Święci Pańscy w Sercu Jezusa - Stowarzyszenie KONSOLATAStowarzyszenie KONSOLATA\nŚwięci Pańscy w Sercu Jezusa\n3. Komnata Świętych Pańskich\nKomnata, do której dzisiaj zaglądamy jest przepiękną, chociaż jest ściśle powiązana z poprzednimi. Jednak jej charakter, wygląd jest zupełnie inny. Gdy uchylimy odrobinę drzwi, od razu pada na nas światło. Doświadczamy ogromnej radości i czujemy, że jesteśmy objęci chwałą Boga. Nasze serca zostają porwane do uwielbienia. Mają pragnienie, by paść na kolana, oddać Bogu pokłon i uwielbić Go, Jego Imię, Jego Majestat, Jego wielkość, Jego miłość. A gdy trochę szerzej otworzymy te drzwi znajdujemy się w otoczeniu wybranych – Świętych Pańskich. Jacy są piękni! Niezwykłe to piękno! Cokolwiek byśmy na ziemi nazwali pięknem wobec tego piękna jest obrzydliwością, bo Święci jaśnieją pięknem Boga. Patrząc na nich wiesz, że patrzysz na Boga, że widzisz Jego piękno. Ze Świętych płynie na ciebie światło Boga, czujesz się otoczony światłością Boga. I porywa ciebie wielka radość, wesele. Czujesz, że wraz z nimi, ze Świętymi, pragniesz Boga uwielbiać, pragniesz Mu śpiewać, tańczyć na Jego chwałę. I czujesz, że obejmuje ciebie Jego czystość, tak doskonała, tak cudowna. W tobie jeszcze nie ma takiej czystości, ale piękno jej pociąga ciebie. Chciałbyś być tak czysty.\nTo dusze, które tu na ziemi usłyszały w sobie wezwanie Boga; dusze, które odpowiedziały na to wezwanie pomimo swoich słabości, jakichś obaw czy lęków, pomimo tak częstych wątpliwości. One w swoim wnętrzu czuły, że to Głos Prawdy. I dla tego Głosu porzuciły wszystko, całe swoje dotychczasowe życie i zapragnęły życia z Bogiem. Niestraszne im były trudności, niestraszne cierpienia, bo Głos Boga brzmiał w ich wnętrzach coraz bardziej, coraz mocniej, coraz silniej. A gdy szły za tym Głosem coraz większy płomień miłości obejmował ich i płonęły tak bardzo Bożą miłością, że spalały się w niej. Do tego stopnia, że pragnęły spłonąć dla Boga, że śmierć nie była im straszna, lecz była radością i wyzwoleniem, bo wiedziały, że wtedy już całe będą w Bogu. Każda z tych dusz wiodła inne życie. Każda miała inny charakter i temperament, każda miała inne powołanie, inną drogę. A jednak było coś wspólnego – Bóg w ich sercach, miłość w ich sercach, wielki płomień w ich sercach. W różny sposób Bóg ich powoływał. Ale był taki moment w ich życiu, gdy usłyszały ten Głos po raz pierwszy, gdy uświadomiły sobie, dzięki Bożej łasce, Kim jest Ten, który ich woła. Zadrżały ich serca, upadli na twarz, oddali Bogu pokłon i uznali Boga swoim Panem, Królem. Od tej pory szli za Bogiem i to, czego Bóg oczekiwał, realizowali. Mocą powołania, tego pierwszego spotkania, szli. Napotykali trudności, doświadczali przeróżnych cierpień, przeciwności, ale szli.\nPrzepiękna komnata, przepiękne dusze, ich piękno jest nie do opisania. W tej komnacie znajdują się wszystkie święte dusze od początku istnienia świata po jego kres. Pomyśl, co może oznaczać, że Bóg uchyla drzwi tej komnaty w twojej obecności? Rozważaj teraz życie tych świętych dusz, ich powołanie. Rozważaj, czym są teraz. Jaki jest związek tej komnaty z poprzednimi? Bardzo ścisły. Nie istnieją oddzielnie. Właśnie wtedy, gdy panoszy się zło, Bóg powołuje święte dusze. Gdy nastaje ciemność, Bóg poprzez takie dusze daje swoje światło, które jest latarnią. Wokół tego światła skupiają się inne dusze, przyjmują światło i znowu nastaje jasność. Ale by być taką duszą, potrzeba pokory, bojaźni Pańskiej.\nSpróbuj przed Bogiem, w samotności, rozważyć dzisiejszy temat. Spróbuj zajrzeć do tej komnaty. Powróć do poprzednich i jeszcze raz doświadcz tamtego cierpienia, tamtego bólu związanego z grzechem uderzającym w miłość, raniącym Boże Serce. I spójrz na Świętych, którzy stali się balsamem dla Bożego Serca, Jego radością, ukojeniem. Potrwaj chwilę przed Bogiem, patrząc na Świętych, uświadamiając sobie grzech i zanurzając się w Bożym Sercu, by poczuć Jego bicie, zobaczyć Jego cierpienie. I tak trwaj. Nie uciekaj.\nZajrzeliśmy dzisiaj do trzeciej komnaty. Zobaczyliśmy tam Świętych. W jakimś stopniu mogliśmy podziwiać ich piękno. Jednak trzeba wiedzieć, że to piękno jest nieskończenie większe, wspanialsze. Ziemskie umysły, serca nie są w stanie wyobrazić sobie Boskiego piękna. Zachwycając się czymś tu na ziemi, możemy jedynie tylko przyjąć, że Boskie piękno jest nieskończenie cudowniejsze. Święci uczestniczą w życiu Boga we wszystkim, co jest Boga. Dlaczego mogliśmy zajrzeć dzisiaj do tej komnaty? Dlatego, że Bóg tę komnatę przygotował i dla nas. W tej komnacie są wszyscy Święci. Wszyscy, a więc nie tylko ci, którzy żyli kiedyś. W tej komnacie są już ci, którzy jeszcze będą, narodzą się. W tej komnacie Bóg widzi już nas.\nCzytaliśmy z Księgi Wyjścia o powołaniu Mojżesza (3, 1-6. 9-12). Kiedy Bóg go powoływał, był bardzo zwykłym człowiekiem – wypasał owce swego teścia. Wypasał owce swego teścia, nawet nie swoje, ale teścia. Nie był kimś znaczącym, choć wcześniej wychowywał się w pałacu faraona. Musiał uciekać, był zbiegiem. Poznawał swoje korzenie i wiedział, że wywodził się z narodu wybranego, ale żył z dala od tego narodu. Obawiał się o swoje życie. Był nikim i nie posiadał nic znaczącego. I oto Bóg przychodzi do niego i mówi mu rzeczy niepojęte. Ma się stać przywódcą narodu i wyprowadzić go z niewoli. Mojżesz pyta: Kimże ja jestem, że takie rzeczy ode mnie oczekujesz?\nNa chwilę zatrzymajmy się nad tym pytaniem: Kimże jestem? To pytanie pojawiało się w sercach wielu Świętych w momencie, gdy Bóg ich powoływał, gdy stawiał przed nimi jakieś zadanie, gdy objawiał wobec nich ogrom swojej miłości. Za każdym razem taki człowiek doświadczał tego, kim jest sam z siebie. Dzięki Bożej łasce uświadamiał sobie, że przecież jest nikim, nic nie posiada, że nikt go nie będzie słuchał, a Bóg chce takich rzeczy! Zauważmy, że to Bóg przekonuje Mojżesza do zadania, które ma wykonać. Jak gdyby Bóg udowadnia mu, że to będzie możliwe. W dalszych fragmentach, podczas rozmowy z Bogiem, Mojżesz dowiaduje się, jakie jest Imię Boga, jakie znaki będzie mógł uczynić, aby mu uwierzono; znaki czynione mocą Boga.\nKimże jestem, że właśnie Bóg powołał mnie do tej Wspólnoty? Że prowadzi mnie tą drogą, przemawia, formuje, czyniąc rzeczy niezwykłe. Bo nie do każdego człowieka Bóg przemawia, nie każdemu człowiekowi Bóg daje do ręki chociażby rozważania do Ewangelii. Nie każdemu dzień w dzień wyjaśnia na czym ma polegać kolejny krok, nie każdemu mówi, co robi źle, a co dobrze. Kimże jestem, że Bóg obdarza mnie taki dobrem, chociażby tu, w tym miejscu? Kimże jestem? Przecież w żaden sposób nie wysłużyłem tego sobie. Nie należy mi się to! Nie zapracowałem, nie zrobiłem nic, co by tłumaczyło takie Boże obdarowanie. Kimże jestem w oczach Bożych, że Bóg Sam ingeruje w moje życie? Nie siedzi na tronie Nieba, ale zszedł na ziemię. Można powiedzieć, że Sam osobiście się pofatygował. Kimże jestem, że Bóg do mnie zszedł na ziemię? Który z królów sam osobiście pofatygował się do swojego poddanego, najnędzniejszego i najbiedniejszego, aby go obdarzyć całym bogactwem swoim? Który z królów? Kimże jestem, że Bóg przemawia do mnie bezpośrednio poprzez swoje Słowo – Pismo Święte? Kimże jestem, że Bóg objawia mi tajemnice swego Serca, przedstawia swoje cierpienie i ból, troskę swoją? Kimże jestem, że Bóg dzieli się ze mną tym, co przeżywa – Bóg Wszechmogący, Stwórca?! A ja … – tylko marne stworzenie. Kimże zatem jestem? I, tak jak Mojżesz, staję przed Bogiem w zadziwieniu nad gorejącym krzewem, bo co tutaj mamy jak nie krzew gorejący? Każde Słowo jest płomieniem Pana. Co tutaj mamy, jak nie obecność samego Boga we wszystkim, co nas otacza? Jego miłość objawia się pośród nas.\nZatem, kim jesteś, że Bóg tyle czyni wobec ciebie? Kimś ważnym, znaczącym? Może coś posiadasz takiego, że Bóg zszedł na ziemię, że tak cię wyróżnia? A Bóg tak jak do Mojżesza mówi dzisiaj do ciebie: Wybrałem ciebie i chcę ciebie posłać, bo cierpienie, ból z ziemi unoszą się aż do mnie. Bo ujrzałem cierpienie moich umiłowanych, mego narodu i chcę ciebie posłać. Panie, kim jestem, że mówisz do mnie takie rzeczy? Ani kapłanem, ani politykiem, ani królem czy prezydentem. Jestem nikim, nie posłuchają mnie. Dlaczego Bóg właśnie do nas mówi, dlaczego właśnie nas wybrał? Odpowiedź jest od razu w słowach Ewangelii (Mt 11, 25-27) – spodobało Mu się objawić swoje tajemnice maluczkim, a nie wielkim tego świata. Tak Mu się spodobało.\nDzisiaj masz stanąć w pokorze przed Bogiem w bojaźni Pańskiej i uświadomić sobie, że tak jak Mojżesz – stajesz przed Bogiem. I tak jak Mojżesz – z Nim rozmawiasz. I tak jak Mojżesz – jesteś powoływany. Obejrzyj się do tyłu na wczorajszy dzień, przedwczorajszy. Mojżesz ogląda się do tyłu, bo wspomina swój naród z ziemi egipskiej i widzi tam cierpienie, widzi niewolę. Widzisz dokładnie to samo w pierwszej komnacie, w drugiej komnacie. Widzisz to samo! Bóg daje ci więcej niż Mojżeszowi. Objawia ci swoje Serce, które jest pełne cierpienia, bo Jego miłość jest odrzucona, a grzech ludzki zadaje kolejne rany Jego Sercu. Również i to Bóg tobie objawia. Kimże jesteś? Człowiecze, kimże jesteś? Aniołowie zadziwiają się takim wyróżnieniem, Święci wielbią Boga, a ty kimże jesteś? Czy w twoim sercu również wybrzmiewa to pytanie: Kimże jestem? Dopóki to pytanie szczerze nie wybrzmi w twoim sercu, dopóty nie zrozumiesz swego wybraństwa, powołania, wielkości wyróżnienia. Jesteś najmniejszym z najmniejszych, tym maluczkim z Ewangelii. Bogu spodobało się właśnie tobie objawić swoją miłość i miłosierdzie, a poprzez ciebie objawić ją światu.\nJednak musisz wiedzieć, że do tej komnaty Bożego Serca możesz wejść tylko poprzez pokorę i bojaźń Pańską. Nie ma innej drogi. Pokora, uniżenie, zdeptanie siebie, by przyjąć wszystko, co Boże, by pójść całkowicie za Głosem Boga, by być Mu posłusznym i wiernym do bólu, po śmierć w świadomości, że jest się cały czas nikim, że jest się tylko słabym człowiekiem, że się niczego nie posiada, co mogłoby być mocą człowieka, jego siłą, bez żadnych ludzkich zabezpieczeń, pokorne uznanie, iż Bóg jest wszystkim, przyjęcie tego i konsekwentne życie tą prawdą. Wtedy Bóg poprzez twoje serce zrealizuje swój plan. Z czasem i ty wejdziesz do komnaty, do której dzisiaj mogłeś zajrzeć. Taka jest droga do tej komnaty.\nO, Boże mój i Stwórco! Staję przed Tobą, tak jak Mojżesz. Przyzywasz mnie do Siebie, tak jak czyniłeś to z Mojżeszem. Przyglądam się Twemu działaniu wokół mnie i jestem zdziwiony. Nie rozumiem. Chciałbym poznać, zrozumieć, ale nie jestem w stanie. Otoczony Twoimi łaskami, ogromnym bogactwem, którego nawet w połowie nie jestem w stanie dostrzec, a już na pewno zrozumieć, słyszę Twój Głos, który powołuje mnie. Pragniesz, Panie, osadzić mnie w swoim Dziele. Przedstawiasz przede mną całą wizję, a moje serce na to wszystko truchleje, drżą moje kolana, umysł się miesza. Panie mój, upadam przed Tobą na twarz. Kimże jestem, że mówisz mi takie rzeczy? Kimże jestem, Panie, że pochylasz się nade mną? Że Ty Sam pochylasz się nade mną? Ty otwierasz przede mną Serce, Ty obejmujesz mnie miłością, Ty dajesz mi poczucie bezpieczeństwa. Ty, Boże, Ty! I znowu słyszę Twój Głos w moim sercu, wypowiadasz moje imię, a wraz z tym imieniem czuję, jak całego mnie wzywasz do Siebie. Jak całego mnie wołasz wraz z moim życiem, ze wszystkim. Chcesz całego mnie! Ale, Panie, kim ja jestem?\nKlękam przed Tobą, Boże, niczego nie rozumiejąc, nie wiedząc, przytłoczony ogromem powołania po prostu staję przed Tobą. Nie jestem w stanie nic zrobić, nic odpowiedzieć, po prostu staję przed Tobą.\nDzisiaj, Jezu, uchyliłeś przed nami drzwi kolejnej komnaty. Moje serce zachwyciło się tym widokiem i zapragnęło się tam znaleźć. Nie widziałem związku pomiędzy tą komnatą i tym, co tam zobaczyłem a słowem powołania, które wypowiedziałeś nade mną. Ale Ty wyjaśniłeś mi. W moim sercu połączyłeś te dwa obrazy i zrozumiałem. Każdy z nas ma swoją drogę do świętości. Każdy Święty został powołany, tak jak powołany był Mojżesz. A wypełnienie Twojej woli było właśnie ta drogą, na końcu której jest ta komnata. Kiedy patrzę na tych Świętych, o Panie, są piękni, są wielcy. Jakże ja mogę myśleć o takiej komnacie? Jestem nikim. Pomimo to czuję, Boże, że nie rezygnujesz ze mnie, że Ciebie nie zniechęca moja całkowita słabość, nicość. Ty ukazujesz mi, że wielu z tych Świętych właśnie na początku drogi byli takimi jak ja nędzarzami. Ukazujesz mi ich serca, że ich mocą, siłą, miłością, wytrwałością, cierpliwością byłeś Ty. Ale ja, Panie, niczego nie rozumiem. I znowu dajesz mi wyjaśnienie, że nie wszystkim od początku nakreślałeś całą drogę, wyjaśniając krok po kroku. Szli nieraz w wielkich ciemnościach, wyposażeni tylko słowem powołania, niczym innym. Boże, jak wielka była ich wiara! Jak wielka ufność! Ja nie posiadam takiej. Ty byłeś ich umocnieniem. Udzielałeś łaski, aby wierzyli i mi również jej udzielasz. O, Panie, nie znajduję już żadnej wymówki, ja po prostu się lękam. O, dziękuję Ci, Boże! Spływa na mnie Twój pokój, obejmuje mnie. Jak to dobrze, Panie, że uspokoiłeś me serce. Gdy Twój pokój obejmuje moją duszę, przestaję zadawać pytania. Pragnę być w tym pokoju, pragnę tak trwać. Wtedy już nie lękam się. Jest we mnie ufność i wiara. Wiem, że Ty wszystko czynić będziesz, bo przecież ja, Twoje maleńkie dziecię, więc ufam, że przez całą tę drogę będziesz niósł mnie na rękach. Dziękuję Ci, Jezu! Dziękuję Ci!\nDziękuję Ci, Boże, za ten pokój. Moje serce odpoczywa teraz w Twoim pokoju. Umocniłeś mnie swoim pokojem i teraz już bez lęku mogę Ci powiedzieć, że chcę iść za Twoim Głosem. Dałeś mi siły, aby dalej Ciebie słuchać, aby za Tobą podążać. Dziękuję Ci, Jezu! Ufam, że znasz mnie bardzo dobrze, lepiej niż ja sam siebie, a więc wiesz jaki jestem. Wiesz, że moje ręce są puste. Ty wszystko wiesz. Panie, Ty jeszcze pomagasz mi lepiej zrozumieć siebie, jeszcze bardziej uświadamiasz mi, kim jestem. Jeszcze bardziej poznaję swoją nicość, że nie posiadam niczego w sobie, na czym mógłbym się oprzeć. Nic, po prostu nic. Proszę, niech ta świadomość, że jestem niczym i nic nie posiadam stanie się moją mocą. Na tym się oprę, że jestem niczym i w związku z tym Ciebie przyjmuję za moje wszystko. Nie ma innej drogi. Proszę Cię, Jezu, przekonuj moje serce o tej prawdzie. Pobłogosław nas, Jezu.\nJedna myśl nt. „Święci Pańscy w Sercu Jezusa”\nbarbara - gdynia, 16 lutego 2017 o 12:00 :\nDziękuję Ci Panie za moją patronkę św. Barbarę , każdego Świętego bo są dla mnie pomocą , bo mogę ujrzeć ich życie że nie było takie piękne , zaczynali nieraz bardzo żle ale Bóg miał dla nich swój plan nie nasz nie mój , tylko swój choćby to wydawało się niemożliwe że mogą kroczyć drogą ku świętości . Bo Boży plan zakłada wyprowadzenie dobra z każdego zła. Więc pokładam w Tobie Boże Izraela całą nadzieję. Dziękuję Ci za tę komnatę.


ᐉ Kuchnie na wymiar Łańcut - Niska cena od OTOmistrz\nKuchnie na wymiar w Łańcucie\nMeble kuchenne na wymiar w Łańcucie – wspaniały wybór dla każdego, kto docenia jakość, niebanalność, funkcjonalność i ekologiczność. Dodatkowym atutem współpracy z naszą firmą niewątpliwie jest przystępna cena oferowanych przez nas towarów.\nKuchnia w stylu klasycznym to jedno z najpopularniejszych i najbardziej trafnych rozwiązań wnętrzarskich. Jedni wybierają je ze względu na estetykę, inni ze względu na przystępny koszt, ponieważ elementy tego stylu są ponadczasowe i nie mają modowego charakteru. Jeśli i Ty marzysz o czymś podobnym – zamów kuchnie klasyczne na wymiar w Łańcucie w naszej firmie. Świadczymy pełen zakres usług w zakresie produkcji mebli na wymiar, zarówno dla klientów indywidualnych, jak i korporacyjnych. Jesteśmy do dyspozycji naszych klientów od pomysłu na projekt po jego realizację.\nNiewiarygodne koncepcje i pomysły projektowe, prostota form oraz pełna funkcjonalność w każdym szczególe – w taki sposób charakteryzują się współczesne kuchni na miarę, które oferujemy naszym klientom. Wszystkie projekty tego typu realizujemy z wysoką precyzją, dokonując uprzednio rzetelnych wymiarów pomieszczenia, a sam projekt tworzymy dla każdego klienta indywidualnie, dostosowując wykonanie zarówno do jego preferencji stylistycznych, jak również kwoty, przeznaczonej na jego realizację. Nowoczesne kuchnie na wymiar w Łańcucie – to wspaniały wybór dla klientów, doceniających wysokiej jakości materiały, ekologiczność, a jednocześnie rozwiązania użytkowe, które czynią życie prostszym i przyjemniejszym. Tworzone przez nas kuchnie opierają się na idei idealnych kształtów. We wszystkich elementach istnieje tendencja do minimalizmu, a nieco surowe linie dopełniają przestronność pomieszczenia, wypełnionego powietrzem i światłem.\nDlaczego warto wybrać u nas kuchnie na wymiar w Łańcucie\nNiezależnie od układu, kwadratury, wysokości sufitu i innych cech Twojego mieszkania, a także lokalizacji elementów infrastruktury i typu materiałów ściennych, stworzymy dla Ciebie meble kuchenne na wymiar w Łańcucie na wymiar w przystępnej cenie.\nKuchnie na wymiar w Łańcucie to świetny wybór dla każdego mieszkania, który nie straci na aktualności przez wiele lat i posłuży zarówno w zwykłym gospodarstwie domowym, jak i w kuchni, w której działa prawdziwy mistrz kulinarny.\nWyłącznie wtedy, kiedy zamówisz kuchnie na wymiar w Łańcucie otrzymasz produkt ekskluzywny, idealnie dopasowany do cech Twojego mieszkania, który w jak największym stopniu będzie odpowiadał Twojemu stylowi życia oraz preferencjom stylistycznym. Szczególną popularnością cieszą się nasze nowoczesne kuchnie na wymiar w Łańcucie, wyróżniające się wysoką jakością wykonania i oryginalnym designem, pozwalające stworzyć niepowtarzalne i atrakcyjne wnętrze, nie tracąc nic z funkcjonalności. Jeśli preferujesz tradycyjne rozwiązania – chętnie stworzymy dla ciebie klasyczną kuchnie na wymiar z naturalnego drewna lub wysokiej jakości zamienników.\nKuchnie na wymiar w Łańcucie - Opinie\nChciałam zamówić kuchnie na wymiar w Łańcucie, ale nie wiedziałam, od czego rozpocząć. W tej firmie dostałam bardzo szczegółowe informacje i odpowiedzi na wszystkie pytania, które mnie interesowały. Następnie śmiało złożyłam zamówienie. Efekt prac był bardzo dobry. Polecam.\nZamówiłam klasyczną kuchnie na wymiar w Łańcucie w tej firmie i nie żałowałam wydanych pieniędzy. Dostałam całkiem niedrogo designerskie meble drewniane, wygodne w użytkowaniu i naprawdę ślicznie wyglądające. Długo chodziłam po sklepach – nigdzie nie widziałam czegoś podobnego. Oczywiście każdy, kto przychodzi w gości, zachwyca się Państwa pracą.\nNawet jeśli nie masz fantazji – w tej firmie pomogą ci stworzyć niesamowitą kuchnię. Mnie na przykład zaproponowali liczne wzory mebli do kuchni na wymiar i pomogli nawet wybrać najbardziej odpowiedni. Oczywiście jakość realizacji jest naprawdę bardzo wysoka, a cena – według moich obserwacji jedna z najniższych w Łańcucie.\nŁadnie, szybko i w wysokiej jakości. Czego chcieć więcej od mebli kuchennych? Pracownicy z tej firmy mile mnie zaskoczyli, bo do wyżej wymienionych zalet dodali też takie jak „tanio” i „dokładnie według życzenia klienta”. Prawdziwi profesjonaliści, których śmiało mogę każdemu polecić! Jeśli potrzebujecie mebli kuchennych na wymiar w Łańcucie – warto zamawiać tylko tutaj!\nOd czego zależy cena kuchnie na wymiar w Łańcucie\nTworzymy klasyczne i nowoczesne kuchnie na wymiar w Łańcucie o dowolnym designie, współpracując z klientami bez pośredników i przejrzyście kształtując ceny na własne projekty. Cena mebli kuchennych na wymiar zależy od kilku czynników:\nMateriały. Oczywiście, najdroższe będą meble wykonane z drewna. Jeśli masz ograniczony budżet, najlepiej wybierz meble z płyty wiórowej. Natomiast średnia cena dotyczy mebli z płyty pilśniowej. Opinie o kuchniach na wymiar w Łańcucie, stworzonych przez naszych pracowników, niezależnie od typu wykorzystanych materiałów, są zawsze pozytywne.\nParametry. Zaczynając tworzyć meble kuchenne na wymiar w Łańcucie w przystępnej cenie uwzględniamy rzeczywiste pomieszczenia, w tym różnego rodzaju nierówności, wnęki i inne elementy. Im bardziej złożony projekt, tym droższa będzie jego realizacja.\nMożesz również zamówić u nas inne usługi, w tym sufity napinane Łańcut.\nNajczęstsze pytania o meble kuchenne na wymiar w Łańcucie\n⭐ Od czego zależy koszt kuchnie na wymiar w Łańcucie?\nOferujemy klientom nowoczesne i klasyczne kuchnie na wymiar w Łańcucie z różnych kategorii cenowych, których koszt zależy od wielu czynników:\n⭐ Jak zamówić meble do kuchni w Łańcucie?\nZłożenie zamówienia na naszej stronie nie powinno powodować żadnych komplikacji. Posiadamy katalog zrealizowanych przez nas projektów, a w razie potrzeby dysponujemy także dokładnym cennikiem kuchni na wymiar w Łańcucie, który ułatwi dokonywanie wyboru. Każdy projekt szczegółowo omawiamy ze zleceniodawcą, zatem możesz być pewien, że stworzone meble będą idealnie dopasowane do Twoich wnętrz.\nWszystko zależy od tego, jaki rodzaj projektu zostanie nam zlecony przez klienta. Na przykład tanie meble kuchenne na wymiar w Łańcucie (pojedyncze szafki, blaty, komody) jesteśmy w stanie wykonać nawet w ciągu kilku dni, natomiast realizacja dużej kuchni może potrwać około miesiąca. Zachęcamy do kontaktu z naszym doradcą przed złożeniem zamówienia, by ustalić wszystkie szczegóły.\nW przeciwieństwie do mebli zakupionych w sklepie, gdzie istnieją liczne ograniczenia pod względem wielkości, konfiguracji i koloru mebli, meble na zamówienie ogranicza tylko Twoja wyobraźnia. Klient może zmieniać kolor, materiał, konfigurację, wyposażenie, rozmiar, wystrój itp. Dodatkowo ma możliwość konsultacji z doświadczonym projektantem. Oczywiście, koszt kuchni na wymiar w Łańcucie będzie nieco wyższy, ale jednocześnie klient otrzymuje nie tylko oryginalne, idealnie dopasowane do swojego mieszkania meble, ale także usługę montowania mebli.


Fundacja Strefa Zieleni » Paneliści, panelistki, moderatorzy, moderatorki ZDS 2020\nPaneliści, panelistki, moderatorzy, moderatorki ZDS 2020\nSzwedzki polityk z zielonej partii Miljöpartiet de Gröna, Europoseł w grupie Zieloni/WSE w Parlamencie Europejskim. W PE jest członkiem komisji ds. transportu i turystyki TRAN oraz przemysłu, badań i energii. ITRE. W latach 2008–2011 był jednym z dwóch rzeczników Grön Ungdom, organizacji młodzieżowej szwedzkich Zielonych. Od 2010 zasiadał w radzie miejskiej Sztokholmu, w latach 2014–2016 był członkiem Riksdagu, parlamentu szwedzkiego.\nCzeski polityk i przedsiębiorca w dziedzinie IT, współprzewodniczący czeskiej partii Zielonych Strana zelených, radny miasta Vsetín.\nMichal Berg jest również członkiem zarządu (Committee) Europejskiej Partii Zielonych (EGP).\nDziennikarka, fotoreporterka, polityczka. Po ukończeniu studiów pracowała między innymi w lokalnej gazecie wałbrzyskiej. Zaangażowana w stowarzyszenie Kongres Kobiet. Członkini Rady Krajowej Partii Zieloni.\njest głównym kuratorem Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Był autorem i współautorem wystaw, m.in. w Pawilonie Polonia na 52. i 54. Biennale Sztuki w Wenecji, Tęcza w ciemności w SALT w Stambule i Malmö Konstmuseum, Robiąc użytek. Życie w epoce postartystycznej, Zofia Rydet. Zapis 1978-1990, Wiek półcienia. Sztuka w czasach planetarnej zmiany w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie oraz Parku Rzeźby na Bródnie. Autor tekstów i książek-wystaw, propagator sztuki w skali 1:1, zajmuje się refleksją środowiskową i praktykami (post)artystycznymi w czasach kryzysu klimatycznego.\nProgramistka i romanistka, aktywistka społeczna działająca na rzecz praw kobiet, praw zwierząt, promocji weganizmu. Współzałożycielka i działaczka Stowarzyszenia Łódzkie Dziewuchy Dziewuchom, sekretarzyni Zarządu Krajowego Partii Zieloni, wolontariuszka w fundacji Viva – Akcja dla zwierząt!, aktywistka ruchów antyłowieckich.\nWspólprzewodnicząca (co-chair) Europejskiej Partii Zielonych, skupiających ponad czterdzieści zielonych partii z całej Europy, nie tylko z UE. Evelyne jest doświadczoną dziennikarką i zieloną polityczką belgijską z wallońskiej partii Ecolo, Była między innymi Ministrem Środowiska, Energii i renowacji miast w rządzie Regionu Stołecznego Brukseli.\nAbsolwentka slawistyki oraz gospodarki przestrzennej Euroreg UW. Ukończyła również studia podyplomowe Gender mainstreaming IBL PAN. Aktywistka, koordynatorka Rady Programowej ds. Kobiet w Partii Zieloni oraz delegatka Partii Zieloni do Europejskiej Partii Zieloni.\nWojciech Marian Kubalewski\nWspółprzewodniczący Partii Zieloni.\nDziałaczka społeczna i polityczna, inicjatorka i jedna z liderek Ogólnopolskiego Strajku Kobiet oraz Międzynarodowego Strajku Kobiet. Organizatorka i współorganizatorka licznych protestów, nie tylko w obszarze praw kobiet, ale i w obronie niezależnego sądownictwa, przeciw pedofilii w Kościele Katolickim i blokad antyfaszystowskich.\nSpecjalistka ds odpowiedzialnej (albo zrównoważonej) mody, aktywistka społeczna.\nByły szef Kolei Dolnośląskich. Ekonomista transportu, doradca i ekspert z dziedziny transportu publicznego, manager spółek działających w sektorze publicznym.\nprzedsiębiorca, dziennikarz, członek Rady Krajowej Partii Zieloni. Właściciel kawiarni less-waste, w której jako pierwszy w Polsce zrezygnował z jednorazowych opakowań na wynos. Współautor książki „Less Waste Polska”. Były pracownik Programu 1 Polskiego Radia. Twórca Zielonego Podcastu oraz studia podcastowego Studio PLAC.\nDoktorka nauk prawnych, radczyni prawna, posłanka do Parlamentu Europejskiego, była Zastępczyni Rzecznika Praw Obywatelskich. Autorka pierwszego projektu ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Jako wicedyrektorka Biura Pełnomocniczki Rządu ds. Równego Traktowania koordynowała proces ratyfikacji Konwencji Stambulskiej. Była Członkini Zarządu Equinet. W PE Członkini Komisji LIBE, ENVI, AGRI, a także specjalnej grupy ds. praworządności oraz komisji śledczej ds. transportu zwierząt. Akademiczka i autorka kilkudziesięciu publikacji dot. równego traktowania. Feministka i weganka. (fot. Karolina Harz)\nPoseł na Sejm RP i aktywista. Skupia się na budowie kultury dialogu i zrównoważonym rozwoju. Działa w Komisji Infrastruktury, przewodniczący Zespołu ds. Transportu Rowerowego, wiceprzewodniczący Zespołu ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego. Absolwent Architektury i Urbanistyki na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Organizator wielu wydarzeń́ uwalniających potencjał przestrzeni publicznej, oraz Łańcuchów Światła – protestów w obronie niezawisłości sądów.\nDyrektorka warszawskiego biura Fundacji im. Heinricha Bölla w Warszawie. Studiowała języki i dziennikarstwo. Zajmowała się działalnością dziennikarską m.in. w Wyższej Szkole Gospodarki i Środowiska w Geislingen an der Steige, była też dziennikarką działu polityki Neue Berliner Redaktionsgesellschaft w Berlinie. W swojej pracy dziennikarskiej koncentrowała się na procesach i zmianach społeczno-politycznych, relacjach polsko-niemieckich, tematach dotyczących kobiet, migracji i uchodźców.\nPrezeska zarządu Fundacji Strefa Zieleni, członkini zarządu Zielonej Fundacji Europejskiej (GEF) przy Parlamencie Europejskim. członkini Rady Stowarzyszenia Kongres Kobiet. Aktywistka polityczna Partii Zieloni, była dyplomatka (radca ds. politycznych, ekonomicznych i konsularnych w Ambasadzie RP w Luksemburgu, 2007-2011), absolwentka socjologii na UW i paryskiej Sorbonie oraz studiów z zakresu rozwoju regionalnego i środowiska na Uniwersytecie Versailles-St Quentin-en-Yvelines we Francji. Po długiej emigracji od 2011r. mieszka w Polsce, działa na rzecz promocji ekologii politycznej oraz debaty politycznej sprzyjającej zielonej transformacji i demokracji obywatelskiej.\nAktywistka, polityczka i ekolożka. Współprzewodnicząca Partii Zieloni. Posłanka KO z okręgu nr 3. Zaangażowana w ogólnopolskie i lokalne inicjatywy ekologiczne oraz społeczne, zajmując się w ich ramach walką ze smogiem, energetyką opartą o źródła odnawialne, zmianami klimatu i polityką miejską. Współzałożycielka Stowarzyszenia Aktywnych Społecznie „Trampolina” oraz członkini rady programowej Kongresu Kobiet. Działaczka stowarzyszenia EkoUnia. Współautorka publikacji „Jak tworzyć Wrocław?” „Ruchów miejskich strategia dla Wrocławia” oraz „Progresywna polityka zagraniczna”. Wiceprzewodniczącą klubu parlamentarnego Koalicji Obywatelskiej.\nDziennikarz. Twórca i redaktor naczelny pisma „Z biegiem szyn”. Autor książki „Ostre cięcie. Jak niszczono polską kolej”. Absolwent Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. Jego teksty na temat kolei ukazywały się w największych polskich czasopismach i dziennikach.\nprawnik, profesor Uniwersytetu Warszawskiego na Wydziale Prawa i Administracji, kierownik Katedry Prawa Rzymskiego i Antycznego, specjalista w zakresie prawa rzymskiego. Od lat walczy o równe prawa osób LGBTQ+ w Polsce.\nPosłanka partii Zieloni. Uczestniczka protestów przeciwko wycince Puszczy Białowieskiej. Uczestniczka projektu Ratujmy Kobiety. Brała udział w protestach w obronie niezależności i niezawisłości sądów. Członkini zarządu krajowego Partii Zieloni i zarządu koła Warszawa Centrum. Autorka programu „Polska bez smogu”


Pasta do zębów ELMEX sklep z art z Niemiec Warszawa Darmowe ogłoszenia i oferty ZNAJDE.INFO\nZdrowie > Cała Polska > Warszawa\nGaleria Pasta do zębów ELMEX sklep z art z Niemiec Warszawa\nStrona główna > Zdrowie > Warszawa > Glanz-Chemia Niemiecka Sklep > Pasta do zębów ELMEX sklep z art z Niemiec Warszawa\nPasta do pielęgnacji wrażliwych zębów i nadaje im naturalną biel. Połączenie skutecznej ochrony i delikatnej pielęgnacji z aminofluorkiem okazało się skuteczne. Dla wrażliwości na ból, wybielanie zębów. Niemieckie produkty stały się symbolem najwyższej jakości. Po wielu latach stosowania chemii gospodarstwa domowego, kosmetyków, rozkoszowania się smakiem słodyczy oraz aromatycznych kaw z zachodu. Podpisujemy się po tym stwierdzeniem. Jesteśmy zdania, że zasługują Państwo na najlepsze. Dlatego nasze wirtualne półki aż uginają się od proszków/żeli/kapsułek do prania, płynów do płukania, środków do sprzątania i pielęgnacji domu, kosmetyków, kaw oraz słodyczy pochodzących od naszych zachodnich sąsiadów (Niemiec, Austrii, Włoch oraz Holandii). Wszystkie dostępne produkty przywozimy osobiście! Dlatego mogą mieć Państwo pewność, że są w 100% oryginalne. Szeroki asortyment, atrakcyjne ceny oraz wysoka jakość obsługi klienta pozwolą nam stać się Państwa ulubionym dostawcą. Nasze produkty oferujemy Państwu od kwietnia 2017 roku w sklepie stacjonarnym. Wychodząc naprzeciw Państwa oczekiwaniom ciągle poszerzamy nasza ofertę, rozwijamy się i udoskonalamy. Dlatego postanowiliśmy rozszerzyć nasza działalność otwierając sklep internetowy.\ntel. (+48 ) 502-575-6\nPasta do zębów Elmex Junior skutecznie chroni przed próchnicą i nadaje się do stosowania u dzieci w wieku od sześciu do dwunastu lat. Klinicznie sprawdzona pasta do zębów z aminofluorkiem przyczynia się do zdrowych i silnych zębów.\nPasta do zębów Odol-med 3 Original ma formułę fluoru z całodobową ochroną kwasów cukrowych i chroni przy regularnym szczotkowaniu trzy razy przeciwko próchnicy, problemom z dziąsłami, tworzeniu płytki nazębnej i kamienia nazębnego. Zawiera: fluorek sodu (1450 ppm fluorku). Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.\nTheramed Naturweiss nadaje zębom naturalną biel bez użycia wybielaczy. Przywraca naturalną biel zębów przywraca utwardza szkliwo i zapewnia ochronę 3-way dla zębów i dziąseł: Wysoce skuteczna formuła pomaga zapobiegać próchnicy i remineralize szkliwo. Zmniejsza tworzenie się płytki nazębnej i kamienia nazębnego oraz usuwa płytkę bakteryjną - częstą przyczyną problemów z dziąsłami. - Usuwa bakteryjną blaszkę - Nadaje zębom naturalną biel - Przeciw próchnicy, płytce nazębnej, problemowi kamienia nazębnego i dziąseł\nUsługi i Firmywynajmę\nUsługi i FirmyEgzaminy do Policji\nZa darmoProszĘ O pomoC\nZdrowieKup cyjanek potasu\nUsługi i FirmyAnulowanie długów\nDom i OgródHurtownia narzędzi online\nUsługi i FirmyZarabiaj Online - Duże Możliwości\nMotoryzacjaczęści do silników Deutz ktservice.com.pl, silniki, serwis\nUsługi i FirmyKup Nembutal bez recepty online\nUsługi i FirmyNie patrz na metrykę! Niemiecki dla dojrzałych przez Skype\nDom i OgródPROKRATKI.PL WKŁADY KOMINKOWE ORAZ PIECE WOLNOSTOJĄCE\nDla dzieciEKO GRY planszowe dla DZIECI na prezent - edukacyjna zabawa


HISTORIA RODZINY. SKĄD SIĘ WYWODZIMY\nReferat wprowadzający na Zjeździe RODZINA 2015\nHISTORIA RODZINY. SKĄD SIĘ WYWODZIMY?\nUdokumentowana historia naszej rodziny sięga zapewne bardzo dawnych czasów. Jak ją badać? Od czego zaczynać? Gdzie szukać pisanych źródeł? Pytań jest wiele. W krótkim wystąpieniu postaram się przybliżyć tylko wybrane wyniki dociekań rodziców i moich.\nWiele osób rozpoczyna poszukiwania swoich przodków od wizyty w archiwach, kancelariach parafialnych czy szuka informacji w Internecie. To wielki błąd! Materiały w archiwach są dobrze zachowane, z roku na rok coraz lepiej skatalogowane i jest do nich coraz lepszy dostęp. Coraz więcej archiwaliów jest również dostępnych przez Internet - te dane nie znikną, z czasem będzie je nawet łatwiej odnaleźć. Dla osoby rozpoczynającej badania genealogiczne najlepszym i najcenniejszym źródłem informacji o przodkach powinni być najstarsi członkowie rodziny. Rozmawiając z nimi może nie zawsze otrzyma bardzo precyzyjne dane bo mało jest osób, które pamiętają np. daty urodzenia czy ślubu z pokolenia dziadków, ale oprócz suchych informacji jakie może znaleźć w archiwach na pewno pozna wiele ciekawostek, opowieści i anegdot, których nie ma szans znaleźć w żadnym innym źródle. Do tego w szufladach naszych babć i dziadków przechowywane są często prawdziwe skarby - stare dokumenty no i oczywiście zdjęcia! To są najczęściej ostatnie osoby, które są w stanie rozpoznać osoby na tych zdjęciach, a tylko opisane zdjęcie, na którym wiemy, że znajduje się tam np. nasz pradziadek staje się prawdziwą rodzinną pamiątką. Bez opisu jest tylko ciekawostką - starym anonimowym zdjęciem. Rozmawiajmy z najstarszymi członkami rodziny, spisujmy ich wspomnienia, archiwizujmy stare zdjęcia, starajmy się dowiedzieć kto na tych zdjęciach jest bo dzięki temu zachowamy pamięć o tych osobach, będziemy uzupełniać historię rodziny. A historie te często są wspaniałe i fascynujące jak choćby opublikowane w drugim i trzecim wydaniu Rodzinnika M wspomnienia „Małego Sybiraka” Eugeniusza Augustyńskiego o wywózce na Syberię, służbie w armii gen. Andersa i powrocie do Polski, czy wspomnienia Pawła Sarneckiego o pradziadku Dionizym opublikowane w 5 numerze Rodzinnika. Jak ciekawe mogą być stare zdjęcia będziecie mogli zobaczyć podczas prezentacji SKARBY Z RODZINNYCH ALBUMÓW (w sali kinowej na I. piętrze), podczas której Emilia Wojciechowska będzie pokazywać zdjęcia wyszperane w naszych rodzinnych archiwach. Na wszystkich ok. 200 fotografiach udało się ustalić jakie osoby są tam uwiecznione.\nZebrane w rodzinnych wspomnieniach informacje mogą być też później bardzo pomocne w poszukiwaniach archiwalnych. Dla przykładu informacje, że któryś z przodków służył w wojsku, uczestniczył w wojnie wskazują, że warto zaglądnąć do zwykle bardzo dokładnych spisów poborowych czy innych dokumentów wojskowych. W rodzinie mojej mamy przekazywane są wspomnienia o moim pradziadku macierzystym Stanisławie Gajdzie, który miał być powołany do armii carskiej (Marcinkowice w gminie Bejsce, z których pochodził były pod zaborem rosyjskim) i miał uczestniczyć w wojnie rosyjsko - japońskiej. Na chwilę obecną informacja ta nie znalazła jeszcze potwierdzenia w archiwaliach. Mam jednak nadzieję, że siostra mojej mamy Dorota, która bardzo mocno zaangażowała się ostatnio w poszukiwania dotrze w końcu do dokumentów, w których znajdzie informacje na ten temat. Ale już dokładniejsze informacje, że na początku XX wieku był w Stanach Zjednoczonych znalazły potwierdzenie w amerykańskich dokumentach imigracyjnych dostępnych przez Internet. Udało się w nich odnaleźć opisy wielu ciekawych faktów. Po raz pierwszy wyjechał do USA 18.01.1910 r. Z Hamburga wypłynął statkiem President Grant i przypłynął do Nowego Yorku, a dokładniej na Elliss Island w dniu 30.01.1910 r. Tam pracował jako piekarz. W dokumentach naturalizacji wymieniony jest w Illinois, Indiana, Wisconsin, Iowa. Nie wiemy kiedy wrócił w rodzinne strony, ale kolejny raz wypłynął 27.08.1913 r. z Antwerpii statkiem Montfort i przypłynął do Quebeck w Kanadzie. Po powrocie do Polski sprzedał gospodarstwo w Morawiankach i kupił gospodarstwo w Marcinkowicach - parafia Kościelec Pińczowski.\nGromadzeniem informacji o rodzinie zajął się wiele lat temu mój dziadek Stanisław, po nim tematem zajął się mój tata Wojciech, który wielu z Was wielokrotnie dopingował do spisania i przekazania mu informacji o członkach Waszych rodzin. Dzięki tej pracy udało się skatalogować dane dotyczące ponad 2000 osób - członków naszej rodziny oraz spowinowaconych. Są to oczywiście głównie osoby z najbliższych nam pokoleń. O naszych dalszych przodkach wiedzieliśmy do tej pory niewiele, bo niestety zabrakło już tych, którzy mogliby coś o nich opowiedzieć. Jeszcze niedawno nasza wiedza sięgała raptem trzech, czterech pokoleń wstecz, ale nadszedł kolejny etap, gdy zaglądnęliśmy do archiwów i dało to bardzo dobre efekty. W badaniach nad historią rodziny mojej mamy dotarliśmy już do zapisów ksiąg metrykalnych z XVIII w. Najstarszymi odszukanymi przodkami w linii męskiej mojej mamy Celiny są: Michał i Regina Gajda - urodzeni prawdopodobnie na przełomie XVII i XVIII w. Proszę spojrzeć na wykres 1a, na którym zaprezentowani są moi przodkowie w linii Gajdów; jestem dziewiątym pokoleniem z tej linii. Najstarsi wspomniani przed chwilą Michał i Regina byli rodzicami Marcina Gajdy, urodzonego 01.11.1730 r. Również w linii Gruszków zaprezentowanej na wykresie 1b z poszukiwaniami dotarliśmy już dość daleko, bo tylko o jedno pokolenie mniej.\nGdzie szukać takich informacji? Źródłem, w którym możemy znaleźć najwięcej danych są księgi metrykalne. W Kościele Katolickim zostały wprowadzone na polecenie Soboru Trydenckiego w połowie XVI wieku, więc jeśli zachowały się to pozwalają dotrzeć do nawet bardzo odległych przodków. Są trzy podstawowe księgi metrykalne: zaślubionych, ochrzczonych i zmarłych. Ilość zawartych w tych dokumentach informacji zależała głównie od księdza, który daną księgę prowadził. Są zapisy bardzo obszerne zawierające wiele dodatkowych przypisów, ale zdarzają się także tylko krótkie wpisy z podstawowymi danymi. Najstarsze księgi sporządzane były po łacinie, później w języku polskim, a na terenie zaboru rosyjskiego księgi prowadzono w języku rosyjskim, co sprawia czasem duże kłopoty w rozszyfrowaniu tekstu zwłaszcza, gdy prowadzący zapisy nie miał zbyt starannego charakteru pisma. W księdze zaślubionych zapisy były zwykle bardzo obszerne, znajdziemy tam dość szczegółowe informacje o narzeczonych, ich wiek, wyznanie, stan cywilny, informację o rodzicach oraz dane świadków. Kolejnym dokumentem są księgi rejestrujące urodzenia. I tam znajdujemy wiele informacji. Poza imionami i datą urodzenia dziecka jest wiele informacji o rodzicach, czasem dziadkach, rodzicach chrzestnych, a często również dane akuszerki, która przyjmowała poród. Zacytuję (pisownia oryginalna) akt urodzenia zapisany pod nr 91 z dnia 03.09.1827 r. FRANCISZKA MICHAŁA GRUSZKI syna Wawrzyńca i Justyny z domu Surmak - mojego pra-pra-pradziadka ze strony mamy:\nDziało się w Wsi Kościelcu dnia trzeciego września tysiąc osiemset dwudziestego siódmego roku o godzinie czwartej po południu stawił się Wawrzyniec Gruszka zagrodnik włościanin w wsi Sieradzicach zamieszkały mający lat trzydzieści sześć, w obecności Jakuba Nowaka fornala na folwarku w wsi Ostrowie służącego i zamieszkałego mającego lat dwadzieścia sześć włościanina z Ostrowa tudzież Jgnacego Maja zagrodnika włościanina w Wsi Sieradzicach zamieszkałego mającego lat czterdzieści, i okazał nam dziecie płci męskiej urodzone w domu gdzie mieszka pod numerem trzynastym w Wsi Sieradzicach dnia dzisiejszego o godzinie szóstej rano z jego małżonki Justyny z Surmaków lat trzydzieści mającej. Dziecięciu temu na chrzcie świętym przez nas w dniu dzisiejszym odbytym nadane zostały imiona Franciszek Michał, a rodzicami iego chrzestnemi byli wyżej wymieniony Jakób Nowak i Maryianna Majowa żona wyżej wspomnianego Jgnacego Maja z Sieradzic. Akt ten Stawaiącemu i Świadkom przeczytany i podpisanym przez nas tylko został. Stawaiący ani Świadkowie w akcie wyrażeni pisać nieumieioncy. Ksiądz Józef Jagielski parafia Kościeleckiej Pleban.\nW parafiach prowadzony był również rejestr zgonów, gdzie poza danymi zmarłego bardzo rzadko pojawiały się dodatkowe informacje, zapisywano natomiast przyczynę zgonu. Ale że była ona zwykle podawana przez bliskich zgłaszających zgon to najczęściej mamy zapis, że osoba zmarła z przyczyn naturalnych.\nGdzie znajdziemy te księgi? Oryginały ksiąg metrykalnych przechowywane są w miejscu ich wytworzenia, czyli w parafii i jeśli danego kościoła nie dotknęło jakieś nieszczęście typu pożar, powódź czy zniszczenia wojenne księgi zachowały się do dnia dzisiejszego. Na dostęp do ksiąg zgodę musi wyrazić proboszcz parafii, ale zwykle nie ma z tym problemu chyba, że księgi są mocno nadszarpnięte zębem czasu. Ale to nie jedyne miejsce gdzie możemy je znaleźć. Proboszcz prowadzący księgi był zobowiązany na koniec roku wykonać kopię i przesłać ją do biskupa lub urzędu stanu cywilnego. Więc gdy księgi nie zachowały się w parafii lub jest problem z dostępem do nich to jest duża szansa, że zachowały się kopie tych rejestrów w archiwach archidiecezjalnych lub też w archiwach państwowych. Obecnie coraz więcej ksiąg metrykalnych udostępnianych jest przez Internet. Na stronie metryki.genealodzy.pl prowadzony jest projekt indeksacji metryk parafialnych - dostępnych tam jest już ponad 10 milionów akt, a jest to tylko bardzo mały fragment dostępnych materiałów!\nKsięgi kościelne to najbogatsze źródło informacji, ale mamy jeszcze wiele innych archiwaliów, w których możemy znaleźć informacje o naszych przodkach. Są spisy właścicieli nieruchomości, spisy ludności, akta wymiaru sprawiedliwości - np. księgi sądowe prowadzące ewidencję m.in. transakcji majątkowych, testamentów czy sporów, akta placówek oświatowych, czy wspomniane wcześniej dokumenty wojskowe jak spisy poborowych czy poległych w czasie wojny.\nPrzy poszukiwaniu naszych przodków mamy duże pole do popisu, bo zachowały się bardzo obszerne archiwalia. W przypadku parafii pw. św. Mikołaja w Bejscach, skąd pochodzą przodkowie mojej mamy Celiny, zachowały się dokumenty prowadzone od 1586. I są to jedne z najlepiej zachowanych dokumentów w Polsce.\nW przypadku tutejszej parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Radłowie też nie jest dużo gorzej, bo w Archiwum Diecezjalnym w Tarnowie dostępne są mikrofilmy ksiąg ochrzczonych i małżeństw od 1609 roku, zmarłych - od 1673 roku. Pierwsze wizyty w tarnowskim archiwum pozwoliły już uzupełnić informacje o moich przodkach „po mieczu”, których prezentuję na wykresie 2a, ale mamy tu na razie duże zaległości w porównaniu z wcześniej zaprezentowanymi wynikami badań przodków „po kądzieli”. Historia przodków mojej babci Heleny Mierzwy z domu Ściborowskiej czeka na razie na zbadanie, a znane do tej pory informacje prezentuję na wykresie 2b.\nNajstarszymi znanymi nam obecnie przodkami rodziny Mierzwów, od których rozpoczyna się prezentowane tutaj drzewo rodzinne są moi pra-pra-pradziadkowie Franciszek Mierzwa, który urodził się w 1756 lub 1757 roku w Biskupicach w domu nr 24, zmarł 4 lipca 1816 roku w swoim domu nr 24 w Biskupicach i Marianna z domu Tkaczyk, urodzona pomiędzy 1769 i 1771 rokiem, zmarła 16 marca 1840 r.\n28-letni Franciszek i 16-letnia Marianna wzięli ślub 30 stycznia 1785 roku. Świadkami na ślubie byli Franciszka Lira i Tomasz Tracz. Mieli co najmniej piątkę dzieci: Jakuba urodzonego 25 lipca 1787, który ożenił się z Teresą Marcinkowską, Katarzynę urodzoną 26 marca 1789 roku, która wyszła za Szymona Kosmana, Mariannę urodzoną 9 kwietnia 1797 roku, Franciszka urodzonego 12 lutego 1803 roku oraz Jacka - mojego pra-pradziadka. Jacek Mierzwa urodził się w Biskupicach 18 lipca 1804 r. w domu nr 24. Jego rodzicami chrzestnymi byli Tomasz Tracz i Anna Tkaczyk. Jego żoną była Marianna z domu Hajduk. Mieli czwórkę dzieci: Franciszka - mojego pradziadka, Jana, Marię i Katarzynę. Pradziadek Franciszek żył w latach 1839-1911, akuszerką przy jego porodzie była Maria Kosman, rodzicami chrzestnymi - Paweł Kosman i Katarzyna Kosman, żona Szymona. Pradziadek Franciszek był żonaty dwukrotnie; najpierw z Marią z domu Ziejka, a po jej śmierci z Karoliną z domu Golba. Pokolenie dzieci Franciszka będzie ostatnim, które będę tu omawiać, przy każdym z nich przedstawię również osoby z rodziny i spowinowaconych, którzy uczestniczą w naszym zjeździe. Będę prosić wymienianych o powstanie abyśmy mogli zorientować się kto z której gałęzi drzewa pochodzi.\nZ pierwszego małżeństwa z Marią Ziejką wywodzili się Józef (ożenił się z Józefą Sroką), Katarzyna (wyszła za mąż za Jana Kuklewicza), Antoni (ożenił się z Salomeą Kostrzewą, Teresa (wyszła za mąż za Jana Jonaka) i Zofia, a z drugiego, z Karoliną Golbą - Maria (wyszła za mąż za Michała Sarneckiego), Anna (wyszła za Jakuba Kościuka), Bronisława (wyszła za Macieja Kalitę i nie mając swoich dzieci była przybraną matką córek Macieja z pierwszego małżeństwa), Julia (wyszła za Adama Szatko), Franciszek (zmarł tuż po urodzeniu), Franciszek (ożenił się z Marią Gołas), Stanisław (mój dziadek, żonaty z Heleną Ściborowską), Jan (żonaty z Władysławą Kalitą, jedną z trzech córek Macieja Kality z pierwszego małżeństwa).\nPrezentacja drzewa genealogicznego naszej rodziny dobiegła już końca. Zachęcam, aby w wolnej chwili podejść do prezentowanego tuż obok wydruku (ma siedem metrów długości!), spróbować się odszukać, zweryfikować czy przedstawione dane są pełne i poprawne. Jeśli zauważycie jakieś nieścisłości to bardzo proszę o taką informację. Mam również nadzieję, że drzewo to pozwoli Wam lepiej zorientować się w zawiłościach naszych wspólnych powiązań rodzinnych. Gdyby kogoś bardziej zainteresowały badania genealogiczne i chciałby trochę poszperać w starych dokumentach, to jestem do dyspozycji i postaram się w miarę możliwości podpowiedzieć bardziej szczegółowo gdzie i jak szukać.\nWierzchosławice, 6.06.2015 r.


TVP kontra wielkie imprezy. Starcie nosa z kijem - weszlo.com\nOpublikowane 21.06.2017 18:19 przez\nTelewizja Publiczna i imprezy piłkarskie to trochę konflikt tragiczny. Jedno wyjście jest bezsprzecznie złe – oddanie meczu walkowerem i brak walki o prawa do transmisji. Ale drugie wyjście też nie należy do korzystnych. Jest nim bowiem zdobycie praw do transmisji, a w związku z tym – pojawienie się konieczności przeprowadzenia transmisji. To zaś oznacza, że trzeba będzie mecze zapowiedzieć, a następnie skomentować.\nJakim olbrzymim problemem dla TVP są te ostatnie czynności – wiemy mniej więcej od szesnastej wersji nazwiska Daniego Alvesa w ustach Dariusza Szpakowskiego i drugiego odcinka Studio Plaża.\nDlatego też fakt, że rosyjski Puchar Konfederacji rozgrywany na stadionach przygotowywanych do przyszłorocznego mundialu, pokażą właśnie w Telewizji Publicznej, przyjęliśmy raczej z obawą niż radością. Oczywiście bardzo szybko nasz niepokój okazał się słuszny, Jan Tomaszewski stwierdził, że tych Niemców to on nie zna, Argentyńczycy przyjechaliby z Messim, Loew go zawiódł, a ogólnie to on wszystkich reprezentantów naszych sąsiadów sobie na kartce skreślił, bo ich nazwiska nie zasługują na miejsce w pamięci pana Jana.\nWzrosła też aktywność medialna poszczególnych dziennikarzy. Dariusz Szpakowski zastanawiał się, co z młodym Donamarumą, jeśli Wojciech Szczęsny podpisze kontrakt z Juventusem.\nRedaktor Szpakowski atakuje „Donanananarumą” i bezcenna mina Matiego.\nCoś pięknego. pic.twitter.com/xUOijTzOw3\n— Marek Hłasko (@Dzej_ro) June 14, 2017\nZ kolei Maciej Iwański od paru dni usilnie przekonuje na swoim Twitterze, że uczestniczy aktywnie w rozmowach na najwyższym szczeblu w kwestii rzekomego transferu Roberta Lewandowskiego. Wie wszystko o ofertach za Benzemę, Ronaldo oraz stopniu zainteresowania „Lewym” ze strony Realu Madryt i Chelsea. Nie wklejamy poszczególnych tweetów, musicie koniecznie sprawdzić całą serię newsów. Wiecie, tu rozmawiał z Rummenigge, tam z otoczeniem Mourinho, spytał dwóch znajomych z Hiszpanii – no i wyszło, że Robert raczej w Chelsea, bo jednak Zidane go nie do końca widzi w Realu. Bayern co prawda sprzedawać nie chce, ale temat jest mocno grany – bo jak wiadomo, w Chelsea i Realu najlepszą rozrywką całego pionu sportowego jest rozważanie transferów, których nie można przeprowadzić.\nByłoby to jeszcze okej, gdyby nie fakt, że Iwański odział się w szatę nieomylnego znawcy, któremu zwracać uwagę mogą jedynie ludzie z 20-letnim doświadczeniem w branży dziennikarskiej.\nSkończyło się niestety tak, że Iwański przyznał rację internautom bez twarzy i 20-letniego pracowania na nazwisko, choć tutaj akurat chwalimy – przyznać się do błędu to też sztuka.\nDziś kolejny dzień z TVP (Rosja – Portugalia) i już od rana wiedzieliśmy, coś się zdarzy. No i zdarzyło. Jacek Kurowski stwierdził, że Stanisław Czerczesow odmłodził kadrę, a przed młodymi Rosjanami coś tam, coś tam, coś tam.\nJak mawia Tomasz Hajto: no zobaczmy.\n1986 – 1987, 1993, 1988, 1987, 1987 – 1984, 1987, 1996 – 1983, 1990.\nMłodzi Rosjanie dzisiaj na Portugalię wyszli z jednym zawodnikiem, który mógłby grać podczas trwających w Polsce Mistrzostw Europy. Trzech urodzonych w latach dziewięćdziesiątych. Dwóch poniżej 23 lat. Żadnego nastolatka.\nZrobiło nam się w sumie miło – bo w tak odmłodzonej reprezentacji Rosji najstarsi z nas mogliby się jeszcze załapać na kursowanie po browary. Z drugiej – jesteśmy pewni, że Jacek Kurowski po prostu się nie przygotował, jak to zwykle w TVP bywa. Właściwie powinniśmy oburzyć się na nich wszystkich mocniej – bo „Donanaruma” w Juventusie czy tak rażące przestrzelenie przy prezentowaniu gospodarzy turnieju to błędy, które Telewizji Publicznej zdarzać się nie powinny. Ale ten turniej i tak większość ma tam, gdzie Jacek Kurowski research dotyczący wieku reprezentantów Rosji.\nJacek Kurowski mróz konserwuje Rosja TVP w Moskwie dojrzewa się wolniej.\nPosłuchaj nagrania jeszcze raz. Szpakowski mówi, że Donnarumma przedłużył kontrakt z Juventusem. Jak mógł PRZEDŁUŻYĆ kontrakt z klubem w którym nigdy nie grał. Pomijam już fakt, że z lekka popierdolił nazwisko.\nKłamiesz bezczelnie! ;P\nniesamowity jest Darek, taką bzdurę z kosmosu w stylu „Donnanarumma przedłużył kontrakt z Juventusem” mógł palnąć tylko on 🙂\nZmień informatora, bo ten cię strasznie okłamuje. Albo radzę odstawić onet czy inne transfery.info. pudelek.\nZrozumcie, misie złote, Szpakowski to już stary dziadzio, którego piłka nożna prawie wcale nie kręci. Kręciła go, może ze 30 lat temu albo i więcej, to się interesował i był na bieżąco. Większość komentujących ma 20 lat, góra z hakiem, piłka nożna jest pasją, z racji wieku, w zasadzie od niedawna. Po pewnym okresie obserwacji futbolowego światku, przestanie Was kręcić kto właśnie zamienia jakiś Stoke na West Ham (to nie jest nawiązanie do Donnarummy). Wracając do Szpakowskiego, komentowanie jest dla niego źródłem niemałego hajsu, przyspawał się do koryta i żal mu ustąpić miejsca.\nJa ciebie rozumiem, natomiast ty nic nie rozumiesz.To nie jest krytyka Szpakowskiego, tylko tych co go zatrudniają. Jak to żal ustąpić miejsca? A kto się chu…ego pracownika pyta, czy łaskawie zgodzi się odejść?\nTo idź powiedz swojemu wieloletniemu przyjacielowi „miło było z Tobą pracować 40 lat ale jesteś chujowy i wypierdalaj”.\nTo Kurski to wieloletni przyjaciel Szpaka?\nDyrektorem TVP Sport jest Szaranowicz o ile dobrze kojarzę.\nTo nie zwalać na Szaranowicza zwalniania przyjaciela, tylko wypierdolić i jednego, i drugiego. Bo to jest po prostu TRAGEDIA.\nTVP niestety z tego słynie. Kilka przypadków z tenisa.\n-Mecz Agnieszki Radwańskiej – TVP wchodzi z transmisją w połowie 2-go seta ponieważ leciał mecz NHL. Ktoś może powie, że dla telewizji publicznej to większy priorytet tak? To dlaczego zapowiedziano że ewentualnej dogrywki nie pokażą, tylko przeniosą się na tenis?\n– Mecz Magdy Linette w Birmingham nie był pokazywany, zamiast tego pokazywano powtórkę jakiegoś innego programu.\n– Finał w s’hertongenbosch – zamiast pokazać finał turnieju wybrano wioślarstwo. W moim odczuciu to trochę tak jakby zamiast meczu Borussia – Legia w LM wybrać Huragan Morąg – Motor Lubawa w III lidze.\nA podobnych kwiatków w każdej dyscyplinie by się nazbierało.\nDziwisz się skoro mowa o telewizji do której każda władza (zwłaszcza obecna) mianuje na odpowiedzialne stanowiska za zasługi dla partii?\nCi kolesie byli tam i za czasów poprzedniego reżymu.\nChodziło mi bardziej o osoby decydujące co i kiedy puścić niż np komentatorów czy prezenterów. Ludzie na stołkach dyrektorskich są odpowiedzialni za ramówkę, a oni zmieniają się co wybory… Generalnie prawie cała tv publiczna (w jakichś 95%, bo zawsze ktoś tam inteligentny i niezależny się uchowa, choć obecnie ciężko dostrzec) to upolitycznione bagno od samego początku w 1952 r….\nPrzecież TVP nie pokazała na żywo meczu pucharowego MU z Mitland, bo Agniesia miała akurat biegać po korcie. Więc dali tenis, zamiast wcześniej zapowiadanych transmisji piłki nożnej.\nW transmisjach piłkarskich bywało tak, że nie wyrabiali się na gwizdek rozpoczynający mecz lub drugą połowę. Ostatnio po finale LM zamiast pokazać radość piłkarzy, wpierdolili reklamy i jebane studio. Dlatego ja im proponuję aby zlikwidować wszystkie te ich studia i pseudo analizy w pizdu. I tak z tego nie ma żadnego pożytku. Jest to festiwal żenady. Niech zamiast tego puszczą to co puszczają zazwyczaj w trakcie trwania widowiska sportowego, czyli reklamy, powtórkę Klanu, cokolwiek. Może się wtedy kurwa wyrobią i człowiek obejrzy i posłucha wykonanie hymnów na mundialu? A jak dobrze pójdzie i Jacek Kurski będzie łaskawy, to kto wie? Może i piłkarzy wychodzących z szatni zobaczymy?\nDodam jeszcze słówko o paru redaktorkach pracujących w TVP. To, że są beznadziejni w swoim fachu i często po prostu nieprzygotowani, jeszcze bym zdzierżył. Infantylność, banał, żenada, sztywniactwo i czerstwość? No dobra, to moja wina że jestem masochistą i czasem to oglądam. Powinienem mieć większe pretensje do siebie niż do nich. Ale kurwa zauważyłem, że z czasem te miernoty bez błysku i polotu zaczęły czuć się zajebiście pewnie, obrosły w piórka, myślą że są fachowcami i cwaniakują. O zgrozo, coraz częściej pozwalają sobie na żarciki, nawet szyderę! Jak się takie betony biorą za śmieszkowanie, to wiadomo… robi się ciężko, cholernie ciężko. Atmosfera gęstnieje, jest sucho, poziom zażenowania drastycznie rośnie. Wszyscy patrzą się po sobie. Nie wiadomo śmiać się czy płakać? Pozostaje tylko zasłonić twarz ręką, czyli jakby to powiedziała młodzież: „jebnąć facepalma”. Tego samozadowolenia i błędnego przekonania o własnej zajebistości w wykonaniu redaktorków TVP nie trawię. Nie mam nic do ludzi pewnych siebie, to dobra cecha, jeżeli są ku takiej pewności podstawy. U gości, o których rozmawiamy, nie ma żadnych podstaw.\nTaki Borczuch (ten od wywiadów) jeszcze niedawno był przestraszony i miał kilo w gaciach jak podchodził do kogoś z mikrofonem. To był żałosny obrazek. Widząc go, sam się trząsłem jak galareta. Teraz koleś idzie już na pewniaka i bez zażenowania zadaje pytania z dupy. Ba! Uzupełnia je odważnie swoimi własnymi zjebanymi teoriami. Wolałem jednak, kiedy był płochliwy, bo wtedy przynajmniej bał się pokazać na co go „stać”. A stać go na naprawdę mega czerstwe teksty, po których człowiek się wstydzi za niego, patrząc w ekran. Taki rodzaj empatii…\nNastępni agenci tego typu, to Kurowski i Iwański. Pierwszy jest dyletantem. Nie ma pojęcia o piłce. Niech spierdala do „Pytania na Śniadanie”, bo w takim stylu prowadzi meczowe studio. Drugi cwaniakuje jak gospodarz talk-show. Ewidentnie chce się popisać. Pozuje na kogoś w stylu Borka. Ale Mattiemu może buty co najwyżej czyścić. Nie ta wiedza, nie ten poziom rzeczywistej pasji, nie ta elokwencja. Już nie wspomnę o fryzurze i opaleniźnie… Poza tym, komentator Polsatu z wiekiem nabrał na prawdę sporej pokory i dystansu, stał się wyważony (no chyba że wchodzi w polemikę z Kołtoniem lub Kowalem, wtedy nie ma przebacz).\nObrazu nędzy i rozpaczy TVP dopełnia Szpaku -dziadek z postępującą demencją starczą. Kiedyś słuchało się go z przyjemnością, bo się człowiek przyzwyczaił. Nie było też takiego dostępu do informacji. Internet w powijakach. Nie szło zweryfikować wielu kocopołów, które Pan Dareczek pierdolił, więc to nie przeszkadzało. Niestety do dzisiejszych czasów Szpak już nie przystaje. Sam przyznał, że nadal jest na bakier z komputerem i wiadomości czerpie z jakichś przeterminowanych gazet, co mu kolega przetłumaczy. No i ta demencja… Nie jestem aż tak wrogo nastawiony do Pana Darka jak do jego młodszych kolegów z TVP, bo mam jakiś tam sentyment. Parę fajnych meczyków się obejrzało z jego głosem w tle.\nŻeby nie było, że wszyscy w telewizji publicznej są do kitu, uwielbiam na przykład Jacka Laskowskiego. Jeden z najlepszych wg mnie komentatorów w Polsce. przyjemnie się go słucha. Szaranowicz. Trochę za bardzo filozofuje, nieraz za mocno idzie w patos i głębszą refleksję. Ale kurwa, były chwile gdzie człowiekowi łzy leciały, jak Włodek zrobił podniosłą atmosferę. Za to go szanuję. Przemysław Babiarz to też fajny gościu. Przede wszystkim widać, że lubi to co robi. Elegancko się wysławia. Też szacun.\nW uzupełnieniu ostatniego akapitu; jedynym sportem, który da się oglądać w TVP jest lekkoatletyka. Szaranowicz i Babiarz znają się na rzeczy. Reszta sportów – z wyłączeniem meczów hokeja komentowanych przez Laskowskiego – powinna zniknąć z ramówki na rzecz powtórek Klanu.\nLudzie przyspawani do stołków, bez żadnej ambicji i chęci samodoskonalenia się, zajęci ciągłymi intrygami na korytarzach TVP. Która prywatna firma chciałaby mieć takich pracowników? A tym kutasom płaci się publiczne pieniądze…\nJozwik do Szaranczy tez pasuje na lekkiej.\nRacja. LA to jedyny sport, który wolę oglądać w TVP zamiast w Eurosporcie\nLaskowski to jedyny ogarnięty komentator w TVP. Szaranowiczowi nigdy nie zapomnę, jak otwarcie przyznał, wiele lat temu, jak to piłka nożna nie będzie najważniejsza . Poniekąd Szpakowski i Szaranowicz bazują na tym samym – emocjach. Dla mnie obeznanego kibica, wszystko jest ok. Ale gdy człowiek ma jako takie pojęcie o piłce nożnej, to lapsusy pana Dariusza rażą. Albo spec Włodzimierz: świetnie wyszedł z progu, leci leci, o jaki krótki skok…. Jak w kabarecie.\nZresztą przypomnę, że onegdaj TVP przeznaczyła kasę na tworzenie drugiego serialu, pieniądze te znalazły się kosztem sportu..\nJak to mówił Apoloniusz Tajner: „To był bardzo dobry skok – zabrakło tylko odległości”\nZagadka o skandalicznie niskim poziomie trudnosci, z jakiego to serialu?…:\n„Pelne uzebienie, brak blizn pooperacyjnych, prosty kregoslup… zdrowy czlowiek… tyle, ze nie zywy” 😉\nMnie smuci, ze tak mało na Waszych łamach o mistrzostwach Europy. Taka wielka impreza, taki sukces organizacyjny PZPN (czy za naszego życia doczekamy ponownego?), tyle gwiazd światowej piłki, a zamiast reportaży, wywiadów, komentarzy czytam o TVP i Kielcach. No jak Kur…ski o Opolu!\nI jeszcze nazywanie turnieju gdzie gra np. Ronaldo „pucharem pasztetowej” xD To jest jeszcze portal piłkarski?\nReply to JDLVB\njakby grał tam Messi, to pewnie byłoby kolejne arcyważne trofeum w drodze po Złotą Piłkę i budujące legendę najlepszego piłkarza wszechczasów.\nFutbol w TVP skończył się na monologu Szpaka w meczu ze Słowenią. Ile można słuchać tego pierdolenia zadowolonych z siebie ignorantów: kiedyś Zydorowicz, potem Banasikowski, teraz Jońca z Iwańskim. No i kurwa wszelkiej maści eksperci z bliźniakiem na czele. Mecze na TVP można oglądać tylko po wyłączeniu dźwięku\nMoże dadzą tego gościa od gierek w necie . Taki z wasikiem. Nie pamiętam jak się nazywa ?\nIzaka od CS-a? Boże Broń!!! Już lepiej Małysza…\nA dla mnie futbol skończył się na celnym podsumowaniu Włodka Szaranowicza po porażce z Finlandią 1:3 na początku eliminacji Euro 2008. Powiedział wtedy, że aby zrozumieć co się stało, trzeba by sięgnąć po finlandię… 🙂 Był to chyba jeden z najsmutniejszych momentów w polskiej piłce jakie pamiętam. Nastrój jak na stypie. Nic, tylko wypić kielonka za nieboszczkę naszą reprezentację i się popłakać. Ale piłka ma to do siebie, że się odbija. No i odbiliśmy się od dna. Miesiąc po pogrzebie zmartwychwstaliśmy. Orły Beenhakkera w fenomenalnym stylu ograły Portugalię w Chorzowie. Przez długie lata wracało się do tego spotkania, tak jak starsze pokolenia wracały do meczu na Wembley z 1973 roku… Na szczęście ostatnie dobre wyniki sprawiają, że nie musimy żyć wspomnieniami. lecz patrzymy w przyszłość z nadzieją.\nNo i niby to straszne, że człowiek musi się męczyć z tvp, ale z drugiej strony jak takie turnieje złapie Polsat to trzeba płacić. Jeszcze jakbym mógł normalnie obejrzeć wszystkie mecze, a tak płacę za u21 30zł i z tego zobacze może 3 mecze oprócz Polaków bo nie mam czasu. Już wole żeby tvp z tymi chujowymi ekspertami i komentatorami kupowało prawa bo chociaż nie byłbym ruchany przez Solorza.\nReply to Varim\nJeszcze pod warunkiem, że w ogóle coś zobaczysz, a nie jak ci nieszczęśnicy którzy dopłacili do możliwości oglądania ME’16 na Ipli – pokaz slajdów 😉\nna TVP też płacisz, razem ze wszystkimi, co nie chcą piłki tam oglądać…\nNiech mnie zatrudnią 🙁 ale oczywiście nie, siedzi jakiś beton i robi dziadostwo\nJak będziecie mieli 40 lat na karku to was będą te turnieje i Szpakowskie pierdolic totalnie.\nIwański to mój ulubiony komentator, zawsze daję głośniej telewizor gdy on komentuje, jest niesamowity nie wiem czy nie lepszy od Szpakowskiego ,te jego mądrości, taktyka, debesciak\n20 lat na to pracował.Kozak kurwa.\nSzpakowski jest typowym niedzielnym kibicem i nie ma w tym nic złego, gdyby nie to, że on do kurwy nędzy jest komentatorem sportowym. Pan Dariusz zatrzymał się na przełomie lat 80/90. Gdybym robił program ze wspominkami z dawnych lat, to byłby jednym z pierwszych zaproszonych, ale jeśli chodzi o współczesność, to facet ewidentnie nie nadąża. Do programu Misja Futbol, pasuje tak samo jak Maryla Rodowicz do zawodów fitness. Mam nadzieję, że przez rok czasu wkuje sobie, że w Reprezentacjii Argentyny gra Messi a nie Maradona.\nOglądałeś kiedyś mecze pucharowe drużyn z ZSRR, gdy komentował Szpakowski? On był zawsze kiepski i w dodatku zawsze kibicował tym komu trzeba\nWy tam sobie heheszki ale taki Szpakowski + Hajto to by była miazga.\nNa pewno bym się przy nich nie nudził! 😀\nKuźnia, jestem za! Może petycja albo hasztag na fejsbuku…?\nNie śledzę tego aż tak ale co to za przypierdalanie się że Czerczesow nie odmłodził kadry jak właśnie odmłodził porównajcie sobie kadrę prze jego objęciem i tą\nNo tak, ale oni by chcieli bandę jakichś u-16 demolujących Portugalie, a nie tam jakieś…\nZastanawia mnie ta nagonka na TVP ze strony Weszlo. Gdy Hajto w POLSACIE Cibickiego nazywa Sibikiem to jest OK. O wpadkach Borka już nie wspomnę, ale wystarczy, że pomyli się Szpaku i jest wielkie bicie piany!\nSwoją drogą ile trzeba mieć w sobie zawiści, żeby każdą wypowiedź w TVP tak skrupulatnie analizować, by móc się przypierdolić? Wy oglądacie te mecze, czy tylko słuchacie komentarza?\nDokładnie,widać,że to jakieś młokosy tu wylewają frustrację.Żałosne.Sami byście skomentowali jakiś mecz,to byście zobaczyli jakie to proste,nie pomylić się przez całe 90 minut w emocjach.\nUżywasz tych samych argumentów co Iwański. On i jego koledzy dostają hajs za swoją robotę i mają ją wykonać dobrze. Ja nie muszę być komentatorem, żeby się przypierdalać. Od 30 lat słucham tych baranów i krew mnie zalewa, jak słyszę, że TVP wykupiła licencję na jakąś imprezę.\nHajto ponoć grał z Motorem(ponoć z J.Bąkiem w składzie) w Lublinie w 1990 r podczas gdy zadebiutował w Ekstraklasie w 1991, a z Motorem na wyjeżdzie nie zagrał nigdy\nSzpakowski komentując finał LM cały czas mówił o jakimś Guardado.Facet wyleciał z boiska a ten o czerwonej dla Guardado.Facet nie odróżnia Meksykanina z PSV od Cuadrado z Juventusu.Po prostu ten typ tak ma.\nReply to onlyblue\nSzpakowski pomylił kilkukrotnie nazwiska polskich piłkarzy na Euro, więc o czym my mówimy….\nSłusznie, że ktoś w końcu zwrócił na to uwagę.\nA tak na marginesie, to nie rozumiem, skąd wzięła się moda na jaranie się komentarzem Hajty. Te jego teksty są niekiedy tak żałosne, że aż się odechciewa oglądać mecz (moja opinia). Żeby nie było Szpakowski wielkim wirtuozem komentarza nie jest, ale jakoś łatwiej mi przyjąć te jego ciągłe wpadki, aniżeli słuchać „mądrości” Hajty.\nI przestancie ciągle p…,że ten turniej wszyscy mają gdzieś,o co wam chodzi? Ronaldo ma gdzieś? Czerczesow? WTF? Nie chcecie oglądać,to nie,ale nie obrzydzajcie swoimi głupimi wstawkami.\nNarzekanie na TVP jest słuszne,ale przypomnijcie sobie ten Polsat rok temu,czy było jakoś dużo lepiej? Z Jackiem Zioberem czy ekspertami w studio? Nie było lepiej.\nByło tragicznie… Choć ja bym chciał nawet ten mundial za rok w Polsacie, ale wszystkie mecze z komentarzem Hajty- element humorystyczny to w końcu ciekawe urozmaicenie 😉\nHajto jest tak tragiczny, że aż śmieszny, ale ma też momenty gdy dzięki braku hamulców powie coś prawdziwego (czego ktoś inny by się nie odważył) jak ostatnio o Dawidowiczu. I tak wolę go od Borka. Dla mnie najlepszy duet komentatorski to był zawsze Twarowski-Nahorny i premier league w c+. Polsat może się schować, TVP tak samo.\nOczywiście, pomijając brzmienie samego głosu Twarowskiego (czasami zbyt „daje” po uszach) to komentatorzy z TVP i Polsatu nie dorastają im do pięt… Co do Dawidowicza, akurat tu miał rację, ale czasami te jego teksty są po prostu żenujące- jak np. koło 34 minuty ze szwedami było chyba „Szwedzi wychodzą czwórką do rzutu rożnego, zobaczcie Państwo, oni to trenowali…” no kuźwa, odkrywcze stwierdzenie 😀 ja wiem, że mecz oglądają też „przeciętni Janusze”, ale bez przesady… A o krzyczeniu „no podaj!” itp, zupełnie jak dziecko któremu nie wychodzi gra w FIFę czy PRo Evo to już nie wspomnę…\nJesli mowisz o pilce to prawda. Nahorny, Twarowski sa dobrzy. Jednak ja lubie jeszcze Przema Pelke. Lubie jego glos, zna sie na rzeczy. Spoko jest tez Lorek na tenisie, a przy Wanio mozna sie na siatce posmiac.\nJesli jednak chodzi o duety, to mistrzami sa Wyrzykowski & Jaronski ( niedlugo TDF) oraz Jewtuch & Kruk. Idealny przyklad dopasowania sie i symbiozy.\nA ja mimo wszystko uważam, że chłop jest niegłupi, tylko pracuje w złym miejscu. TVP to chory organizm. Powinni ją zamknąć w diabły, no ale która władza dobrowolnie zrezygnuje ze swojej tuby propagandowej?\nCzęściowo się nie zgodzę, bo mi bynajmniej podoba się to w jaki sposób komentuje mecze piłki, ale ręcznej. A co do nożnej, to tu akurat jest kiepsko.\nSzanuję odmienne zdanie, ale mi akurat ten emocjonalny komentarz się podoba. Dlatego rozróżniłem, że co piłka ręczna, a co innego piłka nożna. Wracając do ręcznej, zdecydowanie jego najgorszą manierą jest powtarzanie jednej ciekawostki po sto razy. Ile można słuchać, że Reichmann wraca do Niemiec, bo jego żona nie zaaklimatyzowała się dobrze w Kielcach? Słysząc to podczas każdego meczu na igrzyskach, można dostać przysłowiowej kurwicy.\nŻeby nie było, nie uważam go za jakiegoś „superkomentatora” nawet w ręcznej. Po prostu do tej dyscypliny trochę lepiej pasuje jego specyficzny styl, czyli jeszcze jakoś ujdzie.\nRutenka oddaj pilke ! ;]\nCo się tak przywalacie do intelektualisty, komentatora Marcina. Chłopaczyna wychował się na Grochowie, kumpli w klatce miał jakich miał. I tak wyszedł na ludzi.\nNie nie …byłem zachwycony ze całe euro 16 będzie w Polsacie . Tylko szkoda że później okazalo się ze każdy mecz trzeba oglądać w necie ,chyba że udało się odpalić ipla. Więc już lepiej złapać kilka ciekawostek od szpakowskiego czy wysłuchać cięty i kontrowersyjny komentarz zewlakowa w 100 % na telewizorze bez problemów . Jednym słowem coś za coś .\nTo że wszelkie transmisje TVP są amatorszczyzną, to wiadomo nie od dziś. Z resztą wku*wili mnie gdy zrezygnowali z transmisji LM (chociaż finał transmitują wow!).\nAle już wolę żeby mundial leciał na TVP, niż na Polsacie, który by na 99,9% by zakodował wszystkie mecze (mecze Polski pewnie byłyby emitowane w otwartej telewizji, ale gdyby mogli to też by zakodowali patrz MŚ w siatkówce 2014)\nWojciech Mann miał 100% racji twierdząc, że wiele osób w TVP jest tylko dlatego, gdyż mają o sobie wysokie mniemanie.\n20 lat w fachu… jak ten koleś nie potrafi czasem poprawnie odczytać decyzji sędziowskich, a mecze z jego komentarzem przypominają czasem nakładanie makaronu na widelec.\nTVP i Polsat to jak dżuma i cholera.\nJedni jak zawsze dadzą pokaz „profesjonalizmu”, a drudzy wszystko zakodują.\nSolorz, ty dusigroszu. Nie lubię siatkówki, ale za te mistrzostwa coś zakodował, należy się doczesne potępienie.\nIwański to nie jest ten co razem z Kołodziejczykiem z WP komentując jakiś mecz Barcelony dopiero po kilku minutach załapali, że Messi strzelił bramkę ze spalonego i dlatego arbiter jej nie uznał, a ci pieprzyli o problemie po stronie realizatora, że wynik się nie zmienia?\nA moim zdaniem Dariusz Szpakowski się poprawił. Tak własnie poprawił. Nie popełnia już tylu błędów ile popełniał wcześniej i Puchar Konfederacji komentuje nawet dobrze. Fajnie się go słucha. Nie rozumiem takiej nagonki na niego, Hajto tyle błędów wczoraj popełnił i weszło milczy. Nie czepia się. Jak Sibika mylił z Cibickim i reszty jego wpadek. Jakoś tam się nikt go nie czepia. Szpakowski raz przekręcił nazwisko i od razu nagonka. Z TVP nieźle komentuje też Tomasz Jasina. A Maciej Iwański na początku nawet nieźle komentował gdy przyszedł do TVP, ale ostatnio tu macie rację mu odbiło. Sprawia wrażenie przemądrzałego, i ciągle powtarza „proszę spojrzeć” oraz przypomina o transmisji w tvp 10 razy w jakimś meczu. Tak jak kiedyś Szpakowski o Tygodniku Kibica. Dlaczego nic nie napisaliście o wpadkach komentatorów we wczorajszym meczu Polaków? Tylko czepiacie się TVP. Nie są tam mistrzowie komentowania ale na Polsacie też nie ma żadnych mistrzów. Hajto przechodzi samego siebie a Weszło milczy. Na youtubie tysiące filmów z jego wpadkami tylko nie na weszło. Za to Szpakowskiego czepiacie się na okrągło mimo że naprawdę ostatnio się poprawił.\nMożna i należy krytykować to jak TVP pokazuje piłkę.\nJednak czy rozmaici tacy od Rudzkiego zaczynając, przez Kołtonia, Kapice, Święcickiego, Hajtę, Przytułę czy innego Murawskiego nie opowiadają głupot, nie wpadają w słowotoki ?!\nDonanaruma w Juventusie nie był w TVP, tylko na Onecie.\nJeżeli jesteśmy już przy Szpakowskim, to ja zaprezentuję małą ciekawostkę. Otóż może ktoś nie wie, ale Szpakowski komentuje też hokej na lodzie, rzadko bo rzadko, ale coś tam czasem skomentuje. I co ciekawe, w mojej opinii, dużo lepiej komentuje hokeja niż piłkę, co jest pewnym paradoksem, ponieważ hokej wydaje się być wyraźnie trudniejszy do komentowania, bo jest zdecydowanie bardziej dynamiczny. Szpakowski, komentując hokej, bardzo dobrze identyfikuje zawodników (kto jest przy krążku, kto gdzie przebywa na lodowisku) mimo, że jest to ZNACZNIE trudniejsze, niż w przypadku piłki nożnej, gdzie tu z kolei mamy z jego strony błąd za błędem, pomyłkę za pomyłką. Ponadto duże lepiej czyta grę, bardzo dobrze ogarnia sytuację na lodzie, rzadko myli chociażby odgwizdywanie spalonego od odgwizdywania przewinienia,\nJak się nad tym zastanawiam to dochodzę do wniosku, że może Szpakowskiego po prostu piłka specjalnie nie interesuje. Komentuje, bo jest to tylko jego praca, co jest częściowo przyczyną tych wszystkich absurdalnych wpadek. Ciekawe, co?\nNiestety albo stety, sytuacja na rynku dziennikarstwa sportowego wygląda tak, że nie mając piłki nożnej w gronie dyscyplin, którymi się zajmujesz, skazujesz się na bycie na marginesie dziennikarstwa. Nie jest wykluczone, że Szpakowski z pełną premedytacją tak zaplanował swoją karierę, aby piłka była tylko kluczem, który otwiera mu drzwi – do tego by mógł być prawdziwym panem dziennikarzem, i do realizowania się w sportach, do których czuje prawdziwą pasję.\nOglądam wszystkie odcinki programu gdzie gospodarzem jest Pol. Miło słuchać ciekawych spostrzeżeń Borka i Smoka. Szpaku zaś napieprza takimi ogólnikami i ma wiedzę jakby jedyne co czytał to BravoSport.\nJeszcze specjalizuje się w dopowiadaniu jak Borek albo Smokowski zawieszają głos przed jakimś słowem. Dzięki temu wygląda jakby miał coś do powiedzenia.\nSzpakowski po prostu jest roztrzepany, sam tak mam. Myśli o dwóch rzeczach i mu się mieszają przez co wychodzą takie perełki 😀 Ja tam wolę jego niż Hajtę.\nTVP się kompromituję to jest fakt ale Borek z Hajto idą w dobrym kierunku żeby być na poziomie Szpaka i Żewłakowa… Pierwszy tak samo stronniczy jak Żewłakow tyle że Borek dostaje erekcji na widok Lewandowskiego przy piłce od kiedy gra w Bayernie( gdzie wcześniej spuszczał się nad BvB co jest jeszcze bardziej żałosne…) a Żewłakow dostaje erekcji na widok Realu Madryt… Natomiast Hajto co mecz pierdoli głupoty jak Szpakowski taki z niego ekspert jak z Nevilla który najpierw jako ekspert w angielskiej TV oznajmia na antenie że nie rozumie jak można przegrywać z Barcelona że według niego wystarczy dobra taktyka i Duma Katalonii nie ma nic do powiedzenia a następnie zostaje trenerem Valencii i kompromituje się dostając od Barcelony 7:0 w cymbał… Różnica taka że Neville coś tam jeszcze jako piłkarz grał a Hajto został największym pośmiewiskiem MŚ2002 zaraz po Górniakowej no i Tomuś najpierw się ośmieszył jako trener a później zaczął się wymądrzać w TV a u Nevilla było na odwrót najpierw się wymądrzał a później się ośmieszył jako trener 🙂\nNajlepszym komentatorem TVP jest Laskowski 10x lepszy niż czterej panowie których wyżej wymieniłem i 100x lepszy niż czarna owca kliki komentatorskiej z eNki czyli pan o inicjałach ŻŻ…\nCzasami tak sobie myślę, że ta tvp to niezły skansen leśnych dziadków (jak niegdyś… a może wciąż PZPN?), a Szpakowski jest komentatorskim odpowiednikiem Rodowicz Maryli.\nDonanaruma przejdzie do Śląska Wrocław. Toż to oczywiste.\nSwoją drogą trochę nie bardzo rozumiem czepiania się akurat tej, małej jak na Szpakowskiego, wtopy. On przecież ma na koncie dużo o wiele większych omyłek i bredni.\n„Matti” jest ok, tylko mógłby nie promować na chama różnych koleżków od kieliszka („Betis Profesjonalista” Kowalczyk, Mario Piekario, Piotr „Tyson” Świerczewski).\nDla mnie najlepszym człowiekiem komentującym sport jakiego usłyszałem był Tomasz Zimoch. No i chuj. No i cześć.\nPs. Chociaż jak chwilę nad tym pomyślałem, to należy tu dodać Bohdana Tomaszewskiego, przedstawiciela wymarłej już niestety generacji sportowych komentatorów, człowieka, dzięki któremu zacząłem oglądać tenis.\nAktywność medialna Szpakowskiego w żaden sposób nie wzrosła. Regularnie był w misji futbol od bardzo dawna. Chujowy research albo celowe naginanie autora.\nOstatnio pokazali, jako prawdzie wydarzenie, skecz jakiegoś francuza co udawał muslima i w sklepie zrzucał z półek alkohol. Miszczowie kłamstwa i manipulacji…\nKilka dni temu informowaliśmy, że Korea Północna gromiąc Japonię 7:0, USA 4:0 i Chiny 2:0 awansowała do 1/8 finału mistrzostw świata, gdzie zmierzy się z Brazylią. Nieco ponad tydzień później północnokoreańska telewizja poinformowała, że drużyna narodowa tego kraju wygrała Mundial…\nZa to w Polsacie mam Hajtę. Po ostatnim Euro wolę TVP niż Polsat, bo ci puszczają Puchar Konfederacji w otwartych antenach, Polsat by pewno nie puścił. Zapominacie panowie o Laskowskim, który jest genialnym komentatorem\nDokładnie. Mnie znacznie bardziej interesuje euro u-21 niż puchar konfederacji (mam do tego prawo) ale doceniam że PK mogę obejrzeć w otwartej tv i czasem się trafi fajny meczyk (np. Australia-Niemcy) a na euro obejrzę sobie co najwyżej Polaków i 2 mecze (Kielce, Tychy) obejrzałem z trybun.\nTakże komentarz to jeszcze nie wszystko, liczy się jeszcze dostępność. A ta też jest z czasem zmienna. Dobrych kilka lat temu mając canal+ musiałem się nieźle głowić w weekend który mecz włączyć, teraz gdybym nie dokupił Eleven to byłoby biednie (zwłaszcza w weekendy gdy gra Puchar Anglii). No i pomijam fakt, że jestem skazany nieraz na komentarz takich wymądrzających się obszczymurów że aż głowa boli, ale nie płaczę bo mogę obejrzeć mecz.\nA gwarantuję że niektórzy w Eleven nie ustępują swoją „błyskotliwością” ani Iwańskiemu, ani Hajcie ani Szpakowskiemu.\nZa to Hajto jest wybitnym ekspertem w Polsacie.By wspomnieć chociażby chęć wymieniania składu na meczu Polaków niczym”skład Kaiserslautern” na co Borek mu odpowiedział ,że ”To nie czas i miejsce na wymienianie składu…”\nZa to nie dla każdego Puchar Konfederacji jest bezinteresownym turniejem,bo mnie interesuję bardziej gra dorosłych reprezentacji od U-21 na którym Polacy grają padaczkę.\nNic nie przebije tego jak Stefan Rzeszot komentując w 1975 mecz Dynamo Kijow – Bayern przez ca 10 – 15 minut twierdził, ze Bayen to Dynamo i odwrotnie.\nale Darusia to Wy szanujcie;)\nKto inny raczył nas takimi cytatami?:)\nWszystko fajnie i pięknie, ale odmłodzenie kadry nie znaczy, że będą grali tam sami nastolatkowie, więc jakby się porównało kadrę Rosji tą z tą przed objęciem jej przez Czerczesowa wyszłoby na to, że na Weszło jest taki sam poziom jak w TVP.


Transport drogowy TIR, samochodowy - Jelenia Góra - Mak-Trans\nFirma Mak-Trans oferuje profesjonalne usługi transportu krajowego, drogowego. Zapraszamy do kontaktu z naszą infolinią.\nPosiadamy również możliwość transportu międzynarodowego. Polska - Niemcy - Holandia i nie tylko. Skontaktuj się.\nZ firmą Mak-Trans przeprowadzka przestaje być problemem. Szybko, tanio i profesjonalnie. W kraju i za granicą.\nTransport samochodowy TIR i wynajem busów – MAK-TRANS Jelenia Góra\nNie ma drogi, która by była dla nas trudnością i transportu, który stanowiłby dla nas przeszkodę. Firma Mak-Trans z Jeleniej Góry to zespół stworzony z profesjonalistów o wysokich kwalifikacjach i z kilkuletnim doświadczeniem.\nCechuje nas nowoczesny tabor samochodowy:\npojazdy do 3,5 tony,\nOferujemy innowacyjne rozwiązania Wsłuchujemy się w sugestie i potrzeby naszych klientów, którzy są dla nas jednocześnie partnerami w biznesie. Dzięki temu potrafimy zapewnić transport dopasowany do potrzeb. Efektem takiego działania są pozytywne rekomendacje, które pozwalają nam zająć czołowe miejsca w branży.\nMak-Trans to bogata oferta obejmująca transport drogowy krajowy, międzynarodowy, a także przeprowadzki. Szeroka baza transportowa oraz nowoczesny tabor samochodowy to gwarancją najwyższej jakości, jakiej Klienci oczekują. Współpracujący z nami kierowcy to osoby z wieloletnim doświadczeniem, posiadający odpowiednie uprawnienia oraz nienaganną opinię.\nOferta obejmuje również wynajem busów i transport wywrotką.\nProfesjonalna spedycja to przede wszystkim optymalne rozwiązania dogodne dla zleceniodawców, bezpieczeństwo powierzonego ładunku, a także możliwość jego aktualnej lokalizacji. Szeroki wachlarz wariantów finansowych i indywidualne doradztwo to cechy wyróżniające nas z tłumu. Optymalizacja tras w połączeniu z wybraniem odpowiedniego środka przewozu należy do standardów naszego działania. Gwarantujemy terminowość i nienaganność wykonania zlecenia. Nasi spedytorzy oferują fachowe doradztwo w zakresie doboru pojazdu i zaplanowania przewozu.\nWspółpraca z Mak-Trans to perfekcja świadczonych usług transportowych niezależnie od charakterystyki zamówienia.\nNa terenie Jeleniej Góry i okolic wykonujemy kompleksowe przeprowadzki. Dysponujemy flotą umożliwiającą bezpieczny transport do 3,5t. Z nami sprawnie przewieziecie dobytek mieszkania, domu lub firmy.\nOdpowiedni sprzęt pozwala nam na załadunek i przewóz TIR-em również maszyn budowlanych i rolniczych, urządzeń produkcyjnych itp.\nW Mak-Trans oferujemy również wynajem busów na terenie Jeleniej Góry.\nZ nasza pomocą każde przedsięwzięcie logistyczne powiedzie się. Zapraszamy do kontaktu. Infolinie naszej firmy działają w kilkudziesięciu największych miastach kraju.\nP.H.U. MAK, Tel. (75) 619 46 68, kontakt@mak-trans.pl,\n1-go Maja 80, 58-500 Jelenia Góra, woj. dolnośląskie,


Osada leśna w dolinie Wołosatego, przy szosie z Lutowisk do Ustrzyk Górnych (ok. 40 mieszk.). Autobusy linii Ustrzyki Dolne-Ustrzyki Górne. Pole namiotowe, punkt informacyjno-kasowy BPN.\nNiewierny, czy wymieniony w 1589 r. przysiółek Stuposian o nazwie Łuch jest tożsamy z Bereżkami. Pierwsza pewna wzmianka o osadzie "Berehy Stuposiańskie" pochodzi z 1674 r. W XIX w. działała tu huta szkła. Około 1890 r. Bereżki liczyły 14 domów i 135 mieszkańców, przed II wojną światową było tu już 58 domów. Po wojnie przysiółek uległ całkowitemu zniszczeniu i wyludnieniu. Na początku lat sześćdziesiątych przez dawny cmentarz przeprowadzono nowo budowaną szosę. Na południowym skraju obecnej osady, na zakręcie szosy, rośnie kilka starych jesionów znaczących miejsce po drewnianej cerkwi z 1909 r.\nWołosaty w Bereżkach.\nW dolinie potoku Zwór koło Bereżek założono w latach sześćdziesiątych ośrodek hodowli żubrów. Przywieziono tu zwierzęta z Puszczy Niepołomickiej. Po zakończeniu aklimatyzacji ośrodek zlikwidowano.\nZ Bereżek wybiega żółty szlak na Przysłup Caryński, skąd można iść dalej do Caryńskiego, na Połoninę Caryńską lub Magurę Stuposiańską.\nRozkład jazdy autobusów w Bereżkach


Tawerna Bibliotekarzy :: Zobacz temat - Koty\nTawerna Bibliotekarzy Strona Główna » Odchamiacz » Karczma » Koty Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2013-11-14, 09:44 Koty\nMa ktoś kota? Pamiętam ze zjazdów dyskusje o wyższości kotów nad psami.. Wiele osób jest o takiej wyższości głęboko przeświadczona.\nNo cóż, sam wychowałem 3 psy, z kotem nigdy nie miałem do czynienia. Aż do miesiąc temu.\nUdałem się ze swoją Najdroższą do schroniska wziąć nasze pierwsze wspólne zwierzątko - kota. Kryteria: miał być czarny, mroczny, nienawistny, wstrętny. Ostatecznie wzięliśmy takiego, który na dodatek był słodziutki do tego wszystkiego, ale co tam\nOto i on, gapiący się na żółwie.\nBurzum jest kotem bardzo złym i wstrętnym. Zakrada się za mnie i mierzy mnie nienawistnym wzrokiem. Miauczy przeraźliwie, zachrypłym miaukiem, uważa, że wszystko mu się należy. Lubi leżeć na fotelu koło mnie gdy siedzę i słucham blastów; kiedy słyszy black metal zamyka oczka i cichutko mrucząc kontempluje dzieło szatana.\nJestem bardzo zauroczony Burzumem i mocno się z nim już związałem. Uwielbiam go. I z wzajemnością go nienawidzę.\nJednakże muszę przyznać, że jego użyteczność jako zwierzę domowe jest strasznie niska względem psa. Posiada praktycznie wszystkie te same wady co pies, a nawet więcej. Jedyną rzucającą się pozytywną cechą zwierzęcia, która rzuca mi się w oczy, to fakt bycia zwierzem domowym. Nie musi wychodzić z domu, ba, nie trzeba go wyprowadzać na spacery. Starczy mu jedynie sypnąć trochę karmy i raz na jakiś czas przesypać kuwetę. Jest to więc idealne zwierzę dla ludzi leniwych i nieogarniających na co dzień, no, więc w sumie dla mnie.\nWysłany: 2013-11-14, 13:13\nBunia łaziła pod drzwiami, zaczęliśmy wpuszczać, a potem przestaliśmy wypuszczać, no i jest.\nWalczę z pchłami od trzech miesięcy, w końcu jest lepiej, no ale czeszę ją codziennie i te sprawy.\nkot jest stworzeniem kosztownym i całkowicie bezużytecznym ,jesli nie masz w domu myszy, much czy pajaków.\nJeśli je masz to... już ich nie masz i kot moze w spokoju powrócic do tego co lubi najbardziej: spania, miałczenia w niebogłosy, rozsypywania kamyków z kuwety po całym kurwa domu, srania do niej gówna wiekszego od mojego (proof that cat is full of shit), jedzenia i spania. Acha i jeszcze lubi spać.\nA poza tym, Bunia jest kochana.\nWysłany: 2013-11-14, 23:25\nZ jednym psem się wychowałem, do tej pory wspominam go niezwykle czule. Mimo to od tego koty też są ze mną od prawie dekady i po latach obcowania z przedstawicielami obojga gatunków stwierdzam, że wszystkie te debaty na wyższością jednych nad drugimi (w wielu uczestniczyłem, a jakże!), są o kant dupy potłuc.\nDlaczego nie kot vs. fretka, albo fretka vs. pies, itd?\nWszystkie mają ogony, cztery nogi, jedzą, piją, srają reagują na imiona, mają futerko i można je głaskać. Koty polują na gryzonie, zgadza się, ale nie gorzej, niż wspomniane tchórzofretki, które są ich prawdziwymi eksterminatorami. Psy można tresować, broniły stad parzystokopytnych, mogą szukać narkotyków, być przewodnikami niewidomych, w skrajnym wypadku bronić ludzi (to ostatnie debilne, ale rozwinę później). Ilu z pośród miejskich pupili jest szkolone do takich właśnie zadań? Nikt mi nie powie, że aportowanie i uczenie psa sztuczek jest przejawem praktyczności takiego zwierzaka\nNie próbuję tu niczego dowodzić, za wyjątkiem faktu, że budowanie takich opozycji jest po prostu beznadziejnie głupie. Ludzie chyba po prostu tak lubią; morze vs. góry, kawa czy herbata, na górze, czy na dole?\nWspominałem, że traktowanie psa, jako bodyguarda jest głupie. Podobnie trzymanie go na łańcuchu, w małym kojcu, etc, czy szczucie na potencjalnego napastnika. Jeśli ktoś naprawdę chce zrobić nam krzywdę, to zrobi ją najpierw psu, potem nam. Oczywiście są psy specjalnie do tego szkolone, ale korzystać zeń powinni specjaliści, również szkoleni do efektywnej współpracy z psem. Ci, którzy wciskają ludziom kit, że efektywna samoobrona jest w zasięgu każdego, kłamią.\nAle miało być o kotach\nMam jedną kicię, albo ona ma mnie; czarna, jak Grzebulowa, biała, mikroskopijna brosza na piersi, żółte oczy. Jest nieco introwertyczna względem zbyt nachalnych osobników, za to uwielbia wszystkich moich kumpli i moją połowicę. W ich gronie zamienia się w prawdziwego lwa salonowego, kursując z kolan na kolana. Czarodziejka, uwodzicielka i zaklinaczka. Jednocześnie niewiele znam cudzych kotów, które byłyby tak bezinteresownie towarzyskie. Jest małym, czarnym, chodzącym cudem.\nMoja wspomniana połowica za kotami nie przepadała, jak typowa psiara, za to kicię kocha miłością w pełni odwzajemnioną. Dawno zmieniła zdanie, choć nie do końca chce się do tego przyznać.\nDrugą kotką, z którą mam codzienny kontakt jest Nuna mojej mamy; dachowiec, ale futro wskazuje, że jest pociotkiem jakiegoś leśnego, długowłosego gatunku. Przepiękny, niezwykle wdzięczny, puchaty kot, o absolutnie anielskiej osobowości. Ludzie, którzy nie lubią kotów, a którzy mieli z nią kontakt są oszołomieni jej towarzyskością.\nObie kicie znajdy; może dobra karma, coś w ten deseń. Nuna znaleziona w reklamówce z nieodciętą jeszcze pępowiną. Kotka ma niedowład przedniej łapy, chociaż czas pokazał, że jest wielokroć zwinniejsza od niejednego kanapowca; potrafi złapać ćmę w locie jedną łapą. Mimo to wystarczyło, by zwierzę uznać za kawałek bezwartościowego mięsa i wypierdolić do śmietnika.\nWysłany: 2013-11-15, 00:14\nMimo to wystarczyło, by zwierzę uznać za kawałek bezwartościowego mięsa i wypierdolić do śmietnika.\nnikt nie potraktował w tym przypadku zwierzęcia gorzej od człowieka - noworodki też można znaleźć w reklamówkach.\nKiedyś na biologii mówili że człowiek genetycznie niewiele różni się od muchy - coś w tym jest, poziom empatii na pewno ten sam.\nWysłany: 2013-11-15, 00:43\nZ pragmatycznego punktu widzenia lepiej byłoby ugotować z takiego kota, na wzór Kitajców, zupę. I choć moja biała, europejska mentalność całą sobą przeciwstawia się takim praktykom, to więcej byłoby w tym celowości, niż zawinięcie go w reklamówkę i sru do kontenera. To nie tylko bestialstwo, ale i skrajnie posunięty kretynizm; człowiek udomawiając zwierzę staje się zań odpowiedzialny. Tuwińcy potrafią zabić owcę niemal bezboleśnie, wykorzystując małe nacięcie na skórze szyi i własne palce. Nie buntuje się przeciw okrucieństwu ludzi, bo jestem zeń oswojony; jak sam wspominałeś, ludzie wpierdalają do śmietników własne dzieci. Kojarzyłbym to zjawisko jednak raczej z rozwojem kulturowym, niż podłożem genetycznym.\nWysłany: 2013-11-15, 00:52\nAle człowiek to niestety (czy stety) nie vulkan czy romulan, czy nawet klingon.\nChaos i kretynizm lubią iść w parze, człowiek lubi robić coś z głupoty.\nA temu kto robi takie rzeczy się tylko wydaje że mysli, a to dla tego że wogóle nie mysli.\nDlatego ci co jednak myślą, zachodzą momentami w głowę "po co taki człowiek żyje? jak taki chwast."\nech, ciało by się tak czasem "wyrwać chwasta"\nWysłany: 2013-11-24, 15:44\nCzy to normalne, że koty aportują? Burzum ciągle biega za jakimś kawałkiem gumy, który wygrzebał nie wiadomo skąd; każe sobie rzucić potem przynosi i każe rzucić z powrotem. Fajna zabawa, szczególnie jak się wrzuca to coś na jakieś szafy, wtedy kot biega po ścianach i suficie by się tam dostać\nOd dwóch tygodni uczę kota robić do kibla. Mam plastikowe nakładki na sedes, które przysypuję żwirkiem. Z czasem na kiblu jest coraz mniej kuwety, a kot dzielnie robi do kibelka. Jak dobrze pójdzie jeszcze parę tygodni i koniec z wydatkami na koci żwirek i sprzątaniem kup - starczy będzie spuścić wodę.\nWczoraj zmęczeni posiadaniem ciągle podrapanych dłoni i rąk postanowiliśmy uciąć kotu łapki. Ostatecznie podcięliśmy pazurki. Zawinęliśmy kota w koc, założyliśmy mu sweter na głowę. Jedna osoba trzymała taki worek z jedną wystającą łapką, druga przycinała. Kot miauczał tak żałośnie, że mi się aż przykro zrobiło jaką mu wielką krzywdę robię. Teraz pazurki kotusia nie zostawiają blizn tylko po prostu drapią.\nRobicie tak kotu?\nA gdzie kocia sweet-focia?\nWysłany: 2013-11-24, 16:23\nkoty mają mniejszy mózg niż np psy czy świnie więc są nieco mniej inteligentne a co za tym idzie, dłużej zajmuje im nauczenie się jakiś komend, ale się da - tak jak psa.\nMnie kot nie gryzie i nie drapie bo czuje respekt, dlatego to ja go zawsze (codziennie) wyczesuje. Ewentualnie kąpie.\nA kot bez pazurów to trochę jak jaja bez kutasa.\nWysłany: 2013-11-25, 00:05\nPazury muszą być, ale przycinać można. Specjalnie to kota nie upośledza. Gorzej, jeśli takowe usunie się chirurgicznie; wtedy to już tylko kocia zabawka, przytulak, a nie oswojony drapieżnik, którym kot jest.\nMoja kicia, niestety, niespecjalnie potrafi się swoimi pazurami posługiwać. Nieraz w szale zabawy lubi drapnąć naprawdę boleśnie, a goi się to paskudnie. Nie ma w tym nic z agresji. Ot, odrobina kociej niezdarności. Za to kotka mojej mamy opanowała do perfekcji chowanie pazurów w trakcie zabawy i jeszcze nikogo nie udrapała. Lubi kąsać w policzek, ale jw., żadnej agresji, pure fun.\nJak dokopię się do jakiegoś zdjęcia, to będzie\nJestem mało multimedialny.\nWysłany: 2014-10-09, 02:05\nMam pięć kotów.\nTawerna Bibliotekarzy Strona Główna » Odchamiacz » Karczma » Koty