Szli krzycząc: Polska! - dlaDemokracji.pl\nStart>Aktualności>Szli krzycząc: Polska!\nRzeczpospolita Polska jest dobrem wspólnym wszystkich obywateli – tak stanowi artykuł pierwszy Konstytucji R.P. Mam silne podejrzenie, graniczące z pewnością, że rozmaici aktywiści, tytułujący się „obrońcami Konstytucji” dawno o tym zapomnieli albo nie chcą pamiętać…\nByłem jednym z uczestników Zgromadzenia Narodowego, które 2 kwietnia 1997 uchwaliło obecnie obowiązującą Konstytucję R.P. Nie jest idealna, ale dopóki obowiązuje należy jej przestrzegać. Niestety tzw. „obrońcy demokracji” stosują ją nadzwyczaj wybiórczo, usiłując używać jako pałki do bieżącej walki politycznej.\nPrzed nami wybory prezydenckie. Zgodnie z art. 126 Konstytucji Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej i gwarantem ciągłosci władzy państwowej. Kandydata na ten urząd musimy wybrać najpóźniej 75 dni przed końcem kadencji obecnego prezydenta, która upływa 6 sierpnia 2020. Termin wyborów wyznaczono na 10 maja br. Teoretycznie wybory mogłyby się odbyć nawet w sobotę 23 maja, ale zgodnie z Konstytucją musiałaby być ona dniem wolnym od pracy.\nPrzyczyna wyborczego zamieszania jest jedna i oczywista dla zdecydowanej większości Polaków. Żałosne wyniki sondaży dla „najpoważniejszej” kandydatki Platformy Obywatelskiej. Lider tej partii Borys Budka łudzi się, że przełożenie daty wyborów poprawi szanse Małgorzaty Kidawy-Błońskiej, albo pozwoli wystawić innego kandydata. Kłamstwem są opowieści o „zabójczych kopertach” oraz rzekomej niemożliwości przeprowadzenia wyborów „tradycyjnie”, ale z zachowaniem wymogów sanitarnych (maseczki, rękawiczki, odstępy).\nPlatforma Obywatelska wciąż nie zrozumiała, dlaczego przegrała, przegrywa i będzie przegrywać wybory. Wciąż nie rozumie, że aby wygrać musi przekonać Polaków. Nie unijnych polityków, dziennikarzy, Komisję Europejską czy unijne Trybunały. Suwerenem w Polsce są Polacy, jeśli jakakolwiek partia chce wygrać wybory – musi przekonać do siebie wyborców.\nPolacy nie są tak głupi, jak się Borysowi Budce oraz propagandystom z ulicy Czerskiej wydaje. Potrafią odróżnić ściemę od prawdy. Dlatego wszelkie nieczyste chwyty tzw. opozycji będą tylko ostatnimi gwoździami do jej trumny. Opozycyjni prezydenci miast, którzy usiłują zablokować możliwość przeprowadzenia wyborów korespondencyjnie, powinni się liczyć nie tylko z politycznymi konsekwencjami swych działań.\nIch prawnym obowiązkiem jest przecież współdziałanie z odpowiednimi służbami państwa w celu sprawnego przeprowadzenia wyborów. Jeśli mają jakiekolwiek wątpliwości prawne – mogą je zgłaszać do właściwych instytucji. To nie zwalnia ich z obowiązku współdziałania. Brak takiego współdziałania jest przestępstwem niedopełnienia obowiązków z art. 231 kodeksu karnego. Jest także rażącym podeptaniem wartości konstytucyjnych oraz ignorowaniem praw Polaków.\nDroga do anarchii\nOpozycyjni politycy upatrują szansę na przejęcie władzy nie w przekonaniu Polaków, nie w demokratycznym akcie wyborczym. Wrzeszczą o rzekomo panującej w Polsce dyktaturze, jednocześnie żądając… wprowadzenia stanu wyjątkowego. Powołują się na Konstytucję, depcząc konstytucyjne wartości.\nSpoceni w pogoni za władzą od dawna żyją w świecie własnych urojeń. Są gotowi podpalić Polskę, aby tylko przejąć władzę. Nieważne są jakiekolwiek programy, zasady demokracji, wyborcy. Nieważna jest Polska, jej kondycja społeczna, gospodarcza, jej pozycja i reputacja na świecie. Liczy się dla nich tylko jedno – powrót do władzy…\nW imię tej żądzy władzy są gotowi doprowadzić do kryzysu konstytucyjnego, do anarchii. Snują plany, które mają doprowadzić do zablokowania lub unieważnienia wyborów prezydenckich. Marzą o przerwaniu ciągłości władzy państwowej. Tylko dlatego, że sami wystawili w tych wyborach prezydenckich żenująco kiepską kandydatkę. A wystarczyło wystawić kandydata, który przekonałby do siebie wyborców.\nTo Polacy są najwyższą władzą w Polsce – nie opozycja. Polska jest dobrem wspólnym nas wszystkich – nie opozycji. Powinny być jakieś ostateczne granice politycznego szaleństwa tzw. opozycjonistów. Może zastanowią się nad sensem słow Juliusza Słowackiego – Szli krzycząc: Polska!…\n(poseł na Sejm R.P. 1993-1997)\nTagi: opozycja, Platforma Obywatelska, wybory, wybory prezydenckie\nFundacja im. Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej organizuje interesująca grę miejską "ŚLADAMI CICHOCIEMNYCH POWSTAŃCÓW WARSZAWSKICH". Gra jest adresowana do wszystkich grup\nPrezes Fundacji dla Demokracji skierował do Pana Marka Kuchcińskiego, Marszałka Sejmu R.P. petycję w sprawie zlecania organizacjom pozarządowym realizacji zadań


Święta - Podaruj bliskim kondycję!\nBrakuje Ci pomysłu na prezent dla bliskich? Nawet nie myśl o kolejnym krawacie dla taty, torebce dla siostry czy skarpetach dla męża. Zaskocz ich i spraw, aby w te Święta spotkały ich same pozytywne niespodzianki.\nPodaruj swoim bliskim prezent w postaci karnetu na zajęcia nordic walking z elementami fitnessu. Wspaniały świąteczny czas to najlepszy moment, by pomyśleć o zdrowiu i uśmiechu Twoich najbliższych… A może razem wkroczycie w Nowy Rok z energią i nowymi postanowieniami?\nWięcej szczegółów pod 661 993 663 lub 661 990 220. Tym razem podaruj swoim bliskim coś więcej niż "zwykły" prezent. Zapraszamy!


AMSTERDAM NIDERLANDY - 08 sierpnia - Rights-managed zdjęcie - #B386329156 | Agencja PantherMedia\nrights-managed zdjęcie B386329156 - AMSTERDAM NIDERLANDY 08\nsierpnia Niezidentyfikowane osoby wzięły udział w dorocznej paradzie Amsterdam Gay Channel Pride mającej na celu wsparcie praw osób LGBT 8 sierpnia 2004 roku w Amsterdamie Holandia\nStockphoto - Sportowe wypoczynek działalność zabawa szczęśliwy. osoba dziewczyna samica\nNr. zdjęcia: B386329156\n1/2 strony, wykorzystanie jednokrotne 10'' x 6.7''300\n1/1 strony, wykorzystanie jednokrotne 10'' x 6.7''300\nOkładka, wykorzystanie jednokrotne 10'' x 6.7''300\n- amsterdam amsterdamie celu channel człowiek dojrzałe dolna granica dorocznej duma dziewczyna gay gej holandia. homoseksualista kobieta lesbijki lgbt ludzie mającej na niderlandy niezidentyfikowane niziny osoby osoby starsze osób paradzie praw pride racja. roczne roku sierpnia starszy szczęście szczęśliwy. transgenderowa udział w wsparcie wyścig wzięły zabawa 8 2004


Mieszkania piaski bezpośrednio - Trovit\nTrovit Mieszkanie Województwo podlaskie Powiat białostocki Mieszkania piaski bezpośrednio\nOtrzymuj nowe ogłoszenia przez email mieszkania piaski bezpośrednio\nPodobne wyszukiwania "mieszkania piaski bezpośrednio":\nMieszkanie, Warszawa, Broniewskiego 77, 51.00 m², sprzedam m\nMieszkanie, Warszawa, mieszkania, Broniewskiego 77. ogłoszenie bezpośrednie. BEZ PROWIZJI Sprzedam BEZPOŚREDNIO, 3 pokojowe mieszkanie na...\nZłote piaski, iglika, 66,27 m2\nZłote, Powiat sieradzki, Województwo łódzkie\n...bezpośrednio od sprzedających, obejmują wyłącznie pełną własność i są sprawdzone pod względem formalno prawnym oraz są wolne od wad prawnych...\n163 321 PLN\nMieszkanie 2 pokojowe piaski gorzów\nPrzestronne mieszkanie 2 pokojowe na os. Piaski w gorzowie wlkp. Polecamy na sprzedaż 2 pokojowe mieszkanie z balkonem o pow. 46,83 m2...\nBiałystok – bezpośrednio sprzedam mieszkanie w Białymstoku przy ulicy Zwierzynieckiej Mieszkanie środkowe, o powierzchni 29.50 m2 położone na...\nWaszyngtona 72,40 m², Białystok\nZapraszamy na prezentację mieszkania zlokalizowanego przy ulicy Waszyngtona, osiedle Piaski. Lokal położony jest na 5 piętrze 10 piętrowego...\n341 000 PLN 355 000 PLN\nMieszkanie 56,30 m², Gorzów Wielkopolski\nOfertą sprzedaży jest 4 pokojowe mieszkanie zlokalizowane na poziomie parteru w niskim bloku na Osiedlu Piaski w Gorzowie Wielkopolskim. Na...\nKunickiego 294 m², Lublin\nPiaski, Za Cukrownią, Lublin, Lublin, Województwo lubelskie\n...użytkowej 294 mkw. Powierzchni całkowita około 740 mkw. Budynek jednopiętrowy z podpiwniczeniem i suterenami. Na parterze 3 mieszkania...\nMieszkanie na sprzedaż w poszukiwanej lokalizacji\n...przystanek). Blisko Park/Las Zwierzyniecki. Niski czynsz. „słoneczne” pokoje (ekspozycja okien pd-wsch). Dostępne bezpośrednio po sprzedaży.\nSzpakowa 40,02 m², Kraków\n...bezpośrednio tramwajem. 2 minuty pieszo sklepów. W pobliżu Park Rzeczny Drwinka Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości. AsariWEB\nBezpośrednio. Bez prowizji! Na sprzedaż 3 pokojowe mieszkanie z balkonem przy ul. Na Kozłówce w dzielnicy Podgórze Duchackie. MIESZKANIE...\n436 000 PLN 442 000 PLN\n439 000 PLN 446 000 PLN\nBezpośrednio, Kraśnik, Piaski, 76 m² - Mieszkanie\n...się przedszkole, sklepy, kościół, przychodnia. Do mieszkania przynależy duża piwnica. Blok jest z roku 2000. Znajduje się na osiedlu Piaski.\nGen. Tadeusza Kościuszki 26 81,50 m², Czeladź\n...trzech dużych pokoi oraz osobnej kuchni i łazienki z WC. Mieszkanie mieści się na parterze jednopiętrowej kamienicy w Czeladzi dzielnicy Piaski...\nBezpośrednio, Gorzów Wielkopolski, Piaski, 56 m²...\nBez pośredników! Sprzedam mieszkanie na osiedlu Piaski w bloku 4-piętrowym. Mieszkanie o powierzchni 56 metrów kwadratowych. Na nieruchomość...\nSzpakowa 40,32 m², Kraków\n...7315 zł. Zapraszam do zapoznania się w rzutem oraz wizualizacjami mieszkania. Dla studentaDo dalszego wynajmuBlisko komunikacji miejskiej\nMieszkanie na sprzedaż, Kraków, Podgórze, Białoruska\nBezpośrednio, Kozienice, Piaski, ul. Hamernicka, 57 m²...\nPiaski, Kozienice, Powiat kozienicki, Województwo mazowieckie\n...razem z parapetami. Ogrzewanie z sieci miejskiej, woda ciepła rownież z sieci miejskiej, gaz ziemny. Sprzedaz bezposrednio przez właściciela.\nGen. Tadeusza Kościuszki 81,50 m², Czeladź\nCzeladź, gen. Tadeusza Kościuszki, 81,50 m2\nMieszkanie na sprzedaż, Warszawa, Bielany, Jarzębskiego\n...układzie 2 oddzielne pokoje + oddzielna, WIDNA kuchnia z oknem. Lokal zlokalizowany jest na Bielanach przy ul. Jarzębskiego 1. CENA MIESZKANIA...\nBezpośrednio, Gorzów Wielkopolski, Piaski, ul. Emilii...\nBez pośredników! Sprzedam mieszkanie 3 pokojowe na osiedlu Piaski. Mieszkanie ładne, zadbane, funkcjonalne i słoneczne. Wszystkie pokoje...\nBądź pierwszy, który otrzyma najnowsze ogłoszenia dla mieszkania piaski bezpośrednio


Prywatyzacja – lekcja z historii | Alternatywa Socjalistyczna\nHome / Ideologia / Historia / Prywatyzacja – lekcja z historii\nPrywatyzacja – lekcja z historii\nPosted by: admin in Historia, Teoria 23 dni ago\t0 280 Views\nArtykuł ukazał się oryginalnie w 2010 roku\nKilka miesięcy temu rząd ogłosił plany przyspieszonej prywatyzacji. W planach jest sprywatyzowanie m.in. Polskiej energetyki, zakładów chemicznych, czy sprzedaż części udziałów w KGHM (co może się okazać tylko wstępem do prywatyzacji całej spółki). Głównym powodem, który zmusza rząd do takiego kroku, jest oczywiście kryzys i co za tym idzie zwiększony deficyt budżetowy. Sięgnąć on może w przyszłym roku 55 mld złotych, pieniądze z prywatyzacji jawią się więc politykom rządzącej koalicji jako ratunek. Było tak zresztą już nie raz w historii ostatnich 20 lat. Niemniej nie jest to jedyny powód prywatyzowania resztek posiadanych przez państwo przedsiębiorstw. Prywatyzacja była w ciągu trwania III RP uważana za rzecz konieczną i bezalternatywną, własność państwowa została uznana w niej za z gruntu gorszą od prywatnej. Opinia taka jest w zasadzie uważana za oczywistość. Trudno jest usłyszeć, choćby umiarkowaną, jej krytykę w mediach głównego nurtu, zarówno elektronicznych jak i prasie.\nOd pojawienia się planów rządu można usłyszeć, czy przeczytać w nich raczej wezwanie do jeszcze głębszej i ostatecznej prywatyzacji. Prym wiedzie oczywiście Gazeta Wyborcza a także różnego rodzaju prawicowe i antypracownicze think thanki w rodzaju Centrum im. Adama Smitha. Do promocji idei prywatyzacji dołożył swoją cegiełkę w końcu także sam Leszek Balcerowicz, główny architekt tzw. transformacji ustrojowej a więc i przekształceń własnościowych w latach 90-tych. Zresztą zwyczajowo popiera on każdą inicjatywę korzystną dla (szczególnie wielkiego) kapitału. Dodatkową okazją by docenić mistrza stała się rocznica jego wiekopomnego planu, tak więc na łamach prasy i telewizji miał on wiele okazji by wezwać do sprywatyzowania reszty polskiej gospodarki, która się temu procesowi jeszcze nie poddała, a w zasadzie każdej dziedziny życia jaką jeszcze nie rządzi logika zysku.\nW takiej ideologicznej atmosferze trudno jest propagować poglądy odbiegające od „oczywistych oczywistości”, a jeszcze trudniej może być walczyć z prywatyzacją tym, którzy mogą okazać się jej ofiarami, czyli robotnikom i innym pracownikom zagrożonych prywatyzacją przedsiębiorstw. Pojawiły się na razie nieznaczne protesty przeciwko prywatyzacji. Drobne protesty zorganizowano np. w KGHM czy spółkach energetycznych. Związki zawodowe zorganizowały też w KGHM protest… internetowy. Postawa związków zawodowych może okazać się kluczowa i zadecydować o tym czy rządowe plany się powiodą. A o tym że gra jest warta świeczki niech świadczą słowa Leszka Balcerowicza, który na pytanie dziennikarza „Polski Kuriera Lubelskiego” czy należy ograniczyć wpływy związków zawodowych? Odpowiedział: „W ogromnym stopniu właśnie do tego prowadzi prywatyzacja przedsiębiorstw. Proszę zauważyć gdzie jest najwięcej związków zawodowych i gdzie są najbardziej agresywne”. Trzeba przyznać że miał on zawsze talent do mówienia wprost o swoich intencjach, a przy okazji o intencjach prywatnego kapitału, który za nim stoi.\nDlatego wydaje się rzeczą pożyteczną przedstawić historię polskiej prywatyzacji od samych jej początków jeszcze w latach 80-tych. Warto zapoznać się zarówno z metodami prywatyzacji jak i jej skutkami (choć tu nie łatwo jest oddzielić je od skutków całościowej polityki gospodarczej prowadzonej przez różne „postsolidarnościowe” czy „postkomunistyczne” rządy). Artykuł ten jest więc próbą przybliżenia, szczególnie tych odległych już czasów początku polskich przekształceń własnościowych.\nPoczątków procesu prywatyzacji szukać należy jeszcze w okresie PRL. Lata 80-te były dla polskiej gospodarki wyjątkowo ciężkie. Kryzys, który rozpoczął się jeszcze w końcowych latach 70-tych i stał się jedną z przyczyn powstania „Solidarności” i wydarzeń z nią związanych, został co prawda w jakimś stopniu ograniczony podczas stanu wojennego, stabilizacja ta była jednak krucha. Wyniki gospodarcze kraju ciągle były słabe, a niektóre wskaźniki były niższe niż w końcówce lat 70-tych.\nSzukając wyjścia z tej trudnej sytuacji władze PRL zaczęły szukać rozwiązań w liberalizowaniu gospodarki. Wiązało się to na pewno z faktem że takie rozwiązania były coraz popularniejsze wśród ekspertów gospodarczych, którzy doradzali poszczególnym rządom. Ten kierunek, który można nazwać „prorynkowym” czy liberalnym (choć nie koniecznie artykułowany wprost) dominował zresztą także wśród doradców ekonomicznych „Solidarności”, jeżeli nie był wśród nich silniejszy. Później znaczenie miały też na pewno przemiany zainicjowane w ZSRR przez Michaiła Gorbaczowa zwane „pierestrojką”, które z pewnością inspirowały część rządzącej ekipy.\nJuż w 1981 roku PZPR zainicjowała reformę pod hasłem: „samorządność, samodzielność, samofinansowanie”, która rozmiękczała gospodarkę planową. Miała ona na celu likwidację planowania dyrektywnego i branżowo-gałęziowej struktury zarządzania gospodarką. Umożliwiała poszczególnym przedsiębiorstwom różnicowanie warunków płacy w zależności od efektów ekonomicznych. Reforma miała zminimalizować wpływ organów administracji gospodarczej i ministerstw branżowych na przedsiębiorstwa, uwolnić przedsiębiorstwa od związków z innymi przedsiębiorstwami, czy umożliwić im odchudzenie ich infrastruktury socjalnej. Przygotowywała ona więc grunt pod przyszłą restaurację własności prywatnej. Wszystkie te posunięcia były konsultowane z ekspertami „Solidarności”. Kierunek na urynkowienie i likwidację rozwiązań egalitarnych był wśród „ekspertów” w zasadzie poza dyskusją, co pogłębiało się w miarę upływu czasu.\nUnikano jednak, przynajmniej w oficjalnych wypowiedziach, mówienia o restauracji prywatnej własności środków produkcji. Pod koniec lat 80-tych eksperci „Solidarności” zarzucali nawet PZPR, że blokuje urynkowienie gospodarki. Także w książkach ekonomistów związanych z PZPR broniono ogólnonarodowej własności środków produkcji.\nTaki stan rzeczy powodował oczywiście opór wśród części społeczeństwa, broniono głównie egalitarnych rozwiązań płacowych. Narodziła się pewnego rodzaju koalicja między działaczami OPZZ i częścią administracji gospodarczej, która intuicyjnie dążyła do powrotu stanu z sprzed reformy. Stopniowo odradzały się niektóre praktyki sprzed reformy.\nMimo to faktyczny proces prywatyzacji postępował (prywatyzacja w ujęciu ekonomiczno-socjologicznym a nie prawnym). Jeszcze przed 1989 rokiem powstawały liczne spółki między osobami prywatnymi i przedsiębiorstwami uspołecznionymi (według oficjalnych danych 1593). W roku 1989 powstało, według różnych danych, od 3457 (NIK) do nawet ponad 12 tys. takich spółek. Spółki prawa handlowego z udziałem przedsiębiorstw państwowych istniały aż w 175 spośród 1700 największych przedsiębiorstw sektora państwowego. Choć proces prywatyzacji nie rozpoczął się jeszcze oficjalnie, jak widać faktycznie miał się dobrze. Spółki te często były nazywane „nomenklaturowymi”, a sam proces nazwano „uwłaszczenia nomenklatury”. Że nie ma w tych stwierdzeniach przesady pokazują następujące dane: do spółek tych należało 1000 dyrektorów, wicedyrektorów, kierowników zakładów i głównych księgowych, 580 prezesów spółdzielni, 9 wojewodów, 57 prezydentów i naczelników miast, a także 80 działaczy partii politycznych i związków zawodowych. Spółki te nie prowadziły w praktyce prawie żadnej pożytecznej działalności, należy uznać za Jackiem Tittenbrunem jednym z największych, jeżeli nie największym, znawców meandrów polskiej prywatyzacji, że rola ich sprowadzała się głównie do akumulacji pierwotnej. Nieuregulowanie kwestii wyceny przekazywanego majątku sprawiała że jego cena była najczęściej zaniżona, za podstawę wyceny przyjmowano zazwyczaj tylko jego wartość księgową pomijając np. wartość przedsiębiorstwa jako określonej materialnej całości. Umożliwiało to przejmowanie państwowych zakładów praktycznie za bezcen.\nTa żywiołowa „nomenklaturowa” prywatyzacja stworzyła jednak potrzebę jej prawnego unormowania. W pewnym więc sensie była oprócz politycznych decyzji nowych władz jednym z najsilniejszych czynników umożliwiających restaurację kapitalizmu. Tworzyła ona z warstwy „menedżerskiej” w państwowych przedsiębiorstwach parakapitalistów, którzy pragnęli stać się już kapitalistami oficjalnymi, a do tego potrzebowali prawnego unormowania kwestii własności przejmowanych przez siebie przedsiębiorstw. Stali się oni więc jedną z bardziej świadomych swoich – już klasowych – interesów, grup w ówczesnej Polsce.\nZ kolei uchwalona 23 grudnia 1988 roku, przez rząd Mieczysława Rakowskiego, ustawa o swobodzie działalności gospodarczej, dawała „prywatnej przedsiębiorczości” taką wolność że Centrum im. Adama Smitha zastanawiała się ostatnio czy jej nie przywrócić. Miała więc duże znaczenie dla zwiększenia udziału prywatnych przedsiębiorstw w całości gospodarki.\nByło to wszystko jednak tylko preludium tego co działo się w latach 90-tych. We wrześniu 1989 roku powstaje pierwszy „solidarnościowy” rząd Tadeusza Mazowieckiego, który postawił sobie za cel, choć może nie artykułowano tego na samym początku wprost, wprowadzenie w Polsce kapitalizmu. Do tego niezbędna była prywatyzacja. O tym że nowy rząd był świadomy swoich celów i wiedział co robi świadczy choćby wypowiedź Jacka Rostowskiego (w latach 1989 – 91 doradca ministra finansów) z stycznia 1990 roku, który zapytany czy umowy okrągło stołowe nie krępowały poczynań rządu odpowiedział: „Oczywiście. I chodziło tu głównie o odejście od tych umów”. Z kolei Waldemar Kuczyński, najbliższy współpracownik i szef zespołu doradców Tadeusza Mazowieckiego, potem minister przekształceń własnościowych w 1998 roku tak wspominał przyczyny wyboru na stanowisko ministra finansów Leszka Balcerowicza: „Szukaliśmy człowieka do zdefiniowanej wcześniej koncepcji. Uważałem receptę liberalną za najwłaściwszą, żadnych eksperymentów i trzecich dróg, tylko korzystanie ze sprawdzonych wzorów. Balcerowicz nie miał jakiejś tajemnej, niedostępnej innym wiedzy. Miał za to cenną cechę, ośli upór”. Wybrano więc kapitalizm w jego najostrzejszej neoliberalnej formie.\nNowa ekipa szybko zabrała się do roboty. Wprowadzono szereg niekorzystnych dla przedsiębiorstw państwowych rozwiązań. Przede wszystkim musiały one oprócz podatku obrotowego i dochodowego płacić podatek od wartości majątku trwałego, myląco nazwany dywidendą. Często okazywał się on zabójczy, bo płatny, w tej samej wysokości przy malejących obrotach i dochodach. Te musiały maleć biorąc pod uwagę inne posunięcia rządu. Przede wszystkim zniesiono regulację cen większości towarów (wcześniej rząd Rakowskiego zniósł ją dla żywności), co spowodowało drożyznę. O 400% podniesiono ceny wszystkich nośników energii, bardzo znacznie podniesiono także oprocentowanie kredytów w 1991 roku wynosiło ono już 120%! Spowodowało to oczywiście Gigantyczną inflację, którą rząd zamierzał zwalczać ograniczając popyt. Podstawowym środkiem jego ograniczania stał się podatek od ponadnormatywnego wzrostu wynagrodzeń, zwany „popiwkiem”. Szybko kurczył się więc rynek wewnętrzny, zewnętrzny został z kolei drastycznie ograniczany utratą rynków byłej RWPG. Tak w obrazowy sposób opisuje tamtą sytuacje Jacek Tittenbrun: „Restrykcje narzucone przedsiębiorstwom publicznym były więc starannie przemyślane i celowo – z punktu widzenia nadrzędnego zadania – ustrojowej przebudowy – dobrane. Podwójny nelson popiwku i dywidendy pchał je do przekształceń własnościowych, gdyż oba te podatki obciążały jedynie przedsiębiorstwa państwowe. Gdyby zaś mimo wszystko nie miały na taką transformację ochoty, pompy ssące polityki fiskalnej i kredytowej miały je wyniszczyć do stanu, w jakim mógłby na nich położyć rękę likwidator”.\nNie były to zresztą jedyne działania utrudniające żywot przedsiębiorstwom państwowym. Cel był jasny, tak mówił o tym np. Tadeusz Syryjczyk (minister przemysłu w rządzie T. Mazowieckiego): „Oczekujemy, że przedsiębiorstwa nie dostosowane do rynku zbankrutują, a ich zasoby (majątek, załoga, zaopatrzenie) przejdą do nowych przedsiębiorstw”. W skutek tej polityki udział przedsiębiorstw deficytowych w ogólnej liczbie przedsiębiorstw wzrósł z 9,9% w roku 1990 do 37,7% w 1991, z kolei liczba branż deficytowych w przemyśle z 26 do 57. Pogarszająca się kondycja państwowych zakładów mogła w końcu posłużyć jako dowód na konieczność prywatyzacji, i nie ważne że była wywołana działaniami rządu. „Niewidzialna ręka rynku” skorzystała więc z jak najbardziej widzialnej reki państwa. Dodajmy jeszcze że w 1993 r. podatki przypadające na jednego zatrudnionego były w sektorze publicznym trzykrotnie wyższe niż w sektorze prywatnym.\n13 lipca 1990 roku Sejm przyjął ustawę o prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, która określała możliwe ścieżki prywatyzacji. Dawała ramy prawne dla restauracji własności prywatnej. Była więc ona milowym krokiem w kierunku pełnej kapitalistycznej transformacji.\nNajbardziej „promenedżerskim” rozwiązaniem była prywatyzacja likwidacyjna, zwana potem bezpośrednią. W tej ścieżce rząd preferował wniesienie przedsiębiorstwa aportem do spółki z wyłonionym w publicznym trybie inwestorem. Byłaby ona dzięki temu automatycznie dokapitalizowana, co dawało by jej większe szanse na rozwój. Nie było to jednak rozwiązanie zbyt popularne. Zaważyła na tym głównie postawa „klasy menedżerskiej”, dla której nieznany i co za tym idzie nieprzewidywalny inwestor mógł stanowić potencjalne zagrożenie.\nNajpopularniejszą podścieżką stał się tzw. leasing. Czyli odpłatne korzystaniem z mienia przedsiębiorstwa przez stronę leasingującą, formalnym właścicielem pozostaje tu jeszcze państwo. Po pewnym czasie wprowadzono przepis umożliwiający zamianę umowy leasingowej na umowę kupna-sprzedaży. Jednak udziałowcy lub akcjonariusze spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, bądź spółek akcyjnych stają się faktycznie ekonomicznymi właścicielami środków produkcji danego przedsiębiorstwa. Choć własność taka jest niepełna, bo nie mogą nią swobodnie dysponować, przede wszystkim nie mogą, do momentu wykupienia przedsiębiorstwa, sprzedać go, lub jego części. W praktyce jednak możliwości dysponowania majątkiem danego przedsiębiorstwa podlegać mogły negocjacji z państwem.\nPowszechnie używaną nazwą tej ścieżki stała się „prywatyzacja pracownicza”. Pracownicy mogli w niej uczestniczyć jako posiadacze akcji/udziałów danej firmy. Uzyskali oni możliwości nabywania do 20% akcji prywatyzowanego przedsiębiorstwa po cenach preferencyjnych (50% wartości akcji) z czasem wprowadzono także możliwość przekazywania pracownikom za darmo 15% akcji. Możliwość uzyskania udziałów miała przekonać załogi do prywatyzacji ich zakładów. Nazwa ta jest jednak myląca, jako że sugeruje względny równy podział własności tych przedsiębiorstw. Stało się jednak inaczej. O ile w momencie powstawania „spółek pracowniczych” kierownictwo miało większość akcji w co ósmej spółce, to pod koniec 1992 roku – w co szóstej. W ponad połowie firm „pracowniczych” kierownictwo posiadało wiodący, co najmniej 26%, pakiet akcji. Z biegiem czasu sytuacja ta się pogłębiała i udział załogi w kapitale akcyjnym czy udziałowym systematycznie malał.\nDlatego należy, w tym momencie, rozróżnić formalną od realnej własności kapitału. Mówiąc, krótko jeśli własność pewnej liczby akcji pozwala komuś na życie bez pracy, to można uznać że wyraża ona realną własność środków produkcji. Według ustaleń Jacka Tittenbruna (odnoszących się do 1995 roku) zaledwie 2-3% pracowników spółek leasingujących można uznać za uwłaszczonych realnie a nie tylko nominalnie. Strukturę własności takich przedsiębiorstw można więc podzielić na wąską kapitalistyczna elitę, rekrutującą się z zarządu, troszkę szerszą grupę realnie uwłaszczonych (których status materialny można porównać do drobnomieszczaństwa) i najszerszą masę robotników pozbawioną realnej a bardzo często także formalnej własności.\nW takiej sytuacji szybko ustąpiły, wśród nowych elit, początkowe uprzedzenia w stosunku do spółek „pracowniczych”. Przekonano się że nie mają one nic wspólnego ze spółdzielniami i nie są przejawem żadnego bolszewizmu czy kolektywizmu, a wyrażają głównie interesy „klas menedżerskich”, które świadome swoich celów i siły (Choćby dysponowanie funduszami przedsiębiorstwa, które można przeznaczyć na zasilanie kampanii wyborczej polityków i ich partii. Czy istnienie kontaktów towarzyskich między politykami kadrą menedżerską) wykorzystały je aby uwłaszczyć się na majątku państwowym.\nRobotnikom prywatyzacja taka nie przyniosła zatem żadnych korzyści, oddajmy ponownie głos Jackowi Tittenbrunowi: „Z punktu widzenia […] robotników i innych szeregowych pracowników rezultat własnościowego przekształcenia ich przedsiębiorstwa okazał się ironiczny; w robotniczych decyzjach o poparciu dyrekcyjnych założycielskich projektów, we własnych inicjatywach oddolnych czy w oporze wobec obecności inwestorów z zewnątrz istotną rolę odgrywała obrona przed poddaniem się władzy kapitału. Tymczasem okazało się, że do ustanowienia w firmie kapitalistycznych porządków nie są wcale potrzebni „obcy”, równie sprawni okazali się na tym polu „swoi” szefowie”. A dodać trzeba że, jak się okazało, płace w tych spółkach były niższe niż w innych porównywalnych typach przedsiębiorstw.\nDrugą ścieżka, na której dokonywano prywatyzacji, była ścieżka kapitałowa, czyli przekształcenie przedsiębiorstwa w jednoosobową spółkę skarbu państwa (akcyjną albo z ograniczona odpowiedzialnością) a następnie zbywanie jej akcji lub udziałów. Akcje mogli nabywać zarówno drobni inwestorzy, krajowi nabywcy pakietów większościowych jak i inwestorzy zagraniczni.\nTakże w tej ścieżce pracownicy uzyskali prawo nabycia akcji. Liczba akcji pracowniczych wahała się od 1 do 20%, pracownicy mogli je nabyć na warunkach preferowanych (cena obniżona o połowę). Miało to być dla nich zachętom by poparli prywatyzację, lub przynajmniej się jej nie sprzeciwiali. Zasady uczestnictwa w pakiecie akcji pracowniczych poszczególnych grup załogi regulowały regulaminy wewnętrzne przedsiębiorstw. Najczęściej przyjmowanym kryterium był staż pracy, w wielu zakładach wprowadzono dodatkowe kryterium dotyczące przydatności, czy znaczenia dla zakładu. Był to postulat „klas menedżerskich”, dawało ono podstawę do wyodrębnienia „akcji menedżerskich”, postulat ten był mocno wspierany przez Konfederację Pracodawców Polskich. Z chwilą jednak zmiany przedsiębiorstwa w spółkę, pracownicy tracili resztki wpływu na jego działalność, kończył bowiem w tym momencie byt samorząd pracowniczy. Było więc to swego rodzaju przehandlowanie, choćby ograniczonych, praw współdecydowania o zakładzie, za miraże uwłaszczenia.\nPodobnie jak przy „prywatyzacji pracowniczej”, także i w tym przypadku dla większości szeregowych pracowników pakiet akcji jaki uzyskali nie pozwolił im nawet na drobnokapitalistyczne uwłaszczenie. Pozostały one dla nich więc co najwyżej dodatkiem do pensji. Że tak w istocie było świadczy choćby fakt, że udziały jakie przypadły robotnikom nie przeważyły nad ich interesami jako pracowników najemnych, po prywatyzacji ciągle interesowali się oni głównie swoimi płacami. Warto tu zauważyć że po zmianie formy własności na prywatną przestawał ich obowiązywać wspomniany już „popiwek”, był to następny bodziec skłaniający do poparcia prywatyzacji. Na realne uwłaszczenie się, miała więc szanse ponownie tylko kadra zarządzająca.\nNiezależnie od ścieżki na jakiej była dokonywana prywatyzacja, stawała się ona często okazją do różnego rodzaju przekrętów. Nieprawidłowości przy zmianie właściciela stały się wręcz normą. Często dochodziło do sytuacji że na wycenę sprzedawanych przedsiębiorstw mieli wpływ członkowie zarządu, którzy jednocześnie byli zainteresowani jego nabyciem. Niema więc się co dziwić że wyceny te były konsekwentnie poniżej ich wartości. Oddajmy zresztą głos świadkowi tych wydarzeń przedsiębiorcy a jednocześnie posłowi Unii Demokratycznej pierwszej i drugiej kadencji Andrzejowi Czerneckiemu, który wspominał w „Gazecie Wyborczej” grzeszki swoich kolegów i koleżanek: „Były sytuacje, kiedy duże prywatyzowane fabryki kupowali ludzie nie mający grosza przy duszy. Wystarczyła decyzja „zaprzyjaźnionego” ministra, z którą szedł pan do banku, prosząc o kredyt na sfinansowanie transakcji. Bank wiedząc, że przedsiębiorstwo jest warte dużo więcej, a cała sprawa jest przekrętem „umocowanym politycznie”, a więc jak najbardziej bezpiecznym, dawał kredyt bez żadnych problemów. Potem prowadził pan tę fabrykę przez chwilę, po czym znajdował pan dla niej tzw. strategicznego inwestora i sprzedawał mu z dziewięciokrotnym przebiciem. A początek był zero. Za odpowiednią działkę goli ludzie stawali się miliarderami z dnia na dzień. […] Jak można było sprywatyzować fabrykę X za 100 milionów, a przyszedł facet, który dawał 10 i bokiem jeszcze milion, to się sprzedawało za dychę” – i jeszcze – „Rząd Bieleckiego wprowadził pierwsze zezwolenia i koncesje […] Zezwolenia zaczęli dawać ci, którzy „sponsorowali” rozwijające się polskie partie czekami z wystarczającą ilością zer. W rządzie byli już prywatni przedsiębiorcy, więc wszystko załatwiało się jak w rodzinie”. Ewa Tomaszewska (działaczka „Solidarności”), także w „Gazecie Wyborczej” wspomina: „Lansowano tezę, że potrzeba nam polskiego kapitału i niechby nawet ten pierwszy milion został ukradziony. Słyszałam to od niektórych moich kolegów z podziemia!”. Widać że taki stan rzeczy był przez ekipę „solidarnościową” nie tylko akceptowany, ale w pewnym sensie uważany za naturalny.\nTego typu bezczelność była typowa przede wszystkim na początku tzw. transformacji ustrojowej, nie znaczy to jednak że podobne praktyki ustały w miarę upływu czasu. Im na większą skalę przeprowadzana jest prywatyzacja, tym większe pieniądze wchodzą w grę, a im większe pieniądze tym większa pokusa działania w nieco mniej „formalny” sposób. Kto wie może powinniśmy się spodziewać w najbliższym czasie kilku nowych afer gospodarczych, w końcu plany rządu przewidują największą falę prywatyzacji od lat.\nWszelkie te pakiety akcji pracowniczych i „prywatyzacje pracownicze” miały więc pomóc przekonać robotników do prywatyzacji. W pewnym sensie ich przekupić, dać nadzieję na awans w społecznej drabinie. Okazały się jednak dla większości robotników tylko mirażem realnego uwłaszczenia, tymczasem ich pozycja jako pracowników najemnych systematycznie się pogarszała. Podstawową przesłanką robotniczego przyzwolenia na prywatyzację była świadomość jej niezbędności dla dalszej egzystencji zakładu, a więc obrony ich miejsc pracy. W wytworzonej, w dużej mierze przez działania rządu, sytuacji prywatyzacja okazywała się często jedyną szansą na przetrwanie zakładu, nadzieje z nią związane często jednak okazywały się płonne.\nNie znaczy to że polscy robotnicy jednoznacznie popierali prywatyzacje. Postawy robotników były oczywiście różne. Częsta była sytuacja że robotnicy popierali prywatyzację ogólnie, ale byli jej przeciwni jeśli chodzi o ich zakład. Największe poparcie dla niej wśród robotników odnotowano w czasach kiedy dużo się o niej mówiło, ale jeszcze jej masowo nie realizowano, czyli na początku 1990 roku. Potem poparcie dla niej spadało, odsetek robotników, których można zaliczyć do „obozu antyprywatyzacyjnego” w latach 1990-94 wahał się od 40 do nawet 60% robotników w latach 1992-93. Na postawę proprywatyzacyjną miała na pewna wpływ postawa „Solidarności”, która proces ten poparła bezdyskusyjnie. Szczególnie robotnikom związanym z „Solidarnością” czy to formalnie czy emocjonalnie, trudno było przeciwko prywatyzacji protestować. Prywatyzację i inne antypracownicze reformy realizowały „solidarnościowe” rządy, które uzyskały pomoc związku w ich realizowaniu, czy to poprzez poparcie przez związkowych parlamentarzystów „planu Balcerowicza”, czy rozpostarcie słynnego „parasola ochronnego” nad antypracowniczymi działaniami rządu. Karol Modzelewski tak wspomina czasy tuż po przegłosowaniu w Senacie pakietu reform składających się na plan Balcerowicza: „Potem pojechałem do zakładów Hydral we Wrocławiu, dziś już chyba nieistniejących. Było 400-500 osób w hali fabrycznej. I było zgorszenie, że krytykuję NASZ rząd!”. Rząd więc w początkach swojej działalności mógł liczyć na wakacje od poważnych protestów społecznych i skwapliwie to wykorzystał. I to właśnie postawa tego związku zaważyła na kształcie transformacji ustrojowej, której częścią była, jak często określają to teraz ludzie z tego samego związku, „złodziejska prywatyzacja”.\nZa najbardziej bezpośrednie negatywne skutki społeczne prywatyzacji uznać należy pogarszające się stosunki pracy w zakładach i bezrobocie. Wraz z prywatyzacją pogarsza się jakość zatrudnienia. Po pierwszym wzroście, związanym z próbą przekonania do prywatyzacji, spadały przeważnie pensje w prywatyzowanych przedsiębiorstwach. Dopiero po pewnym czasie zaczęły rosnąć nie dorównując jednak wzrostowi wydajności. Wraz z wzrastającym bezrobociem malała pewność zatrudnienia. Pojawiają się w prywatyzowanych przedsiębiorstwach praktyki kojarzone dotychczas w Polsce z dziewiętnastowiecznym kapitalizmem. Inspekcja pracy zaczęła odnotowywać coraz więcej skarg pracowniczych, od 1992 do 1997 roku liczba skarg wzrosła z 13,4 tys. do 26,8 tys. Na 402 przeprowadzone w latach 1992-94 przez inspekcję pracy w sprywatyzowanych zakładach kontrolach, naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy ujawniono w 55% z nich, naruszenie przepisów o urlopach wypoczynkowych w 52%, nie terminową wypłatę wynagrodzeń w 20%, brak szkoleń 38%, a brak profilaktycznych badań lekarskich 35%. Nie trzeba chyba nikogo przekonywać że praktyki takie są nadal normą w prywatnych firmach.\nBezrobocie było i jest jedną z największych plag społecznych III RP. Jedną z jego najważniejszych przyczyn stała się na początku lat 90-tych prywatyzacja. Polityka stosowana wobec państwowych przedsiębiorstw sprawiała że wiele z nich upadało, upadały również przedsiębiorstwa sprywatyzowane mimo że miały się okazać lepsze niż państwowe. Zagraniczni inwestorzy nie zawsze byli zainteresowani rozwijaniem zakładów które często kupili za śmieszne pieniądze, woleli je zlikwidować zmniejszając konkurencję w branży w której działali. Presja zagranicznych rynków zmuszała do redukcji zatrudnienia. W sprywatyzowanych przedsiębiorstwach dokonywano restrukturyzacji, które to słowo zaczęło się kojarzyć jednoznacznie jako synonim zwolnień. Firmy, które przejmowane w podejrzanych okolicznościach, przez różnego rodzaju awanturników były im potrzebne tylko po to by zbić majątek, a potem ulotnić się z finansami przedsiębiorstwa w nieznanym kierunku. Specyficznie dokonała się prywatyzacja na wsi. Decyzją Leszka Balcerowicza w jednym dniu postawiono wszystkie Państwowe Gospodarstwa Rolne w stan upadłości nie patrząc na wyniki finansowe poszczególnych przedsiębiorstw. Ludzie tam pracujący stracili pracę, a wsie po pegeerowskie stały się enklawami biedy bez szans na jakikolwiek rozwój. Ziemię przejęła Agencja Własności Rolnej, majątek ruchomy (maszyny, zapasy, zwierzęta) odrębną decyzją przejęli bądź byli dyrektorzy tychże zakładów, bądź sołtysi. Przy okazji uwłaszczył się Kościół Katolicki, który dzięki ustawie o zwrocie majątków kościelnych, „odzyskał” już chyba więcej ziemi niż miał przed wojną.\nBezrobocie wzrosło więc lawinowo, pod koniec 1990 roku sięgnęło 6,5 a pod koniec 1991 już 12,2%. Rosło dalej aż do 1994 roku po czym zaczęło delikatnie spadać. Na początku XXI wieku przekroczyło nawet 20%. Nigdy w III RP nie spadło ono poniżej 1 mln osób. Dodatkowo tak szaleńcza prywatyzacja i związany z nią upadek wielu zakładów spowodował spadek produkcji zarówno przemysłowej jak i rolnej (likwidacja PGR-ów). PKB w latach 1990-1991 spadło łącznie o 18%. Taki stan rzeczy wepchnął dużą część społeczeństw w biedę, z której niewielu udało się wyrwać, a wskaźniki biedy w Polsce w ciągu ostatnich 20 lat raczej rosną niż maleją.\nTeraz gdy rząd przedstawia, i zaczyna już realizować, swe plany, a premier Pawlak jako bardziej prospołeczne rozwiązanie proponuje „prywatyzację pracowniczą”, pamiętać trzeba o skutkach tamtej polityki. Choć prywatyzacja jest tylko jedną z przyczyn wzrostu biedy czy bezrobocia, to była jedną z przyczyn najważniejszych, bez niej nie można by sobie przecież wyobrazić kapitalistycznej transformacji w Polsce. Pierwszym zagrożeniem dla pracowników prywatyzowanych obecnie przedsiębiorstw, będzie niewątpliwie atak na ich płace i warunki pracy. Pracownicy ci nie powinni pokładać nadziei w negocjowaniu ewentualnych paktów socjalnych, praktyka pokazuje że dla kapitalisty znaczą one niewiele. A trudno sobie wyobrazić by rząd PO jakoś szczególnie gorliwie dbał o ich przestrzeganie.\nJeżeli pracownicy tych przedsiębiorstw nie chcą się stać ofiarami „koniecznych dostosowań” i restrukturyzacji, powinni pomyśleć o protestach innych niż internetowe.\n2. „Polska Kurier Lubelski”, 2009.12.19., s.13, http://www.kghm.sos.pl/images/stories/dlugi_artykul/Balcerowicz.jpg.\n3. Florian Nowicki, „O stalinizmie, kontrrewolucji i trockizmie. Komentarz do polemiki Sylwestrowicz Heine”, http://www.wladzarobotnicza.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=212:o-stalinizmie-kontrrewolucji-i-trockizmie-komentarz-do-polemiki-sylwestrowicz-heine&catid=55:teoria&Itemid=73.\n4. Jacek Tittenbrun, „Własność i Interesy – Prywatyzacja w Polsce w ujęciu socjologii gospodarki”, http://main3.amu.edu.pl/~jacek/pryw_w_pol.html.\n5. Jacek Tittenbrun, „Bez mandatu”, http://main3.amu.edu.pl/~jacek/BEZ%20MANDATU.html.\n7. Jacek Tittenbrun, „Własność i Interesy – Prywatyzacja…”.\n9. Florian Nowicki, „O stalinizmie, kontrrewolucji i trockizmie…”.\n10. Jacek Tittenbrun, „Bez mandatu”.\n11. Więcej o stosunku robotników do prywatyzacji zobacz: Florian Nowicki, „Postawy robotników wobec prywatyzacji”, w: „Rewolucja” nr 3, s. 71-106.\n12. Karol Modzelewski, „Jestem z tej Polski, która ginie”, http://www.lewica.pl/?id=20786.\nkapitalizm neoliberalizm prywatyzacja transformacja ustrojowa\t2022-06-04\nTagged with: kapitalizm neoliberalizm prywatyzacja transformacja ustrojowa\nPrevious: Jak bunt robotników zakończył I wojnę światową\nNext: Klimat ,,zaginął w akcji”\nJak bunt robotników zakończył I wojnę światową


PAP 23-01-2015, 11:46\nANR odpowiada z kolei, że działa na rzecz "uspołecznienia ziemi rolnej".\nKilkugodzinny protest zakończył się późnym popołudniem. Pod siedzibą stargardzkiej Agencji Nieruchomości Rolnych stało w czwartek około 40 ciągników rolniczych. Protestujących rolników wsparli związkowcy ze Szczecina, a także grupa górników z Kopalni Węgla Kamiennego "Brzeszcze". Pikieta była spokojna, zachodniopomorska policja nie odnotowała zakłóceń porządku.\nJak mówił przed południem dziennikarzom przewodniczący komitetu protestacyjnego zachodniopomorskich rolników Edward Kosmal, nadal istnieje problem sprzedaży ziemi, która trafia później do dużych gospodarstw z zachodnim kapitałem. Poza obrotem ziemią, na rynku trzody oraz warzyw i owoców jest"tragiczna sytuacja", a dopłaty w Polsce są niższe prawie o 50 proc. od tych, które dostają rolnicy z innych krajów UE - dodał Kosmal.\nZdaniem rolników, przez dwa lata nie udało się przygotować rozwiązań prawnych ograniczających swobodę obrotu ziemią rolniczą i wspierających rodzinny charakter gospodarstw.\nElżbieta Kurpiel z Agencji Nieruchomości Rolnych w Szczecinie powiedziała PAP, że "Agencja spełnia wszystkie postulaty zawarte między protestującymi a jej kierownictwem, które leżą w jej gestii. Wszystkie nasze działania są skierowane na uspołecznienie ziemi rolnej" - dodała Kurpiel.\nKosmal powiedział PAP wieczorem, że w najbliższy wtorek na rozmowy z protestującymi rolnikami ma przyjechać do Szczecina prezes ANR Leszek Świętochowski, natomiast dzień wcześniej ma dojść do spotkania rolników z szefem szczecińskiego oddziału Agencji.\nDo ukazania się depeszy PAP nie uzyskała komentarza ws. protestu od ministerstwa rolnictwa.\nrs 2015-01-27 20:59:06


enia wiszące i stojące, które mogą być używane bez żadnych przeszkód przez kilka czy nawet kilkanaście lat. Nie zmienia to jednak faktu, że\nDodane: 04-07-2019 09:06\nPoradnik dla biznesu - o pozycjonowaniu stronSuplementy, sport i crossfitPrawo - niezbędny element naszej codziennościO stylowych wnętrzachBezsensowny wysiłek?Dla zainteresowanych - wspinaczka górskaTestO nieruchomościachO geodetach ogółemKwestia dbania o odzież i meble skórzane Is it worth buying us auto parts in 2020? Artykuł o byciu pięknymJak efektywnie sprzątać?Ekspresy do kawyInwestycja w sklep internetowySamochody i części do nichJak zamówić tłumaczenieTłumacze w centrum uwagi.Dlaczego czystość jest ważna?Transport miejski - busy i taksówkiChcesz oryginalne wnętrze? Postaw na klasykęJak skutecznie sprzątać?Falowniki - wykorzystanie w praktyceOgólnie o remontachNaprawa auta może być łatwaWynajem krzesełZmysł słuchu - definicja, problemy, leczenie Who doesn't need to buy a brake hose? Odpowiedzialnie czyli ekologicznie - oszczędzaj wodę!Style dla ogrodu


Potrzebna jest Ci odzież używana najwyższej jakości? Jeżeli tak to serdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą naszej hurtowni. Staramy się zapewniać najwyższą jakość odzieży, którą oferujemy, bardzo atrakcyjne ceny oraz możliwość obejrzenia konkretnych kupowanych u nas worków z odzieżą. Dodatkowo zapewniamy darmową wysyłkę w przypadku większych zakupów. Z naszej odzieży każdy będzie w pełni zadowolony.\nhurtownia odzieży anglia


Porady eksperta - Ogrodzenia panelowe METRO – niebanalne ogrodzenia dla niebanalnych obiektów - Progress Architektura Sp. z o.o. S.K.A.\nOgrodzenia panelowe METRO – niebanalne ogrodzenia dla niebanalnych obiektów\nSolidnie wykonane i atrakcyjnie wyglądające ogrodzenie to jeden z podstawowych elementów wystroju każdego podwórka przy domku jednorodzinnym, wokół ogrodu reprezentacyjnej willi czy przy siedzibie firmy. Bardzo często to właśnie ogrodzenie stanowi wizytówkę obiektu i odpowiada za pierwsze wrażenie wśród gości. Z tej przyczyny nie powinno się zaniedbywać tego elementu, lecz wykorzystać go do takiej aranżacji otoczenia, by nabrała ona smaku i stylu, które często są psute przez źle dobrane ogrodzenia. Do tego celu zaś doskonale nadają się ogrodzenia panelowe.\nOgrodzenia panelowe to rozwiązanie przede wszystkim wygodne i przy swojej estetyce nierzucające się w oczy. To właśnie ogrodzenie panelowe pozwala na postawienie atrakcyjnego wizualnie ogrodzenia znacznie szybciej i nie gorzej niż w przypadku indywidualnie zamawianego. Wykonanie estetycznego płotu ułatwia fakt, że producenci ogrodzeń panelowych oferują nie tylko same panele, ale także pozostałe jego elementy, takie jak bramy, furtki i słupki, wykonane w jednym stylu.\nDecydując się na płot panelowy METRO, można wybrać jeden z trzech podstawowych wzorów o różnych prześwitach między drutami. Producent oferuje także kilka kolorów drutów, z pewnością zatem każdy inwestor znajdzie najbardziej odpowiedni dla siebie model wraz z dobranymi stylistycznie i kolorystycznie elementami, takimi jak furtki i bramy. Poszczególne wzory paneli ogrodzeniowych METRO są spójne ze sobą, dzięki czemu można je dowolnie łączyć wzajemnie lub ze słupkami i ogrodzeniami gabionowymi. Panele doskonale komponują się także z tradycyjnymi, murowanymi słupkami z klinkieru lub innych materiałów, w efekcie więc można stworzyć eleganckie i lekkie ogrodzenie lub solidnie wyglądający płot łączący w sobie zalety lekkiego ogrodzenia panelowego i solidnego kamiennego muru. Lekkie ogrodzenia pięknie podkreślą bryłę nowoczesnych budynków firmowych lub mieszkalnych, zwłaszcza tych wybudowanych w stylu industrialnym, zaś płoty nawiązujące do kamiennych, murowanych ogrodzeń doskonale zharmonizują się z klasycznym stylem podmiejskich willi i dworków.\nŁatwość instalacji i inne zalety\nWielką zaletą ogrodzeń panelowych jest ich modułowa budowa. Powtarzalne elementy są łatwe w montażu, którego dokonuje się z reguły z użyciem specjalnych zaczepów. Za ich pomocą można przymocować panel do systemowego słupka ogrodzeniowego lub bezpośrednio do ścian czy murków ogrodzeniowych. W przypadku ogrodzeń panelowych METRO montaż wykonuje się przez przykręcanie ich do słupków za pomocą śrub przeznaczonych do kluczy imbusowych. Pozwala to na szybki montaż płotu nawet własnymi siłami, bez potrzeby zatrudniania zewnętrznej ekipy montażowej. Płoty wykonane z paneli ogrodzeniowych nie wymagają cokołu, choć element ten zastosowany w płocie panelowym poprawi bezpieczeństwo posesji i ochroni ją m.in. przed psami i innymi zwierzętami, które mogą się podkopać pod ogrodzeniem. Niemniej jednak zastosowanie zbyt wysokiej podmurówki może ograniczać odpływ wody z działki, dlatego w miejscach naturalnego odpływu wody warto ograniczyć jego wysokość.\nZaletą ogrodzeń panelowych metro jest też łatwy demontaż poszczególnych paneli, co doskonale zdaje egzamin w przypadku konieczności wymiany elementu uszkodzonego, na przykład w wyniku wypadku komunikacyjnego. Szybka rozbiórka płotu przyda się także, gdy konieczne będzie wykonanie większych prac z użyciem ciężkiego sprzętu do robót ziemnych.\nKolejnym atutem ogrodzeń panelowych jest fakt, że decydując się na jeden wzór płotu panelowego, nie pozostajemy z nim na zawsze, ponieważ łatwo jest wymienić jego elementy w określonym wzorze na inny, lepiej odpowiadający aktualnym potrzebom. Wysoka jakość i doskonałe zabezpieczenie antykorozyjne elementów systemu płotów panelowych metro powodują, że płoty te stanowią rozwiązanie na długie lata.\nCzy ogrodzenia panelowe mają wady?\nZa jedyną wadę ogrodzeń panelowych niektórzy mogą uznać mankament, że nie zapewniają one stuprocentowej osłony przed wścibskimi spojrzeniami z zewnątrz. W wielu miejscach jednak stosowanie litych, betonowych lub kamiennych ogrodzeń, zwłaszcza od frontu działki, ograniczają miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Wówczas konieczne jest postawienie ażurowych płotów, zgodnych z lokalnymi przepisami, ale niezapewniającymi prywatności. Tymczasem trwałe i doskonale zabezpieczone antykorozyjnie ogrodzenia panelowe metro są doskonałą podporą dla roślin pnących, które zapewnią miły dla oka efekt ściany zieleni, jednocześnie ograniczając widoczność z zewnątrz i stanowiąc naturalną barierę przed hałasem lub zanieczyszczeniami. Alternatywnym do roślin pnących rozwiązaniem mogą być specjalne maty osłonowe, które można przypiąć do ogrodzenia panelowego w miejscach, gdzie chcemy ograniczyć widoczność posesji.\nOgrodzenia panelowe stanowią wygodny i szybki w montażu sposób na posiadanie ładnego i funkcjonalnego ogrodzenia, zaś wyroby firmy Progress są doskonałym przykładem doskonałego połączenia harmonii i solidności, który warto wprowadzić do swojego otoczenia.


V edycja BajkOLAndii już za nami! – Zdrowie, uroda, żywienie, przepisy kulinarne, medycyna naturalna, psychologia, seks, ciąża i dziecko - KliknijwZdrowie.pl\nRzadko się zdarza, by móc ujrzeć tyle uśmiechniętych dziecięcych twarzy naraz. To niesamowite przeżycie i energetyczny zastrzyk! Wdzięczność i radość, jaka bije od najmłodszych za wszystko, co dostają , jest dobitnym argumentem na to, że pomagać warto. Dlatego w tym roku, jak i w poprzednich latach, BajkOLAndia w swych szykach zwarła wiele zacnych ludzi, organizacji i firm. Tegoroczną imprezę organizowały wspólnie Fundacja “Magia Sztuki” i Fundacja “Serce Dziecka” przy wsparciu Centrum Zdrowia Dziecka.\nWydarzenie otworzył z przytupem Artur Chamski, dając koncert wraz z przyjaciółmi: Marią Tyszkiewicz i Jurkiem Grzechnikiem. Na widowni – poruszenie:) Nic dziwnego , bo twarze naszych wokalistów wszyscy zebrani dobrze znają z programu “Twoja Twarz Brzmi Znajomo”. Koncert był doskonałym preludium tego ważnego dnia.\nPunktem kulminacyjnym był pokaz mody dziecięcej marki COOL CLUB, która dostępna jest wyłącznie w sklepach sieci SMYK. Modelki i modele z Centrum Zdrowia Dziecka oraz Szkoły Argonaut z największą klasą i wdziękiem przechodzili po wybiegu, choć odbyli wyjątkowo krótki kurs modelingu. Podczas pokazu urzeczywistniła się piękna idea, która przyświeca BajkOLAndii, zawierająca się w jednym słowie: “łączenie”. Ubrania zaprezentowały dzieci zdrowe i chore, jak równy z równym. Najmłodsi udowodnili, że wiedzą, co to znaczy integracja. Ważną rolę w przygotowaniu takiej formy spotkania pełniła agencja Aliganza, która przygotowała od strony technicznej cały pokaz – od stylizacji modelek i modeli po przeprowadzenie, wspomnianego już, krótkiego kursu modelingu.\nW czasie trwania części oficjalnej przeprowadzono kilka mini – konkursów: każda odpowiedź na zadane ze sceny pytanie – zagadkę, nagradzana była pluszakiem. Maskotki były prezentem od firmy Colway Interantional. Szczęśliwych “zwycięzców” było całkiem sporo, a rozpoznanie ich w tłumie nie stanowiło problemu nie tylko dzięki trzymanej w rękach nagrodzie – ich radosne oczy i uśmiechnięte buzie zauważyć można było z daleka.\nwww.bajkolandia.com.pl oraz na fanpage’u.\nZdjęcia autorstwa Adama Wilhelma\nTagi: anna powierza, artur chamski, bajkolandia, centrum zdrowia dziecka, chore dzieci, dzieci, elżbieta romanowska, zdrowie


niezwykły pierścionek lusterko (oprawa w kolorze ciemnego srebra) Joanna Jagoda biżuteria autorska\n» niezwykły pierścionek lusterko (oprawa w kolorze ciemnego srebra)\nIntrygujący pierścionek z lusterkiem. Wymiary oczka pierścionka to ok. 2,5 cm x 3,5 cm. Lusterko ozdobnie oprawione w ekologiczną cynę stylizowaną na stare srebro. Obrączka regulowana. Biżuteria w 100% wykonana ręcznie, poszczególne sztuki mogą się minimalnie różnić.


Kiedy warto zlecić prowadzenie social mediów - Ekspert Bogielczyk\nKiedy rozpoczynasz biznes, zazwyczaj wszystko robisz sama. Nie rozważasz, czy i kiedy warto zlecić prowadzenie social mediów, bo raczej nie masz na to środków. Na takie rozwiązanie pozwalają sobie duże firmy i to też pod warunkiem, że nie zatrudniają u siebie odpowiednich pracowników na etacie.\nZatem kiedy przychodzi ten moment, kiedy warto zlecić prowadzenie social mediów?\n1. Posiadasz na to odpowiedni budżet\nW miarę rozwoju biznesu Twoje dochody rosną, więc naturalne staje się sięganie po pomoc wykwalifikowanych pracowników czy podwykonawców. Możesz wtedy zlecić prowadzenie swoich social mediów freelancerowi, profesjonalnej agencji albo zatrudnić pracownika na etat czy jego część. Odzyskany w ten sposób czas możesz przeznaczyć na działania w firmie lub odpoczynek.\n2. Brakuje Ci czasu na działania w Twojej firmie\nKiedy masz dużo zleceń/zamówień, jesteś w fazie wdrażania nowych rozwiązań, potrzebne jest Twoje osobiste zaangażowanie w inne obszary Twojego biznesu, to jest moment, aby oddelegować prowadzenie mediów społecznościowych specjaliście. Dzięki temu będziesz mogła mocniej się zaangażować w rozwój swojej firmy.\n3. Brakuje Ci fachowej wiedzy\nU każdego przedsiębiorcy przychodzi moment, kiedy chce się bardziej promować, zdobywać nowe rynki czy szukać nowych kanałów dystrybucji. Wtedy pomoc kogoś, kto profesjonalnie zajmuje się marketingiem i reklamą w mediach społecznościowych jest nieoceniona.\nTrendy w social mediach ciągle się zmieniają, dlatego konieczne jest podążanie za nowościami. Zlecając obsługę swoich firmowych portali społecznościowych – profesjonaliście, masz pewność, że zadba o nie w odpowiedni sposób. Będzie je prowadził, analizował bieżące działania i układał spójną strategię komunikacji i sprzedaży. Będzie też na bieżąco monitorować wyniki i dokonywać potrzebnych zmian. Z reguły taka osoba lub firma dysponuje profesjonalnymi programami i narzędziami do monitorowania rynku czy tworzenia oryginalnych treści (np. animowane video, gify, filmy reklamowe).\n4. Potrzebujesz wsparcia, aby ułożyć strategię działania dla Twojej marki w social mediach\nProfesjonalne agencje czy freelancerzy często proponują większy zakres usług dla Twojej firmy niż tylko prowadzenie social mediów. Są to na przykład: specjalistyczne audyty, doradztwo, strategie rozwoju firmy, kampanie promocyjne, przygotowanie szablonów reklam, grafik i postów, opracowanie spójnego wizerunku marki. Warto rozważyć taką opcję współpracy, szczególnie wtedy, gdy nie widzisz efektów z obecności Twojej firmy w social mediach – zasięgi spadają, nie powiększa się Twoja społeczność, nie ma nowych klientów i sprzedaży, nie spływają zapytania. Wsparcie to też jest ważne, gdy chcesz rozszerzyć obszar albo zakres swojej działalności.\n5. Nie masz czasu, aby budować zaangażowanie Twoich odbiorców\nBudowanie relacji z odbiorcami, fanami i klientami jest bardzo wymagające i czasochłonne. Jeśli nie masz na to czasu, pomyśl o wsparciu. Osoba, której powierzysz te zadania, opracuje odpowiedni plan działania w tym zakresie. Na bieżąco będzie w kontakcie z Twoimi fanami poprzez reagowanie na komentarze, odpowiadanie na prywatne wiadomości czy organizując angażujące konkursy i akcje promocyjne, dzięki temu wokół Twojej marki będzie rozwijać się zaangażowana społeczność.\nKiedy prowadzić social media samodzielnie?\nNa pewno w sytuacji, kiedy nie dysponujesz budżetem na zakup usług profesjonalisty.\nKiedy zależy Ci na bardziej osobistym kontakcie ze swoimi fanami lub rodzaj działalności, jaką prowadzisz, tego wymaga.\nNikt nie zna lepiej Twojego biznesu niż Ty sama. Dlatego, jeśli chcesz mieć ścisłą, bieżącą kontrolę nad tym, co publikujesz, nikt Cię nie zastąpi.\nPrzyzwyczaiłaś swoich odbiorców, że instastories czy live’y nagrywane są z Twoim udziałem. (Choć techniczną obsługę i promocję tych treści możesz już zlecić innej osobie).\nZbudowałaś wizerunek firmy na osobistym wyróżniku ściśle związanym z Twoją osobą.\nLubisz media społecznościowe i jesteś na bieżąco ze zmieniającymi się trendami.\nInwestujesz w wiedzę z zakresu mediów społecznościowych, aby wiedzieć, jak wykorzystać algorytmy do rozwoju swojej marki. (W tym mogę Ci pomóc, dzięki wskazówkom, które znajdziesz na moim Facebooku i Instagramie).\nWybór, czy zlecić prowadzenie social mediów powinien być solidnie przemyślany. Platformy społecznościowe są bowiem bardzo ważnym narzędziem do realizowania Twoich biznesowych celów, jeśli chcesz to robić samodzielnie i potrzebujesz odpowiedniego przeszkolenia, skontaktuj się ze mną przez Facebooka >> link lub napisz wiadomość biuro@bogielczyk.com)\nPrzeczytaj również mój artykuł o różnicach pomiędzy profilem prywatnym a biznesowym na Facebooku.\nbiznes onlinebiznes w siecimedia społecznościowesocial mediasocial media ekspertsocial media tipwizerunek w social media\n22 października 2021 at 11:44\nDobry fachowiec potrafi rozwinąć konto klienta dzięki swojej profesjonalnej wiedzy i doświadczeniu.\n27 października 2021 at 12:29\n16 grudnia 2021 at 11:45\nTakie rozwiązanie jest na pewno odpowiednie dla osób, które mają dużo obowiązków w firmie. Czasem warto zainwestować w pomoc fachowca, by skupić się na innych priorytetach\n16 grudnia 2021 at 20:47\nZdecydowanie tak, warto delegować niektóre zadania.\n7 marca 2022 at 14:00\nJezeli srodki to pozwalaja, delegujmy, na pewno dobrze na tym wyjdziemy, jesli zwrocimy sie do specjalisty 🙂\nZaoszczędzony czas możemy przeznaczyć na coś innego


Kryminalne - KRKnews\nDwóch pedofilów w rękach policji. Obaj usłyszeli już zarzuty [video]\nPolicjanci zatrzymali zatrzymali dwóch zwyrodnialców podejrzewanych o czyny pedofilskie. Jeden z nich molestował przedszkolaka. Do pierwszego z zatrzymań doszło w ubiegłą środę, do kolejnego – dzień później. Czat z...\nTrwa identyfikacja zwłok wyłowionych z Wisły w miniony weekend w rejonie Tyńca. Ze względu ba stopień rozkładu konieczne jest badanie DNA. Zwłoki pływające na wysokości ul. Benedyktyńskiej wyłowili w...\nCiężarówka poruszająca się slalomem na autostradzie Rzeszów – Katowice musi budzić obawy innych kierowców. Jeden z nich natychmiast zgłosił ten fakt na policję. Do akcji wkroczyli funkcjonariusze z Komisariatu...\nMłody mężczyzna onanizował się przed apteką przy ul. Krowoderskich Zuchów. Obrzydliwe sceny widziały kobiety i dzieci. Gdy przybyła na miejsce staż miejska, to zboczeniec zdążył uciec. Parę godzin później...\nZorganizowana grupa przestępcza, której działalnością zajmują się śledczy z krakowskiej Prokuratury Okręgowej działała na terenie Małopolski i Śląska. Według szacunków, pomiędzy marcem, a październikiem 2018 roku, członkowie gangu mogli...\nMieli gaz, pistolet i maczetę. Sprawcy brutalnego napadu w rękach policji [video]\nKrakowska policja zatrzymała 13 osób, które w ubiegłym tygodniu brutalnie zaatakowały nastolatków w miejskim autobusie. Przypomnijmy, do scen jak z gangsterskiego filmu zdarzenia doszło w ubiegłą niedzielę. Około godz....\nDo niecodziennej interwencji policji doszło we wtorek w centrum Krakowa. Policjanci obezwładnili mężczyznę, który zaatakował ratownika medycznego, gdy ten udzielał pomocy jego bratu. Za naruszenie nietykalności cielesnej ratownika odpowie...\nMocny cios w narkobiznes. Policjanci zabezpieczyli 60 kg marihuany!\nKrakowscy policjanci zatrzymali dwóch mężczyzn zamieszanych w handel narkotykami. W czasie akcji mundurowi zabezpieczyli ponad 60 kilogramów marihuany, o czarnorynkowej wartości 2,5 mln. Dilerzy usłyszeli już zarzuty posiadania znacznej...\nJego gang napadał, kradł i mordował. Teraz słynny „Krakowiak” wychodzi na wolność – podaje mafia.pl. Wpadł podczas policyjnej obławy w 1999 r. Mógłby posiedzieć dłużej, ale kara została skrócona...\nRodzice zostawili dzieci w zamkniętym samochodzie. Ratownicy: „skrajna nieodpowiedzialność!”\nTo przykład całkowitego braku wyobraźni – tak o pozostawieniu w zamkniętym samochodzie kilkuletnich dzieci mówią ratownicy medyczni Do zdarzenia doszło ok. godz. 9.30. W zaparkowanym w rejonie placu Bieńczyckiego...\nPolicjanci z komisariatu policji przy ul. Zamojskiego zatrzymali mężczyznę okradającego nagrobki na Cmentarzu Podgórskim. Do tego zdarzenia doszło w ubiegłym tygodniu. Funkcjonariusze z komisariatu policji przy ul. Zamojskiego zostali...\nTo zdjęcie robi furorę w sieci! Na zaparkowany na ulicy Grodzkiej radiowóz straży miejskiej ktoś nakleił naklejkę z „karnym ku***em”. – Prawo jest równe dla wszystkich – komentują internauci....


Damskie Botki Workery Czarne Aileen | Tanie i modne buty online w Butosklep.pl\nDamskie Botki Workery Czarne Aileen\nKod produktu: Y8152 BLACK\nNadchodzący sezon nie będzie nudny! Pojawią się w nim niepowtarzalne botki ozdobione nitami, które idealnie wkomponują się w najnowsze trendy. Nasza propozycja nada charakteru Twoim stylizacjom. Pasują nie tyko do jeansów, świetnie sprawdzą się także w lekkich stylizacjach! O nasz komfort zadba delikatnie ocieplone wnętrze, miłym w dotyku kocem obuwniczym. Rozmiarówka standardowa. Sugerujemy wybrać rozmiar, który zazwyczaj nosisz.


Czy w Zimbabwe można dobrze zjeść?\nSierpień 16, 2015 | w Biznes | przez Wioletta Nogaj |\nTytułowe pytanie jest nieco przewrotne, ale w pełni uzasadnione jeśli wziąć pod uwagę fakt, że Zimbabwe jest jednym z najbiedniejszych krajów Afryki, gdzie moda na spożywanie posiłków poza domem dopiero raczkuje. W ciekawym materiale zamieszczonym na stronach BBC, dziennikarze brytyjskiej stacji opisują ten egzotyczny dla nas kraj właśnie z punktu widzenia tamtejszego rynku gastronomicznego.\nDla lepszego zobrazowania faktu jakim krajem jest Zimbabwe warto przytoczyć tylko jedną informację. Na ponad 14 milionów obywateli legalną pracę ma zaledwie 376 tysięcy osób! Pomimo ogromnego, jakby się mogło zdawać bezrobocia, w Zimbabwe zaczyna panować sprzyjający klimat do prowadzenia wszelkiego rodzaju działalności gastronomicznej.\nDziennikarze BBC dotarli do jednej z restauracji w niewielkim prowincjonalnym mieście Chipinge w pobliżu granicy z Mozambikiem. Jej właściciel Shupikai Muyambo otworzył swój biznes zaledwie rok temu, a już zdobył wielu klientów. Obfity posiłek składający z pieczonego kurczaka, ryżu i fasoli (specjalność lokalu) kosztuje od 1 do 2 dolarów. Właściciel ujawnił, że jego miesięczny dochód „na czysto” to około 150 dolarów. Oczywiście, w stolicy kraju Harare, ceny są o wiele wyższe. W restauracji prowadzonej przez Allena Gave posiłek kosztuje nawet 10 dolarów. Jego restauracja zlokalizowana jest w prestiżowej dzielnicy miasta i standardem nie odbiega od europejskich czy amerykańskich lokali. Jak mówi Gaca cyt. „zbudowaliśmy swoją markę na jakości i miłej obsłudze. Mamy pokaźną rzeszę klientów, którzy jadają u nas trzy albo cztery razy w tygodniu”. Restauracja już teraz zatrudnia dziesięć osób na pełny etat, a ponadto kilka osób na część etatu. Pomimo tego, że restauracja Gavy jest jedną z najdroższych w Harare i pomimo odniesionego sukcesu, trapią ją jednak te same problemy co pozostałych restauratorów. Jak mówi Gava cyt. „naszym największym problemem są ciągłe braki w dostawach energii elektrycznej. Prądu nie ma czasami przez ponad połowę doby, a to dezorganizuje przygotowanie posiłków. Radzimy sobie za pomocą butli gazowych, ale to zwiększa koszty naszej działalności. Małe restauracje mogą z tego powodu nawet bankrutować”. Innym problemem restauratorów są kłopoty z zapewnieniem regularnych dostaw produktów.\nAleksander i Shumirai Mujuru prowadzą restaurację w rolniczym regionie Buhera na wschodzie kraju. Głównymi klientami są tutaj kierowcy ciężarówek i pasażerowie dalekobieżnych autobusów. Sukces firmy nie byłby możliwy, gdyby nie fakt, że właściciele restauracji sami hodują kurczaki, a dostawy warzyw i owoców zapewnili sobie poprzez kooperację z lokalnymi farmerami.\nJak to możliwe, że w kraju gdzie zaledwie kilka procent ludności posiada legalną pracę, panuje tak dobry klimat do rozwoju gastronomii? Tajemnica kryje się w dwóch czynnikach. Po pierwsze, większość obywateli Zimbabwe pracuje w szarej strefie, więc oficjalne wskaźniki zatrudnienia nie odzwierciedlają rzeczywistej stopy bezrobocia. Po drugie, większość powstających punktów gastronomicznych to niewielkie przybytki, gdzie za jednego dolara można zjeść obfity posiłek. Jak mówi Nyasha Mukundi–matka dwójki dzieci cyt. “kiedy wieczorem wracam z pracy do domu, kupno obiadu w przydrożnym punkcie jest dla mnie o wiele wygodniejszą opcją, niż gotowanie czegoś w domu. Nie bez znaczenia jest także fakt, że w niektórych przypadkach, jedzenie na mieście wychodzi taniej, niż przygotowanie posiłków w domu.”


"Sniper: Ghost Warrior 3" trafił do 750 tys. klientów. CI Games w końcu ma zyski - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomości"Sniper: Ghost Warrior 3" trafił do 750 tys. klientów. CI Games w końcu ma zyski\n"Sniper: Ghost Warrior 3" trafił do 750 tys. klientów. CI Games w końcu ma zyski\nCI Games podał wyniki sprzedaży swojej najnowszej wysokobudżetowej produkcji. Dane nie zachwycają, ale być może nakłady przynajmniej się zwrócą. W pierwszym półroczu spółka odnotowała zysk.\n"Sniper: Ghost Warrior 3" kupiło 750 tys. graczy. Mimo dużego budżetu, rga napotkała krytykę recenzentów\nCI Games podał wyniki sprzedaży swojej najnowszej wysokobudżetowej produkcji. Dane nie zachwycają, ale prawdopodobnie nakłady przynajmniej się zwrócą. W pierwszym półroczu spółka odnotowała zysk.\n- Poziom sprzedaży "Sniper: Ghost Warrior 3" zapewnił nam stabilizację finansową. Dzięki temu pracujemy już nad kolejnymi projektami - poinformował w komunikacie spółki Maciej Nowotny, członek zarządu CI Games.\nSpółka podała w raporcie półrocznym, że według stanu na 30 czerwca sprzedanych zostało 748 526 sztuk gry, której premiera odbyła się pod koniec kwietnia. Te wyniki to zarówno sprzedaż cyfrowa, jak i na fizycznych nośnikach.\nKoszt produkcji jak na polską branżę gier komputerowych był niebagatelny i wyniósł według danych spółki aż 40 mln zł. Drugie tyle miało iść na marketing. To większy budżet niż w przypadku dotychczasowego przeboju CI Games, czyli "Lords of the Fallen" (32 mln zł). To również więcej niż kosztowała druga część "Wiedźmina" (30 mln zł), wyprodukowanego przez CD Projekt.\nZobacz również: Pokaz Sniper Ghost Warrior 3\n"Lords of the Fallen" sprzedała się w 7 mln kopii, a "Wiedźmin 2" w 8 mln - taki poziom sprzedaży trzeciego "Snipera" zapewne zadowoliłyby spółkę.\nNiestety, oceny krytyków oraz i nienajlepsze opinie graczy w serwisie metacritic.com sprawiły, że nie można już mówić o sukcesie, a sukcesem będzie zwrot kosztów. Krytycy co prawda nieco poprawili swoją ocenę z 54 przy debiucie do 56 (w 100-punktowej skali), ale pogorszyli ją gracze - z początkowych 7,1 do obecnych 6,2 (w skali dziesięciopunktowej).\nBy udobruchać użytkowników, studio wydało po premierze gry szereg aktualizacji oraz dwa dodatki. Udoskonalono też czas ładowania map, dodano zmiany graficzne i animacyjne oraz poprawiono działanie zapisywania gry, "co w rezultacie przełożyło się na poprawę ocen" - podało CI Games w raporcie.\nTak czy inaczej spółka, by osiągnąć poziom 750 tys. sprzedanych egzemplarzy, musiała się jeszcze nieźle napracować marketingowo. "Sniper: Ghost Warrior 3" objęty został promocjami i przecenami.\nNakłady się zwróciły\nCI Games udało się dzięki temu osiągnąć 1,49 mln zł skonsolidowanego zysku netto w pierwszym półroczu, wobec strat zarówno w pierwszym kwartale, jak i rok wcześniej.\nSkonsolidowane przychody ze sprzedaży głównie najnowszej części "Snipera" sięgnęły 73,2 mln zł wobec 11,5 mln zł rok wcześniej. Pamiętając, że łączny koszt gry miał wynieść około 80 mn zł (40 mln zł produkcja i drugie tyle marketing), można powiedzieć, że nakłady prawie się zwróciły.\nWybrane wyniki finansowe CI Games (skonsolidowane w mln zł)\nprzychody 69,9 3,8 1742,3 73,2 11,5 535,3\nwynik operacyjny EBITDA 28,9 0,0 206850,0 23,5 2,1 1024,2\nzysk netto 7,4 -1,2 740,0 1,5 -2,7 156,0\nmarża EBITDA % 41,4 -0,4 41,8 32,2 18,2 14,0\nmarża netto % 10,6 -30,5 41,1 2,0 -23,1 25,1\nprzepływy operacyjne 35,0 0,9 3891,3 15,8 3,0 431,7\nprzepływy inwestycyjne -8,1 -5,0 -63,5 -15,9 -13,2 -21,2\nprzepływy finansowe -19,5 2,0 -1075,1 -9,0 9,1 -199,2\nŹródło: raporty finansowe Ci Games\nPrzychody przeznaczone zostały częściowo na spłatę kredytów. Poszło na to 18,4 mln zł. Jednocześnie zaciągnięto jednak nowe pożyczki na kwotę 9,5 mln zł. Pozostała część pieniędzy pozwoliła pracować nad nowymi projektami.\n- W ostatnim czasie prowadziliśmy bardzo zintensyfikowane działania rekrutacyjne. Ich efektem jest zatrudnienie już ponad 20 nowych pracowników, a tym samym zastąpienie osób, które odeszły po zakończeniu ostatniego projektu - powiedział Nowotny.\nGiełda pod wrażeniem\nWyniki spółki w drugim kwartale pozytywnie zaskoczyły analityków. Ci ankietowani przez PAP co prawda trafili z prognozami wyniku EBITDA, ale nie spodziewali się, że zysk netto będzie na aż tak wysokim poziomie. Najwyraźniej oczekiwali większych kosztów finansowych.\nDzięki temu rynek natychmiast skorygował wycenę giełdową CI Games. W piątek około południa kurs akcji rósł o 8,6 proc. Wartość spółki wzrosła o 15 mln zł - do 190 mln zł. Nadal to jednak daleko od apogeum z kwietnia 2011 r., kiedy kapitalizacja wynosiła powyżej 550 mln zł.\nW sumie w ciągu ostatniego tygodnia notowania CI Games poprawiły się o ponad 20 proc.\nNotowania akcji CI Games w piątek\nTagi: technologie, cig, giełda, wiadomości, gospodarka, najważniejsze, gospodarka polska, giełda na żywo\nxświetna gra o wiele lepsza niż konterstrajk\nPo "Sniper: Ghost Warrior 3" CI Games rezygnuje z produkcji wysokobu...\nSprzedaż Sniper Ghost Warrior 3 lepsza niż się spodziewano. Kolejny ...


Horror: Współpraca z Horror Online\nZawiązałam współpracę recenzencką z portalem Horror Online. Każda moja recenzja, która przejdzie weryfikację moderatorów i (jakimś cudem) ukaże się na tej stronie będzie linkowana tutaj (nie będę jej kopiować na bloga). Blog oczywiście nadal będzie funkcjonował.\nKrucze Gniazdo 12 marca, 2015 16:45\nTo wspaniała wiadomość, serdecznie Ci gratuluje!\nKonrad 12 marca, 2015 17:49\nMoje gratulacje:) Może nie często udzielam się w komentarzach, ale na bieżąco staram się czytać Twoje recenzje. I muszę przyznać, że Twoje recki prezentują naprawdę wysoki poziom - są dokładne i rzetelne, więc możesz się nie obawiać moderacji;)\nAnna Plich (Buffy1977) 12 marca, 2015 18:21\nDziękuję Wam (również za miłe, choć przesadzone słowa), ale jeszcze nie gratulujcie. Zobaczymy, czy sprostam wymaganiom HO;)\nKonrad 12 marca, 2015 18:33\nW takim razie trzymamy kciuki;)\nAnonimowy 13 marca, 2015 08:37\nGratuluję i trzymam kciuki! Jestem stałym czytelnikiem i Twojego bloga i Horror Online. Czekam na Twoją recenzję na HO typu "pierwsze koty za płoty" ;)\nAnna Plich (Buffy1977) 13 marca, 2015 11:29\nŚlicznie dziękuję! Również za regularne odwiedziny bloga;)\nAnonimowy 22 marca, 2015 17:59\nJa również gratuluję. Zasługujesz na to jak nikt inny i mówię to całkowicie szczerze. Nie bywam wprawdzie na Horror Online, ale wierzę, że Twoje ciekawe recenzje na pewno uświetnią zawartość tego serwisu. Jeszcze raz gratulacje!


FOTODRAMA STWORZENIA 15 : Trzy Biada\nEtykieta: Wyprawy krzyżowe, Reformatorzy, Zakup odpustów na planowane zbrodnie, Święta (?) Inkwizycja, Noc św. Bartłomieja\nFOTODRAMA STWORZENIA 15\nNazwa chrześcijanin stała się popularna w Europie. Niemal każdy był uznawany za chrześcijanina, chyba że się tego wyparł i twierdził, że jest Żydem. Senny okres został przerwany przez to, co niektórzy określają fanatycznym wybuchem żarliwości. Twierdzono, że chrześcijanie powinni toczyć wojnę z Turkami, Żydami i innymi. Krucjaty odcisnęły swoje znamię na kartach historii. Pod wpływem ducha czasu, tysiące najbardziej szlachetnych ludzi tamtego czasu przebywało setki mil przez lądy i morza, by walczyć za krzyż przeciw półksiężycowi.\nUważano za fakt szczególnie bolesny, że Jeruzalem było pod muzułmańską kontrolą. Poświęcono zatem tysiące istnień i fortun po to, by "wyprawy krzyżowe mogły wyzwolić Święty Grób z rąk niewiernych Turków".\nZ naszego dzisiejszego punktu widzenia i jaśniejszego postrzegania spraw, ludzie ogólnie uważają krucjaty za wybuch głupoty, zmarnowany wysiłek, objaw niewiedzy i bigoterii. Być może jednak współcześni chrześcijanie mają coś równie niemądrego i sprzecznego z rozumem. Ludzki umysł będzie zawsze aktywny w jakiś sposób. Łatwiej jest zauważyć brak rozumu u innych niż u nas samych.\nPewnego dnia będzie przyznane, że dzisiejsze chrześcijaństwo było pod pewnymi względami równie niemądre jak za dni krzyżowców. Czyż wielkie królestwa ziemi nie tytułują siebie dywizjami chrześcijaństwa (królestwa Chrystusa)? Czy nie budują one wielkich pancerników, których każdy wystrzał z ich dział kosztuje fortunę? Czy nie ćwiczą one ogromnych armii i nie wyposażają ich w kosztowny sprzęt wojenny? W jakim celu? Dzieje się tak dlatego, że albo mają one złe zamiary wobec innych tak zwanych narodów chrześcijańskich, albo też nie ufają innym. Jakże wielką głupotą się to jeszcze okaże!\nJakże dużo lepiej będzie wtedy, gdy Słowo Boże zostanie w pełni uznane i gdy jego duch sprawiedliwości i miłości będzie rządził światem! Wtedy bogactwo i energia, zmarnowane na krucjaty, pancerniki i zbrojenia, użyte będą dla powszechnego polepszenia sytuacji ludzi. Jedynie Mesjańskie Królestwo może przywrócić człowiekowi podobieństwo do Boga i uczynić chwalebnym Jego podnóżek.\nLekcje z przeszłości nie powinny zostać nigdy zapomniane. Powinniśmy jednak okryć szerokim płaszczem miłosierdzia wiele niegodziwości tamtych czasów. Kościół dość wcześnie utracił natchnione przesłanie i nieświadomie zaadaptował błąd, że nauki biskupów mają taki sam autorytet jak nauki Apostołów.\nPoważne błędy, płynące przez ten szeroki kanał, wymiotły kosztowne prawdy. W książce Lorda "Stary świat rzymski" czytamy: "W drugim stuleciu byli cisi biskupi, nieustraszeni męczennicy, którzy przemawiali do swych trzódek w wieczernikach i którzy nie piastowali żadnych światowych stanowisk. Trzeci wiek zastał kościół bardziej potężny jako instytucja. Gdy w czwartym wieku chrześcijaństwo stało się religią dworu, zostało ono użyte do podtrzymywania tego samego zła, przeciw któremu pierwotnie protestowało. Ludzie kleru, ambitni i światowi, ubiegali się o stanowiska i wyróżnienia. Stali się leniwi, aroganccy i niezależni. Kościół złączył się z państwem, a dogmaty religijne były narzucane mieczem wyższych urzędników".\nNa szczęście zawsze i w każdej dziedzinie znajdowali się postępowi myśliciele. Przeważnie uważano takich za głupców i prześladowano. W rzeczywistości jednak byli oni największymi dobroczyńcami ludzkości. Hus wycierpiał za swą wierność Biblii. Wiklif i Tyndall byli prześladowani. Biblia Tyndalla została publicznie spalona przez wysokie osobistości kościelne przed katedrą świętego Pawła w Londynie.\nCranmer, Latimer i Ridley, początkowo związani z rzymską hierarchią, ale później z hierarchią anglikańską, zostali publicznie spaleni z powodu zmiany przekonań. W dzisiejszym świetle widzimy niewiele różnicy między tymi dwoma hierarchiami. Zarówno katolicy, jak i protestanci zgodnie potępiają okrucieństwa przeszłości, popełniane w imieniu naszego Odkupiciela, którego jednym z tytułów jest "Książę Pokoju" i który napominał: "Błogosławieni pokój czyniący; albowiem oni synami Bożymi nazwani będą". Dzięki Bogu! Nasz duchowy wzrok, przy jaśniejszym świetle, dostrzega większą długość, szerokość, wysokość i głębokość Boskiej miłości.\nNikt dzisiaj nie uważa, że Marcin Luter uczynił tak wielki postęp w stosunku do wszystkich innych, iżby można było powiedzieć, że pojął on Prawdę, całą Prawdę i tylko Prawdę. Sami luteranie usunęli dwie z jego dziewięćdziesięciu pięciu tez. Chcąc jednak zachować tę samą liczbę podzielili dwie inne. Wszyscy jednak zgadzają się co do tego, że w czasach Lutra cywilizacja uczyniła krok naprzód. Katolicy są dzisiaj lepszymi katolikami, również lepsi są protestanci.\nDr Luter był rektorem katolickiego kolegium kształcącego niemiecką młodzież na duchownych. Słyszał on o Biblii, ale podobnie jak inni przez trzynaście stuleci przed nim, ufał decyzjom różnych "soborom apostolskim" kościoła – różnym głoszonym wyznaniom wiary [kredom]. Wierzył, że miały one biblijne podstawy.\nLecz pewnego dnia przypadkiem zobaczył łaciński przekład Nowego Testamentu. Jego ciekawość pobudziła go, aby go przeczyć. Był zdumiony prostotą tej księgi. Napisał do papieża, sugerując zwołanie soboru, celem upewnienia się, czy nie miało miejsce stopniowe odejście od Biblii. Papież nie przyjął sugestii życzliwie. Luter został napiętnowany jako heretyk, pozbawiony habitu i ekskomunikowany. Takie potraktowanie jedynie bardziej go przekonało o istniejącej różnicy pomiędzy metodami i naukami Biblii, a tymi mu współczesnymi. Zaczął pisać broszury religijne, które rozpowszechniał po całych Niemczech, wśród stosunkowo niewielu ludzi umiejących wtedy czytać – w jakimkolwiek języku. Stopniowo, z wieloma trudnościami, o Biblii zaczęło być głośno.\nCi święci, uczciwi w sercu reformatorzy jedynie częściowo pojmowali Biblię. Wciąż dużo dymu przesądu i bigoterii upośledzało ich oczy duchowego zrozumienia. Nawet i my nie wyszliśmy jeszcze z tego dymu. Jednakże, dzięki Bogu, badanie Biblii ożywa na nowo, wywierając wpływ na ludzi każdego wyznania. Pamiętajmy, że w przeszłości tylko nieliczni umieli czytać. Biblia kosztowała fortunę. Uważano ją za bezużyteczną z powodu fałszywego zaufania, jakim darzono apostolskich biskupów i ich wyznania wiary.\nWtedy, gdy Marcin Luter zaczął studiować Nowy Testament, zdumiewając się nad jego prostotą – gdy zaczął pojmować wielką biblijną prawdę o usprawiedliwieniu z wiary – zetknął się z Tetzlem. Efekt tego był taki, że Luter upewnił się jeszcze bardziej, że do wiary i ducha kościoła wkradły się stopniowo wielkie błędy. Tetzel sprzedawał odpusty z upoważnienia papieża. Zyski miały być przeznaczone na dokończenie budowy katedry świętego Piotra w Rzymie.\nNiezależnie od tego, czy Tetzel przekraczał swe uprawnienia, czy też nie, historia podaje, że nie głosił o wartości ofiary Chrystusa, lecz rozpowiadał o władzy papieża oraz swojej, jako jego przedstawiciela. Mówił on: Macie przyjaciół w czyśćcu, cierpiących tam za rozmaite grzechy. Papież ma władzę ich uwolnić, a ja jestem jego agentem. Ci, którzy ofiarują na ten fundusz i wrzucą pieniądze do tej skrzynki, mogą być pewni, że w chwili, w którym to uczynią, ich przyjaciele zostaną uwolnieni od cierpień czyśćca.\nChoć Luter wciąż jeszcze był katolikiem i wierzył w czyściec, nie mógł tolerować takiej handlowej propozycji, jak ta, że łaska Boża powinna być nabywana za pieniądze. Kategorycznie Tetzla potępił.\nNa ile nam obecnie wiadomo, publiczna sprzedaż odpustów w najbardziej cywilizowanych krajach została wstrzymana. Lecz w Meksyku jeszcze do niedawna stoły w wielu kościołach zapełnione było odpustami wyszczególniającymi różne grzechy i zbrodnie z wypisaną ustaloną ceną.\nProtestanci i niektórzy katolicy przypuszczali, że takie odpusty są zezwoleniem na grzech. Jednak kościół rzymski twierdzi, że nigdy nie wydawał zezwoleń na popełnianie grzechów, lecz na samo tylko odpuszczenie cierpień czyśćcowych.\nDzisiaj, między badaczami Biblii zdaje się narastać przekonanie w nauczanie Biblii, że w śmierci nie ma żadnej świadomości – że moment przebudzenia w poranku zmartwychwstania połączy się z ostatnią myślą umierającego. Wersety uważane za dowód na istnieniu czyśćca, stosują oni do świętych w tym życiu, do "chłosty" świata w przyszłym wieku oraz do "czasu ucisku".\nKatolicy i protestanci skłonni są nazwać działalność Inkwizycji bardzo nieświętą. Spoglądając prawdzie w oczy z miłosierdziem, pamiętajmy, że fakty te miały miejsce w mniej łaskawych czasach. Wraz z oświeceniem, dzięki Bogu, pojawił się bardziej bystry zmysł sprawiedliwości i miłości, który wpajał Jezus: "Miłujcie nieprzyjaciół waszych, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą (Łuk. 6:27; Mat 5:44; Mar. 13:13)". "Prześladować was będą i kłamliwie mówić na was wszelkie zło ze względu na mnie! (Mat. 5:11)".\nZakon dany Izraelowi przy górze Synaj wyrażał w swym nakazie jedynie sprawiedliwość: "Miłuj bliźniego twego, jako siebie samego". Jakże poważnie zaiste zostały przeoczone te fragmenty Słowa Bożego w prześladowaniach Inkwizycji! Nie tylko nie było tam żadnej miłości ani współczucia, lecz sprawiedliwość była gwałcona w każdym znaczeniu tego słowa. Dzięki Bogu za światło lepszego dnia!\nW ludzkim sercu znajduje się zdradliwe usposobienie do czynienia zła, jeżeli tylko można znaleźć dla niego usprawiedliwienie. Tak jak Żydzi znaleźli pretekst do ukrzyżowania Jezusa, ukamienowania Szczepana itd., podobnie inkwizytorzy znajdowali wymówkę dla swych prześladowań. Jak Saul z Tarsu mniemali oni, że czynią Bogu przysługę. Sytuacja bardzo się zmieniła, lecz prześladowanie różnego rodzaju jest nadal praktykowane – ostracyzm, szkalowanie, bojkotowanie. Biblia odnosi się do tego, mówiąc: "Bracia wasi (...) wyganiający was (...) mówią: Niech się okaże sława Pańska. Okaże się zaiste ku pociesze waszej: ale oni pohańbieni będą" (Izaj. 66:5).\nDuch motłochu, duch linczowania są niczym innym, jak tylko mniej legalną formą "Świętej Inkwizycji". Gazety: News z Indianapolis i Tribune z Nowego Jorku przytaczają słowa duchownego metodystyczno-episkopalnego z Chicago, który rozgniewawszy się na prof. Farsona powiedział: "Gdybym tylko miał władzę, to obdarłbym tego człowieka ze skóry, skórę nasolił i przybił ją do drzwi stodoły". Świecki redaktor gazety News powiada: "Jeśli taki gwałtowny wybuch pochodzi od człowieka, który głosi Ewangelię pokoju, to czego można się spodziewać po synach Belijała".\nMnożą się dowody, że duch motłochu, duch inkwizycji rośnie. Wszyscy powinni mieć się na baczności.


NASZE INNOWACJE | FELCO SA\nOd samego początku FELCO szukała sposobu, by opanować wszystkie procesy stosowane w branży oraz technologie konieczne do projektowania i produkcji swojego asortymentu. Takie działanie pozwoliło firmie FELCO systematycznie korzystanie z osiągnięć technologii na każdym z etapów produkcji i umacniać go dzięki zdobytemu w ciągu podnad 75 lat doświadczeniu w produkcji. Opanowanie procesów produkcyjnych gwarantuje stałą jakość produktów; dzięki dodatkowym umiejętnościom kontroli mocy produkcyjnych zapewniana jest bezbłędna i czasowa dostawa do klienta.\nWykorzystywać najlepsze dostępne materiały, aby zagwarantować najwyższą jakość cięcia i WYTRZYMAŁOŚĆ narzędzi.\n75 lat pomysłów i innowacji\nW ciągu 75 lat istnienia firma FELCO znacznie poszerzyła swój asortyment. Do prostych sekatorów do przycinania, które były kamieniem węgielnym firmy dołączyły nożyce do przycinania z obrotowym uchwytem, a następnie z narzędziami zasilanymi, co doprowadziło do tego, że dziś dysponujemy wysokowydajnymi produktami, wytwarzanymi z nowoczesnych materiałów.


NAC LS50-625E-HS - Carrefour\nAB_Typ silnika: spalinowy, czterosuwowy, górnozaworowy\nAD_Producent silnika: Briggs & Stratton\nAF_Model silnika: 625E SERIES Ready Start\nAG_Pojemność silnika: 150 cm3\nAH_Maksymalny moment obtorowy: 8,5 Nm\nTyp silnika: spalinowy, czterosuwowy, górnozaworowy. Producent silnika: Briggs & Stratton. Model silnika: 625E SERIES Ready Start. Pojemność silnika: 150 cm3. Maksymalny moment obtorowy: 8,5 Nm. Rozrusznik: ręczny. Szerokość koszenia: 51 cm. Sposób napędu: napęd własny na tylne koła. Funkcje: wyrzut tylny, wyrzut do kosza, wyrzut boczny, mielenie (4w1). Regulacja wysokości koszenia: 7-stopniowa. Sposób regulacji wysokości: centralny dla wszystkich kół. Minimalna wysokość koszenia: 25 mm. Maksymalna wysokość koszenia: 75 mm. Obudowa: stalowa. Pojemność kosza na trawę: 60 l. Rodzaj kosza na trawę: siatkowy z plastikową pokrywą. Średnica kół przednich / tylnych: 170 mm / 250 mm. Łożyskowane koła: tak. Funkcja mycia obudowy: tak.\nAB_Typ silnika: spalinowy, czterosuwowy, górnozaworowy \_n AD_Producent silnika: Briggs & Stratton \_n AF_Model silnika: 625E SERIES Ready Start \_n AG_Pojemność silnika: 150 cm3 \_n AH_Maksymalny moment obtorowy: 8,5 Nm \_n AJ_Rozrusznik: ręczny \_n BA_Szerokość koszenia: 51 cm \_n BB_Sposób napędu: napęd własny na tylne koła \_n BF_Funkcje: wyrzut tylny, wyrzut do kosza, wyrzut boczny, mielenie (4w1) \_n BH_Regulacja wysokości koszenia: 7-stopniowa \_n BI_Sposób regulacji wysokości: centralny dla wszystkich kół \_n BJ_Minimalna wysokość koszenia: 25 mm \_n BK_Maksymalna wysokość koszenia: 75 mm \_n BP_Obudowa: stalowa \_n BL_Pojemność kosza na trawę: 60 l \_n BM_Rodzaj kosza na trawę: siatkowy z plastikową pokrywą \_n BR_Średnica kół przednich / tylnych: 170 mm / 250 mm \_n CB_Łożyskowane koła: tak \_n CA_Funkcja mycia obudowy: tak \_n ILOSC_SERWISOW: 100 \_n GWARAN_KONSUMENCKA: 24 \_n GWARAN_KOMERCYJNA: 12 \_n CENTRUM_SERWISOWE: TAK \_n CENTRUM_TELEFON: 801 044 450 \_n DOOR_TO_DOOR: TAK \_n\nAB_Typ silnika: spalinowy, czterosuwowy, górnozaworowy \_n AD_Producent silnika: Briggs & Stratton \_n AF_Model silnika: 625E SERIES Ready Start \_n AG_Pojemność silnika: 150 cm3 \_n AH_Mak... Czytaj więcej


Szlafrok damski Endorfinella M13 2 | BODYLOOK\nSukienka plażowa Opera Best Friends DIAMONDS 63308609.00 zł\nEndorfinella, to polska marka, która łączy w sobie piękno, wygodę i klasę. Szlafrok damski uszyty z wysokogatunkowej tkaniny o atłasowym splocie.\nNiezwykła lekkość i komfort. Szerokie rękawy o długości 3/4. Marszczenie tyłu na wysokości talii z doszytym paskiem do przewiązania. Od wewnątrz dodatkowe wiązanie na tasiemki. Model w kolorze granatowym. Brzegi przodu, rękawy i pasek z delikatnego aksamitu w tym samym kolorze. Długość za kolana.


Jesteś tutaj » Strona główna » P » Projekt logo\nEos.studio - identyfikacja wizualna projekt logo tworzenie serwi\nFirma specjalizuje się w dostarczaniu swoim klientom kompleksowych usług na polu identyfikacji wizualnej: projekt logo, całościowa identyfikacja firmy (corporate identity), projekty i wdrożenie serwisów www, projektowanie opakowań produktów.\nKategorie: Studia grafiki komputerowej | Projektowanie stron WWW\nFirma ProperArt od 2009 zajmuje się projektowaniem, pozycjonowaniem storn internetowych i sklepów. W ofercie także szablony aukcji Allegro, projekt logo oraz wszelkiego rodzaju materiały reklamowe, wykonuje projekty banerów, wizytówek.\nReklamowcy - rozwiązania dla reklamy\nNa stronie można znaleźć informacje dotyczące rozwiązań związanych z tematem reklama. Jak stworzyć właściwe logo, na czym drukować, jak się zaprezentować, jakich barw użyć do wystroju wnętrza firmy? Te i wiele innych przydatnych informacji na stronie.\nŁukasz Ciesielski - portfolio\nProfesjonalne grafiki dla DTP i Internetu, logo, strony www, wizytówki.\nWydawnictwo Reklamowe Trinum\nProfesjonalna i kreatywna grafika XXI wieku. Projektowanie wizerunku firmy, logo, znaków firmowych i towarowych, materiałów reklamowych i promocyjnych, plakatów, bilbordów, okładek i ilustracji do raportów przedsiębiorstw i stowarzyszeń. Grafika ilustracyjna dla wydawców książek, czasopism, periodyków. Skład komputerowy tekstów i...\nKategorie: Agencje reklamowe | Wydawnictwa\nProjektowanie logo, identyfikacja wizualna. Logo jest wartością samo w sobie. Dobre logo jest synonimem firmy i samo w sobie jest firmą.\nSerwis Designer.pl służy do kontaktowania klientów z grafikami. Podstawową oferowaną usługą jest projektowanie logo i identyfikacji wizualnej. Klient poszukujący grafiki może zlecić jej przygotowanie grafikom zrzeszonym w serwisie i wybrać tylko jeden projekt, który mu się najbardziej spodoba.\nŁódzka agencja reklamowa specjalizująca się w projektowaniu opakowań. Przyjmuje także zlecenia na inne kreacje promocyjne i graficzne. Agencja wykonuje: projekty opakowań, ulotki, reklamy prasowe, katalogi, projekt logo lub identyfikacji wizualnej.\nTanieLogo.biz - projekty logo\nTanielogo.eu zajmuje się wszelkimi działaniami związanymi z logo firmy, znaczkami firmowymi itp. Wykonuje projekty logo, lifting logo, odrysowywanie logo, logo wraz z księgą znaku oraz inne projekty graficzne.\nVisual Creators – agencja interaktywna. Tworzenie stron www i sklepów internetowych. Wykonywanie projektów graficznych, ulotek, wizytówek, logo, banerów, plakatów itp. Zakładanie i prowadzenie kont na fb, instagramie i innych mediach społecznościowych. Pozycjonowanie i obsługa kampanii SEM, takich jak Adwords czy Facebook. Tworzenie...\nProjektowanie plakatów, wizytówek, logo, folderów reklamowych, ulotek, banerów flash a także rysunek artystyczny oraz projektowaniem stron www.\nStudio projektowo-reklamowe specjalizuje się w projektowaniu graficznym. Zakres działalności: identyfikacja wizualna firm, projekty logo i logotypów, projekty znaków firmowych i znaków towarowych pod konkretne kampanie reklamowe, projektowanie graficzne, tablice informacyjne, banner flash, kasetony,litery podświetlane, banery, wydruki...\nOcena: 1 Ocena użytkowników: 3.4 Komentarzy: 6\nKreatywne studio graficzne, profesjonalny design i zaawansowane technologie w stronach internetowych www, projekty oklejeń samochodów rajdowych, osobowych, wyścigowych, logotypy, reklama, prezentacje 3d.\nAgencja artystyczno-reklamowa swoimi świeżymi pomysłami zaskakuje nie tylko klientów, ale często i siebie. Znajduje skuteczne narzędzie by zwrócić i zatrzymać uwagę odbiorcy. Oferuje nową jakość w organizowaniu imprez.\nKategorie: Organizacja imprez | Agencje reklamowe\nAgencja reklamowa Folleto z Poznania tworzy m.in. strony internetowe, zajmuje się promocją firm w Internecie. Zatrudnia projektantów, grafików i copywriterów, którzy kompleksowo zajmują się promocją firm dbając o reklamy zewnętrzne i internetowe.\nProjektowanie i tworzenie nowoczesnych, responsywnych stron internetowych dla firm i osób prywatnych. Identyfikacja firmy w sieci - projekt logo, strony firmowej, sklepu internetowego, projekt wizytówek firmowych, banerów reklamowych, social media.\nKategorie: Projektowanie stron WWW | Freelancerzy\nFirma Artemall projektuje nowoczesne, funkcjonalne strony internetowe oraz grafikę użytkową dla firm.\nAgencja reklamowa, która z pełnym profesjonalizmem i zaangażowaniem realizuje zarówno te duże jak i małe budżety reklamowe. Zespół składa się z młodych, kreatywnych osób, dla których każde zadanie jest wyzwaniem, a każdy projekt dobrze przemyślanym działaniem.\nUsługi zarówno dla firm, jak i indywidualnych klientów z dziedziny druku i reklamy. Wydruk: wizytówek, ulotek, plakatów, papieru firmowego, a także projektowanie stron internetowych, pozycjonowanie stron, projektowanie logo, kampanie reklamowe.\nLorit Agencja reklamowa\nLorit - kreatywna agencja reklamowa z siedzibą w Tychach gwarantuje kompleksową obsługę w zakresie tożsamości wizualnej firmy. Od zaprojektowania logo, przez opracowanie i wydruk materiałów reklamowych, po kompletny projekt strony internetowej oraz bieżące działania służące budowaniu marki. Lorit to projektowanie stron www, reklama,...


Doda³: Milena Data: 2018-12-14 09:38:13 (czytane: 5163)\nEuropejskie Centrum Bajki w Pacanowie zaprasza dzieci, a tak¿e wszystkich, którzy chc± po¿egnaæ wspólnie i na weso³o stary rok oraz powitaæ nowy 2019 - na Bajkowego Sylwestra!\nW programie, jak zawsze, tysi±c atrakcji. Od godziny 14.00 do 15.00 zapraszamy na ekscytuj±ce konkursy oraz zabawy z animatorami.\nO 15.00 rozpocznie siê niezwyk³y pokaz iluzji, pe³en zaskakuj±cych zdarzeñ i niesamowitych sytuacji, po którym o 15.45 odbêdzie siê warsztat z iluzjonist±.\nCentralnym wydarzeniem spotkania bêdzie bal sylwestrowy i dzieciêce powitanie Nowego Roku. (16.00-17.00)\nPrzez ca³y czas trwania imprezy czynny bêdzie bezalkoholowy drink bar dla dzieci i „manufaktura” strojów karnawa³owych, prowadzone bêd± warsztaty z tworzenia ozdób i dekorowania sali oraz\nz tworzenia „bajkowych” instrumentów, przewidziano te¿ wiele innych atrakcji m.in. malowanie buziek (dla dziewczynek i dla ch³opców).\nDzieci powitaj± Nowy Rok magicznym napojem, a doro¶li lampk± szampana!\nWstêp 3 z³, rodzinny 10 z³\nDodane: 2019-06-17 10:21 - Komentarze (0) czytane (420)\nUwaga: Publikowane komentarze s± prywatnymi opiniami u¿ytkowników portalu. Redakcja nie ponosi odpowiedzialno¶ci za tre¶æ opinii. Za wypowiedzi naruszaj±ce prawo lub chronione prawem dobra osób trzecich grozi odpowiedzialno¶æ karna lub cywilna. IP Twojego komputera: 54.209.227.199


SAŁATKA GRECKA horiatiki przepis oryginalny - KUCHNIA TOMKA\nKUCHNIA TOMKA > Kuchnia grecka > SAŁATKA GRECKA horiatiki przepis oryginalny\nSałatka grecka to obiegowa nazwa jednej z najsłynniejszych sałatek w całej Europie. W Grecji zwana jest po prostu sałatką wiejską (horiatiki) i to właśnie pod taką nazwą należy jej szukać w tawernach. Jak każda klasyka dość często jest masakrowana poprzez dodawanie różnych dziwnych składników do niej. Ja przedstawiam Wam przepis oryginalny. Aby sałatka grecka przyrządzona w domu smakowała tak, jak podczas wakacji w Grecji spełniony muszą być spełnione dwa warunki. Otóż warzywa muszą być bardzo dojrzałe, wręcz skąpane słońcem, a sama sałatka winna zostać przygotowana tuż przed jej podaniem.\nkilka bardzo dojrzałych pomidorów gruntowych;\n1 dojrzały ogórek;\nSAŁATKA GRECKA PROPOZYCJA PODANIA\nNa wierzch sałatki połóż plasterek sera feta (około 100 gramów na osobę), na fetę połóż czarną oliwkę i dodatkowo posyp fetę odrobiną suszonego oregano. Sałatka grecka zawsze winna być podawana w temperaturze pokojowej.\nOdkryj również SAŁATKĘ WIEJSKĄ z Krety przepis <<TUTAJ>>.\nKategorie: Kuchnia grecka , Sałatki , Wege /Tagi : feta , ogórek , oliwa , oliwki , pomidory , ser feta\nGRAVLAX z BURAKIEM chrzanem pachnący


Jesteś tutaj: Start --> Artykuły --> Sprzęt --> Aktualności Hi-Fi --> Lekkie Sennheisery\nNa targach IFA w Berlinie Sennheiser pokazał trzy nowe modele słuchawek przeznaczonych do współpracy z urządzeniami przenośnymi. PX95, PMX95 i PCX95 bazują na podobnych rozwiązaniach, są lekkie i łatwo się z nimi przemieszczać.\nPX95 i PMX95 to słuchawki o impedancji 32 omów. Różnią się kształtem pałąka. PMX95 są wariacją PX95 wyposażoną w elastyczny pałąk szyjny, który zapewnia dużą elastyczność i wytrzymałość.\nNowo zaprojektowane poduszki nauszników wykonano ze specjalnego materiału gąbkowego, który jest wygodny w noszeniu, a przy okazji tworzy korzystne otoczenie akustyczne dla muzyki. Pozycję nauszników w PX95 łatwo dopasować do głowy dzięki ich regulowanej wysokości. PMX95 dają możliwość ich przesuwania. Oba modele wyposażono w dynamiczne przetworniki i niskoprofilowy kątowy wtyk 3,5 mm (mały jack). PMX95 ważą 54 g i są nieco lżejsze od PX95 (71 g).\nNajlżejsze z trójki, co nie dziwi, są dokanałowe PCX95 – ważą zaledwie 21 g. Dynamiczne przetworniki umieszczono w miniaturowych obudowach spiętych pałąkiem szyjnym. W komplecie producent dołącza trzy rozmiary dousznych gąbek – S, M i L.\nOmawiane modele są już dostępne w Polsce. PX95 kosztują 209 zł, PMX95 – 299 zł, a PCX95 – 239 zł.


Eddie Redmayne komentuje swój angaż w "Fantastycznych Zwierzętach" - Harry Potter - Hogsmeade, Twoja Magiczna Wioska\nEddie Redmayne komentuje swój angaż w "Fantastycznych Zwierzętach"\nNiedawno dowiedzieliśmy się, że to właśnie Eddie Redmayne wcieli się w rolę Newta Scamandera w Fantastycznych Zwierzętach. Na czwartkowym wydarzeniu kulturalnym w Londynie, aktor krótko skomentował swój angaż w filmie: Jestem bardzo podekscytowany. J.K.Rowling jest geniuszem. Jestem podekscytowany, że mogę brać w tym udział, ale nie mogę nic więcej powiedzieć na ten temat. Zawsze kochałem ten świat i jestem zachwycony, że zostałem do niego zaproszony.\nPremiera Fantastycznych Zwierząt odbędzie się 18 listopada 2016 roku.\nNapisane przez Ginny Evans dnia 06 June 2015 21:43\n· 1759 czytań · 2 komentarzy\nDodano dnia 06 June 2015 22:17\nDobrze, że uważa J. Rowling za genialną, ale film to dzieło wielu ludzi. Nie takie książki "udawało" się knocić. Jestem jednak dobrej myśli, ciekawi mnie jaką stylistykę przyjmą, bo aż się prosi, aby do takiego tematu podejść troszkę z humorem. Np. w konwencji zabawnego paradokumentu. Tak to sobie wyobrażam. Bo inaczej może wyjść z tego, pokaz efektów specjalnych "z dodatkiem" sławnych aktorów.\nDodano dnia 09 June 2015 20:10\nJuż się nie mogę doczekać! Eddie jest znakomitym aktorem i na pewno nie położy filmu....\nWygenerowano w sekund: 0.27, zapytań: 132 103,793,931 Unikalnych wizyt


Bilety na koncert Wrockfest: Ania Rusowicz - Wrocław - sobota, 14 stycznia 2012, 19:00 - bilety online\nWrockfest: Ania Rusowicz\nAnia Rusowicz w koncercie „Mój Big –Bit. Pół wieku później”\nMówią o niej objawienie tegorocznego Festiwalu w Opolu. Ania Rusowicz. Córka Ady Rusowicz, wokalistka, kompozytorka i autorka tekstów. Swoim występem na opolskiej scenie przypomniała dorobek zmarłej 20 lat temu Ady Rusowicz. Kilka tygodni później wystąpiła gościnnie na Przystanku Woodstock również zachwycając swoim głosem. Od początku 2011 roku pracowała nad solowym albumem „Mój Big Bit”, który 21 października 2011 roku ukazał się nakładem Universal Music Polska. Płyta składa się z dwunastu piosenek. Sześć z nich pochodzi z repertuaru Ady Rusowicz wykonywanych z zespołem Niebiesko-Czarni na przełomie lat 60 i 70’. Pozostałe sześć kompozycji jest autorstwa Ani. To hołd artystki złożony matce. Jak pokazała w Opolu posiada najbardziej bigbitowe korzenie w kraju.\nWytrawny odbiorca od razu odkryje, że Ania nie szuka komercji. Jest obecnie jedyną polską wokalistką, śpiewającą prawdziwy big-bit. Nawiązuje do lat 60 - 70 czyli okresu, w którym kreowała się muzyka stricte rozrywkowa. Jej geniusz przejawia się w numerach skomponowanych specjalnie na płytę, w nowych aranżacjach, a także w młodych umysłach ludzi, tworzących płytę z muzyką, której słuchali ich rodzice na wakacjach pod gruszą. W nagraniach płyty wzięli udział: Kuba Galiński, Robert Cichy, Hubert Gasiul i Michał Burzymowski, niezwykle utalentowani i kreatywni muzycy. "Mój Big Bit" to idealny środek teleportujący w czasie- dla młodych do krainy dzieciństwa, dla starszej publiczności do pierwszych muzycznych sentymentów.\nJako rekomendację występu Ani Rusowicz prezentujemy fragment Festiwalu w Opolu 2011 r. z jej udziałem: http://www.youtube.com/watch?v=WC8zzDekPN4\nPłytę Mój Big Bit promuje teledysk „Ślepa Miłość”


Gigantyczne odszkodowania nie zachwieją koncernem - Farmacja\nGigantyczne odszkodowania nie zachwieją koncernem\nAutor: Gazeta Wyborcza/Rynek Zdrowia • • 10 sierpnia 2010 13:32\nKoncern farmaceutyczny AstraZeneca w ramach ugody z poszkodowanymi pacjentami zapłaci im 198 mln dolarów. Okazało się bowiem, że seroquel - lek na schizofrenię - zwiększał również ryzyko wystąpienia cukrzycy.\nWartość sprzedaży leku sięgnęła 4,9 mld dol., co przełożyło się na blisko 15 proc. przychodów koncernu. Jedna przeciwko producentowi skierowano 17,5 tys. pozwów sądowych, przy czym średnia wysokość pojedynczego odszkodowania sięgnęła 11,3 tys. dol. – informuje Gazeta Wyborcza.\nInwestorzy odebrali tę wiadomość ze spokojem, gdyż w porównaniu z ugodami, które zawierały koncerny farmaceutyczne wcześniej, to stosunkowo niewielkie kwoty.