Kocioł nr 16 - lato 2017 by Dolnośląski Magazyn Kulinarny "Kocioł" - Issuu\nBOHATEROWIE NUMERU: TRUSKAWKI, OGÓRKI LETNI PIKNIK MASŁO Z MIĘDZYBORZA WYWIAD Z ŻANETĄ HAJNOWSKĄ\nNUMER 16 LATO 2017\nw kotle redakcja\nJoanna Bilska korekta\nredaktor numeru trzyswinki.blogspot.com\nwsparcie techniczne gotujzkasia.pl\nŁukasz Majchrowski food².pl\nSesja okładkowa: Monika Pazdej Zdjęcia dodatkowe: Katarzyna Sieradz, Monika Szeffler\nspis przepisów Bruschetty z truskawkami Caprese z kozim serem Chleb orkiszowy Chłodnik truskawkowy Chłodnik z ogórka Ciasteczka maślane Ciasto ucierane z truskawkami Drożdżówki z truskawkami Eton mess Grzanka Humus Japońska sałatka ogórkowa Kanapki z hummusem Kotleciki jaglane ze szpinakiem Lemoniada ogórkowa Makaron z ogórka Masło klarowane Naleśniki z truskawkami Napój ogórkowy z miętą i syropem\n32 24 90 18 10 104 28 14 26 74 90 58 92 96 48 44 106 16 52\nOgórki małosolne Ogórki w śmietanie na ciepło Ogórkowy tabbouleh z labne i brioszką Omlety biszkoptowe pieczone Osuch ziemniaczany Paluchy Roladki z ogórka Sałatka szwedzka Sałatka wakame z ogórkiem Smoothie bowl z granolą gryczana Sorbet ogórkowo-melonowy Surówka z kapusty kiszonej Szybkie ciasto orkiszowe Tarta truskawkowa Tarta warzywna na polencie Trufle daktylowe Truskawki w occie balsamicznym Tzatziki Wody smakowe\n56 64 54 30 78 98 62 60 59 20 50 76 88 22 82 86 34 46 94\nDANIE Z KOTŁA CHŁODNIK Z OGÓRKA PRZEPIS I ZDJĘCIE: OLGA PŁAZA\nLiczba porcji: 2 Czas przygotowania: 15 minut + 1 godzina chłodzenia Składniki:\n8 ogórków gruntowych 1 awokado ½ limonki 8 10 listków bazylii 2 kromki żytniego chleba pełnoziarnistego 2 gałązki koperku sól, pieprz oliwa\nOgórki dokładnie myjemy i ucinamy im końcówki. Awokado kroimy na pół, wyciągamy pestkę, obieramy ze skórki. 6 ogórków kroimy na mniejsze kawałki, pozostałe potrzebne nam będą do dekoracji. W blenderze umieszczamy pokrojone ogórki, awokado, sok z limonki, bazylię, doprawiamy solą i świeżo mielonym pieprzem. Blendujemy na gładką masę (możemy dodać ok. 100 ml wody, aby łatwiej zmiksować warzywa). Przekładamy do naczynia i wstawiamy na godzinę do lodówki. Po tym czasie serwujemy schłodzony chłodnik z pokrojonym w kostkę chlebem, ogórkiem, posiekanym koperkiem, solą, pieprzem i odrobiną oliwy. .\nTRUSKAWKI Oda do Truskawki Jesteś tak piękna I niesamowicie czerwona. Chcę się zanurzyć, Zniknąć w Twych ramionach, Słodka Truskawko! Chcę Cię smakować, Delektować Twą słodyczą. W Twojej czerwieni Odnajduję sens życia, Soczysta Truskawko! Bądź moją! Pójdź za mną! Daj mi tę chwilę szczęścia, Gdy będę Cię zjadać zmieszaną ze śmietaną, Gdy zęby zanurzę w Twoim nagim ciele, Czerwona Truskawko! autor: Selena_22\nDROŻDŻÓWKI Z TRUSKAWKAMI PRZEPIS I ZDJĘCIE: ŁUCJA SERAFIN\nLiczba porcji: 14 sztuk Czas przygotowania: 2 godziny Składniki:\n550 g mąki pszennej 220 ml ciepłego mleka 100 g cukru 75 g roztopionego masła 40 g świeżych drożdży 4 żółtka 20 g cukru waniliowego szczypta soli\n½ kg truskawek 1 łyżka cukru trzcinowego 1 łyżka ekstraktu waniliowego grube wiórki kokosowe cukier puder\nDrożdże rozcieramy w ciepłym mleku z cukrem i łyżką mąki. Rozczyn odstawiamy na 15 minut, by drożdże ruszyły. Mąkę przesiewamy z solą i łączymy z rozczynem, żółtkami, cukrem waniliowym i masłem. Zagniatamy gładkie, lśniące ciasto, które odchodzi od rąk. Przykrywamy ściereczką i pozostawiamy na godzinę do wyrośnięcia. Truskawki kroimy na 4, posypujemy cukrem pudrem i wlewamy ekstrakt waniliowy. Mieszamy tak by składniki się połączyły, a owoce puściły sok. Wyrośnięte ciasto drożdżowe krótko wyrabiamy na blacie, dzielimy na około 14 równych porcji. Formujemy bułeczki, które rozpłaszczamy na blacie. Układamy na blaszce wyścielonej papierem do pieczenia. Na środku bułeczek układamy truskawki mocno wciskając je do środka. Wszystkie posypujemy wiórkami kokosowymi. Zostawiamy na 15 minut do wyrośnięcia. Przed wstawieniem do piekarnika możemy ponownie truskawki docisnąć do spodu. Pieczemy 30 minut w temperaturze 180 C. Studzimy na kratce i posypujemy cukrem pudrem.\nNALEŚNIKI Z TRUSKAWKAMI PRZEPIS I ZDJĘCIE: KATARZYNA SIERADZ\nLiczba porcji: 7– 10 sztuk Czas przygotowania: 1 godzina Składniki:\n2 jajka 100 g mąki pszennej 150 g mleka 150 g wody gazowanej masło lub olej do smażenia\n200 g truskawek + do dekoracji 30 g cukru pudru + do posypania 200 g waniliowego serka homogenizowanego świeża mięta\nJajka, mąkę, mleko i wodę umieszczamy w misce i miksujemy do połączenia się składników. Odstawiamy na około 30 minut. Na natłuszczoną, rozgrzaną patelnię wlewamy niepełną chochelkę ciasta, obracając patelnią w trakcie nalewania. Ciasto naleśnikowe musi pokryć całe dno patelni jak najcieńszą warstwą. Smażymy, aż na powierzchni naleśnika pojawią się pęcherzyki powietrza. Obracamy na drugą stronę i smażymy kilkadziesiąt sekund, do uzyskania złotobrązowego koloru. Truskawki blendujemy z cukrem pudrem na gładko. Naleśniki smarujemy serkiem oraz powstałym sosem, układamy truskawki pokrojone w plastry i składamy na 4 lub zwijamy. Podajemy posypane cukrem pudrem i udekorowane świeżą miętą.\nCHŁODNIK TRUSKAWKOWY PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: 3 Czas przygotowania: 15 minut + 1 godzina chłodzenia Składniki:\n1 kg truskawek ½ l mleka kokosowego ½ papryczki chili szczypta soli szczypta pieprzu cayenne ½ łyżki octu jabłkowego nitki chilli i kiełki groszku do podania\nTruskawki pozbawiamy szypułek, z chili usuwamy pestki. Wszystkie składniki umieszczamy w kielichu blendera i miksujemy do uzyskania gładkiej konsystencji. Chłodzimy w lodówce minimum godzinę i podajemy z nitkami chili, kleksem jogurtu lub mleka kokosowego i kiełkami.\nSMOOTHIE BOWL Z GRANOLĄ GRYCZANĄ PRZEPIS I ZDJĘCIE: OLGA PŁAZA\nLiczba porcji: 2 Czas przygotowania: 45 minut Składniki na granolę gryczaną: 2 garście płatków gryczanych garść płatków kokosowych 2 łyżki surowych ziaren kakao garść orzechów włoskich 1 łyżka cukru kokosowego 2 łyżki oleju kokosowego\nSkładniki na smoothie bowl: 250 g truskawek 1 banan odrobina wody (opcjonalnie)\nkilka truskawek surowe ziarna kakao płatki kokosowe\nZaczynamy od przygotowania granoli. Rozgrzewamy piekarnik do 180°C. W misce umieszczamy płatki gryczane, płatki kokosowe, kakao. Grubo kroimy orzechy i dodajemy do pozostałych składników. Podgrzewamy olej z cukrem kokosowym i chwilę mieszamy, dodajemy do granoli. Mieszamy wszystkie składniki. Przekładamy je na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Wstawiamy do piekarnika na 15 20 minut (należy sprawdzić w trakcie pieczenia). Następnie wyciągamy i studzimy. Truskawki i banany do smoothie bowl mogą być wcześniej zamrożone (wtedy smoothie będzie miało bardziej gęstą konsystencję). Umieszczamy je w blenderze i miksujemy z 50 ml wody (do mrożonych dodajemy więcej wody, aby ułatwić miksowanie). Przelewamy smoothie do miseczek, posypujemy granolą, dekorujemy świeżymi truskawkami, płatkami kokosa i ziarnami kakao.\nTARTA Z TRUSKAWKAMI PRZEPIS I ZDJĘCIE: ŁUKASZ MAJCHROWSKI\nLiczba porcji: 6–8 sztuk Czas przygotowania: 30 min + 3 godziny chłodzenia Składniki na spód:\n5 łyżek mąki kokosowej 1 łyżka ksylitolu lub erytrytolu 1 łyżka kakao 50 ml płynnego oleju kokosowego 3 białka\nSkładniki na krem waniliowy: 300 ml mleka kokosowego 1 laska wanilii 3 łyżki ksylitolu lub erytrytolu 3 żółtka 2 łyżki mąki ziemniaczanej\nW jednej misce łączymy mąkę kokosową z ksylitolem, kakao, olejem kokosowym i białkami. Masę mieszamy najpierw za pomocą łyżki, a później wyrabiamy dłońmi. Wykładamy nią posmarowaną uprzednio olejem kokosowym foremkę na tartę o średnicy 20 cm. Ciasto wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 180°C i pieczemy 20 minut. Następnie wyjmujemy i odstawiamy do wystudzenia. Jedną szklankę mleka kokosowego (250 ml) przelewamy do rondelka, dodajemy przekrojoną na pół laskę wanilii z uprzednio wybranymi ziarenkami oraz ksylitol lub erytrytol. Gotujemy na małym ogniu, aż mleko stanie się gorące. Rondel zdejmujemy z ognia i wyjmujemy laskę wanilii. Następnie z żółtek, mąki ziemniaczanej i pozostałych 50 ml mleka przygotowujemy pastę. Wlewamy ją do mleka, energicznie mieszając zawartość rondla. Garnek wstawiamy z powrotem na ogień i gotujemy przez około 2 3 minuty, cały czas mieszając, aż masa zgęstnieje. Gotowy krem wykładamy na upieczony spód. Odstawiamy do przestudzenia, a następnie wstawiamy do lodówki, aby budyń zgęstniał. Przed samym podaniem ciasto dekorujemy owocami. Truskawki myjemy, osuszamy, odkrawamy szypułki i wykładamy je na gotową masę.\nCAPRESE Z TRUSKAWKAMI PRZEPIS I ZDJĘCIE: SABINA SKALSKA\n200 g sera mozzarella 6 dużych truskawek oliwa z oliwek ocet balsamiczny liście bazylii\nMozzarellę i truskawki kroimy w grube plastry. Układamy naprzemiennie na talerzach razem z liśćmi bazylii. Skrapiamy oliwą i octem balsamicznym wedle uznania.\nETON MESS PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA PAZDEJ\n250 g truskawek 200 ml śmietanki 30–36% 50 g bez\nTruskawki myjemy i pozbawiamy szypułek. Kroimy na mniejsze kawałki, połowę rozgniatamy widelcem i mieszamy z pozostałymi. Śmietanę ubijamy na sztywno, dodajemy pokruszone bezy. Do pucharków nakładamy warstwami truskawki i ubitą śmietanę z bezami. Na wierzchu układamy truskawki i kilka kawałków bezy.\nCIASTO UCIERANE Z TRUSKAWKAMI PRZEPIS I ZDJĘCIE: SABINA SKALSKA\nLiczba porcji: 15 minut + 40 minut pieczenia Czas przygotowania: blacha 25 x 40 cm Składniki:\n6 jajek 330 g cukru 120 ml oleju 480 g mąki pszennej 2 łyżeczki proszku do pieczenia 2 3 krople olejku waniliowego 500 g truskawek cukier puder do podania\nJajka ucieramy z cukrem. Do masy dodajemy powoli olej, następnie mąkę z proszkiem do pieczenia i olejek waniliowy. Miksujemy na gęstą masę i wylewamy na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Na wierzch układamy truskawki przekrojone na pół. Pieczemy w temperaturze 180°C ok. 40 min (do suchego patyczka). Wystudzone ciasto posypujemy cukrem pudrem.\nOMLETY BISZKOPTOWE PIECZONE PRZEPIS: JOANNA KOMOROWSKA ZDJĘCIE: RAFAŁ KOMOROWSKIA\nLiczba porcji: 10 Czas przygotowania: 30 minut Składniki:\n5 jajek 5 łyżek mąki pszennej 3 łyżki cukru drobnego 1 łyżka cukru z wanilią szczypta soli 1 łyżka oleju (do posmarowania papieru)\n350 ml schłodzonej śmietanki 36% 1 łyżka cukru pudru + do posypania owoce: truskawki, borówki lub inne sezonowe owoce\nOddzielamy żółtka od białek. Białka wraz ze szczyptą soli ubijamy na sztywno. Cały czas ubijając dodajemy stopniowo cukier. Dodajemy żółtka i cukier z wanilią. Całość mieszamy na średnich obrotach. Na koniec wsypujemy przesianą mąkę i mieszamy delikatnie szpatułką. W międzyczasie nagrzewamy piekarnik do 170°C. Blaszkę wykładamy papierem do pieczenia i smarujemy olejem. Masę wykładamy po półtorej łyżki, tworząc placuszki o średnicy 10–12 cm. Omleciki pieczemy na środkowej półce piekarnika przez 7–9 minut, do uzyskania lekkiego zbrązowienia. Upieczone, gorące omleciki zdejmujemy z papieru i każdy z nich składamy na pół. Śmietanę umieszczamy w misie miksera, dodajemy cukier puder i miksujemy do uzyskania gęstej konsystencji. Ostudzone omleciki dekorujemy łyżką ubitej śmietany oraz umytymi (w razie potrzeby pokrojonymi) owocami. Na koniec posypujemy cukrem pudrem. Podajemy od razu lub po schłodzeniu.\nBRUSCHETTY Z TRUSKAWKAMI I KOZIM SERKIEM PRZEPIS I ZDJĘCIE: KINGA GÓRSKA\nLiczba porcji: 10 sztuk Czas przygotowania: 10 minut Składniki:\n10 kromek pieczywa 2–3 łyżki oliwy 100 g naturalnego sera koziego 5 łyżek słodkiej śmietanki 18% 250 g truskawek garść świeżej bazylii 4 łyżki kremu balsamicznego sól, pieprz\nPiekarnik rozgrzewamy do 200°C z funkcją grilla. Kromki pieczywa smarujemy oliwą i wstawiamy do piekarnika na 3–4 minuty, aż będą rumiane. Serek rozcieramy ze śmietaną, doprawiamy solą i pieprzem. Truskawki kroimy w plasterki, bazylię siekamy w paski. Na kromkach pieczywa rozsmarowujemy serek, układamy truskawki i polewamy kremem balsamicznym. Posypujemy świeżą bazylią, opcjonalnie świeżym pieprzem. Podajemy od razu.\nTRUSKAWKI W OCCIE BALSAMICZNYM PRZEPIS I ZDJĘCIE: JOANNA ANISZCZYK\n½ kg truskawek 3 łyżeczki oliwy 1 łyżeczka octu balsamicznego 1 łyżeczka miodu sól i pieprz\nTruskawki pozbawiamy szypułek i przekrawamy je na pół. Oliwę, ocet balsamiczny, miód oraz przyprawy dokładnie mieszamy. Umieszczamy truskawki w miseczkach i p olewamy dressingiem. Tak przygotowane truskawki nadają się idealnie jako dodatek do serów kozich, również jako składnik sałatek z zielonych liści. Można też śmiało podawać je jako deser.\nTEKST: KATARZYNA STOCHMIAŁ\nTruskawka słodki zwiastun ciepłych w deserach, przetworach czy po prostu jak znany i lubiany. Oprócz niepowtarzalne lecznicze oraz pielęgnacyjne. Skąd pocho Czy dzięki truskawkom moż\nŁEK ZDJĘCIA: OLIMPIA DAVIES\nh, letnich dni, cieszy nasze podniebienia ko smaczna przekąska. Owoc powszechnie ego smaku, posiada również właściwości odzi? Jaki wpływ ma na nasz organizm? żna schudnąć? Sprawdźmy!\nPochodzenie Pojawienie się truskawek na naszych stołach zawdzięczamy królowi Francji Ludwikowi XIV. Otóż, władca ten bardzo cenił sobie smak poziomek. W związku z tym, zatrudnił botanika, który na jego życzenie skrzyżował ze sobą dwie odmiany tych owoców – chilijskie, które były znacznie większe od europejskich gatunków oraz pochodzące ze wschodniej części Ameryki Północnej poziomki wirginijskie. W wyniku tego znakomitego połączenia, powstały znane nam dziś wszystkim truskawki, określane również jako ,,poziomka ananasowa“ czy ,,poziomka wielkoowocowa“.\nTruskawka jest owocem zdecydowanie sezonowym. Dlatego też, aby móc cieszyć się jej smakiem nieco dłużej, odpowiednim wyjściem będzie posadzenie kilku odmian owocujących w różnym czasie. I tak oto, możemy wybrać między dwoma grupami – truskawkami, które owocują wiosną oraz tymi, które będą dojrzewały późnym latem i jesienią. Warto tu wymienić kilka popularnych i polecanych odmian tych owoców: ,,Honeoye“ to odmiana bardzo wczesna, cechuje się jędrnymi owocami, jest odporna na mrozy. ,,Kent“ i ,,Kimberly“ to odmiany wczesne o dużych owocach, łatwo plenne. Idealne do deserów i przetwórstwa. ,,Elsanta“ jest również odmianą wczesną, niezwykle wydajna o dużych owocach o posmaku malin, jednak dosyć łatwo marznie w okresie zimowym. ,,Elkat“ jest odmianą średnio wczesną o sporych owocach, łatwo się ją uprawia, odporna na mrozy.\n,,Polka“ to odmiana średnio późna. Świetna na przetwory oraz odporna na susze. ,,Bogota“, która późno owocuje, ma duże owoce, jest odporna na mróz, idealna do deserów. ,,Pandora“ niezwykle późna odmiana, świetna na desery oraz do przetwórstwa i mrożenia. Sporo owocuje, wytwarza bardzo soczyste owoce. Truskawki najlepiej sadzić na początku lipca. Możemy wtedy spodziewać się owoców w kolejnym roku. Co ważne, najmocniej owocują one dopiero w drugim lub trzecim roku od zasadzenia, dlatego truskawki należy uprawiać maksymalnie cztery lata w jednym miejscu. Stanowisko do uprawy powinno być nasłonecznione. Pamiętajmy, że owoce te nie tolerują gleby podmokłej, ciężkiej. Należy je sadzić w ziemi lekkiej, piaszczysto-gliniastej, zasobnej w próchnicę. Pierwszą czynnością, jaką trzeba wykonać, jest spulchnienie gleby lub, w przypadku tej bardziej piaszczystej, przekopanie z przesezonowanym kompostem. Przed wsadzeniem owoców do ziemi, sprawdźmy, czy nie są przesuszone (szczególnie korzenie) oraz czy nie ma na nich szkodników. W razie takich sytuacji, należy sadzonki wstawić do wody na godzinę czy dwie. Truskawki sadzimy w rzędach w odstępach po 40 cm, a w samym rzędzie po 20 30 cm w zależności od odmiany, na jaką się zdecydujemy. Aby skutecznie walczyć z chwastami przy uprawie truskawek, a także uniknąć zakażenia chorobami, należy wyściółkować je słomą lub włókniną. Jak to zrobić? Otóż, cały zagon przykrywamy wspomnianym materiałem, który nacinamy na krzyż w odstępach, rozchylamy w przeciętych miejscach i tam sadzimy nasze truskawki. Słomę natomiast tniemy na 10 20 cm odcinki i wykładamy pod koniec kwitnienia. Pamiętajmy o regularnym podlewaniu sadzonek! Zwłaszcza\nw porach, kiedy owocują, rano i wieczorem, nie polewając wodą owoców.\nTruskawki mają bardzo dobry wpływ na nasze organizmy. W tym niewielkim owocu, zawiera się bowiem wiele witamin. Są to: witamina C, która wzmacnia nasz układ odpornościowy i wydolność organizmu oraz ma działanie przeciwnowotworowe, następnie witamina A, która wzmacnia wzrok, witamina E, która opóźnia proces starzenia, a także witaminy z grupy B (B1, B2, B3, B6), które mają za zadanie wspomagać nasz metabolizm. Co ważne, truskawki mają działanie moczopędne, dlatego świetnie będą sprawdzały się w diecie dla osób, które miewają dolegliwości związane z pracą nerek czy wątroby. Ponadto, jedzenie tych owoców powoduje obniżenie cholesterolu we krwi. Truskawki bogate są również w wapń oraz fosfor, które wzmacniają układ kostny i mięśniowy oraz żelazo, które wpływa na produkcję hemoglobiny, a także zapobiega niedokrwistości. Interesującą informacją dla osób, które planują zrzucić parę kilo będzie to, że truskawka zawiera w sobie duże ilości błonnika, co korzystnie wpływa na perystaltykę jelit i zapobiega zaparciom. Ponadto, dzięki dużej zawartości wody, wpływa oczyszczająco na nasz organizm, wypłukując tym samym toksyczne płyny ustrojowe. Truskawki zawierają dodatkowo bromelinę, czyli enzym wspomagający spalanie tłuszczów oraz węglowodanów. Owoc ten nieznacznie wpływa na wzrost cukru we krwi, dlatego mogą go spożywać również diabetycy. Warto wspomnieć o tym, że owoce te świetnie sprawdzają się w kosmetyce. Wynika to z tego, że truskawka zawiera w sobie kwas salicylowy, który wpływa na złuszczanie się naskórka. W efekcie nasza cera staje się jaśniejsza i pozbywamy się drobnych niedosko-\nnałości takich jak trądzik czy wągry. Truskawki nie tylko odświeżą nasze twarze, ale również i włosy. Maseczka z tych owoców (np. z dodatkiem awokado) sprawi, że będą się one łatwiej rozczesywać i lśnić. Nie tylko rozkosznie słodkie, ale też bardzo zdrowe – truskawki to idealna przekąska na ciepłe, letnie dni. Spożywajmy je więc na surowo, w przetworach, deserach, ale też jako dodatek np. do mięs. Ale uwaga! Niestety truskawki nie są dla każdego z nas. W niektórych przypadkach mogą uczulać. Dlatego przed spróbowaniem warto zrobić próbę uczuleniową.\nOGÓRKI Ogórek, ogórek, ogórek, Zielony ma garniturek, I czapkę i sandały, Zielony, zielony jest cały. Zielono będzie również na dalszych stronach, ponieważ mianowaliśmy ogórka bohaterem kolejnego działu. Przygotowaliśmy z niego napoje, sałatki, jak również makaron, sorbet i małosolne. Zobaczcie sami! Fragment piosenki Fasolek - Ogórek\nMAKARON Z OGÓRKA Z GRILLOWANYM HALLOUMI PPRZEPIS: DOMINIK SIERADZ\n3 ogórki (po ok. 300 g każdy) 225 g sera halloumi 2 łyżki oliwy 1 łyżeczka miodu 1 łyżeczka soku z cytryny 1 łyżeczka sosu sojowego świeże zioła, np. kolendra, mięta\nOgórki myjemy i obieraczką do julienne szykujemy cienkie paseczki. Układamy je na talerzach. Ser halloumi kroimy w plastry i podpiekamy na rozgrzanej, grillowej patelni. Przekładamy na makaron. Podajemy z dressingiem, którego przygotowanie polega na wymieszaniu ze sobą oliwy, miodu, soku z cytryny i sosu sojowego. Całość dekorujemy świeżymi ziołami.\nTZATZIKI PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA PAZDEJ\nLiczba porcji: 6 Czas przygotowania: 15 minut Składniki:\n300 g ogórka zielonego 200 ml jogurtu greckiego 2 ząbki czosnku 1 łyżka posiekanego koperku 1 łyżka posiekanej mięty 1 łyżka oliwy 1 łyżeczka soli morskiej\nUmyte ogórki kroimy na pół i usuwamy gniazda nasienne. Ścieramy na tarce o dużych oczkach, mieszamy ze szczyptą soli i odstawiamy na 5 minut. Odsączamy z soku, dodajemy jogurt. Posiekane zioła wrzucamy do moździerza, dodajemy przeciśnięty czosnek i rozcieramy z s olą morską. Mieszamy z ogórkami, odstawiamy do schłodzenia. Przed podaniem skrapiamy oliwą i posypujemy ziołami.\nLEMONIADA OGÓRKOWA PRZEPIS I ZDJĘCIE: ŁUKASZ MAJCHROWSKI\nLiczba porcji: 4 szklanki Czas przygotowania: 10 minut Składniki:\n2 zielone ogórki (ok. 300 g) 5 limonek 50 g cukru lub 100 ml syropu cukrowego garść listków świeżej mięty 1 l wody kostki lodu\nOgórki obieramy, przekładamy do kielicha blendera i miksujemy na purée. Następnie przecieramy przez sito. Wodę mieszamy z cukrem lub syropem cukrowymi i dodajemy ogórkowe purée. Z 3 limonek wyciskamy sok i przelewamy do reszty płynu. Pozostałe 2 limonki kroimy na plastry i wrzucamy do lemoniady wraz z listkami mięty i kostkami lodu.\nSORBET OGÓRKOWO-MELONOWY PRZEPIS I ZDJĘCIE: ŁUKASZ MAJCHROWSKI\nLiczba porcji: 10 Czas przygotowania: 10 min + 12 godzin mrożenia Składniki:\n2 zielone ogórki (ok. 300 g) 300 g zielonego melona 3 limonki 100 g cukru 200 ml wody garść listków świeżej mięty\nOgórki obieramy, melona wydrążamy. Przekładamy do kielicha blendera i miksujemy na purée. Następnie przecieramy przez sito. Wodę zagotowujemy z cukrem i łączymy z ogórkowo-melonowym purée. Z limonek wyciskamy sok i wlewamy do reszty płynu. Przelewamy następnie do kielicha blendera, wrzucamy listki mięty i ponownie miksujemy. Foremki do lodowych lizaków napełniamy płynem, wkładamy patyczki i wstawiamy do zamrażarki na około 12 godzin.\nNAPÓJ OGÓRKOWY Z MIĘTĄ I SYROPEM Z CZARNEGO BZU PRZEPIS I ZDJĘCIE: OLIMPIA DAVIES\nLiczba porcji: 6 Czas przygotowania: 20 minut + czas chłodzenia Składniki:\n¼ szklanki miodu ½ szklanki gorącej wody 1¼ l wody gazowanej ¼ szklanki syropu z kwiatów czarnego bzu ½ szklanki liści mięty 4 małe ogórki 1 szklanka kostek lodu 1 cytryna 1 limonka\nDo gorącej wody dodajemy miód i mieszamy, aż miód całkowicie się rozpuści, wkładamy do lodówki do schłodzenia na 30 minut. Do miodu dodajemy wodę mineralną, syrop z czarnego bzu i liście mięty. Ogórka kroimy wzdłuż w bardzo cienkie plastry. Napój przelewamy do dużego słoja, dodajemy plasterki ogórka, pokrojone w plasterki cytrynę i limonkę oraz kostki lodu.\nOGÓRKOWY TABBOULEH Z LABNE I GRILLOWANĄ BRIOSZKĄ PRZEPIS I ZDJĘCIE: OLIMPIA DAVIES\nLiczba porcji: 4 Czas przygotowania: 45 minut + 24 godziny na labne Składniki:\n500 g jogurtu greckiego 2 szklanki świeżej kolendry, posiekanej 1 ząbek czosnku, zgnieciony 1 łyżeczka soli morskiej 200 g drobnoziarnistej kaszy bulgur 300 ml wrzącej wody 3 małe świeże ogórki, drobno pokrojone 4 zielone cebulki, cienko pokrojone 1 szklanka liści mięty 2 małe sałaty rzymskie 60 ml oliwy 2 łyżki białego octu winnego 500 g brioszki\nZaczynamy od przygotowania labne. jogurtu, kolendrę, czosnek i sól umieszczamy w misie miksera i miksujemy, aż wszystkie składniki dobrze się połączą. Dodajemy pozostały jogurt i mieszamy. Całość wykładamy na gazę, którą zawiązujemy i zawieszamy nad miską. Wstawiamy do lodówki na 24 godziny i co jakiś czas odciskamy z nadmiaru wody. Do dużej miski wsypujemy kaszę i zalewamy ją wrzątkiem, przykrywamy i odstawiamy na 20 minut, aż zmięknie. Do kaszy dodajemy ogórki, cebulkę, miętę i sałatę. Całość zalewamy oliwą wymieszaną z o ctem i delikatnie mieszamy. Doprawiamy solą i pieprzem. Brioszkę kroimy na kromki i lekko grillujemy na patelni. Serwujemy tabbouleh z labne i brioszką.\nOGÓRKI MAŁOSOLNE PRZEPIS: JOANNA KOMOROWSKA ZDJĘCIE: RAFAŁ KOMOROWSKI\nLiczba porcji: słoik 1 l Czas przygotowania: 15 minut Składniki:\n700 g ogórków gruntowych 5–7 ząbków czosnku 2 gałązki kopru ½ łyżki soli morskiej lub himalajskiej chrzan papryka chili (opcjonalnie) ½ łyżeczki gorczycy białej\nOgórki i koper myjemy. Czosnek i chrzan obieramy. W wyparzonym słoiku układamy ząbki czosnku, koper, paprykę oraz gorczycę. Ogórki układamy ciasno w słoiku. Przygotowujemy zalewę. Gotujemy wodę i wlewamy 200 ml do miseczki, dodajemy sól i mieszamy. Uzupełniamy zimną wodą do objętości ok. 600 ml. Tak przygotowaną zalewą zalewamy ogórki. Woda powinna przykrywać w całości składniki. Wszystko to, co wypłynie, może spowodować powstanie pleśni. Tak przygotowane ogórki przykrywamy wieczkiem lub spodkiem. Po 2–3 dniach ogórki są dobre do spożycia.\nLETNIA JAPOŃSKA SAŁATKA OGÓRKOWA PRZEPIS I ZDJĘCIE: MARIA RAMASZKAN\nLiczba porcji: 2 4 Składniki:\n1 ogórek ¼ łyżeczki soli 4 łyżki octu ryżowego 1 łyżka cukru 2 łyżki sosu sojowego 1 łyżeczka sezamu (czarnego lub białego)\nCzas przygotowania: 5 minut Przygotowanie:\nSiekamy cienko ogórka. W misce mieszamy ogórka z solą, odstawiamy na 5 minut. Po upływie czasu odsączamy wodę. W międzyczasie robimy sos: w miseczce łączymy ocet, cukier i sos sojowy. Mieszamy, aż cukier się rozpuści. Do ogórków dodajemy sezam i sos , dokładnie mieszamy. Sałatkę możemy podać od razu lub wstawić na chwilę do lodówki, żeby ją schłodzić.\nSAŁATKA WAKAME Z OGÓRKIEM PRZEPIS I ZDJĘCIE: ŁUCJA SERAFIN\n20 g suszonych wodorostów wakame 1 marchewka 1 długi ogórek 1 łyżka imbiru marynowanego 3 łyżki prażonego sezamu 2 łyżki octu ryżowego 2 łyżki oleju sezamowego 1 łyżka cukru trzcinowego 1 łyżka sosu sojowego 1 łyżeczka miodu 1 arkusz nori\nCzas przygotowania: 30 minut Przygotowanie:\nGlony zalewamy zimną przegotowaną wodą i odstawiamy do naciągnięcia. Marchewkę i ogórka przygotowujemy przy pomocy obieraczki do julienne, lub zwykłej obieraczki do warzyw. Imbir kroimy. Ocet ryżowy, olej sezamowy, sos sojowy i miód mieszamy dokładnie z cukrem. Dodajemy do niego marchewkę, ogórka, imbir i odsączone wakame. Całość łączymy i posypujemy obficie sezamem i drobno pokruszonym nori.\nSAŁATKA SZWEDZKA PRZEPIS I ZDJĘCIE: LAURA CHOŁODECKA\nLiczba porcji: 10 słoików Czas przygotowania: 30 minut Składniki:\n5 kg ogórków 1 kg cebuli 1 łyżka świeżo mielonego pieprzu 4 łyżki soli ½ kg cukru 2 szklanki octu 10% 2 szklanki oleju\nOgórki myjemy, osuszamy, a cebulę obieramy. Warzywa kroimy w plasterki. Podgrzewamy wszystkie składniki marynaty i mieszamy do rozpuszczenia soli i cukru. Zalewamy warzywa i odstawiamy na dwie godziny. W międzyczasie dwukrotnie mieszamy. Do wyparzonych słoiczków przekładamy warzywa wraz z zalewą. Pasteryzujemy 7 10 minut, w zależności od wielkości słoika. Studzimy.\nROLADKI Z OGÓRKA Z ŁOSOSIEM I HUMMUSEM PRZEPIS I ZDJĘCIE: OLGA PŁAZA\n2 długie ogórki 160 g hummusu 125 g wędzonego łososia ½ pęczka szczypiorku ½ pęczka zielonych szparagów pieprz ½ limonki oliwa\nOgórki dokładnie myjemy i obieraczką do warzyw tniemy na cienkie, długie plastry. Odsączamy kilka minut na ręczniku papierowym. W tym czasie mieszamy w misce hummus (lub inną pastę do chleba albo serek śmietankowy) z sokiem z limonki. Szparagom odłamujemy zdrewniałe końcówki. Siekamy szczypiorek i dolną część łodyg szparagów (surowych, ok. ½ długości). Dodajemy do hummusu, doprawiamy pieprzem, mieszamy. Łososia dzielimy na mniejsze kawałki. Na każdym plastrze ogórka rozsmarowujemy 1 łyżeczkę pasty, układamy łososia i zwijamy roladki. Z pozostałych, górnych części szparagów przygotowujemy sałatkę kroimy je w plastry, skrapiamy oliwą i na koniec ścieramy odrobinę skórki z limonki. Całe danie przed podaniem możemy dodatkowo posypać świeżo zmielonym pieprzem.\nOGÓRKI W ŚMIETANIE NA CIEPŁO PRZEPIS I ZDJĘCIE: LAURA CHOŁODECKA\n1 kg ogórków ½ szklanki słodkiej śmietany 18% 1 łyżka masła 1 łyżka świeżego posiekanego koperku świeżo wyciśnięty sok z cytryny do smaku sól, pieprz\nOgórki obieramy najcieniej jak się da. Przecinamy wzdłuż na cztery części i łyżeczką usuwamy nasiona. Kroimy w centymetrową kostkę. W rondelku rozgrzewamy masło i wrzucamy pokrojone ogórki. Oprószamy solą, przykrywamy i dusimy na wolnym ogniu około 10 minut. Dodajemy śmietanę i doprawiamy solą, świeżo mielonym pieprzem oraz sokiem z cytryny i dusimy kilka minut, co jakiś czas mieszając. Na koniec wsypujemy koperek. Podajemy na ciepło jako przystawkę do obiadu świetnie komponuje się z rybą czy drobiem.\nOD STAROŻYTNEGO SYMBOLU PŁODNOŚCI DO POKARMU DLA BIEDOTY TEKST: SABINA SKALSKA ZDJĘCIA: KATARZYNA SIERADZ\nSoczyste i orzeźwiające warzywo bez którego ciężko wyobrazić sobie klasyk polskiej kuchni-mizerię. Napisano o nim nawet piosenkę, którą każdy z nas nucił na pewno nie raz. Ogórek. Przekonajmy się skąd wziął się w naszej kuchni i co dobrego ma w sobie.\nSkąd pochodzi? Ogórek jest jednym z najstarszych warzyw uprawianych przez człowieka. Pierwsze wzmianki o tym warzywie datowane są na ok. 3000 lat p.n.e. i pochodzą z Indii, które są uważane za jego ojczyznę. Jedna z hinduskich legend głosi, że nazwa ogórka pochodzi od imienia indyjskiego księcia znanego ze swej płodności i nawiązuje ona do dużej liczby nasion znajdujących się w owocu ogórka i jego wysokiej plenności. Warzywo to było znane również w starożytnej Grecji, Rzymie i Egipcie. Świadczą o tym m.in. zachowane malowidła ścienne\nw egipskiej świątyni Dahir al-Bary oraz wykopaliska archeologiczne potwierdzające, że ogórki były pokarmem zmarłych. W starożytnej Grecji ogórek był znany z właściwości łagodzących namiętności i potęgujących inteligencję. Sam Arystoteles polecał je zbyt temperamentnym niewiastom. To jednak Rzymianie poszli o krok dalej i rozpoczęli szklarniową uprawę ogórka. Cesarz Tyberiusz był szczególnym wielbicielem tego warzywa i zażyczył sobie, aby ogórki gościły w jego menu przez cały rok. Stworzono specjalne skrzynki na kółkach, które przesuwano zgodnie z ruchem promieni słonecznych.\nPierwsze wzmianki o ogórku w Polsce pojawiają się w IX w., jednak niektórzy autorzy uważają, że pojawił się w naszym kraju dopiero w XIII w. Najprawdopodobniej zanim trafił na nasze stoły, przebył dość długą drogę poprzez Bizancjum i Rosję. Inne źródła podają, że ogórek przywędrował do Polski od zachodnich sąsiadów. Wspomina o tym m.in. Encyklopedia staropolska ilustrowana pod redakcją Z. Glogera. Można się spotkać również z opiniami głoszącymi, że ogórki trafiły do naszego kraju zza wschodniej granicy. Ciężko jednoznacznie stwierdzić skąd tutaj przybyły. Jednak pewne jest, że nie wyobrażamy sobie, aby mogło ich zabraknąć w tradycyjnej polskiej kuchni. Wiadomo, że ogórki zdobyły popularność w Polsce dopiero w XVI w. Na początku były uznawane za pokarm biedoty, a tak ukochana przez wielu Polaków mizeria była najczęściej jadana przez chłopów. Autorzy książki „W staropolskiej kuchni i przy polskim stole” Maria Lemnis i Henryk Vitry określają to danie jako ,,potrawę ubogich”. Jej nazwa pochodzi podobno od tego, że była tania w przyrządzeniu. Zwykle jadana latem przez niezamożnych chłopów, kiedy ogórki już dojrzały, ale nie pojawiły się jeszcze płody jesienne. Jeśli chodzi o popularne kiszenie ogórków to wiadomo, że starożytni Rzymianie kisili ogórki w beczkach. Jednak to polske kiszone ogórki zdobyły uznanie na świecie.\nPomimo, że w ponad 90% składa się z wody, to jest pełen witamin i minerałów. To też źródło witaminy A, C, B i K (odpowiadającej za krzepliwość krwi). Już sama skórka z jednego ogórka stanowi 12% dziennego zapotrzebowania na wit.C. Dostarcza do naszego organizmu potas, krzem oraz magnez, regulując poziom elektrolitów, wpływając dobroczynnie na serce i budując zdrowe włosy i paznokcie. Woda w ogórku sprawia, że ma on właściwości nawadniające, oczyszczające z toksyn oraz odkwaszające. Dzięki zawartości chlorofilu i ligna-\nnu zmniejsza ryzyko zachorowania na rodzaje raka związane z estrogenem, takie jak rak macicy czy rak piersi. Ogórki zawierają również hormon niezbędny w produkcji insuliny, więc regulują poziom cukru we krwi. Ich dobroczynny skład pomoże także uregulować ciśnienie krwi i cholesterol. Dzięki zawartości fitoskładników ogórek pomoże pozbyć się nieświeżego oddechu i wyleczyć dziąsła.\nNie od dzisiaj wiadomo, że oprócz walorów smakowych, ogórki stanowią składnik kosmetyków. Już starożytne Rzymianki wiedziały o kosmetycznych właściwościach tego zielonego warzywa. Przygotowywały maseczki z rozgniecionych nasion i cukru pudru, a sok z ogórka traktowały jako środek ochronny na skórę. Ogórek ma identyczny odczyn PH, co skóra, przez co korzystnie wpływa na jej kondycję. Sok z ogórka nawilża, tonizuje i odświeża. Ma działanie ściągające, oczyszczające, wygładzające i wybielające. Szczególnie polecany dla osób z cerą tłustą, trądzikową i skłonnością do wyprysków. Ogórek pomaga walczyć z opuchlizną, działa kojąco na oparzenia słoneczne i łagodzi podrażnioną skórę. A świeży sok z ogórka zmniejsza gorączkę u dzieci i dorosłych. Ma właściwości rozświetlające, dlatego schłodzone plastry ogórka to najprostszy sposób na podkrążone oczy. Warto trzymać ogórka w kuchni, aby samodzielnie przygotować toniki i maseczki. Najpopularniejsze domowe kosmetyki z tego warzywa to maseczka na przebarwienia z ogórka, cytryny i jogurtu naturalnego oraz tonik ze świeżego soku z ogórka.\nKUCHNIA DOLNOŚLĄSKA TRUDNE DNI OPRACOWAŁA: LAURA CHOŁODECKA\nHistoria tego odcinka naszych przesiedleńczych opowieści powstała na bazie fragmentów książki „Niedobre dni” autorstwa Władysława Fijewskiego wydanej przez Duszpasterstwo Parafii Ducha Św. we Wrocławiu. Książka jest zapisem wspomnień autora w której opisuje czasy od rozpoczęcia wojny, poprzez okupację, aresztowania i wywózkę na „białe niedźwiedzie” aż do osiedlenia się we Wrocławiu. Pan Fijewski przez wiele lat pracował we Wrocławiu jako nauczyciel w Liceum Ogólnokształcącym, był też wykładowcą geografii w Liceum Pielęgniarstwa oraz Liceum Wojskowym. Przygotowywał do matury, a także wykładał metodykę nauczania geografii na Uniwersytecie Wrocławskim i w Studium Nauczycielskim.\n„Wybuch wojny zastał mnie w Rybczewicach, gdzie wraz z całym zespołem pedagogicznym przygotowywałem się do rozpoczęcia nowego roku szkolnego. 1 września 1939 r. we wczesnych godzinach rannych dowiedziałem się, że Niemcy przekroczyli granicę polską w kilku miejscach i bez wypowiedzenia rozpoczęli wojnę. Mimo iż mieliśmy czas na przygotowanie się do tego psychicznie, wiadomość ta podziałała na nas jak grom. W pierwszej chwili byliśmy wszyscy ożywieni, a następnie przygnębieni i jacyś jakby nieporadni i niemrawi. O godzinie 9, tak jak planowano, udaliśmy się z młodzieżą do kościoła na nabożeństwo. Ludzi nie związanych bezpośrednio z pracą w szkole było w kościele bardzo mało. Młodzież nie zachowywała się tak, jak zawsze. Była spokojna i wyraźnie przygaszona tym, co się stało. Modliliśmy się wszyscy bardzo żarliwie i nie o błogosławieństwo w pracy w tym nowym roku szkolnym, ale o pomoc w przezwyciężeniu tego, co się stało w kraju dziś rano. Zarówno w tym dniu, jak i w następnych, prowadziliśmy normalną pracę szkolną. 8 września było święto i nie mieliśmy zajęć w szkole. W tym dniu dał się wyraźnie zauważyć wzmożony ruch wojska i ludności cywilnej, podążających na wschód. Również do szkoły dotarło zarządzenie o ewakuacji, jeśli Niemcy będą posuwać się w głąb kraju. Szli szybko i systematycznie. U nas jednak działań wojennych nie było. Jedynie od Lublina dochodziły odgłosy bombardowania i wystrzałów artyleryjskich.(...) Tych przedmiotów, które nie były zakazane, uczyliśmy się według starych programów, a wiadomości z zakazanych przedmiotów przekazywaliśmy na lekcjach języka polskiego, fizyki, chemii, czy matematyki. Już 1 grudnia 1939 r. rozpoczęliśmy tajne nauczanie i to przede wszystkim przedmiotów,\nktórych w szkole nauczać nie było wolno. Było to nauczanie jeszcze nie zorganizowane i tylko niektórzy nauczyciele wykładali, ci bardziej odważni. Również 1 grudnia wstąpiłem do pierwszej tajnej organizacji Związku Walki Zbrojnej, która później przemieniła się w Armię Krajową. Z ramienia organizacji w porozumieniu z przedwojennym inspektorem szkolnym rozpoczęliśmy 1 lutego 1940 r. już zorganizowane tajne nauczanie. Zostałem mianowany organizatorem i koordynatorem tajnego nauczania na gminę Rybczewice. Zwierzchnikiem moim był inspektor szkolny pan Łyszczarz, który pozostał na swym stanowisku obok Niemca z Prus Wschodnich, tzw. szulrata. (…) Prócz spraw związanych z tajnym nauczaniem obarczono mnie w organizacji obowiązkiem opieki i pomocy ludziom ukrywającym się. Polegało to na utrzymywaniu kontaktu z nimi, ułatwianiu im kontaktów z rodzinami, jak też dostarczaniu potrzebnych dokumentów i środków materialnych. Otrzymałem też zadanie zbierania wiadomości dla kontrwywiadu organizacyjnego. Była to praca szczególnie trudna w okresie likwidacji ludności żydowskiej, ze względu na zasięg tej ostatniej i niemożność zachowania pełnej konspiracji. Ludzie ci uciekali masowo i wszędzie było ich pełno. Rozpaczliwie szukali ratunku, a możliwości przyjścia im z pomocą były znikome. (…) Mało miałem w tym czasie spokojnych nocy. Do okna mego mieszkania stukali ludzie, prosząc o kawałek chleba, łyk gorącego płynu, przekazanie wiadomości ich bliskim, przechowanie cennych dla nich przedmiotów. Było to bardzo krępujące, gdyż mieszkałem przy rodzinie, w wynajętym pokoju i nie chciałem narażać gospodarza i jego bliskich. Na szczęście mogłem się wyprowadzić, bo zaproponowano mi mieszkanie w szkole, której kierownikiem mnie mianowano. Byłem teraz swobodny i miałem do dyspozycji telefon, co bardzo ułatwiało pracę i podnosiło bezpieczeństwo.\nPod koniec roku 1942, przez trzy miesiące przechowywałem na szkolnym strychu znajomego Żyda Ichla Gersztenblita. Pomagała mi w tym gospodyni p. Janina Gil. W tym czasie przez parę tygodni stacjonował w szkole oddział wojska niemieckiego. Byli to Austriacy, nie tak czujni i wścibscy, jak Niemcy. Dwie moje byłe uczennice, T. i G. Szwarcbir, zwróciły się do mnie o pomoc w przetrwaniu dla siebie i swego starszego brata. Nie miałem gdzie ich ukryć. Pochodzili z Rybczewic, gdzie ich wszyscy znali. Postanowiliśmy, że natychmiast wyjadą, a ja postaram się o lewe dokumenty, na podstawie których będą mogli wyjechać na roboty do Niemiec jako Polacy. Przemawiał za tym ich aryjski wygląd, doskonała znajomość języka polskiego, znajomość katolickich obrzędów religijnych i pamięciowe opanowanie pacierza oraz innych modlitw katolickich. Niebezpieczeństwo stanowił jedynie Wolf Szwarcbir, bo był obrzezany. Wyjechali do Częstochowy, a ja w tym czasie postarałem się o metryki w pełnym wypisie na nazwisko Sosnowscy. Dostałem je od zaprzyjaźnionego ks. Józefa Podkula. Były to prawdziwe metryki, zmarłych przed laty trojga dzieci, o datach urodzenia odpowiadających datom urodzenia państwa Szwarcbirów. Na te same nazwiska wystawiłem im Kennkarty (dowody osobiste) z ich fotografiami. Blankiety Kennkart, podpisane i opieczętowane, ukradłem w Urzędzie Gminnym. Ukradłem, choć mogłem o nie poprosić. Nie chciałem jednak nikogo wtajemniczać w tę sprawę, by zachować pełną konspirację i nikogo nie narażać. Dane personalne wpisałem z metryk. Dokumenty dostarczyłem im do Częstochowy, do której dojazd miałem ułatwiony, bo przebywałem wtedy w Milanówku. Cała trójka przyjechała zaraz do Warszawy, gdzie na ulicy Skaryszewskiej dała się złapać na roboty do Niemiec.\nPracowali w fabryce metalurgicznej w Rahenau, skąd do mnie pisywali. Odpowiadałem na te listy, a od czasu do czasu wysyłałem paczki żywnościowe. Nie tyle, by im pomóc materialnie, lecz po to, by mogli się wykazać, że mają kogoś w Polsce, jak też, by zapobiec ewentualnemu powstawaniu dodatkowych podejrzeń. I w ten sposób udało się i im, i mnie. (…) Wspomnę jeszcze tylko o jednej akcji, o akcji „Apteka”. W Piaskach Lubelskich było getto, gdzie przebywali Żydzi zarówno polscy, jak też z innych krajów europejskich, przeważnie bardzo zamożni. Jak wszyscy, pragnęli przetrwać. Przekupywali zatem gestapowców i żandarmów, a ci przymykali oczy na ich kontakty poza gettem, gdy kupowali żywność, prowadzili korespondencję z rodzinami mieszkającymi w różnych krajach Europy. W akcji tej brałem udział, kontaktując się tylko z jedną osobą, panią Marią Małecką, farmaceutką pracującą w aptece w Piaskach. Do apteki przychodzili pod strażą Żydzi po leki. Załatwiając sprawę leków, przekazywali pani Marii do sprzedaży biżuterię, prosząc w zamian o leki, specyfiki, tłuszcze, miód, wędliny itp., przekazywali również listy z prośbą o ich wysłanie. Pani Małecka nie mogła i nie miała gdzie sprzedawać tych rzeczy. Skierowano jej do pomocy kilka osób, a wśród nich — i mnie. Miałem sporo bogatych znajomych, którzy chcieli korzystnie ulokować swoje pieniądze i mieli do mnie zaufanie. Z apteki odbierałem pudełka z kosztownościami i listami, a dostarczałem zgrabnie uformowane paczuszki z masłem, smalcem, miodem itp. Listy pod wskazany adres wysyłałem do Lublina, a kontakty z panią Małecką ułatwiał mi telefon, jaki był w szkole. Do Piasków jeździłem rowerem, furmanką, a czasami chodziłem pieszo.\nobywatelom ZSRR, delegowanym do pomocy tej władzy. Ja świadomie znalazłem się w drugiej grupie, która zerwała z wszelką konspiracją i podjęła pracę w wybranej przez siebie dziedzinie. Miałem dość konspiracji. Wierzyłem, że w Polsce będą rządzić Polacy.(…)\nMąż pani Małeckiej był zawodowym wojskowym w stopniu kapitana. Udało mu się uciec z niewoli. Należał do AK i działał na terenie Lublina i okolicy. Został aresztowany i stracony. Pani Małecka również była aresztowana. Siedziała na Zamku w Lublinie, ale przetrwała.(…) Niemcy ustąpili z terenu powiatu krasnystawskiego 24 lipca 1944 r. Odetchnęliśmy wszyscy z ulgą i ucieszyliśmy się, że wreszcie zakończyła się makabryczna okupacja. Jednak stawialiśmy sobie pytania — jak będzie i co dalej? Ci, którzy działali w konspiracji podzielili się na dwie grupy. Jedni pozostali w niej nadal, kierując swą działalność przeciw organizującej się władzy ludowej i przeciw\nW Lublinie zamieszkałem u pani Kwaśniewskiej, pochodzącej z Rybczewic, przy ul. Zamojskiej 12, tuż przy moście na Bystrzycy. Miałem stąd blisko zarówno do centrum miasta, jak i do pracy przy ulicy Bychawskiej. I tu popełniłem wielki błąd. Na podwórku tego domu był zajazd konny i stale kręciło się wielu ludzi. Miejsce było bardzo wygodne dla ludzi z konspiracji, ale było również dogodne dla tych, którzy ścigali konspiratorów. Prócz tego UB i NKWD miały tu swego informatora, o czym dowiedziałem się dopiero na terenie ZSRR. Była to jedna z lokatorek, bo dom był wielorodzinny. Jak już nadmieniłem nie zajmowałem się żadną konspiracją. 1 września 1944 r. w lubelskich szkołach zaczęła się normalna praca. W szkole podstawowej miałem etat, a w prywatnym gimnazjum Sióstr Kanoniczek 8 godzin geografii tygodniowo. Byłem więc bardzo zajęty. Oprócz tego w wolnych chwilach trochę handlowałem. Wtedy wszyscy handlowali, by dorobić do pensji i uzupełnić szybciej braki w garderobie i inne powstałe podczas okupacji. Ciąg dalszy w kolejnym numerze Magazynu KOCIOŁ.\nGRZANKA PRZEPIS I ZDJĘCIE: LAURA CHOŁODECKA\nPrzepis ten został przekazany przez rodzinę bohatera przesiedleńczej opowieści. Jest to idealny napój na chłodne wieczory.\n1 łyżka masła 2 łyżki cukru 2 łyżeczki kakao ½ szklanki spirytusu 1 szklanka wrzącej wody\nMasło rozpuszczamy w rondelku, wsypujemy cukier i mieszamy aż się rozpuści. Dodajemy kakao, oraz połowę wody i dokładnie mieszamy. Zdejmujemy z ognia i wlewamy resztę wody oraz spirytus. Podajemy ciepłe.\nSURÓWKA Z KAPUSTY KISZONEJ PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA PAZDEJ\nNa podstawie przepisu „Surówka z kapusty kwaszonej po wrocławsku” z książki „Współczesna kuchnia polska”, Henryk Dębski, Warszawa 1989\nLiczba porcji: 3 Czas przygotowania: 20 minut Składniki:\n400 g kiszonej kapusty 150 g rzodkiewek 3 jajka 2 łyżki natki pietruszki 2 łyżki oliwy cukier, pieprz, sól\nJajka gotujemy na twardo. Kapustę siekamy i mieszamy z natką pietruszki. Doprawiamy do smaku cukrem, solą oraz pieprzem. Umyte rzodkiewki kroimy w plasterki, dodajemy do kapusty. Całość mieszamy z oliwą. Podajemy z pokrojonym jajkiem.\nOSUCH ZIEMNIACZANY PRZEPIS I ZDJĘCIE: KATARZYNA SIERADZ\nNa podstawie przepisu na „Osuch ziemniaczany” zespołu folklorystycznego Górali Czadeckich „Strzegomianki” ze Strzegomian, gm. Sobótka („Smaki i smaczki kuchni Ślężańskiej”, Stowarzyszenie Gmin Ślężańskich, 2006.)\nLiczba porcji: 4 Czas przygotowania: 15 minut + 1 godzina pieczenia Składniki: 1 kg ziemniaków 200 g cebuli 1–2 ząbki czosnku 2 jajka 2 łyżki mąki pszennej 1 łyżeczka soli ¼ łyżeczki pieprzu 125 g boczku surowego, wędzonego (opcjonalnie) śmietana do podania\nZiemniaki i cebule obieramy i ścieramy na tarce jarzynowej. Przekładamy na durszlak i o dciskamy z wody. Wkładamy do miski, dodajemy posiekany czosnek, jajka, mąkę, sól i pieprz. Mieszamy, a następnie przekładamy do formy do pieczenia (28 x 24 cm) wyłożonej papierem do pieczenia. Pieczemy w piekarniku rozgrzanym do 220°C przez godzinę. 10 minut przed końcem pieczenia wykładamy na wierzch boczek pokrojony na małe kawałki. Osuch ziemniaczany podajemy pokrojony na kawałki z dodatkiem śmietany lub sosu czosnkowego.\nLETNI PIKNIK zdjÄ™cia i stylizacja: monika szeffler\nTARTA WARZYWNA NA POLENCIE PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: forma o średnicy 25 cm Czas przygotowania: 20 minut Składniki na spód:\n150 g polenty błyskawicznej 300 ml wrzątku 1 łyżeczka oleju kokosowego 1 łyżeczka kurkumy ½ łyżeczki soli\npęczek zielonych szparagów 1 cebulka dymka 200 ml passaty pomidorowej 1 ząbek czosnku sól, pieprz 1 łyżka oliwy z oliwek 150 g mozzarelli lub innego delikatnego sera\nDo polenty dodajemy olej kokosowy i przyprawy, zalewamy wrzątkiem cały czas mieszając. Odstawiamy do napęcznienia i ostudzenia. W tym czasie przygotowujemy sos pomidorowy. Na patelni podsmażamy posiekany czosnek, zalewamy passatą pomidorową i doprawiamy do smaku. Gotujemy na małej mocy palnika 5 minut. Ceramiczną lub szklaną formę do zapiekania smarujemy olejem kokosowym (dość grubą warstwą) i wylepiamy polentą (najlepiej za pomocą mokrych dłoni) tak, jak kruche ciasto, boki wyżej. Następnie smarujemy całość sosem pomidorowym, układamy pokrojone w kawałki szparagi i posypujemy pokruszonym serem. Zapiekamy 25 minut w temperaturze 180°C.\nTRUFLE DAKTYLOWE PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: 20-25 kulek Czas przygotowania: 20 minut Składniki na spód:\n600 g suszonych daktyli 100 g wiórków kokosowych 50 g kakao lub karobu 3 łyżki mielonego siemienia lnianego (najlepiej złociste) kakao lub wiórki kokosowe do obtoczenia\nDaktyle moczymy 15 20 minut w ciepłej wodzie. Następnie dokładnie odsączamy wodę i blendujemy na gładką masę. Dodajemy wiórki kokosowe, kakao i siemię lniane. Mieszamy za pomocą ręki lub łyżki. Jeśli masa jest wciąż bardzo klejąca dodajemy wiórki kokosowe lub siemię lniane. Odkładamy na pół godziny do lodówki. Po tym czasie możemy formować kulki (ok. 30 g każda). Obtaczamy w kakao lub wiórkach kokosowych.\nSZYBKIE CIASTO ORKISZOWE PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: blaszka o średnicy 26 cm Czas przygotowania: 10 minut + 50 minut pieczenia Składniki:\n400 g mąki orkiszowej typ 700 2 łyżeczki proszku do pieczenia 1 szklanka kefiru 2 duże jaja 100 ml oleju ½ szklanki ksylitolu lub cukru kokosowego ½ kg rabarbaru lub truskawek\nWszystkie suche składniki mieszamy w jednej misce, a mokre w drugiej. Następnie łączymy je ze sobą. Przelewamy ciasto do formy wyłożonej papierem do pieczenia, układamy pokrojone truskawki lub rabarbar i pieczemy 50 minut w piekarniku nagrzanym do 190°C. Gotowe ciasto można posypać płatkami migdałów lub wiórkami kokosowymi.\nCHLEB ORKISZOWY PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: 1 bochenek Czas przygotowania: 1 godzina wyrastania + 1 godzina pieczenia Składniki: Przygotowanie:\n1 op. drożdży instant (7-8g) 500 g mąki orkiszowej 2 łyżki prażonego słonecznika 2 łyżki pestek dyni 2 łyżki sezamu 1 łyżka soli morskiej 450 ml ciepłej wody olej kokosowy do natłuszczenia formy\nWszystkie suche składniki umieszczamy w misce i mieszamy, dolewamy ciepłą wodę i wyrabiamy przez trzy minuty ręką lub łyżką. Ciasto będzie się kleić, jeżeli jest zbyt zbite dodajemy jeszcze trochę wody. Natłuszczamy formę do chleba olejem kokosowym i wylewamy ciasto do 2/3 wysokości. Odstawiamy na 40 minut do wyrośnięcia. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 220°C (210°C z termoobiegiem). Na dnie ustawiamy blaszkę i wlewamy do niej wodę. Nad nią ustawiamy chleb i pieczemy przez godzinę, do zarumienienia. Niezwłocznie po wyjęciu wyciągamy z blaszki i studzimy na kratce.\nHUMMUS PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: 500 g Czas przygotowania: 10 minut Składniki: Przygotowanie:\n1 szklanka ugotowanej Do kielicha blendera wrzucamy ciecierzycę, tahinę, czosnek ciecierzycy i s ok z cytryny, miksujemy. Stopniowo wlewamy wodę. 100 g tahini Miksujemy na gładką masę i doprawiamy solą do smaku. sok wyciśnięty z ½ cytryny 180 ml lodowatej przegotowanej wody 3 ząbki czosnku ½ łyżeczki soli\nKANAPKI Z HUMMUSEM PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: 6 kanapek Czas przygotowania: 10 minut Składniki:\nchleb 100 g rukoli 1 zielony ogórek długi hummus słonecznik\nKromki chleba smarujemy humusem, układamy rukolę i plastry ogórka, posypujemy słonecznikiem i składamy.\nWODY SMAKOWE PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: 3 litry Czas przygotowania: 5 minut Składniki:\n3 litry wody 2 limonki 5 truskawek świeże zioła\nLimonki sparzamy, kroimy w ósemki, truskawki w ćwiartki. Do butelki wkładamy kawałki limonki, truskawek i zioła. Zalewamy wodą.\nKOTLECIKI JAGLANE ZE SZPINAKIEM PRZEPIS I ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: 12 sztuk Czas przygotowania: 30 minut Składniki:\n2 szklanki ugotowanej kaszy jaglanej 80 ml oleju słonecznikowego lub rzepakowego 1 łyżka mąki ziemniaczanej 2 łyżki zmiksowanego szpinaku 1 łyżeczka pieprzu ziołowego 2 ząbki czosnku 1 marchewka 1 łyżka siemienia lnianego 1 łyżka słonecznika sól, pieprz\nWszystkie składniki umieszczamy w misce i mieszamy do połączenia się masy. Jeżeli masa jest mało lepiąca dodajemy jeszcze odrobinę mąki ziemniaczanej lub całość blendujemy. Dłonie zwilżamy i lepimy kotleciki. Układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i delikatnie spłaszczamy. Zapiekamy 30 minut w 175 °C. W p ołowie pieczenia przekładamy na drugą stronę.\nPALUCHY PRZEPIS: LAURA CHOŁODECKA ZDJĘCIE: MONIKA SZEFFLER\nLiczba porcji: sztuk Czas przygotowania: 1 godzina Składniki:\n200 g ugotowanych, ostudzonych ziemniaków 200 g schłodzonego masła 200 g mąki plus trochę do podsypania sezam lub mak do posypania\nZiemniaki przeciskamy przez praskę albo dokładnie rozgniatamy tłuczkiem do ziemniaków. Siekamy mąkę z masłem i ziemniakami, Zagniatamy szybko ciasto. Odrywamy kawałki ciasta i na podsypanej mąką stolnicy formujemy paluchy o grubości kciuka. Przekładamy na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia, posypujemy ziarnami. Pieczemy w temperaturze 200°C do lekkiego zarumienienia.\nNOWOCZESNOŚĆ W ZGODZIE Z NATURĄ TEKST: MARTYNA SOBKA ZDJĘCIA: OSM MIĘDZYBÓRZ\nMasło to produkt, którym od lat pokolenia Polaków tradycyjnie smarują pieczywo, stosują jako bazę kremów i ciast, a także dodatek do innych potraw. Oprócz walorów smakowych dostarcza ono energii, a także niezbędnych witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Prawdziwe masło powinno mieć nie mniej niż 80% tłuszczu mlecznego i nie więcej niż 16% wody. Inny skład to gwarancja niskiej jakości bazującej na mieszance tłuszczów roślinnych i chemicznych polepszaczy. Na szczęście istnieją na rynku produkty naturalne, wytwarzane na bazie dobrych surowców. Jednym z nich jest Masło Tradycyjne produkowane przez Okręgową Spółdzielnię Mleczarską w Międzyborzu w oparciu o proces technologiczny niezmienny od ponad 50 lat. Międzyborskie masło o zawartości tłuszczu 82% wytwarzane metodą tradycyjną posiada wyśmienity smak i zapach przypominający masło wiejskie, ubijane niegdyś w masielnicy ręcznej. Sekret dobrego produktu tkwi w tym przypadku w dbałości o detale na etapie produkcji w mleczarni. Okręgowa Spółdzielnia Mleczarska w Międzyborzu usytuowana jest z dala od ośrodków miejskich i przemysłowych. Otoczona ogromnym kompleksem leśnym oraz polami uprawnymi, zajmuje jeden z najczystszych ekologicznie obszarów w obrębie Wzgórz Twardogórskich województwa dolnośląskiego i stąd też pozyskuje surowce do produkcji\nswoich wyrobów. Jednakże zakład nie może szczycić się wyłącznie doskonałą lokalizacją, bowiem jego znakiem rozpoznawczym jest przede wszystkim nabiał na wysokim poziomie. Asortyment mleczarni w Międzyborzu to produkty opracowane pod ścisłym okiem technologów żywienia na bazie przepisów i receptur, znanych kilku pokoleniom polskich rolników. Zakład w Międzyborzu założony został po zakończeniu II wojny światowej. Od momentu rozpoczęcia działalności, do dnia dzisiejszego kontynuowana jest w nim produkcja nabiału metodami tradycyjnymi. Na przestrzeni lat OSM Międzybórz postawiła duży nacisk na rozwój technologiczny oraz unowocześnienie linii produkcyjnej. Stopniowo i etapami przeprowadzano niezbędne modernizacje i wymianę maszyn, dążąc do zwiększenia wydajności oraz rozwinięcia istniejącego asortymentu produktów. Największy skok technologiczny oraz możliwości rozwoju pojawiły się przed zakładem po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Wykorzystując tę szansę, Pani Prezes Barbara Szczerba w porozumieniu z Radą Nadzorczą podjęła niezbędne inwestycje finansowe, a mleczarnia w Międzyborzu została w pełni zmodernizowana. Jednocześnie proces unowocześnienia produkcji nie wpłynął na jej przebieg. Nabiał wytwarzany w OSM Międzybórz zachowuje swoje naturalne walory smakowe, ponieważ\nbez względu na przeprowadzone modernizacje i zmiany, stale produkowany jest według tradycyjnych receptur, bez użycia sztucznych komponentów, polepszaczy czy dodatków. Również surowiec z którego powstaje nabiał podlega ciągłej kontroli i analizie, aby finalny produkt spełniał najwyższe wymagania mikrobiologiczne i organoleptyczne. Nie jest to łatwe zadanie, tym bardziej że portfolio produktów oferowanych przez OSM Międzybórz jest bardzo szerokie. Znajdują się w nim m. in.: masło, kefir, maślanka, sery twarogowe, mleka, a także śmietanki kremowe i kwaśne śmietany o różnej zawartości tłuszczu. Hitem ostatniego okresu są torty twarogowe oraz jogurt naturalny niezmiernie dobrze przyjęty przez restauratorów i klientów indywidualnych. Wysoka jakość jest jednak powtarzalna, bowiem osobom kierującym Okręgową Spółdzielnią Mleczarską w Międzyborzu od lat przyświeca motto „w zgodzie z naturą”. Związek z ekologicznym rejonem,\nnowoczesna linia produkcyjna, pielęgnowanie tradycyjnych receptur oraz dbałość o smak finalnego produktu rzutują na wysoką jakość, co zyskuje odzwierciedlenie w licznych nagrodach, medalach, tytułach i wyróżnieniach zdobytych przez OSM Międzybórz na różnego rodzaju targach i wystawach. Do najważniejszych należą znak „Dziedzictwo kulinarne – Dolny Śląsk”, tytuł „Najlepszy Smak Dolnego Śląska 2016” dla „masła tradycyjnego” podczas Festiwalu „Europa na Widelcu”, czy też certyfikat ogólnopolski „Poznaj Dobrą Żywność” na „masło tradycyjne”, które Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wręczył uroczyście w programie „Kocham Cię, Polsko!”, a także złote medale otrzymane na Międzynarodowych Targach Poznańskich dla masła tradycyjnego i twarogu, nominacja masła tradycyjnego do Godła Promocyjnego „Teraz Polska” oraz certyfikat na masło i twarogi „Jakość Tradycja” są potwierdzeniem bardzo wysokiej jakości produkowanych artykułów mleczarskich.\nCIASTECZKA MAŚLANE PRZEPIS I ZDJĘCIE: ŁUCJA SERAFIN\nLiczba porcji: 30 sztuk Czas przygotowania: 1 godzina Składniki:\n150 g masła 100 g cukru 20 g cukru waniliowego 180 g mąki 30 g mąki ziemniaczanej 1 białko 50 g cukru trzcinowego 1 łyżeczka cynamonu\nMasło podgrzewamy na małym ogniu do momentu, aż na wierzchu utworzy się biała piana, a pod spodem masło nabierze złotego koloru. Jeszcze gorące przelewamy przez gęste, metalowe sitko. Przestudzone masło ubijamy z cukrami. Wsypujemy przesiane mąki i wyrabiamy. Na blacie rozwijamy folię spożywczą i wykładamy ciasto, z którego formujemy wałek o długości 30 cm. Wałek owijamy folią i wkładamy do lodówki na 2 godziny do schłodzenia. Schłodzone ciasto smarujemy białkiem i obtaczamy w cukrze i cynamonie. Kroimy w 1-centymetrowe plasterki i układamy na blaszce wyścielonej papierem do pieczenia. Przykrywamy drugim kawałkiem papieru. Pieczemy 15 minut w 180°C. Po upieczeniu odkładamy blaszkę na 10 minut i dopiero po tym czasie ściągamy ciasteczka.\nMASŁO KLAROWANE PRZEPIS I ZDJĘCIE: JOANNA ANISZCZYK\nLiczba porcji: 1 duży słoik Czas przygotowania: 30 minut Składniki:\nMasło układamy na dnie garnka o grubym dnie i doprowadzamy do wrzenia. Następnie zmniejszamy ogień, tak by masło lekko się wytapiało. Zbieramy za pomocą łyżki pojawiającą się na wierzchu pianę i usuwamy ją. Kiedy zbierzemy całą pojawiającą się pianę, odstawiamy garnek na kilka minut. W tym czasie przygotowujemy naczynie (nie plastikowe), sitko wyłożone gazą. Przelewamy tłuszcz do naczynia delikatnie i powoli, tak by resztki piany i białka pozostały na gazie. Przerywamy czynność, w momencie kiedy nie da się przelać płynu bez osadu. Tak sklarowane masło wlewamy do słoika, szczelnie zamykamy i przechowujemy w lodówce.\nZACZĘŁO SIĘ OD MAŁPKI WYWIAD PRZEPROWADZIŁA: KATARZYNA SIERADZ ZDJĘCIA: ŻANETA HAJNOWSKA\nChoć na jej zdjęciach nie brakuje kolorów, to na co dzień konsekwentnie odmawia noszenia ubrań w innym kolorze niż czarny. Tę miłość dzieli ze swoim asystentem zdjęciowym - pudlem Walterem, który jest kruczoczarny. Wielbicielka słodkich wypieków, potrafi godzinami lukrować koronki na ciastkach i tworzyć słodki #foodporn rodem z portali z inspiracjami. Babeczkami, tortami i ciastami obdarowuje sąsiadów, podobno coraz więcej osób chce się przeprowadzić na wschód Wrocławia, aby mieszkać bliżej niej. W fotografii kulinarnej dba o detale i pilnuje, aby każdy element zdjęcia wyglądał jak najlepiej Żaneta Hajnowska robi zdjęcia, stylizuje sesje, a w magazynie Kocioł dba także o skład!\nKatarzyna Sieradz: Skąd zainteresowanie fotografią kulinarną? Żaneta Hajnowska: Moja droga jest taka sama, jak wielu innych fotografów kulinarnych. Zaczęło się od gotowania, a w zasadzie od pieczenia. Potem założyłam bloga i to był okres, kiedy w ogóle nie zwracałam uwagi na to, jak wyglądają moje zdjęcia. Robiłam je tzw. „małpką” i po prostu były, wprawdzie z czasem coraz lepsze, jednak do dobrych im było daleko. A potem zaczęłam współtworzyć KOCIOŁ, poznałam tych wszystkich cudownych fotografów i też zechciałam robić takie zdjęcia. Myślę, że to właśnie od tego momentu zaczęłam się tak naprawdę porządnie uczyć, ćwiczyć i poznawać tajniki fotografii kulinarnej. Dopiero wtedy też zaczęłam na poważnie podchodzić do kwestii stylizacji nie tylko potrawy, ale całego planu zdjęciowego.\nstycznego podejścia do fotografowanej potrawy. Zebrałam już sporo gadżetów, które pasują do mojej stylistyki (choć nie będzie chyba nigdy sytuacji, kiedy powiem, że mam ich za dużo) i staram się raczej nie zbaczać z obranego kursu. Sporo czasu zajęło mi też nauczenie się jak robić te „mroczne” zdjęcia, żeby z jednej strony potrawa była dobrze doświetlona i widoczna, a z drugiej, żeby z głębi zdjęcia dobywał się ten mrok. Często zdarza mi się budować dość skomplikowane konstrukcje nad planem zdjęciowym, żeby światło padało tylko tam, gdzie chcę, ale sporo można też tu zdziałać późniejszą obróbką.\nK.S.: Jaki styl fotografowania jest twoim ulubionym? Najlepiej czuję się w ciemnej fotografii. Czarne tła, lekko zardzewiałe akcesoria, gra cieni to moja bajka. Nie wszystkie zdjęcia robię w tym stylu, często zdarza mi się robić zdjęcia na białym, czy drewnianym tle. Jednak pozostaję wierna mojej nastrojowej i lekko vintagowej stylizacji. Nie znajdziecie na moich zdjęciach nowoczesnej zastawy czy minimali-\nfot. Małgorzata Zabojrzycka\nK.S.: Jaka jest twoja ulubiona sesja fotograficzna? Ciężko wybrać tę jedną jedyną! Bardzo lubię kilka sesji dla KOTŁA mleczne koktajle, przy których pomagała mi Martyna z bloga Smakiem Pisany. Sporo się napracowałyśmy, ale finalnie zrobiłam dokładnie takie zdjęcia, jak chciałam. Bardzo lubię zdjęcia z masłami smakowymi z ostatniego numeru KOTŁA, bo w końcu zrobiłam zdjęcie w stylu zastaw się, a postaw się”, czyli bogato zastawiony stół, wyglądający, jakby grupa osób właśnie jadła przy nim śniadanie. Uwielbiam też okładkowe zdjęcie z mirabelkami z 13 numeru, gdzie swoich rąk użyczył mi mój mąż (czasem wykorzystuję jego dłonie do zdjęć - zgadza się, bo wie, że im szybciej zrobię zdjęcia, tym szybciej on zje to, co fotografuję :)). Staram się, żeby każde moje zdjęcie było piękne, czasem udaje się od razu i sesja trwa 10 minut, a czasami do tego efektu trzeba dużo więcej czasu, biegania, zmieniania tła, akcesoriów, czy obiektywów.\nK.S.: Skąd czerpiesz inspiracje? Zewsząd :) Głównie ze swojej głowy zazwyczaj zanim jeszcze upiekę ciasto wiem już, jakie będzie tło, jakie akcesoria dobiorę, jaki efekt chcę uzyskać na zdjęciu. Oglądam bardzo dużo zdjęć w sieci na innych blogach czy Instagramie, mam mnóstwo książek kulinarnych i to wszystkie obrazy zostają gdzieś w mojej głowie. Bywa też tak, że inspiracją są dla mnie same rekwizyty. Tak było np. z pewnym pięknym, zielono-brązowym talerzem, od razu wiedziałam, że sfotografuję na nim miodownik. Albo ze zniszczoną, metalową, starą formą na babkę musiałam ją wykorzystać do czekoladowej babki i ciemnej stylizacji. Kiedy jednak nie mam pomysłu zaglądam na Pinterest to ogromne źródło inspiracji, zarówno na przepisy jak i na zdjęcia. Mam też swoje ulubione fotografki kulinarne, do których często zaglądam i które bardzo wpłynęły na mój styl Lindę Lomelino i Corinnę Gissemann.\nK.S.: Jakie masz dalsze plany? Fotografia kulinarna zajmuje teraz większość mojego wolnego czasu. Śmieję się, że mam teraz 2 etaty jeden w „normalnej” pracy, drugi w domu przy zdjęciach. Może kiedyś zostanie mi tylko ten drugi i uda mi się w końcu założyć w domu małe studio fotograficzne. Ostatnio przeprowadziłam kilka kursów z fotografii i stylizacji kulinarnej grupowych z Gosią Zabokrzycką z bloga Trawka Cytrynowa, ale też indywidualnych u mnie w domu. Spodobało mi się to. Podobno dobrze uczę taki feedback dostałam od kursantów (śmiech). Chciałabym więc częściej dzielić się moją wiedzą na takich warsztatach. Założyłam grupę na Facebook’u o nazwie „Fotografia i stylizacja kulinarna”. Mam nadzieję, że uda mi się tam stworzyć fajne miejsce do wymiany doświadczeń, gdzie bardziej zaawansowani fotografowie jedzenia będą dzielić się swoją wiedzą, a ci, którzy dopiero zaczynają sporo się nauczą.\nKocioł nr 16 - lato 2017


Katalog Opowiadań: Akcje\nCzytelnicy Polecają (zakończone)\nJeśli interesują Cię blogi, które polecają inni czytelnicy zajrzyj do tych, opublikowanych wcześniej propozycji:\nPo tym postem możecie zostawić informacje o nowych rozdziałach na blogach zapisanych do Katalogu wraz z kilkoma słowami zachęty do odwiedzenia go (może to też być fragment Waszego najnowszego rozdziału).\nWszelkie pytania należy zamieścić w zakładce Pytania.\ntpiapiac 3 września 2016 00:37\nAdres (bezpośredni link]: http://bractwo-yokai.blogspot.com/2016/08/c1r4.html\nTytuł: Rozdział 4. "Nierealny"\n- Nie mogę tego rozgryźć… – Nicholas przegryzł dolną wargę, zastanawiając się nad czymś głęboko.\n– Nie zauważyłeś, że ciągle ma na sobie własne ciuchy? – Alex odwrócił się i spojrzał na chłopaka, który rzeczywiście miał na sobie to samo, co w klubie. Jego ubranie było praktycznie nietknięte.\n– To niemożliwe. Wybuch powinien zrobić z nim to samo co z nami…\n– To chyba dobrze, prawda? Dlaczego zaraz „krakać”? – Zamknął ostatni wyraz w narysowanym palcami w powietrzu cudzysłowie.\n– Nie wiem… Jakoś tak, nie wydaje mi się, żeby to odkrycie było czymś dobrym. Mam dziwne przeczucie, że coś niedługo jebnie…\n– Tak, ja ci jebnę, jak nie przestaniesz… – wycedził Alex przez zaciśnięte zęby. Jego plan nie był przygotowany na napotkane ewentualności i nie chciał nawet słuchać o kolejnych niepowodzeniach. – To nie nasz problem. Szef chciał, żeby go sprawdzić. Wykonaliśmy zadanie i to z nawiązką. A resztą niech się sam zajmuje. Nie mamy się czym przejmować, jasne.\nZ góry dziękuję za przyjęcie informacji :)\nAlex xdd 3 września 2016 16:02\nAdres bloga: youaremypoison-jbff.blogspot.com\nTytuł rozdziału: II Rozdział 8\nOpis rozdziału: -Selena. - mówię , z trudem połykając ślinę.\npoznyluty 3 września 2016 19:33\nMonemi 4 września 2016 18:09\nAdres bloga: http://dwadziescia-lat-przed.blogspot.com/\nTytuł rozdziału: Rozdział 2\nAmin 11 września 2016 10:40\nTytuł: Rozdział 25 "Wybaczyć Niewybaczalne"\nUlotna 13 września 2016 21:05\nAdres bloga: http://into-dust-n.blogspot.com/\nTytuł rozdziału: into dust, n #65\npoznyluty 14 września 2016 17:31\nLily westchnęła głęboko, wręcz teatralnie. Rose było znacznie bliżej do wiecznie nierozgarniętego Albusa albo bujającego w obłokach Louisa niż do porządnych dziewcząt. Nie zdziwiłaby się, gdyby pewnego dnia ten nieokrzesany rudzielec postanowił wyemigrować do dormitorium chłopców. Pewnie byłoby jej tam lepiej; nikt nie robiłby jej wywodów o to, że poprzedniego dnia się nie umyła albo że kawałek zachomikowanej pod jej łóżkiem pizzy sprzed tygodnia zaczyna już tak śmierdzieć, że muszą oddychać przez bluzki i otwierać okna, by wytrzymać w pokoju choćby kilka minut.\nKattys 15 września 2016 16:47\nAdres bloga: https://www.wattpad.com/311279139-star-hares-3-pierwsze-spotkanie\nTytuł rozdziału #3 Pierwsze spotkanie\nOpis rozdziału "Moje ubranie nie nadawało się już do noszenia, więc owinąłem się tylko w pasie wspomnianym wcześniej, białym ręcznikiem. Wyszedłem z łazienki kurczowo trzymając się drzwi. Wtedy go zobaczyłem.\nPrzede mną stał nieznajomy mi osobnik. Jego budowa była identyczna jak moja. Ten sam wzrost, ta sama sylwetka. Różniły go ode mnie trzy rzeczy: brak ogona, inny kolor włosów i okulary na jego nosie. No dobra... on nie miał na sobie tylko i wyłącznie ręcznika kąpielowego. Patrzył na mnie błękitno-fioletowymi oczami. Był jednocześnie zażenowany i zaskoczony. Odgarnął z czoła czarne włosy i odezwał się..."\nRaylie 21 września 2016 19:10\nOlga S. Neilwood 21 września 2016 23:39\nAdres bloga - http://oczy-w-ogniu.blogspot.com\nTytuł rozdziału - Rozdział 11\nKattys 23 września 2016 19:29\nAdres bloga: http://opowiescdwojgaserc.blogspot.com/\nTytuł rozdziału: Pięć koron: Złota Korona\n"Kiedy w końcu dotarliśmy do bram pałacu, wrota właśnie się otwierały. Ze środka wyszedł wysoki chłopak. Miał gęste ciemne włosy i zielone oczy. Ubrany był w elegancki strój, przypominający mundur galowy. Miał przypięte do piersi dwa odznaczenia. Jednak najważniejszym elementem jego stroju była złota korona na głowie."\nKattys 27 września 2016 19:45\n"Stało przede mną trzech mężczyzn, z których rozpoznawałam tylko profesora Longbottoma. Jednak szybko Eryk zdołał mi powiedzieć, że mężczyzna, który trzymał moją różdżkę to słynny Harry Potter. Stąd tez szybko domyśliłam się kim był trzeci, rudowłosy mężczyzna, Ronald Wesley. Stałam tak przed tą trójką trzęsąc się trochę z zimna. Pan Potter spojrzał z widocznym niepokojem na moją różdżkę a później ze zdziwieniem spojrzał na mnie. Mruknął coś pod nosem, po czym oddał mi różdżkę i kazał uważać. Następnie wszyscy troje ruszyli przed siebie."\nKattys 1 października 2016 13:53\nAdres bloga http://opowiescdwojgaserc.blogspot.com/\nTytuł rozdziału "Pięć koron: Władca Lata"\n" Na samym końcu pokoju usadowiony był marmurowy tron. Wyłożony był zielonymi poduszkami. Naprzeciw niego, w czymś na kształt półokręgu ( z przerwą pośrodku) było ustawionych 11 mniejszych marmurowych siedzisk. Na ścianach widziałam również gobeliny ze wzorem słońca, miecza oraz czerwonych róż. Zauroczona tym widokiem weszłam do środka. Nie mam pojęcia dlaczego, ale moja zbroja zmieniła się z powrotem w moją sukienkę ze szkolnego balu, w momencie w którym przekroczyłam próg. Za mną do pokoju weszli Merlin i Marco, ale ich ubrania pozostały niezmienne. W kinkietach zapłonęły świece. Było czuć potężną magię w powietrzu."\nmiriamcia668 5 października 2016 21:18\n- Hej! Czy jest pan trzeźwy, kapitanie? – zapytał lord z niepokojem, zorientowawszy się, że jego kolejne pytanie również trafiło w próżnię.\n- Tak jest, ekscelencjo. Całkowicie trzeźwy…\n- Czemu pan tak cicho mówi? – urzędnik zirytował się. – Śniadanie pan chociaż jadł?\nScolding nie odpowiedział, bo nagle spostrzegł, że grunt gwałtownie się ku niemu zbliża. Lord w ostatniej chwili zrobił unik i kapitan runął mu pod nogi.\nKattys 6 października 2016 16:06\nKattys 6 października 2016 16:09\n"- Ten Nero! – wrzasnęła w końcu rzucając długopisem w ziemię. – Dlaczego muszą istnieć ludzie tacy jak on?!\n- Wolno mi spytać dlaczego go tak nie znosisz? Było tak nawet przed tymi podejrzanymi sprawami z jego udziałem.\n- Dlaczego? Powiem Ci. – Rita mówiła stanowczo. – Bo ten koleś myśli, że jak ma super moc to może robić co mu się żywnie podoba.\n- Ale jak już ją ma, to chyba dobrze, że wykorzystuje ją w dobrym celu. – mówił broniąc bohatera. – Osobiście uważam, że tamte napady do sprawka kogoś innego, ktoś się pod niego podszywa.\n- Jeśli chce używać swoich mocy, to nich zatrudni się w policji i tu nam pomaga, a nie zgrywa samotnego wilka.\n- Przynajmniej ma odwagę być sobą... - mruknął Fran.\n- A co ty tam możesz wiedzieć, o ludziach takich jak Nero?! – wrzasnęła wściekła kobieta. – Jest wielu ludzi obdarzonych niezwykłymi zdolnościami, a ten głupek nie pomaga im. Psuje ludzką opinię o nich. Jak mieliby teraz się ujawniać? Ale ty tego nie zrozumiesz..."\nKattys 8 października 2016 12:28\nTytuł rozdziału: "Pięć koron: Krew i róże"\n"Patrzyłem jak Anna śpi, jak umiera. Nie miałem innego wyjścia jak tylko spróbować ją uratować. Jeśli nie ja to kto? Nikt. Zwiędły już prawie wszystkie kwiaty, pozostał tylko jeden, a ona trzymała go w swoich zimnych dłoniach. Płatki tej białej róży także zaczęły już opadać. To ostatnia szansa. Nie wiedziałem czy zdążę. Wydawało mi się, że za kilka sekund zwiędnie i ta róża. Podbiegłem do niej, miałem ochotę krzyczeć z bólu. Chwyciłem najpierw jej dłonie i ze łzami w oczach szepnąłem:\n- Proszę…. Proszę o jeszcze kilka chwil."\nAtramentowa 8 października 2016 19:40\n– Dobra, dobra. Już i tak prawie kończę. Możesz już coś robić. Nie tylko żłopać MOJĄ herbatę – zaakcentował.\n– Bardzo dobrą herbatę twojej matki – odparowała dziewczyna.\nNowak spojrzał na nią jeszcze raz i wbił wzrok w kartkę papieru. Rudowłosa zobaczyła swoją postać uwiecznioną na kawałku bloku rysunkowego.\nStanęła obok Maćka, nachylając się, tak że mieli głowy na tym samym poziomie.\n– Nie no, czy według ciebie ja mam taki duży nos? To jakieś jaja.\n– Nie, to nie jaja. Spójrz w lustro – powiedział Maciek, szczerząc zęby w uśmiechu, tak że Maja widziała, że żartuje. Ta tylko zmierzyła go spojrzeniem. Jej błękit przeciwko jego brązowi.\nMari Kim 11 października 2016 15:38\nTytuł rozdziału: Rozdział 4 W pułapce\nOpis rozdziału: Gdy tylko dostał wszelkie wytyczne, podszedł do niego na tyle blisko, że gdyby mężczyzna był tym prawdziwym, czułby oddech młodzieńca na swojej twarzy. – Bakemono – szepnął i przebił go ostrzem cienia. Człowiek, który stał przed nim tracił wszelkie kolory, a po chwili zaczął zamieniać się w czarny piasek, który potem stlił się, by nie zostało żadnego śladu.\nKattys 14 października 2016 16:39\n"Ciemnowłosy chłopak już po chwili zaczął na mnie patrzeć nieufnym wzrokiem. Czułem się jakby chciał przejrzeć mnie na wylot. Usiadł w fotelu. Wciąż przyglądał mi się z wrogością, ale po chwili wyciągnął z kieszeni jakieś urządzenie i wpatrywał się w ekran. W tym czasie ja usiadłem na sofie i rozglądałem się po pomieszczeniu. Szukałem jednej konkretnej rzeczy. No może nie aż tak dokładnie konkretnej… chodziło mi o książkę. Dzięki niej mógłbym się nauczyć tego nieznanego mi wtedy języka i porozumieć się z mieszkańcami tej planety. Niestety nie zauważyłem niczego co mogłoby się okazać pomocne. W milczeniu czekałem na to co się ze mną stanie. Nie wiedziałem, czy obcy byli do mnie przyjaźnie nastawieni. Dawali mi zbyt niejednoznaczne sygnały."\nKattys 15 października 2016 13:41\nRozdział 39 "Król Lodu"\n"Nie miałem pojęcia gdzie jestem. Czułem tylko mróz otaczający mnie ze wszystkich stron. Miałem wrażenie, że wdziera się do środka, że za chwilę zamarznie mi serce. „Czyli to tak wygląda umieranie?” pomyślałem uśmiechając się w duchu „pora pożegnać się ze światem…”\n- Swen! – usłyszałem głos Anny. Myślałem, że spotkam ją po drugiej stronie trochę później. – Swen, obudź się! Słyszysz?\n- Patrz! Uśmiechnął się. – Grimm był wyraźnie zadowolony, ale słysząc jego głos zacząłem wątpić w to czy umarłem. – Już mu lepiej, tylko się zgrywa…\n- Co… co się dzieje? – wymamrotałem otwierając oczy. Byłem w zamku w Iserze. – To ja jeszcze nie umarłem?\n- A co? Chciałeś? – Grimm zapytał kąśliwie."\nDaria P 18 października 2016 13:04\n[...]- Nie bądź taki pewny śmierci Gohana – Warknęłam – Nikt nie widział jak zginął! Nikt w ogóle nie wie gdzie on jest.\nWściekle zaciskając pięści zamknęłam oczy chcąc się choć odrobinę uspokoić i wyczuć moc swojego niegdyś przyjaciela, jednak na próżno. Tak jak mówił jego ojciec ta moc przepadła, zupełnie jak ta Vegety.[...]\nKattys 21 października 2016 18:57\nRozdział 40 "Dawno, dawno temu..."\n"Władca wiosny nas wybrał. A teraz, zrobił to ponownie z wami. Jestem pewna, ze pomógł Anieli z wyciagnięciem Ekskalibura. Wiem, że doglądał Swena, odwiedzając Iserę. Starannie zaplanował prawie wszystko, włącznie z tym, ze to ty a nie twój brat będziesz koronowana. Nie przewidział jedynie swojej śmierci i nie przekazał swojej tajemnicy następcy. Dlatego wybrał Daniela, by go odnalazł. Teraz rozumiesz?"\nNancy Marines 1 listopada 2016 00:03\nKattys 1 listopada 2016 19:22\nTytuł: Rozdział 41 "Klucz do zwycięstwa"\n"Stałam przez chwilę przed ogromnymi, czarnymi drzwiami zastanawiając się nad swoim losem. Miałam zostać królową mimo iż mam jedynie dwanaście lat. Miałam brać udział w walce, a nie potrafię nawet używać lokówki. Wątpliwości rosły co raz bardziej. Miałam ochotę odwrócić się na pięcie i uciec. Chciałam zamknąć się w swoim pokoju i spróbować przynajmniej zrozumieć wszystko, co wydarzyło się w ciągu ostatnich kilku tygodni. Byłam tam zupełnie sama, nikt mnie nie zatrzymywał. Mogłam po prostu wybiec z pałacu, ale… coś mówiło mi, że beze mnie nie będzie już jutra, do którego mogłabym uciec. Odwróciłam się nagle za siebie. Wydawało mi się, że ktoś mnie woła. Brama do pałacu była szeroko otwarta doskonale było widać plac. Miejsce, w którym jeszcze kilka godzin temu mój najlepszy przyjaciel toczył bitwę z duchem. Wciąż widać było ślady walki, sadze i popiół. Dokładnie na wprost mnie leżało coś jeszcze. Była to tarcza z wizerunkiem ptaka, należała do Feliksa. Patrząc na nią miałam wrażenie, że stoję w oko w oko z chłopakiem. On nie pozwoliłby mi uciec. Zostałam tam ze względu na niego."\nKattys 11 listopada 2016 23:09\nRozdział 43 "Król Lasu i Rogaty Wilk"\n"Każdy dziedzic srebrnych koron ma istotne zadanie w tej bitwie. Zima odpowiada za szybkie przemieszczanie się miedzy światami. Jesień przyzywa armię, która będzie wstanie powstrzymać wroga. Lato dba o morale i zagrzewa do walki. A wiosna – spojrzał na mnie dumnie. – Wiosna jest przywódcą walczącym ramię w ramię z armią."\nAtramentowa 13 listopada 2016 16:59\n"— Bo to nie tak — zaczęła mówić na głos, do siebie — że ja... Boże, Majka powiedz to na głos. Nikt ciebie nie słucha, nikt nie chce ciebie słuchać!\nWzięła głęboki oddech i powoli go wypuściła.\n— Wcale się nie zakochałaś — no dobrze, powiedziała to na głos. Czy jej w jakimś stopniu ulżyło? W żadnym razie. Supeł w brzuchu jeszcze bardziej się zacisnął. — To nie może być tak proste! To wcale nie to. Po prostu rzuciło ci się na mózg. Bardzo — zdecydowała."\nKattys 15 listopada 2016 21:12\nRozdział 12 "Nero - zakładnik"\n"Gio ze swoją siłą poradziłby sobie z nim bez problemu, ale nie ruszył się odkąd go złapano. Nie chciał pokazywać swoich nadludzkich umiejętności przed takim tłumem. Poza tym, był naprawdę przerażony. Może i od ponad miesiąca robił wiele niebezpiecznych rzeczy, ale to był pierwszy raz, kiedy naprawdę mógł zginąć na skinienie palcem. Tętno mu skoczyło, miał wrażenie, że serce zaraz wyskoczy mu z piersi.\n- Stój! – krzyknął nagle zachrypniętym głosem fałszywy Nero. – Nie pozwolę wam wziąć zakładników!\n- Hahaha… obudził się w tobie bohater, co? – szef gangu, nie okazywał nawet choćby cienia zawahania. – Jim, zwiąż go i innych napastników. – Puścił wtedy Giotta popychając go równocześnie w stronę jednego ze swoich ludzi. – I tego pięknisia też…"\nAliona Tilia 20 listopada 2016 13:57\nTytuł bloga: Bracia\nLink do bloga: http://bracia-opowiadanie.blogspot.com/\nRozdział 26 - Za mało czasu\nNa swojej drodze napotkali wioskę. Soren dał znak, że czas na przerwę. Kazał poluźnić uprząż koniom i napoić je. Sam rozejrzał się za przywódcą wioski. Nie mógł pozbyć się wrażenia, że coś wyraźnie jest nie tak. Jego mięśnie pozostawały spięte, gotowe do odparcia ataku. Wszystko na pozór wydawało się być w porządku, ludzie zajmowali się swoimi sprawami, ale tak jakby się czegoś bali. Soren westchnął uznając, że to wszystko pewnie przez niechlubne pogłoski na temat władzy. A może jednak lepiej zaufać swojemu instynktowi? Czy nie było za spokojnie, jak na wioskę przy głównym trakcie w tych niespokojnych czasach? I… czemu prawie nie było widać żadnych dzieci?\nKattys 5 grudnia 2016 17:36\nRozdział 45 "Początek bitwy"\n"- [...] Jestem Daniel Wilczek i nikt i nic tego nie zmieni. – zatrzymałem się na chwilę i odetchnąłem. Spojrzałem na Lucy i przypomniawszy sobie jeszcze coś kontynuowałem. – I jeszcze jedno. Muszę się do czegoś przyznać. Wydaje mi się, ze to ja przypadkowo sprowadziłem tu duchy wszystkich wilków. Bo… kiedy Lucy zginęła…. Ja… byłem tak zrozpaczony, że… Krzyknąłem w rozpczy. Tyle, że ten krzyk brzmiał bardziej jak wycie… a później widziałem setki wilczych ślepi w lesie… i myślę, że to wszystko, co teraz tu mamy to moja wina. Tym bardziej musze odpokutować moje błędy! Czy tego chcecie czy nie, ja idę walczyć z tymi żądnymi władzy wilkami, które niszczą mój ukochany dom! I robię to teraz!\nPo tym jak skończyłem mówić ruszyłem prosto w stronę lustra. Dzięki temu, że jestem teraz duchem mogę nie tylko walczyć z innymi duchami, ale także nie muszę przejmować się tymi wszystkimi drzewami na mojej drodze. Po prostu przez nie przebiegałem. "\nKattys 13 grudnia 2016 17:11\nRozdział 46 "Alfa i Omega"\n"Miałam już przenieść się na Ziemię. Powoli, chociaż doskonale wiedziałam że powinnam się spieszyć, kroczyłam w stronę zamarzniętego jeziora. Zupełnie jakbym c przeczuwała to co zdarzyło się chwilę później.\nKtoś wybiegł na polane od strony karczmy. Był to mężczyzna w średnim wieku, wyglądał na Włocha. Miał ciemne, choć jednocześnie lekko siwawe włosy i trzydniowy zarost.\n- Wasza Wysokość! – Krzyknął z desperacją w głosie. – Wasza Wysokość, proszę poczekać.\n- Co się stało? – I ja i Sara odwróciłyśmy się i zapytałyśmy w tym samym momencie.\n- Jest problem! – mężczyzna zatrzymał się przed nami i ukłonił się lekko. Cały czas dyszał. – Remę zaatakowano.\n- Kto?! – Sara zareagowała nim na zdążyłam chociaż o tym pomyśleć. – Kto zaatakował?\n- To… - przełknął ślinę jakby ze strachu. – Sam Wielki Zły Wilk."\nSimka Animka 16 grudnia 2016 14:40\n" - Wasz ojciec nie żyje - stwierdziła, jak gdyby nigdy nic. Popatrzyłem na nią podejrzliwie. Teraz prócz piękna widziałem w niej przede wszystkim zagrożenie. Wygadywała jakieś niestworzone rzeczy.\nTo zdecydowanie nie było normalne. "\nKattys 18 grudnia 2016 21:59\nRozdział 47 "Obrońca i kres"\n"Wtedy przeleciała między nami ognista smuga. Poczułam delikatne ciepło na policzku. Wydawało się być znajome, lecz ważniejsze było wtedy to, w co wpatrywałam się wraz z Sarą i Anielą. Smuga była tym samym ptakiem, który wcześniej zrzucił tarczę na głowę naszego wroga. Tym razem przepiękne stworzenie ponownie złapało tarczę w swoje szpony i w ostatniej chwili wleciało pomiędzy walczące wilki. To powstrzymało starego wilka przed zadaniem ciosu i pozwoliło Danielowi na szybki ruch. Nasz przyjaciel szybko położył ducha Wielkiego Złego Wilka na łopatki i zmusił do opuszczenia świata żywych i powrót tam gdzie jego miejsce. Za to nasz pierzasty sojusznik wciąż trzymając tarczę podleciał w moją stronę i położył przede mną tarczę i usiadł na niej wpatrując się we mnie ślicznymi oczyma. Nie wiedziałam co mam robić i patrzyłam na niego ocierając łzy. Tymczasem on usiadł na mojej lewej ręce.\n- Przepraszam za zwłokę. Latanie okazało się trochę dla mnie za trudne – szepnął mi do ucha. Jego głos zabrzmiał tak znajomo. Od razu go poznałam.\nZ moich oczu wypłynęła kolejna porcja łez, lecz te, w odróżnieniu od poprzednich były łzami radości. Nie zwlekając ani chwili wzięłam go w ramiona i przycisnęłam go do siebie w mocnym uścisku. Nie chciałam, żeby znów coś nas rozdzieliło. Już nigdy więcej."\nKattys 20 grudnia 2016 16:20\nCzęść III Rozdział 1 "Kattys!"\n(mimo, ze to część trzecia, to nie musi przeszkadzać w czytaniu, jeśli ktoś nie czytał poprzednich)\n"Kiedy wszyscy już wyszli, Kate zamknęła drzwi na klucz. Później udała się do przeciwległej ściany i wyjrzała przez okno, by upewnić się, że nikt nie będzie nas słyszał. Pewnie zastanawiacie się po co nam taka pewność. Czemu nie chcemy żeby ktokolwiek słyszał o czym rozmawiamy? Opowiedzą na to pytanie jest jedno skromne słowo, które padło wielokrotnie podczas naszego klubowego spotkania – Kattys. Tak, to prawda wiem kto to taki. Jednak prawda jest taka, ze Kattys nie jest osobą. To duet, niezwykle zgrana ekipa. Choć osobno byliśmy po prostu dziwakami, którymi niewiele osób się interesowało, razem byliśmy jedną wielką zagadką. Uzupełnialiśmy się nawzajem i bawiliśmy się pisząc jako Kattys. Ja odpowiadałem za zdjęcia i pisanie tekstów a ona szukała tematów i dbała o to, by nikt się nie dowiedział o naszym małym sekrecie."\nLena 2 stycznia 2017 21:47\nKattys 5 stycznia 2017 22:31\nRozdział 13 "To be(at) a hero"\n"Po jednej stornie samochodu siedziały kobiety i dziesięciolatek. Za to Gio musiał siedzieć ściśnięty pomiędzy policjantami. Nie było to dla niego zbyt przyjemne. Był cały w nerwach z powodu wszystkiego, co się wydarzyło. Nie ma co się mu dziwić. Najpierw został wzięty na zakładnika, niedługo po tym spotkał dwóch nieznajomych, którzy wiedzieli o nim zdecydowanie za dużo. Z niepokojem patrzył na małego Simona. Słowa „wiem wszystko o Nero” nie dawały mu spokoju."\nUlotna 6 stycznia 2017 16:39\nMonemi 8 stycznia 2017 16:52\nKattys 10 stycznia 2017 22:16\nRozdział 6 "Diagnoza"\n"Obok oszklonych drzwi prowadzących do środka widniała metalowa tabliczka z wygrawerowanym napisem: „dr med. Amanda Franowicz”.\nDziewczyny powtórzyły ze mną wszystkie ustalenia, żeby na pewno nic się nie wydało i weszliśmy do środka. Poczekalnia była pusta, widocznie nie było na dziś zapisanych wielu pacjentów. Pani doktor była wolna. Rozglądając się po pokoju widziałem wiele anatomicznych rysunków porozwieszanych na różowych ścianach. Meble były eleganckie i w jasnych barwach. Było tam też wiele drzwi. Dwoje drzwi prowadziło do toalet, jedne do gabinetu. Były jeszcze jedne, które nie były oznakowane.\nJulia zapukała do drzwi gabinetu i delikatnie je uchyliła. Kiedy już przekonała się, ze jej matka nie ma żadnego pacjenta w gabinecie, otworzyła szeroko drzwi a Igor i Karolina wprowadzili mnie do środka.\n- Mamo, to Rey, nasz nowy znajomy… z innego kraju – tłumaczyła Julia. – Zrobił sobie coś w nogę, wiec przyprowadziliśmy go do Ciebie.\n- I dobrze zrobiliście. – Pani doktor spojrzała na mnie z dozą niepewności. Po chwili wyraz jej twarzy zmienił się. Zasłoniła usta dłońmi a jej policzki zaczerwieniły się. Wyglądała jednocześnie na zaskoczoną i szczęśliwą. Nie miałem pojęcia dlaczego. – Igor, posadź go na kozetce i wyjdźcie. Chciałabym być sam na sam z pacjentem."\nKattys 19 stycznia 2017 15:40\nRozdział 2 "Magia"\n"- Jak?! – razem z Kate krzyknęliśmy zdumieni. Nie mieściło nam się w głowach, że człowiek mógł zrobić coś takiego. Zastanawialiśmy się kim jest Leona.\n- Magia – to jedno słowo było całą jej odpowiedzią. Powiedziała to słowo z nostalgią i uśmiechem. – Po prostu zatrzymałam czas.\n- Nie ma czegoś takiego jak magia! – protestowała Kate. – Mów jak to zrobiłaś!\n- Magia naprawdę istnieje, choć miała ostatnio naprawdę długą przerwę. Nieważne jak do tego podejdziesz, ona wraca. Nie było jej tu już od ponad trzystu lat… - dziewczyna dalej ciągnęła swój wywód. – To stamtąd tu przybyłam. Z ostatniego dnia magii.\n- Najpierw mówisz nam o magii a tuż potem gadasz o podróżach w czasie. – Kate nie wierzyła w żadne słowo i ponownie była na nią zła. – Zdecyduj się. Fantasy czy sience-fiction?\n- Prawdę mówiąc to oba – zaśmiała się."\nDaria P 22 czerwca 2017 15:51


Energetyka: eksperci BCC podzieleni ws. gazu z łupków - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\nEnergetyka: eksperci BCC podzieleni ws. gazu z łupków\n- Europa powinna stawiać nie na import gazu z USA, ale na własne wydobycie gazu z łupków - uważa były wicepremier i minister gospodarki Janusz Steinhoff\nEuropa powinna stawiać nie na import gazu z USA, ale na własne wydobycie gazu z łupków - uważa były wicepremier i minister gospodarki Janusz Steinhoff. Innego zdania jest prof. Stanisław Gomułka. - W Europie nie ma dużych zasobów gazu łupkowego - mówi.\nSteinhoff i Gomułka to eksperci Business Centre Club (BCC), którzy w poniedziałek (7 kwietnia) wzięli udział w zorganizowanej przez BCC konferencji poświęconej problemom gospodarczym Polski i Europy.\nJak mówił ten pierwszy, nie należy przeceniać możliwości importu do Europy gazu z USA.\n- Informacje prasowe o tym, że Stany Zjednoczone odblokują eksport gazu i w ten sposób zmieni się rynek nośników energii w Europie, absolutnie nie mają jakichkolwiek podstaw. Po pierwsze nie jest to możliwe w krótkim czasie, po drugie nie jest to ilość gazu, która może zmienić rynek europejski, po trzecie koszty importu gazu będą duże. Widziałbym politykę europejską jako bardziej racjonalną, poprzez intensyfikację wydobycia gazu łupkowego. To co stało się w USA, czyli rewolucja łupkowa i w efekcie obniżenie ceny gazu z 500 dolarów do stu kilkudziesięciu dolarów, powinno mieć miejsce w Europie - powiedział.\nInny pogląd wyraził główny ekonomista BCC prof. Stanisław Gomułka.\n- W USA nadwyżki gazu pojawią się około 2020 roku. (...) Nie będzie więc żadnego nacisku ze strony własnego przemysłu, żeby ograniczyć eksport. Koszt gazu importowanego do Polski z USA będzie niższy niż gazu rosyjskiego. Nie musi być tak w przypadku Niemiec, bo tam cena jest wyraźnie niższa, niż ta, którą płaci Polska - powiedział.\nJego zdaniem w Europie nie ma dużych zasobów gazu łupkowego.\n- Tylko Polska, Wielka Brytania, może Ukraina mają zasoby. Nie można liczyć więc, że w Europie nastąpi eksplozja gazu łupkowego, na pewno nie w ciągu 10-15 lat. Prognozy na najbliższe 30 lat mówią, że gaz łupkowy co najwyżej utrzyma zależność UE od importu na obecnym poziomie, więc na bardzo wysokim. Trzeba szukać innych możliwości - dodał.


Paddle Mystic (CT) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Paddle Mystic\nNajlepsze dania typu Ciasto marchewkowe - Mystic\nNajlepsze dania typu Smażone ogórki konserwowe - Mystic\nAtrakcje w pobliżu obiektu Paddle Mystic\nPaddle Mystic opinie\nNr 5 wśród 10 Rejsy i sporty wodne w lokalizacji Mystic\nMam wyjść na kajak i wiosła w dół i w górę rzeki (po raz pierwszy w chwili pisania recenzji most zwodzony słynnego kierunku dźwięku, a potem znów). Właściciele i pracownicy byli naprawdę pomocny, żadnych problemów! Na pewno będę wracać i zrobić to jeszcze raz, następnym...razem będę w mieście!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: sixxtysix, Owner, Paddle MysticOdpowiedź udzielona 12 lipca 2017\nWspaniałe doświadczenie kajakiem na Mystic River\nMieliśmy wspaniałe wrażenia z Jeff i Hanna. Tam był przyjazny i zabawny. Oni nas szybko i sprawnie. Mieliśmy wspaniałą wycieczkę w dół i w górę Mystic River.\nJeff i Patrick są kilka marzeń łodzie! Z drugiego kiedy wyszliśmy z samochodu byliśmy więcej niż mile widziany. Moi przyjaciele i ja zatrzymaliśmy się w trakcie ich pierwszego roku pod koniec lata grilla i bawiliśmy się świetnie. Mystic Płytka jest to pozycja obowiązkowa dla każdego,...kto będzie w okolicy!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: sixxtysix, Owner, Paddle MysticOdpowiedź udzielona 24 września 2016\nWynajęliśmy jednoosobowy kajak na godzinę do rzędu wokół Mystic River. Świetnie się bawiliśmy. panowie w recepcji były wspaniałe - bardzo pomocna, a także bardzo dobra zabawa. Kayak były czyste i zadbane - podobnie jak kurtki. Wspaniałe doświadczenie! To był nasz drugi raz wynajem i na...pewno zrobię to jeszcze raz.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: sixxtysix, Owner, Paddle MysticOdpowiedź udzielona 5 września 2016\ndobrze się bawiliśmy razem płytka karty pokładowej w dół i w górę rzeki. Wody były spokojne i przyjemne. Personel był przyjazny i pomocny w kilka porad. Sprzęt był ładny i czysty, a raz nie śmierdziało starym kurtki-były nowe i świeże.\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: sixxtysix, Owner, Paddle MysticOdpowiedź udzielona 11 sierpnia 2016\nFull Moon płytki!\nOstatniej nocy był nasz drugi full moon płytki uciskowej, świetnie się bawiliśmy. Jeff i jego zespół wiedzieli dokładnie, co zrobić, aby pokaż grupy się świetnie. Jesteśmy bardzo zadowoleni z zachód słońca widok na most, gdy oglądając księżyc wyróżnić portu morskiego. To doświadczenie mamy nadzieję, że...więcej tego lata.Więcej\nMoja siostra i ja weszliśmy i wypożyczyć kajak i byli traktowani na rzetelną obsługę. Sprzęt był w świetnej formie. Wrócę tu do wynajęcia następnym razem gdy będę w mieście.\nCo za wspaniały sposób na spędzenie dnia w Mystic w gorący, letni dzień. Moja córka otrzymaliśmy certyfikat na jej urodziny. Pływaliśmy kajakami w dół i w górę rzeki przez godzinę, co było wystarczająco dużo czasu. Mieszkając w Mystic, dobrze jest zatrzymać się i ciesz się...tym co mamy tutaj. Personel był bardzo pomocny. Na pewno tam jeszcze raz!Więcej\nTo był najlepszy experance. Mam małe obawy o łodzi i właściciel był tak pomocny z poradami i sprawił, że czułem się bardzo komfortowo. Mój chłopak i ja świetnie się bawiliśmy i wrócimy!\nJakość sprzętu, gorąco polecam\nJeff i jego pracownicy są bardzo dobrzy w tym, co robią. Mój wypożyczony sprzęt był w doskonałym stanie i mają czas, aby wyjaśnić wszystko. Są one bardzo dużą wiedzę na temat okolicy i nawet doświadczeni paddlers Państwa na wycieczkę z nimi. Gorąco polecam!\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Paddle Mystic.


Pałac Kultury w kolorach flagi Ukrainy - Śródmieście\n04.12.2013 18:40 Gest solidarności z Ukraińcami\nWarszawskie Forum Lewicy chce, by Pałac Kultury i Nauki został podświetlony na tęczowo w związku ze spaleniem tęczy na placu Zbawiciela. Wystosowali... WIĘCEJ »\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.03.2014 14:49 ~sila mediow\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 11:30 ~Xavery\n~Co to Ukraina\nZiemie Ukrańców powinny wrócić do macierzy, Krym do Rosji Lwów do Polski Czernowce do Rumunii.\nW takim razie Śląsk, Pomorze, Wielkopolska, Warmia i Mazury do Niemców, Białostocczyzna do Białorusi, Galicja do Austrii a kongresówka do Unii Euroazjatyckiej.\nDaruj sobie cudze ziemie tylko pilnuj swojego nosa bo ci go Eskimosi zasiedlą.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 11:03 ~Xavery\nDajcie sobie na wstrzymanie z tą Ukrainą...dopuki nie rozliczą się ze swoich zbrodni.\nZa naszego życia chyba to rozliczenie nie nastąpi. Pamiętam, że do niedawna w ogóle się nie mówiło o rzezi na Wołyniu, jakby tam się nic nie zdarzyło.\nFakt, opornie to idzie ale porównajcie to z polityką Rosji która nadal uważa Związek Sowiecki za niesłusznie minioną świetność która przyniosła "wolność" całej Europie. W tej optyce np. Wielki Głód na Ukrainie którego ofiarą padły miliony to słuszna polityka batiuszki Stalina a mordy katyńskie to realizacja programu wspólnej, pansłowiańskiej szczęśliwości pod butem rosyjskim oczywiście.\nJestem pewien, że za naszego życia doczekamy się przełomu w tej sprawie. Z pewnością bardzo do tego celu przyczyniłaby się integracja Ukrainy z politycznymi i gospodarczymi strukturami Zachodu. Ichoćby z tego powodu warto Ukraińcom pomagać i ich wspierać a nie mówić "nie chcemy was" jak niektórzy "myśliciele".\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 10:20 ~Xavery\nUPA to nie cała Ukraina. I trzeba już dawno jeden drugiemu wybaczyć i zacząć żyć inaczej.\nIle jeszcze lat będą takie pełne nienawiści posty? czy do niemców też tak odzywasz się?\nDziękuję tym, którzy nas wspierają. Jest to bardzo bardzo miły gest.\nCiężko zapomnieć kiedy dziś stawiacie Banderze pomniki i ogłaszacie bohaterem narodowym w przeddzień wizyty naszego prezydenta.\nNie wspieramy was i nie chcemy w Europie.\n@~majlaf - czy znasz choć jednego Ukraińca? Czy interesowałeś się trochę historią Ukrainy? Ja akurat trochę znam i to państwo i ich obywateli. Ukraińcy to, moim zdaniem, najbliższy Polakom naród. Nie Słowacy, nie Węgrzy a już z pewnością nie Czesi. Dzieli nas wspólna, tragiczna historia i nie ma co ukrywać, że mordowaliśmy się wzajemnie - Ukraińcy Polaków ale i na odwrót. Ale przeciętny Polak nie zdaje sobie sprawy jak wiele nas łączy - czy to w sferze kulturowej czy historycznej. Dzisiaj mamy wreszcie szansę ułożyć sobie przyjacielskie stosunki z drugim co do wielkości europejskim państwem i przyjaznym nam narodem. Na tle Rosjan którzy nadal mentalnie tkwią w majakach dawnej, sowieckiej świetności i pielęgnują poczucie oblężonej przez wrogów twierdzy Ukraińcy to naprawdę przyjazny Polakom naród który potrafi krytycznie rozmawiać także o naszej wspólnej, jakże trudnej i zawiłej przeszłości.\nPisząc Ukarińcom "nie chcemy was w Europie" plujesz także na Polskę która miała o wiele więcej szczęścia w procesie integracji z szeroko pojętym Zachodem a który to Zachód wyrażał się podobnie jak ty o Polakach.\nDla odmiany - ja chcę Ukrainy i Ukraińców w Europie i mam nadzieję, że ten cel uda się zrealizować szybciej niż za kilkaset lat (bo w takim średnio tempie toczy się historia Ukrainy).\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 09:58 ~Piotr\nPałac Kultury bez szmaty? Skandal!!! Mam nadzieję, iż nowy naczelnik ds. estetyki szybko naprawi ten błąd.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 09:20 ~brawo\nUkraina jest w Europie. Kto jak nie my mamy o tym głośno mówić. To, że na nas Europa się wypieła, po wojnie, nie znaczy, że mamy być tak samo beznadziejni jak oni.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 09:17 ~Tak było\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 09:13 ~Hej sokoły\nMyślisz o ostatniej wizycie na Ukrainie prezydenta Lecha Kaczyńskiego ? Oprócz uznania Bandery za bohatera narodowego, Ukraińcy niezwykle taktownie w tym samym czasie ogłosili, że jedynym językiem dopuszczalnym na Ukrainie jest ukraińaki. Przypominam, że zmarły prezydent starał się o uznanie języka polskiego jako dodatkowego.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 08:23 ~Co to Ukraina\nzgłoś naruszenie odpowiedz 05.12.2013 08:22 ~maniek\nNiemcom wybaczyliśmy i jesteśmy z nimi w UE, a nawet kupujemy od nich czołgi, a czemu wielu z nas nie potrafi wybaczyć Ukrainie?


Dofinansowanie do części kolektorow slonecznych W SPRZEDAŻY!\nDofinansowanie do części kolektorow slonecznych, ktos cos wie?\n18.05.2011, 18:23 Post\nMam takie dziwne pytanie.Duzo sie naczytalam o dofinansowaniach do montazu kolektorow slonecznych.Mam tylko pytanie, czy jest to mozliwe, jak mam juz czesc instalacji. Mianowicie mam zbiornik z pompą powietrzną + rury wyciągnięte do dachu.Brakuje "szyb", mocowania i elektroniki do obsługi. No i + robocizna.Czy dałoby rade zalatwic jakies dofinansowanie do tego, czy tylko dają do całości?\n19.05.2011, 09:22 Post\nIstnieje możliwość dofinansowania instalacji solarnej w formie dopłat do odsetek bankowych przy zaciągniętym kredycie na ten cel. Czyli najpierw trzeba wziąć kredyt, a później wystąpić o umorzenie części odsetek.\n19.05.2011, 09:38 Post\nCYTAT(Budujemy Dom - budownictwo i ins @ 19.05.2011, 10:22 ) Istnieje możliwość dofinansowania instalacji solarnej w formie dopłat do odsetek bankowych przy zaciągniętym kredycie na ten cel. Czyli najpierw trzeba wziąć kredyt, a później wystąpić o umorzenie części odsetek.Warto dodać, że najbardziej dofinansowany jest udzielający kredytu bank.\n19.05.2011, 11:37 Post\nSzczera prawda i największa głupota tego całego systemu dofinansowania.\n19.05.2011, 13:27 Post\nTo nie ma sensu w takim razie ;p Juz dozbieram na te szyby ^^


zadanie stabilizację częstotliwości drgań oscylatorów elektronicznych. Częstotliwości pracy tego typu rezonatorów zawierają się w granicach od kilkudziesięciu kHz do kilkudziesięciu MHz, zaś w wykonaniach specjalnych osiągają nawe\nDodane: 19-09-2017 03:49\nKilka spraw związanych z geodezjąNa szybko o zakładach poligraficznych i drukuMechanika samochodowa - kwestie zawieszeniaCzystość - to ważna kwestia dla zdrowiaBadania serca - po co i dla kogo?Visit CracowPrzycinanie wykładzin i nie tylko - praca z podłogami b?r ta vare p? helsen din - selv tennene Jak wybrać i dobrać zaproszenia i kartki okolicznościoweO edndoskopii i innych badaniachPodaruj sobie odrobinę luksusuLuksus, prestiż i biznesVisit CracowSzkolenia BHPMechanika samochodowa - co warto wiedziećDo pracy za granicęCoraz upalniej nad WisłąHiszpania - praktyczne poradyJak podróżować z klasą?Biuro tłumaczeńCo zrobić kiedy dziecko przechodzi trudny okres?Co warto wiedzieć o drewnie? Rozmowa z klientami. Badania CATICo kupować jako młoda mam?Drzwi - wybierz antywłamanioweO weterynarzach i ich pacjentachNowoczesne ogrzewanieKilka porad o pracy za granicąDrewno - jakim jest materiałem i jak można go użyćAutomatyzacja bram. Otwieranie na pilota?


ZESTAW Świeca zapachowa z wosku sojowego "ŻYWIOŁ POWIETRZA" + MYDŁO "CZTERY ŻYWIOŁY" - Mydlarnia "Powrót do natury"\nZESTAW Świeca zapachowa z wosku sojowego “ŻYWIOŁ WODY” + MYDŁO “CZTERY ŻYWIOŁY”ZESTAW Świeca zapachowa z wosku sojowego “ŻYWIOŁ ZIEMI” + MYDŁO “CZTERY ŻYWIOŁY”\nStrona główna / Mydła sodowe / Z dodatkami / Dodatki naturalne / ZESTAW Świeca zapachowa z wosku sojowego “ŻYWIOŁ POWIETRZA” + MYDŁO “CZTERY ŻYWIOŁY”\nŚwieca “ŻYWIOŁ POWIETRZA” Oddech Duszy jest kompozycją olejku z melisy i olejku sosnowego.\nOlejek melisowy ma działanie uspakajające, zmniejsza napięcie mięśniowe, poprawia nastrój ,przynosząc błogi spokój. Ma działanie oczyszczające oraz usuwa blokady dotyczące relacji z pieniędzmi.\nOlejek sosnowy przyspiesza uzdrawianie ciała, doskonale oczyszcza zarówno ciało jak i przestrzeń wokół nas. Zapach sosny łączy się również z pieniędzmi, uwalnia energie przyciągające pieniądze.\nilość ZESTAW Świeca zapachowa z wosku sojowego "ŻYWIOŁ POWIETRZA" + MYDŁO "CZTERY ŻYWIOŁY"\nKategorie: Dodatki naturalne, Mydła w zestawach, Produkty dla zdrowia, Świece Tagi: cztery żywioły, świeca sojowa, świeca zapachowa, świece sojowe, świece zapachowe, żywioł powietrza Product ID: 20192