eduteka Liceum Język polski Franciszek Karpiński (1741-1825)\nNajwybitniejszym preromantykiem polskim XVIII wieku jest «poeta serca», <spiewak Justyny> (jak go nazwali już współcześni), autor pieśni Kiedy ranne i Wszystkie nasze, Franciszek Karpiński, urodzony 4 października roku 1741 w Hołoskowie na Pokuciu, zmarły 16 września roku 1825 w Chorowszczyźnie na Litwie. Popularność miał ogromną, i to nie tylko wśród inteligencji, jak Krasicki, ale i wśród prostoty: pierwszy to poeta polski, którego pieśni «zbłądziły pod strzechy*.\nŻycie jego znamy o wiele dokładniej niż innych poetów, pozostawił bowiem po sobie pamiętniki (ogłoszone drukiem dopiero w roku 1844). Zaczął je pisa|l już w późnej starości, skończył - w osiemdziesiątym pierwszym roku życia, a wyli kończyć ich już nie zdążył; pomimo to mają one niepospolitą wartość literacką: bije z nich świeżość i bezpośredniość - nie z opowiadania o wypadkach, w których autor udziału nie brał (na przykład o sejmie grodzieńskim albo o powstaniu Kościuszki), ale z opowieści o własnym życiu, zwłaszcza o dzieciństwie i młodości, o wychowaniu przez groźnego ojca, o pobycie w szkołach stanisławowskich, o różnych fantazjach młodzieńczych, o miłości itd. Wyraźnie miał Karpiński doskonałą pamięć nie tylko wypadków, ale i doznanych uczuć! Ujmują nas także pamiętniki prostotą opowiadania i naiwnością epicką, a czasami i mimowolnym humorem, sprzecznym z zamiarami autora: nieraz bowiem czytelnik uśmiecha się, kiedy czyta ustępy, które autor pisał z całą powagą, a nade wszystko kiedy napotyka różne sentencjonalne uwagi, do których autor przywiązywał z pewno ścią ogromne znaczenie, a które się dzisiejszemu czytelnikowi wydają bardzo naiwnymi.\nNa pierwszy plan wysuwa się w pamiętnikach Karpińskiego opowieść o własnym życiu, podobnie jak w pamiętnikach Paska. Ale też jedyne to podobieństwo i pomiędzy tymi dwoma najwybitniejszymi pomnikami pamiętnikarstwa staropolskiego. Obydwaj pamiętnikarze opowiadają szczegółowo o tym, co robili; ale każdy z nich robił co innego: Pasek hulał i pił, bił się i walczył, awanturował i łotrował, żenił się i gospodarował; Karpiński z tego wszystkiego - tylko gospodarował, swoją kopał albo cudzą grzędę; nie hulał, miecza nigdy w życiu do boku nie przypasał, nie ożenił się także nigdy w życiu, chociaż się coś przez połowę życia kochał; a prócz tego kształcił się przez całe życie, uczył dzieci, rozmyślał, marzył i pisał: pamiętniki Karpińskiego to pierwsze w literaturze naszej wyznania człowieka kształcącego się i literata.\nLecz nie tylko na znacznym rozszerzeniu pierwiastka autobiograficznego|| ale i na jego pogłębieniu polega ważne znaczenie pamiętników Karpińskiego w literaturze staropolskiej. Opowiada on obszernie nie tylko, co robił, ale także, co się w jego duszy działo: jak płakał po śmierci ojca, jak się kochał, jak tęsknił do kraju, jak się gniewał i smucił, gdy go krzywdzono, jak przeklinał swój los, jak bolał po utracie niepodległości itd. Raz nawet szczegółowo opisuje cały jeden proces psychiczny, mianowicie walkę, jaka się w jego duszy toczyła: «Będąc ubogim, a widząc zyskowny stan jurystów, wkrótce po skończeniu teologii do palestry udałem się. Umiejąc nieźle łaciński język, w którym ekspedycyje1 sądowe wychodziły, jeszczem roku na tej drodze nie doszedł, już ja znany byłem z zręczności i dokładności pisywania pozwów albo manifestów, co mi zazdrości w innych młodych kolegach moich narobiło. Jam nie dbał o zazdrość, kiedy mimo niej gęste mi złotówki przychodziły. Raz szlachcic potrzebny pozwu, kiedy mi krótko sprawę swoje opowiedział i papiery do niej potrzebne pokazał, postrzegłem, że sprawę miał najgorszą i chyba tylko wykrętami mógłby ją wygrać. Kiedym mu to przekładał, a on mi kilkanaście czerwonych złotych na pozew tylko oddaje, byleby podstępnym i mogącym sąd ułudzić sposobem był napisany, uwiedziony zyskiem, wziąłem pieniądze i zrobiłem, jak szlachcic żądał. Po krótkiej złota pociesze przyszła zgryzota. Ojcze mój! jakże to wiele razy w życiu moim, chociaż już cię nie miałem, ty mnie jeszcze prowadziłeś! Gorzko wspomniałem ostatnie przed zgonem słowa jego: „Franciszek niech idzie prawdą na świecie!" Takaż to prawda, pomyślałem sobie, zgubić podstępem niewinnego przeciwnika, któremu pozew napisałem? Cóż mi on będzie winien, że nie tylko jego, ale i dzieci jego w ubóstwie zostawię? Albo jeżeli jeszcze i podstępne pisanie moje odkryje się, jakże ja iść zacząłem przy pierwszym moim wstępie na świat? Takie myśli codziennie mnie trapiły aż do przyjścia kadencyi sądowej, na który czas i szlachcic, któremu pozew pisałem, i pozwany stawili się. Wtenczas mojemu zwodzicielowi nieszczęsne pieniądze powróciłem, upominając, ażeby się z przeciwnikiem swoim bez prawowania zgodził - inaczej sam mu szkodzić mogę, choćbym i sobie razem zaszkodził; szlachta się, jakem żądał, pogodzili, a ja bojąc się tej śliskiej drogi, zwłaszcza kiedy i inszymi sposobami na chleb zarobić moźna, po roku porzuciłem palestrę.*\nA ileż to razy mówi Karpiński o swoim charakterze, o jego dobrych zarówno, jak złych skłonnościach! «W starości mojej teraźniejszej przychodzą mi na myśl i też melancholiją powiększają zdróżności moje młodszego wieku: byłem trochę do pychy skłonny, ogadujący drugich, w pierwszym zapędzie gniewu nieumiarkowany aż do chorowania... byłem skłonny do kobiet... byłem chroniącym się, ile możności, wydatków niepotrzebnych, a szanującym, do zadziwienia inszych, rzeczy nabyte; tak mam dotychczas zwierciadło z szufladkami do golenia się, które całe służy mi od czterdziestu czterech, a zegarek od czterdziestu dziewięciu lat, tylko jak stary sługa pomału idąc, opóźniający się trochę... Gry hazardownej i pijaństwa nie lubiłem. Byłem trochę chełpliwym, ale w posiedzeniach w żartach nie upokarzający drugiego... Na niesprawiedliwości ludzkie oburzałem się, chociażby nie mnie były wyrządzone; na nędzę ludzką, osobliwie biednych, tkliwy i tę tkliwość za zasługę sobie nie poczytuję, bo serce takie wziąłem od natury, że z płaczącym nieszczęśliwym łatwo mi płakać przychodzi.*\nKrótko mówiąc, w pamiętnikach swoich połączył Karpiński autobiografię z autocharakterystyką. Ten szczęśliwy pomysł zawdzięcza on Wyznaniom Rousseau\n(1782), na których się wzorował pisząc pamiętniki; za jego to przykładem rozwiódł się tak szeroko nad swoim dzieciństwem, przyznawał się otwarcie do różnych wad i ułomności, na przykład do tego, że kradł, za jego także przykładem opowiadał z naiwną szczerością o różnych wybrykach i rojeniach fantazji dziecięcej, o miłości i przyjaźni itd.\nChociaż podobnie jak Rousseau Karpiński opowiada w pamiętnikach nie tylko o swoich przymiotach, ale i o wadach, jego autocharakterystyka jest nadto pochlebna: autor bowiem mocno przeceniał siebie, co więcej, zdawało mu się, że jest wielkim człowiekiem. O tak zasłużonym i mądrym człowieku jak Grzegorz Piramowicz odzywa się nie tylko protekcjonalnie, ale niemal lekceważąco; Kanta (którego, można być pewnym, nigdy nie czytał) gani, że się odwrócił od filozofii doświadczalnej; Kochanowskiego klepie po ramieniu, mówiąc, że jest to wprawdzie «skądinąd» nieśmiertelny człowiek» (to «skądinąd» jest po prostu bajeczne!), ale że w Psałterzu Dawidowym «albo pracy sobie zadawać nie chciał, albo przydłuższymi, w poezji lirycznej... nie tak dobrze brzmiącymi wierszami rzecz swoją rozwlekał»! Takie mając mniemanie o Psałterzu Kochanowskiego, sam się potrudził nad Psalmami Dawida (1786), naginając wiersz do nowoczesnej muzyki, ale zniekształcając cudowny język Kochanowskiego i obniżając o całe niebo wzniosłość jego psalmów. Jeszcze zabawniejsza jest zarozumiałość Karpińskiego, kiedy przypisując sobie wielki rozum polityczny, bez zająknienia obwieszcza światu, że przymierze polsko-pruskie stanęło dzięki... jakimś jego listom, które napisał był w przeddzień Wielkiego Sejmu i rozesłał znajomym mężom stanu!! W rzeczywistości znał się na polityce jak wilk na gwiazdach albo krowa na kompasie, skoro na przykład był przekonany, że Maria Teresa «do rozbioru z drugimi dwoma mocarstwami przystąpiła* dlatego jedynie, że chciała uskromić swawolę magnatów polskich!\nTa śmieszna (ale nieszkodliwa) zarozumiałość Karpińskiego tłumaczy się w znacznej mierze tym, że jak to często bywa w światku literackim, ogromna popularność przewróciła mu w głowie: wierzył coraz mocniej, że jest wielkim człowiekiem. Miał on zresztą pewne słuszne powody do dumy: oto wzniósł się znacznie ponad otoczenie, z którego wyszedł. Rodzice jego byli to ludzie ciemni, jak ogół ubogiej szaraczkowej szlachty; matka nie umiała czytać, ojciec umiał, ale tylko na książce do nabożeństwa i kalendarzu; syn tymczasem miał już mądrość książkową, bo ukończył nie tylko szkoły, ale i akademię jezuicką we Lwowie, jeździł nawet do Wiednia, umiał po łacinie, po francusku, a może i po niemiecku; że zaś później, po ukończeniu nauk, nie z jednego pieca chleb jadał, że był i palestrantem, i dzierżawcą, i gospodarzem, i sekretarzem księcia generała Czartoryskiego jako marszałka trybunału litewskiego, i nauczycielem na dworach możnych panów, więc mu i na mądrości życiowej nie zbywało, tym bardziej że z natury był sprytny (co nie przeszkadzało, że kiedy mu się raz koń wyprzągł, nie umiał go, jak przystało na literata, zaprząc).\nW jakim otoczeniu wzrastał, o tym szczegółowo opowiada w pamiętnikach. «Ojciec nasz słyszał, jak św. Józef z obrazu swego, który był w izbie, wymówił to słowo: „Cnota"; widział w Wigiliją Bożego Narodzenia, także po północy, Najświętszą Pannę na niebie, w żółtym robronie; widział upiora, pokazywał nam wielu włóczących się opętanych od dyjabła; powiadał wiele historyj o sczarowanych ludziach i urodzajach, o zapisujących się dyjabłom, o czarownicach i babach na Łysą Górę na ożogu kominem wylatujących, również jak o lunatykach, którzy kiedy przypadkiem na nich promień księżyca uderzył w nocy przez szczelinę, przez sen przez tę szczelinę po promieniu księżyca na dwór wychodzili; wierzył ślepo przepowiedniom kalendarza, a Cyganki, włóczące się i wróżące z rąk, z oczu, z fasolów na stół rzuconych albo z wosku roztopionego i wylanego na wodę, najchętniej w domu przyjmował.» Synowi nie pozwalał się ani uczyć po francusku, ani grać na skrzypcach. A chował go w staropolskiej grozie. «Kiedy zmłocek w stodole naszej nożyk swój prosty na progu położył, a jam go ukradkiem schwytał, postrzeżony potem od ojca mojego, żem nim coś strugał, i spytany, skąd bym go wziął, do zwyczajnego wykrętu, żem go znalazł, udałem się; zwołani domowi wszyscy i spytani, czyj by był nożyk;kiedy się zmłocek do niego przyznał, kiedy dodał, że ja byłem przy tym w stodole, gdy on ten swój nożyk na progu położył - kazał naprzód ociec mój, abym padł do nóg wieśniakowi i przeprosił go, żem go tą moją kradzieżą zmartwił; rozumiałem, że się już na tym moim upokorzeniu skończyło, ale kazano przynieść rózgę i surowy ociec temuż samemu młockowi kazał mi dziesięć rózeg wyliczyć, nad którym stał z laską, ażeby w biciu mnie nie folgował; wziął potem sam rózgę i za wstyd swój (jak powiadał) jeszcze mi dziesięć rózeg swoją ręką przyczynił, a po skończeniu rękę sobie, która karała, całować kazał...» «Po skończonym dwuletnim kursie filozofii przyjechałem na wakacyje do brata i rodziców. Mieliśmy zawsze największe dla matki naszej, a najbardziej dla ojca groźnego uszanowanie: nie można było w przytomności jego siedzieć, stanąć do niego tyłem, a nawet o ścianę, stojąc przed nim, oprzeć się. Pamiętałem zawsze to wszystko i chętnie sobie przykrość zadawałem, bylebym ojca nie obraził. Chodził raz starzec po izbie, a ja z kimści rozmawiając wszystkie te wyżej wspomniane ostrożności zachowałem względem ojca, kiedy razem1, przystąpiwszy do mnie, ciężki mi on wyciął policzek i znowu po izbie jak przedtem przechodził. Kryminałem byłoby spytać się, za co to; w milczeniu skromnym, z oczyma w ziemię spuszczonymi czekałem końca; wtem ociec mój rzucił mi się na ramiona i mówić ze łzami począł: „Synu mój! ja symplak, bo czytać tylko i ledwo co napisać umiem, a ty już filozof; doświadczałem cię tylko, jak też przyjmiesz policzek od ojca swego; ale kiedyś ty skromny i pokorny, kiedy mnie w starości mojej szanujesz -wtem ukląkł w pośrodku izby i podniósszy ręce do góry - Boże Abrahama, Izaaka i Jakuba! pobłogosław to dziecię moje, niech żyje długo, zdrowo i szczęśliwie!" Padłem mu do nóg, rozrzewniony i wzruszony mową jego, zapomniawszy nawet o policzku, który odebrałem, a on klęczący do klęczącego mówił rozrzewniony: „Synu mój! szanuj ludzi, a będziesz szanowany; ten policzek, który odebrałeś od ojca, niech będzie ostatni, który ci w życiu dany, a gdyby kiedy do tego komu obcemu przyszło, żeby cię tak skrzywdzić miał, krew tylko nieprzyjaciela twego wzgardę takową zmazać może!"»\nWdzięczną, pełną czci i miłości pamięć o tym «groźnym ojcu» przechował Karpiński na zawsze i ten jego tak znamienny dla obyczaju staropolskiego pietyzm synowski to śliczna cecha jego charakteru: zapomniał o surowych karach, pamiętał tylko, że go ojciec uczył chodzić drogą prawdy i cnoty.\nTo mu jednak nie przeszkadzało, że od tradycji wyniesionej z domu rodzicielskiego odstąpił nie pod jednym względem: mniejsza o to, że nie wierzył już w sny i wróżby; ważniejszą jest rzeczą, że, obdarzony umysłem ciekawym i zdolnym do rozwagi, nie tylko rozmyślał o sprawach, które za jego czasów były w Polsce przedmiotem troski najpoważniejszych ludzi, na przykład o naprawie państwa i reformie wychowania, ale nawet zaciekał się w zagadnienia filozoficzne, zwłaszcza moralne. Był także całą duszą po stronie tych, którzy wbrew tradycji domagali się reformy społecznej: osiadłszy na Litwie, uwolnił testamentem swoich poddanych na wieczne czasy od podatków, wkładając ten ciężar na dziedzica Chorowszczyzny. A i w pismach jego nieraz dźwięczą humanitarne hasła wieku oświeconego, czy to w rozprawie O szczęściu człowieka w towarzystwie, czyli o Rzeczypospolitej (1787), czy w wierszu Żebrak przy drodze. Słowem, przerósł Karpiński poziom tradycji rodzinnej o całą jedną epokę umysłowości polskiej - epokę oświecenia.\nNie dosyć na tym: pod pewnym względem przerósł i epokę oświecenia. Nie był już bałwochwalcą rozumu jak Trembecki i Węgierski, nie uznawał jego nieograniczonej potęgi, nie wierzył, żeby sam jeden rozum mógł pobudzić człowieka do cnotliwego życia, a cóż dopiero, żeby przeniknąć najgłębsze tajemnice świata -bez pomocy serca. Bardzo słusznie i dowcipnie nazywał rozum i serce «kłótliwym rodzeństwem* i powoływał na sędziego w tej kłótni rodzinnej częściej serce niż rozum - zwłaszcza w dziedzinie religii. Toteż jego religia była zupełnie inna niż zagorzałych wielbicieli oświecenia. A była mu ona przez całe życie potrzebą serca.\nW młodym wieku, kiedy już był w szkołach, nawiedzała go nawet żądza świętości: «Źywość zrobiła mnie do mojej religii, wpojonej przez ojca, gorąco przywiązanym; nasłuchawszy się żywotów świętych pustelników, wziąwszy torbę jakąś i dwa chleby ukradkiem od naszej gospodyni, uciekłem w nocy do bliskiej Stanisławowa dąbrowy, chcąc odtąd mieszkać na pustyni i żyć żołędzia, pomału do niej przy chlebie przyzwyczajając się. Trzy dni mnie szukano, czwartego... sam przyszedłem, zreflektowany, że nie będę mógł do żołędzi przywyknąć. Rózga nauczyła pustelnika, iż żyjąc między ludźmi więcej bliźniemu przysługi zrobić można, którego kochać na puszczy jest to tylko mówić, a nie czynić! Widząc w ołtarzu obraz świętego Sebastyjana strzałami pokłutego przyszła mi znowu myśl być męczennikiem dla wiary: wiedziałem, że Chocim, miasto tureckie na Wołoszczyźnie, nie tak od Stanisławowa odległe; umyśliłem tam się koniecznie dostać i w środku tego miasta Mahometa, proroka muzułmanów, ostatnimi lżyć wyrazami; tak obrażeni Turcy pewnie by mnie za wiarę moją zamordowali. Myśląc o sposobach wypełnienia projektu tego, przyszło mi do głowy doświadczyć pierwej, jak też na cierpienia sam jestem wytrzymały: dużą szpilkę utkwiłem sobie w udo; ż bólu krzyku narobiwszy i widząc się tak niecierpliwym, i szpilkę, i myśl pozostania męczennikiem porzuciłem.* A nie tylko męczennikiem, ale i księdzem nie został, pomimo że go jezuici do tego namawiali; on jednak nie czuł powołania, a dla kariery iść na księdza nie chciał, zbyt bowiem głęboko kochał religię, żeby oszukiwać siebie, ludzi i Pana Boga.\nTa zaś jego religia nie miała nic wspólnego z deizmem: jemu się po prostu w głowie pomieścić nie chciało, żeby Bóg stworzywszy świat nie chciał nim rządzić. W dziele pt. Rozmowy Platona z uczniami swoimi (1802) mówi: «Bog jest, wszędzie się miesza i wszystkim rządzi*; natura «oglada się często na Pana, jeżeli w czym nie zechce biegu jej wyznaczonego odmienić*. A cóż dopiero ludzie! «Nie w kamiennego ja wierzę Boga, ale Go sobie wystawiam jak ojca, który lubi być kiedyś proszonym od dziecięcia swojego, chociaż mu nie wszystko na prośbę jego uczyni.* A stąd bardzo mądra nauka dla ludzi: «We wszystkich zdarzeniach, jeżelim z mym Bogiem w zgodzie, śmielej w Nim ufność, że mnie poratuje, pokładam i śmielej Go o łaskę proszę; ale i sam też nie opuszczam nigdy rąk pracowitych i używam sposobów z taką pilnością, jak gdyby wsparcie Jego nie było mi potrzebnym, a w Nim samym mam zaufanie takie, jak gdybym bez Niego był razem bez sposobów żadnych dokonania dzieła rozpoczętego*; to znaczy: postępuj tak, jakbyś sam mógł zrobić wszystko, co chcesz, a módl się tak, jak gdybyś sam nic nie mógł zrobić. Wierząc w ciągłe rządy Boga nad naturą i ludźmi ostro wystąpił Przeciwko deistom: «Niech się, jako chce, swym pozorem zdobi - czarne deistwo, wszędzie go poznają! - A Bóg, jak żyje i żyjąc coś robi, - tak końca Jego działania nie mają... -Bez woli Jego na ziemię nie padnie - mizerny wróbel i na głowach włosy - On porachował, On jeden tak snadnie - wyrabia w swoich formach polne kłosy... Nie mógł zostawić naturze tej siły,-żeby już wsparcia żadnego nie chciała... A Bóg by wszystko powierzył losowi, - losowi, który tak łatwo pobłądzi?... Nie płynie morzem okręt bez żeglarza - i bez rolnika rola nie zrodziła, - dom pustoszeje, gdy bez gospodarza: - a świat by losu fałszywość rządziła*\nSzczera religijność Karpińskiego, która pięknie przemówiła w jego poezji, była wolna od dawnej, odziedziczonej po czasach saskich ciasnoty: sam będąc tolerantem nie mógł wybaczyć konfederatom barskim ich nietolerancji wobec dysydentów, wierny swojej zasadzie: «Wierz, jak chcesz, ale prawa narodu zachowaj, kochaj ojczyznę jak matkę, to już tym samym masz cechę obywatela.* Istoty religii nie pokładał w praktykach; twierdził wprawdzie, że «kościół boży* jest «miejsce naznaczone, gdzie człowiek szczególniej do rozmowy z swoim Bogiem przychodzie ale rozumiejąc, że Boga można chwalić «w Jego kościołach i wszędzie*, wyznaje otwarcie: «Do kościołów nieczęsto kwapiłem się, ale widuję Cię, Boże, na słońcu wschodzącym siedzącego i oglądającego światy niepoliczone.» Fanatyzm religijny napiętnował w wierszu Przeciwko fanatyzmowi: «Krzyz w jednej ręce, żelazo ma w drugiej - zasłonił oczy, pozatykał uszy... Gdzie tylko przeszedł, krwią ludzką spluskany, - dojdziesz go czarnym zostawionym śladem; - lubi kaleki, śmierć, nędzę i rany, - pije łzy cudze, tuczy się swym jadem... Oto syn, tłumiąc przyrodzone prawo, - z własnego ojca uczynił ofiarę: - ten padł, ów nad nim trzymając broń krwawą - wraz woła raimy z raniącym: „Za wiarę!" - Wiaro! ty czysta przysłana na ziemię,-ale cię człowiek zabobonem szpeci;-ty chcesz, by ludzkie kochało się plemię - jako jednego Ojca jedne dzieci.*\nNie mniejszy zaszczyt jak tolerancja religijna i nienawiść fanatyzmu sprawia Karpińskiemu jego stanowisko względem płytkich i głupich haseł kosmopolityzmu,\nktóre nieraz głosiło oświecenie. Mając w pamięci pogląd Rousseau, który mądrze powiedział, że kosmopolita kocha mieszkańców drugiej półkuli, żeby być wolnym od obowiązku kochania swoich własnych współobywateli, Karpiński występuje stanowczo przeciwko kosmopolityzmowi. Oto co mówi w rozprawie O szczęściu i człowieka w towarzystwie, czyli o Rzeczypospolitą: «Niech [dzieci] nie wierzą tym wszystkim, którzy pod pozorem niby miłości powszechnej ludzi świata obywatelami nazywają się... Kochać należy ludzi w powszechności, a tak naród każdy jednakie do serca naszego mieć będzie prawo, ale tylko póty, póki nas albo jawną pogardą, albo szkodą rozmyślną nie pokrzywdzi... Ale tym bardziej niech uszy swoje zatykają na głos zwodniczy tych wszystkich, których hasłem: „Gdzie dobrze, tam jest ojczyzna", bo... takim sposobem myślenia osłabiony obywatel w przywiązaniu do kraju swego, przekładając krainę taką, w której żyć by tylko, a umierać za nią nie trzeba było, nigdy w przygodzie do ratowania swojej ochoczym nie będzie. A tymczasem naród obcy, słabością tak myślących duchów ośmielony, na nie-gotowych napadłszy: „Ustąpcie - powie gnuśnym-ta zieiria mi się podoba, a wy o nię nie dbacie." Wtenczas te bujne pola, staraniem ojców naszych okryte i potem ich krwawym skropione, człowiek nieznajomy między drużynę swoją podzieli i w tych przez nas albo poprzedników naszych powystawianych gmachach, pozrzucawszy z nich znaki imion starożytnych, z cudzym pokoleniem zamieszka. Wtenczas z siedliska swojego wygnany obywatel; ze łzami na zostawione zagrody swoje oglądając się, próżno po świecie, po cudzych kątach poniewierany, schronienia szukać będzie! Które chociażby i znalazł, nigdy mu to, nigdy, sierocie, za jego straconą matkę nie stanie.»\nW ścisłym związku z tym swoim poglądem na kosmopolityzm i patriotyzm uczył Karpiński, że «sposób ćwiczenia dzieci szlacheckich być u nas nie może jednaki, jak w inszych krajach Europy*, domagał się więc, żeby wychowanie młodzieży polskiej odbywało się w duchu narodowym i patriotycznym, zgodnie z charakterem narodu polskiego i potrzebami państwa polskiego. Szczególny nacisk kładł na naukę historii ojczystej, której nauczyciel powinien wszczepić w młode serca tę prawdę, «że ojczyzna jest to mieszkanie i groby ojców naszych wspołeczne, że jest składem chwały i pobudką do dzieł szlachetnych każdego obywatela... niech uczniom widoczniej wyszczególni, że ten chleb, który jedzą, ta suknia, którą się przyodziewają, to imię uczciwe, które noszą, i wolność, której używają, wszystko spadkiem po dziadach swoich od ojczyzny odebrali, wszystko to teraz nie tylko ich własne jest, ale jeszcze i drugim nieporównanych tych imienia i wolności zaszczytów udzielać mogą». Mało kto wówczas miał tak silne jak Karpiński poczucie łączności pomiędzy pokoleniem żyjącym a pokoleniami zmarłymi, poczucie, na którym się opiera kult tradycji narodowej i bez którego nie ma nowoczesnego patriotyzmu.\nAle bo też był Karpiński patriotą, chociaż nie tak wielkim, jak mu się zdawało. Opowiada na przykład w pamiętnikach, że «ruszony patriotyzmem*, miał się przyłączyć do konfederatów barskich; skończyło się na tym, że... wyjechał za granicę! Nad nieszczęściami kraju płakał rzewnie, ale żeby walczyć za jego niepodległość, brakło mu odwagi, a kiedy mu ona czasem przypływała do serca, powściągał ją takim rozumowaniem: «Odwago! marny zapęd cię uwodzi: - nie wszystko ci się, co pomyślisz, godzi.» A zresztą, pozbawiony silnej woli i w ogóle hartu duszy, nie wierzył, żeby się Polska mogła ostać o własnych siłach i - już w roku 1783(!) -w wierszu Przeciwko pojedynkom włożył w usta «matki-ojczyzny» te okropne w swojej bezsile słowa: «Może cierpieniem winy pomażemy - i los mię przykry goniąc zmorduje się [!!]:- na cóż rozpaczać, kiedy nie zgadniemy, - co przychylniejsze jutro nam przyniesie? - Wielkość nieszczęścia wielkie względy wzbudza: - może nas słabych wesprze litość cudza. - Jedną potęgą Europa się chwali1: - ta, mogąc wszystko, nie zechce źle zrobić! - Ona, jak matka w żalu, rózgę spali, - jeśli jej przyszło dziecię swoje pobić. - Najsłodszymi ją przemianami wzrusza - to litość serca, to wspaniała dusza. - Tam się udajcie!... tam was widzieć wolę: - ona wam góry pozniża wyniosłe, - ona honoru pokaże wam pole - i sławy szlaki odkryje zarosłe. - Tak ratując was wspaniałością rzadką, - stanie się nową matki waszej matką.» W powstaniu Kościuszki Karpiński nie brał oczywiście udziału. Po upadku Polski i abdykacji Stanisława Augusta oburzał się, że «nasi narodowce najweselej w tańcach, jak gdyby za czasów najlepszych, ten dzień przepędzili*... na balu wyprawionym przez Repnina, ale sam na jego prośbę napisał wiersz Do książęcia Mikołaja Repnina, jenerała, gubernatora Litwy 1796, pełny wprawdzie smutku po upadku ojczyzny, ale jednocześnie wynoszący pod niebiosa «wysoką cnotę*, «litość» i «ludzkość Repnina*; smutek zaś jest przepojony beznadziejnością, której szczytem są słowa: «Ten język i te wiersze słowami polskiemi-może za sto lat znane nie będą w tej ziemi...*\nTak więc patriotyzm Karpińskiego był pozbawiony siły, woli i wiary w przyszłość; płynął ze szczerego serca, ale przejawiał się tylko we łzach. W ich zaś ronieniu był «poeta serca* niezrównanym mistrzem: przychodziły mu one na zawołanie, co się jednak tłumaczy nie tyle dobrocią i szlachetnością, jak mniemał, ile wielką wrażliwością jego natury; a nadto łzy sprawiały mu przyjemność, bo go utwierdzały w mniemaniu, że ma serce bardzo czułe; więc nawet szukał sposobności, aby je wylewać, jak się do tego sam przyznał w pieśni Tęskność do kraju: «Kiedy mną tęskność rządziła, - szedłem nad brzegi Dunaju: -odludność mię tam pędziła-i chęć wzdychania do kraju. - Cichości, siostro tęsknoty! - Ja nie wiem, czym ty mię bawisz,-to wiem, że serce mi krwawisz:-ja przecie lubię twe groty!...» Krótko mówiąc, miał Karpiński serce nie tyle czułe, ile czułostkowe; mając dla swoich myśli zarówno, jak uczuć niekłamany podziw, lubił się z nimi pieścić. Ten sentymentalizm to znamienna cecha jego charakteru, upodobniający go do Rousseau, który w swoich Marzeniach wystawił sobie takie świadectwo: «We wszystkich nieszczęściach mego życia czułem zawsze, żem jest pełny uczuć czułych, wzruszających, rozkosznych, które lejąc balsam zbawienny na rany mego rozdartego serca zdawały się zamieniać ból w rozkosz.* Kubek w kubek można by to samo powiedzieć o Karpińskim.\nCzułostkowość ma to do siebie, że osłabia siłę uczuć; toteż czułostkowy Karpiński nie był zdolny do uczuć silnych, nawet względem kobiety. W rozprawce O szczęściu człowieka twierdzi (on chyba pierwszy w Polsce), że miłość to najbardziej «ulubione dobro» człowieka, że jest większym szczęściem niż zdrowie, niż dostatek, niż spokój, niż wiedza, a nawet niż cnota. A w wierszu Trzeba się kochać mówi o miłości: «Ale i wtenczas, kiedy ją kląłem, - czułem, że była moim żywiołem.» Może, ale ten tóywioł» w życiu Karpińskiego nigdy nie był żywiołowy, jak to widać z jego własnych wyznań w pamiętnikach.\nW młodości pokochał pierwszą swoją miłością ubogą panienkę, Mariannę Brosselównę; uczucie było szczere, ale wcale niegłębokie: «I ona we mnie kochała się, ale na koniec, kiedy jej zyskowne trafiło się zamęście... a ja, ubogi, wziąwszy tę szanowną pannę, chybabym z nią na służbę poszedł, ze łzami oświadczyłem jej, ażeby za mego rywala poszła; w początkach łzami mi tylko odpowiadała, a potem rzecze: „Ja się dla ciebie prząść nauczę i grzędę kopać będę"; juzem się do niej wracał i byłbym tego nie żałował, ale jej i moi przyjaciele przemogli, którzy mi zyskowniej-sze chcieli obmyślić małżeństwo.* I tak się skończyła pierwsza miłość «poety serca». Później przez lat dziesięć kochał się w starszej od siebie o lat czternaście pani starościnie Mariannie Ponińskiej, która jednak nie miała ochoty opuszczać męża; a kiedy szczęśliwie owdowiała, wówczas «poeta serca»... nagle przestał ją kochać, co mu zresztą nie przeszkodziło do przyjęcia od niej 5000 złotych... na pamiątkę! Po raz trzeci zakochał się w pannie Franciszce Koziebrodzkiej, starościance olchowieckiej; panna miała wprawdzie narzeczonego, ale go nie kochała, więc nie miała nic przeciwko temu, żeby ją «poeta serca» wykradł; cóż z tego, kiedy «poeta serca» nie chciał. Na schyłku lat trafiła mu się wdowa: wszystko było gotowe do ślubu, ale dobrzy znajomi wyperswadowali «poecie serca» małżeństwo tym łatwiej, że za najbardziej «ulubione dobro» poczytywał w starości już nie miłość, tylko przyjaźń...\nNa co «czułe» serce Karpińskiego było naprawdę bardzo czułe, to na wszelkiego rodzaju zyski; był to bowiem, mówiąc prawdę, samolub, wyrachowany, łakomy na rozgłos, a więcej jeszcze na grosz, a stąd chociaż niby to o godność osobistą wielce dbały, jednak polecający się przy każdej sposobności pamięci króla i magnatów w przeświadczeniu, że nikt więcej od niego na nagrodę nie zasłużył; a że ta go jakoś mijała, więc wpadał w zły humor, roztkliwiał się nad swoim ubóstwem (którego nigdy nie zaznał), dąsał się i złościł, miał żal do świata i ludzi.\nW ogóle przy całej swojej mądrości, cnotliwości, czułości serca i innych przymiotach, o których z taką lubością w swoich pamiętnikach opowiada, był to człowiek przeciętny, często śmieszny, ale przez swoją wręcz dziecięcą szczerość bardzo sympatyczny.\nW historii literatury stanisławowskiej zajmuje on stanowisko bardzo wybitne jako «poeta serca», to znaczy jako liryk, i jako zwiastun nowych poglądów na poezję i nowych prądów w poezji, to znaczy jako preromantyk. Swoje poglądy na poezję wyraził (zasilając się nowymi teoriami napływającymi z Francji do Polski) w rozprawie O wymowie w prozie albo wierszu (1782). Przez wymowę rozumiał Karpiński całą w ogóle literaturę piękną. Otóż po raz pierwszy w Polsce padło w tej rozprawie hasło, które w Anglii wygłosił o lat dwadzieścia trzy wcześniej Young, mianowicie hasło oryginalności w poezji: «siepe naśladowanie autorów znakiem jest niedowierzania siłom naszym, a podobno zagrodą wzrostu wymowy, która jak woda, ażeby zdrowa była, z wolnością płynąć lubi; naśladowanie zaś, trzymając ucznia przy wzorze jego, gnuśnieć mu na miejscu każe, wtenczas kiedy honor i pożytek narodowi zapewne nie kopije, ale same zrobić mogą oryginały.» W ścisłym związku z tym hasłem pozostaje hasło swobody twórczości: niechaj się poeta nie krępuje żadnymi regułami «prócz porządku i przystojnbści mówienia» (to jest jasności i zwięzłości stylu) oraz «pieknej i wysokiej razem prostoty» (to jest naturalności połączonej z wdziękiem). Szczególniej pomstuje Karpiński na regułę zalecającą poetom posługiwanie się mitologią starożytną i szydzi z tych, którzy ją do swoich utworów wsadzają: «Zaszły śluby małżeństwa jakiego - już zaraz wszystkich bogowi bogiń poeta w nikczemnych wierszach swoich na wesele zaprosił: już mu gra Apollo na lutni, Muzy śpiewają i Merkury coś bredzi nie do rzeczy; umarł kto, idą szeregiem Plutony, Prozerpiny, Parki; wojskowy kto-już on Marsa albo Bellony synem... Po co tych Muz, tych Apollinów w naszych wzywamy poezyjach, o których próżności aż nadto przeświadczeni jesteśmy? A tym jeszcze sposobem odbiegamy od jednej spomiędzy własności tak poezji, jako i pisma każdego - ażeby powszechnie rozumiane były.»\nZ hasła jednak swobody twórczości nie wyprowadza Karpiński wniosku, żeby się poeta nie miał kształcić na pięknych wzorach. Przeciwnie, zaleca je przyszłemu poecie, a zalicza do nich nie tylko wielkich poetów i prozaików starożytnych, ale i nowożytnych: «Nabozny Torquato Tasso w swojej Jerozolimie wyzwolonej, a przez Piotra Kochanowskiego przetłumaczonej; wyniosły Milton w swoim Raju zgubionym; zabawny Ariost w Rolandzie szalonym... naturalny Gessner... w sielankach swoich; słodki i razem wspaniały w Henriadzie i nieśmiertelnych swoich tragedyjach Wolter...-oto są (między znaczniejszymi) z nowych pisarzów wzory», nie «ażebyśmy ślepymi ich niewolnikami będąc naśladowaniem tylko samym bawili się» ale żebyśmy «na wzorach... poznawszy prawdziwą piękność, równą tej drugą... utworzyć mogli», to znaczy, żebyśmy pisali nie to samo i nie tak samo jak dawni pisarze, ale równie pięknie jak oni.\nLecz rozumiał Karpiński, że samo tylko kształcenie poczucia piękna nigdy nie zrobi poetą tego, kto nie ma talentu. Na talent zaś składa się oprócz «pojecia rzeczy», to jest «dokladnego poznania tego, o czym mówić chcemy», «imaginacja» i «serce czule». Otóż te pierwiastki talentu można i trzeba kształcić.\nTak na przykład «miedzy rzeczami, które imaginacyją nasze poruszać mogą, rachować można doskonałe, a wyrażające akcyją jakąś malowanie, na przykład starych miast rozwaliny, okropne zacienienie lasów i tym podobne widowiska; ale najmocniej myśl ociężałą poruszać zdaje się sforna i piękna muzyka, której cudów w ocuceniu imaginacyi nie tylko dzisiaj doświadczamy, ale która i u dawnych z tejże siły swojej słynęła». Lecz jest skuteczniejszy jeszcze inny środek: «Mozemy imaginacyją nasze zagrzać przez poglądanie i rozważanie tej księgi, którą natura we wszystkich rzeczach stworzonych zawsze nam do czytania podaje. Szczęśliwy, który nad każdą rzeczą zastanawiając się, nad wszystkim, co obaczył, rozmyślał... Dla niego widowisko natury otwarte jest, ażeby samemu sobie zostawiony, w milczeniu rozpamiętywając piękności jej, głośnymi je potem przez czułe wyrazy czynił. Dla niego uśmiecha się przyjemna łąka, niedostępne zasępiły się skały, w gruzach własnych nie dobyte kiedyś zamki dawnej swojej Siły i piękności płaczą. Dla niego zachód słoneczny tę bogatą chmurom przyległym rozdaje barwę, księżyc okropnej nocy w cichości panuje i w niezmierzonej gdzieś tam odległości stateczne gwiazdy migocą. Dla niego szumią nawałne wody, porzuciwszy dawne koryta swoje płyną swobodnie po fundamentach jeszcze pozostałych miast, kiedyś poniszczonych; potężny sroży się wicher i w puszczę nie tknioną siekierą zakradłszy się,wyniosłe powalił dęby, pod którymi... drzewka młodociane i kwiat leśny ubity poległ. Dla niego wpośród głębokiej na wiosnę nocy, kiedy całe uciszyło się stworzenie, słowik wyśpiewuje, poziomy potem skowronek wschodzące wita słońce i pobudziwszy naród powietrzny, sforne ptasząt śpiewania, ich pewnie miłości zaczęły się piosnki.»\nCo to jest «imaginacyja», tego nie wyjaśnia Karpiński, wyjaśnia natomiast, co to jest «serce czułe»: polega ono, po pierwsze, na umiejętności wglądania w swoje własne wnętrze, a po drugie - na umiejętności wczuwania się w serca innych ludzi, czyli postawienia «się w osobie tego, o którym pisze» poeta, podzielania jego radości, a nade wszystko smutków; smutek zaś poety, rodzący się «z litości» względem smutków i nieszczęść cudzych, «przeciągnieniem się, czyli wejściem w nałóg, staje się melancholiją», a stąd prawdziwie mocna poezja jest melancholijna; zresztą i poezja radości jest owocem łez poety - łez szczęścia na myśl o radości swojej czy cudzej; ale tę poezję radości ceni Karpiński, jak wolno sądzić, niżej od poezji melancholijnej.\nZe wszystkich pierwiastków talentu «serce czułe» jest najważniejszym: « Wejdź pierwej zawsze, ile możności, w serce twoje, radź go się i słuchaj; a dopiero co w nim zacząłeś, niech głowa i dowcip [to jest rozmysł i talent pisarski] dokończy: oto najmocniejsza sprężyna sztuki», albowiem «to tylko albo przynajmniej łatwiej pamięci naszej trzyma się, co serce dotknąć mogło». «Czułości serca-dodaje Karpiński - jeżeli kto z natury nie wziął, może ją sobie i sam z czasem utworzyć», a to przestając z ludźmi, którzy «ze swojej tkliwości serca dobrze są znani», i z ludźmi nieszczęśliwymi a zacnymi, na przykład z «niewinnymi w prześladowaniu*, poczciwymi w ubóstwie», «zdatnymi do wielkich rzeczy w pogardzie* oraz często poglądając «na kaleków w niedostatku, na chorych opuszczonych*.\nTe są główne myśli rozprawy Karpińskiego, będącej jakby programem preromantyzmu. A jego własna poezja, na ogół biorąc, zgadza się z tym programem. Znał Karpiński piękne wzory zarówno starożytne, jak nowoczesne, nieraz tłumaczył nawet drobne ich urywki; w samej rozprawie jest ich kilka z Homera i jeden z Pieśni Osjana (pierwszy to przekład Osjana w Polsce) - wszystkie prozą; Ogrody zaś Delille'a przełożył całe, na przemiany wierszem i prozą, i wydał osobno (1783). A wszystkie te i inne jeszcze przekłady są dosłowne, tłumaczeń bowiem uzupełnianych i przerabianych, nadających barwę narodową obcym pomysłom, Karpiński nie cierpiał, poczytując je za ujmę dla tłumaczów i dla literatury narodowej -zgodnie ze swoim wymaganiem oryginalności. Otóż jego własna poezja jest oryginalna: wpływy obce, na przykład Gessnera albo Osjana, są bardzo nieznaczne, i prawdę powiedział Mickiewicz, że Karpiński «nie idąc ślepo w niczyje ślady szukał właściwej talentowi swojemu drogi*, że «nie zapatruje się na żaden wzór, nie przybiera żadnego systemu, śpiewa jak ptaszek, wyznając, co ma w duszy, wylewając swoje uczucia*. Ma tutaj Mickiewicz na myśli nie dwie liche tragedie i nielichą komedię Karpińskiego, i nie przekład psalmów Dawida (który jest bluźnierstwem estetycznym wobec przekładu Kochanowskiego), tylko sielanki, a nade wszystko lirykę. Nie ma w niej (jak najczęściej w liryce) ani bujnej imaginacji, ani głębi myśli, ani zapału, ani namiętności, do czego się Karpiński sam przyznał: «A mnie mój ciężar trzyma na nizinie, - próżno się w górę podnoszę.* Ale jest za to szczerość, serdeczność, żywość i ciepło uczucia, jest cicha, łagodna melancholia, jest, krótko mówiąc, owo «serce czułe*, bez którego «poeta serca* nie rozumiał poezji, serce patrzące nie tylko w samo siebie, ale i w serca cudze. Ani jeden poeta staropolski nie posiadał tej sztuki w tym stopniu, co Karpiński. Jest także w jego poezji «porządek i przystojność mówienia* oraz «piękna i wysoka razem prostota*. O «kunszt» nieraz troszczył się za mało; naginał na przykład czasem formy gramatyczne do rymu (różowe zamiast: różową-do rymu z głowę) albo rymując łomie z płonie, albo jeszcze pisząc miejscowi zamiast: miejscu-dla osiągnięcia potrzebnej liczby zgłosek. Usterki te jednak wynagradza melodyjność wiersza i bogactwo zwrotek, których różnorodnością bije Karpiński wszystkich poetów stanisławowskich. W elegii Myśli jesienne wiersze są różnozgłoskowe, a w wierszyku Do pasterki jest w drugiej zwrotce rym męski, który prawo obywatelstwa zdobędzie dopiero w epoce romantyzmu:\nPod moim oknem, gdzie ma chatka mała,\nLilija wonna sadzona.\nGdy na nię spojrzę, jak wdzięczna i biała,\nMyślę o tobie: «To ona.»\nJest też tam u was dąb w twoim ogrodzie,\nWierny miejscowi przez swój zgon.\nGdy go nadybiesz, spocznij w jego chłodzie\nI pomyśl o mnie: «To on.»\nUtwory swoje wypuszczał Karpiński w świat niewielkimi tomikami: na sam przód wyszły Zabawki wierszem i przykłady obyczajne (1780), potem Zabawki wierszem i prozą (siedem tomików: pierwszy - 1782, ostatni -1792), wreszcie Pieśni nabożne (1792). W Zabawkach mieszczą się pomiędzy innymi Sielanki, Pieśni i Wiersze różne. Prawie wszystkie cechuje owa melancholia, którą Karpiński poczytywał za główne źródło poezji.


Przesuwanie waluty pomiędzy rachunkami walutowymi podatnika jest neutralne podatkowo - interpretacja indywidualna organu podatkowego - GOFIN.pl\nAktualnie jesteś: Gofin.pl (strona główna) » Podatki » Podatek dochodowy » Przesuwanie waluty pomiędzy rachunkami walutowymi podatnika jest neutralne ...\nPrzesunięcie waluty pomiędzy rachunkami walutowymi podatnika nie skutkuje powstaniem podatkowych różnic kursowych.\nTak wynika z interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 listopada 2019 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.410.2019.1.AW.\nSpółka z o.o. rozlicza różnice kursowe na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Posiada rachunki walutowe w kilku bankach. Zdarza się, że przekazuje walutę z rachunku walutowego w danym banku na rachunek walutowy w innym banku. Dokonywane przelewy nie mają na celu zaspokojenia wierzyciela i wygaszenia zobowiązania. Powodują jedynie zmianę miejsca przechowywania środków.\nSpółka zapytała organ podatkowy m.in. o to, czy takie przenoszenie środków pieniężnych powoduje powstanie różnic kursowych w rozumieniu art. 15a updop? W jej ocenie różnice kursowe nie powstają.\nOrgan podatkowy uznał stanowisko spółki za prawidłowe. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia zauważył, że przepisy art. 15a ust. 2 i 3 updop wyraźnie określają sytuacje, kiedy powstają podatkowe różnice kursowe mające wpływ na wysokość podstawy opodatkowania. Sytuacji przedstawionej we wniosku nie przewidują.\nPrzesunięcie walut obcych z jednego rachunku walutowego wnioskodawcy na inny rachunek walutowy nie skutkuje powstaniem podatkowych różnic kursowych, gdyż wartość posiadanych walut nie ulega zmianie zależnie od tego, czy znajdują się one na jednym rachunku walutowym wnioskodawcy, czy też zostały wpłacone na inny jego rachunek walutowy. Jeżeli czynności te spowodują powstanie różnic kursowych w rozumieniu odrębnych przepisów, to jednak nie będą to podatkowe różnice kursowe, a tym samym nie będą one wpływały na podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych.\nOrgan podatkowy podkreślił, że nie wystąpi tutaj żadna operacja gospodarcza, od której zgodnie z przepisami art. 15a updop, zależy naliczenie różnic kursowych.\nW konsekwencji dokonane przez wnioskodawcę przesunięcia środków są neutralne pod względem podatkowym, tj. nie wywołują skutków po stronie przychodów ani po stronie kosztów ich uzyskania. Powstałe na moment tych przesunięć ewentualne dodatnie lub ujemne różnice kursowe mają charakter wyłącznie rachunkowy.\n•Zakup towaru od kontrahenta unijnego a podatkowe różnice kursowe\n•Czy przesuwanie waluty pomiędzy rachunkami walutowymi powoduje powstawanie różnic kursowych?\n•Rozliczenie sprzedaży środka trwałego dokonanej w walucie obcej\n•Różnice kursowe związane z delegacjami zagranicznymi pracowników\n•Zapłata w walucie obcej za fakturę wystawioną w złotych a różnice kursowe\n•"Przesunięcie" waluty obcej pomiędzy rachunkami walutowymi a podatkowe różnice kursowe\n•Różnice kursowe w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej\n•Różnice kursowe w przypadku konwersji pożyczki na kapitał spółki - interpretacja indywidualna organu podatkowego\n•Ewidencja operacji przesunięcia euro między rachunkami walutowymi\n•Różnice kursowe na rachunku walutowym w księdze podatkowej\n•Ewidencja i wycena operacji regulowania zobowiązań z rachunku walutowego\n•Ujęcie w księdze różnic kursowych od własnych środków pieniężnych\n•Ewidencja zamiany euro na dolary pomiędzy rachunkami walutowymi\n•Ewidencja księgowa wpłaty na rachunek walutowy\n•Obowiązkowa wycena rozrachunków i środków pieniężnych w walucie obcej


Regulamin – Polskie Stowarzyszenie Wrak Race\nPolskie Stowarzyszenie Wrak Race > Inne wyścigi > Skaryszew > Regulamin\nREGULAMIN ZAWODÓW WRAK RACE SKARYSZEW\nZ udziału w zawodach wykluczone są pojazdy typu kabriolet, oraz pojazdy posiadające instalację gazową.\nDodatkowe wymogi dotyczące pojazdów biorących udział w zawodach określa załącznik\nWarunkiem dopuszczenia do udziału w zawodach „WRAK RACE SKARYSZEW” jest ukończenie przez uczestników 18 roku życia oraz posiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych.\nZawodnicy chcący wziąć udział w zawodach „WRAK RACE SKARYSZEW” powinni dokonać zgłoszenia poprzez formularz zgłoszeniowy dostępny na stronie internetowej Stowarzyszenia (www.wrakatak.pl), lub wypełnić zgłoszenie w dniu zawodów.\nKażda grupa startuje dwukrotnie. Pojedynczy wyścig trwa od 10 do 15 minut, w sumie od 20 do 30 minut\nw czasie których należy pokonać jak największą ilość okrążeń toru.\nW trakcie zwodów zabrania się:\nNaprawy pojazdów można dokonać tylko i wyłącznie na terenie parku maszyn.\nZajęcie najwyższego miejsca przez kobietę – uczestnika zawodów.\nUczestnicy zawodów „Wrak Race Skaryszew” wypełniając elektronicznie formularz zgłoszeniowy lub\ndo Regulaminu zawodów „Wrak RACE SKARYSZEW”\nSKARYSZEW, dn. 03.06.2018 r.\nPrawidłowo zamocowane oraz sprawne pasy bezpieczeństwa;\nPrawidłowo zamocowany fotel kierowcy oraz fotel pasażera (w przypadku załóg dwu osobowych).\nZamontowaną gaśnicę w pojeździe w miejscu łatwo dostępnym dla załogi pojazdu.\nSprawny układ kierowniczy oraz hamulcowy.\nPrawidłowo zamontowany akumulator.\nSzczelne układy z płynami.\nWidoczne numery startowe z wszystkich stron auta.\nNaklejki przekazane przez organizatora.\nSzyby zamknięte lub zdemontowane.\nPojazd nie może być nadmiernie skorodowany.\nPojazd nie może posiadać:\nWystających dodatkowych ostrych elementów poza obrys auta.\nŚwiateł przednich, świateł tylnych, migaczy, i innych szklanych elementów.\nWidocznych wycieków płynów ustrojowych.\nDodatkowych wzmocnień wystających poza obrys auta.\nHaka holowniczego (powinien być zdemontowany lub odcięty).\nButli gazowej (musi być zdemontowana).\nLuźno położonych zbędnych elementów wewnątrz auta.\nNależy zdemontować tablice rejestracyjne, kołpaki oraz ostre elementy wystające poza obrys auta.\nAuto może posiadać:\nStylizację według uznania załogi pojazdu, która weźmie udział w konkursie na najlepszą stylizację pojazdu.\nPrzeniesioną chłodnicę w inne miejsce pojazdu, a w przypadku montażu wewnątrz auta musi być odgrodzona od kierowcy i pilota.\nDodatkowe wzmocnienia zderzaka przedniego jednak nie może ono wystawać poza obrys pojazdu.\nKlatkę bezpieczeństwa (zalecany montaż).\nSkaryszew Zapisy Regulamin


Fotografowanie - Fotografia ślubna Łódź, Warszawa\nFotografia ślubna Łódź, Warszawa\nFotografia ślubna i modeling - Artur Piekarski & Łódź\nStrona Aleksandry Bochenek poświęcona fotografii artystycznej. Zamów sesję ślubną, weselną, modową l\nfoto, fotografia, fotografia ślubna, moda, fashion, photoshop, grafika, porterty, bochenek, zdjęcia, sesja, ślub, wesele, zamawianie, plener\nNasza specjalność to fotografia ślubna oraz fotografia reportażowa. Zajmujemy się fotografowaniem wszelkiego rodzaju imprez okolicznościowych, takich jak: śluby, wesela, komunie, spotkania rodzinne, chrzciny, koncerty, pokazy mody, zdjęcia do katalogów,\nFotografia ślubna, artystyczna, zdjęcia ślubne, Łódź\nFotografia ślubna Łódź - Sławomir Opas. Fotografia artystyczna, zdjęcia ślubne Łódź. Obszar działania to też Pabianice, Zgierz, Piotrków, Tomaszów, Opoczno, Rawa, Warszawa. Fotograf ślubny zaprasza na sesje. Fotografia ślubna, zdjęcia ślubne Łódź.


Założenie własnej rodziny a lęki z dzieciństwa - Na pytanie odpowiada dr AnitaRawa-Kochanowska | WP abcZdrowie\nLęk Terapia rodzinna Konsultacje psychologiczne Psychiatria Psychologia Emocje\nTak, dobrze by było, gdyby skorzystała Pani z pomocy psychoterapeuty, aby przepracować obrazy z dzieciństwa. Pozdrawiam i życzę powodzenia!\nWitam Bardzo często przykre doświadczenia z przeszłości uniemożliwiają nam otwarcie się na drugą osobę i obdarzenie jej zaufaniem. Żeby ułożyć sobie przyszłość, należy uporać się z przeszłością, w przeciwnym razie teraźniejsze relacje i wydarzenia życiowe będą ciągle przeżywanie i interpretowanie w nawiązaniu do bolesnych doświadczeń z przeszłości. Przeszłe wydarzenia zapewne odcisnęły w Pani duszy piętno w postaci niskiej samooceny oraz lęku przed byciem odrzuconą, co skutecznie może Pani utrudnić stworzenie stabilnego i satysfakcjonującego związku, Przeszłości w żaden sposób nie zdoła Pani zmienić, nie ma więc sensu roztrząsać jej bez przerwy, gdyż w ten sposób traci Pani teraźniejszość a tym samym uniemożliwia Pani sobie budowanie przyszłości. Aby stworzyć satysfakcjonujące relacje z partnerem, trzeba wypracować nowe (odmienne od tych wyniesionych z domu) wzorce zachowania w relacjach z innymi ludźmi, a zwłaszcza z mężczyznami . Zachęcam Panią do psychoterapii, która jest najskuteczniejszym sposobem uporania się z przeszłością. Gdyby chciała Pani porozmawiać o problemie, to zapraszam do kontaktu. Pozdrawiam serdecznie\nTo bardzo odpowiedzialne z Pani strony, że myśląc o własnej rodzinie, ma Pani na uwadze swoje złe doświadczenia z dzieciństwa. To, że rodzice zachowywali się w ten czy inny sposób, nie oznacza że sytuacja powtórzy się w Pani przypadku. Jest Pani teraz dorosłą osobą i ma Pani wpływ na to jak będzie Pani postępować. Uczucie bycia niepotrzebną, nieważną jest charakterystyczne dla osób, które w dzieciństwie były ofiarami przemocy fizycznej i/lub psychicznej. Na szczęście łatwo jest sobie z nimi poradzić przy wsparciu specjalisty. Dlatego warto byłoby udać się do psychologa/terapeuty, by móc przepracować traumy z dzieciństwa i bez obciążeń móc kierować swoim dorosłym życiem. Pozdrawiam serdecznie.\nCzy mogę kochać w tak dojrzałym wieku? – odpowiada Mgr Bożena Waluś\nJak poradzić sobie z depresją po poronieniu? – odpowiada Mgr Dorota Nowacka\nOkazuje się, że 90 proc. społeczeństwa zmaga się z...\nNerwica • Depresja • Psychoterapia • Stres • Zaburzenia snu • Uzależnienia • Uzależnienie od alkoholu • Problemy psychologiczne • Zaburzenia nastroju • Natrętne myśli • Zaburzenia lękowe • Anoreksja • Duszności • Myśli samobójcze • Nerwica natręctw • Skutki uboczne leków • Konflikty w związku • Ataki paniki • Agresja • Bezsenność • Zaburzenia osobowości • Fobie społeczne • Relacje z partnerem • Uzależnienie od papierosów • Zaburzenia zachowania • Uzależnienie od narkotyków • Schizofrenia • Bulimia • Zespoły urojeniowe i otępienie • Niska samoocena\nDDA - rodzina, relacje z rodzicami, praca, terapia • Dorosłe dzieci rozwiedzionych rodziców • Pewność siebie (WIDEO) • Wpływ wydarzeń z dzieciństwa na rozwój nerwicy • Dobre relacje z rodzicami mogą wpływać na zdrowie dziecka przez wiele lat • Nadopiekuńczy rodzice • 5 nawyków, z którymi zmaga się aż 90 proc. spośród nas • Zmiana postrzegania a depresja • Co robić, gdy nienawidzisz swoich teściów? • Krytyczność, niepewność, brak wiary w siebie... Oto 6 oznak, że wychowywałeś się w toksycznej rodzinie!\nPrometax • Tabletka Imprezowa Po (Wyborowa) • Adasuve • Zypadhera • Paliperydon Janssen • Aripilek • Aripiprazole Accord • Rivastigmine Teva • Rispolept Consta • Abilify


o przyjaźniach - Mama w UK - blog o życiu w UK\n11 grudnia 2015 17 września 2016\nŻal mi tamtych przyjaźni, z których wyrośliśmy zbyt szybko. Tych, które rozjechały się za chlebem, szukając miłości i szczęścia za morzem. Żal mi przyjaźni, które od kiedy małżeńskie dzielą łoże, w płaczu dziecka tonąc, tak rzadko mają czas. Przyjaźni, które niegdyś ręka w rękę, kamyk w kamyk, uśmiech w uśmiech. Żal mi tamtych ludzi, których dziś już nie znam i nic o nich nie wiem. Tamtego czasu, w którym podwórko wydawało się światem, bliższym niż kiedykolwiek później.\nŻal mi tego czasu, który ucieka pozostawiając mnie z kolejną zmarszczką pod okiem. I nagle staję się tak samotnie dorosła mimo, że ciągle pamiętam jak to jest być dzieckiem. Wiem, że mam dużo do zrobienia, bo ktoś liczy na mnie i czeka, a ja lubię być o czasie i w porę. I wciąż jeszcze mam ludzi, którzy nie boją się zadzwonić o trzeciej nad ranem, bo muszą. I jeszcze czasami znajduję w skrzynce na listy, pocztówki wysyłane z daleka.\nZapamiętaj ten moment kiedy jeszcze nie musisz wychodzić, kiedy nie trzeba się spieszyć na pociąg czy tramwaj lini dwunastej. Możesz zostać na noc, przegadać księżyc wysoki. Zapamiętaj dokładnie ten zapach spokoju, w którym możesz zaufać i rozwiązać wszystkie problemy świata, wypłakać ostatnie łzy duszy. Zapamiętaj tą przyjaźń w szczerości do bólu, śmiejącą się z Tobą, to serce bliższe niż cokolwiek inne. Zapamiętaj to uczucie, które daje akceptację i pozwala być sobą.\nZapamiętaj dokładnie. To może być wszystko co będzie musiało Ci wystarczyć na długo.\nPhoto credit: Julian_Hofmann_Photography via Foter.com / CC BY-ND\nSą przyjażnie długo wieczne\nTo dobra rada… bardzo prawdziwa.\nChyba u każdego te przyjaźnie zanikają… niby widząc się na mieście odpowie się z grzeczności dzień dobry czy po prostu hej, ale nic się o tych ludziach już nie wie…\nLudzie przychodzą i odchodzą. Zmieniają się i my się zmieniamy. Czasami przestaje być po drodze razem. To normalne. Mnie nie żal dawnych przyjaźni. Cieszę się, że je miałam. Podobnie jak każdą nową. Dziecko płacze? Nie całe życie. Trzeba do pracy? Nie codziennie. Zawsze można znaleźć czas na przegadanie nocy. Trzeba tylko chcieć. Siedzieć na trzepaku już mi się nie chce, to wolę wspominać:)


ATOS Q - Lenso - Precyzyjna przemysłowa metrologia 3D.\nW prawie wszystkich branżach skanery ATOS stały się optycznymi systemami pomiarowymi 3D. Ich sukces opiera się na precyzyjnej optoelektronice, solidnej konstrukcji i potężnym oprogramowaniu. ATOS Q rozwija tę historię sukcesu: głowica pomiarowa udoskonala triadę projektu, technologii i wydajności. Rezultat: wszechstronny i kompaktowy system z prawdziwym DNA ATOS.\nTechnologia niebieskiego światła\nPrecyzyjne wzory prążków są rzutowane na powierzchnię obiektu i są rejestrowane przez dwie kamery oparte na zasadzie kamery stereo. Technologia projekcji GOM działa z wąskim pasmem niebieskiego światła, co oznacza, że zakłócające światło otoczenia może zostać odfiltrowane podczas akwizycji obrazu.\nWszechstronny – ATOS Q sprosta wyzwaniu\nKompaktowy czujnik ATOS Q jest bardzo wszechstronny. Rozwiązuje złożone zadania pomiarowe i kontrolne w trybie ręcznym, półautomatycznym lub w pełni zautomatyzowanym w ATOS ScanBox 4105.\nATOS Q został zaprojektowany jako elastyczny skaner 3D do złożonych zadań pomiarowych i kontrolnych w różnych branżach. Wymienne obszary pomiarowe zapewniają precyzyjne pomiary małych i średnich części. Przełączanie z najmniejszej na największą objętość pomiarową jest łatwe dzięki stałej pozycji kamery.


Przedłużenie umowy w TP wraz z przejściem do Netia - Na luzie :-) - dobreprogramy - forum\nPrzedłużenie umowy w TP wraz z przejściem do Netia\nDerelion (Derelion) 2010-05-06 07:32:48 UTC #1\nSłuchajcie mam kilka pytań i potrzebuję na nie odpowiedzi\n1) Jeżeli aktualna umowa w TP na Neostradę kończy mi się 22 lipca to czy mogę wcześniej ją zerwać bez żadnych zobowiązań?\n2) Mam Neostradę w TP ale chcę przejść do Netii. Czy mogę po prostu w TP zgłosić, że idę do Netii a Ci a Netii tylko przełączą mi linię? Czy jak to wygląda?\n3) Czy oferta w Netii 20MB/s za 70zł jest opłacalna? Może macie jakieś inne dobre oferty?\nIrasB (Irabuntu) 2010-05-06 08:14:31 UTC #2\nBez zobowiązań wypowiadasz umowę miesiąc wcześniej.\nNie musisz nic zgłaszać, po podpisaniu umowy Netia zajmie się formalnościami.\nMoim zdaniem tak, choć Vectranet ma ciekawe oferty, lokalni operatorzy też je oferują.\nbeck (Nrbrt Bckr) 2010-05-06 08:21:19 UTC #3\nJeżeli kończy ci się 22 lipca, to nie możesz wcześniej zerwać umowy, bo grozi to sankcjami karnymi. Chcąc zrezygnować z ich usług, musisz ich powiadomić listownie najpóźniej 30 dni przed zakończeniem umowy tj.do 22 czerwca muszą ten list otrzymać , inaczej umowa zostanie przedłużona na czas nieokreślony.\nChcesz przejść do Netii, zawierasz umowę z Netią, nawet już teraz, oni załatwiają resztę za Ciebie- zgłaszają TP 10 dni przed końcem Twojej umowy ,że zmieniasz operatora. Jednakże radziłbym wysłać Ci ten list TP tak jak to opisałem wyżej , ponieważ oni trzymają się zasady 30 dni, a Netia zgłasza 10 dni przed.W ten sposób miałbyś naliczony do zapłaty kolejny miesiąc w TP, będąc już w Netii.\nJest to najlepsza oferta- 68zł , ale żeby mieć 20 MB/s musisz mieć zgodę z TP na taką szybkość , ponieważ nawet nie będąc już abonentem TP, dalej będziesz korzystać z ich łączy. Po drugie warunki tego łącza ,czyli centrala, jakość kabli także mogą wpłynąć na to, że nie uzyskasz takiej szybkości.\nPaPuX (PaPuX) 2010-05-06 08:48:13 UTC #4\nTrzeba zacząć od parametrów linii a potem zajmować się formalnościami.\nDerelion (Derelion) 2010-05-07 03:07:54 UTC #5\nJeżeli kończy ci się 22 lipca, to nie możesz wcześniej zerwać umowy, bo grozi to sankcjami karnymi. Chcąc zrezygnować z ich usług, musisz ich powiadomić listownie najpóźniej 30 dni przed zakończeniem umowy tj.do 22 czerwca muszą ten list otrzymać , inaczej umowa zostanie przedłużona na czas nieokreślony. 2. Chcesz przejść do Netii, zawierasz umowę z Netią, nawet już teraz, oni załatwiają resztę za Ciebie- zgłaszają TP 10 dni przed końcem Twojej umowy ,że zmieniasz operatora. Jednakże radziłbym wysłać Ci ten list TP tak jak to opisałem wyżej , ponieważ oni trzymają się zasady 30 dni, a Netia zgłasza 10 dni przed.W ten sposób miałbyś naliczony do zapłaty kolejny miesiąc w TP, będąc już w Netii. 3. Jest to najlepsza oferta- 68zł , ale żeby mieć 20 MB/s musisz mieć zgodę z TP na taką szybkość , ponieważ nawet nie będąc już abonentem TP, dalej będziesz korzystać z ich łączy. Po drugie warunki tego łącza ,czyli centrala, jakość kabli także mogą wpłynąć na to, że nie uzyskasz takiej szybkości.\n1) Czy istnieje przykładowe takie pismo? Czy po prostu napisać w dwóch zdaniach, że się rezygnuje i już?\n3) Na stronie Netii z tego co sprawdzałem to podało mi informację, że osiągnę te 20MB/s.\nbeck (Nrbrt Bckr) 2010-05-07 11:02:23 UTC #6\nSprawdź w najbliższym punkcie TP, zapytaj, powinni Ci doradzić, oraz dać specjalny adres do korenspondencji.Ale jak napiszesz swoimi zdaniami, też będzie dobrze.\nProponuję podpisać umowę na 2MB/s, a przecież wciągu trwania umowy z Netią po pół roku możesz zmienić sobie jeszcze dwa razy prędkość na inną, np. na 20MB/s\ndjwok (Djwok) 2010-05-07 12:29:10 UTC #7\nciekawy szczegół, a czy w TP jest podobnie?\nJak ktoś ma łącze 2mb/s chce skorzystać z nowej promocji co,\ntak niedawno wprowadzili ( 6,10 i 20mb/s za złotówkę)\ni wskoczyć na 6mb/s czy 10mb/s,\nalbo dodatkowo dobrać sobie do tego jakieś usługi\nnp. TV to może zmienić warunki w trakcie trwania umowy?


Każda przygoda zaczyna się od dobrego posiłku. Wiosenna kolekcja Primus CampFire | Wujek-Gadżet\nSzwedzki Primus już od 125 lat tworzy sprzęt do gotowania w outdoorze – zarówno podczas dużych, wymagających ekspedycji, jak i codziennych spotkań z rodziną czy przyjaciółmi. Marka od samego początku swojego istnienia inspiruje do odkrywania świata i patrzenia na każdy dzień, jak na niesamowitą przygodę.A każda przygoda – nieważne, czy mała, czy duża – zaczyna się od dobrego posiłku. To przekonanie było inspiracją do zaprojektowania nowości w kolekcji Primus CampFire.\nStołek Primus CampFireStool zajmuje mało miejsca i nadaje się do zapakowania w plecak. Wbudowany w jedną ze sprzączek otwieracz do butelek, w pełni oddaje ducha marki Primus – zamiłowanie do praktycznych rozwiązań. Stołek będzie idealny podczas festiwalu, wieczoru przy ognisku czy odpoczynku podczas innej outdoorowej aktywności. Izolowane siedzisko wykonane z policottonu nadaje się do prania w pralce.\nCoolerBackpack pozwala na przechowywanie zimnych napojów nawet w długie, upalne dni. Izolowany plecak o pojemności 22 l może zostać wypełniony lodem bezpośrednio lub z użyciem wodoodpornej torby Primus Ice Pack, co zapewni świeżość produktów przez cały dzień. Zwijane zamknięcie sprawia, że plecak jest szczelny, a przy tym łatwo dostać się do jego zawartości. Ramiączka o szerokości 3 cm, znane z kultowego plecaka Fjällräven Kånken, umożliwiają komfortowe noszenie zawartości. Plecak jest bardzo wytrzymały dzięki wykonanej z nylonu zewnętrznej warstwie, a wodoodporne wnętrze z powlekanego poliestru bez trudu można wywinąć na lewą stronę. Zastosowana izolacja z pianki EVA zatrzymuje chłód wewnątrz głównej komory i wyścieła plecy, zwiększając wygodę noszenia. W sprzączkę wbudowany jest otwieracz do butelek.\nArtykuł w dziale: News\tTagi: biwak, biwakowe meble turystyczne, campfire, cooler backpack, fartuch, grill, grillowanie, jedzenie, plecak lodówka, podróże, primus, turystyka


Super-Polska.pl - Podsumowanie pracy wojewody na rzecz mieszkańców Mazowsza\nPodsumowanie pracy wojewody na rzecz mieszkańców Mazowsza\nAutor: Mazowiecki UW 2019-11-08 08:14:43\nWojewoda Zdzisław Sipiera i Wicewojewodowie: Sylwester Dąbrowski i Artur Standowicz podsumowują pracę na rzecz mieszkańców Mazowsza. Podziękowania za cztery lata współpracy przekazali na ręce przedstawicieli służb i inspekcji, dyrektorów i pracowników Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego\nPodczas spotkania z przedstawicielami służb i inspekcji, które odbyło się 6 listopada br. Wojewoda wręczył podziękowania za dotychczasową współpracę. W imieniu zaproszonych gości zabrał głos nadinspektor Paweł Dobrodziej, Komendant Stołeczny Policji, który przekazując, kwiaty podziękował Wojewodzie Mazowieckiemu za współpracę na rzecz Mazowsza. Spotkania z dyrektorami i pracownikami urzędu było także okazją do wzajemnych podziękowań za współpracę. Zdzisław Sipiera w ostatnich wyborach parlamentarnych uzyskał mandat posła.


nawozy - easynews.pl\nPost autor: Eligiuś34 » 10 lis 2021, 12:04\nWitam, ktoś z forumowiczów zna się na nawozach? Ma ktoś z Was kupował nawozy od producenta https://nitrogenpolska.pl/saletra_amonowa-33-z.html ? Nie wiem jak jest z jakością produktów, więc może ktoś z Was powie mi coś na ten temat? W internecie wyczytałem, że firma ma naprawdę spore doświadczenie ale tak naprawdę nie wiem jak jest z jakością takich produktów. Uważacie, że warto kupić takie produkty od tej firmy czy może poszukać kogoś innego? Mieliście w ogóle do czynienia z firmami, które sprzedają nawozy?\nPost autor: naer » 29 gru 2021, 20:20\nZnamy się na nawozach, bo uprawiamy warzywa, nasza uprawa jest powierzchniowa. Wolimy produkty producenta Mestall: https://mestall.pl/ One są bardzo wydajne, mają odpowiednią jakość i cenę, by być optymalnie opłacalne. Na stronie tego producenta znajdziecie ich składy i warianty, posiadają i sprzedają nawozy do warzywnictwa, do kwiatów, rolnicze, itp. Naprawdę warto się w nie zaopatrzyć. Firma ma lata doświadczenia, ich produkty są dopracowane, polecam serdecznie.


Pięć minut dla pszczół - Czysta Bydgoszcz - odpady komunalne, czystość, zieleń, energia\n20kw.20 kwietnia 2020\nPięć minut dla pszczół\nWypełniając ankietę pomagasz w tworzeniu skutecznej ochrony owadów zapylających, podnoszeniu świadomości przyrodniczej mieszkańców i kształtowaniu zieleni w Bydgoszczy.\nPomimo ograniczeń spowodowanych koronawirusem, przyroda kieruje się swoimi prawami. Nadchodzi wiosna. Dlatego też pragniemy zaprosić Państwa do wypełnienia ankiety dotyczącej ważnego z punktu widzenia ludzkości zagadnienia – ochrony owadów zapylających i pszczelarstwa miejskiego.\nDzięki aktywności owadów zapylających – tj. zapylaniu kwiatów, możemy cieszyć się smakiem większość owoców, np. jabłek, wiśni, ogórków i pomidorów (tak: pomidor i ogórek są owocami – powstały w wyniku zapylenia kwiatów).\nW skutek pracy pszczoły miodnej, człowiek pozyskuje smaczny i zdrowy miód (tylko pszczoła miodna produkuje ten przysmak), a także pyłek kwiatowy, wosk i propolis.\nAnkieta jest częścią większej akcji projektowej, prowadzonej przez wszystkich partnerów międzynarodowego projektu BeePathNet (Lublana-Słowenia, Nea Propontida-Grecja, Amarante- Portugalia, Cesena-Włochy, XII Dzielnica Budapesztu-Węgry i Bydgoszcz).\nWypełnienie ankiety zajmie tylko 5 minut, a uzyskane w ten sposób informacje, będą dla nas ważnym wskaźnikiem – jakie działania Miasto powinno podejmować w celu skutecznej ochrony owadów zapylających, podnoszenia świadomości przyrodniczej mieszkańców i kształtowania zieleni w mieście.


Bzdury Stanisława Michalkiewicza - blog RadoslawKowalski\n09.07.2021 402 3\nNie wiem skąd to się bierze, ale tzw. "prawdziwa prawica" ma fobię na punkcie Jarosława Kaczyńskiego. Czy to wynika z ze zwykłej zazdrości, zawiści czy też innych powodów trudno oceniać. Dość przypomnieć, że Rafał Ziemkiewicz pisał już jakiś czas temu, że Kaczyński ukradł Polsce prawicę; a niejaki Jan Piński niczym Urban codziennie poświęca swoje filmiki na YouTube właśnie prezesowi PiS objawiając tam takie prawdy, że Kaczyński jest homoseksualistą i dlatego teraz walczy z LGBT. Myślę, że podobnie jest ze Stanisławem Michalkiewiczem, który należy do tego samego środowiska, a jednym z jego celów działalności publicystycznej jest zwalczanie Jarosława Kaczyńskiego i zniechęcanie do niego ludzi o poglądach konserwatywnych, którzy go słuchają. Dość powiedzieć, że oni wszyscy uważają, że w Smoleńsku nie było zamachu.\nStąd nazywanie programów społecznych Prawa i Sprawiedliwości, których celem jest wyciągnięcie polskiego społeczeństwa z biedy "gierkizmem". To jest stały element propagandy Konfederacji: zarzucanie PiS-owi, że wprowadza w Polsce komunizm, co ciekawe z tego samego klucza ćwierka PO- cóż za zgodność, cóż za synchronizacja. Ostatnio Michalkiewicz objawił nam kolejną prawdę: że ten atak ze strony Izraela i USA z powodu przegłosowania ustawy reprywatyzacyjnej w Sejmie to ustawka Kaczyńskiego, który po prostu umówił się zdradziecko w tej sprawie z przedstawicielami tych państw, tak więc ich histeryczna reakcja to tylko i wyłącznie teatr. Brzmi nieprawdopodobnie? Nie dla Michalkiewicza.Według niego chodzi o to, żeby jednocześnie znaleźć uzasadnienie do wypłacenia tych roszczeń i zachować pozycję dzierżawców monopolu na patriotyzm. Świadczyć ma o tym to, że Kaczyński zablokował wcześniej inne ustawy dotyczące tej materii włącznie z projektem Michalkiewicza. I to jest niezbity dowód w tej sprawie i innych motywacji tutaj być nie może. Jest to bardzo ograniczony punkt widzenia, żeby nie powiedzieć wyraz złej woli. Nie wiem czy Michalkiewicz zdaje sobie sprawę z tego co napisał; wynika z tego, że przedstawiciele USA i Izraela czyli potęg światowych grają tak jak Kaczyński im nakaże - czyżby zatem prezes PiS był realnym władcą tego świata?\nChoć Michalkiewicz od lat twierdzi, że jest niezależnym publicystą to wspiera ugrupowania Korwin-Mikkego, a obecnie Konfederację przedstawiając ją jako jedyną polską siłę w Sejmie. Dlatego walczy z Prawem i Sprawiedliwością, który jest przeciwnikiem politycznym Konfederacji na prawicy. Stąd twierdzenia, że PiS i PO niczym się od siebie nie różnią, że to takie samo magdalenkowe zło. Wystarczy porównać osiągnięcia obu rządów aby przekonać się, że jest to kłamstwo służące propagandzie politycznej: jakie było bezrobocie wtedy a jakie jest teraz, jaka była najniższa stawka godzinowa za Tuska a jaka jest za Kaczyńskiego, jaka była najniższa pensja krajowa za PO a jaka jest za PiS., jaki był wskaźnik ubóstwa wśród polskiego społeczeństwa a jaki jest teraz, jaka była granica wieku emerytalnego a jaka jest teraz, jakie było wsparcie dla polskich rodzin, dla polskiego społeczeństwa, jak byli traktowani emeryci- za PO państwo polskie było likwidowane, a teraz jest odbudowywane. Skoro nie ma żadnej różnicy między tymi partiami to dlaczego teraz wraca Tusk i wypowiada wojnę Kaczyńskiemu? Takim samym kłamstwem, które propaguje Michalkiewicz jest twierdzenie, że PiS nie jest stronnictwem polskim tylko amerykańsko-żydowskim, a kiedy fakty przeciwko temu przeczą jak w przypadku ustawy reprywatyzacyjnej Michalkiewicz zaklina rzeczywistość, wymyśla bajki i niestworzone historie, czarne nazywa białym a białe czarnym. PiS jest z pewnością agentura amerykańską i to pewnie dlatego chce zlikwidować TVN, który ma amerykańskiego właściciela. Przypominam, że Roman Dmowski na którego tak często powołuje się tzw."prawdziwa prawica" zasiadał w Dumie Rosyjskiej, ale czy to oznacza, że był agentem rosyjskim? Po prostu tak postrzegał polski interes narodowy. Dmowski również kazał się wystrzegać liberalizmu.\nZawsze mnie zastanawiało jak Michalkiewicz i cała Konfederacja chce walczyć z postkomunizmem i wzmocnić polską suwerenność skoro postuluje powszechną prywatyzację? Kto by to wszystko wykupił? Kto ma najwięcej pieniędzy? Czy aby w ten sposób cały polski majątek nie trafił by w ręce naszych wrogów? Czy przypadkiem w ten sposób cała niemal Polska nie została sprzedana w ciągu ostatnich 30 lat? Dokładnie to robiła PO. W Rosji z którą sympatyzuje Konfederacja jakoś istnieje sektor publiczny a takie firmy państwowe jak Gazprom są używane do polityki zagranicznej Kremla. W Niemczech jest podobnie ,a tylko w Polsce ma być wszystko rozsprzedane. Nie ma zatem co się dziwić, że z taką niechęcią jest przyjmowany Nowy Ład.\nOpublikowano: 9 lipca 2021, 12:12 ; Ostatnia aktualizacja: 9 lipca 2021, 13:21\nPolityka Putin wypowiada wojnę antyszczepionkowcom


regulowana - Planeta Budowlana\nPlaneta Budowlana > Produkty > regulowana\nFaraone Drabina ewakuacyjna bez podestu pośredniego, z regulowaną długością kotew, wysokość 2,64/2,92m. SVSR-292\nFaraone Drabina ewakuacyjna bez podestu pośredniego, z regulowaną długością kotew, wysokość 2,92/3,20m. SVSR-320\nFaraone Drabina ewakuacyjna bez podestu pośredniego, z regulowaną długością kotew, wysokość 3,20/3,48m. SVSR-348\nFaraone Drabina ewakuacyjna bez podestu pośredniego, z regulowaną długością kotew, wysokość 3,76/4,04m. SVSR-404\nFaraone Drabina ewakuacyjna bez podestu pośredniego, z regulowaną długością kotew, wysokość 4,04/4,32m. SVSR-432\nFaraone Drabina ewakuacyjna bez podestu pośredniego, z regulowaną długością kotew, wysokość 4,32/4,60m. SVSR-460


2019-12-09T20:49:55+01:00 eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl https://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg\nOstrołęka, 09 grudnia 2019, 20:49\nW dniach 15 - 22 listopada dziesięcioro uczniów z klasy 1cp przebywało w Niemczech w ramach realizacji projektu Erasmus+ "Europe's Eyes - Inspiration, Innovation, Integration". Szkołą goszczącą był Ludwig-Erhard-Berufskolleg w Paderborn (Niemcy). Oprócz II Liceum Ogólnokształcącego im. C. K. Norwida w Ostrołęce, w wymianie uczestniczyli również uczniowie BERRIO-OTXOA IKASTETXEA z Hiszpanii oraz LEGT Anatole de Monzie z Bazas we Francji.\nCelem wyjazdu było omówienie zagadnień związanych z tematyką Unii Europejskiej. Młodzież ze wszystkich szkół partnerskich pracowała w grupach międzynarodowych i omawiała takie tematy jak "Europa - kiedyś i teraz", "Najważniejsi politycy UE", "Historia Unii Europejskiej" oraz "Co Europa znaczy dla Ciebie?". Ponadto, uczniowie mieli okazję uczestniczenia w wybranych zajęciach lekcyjnych oraz obserwacji codziennego życia szkolnego w niemieckim Ludwig-Erhard-Berufskolleg.\nMłodzież z Polski, Hiszpanii, Francji i Niemiec została zaproszona przez burmistrza miasta Paderborn do ratusza miejskiego na uroczyste powitanie, w trakcie którego przybliżono im historię miasta. Następnie, uczestnicy wzięli udział w grze miejskiej. Przez cały tydzień swojego pobytu, uczniowie mieszkali z rodzinami goszczącymi, dzięki czemu mogli usprawnić swoje umiejętności komunikacji w języku angielskim. Był też czas na wycieczki edukacyjno-krajoznawcze - zwiedziliśmy byłą kopalnię węgla Zeche Zollverein w Essen, fabrykę Volkswagena oraz park krajobrazowy Bergparks Wilhelmshöhe w Kassel, który wpisany jest na listę dziedzictwa narodowego UNESCO.\n- Spacerowaliśmy również po urokliwym mieście Münster oraz odwiedziliśmy muzeum komputerów HNF w Paderborn. Mimo, że program pobytu był intensywny, nasi uczniowie wrócili zadowoleni. Chętnie uczestniczyli we wszystkich zajęciach integracyjnych oraz projektowych. Poznali mnóstwo nowych osób i nawiązali przyjaźnie. Wykazali się dużym zaangażowaniem w realizację zadań, za co serdecznie dziękujemy! Zdobyte doświadczenie z pewnością posłuży im w przyszłości - informuje II LO w Ostrołęce.\nSzkolnymi koordynatorkami projektu są Agnieszka Młynarczyk i Sylwia Rochaczewska.\nWięcej o: II LO, Erasmus, Niemcy\n~Fhj, 21:14 09-12-2019, 23%\nByle nie Niemcy.\n~Dory, 22:02 09-12-2019, 80%\nFajnie, na pewno wartościowe doświadczenie!\n~,, 23:09 09-12-2019, 67%\nPrzy okazji niech zapytają o zaległe reparacje.\n~Gość, 06:50 10-12-2019, 100%\nHistoria Unii Europejskiej - bardzo mądry temat. Można np. rzucić coś o odrzuceniu idei Europy narodów Schumanna, pogrzebaniu fundamentow Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, oraz zastąpieniu podstaw opierających się na kulturze rzymsko - greckiej i chrześcijaństwie neomarksizmem Spinelliego.\nA tak na marginesie - czemu was nie zabrali do świetnego muzeum broni pancernej w Munster? - można się domyślać.\n~Gość, 07:38 10-12-2019, 38%\n~g, 12:17 10-12-2019, 0%\n~mhm, 12:18 10-12-2019, 80%\nI o nasze dzieła sztuki


Część otrzymanego punktatu przesyłamy do badania bakteriologicznego oraz serologicznego, mianowicie na kiłę, rzeżączkę i odczyn zlepny Banga; drugą część przeznaczamy do badania cytologicznego. Ponieważ płyn może skrzepnąć, dodajemy do niego 3,8% roztworu cytrynianu sodu w stosunku 1 część na 4 części płynu stawowego, Po odwirowaniu barwimy osad sposobem Giemsy. W zapaleniu maziówki stwierdzamy pr...\nZwiększona migracja podocytów in vitro jest zastępczym markerem białkomoczu in vivo.5 Aby ustalić, czy abatacept może działać bezpośrednio na podocyty, przeprowadziliśmy testy migracji komórek z podocyta...\nObecnie oczywiste jest, że w niektórych ośrodkach ropnie zewnątrzoponowe lub zapalenie rdzenia kręgowego, zapalenie pajęczynówki, zapalenie dysku lub kręgowe zapalenie kości i szpiku stawały się głównymi objawami choroby. Michigan miało nieproporcjonalnie dużą liczbę takich przypadków, a klinika bólu, w której podawano większość tych wstrzyknięć, otrzymała numer partii od NECC. Mniejsza liczba pacjentów mi...\nPowstaje wówczas ujemne ciśnienie w jamie nosowo-gardłowej i powietrze przez otwartą w czasie połykania trąbkę słuchową przechodzi do nosa. Badany odczuwa wówczas wciągnięcie błon bębenkowych i zlepienie ścian trąbek. Wykonanie próby Valsalvy jest bardzo proste i może ona być stosowana przez samego chorego bez pomocy lekarza; jest ona jednak mało celowa i skuteczna, gdyż siła wpychająca powietrze jest bardzo m...\nNajnowsze zdjęcia w galerii Mistrz DTM w fabryce BMW w Monachium :\nMistrz DTM w fabryce BMW w Monachium 751#ból płuca lewego , #zapalenie oskrzeli u dzieci leczenie , #hpv usta , #trening na łydki , #duspatalin ret , #objawy leśniowskiego crohna , #dr jasińska , #kalorie makaron , #wypadanie , #gościec choroba ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - Mistrz DTM w fabryce BMW w Monachium


Zobacz wszystkie pary 3 rundy eliminacji LM!\nLegia poznała rywala w 3. rundzie eliminacji Ligi Mistrzów!\nŚwietny pomocnik nie dla Arsenalu i Manchesteru United\nLeicester chce gracza Manchesteru United!\nByła gwiazda Ekstraklasy wzmocni Wisłę Płock!\nBałkańskie wzmocnienia w Łęcznej przed startem Ekstraklasy\nWażna decyzja w klubie Ekstraklasy. Będzie zmiana!\nKolejny polski klub chce Łukasza Szukałę\nArgentyna i Chile potwierdziły swoją klasę\nBoruc wyśmiał menedżera, który nie dał mu szansy!\nRadović zdecydował. Miał odmówić Legii i Cracovii. Będzie liderem w...\nOdszedł, by grać w Ekstraklasie. Znowu jest w I lidze\nBył w Holandii i Górniku. Wraca do Cracovii\nAkcja Futbol.pl nabiera rozpędu! Wkrótce efekty\nOni poprowadzą mecze ligowe w Ekstraklasie i I lidze\nCracovia zatrudniła nowego bramkarza


BenQ E1230 [Prezentacja] - VideoTesty.pl\nBenQ E1230 [Prezentacja]\nBenQ E1230 to aparat cyfrowy z 12-megapikselowa matrycą, 3 calowym wyświetlaczem LCD, trzykrotnym zoomem optycznym oraz czułością w skali ISO do 6400. Zobacz czym jeszcze charakteryzuje się ten model.\nkompatybilność z kartami SD/SDHC\nzasilanie dedykowane, 700 mAh\nwyświetlacz LCD 3 cale\nW zestawie wraz z aparatem BenQ E1230 znajdują się: akumulator, kabel USB, kabel AV, oprogramowanie użytkowe oraz ładowarka sieciowa do akumulatora. Benq E1230 został objęty 24 miesięczną gwarancją w systemie door-to-door.\nNajlepsze aparaty fotograficzne na rynku >>>\nModel E1230 został zaprojektowany według najnowszych trendów obowiązujących na rynku. W małej kompaktowej obudowie, mierzącej w najcieńszym miejscu 17,2 mm (rozmiary 90,1x56,8x17,2 mm, waga 110 gram) zostały zawarte wszystkie niezbędne przyciski. Na tylnej części kompaktu znajduje się kolorowy, 3 calowy wyświetlacz LCD. Znajdujący się na spodzie obudowy port USB umożliwia podpięcie kabla Audio/Video oraz przewodu USB będącego łącznikiem z zewnętrznymi urządzeniami. Zdjęcia zapisywane są zarówno w wbudowanej pamięci o pojemności 21 MB jak i na karcie zewnętrznej do 32 GB SDHC. Benq E1230 zasilany jest przez akumulator o pojemności 700mAh.\nPomagamy w wyborze aparatu fotograficznego >>>\nBenQ E1230 wykonuje zdjęcia w maksymalnej rozdzielczości 4000x3000 pikseli natomiast filmy można nagrywać w trybie VGA 640x480 pikseli lub w proporcji 16:9 – 720x400 pikseli przy 30 klatach na sekundę. BenQ zastosował w modelu E1230, rozwiązanie pod nazwą Smart Focus, która automatycznie ustawia optymalną ostrość przy ustawieniu odległości aparatu od przedmiotu w zakresie pracy Macro. Zakres pracy w trybie Macro zawiera się w zakresie od 5cm.\nKatalog aparatów fotograficznych >>>\nW modelu BenQ E1230 zastosowano wiele przydatnych funkcji w tym między innymi: Love Portrait, Smile Catch oraz Blink Detector. Funkcja Love Portrait, pozwala na automatyczne wykonanie fotografii portretowej co najmniej dwóch osób, przy dobraniu optymalnych parametrów ustawienia czasu migawki i przysłony. Funkcja SmileCatch to automatyczne wyzwolenie migawki w momencie jak fotografowana osoba uśmiecha się. Natomiast Blink Detection uzupełnia funkcjonalność E1230 o wychwycenie, czy fotografowana osoba zmrużyła oczy w momencie zdjęcia.


„Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz” – J.K. Rowling – :: 3telnik.pl\nStrona główna / Książka / „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz” – J.K. Rowling\n„Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz” – J.K. Rowling\nby AgnieszkaLeave a Comment on „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz” – J.K. Rowling\nCoraz częściej na rynku czytelniczym możemy zauważyć pojawiające się scenariusze filmów bądź książki oparte na filmowej fabule. Nieczęsto zdarza mi się sięgać bo tego typu książki, ale jako fanka serii o Harrym Potterze nie mogłam przejść obojętnie obok scenariusza „Fantastycznych zwierząt…”.\nNewt Skamander zakończył swoją podróż w poszukiwaniu rzadkich i niezwykłych magicznych stworzeń. W Nowym Jorku miał być tylko na chwilę, jednak ginie jego walizka, a wraz z nią giną wszystkie magiczne zwierzęta. A kiedy zostają same – wydostają się na wolność… Co to oznacza? Ano to oznacza kłopoty… W końcu Nowy Jork pełen jest mugoli…\nNa początku wspomnę, że – jeśli chodzi o oprawę książki – już sama okładka robi wrażenie. Bardzo lubię, kiedy okładka książki, którą czytam, ma coś w sobie, bo wtedy bardzo chętnie się po taką książkę sięga. Wiadomo, że okładka nie wyznacza jakości treści w środku, ale czym byłaby książka tak całkowicie bez okładki? No jakoś tak ubogo by było :P\nPo drugie – zaletą scenariusza, a przynajmniej scenariusza „Fantastycznych zwierząt…”, jest możliwość wyobrażenia sobie akcji filmu „po swojemu”. Bardzo często rezygnuję z ekranizacji książek dlatego, że zdecydowanie wolę sobie sama stworzyć w głowie obraz bohaterów (z pomocą autora książki, rzecz jasna), film natomiast zwykle narzuca nam z góry wygląd bohaterów. W scenariuszu mamy opisane, co się dzieje, więc nie ma problemu z tym, że czegoś sobie nie wyobrazimy. Muszę przyznać, że po lekturze stwierdziłam, że scenariusz „Zbrodni Grindelwalda” przeczytam z pewnością przed seansem filmu.\nPolecam bardzo serdecznie, zarówno fanom serii o młodym czarodzieju, jak i tym, którzy nie czytali wcześniej nic autorstwa J.K. Rowling. Być może i Wam sceneria magicznego świata przypadnie do gustu!\n➡ „Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz” – sprawdź, gdzie kupisz najtaniej! ⬅\nTytuł książki: Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz\nKsiążkaLiteratura pięknaLiteratura zagranicznaScenariusz\nPoprzedni wpis„Zanim zostaliśmy nieznajomymi” – Renée Carlino\nNastępny wpis„Ofiara” – Max Czornyj


O co chodzi z tą Radykalną Uczciwością? | ChangeMaker\nWydaje się, że pewne rzeczy w rozwoju powracają falami. Już się wydaje, że zniknęły, po czym po latach znów się przebijają, przynajmniej na chwilę. Cóż, sinusoidy, regresja do średniej, te sprawy. W sumie fajnie, bo oznacza to, że pewne tematy, które pisałem dawno temu, mogą jednak dziś się komuś przydać. Oraz, że warto wrócić do tematów, które kiedyś miałem poruszyć, ale w końcu ich nie ogarnąłem.\nJednym z nich są różne “radykalne” nurty. Ostatnio znów w pewnych miejscach zaczęło się przebijać radykalne wybaczanie i chętnie mu się przyjrzę, ale chciałem zacząć od innej radykalności – radykalnej uczciwości? Czemu? Cóż, mówiąc uczciwie, piszę to po szkoleniu i jestem zbyt zmęczony, by chcieć się babrać w radykalnym wybaczaniu, a radykalna uczciwość jest przynajmniej koncepcją zabawną, przy wszystkich swoich wadach.\nRadykalna Uczciwość to system psychoterapeutyczny stworzony przez psychoterapeutę, Brada Blantona, amerykańskiego doktora psychologii. (Na tyle na ile udało mi się sprawdzić, mamy w tym wypadku do czynienia z człowiekiem z faktycznym doktoratem i uprawnieniami psychoterapeutycznymi. Trochę się rozczarowałem, przyznam. Byłoby całkiem zabawnie, gdyby się okazało, że autor radykalnej uczciwości kłamie na temat swojego wykształcenia… )\nBlanton doszedł do wniosku, że kluczowym problemem współczesnej cywilizacji jest to, że nałogowo łżemy. Kłamiemy, oszukujemy, ściemniamy, albo przynajmniej przemilczamy różne kwestie. Z różnych przyczyn – strachu, chęci zrobienia dobrego wrażenia, chęci nie skrzywdzenia innych, pragnienia manipulacji, itp. Jakby nie ująć, po prostu łżemy.\nWg. Blantona to dla nas głównym życiowym błędem. Jak się go pozbędziemy, pozbędziemy się też ogromnej części stresu w codziennym życiu. Jak przestaniemy kryć się z sekretami, będziemy mogli skonfrontować się z rzeczywistością, jaka by ona nie była i iść dalej.\nSpotkałem w swojej karierze, to prawda, nałogowych kłamców. (Zwykle przy okazji innych tematów coachingowych – ci, którzy pisali, że chcą przyjść na sesje w temacie nałogowego kłamania, cóż za zaskoczenie, kłamali.) Takim osobom większa dawka uczciwości by pomogła i zmniejszyła stres (choć jest dla nich dużym wyzwaniem.\nBlanton nie ma jednak na myśli takich osób.\nOn ma na myśli wszystkich.\nW wersji podstawowej, radykalna uczciwość zakłada całkowitą rezygnację z kłamstwa. Żadnego oszukiwania, upiększania, koloryzowania. Nawet żadnych białych kłamstw.\nJak coś mówisz, to mówisz prawdę, jakkolwiek nieprzyjemna byłaby dla odbiorcy. Tak, źle wyglądasz w tej sukience. Chujowa prezentacja, zmarnowałeś wszystkim czas, nienawidzę cię za to. Tak, gapiłem się na twoje cycki. Itp. itd. Wprost, bezpośrednio, prosto z mostu.\nJuż to może wzbudzić pewne wątpliwości (i sądzę, że mogą być one uzasadnione), Pojawia się kwestia choćby molestowania seksualnego czy pozycji władzy. Uczciwość może być cenna w relacjach partnerskich, gdzie każda z osób łatwo może odejść. Łatwo może być toksyczna w relacjach dominacji, w których obydwie strony są jakoś uwikłane. W praktyce przerzuca bowiem na słabszą osobę w relacji ciężar reakcji na uczciwość osoby silniejszej, tworząc często iście diabelski wybór.\nJuż to może być złe. Bardziej rozbudowana wersja radykalnej uczciwości idzie nawet o krok dalej. Tu już nie tylko nie oszukujemy. Tu otwarcie mówimy to co nam przyjdzie do głowy. Zdarza Ci się pomyśleć, że kolega ma fajną żonę i poszedłbyś z nią chętnie do łóżka? Nie omieszkaj do niego przy okazji zadzwonić i mu o tym powiedzieć! Czy muszę wyjaśniać co jest tu nie tak i jak bardzo obarczamy w takiej sytuacji innych ludzi odpowiedzialnością za nasze emocje, pragnienia, itp.?\nSwego czasu (nie wiem jak jest obecnie) Blanton organizował też rozwojowe wyjazdy grupowe, gdzie jedną z reguł była nagość. Dość łatwo można sobie wyobrazić potencjał do nadużyć w takich warunkach i przyznam, do dziś nieco mi to jeży włosy – a spotkałem się z tą opcją lata temu.\nAle powiedzmy coś dobrego, by uniknąć wyłącznie jechania po metodzie. (Choć nie wiem czy coś to da, bo jak na blogu piszę 5 artykułów wspierających coś, 3 neutralne i 2 krytykujące to i tak słyszę potem, że tylko ciągle krytykuje, co jest deczko męczące – ludzie, liczcie!)\nTerapeutycznie metoda, przez lata, została też trochę rozbudowana o narzędzia z rejonów psychoterapii poznawczo-behawioralnej. To “uziemienie” zwrócenie uwagi na faktyczne doświadczenia, a nie na ich interpretacje, co może mieć realną wartość terapeutyczną. (Tam gdzie interpretacje się pojawiają, Blanton sugeruje stosowanie najmniejszej linii oporu – “jak płaczę, to dlatego, że pewnie jestem smutny”. Co do tego mam już mieszane uczucia.)\nCo więc mogę powiedzieć o radykalnej uczciwości?\nJakby to ująć, rozumiem koncepcję. Serio.\nPotrafię zdefiniować ściśle sprecyzowane warunki, w których powyższe mechanizmy miałyby wartość, pomagałyby redukować stres, itp.\nTyle, że potrafię wskazać nieporównywalnie, miażdżąco większą ilość sytuacji, gdzie radykalna uczciwość będzie, cóż, szkodliwa w swoim ekstremizmie. Więcej uczciwości? Tak. Zwłaszcza wobec siebie samych. Większości ludzi się przyda. Mnie też. Zresztą jeszcze do tego wrócimy.\nRadykalna uczciwość? Cóż, tu przesadzamy.\nNo dobrze, ale to moja opinia subiektywna. A jak jest obiektywnie?\nCzy Radykalna Uczciwość działa?\nCóż, nie wiemy.\nNie udało mi się wyszukać ani jednej publikacji weryfikującej tą metodę terapeutyczną. Można oczekiwać pewnych elementów skuteczności, gdyż fragmenty “uziemiania” będą wspólne z różnymi technikami behawioralno-poznawczymi prowadzącymi do odróżnienia faktów od swoich interpretacji. Pewne elementy bliskie są też narzędziom mindfulness. Jednocześnie można zauważyć potencjalne zagrożenia metody. Bardzo łatwo można sobie wyobrazić jak prowadzi ona do izolacji społecznej, albo jak wspiera skłonności narcystyczne. Sugeruje to podchodzenie do niej z dużą ostrożnością.\nNa poziomie anegdotycznym, ciekawie obserwuje się samego Blantona. Jeśli można z tego próbować wyciągać jakieś wnioski, to należałoby zakładać, że radykalna uczciwość jest niezłą metodą podrywu (sam Blanton wspominał w 2007 o ponad 500 partnerkach i kilkunastu partnerach, będąc przy tym człowiekiem, delikatnie mówiąc, cóż, niespecjalnie atrakcyjnym fizycznie). Jednocześnie jednak w tym samym 2007 był już po pięciu rozwodach (na tyle, na ile mi się udało ustalić, przypadały one na okres od 2000 do 2007). Wydaje się wiec, że w długoterminowym związku takie podejście jest delikatnie mówiąc destrukcyjne. (Potrafię sobie też wyobrazić tu pewien rodzaj niezbyt zdrowej selekcji partnerów – np. osoby z zaburzeniami typu borderline mogłyby silnie reagować na taką radykalną otwartość – z którymi trudno zbudować działający, długoterminowy związek).\nJuż brak badań nad metodą sugerowałby podchodzenie do niej z dystansem. Potencjalne zagrożenia z nią związane czy dość specyficzna postać samego twórcy tym bardziej nie napawają optymizmem. Czy to znaczy, że należy ją całkowicie odrzucić?\nCóż, ze swojej strony potraktowałbym jako pretekst. Faktem jest, że czasem się oszukujemy, czasem oszukujemy innych. Na pewno jest tak u mnie i obstawiam, że jest tak u Was.\nCzęść z tych kłamstw jest zdrowa i potrzebna. Jeśli przychodzę do knajpy regularnie, mogę chcieć powiedzieć kelnerowi, ze dziś żarcie jest akurat gorsze, bo chcę by się poprawiło. Ale jeśli jestem w danym lokalu przejazdem i widzę, ze kelner też raczej tu nie zagrzeje długo, bo dorabia na wakacje, to przy przeciętnym daniu naprawdę skomentuję “czy smakowało” szybkim “tak”, a nie wywodem na temat prawidłowego marynowania wołowiny. Serio, nie czas ani miejsce na to. I nie będę się tym stresował ani źle czuł.\nSą jednak sytuacje, gdy będę. Gdy będę siebie oszukiwał i przekonywał do czegoś. Gdy będę jakiegoś kłamstwa żałował.\nI tak jak uważam radykalną uczciwość za szkodliwą i patologiczną, tak okazyjnie warto zrobić sobie mały rachunek sumienia i sprawdzić które z kłamstw, które stosujemy są sensowne. Zwłaszcza z tych, które sami sobie opowiadamy. I coś takiego – takie nawoływanie do autorefleksji – można z Blantona wziąć. Tylko serio, bez reszty rzeczy.\nNo dobrze, skończyłem wpis, mogę iść na piwo.\nAle jakoś mnie nie przekonuje czy te uczciwe wstawki czynią ten wpis lepszym ;)


Kamil Gniadek ze Szczecina zawalczy o pas na FEN 24 | Głos Szczeciński\nKamil Gniadek ze…\nKamil Gniadek ze Szczecina zawalczy o pas na FEN 24\nold/ materiały prasowe FEN 30.01.2019\nKamil Gniadek ze Szczecina będzie walczył o pas na gali FEN 24. materiały prasowe FEN - Fight Exclusive Night\nCzy będziemy mieć drugiego mistrza ze Szczecina w organizacji FEN? Na gali w Warszawie, 16 marca, o pas wagi półśredniej będzie walczył Kamil Gniadek. Jego rywalem będzie mistrz kategorii średniej, Andrzej Grzebyk.\nGrzebyk w maju 2018 roku pokonał Thiago Vieirę, dzięki czemu został mistrzem Fight Exclusive Night w kategorii średniej. Od tamtego pojedynku raz wyszedł do klatki poza organizacją i pewnie wygrał już w 1. rundzie przez techniczny nokaut. Grzebyk na szansę mistrzowską długo pracował, gdyż przed tym pojedynkiem cztery swoje próby wygrał. W pokonanym polu zostawił między innymi Marcina Naruszczkę i Anatolija Litwinowa. Występ w Warszawie będzie debiutem Grzebyka w kategorii półśredniej.\nPochodzący ze Szczecina Gniadek czterokrotnie walczył pod szyldem federacji i czterokrotnie zwyciężał. „The Undertaker” zaczynał od grapplingu i ju-jitsu, ale szybko zdecydował się na MMA – pierwszą zawodową walkę stoczył mając zaledwie 17 lat. Doświadczenie w nowej dyscyplinie zbierał tocząc zacięte boje m.in. z przyszłymi zawodnikami UFC – Artemem Lobovem i Łukaszem Sajewskim.\nPodczas gali FEN 22 w Poznaniu pokonał już w 1. rundzie przez TKO Jacka Jędraszczyka, za co zgarnął zresztą nokaut za najlepsze tego typu skończenie podczas wielkopolskiej edycji.\n- Wow, ale to będzie walka! Mistrz kategorii średniej schodzi wagę niżej i zmierzy się z najlepszym naszym zawodnikiem w dywizji półśredniej. Jestem szczęśliwy, że udało się do tej walki doprowadzić. To będzie perełka warszawskiej edycji, jestem o tym przekonany – powiedział prezes FEN, Paweł Jóźwiak.\nObaleniem złamał rywalowi żebro. Mateusz "Chińczyk" Rębecki ze Szczecina nadal mistrzem FEN\nTOP 9. Jak w 2018 radzili sobie zawodnicy MMA ze Szczecina i Stargardu?\nTOP 9. Jak w 2018 radzili sobie zawodnicy MMA ze Szczecina i...\nTomasz Narkun zawalczy o pas wagi ciężkiej na KSW 47!\nTomasz Narkun na meczu Spójni Stargard\nberskerkers team szczecin\nwalka gniadek grzebyk\nGość 05.02.2019 19:42:14\nFEN 25 możliwe, że w Szczecinie w czerwcu.\nGala FEN 32 szczęśliwa dla dwóch zawodników ze Szczecina\nMateusz Rębecki, Wojciech Janusz i Wojciech Kawa reprezentowali Szczecin podczas gali FEN 32: Lotos Fight Night.\nwojciech kawa fen 32\nwojciech janusz fen 32\nfen 32 mma\nRębecki, Janusz i Kawa - Szczecin mocno reprezentowany podczas gali FEN 32\nW sobotę odbędzie się gala FEN 32: Lotos Fight Night. Podczas imprezy zobaczymy kilka zawodników z naszych klub, w tym Mateusza Rębeckiego, który w walce wieczoru będzie bronił pasa kategorii lekkiej.\nfen mma szczecin\nmateusz rębecki fen\nbersekers team szczecin\nwojciech janusz fen\nfen 32 rozpiska walk


Y5 II Biały - sprawdź produkt na Redcoon.pl\nKod produktu: 1307207\nOpis produktu Smartfon HUAWEI Y5 II Biały\nTelefon Huawei Y5 II zaskoczy Cię możliwościami jakie oferuje! Poprawiona stabilność i wydajność owocują jeszcze wygodniejszym użytkowaniem. Mnogość opcji personalizacji sprawia, że szybko dostosujesz model do swoich potrzeb.\nZa sprawną obsługę wielu gier i programów odpowiada czterordzeniowy procesor MediaTek MT6735P z taktowaniem o częstotliwości 1,3 GHz. W wypełnianiu zadań wspomaga go 1 GB RAM. Na przechowywanie danych przeznaczono 8 GB przestrzeni. Można ją bez problemu rozbudować do 32 GB przy pomocy karty microSD/microSDHC.\nNajważniejszym elementem smartfona jest ekran - pięć cali, 1280 x 720 pikseli (High Definition), żywe kolory, dobra widoczność - pokochasz go od pierwszego wejrzenia. Doskonała jakość obrazu idzie w parze z komfortową obsługą dotykową i błyskawiczną reakcją na każdy Twój gest. Egzemplarz wyposażono w dwa aparaty fotograficzne. Ten umieszczony na tylnej pokrywie może poszczycić się rozdzielczością 8 Mpix. Podwójny flash, autokorekta portretowa, mnogość efektów - ujęcia zaskakują jakością! Z przodu umieszczono kamerę 2 Mpix, która przyda się do wykonania szybkiego selfie lub prowadzenia wideokonferencji.\nZa błyskawiczne połączenie z siecią odpowiada modem LTE. W sferze łączności bezprzewodowej postawiono natomiast na sprawdzone rozwiązania - znajdziemy tu Bluetooth 4.0, WiFi 802.11 b/g/n, czy też GPS. Egzemplarz posiada funkcjonalny przycisk EasyKey. Jego użycie może wywołać jedną z trzech zaprogramowanych wcześniej akcji - zależnie od sposobu jego użycia (kliknięcie, podwójne kliknięcie, przytrzymanie). Całość oparto na systemie operacyjnym Android 5.1 Lollipop.\nSmartfon charakteryzuje się eleganckim wyglądem. Łagodna linia i smukłe kształty są nie tylko atrakcyjne wizualnie, ale i wygodne w użytkowaniu. Egzemplarz dobrze i pewnie leży w dłoni, a delikatna faktura tylnej pokrywy jest przyjemna w dotyku. Całość została dobrze spasowana, aby spełnić Twoje oczekiwania!\nmam go od miesiąca, bateria trzyma całkiem ok 1% przez 14 godzin spoczynku, ale kiedy siedzę godzinę na necie, oj wtedy szybko spada poziom baterii, poza tym w porządku, ładnie śmiga, łatwo i sprawnie się go obsługuje. Na szczęście póki co nie spadł mi i nie zalałam wodą, więc nie wiem na ile jest odporny na takie szaleństwa, ze swojej strony, polecam\nŁadny smartfon dla dziewczynki\nMimo sceptycznego nastawienia do marki zostałem przekonany do zakupu przez promotora w Blue City do zakupu tego budżetowego telefonu i musze przyznać że jestem bardzo pozytywnie zaskoczony. Działa sprawnie i szybko - ładnie się prezentuje - jest bardzo intuicyjny w obsłudze - no i najważniejsze Córka jest zachwycona :-)\nTelefon bardzo ładnie się prezentuje, działa bardzo płynnie, nie zacina się. Robi świetne zdjęcie i motywy na pulpicie są bardzo eleganckie. Telefon godny polecania !\nIdealny w tym przedziale cenowym\nTelefon praktycznie bez wad w przedziale cenowym do około 500 zł.


Korzystał z telefonu w trakcie jazdy. Okazało się, że to nie wszystko - Region - Radio Szczecin\nRegion 2022-01-17 08:22 Jarosław Gowin\nKorzystał z telefonu komórkowego w trakcie jazdy i zajechał na pasach drogę pieszej - policjanci ze Szczecina zatrzymali do kontroli 49-latka.\nKierujący Fiatem wpadł na prawobrzeżu miasta. Jak się okazało, miał do odbycia karę aresztu za nieopłaconą grzywnę. Po jej zapłacie został zwolniony, ale przed sądem odpowie za swoje nowe wykroczenia.\n(od 20 maja oglądane 14693 razy)\n(od 19 maja oglądane 6568 razy)


Lokal na wynajem - Bydgoszcz - Zimne Wody - LW-9703 - 500.00m² - Class\n30,75 zł/m2 cena: 15 375 zł\nDo wynajęcia pomieszczenia biurowe ok. 500 m2 na I piętrze w Bydgoszczy na osiedlu Zimne Wody.\nBudynek dwukondygnacyjny o łącznej powierzchni do wynajęcia ok.1300 m2 (częściowo wynajęty) z trzema oddzielnymi klatkami schodowymi i oddzielnymi węzłami sanitarnymi.\nParter ma powierzchnię ok. 200 m2 powierzchni biurowej i ok. 100 m2 powierzchni magazynowej natomiast I piętro ok. 500 m2 powierzchni biurowej.\nParter składa się z recepcji, pomieszczeń biurowych, socjalnych oraz 3 pomieszczeń magazynowych po 34 m2 każde.\nBudynek jest ocieplony, wyposażony w instalację elektryczną, telefoniczną, wodno-kanalizacyjną, co.\nNieruchomość jest ogrodzona i monitorowana.\nW budynku jest ogrzewanie gazowe oraz olejowe - własna kotłownia.\nPrzed budynkiem znajduje się utwardzony plac o łącznej powierzchni ok. 4000 m2. Istnieje możliwość wynajęcia placu 5 zł./m2.\nIstnieje możliwość wynajmu części budynku.\nCena wynajmu 25 zł. netto/m2 do negocjacji.\nDo czynszu doliczane są opłaty za media: wodę, gaz, prąd, ogrzewanie oraz podatek od nieruchomości.\nIstnieje możliwość prowadzenia działalności handlowej, usługowej i biurowej.\nSymbol oferty LW-9703\nPow. całk. budynku 1 300,00\nPowierzchnia pomieszczeń biurowych od 360,00 m2\nLiczba pomieszczeń socjalnych 100\nLiczba pomieszczeń sanitarnych 50\nOferta CLASS, którą oglądasz jest aktualna i dokładnie sprawdzona pod względem formalno-prawnym. Do wynajęcia pomieszczenia biurowe 639 m2 na II ostatnim piętrze w Bydgoszczy na osiedlu Brdyujście. Budynek trzykondygnacyjny o łącznej powierzchni do wynajęcia ...\ncena 15 975 zł