Straż Pożarna Poznań: Pożar w fabryce Wrigley Poland [ZDJĘCIA] - NaszeMiasto.pl\nStraż Pożarna Poznań: Pożar w fabryce Wrigley Poland [ZDJĘCIA]\n2014-03-26, Aktualizacja: 2014-03-26 11:04 źródło: Naszemiasto.pl\nStraż Pożarna Poznań: Pożar w fabryce Wrigley Poland przy ul. Obodrzyckiej w Poznaniu wybuchł w niedzielę, 23 marca. Ogień strawił element linii produkcyjnej - maszynę do pakowania gumy do żucia.\nStraż Pożarna Poznań: Pożar w fabryce Wrigley\nPożar w fabryce Wrigley Poland wybuchł w niedzielę ok. godziny 3:00 nad ranem. Na miejscu interweniowała Jednostka Ratowniczo-Gaśnicza nr 7 poznańskiej Straży Pożarnej.\n- Dzięki szybkiej reakcji pracowników pożar udało się ugasić z pomocą gaśnic proszkowych. Zastano jedynie zadymienie, które obejmowało również sąsiednie segmenty hali produkcyjnej - informuje Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Poznaniu.\nStrażacy sprawdzili pomieszczenie, w którym powstał pożar i te przyległe, a gdy stwierdzili, że nie ma juz zagrożenia, wrócili do jednostki.\n- Jedna z maszyn formujących opakowania gum zajęła się ogniem. Płomienie zostały szybko zauważone i ugaszone przez naszych współpracowników. Nikt nie został ranny w wyniku wypadku. Straż pożarna wezwana przez nas wykonała inspekcję po pożarze i przekazała rekomendacje co do dalszego postępowania, które zostały przez nas wdrożone. Część fabryki, gdzie doszło do incydentu, została zamknięta w celu dokonania wewnętrznej kontroli i czyszczenia. Poza wydzielonym obszarem, fabryka działa jak zwykle – informuje Jarosław Kutelski, Dyrektor Działu ds. Korporacyjnych Polska, Węgry i Kraje Bałtyckie w Wrigley Poland.\nZobacz także: Pożary w Poznaniu i interwencje straży - informacje, zdjęcia\nPOŻAr W FABRYCE W POZNANIU\nfabryka wrigley poznań\npożar w fabryce wrigley\npożar w wrigley\nwabryka dum do żucia w poznaniu\nPożar w budynku Uniwersytetu Ekonomicznego\nSpalone meble zamiast obiadu\nPożar w Dalkii: W elektrociepłowni w Poznaniu spaliły się worki\nPożar trawy przy moście Lecha w Poznaniu. Straż apeluje o rozwagę [ZDJĘCIA]\nPożar w Poznaniu: Poszkodowani z Żelaznej dostaną mieszkania zastępcze [ZDJĘCIA]\nPożar kablowni w Czechowicach-Dziedzicach [ZDJĘCIA]


Drugie życie - Tom I „Zagrożenie” - Ewa Talarczyk — Ridero\nBezpłatny fragment - Drugie życie\nTom I „Zagrożenie”\nDlaczego nie mogli opuścić tej okolicy? Uciec jak najdalej, zmienić przeznaczenie, ratować życie? Co to za bzdury o ziemi, dziedziczonej po przodkach przez wiele dziesiątek lat?\nOn i tak nas znajdzie. Póki co, jesteśmy bezpieczni. Jeszcze żyjemy. Wciąż nas nie dostał w swoje łapy.\nStrach i niepewność były dla Ottona oraz jego małej rodziny nieodłącznym towarzyszem życia. Odkąd kocurek przyszedł na świat wraz z dwójką rodzeństwa, wiedział, że nad pozornie szczęśliwymi kotami w okolicy wisi mroczny cień. Cień, zwany ludzkim okrucieństwem.\nTen człowiek pojawiał się nagle, zupełnie niespodziewanie, zwiastując śmierć i nieszczęście. Gdy na horyzoncie majaczyła jego potężna sylwetka, każdy uciekał gdzie pieprz rośnie, chował się w najciaśniejszych zakamarkach. Wszystkie koty wiedziały, że nie mają co liczyć na litość od tego wielkiego mężczyzny z pokaźnych rozmiarów brzuchem, o zimnym spojrzeniu i czerwonej twarzy. Mordowanie uważał za zabawę, rozrywkę. Mordowanie kotów, gdyż za to nie spłynie na niego żadna większa odpowiedzialność. Jakże niesprawiedliwe jest ludzkie prawo!\nZa każdym razem wymyślał nowe, coraz to brutalniejsze metody na dręczenie biednej ofiary, która wpadła w jego olbrzymie łapska. Nie wystarczyło zwykłe trucie czy topienie. Wieszał koty na gałęziach, ciął nożem, wydłubywał oczy, obcinał uszy, ogony, kończyny. Rozbijał głowy o chodnik, dusił. Jego wyobraźnia była nieograniczona, jeśli chodzi o krzywdę zwierząt. Wśród kotów krążyły pogłoski, że jego ofiarami padło także kilka psów, lecz działo się to sporadycznie. Większość psów miała właścicieli. Bezpańskich kotów nie miał kto chronić. Mogły liczyć tylko na siebie.\n— Dlaczego nie możemy stąd uciec, mamo? — pytała mała Sana niejednokrotnie. Odpowiedź matki zawsze brzmiała tak samo:\n— Jeśli opuścimy nasz rewir, zaatakują nas obce koty. Nie mamy dokąd odejść.\nTe słowa długo dźwięczały w uszach Ottona. Dark nie mówił nic, zawsze posępny i milczący, lecz Otto wiedział, że jemu także musi być ciężko.\nPewnego dnia stało się to, czego cała rodzina się obawiała — podczas jednego ze swych patroli człowiek zauważył Sanę, która nie zdążyła się schować na czas. Nim człowiek zdążył ją jednak schwytać, napadł na niego ojciec koteczki. Tylko element zaskoczenia sprawił, że morderca odpuścił. Teraz jednak było oczywiste, że kocia rodzina stanie się jego następnym celem.\n— Musimy się ukryć w innym miejscu — powiedział ojciec Ottona, Darka i Sany — Tom. — Nie możemy opuścić naszego rewiru, lecz na szczęście mój przyjaciel pozwolił nam zamieszkać na jego terenie. Myślę, że człowiek nie będzie nas tam szukał.\n— Obyś miał rację — westchnęła ciężko jego małżonka.\nPrzyjaciel Tom’a okazał się sympatycznym, jasnorudym kocurem o błękitnych oczach. Gdy rodzice ułożyli swoje pociechy do snu, długo rozmawiali ze swym wybawicielem i planowali dalszą przyszłość.\nOtto nie mógł zmrużyć oka, więc zaczął kręcić się wokół legowiska. To dziwne, ale wcale nie czuł się tu bezpieczniej. Miał wrażenie, że morderca może w każdej chwili odsunąć spróchniałe deski ich nowego mieszkania i zaatakować…\n— Widzę, że ty także nie możesz zasnąć.\nGłos Darka sprawił, że Otto niemal podskoczył w miejscu ze strachu. Ze zdumieniem spojrzał na swojego brata, który leżał na legowisku obok Sany, całkowicie rozbudzony.\n— Zgadza się. Ty również nie śpisz? — zapytał trochę bez sensu Otto.\nDark skinął głową.\n— Rodzice nadal rozmawiają z tamtym rudym kocurem — zauważył, po czym bez słowa wstał i wyminąwszy Ottona ruszył w stronę drugiej przegrody.\n— Chcesz tam wejść? — zdziwił się Otto. Dark nie odpowiedział, tylko stanął pod ścianą i zaczął nasłuchiwać. Otto zatrzymał się tuż obok niego i wówczas usłyszał stłumiony głos matki.\n— …wczoraj ten morderca dopadł małe kocię, które mieszkało samotnie w starej szopie — mówiła. — Gdybyś widział, co mu zrobił… Trzymał jakieś ostre narzędzie, którym je dosłownie rozpruł na pół! Nie ma litości nawet dla dzieci… Ludzie to takie podłe stwory. Bardzo się cieszę, że użyczyłeś nam schronienia. Chciałabym, by dzieci moje i Tom’a mogły dożyć spokojnie sędziwego wieku.\nRudy kot roześmiał się cicho.\n— To nic takiego. My, koty z naszego rewiru, powinniśmy trzymać się razem i wzajemnie ochraniać. Przecież jest nas coraz mniej…\n— Kocięta są naszą przyszłą nadzieją. Muszą przeżyć tą czystkę. Och, dlaczego inni ludzie nie mogą zrobić z tym zabójcą porządku? Czy nie widzą, co się dzieje?\n— Uspokój się, Tom — poprosiła cicho jego partnerka. — Nie spodziewaj się żadnej reakcji ze strony innych. Ludzie rzadko kiedy interesują się czymś, co jest położone dalej, niż czubek ich własnego nosa. Nie robią niczego, nie widząc w tym własnych korzyści.\n— To tak samo, jak z większością kotów — uznał Tom. Jego przyjaciel poparł jego słowa krótkim:\n— Czy naprawdę Arin nie żyje? — żalił się Darkowi Otto następnego dnia o poranku. Podsłuchana w nocy rozmowa sprawiła, że do teraz przechodził go zimny dreszcz strachu i żalu.\n— Naprawdę został zabity?\nDark skinął lekko głową.\n— Jeśli wierzyć słowom matki, tak właśnie się stało. Nie mówmy niczego Sanie. Bardzo lubiła Arina…\nDo kocurków podeszła ich matka, uśmiechając pogodnie. Wydawała się być spokojniejsza, niż zwykle, co ucieszyło jej synów.\n— Przyjaciel waszego ojca jest naprawdę wspaniałym kotem. Właśnie wybrał się na polowanie — z obawy o nas zdecydował się wyruszyć w pojedynkę. Podejrzewa, że morderca mógłby rozpoznać kogoś z naszej rodziny, a po tamtym feralnym dniu, gdy niemal dopadł Sanę, zdaje się być na nas wyjątkowo cięty…\n— To miłe, że przyjaciel taty tak o nas dba — stwierdził Otto. Dark tylko skinął głową, ale w jego oczach jawiła się podejrzliwość. Widząc to, Otto znów poczuł się niepewnie.\nNadbiegła Sana. Wystarczyło jedno spojrzenie na koteczkę by stwierdzić, że stało się coś złego. Z jej oczu wyzierał strach.\n— Tata i tamten miły kocur… O coś się kłócą. Nie wygląda to dobrze.\n— Zaprowadź nas do nich — poradziła matka.\nNim zdołali dotrzeć na miejsce, w połowie drogi spotkali się z Tom’em. Dyszał ciężko, a na jego plecach pyszczku widniały ślady pazurów.\n— On… Nas zdradził! — wydusił, z trudem łapiąc oddech. — To wszystko było zwykłym przedstawieniem, on jest szalony! Zwabił do nas człowieka… Musimy uciekać!\n— Ale dokąd? — przeraziła się jego partnerka. Zdrada rudego kocura zupełnie ją zaskoczyła.\n— Szybko, morderca jest w pobliżu. Sana, nie ociągaj się. Biegnijcie!\nOtto podążał za ojcem, zerkając w tył nerwowo. Wówczas zobaczył go — okropny, wielki morderca wynurzył się zza drzew. W ręku ściskał ostro zakończony pręt.\nWtem drogę zagrodził im ktoś. jasnorudy, błękitnooki kocur, zazwyczaj sympatycznie uśmiechnięty. Teraz jego oblicze wykrzywiała jakaś dziwna złość i ponura satysfakcja.\n— Wszystko ci się układa w życiu, czyż nie tak? — zwrócił się do Toma. Także jego głos był zmieniony, przesiąknięty zgorzkniałością i gniewem. — Zakończę tę twoją idyllę…\nRzucił się w stronę Sany. Widząc to, Otto odepchnął siostrę i samemu został złapany przez nieobliczalnego kocura.\n— Puszczaj mojego syna! — usłyszał mocny głos swojego ojca Otto. Kątem oka zauważył, że człowiek jest coraz bliżej.\n— Uciekajcie — krzyknął Tom do swojej małej rodziny. — Zostawcie Ottona mnie. Uwolnię go i zaraz do was dołączymy.\nJego partnerka wiedziała, że nie ma żadnego celu w protestowaniu. Posłała mu ostatnie, rozpaczliwe spojrzenie i chwyciła w zęby popłakującą cicho Sanę. Dark zatrzymał się na chwilę, posyłając Ottonowi nieprzeniknione spojrzenie, po czym ruszył za matką, bezszelestnie niczym widmo.\n— Zostaw Ottona — powiedział Tom surowo. — To tylko małe kocię.\n— I co z tego? — prychnął kocur cynicznie. — Wyślę was wszystkich do piekła…\nOtto przeklinał swoją bezsilność. Leżał tak, przygnieciony przez silną łapę szalonego kota, której ostre pazury wbijały się w jego ciało. „Tato, pomóż mi” — popiskiwał bezradnie, czując, jak łzy bólu i strachu spływają mu po pyszczku.\nTom nie namyślając się dłużej rzucił się na tego, którego do tej pory miał za najlepszego przyjaciela, a który okazał się zawistnym zdrajcą.\n— Uciekaj — nakazał synowi, walcząc ile sił.\nOtto wyczołgał się spod napastnika, gdy ten osłabił uścisk, powalony przez ciosy oszalałego ze złości Tom’a. Zamiast uciekać, jak powinien zrobić, stał tak i z przerażeniem obserwował walkę.\nTom z trudem powalił przeciwnika. Odwrócił się w stronę syna, który z zaskoczeniem zobaczył na jego obliczu nie radość czy triumf, a złość i strach.\n— Co ty tu jeszcze robisz?! — zdenerwował się. — Miałeś uciekać…!\nNagle przerwał, a jego oczy rozszerzyły się ze zdumienia. Otto cofnął się, widząc, że jego ukochany ojciec zalewa się krwią, a nad nim stoi morderca kotów, wbijając pręt w jego plecy.\nJeszcze jeden cios, choć ciało kocura było już nieruchome. Krew trysnęła na Ottona, który stał w miejscu, jak wrośnięty w ziemię i patrzył przerażonym wzrokiem na martwego ojca, masakrowanego w potworny sposób.\nPrzyjaciel Toma roześmiał się cicho i uciekł, nim człowiek zdążył dokończyć akt swego okrucieństwa. To sprawiło, że Otto otrząsnął się z osłupienia.\n— Tato! — krzyknął przeraźliwie, zalany łzami.\nPręt człowieka minął go o cal. Owładnięty nieznośnym bólem i rozpaczą, zaczął uciekać na oślep, słysząc za sobą ciężkie kroki. Wiedział, że walczy teraz o własne życie. Przez krótką chwilę poczuł chęć, by podzielić los ojca, w końcu przez własną głupotę spowodował jego tragiczną śmierć, lecz wola przetrwania okazała się silniejsza niż wyrzuty sumienia. W końcu zaszył się w jakąś dziurę, gdzie człowiek nie zdołał go już dosięgnąć. Odszedł więc, klnąc cicho pod nosem, zamierzając powrócić do swojej wypełnionej gratami piwnicy i napić się szklaneczki czegoś mocniejszego.\nOtto spędził w dziurze cały dzień, sparaliżowany strachem i rozpaczą. Gdy w końcu z niej wyszedł, rozejrzał się po okolicy i z lękiem ściskającym go za gardło stwierdził, że znalazł się na obcym terenie. Błąkał się po okolicy, nawołując matkę i rodzeństwo, zagubiony i bezradny. Krew ojca zaschła na jego sierści, zmył ją dopiero gdy natrafił na jakąś kałużę.\nNigdy jednak nie udało mu się odszukać swojej rodziny. Zatrzymał się u gościnnych kotów, które zaoferowały mu schronienie w tym obcym rewirze. Nie zapomniał jednak o swych bliskich. Jak potoczyły się ich losy? Mógł tylko mieć nadzieję, że są szczęśliwi i nigdy nie dowiedzą się, jak straszna śmierć spotkała Tom’a…\n1. Pierwszy dzień w krainie Tęczowego Mostu\nBiegł przez ciemne komnaty. Echo jego szybkich kroków odbijało się od ścian. Oddychał ciężko, z bólem i złością. Z całych sił starał się powstrzymać piekące pod powiekami łzy, niegodnie byłoby płakać. To nie jest rozwiązanie. Tę czarną rozpacz może ukoić tylko przemoc, zemsta, zniszczenie.\nJego umysł przeszyła nagle pewność. Jest silny, posiada niezwykłe umiejętności. Ale nawet jemu może przyjść zginąć z łap kogoś tak nieobliczalnego. Musi pozostawić po sobie ślad, zabezpieczenie. Jego zemsta zostanie dopełniona.\n— Tylko poczekaj… — mruknął z nienawiścią, zaciskając zęby. Wpatrywał się w znajdującą się przed nim ścianę, a oczyma wyobraźni ujrzał oblicze istoty, którą tak bardzo gardził. — Jeśli myślisz, że twój postępek ujdzie ci na sucho… Pożałujesz, wszyscy pożałujecie, że ze mną zadarliście. Zobaczycie, do czego jestem zdolny. Nie znacie nawet ułamka moich zdolności.\nBez niej ten świat nie powinien istnieć. Nie powinien rozbrzmiewać w nim śmiech, nikt nie ma prawa dobrze się bawić, podczas gdy ona odeszła na zawsze. Samemu zdecyduję, jaki będzie. Samemu stworzę świat, który odzwierciedli ból mojej duszy.\nRoześmiał się głośno, uszczęśliwiony tym, że udało mu się pozyskać nowy cel w życiu. Przysiągł sobie solennie, że dokona wszelkich starań, by urzeczywistnić pragnienia.\nPomarańczowoczerwony zegar wybił godzinę dziewiętnastą. Słysząc siedem uderzeń, władca krainy ognia spojrzał najpierw na ścianę, a następnie na swych gości. Wszyscy wyglądali na lekko zniecierpliwionych.\n— To już pół godziny spóźnienia — stwierdziła biała kotka, która sprawowała władzę w Krainie Płatka Śniegu, zwanej też Królestwem Lodu. — Czy Bonita na pewno wie o spotkaniu?\n— Oczywiście! Sam ją o nim poinformowałem — oświadczył gospodarz gniewnie. — Co też ją zatrzymuje?\n— Sugeruję, by rozpocząć naradę bez niej — powiedział król elektryczności — Den. — W przeciwnym razie zmarnujemy tutaj czas. A musimy przecież wracać do swoich obowiązków.\n— Racja — król ognia o imieniu Hono uniósł dumnie głowę. — A więc…\nJego wypowiedź przerwał odgłos otwieranych w pośpiechu drzwi. Do sali wpadła bura kotka z białą łatką pod szyją, odziana w kolorową szatę. Dyszała ciężko, jak po biegu.\n— Przepraszam za spóźnienie, drodzy Antyczni Władcy — wymamrotała. Podniosła wzrok i napotkała osiem par zaciekawionych oczu. — Musiałam załatwić z jednym z podwładnych pewną nie cierpiącą zwłoki sprawę…\n— W porządku — Hono nie zamierzał rozwodzić się dłużej nad spóźnieniem królowej Krainy Tęczowego Mostu. — Czekaliśmy na ciebie, Bonito. Spotkanie dotyczyć ma głównie Dogera, którego poczynania nie wróżą nic dobrego.\n— Doger… — Bonita zacisnęła zęby na myśl o podłym władcy Królestwa Ciemności. — Przez cały ten czas pozostawał w cieniu, ale widocznie znudziła mu się bezczynność.\n— Widziano jego sługusów w wielu królestwach, w tym moim — dodał Hono poważnym tonem. — Wyglądało na to, jakby czegoś szukali… Nie wiem, co ten podły pies może planować, ale należy zachować wzmożoną czujność.\n— On jest z całą pewnością przepowiedzianym przed wiekami Ostatecznym Zagrożeniem.\nSłowa drobnego, fioletowego króla wiatru, Kazego, zawisły w powietrzu niczym groźba. Antyczni Władcy oraz Bonita spojrzeli na niego uważnie.\n— To możliwe, choć nie wykazuje żadnych szczególnych zdolności — mruknęła królowa wody, Misa. — Oprócz czaru śmierci…\n— To nie on stworzył Vedruvetus. Nie sądzę więc, by można było nazwać to jego szczególną zdolnością — zaprotestowała Yuki, eteryczna królowa lodu.\n— Chyba nie myślicie, że mamy mieć jeszcze jednego wroga? — przelękła się jedyna wśród władców suczka, królowa Hikari.\n— Jakkolwiek ma być… Co z wybrańcami? — odziany w wytworną szatę władca elektryczności, Den, wycelował łapą w Bonitę. — To ty masz za zadanie wytypować wybrańców, prawda? Dlaczego nadal z tym zwlekasz? Na co ty tak właściwie czekasz?\n— Na odpowiednie koty, rzecz jasna — odpowiedziała Bonita wesoło. — Większość z nich znajduje się już w świecie zmarłych, a na niektóre wkrótce ma nadejść czas.\n— Poważnie? — Kaze uniósł brwi. — Tacy nowicjusze mają pozostać wybrańcami, którzy ocalą ten świat?\n— Wybierz kogoś innego. Czas nagli! — oponował Den niecierpliwym tonem. Bonita była jednak stanowcza. Przekręciła głową, posyłając władcy surowe spojrzenie.\n— To nie może być byle kto. Zaufajcie mi, a także im. Z pewnością przygotuję ich do tej roli, a w przyszłości zbiorą amulety i staną z wrogiem do równej walki.\n— A ten najważniejszy? — wtrąciła Hana, królowa roślinności. — Ten, który ma być przywódcą wybrańców?\n— Nadal tu nie trafił.\n— Co za obłęd — westchnął Den. — Mam nadzieję, że wiesz, co robisz…\nNa chmurnej drodze panował ruch. Jak co dzień, wiele kocurów, kocic oraz kociąt różnej narodowości, umaszczenia i wieku zmierzało w kierunku dobrze widoczniej każdemu z nich Złotej Bramy. Docierały tam, stojąc na puszystych, lekkich, aczkolwiek bardzo solidnych obłoczkach, które wiozły koty w jednym rzędzie do wejścia, niczym białe czarodziejskie dywany. Całe to miejsce wyglądało, w istocie, magicznie. Gdzie okiem sięgnąć, widoczna była bezgraniczna błękitna przestrzeń. Jedynie wysoka, wspaniała Złota Brama przerywała monotonię błękitu, a zmierzające w jej stronę koty jakby dopełniały ten cudowny widok.\nOczywiście każdy z obecnych pragnął znaleźć się już w Krainie Tęczowego Mostu, która była celem lotu chmurek oraz kotów na nich stojących. Rzecz jasna, nie były to zwyczajne, ziemskie koty, jak już można się było domyślić. Były to koty zaczynające właśnie drugie, pośmiertne życie. Wieczne, dlatego można tu było usłyszeć wiele radosnych pisków kotów, a w szczególności kociąt, zafascynowanych nowym, pięknym otoczeniem i kuszącą ideą życia bez zmartwień.\nPod bramą stał czarny kocur, z daleka wyglądający na śmiesznie małego, stojąc na tle okazałych wrót. To właśnie on miał za zadanie przepuszczać oczekujące na to koty do znajdującej się za bramą krainy.\nW pewnym momencie zatrzymał się przed nim niewielki, biało-rudy kociak. Był dość urodziwy. Na jego pogodnym pyszczku wyróżniały się okrągłe, zielone oczy. Na szyi nosił czerwoną, aksamitną wstążkę.\n— O, jak widzę, kolejny mały kawaler wybiera się do krainy… — uśmiechnął się czarny kocur sympatycznie, a lekko stremowany biało-rudy kociak odwzajemnił uśmiech nieśmiało. — Mógłbyś podać mi Kartę Tożsamości?\nKocurek spojrzał zdziwiony na kartkę, która pojawiła się znikąd w jego łapie. Zerknął na czarnego pytająco.\n— Tak, chodzi mi dokładnie o to — oznajmił tamten.\nKociak drżącą łapą podał ją strażnikowi. Ten spojrzał na nią i odczytał głośno:\n— Imię: Otto. Narodowość: polski kot. Przedział wiekowy: kociak. Data zgonu: 18 lipca 2007. Przyczyna: zatrucie.\nPopatrzył na kocurka, który tymczasem wpatrywał się przymrużonymi oczami w Złotą Bramę przed nim. Odchrząknął cichutko, by Otto znów zwrócił na niego uwagę.\n— Wszystko powinno się zgadzać. Ja jestem Carl, kot hiszpański. Jestem tu od 1969 roku, czyli spędziłem w krainie sporo czasu — Carl wyprostował się dumnie. — A żyłem trzy lata.\n— To całkiem krótko — stwierdził Otto bez zastanowienia. — Co mam teraz zrobić?\nCarl tylko wyszczerzył zęby w odpowiedzi i odsunął się bardziej na bok. Brama uchyliła się. Teraz perspektywa przejścia przez nią wydała się Ottonowi jeszcze bardziej nęcąca, niż wcześniej, gdy nie miał tego jeszcze w zasięgu ręki. Wiedząc instynktownie, co powinien zrobić, postąpił o krok do przodu.\n— Hej, musisz o czymś jeszcze wiedzieć — odezwał się nagle Carl. Otto zerknął na niego niecierpliwie. — Kiedy znajdziesz się już w krainie, zaczep któregokolwiek kota i zapytaj go o królową Bonitę. Niech cię do niej zaprowadzi, a wtedy przedstaw się jej i opowiedz krótko o sobie. Królowa lubi poznawać nowych mieszkańców jej królestwa…\n— Dobrze, dobrze — mruknął Otto pospiesznie, czując narastające w nim napięcie. — Czy mogę już tam wejść?\n— Oczywiście. Powodzenia, życzę ci przyjemnego wiecznego pobytu!\nOtto już nie odpowiedział, tylko wkroczył przez bramę do owego miejsca. Z początku ogarnęła go tylko cudowna, czysta jasność, ale po chwili zdołał już zobaczyć krainę. Jedyna myśl, jaka kołatała się teraz w jego głowie, brzmiała: „Co za piękne miejsce! Cudowne!” Wyglądała bardziej przyziemnie, niż przestrzeń przed bramą, lecz również niesamowicie. Spostrzegł po swojej lewej stronie park z niskimi, bajecznie kolorowymi drzewami, a na wprost siebie urocze miasteczko. Domy były zbudowane w sam raz dla kotów, a niektóre z nich miały naprawdę fantastyczne kształty. Pierwszy w oczy rzucił mu się czerwony dom w kształcie dorodnego jabłka. Otto pomyślał z radością, że prawdopodobnie na niego również czeka jedno z tych mieszkań.\nSpojrzał w górę. Tam rozpościerało się niezwykle błękitne, bezchmurne niebo. Zupełnie inaczej, niż na Ziemi… Tam niebo nie miało chyba nigdy tak intensywnej barwy. Pod stopami kocurka rosła bujna pachnąca, krótka trawa, której odcień był, podobnie jak nieba, bardzo intensywny. Do miasta prowadziła schludna alejka.\n„Pięknie, wspaniale!” — myślał Otto. Ale wtem przypomniał sobie o poleceniu Carl ‘a. Rozejrzał się i zauważył stojącego pod jednym z drzew brązowego kota, odwróconego do niego tyłem. Może być! Otto podbiegł do kociaka i zagadnął niepewnym głosem:\n— Przepraszam bardzo, jak mam trafić do królowej?\nKiedy kociak odwrócił się, Ottonowi na moment odebrało mowę. Na widok tego znajomego pyszczka, teraz wyrażającego podobne zdumienie, powróciły wszystkie ziemskie wspomnienia.\nWreszcie Otto otrząsnął się, by zawołać radośnie:\n— Otto? To naprawdę ty? Tak tęskniłam… Daję słowo!\nUścisnęli się. April i Otto wciąż doskonale się pamiętali. Niektóre koty traciły w znacznej części pamięć, trafiając do tego pośmiertnego świata. Najwidoczniej jednak przyjaźń April i Ottona była zbyt mocna, by cokolwiek było w stanie ją uszkodzić.\nOtto puścił ją wreszcie i ze łzami szczęścia w oczach spojrzał raz jeszcze na ten wytęskniony od wielu dni pyszczek. Nie potrafił wyrazić słowami swojej bezgranicznej radości i wypełnionej na nowo pustki, która zaległa w jego duszy w chwili śmierci April. Ale w końcu wypadałoby coś teraz powiedzieć! Wymamrotał więc drżącym z przejęcia głosem:\n— Wtedy, kiedy odeszłaś… To było dość niedawno, jakieś dwa tygodnie temu… Nie byłem w stanie pogodzić się ze stratą, jakiej doświadczyłem. Ale ty tu jesteś. Już na zawsze.\n— Faktycznie — przyznała wesoło April. — Ale gdy zjawiłam się tu po śmierci, już wtedy spotkałam kogoś nam bliskiego!\nOtto doskonale wiedział, o kogo jej chodzi.\n— Mówisz o Milo? A więc zapewne Kari też tutaj jest? — kocurek chyba nigdy jeszcze nie był tak przejęty i uradowany.\n— Tak — odpowiedziała April pogodnie. — Są tu wszystkie zmarłe koty, spójrz tylko!\nI zaczęła oprowadzać kocurka po okolicach. Otto szedł za nią powolnym krokiem i rozmyślał. Kotka wcale się nie zmieniła, nie licząc niedużych białych skrzydeł na jej plecach, będących prawdopodobnie tutejszym atrybutem. Jak zawsze zastał ją uśmiechniętą i wesołą… Nawet przed swoją śmiercią mówiła do Ottona, (jej bliźniacza siostra Kari zaszyła się wówczas w kącie pod starym strychem i szlochała) by się nie martwił, bo po śmierci na pewno jest coś jeszcze. I że Milo już o tym wie. Nieco później, trzy dni po siostrze, tą samą drogą wyruszyła Kari. A teraz także on…\nApril przedstawiała Ottonowi różne koty. Większość z nich sprawiała wrażenie bardzo przyjacielskich.\n— To jest Leon, mój bliski kolega — powiedziała, prowadząc Ottona w stronę rudego, przystojnego kocurka o zielonych oczach. — Mówi, że przybył tu 1 listopada 2004 roku. Leon, to jest Otto. Nowy.\n— Cześć, Otto — kocurek uśmiechnął się do niego. — Miło cię poznać! Podoba ci się tutaj?\n— Tak, bardzo — odpowiedział całkiem szczerze Otto.\nRozpoczęła się rozmowa. Wkrótce Leon poszedł coś zjeść, a April z Ottonem kontynuowali spacer. April wciąż poznawała go z mieszkańcami tego miejsca.\n— To jest Santa, bardzo miła, ale moim zdaniem za bardzo przejmuje się swoim wyglądem. A oto Kei, straszny maruda, ale da się go lubić. Ta kocica po lewej nazywa się Khana. Urocza, prawda? Z kolei ten kocur, Ito, to przedziwny typ. Lepiej go unikać. Och, a tamta kotka, która spogląda na budynki, nazywa się Bew Ker.\nJak to możliwe, że April pamięta tyle imion? Otto zdał sobie ponuro sprawę, że większości już zapomniał.\nI wtedy usłyszeli pełen radości krzyk. Zaskoczony Otto odwrócił się i z radością spostrzegł, że w jego stronę zmierzają Milo oraz Kari. Czego jeszcze mu potrzeba do pełni szczęścia?\nPo bardzo długich powitaniach, całusach i uściskach\n(w czasie czego Milo się rozpłakał, a Kari przewróciła i wpadła na Ottona, wpychając go przypadkowo na kłujące krzewy), April przypomniała o czymś:\n— Otto, powinieneś przecież znaleźć królową i przywitać się z nią! To wiekowa tradycja.\n— Faktycznie, niemalże o tym zapomniałem — westchnął Otto z wdzięcznością, rozmasowując sobie obolałą po zderzeniu z krzakiem łapę. — Wiecie może, gdzie ona jest? Carl mówił, żebym zapytał kogokolwiek.\n— To zrozumiałe, że tak powiedział — Milo pokręcił głową. — W końcu zamek znajduje się w samym centrum.\nApril wyskoczyła na przód i orzekła, że to ona chętnie poprowadzi Ottona. Ale i tak poszli wspólnie — cała trójka nie mogła się nacieszyć obecnością Ottona, a on ich.\nKorzystając z okazji przechodzenia obok domów, Milo zagadnął Ottona nieśmiało:\n— Mam do ciebie pewną sprawę…\n— Mów śmiało — zachęcał Otto.\n— April mieszka z Kari, gdyż domki są dwuosobowe. Jedynie ja nie mam z kim mieszkać… — dodał, zarumieniony. — A może ty byś się na to zgodził?\n— Co? Ja mam z tobą mieszkać? Oczywiście — Otto przystał na to z radością.\nPrzechodząc różnymi uliczkami Otto miał okazję ujrzeć znów mnóstwo dorosłych kotów, ale częstym widokiem były też kocięta całkiem nieduże. Niewiele kotów ma szczęście dożyć późniejszego wieku. Szczególnie te dzikie maluchy, zmuszone żyć na własną rękę.\nWtem ujrzał duży zamek. Musieli przejść już kawał drogi, gdyż wcześniej go nie dostrzegał. Był piękny, posiadał też sporo wieżyczek. Ta największa otoczona była trzema ozdobnymi chmurami, a napis na jednej z nich głosił: „Witajmy królową Bonitę”. Całokształt budził wrażenie. Do wejścia zmierzało z tuzin kotów. Zapewne nowi, pomyślał Otto. Stanęli w ogonku za ponurym, burym kocurem.\nGdy znaleźli się już w sali tronowej, ich oczom w pierwszej kolejności ukazał się wielki, wspaniały tron wysadzany szlachetnymi kamieniami- błękitnymi szafirami, czerwonymi rubinami, zielonymi szmaragdami, żółtymi topazami i fioletowymi ametystami. Na nim zaś siedziała ładna, dostojna bura kocica z białą łatką pod szyją. Posiadała skrzydła tak jak inne koty, ale były one większe i szczerozłote. Poza tym, nad jej głową lśnił królewski atrybut — złota aureola. Cała jej postać budziła w Ottonie respekt i podziw. Wyglądała doprawdy królewsko!\nKotka powiodła wzrokiem po zebranych. Nie spoglądała na nich władczo czy srogo, ale łagodnie i z zainteresowaniem. Z pewnością musi być dobrą i sprawiedliwą władczynią! Ciekawe, od ilu już lat…\nOtto przerwał swoje rozmyślania gdy zauważył, że Bonita na niego patrzy. Wydawało mu się, że jej wzrok spoczął na nim nieco dłużej, niż na innych kotach.\nWreszcie rozpoczęły się powitania. Otto cieszył się, że są z nim jego przyjaciele, gdyż dodawali mu otuchy swoją obecnością. Kari uśmiechnęła się do niego, gdy spojrzał na nich niepewnie, a April szepnęła mu do ucha:\n— Nie rób takiej miny, jakbyś szedł na ścięcie. Królowa jest równą babką, nie bój się jej!\nOtto tylko wykrzywił usta w niezbyt przekonującym uśmiechu. Pamiętał, że Bonita spoglądała na niego chwilę dłużej. Czy to dobry znak, czy może też wręcz przeciwnie?\nPo dziesięciu minutach kot stojący przed Ottonem podszedł do królowej spokojnie. Jak on może być taki opanowany? Otto wpatrywał się bezmyślnie w posadzkę pod swymi stopami, a jego nogi trzęsły się i były jak z waty. Wtem poczuł ciepły dotyk łapy na swoim ramieniu.\n— Nie bój się — powiedział Milo. — Ja też się denerwowałem i płakałem, co irytowało koty stojące przede mną i za mną. Nie miałem absolutnie nikogo dla otuchy. Ty masz przecież nas.\n— Opanuj się, Otto — April przewróciła oczami z niecierpliwością. — Daj spokój, to tylko królowa. Nie bądź tchórzliwy.\n— No, wiadomo że to władczyni i tak dalej. Ale ona też jest przecież kotem!\nOtto nie odpowiedział, gdyż kot stojący przed nim właśnie odszedł od królowej.\n— Idź — April popchnęła go lekko do przodu. Otto mógł już tylko podejść do majestatycznej kotki. Spojrzał na nią, stremowany. Ona patrzyła na niego wyczekująco, najwyraźniej to on powinien odezwać się pierwszy.\n— Dzień… dobry, królowo — zaczął nieśmiało, a ona rzekła delikatnym głosem:\n— Witaj, mów mi po prostu Bonita. Przedstawisz się?\n— Tak, oczywiście — Otto nie miał pojęcia, o czym ma wspominać podczas swojej prezentacji, więc rzucił tylko:\n— Jestem Otto, z Polski. Przybyłem tu dzisiaj.\n— Och, kolejne kocię z Polski? W każdym razie, miło cię poznać. Myślę, że zostaniemy świetnymi przyjaciółmi — wyszczerzyła zęby i dodała, ściszając głos: — Jest w tobie coś niezwykłego, nie widziałam tego w innych… — zrobiła tajemniczą minę, po czym wyprostowała się i dodała dziarskim tonem:\n— Jeśli być czegoś potrzebował, to przyjdź i powiedz. Pamiętaj też, żeby nie nadużywać skrzydeł — można z nich korzystać przez zaledwie godzinę dziennie. Nie bój się, nie gryzę. Zazwyczaj — uśmiechnęła się szeroko.\nKiedy kocięta opuściły zamek, April znów wyskoczyła na przód i oznajmiła:\n— Bonita cię chyba bardzo lubi. Ciekawe…\n— Naprawdę? To wam nie mówiła niczego szczególnego? — zdziwił się Otto. April przekręciła głową.\n— Mi na przykład mówiła, że miło mnie poznać, żebym bawiła się dobrze i takie tam…\n— A tobie powiedziała coś interesującego? — oczy Kari zaokrągliły się ze zdziwienia i ciekawości. Otto jej jednak nie słuchał. Uwagę jego bowiem przykuło niewyraźne, ciemne miejsce daleko za horyzontem.\n— Co tam jest? — zapytał, nie odrywając wzroku od niezrozumiałego zjawiska.\n— Ach, tam… — April stanęła tuż przy Ottonie z niewyraźną miną. — Tam znajduje się Królestwo Ciemności, zwane też Krainą Ciemnej Potęgi. Królestw jest podobno wiele, ale większość obszarów to głównie bezkrólewia, rządzące się swoimi prawami i zasadami. Ten świat jest duży. Nie zawsze bezpieczny. Myślę jednak, że tutaj nic nam nie grozi, w końcu zawsze mamy przy sobie Bonitę. Nie wszyscy mieszkańcy tego miejsca są aniołami, ale istnieją znacznie gorsze typy. Tam, na przykład — wskazała łapą zacienione miejsce. — Tam mieszkają trzy psy, z Dogerem na czele. One są tak bezwzględne, że…\nWzdrygnęła się. Otto postanowił jej więcej nie wypytywać o tę Ciemną Potęgę, skoro budzi to w niej taki strach. Zadał więc inne pytanie:\n— Ale chyba nie wszystkie psy są złe, prawda? Koty też nie są idealne, lecz mają dobrych przedstawicieli… — wyszczerzył zęby. — W dodatku tacy z pewnością przeważają.\n— Oczywiście, jest mnóstwo naprawdę przyjaznych psów. Mieszkają w Królestwie Światła, czy też inaczej mówiąc Krainie Słonecznej Budy. Powinieneś poznać niektóre z nich, koniecznie!\n— Chętnie! A więc kiedy wybierzemy się w to miejsce?\nApril wydęła usta.\n— To dość daleko. Ale możemy wybrać się tam pewnego dnia. Może zabierzemy również Leona? — zaproponowała.\n— Pewnie — rozweselił się Otto. Wszystko wydawało się być tu tak wspaniałe…


Wyobraźmy sobie, że chcemy zidentyfikować i zobrazować ruch ceny, jaki wykonała w ciągu danego interwału czasowego reprezentującego pojedynczą świeczkę. Dlatego stworzymy wskaźnik, który w sposób graficzny przedstawi nam różnicę między ceną zamknięcia a ceną otwarcia. Przy czym nie interesuje nas cena najniższa oraz najwyższa. Nie wiem, czy taki wskaźnik może być przydatny w strategii inwestycyjnej, ale na potrzeby nauki języka MQL nada się idealnie.\nDo stworzenia przykładowego wskaźnika wykorzystamy kreator dostarczony przez platformę MetaEditor. Klikamy więc ikonkę na pasku narzędzi lub wybieramy z menu Plik -> Nowy.\nZ pierwszego okna wybieramy „Własny wskaźnik” i klikamy „Dalej”. Jak widzisz, na tym ekranie możeny wybierać spośród większej liczby programów niż tylko tych trzech, o których wspominałem w poprzednim artykule „MQL – programowanie robotów handlu automatycznego”. Biblioteki, Nagłówki oraz Szablony nie są samodzielnymi programami handlu automatycznego i na tym etapie nie będziemy zawracać sobie nimi głowy. Zainteresowanych tymi elementami odsyłam do dokumentacji.\nNa kolejnym ekranie musimy uzupełnić kilka podstawowych informacji dotyczących tworzonego wskaźnika, takich jak jego nazwa, dane autora oraz ewentualny link do strony internetowej. W tym miejscu możemy również zdefiniować listę parametrów wejściowych. Jedyną zagadką mogą być parametry. Są to dane wejściowe dla wskaźnika. Czym natomiast są parametry? Tutaj możesz zdefiniować dane wejściowe dla danego wskaźnika, które później na platformie MT4 możesz dowolnie dopasowywać do poszczególnych wykresów różnych instrumentów finansowych. Przykładem takich parametrów może być na przykład okres czy przesunięcie dla średniej kroczącej lub poziom wyprzedania i wykupienia dla oscylatora stochastycznego.\nW oknie widocznym powyżej określamy parametry rysowania naszego wskaźnika. Musimy tu ustawić następujące elementy:\nWskaźnik w oddzielnym oknie – pozwala ustalić, czy chcemy, aby nasz wskaźnik umieszczony był na wykresie ceny, czy w oddzielnym oknie poniżej głównego wykresu.\nMinimum – dostępne tylko w przypadku generowania wskaźnika w oddzielnym oknie. Określa dolny margines dla wykresu.\nMaksimum – analogicznie jak minimum; określa górny margines dla wykresu.\nIndeksy – tutaj definiujesz wszystkie obiekty, z jakich będzie się składał Twój wskaźnik i ustalasz ich kolory. Do wyboru mamy linie, sekcje, histogramy oraz strzałki. W naszym przykładzie potrzebować będziemy na razie tylko jedną linię. Wybierzemy kolor czerwony.\nWszystkie początkowe ustawienia wskaźnika można później dowolnie zmieniać z poziomu kodu. Nie ma więc obowiązku pamiętania o dodaniu wszystkich parametrów czy wszystkich obiektów od razu w kreatorze.\nKod wskaźnika zaczyna się od bloku komentarza, który zawiera nazwę wskaźnika, jego autora oraz stronę www. Następnie widzimy ustawienia właściwości programu. Wykorzystywana jest w tym celu dyrektywa #property. Jak łatwo się domyślić ,wszystkie te dane pochodzą z uzupełnianych przed chwilą przez nas okien kreatora.\ncopyright – nazwa autora;\nlink – odnośnik do podanej strony www.\nindicator_separate_window – wskaźnik wyświetlany w oddzielnym oknie;\nindicator_chart_window – wskaźnik wyświetlany na wykresie ceny;\nindicator_minimum – minimalna wartość wskaźnika wyświetlanego w oddzielnym oknie, np. 0;\nindicator_maximum – maksymalna wartość wskaźnika wyświetlanego w oddzielnym oknie, np. 100;\nindicator_buffers – ustawienie liczby buforów, która odpowiada liczbie linii wskaźnika; maksymalna wartość, to 8;\nindicator_levelN – określenie poziomu wskaźnika o numerze linii N; wartość tego parametru musi zawierać się między indicator_minimum, a indicator_maximum, a N między 1 a 8;\nindicator_colorN – ustawienie koloru linii, gdzie N to numer linii (indicator_color1, indicator_color2, …).\nPoniżej opisanych przed chwilą ustawień parametrów programu mamy deklarację zmiennej tablicowej ExtMapBuffer1. Posłuży ona do przechowywania wartości dla linii wskaźnika. Gdyby nasz wskaźnik składał się z dwóch linii, potrzebowalibyśmy drugiej takiej zmiennej, na przykład ExtMapBuffer2.\nDalej widzimy wspomniane przeze mnie w poprzednim artykule funkcje specjalne init(), deinit() oraz start(). Przyjrzymy się w pierwszej kolejności funkcji init(), która posiada już pewien kod wygenerowany przez MetaEditor.\nMetoda SetIndexStyle pozwala ustawić parametry rysowania obiektu wskaźnika o danym indeksie.\nindex – indeks linii; indeksowanie zaczyna się od zera, zatem pierwsza linia będzie miała indeks o numerze 0, druga linia indeks 1, itd.;\ntype – typ rysowanego obiektu (DRAW_LINE, DRAW_SECTION, DRAW_HISTOGRAM, DRAW_ARROW), np. linia, sekcja, histogam, strzałka;\nstyle – styl rysowania (STYLE_SOLID, STYLE_DASH, STYLE_DOT), np. linia ciągła, przerywana, kropkowana, itp.;\nwidth – szerokość linii;\nclr – kolor linii obiektu.\nMetoda SetIndexBuffer przypisuje danemu obiektowi wskaźnika jego wartości. W naszym przykładzie dla linii o indeksie 0 przypisujemy wartości z tablicy ExtMapBuffer1.\nindex – indeks linii;\narray – tablica wartości.\nDopiszmy w końcu trochę własnego kodu. W pierwszym kroku dodamy wyświetlanie nazwy wskaźnika w jego oknie.\nMetoda IndicatorShortName przyjmuje parametr typu string, który wyświetlany będzie w lewym górnym rogu okna ze wskaźnikiem.\nPrzejdźmy teraz do metody start(). Jak pamiętamy, wywoływana jest ona po każdej zmianie notowania danego instrumentu finansowego. To właśnie w niej umieścimy całą logikę rysowania naszego wskaźnika.\nWidzimy, że w tej metodzie środowisko również wygenerowało nam fragment kodu. Mamy tu jednoczesną deklarację i inicjalizację zmiennej counted_bars wartością zwracaną przez funkcję IndicatorCounted().\nint IndicatorCounted() – zwraca liczbę słupków (świec), dla których wyliczany był wskaźnik. Przy pierwszym uruchomieniu wskaźnika wynosi zero, ponieważ nie przeliczył jeszcze żadnego słupka. Później wartość ta wyniesie liczba wszystkich słupków na wykresie -1. Prościej mówiąc, funkcja ta zwraca liczbę słupków, które nie zmieniły się od ostatniego wywołania.\nDoprowadźmy metodę start() do postaci jak poniżej i przyjrzyjmy się poszczególnym jej elementom.\nWyrażenie warunkowe „if” sprawdza, czy zliczanie słupków nie dało nam wartości mniejszej od zera, co oznaczałoby wystąpienie błędu podczas tej operacji. W takim przypadku przerywamy wyliczenia.\nNastępnie deklarujemy zmienną pomocniczą pos, którą inicjujemy wartością reprezentującą indeks najstarszego słupka, od którego musimy zacząć przeliczanie wskaźnika.\nPredefiniowana zmienna Bars daje liczbę wszystkich słupków na wykresie. Ich indeksowanie zaczyna się od zera, od najnowszego słupka do najstarszego. Zatem indeks 0 ma słupek aktualnie tworzony.\nZałóżmy, że na wykresie mamy 100 słupków (tyle zwraca metoda Bars). W momencie dodania wskaźnika do tego wykresu metoda IndicatorCounted() da wartość 0. Zatem index słupka, od którego musimy zacząć wyliczenia wynosi 99 (100 – 0 – 1).\nZnowu deklarujemy sobie kilka zmiennych pomocniczych typu double (closePrice, openPrice, result), które za chwilkę wykorzystamy do obliczania wartości wskaźnika.\nZaczynamy pętle (while) po słupkach, które muszą zostać przeliczone. Dla każdego takiego słupka pobieramy jego cenę otwarcia oraz cenę zamknięcia, wykorzystując w tym celu predefiniowane tablice Open oraz Close. Zawierają one ceny otwarcia oraz zamknięcia dla każdego słupka na danym wykresie. Open[index] zwraca cenę otwarcia dla słupka o podanym indeksie, a Close[index] analogicznie cenę zamknięcia.\nPo otrzymaniu niezbędnych nam cen do zmiennej result przypisujemy różnicę między nimi. Będzie to poziom naszego wskaźnika dla danego słupka. Jak widać w kolejnym wierszu kodu, musimy ją zatem ustawić w tablicy wartości linii (ExtMapBuffer1) na pozycji odpowiadającej wyliczanemu słupkowi.\nW ostatniej linii wewnątrz pętli przechodzimy do kolejnego słupka poprzez zmniejszenie wartości zmiennej pos o 1. Tak samo traktujemy wszystkie słupki na danym wykresie.\nKompilacja i instalacja wskaźnika\nZanim będziemy mogli skorzystać z utworzonego wskaźnika na platformie transakcyjnej, należy skompilować napisany przez nas kod. Kompilacja i instalacja wskaźnika tworzonego poprzez kreator jest bardzo prosta. Wystarczy wcisnąć przycisk „Kompiluj” lub klawisz F5 i jeśli nie otrzymamy żadnych informacji o błędach, możemy od razu przejść do platformy transakcyjnej MetaTrader i tam dodać go do wykresu.\nJak dodać wskaźnik do wykresu? Jak zwykle, mamy kilka możliwości:\nMenu: Wstaw -> Wskaźniki -> Własne -> Atena Indicator\nPasek narzędzi: -> Własne -> Atena Indicator\nNawigator: Wskaźniki własne -> Atena Indicator. Możemy albo dwukrotnie kliknąć lewym przyciskiem myszy na nazwie wskaźnika, bądź przeciągnąć go, również lewym przyciskiem myszy, na wykres.\nTak oto prezentuje się stworzony przez nas wskaźnik. Jak widać, w miejscach, gdzie cena wykonała duży ruch w górę w danym okresie, wartość wskaźnika wyraźnie wybija w górę. Analogicznie dla spadków ceny wartość wskaźnika spada poniżej zera.\nW ramach ćwiczeń proponuję wykonanie małego zadania. Do naszego wskaźnika trzeba dodać drugą linię prezentującą różnicę między ceną najwyższą i ceną najniższą w danym przedziale czasowym. W razie problemów służę pomocą. Czekam też na wasze wnioski i przemyślenia.\nMimo dużej liczby już istniejących wskaźników analizy technicznej, nic nie stoi na przeszkodzie, aby stworzyć swój własny. Taki, który pozwoli interpretować dane pochodzące z rynku i przez to pomoże podejmować jak najlepsze decyzje inwestycyjne. Najczęstszym zastosowaniem większości wskaźników jest pomoc w określeniu panującego aktualnie na rynku trendu bądź wygenerowanie sygnału otwarcia lub zamknięcia pozycji.\nPrzypominam, że przykład zawarty w tym artykule służy jedynie celom edukacyjnym, a inwestowanie na rynkach finansowym wiąże się z ryzykiem utraty wniesionego kapitału. Jednocześnie zapraszam do kolejnej części kursu, w której pokażę, jak stworzyć własny skrypt w języku MQL.\n← Czy twoje uzależnienie od iPhona jest odnawialne?\nMQL – Mój pierwszy skrypt →


Muchowska Oliwia - FundacjaAvalon.pl\nZwracamy się do Państwa z prośbą o pomoc. Nasza córka Oliwia Muchowska urodziła się z zespołem Downa oraz hipotonią (obniżone napięcie mięśniowe) i niedoczynnością tarczycy. Nieustannie wymaga 24-godzinnej opieki. Regularnie przyjmuje leki, ma problemy z utrzymaniem równowagi. Dzięki wytężonej pracy nad aparatem mowy zaczyna komunikować się. Zdaniem lekarzy i terapeutów systematyczna oraz kompleksowa terapia jak i leczenie rokują, że córeczka będzie mogła w przyszłości funkcjonować i godnie żyć. Dalsze postępy w jej rozwoju zależą od ciągłej i intensywnej rehabilitacji ruchowej, terapii sensorycznej, logopedycznej i pedagogicznej oraz leczenia na turnusach rehabilitacyjnych. Koszty uzdrawiania Oliwii niestety przewyższają możliwości finansowe naszej rodziny a terapia powinna być systematyczna. Za wsparcie 1% podatku lub darowizną będziemy ogromnie wdzięczni.\nPOMÓŻ OLIWCE W BYCIU SAMODZIELNĄ!\nZwracamy się do Państwa z gorącą prośbą o pomoc! Przekazując 1% podatku lub darowiznę Fundacji Avalon z dopiskiem Muchowska, 2386 wspomożecie Państwo rehabilitację oraz codzienne funkcjonowanie Oliwki. W imieniu córki bardzo dziękujemy za okazaną pomoc.


Leszno. Europejski Funduszu Społeczny w Wielkopolsce zaproszenie do współpracy - PDF\nDownload "Leszno. Europejski Funduszu Społeczny w Wielkopolsce zaproszenie do współpracy"\n1 Leszno Europejski Funduszu Społeczny w Wielkopolsce zaproszenie do współpracy Już od 2004 roku wielkopolskie organizacje i instytucje mogą korzystać ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Od 2007 do 2013 roku, w związku ze zwiększeniem pieniędzy przeznaczonych dla Polski do 67 miliardów euro, szanse na otrzymanie dofinansowania z EFS znacznie się zwiększyły. Czy organizacje i instytucje regionu leszczyńskiego korzystają jednak z możliwości jakie daje im Europejski Fundusz Społeczny? Według danych z końca listopada 2011 r., Polska wydała 30 miliardów złoty na projekty realizowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego. Pozyskiwanie środków z EFS w regionie leszczyńskim, na tle pozostałych subregionów w Wielkopolsce, jest na dość niskim poziomie. W 2011 roku 64 wnioski otrzymały dofinansowanie, na łączną kwotę ponad 22 miliony złotych. W porównaniu z rokiem ubiegłym jest to jednak o 5 realizowanych projektów i o pół miliona złotych więcej. Jakie działania warto podjąć, aby zwiększyć szansę regionu leszczyńskiego na pozyskanie dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego? W pierwszej kolejności konieczne jest przekazanie zainteresowanym podmiotom informacji o możliwościach jakie daje Europejski Fundusz Społeczny. Następnie warto rozszerzać tą wiedzę poprzez organizowanie szkoleń oraz zapewnianie fachowego doradztwa. Takie możliwości daje bezpłatna oferta Regionalnego Ośrodka EFS w Lesznie prowadzonego przez Centrum PISOP. Zapraszamy do zapoznania się z ofertą Regionalnego Ośrodka EFS w Lesznie! Pozdrawiamy serdecznie Zespół Regionalnego Ośrodka Europejskiego Funduszu Społecznego w Lesznie Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego\n2 wspiera przedstawicieli organizacji i instytucji zainteresowanych aplikowaniem lub realizujących już projekty dofinansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) tj.: organizacje pozarządowe (fundacje i stowarzyszenie) urzędy miast, gmin i powiatów szkoły ośrodki pomocy społecznej i powiatowe centra pomocy rodzinie powiatowe urzędy pracy przedsiębiorcy. Z usług Ośrodka, w zakresie pozyskiwania informacji o wydarzeniach realizowanych w Wielkopolsce ze środków EFS, mogą także korzystać osoby indywidualne. oferuje Państwu wsparcie w formie: informacji na temat możliwości finansowania działań ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego, szkoleń i wydarzeń realizowanych w Wielkopolsce w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, Punkt informacyjny czynny jest od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do w siedzibie Ośrodka w Lesznie. W jego ramach organizowane są także wyjazdowe seminaria informacyjne przybliżające zainteresowanym organizacjom i instytucjom podstawowe zagadnienia związane z EFS. szkoleń z zakresu przygotowania projektów do Europejskiego Funduszu Społecznego, prowadzonych przez akredytowanych trenerów m.in. z tworzenia projektu (poziom podstawowy i zaawansowany), zarządzania projektem, monitoringu i kontroli finansowej, równości szans, szkoleń specjalistycznych, dotyczących bezpośrednio lub pośrednio problematyki objętej wsparciem EFS (np. rynku pracy, aktywizacji zawodowej osób bezrobotnych, szkoleń i poradnictwa zawodowego, edukacji, rozwoju lokalnego, przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu, kształcenia ustawicznego, rozwoju przedsiębiorczości), Szkolenia organizowane są głównie w siedzibie Regionalnego Ośrodka EFS w Lesznie. W odpowiedzi na indywidualne zgłoszenia, istnieje możliwość zorganizowania szkoleń wyjazdowych, dla przedstawicieli organizacji i instytucji z danego miasta, gminy lub powiatu. doradztwa świadczonego bezpośrednie dla projektodawców, którzy planują złożyć wniosek w ramach Programu Kapitał Ludzki, albo już otrzymali dotację i potrzebują wsparcia w zakresie wdrażania projektów,\n3 doradztwa specjalistycznego, dotyczącego wybranych zagadnień prawnych, księgowych itp. związanych z przygotowywaniem i realizacją projektów współfinansowanych z EFS, Doradztwo świadczone jest zarówno stacjonarnie w siedzibie Regionalnego Ośrodka EFS w Lesznie, jak i wyjazdowo w siedzibie zainteresowanej organizacji lub instytucji. lokalnej animacji, wspierającej lokalne inicjatywy współpracy (pomoc w diagnozowaniu lokalnych potrzeb oraz inicjowaniu planów działania). Działania animacyjne prowadzone są na terenie danej gminy, miasta lub powiatu. Szczegółowych zakres świadczonych przez Ośrodek usług opisany jest w poniższej tabeli: SZKOLENIA OTWARTE Temat szkolenia Czas trwania Zakres szkolenia ABC Tworzenia projektu - dla początkujących 2 dni/16 godz. lekcyjnych Podczas szkolenia omawiane są elementy składające się na projekt, w tym uzasadnienie, grupa docelowa, działania, harmonogram i budżet. XYZ tworzenia projektu - dla zaawansowanych 3 dni/24 godz. lekcyjne Szkolenie obejmuje dogłębną analizę elementów projektu zwracając szczególną uwagę na: metody badawcze i analizę danych, język wniosku, polityki horyzontalne Unii Europejskiej, zachowanie płynności finansowej. Wszystko się sumuje, czyli zasady konstruowania budżetu projektu Równość szans w projektach POKL 1 dzień/8 godz. lekcyjnych Podczas szkolenia przybliżane są Wytyczne i zasady dotyczące konstruowania budżetu projektu PO KL, Zasada konkurencyjności oraz Prawo Zamówień Publicznych w kontekście budżetu projektu. 1 dzień/8 godz. lekcyjnych Szkolenie w praktyczny sposób omawia sposoby planowania i stosowania zasady równości szans kobiet i mężczyzn w projektach PO KL.\n4 Zespół finanse kontrola czyli wszystko o zarządzaniu projektami 1 dzień/8 godz. lekcyjnych Podczas szkolenia omówione są takie zagadnienia jak: zespół projektowy (skład, doświadczenie, zakres odpowiedzialności, formy zatrudniania), potencjalni partnerzy, struktura zarządzania, zasoby organizacji, kontrola i audyt projektu, system monitoringu i ewaluacji. DORADZTWO Temat Czas trwania Zakres doradztwa Ogólne W zależności od potrzeb Doradcy konsultują opis projektu, przybliżają dokumentację projektową, wspierają przy zarządzaniu projektem, przygotowywaniu sprawozdań merytorycznych i finansowych, rozliczaniu projektu, stosowaniu zasady równości szans. DORADZTWO SPECJALISTYCZNE Temat Czas trwania Zakres doradztwa Prawne W zależności od potrzeb Doradcy wspierają projektodawców w zakresie: zamówień publicznych, podwykonawstwa, pomocy publicznej, zatrudniania kadry. Księgowe Doradcy wspierają projektodawców w zakresie: księgowości w organizacjach pozarządowych oraz przedsiębiorstwach społecznych w kontekście realizacji projektów dofinansowanych z EFS. Inne Doradcy wspierają projektodawców w zakresie: rynku pracy, edukacji, metodyki planowania działań i szkoleń partnerstwa, tworzenia strategii rozwoju społeczno - gospodarczego.\n5 ANIMACJA Temat Czas trwania Zakres animacji Od diagnozy społeczności lokalnej do wspierania partnerstw W odpowiedzi na potrzeby lokalne Animatorki zapewniają wsparcie w zakresie: diagnozy problemów i potrzeb społeczności lokalnej, tworzenia partnerstw lokalnych i projektowych, aktywizowania społeczności i inicjowania działań partnerskich. KONWERSATORIA Temat Czas trwania Zakres szkolenia Dyskusje realizatorów projektów dofinansowanych z EFS 1 dzień/8 godziny Konserwatoria nastawione są na wymianę doświadczeń, pogłębioną dyskusję, czy analizę studium przypadku dotyczącą poszczególnych aspektów realizacji projektów dofinansowanych z EFS. Tematyka spotkań dotyczyć będzie m.in. zatrudniania kadry, doboru grupy docelowej, efektywność działań, ewaluacji, stosowaniu zasadny równość szans w projektach. Seminaria informacyjne 1 dzień/ 3-5 godzin Podczas seminariów przybliżane są m.in. zasady aplikowania o środki EFS, promowane są dobre praktyki oraz prezentowane usługi świadczone przez Ośrodek. Kadrę Regionalnego Ośrodka EFS w Lesznie tworzą osoby posiadające doświadczenie w tworzeniu oraz realizacji projektów, w tym współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego. Każdy ze specjalistów Ośrodka posiada także certyfikat potwierdzający posiadaną wiedzę. W przypadku pytań dotyczących oferty Ośrodka zachęcamy do kontaktu ze specjalistką ds. informacji i\n6 promocji Regionalnego Ośrodka EFS w Lesznie Agnieszką Gałka telefonicznie pod numerem 65/ lub drogą mailową Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego ul. Pl. J. Metziga 26/ Leszno Tel. 65/ , strona www:,


Smutne wieści z toru (artykuł z portalu Życie Pabianic)\nSmutne wieści z toru\nW otwarcie toru offroadowego włączyli się nie tylko pabianiczanie, ale masa innych osób z okolicy. Niestety, ich praca poszła „w błoto”\nopublikowano: 2018-02-10 11:07:22\nOtworzenie toru, na którym legalnie i bezpiecznie będzie można jeździć samochodami terenowymi i quadami, było od samego początku celem Łódzkiego Klubu Offroadowego i Łódzkiego Klubu Motorowego.\n- Za pośrednictwem Łódzkiego Centrum Sportów Offroadowych chcemy sprawić, aby każda osoba, która posiada motocykl, quada czy też auto terenowe, mogła przyjechać na nasz tor, zamiast jeździć nielegalnie po lasach, łąkach i polach uprawnych – wyjaśniał ideę w rozmowie z Życiem Pabianic Arkadiusz Lindner.\nWreszcie trud się opłacił. Na 10 hektarach terenu za Lublinkiem powstał profesjonalny tor, zwany Łódzkim Centrum Sportów Offroadowych. Do ciężkiej pracy przy dostosowywaniu dzikiego terenu do jazd przyłożyli się też pabianiczanie, którzy od dawna są członkami ŁKO. Wśród nich jest młodziutka Agata Stefaniak, zawodniczka mistrzostw Polski cross country i Pucharu Polski Baja. Pisaliśmy o tym TUTAJ.\nOtwarciu towarzyszyła duża widowiskowa impreza. Niestety, niedługo później pojawiły się problemy. Aż wreszcie organizatorzy musieli ogłosić smutne wieści:\n"Szanowni miłośnicy sportu motorowego w Polsce jak i wszyscy ci, którzy poparli ideę powołania Łódzkiego Centrum Sportów Offroadowych, składając własny podpis na apelu do władz miasta o utworzenie takiego Centrum, musimy was ze smutkiem poinformować, iż z dniem 01.02.2018 Łódzkie Centrum Sportów Offroadowych przestaje istnieć i korzystanie przez motocyklistów i innych miłośników sportów offroadowych z terenu przy lotnisku, jaki zajmowało ŁCSO, w tej chwili przestaje być legalne, a były dzierżawca tego terenu, czyli Łódzki Klub Motorowy nie bierze już żadnej odpowiedzialności za sytuacje i zdarzenia, jakie mogą się pojawić na tym obiekcie". Pełne wyjaśnienie znajdziecie TUTAJ\nKomentarze do artykułu: Smutne wieści z toru\nkomentarz dodano: 2018-02-10 12:03:55\nTo niewiarygodna głupota bądź to istniejących przepisów, bądź ich nadinterpretacji przez urzędników. Nie jestem amatorem sportu offroad, ale najbardziej racjonalne dla mnie byłoby wyprowadzenie quad'ow z lasów i pól, a umożliwienie ich właścicielom jazdy na wyznaczonych torach. Podobnie bardzo bym sobie życzył, aby miłośnicy szybkiej jazdy mieli do dyspozycji płatne tory wyścigowe, aby w poszukiwaniu "adrenaliny" nie stwarzali zagrożenia na drogach i ulicach uczęszczanych przez zwykłych użytkowników.


Popularnym źródłem światła w ogrodzie są kinkiety, które idealnie nadają się do oświetlenia domu i tarasu. Wystarczy zamontować je na preferowanej ścianie budynku, aby uzyskać pożądane efekty. Jeśli cenimy sobie wygodę, to warto zdecydować się na model z czujnikiem zmierzchowym, co będzie jednocześnie oszczędnością pieniędzy, gdyż oświetlenie załączy się wyłączy wtedy, kiedy będzie potrzebne, po czym zgaśnie samoczynnie. Nie trzeba martwić się o to, że zapomnieliśmy o zgaszeniu i niepotrzebnym narażaniu się na dodatkowe koszty. Nowoczesne kinkiety wyposażone są nawet w czujniki z funkcją ustawia czasu.\nDalej mamy słupki, czyli lampy ogrodowe na słupkach – niższych lub wyższych. Idealnie sprawdzają się do oświetlenia ścieżek, szczególnie te z czujką ruchu. Tymi nisko usytuowanymi można doświetlić ogrodową roślinność. Jeśli zależy nam na silnym i skupionym świetle, to dobrym wyborem będą reflektory. Za ich pomocą możliwe jest doświetlenie konkretnego elementu małej architektury i to pod rożnym kątem. Idealnie nadają się do wyeksponowania oczka wodnego, fontanny ogrodowej czy dowolnej roślinności. Ta samo dotyczy wejścia do domu. Do oświetlenia podjazdu czy ścieżek ogrodowych można posłużyć się lampami nawierzchniowymi. Występują one w wersji żeliwnej, aluminiowej i nawet z tworzywa sztucznego. Ekonomicznym źródłem światła będą lampy z diodami LED. Jego uzupełnieniem mogą być lampy solarne, czyli sposób na darmowe światło z promieniowania słonecznego.\nArtykuł powstał we współpracy z Promar - Lampy ogrodowe


PAROWAR TEFAL VS 4001 VITACUISINE + PRZEPISY WWA - 580134545 - oficjalne archiwum Allegro\nPAROWAR TEFAL VS 4001 VITACUISINE + PRZEPISY WWA (580134545)\nZakończona o 17:40 dnia 18.03.2009 r.\noferta nr 580134545\nSzczegóły regulaminu i zasad obowiązującyh na moich aukcjach znajduję się na stronie "O mnie".\nWysyłkę realizuję w ciągu 2 dni roboczych od zaksięgowania pieniędzy na koncie.\nOdbiór osobisty jest możliwy tylko po wcześniejszym kontakcie, najlepiej telefonicznym. Odbiór może nastąpić w Ząbkach, lub dosyć często bywam na Bemowie.\nJako dowód zakupu wystawiam paragon lub fakturę VAT.\nWszelkie pytania można zadawać pod numer tel. 501-566-356\nWysyłka firmą kurierską UPS.\nParowar Tefal Vitacuisine VS 4001 najwyższy model Tefal, fenomenalna cena , fenomenalna jakość!\nBardzo nowoczesny parowar pozwalający zachować więcej witamin w potrawach\nDwa koszyki ze stali nierdzewnej, Pojemnik na ryż, Taca do ryb pokryta powłoką nieprzywierającą\nSpecjalna taca do sosów lub ryb pokryta powłoką nieprzywierającą\nPojemniki i podstawki można ustawiać w dowolnej kolejności\nWszystkie soki z przygotowywanej żywności spływają na tackę na sok. Mogą być one wykorzystane jako podstawowy składnik sosów.\nSmaki warzyw nie mieszają się, nawet jeżeli są one w jednym pojemniku.\nPojemniki i tace na sok parowara TEFAL można myć w zmywarce.\nSystem łatwego podnoszenia żywności Clip-it\nFunkcja 3 w 1 pomaga utrzymać indywidualny smak każdego gotowanego dania\nDzięki wyjątkowemu sposobowi umieszczania koszyków obok siebie, zapach i smak nie mieszają się.\nArtykuły żywnościowe takie jak mięso, ryby, warzywa, ziemniaki i ryż mogą być doskonale i szybko przyrządzone.\nZastosowano tutaj wiele bardzo przydatnych funkcji takich jak wyjątkowy sposób umieszczenia koszyków obok siebie, aby zapachy i smaki potraw nie mieszały się. Dodatkowo koszyki wykonane są ze stali nierdzewnej.\nWSPARCIE KULINARNE : w zestawie Książka kucharska "50 przepisów na apetyczne i zdrowe potrawy" Smaczne i prawidłowo zbilansowane potrawy.


Posiadanie broni w Polsce – licencja sportowa (cz. II) – Mój Plan B |\nPiszę ten artykuł w dość ciekawym momencie – od samego początku jestem ogromnym sceptykiem, jeśli chodzi o rzekomą pandemię. Nawet wprost nazwałem ją PLANdemią. I żeby nie być posądzonym – zgodnie z ostatnimi 'standardami’ – o bycie płaskoziemcą czy foliarzem, informuję iż urodziłem się w Grodzie Kopernika, więc nikt jak ja nie wierzy w to, że Ziemia płaska NIE JEST! Co więcej, jestem ogromnym zwolennikiem wykorzystania technologii błyskawicznego przesyłu danych, gdyż według mnie tylko w ten sposób nasz gatunek będzie w stanie pokonać obecną barierę informacyjną.\nDlatego wszystko, co poniżej przeczytasz wynika z czystej syntezy danych, które spływają do mnie ze świata i do których dostęp ma tak naprawdę każdy. Owa synteza doprawiona jest szczyptą logicznego myślenia i nie chciałbym, aby jakakolwiek dyskusja wokół pozwolenia na posiadanie broni w Polsce oscylowała wokół ’Ale ludzie umierają! Pandemia to prawda!’. Obecne wydarzenia są dla mnie tłem, którego nie mogę pominąć z uwagi na tematykę bloga – ale decyzja o uzyskaniu licencji i następnie pozwolenia na broń powinna uwzględniać wszystkie, nawet te najbardziej zindywidualizowane czynniki.\nPierwszym krokiem, jaki powinieneś zrobić to zapisać się do klubu strzeleckiego (sportowego) zrzeszonego w Polskim Związku Strzelectwa Sportowego. Pełną listę aktualnych klubów znajdziesz na stronie PZSS: lista klubów strzelectwa sportowego. Będzie się to wiązać z opłaceniem składki członkowskiej oraz uiszczenia opłaty wpisowej, których wysokość oscyluje w granicach 300 – 1 000 PLN łącznie, w zależności od województwa i konkretnego klubu. Osobiście zapisany jestem do klubu 'Klub Strzelectwa Sportowego „Vis” LOK w Gostyniu’ i zdecydowanie polecam go osobom z Wielkopolski, gdyż każdy członek traktowany jest tam jak rodzina.\nMałą podpowiedzią ode mnie jest to, że warto zdawać egzamin latem bądź w przypadku 'sesji zimowej’ w pierwszej kolejności zdawać pistolet i karabin. Na klubowych strzelnicach konkurencja strzelby jest niekiedy usytuowana na zewnątrz i przemarznięcie staniem w kolejce oraz samą konkurencją sprawi, że nasza celność przy pozostałych dwóch konkurencjach będzie nieco niższa (a ewentualna rozgrzewka może nam podnieść tętno, którego wysoka wartość również nie jest zbytnio pożądana przy strzelaniu precyzyjnym).\nOstatnimi czasy obecnie rządząca partia (PiS) chciała wprowadzić po cichu niewielki 'update’ ustawy, dając komendantowi ostateczną decyzyjność w kwestii wydania pozwolenia, nawet po spełnieniu przesłanek formalnych. Obecnie wydanie pozwolenia jest obligatoryjne po ich spełnieniu – czasem będzie jednak wymagać od nas szczegółowego opisu w odpowiedzi na prośbę o doprecyzowanie złożonego wniosku.\nIle tak naprawdę mamy czasu na reakcję i jak istotne jest posiadanie broni w domu w dzisiejszym świecie wyjaśnia poniższy film 'instruktażowy’:\nPrzynajmniej ja tak to rozumiem, ale niestety według Facebooka wszelkie ślady po społeczności QAnon musiały zostać usunięte, ’even if they contain no violent content’, czyli pomimo braku przejawów jakiejkolwiek przemocy w udostępnianych materiałach.\nDoszło do tego, że chociażby we wspomnianej 'debacie’ politycznej w USA, przeciwnicy Trumpa zaczęli zabijać jego zwolenników:\nW zależności od tego, czy kupujesz nowe egzemplarze czy używane (np. pierwszego Glocka można kupić używanego i go 'zajechać’, trenując, by potem kupić już nowy egzemplarz) koszty zaczynają się od kilkuset PLN (+w tym przypadku zapewne wymiana niektórych podzespołów) do ok. 2 000 PLN. Górnego limitu – jakby to powiedzieć – prawie nie ma :). Do każdej broni możesz dokupić NAPRAWDĘ wiele akcesoriów, a niektóre karabiny potrafią kosztować w podstawowej wersji kilkanaście-kilkadziesiąt tysięcy PLN.


Projekty łazienek - Koślicka.art.pl - Małgorzata Koślicka\nProjekty łazienek , meble łazienkowe, Studio mebli, meble na wymiar, łazienki modern, łazienki nowoczesne, łazienki klasyczne, Małgorzata Koślicka projektant wnętrz, architekt wnętrz , architektura wnętrz, m-studio, mała łazienka, Starogard Gdański Trójmiasto Tczew Gdańsk Sopot Gdynia Malbork Pelplin Skarszewy Skórcz Koślicka.art.pl – Małgorzata Koślicka\nZapraszamy do nowego STUDIA MEBLI na ul. Zachodniej 1 w Starogardzie Gdańskim (naprzeciw Bricomarche).\nW ofercie mamy meble kuchenne WFM – Wolsztyńskie Fabryki Mebli, Meble Moelke, meble autorskie M-STUDIA – kuchenne, szafy, sypialnie, meble pokojowe, do przedpokoju, użyteczności publicznej. Projekty łazienek, projekty kuchni w programie komputerowym 3D.\nKupując meble w M-Studio projekt otrzymasz gratis.\nŁazienka opoczno organza szara.Projekty łazienek. Nowoczesna łazienka w szarości i bieli. Projekt – M-Studio Małgorzata Koślicka, Studio mebli kuchennych, łazienkowych,\nŁazienka M-Studio Małgorzata Koślicka Starogard


Choroba - Stres i zdrowie\nCzęsto wybieramy się do lekarza, by stwierdzić, że tak naprawdę fizyznie nic nam nie jest, ale przyczyna może mieć swoje korzenie na przykald w tym co robiło się w dniu poprzednim – jest to częsty skutek wcześniejszego uzycwania alkoholu. Jednak takie objawy moga mieć rownież przyczynę psychologiczną. Nalezy wowczas udac się o psychologa na konsltację, jednak nalezy to uczynić jednoczesnie z wizyta u lekarza rodzinnego, który powinien skierowac nas na badania, ktore moga byc pomocne w znalezieniu przyczyn naszego stanu. Dopiero po wykluczeni przyczyn fizycznych, mozna perzystąpić do szukania przyczyn natury psychicznej. Nie należy jednak się samodzielnie leczyć dostaępnymi farmaceutykami przeznaczonymi do zwalczania nerwic, gdyż może takie postepowanie bardziej zaszkodzić niż pomóc. pranie sukien ślubnych zobacz xtrasize mały druchu


Rozwój psychofizyczny dziecka – nowe wyzwania | BebiKlub\nRozwój psychofizyczny dziecka – czas na nowe wyzwania dla Ciebie i Maluszka\nKażde dziecko ma indywidualne tempo rozwoju. Jego przebieg zależy od wielu czynników i związany jest ze wzrostem mózgu oraz rozwojem układu nerwowego niemowlęcia. Istnieje wiele objawów, które sygnalizują rodzicom i lekarzowi, czy rozwój dziecka przebiega prawidłowo. Sprawdź jakie zachowanie obserwować u maluszka, aby trzymać pieczę nad jego rozwojem psychofizycznym.\n1.Rozwój psychoruchowy dziecka do 1. roku życia\n2.Rozwój psychoruchowy dziecka w wieku 1-3 lata\nKażdy rodzic z troską i podziwem obserwuje swoje maleństwo. Podpatruje rozwój psychofizyczny dziecka i towarzyszy w jego najbardziej przełomowych momentach. Rola rodziców we wspieraniu rozwoju dziecka jest bardzo ważna. To oni zapewniają maluszkowi jak najlepsze warunki i poczucie bezpieczeństwa, bardzo ważne w wychowaniu pociechy.\nRozwój psychoruchowy dziecka do 1. roku życia\nUkład nerwowy narodzonego dziecka jest jeszcze bardzo niedojrzały. W miarę jak rozwijają się inne narządy, mózg Twojego maluszka także rośnie. Jest to początek niezwykle dynamicznego rozwoju psychoruchowego dziecka. W pierwszym roku życia jest on bardzo intensywny. Po narodzinach ośrodki mózgowe odpowiedzialne za odruchy są bardziej aktywne od tych, zawiadujących emocjami i myśleniem. Do odruchów wrodzonych u maluszka zaliczamy, m. in.: odruch szukania piersi, ssania i połykania, odruch chwytny, pełzanie. W miarę jak Twoje dziecko będzie rosło, wrodzone odruchy ustąpią miejsca wyuczonym.\nWbrew powszechnej opinii, dziecko po narodzinach widzi (reaguje na światło) i słyszysz, chociaż nie potrafi jeszcze zinterpretować odbieranych bodźców. Bardzo ważna jest obserwacja, czy dany zmysł rozwijaj się prawidłowo. A w razie wątpliwości, niezbędna będzie kontrola u specjalisty.\nW pierwszym roku życia niemowlę będzie skupiało wszystkie siły, aby przyjąć pionową postawę ciała. Po 1. miesiącu życia możesz zaobserwować jak maluszek, leżąc na brzuszku, unosi główkę. Z każdym dniem uda mu się ją utrzymać nieco dłużej. Po 3. miesiącu życia dziecko będzie doskonaliło swoje umiejętności ruchowe. Coraz chętniej będzie sięgało po zabawki, a większość przedmiotów maluszek będzie poznawał za pomocą swojej buzi. Półroczne niemowlę, z Twoją pomocą, podejmie pierwsze próby siadania. W 8. – 9. miesiącu życia coraz dłużej będzie utrzymywało się w pozycji siedzącej. Samodzielnie usiąść uda mu się po skończeniu 9. miesiąca życia. Po tym czasie możesz zaobserwować jak Twoja pociecha pełza, a potem raczkuje. Przed ukończeniem 1. roku życia maluszek będzie próbował wstać, co zapewne skończy się upadkiem na pupę. Staraj się okazywać dziecku jak najwięcej zainteresowania i chwal za wszystkie postępy. To pozwoli na budowanie poczucia własnej wartości u Twojego maluszka. Zmobilizuje go do podejmowania kolejnych prób mówienia, raczkowania, chodzenia, a z czasem, coraz bardziej skomplikowanych czynności.\nRozwój psychoruchowy dziecka w wieku 1-3 lata\nPo ukończeniu 1. roku życia przez dziecko, jego rozwój nieco zwalnia i nie jest tak spektakularny, ale wciąż będzie dostarczał Ci niezapomnianych wrażeń. To właśnie teraz zaczną się pierwsze, udane próby stania bez podparcia i samodzielnego chodzenia. Możesz już usłyszeć pełne słowa wypowiadane przez maluszka, który rozumie ich znacznie. Przed ukończeniem 2. roku życia, Twój maluch jest już bardzo aktywny. Bez przerwy biega, pełza, skacze – rozpiera go energia\nPonieważ Twoje dziecko coraz więcej potrafi – staje się bardziej samodzielne. Ceni sobie swoją niezależność. Pamiętaj, że nadal potrzebna jest Twoja pomoc w trudniejszych sytuacjach i wsparcie przy doskonaleniu nowych umiejętności. W tym okresie możecie rozpocząć już naukę korzystania z nocnika. Twoje dziecko może potrafić już sygnalizować swoje potrzeby fizjologiczne, ale wiele dzieci jest na to gotowe po ukończeniu 2 . roku życia.\nJeśli na każdy etapie życia dziecka stworzysz mu poczucie bezpieczeństwa, jego rozwój psychoruchowy i emocjonalny będzie przebiegał znacznie szybciej.\nPamiętaj, że każdy maluch rozwija się w innym tempie. Pewne umiejętności nabędzie szybciej od rówieśników, inne później. Nie denerwuj się, jeżeli Twój maluch nie rozwija się dokładnie tak, jak jest to wskazane w kalendarzu rozwoju. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości skonsultuj się ze specjalistą. W ocenie prawidłowość przebiegu rozwoju psychoruchowego pomocni będą: pediatra, neurolog i okulista dziecięcy.\nTagi: rozwój psychofizyczny dziecka, rozwój psychoruchowy dziecka, rozwój psychomotoryczny niemowlęcia


Przenośnik Pneumatyczny Ssąco-tłoczący, T 207/2, Środa Wielkopolska - Gratka\n8700.00 zł. · Przenośnik Pneumatyczny Ssąco-tłoczący, T 207/2,\nPublished date: Czerwiec 2, 2022 8:55 am\n⭕ Przenośnik pneumatyczny ssąco-tłoczący, T 207/2 2007 Rok, Witam. Mam do sprzedania przenośnik pneumatyczno ssąco-tłoczący przeznaczony do transportowania ziarna zbóż w kierunku poziomym i pionowym. Do zasysania zboża służy ssawka umieszczona na końcu elastycznego węża, a następnie poprzez cyklon i dozownik zboże przekazywane jest rurociągiem do miejsca docelowego. W skład zestawu wchodzi: •wąż elastyczny PVC z ssawką + opaska, •8 rur 2m , •2 rury 1m , •kolano 45 stopni •2 kolana 90 stopni •komplet opasek Typ przenośnika (moc silnika) T 207/2 (15 kW)Wydajność w t/h - do 14,5 W razie pytań informacji udzielę telefonicznie.\nNumer telefonu: 787114609


BLIZNY KIEDY POWSTAJĄ JAK LECZYĆ\nBLIZNY-WSPÓŁCZESNE METODY POSTĘPOWANIA\nBlizna to finalne stadium procesu gojenia rany. W dermatologii klasyfikujemy ją do grupy wykwitów wtórnych, powstaje ona na skutek odnowy ubytku łącznotkankowej części skóry właściwej.\nPo każdym urazie, skaleczeniu, zranieniu, iniekcji czy zabiegu chirurgicznym powstają blizny. Wbrew ogólnie przyjętym twierdzeniom blizny powstają również po zabiegach z zakresu chirurgii rekonstrukcyjnej i estetycznej. Tworzenie się blizn to część złożonego naturalnego procesu regeneracji skóry, w trakcie którego uszkodzoną skórę właściwą zastępuje tkanka łączna-blizna.\nAby nie doszło do powikłań w trakcie gojenia się rany którego konsekwencją mogę być powstanie bliznowców należy:\n- wykonywać irygacja/przemywanie rany w celu usunięcia masy bakteryjnej – np. sterylny roztwór 0.9% NaCl\n- dezynfekcję rany (czasowo ogranicza wzrost bakterii w obrębie rany), ale środki w postaci np. alkoholu mogą uszkadzać tworzącą się ziarninę\n-usunąć / oczyścić ranę z tkanek martwiczych stosując procedury chirurgiczne bądź enzymatyczne.\nW trakcie pielęgnacji rany szczegółną uwagę należy zwrócić na rodzaj zastosowanego opartunku, który powinien charakteryzować się:\n- odpowiednim wchłanianiem wysięku.\n- odpowiednią elastycznością materiału: sprzyja przyleganiu do całej powierzchni powstałej rany.\n- utrzymywaniem odpowiedniej wilgotności / przepuszczalności dla powietrza.\n- ułatwianiem enzymatycznego trawienia martwiczych tkanek.\n- likwidacją przykrego zapachu.\nWytworzenie blizny oraz ostateczny jej kształt przypada na okres od 6 do 12 miesięcy. W tym czasie blizna ulega dynamicznym zmianom oraz przebudowie. Celem przebudowy blizny jest uzyskanie odpowiednio mocnej tkanki zastępczej, wytrzymałej na bodźce mechaniczne.W macierzy zewnątrzkomórkowej dochodzi do obumierania komórek i na tej drodze do przebudowy rusztowania kolagenowego i substancji wypełniającej.\nBlizna różni się znacząco od skóry zdrowej:\n• wygładzeniem naskórka-brakiem poletkowania\n• brakiem włosów i gruczołów łojowych\n• brakiem włókien elastycznych-mała odporność na rozciąganie\nBlizna to dla pacjenta nie tylko problem medyczny.\nBlizna jest przyczyną:\n-dużego dyskomfortu fizycznego u pacjenta\n-deformacji i defektów kosmetycznych\n-powstania zaburzeń funkcjonalnych ( przykurcze)\n-świądu, bólu, uczucie ciągnięcia.\n-problemów psychicznych-stresu (szczególnie dotyczy to dzieci )\n-depresji, zmniejszonego współczynnika samooceny\nPo uszkodzeniu skóry rozpoczyna się fizjologiczny proces bliznowacenia. W pierwszym etapie gojenia się rany w tzw. fazie hemostazy tworzy się skrzep. Faza ta przechodzi w fazę zapalną, w której organizm „ porządkuje” miejsce urazu, przechodząc w fazę proliferacyjną. To wtedy rozpoczyna się angiogeneza czyli tworzenie się nowych naczyń. Następuje namnażanie fibroblastów wraz z tworzeniem przez nie tkanki łacznej, powstaje blizna. Na początku tworzy się-blizna czerwona o wypukłym wyglądzie. Następną fazą to faza przebudowy-to proces powolnego zanikania naczyń i fibroblastów zgromadzonych w obszarze tworzenia się blizny (blednięcie blizny, spłaszczenie blizny). Tak powstaje tkanka zastępcza (proteaza)-zawsze różniąca się od prawidłowej skóry-dlatego każda blizna ( osobniczo) może być trudna do zaakceptowania.\nBlizna zawsze odróżnia się od zdrowej skóry, ale efekt kosmetyczny/wizualny może być różny w zależności od:\nNa to jak skóra będzie się goiła po przebytych urazach ma wpływ wiele czynników które mogą powodować powstanie patologicznej blizny.\nwiek- u dzieci tworzenie się blizn o charakterze patologicznym związane jest głównie z nadmierną produkcją kolagenu.\n-u osób starszych ma związek z nieprawidłowym procesem regeneracji skóry-zmniejszona synteza kolagenu i elastyny.\nchoroby metaboliczne-zaburzają proces gojenia się ran np.cukrzyca.\nchoroby o podłożu autoimmunologicznym - choroba Hashimoto.\nzaburzenia w unaczynieniu tkanek-choroby naczyniowe ( Buergera, Raynauda )\npredyspozycje genetyczne- u osób ze skłonnością do nieprawidłowego gojenia, blizny przerostowe i bliznowce mogą pojawić się nawet w wyniku wydawało by się niewielkich uszkodzeń skóry takich jak szczepienia, ukąszenia owadów czy zmian trądzikowych.\nNawet po najlepiej wykonanym zabiegu chirurgicznym może powstać kosmetycznie brzydka blizna.\nkarnację skóry- częściej u ludzi o bardzo ciemnej i bardzo jasnej karnacji skóry.\nrodzaj, rozległość i kształt urazu- rana cięta, rana szarpana, duży ubytek tkankowy.\noparzenia- chemiczne/ termiczne.\nmiejsce, lokalizację urazu-skóra dolnej części twarzy, szyi, dekoltu, karku-górna część pleców, barków, okolice mostka, ramion, płatków małżowin usznych\nzaburzenia hormonalne-okres menopauzy.\ntowarzyszące infekcje-zarówno miejscowe w obrębie rany, jak i ogólnoustrojowe.\nnieprawidłową pielęgnację rany, niewłaściwa antyseptyka i warunki gojenia się rany.\nzbyt duże cięcia chirurgiczne\nnieprawidłowe założenie szwów\nnasilony katabolizm i zaburzenia immunologiczne powstałe np. po chemio i radioterapii\nZe względu na przyczynę powstania i wygląd blizny dzielimy na:\n-pozapalne – powstające jako zejście zmian zapalnych lub ropnych w przebiegu np. trądziku, ospy wietrznej.\n-zanikowe - polegają na obecności zagłębień (zaniku) w skórze. Najczęściej powstają jako wynik stanu zapalnego w przebiegu trądziku, ospy wietrznej i innych. Mogą być pojedyncze lub bardzo liczne o różnej głębokości i kształtach: zarówno punktowe, o ostrych brzegach, większe-zagłębienia o łagodnych brzegach, lub zanikowe blizny linijne.\n-przerostowe (wypukłe) - polegają na obecności zbliznowaciałych, twardych, wypukłych zgrubień o różnej wielkości i kształcie. Najczęsciej powstają w obrębie blizn pooperacyjnych, pourazowych, pooparzeniowych i pozapalnych.\n-bliznowce – najczęściej powstają w miejscu uszkodzenia skóry: po zabiegu chirurgicznym, w miejscu po zastrzyku, w miejscu ustępujących zmian zapalnych (trądzik, ospa wietrzna, zapalenie mieszków włosowych), po oparzeniu( termicznym, chemicznym).\nBliznowce mają charakter wypukłych guzów wyraźnie przekraczające miejsce przebytego urazu. W okresie początkowym stopniowo rosną i mogą osiągać rozmiary od kilku milimetrów nawet do kilku centymetrów.\nBLIZNA-idealna blizna powinna być wąska, w poziomie skóry i jak najbardziej zbliżona kolorem do otaczającej ją skóry. Niektóre blizny są prawie niewidoczne. W przypadkach, kiedy w trakcie procesu bliznowacenia nie jest wytwarzana odpowiednia ilość kolagenu- żeby pokryć ubytek tkankowy powstaje blizna zanikowa.\nU niektórych pacjentów mechanizmy naprawcze towarzyszące tworzeniu się blizny przebiegają zbyt intensywnie. Konsekwencją tego procesu jest tworzenie się grubej, wypukłej i twardej blizny (blizna przerostowa).\nNa poziomie struktur komórkowych keloidy i blizny przerostowe są charakterystyczne dla nadmiernej akumulacji kolagenu w obrębie rany-choroby fibroproliferacyjne. W tych przypadkach opisywane są zaburzenia migracji komórek, ich proliferacji oraz syntezy białek i substancji międzykomórkowej. W trakcie tworzenia się blizny, obserwowane jest przedłużenie fazy zapalnej oraz zaburzenia przebudowy.\nBlizny przerostowe powstają na skutek zmiany proliferacji tkanki łącznej (przerost tkanki włóknistej), zmiany te obserwujemy w 1 miesiącu tworzenia się blizny. Blizny przerostowe powstają tylko w miejscu urazu, nie mają tendencji do samoistnego rozprzestrzeniania się. Blizny przerostowe mają na ogół fiołkową barwę i zwykle nie przekraczają one granic pierwotnych rany. Powierzchnia wypukła. Oglądane pod mikroskopem mają postać włókien kolagenowych ułożonych równolegle do długiej osi rany. .W przypadku tych zmian możliwe i na ogół skuteczne jest leczenie chirurgiczne( rekonstrukcja).\nInne skuteczne metody terapii to\n• miejscowy , kontrolowany ucisk\n• laser stosowany miejscowo\n• aplikacja preperatów silikonowych\nW przypadku gdy blizna rozrasta się w sposób niekontrolowany rozszerzając się poza granice uszkodzenia powstaje bliznowiec-keloid.\nBliznowce (keloidy) zaliczane są do zaburzeń fibroproliferacyjnych. Tym mianem określamy przerosłe blizny. Klinicznie keloidy to włókniste, spoiste, twarde guzy o nieregularnym kształcie. Skóra pokrywająca keloid może być gładka, matowo-biała, sino-czerwona( dotyczy to głównie świeżych keloidów). Głównym składnikiem keloidów jest kolagen. Obraz mikroskopowy keloidu to widoczne włókna kolagenowe o nieprawidłowej grubości, nieregularnych kształtach, ułożone w różnych kierunkach. Charakterystyczna jest predyspozycja genetyczna do powstawania tego typu powikłań. Chirurgiczne usunięcie bliznowca nie przynosi żadnych efektów ponieważ, nawroty są niezwykle częste. Keloidy mogą powstawać nie tylko w miejscu urazu, ale zdarzają się przypadki samoistnego ich powstawania (keloidy samoistne).\nObszary skóry predysponowane do powstawania keloidów:\n• skóra okolicy mostka i pleców\n• skóra twarzy- okolice żuchwy i uszu\n• kończyny górne- ramiona\nLeczenie jest trudne i mało efektywne – sukcesy obserwuje się przy stosowaniu wstrzykiwania do keloidu steroidów we wczesnej fazie rozwoju keloidu. Prawdopodobna przyczyna powstawania bliznowców jest nieprawidłowa ekspresja czynników wzrostowych obecnych w środowisku rany lub zaburzenie apoptozy komórek tworzących bliznowiec[.\nBlizny przerosłe i keloidy nie tworzą się od momentu rozpoczęcia się gojenia rany. Początkowe etapy gojenia przebiegają zawsze w taki sam sposób, dlatego nie można z całą pewnością przewidzieć jaki będzie finalny efekt procesu gojenia.\nBlizny przykurczające są wynikiem nieprawidłowej techniki chirurga. Powstają, gdy kierunek cięcia jest niezgodny z przebiegiem włókien kolagenowych. Skutkiem tego jest pojawiające się napięcie blizny, przykurcz i znacznie zniekształcenie tkanek otaczających. Są przyczyna znacznego dyskomfortu u pacjenta.\nBlizna zanikowa powstaje w przypadkach, gdy w trakcie procesu bliznowacenia nie jest wytwarzana odpowiednia ilość kolagenu żeby pokryć ubytek tkankowy.\nLeczenie blizn i bliznowców wymaga ogromnej indywidualizacji terapii zależnej od wielu czynników takich jak:\n· kształtu, wielkości i lokalizacji blizny\n· fazy dojrzewania-blizny\n· wcześniej stosowanych metod korekcji\n· predyspozycji genetycznej\nIstnieje wiele metod leczenia przerostowych blizn i bliznowców. Metody dzielimy na:\n-opatrunki okluzyjne ze sterydami (fluorowanymi)\n-opatrunki poliuretanowe piankowe\n-maści i kremy witaminowe ( witaminy z grupy A, E )\n-wyciąg z cebuli morskiej\n-wyciąg z cebuli morskiej + heparyna/alantoina\n-preparaty z macicy perłowej\n-terapia uciskowa ( presoterapia elastyczna)\nMetody fizjoterapeutyczne-przyczyniają się do usprawnienia procesu gojenia ran a także pomagają w uzyskaniu sprawności w przypadku wystąpienia powikłań w postaci blizn przerosłych, przykurczających czy keloidów, które mogą niekorzystnie\nsprawność ruchową tego obszaru. Metody te uelastyczniają bliznę, przyczyniają się w ten sposób do usprawnienia uszkodzonej okolicy ciała, ponadto poprawiają estetykę uszkodzonego obszaru\nMetody fizjoterapeutyczne stosowane w terapii blizn, zrostów pooperacyjnych czy innych zaburzeniach procesu gojenia ran:\n-parafinoterapia- wpływa korzystnie na blizny oraz zrosty pooperacyjne, jest także dobrym przygotowaniem do fizjoterapii.\n-światło spolaryzowane-przyspiesza proces gojenia się ran jednocześnie poprawiając mikrokrążenie.\n-laseroterapia-wskazana dla ran pooperacyjnych, w przypadku keloidów, stosowane są głównie lasery diodowe, Er:YAG erbowo-yagowe, CO2 dwutlenkowowęglowe\n-ultradźwięki zwiększają rozciągliwośći włókien kolagenowych - uelastyczniają bliznę\n-jonoforeza uelastycznienia bliznę\nW terapii blizn stosowane są również środki powszechnie używane w kosmetologii przyspieszające proces gojenia ran:\n-olejki eteryczne rumianek, rozmaryn, lawenda - zawierają tymol karwakol- substancje bakteriobójcze i antyseptyczne\n-balsam peruwiański jest cennym źródłem aldehydu cynamonowego, który skutecznie zwalcza bakterie Gram-ujemne\n-alantoina przyspiesza proliferacje komórek i tworzenie ziarniny\n-tlenek cynku działanie ściągające, antybakteryjne, wspomaga prosec gojenia się ran.\n-witaminy A, C\n-wąkrotka ( Centella asiatica) stosowana jest w formie ekstraktu wodno-alkoholowego, zwieksza syntezę kolagenu.\n• błony poliuretanowe – przezroczyste, umożliwiają przenikanie wysięku, przepuszczalne dla powietrza i wody, samoprzylepne. Umożliwiają kontrolę środowiska rany, utrzymują wilgotne środowisko sprzyjające migracji komórek naskórka.\n• pianki silikonowe sprzyjają migracji fibroblastów i komórek naskórka, absorbują wysięk.\n• kompleksy złożone na bazie hydrokoloidu związanego na podłożu karboksymetylocelulozy, który żeluje się przy zetknięciu z wysiękiem. Półprzepuszczalna błona na powierzchni zewnętrznej nadaje im właściwości okluzyjne. Opatrunki te eliminują produkty rozpadu komórek i bakterie. Aktywują angiogenezę.\nTerapia uciskowa jest to mechaniczna kompresja (ucisk) wywołany przez stosowanie pończoch uciskowych lub odpowiednich bandaży. Jest to efektywna forma terapii bliznowców i blizn przerosłych. Powoduje ona miejscowe niedokrwienie tkanek, ograniczenie aktywności fibroblastów oraz degenerację kolagenu. Skuteczność zależny od tego jak długo ucisk będzie utrzymywany. Rekomendowany ucisk to 25 mm Hg, ale efekty terapeutyczne uzyskuje się również przy wartości ucisku 5-15 mm Hg.\nPreparaty stosowane miejscowo:\nscar- preparat zwierający wyciąg z masy perłowej\nPreparaty stosowane doogniskowo:\n• iniekcje sterydowe\nKrioterapia polega na zastosowaniu na powierzchnię ciała temperatury kriogenicznej, poniżej 100 st. C, w czasie od 2 do 3 min. może być elementem terapii zastępczej bądź występować jako jedyna forma terapii:\n• metoda natryskowa: jest to rozpylenia czynnika chłodzącego z odległości 2-5 cm ( mało skuteczna)\n• metoda kontaktowa: stosujemy tu różnego kształtu i typu aplikatory, wykonane z metalu, który jest dobrym przewodnikiem termicznym\n• metoda doogniskowa: polega na wprowadzeniu w obręb tkanki specjalnych aplikatorów , najbardziej skuteczna .\nLaseroterapia – stosowane są lasery Er:YAG, Nd:YAG, CO2, diodowe.\n• procedury nieablacyjne –metody o niewielkim stopinu inwazyjności, po zabiegu nie ma widocznych uszkodzeń naskórka-wykorzystywany jest laser erbowy.\n• procedury ablacyjne- metody inwazyjne, uzyskane po nich wyniki są bardzo dobre, ale czas gojenia się wynosi około 1-2 tygodni-wykorzystywany jest laser CO2, neodymowy..\n-wycięcie chirurgiczne-dermatochirurgia wycięcie blizny i ponowne zeszycie\n-operacje plastyczne z przesunięciem/użyciem płatów skórnych\n-mikrodermoabrazja ( blizny potrądzikowe )\n-iniekcje preparatów sterydowych w miejsce blizny\n-mezoterapia igłowa i bezigłowa\nLeczenie przerostowych blizn i bliznowców jest trudne, często kosztowne i wiąże się z dużym ryzykiem nawrotów (w zależności od pacjenta i wybranej metody od ok. 20 do 100%!). Wiąże się też z cierpieniem fizycznym i psychicznym pacjentów. Najlepiej jest zatem na wczesnym etapie gojenia przeciwdziałać tworzeniu nieprawidłowej blizny.\nObecnie zgodnie z obowiązującymi zaleceniami opracowanymi przez grupę międzynarodowych ekspertów* jako postępowanie pierwszego rzutu w profilaktyce nieprawidłowego bliznowacenia zalecane są plastry silikonowe. Ich użycie jest standardowym postępowaniem po zabiegach chirurgii plastycznej. Plastry silikonowe nie tylko zmniejszają ryzyko nieprawidłowego bliznowacenia ale poprawiają wygląd już istniejących blizn przerostowych i keloidów. Łatwe w użyciu i dobrze tolerowane są chętnie stosowane przez pacjentów/ testy konsumenckie/.\nSkuteczność silikonu w terapii blizn. Dzięki swoim właściwościom fizyko-chemicznym silikon został potocznie nazywany drugą skórą-dlatego plastry silikonowe są zalecane jako postępowanie pierwszego rzutu w profilaktyce i leczeniu nieprawidłowego bliznowacenia.Zastosowanie silikonu powoduje że nad blizną tworzy się cienka, przeźroczysta „błona silikonowa”, która zapewnia idealne warunki do odpowiedniej regeneracji. Skuteczność silikonu w leczeniu blizn została potwierdzona w 8 randomizowanych badaniach klinicznych i 27 metaanalizach: Silikon poprawia wygląd i elastyczność blizn. Dodatkowo silikon uzyskał rekomendację Międzynarodowego Zespołu Ekspertów ds. Leczenia Blizn . Silikon charakteryzuje się podobnymi parametrami fizycznymi jak skóra. Odpowiednią rozciągliwością i dobrą przepuszczalnością tlenu, stanowiąc jednocześnie swoistą barierę dla bakterii. Temperatura powierzchni skóry po aplikacji silikonu jest wyższa o około1 st. C, co znacząco wpływa na mechanizmy regeneracyjne blizny. Silikon charakteryzuje się doskonałą tolerancją może być stosowany także w przypadku skóry wrażliwej. W leczeniu i pielęgnacji blizn silikon występuje przede wszystkim w formie żelu i plastrów. W każdej z nich wykazuje takie same właściwości i jest przeznaczony do wszystkich rodzajów blizn, natomiast ze względu na pewne cechy tych form, każda z nich jest bardziej dostosowana do różnego typu blizny. Forma żelu silikonowego przeznaczona jest do wszystkich rodzajów blizn, a ze względu na wygodę polecana jest do blizn znajdujących się na ruchomych częściach ciała (kolana czy łokcie), znamion występujących w obrębie twarzy i dekoltu (blizny potrądzikowe, pozabiegowe, po nacięciu krocza) oraz na rozległe blizny, np. po oparzeniu czy rozstępy. Żel silikonowy naniesiony na bliznę powoduje normalizację produkcji kolagenu. To bardzo ważny czynnik zapobiegania bliznom przerostowym i keloidom, które powstają, gdy w regenerującej się tkance dochodzi do nadprodukcji kolagenu. Silikonowa błona nad blizną jest dodatkową ochroną gojącej się blizny przed bakteriami oraz możliwymi urazami z zewnątrz.Plastry są polecane do wszystkich blizn znajdujących się na płaskich powierzchniach ciała (brzuch, klatka piersiowa, uda, piszczele itd.). Są też odpowiednie do blizn znajdujących się pod ubraniem – dzięki swej gładkiej powierzchni nie zaczepiają o odzież i nie brudzą jej. Ze względu na swoje właściwości adhezyjne mają długi kontakt z blizną – jeden plaster może być stosowany nawet do 5 dni.( Aby skuteczność terapii była największa zaleca się zmiany plastrów co 24 godziny). Należy pamiętać, aby raz dziennie zdjąć plaster, bliznę umyć neutralnym mydłem i osuszyć, po czym można ponownie przykleić ten sam plaster. Właściwości silikonu sprawiają, że takie opatrunki to duży komfort dla pacjenta. Plastry silikonowe są elastyczne, co wyklucza niemiłe uczucie ściągnięcia skóry i dyskomfort związany z noszeniem.\nSilikon w leczeniu blizny nie ogranicza przepuszczalności tlenu – skóra pod plastrem naturalnie oddycha. Jednocześnie nadmierne parowanie wody z naskórka jest ograniczone, a tempo przepustowości pary wodnej podobne jest do warstwy rogowej skóry. W efekcie przy zastosowaniu silikonowego opatrunku blizna tworzy się w dobrze nawilżonej tkance, dzięki czemu jest miękka, elastyczna, nie boli i nie swędzi. Dzięki swoim wyjątkowym właściwościom silikon w postaci plastrów/żelu może poprawić wygląd blizny dojrzałej nawet po 10 latach. Według wspólczesnych zaleceń terapia silikonowa to: aktywne działanie preparatu 24 godziny/ na dobę, wysoka skuteczność w leczeniu blizny przerostowej do 85% i keloidów potwierdzona w skali VSS ( Vancuver Scar Scale ).\nAutor: Tulimowski & Sterlińska o 18:12 Brak komentarzy:


Zakończył się Carnall Festiwal - Zabrze informacje\nZakończył się Carnall Festiwal\nDodano: 2021-08-31 08:00, aktualizacja: 2021-08-31 08:08\nZakończył się Carnall Festiwal / fot. UM Zabrze\nKoncertem pszczyńskiego zespołu rockowego Hard Rockets zakończył się w ub. sobotę Carnall Festival. Projekt ten zyskał uznanie publiczności, co widać było wyraźnie na kolejnych występach, które organizowane były w wakacyjne weekendy w Strefie Carnall Sztolni Królowa Luiza.\nCarnall Festiwal to projekt, który Muzeum Górnictwa Węglowego w Zabrzu zrealizowało dzięki dofinansowaniu ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.\nW ramach wydarzenia wystąpili m.in.: Kraków Street Band, Helene Vis, Ścigani, Sebastian Riedel, Bartek Miarka, Michał Kielak, zespół CREE, z którym gościnnie wystąpili: Kuba Badach, Marcelina, Arbadab (Kaliber 44) oraz Piotr Kupicha (Feel), Kathia oraz Hard Rockets.\nUroczyste otwarcie zrewitalizowanej strefy Carnall – naziemnej części Sztolni Królowa Luiza w Zabrzu – odbyło się na początku lipca br. Nowa strefa, to nowe atrakcje, ale też i nowe możliwości. Ta niezwykła, poprzemysłowa przestrzeń, która dzięki rewitalizacji zyskała drugie życie stała się właśnie największą, kulturalną strefą w Polsce.\nJuż jutro w strefie Carnall zagra Helaine Vis. To kolejny koncert, który odbędzie się w ramach Carnall Festival.


Blog - Strona 6 z 9 - Klinika Urody\nby Ewa Saniewskaupdated on 3 listopada, 2021 17 października, 2021 Leave a Comment on Naturalne powiększenie biustu – czy to możliwe ?\nDuże, jędrne piersi są pragnieniem każdej kobiety. Niektóre osoby decydują się na operację, aby je uzyskać, np. wszczepienie implantów. Jednak procedura ta jest dość kosztowna, a ponieważ każda operacja ma potencjał powikłań. Na szczęście istnieją różne kuracje ziołowe, które mogą pomóc Ci zwiększyć rozmiar Twojego biustu. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ich temat. Ćwiczenia …\nby Ewa Saniewskaupdated on 3 listopada, 2021 17 października, 2021 Leave a Comment on Powiększanie piersi kwasem hialuronowym\nPowiększanie piersi jest jednym z najbardziej popularnych zabiegów chirurgii plastycznej i estetycznej na świecie. Kobiety wykonują go zarówno z powodów estetycznych, jak i osobistych. Obok chirurgicznego wszczepiania implantów coraz większą popularnością cieszą się zabiegi niechirurgiczne – nieoperacyjne i małoinwazyjne. Jednym z nich są iniekcje kwasu hialuronowego do piersi. Kwas hialuronowy jest najczęściej stosowanym wypełniaczem w …\nby Ewa Saniewskaupdated on 2 stycznia, 2022 17 października, 2021 Leave a Comment on Najlepsze tabletki na powiększenie biustu – Ranking 2022\nTabletki na powiększenie piersi bez recepty są tanią, naturalną alternatywą dla zabiegów chirurgicznych, takich jak implanty silikonowe czy zastrzyki tłuszczu. Są one wykonane z naturalnych składników, nie zawierają sztucznych hormonów, a zamiast tego zawierają fitoestrogeny, które są bezpieczniejsze dla organizmu niż tradycyjne estrogeny. Co najważniejsze, są one dostarczane z gwarancją zwrotu pieniędzy (2 z 3 …\nby Ewa Saniewskaupdated on 2 listopada, 2021 13 października, 2021 Leave a Comment on Domowe sposoby na trądzik\nCzym dokładnie jest trądzik i jakie są jego objawy? Trądzik to przypadłość, która dotyka nastolatków w okresie dojrzewania. Nie tylko one jednak cierpią z powodu tego problemu. Czym dokładnie jest trądzik i jak domowe sposoby mogą pomóc mi go zwalczyć? CZYM JEST TRĄDZIK? Trądzik jest chorobą o długotrwałym przebiegu. Polega na powstawaniu otwartych i zamkniętych …\nby Ewa Saniewskaupdated on 2 listopada, 2021 8 października, 2021 Leave a Comment on Trądzik pospolity – jak z nim walczyć\nTrądzik pospolity jest najbardziej rozpowszechnioną przewlekłą chorobą skóry. Dotyka on głównie nastolatków – około 80% osób w okresie dojrzewania (między 12 a 19 rokiem życia) ma przez jakiś czas objawy trądziku. Również z wiekiem staje się coraz bardziej powszechny – mówimy wtedy o trądziku „dorosłym”. Trwa on dłużej i jest mniej przewidywalny Trądzik pospolity dotyka …\nby Ewa Saniewskaupdated on 2 listopada, 2021 6 października, 2021 Leave a Comment on Trądzik hormonalny – przyczyny, objawy i leczenie\nAcne vulgaris, lepiej znany jako trądzik hormonalny, jest rodzajem trądziku. Najczęstszymi ofiarami tego schorzenia są dorosłe kobiety. Układ hormonalny i okresowe wahania hormonów są związane z tym zaburzeniem. Trądzik hormonalny jest zarządzany zarówno za pomocą leków, jak i terapii naturalnych. Trądzik jest zazwyczaj uważany za problem hormonalny, który pojawia się w okresie dojrzewania. Niestety, przypadki …\nby Ewa Saniewskaupdated on 2 listopada, 2021 6 października, 2021 Leave a Comment on Trądzik niemowlęcy, noworodkowy i rumień – co musisz wiedzieć\nTrądzik u niemowląt jest częstym i niedostatecznie zdiagnozowanym problemem. Trądzik u noworodków, trądzik noworodkowy, rumień noworodkowy to tylko kilka przykładów problemów skórnych, które mogą wystąpić w okresie niemowlęcym. Czym dokładnie jest rumień noworodkowy, trądzik niemowlęcy i trądzik niemowlęcy? Czy jest się czym przejmować? Trądzik niemowlęcy i noworodkowy – co to jest Trądzik, który najbardziej popularny …\nby Ewa Saniewskaupdated on 2 listopada, 2021 6 października, 2021 Leave a Comment on Trądzik różowaty – jak się go pozbyć ?\nTrądzik różowaty to uporczywe zaczerwienienie twarzy, które w ciężkich przypadkach może przekształcić się w małe krostki i grudki. Dotyka on głównie kobiet, choć może wystąpić u obu płci. Niestety, ponieważ jest to choroba zapalna skóry, trudno jest ją całkowicie wyleczyć; leczenie skupia się natomiast na łagodzeniu jej objawów. • Trądzik różowaty charakteryzuje się wyraźnym zaczerwienieniem …\nCellulit można leczyć za pomocą różnych domowych zabiegów, które są równie skuteczne jak specjalnie opracowane kosmetyki. W rezultacie nie musisz wydawać mnóstwa pieniędzy na kremy antycellulitowe. Zajrzyj najpierw do swojej kuchni i wypróbuj naturalne środki na cellulit, zanim wrócisz do drogerii. Cellulit można leczyć za pomocą wielu naturalnych zabiegów, które są znane i stosowane od …\nCellulit w ciąży i rozstępy – jak im zapobiec?\nby Ewa Saniewskaupdated on 2 listopada, 2021 28 września, 2021 Leave a Comment on Cellulit w ciąży i rozstępy – jak im zapobiec?\nW ciągu tych 40 tygodni skóra narażona jest na powstawanie cellulitu i rozstępów. Jakie czynniki przyczyniają się do powstawania rozstępów i tak zwanych blizn typu „skórka pomarańczowa”? Jak przyszłe mamy mogą ich uniknąć? Dowiedz się więcej o pielęgnacji skóry, szczególnie w zakresie zapobiegania cellulitowi i rozstępom. Przyczyny powstawania cellulitu w ciąży W czasie ciąży zwiększone …