniknąć.\nWolski nazywał Karków bezmyślnymi obwiesiami, i byłem pewien, że nie zamierza stać spokojnie.\nPodczas pracy w kuchni zaczepił mnie Łysy.\n− Psssyt − zawołał, kiedy ścierałem z podłogi tłusty zaciek. − Ruszaj pizdę, młody.\n− O co chodzi? − spytałem.\n− Gadałem z moim ziomkiem. Powiedział, że odpuści ci fajki, ale musisz kopsnąć fanta.\n− Czego chce?\n− Łańcuszek i adidasy.\n− Że co? Za kilka fajek?\n− Procent ci, kurwa, urósł.\n− Jaki procent?\n− Taki jesteś uczony, a chuja rozumiesz. Jak coś pożyczas, to potem oddajesz z procentem. Biznes, kurwa.\n− Nic nie pożyczałem.\n− I chuj, takie zasady. Masz czas do jutra. Czołem.\nZanim odszedł, wystraszył jednego z chłopaków, który pomagał mi w kuchni.\nCzy szlachetniejszy widny duch w znoszeniu\nPocisków oraz strzał gniewnego losu,\nCzy w pochwyceniu za broń przeciw morzu\nPrzykrości, by im kres położył opór?\nOd dawna miałem pomysł na super zgrywę, ale jakoś brakowało mi umiejętności aktorskich, ażeby podołać wyzwaniu. Gdy opowiedziałem o wszystkim chłopakom, Bolo natychmiast się zgodził.\n− Wchodzę − powiedział bez zastanowienia.\n− A co jeśli wezwą starych? − odezwał się Pinczer.\nBolo machnął ręką.\n− Matka poznała jakiegoś ciula i poszła w pizdu, a ojciec zalewa pałkę z rozpaczy.\nNigdy wcześniej nie chwalił się, że Pani Bolowska znalazła nowy dom. Nie sądziłem, by się wstydził. Uznał raczej ten fakt za mało istotny. Chrzanić, grunt, że był gotów do zgrywy.\nPomysł, jak już wspomniałem, był mój. Uznałem, że jeśli wszystko wypali, będzie ubaw jak jasna cholera. Nie sądziłem, by ktoś przed nami albo po nas powtórzył wyczyn. Bolo od początku podchwycił mój entuzjazm. Pino z kolei wyglądał na zdystansowanego, a może wręcz niechętnego. Czasem z nim tak już bywa, że chłopak nie potrafi się wyluzować.\nZaczęło się zwyczajnie; Bolo wiercił się w miejscu niespokojnie, jakby siedział na tłuczonym szkle. Co chwilę szurał krzesłem, aż Stendarda przechodziły ciarki. W końcu profesor nie wytrzymał i wywołał mojego kumpla do odpowiedzi.\nBolowski stanął przed tablicą, na której napisano:\nPiękna Ofelia! Nimfo w swych modlitwach\nPamiętać chciejcie o mych wszystkich grzechach.\n− Proszę omówić nam poszczególne części mowy − powiedział Stendard.\n− Części...? − zapytał Bolo.\n− Dokładnie tak powiedziałem.\n− To się chyba nie uda, profesorze.\n− A czemuż to, jaśnie panie Bolowski?\n− Źle się czuję. Bardzo źle.\n− Dlaczego nie zostałeś w domu? Masz zwolnienie?\n− Bo ja, proszę profesora, byłem u lekarza, ale on nic nie zauważył.\n− I śmiesz podważać kompetencje człowieka uczonego? Jeśli doktor nic nie widział, ja tym bardziej nie. Bierz się do roboty, symulancie. Czekamy.\nWtedy Bolo przystąpił do ataku. Znaczy nie od razu. Najpierw złapał się za czoło, jakby za chwilę miała mu eksplodować czaszka, a potem z teatralną miną upadł na podłogę. Kilka osób wyglądało na rozbawionych, ale część miała autentycznego pietra.\nUpadek przeszedł w histeryczne drgawki i nikt się już nie śmiał. Bolo uderzał tyłem głowy o parkiet, a na jego ustach zbierała się pienista ślina, która spłynęła strużyną po policzku.\nPrzerażony Stendard padł na kolana, by unieruchomić Bolowskiego. Szarpał się z nim kilka minut, po czym wreszcie osiągnął przewagę, a kiedy pochylił się, by obejrzeć "chorego", Bolo odkrztusił najobrzydliwszą flegmę i splunął.\nZielonawa masa śliny i smarków przywarła do czoła profesora niczym galaretowata narośl. I w tym momencie cała mistyfikacja legła w gruzach, bo mój kolega epileptyk, zamiast udać omdlenie, buchnął śmiechem tak donośnym, że usłyszeli go nawet na sali gimnastycznej. Plan ostatecznie nie powiódł się, ale i tak było o czym mówić.\nDzień ten zapamiętam do końca życia z dwóch powodów. Primo dlatego, że po raz pierwszy w życiu udało nam się wzbudzić w cholernym profesorze wstyd. Gość miał minę, jakbyśmy przyłapali go na masturbacji przed portretem prezydenta. Gdyby mógł, zapadłby się pod ziemię.\nNajbardziej ubodło go chyba to, że osiągnęliśmy swój cel. Właśnie tak. Pragnęliśmy wzbudzić zaufanie, a potem rzucić owym o ścianę. I chociaż wcześniej profesor bronił się dzielnie i nie pozwolił sobie na rozluźnienie, tym razem myśmy byli górą.\nMoże dobrze się złożyło, że Bolo położył zgrywę na końcu. Dzięki temu mogliśmy śmiać się potworowi prosto w zaplutą twarz i to w momencie najwspanialszego triumfu. Czy można chcieć czegoś więcej...?\nBył też drugi powód, znacznie ważniejszy, który przyćmił radość na długo. Zgrywa z epilepsją Bolowskiego był naszą ostatnią wspólną inicjatywą w życiu.\nAlbowiem mord choć mu i brak języka,\nPotężnym głosem woła.\n− Co cię gryzie, młody? − spytał Wolski, gdy siedzieliśmy sami w celi.\nOd jakiegoś czasu Wolski wychodził na spacery rzadziej, żeby nie powiedzieć, że prawie nie opuszczał celi. Ale za to czytał dużo więcej niż kiedykolwiek. Nie skończył jeszcze jednej książki, a już zamawiał drugą. Wiedziałem, że otrzymuje w ten sposób grypsy i sam je także nadaje.\n− Wszystko w porządku − odparłem.\n− Chrzanisz. Melduj, dzieciaku, staremu Wolskiemu, jaki masz problem.\nNie jestem kapusiem, ale z drugiej strony nie mogę być idiotą i odrzucać cudzej pomocy. Opowiedziałem więc o zajściu z Łysym, po czym spuściłem głowę, jakby ze wstydu, że strzeliłem z ucha kolegę spod celi.\n− Nie ma co robić uników − rzekł Wolski, który najwyraźniej rozumiał moje zażenowanie. − Tak już bywa, bracie, że trzeba stanąć po którejś ze stron. Pomogę ci.\n− Serio? Co chcesz w zamian?\nWolski uśmiechnął się i klepnął mnie w ramię.\n− Bystry jesteś, ale drobiazg. Nie ma sprawy. Ustaw się z Łysym jutro w pralni. Punkt dziewiąta. Masz fajki. − Podał mi dwie paczki papierosów, a potem rzekł: − dasz mu to, gdyby potrzebował zachęty. Powiedz, że resztę dostanie na miejscu.\nNie byłem pewien, co się kroi, ale znałem zasady na tyle dobrze, by wiedzieć, że o pewne sprawy lepiej nie dopytywać. Dla własnego dobra.\nNazajutrz Łysy upomniał się o swoje z samego rana. Przekazałem mu więc dwie paczki fajek.\n− A gdzie, kurwa, reszta? − spytał kafar.\n− Do dziewiątej dostaniesz wszystko − zapewniłem.\n− Do jakiej, kurwa, dziewiątej...? Dałem ci czas do jutra, a jutro już jest dzisiaj. Wyskakuj z laczków.\n− Nie powiedziałeś, do której będziesz czekał.\n− Dobra, młody. Chuj, moja strata. Jak do dziewiątej nie będzie fajek, dostaniesz w pizdeczkę. Zrozumiał?\n− Tak, jasne. Przyjdź do pralni.\n− No i git.\nPonad wszystko modliłem się, aby Wolski mnie nie wystawił. Prawdę mówiąc byłem całkowicie zdany na jego łaskę. Jeśli coś pójdzie nie tak, Łysy dojedzie mnie i weźmie siłą, co zechce.\nNiespełna dwie godziny po śniadaniu część więźniów wyszła na spacerniak, inni powrócili do cel, a ochotnicy, w tym ja, odmeldowali się do codziennych obowiązków. Z kuchni miałem dostęp do wielu pomieszczeń, których nie obstawiali strażnicy. Mogłem bez skrępowania spacerować po zmywaku, spiżarni, chłodni, przykuchennym magazynku, korytarzu, a także po pralni. Nie wzbudzałem żadnych podejrzeń, jako że każdego dnia należało pozbierać brudne ścierki oraz fartuchy i przenieść je w plastikowym koszu właśnie do pralni.\nPod tym względem w trudniejszej sytuacji był Łysy, który jakimś cudem wędrował niemal po wszystkich piętrach i pomieszczeniach więzienia. Najprawdopodobniej przekupywał strażników i zastraszał współwięźniów, którzy mogli mu zapewnić wstęp.\nKilka minut przed dziewiątą spotkaliśmy się w wyznaczonym miejscu. Łysy czekał już od jakiegoś czasu. Oparty o pralkę automatyczną zajadał bułkę zagarniętą najprawdopodobniej podczas spaceru. Poza nami w pomieszczeniu przesyconym smrodem chemikaliów nie widziałem nikogo.\n− No w końcu − rzekł na mój widok Łysy. − Pół bochenka bym opierdolił z nudów. Gadałem z ziomkiem i on już nie chce tych fajek. Woli laczki.\n− No to się nie dogadamy − odparłem.\n− Ochujałeś...? Chcesz, żeby cię wyruchali?\n− Chcę sam pogadać z twoim ziomkiem.\n− Sam możesz się popierdolić pod kocem. Biorę buty albo liczysz zęby.\nMiałem już zamiar uciekać, gdy zza rzędu automatycznych pralek wyłonili się dwaj mężczyźni, których widywałem dość często, ale żadnego osobiście nie poznałem. Wiedziałem, że obaj przynależeli do gangu Zębatego, a więc musiał ich sprowadzić Wolski.\n− Co jest...?! − Łysy uniósł wysoko ręce, gotując się do walki. Tamci mieli jednak zaostrzone szpikulce.\nWszystkie pralki zaczęły głośno buczeć i dopiero wtedy Łysy dostał pietra. Nie miał dokąd uciec, a wołanie o pomoc także nie przyniosłoby skutku. Hałas narastał, a osaczony mięśniak cofał się w ciemny kąt pomieszczenia. I już zbliżał się do sterty worków wypełnionych brudnymi łachami, kiedy zza stosu wyskoczył trzeci gangster. Napastnik wyprowadził serię szybkich ciosów szpikulcem i z szyi kafara w mgnieniu oka bryznęły strumienie krwi.\nStrach mnie sparaliżował. Mogłem jedynie patrzeć na agonię Łysego, który coraz bardziej chylił się ku betonowej posadzce. Z odrętwienia wyrwał mnie dopiero jeden z gangsterów, który nakazał wypieradać i to w podskokach.\nCios w szyję ostrym narzędziem to podobno pewniak. Nigdy nie ma stuprocentowej gwarancji, że jakiś zakapior nie przeżyje i tego, ale im więcej dźgnięć, tym większe prawdopodobieństwo, że ranny nie otworzy oczu.\nTego dnia prócz Łysego zginęło jeszcze kilku Kafarów, między innymi Kula, którego zaciukano na stołówce wraz z resztą najbliższych mu ludzi. Plan polegał na stworzeniu sztucznego zamieszania, a następnie zaatakowaniu celu numer jeden.\nZwłoki Łysego sprzątnięto zaraz po naszej ucieczce. Zrobił to podobno sam Wolski, który ukrył trupa pod stertą brudów. Następnie uszkodził prawie wszystkie automaty, co dało kilka godzin komfortu.\nPodczas obchodu powiedzieliśmy dyżurnemu, że Łysy od rana miał sraczkę i poszedł do piguły, co także pozwoliło zaoszczędzić trochę czasu. Wszystko wydałoby się i tak po obiedzie, ale to nie miało wówczas znaczenia.\nJak już wspomniałem na stołówce sprowokowano bójkę pomiędzy dwoma więźniami, co doprowadziło do eskalacji przemocy. Po chwili wybuchła trzecia wojna światowa i zanim strażnicy pełniący tego dnia dyżur zareagowali, Kula i paru Kafarów leżało w kałużach z własnej krwi. Cholernie paskudny widok, którego nie zapomnę do końca życia.\nW królestwie duńskim gnije coś i cuchnie\nWspólnie z Pinczerem byliśmy zmartwieni, gdy okazało się, że Bolo nie przyszedł do szkoły. Owszem zdarzało nam się wagarować i to nie rzadko, ale zwykle robiliśmy to razem. Kiedy jeden nie miał ochoty iść do budy, namawiał dwóch pozostałych i tak organizowaliśmy sobie dzień. Tym razem było jednak inaczej, dlatego postanowiliśmy po zajęciach poszukać naszego kumpla.\nSiedzieliśmy akurat na matmie, gdy do sali weszła babka z sekretariatu. Wołaliśmy na nią Żyrafa, gdyż miała cholernie długą szyję i chude nogi. Cud, że trzymała pionową pozycję.\nŻyrafa dotruchtała do profesora i przez minutę mówiła coś szeptem. Po wszystkim matematyk zrobił wielkie oczy i pokiwał głową.\nByło widać, że coś się dzieje. W przerwie na korytarzu minęliśmy dwóch policjantów, którzy zmierzali do gabinetu dyrektora. Od razu przyszło mi coś do głowy.\n− Bolo − powiedziałem sam do siebie.\n− Co? − nie zrozumiał Pino.\n− Chodź − nakazałem. − Musimy zadzwonić do Bolowskiego.\nPrzez blisko kwadrans nikt nie odbierał, co zmartwiło mnie jeszcze bardziej. Wiedziałem, że Bolo uwielbiał od czasu do czasu wdepnąć w bagno. Nie miałem konkretnych podejrzeń, ale intuicja podpowiadała mi, że coś poszło bardzo nie tak.\nCo nieco wyjaśniło się na zorganizowanym nadprogramowo apelu.\n− Wczorajszej nocy miał miejsce wypadek, na skutek którego jeden z waszych kolegów trafił do szpitala − powiedział dyrektor.\nNic więcej nie dodał poza tym, że mowa o Bolowskim.\nPo zajęciach wraz z Pinczerem wsiedliśmy w autobus i pojechaliśmy na drugi koniec miasta. Dobijaliśmy się przez parę minut do drzwi Bolowskich, ale bezskutecznie. Przestaliśmy, gdy z mieszkania obok wyszło stare babsko z czupiradłem na głowie.\n− Nie ma nikogo − wyjaśniła sąsiadka. − Dzieciak w szpitalu, a ojca zabrała policja.\n− Wie Pani, co tu się stało? − zapytałem.\nStaruszka jakby czekała na tę chwilę, bo zaraz zaczęła swą opowieść.\nOkazało się, że wczorajszego wieczoru Bolowskich ktoś odwiedził. Był to elgancki mężczyzna po pięćdziesiątce. Kobieta nie słyszała, o czym rozmawiali, ale zaraz gdy tylko tajemniczy jegomość wyszedł, w mieszkaniu obok rozpętało się piekło. Ojciec Bolowskiego wrzeszczał swoim zapijaczonym głosem, rzucając dokoła różnymi przedmiotami. Podobno Bolo też ostro piłował, ale tylko przez chwilę, bo potem zapanowała cisza jak makiem zasiał.\nKtóryś z sąsiadów zdążył w tym czasie wezwać policję. Awanturnik nawet nie próbował stawiać oporu. Starucha twierdziła, że gdy stary Bolowski otworzył drzwi, na rękach miał mnóstwo krwawych śladów.\nZrozumiałem, że żarty się skończyły dopiero w szpitalu. Przez oszklone drzwi widziałem swojego przyjaciela leżącego nieruchomo na wznak. Całą twarz miał owiniętą bandażami. Otwory pozostawiono jedynie na usta i oczy.\nNie pozwolono nam wejść do środka, gdyż nie należeliśmy do najbliższej rodziny. Staliśmy dlatego z Pinczerem jak wryci tuż przy samych drzwiach. Zastanawiałem się, jak teraz musi wyglądać twarz mojego kumpla ze szkolnej ławy. Czy dalej była rumiana? Czy to dalej twarz znanego wszystkim koncertmistrza, który wargami wykonywał takie zgrywy, że wszyscy płakaliśmy ze śmiechu...?\nNazajutrz nie poszedłem do szkoły. Cały dzień przesiedziałem w szpitalu. Wszyscy już wiedzieli, że Bolo oberwał od swojego starego. Oberwał tak, że musiał walczyć o życie. Byłem pewien, że chłopak wydobrzeje, ale nie mogłem w takiej chwili siedzieć w budzie. Przyjaźniliśmy się przecież od samego początku.\nNiech cię szlag, pomyślałem. Aleś nam numer wykręcił. Bardzo chciałem, żeby wszystko okazało się zgrywą, jak wówczas, gdy Stendard dostał smarkami w twarz. Wierzyłem, że za kilka godzin, może dni pękniemy ze śmiechu. Jak masz piętnaście lat, nie bierzesz pod uwagę śmierci. W zasadzie dotychczas uważałem, że moi rówieśnicy są nieśmiertelni. Kiedyś widziałem, jak jeden z ziomali jeżdżących na desce tarł ryjem przez pół skrzyżowania, po czym stanął o własnych siłach i poszedł na piwo. Wszyscy mamy taką moc.\nOd ponad trzydziestu godzin nie zmrużyłem oka, dlatego kiedy tylko przyłożyłem głowę do poduszki, którą wręczyła mi jedna z pielęgniarek, natychmiast odpłynąłem.\nŚniłem, że jesteśmy na biwaku. Bolo uczy mnie, w jaki sposób otwierać jedno piwo o drugie. Cholera, mój browar zawsze się pienił jak diabli. Po odkapslowaniu butelki musiałem szybko pić, żeby nie uronić ani kropli. Parę razy z nosa poszła mi piana. Śmialiśmy się do rozpuku.\nNagle twarz mojego kumpla zaczęła się... zapadać. Policzki jakby wklęsły, zwłaszcza jeden, nos przybrał wygląd zakrzywionego haczyka, a oko spływało w dół wklęsłości powstałej na twarzy. Bolo stał obok, ale nie mówił nic. Nawet się nie ruszał. Ze spuszczoną głową przypominał bardziej wisielca niż energicznego chłopaka, jakiego znałem.\nWstrząsnął mną dreszcz, aż otworzyłem oczy. Zorientowałem się po chwili, że jedna z pielęgniarek próbuje mnie dobudzić.\n− Co się stało? − spytałem.\nKobieta była zasmucona. Popatrzyła na mnie, jakby z politowaniem i wiedziałem , że to koniec. Bolo odszedł na zawsze.\nNie miałem zamiaru iść nigdy więcej do budy. Najpierw siedziałem całymi dniami we własnym pokoju, ale kiedy żale staruszków przybierały na sile, znikałem z domu na całe popołudnia i noce. Wracałem o świcie, kiedy ojciec i matka wychodzili do pracy. Mijaliśmy się tak przeszło tydzień, aż w końcu postanowiłem, że zajrzę jednak do szkoły.\nNa tablicy w korytarzu wisiała rozpiska z dyżurami nauczycieli. "Okienko" Stendarda przypadało między godziną czternastą, a piętnastą.\nZ tłumu uczniów, który wyszedł na przerwę, wyłowiłem Pinczera.\n− Izaak? − zdziwił się mój kumpel, gdy odciągnąłem go na bok. − Gdzie byłeś, stary?\n− Chodź, musimy pogadać − odparłem.\nPrzeszliśmy do sali gimnastycznej. Szkolna drużyna siatkarek miała akurat trening, więc usiedliśmy na trybunach.\n− Ale się popieprzyło − mówił Pino. − Biedny Bolo, kurwa. Co tam się w ogóle stało?\n− Musimy go pomścić − rzekłem.\n− Przecież jego starego zamknęli.\n− Chrzanić go. Tego samego dnia, co Bolo oberwał, do jego domu przyszedł Stendard. Rozumiesz?\n− Skąd wiesz, że to on? − zapytał.\n− Po prostu wiem i już. Po chuj drążyć temat. Teraz pomyślmy lepiej, co można zrobić.\n− Jak dopierdolić skurwielowi tak, żeby nigdy więcej nie robił świństw. Według mnie najpewniejsze byłoby otrucie.\nPino spojrzał, jakbym robił sobie jaja.\n− Ty tak poważnie, Kuczer?\n− Śmiertelnie. Wcześniej to była tylko zabawa, ale skurwiel przegiął ostatecznie.\n− Nie, nie. Ja wysiadam. Nigdy nie zrobię czegoś takiego.\n− Przez niego nie żyje Bolo. Czy dla ciebie to coś znaczy?\n− Gówno prawda. Muszę już iść.\n− I co, zamierzasz tak mnie zostawić?\n− Zwariowałeś. Powinieneś iść do Stendarda, pogadać. Na pewno pozwoliłby ci podejść do poprawki, po tym, co przeszliśmy. Ja byłem.\nSpojrzałem swojemu kumplowi głęboko w oczy. Wprost nie mogłem uwierzyć. Jeżeli mówił prawdę, znaczyło to, że nie miałem już przyjaciół.\n− Ty parszywa gnido. − Stanąłem na równe nogi i wykonałem szybki zamach. Cios wylądował wprost na szczęce sukinsyna, którego traktowałem kiedyś jak brata. Na tym skończyliśmy naszą rozmowę.\nStendard przybył do sali niecały kwadrans po czternastej. Zaraz po wejściu ujrzał mnie siedzącego na jego własnym miejscu, z rozłożonymi na biurku nogami. Już gotował się do słownej reprymendy, kiedy dostrzegł na tablicy napis mojego autorstwa. Hasło głosiło: Shakespeare to chuj. Facet natychmiast oniemiał. Zszokowany odłożył teczkę i stos dzienników na najbliższą ławkę, po czym przerzucał spojrzenie z tablicy na mnie.\n− Co to ma być? − zapytał w końcu.\n− Nie umiesz czytać, profesorze...?\n− W tej chwili chcę cię widzieć w gabinecie dyrektora. Zaraz zadzwonię do twoich rodziców.\n− O, to potrafisz najlepiej, konfidencie pierdolony. Ty wiesz, że jesteś od teraz mordercą? Na co tak patrzysz?\nWidziałem, jak jego twarz nabiera złowieszczego charakteru, a potem blednie. Tak jakby w jednej chwili uświadomił sobie, że nie ma najmniejszych szans. Pewnie na forum klasowym znalazłby w sobie energię, ale tu byliśmy sami. Nie miał przed kim zgrywać pana stanowczego. Mnie za to było wszystko jedno.\nPo co mają takie stworzenia jak ja pełzać między niebem a ziemią? Jesteśmy wszyscy wierutni hultaje, nie wierz żadnemu.\n− Rozwaliłem mu łeb kurkiem od kranu. Tłukłem tak mocno, żeby zmiażdżyć kość. Chciałem, by czuł to samo, co Bolo. Potem usiadłem pod tablicą, bo byłem cholernie zmęczony, a jak już odpocząłem, wyszedłem na korytarz. W ręku wciąż trzymałem ten kurek i chyba wszyscy widzieli ślady krwi.\nKiedy skończyłem swą opowieść, Wolski zapytał:\n− Nie myślałeś, żeby uciekać?\n− Już mówiłem, że było mi wszystko jedno − odparłem.\n− No dobra, a co z tym kumplem?\n− Z Pinczerem? Nie mam od niego wieści.\n− Chciałbyś się na nim odegrać?\n− Nie. Mam już dość. Jutro zabierają mnie do ośrodka. Chcę zacząć wszystko od nowa.\nW ośrodku dla trudnej młodzieży zameldowałem się w Dniu Ojca. W odróżnienia od paki była tam masa roboty, co bardzo mnie cieszyło. Na zajęciach praktycznych przygotowywaliśmy kartki dla swoich staruszków. Niektórzy z "osadzonych" uważali, że to wyjątkowo pedalskie zajęcie, więc przyozdobili swoje laurki krajobrazem kutasów i męskich dup. Moje dzieło było bardziej konwencjonalne, co też stwierdził nasz opiekun.\n− Chciałbym ją wysłać − rzekłem.\n− W porządku − odparł opiekun, po czym wręczył mi kopertę.\nKiedy odbierał ją z powrotem, zapytał:\n− Twój ojciec nie nazywa się Kuczer tylko Bolowski?\n− To staruszek mojego dobrego kumpla. Taki miły gest.\n− Jak chcesz.\nQuentin · dnia 26.08.2016 00:05 · Czytań: 841 · Średnia ocena: 4,83 · Komentarzy: 16\nJOLA S. dnia 26.08.2016 15:16\nświetne, kolejne opowiadanie, o ciekawej, przemyślanej konstrukcji. Przeczytałem je niemal jednym tchem. Dobrze się czyta - efektowne, ale czy piękne? Nie musi takie być. Czasem zastanawiające, wzruszające, jednocześnie odważne, mocno skłaniające do refleksji nad życiem. W wielu miejscach zaskakujesz pomysłem. Czytając czułam duszę autora, ale dość tych pochwał!\nPozdrawiam i przede wszystkim gratuluję.\nQuentin dnia 26.08.2016 22:46\nMiło cię widzieć i miło czytać te pochwały\nCieszę się bardzo, że opowiadanie przypadło ci do gustu. Piękno faktycznie ciężko dojrzeć wszędzie. Nie ma się co wysilać, nie o to tutaj chodzi\nDobra Cobra dnia 27.08.2016 21:09 Ocena: Świetne!\nRzecz tak mocna, że az jajca urywa!\nNoooooo, pięknie jest, qrde! Atmosfera, historia, tytuł dzieła, umiejscowienie - wszystko malina. Z radością czyta się takie kawałki, bo to rzecz zawodowa. Nie czytałem lepszych rzeczy na Portalu.\nZ uniżeniem Dobra Cobra\nPS - dzieło rzeczywiście przeznaczone dla czytelnika dorosłego + 18 lat.\nbemik dnia 28.08.2016 18:50 Ocena: Świetne!\nWłaściwie zasiadłam do tego opowiadania z nudów. Myślę sobie: przeskanuję, bo nie mam zamiaru czytać takiej dłużyzny. A potem wsiąkłam. Zaciekawiłeś mnie jakby dwutorową historią, którą szybciutko zaplotłeś w jeden warkocz.\nNie wiem, czy realia więzienia są prawdziwe (nigdy tam nie byłam), ale dla mnie opisałeś to wiarygodnie. Podobał mi się sposób narracji - dość suchy, ale adekwatny do "opowiadacza". Przykro było czytać tę historię, bo ma znamiona prawdopodobieństwa.\n− Wie Pani, co tu się stało? − zapytałem.\n- pani mała literą, bo to nie list\nal-szamanka dnia 28.08.2016 21:59\nNie lubię takich tematów, za bardzo mną wstrząsają, a potem budzę się w nocy z zaciśniętymi pięściami.\nAle doczytałam do końca... bo styl, umiejętność i talent.\nNalka31 dnia 28.08.2016 22:42\nNie pamiętam czy kiedyś zaglądałam do Ciebie, ale tym razem jednak zdecydowałam się zmierzyć z tekstem. Dobrze poprowadzona narracja i jeszcze to coś. Opowiadanie wciąga, nie tylko tematyką (ta nie jest wcale lekka), ale też układem. Dwutorowa akcja jeszcze bardziej podkreśla złożoność sytuacji. Więzienia, zakłady poprawcze, a do tego szkoła, która powinna dawać wiedzę, a nie być przyczyną konfliktu. Po owocach ich poznacie. I w związku z tym tutaj tez mamy efekt. Pośrednio, a może bezpośrednio zawinił nauczyciel. Powiedziałabym raczej, że był punktem zapalnym z całym swoim stosunkiem do uczniów i umiejętnością przekazywania wiedzy. Szacunek dla uczniów jest odzwierciedleniem szacunku dla nauczyciela. Bardzo wielowątkowe opowiadanie i można z niego sporo wynieść. Kto powiedział, że taka historia nie mogła się zdarzyć.\nQuentin dnia 28.08.2016 23:30\nDoCo, rumienię się tu i ówdzie, gdy czytam takie komentarze. Cenię słowo mistrza satyry i króla zbereźników, oj cenię Miło widzieć, że wciąż masz ochotę tu wracać.\nbemik, że dłużyzny to wiem, ale cóż, takim jestem twórcą. Inaczej nie potrafię, choć starałem się kiedyś a co do prawdopodobieństwa, staram się i zawsze będę się starał, aby historie były prawdopodobne. Ludzkie strzygi pociągają mnie i przerażają bardziej niż te, o których wspominał np Bram Stoker. Piekło jest tu, na Ziemi\nal, miło cię widzieć. Szkoda, że nie mogę cię jakoś radośniej przywitać, ale sama dobrze wiesz, że próżno w moich tekstach szukać radości Gdzieś tam pewnie jest, a może dopiero jej szukam W każdym razie dziękuję, że poświęciłaś swój czas. Jak zawsze.\nNalka, zaglądaj jak najczęściej, a potem komentuj Myślę, że umiem się odwdzięczyć choćby rewizytą i wnikliwą wypowiedzią\nWina, o której wspominasz, to stygmat nas wszystkich. Każdy jest czemuś winien i tak być musi. Szkoła winna temu, że dzieciaki beznadziejne, rodzice winni, że dzieciaki i dzieciaki winne, że szkoła, dom itd. Przykre, ale nic nie dzieje się bez konsekwencji.\nBardzo wszystkim dziękuję za poświęcony czas i przemyślenia. Po krótkiej przerwie wracam do portalu, więc do zobaczenia u was i u mnie następnym razem\nbemik dnia 29.08.2016 08:03 Ocena: Świetne!\nQuentin - źle zrozumiałeś. Na pierwszy rzut oka zdawało się, że dłużyzna (czyli długie i nieciekawe), ale kiedy zaczęlam, to zwyczajnie wsiąkłam. Nie wypuściło aż do końca.\nmike17 dnia 31.08.2016 18:28 Ocena: Świetne!\nQuentin, wypasione opko, że mucha nie siada\nTu nie ma nic zbędnego - czeszesz nielicho, że "Symetria" przy tym to smarki dzieciaka.\nTo się ceni, Królu słowa, bo żeś się tak mocno animował w temacie, że jak się czyta, to jakby się tam było, patrzyło, uczestniczyło.\nNie poczułem ściemy - wykozaczone dialogi, feeling akuratny, zrobiłeś kawał dobrej roboty, brudnej roboty, man\nNa wyżyny żeś poleciał ze slangiem, co takiego naturalistę jak ja wielce cieszy - Pasikowski mógłby brać u Ciebie korki jak pisać dialogi.\nPoważka, zero kitu.\nToć to aż się prosi sfilmować - mówię Ci to bez jaj, bo utwór mocno filmowy.\nWyczesany klimat w ogóle jest.\nJakbyś znał go od podszewki - autentyzm bije po deklu i to się po prostu czuje.\nNigdzie nie zabrzmiała mi fałszywa nuta.\nGdzieś jakby zabrzmiał mi "Słodko-gorzki" z Marlonem granym przez mego szkolnego kolegę (starszego) Rafała Olbrychskiego.\nPodobny feeling tu momentami gościł.\nJest w deskę!\nTy to po prostu czujesz, dlatego wychodzi, jak wychodzi - wchodzisz w pisaną opowieść i jesteś niemym świadkiem, tylko patrzysz i opisujesz.\nStąd takie perełki, Panie Quentin\nOklaski od mike'a, i wielki szacun\nQuentin dnia 02.09.2016 21:21\nMike, miło cię widzieć, stary Po takim komentarzu, wiesz, że wykonałeś jednak jakąś robotę i ma to sens. To dla mnie cholernie ważne, a właściwie najważniejsze. Żeby miało sens.\nMyślę, że obaj czujemy ten klimat i dlatego obu nam pasuje. Dzięki za wielkie słowa i uznanie, Maestro.\nOlbrychski, wcześniej Pan od prywatek... Gdzieś ty ich, chłopie, poznał Coś czuję, że gdyby ukleić z takich rewelacji jakąś całość, mogłoby być ciekawie A no i oczywiście wisienka na torcie Himilsbach. To ciekawe życie\nbemik, wszystko w porządku. Nie odebrałem twojego komentarza jako przytyku wręcz przeciwnie.\nWolff dnia 10.09.2016 11:25 Ocena: Bardzo dobre\nNaprawdę bardzo dobry kawał tekstu. Ładnie odwzorowana szara, brudna część tego świata. Najbardziej podobały mi się dialogi - proste jak cholera, ale przez to autentyczne, a wulgarny język też nie był, co częste, niejako wymuszony i przez to sztuczny.\nCałość na wielki plus. Takie teksty lubię.\nJedyne, do czego, mogę się przyczepić to ten amerykański, nieco przerysowany obraz więzienia. Wiem (hm... z pewnych źródeł), że nie do końca to tak wygląda. Oczywiście możesz mieć inne informację, chętnie o tym porozmawiam Może się czepiam, ale wspomniałem wcześniej o dużym, co uwielbiam, realizmie tego opowiadania, i tutaj ten lekko filmowy obraz więzienia nieco się z tym gryzł. Dlatego zostawiam "Bardzo dobre", ale pieprzyć tam ocenę, masz, chłopie, talent!\nQuentin dnia 11.09.2016 13:42\nCieszę się, że zwracasz uwagę na dialogi. Nie ukrywam, że to dla mnie cholernie kluczowa sprawa w tekście. Na tym głównie opieram swoją twórczość. Dużo słucham, a potem daję "posłuchać" innym i tak to działa Fajnie, że u ciebie też to zagrało.\nZ tym więzieniem to trochę mnie rozgryzłeś\n"Amerykanizowanie" mojej twórczości ( nie tylko tego tekstu) wynika pewnie z przyzwyczajenia. Na tym się głównie wychowałem. Znam "amerykańskość" przede wszystkim z wielu filmów i teraz odbijam to także w swoich tekstach. Z drugiej jednak strony staram się przeważnie nie robić tego na siłę. Lubię, gdy tekst ma wartość uniwersalną, gdy imiona np. brzmią jakby po amerykańsku, ale i po swojskiemu Nie zawsze się to uda.\nW przypadku więzienia myślę, że wszystko, co dziej się wewnątrz celi jest Made in Polska, a poza nią Made in USA Więc chyba mogę się z tobą zgodzić\nDzięki za wizytę i wnikliwy komentarz.\nMiroslaw Sliwa dnia 19.09.2016 21:02 Ocena: Świetne!\nZ "Mechaniczną pomarańczą" sobie pokojarzyłem początkowo, chyba przez bardzo umiejętne używanie przez Ciebie grypsu więziennego; chociaż, może masz jakieś rozeznanie w środowisku. Nie wiem tego.\nJak tak sobie czytam Twoje teksty, to hm... dostrzegam w Tobie, jak to pan Hrabal określił "czułego barbarzyńcę". Na tym portalu jest nas przynajmniej kilku pretendujących, ale tylko garsteczce to zaszczytne miano w pełni przysługuje; Ty jesteś jednym z nich.\nWiarygodność Twoich tekstów jest naprawdę... niewiarygodna.\nNie znam Twojego imienia i nazwiska, ale wiem, że nie jesteś amatorem; zbyt dobre pióro (klawiatura), zbyt wielka łatwość harmonii utekstowiania rzeczywistości jak na nieobytego w fachu, ale miło że można Cię tu poczytać.\nQuentin dnia 20.09.2016 22:38\nMiło cię widzieć. Zaskoczyłeś mnie zupełnie tym komentarzem.\nGdybym podał ci moje imię i nazwisko, nic by ci nie powiedziało gwarantuję.\nBardzo mi miło, że dostrzegasz w mojej twórczości jakiś choćby zalążek profesjonalizmu, bo tak to odbieram. Ale profesjonalistą się jeszcze nie mogę nazwać. Już nawet nie ze względu na wielkich twórców znanych pod każdą szerokością geograficzną, którzy wiecznie będą poza zasięgiem. Myślę, że nasza mała/portalowa społeczność zrzesza przynajmniej częściowo profesjonalistów, do których także nie mogę aspirować. Ale będę się zbroił\nNiezręcznie mi trochę odpowiadać na taki komentarz, bo też bardzo cię cenię jako twórcę ( prywatnie w końcu nie znam). Jak dla mnie portal to miejsce, gdzie można "posłuchać" i poczytać znawców, laików, pasjonatów, a na pewno ludzi zaangażowanych. Dla mnie jesteś znawcą literatury. Swoją wiedzą przewyższasz mnie pewnie o kilka głów i z tego także czerpię motywację. Dlatego wyobraź sobie sytuację, gdy człowiek, którego szanujesz i podziwiasz, zaczyna podziwiać ciebie. Świetna sprawa.\nJeżeli kiedyś moje nazwisko pojawi się tu i ówdzie, dowiesz się, że po części także dzięki tobie\nP.S. Co do "Mechanicznej..." skojarzenie jak najbardziej trafne. Od paru dobrych lat znajduję się pod ogromnym wpływem Burgessa. Czasem wbrew swojej woli.\nBarbara K.W. dnia 06.10.2016 12:44 Ocena: Świetne!\nPrzeczytałam jednym tchem. Profanacją byłoby niszczenie tego tekstu analizą i wydłubywaniem przecinków. Świetny utwór!\nSerdecznie pozdrawiam i nie mam śmiałości prosić o wizytę na mojej stronie.\nQuentin dnia 07.10.2016 23:47\nNie sądzę, że od razu profanacja, ale odkąd nie piszę w Wordzie tylko w jakimś tam NotePadzie, to trochę mi się zapomina o tym i owym Żadne wytłumaczenie w sumie.\nBardzo cieszę się, że tekst przypadł ci do gustu i zrobił wrażenie.\nChętnie zajrzę do twoich historii, bom ciekaw świata i ludzi\nA więc do zobaczenia i jeszcze raz dzięki


jego hobby czy zainteresowania. Pozwala budować treść w sposób przemawiający do osobowości człowieka. Do osoby neurotycznej przemawiać będą argumenty grające na jej emocjach, a do osoby o charakterze analitycznym, najlepiej p\nDodane: 10-05-2019 13:51\nMetoda ta jest odrębnym nurtem content marketingu. Jej fenomen polega na uznaniu osobowości odbiorcy za bardziej istotny element, niż jego hobby czy zainteresowania. Pozwala budować treść w sposób przemawiający do osobowości człowieka. Do osoby neurotycznej przemawiać będą argumenty grające na jej emocjach, a do osoby o charakterze analitycznym, najlepiej p\nO roli geodetyCustomer advices - electriciansCzy potrzebujemy radców prawnych?Kilka porad i faktów o ogrodachCars, motorbikes and other vehiclesKrótko o saunie w ogrodzieKlasycyzm i klasykaDobre strony paneli fotowoltaicznychKilka słów o taksówkachZobacz te informacje jak znaleźć fachowca od klimatyzacjiKomfortowa klimatyzacjaWhat do You need to know about computer rapairRok 2020 - dobry czas by naprawić ekspres do kawyGeneralnie o stronach w sieciJak się tanio i skutecznie dogrzać zimą?Gdzie iść do dentysty?Sauna idealna na relaksByć pięknym i młodym...How to buy a serpentine belt more effectively in 2020? Dobry i zły rodzaj weterynarzaO stomatologii i jej gałęziachKorekta wyglądu, czyli medycyna estetyczna7 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci kupić klimatyzatorPolskie sądyRola geodety w budowie nowych nieruchomości i nie tylkoSkąd się biorą nieproszeni gościeSkorzystaj z pomocy prawnejImplanty zębowe GliwiceBusem do pracy za granicęOto 3 Powodów Dla Których Powinieneś Pomyśleć O Tym Jak Znaleźć Dobrego Prawnika