Pulp Fiction WEB RPG ::\nWesołe miasteczko! Któż z nas go nie kocha? Dzieciaki, młodzież, rodzice i dziadkowie tłumnie gromadzą się przy diabelskim młynie, zajadając się watą cukrową i popcornem. Idealne rodziny, przychodzą tutaj by się idealnie zabawić i przy tym wydać jak najmniej swoich pieniędzy... zarobionych w idealnych pracach. Zakochane pary przychodzą tutaj by wpaść w wir rozrywki i oderwać się od ciągłych "problemów ze starymi" i "nudnej budy". Nikt nigdy nie odkrył co jest takiego pociągającego w wesołych miasteczkach, jednak ich urok wciąż zaskarbia sobie nowych zwolenników.\n3 3 Diabelski Młyn\nPią Wrz 03, 2010 11:37 pm\nOaza ciszy i spokoju. Mogłoby się wydawać, że w tym miejscu nawet trawa jest bardziej zielona, a wszelkie zło tego świata znika. Można wreszcie wrzucić na luz, bo nikt nie zabija w parku. Nawet Śmierć, wchodząc tutaj, zaczyna nucić wesoło marsz żałobny, nie wymachując przy tym nerwowo kosą. Nigdy nie doszło tu do wypadku, choć biegające samopas i drące się wniebogłosy dzieci, nie mogą wróżyć nic dobrego... nic bardziej mylnego! Tutaj nawet potworne bachory stają się rozkosznymi maluchami. Po przejściu przez bramę, życie zmienia się na lepsze.\n10 69 Brama do Parku - Wejscie...\nNie Lut 06, 2011 2:53 pm\nKolejny, nowo utworzony punkt miasta. W zależności od upodoba... *ekhem* ..potrzeb, można wybrać myjnie automatyczną jak i ręczną. Ta pierwsza jednak stoi od dłuższego czasu zardzewiała, gdyż myjnie ręczną prowadzą studentki chcące dorobić na weekendowy wypad. Specjalnie z tej okazji, przywdziewają swoje skąpe stroje kąpielowe i pucują do czysta nasze rozgrzane maszyny...\n1 1 Myjnia Automatyczna\nSob Sie 28, 2010 11:10 pm\nMiejsce wiecznie tętniące życiem, niezależnie od pory dnia. Idealne dla szemranych interesów, przemytu kokainy i wywalenia reszty oszczędności babcinej renty na Black Jacka. Krupieży, nie do końca uczciwie rozdają karty i niekiedy pechowcy, wracają w samych skarpetkach do wściekłych żon. Bank wciąż pozostaje nie rozbity, niczym niepokalany dotknięciem Święty Graal bogaczy. Spróbuj szczęścia. Może los się do Ciebie uśmiechnie i wrócisz z fortuną do nowej willi z basenem.\n3 16 Bar\nSro Lut 09, 2011 3:51 pm\nJedyne miejsce w mieście w którym mężczyzna może poczuć się naprawdę męsko i pokazać swoją męskośc innym mężczyzną... o fuuuj! Nie to miałem na myśli. Chodziło mi bardziej na oglądanie biuściastych sriptizerek, kręcących tyłkami, przed śliniącymi się facetami. Ci natomiast mogą pokazać jacy są wyluzowani i wsadzić kilka baksów za stringi niewinnych panienek... a może i nie tylko banknoty... Wódka z wodą w stosunku 1:10 leje się strumieniami, silne basy wytrząsają z mózgu resztki rozumu, a zniewalające niewiasty zaciągaja panów do boksów, na małe rande vouz. Tylko od lat osiemnastu panowie... ale za to jaka rozrywka!\n2 2 Toaletki Dziewcząt\nWto Paź 12, 2010 10:48 pm\nPub "Black Rebel Motorcycle Club"\nTu Whisky leje się strumieniami. Stylizowany na ciężkie brzmienia perkusji i basowe giatry, klub przypomina sławetne w tamtych czasach rzeźnie i pola notorycznych bijatyk. Nazwa wywodzi się od klubu tutejszych motocyklistów, którzy zagladają tu regularnie po dziś dzień. Nikt nie zna genezy tego pub'u jednak wiadome jest jedno: Nie wchodź tam, jeśli nie umiesz się bić. No i masz słabą głowę... ale to akurat przy umiejętności obicia komuś mordy rzecz drugorzędna.\n2 2 Toaleta\nSob Sie 21, 2010 6:56 pm\nPiękne nowoczesne centrum handlowe tylko czeka by porządny obywatel wydał tu swoje pieniadze napędzając państwową gospodarkę. Niewielu może oprzeć się seriom wyprzedaży i promocji które sprawiają że często wychodzisz ze sklepów z torbą rzeczy których nie zamierzałeś kupić i nie są ci wcale potrzebne. Jeżeli jednak nie znalazłeś czegoś w centrum na bazarze, możesz mieć pewność, że tutaj to znajdziesz. Tu tagże mieszka niewidzialna ręka rynku. Znajdziesz to czego poszukujesz i jeszcze więcej! Niektórzy twierdzą, że przychodzili tu poprostu po worek ziemniaków, a wracali z miłością swojego życia. Spróbuj sam! A nóż Tobie także się poszczęści i zabierzesz dziś do domu wybranke losu. A jeśli nie, to zawsze masz ten worek ziemniaków.\n4 17 Starbucks Cafe\nPon Paź 04, 2010 10:18 pm\nKościół w religii chrześcijańskiej budynek przeznaczony do celów sakralnych: odprawiania nabożeństw, sprawowania sakramentów, odmawiania modlitw ... bla bla bla. Tak, tutaj możesz wyznać swoje grzechy. Pastor wyslucha cię, rozgrzeszy i jeśli wyjatkowo mocno nabroiłeś dostaniesz pokutę. Bogobojni obywatele przychodzą to z calymi rodzinami co niedzielę lecz glównie dlatego by pokazać swoim sąsiadom jacy są niby porządni i bogobojni.Prawda jest taka że obowiązuje nas 10 przykazań 20 wieku: 1.Nie będziesz miał bogów cudzych przedemną, chyba że zwątpisz w moje istnienie. 2.Nie bedziesz używał imienia mego na daremno, chyba że cos cię zdziwiło lub zszokowalo. 3.Pamiętaj by dzień święty święcić, chyba że w tv leci fajny film. 4.Czcij ojca i matkę, chybaże dali ci szlaban. 5.Nie zabijaj chybaże ktoś wlazł bezprawnię na twoją posesję. 6.Nie cudzołóz chybaże...\n1 1 Zachrystia\nSob Sie 21, 2010 6:47 pm\nWitamy w stylizowanej na lata 50. restauracji Jack Rabbit Slim’s, w której gości obsługują kelnerzy przebrani za ikony popkultury. Miła atmosfera, dobra muzyka, oraz znakomita obsługa z pewnoscia umilą panśtwu wieczory w naszej restauracji.\n4 38 Stoliki\nPon Lut 07, 2011 6:48 pm\n14 14 Pokój 15\nPią Sie 13, 2010 8:41 pm\n1 1 Parkiet\nSob Sie 28, 2010 11:26 pm\nWysoko opłacana przez rząd placówka, która wszystkie pieniądze przeznacza na... właściwie na co? Z pewnością nie na leczenie pacjentów. Trzy górne piętra przeznaczone są na chorych, którzy podłączeni do aparatury czekają na wybawienie. Jednak nie wszystko widać gołym okiem... podziemia, są złożone z zawiłych korytarzy prowadzących do ultra nowoczesnych laboratoriów. 'Ochotnicy' bo tak tutaj nazywa się ludzi, którzy dali się schwytać, są poddawani testom i modyfikacją genetycznym. Nawet tutaj uważaj z kim się zadajesz, bo być może właśnie teraz, stoi za Tobą obłąkana siostra ze skalpelem.\nOddział Intensywnej Terapii 2 2 Za Szpitalem\nSob Wrz 04, 2010 3:34 pm\n3 3 Wystawa Trzecia\nPią Sie 13, 2010 4:48 pm\n9 44 Uliczki Centrum\nNie Lut 06, 2011 7:15 pm\n2 2 Vip Room\nSro Lut 02, 2011 11:22 pm\n[ Idź do strony: 1, 2, 3, 4] 99 Konstantin 1991 on Pią Lut 04, 2011 12:22 am\nMetropolitan Grill Bar\n0 Mia Wallace 323 on Pią Wrz 10, 2010 7:19 pm\n0 Mia Wallace 343 on Wto Lip 13, 2010 2:36 pm\n0 Mia Wallace 300 on Wto Lip 13, 2010 2:28 pm\nBrak nowych postów [ Zablokowany ] ζ


Premiera stałej strony teatralnej w legnickim Tygodniku Konkrety.pl\nUtworzono: środa, 21, marzec 2007 13:22\nTeatr Modrzejewskiej w Legnicy w porozumieniu z redaktorem naczelnym miejscowego Tygodnika Konkrety.pl podjął decyzję o współredagowaniu pisma. Efektem będzie stała cotygodniowa kolumna poświęcona wydarzeniom związanym z teatralną działalnością, w tym propozycje dla widzów legnickiej sceny i czytelników pisma. Debiut "legnickich teatraliów" nastąpił w najnowszym, środowym (21 marca) wydaniu tygodnika.\nLegnicka wiosenna promocja tomików poetyckich w teatralnej Caffe Modjeska\nUtworzono: wtorek, 20, marzec 2007 11:16\nNa środowy (21 marca), wiosenny wieczór poetycki z niespodziankami zapraszają wspólnie Teatr Modrzejewskiej, Klub Gońca Teatralnego i legnickie wydawnictwo „Edytor”. Okazją będzie promocja tomików poezji Małgorzaty Cimek-Gutowskiej i Ludwika Gadzickiego. Impreza w teatralnej Caffe Modjeska rozpocznie się o 18.00. Wstęp jest bezpłatny.\nMax Färberböck filmowe plenery nakręci w Legnicy, mieszkańcy zagrają żołnierzy\nUtworzono: wtorek, 20, marzec 2007 10:09\nWrocławskie Studio ABM Bartosza Stasiny poszukuje statystów do niemieckiego filmu „Anonyma” („Kobieta nieznana”), który w legnickich plenerach kręcić będzie w czerwcu tego roku reżyser Max Färberböck. Pierwszy z castingów odbędzie się w Teatrze Modrzejewskiej w Legnicy 29 marca (12.00 – 18.00). To propozycja dla szczupłych mężczyzn w wieku 18-60 lat.\n„O Czerwonym Kapturku”. CK Teatr w Grudziądzu gościnnie dla dzieci w Legnicy\nUtworzono: poniedziałek, 19, marzec 2007 20:07\nPo raz drugi w tym roku na gościnne występy zjedzie do Legnicy zespół Centrum Kultury Teatr w Grudziądzu. Po styczniowym „Czarodziejskim krzesiwie” tym razem pokaże dzieciom napisaną przez Jerzego Rochowiaka opowieść „O Czerwonym Kapturku”. I jak zwykle las będzie ciemny, wilk straszny, myśliwy dzielny, a koniec szczęśliwy…\nUtworzono: poniedziałek, 19, marzec 2007 01:31\nUtworzono: sobota, 17, marzec 2007 10:53\nUtworzono: czwartek, 15, marzec 2007 10:02\nUtworzono: czwartek, 15, marzec 2007 09:43\nUtworzono: środa, 14, marzec 2007 23:06\nStrona 738 z 765


Jakie walory powinien posiadać program do prowadzenia e-dokumentacji pacjentów? | RollStand\n9 maja 2018 19:24 ⋅ admin\nMedfile stanowi innowacyjny system, który pozwala na efektywne prowadzenie gabinetów lekarskich. Zaproponowane rozwiązanie daje szansę na zastosowanie najnowszych technologii z zadbaniem o komfort i bezpieczeństwo pacjentów. Wysoka funkcjonalność systemu pozwala na prowadzenie działań cechujących się powodzeniem. Wszystkie funkcje, które zostały zawarte w systemie mają za zadanie zwiększyć jakość prowadzonych np. poprzez trafność stawianych diagnoz.\nFunkcje usprawniające działanie gabinetu\nZaproponowany program dla gabinetu lekarskiego w sposób szczególny wyróżnia się takimi funkcjami jak:\nprowadzenie intuicyjnego kalendarza, który stanowi harmonogram pracy lekarzy i pozwala na prowadzenie planów pracy w różnym horyzoncie czasowym wraz z odznaczaniem dni urlopu, a przy tym umożliwia rejestrację pacjentów online i dodawanie wizyt w podziale na gabinety i lekarzy;\nintegracja z zewnętrznymi systemami takimi, jak: znanylekarz.pl, WFirma, eWUŚ, NFZ – Platforma P1 i P2;\nstosowanie kart pacjentów opartych na przyjętym standardzie zawierających dane pacjentów, wywiady lekarskie z historiami wizyt, a także archiwizowane dokumenty, dodane załączniki, a nawet diagramy dentystyczne;\numożliwienie wprowadzania integralnych baz leków z interakcją leków.\nAutomatyzacja kontaktu z pacjentami\nWychodząc naprzeciw oczekiwaniom pacjentów Medfile zautomatyzował kontakt z jednostkami medycznymi, a tym samym umożliwił pacjentom swobodne przekładanie wizyt, wysyłanie powiadomień o zbliżającej się wizycie czy potwierdzenia rezerwacji wizyt. Wszystko to możliwe jest dzięki zastosowaniu odpowiednich modułów takich jak na przykład moduł wysyłania powiadomień za pośrednictwem wiadomości SMS. Ponadto sam system pozwala na zarządzanie dostępem poszczególnych użytkowników poprzez stworzenie kont: lekarzy, rejestracji i innych indywidualnych kont z nadawaniem ich indywidualnych uprawnień.\nSystem zorientowany na efektywne rozwiązania\nInnym znaczącym walorem systemu jest to, iż daje on szansę na zadbanie o pozytywny wizerunek gabinetu czy placówki. Osiąga się to nie tylko poprzez dostosowanie swoich działań do potrzeb pacjentów, ale także dzięki wykorzystaniu funkcji spersonalizowania strony WWW gabinetu/placówki, a w ramach tego:\ntworzenie własnej poddomeny;\nsamodzielnej rejestracji pacjentów na stronie, co pozwala im zaoszczędzić czasu, a w razie odwołania wizyty, lekarz zyska możliwość efektywnego wykorzystania czasu np. będzie mógł przyjąć innego pacjenta.\nWśród największych walorów programu dla gabinetu lekarskiego, którym jest Medfile należy również zauważyć możliwość zastosowania aplikacji mobilnej, która to pozwoli lekarzowi na korzystanie z wszystkich danych o pacjencie w dowolnej chwili np. podczas wizyt domowych.\nRozwiązanie pozwalające działać lepiej\nZastosowanie e-dokumentacji przede wszystkim oznacza zakończenie problemu z kłopotliwymi i nieczytelnymi receptami, zaleceniami lekarzy czy skierowaniami. Uporządkowanie danych z wykorzystaniem ujednoliconych kart pacjentów daje szansę na tworzenie zbiorów danych, które mogą przydać się do prowadzenie skutecznej terapii w odpowiedzi na rozmaite problemy zdrowotne, z którymi borykają się pacjenci.\nSkorzystaj z najlepszego rozwiązania!\nWysoka funkcjonalność systemu opiera się także na umożliwieniu eksportowania bądź importowania baz danych, co umożliwia swobodne zarządzanie posiadanymi już danymi. Zdecydowanym atutem Medfile jest także możliwość korzystania z pomocy technicznej zarówno w formie kontaktu telefonicznego, jak i e-mail. Bogata funkcjonalność zaprezentowanego programu dla gabinetu lekarskiego świadczy o jego użyteczności, która to daje szansę na zastosowanie najlepszy rozwiązań, jeśli chodzi o prowadzenie elektronicznej dokumentacji medycznej.


Wychowałem się w poliamorycznej rodzinie - VICE\ntekst Benedict Smith, tłumaczenie: Katarzyna Stupnicka\nlut 9 2016, 12:30am\nWychowałem się w poliamorycznej rodzinie\nW dzieciństwie mieszkałem z tatą, mamą, konkubentem mamy i przez chwilę też z partnerką konkubenta mamy. Moja mama w pewnym okresie była nawet z czterema osobami, tata też miewał kilkoro partnerów równocześnie\nJest niewiele symboli kulturowych, które mają takie znaczenie jak model tradycyjnej rodziny dwupokoleniowej. Znacie ją: dwoje heteroseksualnych rodziców, dwoje dzieci, pies, dwie łyżki idealnego życia, wszystko delikatnie wymieszać. Nie zrozumcie mnie źle, nie ma w niej nic złego – ja po prostu się w takiej nie wychowałem.\nMoi rodzice są poliamorystami, to grecko-łacińskie określenie, oznacza osoby żyjące w niemonogamicznym związku za przyzwoleniem wszystkich stron. W dzieciństwie mieszkałem z tatą, mamą, konkubentem mamy i przez chwilę też z partnerką konkubenta mamy. Moja mama w pewnym okresie była nawet z czterema osobami, tata też miewał kilkoro partnerów równocześnie. Wychowała mnie więc grupa związanych ze sobą dorosłych ludzi, którzy nie byli ze sobą na wyłączność, ale byli sobie oddani przez lata, a nawet dziesięciolecia.\nWytłumaczono mi to wszystko po raz pierwszy, kiedy miałem osiem lat. Mój czteroletni wówczas brat spytał, dlaczego James, chłopak mamy, spędza z nami tyle czasu.\n„Bo go kocham", odpowiedziała bezpośrednio Mama.\n„To dobrze", odpowiedział mój braciszek, „bo ja też go kocham".\nI nie było to nigdy bardziej skomplikowane niż ta krótka rozmowa. Kiedy wracam do tego myślami, to co było niezwykłe w naszej sytuacji, to to, że tak naprawdę nie było w niej nic nadzwyczajnego. Nawet chciałbym, żeby brzmiało to bardziej ekscytująco niż naprawdę było – że jako dzieciak zdumiony natknąłem się na orgię na koksie bandy rozgogolonych cyrkowych klaunów, zakonnic i żigolaków – ale nie byliśmy bardziej dysfunkcyjni niż każda inna rodzina w okolicy.\nNie miałem nigdy za złe rodzicom, że spędzają czas ze swoimi partnerami. Wszyscy razem chodziliśmy do kina i spędzaliśmy wakacje na barce. Przez to, że było więcej dorosłych w domu, więcej też było wsparcia i miłości, no i więcej osób do opieki nad nami. Tata i James nie byli o siebie zazdrośni i mieli dobre relacje. Nic w stylu walczących samców alfa podczas okresu godowego, czego pewnie wielu by się spodziewało. Byli dobrymi przyjaciółmi.\nDobrzy rodzice, to dobrzy rodzice niezależnie od tego ilu ich jest. Całe szczęście, moi byli wspaniali.\nPamiętam, kiedy James zrugał mnie pierwszy raz. Jako ośmiolatek prawie wszedłem pod samochód, James odciągnął mnie z powrotem na chodnik i nakrzyczał na mnie, że nie rozejrzałem się na boki. Pomyślałem sobie wtedy: aha, ten dorosły też mnie ma pouczać? Ale nie minęło dużo czasu, żebym uświadomił sobie, że oznacza to też, że kolejny dorosły mnie wspiera – i uchroni mnie przed rozpłaszczeniem przez pędzące auta – no i, że w sumie to dobra sprawa.\nCałe szczęście u nas w domu panował błogi spokój, w szkole natomiast istny koszmar. Byłem jąkałą ze słabością do smętnych hiciorów lat 80. – gdybym zdradził komuś jeszcze moją rodzinną sytuację skazałbym się z automatu na zaciągnięcie majtek na głowę. Zrozumcie, jednego chłopaka w szkole nękano tylko za to, że jego ojciec zajmował się domem – nie byłem gotowy, żeby zdradzić, że moja Mama ma czterech chłopaków. Miałem tylko jednego najlepszego przyjaciela (więcej przeszkadzałoby w mojej duchowej ścieżce do wszechwiedzy na temat Gwiezdnych Wojen i w odkrywaniu objawienia wczesnych doświadczeń onanistycznych). Był jedyną osobą, która wiedziała o moich rodzicach i kompletnie się tym nie przejmował.\nNiestety o sytuacji moich rodziców dowiedzieli się ludzie z naszego kościoła. Byliśmy mocno związani z miejscową Anglo-Katolicką parafią wschodniego Londynu i jej społecznością – Mama uczyła nawet w ich szkółce niedzielnej. Nie kłamaliśmy nigdy w kwestii naszej dynamiki rodzinnej, ale też nie obnosiliśmy się ze stylem życia. O Jamesie mówiliśmy „przyjaciel rodziny", co funkcjonowało przez jakiś czas. W końcu jednak odkryto nas. Ktoś wyśledził bloga Mamy w internecie i wieść się rozniosła, że jesteśmy rodziną poli.\nWiększość ludzi starała się nas zrozumieć, ale nie każdy sobie z tym radził. Jedna rodzina z okolicy była tak zdegustowana stylem życia moich rodziców, że zabronili swoim dzieciom bawić się z nami. Sytuacja eskalowała później do tego stopnia, że ktoś zadzwonił do opieki społecznej, porównując poliamoryzm do przemocy domowej i znęcania się nad dziećmi, co skończyło się wizytą chmary pracowników opieki w naszym domu. Pamiętam, że siedziałem na podłodze w dużym pokoju z moimi zabawkami z Walk Robotów, Hypno-Disciem w jednej ręce, a Sir Killalot w drugiej, starając się przekonać ich, że moi rodzice mnie nie skrzywdzili.\nTeraz kiedy wspominam komuś, że moi rodzice są poli, reakcje oscylują od „to strasznie dziwne" po „to super". Większości osób podoba się oryginalność takiego stylu życia. Niektórzy czują się zagrożeni, ale zazwyczaj przekonują się, jak wyjaśniam im, że to nie jest krytyka ich monogamiczności.\nOgólnie rzecz biorąc to jak zostałem wychowany ukształtowało moja osobowość na lepsze. Miałem okazję rozmawiać z dorosłymi, z czego każdy był zupełnie inny, czy to byli moi rodzice, ich partnerzy, albo partnerzy, partnerów ich partnerów itd. Mieszkałem z osobami heteroseksualnymi, homoseksualnymi, bi, trans, pisarzami, naukowcami, psychologami, adoptowanymi, Bermudczykami, Hong Kongczykami, zamożnymi i tymi na zasiłku. Dorastanie w takim tyglu kulturowym rozwinęło mój światopogląd i pomogło mi stać się facetem, którym jestem dzisiaj.\nNigdy nie zazdrościłem kolegom i koleżankom ich monogamicznych rodziców. Znałem dzieciaki, które mieszkały z dwojgiem, albo z jednym rodzicem, z ojczymem albo macochą, z dziadkami, albo wujkiem czy ciocią. Dlatego moja sytuacja wcale nie wydawała mi się taka dziwna. Sądzę, że jest bardzo mała różnica w sposobie, w jaki rodzice poli i monogamiczni mogą schrzanić swoje dzieci. Dobrzy rodzice, to dobrzy rodzice niezależnie od tego ilu ich jest. Całe szczęście moi byli wspaniali.\nNie twierdzę, że poliamoria jest lepsza niż monogamia, są po prostu różne. Ale zależy mi na tym, żeby związki poli nie były stygmatyzowane. Z wszystkich kultur na świecie tylko 17 procent jest stricte monogamicznych. Znaczna większość społeczeństw akceptuje mieszanie różnych typów małżeństw. Nie ma czegoś takiego jak tradycyjny model rodziny. Christopher Ryan w swojej książce Sex at Dawn twierdzi, że ludzka monogamia sięga wstecz zaledwie do początków rolnictwa. Wcześniej żyliśmy w małych społecznościach opartych na zbieractwie i poszukiwaniu jedzenia, dlatego dzieliliśmy się wszystkim. Monogamia ukształtowała się dopiero później w okresie rozwoju rolnictwa, gdy ludzie, którzy zaczęli zostawiać po sobie swoje dobra, musieli mieć pewność, że ich dzieci są faktycznie ich potomkami. Ryan sugeruje także, że współczesny romantyzm, jest zupełnie niepotrzebnie purytański, „to przestarzały wiktoriański model ludzkiej seksualności, który stawia równość pomiędzy pożądaniem a prawem do własności". W XX wieku wielu z nas zaczęło powracać do poliamorycznych korzeni w wyniku seksualnej rewolucji lat 60., kolejnej fali feminizmu i wynikającym z tego rozwojem niezależności finansowej kobiet. Zjawisko to będzie się ciągle popularyzowało.\nLudzie pytają się mnie często czy sposób, w jaki zostałem wychowany ukształtował też moje poglądy na związki i miłość. Ciężko mi znaleźć na to odpowiedź. Poliamoria była normą w mojej rodzinie, więc monogamia zdawała się czymś obcym i sprzecznym z intuicją. Możemy kochać więcej niż jednego przyjaciela czy członka rodziny równocześnie, koncepcja, że miłość romantyczna działa tylko na zasadzie stałości, była dla mnie dosyć dezorientująca. Jestem teraz dwudziestolatkiem i zdecydowanie mam tendencję do posiadania wielu partnerów (chociaż tu w grę wchodzi bardziej moje libido niż przekonania). Nie identyfikuję się jako ktoś poli, ale jestem otwarty na możliwość związku z kilkoma osobami, albo tylko jedną.\nŻycie w dużej mierze to walka i cierpienie; cała reszta to miłość i pizza. Czy przez ten kosmiczny ułamek chwili, w którym żyjemy, nie możemy zaakceptować, że miłość to po prostu miłość, bez względu na to, czy jest międzyrasowa, homoseksualna, czy poliamoryczna? Dyskryminacja miłości to choroba serca – a tę już przecież powoduje pizza.\ntwoi rodzice uprawiali seks


Link ID 1004 Title SektorFana | Najlepsze forum piłkarskie Url http://sektorfana.com.pl/ Description SektorFana jest forum, z długoletnim stażem, jednak po kilku problemach, powróciliśmy do sieci niedawno, ale na dobre. Świetna atmosfera, dyskusje na wysokim poziomie, na różne tematy. Warto Nas odwiedzić i zostać na dłużej. Zasiądź z Nami w sektorze i dopinguj. Wkrótce konkursy na forum, przewidziane nagrody pieniężne i materialne, w postaci piłek, koszulek, flag zespołów sportowych, a także drobnych upominków. Wstąp w Nasze progi już dziś, zostań kolejnym fanem! Category Hobby i zainteresowania > Fora dyskusyjne Keywords sektor fana piłka nożna forum dyskusyjne piłkarskie Date Sep 7, 2011 Contact Name Reo-Cooker


Wiza do USA - turystyczna, pracownicza. Krok po kroku | Dzień Dobry TVN | Dzień Dobry TVN\nPorady środa, 06 lutego 2019\nFot. Getty Images/belterz\nStany Zjednoczone to jedno z osiemdziesięciu państw, które wciąż utrzymują obowiązek wizowy dla obywateli polskich. W Polsce panuje przekonanie, że wiza do USA jest niezwykle trudna do zdobycia, a procedura aplikowania o nią długa i żmudna. Nic bardziej mylnego! Aplikacja online zajmuje jedynie kilkanaście minut, a druga część procedury obejmuje prostą rozmowę z konsulem. Podpowiadamy więc jak, krok po kroku, zdobyć wizę do USA .\nWiza, USA - Krok pierwszy - wniosek wizowy\nPierwszym etapem aplikacji jest wniosek o wizę do USA . Formularz wypełniamy na stronie internetowej https://ceac.state.gov/genniv/ . Zostaniemy poproszeni o podanie swoich danych osobowych i informacji z paszportu. Jedyną częścią mogącą budzić jakiekolwiek wątpliwości są pytania w końcowym sektorze wniosku. Zostaniemy bowiem zapytani między innymi o to, czy byliśmy kiedyś karani, czy wspieramy organizacje terrorystyczne oraz czy braliśmy kiedykolwiek udział w morderstwie. Zarówno wniosek o wizę turystyczną , jak i o wizę służbową jest dokładnie taki sam.\nWiza, USA - krok drugi - opłata\nGdy wypełnimy już wniosek o wizę, musimy zapłacić, by został on rozpatrzony. Jest to koszt 160 dolarów amerykańskich, czyli około 570 złotych. W tym celu logujemy się na stronie\nhttps://cgifederal.secure.force.com/SiteRegister?country=Poland&language=en_US , gdzie zaznaczamy, o jaką wizę aplikujemy (są różne rodzaje wiz do USA ) - wiza B1/B2 (wiza turystyczna / wiza służbowa), F1 (wiza studencka) lub inne. Pamiętaj, że nawet jeśli Twój wniosek zostanie odrzucony lub rozpatrzony negatywnie, opłata za niego nie podlega zwrotowi. Po dokonaniu płatności zapisujemy numer potwierdzenia wpłaty, ponieważ będzie nam on potrzebny w następnym kroku.\nWiza, USA - krok trzeci - umówienie spotkania\nW następnym etapie na monitorze komputera wyświetli się nam kalendarz z dostępnymi terminami spotkań w Ambasadzie w Warszawie lub w Konsulacie w Krakowie. W tym celu używamy numeru referencyjnego naszego wniosku oraz numeru potwierdzenia wpłaty za jego rozpatrzenie. W okresie przedwakacyjnym na spotkanie oczekiwać można od dwóch tygodni do miesiąca lub dwóch. W zimie okres oczekiwania jest dużo krótszy.\nWiza, USA - Krok czwarty - Ambasada i spotkanie\nBez względu na to, czy Twoim celem jest wiza turystyczna czy służbowa , będziesz musiał odbyć rozmowę z pracownikiem urzędu konsularnego. Konwersacja zazwyczaj odbywa się w języku polskim, ale urzędnik może również sprawdzić Twój poziom języka angielskiego. Pamiętaj - ubieganie się o wizę do USA to nie egzamin czy rozmowa kwalifikacyjna i naprawdę nie ma czym się stresować. Urzędnik sprawdzi jedynie, czy łączą Cię z Polską jakiekolwiek trwałe relacje - ekonomiczne, rodzinne lub społecznie. W ten sposób będzie mógł ocenić, czy nie będziesz chciał zostać w Stanach na stałe (czego władze USA chcą uniknąć). O co może zapytać pracownik urzędu konsularnego? M.in. o Twoją pracę, dzieci czy nawet dom. Podczas rozmowy mogą paść również pytania o Twój cel wizyty za oceanem. Warto więc pamiętać nazwy miejscowości, do których chcemy jechać lub nazwiska osób, które nas tam zapraszają.\nUSA, wiza - rodzaje wiz do USA\nPodróżni często myślą, że trudno będzie im zdobyć pisemne pozwolenie na przekroczenie granic Stanów Zjednoczonych. Należy jednak pamiętać, że wizy turystyczne czy służbowe nie są tym samym, co wiza imigracyjna . Tę ostatnią jest dostać nieco trudniej. Jakie rodzaje wiz do USA są najpopularniejsze?\nWiza turystyczna - to najpopularniejszy rodzaj wiz. Prawie każdy wniosek o wizę turystyczną do USA zostaje rozpatrzony pozytywnie. Pozwala ona na zwiedzanie Stanów, ale nie zezwala na pracę na ich terenie.\nWiza służbowa - jak czytamy na stronie Ambasady USA wiza ta “jest odpowiednia, jeżeli planowana podróż ma na celu: konsultacje z partnerami biznesowymi, udział w spotkaniu biznesowym lub konferencji naukowej, uregulowanie spraw majątkowych, negocjacje kontraktów”.\nWiza pracownicza - wiza ta często mylona jest z wizą służbową. W przypadku wizy służbowej jedziemy do USA jako reprezentant polskiej firmy. Wiza pracownicza zaś pozwala nam na podjęcie tymczasowej pracy na terenie Stanów Zjednoczonych.\nWiza studencka - ten rodzaj wizy przeznaczony jest dla osób, które chcą uczyć się w Stanach Zjednoczonych. Zazwyczaj wystawiana jest na okres trwania nauki.\nChoć bardzo rzadko, zdarza się, że wniosek wizowy do USA zostanie rozpatrzony negatywnie. Kiedy może zdarzyć się, że nie dostaniesz wizy? Zdarza się to w przypadkach, gdy jesteś osobą z historią kryminalną, Twoja rodzina przebywa nielegalnie na terenie Stanów Zjednoczonych oraz jeśli w przeszłości pracowałeś nielegalnie na terenie USA. W innym przypadku nie powinieneś mieć problemów z dostaniem wizy . Pamiętaj jednak, że warto przekonać pracownika Ambasady lub Konsulatu , że masz do czego wracać Polsce - do rodziny, pracy lub własnego biznesu, wtedy ubieganie się o wizę będzie znacznie prostsze.


Premiere Runway w Manufakturze - Plaster Łódzki\nPremiere Runway w Manufakturze\nW najbliższą niedzielę, 24 sierpnia, w Manufakturze powinien pojawić się każdy pasjonat mody. Na rynku odbędzie się pokaz młodych projektantów pod hasłem Premiere Runway, organizowany w ramach konkursu Schwarzkopf The Look Of The Year. Swoje kolekcje zaprezentują młodzi polscy projektanci, między innymi Milita Nikonorov, Milena Sobierajska, Mazurek&Mańka, Anna Orłowska, Bjorn, Justyna Rahman oraz Joanna Samolewicz.\nSchwarzkopf The Look of the Year to najstarszy i najbardziej prestiżowy konkursu dla modelek. Jego pierwsza edycja odbyła się w 1983 r. Premiere Runway od trzech lat jest stałym elementem konkursu. Pierwsze kolekcje zostaną zaprezentowane na rynku Manufaktury już o godzinie 18.\nGala finałowa konkursu Schwarzkopf The Look of The Year 2014 odbędzie się 29 sierpnia w Centrum Promocji ASP w Łodzi. W tym roku w jury konkursu zasiądą m.in. duet Bohoboco, Paprocki & Brzozowski, Viola Piekut, a także założycielki marki Bizuu. Podczas gali finałowej każdy z projektantów pokaże swoją najnowszą kolekcję, którą zaprezentują finalistki konkursu.\nTags Premiere Runway w Manufakturze


Biżuteryja: Nie tak łatwo...\nNie tak łatwo....w ogóle, w życiu...w związku z tym postanowiłam nie czekać z realizacją drugiego mojego marzenia(a trafiła się okazja ;-)) - posiadanie promarkerów.\nNie tak łatwo kolorować markerami, choć mogłoby się tak wydawać ;-) Naiwni(w tym ja!), że technikę kolorowania załapie się szybko.\nnajpierw pokażę moje pierwociny\n1) hmmmm- porażka\n2) troszkę lepiej\nTa już znacznie lepsza- na wyzwanie w Diabelskim młynie TUTAJ\ntaki mały tag\nPowiem Wam w sekrecie, że postanowiłam zrobić kartkę do pozytywnika z pokolorowanymi stempelkami i.....chyba wyszło lepiej niż na pokazywanych fotkach- relacja jutro:-D\n- żeby naprawdę dobrze pokolorować/pocieniować trzeba mieć sporo odcieni- zakup np. 12 promarkerów nic nie da- kupcie sobie pisaki za 10zł a kasę zostawcie w kieszeni. Ja zakupiłam,(sprzedaż na bazarku) 33 kolory i...to jest mało!!!!!!!! Już wiem, że kocham promarkery i na pytanie mojego męża, co chcę na urodziny, odpowiedziałam: kilka promarkerów:-) Cena jednego w sklepie to ok.11zł :-(\n- poszperałam wczoraj w internecie- z pozytywów: jest trochę stronek, filmików(w tym post u Marty Borowskiej) o promarkerach, blokach i technice kolorowania; niestety- technik jest bardzo dużo, stąd ciężko od razu załapać, na czym ta zabawa polega.\n- trzeba mieć dobry papier! Ja robiłam na kilku i, jak widzicie, w wielu miejscach marker się rozlewa.\n- trzeba mieć dobry tusz ! Podobno najlepszy "memento". Ja robiłam tuszem z latarni morskiej, nic się nie rozmyło...\n- kto lubi kolorować i ma cierpliwość- będzie zachwycony!:-D\nProśba nr 2\nJeśli macie jakiś zbędny stempelek(taki większy), który nadawałby się do kolorowania, i nie jest Wam potrzebny, to ja chętnie ;-D, super też odbitki, ale tu dochodzi kwestia papieru i tuszu :-(\nJUTRO WSTAWIAM PRYWATĘ POZYTYWNIKA- DOŚLIJCIE DO 2 DNI SWOJE KARTY, OK?\nEtykiety: promarkery, tag\njustyna9ewa 10 stycznia 2016 15:31\nOoo... też kiedyś się zastanawiałam, ale ostatecznie się nie skusiłam. Ale patrząc na Twoje dwa ostatnie małe cuda zaczynam się zastanawiać! :)\nGreenfrog 10 stycznia 2016 15:53\nwow! Te ostatnie laleczki wyszły Ci rewelacyjnie! Jest bardzo duża różnica pomiędzy pierwszą pracą a najnowszymi :) trening czyni mistrza!\nmam_i_ja 10 stycznia 2016 15:55\nno kochana..a wszystkie początki są trudne. ale trening czyni mistrza; śliczne te Twoje kolorowanki\nhubka38 10 stycznia 2016 15:57\nBożenko- teraz na tapecie babcia stempelek od Ciebie!!!!!!!! dziękuję!\nby Sylwia. 10 stycznia 2016 16:05\nKolorowanki świetnie Ci wchodzą, mimo początków. Piękne prace, pozdrawiam\nKarteluszki Reni 10 stycznia 2016 16:22\nŁoj kochana, chylę czoła, bo to nie dla mnie zabawa, a faktycznie, od pierwszego obrazka do ostatniego...mistrzostwo...sa cudne...\nMałgorzata Burczyk 10 stycznia 2016 16:33\nTe ostatnie są piękne! Faktycznie nie jest łatwo kolorować promarkerami, no i ich cena trochę odstrasza. Ale efekty - są cudne, jak u Ciebie. Pozdrawiam :))\nsosnowygaik 10 stycznia 2016 16:44\nPięknie pokolorowane;) Cena powala. Ja na pewno się nie skuszę. Ja jeszcze nie wykonałam karty pozytywnika. Mam nadzieję, że w najbliższych dniach to nadrobię\nMarta Borowska 10 stycznia 2016 17:55\nWitaj....:)Pierwsza jest the best;)...papier rozlewa się widac zmień jak najszybciej bo markery wytracisz....dwa cienka końcówka. ..trzy pooglądać jak wyciąga się kolory nakładając je na siebie zyskujesz inne barwy.Pozdrawiam\nmisiek77 10 stycznia 2016 17:59\njak widać trening czyni mistrza i jak już dojdziesz do wprawy to nikt Cię nie pobije, brawo\nBogusława Matusiak 10 stycznia 2016 19:06\nJak wyżej trening czyni mistrza :) Pięknie wychodzi Ci to kolorowanie. Cena odstrasza, to fakt niezaprzeczalny, ale pomalutku warto zainwestować gdy już powstają takie piękne rzeczy :)\nAgata Fleszar 10 stycznia 2016 19:24\nKochana fajne te Twoje malowanki, chociaż dla mnie te promarkery to czarna magia, ale efekt mi się podoba. Mam nadzieję żę, moje foto pozytywnika doszło papapa\nhubka38 10 stycznia 2016 19:27\nOffca 10 stycznia 2016 19:42\nTag jest przeuroczy :)\nDzięki za udział w wyzwaniu Diabelskiego Młyna :)\nkicikicitata 10 stycznia 2016 20:03\nOstatnie lale fajnie pomalowane - profesjonalnie na moje oko! Cena promarkerów rzeczywiście odstrasza. Ale u Ciebie ich zakup to strzał w dziesiątkę, bo tag z dziewczynką jest rewelacyjny!\nAkrimeks 10 stycznia 2016 20:28\nja się wogóle nie znam na tych markerach, ale Twoje obrazeczki są urocze :)\nCreaDiva 10 stycznia 2016 20:38\nO, widzę że ostro wzięłaś się do roboty! Rzeczywiście ogromna różnica między pierwszą i ostatnimi pracami, te dwie ostatnie są super! Podziwiam Cię i życzę wytrwałości w ćwiczeniach :-)\nMaks 10 stycznia 2016 20:48\nPowiem Ci, że cuda wyczyniasz. I to pierwsze, co to powiedziałaś porażka, to i tak jest cudo. Pozdrawiam! :)\nEDYTA L 10 stycznia 2016 21:26\npięknie pokolorowane , uwielbiam te dziewczynki, a ta z loczkami wyszła super\nM-ka Strach 10 stycznia 2016 22:05\nPrzyznaję - nie wiedziałam, że promarkery i malowanie nimi to wcale nie bagatela. Moje kilka sztuk wykorzystuję raczej do podmalowania tła :/ ilość i tonacje...- jednak tańsza inwestycja to kredki. A papier - kurka. Jak natrafisz na taki, który polecasz do stempli - daj znać, please :]\nPs. Coraz lepiej kolorujesz stemple :) a tag jest po prostu ŚLICZNY :)\nhubka38 10 stycznia 2016 22:19\nPodobno "canson" najlepszy- idę jutro do plastyka zobaczyć, czy jest.\nEwelina K. 10 stycznia 2016 22:24\nślicznie wyszło:) Masz talent :) Pozdrawiam\nkwiatkosia 10 stycznia 2016 22:26\nWow, a ja myślałam, że to błahostka takie malowanie, a tu proszę, jednak trudne... Dobrze, że nie zdecydowałam się na promarkery, miałam kupić 2 - 3 sztuki...\nPiękne te Twoje dziewczynki :)\nSZYMKA A 10 stycznia 2016 22:28\nOstatnie obrazki wyszły na prawdę świetnie, ćwicz dalej ! :)\nKarolina Czołba 11 stycznia 2016 00:46\nTeż lubię kolorować stempelki i faktycznie fajnie mieć dużo odcieni, a tanie nie są. Najbardziej podoba mi się laleczka w fioletowej sukience. Używam właśnie tuszu memento i na serio jest bardzo fajny, tylko trzeba poczekać aż dobrze wyschnie.\nNo i prawie bym zapomniała. Tag fajny, bardzo bogaty.\nDziękuję za udział w wyzwaniu Diabelskiego Młyna !\nAnna Iwańska 11 stycznia 2016 08:47\nI kto by pomyslałam , że kolorowanie jest takie trudne. Ale jak oglądałam pokolorowane obrazki u Mart to tak sobie myślałam , że do tego chyba trzeba mieć talent > Dlatego ja się nawet za to nie biorę. Już wolę moje krzyżyki.\nA u Ciebie widać ogromny postęp. ostatnie obrazki sa już świetne . Powodzenia w doskonaleniu.\nanette196 11 stycznia 2016 09:39\nJak dla mnie bomba! Faktycznie pierwsza praca przedstawia trudność używania promarkerów, ale kolejne to już sztuka :)\nchwilotrwaj 11 stycznia 2016 11:05\nWidzę że wsiąkłaś w temat :D\nAneta anett-art 11 stycznia 2016 13:23\ndla mnie to coś totalnie nowego...i z perspektywy osoby totalnie nie znjacej się na pracy z takimi mazakami powiem szczerze,że mis się rysuneczki podobają, i czekam na kolejne bo zaciekawiła mnie ta "technika"\nAnita Tarkowska 11 stycznia 2016 13:25\npotrenujesz, potrenujesz i mistrzem będziesz :)) sama widzisz , że wprawy nabierasz- cena odstraszająca :(, dobrze że w roku jest kilka okazji do otrzymania od swojej połówki upominku- a jeszcze jak zapyta co to ma być - supcio.\nIventi Atelier 11 stycznia 2016 14:28\nBrawo!Świetnie Ci to wychodzi :)\nMaguda 12 stycznia 2016 18:03\nRzeczywiście, promarkery mogą na początku zaskoczyć chyba. Ja koloruję kredkami i farbkami, zdecydowanie trzeba trenować i próbować :) Ty robisz szybkie postępy, więc zaraz tu będą cuda :)\nTag bardzo słodki, dziękuję za udział w wyzwaniu Diabelskiego Młyna :)


Strona internetowa zwiększająca Twoją sprzedaż! - Ogłoszenia | Darmowe ogłoszenia 24 - Polski serwis ogłoszeniowy Bazarek.net.pl\nStrona internetowa zwiększająca Twoją sprzedaż!\nProfesjonalna strona internetowa dla Ciebie lub Twojej firmy.\nStrona stworzona z myślą o tym by zwiększyć sprzedaż Twoich towarów lub usług.\nStrona przygotowana z myślą o zachęceniu twoich klientów do kontaktu z tobą i skorzystaniu z usług twojej firmy\nStrona przyjazna wyszukiwarką takim jak Google\nSystem zarządzania treścią WordPress. Edycja strony jest tak prosta jak obsługa programów z pakietu Office.\nRabat 25% na profesjonalny Hosting dla Twojej strony\nResponsywny projekt. Twoja strona poprawnie się wyświetla na wszystkich urządzeniach. Komputerach, laptopach, tabletach i smartfonach.\nChcesz wiedzieć ile będzie kosztować stworzenie strony dla Ciebie? Wypełnij formularz na https://zawodowyfreelancer.pl\nWycenę otrzymasz najszybciej jak to jest możliwe.\nData dodania: 2020-08-04 12:11 Kategoria: Tworzenie stron WWW


Zarządzanie rozmieszczeniem towaru w magazynie - SoftwareStudio Magazyn WMS.net\nZarządzanie rozmieszczeniem towaru w magazynie. Moduł magazynu wysokiego składowania wspomaga, albo też zastępuje pracę Kierownika Magazynu w zakresie zarządzania lokalizacją (rozmieszczaniem) towarów. Wykorzystanie raportów badania rotacji towarów moduł magazynu wysokiego składowania generuje zlecenia. Przesunięcia towarów na optymalne lokacje z punktu widzenia operacji magazynowych. Program magazynowy wspiera wybór lokalizacji przy przyjęciu towaru.\nPROGRAM DO PROWADZENIA MAGAZYNU, zarządzanie rozmieszczeniem towaru w magazynie\nCzy Twoja aplikacja dla magazynów wysokiego składowania obsługuje kody kreskowe za pomocą skanerów Android?\nModuł magazynu wysokiego składowania wspomaga, albo też zastępuje pracę Kierownika Magazynu w zakresie zarządzania lokalizacją (rozmieszczaniem) towarów. Wykorzystanie raportów badania rotacji towarów moduł magazynu wysokiego składowania generuje zlecenia. Przesunięcia towarów na optymalne lokacje z punktu widzenia operacji magazynowych. Program magazynowy wspiera wybór lokalizacji przy przyjęciu towaru.\nCzy Twoje przyjęcie towaru do magazynu realizujesz za pomocą kolektora danych?\nZARZĄDZANIE ROZMIESZCZENIEM TOWARU W MAGAZYNIE, program do prowadzenia magazynu.\nModuł magazynu wysokiego składowania wspomaga, albo też zastępuje pracę Kierownika Magazynu w zakresie zarządzania lokalizacją (rozmieszczaniem) towarów;\nWykorzystanie raportów badania rotacji towarów moduł magazynu wysokiego składowania generuje zlecenia. Przesunięcia towarów na optymalne lokacje z punktu widzenia operacji magazynowych;\nProgram magazynowy wspiera wybór lokalizacji przy przyjęciu towaru;


Wraki czołgów - Militaria i Historia - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nstasi1 16.04.15, 10:34\nZSRR straciło (jak się cofali) gdzieś 20tys czołgów. Czy Niemcy używali ich wraków jako bunkry? Oczywiście wraków swoich też. Teoretycznie w takim zdechniętym czołgu jest bezpieczniej, ma jakieś pancerne ściany nie to co w okopie czy w innym budynku. Inna sprawa że pewnie przyciąga uwagę przeciwnika.\nPodobno w obronie kancelarii rzeszy były ustawione KW.\nJeden panzer 3 był zalany betonem(na zewnątrz) i stał jako bunkier chyba na lotnisku w Helsinkach\nwladca_pierscienii Re: Wraki czołgów 13.05.15, 22:34\njak się Ruscy szybko cofali - to ciężko chyba było ich z tymi bunkrami gonić...\nsprawne zdobyczne T-34 używali jako czołgi - nie bunkry\nCHYBA w książce Kołomyjec, Swirin - "T-26 Vol. I"\nna okładce pokazane były zdobyczne T-26 w malowaniu niemieckim\nkilka lat temu w Polsce odkopano pozostałości niemieckiego bunkra,\nktóry w czasie wojny miał na stropie wieżę od KW\no obronie Berlina - kilka lat temu na Forum Militaria dali link do zdjęcia\nbrytyjskiego czołgu (Mark... VI ??...) ustawionego w Berlinie jako\n> o obronie Berlina - kilka lat temu na Forum Militaria dali link do zdjęcia\n> brytyjskiego czołgu (Mark... VI ??...) ustawionego w Berlinie jako\n> niemiecki bunkier\nczołgu z I Wojny Światowej...\nstasi1 Re: Wraki czołgów 23.05.15, 14:17\nAle po kilku latach zaczeli się cofać. i O TEN OKRES MI CHODZI. Na zapleczy ich armii zostały tysiące tych czołgów które lepsze dawały schronienie niż zwykły okop\nprofes79 Re: Wraki czołgów 29.02.16, 10:40\nGeneralnie jak wykorzystywano to z reguły nie całe czołgi a zdemontowane wieże. Tego typu umocnienia cały czas funkcjonują na wschodniej granicy Rosji. A Niemcy aktywnie wykorzystywali zdobyczny sprzęt- nie zawsze na pierwszej linii ale np. podczas działań przeciwpartyzanckich.\n15.05.21, 16:29 atak na pearl Harbor (8) stasi1\nJakie badania przed wizytą prywatną\nczy ktoś ma//miał styczność ze studium medycznym??\nCorhydron - ktoś ma? Warto zajrzeć...\nzbliża się kolejny jubileusz\nZebranie płockiej PO. Nie wiecie co tam było?


Zverev triumfatorem Rogers Cup\nZverev triumfatorem Rogers Cup\nKanada Top News sier 13, 2017 at 12:41 pm\nW finale rozgrywanego na kortach twardych turnieju ATP World Tour Masters 1000 w Montrealu doszło dziś do pojedynku starego mistrza z młodym i niezwykle utalentowanym pretendentem. 36-letni Roger Federer uległ 20-letniemu Alexandrowi Zverevowi.\nFederer aż do dzisiejszego finału w Montrealu nie zbaczał ze zwycięskiej ścieżki, na którą wszedł 20 czerwca, w I rundzie turnieju w Halle pokonując Yuichiego Sugitę. Od tego momentu wygrał 16 kolejnych meczów, w tym 15 bez straty seta i zdobył dwa tytuły (Halle i wielkoszlemowy Wimbledon). W Kanadzie Szwajcar wyeliminował już Petera Polansky’ego, Davida Ferrera, Roberto Bautistę i Robina Haase, lecz swoją grą nie porywał. Zwłaszcza pojedynek z Ferrerem, z którym musiał walczyć przez trzy partie, był w jego wykonaniu bardzo przeciętny.\nAwansował do 45. w karierze finału turnieju rangi ATP Masters 1000, czym zrównał się z rekordzistą pod tym względem Rafaelem Nadalem. – Jestem szczęśliwy, bo awansowałem do finału i jestem zdrowy. Ważne jest to, że nie straciłem wiele energii i z każdym meczem gram lepiej – mówił 36-latek z Bazylei po zwycięstwie nad Holendrem.\nDzisiaj Federer stał przed szansą na zdobycie 27. w karierze i trzeciego w tym sezonie (w marcu zwyciężył w Indian Wells i Miami) tytułu rangi Masters 1000. W Rogers Cup mógł triumfować po raz trzeci. Poprzednio wygrywał tę imprezę w sezonach 2004 i 2006, gdy wówczas odbywała się w Toronto. W Montrealu jeszcze nigdy nie zwyciężył.\nDzisiaj również to się nie udało, przegrał 6:3, 6:4.\n20-letni rosyjski Niemiec Alexander Zverev to aktualnie ósmy tenisista rankingu ATP i zarazem najlepszy zawodnik młodego pokolenia. Wygrał 10 ostatnich pojedynków i jest niepokonany, odkąd do jego sztabu w roli trenera-konsultanta dołączył Juan Carlos Ferrero. W Rogers Cup 20-latek z Hamburga pokazał nie tylko umiejętności tenisowe, ale i odporność psychiczną. W swoim inauguracyjnym meczu przeciw Richardowi Gasquetowi obronił trzy piłki meczowe. Z kolei w sobotnim półfinale wytrzymał presję publiczności i wygrał z reprezentantem Kanady, rewelacyjnym 18-latkiem Denisem Shapovalovem.\nOgrywając Shapovalova, Zverev awansował do drugiego w karierze finału turnieju Masters 1000. Już ma na koncie triumf w zawodach złotej serii. W maju zwyciężył w Rzymie, gdzie w decydującym pojedynku okazał się lepszy od Novaka Djokovicia.\nCaroline Wozniacki oraz Elina Switolina grały dziś o tytuł w turnieju WTA Premier 5 w Toronto. Zwyciężyła Switolina wynikiem 6:4, 6:0.\nW półfinałach Dunka, która wcześniej wyeliminowała między innymi Agnieszkę Radwańską, pokonała Amerykankę Sloane Stephens 6:2, 6:3.\nZ kolei Switolina rozbiła Halep 6:1, 6:1, rewanżując się tym samym Rumunce za porażkę podczas French Open. Wcześniej udało jej się skutecznie przeciwstawić Garbine Muguruzie i po zaciętych trzech setach wyrzucić na aut hiszpańską mistrzynię Wimbledonu.\nDunka polskiegom pochodzenia, Caroline Wozniacki, prezentowała w Kanadzie swą fantastyczną firmową obronę. Dzięki niej pokonała wcześniej między innymi liderkę rankingu WTA Czeszkę Karolinę Pliskovą. Ze Stephens wybiegała wiele piłek, do których inne tenisistki nie miałyby nawet co startować. W pełni kontrolowała wydarzenia na korcie.\nWozniacki wygrała w karierze 25 wygranych turniejów, ale w tym sezonie nie ma dobrej passy w finałach. Występowała w nich 6 razy i za każdym razem przegrywała.


FUS co to jest\nDefinicja Fus. Czym jest Zakład Ubezpieczeń Socjalnych. Powołany w celu realizacji zadań z zakresu.\nFus co to znaczy\nDefinicja FUS: Fundusz Ubezpieczeń Socjalnych, którego dysponentem jest Zakład Ubezpieczeń Socjalnych. Powołany w celu realizacji zadań z zakresu ubezpieczeń socjalnych\nCzym jest FUS znaczenie w Znaczenie definicji F .\nCo oznacza celem jest wypłata odszkodowań w razie niewypłacalności towarzystwa; tworzony ze składek przekazywanych poprzez wszystkie spółki ubezpieczeniowe. Fundusz powołany poprzez Ministra Finansów fus.\nZnaczenie Fundusz Obligacji:\nCo oznacza Fundusz, który inwestuje w różnego rodzaju obligacje i nastawiony jest na stały przyrost w oparciu o dochody z posiadanych obligacji fus.\nCo oznacza stanowi część mechanizmu bezpieczeństwa środków gromadzonych w OFE. PTE zobowiązane są dokonywać wpłat z własnych środków w wysokości nie przekraczającej 0,1% wartości aktywów netto OFE fus.\nCo oznacza Fundusz, który jest odmianą funduszy zamkniętych. Fundamentalną różnicą jest sposobność wykupienia certyfikatów na żądanie uczestnika fus.\nCo oznacza którego polityka inwestycyjna bazuje na posiadaniu poprzez cały czas aktywów zainwestowanych zarówno w akcje jak i obligacje i powstaniu równowagi między tymi dwoma rodzajami papierów wartościowych fus.\nSłownik FUS co to znaczy\nDefinicja FUS co oznacza.\nWyjaśnienie Fus informacje.\nZnaczenie FUS co to jest.


Nieznane - Page 3\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-20, 20:51\nNikt nie wykazywał choćby odrobiny zainteresowania jej osobą, poza Charlotte która do niej przychodziła tylko po to, by nie zdechła z fizycznego głodu. Papierowa zupa. Tego jej było trzeba. Wypełniacza żołądka, do którego nie wiadomo co było wciśnięte. Może ją tak naprawdę podtruwali? Przez tą konsystencje ledwo co dawało się to jeść.\nPrzynajmniej dostała ubrania. Za duże, ale i tak je włożyła, bo było to lepsze od podartych i osmolonych ciuchów. Miss uniwersum jednak dzięki temu nie zostanie, co nie było teraz najważniejsze. Co jeszcze dla niej się dostało? Jakiś kryminał, i romansidła tak koszmarne, że gdyby miała tutaj muszlę klozetową używała by papieru wykorzystanego na to dno do podcierania się, bo chyba tylko do tego się to nadawało. Nie zamierzała sprawiać sobie jeszcze dodatkowego bólu.\nNajpierw trochę zaczęła ćwiczyć. Szybko jej się to jednak znudziło, nie dłużej niż po piętnastu minutach. Więc znowu była bez zajęcia. Początkowo większość czasu spędzała leżąc na łóżku. Miała sporo czasu na przemyślenia. Naprawdę dużo. Zastanawiała się co teraz z nią będzie. Do czego będą chcieli ją wykorzystać i kiedy się jej pozbędą. Nie miała złudzeń, będzie żyła tak długo aż uznają, że nie opłaca się jej trzymać przy życiu. No chyba, że ucieknie, ale co wtedy? Jedynym wyjściem byłoby znalezienie kogoś, kto by to mógł odwrócić i nie zabiłby jej na miejscu. Albo opanowanie tego czegoś. Na razie się na to nie zapowiadało.\nPoza tym, nawet z tego wszystkiego zaciekawiło ją to, jak przyjęli jej zniknięcie w November Eleven. Pewnie nijak. Ami była z tymi w zmowie. Kenichi pewno niespecjalnie, bo to był on. Sonia może trochę by się obwiniała, chociaż to było bardzo wątpliwe. Pewnie by wyszła z założenia, że sama sobie naplotła biedy. Reakcję Vormunda łatwo było przewidzieć. Kolejna "sierotka" która sobie zginęła. Powinien być już do tego przyzwyczajony, ciekawe tylko, czy to samo będą sądzili jego "przełożeni", o ile takowych miał. No ona sama miała wrażenie, że jednak jakieś problemy były. Ciekawe tylko w jakim stopniu. Może jednak powinna podpytać kogoś kompetentnego. O ile oczywiście ktoś taki wreszcie się pojawi, bo na razie ani widu ani słychu.\nA było coraz gorzej. Nikt nie przychodził. Była sama. A ona stawała na głowie, by uporać się z problemami dręczącymi jej duszę. Dosłownie i w przenośni. Raz zastygła na parę godzin z bezruchu zwisając z krawędzi łóżka, wygięta w półksiężycu, nie odczuwając z tego powodu jakiegoś zwiększonego dyskomfortu. Bolała ją głowa, i odczuwała narastający głód. Znała to uczucie, świadomie i instynktownie. Próbowała to przetrzymać i myśleć o czymś zupełnie innym. Na przykład jak bardzo nielegalne jest przetrzymywanie jej tu wbrew jej woli, i jak bardzo niewiele może z tym zrobić. Zliczała paragrafy które zostały złamane w trakcie ostatniego miesiąca. Było jednak coraz gorzej, i w pewnym momencie jedynym bardziej abstrakcyjnym, ale jednak ciągłym tokiem myśli były jej rozważania na temat sufitu.\nByło potem jeszcze gorzej. Nie była w stanie skleić sensownej frazy bez siłowania się ze swoimi myślami. Parę razy przenosiła się z łóżka na podłogę, nie do końca w wyniku zaplanowanego działania. Ale było jej tak wygodniej, miała przestrzeń do mocowania się ze sobą. A naprawdę miała z czym. Cienie wróciły, jak zwykle w czarniejsze godziny. Zaciskała mocno palce, zwijała się w kłębek by po jakimś czasie się rozwinąć. Wiła się. A potem wczołgiwała się na łóżko gdy udawało jej się usłyszeć, że ktoś idzie. Sądziła, iż ma silną psychikę. Do tej pory jednak nigdy tak zgodnie nie domagała się czegokolwiek w swoim życiu.\nUdało się jej jednak zasnąć, chociaż raczej ze zwykłego wycieńczenia aniżeli samej chęci, chociaż było to dla niej pewną ulgą. Do czasu, bo jak się obudziła było jeszcze gorzej. Cała zlana potem, miała wrażenie, że zaraz dostanie zawału. Dokonała potem przerażającego odkrycia. Zabrali jej oko. I rurki. Amulet zostawili, ale to marna pociecha. To ją przełamało.\n-CO MI JESZCZE ZABIERZECIE SKURWISYNY?! NAJPIERW TAMTO, TERAZ TO, CO JESZCZE?!-Rzuciła się do drzwi w napływie jakiegoś szału. Waliła z całej siły w drzwi. Gdyby mogła to by może nawet użyła do tego swojej energii duchowej, ale w stanie tak skrajnego rozdygotania nawet o tym nie pomyślała. Zmęczyła się szybko i osunęła na podłogę, dygocząc z głodu, bólu i bezsilności. Głosy podpuszczały ją coraz bardziej. Jakby miała pod ręką coś ostrego najpewniej zakończyłaby to w jednej chwili. Tak jednak siedziała na podłodze z przekrzywioną głową. Po tym wybuchu jakby się trochę uspokoiła.\nPo prawdzie to czekała. Na coś. Cały czas czekała zamiast działać, ale do takich wniosków była zbyt odrealniona. Opadła żałośnie na podłodze, skręcając się z głodu. Miała większe zwidy. Coś jakby się od czasu do czasu poruszało przy kącie jej oka. Patrzyli na nią i się śmiali. Śmiali się, cieszyli z jej cierpienia. Bo ona jest wyjątkowa, zawsze była. Teraz ją dopadli i będą się znęcać. Ona ich dopadnie i zabije. Niech tylko się stąd wyrwie...\nDrzwi otworzyły się. A za nimi stała nie Charlotte, na której wejście reagowała tylko zwleczeniem się z ziemi i pokornym przyjęciem posiłku, tylko Schmitt, którego utożsamiała z samym wcieleniem diabła. I ten czort właśnie trzymał na smyczy coś, co w tej chwili przywróciło by jej jasność ciała i umysłu, ale też przybliżyło do jej zagłady. W tej chwili nie było to istotne, nawet nie miała zbytnio szans dojść do tego rodzaju wniosków. Chciała zwyczajnie zaspokoić swój głód. Przypomniała sobie ekstazę którą przeżyła parę dni temu. Uczucie wypełnienia. Nie było siły, która by ją teraz powstrzymała. Mogłaby choćby wygryźć sobie drogę zębami.\nOna jest tam. A zaraz będzie w niej. Podniosła się na ugiętych nogach, zbliżyła się. Nie wiedziała jak to działa. Musiała działać tak jak wtedy, instynktownie znaczy się. Nie hamowała się, nie było nawet na to szans.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-21, 12:14\nWszystko zaczęło dziać się szybko. Jej ciało otoczyła szkarłatna aura reiatsu falująca niczym płomień. Zaczęła się rozszerzać wyciągając czerwone dłonie w kierunku duszy. Długie, niematerialne palce zacisnęły się na szyi i ramionach dziewczyny. Wydawała z siebie jedynie westchnięcie, kiedy jej górne kończyny zostały zmiażdżone w uścisku. Zamiast krwi trysnęły białe cząsteczki reiatsu, które natychmiast zostały wchłonięte przez dłonie. Jedna z nich wbiła się w pierś gdzie na metalowym kółku zamocowany był łańcuch. Teraz Ishifone i bezimienną duszę łączyła lina czerwonej energii, pulsującej od przepływającego w niej reiatsu. Oczywiście przepływa od duszy do Ishifone.\nQuincy zaczęła czuć się lepiej. Wewnętrzny głód łagodniał i stopniowo przejaśniało jej się w głowie.\nTymczasem dusza zaczęła niknąć w oczach. Policzki i oczy zapadły się. Drżała, gdy ciała bladło i zamieniało się w czystą energię. To trwało kilkanaście sekund, po których dziewczyna została rozłożona na elementarne cząstki duchowe stanowiące posiłek dla Ishifone.\nGłód zelżał, ale wciąż był odczuwalny. Czerwone dłonie nie zniknęły, lecz wyciągnęły się w kierunku Shmitta, który oglądał spektakl z boku. Zmarszczył brwi. Otoczył go błękitny płomień reiatsu. Dłonie cofnęły się i powróciły do Ishifone. Energia ją otaczająca znikła. Znowu była sobą.\n- Hmm, idzie nad tym zapanować. To dobry znak. - Schmitt posłał jej uśmiech. - Jak się czujesz?\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-21, 13:05\nWszystko się działo jak przez mgłę. Tak jak wtedy, a przez jej kręgosłup już przechodził dreszcz. Tylko tym razem ręce jakby z tej aury a nie jej własne. Może już ma zwidy, albo wtedy jej się przywidziało coś. Złapała, a trzask jej kości aż doszedł do jakiś głębszych partii jej ciała. Nie było krwi, za to reiatsu, co w sumie było jeszcze bardziej satysfakcjonujące aniżeli spodziewany efekt. Zatraciła się zupełnie w akcie konsumpcji. Patrzyła z ekstazą na to co się działo. Kto by pomyślał, że jedzenie może być takie przyjemne. Teraz to już była pewna, że takie coś było lepsze od czegokolwiek co kiedykolwiek robiła. I absolutnie nie czuła żadnych wyrzutów sumienia, że właśnie definitywnie pozbawiała kogoś istnienia. W sumie, może to nie było aż takie...\nI zniknęła. Wchłonęła resztki z jej energii, ale wciąż było jej mało. Trzymali ją tak długo... ale ktoś jeszcze był. Wystarczyłoby go tylko... ech?\nNie odczuła bólu ani niczego innego za to już prawie całkowicie się jej przejaśniło. Zwłaszcza gdy ten tak jakby odstraszył te ręce. Wróciło wszystko do normy. A ona ciągle na ugiętych nogach. To było męczące. Wyprostowała się.\n-Głodna-Nie patrzyła się na niego zbyt przyjemnie. Prawdopodobnie była w takim stanie przez tego pitolca. A podobno to ona była złym potworem. Ona przynajmniej traktowała ludzi jak ludzi. Chyba.\n-Dobry będzie jak mnie to całkiem nie pochłonie. Ile jeszcze będę tutaj siedzieć? Ocipieć idzie i bez tego głodu-Wzrok jeszcze bardziej nabrał na agresji. Nie była usatysfakcjonowana. Jakby jej ktoś nie dorżnął albo zabrał lizaka zanim go skończyła.\nBędziesz pierwszym na kogo się w takim wypadku rzucę, słowo\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-27, 18:17\n- Damy nie powinny wyrażać się w taki sposób - rzekł z naganą, chociaż uśmiech nie schodził z jego ust. - Chociaż patrząc na sytuację w jakieś się znalazłaś... masz prawo być niezadowolona, ale zostawmy to. Test przebiegł pomyślnie dlatego też spakuj swoje manatki, bo przenosimy cię do nieco przestronniejszego miejsca. Myślę, że będziesz zadowolona. - Jego złowróżbny twardy akcent sprawiał, że zapewnienie o polepszeniu warunków życia brzmiało niezbyt przekonująco. Chociaż nawet gdyby posiadał aksamitny głos raczej niewiele by to zmieniło.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-27, 18:52\nDama. To takie coś, co się bierze na bok, robi z nią co chce a potem daje jej zapłatę za usługę? Mniej więcej tak to brzmiało w jego ustach. Oby się udławił tym językiem, a oczy wydziobało coś paskudnego. Sarkazm i drwina lały się z każdego jego słowa. Zwłaszcza z tym "pakowaniem się". Oklepała kieszenie. Ba, nawet wsunęła ręce do kieszeni by sprawdzić na wyczucie upewniając się, że tam wszystko jest. Jak nie było to poszuka, ale generalnie wszystko nosiła przy sobie, bo jeszcze by ktoś ją ograbił. I tak to zrobili, ale to nie znaczyło, że wszystko miałaby teraz zostawić na widoku.\n-Już część moich rzeczy spakowaliście do swoich kieszeni. Oko i rurki, padalce-Głos Ishifone jak była zdenerwowana też nie należał do najprzyjemniejszych. Aż od niej trzaskało od suchej złości porównywalnej do łamania kości na kole. Tak czy owak, patrzyła na niego lekko mówiąc, niezadowolona.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-28, 13:49\n- Wszystko co robimy jest podyktowane twoim dobrem - wytłumaczył spokojnie, chociaż z jego spojrzenia wiało chłodem. - Nie chcieliśmy żebyś dręczona głodem zrobiła coś głupiego. A teraz chodźmy już.\nPoprowadził Ishifone korytarzem do klatki schodowej, gdzie zaczęli schodzić w dół. Sądząc po ilości pokonanych stopni, musieli zejść pod ziemię. Tam kolejny korytarz, skręt w lewo i drzwi. Weszli do pomieszczenia wielkością dorównującemu sali treningowej pod November eleven,\nJego środek zajmował pokój o szklanych ścianach. Wewnątrz znajdowało się łóżko, szafka i stolik z krzesłem. Przy jednej ze ścian całego pomieszczenia znajdowało się z kolei kilka blaszanych skrzynek z klawiaturami i wyłączonymi obecnie ekranami. Uwadze Ishifone nie uszedł fakt, że pod sufitem zawieszonych jest parę kamer, które szklanym okiem obejmowały całość pomieszczenia.\nMimo braku okien było tu jasno. Oświetlenie zapewniały żarzące się mocno jarzeniówki. W powietrzu nie unosił się choćby cień jakiegokolwiek zapachu.\n- Oto i one - Schmitt wskazał dłonią na szklany pokój. - Spędzisz tu najbliższy miesiąc i jeśli nie przemienisz się w coś innego to będzie znak dla nas, że można dać ci więcej swobody bez ryzyka, że kogoś pożresz.\nPrzynajmniej nie kłamał i jej nowa klatka faktycznie była przestronniejsza, ale w zamian pozbawili ją ładnego widoku z okna.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-28, 19:38\nTak, pewnie. Oczywiście. Może jeszcze ma mu w to uwierzyć? Już nawet nie patrząc mu w oczy wiadomo było, że to biegająca definicja skurwysyna, a po nich nabierało się szczerego przekonania. Najpierw należało ją zostawić w spokoju, wykurować i odesłać, a nie przeprowadzać na niej te eksperymenty...\n...a teraz bez naiwności, sprawdzają, czy się może na coś im przydać. A skoro po dwóch dniach dostawała takich jazd, to może nawet mieli jakąś w tym racje. Coraz bardziej nie podobała jej się ta sytuacja, ale hej. Dostała co chciała, drugiego takiego dziwaka naprawdę ze świeca szukać. Nie zmieniało to faktu, że im dłużej tutaj była tym coraz mniejsze miała szanse na przeżycie. A teraz ją gdzieś prowadził. Na stracenie? Tak dla jej własnego dobra?\nPomieszczenie jak z November Eleven. Znaczy się, wielkie i z jakimiś przeszkadzajkami. A na środku szklana pułapka, w której miała... moment.\n-Miesiąc?-Zapytała z niedowierzaniem-Widziałeś, co ze mną się działo po dwóch "DNIACH"? Aż tak bardzo chcecie pójść na łatwiznę i po prostu poczekać i sprawdzić, ile czasu zajmie mi wykitowanie?-Zapytała stawiając odruchowo jeden krok do tyłu. Nie, to ona już wolałaby wrócić tam gdzie była. I te jarzeniówki waliła by jej o oczach tak...\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-29, 15:25\n- Spokojnie spokojnie. - Schmitt próbował stonować wybuch kobiety. - Będziemy dostarczać ci, hmm, pożywienia. Po za tym musisz się zahartować i umieć radzić z głodem... Mamy teorię, że zjadanie zbyt wielu, a zwłaszcza silnych dusz może spowodować w tobie gwałtowny rozwój czynnika mutującego. Nie muszę mówić, że tego wolelibyśmy uniknąć.\nDo pomieszczenia wślizgnął się grubawy shinigami, który powitał ją w tym miejscu. Zerknął na nią i Schmitt'a, po czym ruszył do komputerów.\n- Mam zamiar organizować ci małe treningi - ciągnął Schmitt, który zdawał się nie zauważyć boga śmierci. - Ot tak, żebyś nie wyszła z formy. Jak już mówiłem, jeśli będziesz się dobrze sprawować to podaruję ci amulet quincy, których nawiasem mówiąc mam całkiem pokaźną kolekcję.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-29, 17:09\nMiała powiedzieć, że ta teoria została już pewnie potwierdzona ale w porę ugryzła się w język. To, że był padalcem nie znaczyło, że przez to był mniej groźny i mogła sobie pozwolić na zbyt wiele. Szczerze wątpiła by się specjalnie przejął faktem, że poświęcił brata, ale sam fakt posiadania przez niej tej wiedzy może mu dać zbyt wiele do myślenia. Po co sobie robić już na wstępie wrogów, gdzie stoi na i tak zbyt kruchej krawędzi?\n-A potem będę waszą posłuszną zabaweczką, którą w razie potrzeby poświęcicie bez mrugnięcia okiem-Postawiła sprawę jasno by wiedział, że nie łudzi się na inny rozwój zdarzeń. Powinna zachować do dla siebie, ale jej pyskatość była o wiele silniejsza. Tylko czy oni będą chociaż próbować zahamować ten proces? Wątpiła.\nNie ma zbytnio gdzie i jak uciec. Przynajmniej będzie mogła trenować. Co jej jednak po tym gdy może stać się bezrozumną bestią i wszystko stracić?\nI tak za dużego wyboru tu nie miała.\n-Jak to wszystko to zacznijmy ten cyrk. Im szybciej tym lepiej\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-29, 17:52\nSchmitt nawet nie starał się maskować słów w kolorowe barwy.\n- To już zależy od tego, jak się rozwiniesz. Jeśli staniesz się dla nas cenna i użyteczna, to dołożymy starań, aby utrzymać cię w jak najlepszej kondycji.\nWydawał się być rozbawiony stwierdzeniem Ishifone. Uśmiechał się pod nosem spoglądając na nią z góry.\n- Nie cyrk, ale bardzo istotne badania. I zanim je zaczniemy miałbym do ciebie jeszcze jedno pytanie. - Przestał się uśmiechać. - Czy poczułaś coś, gdy pożarłaś tamtą duszę? Nie mam tutaj na myśli odczucia towarzyszącemu konsumpcji. Chodzi raczej o to czy drgnęło ci sumienie podczas mordowania tej niewinnej istotki.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-29, 20:09\nNo przynajmniej przestał owijać w bawełnę i przyznał, że tyle się dla nich liczy co przydatność jej umiejętności. Nie ufała jednak w długoterminowość tej szczerości. Ba, nawet wydawało jej się, że mówi to co chciała usłyszeć. Paradoksalnie, taka odpowiedź najbardziej ją satysfakcjonowała. Mozgółamacze, człowiek się nagłowi a i tak nie ma to potem znaczenia.\nI ten śmiech. Dla niej to wszystko to była jakaś farsa. Zamkną ją w szklanej pułapce i będą się nad nią pastwić. No świetnie, jeszcze niech ją ubiorą w jakieś pstrokate ciuchy i każą łapać obręcze. Chyba nawet była taka broń, czakram się zwała. Tego by nie chciała łapać.\nPytanie ją trochę zaskoczyło. Domyślała się o co mogło chodzić, ale która odpowiedź go usatysfakcjonuje już niekoniecznie. A jak nie wiedziała o co chodzi to lepiej było nie bajerować. Dowie się może czegoś co mogłoby jej pomóc.\n-Nic mi nie drgało. Może trochę struny głosowe, ale to się chyba nie liczy-Wzruszyła ramionami-Zwierzęta też się zabija dla mięsa. Tylko że po przejedzeniu się nimi człowiek nie zamienia się w bezmyślne monstrum. Czego wolałabym uniknąć-Przypatrzyła się tej klatce. Zauważyła pewną niepokojąca rzecz.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-30, 15:53\nDotrzymał słowa. Przyprowadzał bezwolne dusze, aby mogła się pożywić, lecz przerwy między posiłkami miała stanowczo zbyt długie. Wchłaniała żywą energię duchową co trzy dni przez co większość czasu cierpiała głód. Jego objawy przypominały symptomy dręczące narkomanów na odwyku. Cierpiała na bezsenność, dręczyła ją gorączka. Czasami majaczyła. W przeciągu kilku chwil uczucie euforii przeradzało się w niepohamowaną agresję. Wtedy mogła sobie zrobić krzywdę i ten grubawy shinigami, który pilnował ją przez większość czasu, wpuszczał do szklanego pokoju gaz usypiający.\nWszystko to było jednak niczym w porównaniu do tego co robiły z nią cienie. Szeptały przez cały czas. Tym bardziej natarczywie im bardziej była głodna. Jak zawsze pragnęły jej śmierci i miała wrażenie, że ich czarne długie palce przybliżają się coraz bardziej do gardła. Jeszcze trochę i ją pochwycą. Wyduszą z Ishifone życie, a jej duszę porwą do świata cieni, gdzie stanie się jedną z nich.\nZza szklanych ścian spoglądało na nią mnóstwo osób. Ojciec z bladą i wychudną twarzą trupa, przyglądał jej się oczyma ciemnymi jak sama otchłań. Vormund uśmiechał się stukając knykciami o szkło. Coś do niej mówił, ale niczego nie rozumiała. Sonia i Daichi trzymali się za ręce rzucając Ishifone wzgardliwe spojrzenia. Ami zaś szeptała triumfalnie: To ja. To ja cię tu sprowadziłam. Dla odmiany matka zdawała się jej nie zauważać. Trzymała w objęciach laskę ojca i nucąc kołysanki nazywała ją imieniem Ishifone.\nW nocy, gdy światła przygasały, widma znikały i ich miejsce zajmowały niepokojące postacie. Zakradały się na granicy jej wzroku, a gdy chciała się im dokładniej przyjrzeć znikały natychmiast. Były wysokie i nienaturalne chude. Raz zdołała dostrzec, że nie mają oczu, a ich wargi są czarne.\nZ czasem upiory stawały się coraz bardziej śmiałe i podchodziły pod samą ścianę. Kładły na nią dłonie jakby chciały przeniknąć do środka. Miała wrażenie, że jeszcze parę dni i im się to powiedzie.\nTeraz zajmował się nią gruby shinigami. Prawie nic nie mówił. Przez klapkę w drzwiach wsuwał jej papierową zupę, a tak tylko siedział przy komputerze i gapił się w monitor.\nSchmitt przychodził z duszyczkami, wszystkie były tak samo otępiałe i nie stawiały oporu. Tylko jeden raz zdawało jej się, że dostrzega przerażenie w oczach jasnowłosego chłopca, które zniknęło wraz z całą resztą jego osoby, gdy został pożarty.\nZgodnie z obietnicą po posiłku pozwalał jej wyjść i szli na bok gdzie ćwiczyli przez około dwie godziny. Pożyczył jej amulet bliźniaczo podobny do jej starego. Mogła wywołać łuk, który różnił się jednak od jej starego. Kształt i moc była ta sama, lecz zamiast błękitem promieniował krwawą czerwienią. Schmitt wytłumaczył, że barwy reiatsu nie są przypadkowe. Większość dusz otacza czysta biała aura, quincy jak niegdyś Ishifone posiadają błękitną moc, natomiast u shinigami było z tym różnie.\nSchmitt kazał jej tworzyć strzały i wystrzeliwać je najszybciej, jak tylko potrafiła. Kilka razy przyniósł ze sobą parę tych dziwnych oczu, które potem latały po sali i musiała je trafić.\nQuincy zmuszał ją do wyzwalania płomienia reiatsu wokół siebie, po czym czuła się słaba i szybko zasypiała.\nDwukrotnie odwiedził ją obcy. Wysoki mężczyzna w okularach, odziany w kimono koloru wrzosu. Trudno powiedzieć czy był shinigami, quincy czy człowiekiem. Nie widziała żeby miał amulet czy zanpakuto.\nPrzy pierwszej wizycie zapytał ciepłym głosem jak się czuje. Na wszelkie pytania kiwał tylko smutno głową. Potem poszedł porozmawiać z grubasem, a następnie wyszedł. Druga wizyta przebiegła identycznie.\nCharlotte nie widziała. Dymny chłopak szumnie zapowiadający pomoc również się nie pojawił.\nKolejne dni zlewały się w jedno, ale po jakimś czasie zdała sobie sprawę, że czuje się lepiej. Wciąż dręczyły ją przykre efekty głodu, lecz były słabsze, jakby przyzwyczajała się do tego stanu.\nZjawił się Schmitt z kolejnym posiłkiem. Był to całkiem przystojny młody mężczyzna, który okazał się całkiem pożywny.\n- Minął miesiąc - rzekł quincy w zadumie. - Pamiętasz jeszcze co to oznacza?\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-30, 23:52\nI się nie dowiedziała, jaki to ma związek z całą sprawą. O łazience też niczego nie powiedział, chociaż w sumie nie musiał. Krótka inspekcja wykazała pewien postęp, bo miała swoją muszlę i do tego z jakąś zasłoną co by kto ją nie podglądał. Chociaż pewnie zboki jakby chcieli to by kamerę jednak gdzieś zamontowali. Nie miała na to wpływu a lepsze to, niż tonąć w swoich odchodach. Zostawił ją samą mając widok na pustą przestrzeń i ewentualnie na tego łysego shinigami, z którym nie chciało jej się gadać.\nChwilę gdy akurat nie dręczył ją głód (A były one w mniejszości) spędzała głównie na siedzeniu, leżeniu, a i zaczęła nieco ćwiczyć z nudów chociaż bardzo szybko się zniechęcała. I tak czuła się nie najlepiej ze względu na braku dostępu do środków czystości, chociaż to było w tym momencie jej najmniejsze zmartwienie. Otoczenie się jej nie podobało. Była królikiem doświadczalnym w jakiś ciuchach z podrzędnego schroniska dla bezdomnych, bez światła słonecznego i jakiegokolwiek widoku na świat zewnętrzny. Nie znała dnia ani godziny, co już samo w sobie było dość uciążliwe. Samo to może jeszcze by znosiła, chociaż na pewno byłaby dość mocno wkurzona. Tyle jednak dobrego, że łaskawie przygasali światła by mogła zasnąć. Z nudów przypominała sobie różne fakty z jej życia. Najbardziej utkwiły jej w pamięci czasy szkolne. Uznała, że studia były strasznie nudne. Nigdy ta wiedza jej się w życiu nie przydała, chociaż gdyby chciała to zdecydowaną większość przepisów kojarzyła. Po tylu latach pewnie jednak na niewiele by jej się to zdało. No i tak jak Aleksander jej mówił, nie było odwrotu. Zwłaszcza teraz. Chociaż i tak pewnie by nie zrezygnowała, nawet gdyby zdawała sobie wtedy sprawę z tego, że taka sytuacja mogłaby mieć miejsce. Ale pewnie by postąpiła zupełnie inaczej. Musiała przyznać, że jej pewność siebie przyniosła jej sporo problemów. Pewne podstawy jednak miała do takiego podejścia. Hołota nie wie co ze sobą zrobić, a ona wiedziała. I dalej wie. Mniej więcej. Przydałoby się tylko wiedzieć, w jaki sposób to osiągnąć.\nMyślała jak na nią całkiem klarownie. Do momentu, aż zaczynała odczuwać głód. Przez całe życie pilnowała się, by czasem nie popaść w jakiś nałóg, bo według niej krępowały on umysł. Jej ciągot do przywłaszczania sobie niepilnowanej cudzej własności nie wliczała w takowy. Tera jednak przymusowo musiała się żywić duszami. A jak ich nie było zaczynały się problemy. O zjawiskach jakich teraz doświadczała miała okazję jedynie czytać. Pasowały one jednak całkiem zgrabnie. Często męczyła ją gorączka, jak kwas trawiący ją od środka, odsłaniając jej wnętrzności na jak największą dawkę kojącego środka. Nie mogła spać, myśląc ciągle o duchowej ambrozji która wypełniła by jej ciało i ukoiła jej zmysły. Przewracała się z kąta w kąt, w niemalże zupełnej ciszy, próbując znaleźć sobie miejsce. Zazwyczaj kończyła w dość specyficznych pozycjach, zastygając tak na parę chwil. Zwinięta zupełnie w kłębek, wygięta pod kątem bliskim dziewięćdziesięciu stopni, z wyciągniętą przed siebie dłonią. Było ich jeszcze parę. Czasem jednak nie była w stanie usiedzieć w miejscu. Chodziła z kąta w kąt, stukając o meble palcami, czy wręcz turlając się po łóżku, ugniatając jakby głód. Bolało ją to, mierzwiło, doprowadzało do stanu furii. Parę razy wręcz rzuciła się do ściany, waląc oburącz w ścianę i miotając wyzwiskami i żądaniami do wszystkich i wszystkiego. Co do reakcji to trudno się rozpisywać na ten temat. Nie była nadczłowiekiem, gaz działał jak powinien, osuwała się na podłogę i zasypiała. A jak się budziła to była zła, ale jakoś nad sobą panowała. Do czasu następnego wybuchu, który obejmował na przykład latające z kąta w kąt przedmioty.\nAle było gorzej. Jej teoria dotycząca faktu, że nasycenie duszami powstrzymywało objawy jej choroby potwierdzały się. Szkoda tylko, że głównie w drugą stronę, że im bardziej głodna była, tym dziwniejszych rzeczy doświadczała. A trzeba przyznać, że o ile wcześniej była w stanie jakoś utrzymać swoje nerwy na wodzy, to teraz nie było absolutnie niczego czego mogła się uchwycić. Od chwili niefortunnego zbiegu okoliczności na pustyni w Hueco Mundo była zupełnie oderwana od rzeczywistości, nie wiedziała gdzie się znajduje i jaki czeka ją los. Zupełne zaprzeczenie komfortowej sytuacji.\nNic więc dziwnego, że jej reakcje były zupełnie różne od tych, którymi mogła się do tej pory pochwalić. Zwijała się po kątach pomieszczenia, zasłaniała gardło by jej nie wydrapali, oczy by nie wydłubali, i zaciskała zęby by nie wyrwali jej języka. Uciekała po pokoju, a nawet niczym małe dziecko chowała pod prześcieradłem. Co jakiś czas miała przebłysk, że to nie jest prawdą. A co jak jest? Jak to w środku niej to ożywia? Albo jak jest to jakiś znak? Musi stawiać opór bo zupełnie przejmie to nad nią kontrole i stanie się potworem. Musi też zachować spokój, by nie wykorzystano choćby drobnej chwili jej nieuwagi. Nie może pozwolić by ją schwytano!\nDla obserwatora takie skakanie z kąta w kąt, spędzanie z nim od dziesięciu minut do większości dnia a następnie przenoszenie się w popłochu w nowe miejsce mogło być dość osobliwe. Ishifone jednak nigdy nie przejmowała się opinią innych bardziej niż jej było to potrzebne do osiągnięcia swojego celu. A teraz miała tylko jeden. Przeżyć. Jakby to jednak było wszystko... to by najpewniej zwichrowała do reszty. Albo przewaliła się w trakcie swoich podróży i rozbiła sobie głowę.\nByły jeszcze inne postacie. Paradoksalnie to one pozwalały jej zachować jej pokrzywioną wersję zdrowego rozsądku. Przypominały jej o tym co przeżyła i jak to wszystko jest nierealne. Jej ojciec, Sonia, Daichi, Ami i inne zjawy które były wytworem jej umysłu. W wolniejszych od głodu chwilach zastanawiała się nad ich znaczeniem, o ile miały jakiekolwiek. Nigdy wcześniej by nie przykładała do nich takiej wagi jak teraz. Nie była jednak w tym zbyt dobra. To wszystko nie miało najmniejszego sensu. A wszystko kręciło się wokół jednego. Żyć. Wytrwać. Zdobyć siłę. Pozostać sobą. Nie poddawać się. Żadna zjawa, twór, czy inne skurwysyństwo nie będą jej mieszać w głowie!\nZazwyczaj stawało się to podstawą do kolejnego wybuchu agresji kończącego się przymusową drzemką. Zdecydowanie jej ekspresja przybierała na sile, to trzeba przyznać, chociaż stare nawyki wróciły. Zaczęła do siebie szeptać. Jej głos ją uspokajał, zapewniał ją, że nic się nie zmieniało i dalej jest sobą. A może to jakiś podstęp, a tak naprawdę jej dusza właśnie jest toczona przez larwę tego czegoś? Przebija się przez duchową powłokę niczym przez jabłko, by wyjeść je zupełnie i zostawić to, czego nie da się już pochłonąć?\nA w nocy było jeszcze gorzej. Widziała niewyraźne, wysokie postacie krążące wokół klatki. Nie mogła im się przyjrzeć bo od razu znikały, jedynie parę szczegółów wskazujących na to, że nie są rzeczywiste i mają jakąś potworną formę. Kładły dłonie na jej schronieniu. Gdyby mogły przez nią przejść, na pewno by ją rozszarpały na kawałki. Powoli, odrywając kawałki mięsa od jej ciała. Prawie to czuła. A potem mówiła sobie, że to nie jest rzeczywiste. Nic nie jest. Najlepiej tak stwierdzić. Nic nie istnieje, jest tylko ona. Wszystko jest iluzją, złudzeniem, fałszem. To co się z nią dzieje też. Tylko Schmit z duszą. On tylko dawał jej ukojenie.\nZresztą, nie tylko to. Dotrzymał słowa i dał jej trochę okazji do treningu. Po posiłku była znacznie spokojniejsza, chociaż długotrwałe siedzenie w świecie własnego umysłu pozostawiły pewien ślad. Wykonywała te wszystkie ćwiczenia z wielką zajadłością, nie zwracając uwagi na to co się działo. Od pierwszej sesji tak rozpaczliwie próbowała się wzmocnić, że po niej miała obolałe palce. Natomiast jeżeli chodziło o kolor jej reiatsu to napawał ją przerażeniem, ale i dziwną fascynacją. Faktycznie była teraz wyjątkowa. Co jednak z tego, jeśli może przez to stracić wszystko?! Przynajmniej nie miała siły o tym myśleć, bo szybko po tych ćwiczeniach zasypiała. Zadziałało to jednak na nią. Gdyby nie zmęczenie głodem oraz zwidami które ją męczyły... ale właśnie...\n...im dłużej trwała ta izolacja, tym dziwnym trafem znosiła to lepiej. Zwidy też były słabsze, co ona odbierała jako stopniową dominację nad swoim umysłem i tym, co się w niej działo. Nabierała takiej samej pewności siebie jaką miała kiedyś.\nCo do sumienia, to można śmiało powiedzieć, że cały ten pobyt wręcz zmusił ją do tego by odseparować się od jakiejkolwiek empatii czy współczucia bardziej niż kiedykolwiek. Nie czuła się z tym najgorzej, już wcześniej traktowała zarówno żywych i martwych za niegodnych jej uwagi. Teraz natomiast jeszcze bardziej skłonił ją do traktowania ich przedmiotowo. Najlepszym dowodem na to był absolutny brak wzruszenia na autentyczne przerażenie w oczach duszy którą pożerała. Już jednego dzieciaka własnoręcznie sprowadziła do poziomu cząstek energii duchowej. I wtedy nie czuła za to żalu, i teraz też nie. Bardziej się przejmowała tym, co może się stać jak przesadzi z konsumpcjom. Miała naprawdę szczerą nadzieję, że coś z tym zrobią. Powstrzymają to, uśpią albo coś.\nDwa razy przybył do niej gość. W jakimś dziwnie jaskrawym kimonie, w okularach i bez znaków szczególnych. Pytał się jak u niej jest to odpowiadała mało grzecznie, że gorzej w życiu to ona nie miała. Po dwóch, trzech pytaniach bez odpowiedzi (dotyczących tego co z nią będzie, czy pracują nad zahamowaniem tego dziadostwa w niej i ile jeszcze dni ma tu siedzieć) odpuściła sobie. Za drugim razem tylko mu coś burknęła. Jak nie chciał rozmawiać to ona też nie będzie. Faktem było, że traciła poczucie czasu, i coraz bardziej jej emocje zlewały się w jedną masę. Motywacja stawała się rozmyta, ale wiedziała jedno. Jak stąd wyjdzie, to pokaże wszystkim, że należy ją szanować i się bać.\nPrzy ostatnim posiłku zostało jej oznajmione, że minął miesiąc. Blondynka zareagowało na to bez entuzjazmu. Nie to, by jej się zaczęło tu podobać. Już po prawdzie sądziła, że spędzi tu resztę swojego życia. Brak konkretnego zajęcia, jednolity rozkład dnia... popatrzyła na niego półprzytomnie.\n-Więcej swobody-Wydusiła z siebie, będąc tuż po serii odczuć związanymi z posiłkiem. Wyczekiwała na nie jak na jakiś mistyczny rytuał. A potem uznawała, że ten sposób myślenia jest tak durny, że wręcz powinna się wstydzić tak naiwnego podejścia do sprawy, zwłaszcza w towarzystwie tego Quincy, do którego zapałała szczerą i nieskrępowaną nienawiścią. Podobnie było zresztą świata, ale dla niego trzymała specjalne miejsce w jej sercu.\n-Więc. Co teraz. Co dokładnie to oznacza-Podniosła się. Miała jednak jeszcze jedno pytanie\n-Jaki jest mój stan. Rozrosło się to, zatrzymało, stoi, tańczy, nie wiem. Mów!-Odchylenia od normy i utrata zimnej krwi zdarzały jej się częściej niż zwykle. To niby niewielki wyczyn biorąc pod uwagę fakt, jak rzadko się to wcześniej przytrafiało, ale nawet biorąc pod uwagę przeciętnego człowieka można było ją uznać teraz za dość nerwową. Wkurzony, znerwicowany kurdupel.\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-31, 16:40\nSchmitt zmrużył gniewnie oczy. Przez chwilę wyglądał jakby chciał ją uderzyć, lecz zamiast tego jego oblicze rozpogodził uśmiech.\n- Wszystko idzie dobrze, czynnik mutujący nie rozrósł się. Przetrwałaś. Zachowałaś zmysły, więc zgodnie z obietnicą otrzymasz trochę swobody. Będziesz mogła poruszać się po budynku i ogrodzonym terenie na zewnątrz... A teraz chodź, odprowadzę cię do twojego starego pokoju.\nGdy już stanęli przed drzwiami pokoju, w którym Ishifone spędziła dwie pierwsze noce tutaj, Schmitt wręczył jej klucz.\n- Zasłużyłaś na nie - rzekł łagodnie. - Sama zadecydujesz czy drzwi będą otwarte czy zamknięte. A za kilka dni otrzymasz jeszcze jedną nagrodę. Na razie jednak ciesz się czasem wolnym.\n[+2 psychiki, +1 reiatsu, kontrola reiatsu]\nTemat: Re: Nieznane 2014-03-31, 18:17\nPo chwili lekko przestraszona zauważyła, że go wkurzyła. I prawdopodobnie nic nie byłaby w stanie zrobić. Z drugiej strony nie po to włożył tyle wysiłku by teraz to wszystko wrzucać do kosza, prawda?\nChyba też tak sądził, bo odpuścił. Chociaż w głowie pewnie swoje mu siedziało. Ważne, że nie wgniótł ją w ziemię ani nie skrzywdził doraźnie. Nie powinna przesądzać dnia zanim się on na dobre nie rozpoczął, to był jednak jakiś znak. Poszła za nim bez najmniejszego szemrania. Chciała stąd uciec jak najszybciej, choćby i do tamtego pokoju. Tak przynajmniej było światło słoneczne.\nJej życzenie zostało spełnione. Co więcej, został jej wręczony klucz do jej własnego, ekhem, pokoju. Coś jej to poniekąd przypominało, ale nie miała co narzekać bo na razie nie widziała żadnej realnej alternatywy by było lepiej. To i tak było coś, będzie mogła się rozejrzeć.\n-Skorzystam-Wzięła klucz od mężczyzny-Gdzieś tu można się umyć?-Zapytała bez ogródek. Jak dostała taką informację kiwnęła głową i weszła do siebie do pokoju. Tam rozejrzała się. Sprawdziła szafki w poszukiwaniu fantów, jakiś przedmiotów które mogłyby się jej do czegokolwiek przydać. Na razie szukała ręcznika. Jeżeli takowy znalazła, to udała się w stronę najbliższego prysznica by się umyć...\n...chyba, że nie zamierzał jej powiedzieć. Wtedy po prostu skieruje swoje kroki na zewnątrz, by tam położyć się na ziemi, zamknąć oczy i cieszyć się powietrzem bez dachu nad głową. O ile nie padało oczywiście, jak padało posiedzi przed wejściem do tego... czegoś. Czymkolwiek by to nie było.\n[A coś z aktualnym stanem HP/RP się zmieniło?]\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-01, 18:13\n- Pierwsze drzwi do lewej w tym korytarzu masz łazienkę z prysznicami. Znajdzie się tam też mydło i szampon, jeśli będziesz miała szczęście. - Schował dłonie w kieszenie spodni, obrócił się na pięcie i odszedł.\nIshifone trafiła do tego samego pokoju, w którym kiedyś już była. Nic się tu nie zmieniło. Żadne nowe rzeczy nie doszły. W charakterze ręcznika mogła co najwyżej użyć sfatygowanego stroju shinigami.\nSchmitt nie kłamał i rzeczywiście znalazła kabiny prysznicowe. W kącie stał wiklinowy koszyk, na którym leżało kilka ręczników. Pachniały rumiankiem i wyglądały na czyste. Obok znajdowała się niska biała szafka, na której ustawiono środki higieniczne. Było więc mydło o mocnym jabłkowym zapachu, oraz szampon, którego opakowanie informowało, że według badań konsumenckich jest najdelikatniejszy dla oczu (niczym istotniejszym widać nie mogli się pochwalić). Obok znajdował się też krem do rąk, pasta do zębów i kubeczek ze szczoteczkami o różnobarwnych rączkach.\nMogła się rozebrać i wejść po prysznic. Wystarczyło zamknąć ze sobą taflę ze dymnego szkła i już mogła oddać swe ciało pod władzę setek gorących kropel spływających na nią z góry. Wreszcie zaznała chwili odprężenia.\n[Oba na max]\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-01, 19:53\nCzyli tam, gdzie wcześniej ją zaprowadziła Charlotte. To wiele się dowiedziała, tyle, że w prawie wszystkich sprawach cielesnych nie będzie zmuszona do biegania po całym kompleksie. Wiele więcej nie powiedział, tylko sobie polazł. No i świetnie. Została sama. Ale wolniejsza niż wcześniej, co jak na razie ją zadowalało. Weszła do środka.\nAbsolutnie nic nie uległo zmianie. Wyglądało to wszystko jak szpital, a sama nie zamierzała niczego to zmieniać. I pomyśleć, że już pokój w November Eleven uznawała za odpowiednio skromny. Pewnie nie mieli zbyt wiele do roboty z wynoszeniem jej rzeczy, cały czas miała je upakowane w torbie jakby miała za chwilę się stąd wynieść. Adekwatne, musiała stwierdzić. Szkoda tylko, że nie zabrała ich ze sobą, miałaby przynajmniej w co się porządnego ubrać... i czym ogolić nogi. Wypadałoby kogoś złapać. Charlotte najpewniej, innej kobiety tu nie widziała.\nZnalazła absolutnie nic jeżeli chodzi o ręcznik, a w ciuchy jakiegoś nieboszczyka nie zamierzała się wycierać ani ubierać. Wyszła zatem i skierowała swoje kroki w stronę łazienki, gdzie i owszem, znajdowały się kabiny prysznicowe. I ręczniki. I jakieś środki czystości. Świetnie. Na napisy na opakowaniu nie zwróciła szczególnej uwagi. Chciała zmyć z siebie bród z ostatniego miesiąca. Od momentu wypadnięcia z tamtego słoja nie widziała mydła ani wody.\nPierwsze co zrobiła to jednak umyła zęby. Porządnie. To, że jadła papier nie oznaczało, że od razu mogła zaniedbać coś, czym będzie mogła w niedalekiej przyszłości gryźć. Nie myślała. Wystarczająco dużo miała na to czasu gdy była w zamknięciu. Potem bezpardonowo rozebrała się i wkroczyła do kabiny z mydłem i szamponem.\nIm dłużej tam siedziała tym jakby było jej lepiej. Ciepły prysznic zmywający z niej brud, pot, i inne płyny niewiadomego pochodzenia. A i okres jej się zatrzymał przez to wszystko. Nic dziwnego, atrakcji to ona miała w nadmiarze, a podobno w sytuacjach stresowych to się zdarzało. Byle menopauzy nie dostała, bo po tym się miesza w głowie. Myła się dokładnie, bez pośpiechu, wręcz leniwie. Zwłaszcza włosy. Będzie musiała jakieś gumki znaleźć. Lepiej się czuła w jej kitkach.\nPo jakiś dwudziestu minutach wyszła. Wytarła się o jakiś pierwszy z brzegu ręcznik, ubrała się, wysmarowała ręce kremem i wyszła.\nPlany jej się nie zmieniły. Zamierzała wyjść na zewnątrz i jeżeli nie będzie padać ułożyć się jakoś na ziemi albo trawie. Chciała trochę posiedzieć na powietrzu. Bardzo dawno tego nie robiła, zwłaszcza w lesie. Akurat spędzać czas blisko natury, co musiała przyznać, zawsze lubiła. A nawet po kąpieli była poddenerwowana, a psychicznie wycieńczona. Nie miała siły nad czymkolwiek się bardziej zastanawiać.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-02, 20:14\nCiepła woda i mydło zmyły z niej brud i zapach potu. Włosy odzyskały swój połysk, a szczoteczka zdrapała z zębów biały nalot. Gdy wyszła z łazienki była niczym Wenus, która właśnie wyłoniła się z piany. Co prawda bogini z początku była naga, ale nie było co przesadzać.\nPokręciła się trochę po korytarzach, aż dotarła do metalowych, dwuskrzydłych drzwi prowadzących na zewnątrz. Powitało ją słońce. Było bardzo ciepło, a po niebie leniwie sunęły jedynie skrawki chmur.\nChodziło po bujnej trawie, z której wyglądało sporo chwastów. Na gałęzi pobliskiego drzewa zawieszona była huśtawka w najbardziej podstawowej formie, na którą składała się deska i kawałek sznura. Bujał się na niej chłopiec. Gapił się na nią bezwstydnie. Pamiętała go, spotkali się w korytarzu pierwszego dnia tutaj.\nKawałek dalej miała ogrodzenie zabezpieczone od góry zwojami kolczastego drutu. Kiedyś Vormund powiedział, że po odpowiednim treningu quincy mogą nauczyć się stąpać po powietrzu. Gdyby to umiała żadna przeszkoda nie byłaby jej straszna. Niestety od mentora sztuk duchowych dzieliła ją nie wiadomo jaka odległość. Na pocieszenie mogła sobie powiedzieć co najwyżej, że przynajmniej teraz znajdowali się w tym samym świecie.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-02, 21:01\nCzy te wszystkie korytarze muszą wyglądać prawie tak samo? Nawet ona miałaby problemy z zorientowaniem się gdzie co jest. Powinni dawać chociaż jakieś znaki. Nie miała na myśli drogowskazów, ale coś w takich specyficznych miejscach by było wiadomo gdzie się dana osoba znajduje, oraz że nie kręci się bez sensu w kółko. Może się jakoś do tego przyzwyczai, chociaż miała nadzieję, iż nie będzie to konieczne. To już wolała monotonię przebywania w November Eleven.\nWylazła jednak, i pierwsze co ją zaatakowało to słońce. Dawno się nie widziały, należałoby się przywitać.\n-Kurwa mać-Zasłoniła swoje oczęta dłonią, dawno już odzwyczajona od takiego natężenia promieniowania ultrafioletowego. Jak przywykła to rozejrzała się nieco. Ewidentnie baza polowa, nikt nie przejmował się w najmniejszym stopniu tym, w jakim stanie jest trawa. W sumie pal licho, to ją akurat nie interesowało. Krajobraz psuło to ogrodzenie z drutem kolczastym (Jak w jakim obozie) i huśtawka na której bujał się ten mały gnojek co się na nią gapił pierwszego dnia. I teraz zresztą też. A by go coś... będzie jej psuł wypoczynek tym natarczywym huśtaniem. A z drugiej strony tam był cień. Powinna się jakoś tam położyć... poszła tam, i usiadła sobie pod drzewem opierając się plecami i głową o pień. Najlepiej w cieniu, chociaż jakby tym samym musiałaby stanąć na drodze chłopakowi to trudno, ustawi się inaczej. Jak już znajdzie dla siebie miejsce to zamknie oczy i spróbuje odpocząć.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-06, 20:55\nChłopiec nie odezwał się do niej. Słyszała tylko obcieranie się liny przywiązanej do gałęzi.\nPień był dość twardy, a z jej twarzy mucha zrobiła sobie lądowisko, niemniej wypoczynek na świeżym powietrzu był miłą odmianą. Jakoś było tak, że zawsze, gdy chciała wypocząć ktoś przychodził, aby jej w tym przeszkodzić. Tym razem był to dymny chłopak. Nawet nie usłyszała jak się zbliża.\n- Cześć. Możemy porozmawiać? - Gdy otworzyła oczy ujrzała, że stoi przed nią ów Noriaki, który potrafił zamieniać się w dym. - Najlepiej na osobności - dodał spoglądając na huśtającego się niewinnie chłopca.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-06, 21:55\nI dobrze, miała trochę spokoju. Mogła sobie poleżeć, odpocząć, zrelaksować się, i mieć wszystko gdzieś. Nie myślała absolutnie nad niczym, co było zgodne z jerj planem dojścia względnie do siebie po miesięcznej izolacji. Raz co prawda jakaś perfidna mucha usiadła jej na nosie, ale ją akurat odgoniła bo pewnie była w czymś zasyfiona, a ona dopiero co się umyła. A lina ocierająca się o gałąź aż tak jej nie drażniła. Ba, lepsze to niż całkowita cisza którą musiała znosić przez ten czas. Mogłaby tak leżeć choćby i do końca świata.\nChcieć to sobie można. Podlazł do niej ten szczur dymny. Teraz mu się przypomniało, hm. Ile ona na wolności spędziła? Dwa dni? Trzy? Jakoś tak to będzie, a już ktoś chce ją znowu wciągac. Z drugiej strony od razu do siebie wszystkich zrażać... i tak pewnie plotka poszła co w niej jest. Może nawet potwierdzono.\nBlondynka otworzyła oczy i popatrzyła na niego obojętnie. Podniosła się niechętnie\n-Dobra-Wzruszyła ramionami. Czekała, aż zaprowadzi ją w jakieś ustronne miejsce.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-07, 21:43\nChłopak odprowadził ją za róg budynku, który wielkością dorównywał przeciętnemu szpitalowi. Bardzo zapuszczonemu szpitalowi patrząc po spękanej szarej farbie i brudnych rymnach.\nNoriaki rozejrzał się uważnie wypatrując ewentualnych podglądaczy. Najwyraźniej ich nie dostrzegł, bo oparł się o ścianę i zaczął mówić.\n- Może cię zainteresować, że Schmitt za cztery dni wybywa wraz ze Shin'em do Hueco Mundo. - Uśmiechnął się półgębkiem. - To może być dobra okazja do ucieczki. Pomyśl tylko, koniec z eksperymentami i poczuciem, że jesteś tylko wyrośniętym szczurem laboratoryjnym - powiedział z przejęciem.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-07, 22:52\nZaprowadził ją kawałek, co dało Ishifone okazję na zorientowanie się nieco w strukturze budynku. Wyglądał jak opuszczony szpital. Zapewne też był takim w przeszłości. Taki ośrodek w środku lasu? Dziwne. Chociaż może zbytnio to nadinterpretowała. Może jakiś magazyn... nie no, pomieszczenia też jakby szpitalne. Sterylne. Może to stąd te skojarzenia?\nRozglądał się jakby miał zamiar jej dać plany do bomby nuklearnej. Taka konspiracja. Oparł się a ona go wysłuchała. Była sceptyczna. Mocno.\n-I kto jeszcze o tym wie i patrzy na to w ten sposób?-Zapytała zerkając na niego z ukosa. Szczur. Dym. Kombinuje i się wyślizgnie z kabały, zostawiając resztę na pastwę losu.\n-I jaką mam gwarancje, że nie chcesz mnie czasem wciągnąć w jakieś bagno?\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-08, 15:15\n- W tym rzecz, że nikt inny o tym wiedzieć nie może. Tylko my tutaj nie mamy klapków na oczach. - Tym razem cały czas spoglądał w oczy Ishifone. - Reszta czuje się dobrze odgrywając rolę posłusznych piesków i zaraz by na nas nakablowali gdyby tylko dowiedzieli się co planujemy.\nSpojrzał na ścianę drzew rozpościerającą się za ogrodzeniem. Dobiegał stamtąd szelest, ale ich sprawcami było zapewne ptactwo.\n- Gwarancji nie możesz mieć żadnej. - Noriaki podrapał się po policzku. - Zresztą... po tym wszystkim co przeszłaś wątpię, abym był w stanie przekonać cię samymi słowami. Niemniej pamiętasz nasze pierwsze spotkanie. Już wtedy jasno się wyraziłem co myślę o tym całym poligonie badawczym. Wiedz, że o niczym tak nie marzę jak o ucieczce stąd i powrocie do normalnego życia - przemawiał z pewnością i wydawał się być szczery, albo też bardzo dobrze kłamał.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-08, 16:34\nWraz z biegiem wypowiedzi patrzyła się na niego coraz ostrzej. Nie chodziło tu tylko o jej podejrzliwość. Wyglądało na to, że sprawa ją pobudziła. To się naodpoczywała, nie ma co. Wszystko ma jednak swoje drugie dno. Skoro była okazja... to czemu nie. Ale było parę problemów. Była bezbronna. Zupełnie. Jedyne co mogła zrobić to co najwyżej wzmocnić swoje ciało, chyba, że ta "nagroda" będzie przed samym jego wyjściem. Szczerze w to wątpiła.\n-Słodkie-Burknęła krzyżując ręce na piersi-To nie było innych okazji do ucieczki? Na przykład w trakcie tego zamieszania?-Tak. Podobno burdel był straszny, zamieszanie też. Lepszej okazji by chyba nie miał.\n-Poza tym, nie ma tej dwójki, pozostaje cała reszta. Naprawdę nie ma tu obserwacji, kamer, czegokolwiek innego? Ledwo nie ma tej dwójki i od razu hop siup? Masz chociaż jakiś plan? A może mnie sprawdzasz na czyjeś polecenie??-Mruknęła ciszej. Poczekała, aż powie to co miał powiedzieć. Dopiero potem zadała ostatnie pytanie.\n-I jeszcze jedno-Zwęziła powieki-Skąd ta pewność, że po tej rozmowie nie polecę do kogoś i nie ostrzegę o twoich planach? Zabić mnie nie zabijesz, jesteś ostatnią osobą która ze mną była, a jakbym chciała sama uciec zrobiłabym to wcześniej zamiast zbijać bąki pod drzewem\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-08, 17:50\n- Co? No tak było zamieszanie, ale wtedy był tu Schmitt, a on z nich wszystkich jest najgorszy. No i... wtedy byłem sam. - Podrapał się po głowie z zakłopotaniem, które po chwili ustąpiło szczeremu oburzeniu.\n- Chyba cię pogrzało jeśli myślisz, że cię sprawdzam. - Wyszeptał szybko spoglądając na Ishifone ze złością. - Kto chciałby tutaj zostać? Każdy mający chociaż trochę wolnej woli od razu zacząłby kombinować jak prysnąć z tego zakładu dla utalentowanej młodzieży. A plan... jesteś quincy więc na pewno masz jakieś zdolności które mogłyby nam pomóc. Ja bez problemu mogę przedostać nas przez ten drut, a potem pozostaje skombinować jakiś transport, którym moglibyśmy uciec z wyspy. Co do świadków to jak mówiłem Schmitt jest z nich najgorszy. Kapitan i jego przydupas rzadko kiedy wychylają nos z laboratoriów, więc z nimi nie będzie problemów. A kamer nie ma tutaj tak dużo.\nPrychnął jakby w ten sposób pozbywając się gniewu, który jednak zaraz eksplodował z nową siłą.\n- Ty chcesz mnie wydać? Jeśli tak to, to... - Odetchnął głęboko. Na policzki wystąpił rumieniec. - Wiesz co? Dużo gadasz, ale wyglądasz mi na osobę, która ma po dziurki w nosie Schmitta i całej reszty. Bo co może być wartościowsze od wolności? Razem mamy większe szanse. Obmyślimy plan działania i wyrwiemy się z tej klatki. Co ty na to? - Spojrzał na nią wyczekująco. Przełknął ślinkę.\nBył silnie wzburzony. Musiał zdawał sobie sprawę z powagi tej rozmowy. Jeśli Ishifone go wyda będzie mieć problem, jeśli zaś do niego dołączy to cóż...\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-08, 18:41\nA jej wyraz twarzy był niezmienny, chociaż syczał, szeptał, i wyglądał jakby miał zaraz eksplodować, raz ze złości a raz ze strachu. A odpowiadała mu, owszem. Ale w głowie, korzystając z jego wybuchu złości. Autentyczna? Teraz była jakoś bardziej w stanie w to uwierzyć. Ale coś to brzmiało za prosto. Że on niby może przejść przez te druty? Naprawdę, w czym zatem jest problem? Nie myślał? Faktycznie on jest taki, że przy jego obecności nie można niczego zrobić?\nMoment. Wyspy? Są na WYSPIE?! Jak on zatem zamierza stąd uciec, i to razem z nią? Przefrunąć przez morze? Chociaż jakiś transport... raczej nie. Byliby naprawdę głupi. Może on jest naprawdę głupi. A z drugiej strony ma sporo racji. Jak tu zostanie może długo nie pożyć. Tak czy owak, patrzyli na siebie.\n-...bo Ci żyłka pęknie-Gruchnęła mu w swoim stylu. Mogłaby gorzej, odnosząc się do niego inteligencji, ale sytuacja faktycznie była zbyt poważna. Na tyle, że jednak postanowiła się podzielić swoimi przemyśleniami.\n-Dużo niewiadomych, dużo przypadku, dużo niepewności i możliwości wpadki. Plus, nie mam łuku ani rurek-Wzrok jej zelżał. Jedno ze skrzyżowanych rąk wyciągnęła w stronę chłopaka, wystawiając do uścisku porozumienia.\n-Jak mnie kantujesz, spotkamy się w piekle-Jej twarz w sumie wróciła do swojego zwykłego wyrazu. Pojawiła się w niej nawet pewna ciekawość, czy faktycznie mówi prawdę. Będzie zawsze mogła powiedzieć, że to ONA go sprawdzała... ciekawe, czy by jej uwierzyli.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-08, 19:45\nTwarz chłopaka odsapnęła w wyrazie ulgi. Uścisnął jej dłoń i Ishifone odkryła, że Noriaki nieco się spocił.\n- Wiem gdzie Schmitt przechowuje te wasze quincy wynalazki. Mogę się tam zakraść i wziąć co trzeba. Problemem pozostaje to, że nie wiadomo jak opuścić wyspę. Nie mamy tutaj żadnej łodzi ani nic... - Spojrzał na kobietę z nadzieją. - Może umiesz latać? Słyszałem, że quincy to potrafią.\nZdecydowanie nie sprawiał wrażenia osoby dobrze planującej. Chyba po prostu liczył, że wtajemniczając Ishifone doprowadzi do tego, iż ona wymyśli co i jak powinni zrobić, aby odzyskać wolność.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-09, 00:29\nPatrzyła na niego przez moment jak na irytującego, gderającego małolata, który zadaje jej niewygodne pytania. I wszystko się zgadzało poza tą częścią dotyczącą wieku, chociaż i tego nie była do końca pewna. Jest tak jak się spodziewała. Ten facet to kretyn. I ona jest zmuszona z nim współpracować.\n-Owszem, potrafią. Nie wszyscy. W każdym razie nie ja. Jakbym potrafiła to by mnie pewnie lepiej pilnowali. Ale nawet jeśli, to co? Leciałabym w losowym kierunku w nadziei, że gdzieś trafię i nie wyczują, że ktoś zniknął i COŚ leci przed siebie jak najdalej stąd? Czy może najpierw rozbiłabym się o jakąś duchową kopułę?-Uniosła brew. "Pomyślałeś o tym, ciołku?" przeszło jej przez myśl. I coś jeszcze. Przeszła się w stronę miejsca, z którego usłyszała szelest i sprawdziła czy coś lub ktoś tam jest. Jak ktoś był, to usiłowała złapać. Jeśli nie było, kontynuowała.\n-Coś tu musi być takiego, co pozwala na transport. Trzeba to znaleźć. Innego wyjścia nie widzę. Do tego czasu możemy sobie gadać i narażać na to, że ktoś będzie podsłuchiwał-Przetarła oczy. Może bardziej by się jej opłacało go wydać? Może najpierw niech przeszuka teren, jak wyjdzie na to, że będą musieli tutaj siedzieć... hm. Nie, to też nie jest najrozsądniejsze. Z tego, że czekała z tym aż do momentu aż upewni się, że nie ma jak stąd uciec to się nie wyłga, i tylko się pogrąży. A przynajmniej da sygnał, że kombinuje.\nTemat: Re: Nieznane 2014-04-09, 16:47\n- Jaką znowu kopułę? - Skrzyżował ręce na piersi i zmarszczył brwi. - Wiem, w którą stronę powinniśmy ruszyć, aby dotrzeć do cywilizacji. Na wschód, czyli tam gdzie wędrował Schmitt, aby przyprowadzić... dusze dla ciebie.\nPrzez moment unikał spojrzenia Ishifone. Co do podejrzanych hałasów prawdopodobnie były to tylko ptaki, które jakby chcąc usunąć wszelkie podejrzenia, zaczęły właśnie ćwierkać.\n- O transport będzie najtrudniej - przyznał niechętnie chłopak. - Tutaj albo wszyscy latają, albo przemieszczają się między światami. Wiesz... co do tych łodzi to nie do końca prawda. - Podrapał się po głowie. - Na południu wyspy jest opuszczona osada rybacka i coś by się tam znalazło. Tyle, że to same skorupy pełne dziur. Zanim wyspa zniknie nam z oczu zdążymy utonąć. No, ale to by było tyle. Nikt nas tutaj nie podsłucha - zapewnił.