Wiosna to czas wymiany opon, ale nie tylko ⋆ Auto Serwis Premium\nWiosna to czas wymiany opon, ale nie tylko\nZdecydowana większość kierowców korzysta z opon sezonowych, w związku z tym w nadchodzących tygodniach czeka ich zmiana opon. To bardzo ważne, żeby dopasować ogumienie do warunków panujących na drodze. Co jeszcze powinniśmy zrobić, w związku ze zmieniająca się porą roku?\nZmiana opon na wiosnę\nZmiana opon to niezbędna czynność, którą powinni wykonać wszyscy właściciele aut z oponami sezonowymi. Podobno korzysta z nich pond 90% kierowców! Nic, dziwnego. Dopasowanie ogumienia do warunków panujących na drodze ma bardzo duży wpływ na bezpieczeństwo.\nTo jedno z najczęściej zadawanych pytań. Odpowiedź na nie jest prosta i jednoznaczna, ponieważ wszystko zależy od pogody, a mimo prognoz nigdy nie jesteśmy w stanie przewidzieć jej w stu procentach.\nPrzyjmuje się, że należy to zrobić kiedy średnia temperatura na zewnątrz utrzymuje się w okolicach siedmiu stopni Celsjusza. Jeżeli taki stan utrzymuje się przez dłuższy czas, warto umówić się na wizytę w warsztacie.\nCo z „zimówkami”\nKolejna bardzo często poruszana przez kierowców kwestia, jednak już nie tak często mówi się o niej głośno.\nJeżeli Twoje opony nadają się jeszcze do użytku, należy przechować je w odpowiednich warunkach do następnego sezonu. Pamiętaj, że uszkodzone opony lub te ze startym bieżnikiem, mogą narazić Cię na niebezpieczeństwo i nie spełnić swojej funkcji.\nNie masz gdzie przechowywać opon – możesz to zrobić w naszym serwisie. Oferujemy przechowywanie opon poza sezonem w warunkach, które będą zapobiegały ich uszkodzeniu.\nTwoje zimówki nie nadają się już do użytku? Poddaj je utylizacji. W żadnym wypadku nie pal i nie wyrzucaj do śmietnika czy lasu! Takim postępowaniem pomożesz chronić środowisko.\nSą osoby, które żeby zaoszczędzić kilka groszy, decydują się na samodzielne zmienianie opon. Innym argumentem jest to, że wizyta w warsztacie zabiera zbyt wiele czasu i trzeba tak dodatkowo jechać, a w domu możesz to zrobić kiedy masz czas.\nPamiętaj, że samodzielne zmienianie opon przez osobę, nie posiadającą odpowiedniej wiedzy i doświadczenia może skończyć się tragicznie.\nW naszym warsztacie Twoje opony zostaną zmienione przez profesjonalistę, więc masz gwarancję bezpieczeństwa ich użytkowania. Jeżeli dodatkowo chcesz zmienić wielkość bądź szerokość opon, żeby zmienić wygląd auta, podpowiemy Ci jakie wybrać, żeby nie stracić na przyczepności.\nZmiana opon wcale nie musi trwać godzinę – u nas po wcześniejszym umówieniu, przygotowujemy wszystko, więc zmiana opon trwa 15 minut!\nWarto zrobić na wiosnę\nNa wiosnę warto zadbać również o inne sprawy, aby podróżowanie było nie tylko komfortowe ale i bezpieczne. Skup się przede wszystkim na:\nwyczyszczeniu auta po zimie z zewnątrz(zwróć uwagę na sól – może powodować uszkodzenia lakieru i podwozia);\nsprawdź stan uszczelek;\nposprzątaj wnętrze – w kabinie po zimie zostaje dużo brudu i kurzu, jak i niepotrzebnych przedmiotów;\nwymień olej i uzupełnij płyny;\nsprawdź stan układu hamulcowego;\nwyczyść i nabij klimatyzację;\nsprawdź stan oświetlenia – w razie potrzeby wymień żarówki i odpowiednio wyreguluj światła.


Cechuje ich profesjonalizm, kreatywność i indywidualne podejście do każdego. Niezwykle utalentowany zespół nie boi się wyzwań i aby sprostać oczekiwaniom odwiedzających ich klientów, nieustannie rozwija swoje umiejętności. Dzięki temu zaufały im już setki osób nie tylko z Poznania, ale z całej Polski. O kulisach pracy w Pracowni Fryzur Furora, jednej z najbardziej rozpoznawalnych pracowni fryzur w Poznaniu, rozmawiamy z fryzjerem Tomaszem Zielińskim.\nTEKST: Pracownia Fryzur Furora\nZacznijmy od początku. Dlaczego fryzjerstwo? Co Cię skłoniło do pójścia tą drogą?\nTomasz Zieliński: Od zawsze kochałem włosy i kobiece piękno. Zdecydowałem się zostać fryzjerem, by móc pomagać kobietom czuć się pięknie i wyjątkowo. Zresztą to samo dotyczy mężczyzn. Zadbana fryzura zwiększa naszą samoocenę i zdecydowanie dodaje pewności siebie.\nCzym się kierujesz, dobierając fryzurę dla Klientki/Klienta?\nBardzo wiele różnych czynników wpływa na dobór fryzury dla danej osoby. Zwracamy uwagę na kształt twarzy, odcień cery, strukturę włosów. To bardzo ważne! Podczas takiej analizy możemy wybrać najkorzystniejsze, naszym zdaniem, rozwiązania, ale oczywiście bierzemy też pod uwagę oczekiwania naszych Klientów. Przede wszystkim zależy nam na satysfakcji i zadowoleniu oraz sprawieniu, że włosy pozostaną zdrowe i nie będą wymagały większej uwagi na co dzień. One są swojego rodzaju płótnem i gliną zarazem, z których można tworzyć nieskończenie wiele obrazów i rzeźb. Nie bez przyczyny często fryzjerów/stylistów nazywa się artystami.\nA uważasz się za artystę?\nNie mnie to oceniać. Każdego dnia staram się wykonywać swoją pracę z wielkim zaangażowaniem i oddaniem. Nagradzany za to jestem (poza pensją oczywiście – śmiech) uśmiechem, zachwytem i wdzięcznością moich Klientów. To utwierdza mnie w przekonaniu, że jestem właściwą osobą na właściwym miejscu.\nDlaczego Furora Pracownia Fryzur? Co wyjątkowego jest w tym właśnie miejscu?\nOdpowiedź jest prosta. Furora jest miejscem, w którym – po przekroczeniu progu 7 lat temu – od razu poczułem się jak w domu. Brzmi banalnie, ale to prawda! Fantastyczny właściciel, który pozwala nam rozwijać skrzydła i cały czas daje możliwość szkolenia się u najlepszych specjalistów na świecie. Niesamowici ludzie, z którymi pracuję. Czerpiemy od siebie wzajemnie inspiracje, wymieniamy się doświadczeniami i wspieramy się, kiedy jest taka potrzeba. Po prostu bardzo się lubimy! Dodatkowo, cenię prestiż i profesjonalizm, którego nie można odmówić Furorze, także dzięki markom z jakimi współpracujemy. Od początku o włosy naszych Klientek i Klientów dbamy z włoską marką DAVINES, opierającą swoją produkcję kosmetyków na ekologii oraz bioróżnorodności, wykorzystującą przy tym najnowocześniejsze technologie. O tym, ile dobrego dla planety i przede wszystkim dla włosów robi DAVINES, można opowiadać bez końca. Te wszystkie czynniki wpływają na moją obecność w tym miejscu.\nSkąd czerpiesz inspirację w codziennej pracy?\nPrzede wszystkim z natury! Uwielbiam wydobywać z włosów ich naturalny blask, nadawać kolor w odcieniach słonecznego, nienachalnego blondu lub głębokiego brązu. Naturalne materiały, jak na przykład drewno, mają nieskończenie wiele odcieni, które chętnie przenoszę na głowy moich Klientek. Bardzo lubię pracować z lokami. Niesamowite jest, jaką kreatywność w człowieku uruchamiają te skręty na głowie. Jak widać, w naszym salonie nie brakuje inspiracji. Na ścianach mamy deski z odzysku, a na suficie goły beton. Wszystkie te struktury działają pozytywnie na wyobraźnię i sprawiają, że pracuje się w takim wnętrzu przyjemniej.\nMasz bogate doświadczenie, nie tylko dzięki pracy w salonie, ale też współtworzyłeś pokazy mody czy sesje zdjęciowe. Uważasz, że o włosach wiesz już wszystko?\nAbsolutnie nie! Dziedzina w jakiej się obracam jest tak ogromna, że nigdy nikt nie będzie wiedział o niej wszystkiego. Dlatego nieustannie z całym zespołem szkolimy się w kraju i za granicą. Spotkania z fryzjerami z różnych zakątków świata, to dodatkowa dawka wiedzy na temat jeszcze innych rodzajów włosów, rzadziej spotykanych w naszym kraju i sposobów radzenia sobie z nimi. Poszerza to nasze horyzonty. Nigdy nie przestanę się uczyć – to moje życie!


W ocenie aktywistów Vivy, Ułani ''słusznie'' przeprosin się nie doczekają.\nMiesiąc temu wspominaliśmy o głośnej aferze wywołanej przez działaczy fundacji "Viva!", którzy w reportażu Tomasza Lisa oskarżyli Ułanów z 8 Pułku Ksiecia Józefa Poniatowskiego. Sprawa ta miała znaczny oddźwięk w środowisku jeździeckim. Doczekała się więc zajęcia stanowiska przez Ułanów, którzy w swoim oświadczeniu zagrozili aktywistom Vivy! procesem sądowym. Nasza Redakcja otrzymała oświadczenie Cezariusza Wyszyńskiego z Fundacji Viva!, który z jednej strony "podziwia zaangażowanie i szacunek dla koni, który od zawsze obecny był w tradycji ułańskiej" - a z drugiej - stwierdza, iż słusznie nie należą się im przeprosiny. Podkreśla przy tym, iż sprawa swój finał powinna znaleźć w sądzie. Zapraszamy do zapoznania się z Oświadczeniem.\nW związku z emisją reportażu o Stowarzyszeniu Szwadron Niepołomice w Programie Tomasz Lis Na Żywo oraz oficjalną reakcją przedstawicieli Szwadronu opublikowaną na portalu ulani.pl oświadczamy co następuje:\nZ informacji, które zebrali nasi wolontariusze wynika niezbicie, że jeden z uczestników parad organizowanych przez Szwadron Niepołomice zajmuje się handlem końmi na rzeź oraz, że podczas parad wykorzystywane są konie, które po ich zakończeniu idą na rzeź. Świadomi w pełni konsekwencji prawnych tego oświadczenia jesteśmy gotowi bronić go przed sądem zgodnie z zapowiedziami Szwadronu o wyciągnięciu konsekwencji prawnych.\nMimo, że nigdy nie padło oskarżenie całego środowiska ułanów o sprzedawanie koni na rzeź ani nawet całego Szwadronu Niepołomice to sprawa została potraktowana i celowo pokierowana przez Szwadron jako atak na całe środowisko kawaleryjskie. Wywołało to zrozumiałe reakcje oburzenia mimo, że nigdy naszą intencją nie było dyskredytowanie tradycji ułańskich. Wręcz przeciwnie – jako organizacja zajmująca się propagowaniem etycznego traktowania zwierząt podziwiamy zaangażowanie i szacunek dla koni, który zawsze obecny był w tradycji ułańskiej.\nJeśli chodzi o zarzut manipulacji materiału czy podawania nieprawdziwych informacji to rozumiemy, że zgodnie z zapowiedzią sprawa znajdzie finał w sądzie. Jakkolwiek nie naszą rolą jest obrona materiału nakręconego i zmontowanego w całości przez ekipę Tomasza Lisa to ponieważ sprawa dotyka nas pośrednio oraz wiele osób podaje w wątpliwość czystość naszych intencji i rzetelność podanych informacji, chcielibyśmy zwrócić uwagę na kilka aspektów tej sprawy. Nie odnosząc się wypowiedzi na różnych forach internetowych osób, których tożsamość i wiarygodność jest trudna do potwierdzenia, ustosunkujemy się jedynie do oficjalnych oświadczeń ze strony ulani.pl.\nW swoim oświadczeniu ułani piszą: "Materiały zawarte w programie P. Tomasza Lisa stanowią przejaw niedopuszczalnej manipulacji mediów." Nie tłumaczą jednak na czym dokładnie polega ta manipulacja. Czy chodzi o podłożenie sfabrykowanego głosu, nagranie wyreżyserowanej fikcyjnej osoby czy montaż wypowiedzi zmieniający ich intencję i sens. W każdym z tych przypadków droga prawna wydaje się być jedyną skuteczną metodą wyjaśnienia tej sprawy.\nDalej czytamy: “Fragment programu dotyczący tematu koni wysyłanych na rzeź i absurdalnie powiązanego z tym faktem Szwadronu Niepołomice podaje nieprawdziwe informacje.” Jeśli – co pokazuje nagranie i co można udowodnić przed sądem – niektóre konie biorące udział w paradzie idą na rzeź, to naturalnym elementem zilustrowania tej sytuacji jest pokazanie jak wygląda transport i rzeź koni, którym to sprzeciwia się m.in. nasza organizacja. Nikt nie twierdzi, że film z transportu dotyczy tych samych koni, które były na paradzie. Konie z parady zostały wykupione, co wyraźnie pokazano w materiale filmowym, w związku z tym nie mogły być końmi pokazanymi w tej części reportażu, który dotyczył koni transportowanymi na rzeź.\nStowarzyszenie twierdzi, że: “Żaden logicznie myślący człowiek, mający chociażby podstawową wiedzę na temat koni zaprzęgowych, z pewnością nie uwierzy, że do trzykonnego zaprzęgu taczanki można używać koni rzeźnych.” Mimo tego konie w zaprzęgu zmieniały się niemalże co rok – widać to w galeriach ze zdjęciami na stronie ulani.pl. Właściciel zaprzęgu i koni wypowiedział się na filmie mówiąc, że konie szły w przeszłości na rzez i kolejne pójdą zaraz po paradzie.\nUłani piszą: “Program ten wyrządził nam dużą krzywdę. Podważa bowiem nasz kilkuletni dorobek oraz godzi w wartości, które są dla nas najważniejsze”. Naszym zdaniem większą krzywdę wyrządziła reakcja części środowiska ułanów, które zamiast przyznać, że taki fakt miał miejsce i dopilnować żeby się nie powtórzył wybrało drogę zaprzeczania i prób zdyskredytowania osób, które doprowadziły do ujawnienia procederu pokazanego w reportażu.\nSzwadron informuje na swoich stronach, że otrzymał przeprosiny za emisję materiału. Przy dokładnej lekturze emaila, który jak twierdzi, otrzymało Stowarzyszenie Szwadron zauważymy, iż – po pierwsze nie ma w nich mowy, o tym, że są to oficjalne przeprosimy Tomasza Lisa, TVP czy reporterów, którzy wykonali materiał. Po drugie przeprosiny nie mówią o manipulacji, fałszywych oskarżeniach czy niezweryfikowanych informacjach ale jedynie wyrażają ubolewanie z powodu skutków emisji felietonu dla wizerunku środowiska ułanów. Do tak sformułowanych przeprosin nasza organizacja również mogłaby się przyłączyć! Stowarzyszenie Szwadron domagało się oficjalnych przeprosin i sprostowania, których do tej pory, w naszej ocenie słusznie, się nie doczekało.\nOświadczenie Lesława Kukawskiego na stronie Ulani.pl już bardziej asekuracyjnie mówi: "Niestety nigdzie na świecie nie jest możliwe pozostawienie "na łaskawym chlebie" wszystkich starych zwierząt po ich okresie produkcyjnym. (...)Oddanie swojego podopiecznego na rzeż zawsze prawdziwy "koniarz" przeżywa boleśnie, chyba, że ma "serce z kamienia"." Pośrednio więc przyznaje, że zdarzają się przypadki oddawania koni na rzeź nawet przez prawdziwych „koniarzy”, za których jak można się domyślać ułani się uważają.\nDalej czytamy: "Trudno także zrozumieć, dlaczego Telewizja Polska wyemitowała program nie zadając sobie trudu do sprawdzenia tak przedstawionego montażu." TVP sama nagrywała i montowała materiał dokładając wszelkiej staranności żeby był rzetelny i wyemitowała prawdziwy niezmanipulowany reportaż. Nasza organizacja na prośbę producentów wypożyczyła jedynie materiał dotyczący transportu koni na rzeź, który został wykorzystany do zilustrowania reportażu. Nie prawdziwe są twierdzenia jakoby nasza organizacja była autorem reportażu i miała wpływ na jego ostateczny kształt.\nDalej w oświadczeniu czytamy “dodano (…) reportaż sprzed kilku lat obrazujący okropne warunki eksportu koni rzeźnych (...) energiczne działania władz weterynaryjnych i rygorystyczne przepisy Unii Europejskiej położyły kres temu przerażającemu procederowi.” Nasze obserwacje, najnowsze raporty organizacji takich jak World Horse Welfare czy Animals Angels czy w końcu inicjatywa w Parlamencie Europejskim by ograniczyć transport żywych zwierząt do 8 godzin świadczą o czymś wręcz przeciwnym – warunki nadal są złe.\nPodkreślając, że naszą intencją podobnie jak producentów programu nie było dewaluowanie zasług ułanów, podtrzymujemy nasze twierdzenia dotyczące sprzedaży na rzeź koni, które brały udział w paradach organizowanych przez Szwadron Niepołomice. Jednocześnie oświadczamy, że dalsze dowody, którymi dysponujemy pozostawimy do ujawnienia w trakcie ewentualnego postępowania sądowego, które bez wątpienia wykaże prawdziwość naszych tez.\n00-367 Warszawa, Kopernika 6/8\nWysłano dnia 18-12-2008 przez Viva!\nCzy Aktywiści Vivy! powinni przeprosić ułanów?\nTo zależy od orzeczenia sadu\nTwój komentarz do tekstu Wydarzenia: W ocenie aktywistów Vivy, Ułani ''słusznie'' przeprosin się nie doczekają. Komentarze są własnością ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialności za ich treść.\nPrzypominam, ze wersja Ulanow, ktora mozna znalezc na ich stronie, jest calkiem inna: http://ulani.pl/index.php?str=wydarzenia≠ws_id=106 .\nMałopolski Związek Jeździecki nazwał materiał tendencyjnym, oszczerczym i mającym znamiona prowokacji i manipulacji: http://mzj.krakow.pl/news.php?cid=0∋d=1804\nBy wyrobic sobie opinie, sugeruje rowniez poczytac na dziesiatkach forow, co sie o tej sytuacji mowi.\nMam nadzieje, ze wybierajac sobie fundacje, ktorej chcecie pomoc, wybierzecie taka, ktora nie szkaluje i nie oczernia niewinnych ludzi...\ndodano przez rad (PW) dnia 12-12-2008\nRe: słownik ortograficzny w dłoń!\nCo to jest "8 Półk"? Bo jeśli macie na myśli oddział wojska, to pisze się pułk.\ndodano przez pappe2008 (PW) dnia 13-12-2008


BabyOno, Waga elektroniczna | Babyonline.pl\nBabyOno, Waga elektroniczna\nWaga przystosowana jest do: ważenia niemowląt (w pozycji leżącej), ważenia dzieci (w pozycji stojącej). Praktyczna i funkcjonalna: automatyczna blokada wyniku ważenia, pamięć ostatniego pomiaru, stabilna konstrukcja, funkcja tarowania, dokładny pomiar, intuicyjna obsługa.\nrewelacyjna pomoc w mierzeniu wagi dziecka\nWaga rewelacyjna nawet do posiadania w domu. Dobrze i dokładnie waży co nam umozliwia śledzenie pomiaru naszego maluszka zwłaszcza gdy słabo przybiera na wadze. Jest dosyć wygodna i dobrze wyprofilowana dzięki temu dziecko ważone nie wypadnie i nie czuje dyskomfortu podczas pomiaru. Łatwa w użyciu i bez żadnego problemu można ją przenosić.\nWaga mierzy dokładnie i precyzyjnie. Jest łatwa w użyciu i dostosowana do każdego miesiąca życia malucha. Dzięki niej można kontrolować przyrosty masy. Zwłaszcza gdy maluch jest wcześniakiem lub słabo przybiera na wadze ze względu na inne problemy zdrowotne. Produkt warty swojej ceny. Jest wytrzymały i wykonany z solidnego materiału. Zakup nie tylko na jedno dziecko.\nDobra choć ta cena odstrasza....\nZnajoma urodziła córeczkę w 3 miesiącu i teściowie kupili tą wagę, żeby mogła kontrolować czy Amelka prawidłowo przybiera. Waga jest super, jak jadę do koleżanki ważę zawsze moją córcię na niej. Bardzo bym chciała taką wagę ale gdy kosztowała do 100zł, bo ponad 200zł to dla mnie przesada\nWagę mam pożyczoną od bratowej i okazuje się bardzo przydatna. Położna która przyjeżdża na cotygodniową wizytę kontrolną do synka nie musi taszczyć swojej wagi i jest z tego faktu bardzo zadowolona.\nWaga jest bardzo dokładna i zapamiętuje ostatni pomiar. Dużym plusem są saokrąglone brzegi które chronią dziecko przed wypadnięciem z niej.\nbardzo dobra waga\nz wagi korzystałam z uprzejmości mojej szwagierki - posiada ją bo w domku urodził jej sie wcześniak i chciała mieć pod kontrolą przyrost wagowy dziecka, ja korzystam z niej bo moja młodsza córcia bardzo ulewa i też martwie się jej przyrostem wagowym waha jest dokładna, bezpieczna dla maluszka bo ma zaokrąglone brzegi, zapamiętuje ostatni pomiar jest łatwa w obsłudze - polecam mamą chcącym kontrolować wagę swoich pociech\nWagę zakupiłam nie długo po porodzie, gdyż okazało się że moja córcia jest wcześniaczkiem i chciałam kontrolować w domowych warunkach przyrost jej wagi. Nie chciało mi się tak często jeździć do przychodni na pomiar wagi. Waga okazała się świetnym wyborem. Kształt ładnie wyprofilowany, dzięki czemu nie ma możliwości upadku dziecka poprzez zastosowanie zaokrąglonych boczków. waga jest wykonana z wytrzymałego materiału. Plusem jest możliwość ważenia dziecka w pozycji leżącej jak i stojącej. Fajna jest opcja zapamiętywania ostatniego pomiaru i opcja tarowania. Produkt godny polecenia.


Dobowy rekord zakażeń koronawirusem w Hiszpanii - Bankier.pl\nGospodarkaDobowy rekord zakażeń koronawirusem w Hiszpanii\nfot. Paco Freire / Zuma Press\nmarynapilecka 2020-09-19 06:56\nLepiej jako poważny portal podajcie o ile zwiększyli liczbę wykonywanych testów i ile procent z nich było pozytywnych oraz ich skuteczność! Łatwo manipulować liczbami nie podjąć całego ich spektrum. Nie róbcie tak jak śmieciowe wp i gazeta dla plebsu.\nmmonline420 2020-09-18 21:28\nBo zarówno w Hiszpanii jak i Portugalii ponad 2-krotnie (w stosunku do kwietnia) zwiększono liczbę testów. Przy kilku- do kilkunastoprocentowym błędzie testów PCR łatwo jest wykreować dużo przypadków pozytywnych.


Ipanema - Klapki niebieski popularne 653347 - Espadryle - MODA360\nIpanema - Klapki niebieski popularne 653347\nPrezentowany towar Ipanema - Klapki niebieski popularne 653347 - był do kupienia w Answear. Na słońce czy deszcz, na każdy dzień i na wielkie wyjście...Espadryle to za każdym razem rewelacyjny pomysł. Naprawdę komfortowe, a jednocześnie stylowe - dopełnią wszystkie stylizacje, podkreślając unikalność. Sięgnij po Ipanema, jeśli od butów oczekujesz wszystkiego,.. więcej »\nIpanema - Japonki Anatomic Nature\nZobacz wszystkie: Ipanema dla kobiet »\nPrezentowany towar Ipanema - Klapki niebieski popularne 653347 - był do kupienia w Answear. Na słońce czy deszcz, na każdy dzień i na wielkie wyjście...Espadryle to za każdym razem rewelacyjny pomysł. Naprawdę komfortowe, a jednocześnie stylowe - dopełnią wszystkie stylizacje, podkreślając unikalność. Sięgnij po Ipanema, jeśli od butów oczekujesz wszystkiego, co nietuzinkowe. To rozwiązanie spisze się rewelacyjnie bez względu na porę roku. Zamów buty, które zagwarantują Ci niezwykłą klasę oraz radość stąpania także w długie dni. Ipanema - Klapki niebieski popularne 653347 są za każdym razem trafnym wyborem! Sprawdź specyfikację:\nKlapki z kolekcji Ipanema. Model wykonany z materiału syntetycznego. Stabilna podeszwa. Tłoczona podeszwa. Ozdobny detal z przodu. Model na koturnie. Wysokość obcasa: 9, 5 cm. Długość wkładki wynosi: 24 cm. Wymiary podane dla rozmiaru: 37, materiał: syntetyczny Obcas: koturn Skład: Materiał syntetyczny ID produktu: 4941-OBD656 Kod producenta: 81747.23306.\nPoszukujesz obuwia nietuzinkowego? Ipanema jest zatem pomysłem dedykowanym Tobie. Wyszukany design w połączeniu z świetnymi tworzywami i dokładnością wykonania tworzą rezultat, który czaruje. Ipanema - Klapki niebieski popularne 653347 harmonizują z najnowszymi trendami, dzięki czemu zawsze będziesz doskonale w nich wyglądać. Zaczaruj nowym stylem wszystkich - espadryle to buty niepowtarzalne!\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii na temat Espadryle Ipanema - Klapki niebieski popularne 653347


Ktoś zbezcześcił grób w Częstochowie? Napisał "Na sprzedaż" i zostawił numer! - Super Express\nAutor: Częstochowa Info-Video\nFalę oburzenia wśród mieszkańców Częstochowy wywołało zdjęcie jednego z grobów na Cmentarzu im. św. Rocha. Na płycie mogiły znajduje się czerwony napis o treści "Na sprzedaż" z dołączonym numerem telefonu. Mieszkańcy są wstrząśnięci i uważają, że doszło do zbezczeszczenia. Właściciel twierdzi, że to nie on tego dokonał.\nNekropolia św. Rocha to miejsce o długiej historii. Pierwszego pochówku dokonano jeszcze kilkanaście lat przed oblężeniem Częstochowy przez Szwedów. Wedle jednej z teorii był to cmentarz zakaźny przeznaczony dla zmarłych podczas epidemii, inna zaś mówi o tym, że chowani w niej byli pielgrzymi przybyli na Jasną Górę. To właśnie tutaj znaleziono grób, na którym znajdował się napis "Na sprzedaż" oraz numer telefonu do właściciela cmentarnej miejscówki (celowo przez nas zamazany, bu nie narazić go na nieprzyjemności). Skontaktowaliśmy się z nim telefonicznie. Był zaskoczony, że grób został pomalowany.\n- Ja zostawiłem jedynie kartkę, że to miejsce jest dostępne do sprzedaży. Nie pomalowałem grobu. Nie można tez mówić o zbezczeszczeniu, bowiem nie znajdują się tam już żadne zwłoki. Ekshumacji dokonano kilka lat temu. Na płycie nie ma nawet już liter osoby, która tam leżała. Obecnie przebywam kilkaset kilometrów od Częstochowy. Postaram się jednak, by ktoś to usunął - mówi właściciel.\nAdministracja cmentarza nie chce odnosić się do tej pojedynczej sprawy. Przypomina tylko, na jakich zasadach można dokonać sprzedaży miejsca na cmentarzu.\n- Wszystko leży w gestii osoby mającej prawo do tego miejsca. Musi ona jednak przed sprzedaniem grobu usunąć znajdujące się tam szczątki. Dopiero potem może przystąpić do odstąpienia tego miejsca. W jej gestii leży sposób, w jaki tego dokona - mówi osoba z administracji obiektu.\nZdjęcia z grobu opublikowano na Facebooku. Sprawa oburzyła mieszkańców. Bez względu na to, czy są tam zwłoki czy nie uważają, że taki sposób sprzedaży miejsca do pochówku jest skandaliczny.\nA jak wygląda sprawa pod względem prawnym? Jak podaje portal gazetaprawna.pl prawo do grobu przysługuje osobie, która w zawarła umowę z zarządcą cmentarza na pochówek w danym miejscu. Nie musi to być umowa pisemna. Posiadanie prawa do grobu wiąże się także z opłatami administracyjnymi na jego utrzymanie. Prawo polskie nie pozwala na jakikolwiek handel grobami, w których spoczywają osoby zmarłe. Wynika to wprost z braku prawa własności do tego terenu. Nabywca może się spotkać ze skutkami prawnymi w tej sprawie. Ustawa o cmentarzach i chowaniu zmarłych z 1959 roku jasno podkreśla, że prawo do pochówku w tym samym miejscu mają:\nIstnieją jednak przypadki, kiedy można dokonać scedowania prawa do pochówku na konkretnym cmentarzu. Wówczas zależy to tylko i wyłącznie od regulaminu nekropolii, należącej np. do gminy. Praktyka w tej dziedzinie jest różna. Zazwyczaj zarząd cmentarza pozwala na swobodną umowę pomiędzy stronami, z prawem do wglądu.\nDramat na Osiedlu Tysiąclecia w Katowicach! Kobieta skoczyła z dziewiątego pi...


1.6 TDI w Superbie 3 - Motokącik - Autokącik\nDecember 5, 2020 in Motokącik\nNa papierze wygląda marnie: 120km i w zależności od źródła 250-280Nm, ale zawsze coś tam w bonusie jest.\nKtoś ma stockowego i chciałby się podzielić wrażeniami?\nJak ktoś zawirusował, a widzę źe i 150km i 320Nm jest możliwe, to też prosiłbym o opinie.\nMialem golfa 7 z tym silnikiem i to byl muł. Wiec w superbie to bedzie dramat.\n11 minut temu, dzikipzs napisał:\nTypowe auto na taxi\n13 minut temu, Piotrus napisał:\nW dniu 5.12.2020 o 17:43, el_guapo napisał:\nMiałem kiedyś nieprzyjemność jechać takim 1.6 w Fabii. Jazda za karę 😁\nAle jak brak wymagań, a ma się kulać to będzie się kulać\nMały offtop, ale to nic w porównaniu do Fabii 1.4 TDI. Zrobiłem nią trasę Krk-Waw i z powrotem i po 10 chyba już latach nadal mam tiki nerwowe i śni mi się to w koszmarach. W porównaniu do tego wynalazku 1.6 TDI to szczyt kultury.\nEdited December 7, 2020 by dzikipzs\n1.6 TDI jest ponoć chwalonym i raczej bezproblemowym dieslem, ale do superba za mała moc.\n1 minutę temu, robciolas napisał:\nZ 1.4 TDI mam ciekawe wspomnienie 😄\nZima, -10*C, urlop w Międzyzdrojach.\nIdziemy jakąś tam uliczką, przechodzimy obok Fabii, a tu nagle "KŁI KŁI KŁI KLEKELKELEKLEKLEKELKELKELEKLEKLEKELKELKELKELEKLEKELEL".\nChłop odpalił jak się okazało to 1.4 TDI, dźwięk i głośność tego silnika mnie przestraszyła, a potem rozbawiła na cały dzień.\nŚnieg autentycznie sam spadał z tego wozu\nNie wiem co Wy chcecie od tego silnika, moze i rakieta to nie jest, ale mulem bym go nie nazwal. No chyba, ze ktos na codzien jezdzi 200+ Na dodatek potrafi zadowolic sie niewielka iloscia paliwa.\n1,6 TDI 105 km w Octavii III poleci 200 (licznikowe, nie wiem jak rzeczywiste).\nMamy w robocie takie. Rakieta to nie jest ale zawalidroga też. Za to oszczędne bydle. Średnie spalanie u nas przy jeździe mieszanej to 5,5 litra\nTak się składa, ze przez 5 ostatnich dni użytkuje Octavię 3 1.6 TDI w DSG. Mega ekonomiczny samochód, osiągniecie 5,2l po mieście nie stanowi większego wyzwania. Na trasie Czestochowa Katowice 4,4l. Muszę przyznać ze nie pamietam kiedy ostatnio jeździłem na kolach 16”, które są bardzo komfortowym rozwiązaniem. Mam również wrażenie ze 1.6TDI jest cichsze od 2.0TDI, którym dziś podróżowałem. Ogólnie brakowało mi auto hold przy tej skrzyni. Idealny silnik dla osób, które nie oczekują sportowych doznań.\nSkoro 1.5TSI w superbie dawało radę to 1.6TDI również uciągnie lecz bez jakichkolwiek emocji. Osobiście bym diesla nie kupił, ponieważ TSI jest równie dobrze ekonomiczne przy rozsądnym podejście z pedałem gazu.\nW dniu 7.12.2020 o 22:38, johny napisał:\nTylko 1.5 TSI ma 150 kucy a 1.6 TDI w tym przypadku 120km czyli przepaść (a normalnie 1.6 ma 105km).\n56 minut temu, Camel napisał:\nOba maja taki sam moment\nEdited December 10, 2020 by johny\n11 minut temu, johny napisał:\nCzy osiągi też mają takie same?\n59 minut temu, mrBEAN napisał:\nNieeee. Tylko nie to. Znowu będzie dyskusja o Nm w dieslu vs benzyna? 🤣\nJa nie zamierzam dyskutować ale urzekło mnie po prostu, i nie omieszkałem zapytać, o to co istotne\n18 hours ago, mrBEAN said:\nPrzecie wazne ze ma turbokopa bo nie licza sie przeciez cyferki tylko subiektywne odczucia 😀\nCzipnac takiego klekota na 150 kuca i da rade nawet w Superbie, bo przeciez to nie jest ciezarowka\nW dniu 7.12.2020 o 16:57, wladmar napisał:\nkolega z pracy miał taką Fabię 1.4 TDI. Zawsze było wiadomo że wjeżdża na parking bez wygląda z okna. Tego dźwięku nie da się pomylić z innym silnikiem, podobnie jak kiedyś dźwięku silnika daewoo tico.\nDźwięk to jedno, to że to nie jedzie to drugie, ale najbardziej denerwujące były wibracje i to przy dowolnej prędkości. Po prostu czuć na budzie, pedałach, lewarku zmiany biegów, kierownicy. Po 5 kkm chyba stawy w rękach i kolana do wymiany.\nMasaż ciała w cenie. Parkinsona można się nabawić\nRozważałem 1.6TDI, bo opinie ma ogólnie bardzo dobre jednak do Superba to jednak chip raczej wymagany.\nKivi robił O3 z tym motorem, wypluło 113KM/276Nm w serii, po chipie 160KM/350Nm.\nTych wibracji jest jeden +, w zimie nie trzeba odśnieżać, sama się otrzepuje\nOn 12/5/2020 at 5:43 PM, el_guapo said:\nMiałem w Leonie z wypożyczalni, wydawał się dość głośny, niezbyt szybki ale wystarczający.\nW dniu 7.12.2020 o 17:16, robciolas napisał:\nPotwierdzam, to bardzo fajny motor jak się komuś nie spieszy. Bardzo oszczędny i bezproblemowy.\nDo Superba za słaby.\nW dniu 7.12.2020 o 16:12, dzikipzs napisał:\na to ciekawe, ja mam w rapidzie i jest to jedno z najszybszych aut wśród ktorych sie poruszam (a poruszam się sporo)\nW dniu 7.12.2020 o 16:48, mrBEAN napisał:\nw fabii to były 75 lub 90 KM. Taka 75 jeździłem prawie 3 lata i przeżyłem\nja pisałem 115 km w rapidzie. 200 tys przejechane. Auto lekko nie ma. Jazda dosyć dynamiczna, kręcę obroty i używam biegów niższych niż 4 tak aby jechało i nic się nie dzieje\nW dniu 15.12.2020 o 15:38, chojny napisał:\nPotwierdzam, to bardzo fajny motor jak się komuś nie spieszy.\nmnie się zawsze śpieszy i jest ok\nBardzo oszczędny i bezproblemowy.\nmyśle, że to zależy czego ktoś oczekuje. Są dwazero jeśli komuś mało\nW dniu 10.12.2020 o 17:55, johny napisał:\nJak maja taki sam moment na silniku, to benzyna będzie mieć większy na kołach, a co za tym idzie będzie szybsza w dolnym zakresie obrotów.\nW służbowych Golfach VII zerwało kilka rozrządów, nawet w takim 99 tys km i niecałe 2 lata (VW wymieniał słupek).\nPoza tym zdarza się opiłkowanie pompy i wycie skrzyni biegów (dokładnie to łożysk mechanizmu różnicowego), tak to dają radę pod nogami przedstawicieli handlowych...\nW żony służbowej Octavii z tym motorem pasek rozrządu zmieniony jakoś przy 40 tys km, hałasował.\nEdited December 16, 2020 by Cendra\n42 minuty temu, wilu napisał:\nTo było 1.6 TDI 105 KM.\nW kategorii da się przeżyć, to ludzie maluchami z przyczepami do Grecji jeździli i też przeżywali


Biurowiec EQ2 w Warszawie na ukończniu – Portal Nieruchomości\nfot. EQ2 Waryński\nButikowy biurowiec wpisuje się w aktualne wymagania firm związane ze środowiskiem pracy.\nNa terenie kompleksu powstaną zielone wyspy z bujną roślinnością i małą architekturą, uprzyjemniające spotkania i rekreację. Na dobry klimat i samopoczucie osób zatrudnionych w biurach zapracuje m.in. duży zielony dach budynku. Roślinność, która się na nim znajdzie, została specjalnie dobrana z myślą o ulach miejskich i zasiedlających je pszczołach. Ich obecność przysłuży się otaczającej zieleni i sąsiedzkiemu ekosystemowi. Strefa relaksu wypełniona bogatą zielenią zostanie zaaranżowana zarówno w otoczeniu EQ2, jak i wewnątrz budynku, w którym wyjątkowe rośliny wzbogacą aranżację części wspólnych.


Koralina, Neil Gaiman – ANTYMATERIA\n13/01/2012 21/09/2016 · Zamieszczone w Dla dzieci i młodzieży, Fantasy, Literatura angielska · Tagi Koralina, Neil Gaiman ·\n9 uwag do wpisu “Koralina, Neil Gaiman”\n13/01/2012 o 07:35\nWidziałam film i bardzo mi się podobał, po książkę na razie nie mam zamiaru sięgać, ale narobiłaś mi ochoty na ponowne obejrzenie animacji :D\n13/01/2012 o 08:49\nMuszę przeczytać a potem zabiorę się za film:))\n13/01/2012 o 10:52\nNie widziałam filmu, czytałam książkę. Przede wszystkim podziwiam Neila Gaimana za to, że był w stanie stworzyć zupełnie nową oryginalną opowieść dla dzieci. W masie adaptacji różnego typu starszych bajek i ludowych legend „Koralina” tchnie świeżością. Czytałam też Opowieści Cmentarne. Kolejna mroczna opowieść. Może powinnaś zacząć jednak od powieści dla dorosłych Gaimana? Polecam Chłopaków Anansiego.\nCzytałam 'Koralinę' razem z córką, to znaczy ona ją sobie wypożyczyła, a ja podczytywałam ;)\nWidziałam również film i podobała mi się zarówno książka jak i ekranizacja.\n13/01/2012 o 12:22\nJa tam Gaimana uwielbiam :)\nanimacja była prześwietne, zwłaszcza ten kot:)\n15/01/2012 o 00:58\nZamierzałam czytać, licząc na coś lepszego od (marnego w mojej ocenie) filmu animowanego. A teraz już nie wiem, czy warto…\n15/01/2012 o 16:16\nPrzeczytałabym ale skąd brać na to wszystko czas??? Ehh :(\n15/01/2012 o 21:59\nBardzo dobra kolejność :>\nInnego życia nie będzie, Maria Nurowska


12 najlepszych noclegów w pobliżu Kościoła Matki Boskiej Bolesnej i Św. Wojciecha w Opolu, noclegi Kościół Matki Boskiej Bolesnej i Św. Wojciecha w Opolu - Meteor\nStrona główna Kościół Matki Boskiej Bolesnej i Św. Wojciecha w Opolu\nNoclegi w pobliżu Kościoła Matki Boskiej Bolesnej i Św. Wojciecha w Opolu\nNazywany Kościołem Na Górce – Kościół Matki Boskiej Bolesnej i św. Wojciecha w Opolu nosi tę powszechną nazwę dzięki umiejscowieniu go na najwyższym wzgórzu tego miasta – Wzgórzu Uniwersyteckim, określanym wśród miejscowych mianem Opolskiego Akropolu.\nKościół Matki Boskiej Bolesnej i św. Wojciecha nawiązuje do historii i tradycji chrześcijaństwa na terenach Polski. Według tradycji, to właśnie na Opolskim Akropolu święty Wojciech nawracał ludność słowiańską na chrześcijaństwo głosząc Słowo Boże. Na pamiątkę tego wydarzenia, na miejscu jego kazań został wybudowany kościół, którego początki sięgają prawdopodobnie 1000 roku.\nWtedy to wybudowano budowlę drewnianą, która nie przetrwała do naszych czasów. Została bowiem zastąpiona w 1400 roku okazałą budowlą w stylu gotyckim z cegły. Jej fragmenty można dostrzec w murach prezbiterium, które ma charakterystyczne dla tamtych czasów przypory oraz okna w kształcie ostrołuków. Również murowana budowla jednak nie miała możliwości zachowania się w postaci niezmienionej, ze względu na liczne pożary i zniszczenia w dawnych latach. Dzisiejszy styl zawdzięcza odbudowie w stylu barokowym z rokokową fasadą, obecnie nawiązującą bardziej do stylistyki kościołów wczesnoromańskich.\nWe wnętrzu Kościoła Matki Boskiej Bolesnej i św. Wojciecha zachowały się liczne elementy barokowego wystroju. Do najcenniejszych zabytków sztuki sakralnej należą m. in.: otoczony kultem obraz Matki Boskiej Częstochowskiej z Brodów znajdujący się w bocznej kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej, w nawie głównej mieści się przywieziony w 1946 roku ze Stanisławowa obraz alegoryczny przedstawiający Niepokalaną, a także barokowy ołtarz znajdujący się od 1875 roku w prezbiterium z obrazem przedstawiającym Chwałę św. Wojciecha.\nW podziemiach kościoła znajdują się groby dobrodziejów świątyni, a także duchownych, wśród nich błogosławionego Władysława Hermana, biskupa Jana Kropidły czy dominikanów, którzy przez wiele lat opiekowali się świątynią, aż do XIX wieku. W 2005 roku kościół otrzymał relikwie swojego patrona – świętego Wojciecha, które zostały podarowane w srebrnym relikwiarzu przez księdza prałata Zygmunta Nabzdyka.\nPolecane obiekty w pobliżu Kościoła Matki Boskiej Bolesnej i Św. Wojciecha w Opolu


Forum Ogrody.com Zobacz wątek - Stary staw do oczyszczenia\nTeraz jest Pt kwi 19, 2019 5:37 am\n#2138 przez northstar\nSo maja 26, 2018 2:27 am\nInteresuję się zakupem działki ze starym stawem który nigdy nie był pielęgnowany i nikt nigdy go nie oczyszczał. Z tego co mówią obecni wlasciciele staw byl kilka razy zarybiany ale obecnie nie ma śladu ryb. Na tafli wody widoczne są duże skupiska glonów, woda jest zielona i mętna i tutaj moje pytanie: jest jakiś sposób na pozbycie się glonów z wody. Jak sprawdzić czy są w nim jakieś ryby?Staw otoczony jest drzewami liściastymi, nie ma odpływu. Licze na pomoc, dziekuje\nN kwi 01, 2018 9:59 pm\nRe: Stary staw do oczyszczenia\n#2178 przez oczkowodne\nWt cze 05, 2018 8:51 pm\nmasz zdjecie stawu?\n#2674 przez northstar\nŚr gru 05, 2018 7:16 pm\njeszcze nie mam, podeślę wiosną.\n#2683 przez oczkowodne\nPn gru 10, 2018 11:15 am\nStaw prawdopodobnie jest żyzny i ma mocno podwyższony poziom biogenów (związki fosforu i azotu), na dnie jest prawdopodobnie duża warstwa mułu i liści. Bez profesjonalnych badań wody, mułu i zdjęć raczej dużo nie doradzę. Wykonaj badania. Ryby mogły się podusić lub zatruć amoniakiem lub gazami gnilnymi - przyczyn może być wiele. Prawdopodobnie czeka cie mechaniczne czyszczenie stawu z glonów i mułu (odkurzacz szlamowy, pompa strażacka lub wręcz koparka), później dodanie preparatów odkażających lub wapnowanie stawu, po jakimś czasie aplikacja preparatów mikrobiologicznych ecogerm do rozłożenia resztek osadów i poprawy jakości wody, uzdatnienie parametrów wody (ph, kh), nasadzenia właściwych roślin wodnych i stała pielęgnacja. Na tą chwilę mam za mało szczegółów.\n#2688 przez northstar\nco powinienem zbadac i gdzie? ph, kh?\n#2860 przez Kernor\nSo sty 19, 2019 11:22 pm\nwszystko powinienies zbadac, kh, gh, ph, fosforany, azotany, amoniak, najlepiej w laboratorium bo paski lub testy kropelkowe mozna sobie wsadzic......


Strona do uzupełnienia\n1. Dane statystyczne Głównego urzędu Statystycznego\nhttp://strateg.stat.gov.pl - system monitorowania rozwoju,\nw tym: strategie, programy, polityka spójności, wskaźniki, metadane i analizy (zob. także – portal edukacyjny)\n2. Dane na temat sytuacji dzieci i młodzieży - dane statystyczne\nZobacz: UNICEF , analizy statystyki w tym: demografia, edukacja, zdrowie, zachowania zdrowotne, rodzina, ubóstwo, piecza zastępcza, przemoc, wypadki, sport i rekreacja.\nRaporty UNICEF o sytuacji dzieci i młodzieży\nW prezentowanym raporcie UNICEF podsumowuje rok 2012, opisuje obecną sytuację humanitarną na świecie, identyfikuje najbardziej zapalne obszary oraz przedstawia dane dotyczące potrzeb finansowych na 2013 rok.\nRaport UNICEF: Ponad 30 mln dzieci w najbogatszych krajach świata żyje w ubóstwie.\nDostępu do podstawowych dóbr, niezbędnych do prawidłowego rozwoju nie ma, wg najnowszych badań UNICEF, ponad 13 mln dzieci w Unii Europejskiej (wraz z Norwegią i Islandią). W Polsce jest to prawie 1,3 mln dzieci.\nRaporty Rzecznika Praw Dziecka\nPrzemoc w wychowaniu. Między prawnym zakazem a społeczną akceptacją. Monitoring Rzecznika Praw Dziecka”


Domy na sprzedaż: powiat poznański gmina Murowana Goślina | Morizon.pl\nmorizon.pl domy wielkopolskie Murowana Goślina\npoznański Murowana Goślina - dom na sprzedaż\nDomy na sprzedaż: powiat poznański, gmina Murowana Goślina\nZnaleziono 27 ogłoszeń, średnia cena 581 981 zł (3271 zł/m²)\nDom szeregowy w cenie mieszkania- Murowana Goślina\nPrzedsiębiorstwo budowlane z wieloletnim stażem przedstawia Państwu swoją najnowszą inwestycję: Domy szeregowe przy Storczykowej w Murowanej Goślinie. Jest to idealne rozwiązanie dla osób szukających miejsca zamieszkania poza dużym miastem, jako alternatywa dla mieszkania w bloku. Powstają one pomiędzy ulicami Storczykową i Konwaliową, w sąsiedztwie Puszczy Zielonka. Oferujemy sześć domów w zabudowie szeregowej o powierzchni 99 m2 każdy, wraz z\nNowoczesny Dom w cenie Mieszkania\nNa sprzedaż nowoczesny komfortowy dom zlokalizowany w Murowanej Goślinie (Boduszewo). Dom w zabudowie bliźniaczej wykonany w podwyższonym standardzie deweloperskim z najwyższej jakości materiałów. -Drzwi antywłamaniowe -Brama garażowa sterowana pilotem -Rolety okienne sterowane elektrycznie -Instalacja wodna,sanitarna, elektryczna ,RTV, alarmowa, -Parter ogrzewanie podłogowe -Piętro grzejniki i podłogowe ogrzewanie w łazience -Piec Eko groszek z\nDom w Murowanej Goślinie 121 m2 SUPER HIT\nProponuje Państwu dom w nowoczesnej zabudowie bliźniaczej zlokalizowany w Murowanej Goślinie w spokojnej okolicy. Dom ma metraż 120,05 m2 i składa się z 4 pokoi. Działka na której leży nieruchomość ma powierzchnie ok. 350 m2. Układ pomieszczeń jest niezwykle funkcjonalny i doskonały także dla rodziny 5 osobowej. To także idealne miejsce dla miłośników przyrody, pieszych wycieczek oraz innych form aktywności. Bliskość Puszczy Zielonki pozwala na\nDOM NA 2,5 HA DZIAŁCE W PUSZCZY ZIELONCE\ndziałka 25 400 m²\n| Na nieruchomość składają się, dom murowany parterowy o powierzchni użytkowej 73 m2, (3 pokoje, kuchnia łazienka), domek letni w konstrukcji szkieletowej o powierzchni około 50 m2, zabudowania gospodarczo wypoczynkowe z paleniskiem i grillem. Zabudowania stoją na działce o powierzchni 2.5400 ha. Na działce las, łąka, mokradło z możliwością pogłębienia i założenia stawu. Działka częściowo ogrodzona. Jedna z ostatnich działek w sercu Puszczy\nPiękny dom 125 m2 w Murowanej Goślinie\nPiękne osiedle Słoneczne Wzgórza w samym sercu Murowanej Gośliny. Mamy do zaoferowania domy w nowoczesnej zabudowie bliźniaczej o metrażu 125 m2 zlokalizowane w samym sercu Murowanej Gośliny w cichej i spokojnej okolicy z pięknym widokiem z okien na tereny zielone. Domy mają powierzchnię 125 m2 i zlokalizowane są na działkach o powierzchni ok.450 m2. Układ pomieszczeń jest niezwykle funkcjonalny a góra domu może składać się z 3 lub 4 pokoi\nDom o powierzchni ok. 140 m2 + piwnica i garaż. Wybudowany w tradycyjnej technologii, 40 letni w dobrym stanie ( nie wymaga remontu). Dom pusty gotowy do przejęcia. Dom może pełnić funkcję mieszkalną jak i pod cichą działalność. Rozkład: Piętro: kuchnia 17m2, salon z wyjściem na taras 22 m2, pokój 16 m2, pokój 16 m2,pokój 25 m2, toaleta, łazienka z prysznicem. Piwnica: zagospodarowana pod mieszkanie, pokoje, łazienka, niezależne wejście z\nPIĘKNIE POŁOŻONY DOM 160M2 W OKOLICY POZNANIA\nOFERUJĘ NA SPRZEDAŻ PIĘKNY DOM O POWIERZCHNI 160M². NIERUCHOMOŚĆ ZNAJDUJE SIĘ W BODUSZEWIE. Dom znajduje się na skraju Puszczy Zielonka, w pięknej okolicy, blisko lasu i jezior. Jednocześnie jest w odległości 20 minut od Poznania. Wokół duży ogród (działka 1750 m²) , gdzie znajduje się dużo drzew owocowych i ozdobnych. Ogrzewanie gazowe, przydomowa oczyszczalnia ścieków, przyłącze do kanalizacji. Dom został wybudowany w\n| CENA DO NEGOCJACJI ! Dom o powierzchni około 200 m2, zlokalizowany w centrum Murowanej Gośliny. Działka 688 m2. Stan surowy zamknięty (częściowo.) Budynek piętrowy, wybudowany z cegły ceramicznej kratówki. W części budynku zamontowane okna z potrójną szybą. Rozprowadzona instalacja elektryczna. Rozkład pomieszczeń: parter: - salon 48 m2, - kuchnia, - pomieszczenie gospodarcze, - 3 duże pokoje, - łazienka. piętro: przestrzeń\nSprzedaż. Dom 215m2. Piękny Ogród. Działka 1112m2. Murowana Goślina - więcej zdjęć dostępnych na stronie www.imperium-nieruchomosci.pl Przedmiotem sprzedaży jest przestronny, wygodny dom o powierzchni 215m2 z garażem i gustownie zagospodarowanym ogrodem, położony na działce 1112m2 w Murowanej Goślinie. Dom został wybudowany w 1985 roku. Dom posiada wysoki parter oraz piętro. Na parterze znajduje się salon ze stylowym kominkiem, duża kuchnia,\ndziałka 1589 m²\nKupujący nie płaci prowizji !!!! Polecam do kupna piękny i nowoczesny dom ( 226 mkw ) wolnostojący położony w Rakowni koło Murowanej Gośliny w otulinie Puszczy Zielonki, na działce o powierzchni 1589 mkw. Dom wybudowany w 2011r, z najlepszej jakości materiałów, spełniający wymogi domu pasywnego,według indywidualnego projektu. Ogrzewanie podłogowe w całym domu z bezobsługowej pompy ciepła,rekuperacja z wentylacją, okna drewniane trzyszybowe.\nOFERTA ZAWIESZONA Duży, luksusowy dom na ogromnej działce. Możliwość urządzenia przestronnej posiadłości rodzinnej. Jest też możliwe urządzenie oprócz domu - siedziby firmy. Szerokie możliwości wykorzystania do prowadzenia działalności gospodarczej. Dwa niezależne wjazdy na działkę bezpośrednio z drogi wojewódzkiej, o nośności pozwalającej na wjazd samochodów ciężarowych. Dom oddalony od drogi o 40m, jest możliwość postawienia budynków\nNA SPRZEDAŻ/WYNAJEM POSIADŁOŚĆ NA DZIAŁALNOŚĆ LUB GOSPODARSTWO W DŁUGIEJ GOŚLINIE. Przedmiotem sprzedaży/wynajmu jest posiadłość zagospodarowana o powierzchni 7000 m2 (pow. użytk. 2200m2) na której znajdują się: budynek mieszkalny, 2 budynki gospodarcze - w jednym z nich garaż na 5 samochodów. , usytuowana w Długiej Goślinie. Trzykondygnacyjny dom posiada piwnice, parter i piętro, do budynku prowadzą dwa wejścia. Parter składa się: z\nBoduszewo 3 oferty\nRakownia 2 oferty\nŁopuchowo 1 oferta\nMieszkania na sprzedaż Murowana Goślina (gm.)\nDziałki na sprzedaż Murowana Goślina (gm.)


Przepis na: Zapiekany makaron nadziewany kurczakiem, orzechami, serem pleśniowym i zielonym groszkiem - Blog kulinarny - Kuchnia Marty\n04 Paź 2014\nMakarony / Obiad / Przepisy\nZapiekany makaron nadziewany kurczakiem, orzechami, serem pleśniowym i zielonym groszkiem\nUwielbiam dania z makaronem. Dziś zapraszam na zapiekany makaron nadziewany kurczakiem, orzechami, serem pleśniowym i zielonym groszkiem. Pyszny, aromatyczny farsz to raj dla podniebienia.\n250 g makaronu, który można nadziewać (użyłam paguri Magie di Pasta Zara – koszyczki)\n2 filety/piersi z kurczaka\n120 g zielonego groszku (może być mrożony)\n50 g sera pleśniowego (użyłam niebieski Lazur)\n100 ml śmietanki 18% do sosów i zup\n100g drobno posiekanych włoskich orzechów\n6 łyżek śmietanki 18% do sosów i zup\n100 g sera mozzarella do pizzy\nDo wrzącej, lekko osolonej wody z dodatkiem oliwy wrzucamy makaron i gotujemy zgodnie z zaleceniami producenta. Odcedzamy, zahartowujemy zimną wodą i każdą sztukę oddzielnie układamy na płaskiej powierzchni.\nNa patelni podgrzewamy oliwę, dodajmy 2 cebule pokrojone w drobną kostkę i podsmażamy. Filety z kurczaka płuczemy, oczyszczamy i kroimy w dość drobną kostkę. Dodajemy do cebuli i smażymy co jakiś czas mieszając. Wszystko dusimy ok. 15-20 minut. Po tym czasie dodajemy czosnek przeciśnięty przez praskę i orzechy włoskie.\nZielony groszek gotujemy al dente (ok 3 minut) i dodajemy do kurczaka. Całość chwilę podsmażamy, dodajemy śmietankę i pokruszony ser pleśniowy. Czekamy aż śmietana odparuje, a ser się rozpuści, doprawiamy do smaku solą i pieprzem i odkładamy farsz na bok aby przestygł.\nMakaron nadziewamy farszem i układamy w naczyniu żaroodpornym lub innym naczyniu do zapiekania.\nSer mozzarella ścieramy na tarce o dużych oczkach, dodajemy do niego jedno jajko, 3 łyżki śmietany, mieszamy i doprawiamy solą i pieprzem. Polewamy makaron i wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 200 stopni i zapiekamy aż wierzch delikatnie się zarumieni. Całość posypujemy posiekaną natką pietruszki.\n#filety z kurczaka #makaron nadziewany kurczakiem #makaron zapiekany #orzechy włoskie #ser pleśniowy #zielony groszek\nPieczone jabłko z konfiturą, orzechami i karmelem pod bezową pierzynką\nPulpeciki ryżowo marchewkowe z serem i sosem z grzybów leśnych\nTartaletki orzechowe z czekoladowym kremem\nMakaron z łososiem i zielonym groszkiem\nPieczony camembert z figami i rozmarynem\nCamembert pieczony z bakaliami w cieście francuskim


Dom wolnostojący 154 m² z parkingiem na sprzedaż Oświęcim\nZagrodowa, Stare Stawy, Oświęcim, małopolskie\n3 110,39 zł/m²\ndom wolnostojący 5 500 m² garaż w bryle budynku 2017\nCena: 479 000 zł (3 110,39 zł/m²)\nCharakterystyka domu 154 m², 5 pokoi (3 sypialnie), 2 łazienki; stan: do wykończenia\nŹródło: biuro nieruchomości\t: pośrednictwo i wyceny nieruchomości DOMUS s.c. Barbara Woszczyna Małgorzata Rams, zaktualizowane: 25.04.2018\nnumer ogłoszenia: DMU-DS-1222-1\nAdres: Zagrodowa, Stare Stawy, Oświęcim, oświęcimski, małopolskie\nWysoka funkcjonalność, estetyka i ciekawy design to niewątpliwie zalety inwestycji. (...)\nOferujemy do sprzedaży dom jednorodzinny, wolnostojący o powierzchni użytkowej 154m 2 położony na działce o pow. ok 5a. Na parterze jest wiatrołap, salon, kuchnia, łazienka, pokój, pow.gospodarcze oraz garaż. Na piętrze są trzy pokoje, łazienka oraz garderoba. Pomieszczenia są w pełnej wysokości, nie posiadają skosów.\nściany murowane z pustaków ceramicznych, stropy betonowe, ocieplony styropianem 15cm, otynkowany, dach dwuspadowy kryty dachówką ceramiczną, okna PCV, drzwi zewnętrzne, brama garażowa, wykonane instalacje: wod-kan, elektryczna, gazowa, centralnego ogrzewania gazowego (kaloryfery, piec gazowy typu Brotje PWHC 24 ) wymiennie częściowo lub w całości centralne ogrzewanie podłogowe, wylewki, tynki maszynowe, schody betonowe wylewane.\nOddanie inwestycji planowane jest na wrzesień 2018r. Ostateczny wygląd oraz parametry budynków mogą się nieznacznie różnić od prezentowanych na stronie internetowej. Kupujący nie płaci 2% podatku PCC.\nProszę o więcej szczegółów na temat tej nieruchomości: na sprzedaż 154 m, Oświęcim.


Zdrowa prawda: Podsumowanie fobii - Narządy\nCzy masz jakieś fobie? Jeśli nie masz pewności, czym jest fobia, jest to irracjonalny lęk przed osobą, miejscem, rzeczą lub sytuacją. Fobie są w rzeczywistości rodzajami zaburzeń lękowych, a osoba z fobią zrobi wszystko, co w ich mocy, aby uniknąć tego, co wywołuje u nich ten ogromny strach.\nOsoba z fobią, która zmaga się z ich lękiem, doświadcza ogromnego stresu, co może przeszkadzać w ich funkcjonowaniu.\nWażne jest, aby wiedzieć, że fobia jest znacznie cięższa niż samo bycie. Fobie powodują, że ludzie organizują lub zmieniają swoje życie, aby uniknąć fobii za wszelką cenę.\n10 najczęstszych fobii to:\nOphidiophobia - strach przed wężami\nAcrophobia - lęk wysokości\nCynophobia - strach przed psami\nAstrafobia - strach przed piorunami / oświetleniem\nKlaustrofobia - strach przed małymi przestrzeniami\nMystofobia - lęk przed zarazki\nAerofobia - strach przed lataniem\nTrypofobia - strach przed dziurami\nLista fobii przechodzi w setki i obejmuje strach przed kurczętami, lęk przed krwią, strach przed zaangażowaniem (tak, to w rzeczywistości fobia), a nawet strach przed Bogiem.\nKiedy dana osoba staje w obliczu swojej fobii, może doświadczyć następujących objawów:\nŻycie w skrajnym strachu\nNie można funkcjonować\nChokin g wrażliwość\nMotyle w żołądku, niełatwe trawienie\nWiększość fobii rozwija się we wczesnym wieku i rzadko rozwija się fobia po 30 roku życia. Fobie mogą rozwinąć się w wyniku ekspozycji na stresującą sytuację, doświadczenie, zdarzenie lub mając świadomość fobii członków rodzin i przyjmując ją jako własną.\nJak wspomniano, rzadko się rozwijają nowe fobie po 30 roku życia, ale wiele osób zgłasza, że im są starsze, tym większa ich liczba lęk wysokości. Dzieje się tak dlatego, że wraz z wiekiem odczuwamy większą podatność na uszkodzenia, dlatego staję się coraz bardziej niespokojna.\nJeśli twoja fobia nie ingeruje w twoje codzienne życie, nie potrzebujesz leczenia. Jeśli tak, po prostu nie możesz tak żyć, a leczenie jest wysoce zalecane. Typowe terapie fobii obejmują leki i terapię ekspozycją, w której stopniowo narażasz się na wszystko, czego się boisz.\nPodobnie jak w przypadku wielu terapii, nie ma jednego uniwersalnego sposobu leczenia. Przed odzyskaniem kontroli możesz potrzebować różnych terapii.\nLeczenie bezsenności i behawioralne terapie w celu poprawy snu\nWraz z wiekiem starzeją się i żyją dłużej niż kiedykolwiek, problem Medycznych postępów i długowieczności wydaje się być rozwiązany... prawda? Źle. Podczas gdy seniorzy żyją dłużej niż kiedykolwiek, mają też całą masę innych spraw, o których mówią badania, a to dlatego, że na dłuższą metę starsi ludzie są znacznie bardziej chorzy niż wcześniej.\nChoroba Parkinsona, otępienie Lewy'ego i zaburzenie zachowania REM (RBD) Czytaj Więcej


Kaczanowski: Ma nieodpowiedni życiorys, z którego jest dumny - - 2021-07-27\nKaczanowski: Ma nieodpowiedni życiorys, z którego jest dumny\n2021-07-27, Rozmowa tygodnia\n- Na wstępie proszę przyjąć najserdeczniejsze życzenia z okazji 70 urodzin i powiedzieć, skąd pan pochodzi, bo nie jest pan rodowitym gorzowianinem?\n- Serdecznie dziękuję za życzenia. To prawda, urodziłem się 28 lipca 1951 roku w Kwilczu, 70 kilometrów od Gorzowa jadąc starą trasą do Poznania. Mieszkałem w tych okolicach dziesięć lat i jeśli czegoś naprawdę się nauczyłem od Wielkopolan, to gospodarności.\n- Przeprowadzka do Gorzowa czym była spowodowana?\n- Mój ojciec otrzymał propozycję dalszej pracy na kolei w tym rejonie i mogę powiedzieć,\nże w zasadzie od 60 lat jestem gorzowianinem. Nie wiem, kiedy to wszystko tak szybko zleciało, ale każdy chyba zadaje sobie podobne pytania, kiedy przychodzi mu świętować okrągłe lata.\n- Ma pan jeszcze związki z miejscem urodzenia?\n- W Kwilczu, niestety, nikt już nie mieszka z mojej rodziny. Ale ze względu na to, że miałem aż dziewięcioro rodzeństwa i niektórzy z nich pozostali w regionie, to ten kontakt z rodziną nadal jest bardzo szeroki. Co prawda część rodzeństwa niestety odeszła, jeden z braci, górnik na emeryturze, mieszka na Śląsku, a dokładnie w Knurowie, w okolicach Zabrza, ale są rodziny tych, których pożegnaliśmy. Staramy się corocznie organizować przynajmniej jeden taki rodzinny zlot, najczęściej czynimy to w okolicach Międzychodu, gdzie mieszkają moje dwie siostry i o frekwencję nigdy nie musimy się martwić. Najbliższe takie spotkanie czeka nas w połowie sierpnia i już nie mogę się doczekać, ponieważ będzie powiązane także z moimi urodzinami.\n- Wielu pamięta pana jako wojewódzkiego inspektora Inspekcji Handlowej w Gorzowie, wcześniej bankowca, ale pańska droga zawodowa jest zdecydowanie bogatsza. Zaczynał pan jako?\n- Jako młody chłopak poszedłem w ślady ojca i trafiłem na PKP. Przez kilkanaście lat pracowałem najpierw jako ślusarz, potem brygadzista i mistrz w Wagonowni przy naprawie wagonów. Do dzisiaj mam w domu galowy mundur kolejarza.\n- Jako wojewódzki inspektor wziął się pan za ,,chrzczone’’ paliwo. Jak to było?\n- Było to już w 2002 roku, kiedy w Polsce ten proceder stał się nagminny. Oczywiście wszystkich nie mogliśmy skontrolować, ale lubuskie stacje były wtedy pod naszą lupą. Powiem szczerze, że to co się wtedy działo z paliwem, to był dramat. Mieliśmy wtedy do czynienia z mafijnym wręcz układem. Dodam nieskromnie, że w oparciu o nasze lubuskie doświadczenia Sejm przyjął ustawę o kontroli jakości paliw. Od strony zawodowej uważam to za jeden z moich największych sukcesów, choć przyznaję, że był to dla mnie trudny okres. Pojawiały się wobec mnie sugestie, żebym zaprzestał niektórych kontroli.\n- Jakiś medal potem pan za to dostał?\n- Nawet dyplomu nie otrzymałem. Widocznie mam nieodpowiedni życiorys, z którego jestem dumny.\n- Jeszcze zapewne do niego wrócimy, ale najpierw chciałbym zapytać się, za co lubi pan Gorzów?\n- Jest pięknie położony nad Wartą i Kłodawką, do której dopływa jeszcze struga Srebrna, a w Santoku do Warty wpływa Noteć. Jak ktoś kiedyś wyliczył Gorzów leży także na siedmiu wzgórzach. Lubię również panujący tutaj specyficzny klimat wielokulturowości. Myślę, że jesteśmy ponadto miastem rodzinnym, a przyczyniły się do tego duże zakłady produkcyjne. Swoją drogą, największy, czyli Stilon\n7 lipca obchodził 70-lecie swojego istnienia. Jest więc starszy ode mnie o równo trzy tygodnie. To tak na marginesie.\n- Nie wszyscy o tym pamiętali.\n- A powinniśmy, bo to wielka tradycja i wspaniała historia. Do dzisiaj w Polsce, jeśli mówi się\no Gorzowie, to wielu pamięta nas, między innymi z produkcji taśm magnetofonowych, żyłki wędkarskiej, naciągów tenisowych, potem dyskietek i kaset wideo. Stilon to było małe miasteczko, które potrafiło same o siebie zadbać, ale i o miasto, budując potężną infrastrukturę oświatową, medyczną, gastronomiczną, wczasową czy sportowo-kulturalną.\n- A naszych mieszkańców za co pan lubi?\n- Za racjonalne myślenie w wielu sprawach. Zarówno politycznych, jak i społecznych czy takich codziennych. Często rozmawiam z mieszkańcami na różne tematy i widzę, że mają bardzo szeroki ogląd na miejskie sprawy, świetnie rozumieją problemy, z jakimi boryka się miasto, ale wysuwają też ciekawe propozycje do dyskusji. Podobna mi się również podejście gorzowian do spraw trudnych, jak choćby pandemii. Rozumieją, że trzeba dbać o zdrowie, szczepić się, żeby jak najszybciej odsunąć od siebie panującą zarazę. Może jeszcze nie wszyscy, ale liczę, że zdołamy w niedługim czasie zyskać społeczną odporność. Jest to ważne, bo lepiej chodzić na wesela niż stypy. Poza tym niektórzy\nw mojej rodzinie przechorowali covida, a starszy o 5 lat brat, zmarł parę lat temu na powikłania związane z grypą. Dlatego jestem bardzo świadomy, czym to się może skończyć, jeśli nie słucha się lekarzy i epidemiologów.\n- Czy mieszkańcy nie są czasami zbyt marudni?\n- Ja uważam, że są pragmatyczni w swoich ocenach. Podam przykład. Drugi sezon jest realizowany projekt ,,Dobry Wieczór Gorzów’’. Okazuje się, że mieszkańcy wychwalają to działanie, a więc umieją docenić to co dobre.\n- Pana zdaniem Gorzów pięknieje, czy jest miastem zaniedbanym?\n- Dla mnie pięknieje, ale żeby mieć rzeczywisty obraz naszego miasta musimy jeszcze trochę poczekać. Mam nadzieję, że po skończeniu tych głównych remontów i inwestycji łatwiej będzie ocenić miasto jako całość. Dajmy sobie jeszcze 3-4 lata.\n- Uważa się pan za społecznika, ale skoro jest pan radnym od wielu kadencji, działa pan w strukturach partii, to nie ucieknie pan od opinii, iż jest politykiem. Kiedy zainteresował się pan tą działalnością?\n- Wszystko zaczęło się jednak od pasji społecznikowskiej. Było to już w szkole zawodowej w połowie lat 60. Pamiętam jak dzisiaj, że w ,,Mechaniku’’, do którego chodziłem, podczas jednej z lekcji wychowania obywatelskiego, ówczesny dyrektor szkoły, wspaniały człowiek, Henryk Śmiglak przy wszystkich uczniach w klasie powiedział, że na pewno zostanę działaczem społecznym. Już jako nastolatek zacząłem działać w organizacjach młodzieżowych. Z własnej inicjatywy sami jeździliśmy\nnp. na wieś pomagać rolnikom w żniwach. Wiem, że dla niektórych może wydawać się to dziwne, ale ja tego się nie wstydzę. Może dlatego, że wywodzę się z rodziny wielodzietnej i od dzieciństwa starałem w miarę możliwości pomagać. Nawet w najdrobniejszych sprawach.\n- Nie myślał pan kiedyś, żeby zostać prezydentem miasta?\n- Nie miałem aż tak dużych aspiracji, żeby starać się o to stanowisko i nigdy nic nie zrobiłem w tym kierunku. Mogłem natomiast powalczyć o mandat posła w 2001 roku, ale ostatecznie przesunąłem się na partyjnej ławeczce i na moje miejsce poszedł Jakub Derech-Krzycki, któremu pomogłem\nw kampanii. Nigdy nie żałowałem tej decyzji, bo jednak działalność na polu lokalnym daje mi dużo większą satysfakcję.\n- A gdyby został pan prezydentem, to inaczej pokierowałby rozwojem miasta niż ma to miejsce na przestrzeni ostatnich dwóch dekad?\n- Myślę, że zebrałem na tyle duże doświadczenie, i nieskromnie powiem, że poradziłbym sobie, a czy coś zmieniłbym w obecnym rozwoju? Chyba tylko w niektórych szczegółach. Uważam,\nże w przypadku strategicznych działań poprzedni prezydent Tadeusz Jędrzejczak, jak i obecny Jacek Wójcicki prowadzą miasto we właściwym kierunku. W przypadku tego pierwszego przypomnę,\nże doczekaliśmy się Trasy Średnicowej, Słowianki, Mostu Lubuskiego, modernizacji Mostu Staromiejskiego, Filharmonii, czy Bulwaru nad Wartą. W przypadku prezydenta Wójcickiego lista inwestycji jest również bardzo długa, wystarczy przejść się przez miasto, a widać to gołym okiem np. budowa Centrum Edukacji Zawodowej i Biznesu, budowa hali widowiskowo-sportowej, przebudowa stadionu lekkoatletycznego, przebudowa ul. Kostrzyńskiej, ul. Sikorskiego, ul. Chrobrego, modernizacja wschodniego wylotu drogi krajowej nr 22, czy rozbudowa ul. Myśliborskiej i ul.Szczecińskiej oraz wiele innych.\n- I pan także wszystkie by je prowadził?\n- Zastanowiłbym się nad innym finansowaniem budowy np. Filharmonii, bo dzisiaj musimy niemal\nw całości utrzymywać ją z budżetu miasta.\n- Jak skończą się główne remonty dróg, powstanie hala, to w jakim kierunku powinniśmy pójść jako miasto w następnych latach?\n- Konieczna jest szybka rewitalizacja starej substancji mieszkaniowej, a w dalszej perspektywie budowa północnej obwodnicy miasta, i o tym należy już nie tylko myśleć. I jeszcze jedno, bardzo ważne jest wychowywanie młodzieży poprzez sport. Musimy stale stwarzać ku temu jeszcze lepsze warunki, bo to jest jedyna droga, żeby odwrócić uwagę młodzieży od różnych używek czy zdobyczy technicznych, tak zwanego złodzieja czasu, jakim są choćby komputery i inne urządzenia zabierające młodym ludziom cały wolny czas.\n- Podoba się panu wycinka drzew równo z wylewanym betonem?\n- Kiedy spoglądam na deptak przy ul. Sikorskiego, z którego należy się cieszyć, to ciągle zastanawiam się, czy nie można było go tak zbudować, żeby znalazło się więcej miejsc dla bujnej zieleni. Jeżeli ktoś dzisiaj nie zauważa, jakie negatywne skutki niesie za sobą ocieplenie klimatu, to musimy to wreszcie wszyscy zauważyć. Naukowcy ostrzegali o tym już kilkadziesiąt lat temu.\n- Wiceprezydent Stefan Sejwa też mówił o ponadnormatywnych opadach deszczu. Tyle, że za jego czasów to się zdarzało, dzisiaj jest normą.\n- Dlatego zachęcam cały czas, że za jedno usunięte drzewo powinniśmy posadzić dziesięć nowych. Na ekologii nie wolno oszczędzać.\n- Ale takich, żeby zaraz nie uschnęły.\n- Ależ to jest oczywiste.\n- Ostatnio spora grupa ludzi w mediach społecznościowych protestuje i błaga wręcz, żeby nie likwidować bezmyślnie tej miejskiej zieleni. Nazwałbym pan ich eko-terrorystami?\n- Absolutnie nie, jestem daleki od tego, żeby nazywać kogoś w ten sposób, kto walczy w słusznej sprawie. Ci ludzie walczą o nas, o następne pokolenia i my powinniśmy im w tym pomóc. Owszem, są sytuacje, że nawet ekolodzy nie do końca mają rację w określonej sprawie, ale to trzeba z nimi rozmawiać i wspólnie szukać dobrych rozwiązań. Brak takiej rozmowy spowodował, że mamy w wielu miejscach zbyt dużo wybetonowanej powierzchni.\n- Zastanawiam się, czy alejka przy Marcinkowskiego, która wyniosła obecnego prezydenta do władzy przeżyje jego rządy. Pan jak uważa?\n- Jestem zdania, że wreszcie trzeba zrobić tam porządny remont, zachowując w miarę możliwości drzewostan. Być może wycięciu mogą podlegać chore pojedyncze sztuki, ale alejka musi pozostać.\n- Radni często mówią, że niewiele mogą zrobić dla mieszkańców, bo ustawa nie daje im odpowiednich narzędzi do działania. Przyjmuje pan taką argumentację?\n- Nie da się wszystkiego zawrzeć w ramach prawnych. Jestem zdania, że najwięcej zależy od człowieka. Jak ktoś chce działać, to poradzi sobie nawet z obecnymi uprawnieniami. Owszem, są zapisy, na bazie których niewiele może radny zrobić, ale są takie, które dają mu spore pole do działania. Choćby w kwestii uchwalania budżetu. Zawsze w takich chwilach zachęcam radnych, żeby nie patrzyli przez pryzmat własnej ulicy, własnego podwórka, a całego miasta. Ponadto radni są od pilnowania służb prezydenta, sprawdzania, czy wszystko jest realizowane zgodnie z przyjętym planem działania na dany rok. Pracy dla każdego radnego jest sporo, trzeba tylko chcieć.\n- Czy lokalna polityka nas dzieli?\n- Jako przewodniczący Rady Miasta czynię wszystko, żebyśmy nie przenosili centralnych sporów politycznych na nasze gorzowskie podwórko. Samorząd musi być jak najdalej od krajowej polityki\ni wydaje mi się, że to po części nam się udaje. Radni skupiają się na konkretnych sprawach dotyczących bezpośrednio nas i wspólnie staramy się rozwiązywać problemy. Natomiast, jak ktoś chce pobawić się w większą politykę, to mamy przedstawicieli w sejmiku wojewódzkim, parlamentarzystów i to z nimi można poruszać sprawy ponadlokalne. Ich zapraszać na spotkania\nz mieszkańcami, jeśli tematyka tych spotkań wychodzi poza granice miasta.\n- Zdarzają się jednak spory polityczne, niektórzy radni wykorzystują sesje do przeforsowania politycznych stanowisk.\n- Zgadza się, ale jest to wszystko w przyjętych granicach. O tym, że jesteśmy radą działającą na rzecz mieszkańców i szukającą to co łączy świadczą corocznie przyjmowane budżety miasta. Praktycznie zawsze w terminie i w zasadzie bez głosów sprzeciwu. A sprawy budżetowe można rozgrywać politycznie, a jednak radni skupiają się na pracy merytorycznej, a prezydent jest bardzo otwarty w tych rozmowach dotyczących projektowanych budżetów.\n- Za jedną rzecz trzeba jednak nas, gorzowian, skrytykować. Jesteśmy brudasami, wyrzucamy śmieci, gdzie popadnie, dzieci papierki po lodach rzucają wprost na ulicę, a właściciele czworonogów nie sprzątają po nich kupek. Do tego niszczymy elewacje, wiaty i wszystko co popadnie. Czy to jest tylko kwestia braku wychowania w rodzinie?\n- Na pewno należy o tym mówić stale, nie tylko w domu i szkole. Należy wskazywać palcem złe nawyki. Każdy z nas chce wypoczywać w ładnie odnowionych parkach, chce oglądać odnowione elewacje kamienic, a potem niestety, są przypadki zaśmiecania i niszczenia elewacji.\n- Nie jestem zwolennikiem karania, zawsze powinniśmy dążyć do uświadamiania, ale kiedy już wyczerpie się wszystkie możliwości, czasami należy uderzyć po kieszeni. Sprawca powinien naprawić każdą szkodę oraz dodatkowo poświęcić trochę czasu na rzecz lokalnej społeczności, żeby zrozumiał, ile wysiłku kosztuje taka codzienna praca u podstaw.


Buba_x22 czerwca 2007, godz. 18:38\nSzuba bilety wydaje mi sie musza dojsc max do 19 lipca bo chyba nikt nie bedzie jechal sprowrotem do chaty zeby je odebrac przed impreza;) tymbardziej jesli ktos atakuje z poludnia polski:)\n=PiNeSkA=23 czerwca 2007, godz. 22:54\nSpokojnie bilety dojdą na czas!! Przecież nie będę pojedynczo wysyłać biletu każdej osobie tylko pewnie jakimiś seriami będą to robić..\nBuba_x24 czerwca 2007, godz. 02:43\ntak =PiNeSkA= tylko ze ja wylatuje do polski 10 lipca wiec musz mniec je 9:)\na zamawiajac myslalem ze wysylka bedzie maks po tygodniu od wplaty\n=PiNeSkA=24 czerwca 2007, godz. 14:10\nBuba_x to napisz do administratora lub innej osoby zajmującej się sprzedażą i wysyłka biletów i powiedz jaka jest sprawa. To chyba nie jest problem a przynajmniej się dowiesz co i jak:)\nTomcio8625 czerwca 2007, godz. 13:27\nczy na pozegnanie Krisa musowo miec osobny bilet czy starczy karnet:D\nSzuba25 czerwca 2007, godz. 17:30\nNa karnet nie wejdziesz, wiec musisz kupic bilet na niedziele. Patrz w dziale bilety :)\nBratz25 czerwca 2007, godz. 17:32\nviper >>> to jest juz druga pula biletow ;)\ntravcia10026 czerwca 2007, godz. 17:50\nsiemka pilnie potzrebuje namiary na nocleg w kolobrzegu :P od 18-24 lipca prosze o kontakt na gygy,albo na forum\nviper29 czerwca 2007, godz. 10:51\nnooo wg mnie mdt powinno zaczac juz wysylac bileciki tak zeby kazdy otrzymal bilet jakies 2 tygodnie przed imprezą bo przeciez to jest okres wakaji i np niektorzy wyjezdzaja juz nad morze 9 lub 16 lipca wiec co maja pozniej wraca do sie do domu po nie:> troche by to bylo malo ekonomiczne\ntravcia10029 czerwca 2007, godz. 13:25\nviper-tez tak mysle ,ja przylatuje do PL 12tego lipca,a adres na bilet mam podany do Anglii-gdzie mieszkam ;/ pozdro for u i thx za nr tel :)


Krople Szczęścia: grudnia 2014\nZapadające w pamięć (2014)\nPomysł na ten post siedział mi w głowie mniej więcej od wakacji (z początku naprawdę trudno było mi się powstrzymać od zaczęcia go już wtedy; ostatecznie uznałam, że sprawiedliwiej będzie napisać go dopiero pod koniec grudnia). Wybór nie należał do najłatwiejszych, jednak myślę, że udało mi się, zgodnie z tytułem postu, wybrać właśnie te powieści, które najbardziej zapadły mi w pamieć.\nNajpierw planowałam uwzględnić jedynie książki, jednak ostatecznie uznałam, że nie zaszkodzi dodać czegoś więcej. Są więc seriale (dokładniej jeden), anime, mangi i muzyka. Myślałam też nad filmami, ale miałam problem z wytypowaniem odpowiednich kandydatów.\nE. Schmitt "Oskar i pani Róża"\nTo bardzo krótka historia, wręcz opowiadanie, a jednak niesie ze sobą ogromny bagaż emocji. Wraz z umierającym na raka chłopcem przechodzimy przez całe życie w zaledwie kilka dni. Jak? Sprawdźcie. Choć książka ta ukazuje bardzo przykrą rzeczywistość, rozbrajająca szczerość, jaką charakteryzują się listy Oskara sprawia jednocześnie, że człowiekowi robi się ciepło na sercu. Oskar na swój własny sposób żyje pełnią życia. Co więcej, swój optymizm przekazuje dalej, zamiast być pocieszanym - pociesza innych.\n"Zrozumiałem, że jesteś obok. Że zdradzasz mi swój sekret:\ncodziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy."\nP. Ness "Siedem minut po północy"\nHistoria dość krótka, jednak treściwa i przedstawiona w niebanalny sposób. Bardzo klimatyczna, a do tego pięknie wydana i pełna czarno-białych ilustracji. Autor pisze o rzeczach ważnych, nie popadając przy tym w banały.\n"Nie zawsze musi istnieć jakiś dobry bohater. Tak jak i nie zawsze musi istnieć zły.\nWiększość ludzi plasuje się gdzieś pośrodku."\nStudium stopniowego upadku człowieka? Dowód na to, jak zgubne mogą się okazać wpływy innych na wciąż rozwijające się jednostki oraz pragnienie wiecznego piękna? O tej powieści można pisać wiele, a każda poruszona kwestia może przywodzić na myśl kolejne. I tak też było w moim przypadku. To książka, która nie pozwoliła mi o sobie zapomnieć przez długi czas, podobnie jak emocje, które towarzyszyły mi podczas lektury. Myślę, że mogę ją uznać za pozycję obowiązkową, do której jeszcze nieraz wrócę.\nC. R. Zafon "Marina"\nPrzepełniona baśniowością, podszyta mrokiem - tak właśnie w dużym skrócie opisałabym "Marinę". Powieść ta jest inna od poprzednich dzieł autora (a tak się składa, że czytałam je zgodnie z kolejnością ich powstawania), jakby dojrzalsza, czy nawet lepiej przemyślana. Jest magiczna, ujmuje swoim urokiem, na który składa się wiele czynników - od tytułowej bohaterki, poprzez malowniczą scenerię, aż po skrywaną od lat tajemnicę pełną sprzecznych emocji i ludzkich tragedii.\n"Wszystkie baśnie są kłamstwem, choć nie wszystkie kłamstwa są baśniami."\nAutorka nie boi się poruszać tematów trudnych. Co więcej, wychodzi jej to naprawdę fenomenalnie. To nie tylko historia o wychowywaniu dziecka z zespołem Downa. To także opowieść o tworzeniu, o nieistniejącej doskonałości i pięknie tego, co niedoskonałe. To powieść niezwykle poruszająca i prawdziwa, która niesie z sobą szereg emocji. Nie pozwala na obojętność, niesie ze sobą pewne przesłanie.\n"Pielęgnuję tego motyla, ale to trudne pielęgnować coś, co tylko przeczuwasz, że jest."\nJedna z ulubionych. Moje pierwsze spotkanie z literaturą koreańską. Historia, z którą pierwszy raz zapoznałam się w postaci mangi, a dopiero później dowiedziałam się o książkowym pierwowzorze. Mimo to powieść nie straciła na wartości. Wzruszająca, do bólu prawdziwa, pełna pięknych cytatów - mogłabym tak jeszcze długo wymieniać. Znajdzie się tu wiele różnych odczuć - smutek, radość, nadzieja, ale także jej brak oraz cała gama innych emocji, a to wszystko bez zbędnego moralizatorskiego tonu. Jest też bardzo odmienna od wielu znanych powieści.\n"Tylko ktoś, kto był kochany, potrafi kochać. Tylko ktoś, komu wybaczono, potrafi wybaczyć. Teraz to rozumiem."\nE. Brontë "Wichrowe Wzgórza"\nKsiążka zdecydowanie ponadczasowa, z którą planowałam się zapoznać od dłuższego czasu. A gdy już się za nią zabrałam - przepadłam. Pełna jest skrajnych emocji, często wynikających z tego samego uczucia - miłości. Miłości trudnej, zaborczej i bezkompromisowej. To też niezrównane studium ludzkiej natury - pełnej sprzeczności, świateł i cieni, uczuć zarówno pozytywnych, jak i niszczących. Dowodzi, że nie ma ludzi bez skazy. Dowodzi, że nawet w najgorszych łotrach możemy dostrzec coś dobrego.\n"Oboje dążyli do wspólnego celu, bo on kochał i pragnął ją wielbić - a ona kochała i pragnęła być uwielbiana."\n"Sherlock" był w tej kategorii właściwie jedynym moim wyborem, gdyż już od dłuższego czasu krucho u mnie z oglądaniem seriali. Mimo to w pełni zasłużył sobie na tę pozycję. "Sherlock" został mi polecony i przyznam, że już od pierwszego odcinka był to strzał w dziesiątkę. Przeniesienie najbardziej znanego detektywa na świecie do czasów współczesnych przebiegło bardzo naturalnie, fabuła okazała się bardzo ciekawa, a doszukiwanie się nawiązań do powieści Doyle'a stanowi dodatkowy smaczek. No i oczywiście jest jeszcze grający naszego detektywa Benedict Cumberbatch. Wszystko to razem sprawia, że z niecierpliwością wyczekuję nowego sezonu.\n"Code Geass: Hangyaku no Lelouch"\nAnime znane i cenione przez wielu, jak się okazuje, nie bez powodu. Interesujące, bardzo dobrze przemyślane, pełne nagłych zwrotów akcji i ciekawych bohaterów... Można by było tak długo wymieniać. Drugi sezon uważam za lepszy od pierwszego, choć oba są na naprawdę wysokim poziomie i potrafią wywołać sporo emocji (napisałabym więcej, ale nie chcę nikomu spojlerować). Do tego dochodzi również świetna ścieżka dźwiękowa, chociażby "COLORS" w wykonaniu FLOW, "Yuukyou Seishunka" i "Waga Routashi Aku no Hana" Ali Project oraz "02~O-Two~" Orange Range.\n"Aoi Bungaku Series"\nTo adaptacja sześciu klasyków literatury japońskiej. Są historie, które roztaczają wokół siebie pewną aurę niezwykłości, które nieuchronnie do siebie przyciągają i nawet już po zapoznaniu się z nimi przez dłuższy czas nie dają myślom odpocząć. Są jednak też te z początku niepozorne czy zwyczajne historie, których treść należy najpierw przetrawić, poświęcić więcej czasu na rozmyślania, by w pełni docenić ich wartość. Zarówno jedne, jak i drugie znalazłam w "Aoi Bungaku Series" i serdecznie zachęcam, abyście i Wy się z nimi zapoznali. Uważam, że naprawdę warto.\nZa projekty postaci odpowiedzialni byli dobrze znani ze swoich dzieł Takeshi Obata ("Death Note", "Bakuman"), Kubo Tite ("Bleach") i Konomi Takeshi ("Prince of Tennis").\nAnime tak odmienne od wielu popularnych obecnie serii - nieśpieszne, bardzo klimatyczne, pozbawione wszelkiego fanserwisu. Porusza ważne, często trudne tematy z niezwykłą szczerością i prostotą, skłania do przemyśleń, niekiedy też do poszukiwania drugiego dna. Również świat mushi - tajemniczy, znany jedynie nielicznym, zarówno piękny, jak i niebezpieczny - został wspaniale wykreowany. Co prawda praktycznie wszyscy poboczni bohaterowie wyglądają tak samo, jednak biorąc pod uwagę epizodyczność tego anime i wszystkie jego zalety, można to twórcom wybaczyć. A opening, choć niepozorny, może naprawdę mocno zapaść w pamięć.\nNa koniec tej kategorii coś zdecydowanie lżejszego. Cóż, siatkarze z Karasuno i pozostałych szkół bezsprzecznie podbili moje serce. To naprawdę przesympatyczna seria, przy której świetnie się bawiłam. Warto też zaznaczyć, że trudno tu znaleźć bohatera, którego nie można by było polubić. Co tu więcej pisać? Z niecierpliwością czekam na kolejną część. ;)\nTetsuya Tsutsui "Prophecy"\nPo "Prophecy" sięgnęłam bez jakiegoś większego powodu, bez konkretnych oczekiwań, jednak muszę przyznać, że manga ta mnie zaskoczyła. Pod pewnymi względami przywodzi na myśl "Death Note", jednak jest to dość mylne skojarzenie. Mimo to warto zwrócić na ten tytuł uwagę.\nI jak na razie na tym zakończę, by wrócić do tematu "Prophecy" przy okazji recenzji.\nHa Il-kwon "Annarasumanara"\nWłaściwie jest to raczej komiks internetowy, no ale nie czepiajmy się szczegółów. Nie martwcie się za bardzo, jeśli nie możecie zapamiętać tytułu. Mi też było trudno, jednak ostatecznie dałam radę. Nie będę się teraz wgłębiać w fabułę (może zrobię to kiedyś przy okazji recenzji). Wspomnę jednak, że jest to historia nietypowa, bardzo klimatyczna i niejednoznaczna. Magia (o ile w ogóle uwierzycie w jej istnienie) nie jest tym, czym by się wydawała. Może zarówno zachwycać, jak i prowadzić do rozczarowań. Pełno tu smutku, niezrozumienia i cierpienia, jednak jest również iskierka nadziei - czasami bardzo słaba, innym razem jaśniejąca pomimo wszelkich problemów. Pozostaje jednak pytanie, które usłyszycie tam nieraz: "Czy wierzysz w magię?".\nDo przeczytania tutaj.\nLing Tosite Sigure (凛として時雨)\nTego zespołu po prostu nie mogło tu zabraknąć. Ich opening do "Tokyo Ghoul" ("Unravel", pierwsza piosenka) jest obecnie moim ulubionym utworem i wygląda na to, że jeszcze przez dłuższy czas tak pozostanie. Chociaż pozostałe ich piosenki też są świetne. Ostatnio nałogowo słucham zwłaszcza "White Silence" (druga piosenka).\nNie do końca pamiętam, kiedy zaczęłam ich słuchać, jednak na pewno zaczęło się od przeczytania o nich paru słów u Aiko. Tak oto w pewnym momencie zaczęłam się bardziej interesować ich twórczością i tak mi już zostało. Ich piosenki zdecydowanie mają coś w sobie. Poniżej utwór "Liar" (choć do posłuchania reszty też zachęcam).\nNajnowsza płyta Placebo (bądź co bądź mojego ulubionego zespołu) rozbrzmiewała w moich głośnikach naprawdę często. Znajdujące się na niej utwory szybko wpadają w ucho i nie dają tak po prostu o sobie zapomnieć. Poniżej piosenka tytułowa, czyli "Loud Like Love". A w wolnej chwili nie zapomnijcie przesłuchać reszty. ;)\nI na tym zakończę moje podsumowanie. Znacie coś z tego, co wybrałam? A może macie jakieś własne typy? ;)\nAutor: Suza 10 komentarzy:\nEtykiety: podsumowanie, trochę paplaniny\nKattLett "Exitus Letalis" #1\nZ internetowymi komiksami KattLett, chociażby "theRacist", miałam styczność już jakiś czas temu i polubiłam je. Miałam też okazję przeczytać pierwszy rozdział "Exitus Letalis", obecnie już na centrum mangi niedostępny i wyczekiwałam na możliwość poznania dalszej części. Jednak czas mijał, a po papierowym wydaniu ani śladu. Właśnie dlatego decyzja Kotori o wydaniu komiksu KattLett była dla mnie takim zaskoczeniem. I oczywiście nie mogłam nie skorzystać z tej okazji.\nEva Monroe pomimo bardzo młodego wieku jest już wykwalifikowanym psychologiem pracującym dla tajnej organizacji międzynarodowej KZU. W ramach swojego pierwszego zadania została wysłana do Norwegii, gdzie miała się zająć grupką mężczyzn, których przeżycia związane z wojną mocno odbiły się na ich psychice. A jednak na miejscu zamiast nieco trudnych w obejściu starszych panów zastała cały wianuszek młodych przystojniaków. Choć trudne charaktery to oni rzeczywiście mają. Każdy przyzna, że miała prawo czuć się zdezorientowana. Jak się wkrótce okazało, większość informacji na temat jej nowych pacjentów jest ściśle tajnych, zwłaszcza niezbywalny fakt ich nieśmiertelności. Co więcej nie wszyscy są zachwyceni jej przybyciem, nie wspominając już o jawnej niechęci co najmniej jednego z nich. Czy Eva poradzi sobie z powierzonym jej zadaniem pomimo niezliczonych przeciwności, które na nią czekają? A może da za wygraną już na starcie?\nW rezydencji "Niflheim" zdecydowanie nie ma miejsca na nudę, a to wszystko za sprawą jej bardzo nietypowych mieszkańców. Podopieczni zarządzającego wszystkim Hrabiego cierpią na cały szereg chorób i przypadłości, zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Mamy więc schizofrenika, homo-sadystę, rozdwojenie jaźni (notoryczny podrywacz lub małe dziecko) i gościa nie odczuwającego bólu. To wciąż nie wszyscy, jednak schorzenia pozostałych nie są mi jeszcze do końca znane. Jest też charakterna kucharka, zaprzyjaźniona pani doktor i jej kłopotliwy młodszy brat.\nNasza główna bohaterka również nie należy do grona całkiem zwyczajnych ludzi. Po pierwsze, jest uznawana za geniusza, po drugie, cierpi na narkolepsję, a jej umiejętności retrokognicji stanowią nadzieję na rozwiązanie tajemnicy otaczającej mieszkańców "Niflheim". Poza tym ma za sobą ciężkie przeżycia.\nJęzyk, jakim posługuje się autorka nie każdemu przypadnie do gustu - ja sama mam co do niego wątpliwości - jednak jest on charakterystyczny dla prac KattLett. Jest bardzo swobodny. Nie brakuje tu wulgaryzmów i zwrotów skrajnie potocznych. Dość ordynarne żarty też nie są rzadkością. Poza tym autorka potrafi w ciągu jednej chwili przejść od wydarzeń poważnych do tych lekceważących czy wręcz prześmiewczych. Autorka czerpie całymi garściami z najróżnorodniejszych źródeł - religia, mitologia, medycyna, psychologia... Widać, że nie brak jej inspiracji ani odwagi do stosowania mniej lub bardziej kontrowersyjnych zagrań (dość irytujące było dla mnie zrobienie z księdza kompletnie oszalałego czarnego charakteru), a tworzenie tej historii stanowiło dla niej pewien rodzaj zabawy.\nKreska może i nie jest idealna, jednak mi bardzo się podoba. Poza tym jest to istny raj dla miłośniczek bishów (pięknych panów), a i panie są tu całkiem urodziwe. W środku znajdziemy również kolorową stronę. Tła bywają dość oszczędne, często też są po prostu białe. A pod względem technicznym? Tomik jest porządnie wydany w powiększonym formacie, bez obwoluty. Właściwie przyczepić się mogę jedynie do rozmazanego w paru miejscach tuszu, który nieco psuł całokształt.\n"Exitus Letalis" (po polsku oznaczające śmierć) to prawdziwa mieszanka wybuchowa, która nie jest przeznaczona dla każdego. Z tego powodu potencjalnym czytelnikom proponuję najpierw przyjrzeć się dostępnym na centrum mangi komiksom KattLett i dopiero wtedy podjąć decyzję. Ja sama polubiłam tę historię i z chęcią zapoznam się z dalszymi losami bohaterów, dlatego też zachęcam do dania autorce szansy.\nEtykiety: 7/10, KattLett, komiks, recenzja\nM. Musierowicz "Wnuczka do orzechów"\nSeria: Jeżycjada (20)\nMinęło już trochę czasu, odkąd miałam okazję spędzić czas w towarzystwie rodziny Borejków. Wiązało się z tym sporo oczekiwań, a także i obawa, że to już nie będzie to samo. Jak się okazało - całkiem niepotrzebna, gdyż po początkowym zdezorientowaniu spowodowanym pojawieniem się nowej bohaterki, na scenę wkroczyła Ida, która z marszu rozwiała wszystkie moje wątpliwości.\nA więc co tym razem wymyśliła nasza rudowłosa (obecnie już nie tak młoda) pani doktor? No cóż, po nabawieniu się kontuzji postanawia zaszyć się gdzieś w leśnej głuszy i w miłym towarzystwie spędzić cały swój urlop. A ponieważ Dorocie, jej młodej, tryskającej pozytywną energią wybawicielce (w dodatku szczerze zainteresowanej medycyną) najwyraźniej brakuje towarzystwa, Ida (z nadzieją na zapewnienie siostrze idealnej synowej) postanawia sprowadzić tam również Ignacego. Ale czy wciąż przeżywający niedawny zawód miłosny chłopak w ogóle dostrzeże intencje ciotki? I czy aby na pewno ta dwójka do siebie pasuje?\nTeraz czas na parę słów na temat tytułowej bohaterki. Dorota to sympatyczna, odpowiedzialna i pewna siebie realistka, której od dziecka wpajano zachowanie dystansu do relacji damsko-męskich. Nie dla niej wszelkie nowinki techniczne, ona woli pracę w gospodarstwie i obcowanie z naturą, która na każdym kroku daje powody do zachwytu. Stanowi więc całkowite przeciwieństwo nieporadnego, cechującego się ogromnym sentymentalizmem i uczuciowością Ignacego, który w dodatku bywa nieco zadufany w sobie. Ta diametralna różnica nie tylko niechybnie prowadzi do wielu zabawnych sytuacji, ale i daje Ignasiowi możliwość pewnych zmian na lepsze (na całe szczęście, bo bywał irytujący).\n"Czasem, widzisz, wystarczy, że jeden człowiek nie zapomni jak to jest: być człowiekiem."\nNie zabraknie oczywiście innych, znanych nam z poprzednich części bohaterów. Znajdzie się okazja, by dowiedzieć się co nieco o obecnym życiu wielu z nich, jeśli nie bezpośrednio, to z relacji pozostałych członków rodziny. Nie mogłabym też nie wspomnieć o Józefie, który we "Wnuczce do orzechów" odegra sporą rolę. Jaką? Hm... Może jednak pozwolę Wam odkryć to samodzielnie. Sporo do powiedzenia będzie miała oczywiście Ida - wzorowa lekarka oraz kochająca, choć nieco szurnięta żona, matka i siostra, która pomimo upływu lat nie straciła nic ze swojej dawnej żywotności.\nZakończenie uważam za lekko przesłodzone. Cała seria nie jest pozbawiona szczęśliwych zbiegów okoliczności czy lekkiego wyidealizowania niektórych postaci, jednak towarzyszący temu wszystkiemu humor (Ida, mój mistrzu!) sprawnie odwraca od tego uwagę. Pod koniec mi tego zabrakło, przez co nie obyło się bez pewnego przedramatyzowania. Mimo to dwudzieste już spotkanie z rodziną Borejków było dla mnie bardzo przyjemnym doświadczeniem. A teraz pozostaje mi cierpliwie czekać na kolejną część serii - "Feblik".\n"Fatum to złośliwe bydlę."\nEtykiety: 7/10, książka, M.Musierowicz, młodzieżowa, recenzja\nM. Quick "Niezbędnik obserwatorów gwiazd"\nPełne zagrożeń Bellmont, którym rządzi przestępczy półświatek z pewnością nie jest miejscem, w którym chciałoby się spędzić resztę swojego życia. Dlatego też Finley i Erin od zawsze marzyli, by się stamtąd wyrwać. I tak też planują zrobić, gdy tylko skończą szkołę. A tymczasem spędzają razem mnóstwo czasu i wytrwale trenują koszykówkę, w której dziewczyna upatruje swoją przyszłość. Pewnego dnia trener prosi Finley'a o przysługę. Tak oto rozpoczyna się jego znajomość z Russem, wschodzącą gwiazdą koszykówki, który z powodu przeżytej traumy wciąż obstaje przy swoim pozaziemskim pochodzeniu.\nJuż sam pomysł, by to biali byli mniejszością jest dość niespodziewany i przyznam, że sprawdził się tu świetnie. Cały ten półświatek, mafijne zatargi, rządzące tam bezwzględne zasady, którym każdy musiał się podporządkować - wszystko to stanowiło nie tylko wyśmienite tło do tej historii, ale i czynnik warunkujący wiele spośród cech naszych bohaterów. Miałam jednak wrażenie, że te wydarzenia rozgrywają się gdzieś obok, nie do końca odczuwałam ich powagę. Przyczyną mogło być po części naprawdę lekkie pióro autora (to oczywiście jak najbardziej na plus), które znacznie ułatwia odbiór powieści, pomimo poruszanych w niej tematów. A te do najlżejszych nie należą. Nie brakuje też humoru, a i niektóre z zachowań Russa potrafią znakomicie rozładować napięcie.\nBohaterom nie mam właściwie nic do zarzucenia - byli realni i dobrze wykreowani. Od razu polubiłam Russa pomimo całego jego zachowania. Było widać, że to naprawdę sympatyczny, choć z powodu swojej sytuacji mocno zagubiony chłopak. Erin nie brakuje zdecydowania i pewności siebie. A Finley? O nim można by było napisać całkiem sporo, gdyż na jego osobowość składa się naprawdę wiele czynników. Ostatecznie ten zwykle cichy i ustępliwy chłopak potrafi być również uparty i zdecydowany. Nie brakuje mu też pewnych wad.\n"Milczenie zawsze było moim »trybem domyślnym« - najlepszą obroną przed resztą świata."\nFinley nie chce przyznać, że doskonale wie, dlaczego to właśnie jego trener poprosił o opiekę nad Russem. Będzie też musiał stoczyć walkę ze sprzecznymi uczuciami - wie, że powinien pomóc nowemu przyjacielowi, a jednak wciąż obawia się straty swojego miejsca w drużynie. Czasami nie dowierza Russowi, innym razem dziwi się, jak oddanym jest przyjacielem. Wie, że gdy chodzi o koszykówkę zachowuje się wobec niego nie w porządku, a jednak nie potrafi inaczej. Czy w końcu znajdzie rozwiązanie? Jak bardzo może się to wszystko skomplikować?\nJakoś trudno było mi zacząć pisać o tej książce. W głowie kłębiły mi się różne myśli, jednak nie chciały układać się w słowa. Nie mogłam się też zdecydować, jaką ocenę jej wystawić. Bo czytało mi się naprawdę przyjemnie, a bohaterów dało się lubić, zwłaszcza Russa, który od razu zaskarbił sobie moją sympatię. Znalazło się też sporo ciekawych cytatów. A jednak książka nie wywarła na mnie jakiegoś znacznego wpływu, nie pozostawiła ogromnych wzruszeń. Mimo to szczerze ją polecam. Przeczytanie jej było dobrą decyzją i pozostawia nadzieję na kolejne miło spędzone chwile przy pozostałych powieściach autora. Oby jak najprędzej.\n"Nie zawsze można wybrać rolę, jaką będzie się odgrywać w życiu, lecz cokolwiek by ci się trafiło,\ndobrze tę role grać najlepiej, jak się potrafi."\nEtykiety: 7/10, książka, M.Quick, recenzja\nA. C. Doyle "Znak czterech"\nSeria: Sherlock Holmes (2)\npoprzednia część: "Studium w szkarłacie"\nCzym można zastąpić narkotyk? Dla Sherlocka Holmesa odpowiedź jest prosta - zagadką. Najlepiej taką, którą rozwiązać mógłby tylko on. Tajemnicza śmierć, nigdy niewyjaśnione zniknięcie, otrzymywane co roku perły, enigmatyczny znak czterech na miejscu zbrodni, bezcenny skarb, zdrada, niewyrównane rachunki i wiele innych z pozoru nieskładnych szczegółów - coś takiego powinno się nadać. A to wszystko za sprawą Mary Morstan, która pewnego dnia zapukała do ich drzwi.\nCo się zmieniło od czasu "Studium w szkarłacie"? Jak na razie niewiele. Watson wciąż nie może wyjść z podziwu dla niezwykłych umiejętności Holmesa i oburza go myśl o tym, że zasługi jego przyjaciela mają przypaść w udziale komuś innemu. Martwi się również o jego zdrowie, gdyż z braku zagadek, które mogłyby go na dłuższy czas zająć, Holmes bez żadnego skrępowania sięga po kokainę czy morfinę. Ujawnia się też nadmierne zainteresowanie Sherlocka rozwiązywanymi zagadkami - nie potrafi zaznać spokoju, dopóki sprawa całkowicie się nie wyjaśni. Nabiera również skłonności do filozofowania na różne tematy. Przy okazji próbuje nakłonić Watsona, by i on spróbował sztuki dedukcji, którą przecież tak podziwia.\nPojawia się również wątek romantyczny z Watsonem i Mary w roli głównej. A jednak nasz doktor obawia się, że ludzie posądzą go o chęć wzbogacenia się kosztem panny Morstan, która przecież wkrótce może się stać posiadaczką połowy bezcennego skarbu. Przynajmniej o ile wszystko pójdzie zgodnie z planem. Czy fortuna stanie na drodze do szczęścia tej dwójki? I czy oboje odwzajemniają swoje uczucia? Przy okazji ujawnia się tu spora różnica w światopoglądzie Holmesa i Watsona - chłodna, analityczna postawa i opanowanie tego pierwszego oraz skłonność do uczuciowości i łatwość w okazywaniu emocji doktora. Ale czy to nie dowodzi jedynie tego, że razem stanowią świetny duet?\nNie będzie nam dane samemu rozwiązać zagadki, gdyż Holmes praktycznie wszystkie informacje podaje nam jak na tacy. Mimo to znajdzie się parę szczegółów, które i jego wprawią w zaskoczenie. Pojawią się pewne okoliczności, które utrudnią śledztwo, możemy też liczyć na to, że bohaterowie uprzyjemnią nam chwile spędzone na lekturze, a i sama historia kryjąca się za całą tą intrygą wypada całkiem nieźle. Nieco przeszkadzało mi pozostawienie niektórych zwrotów, chociażby w języku niemieckim, nieprzetłumaczonych, bez żadnych przypisów - ostatecznie wolałabym przecież wiedzieć, o co chodziło w cytatach przytaczanych przez bohaterów. "Znak czterech" to bardzo dobra kontynuacja przygód Sherlocka Holmesa, która zdecydowanie zachęca do zapoznania się z kolejnymi dziełami autora.\n"Zauważył, że choć pojedynczy człowiek stanowi zagadkę nie do rozwiązania, w większej grupie staje się matematycznym pewnikiem."\nEtykiety: 8/10, A.C.Doyle, książka, recenzja


Miasta i kraje turystyczne | Centrum sztuki\nNa świecie mamy bardzo dużo miast, do których bardzo chętnie jeździmy. Są to miejsca w których czujemy się dobrze, które są dla nas atrakcyjne pod każdym względem. W takich miejscach możemy skorzystać z propozycji zagospodarowania czasu przez organizatorów. Czas spędzamy głównie na rozrywkach, jak również na zwiedzaniu zabytków, i dorobku danej ludności. Ze względu na kraj, mamy do dyspozycji budowle i miejsca, które nie zawsze mamy okazję zobaczyć. Czasami zdarza się, że widzimy je po raz pierwszy i ostatni – dotyczy to miejsc oddalonych tysiące kilometrów od naszego miejsca zamieszkania. Do popularnych miast i krajów turystyczny zaliczymy między innymi Hurghadę położoną na kontynencie afrykańskim, w Egipcie. Zaliczymy również Meksyk, Mongolię, wyspę Laos, Etiopię, Gruzję, Maroko czy Wietnam. W Polsce również znajdziemy wiele ciekawych miejsc, wartych zobaczenia, a pomiędzy nimi znajdą się między innymi zamczyska, pustynia Błędowska, Akwedukty Puszczy Rominckiej, opuszczone kopalnie, podziemne fabryki w Górach Sowich, lub stare cmentarze. Są to tylko niektóre z ciekawych miejsc, do których możemy pojechać wraz z rodziną. Zanim wybierzemy się dalej na wojaże, warto również poznać dorobek polski.\nNajpopularniejsze kierunki turystyczne Zastanawiasz się właśnie nad rezerwacją wakacyjnych wczasów i nie wiesz,...


Energetyka przyszłości: permanentna zmiana i klientocentryczność - Energetyka\nTak jak w innych branżach, tak w energetyce czeka nas klientocentryczność. To klient będzie najważniejszy, zarówno duży odbiorca przemysłowy jak i odbiorca indywidualny. Systematycznie będzie rosła rola prosumentów oraz energetyki przemysłowej - to główne wnioski panelu „Energetyka 2.0 - dziś i jutro” jaki odbył się podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach.\n- Zasadnicze pytanie dotyczy tego, ile ma być rynku w energetyce, a ile sterowania przez systemy wsparcia i politykę państwa. Rodzi się pytanie, czy model pełnej liberalizacji rynku i w ogóle sektora energetycznego sprawdził się i jest aktualny, a jeżeli nie, to jakiego rodzaju wsparcie państwo ma zapewnić swoimi regulacjami. Szerokiej dyskusji wymaga głębokość ingerencji państwa - zastanawia się Maciej Bando, prezes Urzędu Regulacji Energetyki (URE).\nDość często można spotkać opinie, że rynek w energetyce nie do końca się sprawdził.\n- Mechanizmy w pełni rynkowe nie sprawdziły się w przypadku energetyki. Pomimo dużego wysiłku restrukturyzacyjnego i organizacyjnego konkurencyjność bloków konwencjonalnych jest niewystarczająca, dlatego widzimy potrzebę poważnej rozmowy o rynku mocy - mówi Kamil Kamiński, wiceprezes zarządu Tauron Polska Energia ds. zarządzania korporacyjnego.\nW przypadku dużych podmiotów kontrolowanych przez Skarb Państwa niezbędne jest realizowanie jednocześnie dwóch strategii: strategii spółki oraz strategii właściciela.\n- PGNiG jest firmą zorientowaną na zysk, akcjonariusze oczekują, że nasza działalność będzie przynosiła im korzyści, ale jesteśmy także spółką Skarbu Państwa i mamy za zadanie zwiększać bezpieczeństwo energetyczne państwa - podkreśla Łukasz Kroplewski, wiceprezes zarządu PGNiG ds. rozwoju.\nZwraca przy tym uwagę, że strategia PGNiG nie odbiega od strategii rządu, który stawia na innowacyjność i na dynamizm w działaniu.\n- Innowacje wdrażamy od dawna. To nie są tylko deklaracje, ale konkretne działania. Musimy być innowacyjni, ponieważ konkurencja nie śpi. Wchodzimy w nowe przedsięwzięcia m.in. dot. OZE, alternatywnych źródeł pozyskiwania gazu, jak przedeksploatacyjne wydobycie metanu z pokładów węgla, gaz CNG i LNG oraz poprawę efektywności energetycznej. W kilku tych obszarach jesteśmy na początku drogi, ale są też takie, gdzie wkrótce rozpocznie się etap komercjalizacji - informuje Łukasz Kroplewski.\nW PGNiG powołano platformę, gdzie spotykają się dyrektorzy odpowiedzialni za piony badań i rozwoju oraz innowacji. Tam następuje wymiana pomysłów i tworzenie konkretnych projektów.\nŁukasz Kroplewski ocenia, że istnieją olbrzymie możliwości finansowania przedsięwzięć innowacyjnych. Jednak żeby te środki wykorzystać w efektywny sposób należy stworzyć synergię świata nauki, spółek skarbu państwa oraz małego i średniego biznesu, który wytwarza ok. 70 proc. polskiego PKB.\nEEC 2016: Energetyka 2.0 - dziś i jutro


Kolejki NFZ do psychiatry Dziecięcego w woj. kujawsko-pomorskim. Terminy aktualne na 12.06.2021 | Gazeta Pomorska\nKolejki NFZ do psychiatry Dziecięcego w woj. kujawsko-pomorskim. Terminy aktualne na 12.06.2021\nNewsroom 360 12 czerwca 2021, 4:19\nKolejki NFZ do psychiatry Dziecięcego w województwie kujawsko-pomorskim potrafią być długie. Chcesz dowiedzieć się, jaki jest najbliższy termin wizyty u lekarza? Czasem warto spojrzeć na terminy wizyt w szpitalach i pozostałych placówkach medycznych, gdzie często kolejki do lekarza są znacznie krótsze. Sprawdź zestawienie poszczególnych miejsc, gdzie na 12.06.2021 na NFZ przyjmuje psychiatra Dziecięcy. W ten sposób będziesz wiedzieć, gdzie kolejki do psychiatry Dziecięcego w województwie kujawsko-pomorskim będą najkrótsze.\nNajbliższy termin możliwej wizyty: 23.06.2021 (dane z dnia 10.06.2021)\nNajbliższy termin możliwej wizyty: 2.09.2021 (dane z dnia 10.06.2021)


odchudzanie - thinspiration\nAle jestem happy! Zmierzyłam się dziś (waga jest zepsuta ;( ) I okazało się, że każde udo schudło mi o 1cm! nie mogę w to uwierzyć od strasznie dawna moje wymiary się nie zmieniały. Zaś obwód bioder zmiejszył się o 3cm! I mam teraz 84 cm! Nigdy nie myślałam, że będę mieć tak mało. Umieram ze szcześcia.\nAha, nie chciało mi się robić ostatnio żadnych thinspiracji, nie miałam nawet czasu, miałam na głowie konspekt na mgr i rozmowe kwalifikacyjną (dostałam się! :) ) + 3 śluby (w tym na szczęście tylko dwa wesela, ale na jedno musialam jechac do innego miasta), + 2 wieczory panienskie, wiadomo jak to narusza zdrowie. No i się pochorowałam. Od tygodnia leżę w łóżku i charczę.\nAle najważniejsze, że czuję się już nieco lepiej, mogę już mówić, temperatura chyba już jest niższa, ten katar durny mnie męczy, ale walczę z nim, no i ciągle kaszlę, ale lepsze to niż ten ból który mnie prześladował tak, ze nie mogłam zasnąć i budziłam się w nocy.\nAha, no właśnie, moja radość z mierzenia się jest podwójna, bo myślałam, że w trakcie choroby przytyłam, bo nie wiem czemu, ale jak jestem chora to dużo jem (chyba wszyscy mają na odwrót), a tu taka niespodzianka. Oczywiście te pomiary są porównywane z tymi z czerwca, bo wtedy mierzyłam się ostatnio, później zaprzestałam nie wierząc, że coś się zmieni, a tu taka niespodzianka.\nCzyli ta zmiana zajęła mi 3 miesiące, to jest apel do wszystkich, którzy liczą na szybkie efekty - zapomnijcie o nich! Jeśli będziecie konsekwentni, to efekty nadejdą i nawet tego nie zauważycie:)\npiątek, 23 września 2011 18:08\nPrzejdź do wpisu „Wooo hoooo!”\nDodaj komentarz do wpisu „Wooo hoooo!”\nthinspiration na dzis\nbtw waga pokazala rowno 43 kg, nie wiem nawet jak to sie stalo, ale bardzo mnie to cieszy, chyba z 5 razy wchodzilam na wage, bo nie moglam w to uwierzyc :) musze tę wage zachowac, nie wiem co robic. Boję się, że przytyję, jutro na pewno się nie zważę.\nniedziela, 12 czerwca 2011 10:42\nPrzejdź do wpisu „thinspiration na dzis”\nDodaj komentarz do wpisu „thinspiration na dzis”


JAK POMALOWAĆ PŁYTKĘ PIASKOWCA - Budowa, projektowanie i remont domu, zakładanie ogrodów - ŁadnyDom.pl\njak pomalować płytkę piaskowca\nparapety są niezwykle trwałe. Bazalty odznaczają się dużą odpornością na wietrzenie chemiczne i fizyczne, wytrzymałością na ściskanie i ścieralność. Są bardzo ciężkie. Mankamentem wyrobów z bazaltu jest ich wysoka cena. Na parapety stosuje się też piaskowce. Są to jednak skały mniej wytrzymałe, ze względu\n. Popularny - z uwagi na atrakcyjną cenę - piaskowiec kiepsko sprawdza się tam, gdzie w kominku pali się często i intensywnie. Z tego porowatego materiału bardzo trudno usuwa się zabrudzenia z sadzy. Zwłaszcza, jeśli do wykończenia obudowy kominka użyto płytek o chropowatej, nierównej powierzchni - po kilku\n. Szczególnie bogaty jest wybór elementów udających naturalny kamień. Ciekawy efekt uzyskamy, stosując postarzane betonowe kostki i płyty - o nierównych, jakby obtłuczonych krawędziach - lub bloczki wyglądające jak łupany kamień. Niektóre płytki pokryte są prawdziwym grysem kamiennym (drobnym kamiennym "\nzapewniające szczelność elewacji. Podobnie jak siding, są oferowane w komplecie z dodatkowymi elementami (cegiełki, kształtki narożne, parapety, płytki i łączniki). Elewacja nie wymaga żadnej konserwacji, poza myciem; uszkodzoną kształtkę łatwo wymienić. 1 m2 okładziny z kształtek kosztuje 140-170 zł\npłytkami. Kamień - z takim wykończeniem podstopnic schody będą wyglądały jak wykonane w całości z kamienia. Trzeba się jednak liczyć z tym, że będą wyglądały dość ciężko, co nie w każdym wnętrzu będzie korzystne. Drewno - okładzina podstopnicy może być cieńsza niż stopnicy, ponieważ prawie w ogóle się nie\njak ułożyć płytkę...


Dawkowanie A-Z MEDICA A-Z Acai 350 mg x 60 kaps - cena 17.58PLN | DawkowanieLekow.pl\nDawkowanie A-Z MEDICA A-Z Acai 350 mg x 60 kaps - cena 17.58PLN\nDawkowanie A-Z MEDICA A-Z Acai 350 mg x 60 kaps\nSkład A-Z MEDICA A-Z Acai 350 mg x 60 kaps\nWskazania A-Z MEDICA A-Z Acai 350 mg x 60 kaps\nPrzeciwwskazania A-Z MEDICA A-Z Acai 350 mg x 60 kaps\nLANGSTEINER Vitamin K+D3 x 40 kaps\n1 raz dziennie 1 kapsułkę.Rekomendowana dzienna dawka witaminy K1 to 25μg, D3 to 10μg (400 j.m.), co odpowiada zawartości jednej kapsułki preparatu Vitamin K+D3. Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Należy przekręcić i oderwać końcówkę, a następnie wycisnąć zawartość do buzi dziecka lub ściągniętego pokarmu matki. Zachować ostrożność przy podawaniu, aby dziecko nie połknęło kapsułki.\nHASCO-LEK Ibum x 30 kaps\nADAMED Potazek x 100 kaps o zmodyfikowanym uwalnianiu