Psychopatologia a religia - Damian Janus\nStrona główna / Psychoterapia/Nurty i metody/Psychopatologia a religia. Strukturalne zbieżności pomiędzy zaburzeniami psychicznymi a religią\nPsychopatologia a religia. Strukturalne zbieżności pomiędzy zaburzeniami psychicznymi a religią\nTematem książki są związki zjawisk psychopatologicznych z religią. Treści religijne są analizowane jako symboliczne i syntetyczne przedstawienie najważniejszych składowych życia psychicznego. Autor omawia problematykę zaburzeń psychicznych (nerwice, zabur... Czytaj więcej >>\n96 dostępny dostępnych\nKod produktu: 83-85713-49-2\nZ osobowością w tle. Terapia...\nTrzeci numer kwartalnika „Terapia Poznawczo Behawioralna” zawiera opisy...\nPiąty numer kwartalnika poświęcony został zaburzeniom lękowym. Lęk jest...\nW najnowszym 6 numerze czasopisma przedstawiamy opisy zaburzeń...\nPromocja: Drogi do zdrowia. Listy terapeutyczne...\nKsiążka stanowi zbiór rozmów z osobami, których dotknęły problemy...\nSiódme wydanie „Terapii Poznawczo Behawioralnej” przedstawia aktualne...\nPsychoza czy opętanie. Psychologia jungowska...\nW rozmowach analizowane są doświadczenia graniczne, opisywane jako...\nPromocja: Psychopatologia a religia....\nTematem książki są związki zjawisk psychopatologicznych z religią....\nZaburzenia obsesyjno-kompulsyjne. Terapia...\nÓsme wydanie czasopisma dotyczy tematyki zaburzeń...\nTematem książki są związki zjawisk psychopatologicznych z religią. Treści religijne są analizowane jako symboliczne i syntetyczne przedstawienie najważniejszych składowych życia psychicznego. Autor omawia problematykę zaburzeń psychicznych (nerwice, zaburzenia osobowości, psychozy, anoreksja), wybranych objawów (urojenia, halucynacje) oraz patologicznych struktur psychicznych, opierając się na neopsychoanalizie i podejściu egzystencjalnym.\nKsiążka zawiera bogaty materiał z praktyki klinicznej autora oraz jego własne refleksje teoretyczne (m.in. koncepcja zwijania i partycypacji). Książka dla zainteresowanych psychologią religii, psychoanalizą, psychiatrią, psychoterapią, doświadczeniem religijnym, duchowością.\nSeria: Ścieżki Psychoterapii\nPrzedmowa – Zenon Waldemar Dudek\nRozdział 1: Patologia psychiki a religia\n1.1. Epistemologiczne podstawy zagadnienia\n1.2. Psychoterapeutyczna metoda badań i hermeneutyka\n1.3. Pierwiastki religijne w psychopatologii\nRozdział 2: Religia jako nerwica, nerwica jako religia\n2.1. Nerwica a religia\n2.2. Nerwica natręctw – niezgoda na doczesność\n2.3. Gdy świat atakuje (przypadek Andrzeja)\n2.4. Zniewolony przez Boga (przypadek Krzysztofa)\nRozdział 3: Dziecko, rodzic, Bóg\n3.1. Rodzice ziemscy a opiekunowie niebiescy\n3.2. Ojciec, Bóg, szatan (historia Joanny)\nRozdział 4: Patologiczna próba przebóstwienia\n4.1. Anorexia nervosa\n4.2. Archetyp izolowanego ja – atraktor anoreksji\n4.3. Pokarm – popęd – struktura self\n4.4. Lęk psychopatologiczny a lęk egzystencjalny\nRozdział 5: Psychoza, narcyzm, Bóg\n5.1. Wymiary schizofrenii – mesjanizm, rozszczepienie i coincidentia oppositorum\n5.2. Narcyzm a schizofrenia\n5.3. Prawda urojeń\n5.4. Geneza i struktura odczuć schizofrenicznych\n5.5. Funkcja spostrzegania a strukturowanie osobowości\n5.6. Sąd i Bóg (przypadek Dominiki)\n5.7. Niebo i piekło (przypadek Anny)\nRozdział 6: Psychologia opętania demonicznego\n6.1. Problem teologiczny, psychopatologiczny czy pytanie o conditio humana?\n6.2. Pseudoopętanie (przypadek Anety)\n6.3. Opętanie (przypadek Renaty)\nRozdział 7: Duchy, dusza, nieśmiertelność\n7.1. Duchy zmarłych i patologiczny kult przodków\n7.2. Autodestrukcja. Fantazmaty mocy, nieśmiertelności i opieki\n7.3. Czy istnieje dusza?\n7.4. Patologia – gra przeciw życiu-ku-śmierci\n7.5. Silniejsza niż Bóg (przypadek Agaty)\nWymiary schizofrenii – mesjanizm, rozszczepienie i coincidentia oppositorum\nfragment książki "Psychopatologia a religia" Damiana Janusa\nPsychoza jest stanem oderwania od społecznej rzeczywistości, stanem zagubienia, niedostosowania i umysłowej dezorganizacji, stanem braku sprawności życiowej oraz odpowiedzialności za innych. Psychoza taka jak schizofrenia może też być stanem zwiększonej wrażliwości, niejednokrotnie swoistej przenikliwości. Schizofrenię niełatwo jest opisać. Trudność występuje już wtedy, gdy zamierzamy wyraźnie i jasno wyodrębnić obszar zjawisk psychopatologicznych określanych tym terminem, a potęguje się, gdy pytamy o jej istotę i genezę. Jeśli nie chcemy ograniczyć się jedynie do szablonowego przedstawienia uznanej za diagnostyczną grupy objawów, musimy dokonać wyboru elementów obrazu, co równa się konstrukcji pewnej „schizofrenii”1.\nNależy pamiętać, że „schizofrenia” nie jest żadnym konkretnym bytem, a jedynie nazwą, jaką nadajemy zespołowi zjawisk, które chcemy wyróżnić jako względnie jednoznaczne i powtarzalne. Nie istnieje ona tak, jak istnieje na przykład wrzód żołądka. Można powiedzieć, że pacjent ma wrzód, lecz mówienie, że człowiek ma schizofrenię, jest znacznie mniej adekwatne. Mylące może być również stwierdzenie, że ktoś jest schizofrenikiem. „Schizofrenia” nie istnieje tak jak przedmioty materialne, ani nie stanowi istoty żadnego z ludzi. Jeśli z daleka rozpoznam coś jako „krzesło”, wiem dość dokładnie, z czym się spotkam, gdy podejdę bliżej. Po kolei będę spostrzegał coraz to nowe szczegóły: kształt oparcia, rodzaj materiału, jakość wykonania. Jednak będzie to zawsze, pomijając niepraktyczne ekstrawagancje, przedmiot do siedzenia, którego kształt i wielkość może fluktuować tylko w pewnych granicach. Można więc powiedzieć, że wraz z poprawą jakości spostrzegania „krzesło” nabiera coraz więcej szczegółów, lecz pozostaje „krzesłem”. Tymczasem z tworem takim jak „schizofrenia” jest inaczej. Gdy zaczynam ją bliżej poznawać, zmienia się i może nawet przestać być „schizofrenią” w ogólnie uznanym sensie2. „Schizofrenia” to ogół przyjętych, uznanych i zapisanych w podręcznikach obserwacji i przemyśleń na temat pewnych wydarzeń w życiu niektórych ludzi. Biorąc pod uwagę najbardziej jednoznaczne przypadki, mamy w miarę przejrzysty i interindywidualnie powtarzalny syndrom. Jednak w innych ukazują się nam układy bardzo specyficzne, w których może właściwsze byłoby zastosowanie jakiejś nowej nazwy.\nEugen Bleuler, twórca tego terminu, mówił o „grupie schizofrenii” i poprzez takie sformułowanie wskazywał na fakt występowania sporych różnic w obrazie tej choroby. Inaczej mówiąc, „schizofrenia” jest raczej pojemnym workiem (por. Wciórka, 2002a, s. 225). Chociaż to, czym w istocie jest schizofrenia, zależy od punktu widzenia, od wrażliwości w kontakcie z pacjentem i od umiejętności myślenia, jej „podręcznikowa” wersja pozostaje tym, za co uznał ją ogół lekarzy. Innymi słowy, tym, co potrafi pojąć przeciętny lekarz. Należy zaznaczyć, że od czasów twórcy terminu „schizofrenia” kryteria diagnozowania tej choroby ulegały zmianom (Wciórka, 2002a, s. 219–225; Kaplan, Sadock, 1995, s. 64–65), co można w zasadzie uznać za tworzenie nowych jednostek chorobowych. Obecnie, aby ją u chorego rozpoznać, nie trzeba już spostrzegać Bleulerowskich objawów osiowych, z których dwa podstawowe to autyzm i ambiwalencja (Freedman, Kaplan, 1967, s. 596).\nWspółczesne podręczniki diagnostyczne kładą nacisk na urojenia, szczególnie urojenia zewnętrznego wpływu i kontroli, oraz omamy, głównie słuchowe, na rozkojarzenie, niedostosowany afekt itd. (zob. Kaplan, Sadock, 1995, s. 63). Można powiedzieć, że jest to „inna” schizofrenia, czyli pacjent dziś zdiagnozowany jako schizofrenik kilkadziesiąt lat temu mógłby otrzymać inne rozpoznanie. Różnice w zakresie diagnozowania schizofrenii dotyczą też poszczególnych państw (np. wąsko zakreślano granice schizofrenii we Francji, a szeroko w Stanach Zjednoczonych; Wciórka, 2002a, s. 234), a ostatecznie jest to kwestią tendencji danego psychiatry (pomimo pozornie jednoznacznych wskazówek diagnostycznych częste są przypadki, w których jeden lekarz rozpozna schizofrenię, a inny da odmienne rozpoznanie). Podejmując próbę wyodrębnienia schizofrenii, opieram się na grupach objawów wyróżnionych przez Bleulera oraz na wprowadzonej przez Kurta Schneidera kategorii objawów pierwszorzędowych3.\nDo rangi symbolu szaleństwa urósł obraz człowieka, który roi sobie, że jest prorokiem, mesjaszem lub samym Bogiem. Urojenia wielkościowe i posłannicze są w schizofrenii nader częste, chociaż nieczęste jest to, by chory człowiek przez dłuższy czas żył skrajnie wielkościowym obrazem siebie. Obraz ten raczej fluktuuje i tylko niekiedy chory jest przekonany o swej nieograniczonej mocy. Może wtedy nie ograniczyć się do postaci względnie potężnych, lecz uważać, że jest „Bogiem”. Urojenia tego typu są tak częste, gdyż spełniają ważną funkcję w ramach dynamiki zaburzonego umysłu. Funkcja ta ma dwie składowe: izolacji oraz syntonii, które chociaż są przeciwstawne, wzajemnie się warunkują i uzupełniają. Schizofrenik jest izolowany i dąży do izolacji, a jednak w owo dążenie włączone jest również kompensujące je dążenie przeciwne.\nUrojenie wielkościowe, które najczęściej przyjmuje taką lub inną formę urojenia posłanniczego, jest swoistym kompromisem pomiędzy izolacją a byciem z ludźmi. Któż inny, tak jak władca, dyktator czy mesjasz, jest zarazem odmienny i wyalienowany, a jednocześnie nie trafia na margines życia, lecz przeciwnie, każdy czuje jego wpływ i jest z nim w pewien sposób związany? Mesjasz jest sam jeden, ale każdy go widzi, jest on w centrum społeczności. Czym silniejsza izolacja, tym większa musi być misja, by ludzie byli jednak blisko. Czym większa misja, tym silniejsza może być izolacja. Obie tendencje warunkują się wzajemne, bo obie dla psychiki chorego człowieka mają jednakowe znaczenie. Wielkość odgrywanej postaci wskazuje na wielkość izolacji. Jeśli do świata można powrócić już jedynie jako Bóg i zbawiciel, znaczy to tyle, że tendencja do izolacji sięgnęła zenitu.\nWejście w normalne relacje międzyludzkie zawsze wiąże się z pewnym upadkiem poczucia wielkości, gdyż jest możliwe wyłącznie w przypadku uznania wartości innych. Schizofrenik nie potrafi żyć z ludźmi, nie potrafi też, jako istota ludzka, żyć bez ludzi. Aby zachować cenną izolację, a zarazem utrzymać kontakt z innymi ludźmi, zjawia się jako ktoś przewyższający ich, a jednocześnie mający dla nich coś cennego. Przyjęcie postawy mesjasza i wzięcie na siebie misji jest swoistym kompromisem, równowagą sił „od” i „do” ludzi.\nAdam Wizel, psychiatra warszawski, opublikował pisany w okresie pierwszej wojny światowej pamiętnik swojej pacjentki (Wizel, 2001)4. Nieznana nam z imienia autorka, osoba izolująca się od ludzi, a zarazem pogrążona w fantazjach na temat własnej misji (urodzenie i wychowanie geniusza), pisze:\n„Ziemio, ziemio, muszę pozostawić przyszłości spuściznę po sobie. Ja, ja, ja – potęgą jestem. [...] Ludzie, oto ja, nieznana wam, obojętna, ślubuję wam dzisiaj po raz tysiączny, że będziecie dumni ze mnie. Ta moja przymusowa bezczynność, ta tragedia oczekiwania wprost przytomność mi odbiera. Myśl, że nic, nic wielkiego jeszcze nie robię, że mogę być w danej chwili najwyżej »dobrym i uczciwym człowiekiem«. Ale przyszłość moja, moja” (Wizel, 2001, s. 105).\nMisja zapewnia poczucie znaczenia i tożsamości oraz moralną legitymizację własnej egzystencji. Bycie samym „Bogiem” daje dodatkowo pełne wydostanie się z męczących ludzkich zależności i uwarunkowań. Tendencja do „boskiej” niezależności wydaje się być naturalną funkcją naszego ja. Ja w każdej sytuacji i wobec każdego przedmiotu (nawet samego siebie) stara się przyjąć postawę nieskrępowanej obserwacji i dystansu. Stając się „Bogiem”, schizofrenik uwalnia się od krępującego wpływu przeszłości, dzieciństwa i rodziny, pozbywa się warunkowanego rodzinnie i społecznie poczucia winy, które jest jednym z czynników krępujących swobodę ja. Tak jak kulturowy obraz Boga powstaje poprzez wyrugowanie postaci rodziców, tak schizofrenik, aby oderwać się od rodziców, staje się Bogiem.\nRozszczepienie5 – dualność i idealizacja\nWe właściwej schizofrenii nader często pojawia się schemat dzielenia ludzi na „dobrych” i „złych”, „głupich” i „mądrych” czy „ładnych” i „brzydkich”. Zjawisko to nie jest błahostką, występując wyraźnie i regularnie w momentach schizofrenicznej dezorganizacji. Świadczy ono o tym, że idea dualności czy biegunowości oraz dwuwartościowa logika są głęboko zakorzenione w ludzkich schematach poznawczych. Schizofrenik czuje przymus czynienia tych „manichejskich” podziałów. Wszyscy muszą mieć swe miejsce na biegunach „dobra” bądź „zła”. Dzieli ludzi na „aniołów” lub „świętych” po jednej stronie i „diabły” – po drugiej (por. Kępiński, 1992, s. 133). Sam także oscyluje od bieguna do bieguna.\nProces wyłaniania się biegunowości, tak charakterystyczny dla schizofrenii, możemy poniekąd obserwować również w przemianach pewnych wyobrażeń religijnych. Analizując te wyobrażenia, dostrzegamy momenty rozszczepiania i syntezy bieguna „złego” i „dobrego” w obrazie bóstwa. Nie ulega wątpliwości, iż są momenty w rozwoju religii, w których wizerunek bóstwa jest bardziej „syntetyczny”, to znaczy w większym stopniu zawiera w sobie to, co powszechnie w naszej kulturze nazywamy „złem”. Samo pojęcie sacrum oznacza przecież zarazem „święte”, jak i „przeklęte”. Wystarczy spojrzeć na obraz Jahwe, który prócz tego, że jest Bogiem „zazdrosnym”, potrafi być mściwy, bezwzględny i nieopanowany. Jest on inny od swej późniejszej transformacji, wyrażającej się w obrazie chrześcijańskiego Boga-Trójcy.\nPowszechnie znane w religioznawstwie pojęcie tabu (polinezyjskie tapu) znaczy tyle co „święty” oraz „nieczysty” i „przeklęty” zarazem (Szyjewski, 2001, s. 103 i n.). Może ono wyrażać sacrum jako obdarzone mocą (mana), a jednocześnie nie wyróżniać żadnych kategorii etycznych. Znamy również religie, w których podział na pierwiastek pozytywnie i negatywnie wartościowany jest skrajny. W manicheizmie istnieje rozdział na „boga dobra” i „boga zła”, który pociąga za sobą ontologiczną równoważność obu pierwiastków (Jonas, 1994, s. 224–226).\nNiektóre aspekty procesu schizofrenicznego zdają się ujawniać siły podobne do tych, które mogą kierować procesem powstawania herezji katolickich. Częstym elementem tych ostatnich jest jasność podziału, postulowana w obliczu niezadowolenia z dążącej do zachowania współistniejących sprzeczności dogmatyki katolickiej. Podobnie jak schizofrenik, ruchy te stosują rozszczepienie6. Wierzą ponadto, że jest możliwe usadowienie się na biegunie „dobra”, na pozycji „czystych” (katarzy, purytanie), „doskonałych” (albigensi), podobnych aniołom (angelici). Jak zobaczymy, osoba ze schizofrenią ma z tym większy problem.\nKwestia istoty oraz znaczenia dla ludzkiego umysłu dualności jest niezmiernie skomplikowana. Zastanawiające jest to, skąd czerpie swoją oczywistość idea podziału rzeczywistości na „dobro” i „zło”, skoro każda bliższa obserwacja wskazuje nieodmiennie, iż nic nie układa się wedle tego dwuwartościowego schematu. Jednym z przyczynków do szukania źródeł dualnych podziałów w schizofrenii może być teoria Melanie Klein, a ściślej to, co nazwała ona pozycją schizoidalno-paranoidalną (Segal, 1974, s. 24 i n.).\nPozycja schizoidalno-paranoidalna to pierwotna struktura psychiczna, złożona z obron, lęków oraz relacji z obiektami wewnętrznymi. Dominuje ona w życiu noworodka, lecz pozostaje w głębi psychiki każdego dorosłego. Klein opisuje ją jako sytuację dziecka wobec piersi matki. Dziecko doznaje ze strony piersi przyjemności i bólu. Pierwszego, gdy jest odpowiednio karmione, a drugiego chociażby wtedy, gdy piersi mu brakuje. Nie potrafiąc tolerować tak różnych doznań, dziecko rozszczepia pierś matki na „dwie”: dobrą i złą. Dobrą idealizuje, zła staje się demoniczna.\nNiezależnie od szczegółowo przez Klein opisanego mechanizmu – w którym znaczną rolę gra wrodzona agresja oraz lęk przed nią – wydaje się logicznym stwierdzenie, że dziecko raczej spostrzega „dwie” piersi, niż integruje przeciwstawne aspekty piersi w jeden obiekt. Ta druga czynność zdaje się wymagać większej liczby operacji umysłowych, gdyż prócz analizy, która ukazuje różnice w bodźcach dostarczanych przez „piersi”, potrzeba jeszcze syntezy, która utrzymałaby owe zespoły biegunowo różnych bodźców w ramach jednego obiektu. A więc tego typu rozszczepienie jest prymitywną operacją umysłową, jednym z pierwotnych mechanizmów obronnych. Ten aspekt psychicznego funkcjonowania obserwujemy u schizofreników. Schizofrenik nie potrafi w normalny sposób utrzymać w sobie sprzeczności i aby emocjonalnie przetrwać, rozpoczyna swoisty proces „eschatologiczny”, dążąc do uzyskania ostatecznego podziału rzeczywistości na „dobro” i „zło” (por. Hishelwood, 1994, s. 98). Doprowadza te rozróżnienia do absurdalnej jasności, a momentami może odczuwać, że zajął któryś z krańców.\nZjawisko biegunowego rozszczepiania wiąże się z idealizacją, w sensie przydawania przedmiotowi maksymalnego stopnia pozytywnych lub negatywnych wartości, na przykład w postaci jego „ubóstwienia” albo „demonizacji”. Występuje ono stale na poziomie życia indywidualnego i społecznego7.\nPróbując pojąć kwestię stereotypizacji, odwołajmy się do konstatacji Claude’a Lévi-Straussa, który zauważył, że być może zasadniczym powodem powstania wrażenia estetycznego jest czynnik redukcji (Lévi-Strauss, 2001, s. 39–41). Zdaje się bowiem, że każdy model redukcyjny ma jakąś wartość estetyczną. To dlatego cieszy nas miniaturowa kolejka, model samolotu czy kilkucentymetrowe, niezmiernie podobne do oryginału krzesełko. Lévi-Strauss wskazuje, że prawdopodobnie w każdym dziele sztuki występuje element redukcji, chociaż nie musi to być redukcja rozmiarów. Redukcja, która istniałaby w przypadku każdego dzieła artystycznego, nawet monumentalnych rozmiarów, byłaby redukcją właściwości. Malarstwo redukuje jeden z wymiarów przestrzennych, rzeźba – kolor, zapach, różnorodność wrażeń dotykowych. Obie te sztuki likwidują wymiar czasowy przedmiotu.\nCo takiego powoduje redukcja u odbiorcy, że staje się rdzeniem przeżycia estetycznego, a więc przyjemnego odczucia porządku lub wglądu? Lévi-Strauss stwierdza – z czym w pełni się zgadzam – że ma tu miejsce swego rodzaju odwrócenie procesu poznawania. Dzięki redukcji nie jesteśmy bombardowani wielką liczbą szczegółów, lecz ujmujemy przedmiot w jednej chwili i w całości. Warto zacytować słowa samego autora:\n„Aby poznać rzeczywisty przedmiot w całości, jesteśmy zawsze skłonni rozpoczynać od części. Dzieląc, przezwyciężamy opór, jaki nam przeciwstawia. Zmniejszenie skali odwraca tę sytuację: zmniejszony przedmiot wydaje się mniej groźny; zmniejszenie ilościowe zdaje się go upraszczać jakościowo. Mówiąc ściślej, ta transpozycja ilościowa zwiększa i urozmaica naszą władzę nad odpowiednikiem danej rzeczy; poprzez ten odpowiednik sama rzecz może być uchwycona, zważona w ręku, w mgnieniu oka pojęta. Dziecinna lalka nie jest już przeciwnikiem, rywalem, czy nawet rozmówcą; w niej i przez nią osoba zamienia się w przedmiot. Odwrotnie niż kiedy usiłujemy poznać jakąś rzecz lub istotę w wymiarze rzeczywistym, w modelu zmniejszonym poznanie całości wyprzedza poznanie części. I jeśli nawet jest to złudzenie, to chodzi tu właśnie o stworzenie i podtrzymanie tego złudzenia, ponieważ daje ono satysfakcję intelektualną i przyjemność, którą już na tej tylko podstawie można nazwać estetyczną” (Lévi-Strauss, 2001, s. 40–41).\nTe same czynniki są odpowiedzialne za idealizację („stereotypizację”) posiadanych przez nas obrazów osób. Idealizacja zapewnia uproszczenie obrazu i redukcję niezmierzonej ilości informacji do prostego, niemal dedukcyjnie wyprowadzalnego schematu. Daje to przyjemność wynikłą ze zrozumienia, a więc i z potencjalnej możliwości kontroli, oraz broni przed – opisywaną w poprzednim podrozdziale – niedookreślonością podmiotu. Nie musimy już obcować z czymś zmiennym w czasie, skomplikowanym, stale ukazującym nowe szczegóły i wymykającym się jednoznacznej ocenie. Mamy jasny i jednoznaczny obraz, który ujmujemy jednym spojrzeniem. Jest to właśnie model zredukowany, coś na podobieństwo rzeźby, która chociaż odtwarza zewnętrzny kształt człowieka, nie zaskoczy nas burczeniem brzucha czy niespodziewanym gestem. Schizofrenik, ustanawiając wokół siebie świat zredukowany, broni się przed zalewem nieznanych, niemożliwych do ogarnięcia bodźców. Relacje międzyludzkie zaczyna spostrzegać jako grę czarnych i białych pionków.\nAmbisentencje a zwijanie\nObraz schizofrenii wskazuje, że nie mamy do czynienia jedynie z rozpadem jedności osobowości, ale i z równolegle podjętą przez psychikę próbą przywrócenia tej jedności. Walcząc o spójność osobowości, schizofrenia ustanawia bardzo swoiste coincidentia oppositorum, czyli współistnienie przeciwieństw i sprzeczności. W wypowiedziach schizofreników objawia się to w charakterystycznych dla tej choroby ambisentencjach, to jest w jednoczesnym wypowiadaniu zdań kontradyktorycznych. Pacjent mówi na przykład „brat się mną opiekował, nie opiekował się”, lub też, że kogoś kocha, a za chwilę stwierdza, że tej osoby nie kocha. Drugie ze stwierdzeń nigdy nie jest podane jako negacja pierwszego (na przykład w wyniku ponownego przemyślenia kwestii), jest ono podane obok drugiego. Całość wygląda tak, jakby chory człowiek najpierw ustanowił mające dać jasność dychotomiczne podziały, a zaraz potem zagubił swoje własne wśród nich stanowisko. Wiele przykładów ambisentencji odnajdujemy w pamiętnikach Wacława Niżyńskiego, wielkiego rosyjskiego (Polaka z pochodzenia) tancerza baletowego, którego kariera artystyczna zakończyła się w wieku 29 lat w wyniku postępującej schizofrenii. Oto jeden z nich:\n„Lubię wieczne pióro, gdyż jest bardzo wygodne. Można je nosić w kieszeni wraz z atramentem. To bardzo chytry pomysł, gdyż wielu chce mieć taką obsadkę. Ja nie lubię wiecznego pióra, gdyż jest niewygodne. Będę nim pisać, ponieważ otrzymałem je w podarku od mojej żony na Boże Narodzenie” (Niżyński, 2000, s. 62).\nSchizofrenik boi się deklaracji i wyboru, gdyż wybór spycha go na jedną stronę alternatywy i wystawia na konflikt z twierdzeniem opozycyjnym. Wypowiadanie ambisentecji, tak charakterystyczne dla właściwej schizofrenii, jest przejawem prób ustanowienia jedności psychicznej, mechanizmem obronnym. W ten sposób schizofrenik próbuje zrealizować archetypowy obraz Boga, który – jak o tym mówi Heraklit – „jest dniem i nocą, zimą i latem, walką i pokojem, sytością i głodem” (cyt. za: Reale, 1996, s. 97). Właśnie w takim obrazie jego psychika odnajduje moment rozwiązania, spokoju. Możemy powiedzieć, że poprzez współistnienie sprzeczności schizofrenik stara się być „kulistym”, więc nie wchodzić w konflikty, i przez to stać się bezpiecznym.\nTworzenie „kulistego” self zaliczam do procesu zwijania. Chodzi o to, co Jung nazywał circumambulatio (Samuels, Shorter, Plaut, 1994, s. 49), o fundamentalny dla psychiki proces „okrążania” oraz konstrukcji środka. Jung odnalazł jego przejawy w tradycji rysowania mandali, w symbolice chrześcijańskiej mszy, w pracy marzenia sennego, a także w symbolice alchemicznej. W jego ujęciu, proces ten pozwala na asymilację przeciwieństw, zabezpieczając przed psychotyczną dezintegracją. Jednak nawet jeśli dezintegracja nastąpi, wcale nie przestaje on funkcjonować – psychiczne życie schizofrenika jeszcze wyraźniej zdradza działanie procesu zwijania. Ostateczną „kolistością” jest jaźń, która na poziomie archetypowego obrazu jest identyczna z teologiczną wizją Boga.\nStudiując poszczególne twierdzenia teologów, niejednokrotnie moglibyśmy dla ich zobrazowania użyć modelu kuli bądź okręgu, zaś Mikołaj z Kuzy powiada wprost, iż cała teologia „istnieje jako kolista i na kolistości jest oparta” (Mikołaj z Kuzy, 1997, s. 95). Ten archetypowy obraz – mający swe źródło w strukturze umysłu oraz w jego uniwersalnych potrzebach i dążeniach – pojawia się jak lejtmotyw w historii myśli. Parmenides, poszukując „bytu”, nie mógł odnaleźć niczego innego:\n„Ponadto jeśli granicę końcową posiada, to jest wykończony. Wszędzie do kuli pięknie zaokrąglonej w swej masie podobny, od środka zewsząd równo odległej” (cyt. za: Reale, 1996, s. 145).\nPlaton, mówiąc w Timajosie o powstaniu i budowie wszechświata, który określał jako żywy organizm obdarzony duszą – także odwołał się do kształtu kuli. Pisał:\n„A kształt dał mu [demiurg – przyp. D.J.] odpowiedni i pokrewny. Dla tej istoty żywej, która miała w sobie zawierać wszystkie istoty żywe, odpowiadałby kształt, który by sobą obejmował wszystkie inne kształty. Zaczem wytoczył bóg świat na okrągło, w postaci kuli, on się w każdym kierunku ciągnie równie daleko od środka aż do krańców. To kształt najdoskonalszy ze wszystkich, najzupełniej wszędzie do siebie podobny” (Platon, 1993b, s. 312).\nW dalszej części dialogu, uzasadniając kulistą formę wszechświata, w istocie przedstawił narcystyczno-schizoidalny wzorzec funkcjonowania:\n„Wygładził go dokładnie naokoło po wierzchu. Z wielu powodów. Oczu mu nie było na nic potrzeba, bo nie zostawało na zewnątrz już nic do widzenia. I słuchu też nie, bo i do słyszenia nic nie zostało. [...] Wszystkiego doznaje sam od siebie i tak samo robi wszystko. Uważał bowiem organizator, że jeśli będzie samowystarczalny, będzie lepszy, niż gdyby potrzebował innych rzeczy. [...] Duszę dał bóg do środka i po całym jego przestworzu ją rozpiął, i jeszcze na zewnątrz to ciało nią okrył, i zbudował wszechświat jako jeden, jedyny, samotny okręg obracający się w koło. Tak znakomity, że sam ze sobą może obcować i nikogo i niczego innego nie potrzebuje; zna dobrze i lubi sam siebie i to mu wystarcza. Dzięki temu wszystkiemu świat wyszedł z ręki boga bogiem szczęśliwym” (Platon, 1993b, s. 312–313).\nOpisy tego rodzaju, chociaż odnoszą się do rzeczy zewnętrznych (w tym przypadku do wszechświata), w istocie zawierają projekcje „potrzeb” psychicznych. Teoria taka jak platońska powstaje przede wszystkim w wyniku spekulacji umysłowej, a w niezwykle małym stopniu pod wpływem obserwacji. Z tego względu staje się raczej opisem umysłu niż świata (Filon Aleksandryjski odnośnie „aniołów” poruszających gwiazdami mówi: „poruszają się po okręgach ruchem, który najbardziej jest zbliżony do ruchu umysłu”; Filon, 1994, s. 8). Biorąc zaś pod uwagę fakt, że wiele innych teorii wychodzących z nieempirycznych przesłanek kończy się podobnym wnioskiem (zobacz teoria Parmenidesa), można uznać, że tym, co je kształtuje, jest jakaś uniwersalna struktura umysłowa (lub „potrzeba”, w tym sensie, iż stale domaga się wyrażenia).\nOkrąg i kula fascynują nie tylko na poziomie umysłu racjonalnego, ich obraz jest pociągający i stanowi realną siłę również w obszarze emocjonalno-nieświadomych struktur osobowości. Osoba chora na schizofrenię oraz – w odmienny sposób – osoby z innego typu zaburzeniami próbują osiągnąć stan swoistej „kolistości psychicznej”, jako zapewniający maksimum bezpieczeństwa i poczucia kontroli8. Taka dynamika psychiczna zawsze wiąże się z jakąś formą „narcyzmu”, izolacji od ludzi i świata. Człowiek próbuje stać się samoistnym i doskonale wydzielonym obiektem. Chce pozbyć się potrzebujących zewnętrznego dopełnienia „wypustek”, poprzez które mógłby narazić się na frustrację. Spokój pragnie odnaleźć w sobie, i tylko w sobie, nie wierząc w relacje z ludźmi i pozytywne znaczenie świata. Są to oczywiście procesy przebiegające w każdym człowieku, nikt bowiem bez zastrzeżeń nie otwiera się na świat i ludzi. Jednak w przypadku większości patologii właśnie ten proces osiąga szczególne nasilenie.\n1 Odnosi się to w jakiejś mierze do każdego zaburzenia – musimy dokonać pojęciowej rekonstrukcji jego struktury. Ta rekonstrukcja będzie zawsze jedną z możliwych. Jeśli w tym przypadku szczególnie to podkreślam, to dlatego, że „schizofrenia” jest diagnozą i etykietą, która w naszym społeczeństwie najsilniej obciąża pacjenta.\n2 Fleck pisał: „Dzisiejsze pojęcie np. jednostki choroby jest także wynikiem rozwoju, a nie tylko logiczną możliwością. Można – jak uczy tego historia – wprowadzić zupełnie inne klasyfikacje chorób; można się nawet w ogóle obejść bez pojęcia jednostki choroby. Mówi się wówczas jedynie o różnych objawach i stanach, o różnych chorych i różnych przypadkach” (Fleck, 1986, s. 49). A dalej, odnośnie konkretnej sprawy: „Stosownie do swej wiedzy także Siegel rozpoznał podobne do pierwotniaków struktury jako czynniki wywołujące kiłę. Gdyby jego odkrycie zyskało odpowiednio sugestywny wpływ i upowszechniałoby się w kolektywie, tedy mielibyśmy dzisiaj inne pojęcie kiły: część przypadków kiły (według dzisiejszej nomenklatury) byłaby uważana za ospę albo inną chorobę z ciałkami wtrętowymi. Inną część uważano by za chorobę konstytucjonalną sensu stricto. W związku z ideą zarazy rozkoszy powstałyby zupełnie inne pojęcia chorób zakaźnych i jednostek choroby. W końcu doszlibyśmy na tej drodzie także do harmonijnego systemu wiedzy, który by jednak daleko odbiegał od dzisiejszego” (ibidem, s. 68–69).\n3 Objawy pierwszorzędowe, czyli podstawowe dla schizofrenii, to według Schneidera: ugłośnienie myśli; głosy dialogujące i komentujące; wrażenia zewnętrznego wpływu na stan cielesny, myślenie, wolę, uczucia i pobudki; przesyłanie myśli na odległość; spostrzeżenia urojeniowe (Kaplan, Sadock, 1995, s. 65).\n4 Wizel określał zaburzenia swojej pacjentki mianem „schizofrenii niedorozwiniętej” (Wizel, 2001, s. 171) u osoby o typie „schizoidnym” (ibidem, s. 165). Wprowadzoną przez niego kategorię „niedorozwiniętej schizofrenii” należy ocenić jako próbę uchwycenia kontinuum pomiędzy schizofrenią właściwą a mniej spektakularnymi zaburzeniami. W tym aspekcie podejście to jest bliskie temu, jakie prezentuję poniżej (patrz podrozdział „Schizofrenia a narcyzm”).\n5 Bleuler stosował termin „rozszczepienie”, mając na myśli właściwie rozpad lub rozluźnienie związków pomiędzy emocjami a myśleniem, pomiędzy poszczególnymi wypowiedziami, lub na poziomie pojęć i ich konwencjonalnych znaczeń. Takie „rozszczepienie” również występuje w schizofrenii (objawia się głównie dezorganizacją języka). Tu chodzi mi o rozszczepienie dualne, o biegunowość...\n6 Pascal pisał: „Źródłem wszystkich herezyj jest niezrozumienie zgodności dwóch prawd przeciwnych i mniemanie, że nie da się ich pogodzić. Źródłem wszystkich herezyj jest wyłączenie niektórych prawd” (Pascal, 1989, s. 413).\n7 Obecnie jest ono wręcz normą kulturową, kwestią uznawaną niejednokrotnie za bezdyskusyjną. Większość filmów, powieści, komiksów jest oparta na dysocjacyjno-idealizacyjnej strukturze „białych” i „czarnych charakterów”. W niezliczonych filmach scenarzyści i reżyserzy mordują tych drugich, nie pozostawiając miejsca choćby na cień wyrzutów sumienia czy refleksji ze strony „białego”. Wszystko jest jasne i proste, gdyż „czarni” zostali pozbawieni statusu ludzi, są jedynie ikonami zła. Jeśliby dywagować na temat zgubnego wpływu filmów, to podstawowym czynnikiem patogennym zdaje się być nie przedstawianie mordu i gwałtu jako takich, ani bezpośrednia apologia zła. Czynnikiem tym jest właśnie owa sztampa, polegająca na niechybnym zwycięstwie „białego”, co zamiast edukować powoduje swoistą neutralizację strony etycznej. Dzięki rozszczepieniu i idealizacji jest tworzony sztuczny świat, w którym moralne wybory są zbyt jasne i zbyt łatwe, w zasadzie więc nie istnieją. W rzeczywistości każdy człowiek pomieszcza tendencje konstruktywne i destrukcyjne oraz nierozwiązywalne sprzeczności. Nigdy więc nie zajmie jednego z biegunów, które są czystą abstrakcją. Dopiero gdy zda sobie z tego sprawę, może obudzić w sobie świadomość moralną.\n8 W celu pełniejszej egzemplifikacji tego procesu przyjrzyjmy się depresji. W przypadku tego zaburzenia charakterystyczna jest kompletna niezdolność do podejmowania jakichkolwiek decyzji. Będąc w sklepie, człowiek nie jest się w stanie zdecydować, czy kupić chleb czy bułki. Mamy tu podobny mechanizm tworzenia „kulistości”, by uniknąć powstania jakiejkolwiek „wypadkowej”. Bowiem działanie w danym kierunku określa człowieka, tym samym skazuje na konflikty z tymi, którzy podążają w innych kierunkach. Oczywiście wszystko to rozgrywa się wewnątrz psyche i wyświetlenie tych procesów ma charakter jedynie szkicowy. Generalnie chodzi tu o przywrócenie archetypowej jedności i samowystarczalności. Nie ma znaczenia, że człowiek w depresji oczekuje wsparcia od innych, jego „samowystarczalność” rozgrywa się na innych poziomach. Weźmy tak charakterystyczne dla depresji samoobwinianie się. Osoba mówi nam: „to wszystko moja wina”, mówi, że jest „zła”, „beznadziejna”, że jest „zła na siebie, iż to ją spotkało”, oskarża się i poniża. Stara się jasno ukazać, iż jeśli jest zła, „to tylko na siebie”, jeśli ma pretensje „to tylko do siebie”. Stwierdzenia te pełnią funkcję izolującą, osoba tworzy w swoim wnętrzu izolowany obszar samowystarczalności. Chcąc mieć całą siebie dla siebie, natrętnie siebie ocenia i w ten sposób zabezpiecza się przed jakąkolwiek oceną z zewnątrz. Zauważamy tu swego rodzaju rozszczepienie: skoro istnieje oskarżenie, musi istnieć oskarżyciel. Aby oskarżyciel mógł oskarżać, musi mieć dystans do oskarżanego i być uznanym za moralnie lepszego. Skoro więc osoba w depresji ukazuje siebie jako kogoś potępionego pod każdym względem, każe się domyślać istnienia oskarżyciela, który w stosunku do każdego przewinienia potrafi zachować dystans, gdyż żadnego sam nie popełnił. Im bowiem bardziej winny jest oskarżany, tym bardziej czysty oskarżyciel. Oczywiście osoba w depresji mówi nam, a może i czuje, że cała jest zła, jakby nie było tu wcale miejsca na oskarżyciela. Węzłem gordyjskim depresji jest to, że im bardziej człowiek siebie obwinia, tym pozornie mniej miejsca pozostawia na obszar czystego oskarżyciela, ale jednocześnie tym bardziej każe się nam domyślać jego istnienia. Oskarżyciel jest głęboko ukryty, a osoba depresyjna utożsamia się z nim jedynie w swej najgłębszej istocie. Tam nie przyjmuje ani cienia krytyki, jest wolna od wszelkiego osądu i sama dyktuje prawa. W tym miejscu oskarża w sposób bezwzględny wszystkich i wszystko, gdyż czuje, że jej ból i wściekłość nie doznają ukojenia. Jednak taka struktura self zabezpiecza jej ów specyficzny rodzaj autonomii i samostanowienia. Jednak taka osoba jako psycho-społeczna całość jest bardzo zależna i niesamodzielna (ta niesamodzielność jest na planie realnym kompensacją postawy psychicznej). Feuerbach zauważył podobne w przypadku postawy religijnej: „Kiedy mówią o swojej grzeszności i zepsuciu, czyż nie mówią zarazem o swej istocie, o ważności i realności ich samych? Czy ten, kto swoje wady i braki wciąż ogląda w lustrze, jest mniej próżny i zapatrzony w siebie niż ten, kto myśli tylko o swoich cnotach i piękności?” (Feuerbach, 1988, s. 22–23). „Istotą”, o której mówi Feuerbach, byłby ów oskarżyciel.\nTematem książki są związki zjawisk psychopatologicznych z religią. Treści religijne są analizowane jako symboliczne i syntetyczne przedstawienie najważniejszych składowych życia psychicznego. Autor omawia problematykę zaburzeń psychicznych (nerwice, zabur\nDepresja. Terapia Poznawczo-Behawioralna 2/2013 (2)\nMyślę, czuję, działam. Ćwiczenia moduł 4. Jak lepiej...\nPTSD. Terapia poznawczo-behawioralna 1/2018 (9)\nNowe diagnozy – stare problemy. Terapia...\nZaburzenia lękowe. Terapia Poznawczo-Behawioralna 3/2014 (5)\nListy do bliskich. Depresja. Mania\nZ osobowością w tle. Terapia Poznawczo-Behawioralna...\nZaburzenia odżywiania. Terapia Poznawczo-Behawioralna...\nDziewczynka zza zasłony. Uzdrawianie wewnętrznego dziecka\nPsychoza czy opętanie. Psychologia jungowska wobec wyzwań...\nJak rozwiązać konflikt wewnętrzny? Praca z polaryzacją...\nRozmowy po końcu świata. Zapiski osób z doświadczeniem...\nZranione stany świadomości. O bólu, złości i nieświadomym...\nNabrani. Kłamstwa i oszustwa w psychoterapii\nZaburzenia seksualne. Terapia Poznawczo-Behawioralna...\nMyślę, czuję, działam. Ćwiczenia moduł 6. Problemy...\nMyślę, czuję, działam: psychoedukacja i psychoterapia...\nTerapia wewnętrznego dziecka. Leczenie zranionej duszy\nWstyd, złość i poczucie winy – dzwonki alarmowe\nDrogi do zdrowia. Listy terapeutyczne do alkoholików i...\nDziecko w psychoterapii. Terapia Poznawczo-Behawioralna...\nMyślę, czuję, działam. Ćwiczenia moduł 2. Jak sobie...\nDziewczynka w habicie. Uzdrawianie wewnętrznego dziecka\nMyślę, czuję, działam. Ćwiczenia moduł 7. Problemy...\nPromocja: Drogi do zdrowia. Listy terapeutyczne do...\nRozmowy o tajemnicach psychoterapii (wyd. II)\nALBO albo Władza i anarchia 2/2011 (55)\nALBO albo Zraniony uzdrowiciel 3-4/1997 (11)\nPodstawy psychologii Junga. Od...\nPierwsze polskie syntetyczne opracowanie psychologii analitycznej Karola G. Junga oraz wybranych inspiracji jungowskich we współczesnej psychologii i psychoterapii. Prezentuje podstawowe koncepcje psychologiczne Junga, m.in. teorie ekstrawersji i intrower 36,00 zł\nOkres dojrzewania i załamanie...\nW tej książce próbujemy zastosować odkrycia psychoanalityczne do objaśnienia zaburzeń okresu dojrzewania, do ich diagnozy i leczenia. Doświadczenia pracy terapeutycznej – zarówno z nastolatkami, jak i z dorosłymi – przekonały nas, iż adolesce 53,00 zł\nPsychoterapia. Badania i szkolenie....\nTrzeci tom podręcznika akademickiego przedstawia informacje na temat strategii badań nad psychoterapią oraz wyniki badań nad efektywnością psychoterapii oraz szkolenia w psychoterapii realizowanego w ramach poszczególnych nurtów i szkół terapeutycznych. Z 75,00 zł


KĘTRZYN RESTAURACJA - Wszystko o gotowaniu w kuchni - Ugotuj.to\nRestauracje warmińsko-mazurskie Kętrzyn Wojska Polskiego 16 11-400\nRewers Arkadiusz Skarżyński\nRestauracje warmińsko-mazurskie Kętrzyn Romualda Mielczarskiego 1a/5 11-400\nUsługi Gastronomiczne Handel Art Przemysłowymi Bladowska Urszula\nRestauracje warmińsko-mazurskie Kętrzyn Gen. Władysława Sikorskiego 21 11-400\nInne powody, dla których warto przejeżdżając przez Kętrzyn zatrzymać się i zwiedzić miasto? - Znany jest z ważnych zabytków architektury gotyckiej: kościoła św. Jerzego i krzyżackiego zamku, w którym mieści się muzeum miasta i regionu. Kościół jest budowlą niezwykle zróżnicowaną i efektowną\nRe: Rosjanie otwarli restauracje stylizowane na ł\nWidzisz Uczeń, czytasz ale chyba nie rozumiesz tekstu; nie mam ochoty z Tobą dyskutować bo to nie ma sensu... nigdzie nie gloryfikowałem Hitlera, nie można jednak o nim nie wspomnieć opowiadając turystom o zamku - taka już jest historia; tak samo jak chociażby w Gierłoży koło Kętrzyna\nNAJ..obiadek w trasie.\nniedrogie jedzonko jest też w Lidzbarku Welskim, w restauracji przy rynku,oraz w Kętrzynie w centrum miasteczka.Całkiem niezłe jedzonko serwują też przy Zalewie Klimkówka w Beskidach,oraz w samej Wysowej panie pysznie gotują w każdej jadłodajni. A może i Wam udało się pysznie zjeść przypadkiem w\njest w miejscowości Gierłoż w gminie Kętrzyn, województwo warmińsko-mazurskie.W sąsiedztwie byłej wojennej kwatery Adolfa Hitlera „Wilczy Szaniec”. Dworek leży na skraju dużego kompleksu lasów, w sąsiedztwie jeziora Siercze. Jezioro to jest dość dużym naturalnym zbiornikiem wodnym\nrestauracji nie ma w budynkach po Göringu, czy Goebbelsie. A do tego żadnych egzekucji więźniów w kwaterze Hitlera nie było. Trudno więc nazwać to miejsce obozem śmierci. A do tego koło Bertechsgaden jest dawna kwatera Hitlera i tłumy turystów ją odwiedzają. Tzw. "Orle gniazdo" to teraz restauracja i\nKoło Kętrzyna, obok byłego Wolfschanze można otworzyć restaurację "III Reich". Kelnerzy w mundurach z tej epoki. Goście witani i żegnani w wiadomy sposób. Odpowiednia dekoracja wnętrza. Przykłady dań: - Erbse und Speck aus der Gulaschkanone (była pieśń wojskowa pod tym tytułem) - talerz\nRe: Inny pomysł!\nzigzaur napisał: > Koło Kętrzyna, obok byłego Wolfschanze można otworzyć restaurację "III Reich". > > Kelnerzy w mundurach z tej epoki. > Goście witani i żegnani w wiadomy sposób. > Odpowiednia dekoracja wnętrza. > Przykłady dań: > - Erbse und Speck aus der\nRe: Lotnicy z RPA będą ćwiczyć na Muchowcu\nRadomiu. Ekipy poszczególnych państw, które będą brały udział w mistrzostwach, poprosiły różne aerokluby w Polsce o możliwość zorganizowania podniebnych ćwiczeń. - Francuzi lecą np. do Kętrzyna, a my będziemy gościć 10 lotników z RPA - mówi Adam Labus, instruktor z Aeroklubu Śląskiego w Katowicach\nAustralia, Dublin, Jersey, Wlochy\ntygodnia koczowała na lotnisku w Dublinie, czekając na swojego ukochanego! Niezwykła historia dziewczyny i jej determinacja tak poruszyła irlandzkie media, że dziennikarze od tygodni szukali Anety. Znalazł ją "Super Express". Anetę Polakow odnaleźliśmy w Kętrzynie, gdzie u rodziny odpoczywa po\nRe: Ranking Polski w Europie\ndo tematu. Teraz - po krotkim pobycie na Mazurach - mogę powiedzieć, że zamojskie restauracje niczym w sensie negatywnym nie ustepuja tym na Mazurach. A tam turystów z Niemiec jak mrówek i ich wymagania (oraz duża wewnetrzna konkurencja między restauratowami )powinny spowodować, ze poziom\nRe: Niszczejący domek gauleitera\nszczycie restauracja i fantastyczny widok. Budynek restauracji pozostał z czasów przedwojennych, wiedzieliśmy z książek, że zapisał się w dziejach Europy. Jednak nie było o tym żadnych napomknień ani w budynku, ani na terenie, skąd otwiera się wspaniały widok. Zobaczyliśmy tam tylko jeden eksponat


Co warto zobaczyć w Hamburgu? Mini przewodnik - Ładny Dom\nCelestyna Król 04-02-2016 16:34\nfot. Jan van der Crabben/by CC\nTen budynek, mimo że jeszcze nie ukończony, jest na ustach wszystkich mieszkańców Hamburga, głównie ze względu na budżet i termin oddania: oba zostały już kilkakrotnie przekroczone. Ale biorąc pod uwagę, że zaprojektowali ją tak słynni architekci jak Herzog & de Meuron oraz fakt, że będzie to jedna z najlepiej nagłośnionych sal koncertowych na świecie (zostanie odizolowana od ścian budynku i zawieszona na specjalnej konstrukcji, a pomieści 2150 widzów) wszyscy szybko o tym zapomną. Potocznie nazywana Elphi (Elbphilharmonie), powstała jako "szklany namiot" na szczycie magazynu kakao w porcie Hafencity, w starych dokach. Będzie to najwyższy obiekt w mieście (ponad 110 metrów).\nBardzo ciekawe miejsce w industrialnych przestrzeniach dzielnicy Altona. Destylarnia ginu, który powstaje tylko tu, jako gin z Hamburga, ale z wpływami i inspiracjami z Portugalii. Każdy może wpaść, zobaczyć proces produkcji, powąchać składniki, spróbować ginu. W trunku są jagody, kolendra, świeże cytryny prosto z Portugalii, rozmaryn, jałowiec, pieprz, lawenda, płatki róż i cynamon. Choć to oczywiście nie wszystkie składniki. Charakterystyczne białe butelki są z ceramicznej kamionki, dzięki temu gin zachowuje subtelne smaki i jest chroniony przed światłem i temperaturą. Gin powstaje w miedzianych destylatorach (na zdjęciu) stworzonych specjalnie na potrzeby Gin Sul.\nHotel w porcie\nWybitnie zaprojektowany hotel, który wita napisem "Come as you are", czyli: bądź sobą. Nad koncepcją pracowała m.in. scenografka teatralna i projektantka Conni Kotte, która wyszukała vintage'owe meble i dodatki, a także zaprojektowała lampy. Hafencity to zrewitalizowany port, więc nie mogło zabraknąć kontenerów: jeden służy jako sala konferencyjna (a tam oryginalne krzesła Eamesów z fabryki Millera), w drugim, na ostatnim piętrze, stworzono saunę z widokiem na stare doki. Setki marynarzy opowiedziały swoje historie, na bazie których powstały autorskie rysunki ŕ la tatuaże na tapetach w pokojach. Do dyspozycji gości są też rowery i samochody Mini, bezpłatnie!\nTo wprawdzie biurowiec, ale przy okazji wycieczki nad jezioro Alster warto mu się przyjrzeć. Zaprojektowany przez pracownię J. Mayer H. Architekten organiczny budynek zgrabnie wpisuje się w przestrzeń pomiędzy miastem i parkiem nad jeziorem. Owalne "oczy" w zamyśle architektów mają "patrzeć" na jezioro i nawiązywać do owalnych donic z trawą na placu przed budynkiem. Jezioro Alster to chluba Hamburga, wokół niego wiedzie ścieżka dla rowerów i biegaczy, mieszkańcy uprawiają tu także sporty wodne, organizują pikniki. Na jego brzegach w północnej części znajdują się ekskluzywne rezydencje i hotele.\nWizyta na pchlim targu\nTargów w Hamburgu jest sporo, ale ten szczególnie warto polecić, nawet miejscowi to podkreślają. Bo sprzedających wszelkich narodowości są setki, a znaleźć można wszystko: od mebli, przez ubrania i akcesoria (torby, zegarki, biżuterię, buty, naczynia) po rowery i winyle. Są antyki, vintage, klasyki z lat 70. Część jest na zewnątrz, a część w środku. Targ odbywa się w fajnej dzielnicy Schanze obok modnych i klimatycznych uliczek Marktstrasse i Karolinenstrasse. Co sobotę od 8-16. Warto i można się targować. Najlepiej wpaść z samego rana!\nMKG, powstałe w 1874 roku to prawdziwa perełka, a kolekcja jest naprawdę imponująca. Między innymi widoczna na zdjęciu jadalnia/kantyna zaprojektowana przez Vernera Pantona dla redakcji magazynu "Der Spiegel" w 1969 roku. Jest tu zresztą cały przegląd designu od biedermeiera, Bauhausu, art déco, Braun-product design po włoski Anti-Design i Apple. Łącznie ponad 500 000 eksponatów od antyku po dziś.\nDelikatesy pod znakiem bio\nCiekawe, proste wnętrze nagrodzone m. in. Red Dot Award w 2013 roku. WakuWaku to sieciowe biodelikatesy, w których poza gotowymi produktami można kupić dania na wynos, oczywiście świeżo robione na miejscu. Można też usiąść i zjeść pyszne curry, którego zapach zachęca od wejścia. Bo WakuWaku to także restauracja z kuchnią azjatycką. Ekologiczna filozofia marki wyraża się także we wnętrzu m.in poprzez surowe drewno. Ilustracje ścienne z naciąganego sznurka stworzył artysta Chris Rehberger. Fajnym elementem są też druciane, białe klosze.\nHamburg na słodko\nNiektórzy twierdzą, że są tu najlepsze ciasta w mieście. Torty można zamówić także na wynos lub podejrzeć, jak tworzy je mistrz Matthias Max. W wystroju mieszają się różne style, szczególną uwagę zwracają stare kafle z początku XX wieku (kiedyś była tu mleczarnia) i ręcznie malowane talerze na ścianach autorstwa Frau Ines. Koniecznie trzeba spróbować ciasteczek!\nNa zakupy do Property of ...\nSklep z ręcznie robionymi torbami i portfelami ze skóry (głównie dla mężczyzn) połączony z kawiarnią. Kawa z lokalnej palarni jest za darmo, ale jeśli wrzucimy kilka euro do skarbonki na barze trafią do fundacji, która organizuje jedzenie dla bezdomnych. Pierwszy sklep matka Property of? powstał w Amsterdamie, firmę założyli dwaj przyjaciele, projektanci: Peter Teo & Richard Chamberlain. Początkowo chcieli stworzyć nowy, świetny jakościowo model klasycznej, skórzanej teczki. Nazwa marki miała być antymarką, sugerując, że każda torba należy do właściciela, a nie do marki. W sklepie są też zegarki firm Uniform Wares i Fromanteel, japońskie notesy i inne drobiazgi, które warto wrzucić do skórzanej torby.\nConcept Store Minimarkt\nPo pysznej kawie i ciastkach w Herr Max, na sąsiedniej uliczce warto zajrzeć do Minimarkt. To concept store z dodatkami do domu, pomysłowymi akcesoriami dla dzieci i ciuchami. Są też perfumy i portfele od Comme des Garçons czy świetne kapcie Glerups. Choć sklep jest malutki, znajdziemy tu mnóstwo ciekawych przedmiotów od znanych projektantów. Arne Jacobsen, By Lassen, Wood Wood, Normann Copenhagen, Ferm Living, Henrik Vibskov, Malin + Goetz...\nHotel promujący recykling\nPołączenie butikowego hotelu i hostelu. Są pokoje podwójne, ale i sześcioosobowe (ceny na każdą kieszeń). W jednym z nich, Rock Star Suite, sześć łóżek można sprytnie schować, a w ich miejsce rozłożyć scenę, włączyć reflektory i zrobić prywatne show. Genialna lokalizacja w dzielnicy Schanze, tuż obok barów, restauracji i butików. Duża część wystroju została stworzona z recyclingowych materiałów (taczki jako siedziska, ściana z plastikowych butelek). Inspirujące! Komfortowe wnętrza zaprojektowali Armin Fischer & Judy Hänel (Dreimeta). To miejsce tętni życiem. Atmosfera jest domowa (wyluzowana obsługa, świeży chleb z nutellą na ladzie recepcji za darmo), koncerty na żywo, ale można też spokojnie popracować w przytulnym lobby.\nBan to po wietnamsku przyjaciele. I właśnie troje przyjaciół stworzyło to miejsce. Miało być na luzie i w przystępnych cenach. I tak jest: wietnamskie potrawy według przepisów babci jednej z właścicielek, bez glutaminianu sodu. Pyszne jedzenie ze świeżych produktów. Właścicielka, Hoai we współpracy z mężem, architektem, stworzyła też projekt wnętrza z neonowym smokiem na suficie. Beton ocieplają czerwone światła i świeże kwiaty.\nPełna nazwa sklepu to Wie es Euch gefällt, co oznacza "Jak wam sie podoba". A podoba się bardzo, bo wystrój ciekawy, a w asortymencie piękne płaszcze, spodnie, buty i akcesoria, ale też rzeczy do domu. Właścicielka, Nina, na początku sprzedawała projekty własne i kilku młodych projektantów, a kiedy miejsce zrobiło się popularne wprowadziła też skandynawskich kreatorów. Są m.in. Samsře Samsře, Just Female, Second Female, MbyM, Sessun, Wunderwerk, Anecdote, Twist & Tango, O my Bag Amsterdam, My My Copenhagen.\nDeichtorhallen, wybudowane w latach 1911-1914 jako hale targowe, od 2005 roku działają jako Muzeum, a właściwie Dom Fotografii i Muzeum Sztuki Współczesnej (druga hala). To największe stałe przestrzenie wystawowe w Europie! Hale znajdują się w okolicy zwanej "artystyczną milą" ze względu na sąsiedztwo galerii skoncentrowanych pomiędzy Dworcem Głównym i Hafencity. Poza świetnymi wystawami, imponującą kolekcją, są też księgarnia, biblioteka i restauracja Fillet of Soul.\nDelikatesy połączone z kawiarnią. Mutterland oznacza ojczyznę, a mutter mamę i tak tu jest, jak u mamy. Pyszne, świeże śniadania i brunche, domowe ciasta, pachnąca kawa i ciepła, przyjazna obsługa. Produkty tylko od lokalnych dostawców (właściciel przez trzy lata testował i wyszukiwał najlepszych producentów). W sklepie do wyboru mamy np. 30 gatunków soli, 20 rodzajów musztardy, smakowe oliwy, marmolady, chutneye czy różnorodne słodycze i herbaty. Mutterland jest w dwóch miejscach w Hamburgu, ten większy znajduje się 200 metrów od Głównego Dworca.


Ochrona dziedzictwa narodowego a festiwale folklorystyczne - KulturaTedy.pl\nadmin 10 lipca 2021 2 minut czytania\nFestiwale muzyki ludowej\nZespoły folklorystyczne oraz organizowane w wielu regionach Polski festiwale muzyki ludowej są jednym z ciekawszych sposobów ochrony dziedzictwa kulturowego polskiej wsi. Dzięki nim zachowane są dawne pieśni ludowe oraz tańce. Z tego też względu regionalne zespoły folklorystyczne cieszą się dużym szacunkiem i uznaniem. Co warto wiedzieć na ich temat?\nDo najbardziej znanych zespołów folklorystycznych w Polsce należą zespoły pieśni i tańca, które powstały tuż po II wojnie światowej. Są to słynne Mazowsze oraz Śląsk. Zespoły te stały się znane nie tylko w całej Polsce, ale i na świecie. Ich trasy koncertowe pozwalały promować polską kulturę oraz sztukę ludową daleko poza granicami kraju. Do dnia dzisiejszego zespoły te cieszą się dużym uznaniem na całym świecie.\nZespoły folklorystyczne oraz liczne, bardziej i mniej znane kapele regionalne, można podziwiać nie tylko podczas lokalnych imprez organizowanych w wybranych miejscowościach, ale i podczas wielkich festiwali folklorystycznych. Na terenie naszego kraju takie imprezy są coraz bardziej popularne i coraz chętniej organizowane. Wiele z nich to nie tylko sposób na udaną zabawę, ale i świetny sposób na promocję kultury. Niektóre z nich nie ograniczają się tylko do promocji polskich zespołów, lecz mają charakter międzynarodowy. Dobrym przykładem może być tu organizowany w Zakopanem Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich. To jedna z najstarszych imprez folklorystycznych w Polsce, która od lat cieszy się ogromnym powodzeniem. Inna impreza o międzynarodowym charakterze jest organizowana w Strzegomiu. Międzynarodowy charakter ma również festiwal w Brusach, znany pod nazwą „Dni Kultury Kaszubskiej”.\nRównież Kazimierz Dolny może się pochwalić ciekawą imprezą. To Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych. W Żywcu promowana jest kultura góralska, stąd też popularny jest tutejszy Festiwal Folkloru Górali Polskich. Nad morzem również promowana jest kultura ludowa oraz folklor. Słynną imprezą jest tu „Lato nad Świną”, czyli festiwal folklorystyczny, który każdego lata odbywa się w Świnoujściu.\nFolklor to również zespoły i kapele dziecięce. Dla nich również organizowane są liczne festiwale, m. in. w Nowym Sączu, Lublinie a przede wszystkim w „Mieście Dzieci Świata”, czyli w Rabce – wyjątkowo przyjaznej dla małych artystów.\nPoprzedni: Spotkania z łemkowska kulturą\nNastępny: Korzyści płynące z wyjścia do teatru


Nauka języka, doświadczenie zawodowe. Co jeszcze dają uczniom zagraniczne praktyki? - infoWire.pl\n10.12.2019 | redakcja infoWire.pl\nWiele polskich szkół stara się pozyskiwać finansowanie na zagraniczne praktyki zawodowe dla uczniów. Kluczem do sukcesu jest ciekawy pomysł i dobrze rozpisany projekt, z uwzględnieniem zagranicznego partnera. Co zyskują uczniowie?\nPraktyki zawodowe za granicą to szansa dla zaangażowanych i zaradnych uczniów. Mają oni możliwość odbycia intensywnego kursu języka obcego z native speakerami oraz pracy pod okiem wykwalifikowanego personelu, np. szefów kuchni czy właścicieli restauracji.\n„Uczniowie rozwijają umiejętności zdobyte w Polsce i mogą je sprawdzić w innym kraju. Po zakończonych praktykach otrzymują certyfikat zawodowy oraz językowy, co stanowi wartość dodaną w ich późniejszych CV” – mówi w wywiadzie dla agencji informacyjnej infoWire.pl Magdalena Waglowska-Krzciuk, koordynator projektu „Londyn od kuchni” z Zespołu Szkół Hotelarsko-Turystyczno-Gastronomicznych nr 1 w Warszawie.\n„Rozliczenie takiego projektu jest dość skomplikowane. Przede wszystkim należy trzymać się budżetu. Wcześniej jest on przedstawiany radzie dzielnicy, a następnie miasta” – stwierdza Marcin Zimbicki, asystent projektu „Londyn od kuchni” z Zespołu Szkół Hotelarsko-Turystyczno-Gastronomicznych nr 1 w Warszawie.\nNauka języka, doświadczenie zawodowe. Co jeszcze dają uczniom zagraniczne praktyki? 327.50 MB\nKorzyści z praktyk zagranicznych dla uczniów i pracodawców 449.44 MB\nProces rekrutacji uczniów na praktyki zagraniczne 371.68 MB\nMagdalena Waglowska-Krzciuk 3.15 MB\nMarcin Zimbicki 2.69 MB


Recenzowisko: |43| Sztuka Małżeństwa\n|43| Sztuka Małżeństwa\nDziś przybywam do was z recenzją bloga: http://sztuka-malzenstwa.blogspot.com/\nBędącego w kategorii: Fanfiction\nW początkowych rozdziałach 1 - 4 miałaś małą czcionkę, jednak potem zmieniłaś ją. Masz za to duży plus. Wyjustowanie zostało zastosowane. Nie masz akapitów, ale zawsze można je przecież zrobić :)\nSzablon przypadł mi do gustu od razu. Jest genialny i cudownie łączy się z opowiadaniem. Kolorystyka? Nie lubię czerwonego, jednak muszę przyznać iż w połączeniu z tym szablonem, mogę oglądać cały czas ten kolor.\nMasz dość ciekawy styl pisania. Nie jest on typowo książkowy. Oryginalny, luźny. Tak jak byś pisała już wcześniej to opowiadanie, a nie dopiero go zaczynała.\nJak na fanfiction o siatkarzach muszę powiedzieć, że fabuła jest genialna. Po raz pierwszy czytam coś takiego. Jestem pewna iż jeszcze do ciebie wpadnę :)\nUmiarkowana. Troszkę byłam zaskoczona, faktem, że jej mąż pojawił się już w pierwszym rozdziale. Jednak jakoś to przeżyłam.\nBardzo zaciekawia, szczególnie mnie. Po skończeniu czytania czuję niedosyt. Bardzo chciałabym wiedzieć, jak dalej potoczy się ich życie.\n~umiejętność tworzenia świata przedstawionego oraz jego bohaterów (9/15)\nMoże być. Świat przedstawiony jest we właściwy sposób. Co do bohaterów. Ehh, są to ogólne opisy. Pokaż czytelnikom jacy bohaterzy są na zewnątrz, bo jacy są w środku opisujesz genialnie. zrównoważ to, a będzie o wiele lepiej\nOpisy są w porządku. Jedyne do czego bym się przyczepiła, jest opis domu w którym mieszkają. Po prostu chciałabym wiedzieć w jakich warunkach żyją. Co znajduje się w ich domu albo jak wyglądał dom przyjaciółki Juli. Wprowadź to, a będzie się wtedy lepiej czytało opowiadanie.\nZapominasz o poprawnym zapisie! Zdarza ci się pisać dobrze, jednak linijkę potem piszesz już źle. Pilnuj tego.\nTutaj masz jeden z przykładów:\n-Nie musisz mówić -powiedziała blondynka.\nPoprawnie powinno, to wyglądać tak:\n– Nie musisz mówić – powiedziała blondynka.\nPomiędzy pauzą, a wypowiedzią spacja.\nCzasem stosujesz, to pomiędzy wypowiedzią, a didaskaliami. Jednak nie zdarzyło ci się zastosować tego na początku wypowiedzi. Uważaj po prostu przy pisaniu.\nTo jest jedna z rzeczy, która mnie dość pozytywnie zaskoczyła. Pilnujesz interpunkcji. Jednak kilka razy zgubiłaś przecinek przed: "a, że, dlaczego". Czytaj tekst dwa razy i sprawdzaj czy wszytko jest poprawnie zapisane.\nSpójny tekst. Nie przeskakujesz z wydarzeniami. Starasz się również nie przeskakiwać z czasami. Ogólnie nie mam się do czego przyczepić.\nŁącznie zdobyłaś 95 punktów. Jest to więc ocena Bardzo Dobra.\nHmm, co mam ci powiedzieć. W sumie wszystko już nspisałam. Nie będę się więc powtarzać. Zastosuj się do wyżej wymienionych rad, a będzie dobrze.\nBardzo dobra + Dianeczka aa + fanfiction + recenzja\nNersi 31.05.2015, 13:57\n"- Nie musisz mówić - powiedziała blondynka."\nTo dywizy, nie pauzy (a właśnie pauzy lub półpauzy powinny być)\nDianeczk aa 31.05.2015, 14:50\nWłaściwe żadna to różnica. Nie piszemy książki lecz opowiadanie. Według zasad, które warto sobie zobaczyć. Dywizy zastępuje w bolgach oraz watpadach pauzę. Radzę troszkę poczytać kochana Nersi ( nie tylko w internecie ). Pozdrawiam i dziękuje za wyrażenia własnego zdania z którym się liczę ~Vove_Diana\nNat x 31.05.2015, 15:00\nVove niestety nie masz racji. To są zasady ogólne i to, że na wattpadzie i blogach ludzie robią dywizy zamiast pauz lub półpauz, to oznacza jedynie tyle, że cały czas popełniają błędy.\nDianeczk aa 31.05.2015, 15:10\nWłaśnie nie. Odsyłam do zasad z 2014 roku na http://sjp.pwn.pl/. Oraz do kich książek i do kilku nauczycieli z Polskiego :). Oczywiście są to ważne znaki polskie, które często ignorujemy. Jednak wielu z nas nie potrafi ich po prostu stożyć, dlatego można spotkać się z zmianą wprowadzana w zeszłym roku ;)\nNersi 31.05.2015, 15:57\nhanamiya 31.05.2015, 19:29\nTracę wiarę w ludzi, którzy myślą, że dywizy w opowiadaniach są dobrym pomysłem.\nNat x 31.05.2015, 19:32\nDziękuję, ale nie potrzebuje biec do nauczycieli POLSKIEGO :) Właśnie jeżeli ktoś nie potrafi ich użyć, to ma być jego usprawiedliwieniem? Przepraszam, ale niestety się z tym nie zgadzam. Powinniśmy właśnie takie drobnostki pilnować. Skoro zanika − należy przywrócić.\nNersi 31.05.2015, 15:59\nTak z ciekawości aż weszłam na Słownik Języka Polskiego\nPrzeleciałam przez wszystkie możliwe zakładki interpunkcji i sprawdziłam definicję słowa dywiz: dywiz [niem.], znak graficzny w formie krótkiej, poziomej kreski, łączący lub dzielący wyrazy.\nSprawdziłam też każdą jedną sytuację użycia dywizu i nigdzie nie ma napisane, że można stosować go zamiast półpauz lub pauz w dialogach.\nPrzeczytałam każde pytanie ze słowem dywiz w poradni językowej i nigdzie nie ma ani słowa o dialogach.\nW poradnikach dla pisarzy (wydawnictwo Aula, jeśli się nie mylę) jest jasno napisane, że łącznik nie występuje jako znak interpunkcyjny w dialogach.\nUżycie dywizu/łącznika do oznaczania dialogów jest błędem, gdyż nie jest to zgodne z normami interpunkcji – winien być tam użyty myślnik (w postaci pauzy lub półpauzy). Przemawiają za tym również względy estetyczne, ponieważ łącznik jest wizualnie za krótki.\nDywiz nie jest nawet znakiem interpunkcyjnych – to tzw. znak ortograficzny, ponieważ buduje on słowa, nie strukturę dialogu.\nNie wiem, skąd wzięłaś tę dziwną zasadę, że można używać ich zamiennie.\nTo, iż ludzie tak robią, nie znaczy, że jest dobrze.\nDianeczk aa 31.05.2015, 16:36\nOdsyłam do http://pegazedukacja.blogspot.com/2013/07/myslnik-pauza-popauza-14.html\nAnalogia według Encyklopedia ( Książka )\nMyślnik - dywiz. Myślnik\nPierwsze słowa z Encyklopedii nie internetowej.\nZazwyczaj spotykamy się z opisem, że jest to błąd. Jednak moja nauczycielka z polskiego ( nie jest młoda 56 l ) twierdzi, że to nie jest błąd. Głównie z powodu tego, że nie wiele osób potrafi zrobić pauzę lub półpauzę. Nie będę się kłócić. Piszę tak jak mnie poprowadzono i nauczona. Dla nie można używać ich wymiennie. Pozdrawiam i dziękuje za swoją opinię, którą szczerzę szanuję :)\nNersi 31.05.2015, 16:56\nPrzeczytałam ten artykuł na blogu i nadal nie widzę tam wytłumaczenia, dlaczego dywiz zamiast półpauz i pauz.\nDalszych słów nie rozumiem, nie jestem w stanie stwierdzić, co chciałaś napisać :)\nNo właśnie nie można używać ich wymiennie, bo łącznik/dywiz to po pierwsze nie to samo co myślnik (pauza lub półpauza), a po drugie to znak ortograficzny łączący wyrazy, części wyrazów itp.\nI teoretycznie zawsze jest to uznawane jako błąd :)\nChociaż nie spotkałam się nigdy z osobą, która tak zawzięcie twierdziłaby, że można używać ich wymiennie, ale jak kto woli.\nDianeczk aa 31.05.2015, 17:05\nNie będę się kłócić. Przecież nie po to tu jestem. Zawzięcie?! Nie po prostu jestem uparta i nie da się tego zmienić. Cóż generalnie chodzi mi o to, że pisane pauz i półpauz zanika. Nie zdziwię się jak, za niedługo ich nie będzie. Większość ludzi pisze dywizami. Nie tylko amatorzy :)\nJa wolę tak i jakoś nie potrafię tego zmienić. Pozdrawiam serdecznie i dziękuje za twoje komentarze ( Może się dzięki nim przekonam. Kto wiem ). Miłego dnia i tygodnia. Jeszcze raz dzięki :)\nNat x 31.05.2015, 19:29\nDopowiadając, chciałam tylko powiedzieć, że w samej twojej wypowiedzi jest podkreślenie : "Cóż generalnie chodzi mi o to, że pisanie pauz i półpauz zanika. [...]" Dlatego właśnie, że zanika, staramy się "nawrócić" ludzi do pisania poprawnie.\nNersi 01.06.2015, 17:59\nWiększość ludzi tworzy dialogi z dywizami, bo nie wiedzą, że to jest błąd. Moim skromnym zdaniem ocenialnie są właśnie po to, aby je wskazywać, dlatego dobrze by było, jakbyś się do tego przekonała i sama zaczęła tak twierdzić – dzięki temu mogłabyś uświadamiać też to innym :)\nhanamiya 04.06.2015, 13:46\n"Nie tylko amatorzy".\nPrzepraszam, popłakałam się ze śmiechu.


ARP ratuje stocznię… ostrożnie - Puls Biznesu - pb.pl\nWe wtorek akcjonariusze gdańskiej spółki zdecydują, czy dokapitalizować ją 85 mln zł. Na inwestycje czy dla wierzycieli?\nStocznia Gdańsk walczy o przetrwanie. Na wtorek zaplanowano walne zgromadzenie akcjonariuszy. Podejmie ono decyzję o podwyższeniu kapitału o 65-85 mln zł (obecnie 451,6 mln zł) oraz o… dalszym istnieniu spółki.\nWojciech Dąbrowski, prezes ARP, podkreśla, że gdańska spółka otrzymała pomoc publiczną w 2004 i w 2009 r. Na najbliższą ma szansę dopiero w 2019 r. [FOT. TP]\nKolebka Solidarności potrzebuje kapitału, bo — według informacji „PB” — jej długi, szacowane niemal na 500 mln zł, zaczynają przewyższać kapitał. Niedawno proporcjonalne podwyższenie kapitału stoczni zadeklarował Wojciech Dąbrowski, prezes Agencji Rozwoju Przemysłu (ARP), która ma 25 proc. minus jedną akcję w gdańskiej spółce (pozostały pakiet jest w rękach menedżerów związanych ze Związkiem Przemysłowym Donbasu). Propozycję agencji poparł Włodzimierz Karpiński, minister skarbu. Czy we wtorek ARP zagłosuje „za”?\n— Musimy mieć pewność, że podwyższenie kapitału będzie proporcjonalne, czyli że własne fundusze zaangażuje także inwestor strategiczny stoczni. Jej władze powinny też uzupełnić informacje, których wymagamy. M.in. musi przedstawić zaudytowany bilans stoczni. Na tydzień przed walnym nie mamy do niego dostępu — podkreśla Wojciech Dąbrowski.\nZaopiniowanie dokumentu jest planowane na najbliższym walnym, choć zgodnie z Kodeksem spółek handlowych powinno nastąpić do końca czerwca. Agencja wymaga także złożenia przez stocznię sprawozdania z planu restrukturyzacji. Do resortu skarbu powinien on wpłynąć do 10 lipca, a do Brukseli — do 22 lipca. To nie koniec wymagań ARP.\n— Konieczne jest precyzyjne określenie kwestii praw poboru i przygotowanie biznesplanu przedstawiającego cel dokapitalizowania oraz spełniającego test prywatnego inwestora. Od tego przecież zależy, czy Komisja Europejska oceni ewentualne podwyższenie kapitału jako pomoc publiczną, czy przedsięwzięcie komercyjne — podkreśla Wojciech Dąbrowski.\nJego zdaniem, jeśli pieniądze posłużą do spłaty długów, może je zakwalifikować jako niedozwoloną pomoc. Według nieoficjalnych informacji „PB”, strona publiczna obawia się, że pieniądze z podwyższenia kapitału trafią do ISD Trade, dostawcy stali i wierzyciela stoczni powiązanego z ISD Częstochowa, czyli hutą z grupy Związku Przemysłowego Donbasu.\nDużo emocji budzi także kwestia proporcjonalnego udziału akcjonariuszy w dokapitalizowaniu stoczni. ARP do tej pory nie otrzymała od ukraińskich inwestorów pisemnej deklaracji, że wyłożą własną gotówkę. Jarosław Łasiński, szef rady nadzorczej stoczni, mówił niedawno „PB”, że właściciel zaangażuje się finansowo, przelewając 60-80 mln zł, jeśli ARP wesprze sprzedaż zbędnych stoczniowych gruntów albo gdańskiej hali K1, w której realizowana jest niemal cała produkcja. Dzięki temu stocznia chciałaby zyskać około 100 mln zł (całą lukę finansową szacuje na 180 mln zł). ARP nie chce jednak kupić gruntów.\nKomplikuje się także zakup przez nią hali K1, bo agencja ma na niej zastaw (wart 165 mln zł) za udzieloną stoczni pożyczkę, oraz opcję „put”, nakazującą stoczni odkupienie do końca tego roku akcji pochodzących ze zrealizowanego przed laty podwyższenia kapitału o 46,5 mln zł. Wielkość zastawu jest zbliżona do wartości majątku, więc ARP musiałaby albo przejąć halę niemal bezgotówkowo, albo otrzymać od stoczni inny zastaw. W tej kwestii strony nie mogą jednak się porozumieć.\nProblem polega na tym, że pieniądze z odkupionego majątku również mogą trafić do wierzycieli. „PB” dotarł do pisma komornika, dotyczącego zajęcia stoczniowych wierzytelności na rzecz Przedsiębiorstwa Usługowo-Handlowego Grala, któremu stocznia jest winna ponad 200 tys. zł. Z pisma wynika, że na poczet wpłaty tych długów zajęte zostaną pieniądze ze sprzedaży K1 agencji. Podobnych pism — z wyższymi kwotami wierzytelności — może być więcej.\nczłonek Sejmiku Pomorskiego, była wiceminister skarbu oraz gospodarki w rządzie SLD\nNie rozumiem niechęci ARP do sfinalizowania transakcji ze Stocznią Gdańsk. Prawnie jest trudna, ale możliwa. Wspomaganie innych podmiotów to zadanie agencji. Zgodnie z rządowym programem, odpowiada ona za restrukturyzację całej branży stoczniowej, powinna więc tworzyć warunki do uczciwej konkurencji. Warto pamiętać, że Stocznia Gdańsk musi utrzymać miejsca pracy na poziomie i warunkach przewidzianych w programie restrukturyzacji. Konkurencja nie ma takich obowiązków i zatrudnia ludzi na gorszych zasadach. Liczę, że ARP szybko podejmie decyzję oczekiwaną w Stoczni Gdańsk.\nNowe szefowe w ubezpieczeniach\nWaluty / ARP ratuje stocznię… ostrożnie


Lublin świętował zimowy dzień dojazdu do pracy rowerem -\nW tym roku można śmiało powiedzieć, że 14 lutego to dzień zakochanych w rowerach. Tego dnia przypada Międzynarodowego Dnia Zimowego Dojazdu Rowerem do Pracy. Również Lublin włączył się do akcji i przygotował dla rowerzystów niespodzianki. Lubelska niespodzianka dla rowerzystów - Kilkudziesięciu rowerzystów i rowerzystek zawitało dziś rano na Most Kultury, na naszą ak\nJesteś tutaj: Infobike / Wydarzenia / Lublin świętował zimowy dzień dojazdu do pracy rowerem\nINFOBIKE.PL - Opublikowano: 14.02.2020 17:13:58\nW tym roku można śmiało powiedzieć, że 14 lutego to dzień zakochanych w rowerach. Tego dnia przypada Międzynarodowego Dnia Zimowego Dojazdu Rowerem do Pracy. Również Lublin włączył się do akcji i przygotował dla rowerzystów niespodzianki.\nLubelska niespodzianka dla rowerzystów\n- Kilkudziesięciu rowerzystów i rowerzystek zawitało dziś rano na Most Kultury, na naszą akcję w ramach Winter Bike To Work Day. Rozdawaliśmy słodki poczęstunek, gorącą herbatę, nasze nowe opaski odblaskowe i mapy rowerowe Lublina – poinformowało Porozumienie Rowerowe, które włączyło się do akcji.\nCiepłe rękawiczki, opaski i kominy\nRównież miasto z grupą Bombardowanie Włóczką przygotowały dla rowerzystów niespodzianki: ciepłe rękawiczki, kominy i opaski.\nPrzy rondzie Romana Dmowskiego (od strony Zamku) od godz. 7.00 na rowerzystów czekali pracownicy Wydziału Zarządzania Ruchem Drogowym i Mobilnością Urzędu Miasta Lublin. Wśród prezentów znajdowały się także najnowsza "Mapa Rowerowa Lublina 2020" oraz poradnik rowerzysty. Międzynarodowy Dzień Zimowego Dojazdu Rowerem do Pracy odbywa się w drugi piątek lutego w miastach na całym świecie – poinformował lubelski Urząd Miejski.


Armie Rosji i Syrii zaprzeczają, jakoby zaatakowały konwój ONZ - Superstacja\nRosyjskie ministerstwo obrony zaprzeczyło we wtorek, jakoby jego siły powietrzne brały udział w poniedziałkowych nalotach na konwój z pomocą humanitarną koło Aleppo w Syrii. Także syryjska armia twierdzi, że nie zaatakowała konwoju.\nRzecznik rosyjskiego ministerstwa obrony generał Igor Konaszenkow oświadczył, że "rosyjskie czy syryjskie lotnictwo nie przeprowadziły żadnego nalotu na konwój humanitarny ONZ na południowo-zachodnich przedmieściach Aleppo". Konaszenkowa cytuje rosyjska agencja prasowa TASS.\n"Wszelkie informacje na temat miejsca pobytu konwoju były dostępne tylko bojownikom kontrolującym te rejony" - dodał.\nWcześniej Kreml informował, że rosyjska armia sprawdza doniesienia medialne o poniedziałkowych nalotach.\nSyryjska armia również zdementowała informacje, jakoby jej lotnictwo dokonało nalotu. "Nieprawdziwe są doniesienia prasowe, według których syryjska armia wzięła na cel konwój z pomocą humanitarną w prowincji Aleppo" - powiedziało źródło wojskowe, cytowane przez państwową agencję prasową SANA.\nZgodnie z wtorkowym komunikatem Międzynarodowej Federacji Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca w ataku na konwój zginęło około 20 osób. Zabito je, "gdy rozładowywały ciężarówki z pomocą humanitarną". Z oświadczenia wynika, że zniszczono również znaczną część transportowanych materiałów.\nWedług Syryjskiego Obserwatorium Praw Człowieka, organizacji z siedzibą w Londynie monitorującej konflikt w Syrii, ataków z powietrza dokonały samoloty syryjskie lub rosyjskie.


Real Madryt – Cadiz| Kursy, Typy, Gdzie Oglądać? 19.12 - ZAWÓD TYPER\nStrona głównaStrona główna TypyTypy Typy na Real Madryt – CadizTypy na Real Madryt – Cadiz\nTypy na Real Madryt – Cadiz\n“Barcelona nie jest na ten moment dla nas rywalem” – stwierdził w ostatnim wywiadzie Carlo Ancelotti. Trudno nie zgodzić się z trenerem Realu Madryt. Królewscy mają w lidze już 15 punktów przewagi nad Dumą Katalonii, a najbliżej nich w lidze znajduje się Sewilla ze stratą pięciu oczek. Real ma po swojej stronie na ten moment wszystkie atuty, by odzyskać mistrzostwo Hiszpanii i na pewno będzie chciał to udowodnić w najbliższym meczu z Cadizem.\nPrzed konfrontacją z Cadizem, Real Madryt może czuć się bardzo pewnie. Cztery zwycięstwa w ostatnich pięciu meczach przeciwko drużynie z Kadyksu, rewelacyjna dyspozycja Karima Benzemy i Viniciusa Jr, a do tego seria siedmiu kolejnych wygranych w La Lidze. Poczucie komfortu zaburzać może trenerowi Ancelottiemu sytuacja kadrowa, która z uwagi na wiele zakażeń koronawirusem nie jest najlepsza. Niedostępni z powodu kwarantanny będą między innymi Luka Modrić, Rodrygo, Marco Asensio i Marcelo. Zestawienie silnej jedenastki bez wymienionych zawodników może być kłopotliwe.\nCadiz ostatnie zwycięstwo w lidze zanotował ponad miesiąc temu. Od tamtej pory bilans nie wygląda najlepiej – trzy porażki i jeden remis. Dużo gorzej prezentuje się to jednak w statystykach bramkowych – trzy strzelone i aż 12 straconych. Wysokie porażki z Getafe (0:4) i Elche (1:3), które w teorii zdecydowanie są zespołami w zasięgu ekipy z Andaluzji, mocno pogorszyły morale zespołu słynącego z waleczności i agresywnej gry. Obecnie Cadiz ma problemy nie tylko z kreowaniem sobie sytuacji bramkowych, lecz również skupieniem w obronie. W zeszłym sezonie po 17 kolejkach Cadiz miał 21 straconych goli. W rozgrywkach 2021/22 jest to już liczba 31. Więcej goli straciło w La Lidze jedynie Levante, które zajmuje ostatnią pozycję.\nMało kto przewiduje, że Królewskim nie uda się zainkasować po spotkaniu z Cadizem kolejnych trzech punktów. Real jest murowanym faworytem tego starcia, z czego zdają sobie sprawę najlepsi bukmacherzy. Długa lista piłkarzy nieobecnych może być szansą dla Edena Hazarda na grę w wyjściowym składzie. Belg w tym sezonie pełni jedynie marginalną rolę w zespole, a warto przypomnieć, że został kupiony za blisko 150 milionów Euro.\nReal Madryt – Cadiz Kursy\nKursy na wygraną Realu są dosyć niskie i oscylują wokół 1.24. Dobitnie pokazuje to, jak pewni zwycięstwa Królewskich są bukmacherzy. Typ na remis to między 6.40 a 7.20. Cadiz jest w tak słabej dyspozycji, że mało kto spodziewa się wyrównanej walki. Kurs to ok. 12.00.\nReal Madryt – Cadiz Typy Bukmacherskie\nCadiz ma ogromne problemy w ofensywie i strzela mało bramek. Nie spodziewam się, żeby miało się to zmienić w Madrycie. Real będzie naciskał już w pierwszej połowie, chcąc szybko zapewnić sobie prowadzenie, jednocześnie zabezpieczając umiejętnie tyły. Typuję: Cadiz strzeli gola/Nie z kursem 1.88 na Betfan. Obstawiając nie zapomnijcie skorzystać z kodu promocyjnego Betfan.\nReal nie powinien mieć problemów z objęciem prowadzenia już w pierwszej połowie spotkania. Dynamiczni Vinicius i Benzema zadbają o sytuacje bramkowe, które powinni z łatwością wykorzystać. Mój typ to 1 Połowa/Real Madryt z kursem 1.61.\nReal Madryt – Cadiz Transmisja\nSpotkanie rozpocznie się 19.12 o godzinie 21:00 i będzie transmitowane na antenie CANAL+ Sport i CANAL+ 4K Ultra.\n1. Gdzie odbędzie się mecz? W Madrycie, na Estadio Santiago Bernabeu. 2. Którzy piłkarze Cadiz nie będą mogli zagrać? Nie zagrają na pewno Carcelen, Garrido, Jose Marii i Sanchez.


PENSJONAT W BORACH - Agnieszka cz.1\nKolejną naszą wyprawę do pensjonatu zaplanowaliśmy na czerwiec, 2tygodnie urlopu dobrze nam zrobi idzie lato więc powinno nam być tam bardzo dobrze do tego ustaliliśmy że w lipcu też tu się zjawimy na dwa tygodnie co nie obyło się bez zgrzytów w pracy. Jakaś niewidzialna siła ciągnęła nas w to miejsce w bory do naszej erotycznej enklawy. Po przyjeździe zajęliśmy nasz pokoik na strychu, było bardzo późno więc poszliśmy szybko spać chcąc od rana pomóc wujostwu w ośrodku.\nNie myliliśmy się pracy było coraz więcej w weekendy przyjechało sporo turystów i zawsze jest co do roboty. Widok cioci przyprawił mnie o szybsze bicie serca okazało się że ona też ćwiczy w siłowni którą urządził Denis i która cieszy się dużym powodzeniem. Ciocia zaprosiła nas na kolację wieczorem mówiąc, że Wiesiek chce koniecznie pokazać nam film jaki nagrał, nowa pasja pochłaniała go bez reszty a filmy jego były mocno erotyczne.\nDzień spędziłem z Irkiem pomagając mu w kuchni, stał się chłopak jakby członkiem rodziny chociaż wujostwo nie przejawiało względem jego żadnych podtekstów erotycznych. Madzia krzątała się po ośrodku rozwieszając plakaty o salonie masażu który ma być dostępny od poniedziałku. Zbliżał się wieczór więc po przygotowaniu ogniska dla wczasowiczów, udaliśmy się wszyscy do łazni a później do salonu na seans filmowy który Wiesiek przygotował.\nW salonie usiedliśmy na olbrzymiej sofie czekając kiedy wujek odpali dvd, nastąpiła cisza na ekranie pojawiła się młodziutka dziewczyna, która była pokazywana w różnych sytuacjach, to na plaży kiedy się kapała to na tle innych ludzi to znów kiedy siedziała z rozchylonymi nogami.\n- Kto to jest wujku zapytała Madzia\n- To Agnieszka odparł wujek\n- Nowa fascynacja Wieśka, on jak sami wiecie uwielbia młodziutkie dziewczyny odparła ciocia\nDomyślałem się że wujka podniecają młode laski ale żeby takie małolaty o tym nie miałem pojęcia, ile ona ma lat spytałem???\n- 17 odparł wujek\n- Sama tak tu przyjechała, spytałem znów?\n- No nie, może widzieliście jej rodziców, taką cycatą panią Ewę i jej barczystego męża Jacka wyjaśniła Jadzia\n- Ten gość lubi łowić ryby więc dlatego tu przyjeżdżają, a co do tej małolaty to zaraz wszystko film wam wyjaśni czy aby ona jest taka biedniutka jak uważacie powiedział Wiesiek\nDziewczyna jak na swój wiek była dobrze rozwinięta, miała blond włosy opadające prosto do ramion, zapewne rozjaśniane takie były jasne, 175cm wzrostu robiło swoje do tego jej piersi były porównywalne z Beti cyckami. Teraz patrzeliśmy jak leży na kocu i opala się, na ekranie nagle pojawił się Irek, który podszedł do dziewczyny położył się obok niej, by po chwili wyjąć tubkę kremu do opalania. Irek wolno smarował jej plecy, kiedy doszedł do stanika rozwiązał go i dalej smarował, jego ręce wędrowały po jej plecach coraz niżej, wdzierały się pod jej majtki. Dziewczyna nie protestowała tylko wypinała swój krągły tyłek jeszcze wyżej, Irek smarował go zapamiętale ale nie zapominał o reszcie jej ciała, jego ręce ugniatały jej piersi, po czym schodziły w dół i pozbył się jej majtek ukazują nam jej pupę. Zdjął swoje majtki a naszym oczom pokazała się jego pała.\n- Ale ma długiego, szkoda że taki cienki tylko, ciekawe czy umie się nim posługiwać, skomentowała Jadzia widząc pierwszy raz sprzęt Irka\nZbliżenie pokazywało dokładnie jego wielkość ale również to że Agnieszka mimo młodego wieku wie dokładnie jak gra się w te klocki, teraz to sami nie byliśmy pewni czy to Irek daje jej rozkosz liżąc jej cipkę, czy też może ona ssąc jego kutasa. Na efekty długo nie czekaliśmy, Irek eksplodował piękną salwą którą podziwialiśmy w zbliżeniu, ręka dziewczyny dalej pracowała pozbywając się resztek jego spermy, Irek w tym czasie dwoma palcami posuwał ją w pipkę liżąc przy tym jej łechtaczkę. Agnieszka szczytowała wyginając ciało i jęcząc przy tym, leżeli na kocu nadzy przez krótka chwilę. Dziewczyna powoli usiadła na nim, masowała jego klatę a my mogliśmy podziwiać jej bujający się biust nad jego oczami. Te zabiegi spowodowały powrót witalności u chłopaka bo ona sama uniosła się nad jego sterczącą pałę i opuściła się tak by w nią znów wszedł. Dziewczyna wyprostowała się ukazując nam całą sylwetkę, wolno ruszała biodrami kołysząc się na boki a Irek pieścił i szczypał jej brodawki upajając się tą chwilą tak jak my. Zmienili pozycję na pieska przodem do nas każdy teraz widział jak Irek coraz szybciej posuwa ją od tyłu, jak jej policzki robią się czerwone jak grymas jej twarzy zdradzał nam że koniec jest bliski. Tak tez się stało bo oboje padli na koc w konwulsjach rozkoszy, chwile leżeli by ubrani w stroje oddalić się w stronę jeziora.\nFilm podziałał na nas jak zapalnik, mój kutas prężył się od samego początku widząc to Jadzia pobudzała go co jakiś czas ręką. Klękała u moich stóp i łapczywie ssała moją pałę, moja Madzia robiła to samo z wujkiem. Długo tego nie wytrzymałem i o mały włos a spuścił bym jej się na twarz, moja sperma wylądowała na podłodze, oddychałem ciężko ciesząc się że ktoś mi ulżył, szybko musiałem odwdzięczyć się ciotce tym samym. Położyłem ją na podłodze i zabrałem się za jej cipkę. Dziwne że każda kobieta smakuje inaczej, ociekała aż od soków, biorąc przykład z Irka lizałem jej guziczek posuwając ją palcami, doszła błyskawicznie a przez jej ciało przechodziły kolejne dreszcze tak była podniecona, nie czekając na jej pozwolenie wbiłem się swoim fiutem w jej rozgrzane wnętrze do końca. Jadzia jęczała jeszcze po swoim pierwszym orgazmie kiedy ja już penetrowałem jej wnętrze. Wbijałem się w nią całą długością tak jak ona lubi najbardziej trzymając ją za włosy tak by nie mogła się uwolnić z moich objęć. Czułem jak jej cipka zaciska się coraz mocnie na moim kutasie, jęczała mi prosto w twarz próbując nabrać tchu, doszliśmy oboje do ekstazy leżąc na podłodze słyszeliśmy jak Wiesiu i Madzia dochodzą krzycząc na cały salon...\nDodał: ROBUI, 2013.08.09


Jak czyścić meble tapicerowane? - OnlyMyHome\nZapraszamy do kontaktu: biuro@onlymyhome.pl 730 200 130\nSofy i Kanapy\nperson Opublikowany przez: Wojciech Żymełka  Na: piątek,\tlipiec\t3 2020\t comment Komentarz: 0 favorite Wyświetleń: 296\nMeble pokryte tapicerką są jednym z najmodniejszych rozwiązań w aranżacji wnętrz. Ich ogromnym plusem jest duża uniwersalność i wybór zarówno pod względem materiału, jak i jego koloru. W efekcie dobierzemy mebel idealnie dopasowany do wnętrza. Jednak aby wystój przez długi czas zachował piękny wygląd i cieszył oko, musimy regularnie czyścić tapicerkę. Jak to zrobić? O tym dowiemy się z poniższego artykułu.\nCzyszczenie tapicerki — etapy pracy\nMycie naszych mebli najlepiej przeprowadzajmy partiami. Pozwoli nam to na spokojnie zająć się kolejnymi częściami tapicerki — bez pośpiechu i ryzyka, że materiał wyschnie przed czasem lub pobrudzi się w miejscu już wyczyszczonym.\nPracę zacznijmy od siedziska. Jest to część najbardziej obszerna i wymaga największego wysiłku. Później przejdźmy do poręczy, a na koniec zajmijmy się dołem mebla oraz jego tyłem. Dzięki takiemu podejściu do pracy każdy element zostanie potraktowany indywidualnie, działania nie będą ze sobą kolidowały oraz będziemy mieli pewność, że nie pominiemy żadnego miejsca.\nJeśli zaś chodzi o preparaty, na tapicerkę nanosimy ich niewielką ilość. Powierzchnia mebla ma być jedynie zwilżona, a nie mokra. Środek czyszczący wcieramy w materiał do momentu, w którym na powierzchni zaczyna gromadzić się piania lub osad. Obydwa usuwamy razem z brudem.\nNie możemy dopuścić, aby woda wniknęła w głąb mebli, ponieważ może się to skończyć brzydkimi odbarwieniami, zniszczeniem struktury, a nawet rozwojem pleśni.\nJak czyścić tapicerkę z bawełny?\nW przypadku bawełny najlepiej będzie, jeśli posłużymy się specjalną pianką do czyszczenia tapicerki. Przed podjęciem prac warto upewnić się, że materiał dobrze reaguje na środek czyszczący. Sprawdźmy to i nanieśmy piankę na mały fragment mebla w mniej widocznym miejscu.\nSamo czyszczenie przeprowadzamy w kilku krokach. Najpierw odkurzamy tapicerkę odkurzaczem, potem nanosimy środek i czekamy około godziny. Finalnie ścieramy piankę ściereczką (najlepiej białą), aż ta ostatnia przestanie się brudzić.\nJak czyścić aksamity i welury?\nAksamit jest delikatnym materiałem i wymaga szczególnej uwagi podczas mycia. Czyścimy zgodnie z kierunkiem, w którym układa się włosie i wykorzystujemy do tego roztwór składający się z 1 litra zimnej wody i 2 łyżek amoniaku. Podobnie jak w przypadku bawełny, wcieramy środek w aksamit i zostawiamy na około godzinę. Finalnie sięgamy po miękką szczoteczkę i wyczesujemy włosie. Jeśli gdziekolwiek zauważymy sklejone włoski, delikatnie je suszymy (najlepiej suszarką do włosów).\nJeśli zaś chodzi o welur, najlepiej sięgnijmy po specjalny preparat przeznaczony do tego materiału. Podobnie jak przy bawełnie oczyszczamy tapicerkę odkurzaczem, nakładamy środek i czekamy, aż się chłonie. Jednak w przypadku weluru czas oczekiwania jest zależny od wielkości zabrudzenia. Jeśli chcemy tylko odświeżyć mebel, wystarczy godzina lub dwie. Jeśli zaś mamy do czynienia z większymi zabrudzeniami, zostawmy środek czyszczący na trzy do pięciu godzin.\nAby tapicerka skórzana prezentowała się nieskazitelnie przez długi czas, musimy poddawać ją odpowiedniej pielęgnacji i (wedle zaleceń) konserwować trzy razy w roku. Czyszczenie przeprowadzamy tylko i wyłącznie za pomocą specjalnych preparatów do skór meblowych. Najpierw pozbywamy się nagromadzonego na tapicerce tłuszczu — nigdy nie robimy tego mydłem lub innymi wysoko alkalicznymi odczynnikami.\nPóźniej przechodzimy do mycia dedykowanym środkiem czyszczącym. Bierzemy małą ściereczkę i okrężnymi ruchami nanosimy niewielką ilość preparatu na skórzane obicie. Gdy skończymy, przecieramy mebel jakimś miękkim materiałem, np. ręcznikiem.\nTagi: czyszczenie plama\nJak dobrać kolor tapicerki do stylu wnętrza?\n +48 730 200 130


Katalog Katalonia - Biżuteria\nZegarki Certina - Zegarki.zgora.pl\nZapraszamy do naszego sklepu internetowego Cerbiński T. Biżuteria Siedzibę salonu mamy w Zielonej Górze. W sprzedaży mamy srebrną i złotą biżuterię, a także z Zegarki Certina - Zegarki.zgora.pl, Longines, Calvin Klein, Rado i inne z renomowanych...\nBroszki - Me'amoore\nMokotowska 26, 00-561 Warszawa to są dane adresowe firmy Me'amoore. W tym sklepie internetowym można kupić dobrej jakości biżuterię damską. Wszystkie produkty takie jak broszki, kolczyki, naszyjniki, bransoletki mają różne wzory i kolory. Firma...\nBiżuteria sklep - Cerbiński\nOpublikowany 07.09.2013 przez Admin | Dodane w: Biżuteria\nPanie lubią co jakiś czas odwiedzić z biżuterią sklep - Cerbiński to jeden z nich, który sprzedaje swoje produkty także w internecie. Duże doświadczenie jubilera z Zielonej Góry pozwoliło mu na wkroczyć na rynek sprzedaży w sieci. Cerbiński...\nbiżuteria online markiza\nZapraszamy na zakupy do sklepu internetowego Markiz, w którym sprzedajemy nowoczesną biżuterię. W ofercie mamy m.in. kolczyki, łańcuszki, bransoletki, pierścionki, obrączki, a także tworzymy biżuterię na specjalne życzenie klientów. Zachęcamy...\nNovotime to internetowy sklep z zegarkami dla mężczyzn, którego szeroki i różnorodny asortyment jest w stanie spełnić oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów. W jego asortymencie znajdziemy bowiem zarówno klasyczne, jak i nowoczesne...


Wypożyczalnia zamków dmuchanych, place zabaw, zjeżdzalnie - Rzeszów - Happy-Jump\nBaseny z kulami wodnymi\n606 388 025\nTrzy dmuchane place zabaw Spange-Bob, Minionki i Rakieta są propozycją dla najmłodszych dzieci. To bezpieczne miejsce do poznawania bajkowego świata. Dzieci mogą pokonywać tor przeszkód, bawić się w chowanego, skakać, ćwiczyć. Ten sprzęt zapewnia doskonałą zabawę dla większej grupy dzieci jednocześnie. Dostarcza niezapomnianych wrażeń.\nWypożyczalnia zabawek, placów zabaw, zamków - Rzeszów\nOrganizatorów różnego typu imprez plenerowych z Rzeszowa i okolic zachęcamy do wypożyczenia dmuchanych zamków. Są one często podstawową atrakcją festynów, pikników rodzinnych oraz imprez firmowych. Gwarantują doskonałą zabawę nie tylko najmłodszym. Często także młodzież i dorośli chętnie korzystają z oferowanych na naszych eventach atrakcji. Do najpopularniejszych należą: byk rodeo, roller wodny czy eurobangee.\nW Happy Jump specjalizujemy się w kompleksowej organizacji wydarzeń (eventów) na świeżym powietrzu. Układamy program imprez zgodnie ze scenariuszem uzgodnionym z klientem. Kompleksowo pomożemy w przygotowaniu przedsięwzięcia z wieloma atrakcjami (malowanie buziek, skręcanie balonów, gry, zabawy oraz tańce). Oferujemy profesjonalną opiekę animatorów oraz klaunów. Dysponujemy własnym, szerokim asortymentem dmuchańców i sprzętu mechanicznego. Zainteresowanym wynajmujemy nasze dmuchane zabawki. Działamy głównie w Rzeszowie i jego okolicach.\nOprócz niezapomnianej rozrywki proponujemy również catering oraz przekąski dla dzieci (w formie waty cukrowej i popcornu). Do wszystkich zleceń podchodzimy indywidualnie i przygotowujemy optymalne i konkurencyjne cenowo rozwiązania - zgodne z oczekiwaniami klienta. Nasi pracownicy zajmą się wszelkimi kwestiami organizacyjnymi oraz technicznymi.\nW naszej wypożyczalni dmuchanych zabawek w Rzeszowie oferujemy zjeżdżalnie, dmuchane place zabaw, zamki (Sponge-Bob, Minionki, Rakieta). Gwarantujemy bezpieczeństwo wszystkich naszych urządzeń. Posiadają one niezbędne certyfikaty i atesty. Są na bieżąco kontrolowane technicznie i ubezpieczone w ramach OC.\nPoza dmuchanymi zamkami posiadamy do wynajęcia także tor przeszkód Wipeaut, karuzele, kolejkę elektryczną, byka rodeo, zjeżdżalnie, eurobungee, trampoliny, auta akumulatorowe, baseny z kulami lub rollerami, łódeczki i inne. Jesteśmy w stanie zorganizować nawet największe przedsięwzięcia dla urzędów miast, czy gmin. Podejmujemy się również uatrakcyjniania kameralnych imprez rodzinnych (urodziny, chrzciny, komunia, rocznice itp.). Zachęcamy do kontaktu i współpracy zainteresowane osoby z Rzeszowa i okolic.\nHAPPY-JUMP.PL © 2020


Johnny Depp najbardziej przepłaconym aktorem 2015 roku | Pieniądze\nWysokie gaże, niskie zyski. Johnny Depp najbardziej przepłaconym aktorem\nFoto: Shutterstock Foto: Johnny Depp został wybrany najbardziej przepłacanym aktorem roku\nJohnny Depp jest najbardziej przepłaconym aktorem 2015 roku. Popularny aktor choć sam zarabia krocie, to filmy z jego udziałem nie przyciągały w mijającym roku do kin rzeszy fanów - podaje amerykański magazyn "Forbes".\nTo nie był najlepszy rok dla Johnny'ego Deppa. Tegoroczne filmy "Bezwstydny Mortdecai" czy "Pakt z diabłem", w których zagrał Amerykański aktor nie okazały się kasowymi hitami. Łącznie zarobiły niewiele ponad 140 mln dolarów. Dla porównania seria "Piratów z Karaibów", w których zagrał Deep zarobiły łącznie aż 3,7 mld dolarów.\nFilm "Gwiezdne Wojny: Przebudzenie Mocy" zarobił od piątku na całym św... zobacz więcej »\nNic więc dziwnego, że amerykański magazyn "Forbes" uznał Deppa najbardziej przepłaconym aktorem 2015 roku. Wszystko przez to, że 1 dolar wydany na gażę Deppa przyniósł producentom zaledwie 1,20 dolara zysku.\nNa drugim miejscu w niechlubnym rankingu znalazł się Denzel Washington. Aktor zagrał w 2015 roku tylko w jednym filmie. Komedia okazała się klapą, a stopa zwrotu za gażę Washingtona wynosi zaledwie 6,5 dolara.\nTrzecim najbardziej przepłacanym aktorem jest Will Farrell. Komediowy aktor zagrał w tym roku w kilku filmach i serialach, ale produkcje nie zarobiły za wiele. Każdy dolar wydany na gażę Farrella przyniósł 6,8 dolarów przychodu.\nZ niewiele lepszym wynikiem, ale już za podium znalazł się Liam Neeson, który znany jest z filmów akcji. Jego gaża dawała zwrot na poziomie 7,2 dolarów. Natomiast na piątym miejscu znalazł się Will Smith. Każdy zainwestowany w jego rolę dolar przynosił przychody na poziomie 8,6 dolarów.\nPełna dziesiątka najbardziej przepłaconych aktorów:\n1. Johnny Depp: 1,20 USD za każdego wydanego dolara\n2. Denzel Washington: 6.50 USD za każdego wydanego dolara\n3. Will Ferrell: 6,80 USD za każdego wydanego dolara\n4. Liam Neeson: 7,20 USD za każdego wydanego dolara\n5. Will Smith: 8,60 USD za każdego wydanego dolara\n6. Christian Bale: 9,20 USD za każdego wydanego dolara\n7. Channing Tatum: 10,80 USD za każdego wydanego dolara\n8. Brad Pitt: 12,00 USD za każdego wydanego dolara\n9. Ben Affleck: 12,30 USD za każdego wydanego dolara\n10. Tom Cruise: 13,60 USD za każdego wydanego dolara\nAutor: msz/ / Źródło: Forbes,\ngadda33 2015-12-23 12:26:46\nCiekawy jestem, gdzie uplasowałby się Nasz wielki gwiazdor Szyc ?.....:))))


Louis dog | Sklep internetowy littleheroes.pl\nLista produktów producenta: Louis Dog\nGadżety od Louis Dog\nKażdą osobę zainteresowaną nabyciem akcesoriów pochodzących od znanych i cenionych producentów, serdecznie zachęcamy do zapoznania się z naszymi gadżetami dla psa od Louis Dog . Niniejsze artykuły to przede wszystkim akcesoria pozwalające zadbać o naszego pupila, zarówno pod kątem higieny, bezpiecznego i przyjemnego spacerowania, lecz nie tylko. To również szeroki asortyment zabawek dostosowany do wielkości różnych ras oraz ich potrzeb oraz inne akcesoria, które każdy posiadacz psa powinien mieć. Warto również dodać, że wszystkie z nich są nie tylko funkcjonalne i przydatne, ale i niedrogie.\nSukienka dla Psa Louis Dog Woo TUTU Sukienka dla Psa Louis Dog Woo TUTU\nSukienka tiulowo-bawełniania Sukienka tiulowo-bawełniania\nLouis Dog Beautiful Dress z futerkiem Louis Dog Louis Dog Beautiful Dress z futerkiem...\n114,00 zł Zamiast 190,00 zł -40% Brutto\nToday's Tee T-shirt Louis Dog Black Today's Tee T-shirt Louis Dog Black\nOrganic Romper Kombinezon Louis Dog Pink Organic Romper Kombinezon Louis Dog Pink\nKurtka dla Psa Louis Dog Celeb Padding Khaki Kurtka dla Psa Louis Dog Celeb Padding Khaki\n145,00 zł Zamiast 290,00 zł -50% Brutto\nApaszka dla Psa Dandy Biała w Niebieskie Kropki Apaszka dla Psa Dandy Biała w Niebieskie...\nChusteczka apaszka dla Psa Chusteczka apaszka dla Psa\nLouis Dog – najlepsza oferta na rynku!\nOferta artykułów dla psów jest bardzo duża, dzięki czemu niemalże każda osoba posiadająca czworonoga znajdzie coś dla swojego pupila, dzięki czemu będzie on szczęśliwszy, a jak wiadomo – szczęśliwy pies, to szczęśliwy właściciel. Jednak warto zadbać o to, by wszystkie akcesoria pochodziły od znanych producentów, takich jak Louis Dog . Tylko wtedy otrzymują Państwo gwarancję, że nabyte produkty będą nie tylko trwałe, ale również w pełni bezpieczne dla czworonoga. To doskonałą oferta obok której nie da się przejść obojętnie.\nWiele sklepów zoologicznych oferuje psie gadżety po zawyżonych cenach, dlatego też wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Klientów, stworzyliśmy ofertę od Louis Dog , dzięki której nie nadwyrężą Państwo swojego budżetu. To rzadko spotykana okazja, obok której nie da się przejść obojętnie, dzięki której będą mogli Państwo nabyć wszelkie niezbędne akcesoria dla swojego pupila, takie jak zabawki, posłania, smycze, ubranka, obroże i nie tylko!\nZapraszamy do zakupów produktów od Louis Dog!\nJesteśmy cieszącym się dobrą opinią sklepem internetowym, który w swojej ofercie posiada trwałe i solidne produkty od Louis Dog , sprawdzające się w wielu sytuacjach. Istniejemy na rynku od dłuższego czasu świadcząc usługi na najwyższym poziomie. Do każdego Klienta podchodzimy indywidualnie gwarantując możliwie jak najszybszy czas wysyłki zamówionych produktów. Serdecznie zapraszamy do zakupów, a w przypadku jakichkolwiek pytań do kontaktu mailowego lub telefonicznego.\nSmycz tradycyjna Terry Lead\n55,25 zł -15% 65,00 zł Brutto