Nocleg, hotel, pensjonat - LinkCentrum - nowoczesy katalog stron www\nNocleg, hotel, pensjonat\nGdy szukasz dla siebie wygodnego obiektu noclegowego na wypoczynek, ale w ogóle nie masz koncepcji gdzie się wybrać, to koniecznie już teraz wejdź na omawiany serwis dla turystów. Tu przejrzysz absolutnie wszelakie godne uwagi propozycje w każdym regionie kraju. Dokładnie przyjrzyj się głównej stronie, ponieważ znajdziesz tam całe mnóstwo ciekawych danych. Jeśli popatrzysz w lewo a ujrzysz oferty specjalne jak na przykład Boże Narodzenie czy Oferty dla aktywnych i wiele innych. Na środku witryny zobaczysz oferty, jakie ostatnio zostały dodane, oraz "najpopularniejsze". Dostępna jest też prosta w obsłudze wyszukiwarka, której używając oszczędzisz sporo czasu.\nTytuł: Nocleg, hotel, pensjonat\nSłowa kluczowe: pokoje, hotele, restauracja, pensjonaty, baza noclegowa, noclegi, agroturystyka, baza noclegów\nTurystyka » Kursy i Szkolenia Turystyczne\nOcena: 3.6/10(48 głosów)\nTanie noclegi na EasyTraveling.pl »\nEasyTraveling.pl zakwaterowanie w Polsce. Nasza strona oferuje najlepsze i wyselekcjonowane oferty noclegowe w Polsce i na świecie. Nasza strona to zaawansowane narzędzie ułatwiające planowanie urlopu. EasyTraveling.pl to unikalne miejsce gdzie kompleksowo zaplanujesz swój ( udany ) urlop. Na naszej stronie znajdą Państwo oferty zakwaterowania ponad 6 tysięcy miejsc noclegowych w całej Polsce, nasza strona jest jedną z największych i najbardziej zaawansowanych baz noclegowych w internecie. EasyTraveling.pl – Prosty sposób na nocleg.\nCo roku w okresie ferii zimowych, letnich wakacji lub długich weekendów zastanawiamy się gdzie pojechać na wakacje i w jaki sposób szybko znaleźć dobry pensjonat. Wybierając pobyt w górach chcielibyśmy znaleźć miejsce, w którym spokojnie wypoczniemy, ale z drugiej strony skorzystać z jak największej ilości atrakcji turystycznych. Najprostszą metodą jest znalezienie w sieci dobrego portalu turystycznego, który jest zarazem dobrą bazą noclegową. Tylko jak znaleźć taki portal? Od dzisiaj już nie musisz szukać. Wystarczy w wyszukiwarkę internetową wklepać www.NajlepszeObiekty.pl i już możesz sprawdzić ofertę kwater, pensjonatów, pokoi gościnnych i hoteli w najpopularniejszych miejscowościach wypoczynkowych w górach. Nasz serwis to jednak nie tylko baza noclegowa, jaki w sieci jest dużo. To również baza gastronomiczna i towarzysząca. Dzięki temu wybierając pobyt dla przykładu w Bukowinie Tatrzańskiej, sprawdzisz gdzie tanio wynająć pokoje w Bukowinie Tatrzańskiej, dowiesz się także gdzie w najbliższej okolicy znajduje się tania i smaczna restauracja lub regionalna karczma, a nawet sprawdzisz ofertę wyciągów narciarskich i odnajdziesz pobliskie wypożyczalnie nart. I to wszystko na stronach jednego serwisu turystycznego! Nie czekaj więc na nadejście sezonu, tylko już dziś wybierz miejsce w którym spędzisz najbliższe wakacje i zarezerwuj swój pobyt w serwisie NajlepszeObiekty.pl\nAgroturystyka Małopolskie »\nZapraszamy do Borównej, do gospodarstwa agroturystycznego, niezależnie od pory roku. Każdy znajdzie coś dla siebie. W lecie w pobliskich lasach można zbierać jagody i grzyby, w zimie zapraszamy do pobliskiej Laskowej na stok i wyciąg narciarski, a po ciężkim dniu miłe chwile przy kawie, grzańcu przy prawdziwym kominku. Zapewniamy regionalne, ciepłe i domowe posiłki, w lecie istnieje możliwość zorganizowania ogniska.\nBaza noclegowa hotele »\nCelem serwisu polskabazahoteli.pl jest stworzenie przyjaznej bazy noclegowej, dla osób poszukujących informacji o hotelach, noclegach czy kwaterach agroturystycznych. Baza obiektów turystycznych z całej Polski. Jeśli planujesz wakacje nad morzem, wakacje w górach lub wakacje na mazurach, to nasz serwis jest stworzony dla Ciebie!\nPokoje studio Szczawnica »\nOferujemy tanie noclegi w Szczawnicy. dzięki czemu nie muszą Państwo ponosić wysokich kosztów podczas krótkiego czy dłuższego pobytu. Oferujemy pokoje dla każdego. Z naszych usług mogą skorzystać pary i rodziny z dziećmi. Dla wymagających oferujemy pokój typu „studio”.\nNasze pokoje w Szczawnicy wyposażone są w TV oraz łazienki, a z okien rozciągają się widoki na szczyty gór. Zapewniamy odpoczynek w urokliwym miejscu i przyjaznej atmosferze. Szczawnica jest idealną bazą wypadową na jednodniową wycieczkę na Słowację i w Pieniny. Tanie noclegi, jakie Państwu oferujemy, zagwarantują komfortowy wypoczynek po dniu pełnym wrażeń.\nNaszą ofertę dostosowujemy do indywidualnych potrzeb klientów. Chętnie wysłuchamy Państwa oczekiwań, by pobyt w naszym domu był dla Was niezapominanym i miłym wspomnieniem. Proponowane przez nas noclegi w Szczawnicy to gwarancja zadowolenia. Dzięki naszym noclegom w Szczawnicy poczują się Państwo jak w domu! Komfortowe warunki pozwolą wypocząć po pełnej wrażeń wycieczce czy dniu spędzonym na górskich wędrówkach.\nDo dyspozycji gości przeznaczone są dwa pokoje typu studio. Proponujemy wygodne i przytulne pokoje w Szczawnicy, wyposażone w łazienkę, szafy, stoliki oraz telewizję. które zapewnią dyskrecje i niezależność podczas pobytu w stolicy Pienin. Z naszych usług mogą korzystać zdobywcy górskich szlaków oraz zakochane pary. Dla rodzin z dziećmi najwygodniejsze będą pokoje mieszczące trzy bądź cztery osoby– pokój typu „studio”. Dzięki takiej możliwości wyboru mamy bardzo konkurencyjną ofertę noclegów w Szczawnicy!\nGwarantujemy komfortowe zakwaterowanie, dzięki któremu będą Państwu w pełni zadowoleni z wypoczynku.\nOferowane przez nas tanie noclegi w Szczawnicy to gwarancja jakości, ale też przyjazna, domowa atmosfera. Pokoje studio w Szczawnicy, podczas pobytu gości są zaopatrywane w artykuły pierwszej potrzeby, jak papier toaletowy, ręczniki kuchenne, herbatę i cukier.\nDom Wypoczynkowy Teresa - Tylicz k. Krynicy »\nDom Wypoczynkowy Teresa oferuje staropolską, wykwintną kuchnię, przytulne pokoje, popołudnia w altanie, otoczenie dużego ogrodu. Wszystko w atrakcyjnych cenach. Wakacje, Weekendy, Święta, Ferie. Zapraszamy cały rok.\nSerdecznie zapraszamy wszystkich, którzy chcą spędzić wymarzony urlop w górach. Tylicz to miejscowość położona w Beskidzie Sądeckim, nieopodal Krynicy- Zdroju. Nasza Agroturystyka przygotowała dla Państwa komfortowe pokoje oraz studia z łazienkami, tv-sat, internetem Wi-Fi, lodówką. Po aktywnym wypoczynku zapraszamy na pyszne posiłki, które są przygotowywane na bazie produktów z naszego ogrodu oraz gospodarstw domowych. Wyborna kuchnia to zasługa Gospodyni, która jest DIETETYKIEM. Wspólne grillowanie w góralskiej altanie, zielony teren dla dzieci z placem zabaw, boiskiem i duży ogród to niektóre z atrakcji. Serdecznie zapraszamy na wypoczynek do Tylicza.\nAgroturystyka na Kaszubach, pomorskie »\nKorona Kaszub - Agroturystyka na Kaszubach, pomorskie zaprasza na urlop, noclegi, domki nad jeziorem. Na stronie internetowej agroturystyki znajdziesz wszystkie możliwe informacje - zaplanuj wczasy nad jeziorem i noclegi na Kaszubach. W ofercie agroturystyki znajdziesz wiele lokalizacji do wyboru. Agroturystyka na Kaszubach, pomorskie zaprasza - Agroturystyka u Zyty, Agroturystyka u Miodowskich, Agroturystyka Gabrysin i Pod Ptasią Górą!\nPokoje Kaszuby, Stężyca, Gołubie »\nAgroturystyka oferująca na wynajem pokoje Kaszuby, Stężyca, Gołubie to idealne miejsce na wakacje, wczasy z całą rodziną! Sprawdź ofertę na noclegi, pokoje Kaszuby, Stężyca, Gołubie wraz z wyżywieniem w Agroturystyce Pod Ptasią Górą. Zajrzyj na stronę www jaką prowadzi Agroturystyka i sprawdź ofertę wakacyjną - w niej noclegi, wyżywienie, regionalna kuchnia kaszubska, a także moc rozrywek w postaci wieczorków z kulturą kaszub. Odwiedź kaszubskie rejony i wypocznij w otoczeniu dziewiczej, pięknej, zielonej przyrody. Agroturystyka Kaszuby wynajmująca komfortowe pokoje Kaszuby, Stężyca, Gołubie to także idealna baza wypadowa do okolicznych miast, w tym do Trójmiasta czy Kościerzyny, województwo pomorskie!\nZapraszamy do Korony Kaszub i do agroturystyki wybranej przez Ciebie - z czystym sumieniem polecamy prywatne kwatery takie jak Pod Ptasią Górą, Gabrysin, U Miodowskich, U Kaszuby Lawendowy Domek czy inne lokalizacje jakie znaleźć można na naszej stronie www. Tam znajdują się nasze polecenia na kwatery Kaszuby wraz z wyżywieniem - zapoznaj się z ofertą na noclegi, pokoje, domki Kaszuby. Na stronie www znajdziesz także ciekawe informacje dotyczące tego regionu i możliwych atrakcji. Masz miejsce, gospodarstwo agroturystyczne na Kaszubach o którym powinniśmy usłyszeć? Zgłoś się do Korony Kaszub i zareklamuj swoje noclegi, letniskowe domki Kaszuby, woj. pomorskie! Zapraszamy do rezerwacji - nowoczesne domki letniskowe, komfortowe noclegi w domach wczasowych, kwatery Kaszuby dla całych rodzin!


13. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Żydowskie Motywy | Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN w Warszawie\n13. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Żydowskie Motywy, fot. materiały prasowe\n24-28 maja 2017, wstęp wolny\nFestiwal Żydowskie Motywy od 2004 roku przybliża polskim widzom fascynującą żydowską kulturę, pielęgnuje pamięć o wspólnej przeszłości Polaków i Żydów oraz promuje idee tolerancji i kulturowej otwartości poprzez uniwersalny język sztuki filmowej. Jak co roku, publiczność festiwalu będzie miała szansę obejrzeć wiele dokumentalnych produkcji poświęconych historii i tradycji narodu żydowskiego.\n"Aliyah Dada" (reż. Oana Giurgiu, Rumunia 2015) to opowieść o migracji 400 tysięcy rumuńskich Żydów do Ziemi Świętej oraz o ich niezwykłym wpływie na izraelską kulturę. Zrealizowany w stylu dadaistycznego kolażu film stanowi hołd złożony pionierom tego ruchu – Tristanowi Tzara i Marcelowi Janco, dwóm żydowskim artystom pochodzenia rumuńskiego.\nW ekologicznym dokumencie "Nad brzegami Jarkonu" (reż. Avi Belkin, Izrael 2015) widzowie poznają historię tytułowej rzeki, z której życiodajnych zasobów przez dziesięciolecia na równych prawach korzystały kolejne pokolenia Żydów i Arabów. Współcześnie, z powodu ogromnego zanieczyszczenia, Jarkon cieszy się złą sławą. Film, wykorzystując niepublikowane wcześniej materiały archiwalne, pokazuje proces degradacji rzeki, późniejsze próby jej uzdrowienia oraz odkrywa głębokie zależności pomiędzy ludźmi a ziemią, na której żyją. Pokazuje przy tym, iż ludzka skłonność do rabunkowej eksploatacji natury jest niezależna od barw politycznych i przynależności etnicznej.\nWśród festiwalowych propozycji nie zabraknie też filmów opisujących skomplikowaną i pełną paradoksów rzeczywistość współczesnego Izraela. W zaskakującej "Pochwale smalcu" (reż. Chen Shelach, Izrael 2016) reżyser przedstawia historię produkcji wieprzowiny w Izraelu, która od lat wywołuje gorące spory pomiędzy ortodoksyjnymi Żydami a zwolennikami świeckiego syjonizmu. Film próbuje odpowiedzieć na pytanie, w jaki sposób stosunek do głównego religijnego tabu w żydowskiej tradycji, jakim jest konsumpcja wieprzowiny, stał się dla mieszkańców Izraela istotną deklaracją ideową, religijną i polityczną.\nSpośród prezentowanych filmów fabularnych na szczególną uwagę zasługuję nagradzany m. in. na MFF w Wenecji kanadyjski dramat psychologiczny "Remember" (reż. Atom Egoyan, Kanada/Niemcy 2015). Bohater tego trzymającego w napięciu obrazu o pułapkach pamięci i pragnieniu zemsty – chory na demencję Zev Guttman – próbuje odnaleźć oprawcę z Auschwitz, przed laty odpowiedzialnego za śmierć jego rodziny.\nPolską kinematografię w festiwalowym konkursie reprezentować będzie m. in. dokument "Przy Planty 7/9" (reż. M. Jaskulski, L. Loewinger, Polska/USA 2016). Film w przejmujący sposób przypomina historię pogromu kieleckiego z 1946 roku, w którym z rąk Polaków zginęło ponad czterdziestu Żydów. Rekonstrukcja tych tragicznych wydarzeń staje się punktem wyjścia do przedstawienia trwających od ponad trzech dekad starań Bogdana Białka – psychologa i społecznika – o oparte na wzajemnym zrozumieniu i wyzbyciu się stereotypów zbliżenie między kielczanami a Żydami.\nW poruszającym "Sprawiedliwym" (reż. Michał Szczerbic, Polska 2015), ocalona z Holokaustu młoda Żydówka Hania powraca na polską prowincję lat 60. XX wieku, by odnaleźć ludzi, którzy pomogli jej przetrwać koszmar i okrucieństwa wojny. Powrót dziewczyny do ojczyzny niespodziewanie stanie się szansą na oczyszczenie dla wszystkich uczestników przeszłych wydarzeń.\nZwieńczeniem przeglądu będzie zaplanowana na 27 maja debata "Swój czy obcy. Żydzi w filmach Andrzeja Wajdy", podczas której zaproszeni goście będą analizować wagę i znaczenie wątków żydowskich w twórczości reżysera. W spotkaniu udział wezmą aktorzy Maja Komorowska i Wojciech Pszoniak oraz pisarz i krytyk literacki Piotr Paziński. Rozmowę poprowadzi krytyk filmowy Łukasz Maciejewski.\nDebata "Swój czy obcy. Żydzi w filmach Andrzeja Wajdy": Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, ul. Mordechaja Anielewicza 6, Warszawa\nWięcej informacji: www.jewishmotifs.org.pl, @jewishmotifs\nObecność / Brak / Ślady. Współcześni artyści o żydowskiej Warszawie – pokaz w ramach MFF Żydowskie Motywy


Kalisz Inwestycje - NaszeMiasto.pl\nNowe boisko powstanie przy Szkole Podstawowej nr 1 w Kaliszu\nMiasto podpisało umowę na wykonanie boiska szkolnego wraz z terenem zielonym dla uczniów Szkoły Podstawowej nr 1 w Kaliszu. Koszt inwestycji to 484 tysiące złotych.\nWięcej na temat: boisko szkolne sp 1 kalisz nowe boisko sp 1 kalisz szkoła podstawowa nr 1 kalisz boisko\nWięcej na temat: kalisz budżet obywatelski nowe szafki sp nr 7 kalisz\nO rewitalizacji w Kaliszu rozmawiamy z Maciejem Błachowiczem\n„Nie wróżę sukcesu ani gadającej Dorotce, ani wozowi rzymskiemu w piwnicach ratusza". Z Maciejem Błachowiczem, historykiem i regionalistą, rozmawiamy o planach inwestycyjnych Miasta na terenie rewitalizowanym.\nWięcej na temat: kalisz planty baszta dorotka maciej błachowicz kalisz żabka kaliska\nKalisz - 250 miejsc pracy w fabryce słodyczy\nZa kwotę przynajmniej 80 milionów złotych spółka Colian Centrum Logistyczne zbuduje w podkaliskim Opatówku fabrykę słodyczy, w której pracę znajdzie co najmniej 250 osób. Inwestycja ma być gotowa do 15 stycznia 2014 roku.\nWięcej na temat: fabryka cukierkow kalisz fabryka slodyczy kalisz fabryka słodyczy praca hellena kalisz praca jutrzenka colian sp. z o.o kalisz praca nasze miasto kalisz praca opatówek fabryka słodyczy raben kalisz\nDo końca przyszłego tygodnia ma powstać boisko przy Szkole Podstawowej nr 1 w Kaliszu ZDJĘCIA\nTrwa budowa boiska przy Szkole Podstawowej nr 1 w Kaliszu. Prace wykonywane przez firmę „Leszek Kulak - Budownictwo Sportowe. Inżynieria Krajobrazu” ze Skwierzyny mają się zakończyć do piątku, 17 maja.\nWięcej na temat: szkoła nr 1 kalisz boisko szkoła kalisz boisko jedynka kalisz boisko\nByły szef MON i MSZ przyjechał na zaproszenie Klubu Obywatelskiego w Kaliszu. Spotkanie, w którym wzięło udział kilkudziesiąt osób odbyło się w Muzeum Okręgowym Ziemi Kaliskiej. Nie zbrakło dyskusji o polityce czy wspomnień Sikorskiego z Afganistanu. Przy okazji rozmów polityk promował również swoją najnowszą książkę "Polska może być lepsza".\nWięcej na temat: kalisz muzeum sikorski klub obywatelski kalisz sikorski radosław sikorski kalisz\nOpatówek - 250 miejsc pracy w fabryce słodyczy\nJak informuje portal terenyinwestycyjne.info, w Opatówku powstanie wytwórnia słodyczy i centrum logistyczne. Zatrudnienie w nowym zakładzie znajdzie 250 osób.\nWięcej na temat: fabryka słodyczy opatówek nowa fabryka słodyczy jutrzenka holding opatówek praca\nNowe boisko powstało przy Szkole Podstawowej nr 1 w Kaliszu ZDJĘCIA\nPrzy Szkole Podstawowej nr 1 w Kaliszu powstało nowe boisko szkolne. Zadanie kosztowało 484 tys. zł.\nWięcej na temat: kalisz boisko sp 1 inwestycja boisko sp 1 kalisz sp 1 kalisz nowe boisko sp 1 kalisz\nSzkoła Podstawowa nr 16 im. Powstańców Wielkopolskich 1918 – 1919 świętowała w piątek dzień swojego patrona. Podczas apelu młodzież złożyła kwiaty przed pamiątkową tablicą, a po wystąpieniach uczniowie zaprezentowali program artystyczny.\nWięcej na temat: szkoła podstawowa nr 16 kalisz szkoła podstawowa 16 dzień patrona sp 16 kalisz dzień patrona\nUAM Kalisz inwestycje\nMOK Kalisz inwestycje\nPratt & Whitney Kalisz inwestycje\npwsz kalisz inwestycje


Problemy z erekcją - przyczyny problemów ze wzwodem Na długi czas ma erekcję\nNa długi czas ma erekcję, Jak zmienia się erekcja — 20, 30, 40, 50+? - portal weseleczestochowa.pl\nJednoczesne stosowanie syldenafilu, i leków takich jak riocyguat, jest przeciwwskazane, ponieważ może prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego. Produkt leczniczy MAXON FORTE jest przeciwwskazany na długi czas ma erekcję pacjentów, którzy utracili wzrok w jednym oku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego. Stosowanie syldenafilu u tych pacjentów jest przeciwwskazane. Opakowanie: 1 lub 2 tabletki powlekane w blistrze, w tekturowym pudełku.\nNie wszystkie wielkości opakowań musza znajdować się w obrocie. Podmiot odpowiedzialny: Adamed Pharma S. Pieńków, ul. Adamkiewicza 6A Czosnów. Przed użyciem zapoznaj się z pozuje z najgłębszą penetracją penisa, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.\nProblemy z erekcją - rady dla niej 1. Wyrozumiałość na długi czas ma erekcję partnera Ty z kolei powinnaś tak się zachowywać, żeby on się nie zorientował, że wyczułaś jego kłopot. Niech myśli, że to mu się tylko zdawało.


Ukraincy przewidują kłopoty na Euro 2012 - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościUkraincy przewidują kłopoty na Euro 2012\nUkraincy przewidują kłopoty na Euro 2012\nWicepremier Ukrainy do spraw Euro 2012 Borys Kolesnikow przyznał, że najbardziej niepokoi go w przygotowaniach do Mistrzostw kwestia przejść granicznych. Dopiero po niej może wymienić infrastrukturę drogową.\nNa zdjęciu budowa stadionu w Kijowie na Euro 2012\nWicepremier dał do zrozumienia, że chodzi przede wszystkim o kłopoty, jakie mogą wyniknąć ze strony Służby Celnej, Straż Graniczna jest bowiem lepiej przygotowana do kontroli dokumentów niż celnicy - bagaży turystów.\n- _ W nowym terminalu kijowskiego lotniska jednocześnie będzie mogło pracować 80 funkcjonariuszy Straży Granicznej, takiego czegoś nie ma na Ukrainie. W Doniecku przygotowano 60 stanowisk, a we Lwowie 45 _ - powiedział Kolesnikow.\nNa granicy Polski i Ukrainy działa 6 przejść granicznych, które najczęściej są zakorkowane przez samochody tak zwanych _ mrówek _, czyli osób przewożących towary w celach zarobkowych z jednego kraju do drugiego. Wbrew zapowiedziom urzędników w dwóch państwach, od czasu, gdy w 2007 roku Polska i Ukraina otrzymały prawo do organizacji Euro 2012, nie powstało żadne nowe przejście graniczne.\n[ ( http://static1.money.pl/i/h/212/t21716.jpg ) ] (http://news.money.pl/artykul/na;euro;2012;przywrocimy;kontrole;graniczne,124,0,829564.html) Na Euro 2012 przywrócimy kontrole graniczne? Minister spraw wewnętrznych i administracji Jerzy Miller nie wykluczył takiego rozwiązania. Ostateczna decyzja może zapaść w I kwartale 2012 r.\nTagi: euro 2012, ukraina, wiadomości, wiadmomości, gospodarka, gospodarka polska


Opis obrazu Claude’a Moneta „Spacer po skałach” ❤ - Monet Claude\nDom ⇒ 🎨Monet Claude ⇒ Opis obrazu Claude’a Moneta „Spacer po skałach”\nOpis obrazu Claude’a Moneta „Spacer po skałach”\nClaude Monet to jeden z tych artystów, którzy wolą przedstawiać rzeczywistość i tego artysta się nauczył. Przez długi czas ucieleśniał marzenie o tworzeniu realistycznych obrazów. Artysta szczególnie lubił pisać wydarzenia z życia, które miały miejsce na świeżym powietrzu. Tym właśnie jest praca „Walk on the rocks”, która ukazuje niesamowitą i ekscytującą rzeczywistość. Morze i skały są ucieleśnieniem głębi, szalonej energii i niezachwianego hartu ducha.\nTen obraz różni się tym, że w jednej pracy przedstawiono różne elementy i zjawiska. Z jednej strony pokazany jest spacer ludzi, z drugiej niespokojna postawa wobec własnej istoty. Artysta próbował wywrzeć silne wrażenie na ludziach, którzy będą patrzeć i kontemplować, i pod wieloma względami mu się to udało. Obraz przyniósł światową sławę i stał się własnością sztuki. Na zdjęciu odpowiednio dobrane światło i cień, które oświetlają morze. Patrząc na twórczość artysty, budzą się prawdziwe emocje i podekscytowanie. Chciałbym wniknąć w duszę tych, którzy chodzą i zrozumieć, o czym naprawdę myślą. Skała i morze są symbolem odwagi, stanowczości ducha, raczej te cechy artysta starał się przekazać widzowi.\nPatrząc na obraz, człowiek jest naładowany silną energią, szczerością natury, patrzy na niego i nie widzi nic zbędnego, żadnego ukrytego znaczenia. Chociaż jeśli spojrzymy na to z innego punktu widzenia, znaczenie jest tam i jest głębokie, to po prostu każdy widz sam decyduje, co może zobaczyć. Piękno i siła natury jest czasami straszną siłą, więc musisz być gotowy na wszelkie próby, jakie czeka los. Pomimo przerażającej siły morza i skał, obraz wciąż oddycha ciepłem i jasnością, przypominając ciepły i cudowny dzień. Kwiaty naniesione na płótno świetnie wyglądają i dają estetyczną przyjemność.\n← Opis obrazu Ilja Repina „Przybycie carów Jana i Piotra Aleksiejewicza na zabawny dziedziniec Siemionowskiego w towarzystwie ich świty”\nOpis obrazu Kazimierza Malewicza „Cztery kwadraty” →


Baseny w Västmanland - Basen w Szwecja\nBaseny w Västmanland Szwecja\nPodróżując do Västmanland? Jest to idealne miejsce w Internecie, aby znaleźć miejsca do pływania Västmanland. Każdy dzień nie są pływanie tracą cenny czas na poprawę swoich umiejętności, aby być lepszym pływakiem! Nie więcej wymówek! Znajdź najbliższy Basen w Västmanland i powiedz nam, jak poszło.\nWiększość Baseny w Västmanland oferują zarówno otwarte tory dla samodzielnego pływania i takie atrakcje, jak również wycieczki z aerobiku wodnego lub Aquabike. Prawdopodobnie nie znam wszystkich Ośrodki wodne. Brakuje któregokolwiek? Skontaktuj się z nami !.\nPrzed próbą jakiegokolwiek basen, upewnij się, że znasz zasady i przepisy dla Baseny w Västmanland ponieważ nie mogą być takie same, jak w swoim rodzinnym mieście. Zalecamy skontaktować się z basenu bezpośrednio zapytać, czy trzeba będzie kapelusz, i jaki rodzaj obuwia lub specyficzne ubrania trzeba. Dla Västmanland i okolic, jesteśmy pokazując wszystkie zarejestrowane baseny, niektóre z nich nie mają współrzędne GPS i nie można znaleźć na mapie w mapie.\nSkorzystaj z informacji kontaktowych podanych na każdym profilu basenie, by sprawdzić, czy są one oferują lekcje aquagym, ponieważ nie jest tak powszechne, aby zobaczyć Aquagym w Västmanland.\nJeśli jesteś zmęczony po oczy i podrażnioną skórę, znalezienie basen ze słoną wodą w Västmanland może być rozwiązaniem. Powinieneś wiedzieć, że poziom soli z tych basenów jest znacznie poniżej poziomu soli z wody morskiej, szczególnie, że mówimy o jedną dziesiątą lub mniej.\nIstnieje kilka powodów, dla których warto wybrać się basen z podgrzewaną wodą w Västmanland. Najważniejszy opiera się na znaczeniu, utrzymując temperaturę ciała na stałym poziomie. Jeśli woda jest zbyt zimna, organizm będzie starał się go ogrzać i tracisz siły, aby poprawnie pływać.\nCiesz się najlepszymi kryte baseny w Västmanland i nie martwić się o pogodę. Obiekty te są otwarte wszystkie pory roku i można popływać w tej samej temperaturze każdy dzień roku.\nBasen jest doskonały pomysł, aby zachować swoje ciało aktywny podczas wizyty w Västerås (Västmanland), a nawet jeśli są lokalne. Swimia pomaga znaleźć najbliższy Baseny w Västerås.\nGospodarstwa szacowanej populacji 16.617, Köping jest jednym z najważniejszych miast w Västmanland. Sprawdź wszystkie Ośrodki wodne w Köping i jego okolic.\nTop Ośrodki wodne do Västmanland


Interpelacja nr 530 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie planowanych zmian w funkcjonowaniu zasiłków chorobowych\ndo mojego biura poselskiego zgłaszają się mieszkańcy województwa lubuskiego, którzy zwracają moją uwagę na planowane zmiany w funkcjonowaniu zasiłków chorobowych. Jak wynika z odpowiedzi na interpelację posłanki pani Joanny Muchy, jaką przygotował pan Leszek Skiba, podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów, prawo do zasiłku chorobowego będzie możliwe dopiero po upływie 90 dni dla ubezpieczonych obowiązkowo i 180 dni dla ubezpieczonych dobrowolnie. Oznacza to, że po rozpoczęciu pracy pracownicy będą mogli skorzystać z pierwszego zwolnienia dopiero po upływie 3 miesięcy, a osoby prowadzące działalność gospodarczą dopiero po upływie 6 miesięcy. Według nowych przepisów kobiety, które zajdą w ciążę zaraz po zatrudnieniu, zostaną pozbawione prawa do zasiłku chorobowego, co spotyka się z dużą krytyką ze strony Lubuszan.\nJeszcze większe kontrowersje budzi zapowiadane przez rząd „wprowadzenie zasady, zgodnie z którą powstanie prawa do nowego okresu zasiłkowego następuje tylko w przypadku, gdy ponowne zachorowanie nastąpi po upływie 90 dni od zakończenia poprzedniej niezdolności do pracy, niezależnie od tego, czy ponowne zachorowanie spowodowane jest tą samą, czy inną przyczyną niezdolności do pracy”. Przykładowo, jeżeli pracownik zachoruje na grypę i dostanie zwolnienie lekarskie na 7 dni, a po 2 tygodniach złamie rękę i będzie niezdolny do pracy przez 2 miesiące, nie dostanie już zasiłku. W takim przypadku pracownik zostaje pozbawiony środków do życia w czasie choroby, co narusza jego konstytucyjne prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy.\nSzanowna Pani Minister, proponowane przepisy mają doprowadzić do uszczelnienia systemu ubezpieczeń społecznych i wyeliminowania nadużyć. Niestety w praktyce zaszkodzą one uczciwym, wieloletnim i naprawdę chorym pracownikom, którzy są stawiani na równi z osobami nadużywającymi zwolnień lekarskich. Rząd nie może tworzyć ograniczeń w dostępie do świadczeń socjalnych oraz z góry regulować, kiedy pracownikowi wolno zachorować. Stoi to w rażącej sprzeczności z ideą ubezpieczeń społecznych.\nMając na uwadze dobro i bezpieczeństwo socjalne wszystkich pracownic i pracowników, zwracam się do Pani Minister z uprzejmą prośbą o ustosunkowanie się do przedmiotowej sprawy i odpowiedź na następujące pytania:\nJakie jest stanowisko Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej ws. planowanych zmian w funkcjonowaniu zasiłków chorobowych?\nCzy według zapowiadanych przepisów pracownik, który ponownie zachoruje przed upływem 90 dni, nie ma prawa do nowego okresu zasiłkowego i zostaje bez środków do życia?\nJakie jest stanowisko Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie pozbawienia kobiet w ciąży zasiłku chorobowego zaraz po zatrudnieniu?\nCzy kierowany przez Panią Minister resort posiada dane dotyczące liczby nadużyć zwolnień lekarskich na przestrzeni ostatnich kilku lat? Jeśli tak, proszę o ich ujawnienie oraz zestawienie z ogólną liczbą wydawanych w tym czasie zwolnień lekarskich.\nOdpowiedź na interpelację nr 530 w sprawie planowanych zmian w funkcjonowaniu zasiłków chorobowych\nW odpowiedzi na interpelację Pana Posła Waldemara Sługockiego (znak: K9INT530) pragnę uprzejmie wyjaśnić, co następuje.\nZasady przyznawania świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w tym wystawiania zaświadczeń lekarskich o czasowej niezdolności do pracy i ustalania prawa do zasiłków chorobowych, macierzyńskich, opiekuńczych i świadczenia rehabilitacyjnego są określone przepisami ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 645, z późn. zm.).\nZgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami osoba podlegająca ubezpieczeniu chorobowemu obowiązkowo (np. pracownik) nabywa prawo do zasiłku chorobowego po upływie 30 dni nieprzerwanego ubez...


Podatek Belki wraca na tapetę - Biznes/technologie\nPodatek Belki wraca na tapetę\nData: 26-02-2008, 12:28\nCzy jest jeszcze szansa na zniesienie podatku Belki? Po piątkowym wystąpieniu Jacka Rostowskiego, ministra finansów, nawet najbardziej zagorzali zwolennicy PO położyli na sprawie krzyżyk. Wczoraj jednak cień nadziei dał premier Tusk - czytamy w Pulsie Biznesu.\n- Podejrzewam, że jeszcze w tym tygodniu posadzę z jednej strony ministra Rostowskiego, a z drugiej Zbigniewa Chlebowskiego, który także jest specjalistą od finansów publicznych. Ja usiądę trochę z boku i będziemy wymieniać się argumentami, co jest możliwe - powiedział szef rządu w TVN24.


HCR - kurs - Strona 14 -\nPost autor: Tomek » 11 cze 2019, 17:19\nByłem przekonany, że ktoś ich będzie chciał przejąć przy takiej niskiej cenie akcji, ale żeby sami się chcieli przejąć, to nawet mi do głowy nie przyszło :P\nPost autor: mlubinski » 11 cze 2019, 17:49\nZ drugiej strony dla mnie to troche dziwne, ze taka jazda w dol, a potem zarzad ochoczo zapowida skup, jakby tylko czekali na taki zjazd? Hmm :)\nPost autor: Thorwald » 11 cze 2019, 19:00\n11 cze 2019, 10:10\nMa może ktoś te akcje w Degiro i mógłby sprawdzić jak u niego to wygląda? Ja mam cały czas HCLP (zamiast HCR) z ostatnią aktualizacją z 31 maja.\nMam tak samo. Napisałem do nich w tej sprawie. Nie mam jeszcze odpowiedzi. Jak coś mądrego napiszą to wrzucę w wątek.\nPost autor: Tomek » 11 cze 2019, 21:09\n11 cze 2019, 17:49\nMoim zdaniem oni po prostu wierzą w spółkę. Sam zarząd i CFO są jednymi z największych akcjonariuszy firmy, a zobacz ostatnie dni na transakcje insiderów:\nWydaje mi się po prostu, że ta cena jest już tak absurdalna, że pomimo tego, że ten buyback nie był planowany, to doszli do wniosku, że to pieniądze leżące na ziemi. No a buyback nie był planowany, bo przecież ucięli nawet dywidendę do zera. Sygnał mówiący o tym, że firma robi buyback, a w dodatku prezes i dyrektor finansowy dokupują kolejny pakiet akcji na prywatny rachunek, ma w tym przypadku spore pozytywne znaczenie dla spółki.\nPost autor: Rastignac » 12 cze 2019, 00:29\nChwila, chwila. Zarząd kupuje akcje kilka dni przed ogłoszeniem informacji o pokaźnym buybacku? To jest legalne? o_O\nPost autor: Thorwald » 12 cze 2019, 11:39\nOdpowiedź od DeGiro w sprawie konwersji HCLP na HCR\nI can confirm that this has been updated accordingly.\nWe have contacted our price feed provider VWD to update the price feed as well.\nUK and Ireland Service Desk\nNa tą chwilę ticker jest HCR, ale cena "majowa".\nPost autor: Tomek » 12 cze 2019, 12:46\n12 cze 2019, 00:29\nJasne! Transakcje insiderskie w USA nie są zabronione, pod warunkiem, że poinformujesz o nich SEC w ciągu bodajże 48 godzin. Aczkolwiek od 1934 roku jest zapis w prawie, że jeśli dokonałeś tych transakcji posiadając istotne niepubliczne informacje, to jest to już nielegalne. Trzeba by zobaczyć dokładnie którego dnia i o której godzinie została podana informacja o buybacku i kiedy dokonany zakup akcji, ale obstawiam, że nikt tu głupoty nie zrobił pod własnym nazwiskiem :)\nPost autor: mah » 13 cze 2019, 11:35\n12 cze 2019, 11:39\nPrzed chwila sprawdzałem i już wyświetla poprawnie. Dzięki.\nPost autor: Baldwin » 04 lip 2019, 00:06\n12 cze 2019, 12:46\nSorki bardzo pardon, jeśli nie w temacie, jednakże mam takie pytanko. Okazuje się, że jestem insiderem. Oczywiście to jakaś ściema, bo jestem gołodupcem zwłaszcza patrząc na portfele prezesów notowanych spółek, jednakże mój pracodawca zza oceanu przysłał mi maila, że jestem insiderem i jeśli gram to żebym zgłaszał, etc. Oczywiście, że gram, na szczęście nie na akcjach "swojej" firmy (do tej pory).\nPytanie, czy ktoś kiedyś spotkał się z czym takim?\nCzy w praktyce lepiej zrezygnować z handlu akcjami "swojej" firmy? W sumie aż kusi, żeby coś kupić.\nCzy faktycznie zgłaszać jakieś drobne transakcje? (być może nawet nie pięciocyfrowe).\nCzy moje dane osobowe gdzieś widnieją w jakiejś publicznej szufladce?\nNotabene, nawet mi pół akcji nie dali, he, he.\nPost autor: mlubinski » 04 lip 2019, 07:16\nWg mnie lepiej sie powstrzymac od handlu “zakazanymi” akcjami oraz ustawic powiadomienia z platformy brokerskiej dla swietego spokoju. Chyba ze nie zalezy ci na pracy, bo to moze byc podstawa do zwolnienia. Zadna firma nie chce byc posadzana o insider trading.\nPost autor: Thorwald » 08 lip 2019, 14:57\nPatrzę sobie na Weekly US Field Crude Oil Pruduction. Rośnie od 2016r nieprzerwanie. W ostatnim tygodniu maja osiągnęła rekord historyczny na poziomie 12,4 mln baryłek tygodniowo, pod koniec czerwca niewiele mniej 12,2 mln baryłek.\nRekordowa produkcja ropy powinna oznaczać rekordowe zapotrzebowanie na piasek i rekordowe zyski spółek piaskowych typu HCR czy SLCA a niestety spółki spadają.\nPrzy okazji trzeba by zmienić temat na "HCR" bo ticker się zmienił.\nPost autor: Baldwin » 15 lip 2019, 15:50\n04 lip 2019, 07:16\nDzięki za info. Na razie faktycznie się powstrzymam, wysłałem do nich maila, zobaczymy kiedy i co odpowiedzą.\nPost autor: mlubinski » 31 lip 2019, 18:16\nW koncu cos sie ruszylo z HCR i SLCA 😂 oby na trwale w gore :)\nPost autor: Thorwald » 02 sie 2019, 09:19\nPost autor: mlubinski » 02 sie 2019, 12:25\nA idzpanwchujz tym kursem :D


Wanny wolnostojące Ravon - WANNA WOLNOSTOJĄCA A CO Z KOSMETYKAMI?\nWANNA WOLNOSTOJĄCA A CO Z KOSMETYKAMI?\nKiedy decydujemy się na wannę wolnostojącą, to zadajemy sobie pytanie co zrobimy z kosmetykami? Gdzie je postawimy? Jak? Przecież są nam niezbędne podczas kąpieli i codziennej pielęgnacji. I na to zapotrzebowanie odpowiadają producenci zarówno omawianych wanien, jak i wszelkiej maści producenci elementów wyposażenia łazienek.\nKilka sposobów na kosmetyki:\nPrzybornik łazienkowy wolnostojący na kółkach lub bez kółek – takie przyborniki znajdziesz w wielu sklepach z wyposażeniem łazienek, mogą być drewniane, metalowe, szklane albo po prostu plastikowe – chociaż te ostanie nie będą tworzyły zbyt eleganckiego duetu z wanną wolnostojącą.\nZaprojektowana stała półka wolnostojąca lub zamontowana do ściany, która jest jednocześnie miejscem do montażu baterii do wanny (jeśli nie chcemy mieć baterii wolnostojącej). Może być wykonana np. z płyty gipsowej wodoodpornej i obłożona okładziną z płytek, mozaiki, kamienia naturalnego, etc.\nPółki wykonane w ścianie obok miejsca przeznaczonego na wannę – projektanci w taki praktyczny i elegancji sposób rozwiązują kwestię umieszczenia kosmetyków przy wannie wolnostojącej.\nNiezbędnik/przybornik umieszczany bezpośrednio na wannie. Na rynku istnieją piękne i praktyczne przyborniki, na których znajdzie się miejsce na szampon, żel pod prysznic, specjalne uchwyty na kieliszek wina, ręcznik czy książkę – dla amatorów kąpieli z lekturą. Wykonane są z wodoodpornego, najczęściej egzotycznego gatunku drewna albo z metalu odpowiednio zabezpieczonego przez zarysowaniem powierzchni wanny.\nIstnieją też baterie wolnostojące, które mają np. szeroką płaską wylewkę, która tworzy swoistą mała półeczkę. Woda wówczas wypływa z tej baterii szerokim strumieniem i przy okazji mamy półeczkę, na której doraźnie możemy też coś postawić. Marka Kohlman posiada w swojej ofercie taką baterię.\nIstnieją też wanny z szerokim rantem, które także pozwalają na odstawienie kosmetyków, przynajmniej na czas kąpieli na rant wanny. Jest to również spore udogodnienie – nawet jeśli posiadamy jakiś przybornik. Marka Ravon posiada w swojej ofercie wanną z takim właśnie praktycznym, szerokim rantem.\n© 2018 Ravon


Warszawa, Wola - 3119/LHW/MAX\nLokal handlowy na wynajem - LOKAL GASTRONOMICZNY\nLokal usługowy o powierzchni 170m2 w doskonałym punkcie w ścisłym Centrum Warszawy w niedalekiej odległości od Placu Europejskiego, na parterze nowoczesnego biurowca. Lokal z dużymi witrynami z bezpośrednim wejściem z ulicy. Podzielony na sale główną 140m i antresolę 30m.\nWysokość lokalu to 5,30m.\nW razie działalności gastronomicznej możliwość wyłącznego wykorzystania ogródka ( ok 40m).\nObecnie w lokalu prowadzona jest działalność gastronomiczna.\nOkolica to nowe eleganckie budynki apartamentowe i biurowe, świetna lokalizacja na każdą działalność. Polecam i zapraszam na prezentację.\nJestem zainteresowany ofertą nr 3119/LHW/MAX. Proszę o kontakt.


» Olejek z drzewa herbacianego 10 ml\nKod produktu: 8007-0010\nOlejek z drzewa herbacianego KEJ - otrzymywany z liści i gałązek drzewa herbacianego. Najpopularniejszy z wszystkich olejków eterycznych, o wielu właściwościach. Nie oceniony w pielęgnacji skóry tłustej i problematycznej. Szeroko wykorzystywany w przemyśle farmaceutycznym oraz kosmetycznym. Doskonały jako dodatek do kosmetyków lub krótkotrwałego, miejscowego stosowania.\nnie ma podanego kraju pochodzenia produktu\nBardzo fajny produkt. Zamówiłam jeszcze olejek pomarańczowy i pichtowy, również ok. Obsługa szybka i zgodna z zamówieniem. Ponadto dostałam gratis w postaci hydrolatu dziękuje polecam.\nJaki jest skład procentowy, jeżeli mniej niż 100% to z jakim roztworem?\nOd dawna używam olejków eterycznych. Po raz pierwszy kupiłam w aptece produkty Państwa firmy -eukaliptusowy i pichtowy. Na stronie znalazłam tylko sposoby zastosowania ich w kosmetyce. Nie widzę nic o wspomaganiu leczenia dróg oddechowych, przeziębień. Czy Państwa wyroby różnią się w działaniu od dotychczas mi znanych,czy jest to tylko tak niekompletny ich opis.To samo spostrzegam przy, dobrze mi znanym, olejku z drzewa herbacianego. Nie ukrywam, że wolałabym następnych zakupów dokonywać bezpośrednio u dystrybutora,chciałabym jednak mieć wiedzę o nabytkach.


Słoneczne przedszkole. 4 lata - jedynie 5,19 zł w matras.pl\nPrzyjazna dziecku, kolorowa książeczka, dzięki której przedszkolak będzie mógł poznawać świat i uczyć się nowych rzeczy. Dodane do książki naklejki są ulubioną formą zabawy dzieci w wieku przedszkolnym. Słoneczne przedszkole to uśmiechnięta, wesoła nauka!\nAutor: Renata Więcek


Stanowisko PIP w zakresie ryczałtów za nocleg\nStrona główna Aktualności GITD i PIP Stanowisko PIP w zakresie ryczałtów za nocleg\nStanowisko PIP w zakresie ryczałtów za nocleg. Przedstawiamy opracowane poświęcone kolejnemu argumentowi procesowemu, przemawiającemu za tezą, iż ryczałt za nocleg jest nienależny, jeśli pracodawca zapewnił kierowcy darmowe miejsce do snu oraz jeśli kierowca akceptował odbiór odpoczynku w kabinie. Dziś przedstawię wybrane przykłady prowadzonych przez nas procesów, w których Sądy Pracy, oddaliły powództwo kierowców z tytułu ryczałtów noclegowych.\nTrudno jednak zakładać iż owi „eksperci”, którzy nie wygrali w Sądzie jakiejkolwiek sprawy będą optymistami. Ponadto warto zauważyć, iż niektórzy z owych „ekspertów” nigdy nie reprezentowali klienta przed sądami w związku z czym posiadają w przedmiotowym zakresie wiedzę co najwyżej teoretyczną.\nZanim więc na różnorodnych spotkaniach pozwolimy sobie narzucić nutę przesadnego optymizmu lub też przesadnego pesymizmu, warto zadać owym „ekspertom” pytanie, czy prowadzili jakąkolwiek sprawę w zakresie roszczeń o ryczałty i skąd czerpią własne doświadczenia ?\nWarto więc przeanalizować przykłady rozstrzygnięć korzystnych dla pracodawców, gdzie oddalono roszczenia kierowców w zakresie ryczałtów.\nWarto zaznaczyć, że orzeczenia te są w pełni spójne ze stanowiskami Państwowej Inspekcji Pracy, która także stoi na stanowisku, iż co do zasady ryczałty za noclegi są nienależne.\nWarto w tym miejscu zacytować przedmiotowe stanowisko KP GIP:\nJednak można dostrzec, iż podobne stanowisko jak KP GIP i PIP, PG, MPiPS, reprezentują niektóre Sądy Pracy. Przykładem może być orzeczenie Sądu Rejonowego w Chrzanowie, (w prowadzonej przez naszą kancelarię sprawie) oddalające powództwo kierowcy w zakresie ryczałtów za nocleg. Sąd w wyroku z dnia 23 grudnia 2013r sygnatura akt: IV P 181/11 zaznaczył iż:\n„Odnośnie roszczenia w części dotyczącej podróży służbowej Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia 4 czerwca 2013r sygn II PK 296/12. (…) Powód (…) zgodnie z zobowiązującymi uregulowaniami odbierał noclegi w kabinie samochodu. Z tego tytułu zwrot kosztów powodowi się nie należy bowiem powód nie poniósł żadnych kosztów z tym związanych”.\nW poprzedniej publikacji wskazałem, iż występuje około 48 elementów, które warto podnieść w toku procesu. O dynamice sytuacji świadczy jednak fakt, iż na przestrzeni tygodnia przybyło (w wyniku analizy nowo przyjętych zleceń) kilka dodatkowych argumentów, które warto wykorzystać. Dwa z nich przedstawiłem w niniejszym opracowaniu a kolejne przedstawię za tydzień w kolejnej publikacji.


Św. Rafał Józef Kalinowski (1835-1907), patron Sybiraków | Życie Zakonne\nHome Wiadomości Św. Rafał Józef Kalinowski (1835-1907), patron Sybiraków\nW dniu wspomnienia św. Rafała Kalinowskiego, 20 listopada w warszawskiej kaplicy Karmelitów na ul. Racławickiej uczczono relikwie tego Świętego. Wspomnienie świętego karmelity , ale też Sybiraka przypomina nam o zbliżającym się zakończeniu obchodów Roku Powstania Styczniowego.\nŚw. Rafał Kalinowski jest patronem Sybiraków . Sam był zesłańcem syberyjskim za udział w Powstaniu Styczniowym.\nMłody Józef Kalinowski, inżynier, porucznik, zatrudniony przy budowie linii kolejowej Kursk-Odessa-Kijów początkowo przeciwny był akcji zbrojnej z zaborcą. Przewidywał większe represje w wypadku klęski powstania, niż po powstaniu listopadowym. Jednak po wybuchu Powstania Styczniowego uzyskał zwolnienie ze służby carskiej i przystąpił do walki .Rząd Tymczasowy w Warszawie mianował go naczelnikiem Wydziału Wojny na Litwę. Pełnił tę funkcje od czerwca 1863 do marca 1864. W tym czasie doświadczył głębokiego nawrócenia , jak sam to określa w liście do Ludwiki Młockiej : „Jedyna zmiana, jak we mnie zaszła – po 10 latach wróciłem na łono Kościoła”.\nW dniu 24 marca 1864 roku zostaje aresztowany i skazany na karę śmierci przez słynnego „arcyrusyfikatora” i , „wieszatiela” Murawiewa. Staraniem rodziny wyrok zmieniono na 10 lat zesłania na Syberię.\nNa Syberii Józef Kalinowski trafił do Usola w pobliżu Irkucka nad rzeką Angarą, gdzie pracował na wyspie w warzelni soli. Wolny czas poświęcał modlitwie, ale także bliźnim, a szczególnie biednym i potrzebującym. Poświęcał się chorym, słabym , dzielił się wszystkim, co miał z uboższymi od siebie. Nadesłaną przez rodzinę ciepłą odzież i obuwie oddawał biednym. W listach do rodziny w kwietniu 1867 r. pisał: : „Niewierzącym i wątpiącym nieraz opowiadam moje duchowe odrodzenie po tylu latach upadku i niewiary”.\nW 1868 roku po ogłoszeniu amnestii Kalinowski uzyskał zwolnienie od przymusowych robót z pozwoleniem osiedlenia się w dowolnie wybranym miejscu w guberni irkuckiej. Zamieszkał w Irkucku. Cieszył się irkuckim kościołem, gdyż w Usolu kapłan przyjeżdżał tylko jeden raz w roku. Tutaj pomagał znowu biednym, chorym, nieszczęśliwym, osieroconym dzieciom katorżników, pozostającym pod opieką proboszcza. Zarabiał korepetycjami dla uczniów i tłumaczeniami dla profesorów gimnazjum. Jednocześnie współpracował z Syberyjskim Oddziałem Towarzystwa Geograficznego. Brał m. in. udział w wyprawach naukowych Benedykta Dybowskiego – słynnego badacza Syberii , również Sybiraka.\nPo sześciu latach, tj. w 1874 roku uzyskał zwolnienie z zesłania i mógł powrócić w rodzinne strony, następnie do Krakowa. Przez 3 lata był w Paryżu wychowawcą księcia Augusta Czartoryskiego, który w r. 1877 został salezjaninem, a dziś jest błogosławionym. Beatyfikacji Augusta Czartoryskiego dokonał Jan Paweł II 25 kwietnia 2004.\n18 lipca 1877 roku, w 42 roku swego życia, Józef Kalinowski podjął ostateczną decyzję dalszego życia w zakonie . Wyjechał do Grazu w Austrii, gdzie wstąpił do zakonu Karmelitów Bosych. W nowicjacie otrzymał imię Rafał. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 stycznia 1882 r. w klasztorze w Czernej koło Krakowa z ręki Ks. Biskupa Albina Dunajewskiego. Przez 9 lat był przeorem tego klasztoru. W 1892 r. założył klasztor w Wadowicach i kilkakrotnie był jego przełożonym.\nUmarł w opinii świętości 15 listopada 1907 roku w Wadowicach. Został pochowany na cmentarzu klasztornym w Czernej. Obecnie relikwie o. Rafała spoczywają w Klasztorze w Czernej k. Krzeszowic.\nJan Paweł II beatyfikował ojca Rafała Kalinowskiego 22 czerwca 1983 na Błoniach krakowskich.\nKanonizacja św. Rafała Kalinowskiego odbyła się 17 listopada 1991 r. w Bazylice św. Piotra na Watykanie. W dniu kanonizacji św. Rafał Kalinowski został ogłoszony Patronem Sybiraków w Polsce.\nPomnik-mauzoleum Sybiraków na Jasnej Górze, ustawiony w 1990 r. u Ojców Paulinów, poświęcony przez kard. Henryka Gulbinowicza, zawiera płaskorzeźbę z wizerunkiem o. Rafała Kalinowskiego.\nŹródła: własne, książka: „Święty Rafał Kalinowski, patron Sybiraków” autor: o. Tymoteusz Frączek OCD , TK Niedziela\nSpotkanie Redemptorystów Konferencji Północnej Ameryki i Karaibów (CRNA)


Potrzeby współczesnych firm na oprogramowanie - http://biznesowe.waw.pl/\nPrawie każda przedsiębiorstwo musi korzystać z programów, np. dedykowanej aplikacji mobilnej. Różne firmy zajmujących się tworzeniem takich aplikacji, np. produkcja aplikacji, mogą zrealizować wszystkie wytyczne ich klienta. Na szybko o pisaniu aplikacji i tworzeniu aplikacji.\nPlumbing specialists - who to choose?Części do wymiany w Twoim aucieAlternatywne metody naprawy autaPracujesz za granicą? Zobacz jak dojechaćMocno czy lekko palona? O kawieKiedy zepsuje się samochódChłodzenie imprez plenerowychBezsensowny wysiłek?O energii słonecznej - czy to się opłaca?Gdzie historia spotyka się ze współczesnością - klasyczne wnętrzaInternet- promocja firmy, co i jakSzkolenia bhp onlineOgólny poradnik New data how to buy us auto parts Woreczki materiałowe, dla kogo i po coJedzenie - dbaj o higienęPulsar BHPLeczenie Sm. Metody i nowe środkiCo warto wiedzieć o częściach samochodowychSklepy z modną odzieżą, co warto kupować?Coraz więcej Polaków korzysta z pomocy prawnikaO kostce, budowie domu i wykończeniu ogroduObsługa BHPWarto oszczędzać wodę? Warto!Poland for touristsMobilna reklama - o marketingu w terenieCo można powiedzieć o nowoczesnym ogrzewaniu?Dbaj o swoje włosy!Elegancie przechowywanieProblemy własnościowe? Tutaj przyda się pomoc prawna


Balkonik składany na dużych kołach, TIMAGO JMC-C 3016W5 - Apteka CUD\nBalkonik składany na dużych kołach, TIMAGO JMC-C 3016W5\nBalkonik TIMAGO JMC-C 3016W5, to sprzęt rehabilitacyjny przeznaczony dla osób, które mają trudności z samodzielnym poruszaniem się oraz utrzymaniem równowagi. Solidna konstrukcja ramy, wykonana ze wzmocnionego aluminium zapewnia stabilne podparcie i asekuracje w czasie chodzenia. Model JMC-C 3016W5 posiada koła o średnicy 5” umieszczone w przednich nóżkach, tylne nóżki zakończone są antypoślizgowymi nasadkami wykonanymi z gumy. Koła sprawiają, że nie trzeba podnosić całego balkonika przy każdym kroku, co może być przydatne, zwłaszcza dla osób starszych. Wysokość balkonika można dopasować do wzrostu osoby używającej go. Maksymalne obciążenie urządzenia, to 136 kg. Odpowiednio wyprofilowane uchwyty sprawiają, że długotrwałe korzystanie z balkonika nie powoduje dyskomfortu i bólu rąk. Sprzęt jest lekki (3 kg), można go w prosty sposób złożyć w celu przechowywania lub transportu.\nSzerokość całkowita: 62 cm\nSzerokość wewnętrzna: 44 cm\nGłębokość całkowita: 49 cm\nRegulacja wysokości: 81-98 cm\nKolor ramy: miedziany, satynowy, zielony, niebieski\nTimago - informacje o producencie\nTimago jest polską firmą, jedną z wiodących marek w dziedzinie produkcji wyrobów medycznych wykorzystywanych w ortopedii oraz rehabilitacji. Główne założenie stojące za działalnością producenta to poprawa jakości życia oraz komfortu osób zmagających się z problemami ze strony układu ruchu. Solidność produktów Timago sprawia, że cieszą się one uznaniem wśród konsumentów. Sama firma skutecznie rozwija swoją działalność nawiązując kontakty biznesowe również poza granicami naszego kraju m.in. w Czechach, w Niemczech, na Litwie oraz w Rosji. Timago dużą wagę przywiązuje do relacji na linii konsument-producent. Przedsiębiorstwo przystąpiło także do programu Rzetelna Firma.


2017-12-01 07:27 smiling\n2017-11-14 21:00 dzidek49\n2017-10-24 16:52 angru46\n2017-10-24 11:46 angru46\n2017-07-18 18:46 norika\nEerytury są i beda opadatkowane, gdziezby nasze władze zrezygnowały z takiej kasy. A że to niesprawiedliwe, bo faktycznie te pieniądze już raz byłuy opodakowane, to nikogo nie interesuje. Nie pierwsza i nie ostatnia to niesprawiedliwość w naszym systemie. [ pokaż całą odpowiedź ]\n2016-03-07 18:55 marcholt2012\nBędzie Pani przysługiwać emerytura, bo sądząc po nicku jest Pani z rocznika 1958. Osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r. będą miały wypłacaną emeryturę, ale jej wysokość będzie niższa od minimalnej gwarantowanej ustawowo, ponieważ prawo do gwarantowanej ustawowo emrytury przysługuje po przepracowaniu ... [ pokaż całą odpowiedź ]\n2016-01-28 19:58 afrodyta8888\nWitam Z wyroku sądu mam potrącenie z emerytury, jaki procent ZUS potrąci z emerytury?Pozdrawiam [ pokaż całą odpowiedź ]\n2016-01-08 21:48 BożenaC.\nJeśli miałaś liczony kapital początkowy, to dużo dokumentów ZUS już ma. Trzeba wypełnić wnisek o emeryturę, dołączyć oryginaly świadectw pracy, i informacje o zarobkach z zakładów pracy w których pracowałaś, dowód osobisty. W ZUS sprawdzą dokumenty. Najlepiej poradzić się w pracy kogoś z księgowości... [ pokaż całą odpowiedź ]


Złota era - HOLA Design\nJest rok 2003. Kilka lat wcześniej rozpoczął się nowy wiek. XXI wiek. W mało estetycznej hali prowincjonalnego lotniska położonego w popularnej destynacji wakacyjnej jednej z północnoafrykańskich państw, jak tysiące rodaków przed nami i po nas, oczekujemy na opóźniony lot powrotny do domu. Chcąc nie chcąc, ze względu na opóźnienie, eksplorujemy wszystkie dostępne strefy lotniskowej hali. Z jednej z takich eksploracji nasz towarzysz podróży przynosi, z lekko drwiącą miną, informację: w publicznej umywalni ma na nas, projektantów wnętrz, czekać istna perełka.\nI czeka. Śmiechu i żartów w znużonej atmosferze oczekiwania na wejście na pokład samolotu jest co nie miara. Przyczynkiem stała się zamontowana przy lotniskowych umywalkach armatura w kształcie delfinów w kolorze żółtego złota.\nMinęło ponad dziesięć lat i złoto już tak nie śmieszy. Z niszy rynkowej wypływa na główny nurt wzornictwa, lub przynajmniej stara się wypłynąć. Oczywiście nie samo, ale wspomagane staraniami speców od marketingu i projektantów poszukujących nowych/starych źródeł inspiracji i form wyrazu. Podmuch art deco jest dziś na tyle silny, że nam, którzy lubimy podobne odwołania, zaczyna jego nadmiar delikatnie przeszkadzać. Może dlatego, że jesteśmy bardziej wyczuleni na jego dostrzeganie? A może dlatego, że do nas wszystko trafia wcześniej i nasycamy się gdy rynek jeszcze jest w fazie początkowego wzrostu? To sprawa wtórna. Fakt, że zbliżające się lata dwudzieste niosą powiew tych z przed wieku wraz z nim ozłacając coraz bardziej naszą rzeczywistość. A my się przed tym nie bronimy. Nie dziś. Nie kpimy. Moda ma swoje prawa. Prawa jak się okazuje nadrzędne.\nSuniemy, czasem z falą otaczającego nas tłumu, czasem pod prąd, przez, wydawałoby się bezkresne, hale mediolańskich targów. Jest kwiecień 2017 roku. Bieżącego roku. Wspomnienie złotych delfinów, przywoływane pośrednio przez otaczające nas stanowiska handlowe, powraca. Ale w zupełnie innym wydaniu, innej estetyce, innym punkcie w czasie. Powoduje lekki uśmiech na twarzy ale i skłania do refleksji. Do refleksji nad siłą trendów, siłą mody, tym na ile się im poddajemy, jak długo się im opieramy, jak bardzo jesteśmy wraz z całą naszą kulturą w nich zanurzeni i czy potrafimy wystawić z tej toni głowę aby spojrzeć na całokształt obiektywnym okiem. Powinniśmy próbować. Obiektywizm jednak w tym wypadku nie istnieje. Co pozostaje? Subiektywna ocena bieżąca i oczekiwanie jak przyszłość spojrzy na to co jest naszą teraźniejszością z perspektywy upływającego czasu.\nSkupmy się więc na tym co tu i teraz. Przyjrzyjmy się rynkowym możliwościom. Dla fanów złotych dodatków i eleganckich, ekskluzywnych wnętrz w nowoczesnym wydaniu jest ich sporo. Uwagę na sobie skupia bardzo prężnie rozwijająca się w ostatnich latach grupa portugalskich marek o innowacyjnych, wzorniczo odważnych produktach. Brabbu, Ottiu, Malabar czy Boca do Lobo dostarczą poszukiwaczom ciekawego wzornictwa sporo emocji. Jeśli tematem jest złoto to należy wspomnieć o marce Delightfull. Ich oprawy oświetleniowe albo zachwycają, albo zniechęcają – zależnie od upodobań odbiorcy. Nie można na pewno przejść obok nich obojętnie. Złoto, choć w mniejszych ilościach, w formie dodatków, widać też u wielu innych producentów. Ciekawą ofertę prezentuje Eichholtz a Gervasoni proponuje lekkie w formie lampy z młotkowanej blachy. Oczywiście w kolorze złotym. Warto też przejrzeć ofertę firmy Koket bogatą w odważne ale sięgające do tradycji wzory mebli i dodatków. Dla szukających produktów bardziej ekskluzywnych, w których złoto stanowi ważny element, warto polecić kolekcje takich potentatów jak Visionnaire czy Fendi. Dla poszukiwaczy rzeczy bardziej nietypowych na koniec dwa słowa o włoskiej manufakturze skupionej na pracy z metalem. De Castelli w swoich produktach miesza złoto z miedzią i mosiądzem. I robi to w sposób mistrzowski. Nie jest to pozycja zakupowa dla wszystkich, ale obejrzeć może każdy. Warto.\nCzy nam się to podoba czy nie złoto powraca. Żółte, różowe, w połysku i satynie. Czy zaprosimy je do naszych wnętrz zależy tylko od nas. Dziś nic nie trzeba. Wszystko można. Mnogość trendów pozwala na swobodę. Obecność powracającego złota może tylko cieszyć. Daje szansę spełnienia tym mniej odważnym, którzy do tej pory bojąc się opinii „znajomych” nie odważyli się na eksperymenty. Teraz są „usprawiedliwieni”. Bo modne. Bo już nie wykpiwane.\nTylko ostrożnie. Złoto to nie jest „bezpieczna” szarość czy ponadczasowa biel. Tutaj przyda się opanowanie sapera. Estetyczna katastrofa czai się za rogiem czyhając na nieroztropnych.


Czy poligamia ma przyszłość? - Związek - Polki.pl\nCzy poligamia ma przyszłość?\nBo przeszłość ma długą - zdecydowanie dłuższą niż nasz dumny wynalazek dwuosobowego małżeństwa, które coraz częściej ląduje w sądzie rodzinnym dzieląc samochody i klejnoty po babci. I nie wszyscy na świecie myślą, że to jest faktycznie takie wspaniałe rozwiązanie.\nAgata Chabierska / 09.12.2010 09:34\nNajnowsze nowinki prosto z gazeta.pl - kanadyjscy mormoni głośno domagają się legalizacji poligamii, jako podstawy swojej religii. No i racja - czemu cywilne prawo miałoby zabraniać wierzącym praktykowania swojej uznanej na świecie religii? Mormonowi Bóg każe mieć co najmniej trzy żony, żeby pójść do raju, tak jak nam zabrania kraść i zabijać. Biskup ma ich na przykład dziewiętnaście - wszystkie ponoć szczęśliwe jak ptaszki na wiosnę.\nMalezyjski Klub Poligamistów myśli podobnie - to wspaniała sprawa jak cały obowiązek wychowania dzieci i utrzymania domu nie spada na biedną, samotną kobietę, ale na pięć szczęśliwych kochających się żon. Mąż jest też zadowolony, bo ma cztery kobiety do wyboru, bez cudzołożenia i zdradzania, a na osłodę starości trzydzieścioro dzieci. Malezyjscy poligamiści są też prospołeczni - swatają wdowy, prostytutki, bezrobotne - coś jak pomoc socjalna z seksem i małżeństwem w pakiecie.\nPoligamiczne małżeństwa są też w Turcji, Wielkiej Brytanii, Niemczech i Francji - to nieprzymuszani przez religię muzułmanie wykorzystują swoje prawo do czterech żon. Wszystko odbywa się nielegalnie, pod groźbą kary, ale się odbywa, ponoć mężczyznom i kobietom na zdrowie.\nPrzeciwnicy wielożeństwa zasłaniają się nie tylko krzyżem i Biblią, ale też faktami mającymi wskazywać na dyskryminację kobiet. Faktycznie, zwłaszcza wśród mormonów nie brakuje historii o nastoletnich dziewczynkach sprzedawanych mężczyznom i zachodzących od razu w ciążę. O bezkarności i poniżaniu, które kłócą się z naszą wersją cywilizowanego świata równouprawnienia.\nZostawiając na boku te kryminalne prawie przypadki warto zapytać o ideę poligamii dojrzałej - gdy trójka czy czwórka dorosłych ludzi dochodzi do wniosku, że chcą faktycznie żyć razem, dzielić dom, sypialnię, dzieci, męża czy żonę? Oni argumentują, że natura ludzka jest poligamiczna i jest to argument nie do zbicia - jaki procent z nas chciałby z własnej woli mieć jednego partnera na całe życie? Dlaczego zdradzamy, rozwodzimy się i żenimy ponownie, korzystamy z prostytutek? Nie ma sensu przekonywać się, że to lepszy sposób na życie, bo to kategoria wyborów „religijny czy ateista”, „rodzic czy bezdzietny” - dla każdego wedle uznania. Czy ludziom nie powinno się więc pozwolić żyć tak jak chcą, jeśli nikomu nie dzieje się przy tym krzywda?\nCzy byłbyś skłonny zagłosować za legalizacją poligamii?\nW żadnym razie, ze względów religijnych.\nNie, myślę, że ten system krzywdzi kobietę.\nMoże, pod pewnymi warunkami.\nTak, uważam że ludzie mają prawo do podejmowania takich decyzji życiowych we własnym zakresie.\nTagi: małżeństwo, Malezja, kanada, mormoni, muzułmanie, poligamia\nChrześcijanin propoligamiczny/03.07.2011 11:03\nFajny artykulik. Przyjemnie się go czytało, aż do momentu, kiedy padły słowa: "Przeciwnicy wielożeństwa zasłaniają się nie tylko krzyżem i Biblią", które NIESTETY są prawdziwe. Wszystkich przeciwników poligamii "z Biblią i krzyżem w ręku" zapraszam na mojego bloga: http://systempoligamiczny.blogspot.com, na którego łamach wyjaśniam, że Biblia nie sprzeciwia się poligamii, a wręcz ją sankcjonuje. Zainteresowanych tym tematem zachęcam do odwiedzin i dodawania komentarzy. Osobiście jestem gorącym zwolennikiem poligamii, która jest 100 razy lepszym rozwiązaniem niż, jak ja to nazywam, seryjna monogamia, która polega na tym, że na raz wolno mieć tylko jedną żonę, ale w życiu można mieć kilka...\nGość We-Dwoje.pl/07.01.2011 15:05\na propos związków - serdecznie zapraszam na krótkie badania http://www.antrolab.pl/zwiazki.html\nGość We-Dwoje.pl/12.12.2010 14:14\nMormoni nie sa religia uznawana na swiecie, a sekta. Na dodatej wystarczy popatrzec na ilosc rozwodow w spolecznosci Mormonow w Stanach by sie przekonac, ze nie sprawdza sie taka poligamia. Jesli chodzi o kraje arabskie, miec cztery zony mozna, ale teoretycznie. W praktyce sa warunki, ktore trzeba spelnic, i ktore spelnic przecietnemu czlowiekowi ciezko.


Peugeot 208 GTi - bliski ideału | CKM.PL\nCKM » Moto » Peugeot 208 GTi - bliski ideału\nPuegeot 208 GTi | Puegeot 208 GTi cena | Puegeot 208 GTi moc | Puegeot 208 GTi dane\nGdy zamykałem mu licznik (nie, nie na niemieckiej autostradzie), wskazywał spalanie na poziomie 20 litrów. Ale zakochałem się w nim, gdy na koniec naszego romansu pokazał dość niski rachunek. 6,1 l spalonego paliwa na 100 kilometrów w trybie mieszanym, to niewielka cena za emocje, jakie dostarcza ten mały, ale zadziorny Lew.\nPuegeot 208 GTi urzekł mnie swoją dynamiką, mocą, charakterem no i panoramicznym przeszklonym dachem, a także przestronnością. Dwie ostatnie zalety pozwoliły na „udaną” randkę pod gwieździstym niebem, mimo chłodnych już wieczorów…\nPod maską drzemie wydajny silnik THP o pojemności 1,6 litra i mocy 200 koni mechanicznych wspomagany turbiną. Sześć przełożeń pozwalało na ekonomiczną jazdę mimo tak sporej stadniny.\nPuegeot 208 GTi do pierwszej setki zbiera się w 6,8 sekundy, ale był wystarczająco dynamiczny, by na skrzyżowaniach zostawiać zdziwionych kierowców odpicowanych w garażu fur. W mieście jego zwinność pozwala zaoszczędzić parę zmian świateł i wpasowywać się w niewielkie przestrzenie, jakie zostawiają inni uczestnicy ruchu. Na trasie jego spory zapas mocy oraz kontrola prędkości, dzięki świetnym hamulcom, gwarantowały pewne i bezpieczne, bo szybkie wyprzedzanie, a przy tym sam nie dał się wyprzedzić.\nUsztywnione, ale w miarę sprężyste zawieszenie, wzmocniona konstrukcja oraz obniżone nadwozie świetnie sprawdzały się w zakrętach, w których prędkość była – umówmy się – delikatnie za wysoka. Niestety niski profil opon dawał odczuć dziurawe drogi i zęby nerwowo zgrzytały z obawy o felgi, ale po naszych jezdniach bezszkodowo można poruszać się najwyżej pieszo.\nPeugeot 208 GTi nawiązuje do swojego protoplasty sprzed 30 lat – modelu 205 GTi. Francuz podkręca apetyt na ostrą jazdę dzięki elementom nadwozia. Zadziorna atrapa, poszerzone nadkola, chromowane elementy, rasowe końcówki rur wydechowych, czerwone zaciski hamulców, 17-calowe szaro-srebrne felgi i oznaczenia GTi zaostrzyły pazur najnowszego hot-hatcha.\nWnętrze jest przytulne, co nie znaczy małe. Świetnie trzymające profilowane fotele, wszystkie przełączniki pod ręką, pozycja za kierownicą – jak w ulubionym fotelu. No właśnie – sportowa kierownica ułatwia kontrolę nad tym małym bolidem. Czarna, skórzana tapicerka połączona z elementami materiałowymi i przeszyta czerwoną nitką wygląda naprawdę rasowo. Dodajmy do tego aluminiowe pedały, klamki, gałkę dźwigni zmiany biegów i część kierownicy i mamy rasowego kociaka sportowego.\nDo tego nagłośnienie JBL, które pozwalało odciąć się od świata zewnętrznego, choć bardziej wolałem przyjemny syk turbiny i pomruk silnika, gdy auto musiało w sekundę obudzić wszelkie pokłady swoich możliwości, by pożreć kolejnego „niedzielnego kierowcę”.\nPeugeot 208 GTi to świetny pojazd dla faceta. Typowy „sleeper” (czyli auto niepozorne, a ze sporym zapasem mocy) zmieści Ciebie, Twoją kobietę, Wasze walizki na tydzień, a jeśli powiększysz skład rodziny, to i wózek upchniesz w sporym bagażniku.\nSilnik: 1,6 l THP z turbosprężarką\nPrzyspieszenie 0-100: 6,8 s\nSpalanie: 6,1l w cyklu mieszanym\nWyposażenie: ESP z opcją odłączenia, 6 poduszek powietrznych, dwustrefowa klimatyzacja, tempomat, 7 calowa multimedialna konsola, aluminiowe szaro-srebrne 17-calowe felgi\nCena: od 82 800 zł.\nDodał(a): jasiek Wtorek 09.09.2014


Stąd nie widać gwiazd [Leszek Celer] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00533 016064 16944530 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Leszek Celer Liczba stron: 348\nISBN: 9788380834705 Rok wydania: 2016\nKomisarz Krzysztof Wójcik nie jest bynajmniej wzorowym policjantem. Próbując dorobić do pensji, razem ze swoim szefem prowadzi podejrzane interesy z przedstawicielami półświatka, nieraz daleko wykraczając poza granice prawa. Miłośnik i stały bywalec knajp oraz nocnych klubów oferuje ich właścicielom „opiekę” w zamian za pieniądze i inne usługi. Wierzy, że nad wszystkim panuje, a dodatkowy dochód pozwoli mu spełnić marzenia o lepszym życiu.\nKiedy - nie całkiem przypadkowo - dowiaduje się o tajemniczym Zamku, miejscu uciech dla VIP-ów, staje się dla kogoś niewygodny. Nagle sprawy zaczynają się komplikować, a jemu samemu grunt pali się pod nogami…\nokiemmk.com Stąd nie widać gwiazd – Leszek Celer – OkiemMK.com – Blog literacko-kulinarny\nSpis treści 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 EPILOG\nPodziękowania: Dziękuję Bee, teraz i zawsze. Podziękowania dla Karoliny Kosobudzkiej, Grzegorza „oldHorse’a” Bodaszewskiego i Adama Lipsy. Dziękuję również Zdzisławowi Łubkowi za bezinteresowną pomoc w podołaniu moim zobowiązaniom. Dzięki, przyjacielu. Opowieść inspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Logicznym przedłużeniem biznesu jest morderstwo. Don DeLillo, Cosmopolis1\n1 Zanim otworzył furtkę, rzucił papierosa i rozdeptał na betonowym chodniku, po czym wepchnął go butem pod ogrodzenie. Furtka poddała się z cichym skrzypnięciem. Wszedł na kamienną ścieżkę oddzielającą dwa poletka krótkiej, przywiędłej trawy. Po kilku metrach zatrzymał się przed drzwiami wejściowymi do szarego domu jednorodzinnego, który wyglądał jak pudełko z wyciętymi otworami na okna – żadnych ozdób, nawet najgłupszej architektonicznej fantazji. Zapukał do drzwi i odwrócił się do nich plecami. Skierował twarz ku niebu. Nisko zawieszone, ciemne chmury przesuwały się wolno z zachodu na wschód, grożąc zimnym, listopadowym deszczem. Usłyszawszy za plecami chrobotanie, zrobił zwrot na pięcie i w szparze między drzwiami a framugą dostrzegł kobiecą twarz. – Dzień dobry. – Dzień dobry, panie Krzysztofie. Kobieta uchyliła drzwi i wszedł do środka. – Mąż jest w gabinecie. Zdejmie pan kurtkę? – Nie. Ja tylko na chwilę. – Czyli kawki się pan nie napije? A może herbatki? Dzień taki chłodny. – Dziękuję, pani Aniu, ale nie mam zbyt dużo czasu. – Nawet w niedzielę pan pracuje? – Cóż począć? Wie pani, jak jest. Znał drogę. Kobieta zajęła się czymś przy wejściu, a on poszedł w głąb ciemnego korytarza. Na jego końcu zatrzymał się i stuknął palcem w przeszklone drzwi. Przytłumiony głos zaprosił go do środka. W wypełnionym rzeźbionymi meblami pokoju, za masywnym biurkiem siedział rozparty wygodnie w fotelu pięćdziesięcioletni mężczyzna. Wyciągnął rękę, poczekał, aż gość podejdzie, aby ją uścisnąć, i wskazał mu krzesło. – Co słychać, Wójcik? – spytał, kiedy ten zajął swoje miejsce. – Nic nowego, szefie. – To raczej słabo, co? – Dlaczego? – Nie przemęczasz się ostatnio. – Chyba pan żartuje. – Ale masz jakieś moce przerobowe? – Niewielkie. Czemu pan pyta? Jakaś nowa robota? – Może. Cały czas patrzyli sobie w oczy, w końcu Wójcik odpuścił i spojrzał w duże okno zasłonięte firankami. Może to z ich powodu w pokoju było tak ciemno, jakby ażurowe sploty stanowiły dla słabego dziennego światła prawie nieprzenikliwą przeszkodę. – Przyniosłeś coś – bardziej stwierdził, niż spytał szef. Miał wyraźną nadwagę; spory brzuch zdawał się rozsadzać opinający go stary, podniszczony szlafrok – z rodzaju tych, z którymi nie sposób się rozstać – a rozpięty kołnierzyk białej koszuli oraz rozluźniony krawat przynosiły niewielką ulgę jego grubej, mocno zaróżowionej szyi. Wójcik sięgnął do wewnętrznej kieszeni kurtki i wyjął grubą, szarą kopertę, którą wręczył nad biurkiem szefowi. Ten zważył ją w dłoni i odłożył na czarny blat. – To miasto staje się coraz bogatsze – stwierdził. – Przynajmniej niektórzy ludzie – przyznał Wójcik. Szef wskazał stojącą przed nim kryształową szklankę z zakrywającym dno ciemnokarmelowym płynem. – Napijesz się? – Co to? – Bourbon. – Wolę wódkę… z colą. – Coli nie mam. – Nie szkodzi. – W takim razie obsłuż się. Wójcik podszedł do rustykalnego kredensu – wszystkie meble w tym pokoju były czarne – i otworzył drzwiczki z grubą taflą szlifowanego szkła. Po chwili wrócił na swoje miejsce, trzymając w dłoni szklankę wypełnioną do połowy przeźroczystą cieczą z zatopionymi w niej kostkami lodu. Wypił niewielki łyk. Koperta zniknęła. – Co to za robota, jeśli wolno…? – spytał, przełknąwszy odrobinę czystej mocy. Szef opróżnił swoją szklankę, zanim odpowiedział. – Jak zwykle, bułka z masłem. Wójcik skinął głową z udawanym zrozumieniem. – Komuś zaginęła córka. – Taa… Mam szukać nastolatki na gigancie? – Ma sześć lat. Wójcik uniósł prawą brew. – Nie ma jej w domu od trzech dni – dopowiedział szef. – Nie rozumiem. To oficjalne zgłoszenie? – Nie. Przynajmniej na razie. To dziwna sprawa i możesz jej nie brać, chociaż… kasa jest całkiem niezła. – Może jakieś szczegóły? – Naleję sobie. – Szef z wyraźnym wysiłkiem wstał z obszernego, obitego skórą fotela i podszedł do barku. – Jedziemy dzisiaj do rodziny naszej synowej. Bez podkładu ani rusz. Był sporo niższy od Wójcika, miał najwyżej metr siedemdziesiąt wzrostu. Wrócił po chwili z kolejnym drinkiem. – Dziewczynkę ktoś odebrał z przedszkola – zaczął wyjaśniać, ponownie zapadając się w fotel. – Nie wiadomo kto, zapewne ktoś jej znany. W przedszkolu podobno niczego nie wiedzą. A kamery monitoringu zarejestrowały jedynie, jak wsiada do samochodu. – Nie rozumiem. To małe dziecko, ot tak ją wypuścili? Nikogo nie zainteresowało, kto ją odbiera? Przecież to nie mógł być nikt obcy. Szef wzruszył ramionami i przetarł dłonią przycięte tuż przy skórze włosy na głowie. – Nic więcej nie wiem. Tyle mi przekazał jej ojciec przez telefon. Był bardzo zdenerwowany. Sam wiesz. Prosił o pomoc. Szczegóły poznasz, gdy się z nim spotkasz. Ponownie sięgnął po szklankę, a Wójcik przyglądał mu się uważnie. – Kto to jest? – spytał wreszcie. Odstawiwszy bourbona, szef wyjął spod biurka szarą okładkę na dokumenty, tak cienką, jakby niczego w niej nie było. Położył ją na blacie i pchnął na drugą stronę. Wójcik wyjął z niej kartkę i przyjrzał się jej z uwagą. – Przynajmniej wiesz, dlaczego nie zgłosił nam tego oficjalnie – stwierdził szef, widząc pytające spojrzenie swego gościa. – Właściwie to nie wiem. Jaki mógł mieć powód, aby tego nie robić? – Zapewne niejeden. – To się stało trzy dni temu? – Zgadza się. – To przedszkole… jakieś prywatne? – Tak. – Nie rozumiem. Niczego więcej panu nie powiedział? – Właściwie nie. – Naprawdę została porwana? – Tak. – Kurwa, to mi wygląda na jakąś ściemę. – Raczej nie. – Może chodzi o szantaż? – Zapewne. – No nie wiem, ja bym tego nie brał. – Płaci sześć tysięcy, plus koszty. Wójcik wydął usta z podziwem. – Sprawa jest pilna, sam rozumiesz, dlatego musisz zaraz się z nim spotkać. – Gdzie go zastanę? – W Casablance. To jego restauracja. Przesiaduje w niej w każdą niedzielę, od rana do zamknięcia. Wójcik spojrzał na zegarek. – Jeśli w firmie nie będziesz mógł się z czymś wyrobić, to daj znać. – Jak zawsze. Szef skinął głową lekko rozbawiony, chyba był już gotowy na wizytę rodzinną. – I weź od niego zaliczkę. Dwadzieścia procent – dodał na koniec. Wójcik dopił wódkę i pożegnał się ruchem ręki. Przed drzwiami wyjściowymi spotkał tę samą kobietę, która go wpuściła, zajętą czymś w sieni, jakby wciąż nie mogła doprowadzić jej do porządku. Z nią również się pożegnał, tylko z większą serdecznością niż z jej mężem i wyszedł na zimne, dżdżyste powietrze. *** Lokal znajdował się w starym centrum miasta, niedaleko okazałej, pięknie odrestaurowanej synagogi, otoczonej szeregami starych kamienic ze stylowymi knajpami, uroczymi kawiarniami i maleńkimi hotelami. W jednej z tych kamienic, wciśniętej między swych bardziej okazałych sąsiadów, mieściła się Casablanca. Wójcik zatrzymał się tuż przed restauracją. Mimo brzydkiej pogody drzwi stały otworem i wypływała przez nie przyjemnie neutralna muzyka. Zanim wszedł do środka, palcami wystrzelił w powietrze niedopałek papierosa. Rozejrzał się po eleganckim, wręcz ekskluzywnym wnętrzu usianym czarno-białymi fotografiami z filmu, któremu lokal zawdzięczał swą nazwę. Szukał kogoś z obsługi. Szybko dostrzegł barmana krzątającego się po swoim królestwie i już miał do niego podejść, kiedy jego uwagę zwrócił mężczyzna siedzący samotnie przy stoliku w rogu sali. Miał śniadą karnację, ale trudno powiedzieć, czy był to efekt korzystania z solarium, czy dziedzictwo po przodkach. Na to drugie mogło wskazywać nazwisko mężczyzny, chociaż niewielu znało prawdę o jego pochodzeniu – nawet jeśli zwali go Cyganem. On sam zaś starał się wyglądać na człowieka stąd, na kogoś, kto nie ma nic wspólnego z koczowniczym plemieniem niekojarzącym się raczej z ekskluzywnym biznesem i wyszukanym smakiem. Mężczyzna miał na sobie obcisły sweter z niebieskiej bawełny, spod którego wystawał dyskretny złoty łańcuszek, a starannie przycięte i zaczesane do tyłu czarne włosy błyszczały od dużej ilości żelu. Rozparłszy się wygodnie na krześle, patrzył półprzytomnym wzrokiem gdzieś przed siebie, nie widząc zbliżającej się ku niemu postaci. Wójcik zatrzymał się dwa kroki przed nim. – Witam, panie Bala. Mężczyzna uniósł głowę i, albo dlatego, że był bardzo pijany, albo z powodu głębokiego zamyślenia, minęło trochę czasu, zanim się odezwał. – A, pan władza. My się chyba znamy, prawda? Pan komisarz… – Cygan podniósł palec wskazujący i zmrużył oczy, podejmując wysiłek przypomnienia sobie… czegokolwiek. W tym czasie Wójcik dosiadł się do stolika, na którym stała prawie opróżniona butelka whisky i pusta szklanka. – Jestem tu z powodu pana córki. – Mojej córki? – Prosił pan o pomoc. – Prosiłem – machnął ręką. – To już nieaktualne. – Nieaktualne? – No. – Znalazła się? – Taa… znalazła. Oczywiście. – Kiedy? – Dzisiaj rano. – Dzisiaj rano? Jak to się stało? Kto ją znalazł? Przyszła sama? Została odwieziona? – O! Została odwieziona. – Przez kogo? Kto ją odwiózł? – Dużo pytań. Wójcik patrzył na pijanego właściciela restauracji z rosnącą irytacją. – Złożył pan zlecenie. – Napije się pan? – zaproponował Bala i gestem ręki przywołał barmana, który zajmował się wycieraniem szkła. – Nie. W jakim ona jest stanie? Nie czekając, aż barman podejdzie, Cygan sięgnął po butelkę i wlał whisky do szklanki. Wypił duży łyk. – Moja córeczka? W dobrym, bardzo dobrym. – A pan zapija się ze szczęścia? – No, jestem bardzo szczęśliwy! – Bala wyprostował się i wyszczerzył zęby w szerokim uśmiechu. Do stolika podszedł barman. – Słucham? – Przynieś, Bartuś, drugą szklankę albo nalej panu komisarzowi, co sobie zażyczy. Wójcik odmówił ruchem głowy i barman wrócił do polerownia szkła. – W takim razie chyba nie ma o czym mówić. – Chyba nie – potwierdził Bala. – Pozostaje jeszcze jedna kwestia. – Jaka? – Cygan rozparł się na krześle. – Zaliczka. – Zaliczka? – Dwadzieścia procent. – Ale wszystko jest w porządku, nie potrzebuję was… waszych usług. – To tak nie działa. Na twarzy Bali pojawił się grymas, jakby nagle rozbolał go brzuch. Zastygł w nim na chwilę. – Ile to będzie? – spytał w końcu. – Tysiąc dwieście. Znowu ten sam grymas. – Okay. To żadna forsa. Należy się wam, moim pieskom. Ja dbam o swoje pieski, bo pieski dbają o mnie. Wójcik przybliżył się do właściciela restauracji, tak aby ten mógł go lepiej słyszeć. – Nie przeginaj, Cygan – wycedził. – Ja wiem, kim jesteś. Nawet ten lokal nie wysuszy gówna, które wylewa ci się nogawkami. Równie dobrze to ja mogę zająć się twoimi interesami i na wiele lat załatwić ci mniej wykwintne żarcie, niż serwują twoi kucharze. Stul pysk i płać. Cygan poczerwieniał na twarzy, jakby miały mu zaraz popękać wszystkie naczynia krwionośne od wybuchu niekontrolowanej złości. Chciał rzucić się na tego człowieka, który nie czuł przed nim respektu. Ale się powstrzymał. Mięśnie mu zwiotczały i wzrok złagodniał. Na wciąż przekrwionej twarzy pojawił się nawet ślad uśmiechu. Dłonią wyznaczył granicę między sobą a siedzącym obok mężczyzną. – W porządku, panie komisarzu. Nie miałem nic złego… Zaraz barman przyniesie. – Nie rób cyrku – rozkazał Wójcik. – Wyślij go na zaplecze po dwie duże finlandie i osobiście daj mi kasę. Kiedy Bala z wysiłkiem wstawał z krzesła i chwiejnym krokiem szedł do baru, policjant rozejrzał się wokół, szczególną uwagę poświęcając sufitowi, po czym również się podniósł i zrobił kilka kroków, zatrzymując się pod ścianą z wzorzystą tapetą. Znowu uniósł głowę. Spojrzał w lewo, w prawo i na wprost. Czekał. Cygan szybko znalazł go wzrokiem i podszedł, trzymając coś w garści. – Proszę. Tysiąc dwieście. Po przeliczeniu pieniędzy Wójcik schował je do wewnętrznej kieszeni kurtki i bez słowa podszedł do baru. Poczekał chwilę na barmana, a kiedy ten wrócił z zaplecza, wziął od niego obie butelki wódki i z dużą siłą rzucił jedną z nich w witrynę za barem. Rozległ się zwielokrotniony brzęk tłuczonego szkła: luster, półek, butelek i szklanek. Barman krzyknął i omal nie upadł, cofając się przed połyskującym, ostrym deszczem. Bala zaś, który na chwilę osłupiał, nagle zaczął wykrzykiwać wszelkie znane mu przekleństwa, wymachując rękoma z bezsilnej złości. Na przestrzeni może dwóch metrów wszystko było ochlapane wódką i whisky oraz drobinami szkła, a wokół unosił się mocny zapach alkoholu. Wójcik wyszedł, nic sobie nie robiąc z gróźb rzucanych pod jego adresem, trzymając w lewej ręce butelkę wódki Finlandia, zero siedem litra. *** Przed sobą miał wielką dziurę, dziurę czasową, z którą musiał sobie poradzić. Do momentu otwarcia Coconut, czyli głównego powodu, dla którego ten dzień w ogóle się dla niego rozpoczął, miał jeszcze wiele godzin, wiele pustych, nudnych godzin. Zaparkował blisko Rynku i rozpoczął rundkę po pubach z nadzieją, że uda mu się w którymś zahaczyć. Większość była jeszcze nieczynna, ale znalazł kilka otwartych. Zatrzymywał się w kolejnych na chwilę, na jedno, dwa piwa, aż w końcu poczuł głód, więc wśród drobnych kropel deszczu udał się do miejsca, gdzie mógł się porządnie najeść. Steak house Piramida świecił pustkami. Przy brązowych stołach, na brązowych krzesłach, w otoczeniu brązowych ścian siedziało zaledwie kilka osób, w tym małżeństwo z dwójką dzieci w wieku przedszkolnym. Wójcik powiesił kurtkę na ściennym haczyku i zamówił grillowaną polędwicę z pieczonymi ziemniakami oraz piwo, które popijał, czekając na posiłek. Przy drugiej szklance usłyszał sygnał swego telefonu. Wyjął z kieszeni komórkę i, trochę się ociągając, dotknął ikonki odbioru. – Tak, szefie? – Co to było z Balą? – A co? – Dzwonił do mnie. Podobno zdemolowałeś mu lokal. – Dałem mu krótką lekcję szacunku. – O co poszło? – Nic takiego. Jego córka… chyba się znalazła. – Słyszałem. Dziwne. – No właśnie. – Zapłacił? – Jasne. – Ile? – Tysiąc dwieście. – Dobre i to, przynajmniej się zwróciło. Wójcik nie odpowiedział. – W takim razie trzymaj się ciepło. – Na razie – odparł, położył telefon na stole i podniósł szklankę z piwem. Pił je przez chwilę, a kiedy skończył, podniósł się i poszedł do toalety. Zaraz po jego powrocie kelnerka przyniosła zamówione danie. Przyjrzał się z uwagą posiłkowi, rozwinął serwetkę, w którą były zawinięte sztućce i zaczął jeść. Popiwszy ostatni kęs resztką piwa, poczuł się pełny. Zamówił kawę i wyszedł zapalić. Pogoda się pogorszyła, z granatowego nieba padał ciężki deszcz. Powoli włączały się uliczne latarnie. Wójcik miał na sobie grubą bluzę z polaru, ale i tak przenikał go przejmujący chłód. Skrzyżował ręce na piersi i dopalił papierosa, który delikatnie skwierczał od przemoczonej bibułki. Wszedł do środka. Kawa już na niego czekała. Pił bez pośpiechu, smakując gorycz. Obserwował siedzącą kilka stołów dalej rodzinę: dzieci trochę dokazywały, wyraźnie nie mogąc usiedzieć na miejscu, a rodzice starali się utrzymać je w ryzach. Było ciepło i przyjemnie. Kelnerka plotkowała z kucharzem. Leniwa muzyka wsączała się w uszy, a restauracyjne brązy traciły dla niego szczegółowość materii. „Proszę pana” zabrzmiało w pustce i ciemności. Otworzył oczy. Rodzina siedziała na swoich miejscach, dwóch innych klientów jadło posiłek w milczeniu – to nie mogło trwać długo. Nikt nie zwrócił na niego uwagi oprócz kelnerki, która stała obok stolika w firmowym fartuszku. – Czy podać coś jeszcze? – Łagodność jej głosu wynikała z wyrozumiałości, z jaką na niego patrzyła. – Nie – odparł trochę spłoszony. – Proszę o rachunek. Kelnerka uśmiechnęła się z tą uroczą szczodrobliwością młodziutkiej kobiety i odeszła. Wójcik stanął przed wejściem do Piramidy i zapalił papierosa. Pośród kropli deszczu pojawiło się coś białego. Śnieg. Włożył dłonie do kieszeni kurtki. Wciąż miał przed sobą czterogodzinną dziurę, ale tym razem zupełnie nie miał pomysłu, jak ją wypełnić. Wrócił do samochodu. Usiadł za kierownicą i przetarł ręką twarz. Dotknął włosów, tak samo mokrych jak jego ubranie. Był pijany – za bardzo, aby prowadzić, ale może właśnie dlatego, nic sobie z tego nie robiąc, włączył silnik i ruszył w kierunku swego mieszkania. Na szczęście ulice były niemal puste w to niedzielne, wilgotne i przenikliwie zimne popołudnie. *** W Coconut zjawił się godzinę po otwarciu. Taksówkarz wysadził go kilkanaście metrów od klubu. Wójcik pokonał je szybko, by jak najkrócej mieć kontakt z lejącą się z czarnego nieba gęstą breją. Zatrzymał się pod zapalonym błękitnym neonem i pobieżnie otrzepał z kleistego śniegu. Zaraz po otwarciu drzwi dał się słyszeć dobiegający z podziemi jednostajny, basowy rytm. Wszedł na kręte, wąskie schody prowadzące pośród pomalowanych na niebiesko, brudnych ścian do piwnicy; była ona niczym zapowiedź uciech, jakie czekają na grzeszników w piekle. Głównego wejścia pilnowali dwaj potężni, ubrani na czarno cerberzy; jeden siedział na krześle, strzegąc szatni, drugi stał pod łukowym, ceglanym sklepieniem. Wyglądali jak bracia. Patrzyli na nowo przybyłych zimnym, beznamiętnym wzrokiem bez cienia uśmiechu, chyba że rozpoznali kogoś zaprzyjaźnionego z klubem, z jego obsługą czy właścicielami. – Cześć, panowie – rzucił im Wójcik, kiedy znalazł się na dole. Ochroniarze unieśli nieznacznie lewe ręce na przywitanie i uśmiechnęli się, ale tak jakoś nieszczerze. Policjant zupełnie nie zwrócił na to uwagi. Podał im kurtkę i wszedł do środka. Błękity, turkus i granat oraz nieco czerwieni, pomarańcz i czerń – te kolory dominowały w tętniących muzyką klubową wnętrzach. Fotele, kanapy i ściany wyściełane przypominającymi plusz tkaninami, szklane blaty stolików, okrągłe podesty połączone pojedynczymi stalowymi rurami z krzyżowym, ceglanym sklepieniem, bardziej pasującym do kaplicy niż przybytku grzechu – wszystkie te szczegóły wydobywało z półmroku punktowe światło pojedynczych lub ustawionych w szeregi lamp. O tej porze w klubie nie było wielu klientów. Dwóch mężczyzn, starających się upić jak najmniejszym kosztem, nie spuszczało wzroku ze zgrabnej tancerki bez przekonania wijącej się wokół błyszczącej rury w zdecydowanie za małych na nią i niewiele zasłaniających ciuszkach. Kilka jej koleżanek z długimi nogami założonymi jedna na drugą siedziało przy barze na wysokich hokerach. Wpatrywały się w nowego gościa z taką samą uwagą, jak trzech rosłych mężczyzn zajmujących bardziej ustronny fragment sali. Wójcik rozsiadł się na półokrągłej kanapie, rozkładając ręce na jej oparciu z miną człowieka, który osiągnął cel. Jedna z siedzących przy barze dziewczyn zsunęła się z wysokiego stołka i podeszła do niego leniwym krokiem. – Można? – spytała i nie czekając na pozwolenie, usiadła obok. Wójcik ocenił ją wzrokiem. – Przynieś mi drinka. – Drinka? – Wódkę z colą. – Oczywiście. A dla mnie? – Weź sobie, co chcesz. Byle nie wodę z dropsem. Uśmiech nie znikał z jej ładnej buzi. Podniosła się i tym samym, leniwym krokiem odeszła. Muzyka dudniła, faceci patrzyli, a tancerka wciąż prezentowała swe akrobatyczne umiejętności, chociaż chyba nie to w niej podziwiali. Na stoliku pojawiła się wysoka szklanka z burym płynem i zatopionymi w nim kostkami lodu. – Dziękuję ci, kochanie. – Nachylił się i podniósł drinka. Odwrócił się do dziewczyny i dotknął swoją szklanką jej szklanki. – Na zdrowie. – Na zdrowie. Zimno dzisiaj, prawda? – starała się zagaić rozmowę. Popatrzył na nią i mrugnął okiem. – Jesteś tu pierwszy raz? – kontynuowała. – Nie, skarbie. Kiwnęła swoją ładną główką. – Ja tak. – Nie przejmuj się, jakoś to będzie. – No… fajnie tutaj, prawda? Uśmiechnął się najładniej, jak potrafił. – Jest Marika? – Kto? – Twoja starsza siostra. Przynajmniej stażem. – Nie wiem, czy jest ktoś taki. – To się dowiedz. – Ale… – No już. – Klepnął jej nagie udo. Nie wróciła. Zamiast niej pojawił się mężczyzna w przylegającej do muskularnego ciała, bordowej koszuli. Podwinięte na raz rękawy odsłaniały drogi zegarek z wielkim cyferblatem, a na drugiej ręce ciężką, złotą bransoletę. Wyżelowane włosy sterczały niczym centymetrowej wysokości ściernisko. Usiadł na fotelu obok. – Witam. – Cześć, Paluch. – Dziewczyna się nie podoba? – Ładna jest. Nowy zaciąg? – Duża rotacja. Przysłać nową? – Marika. – Poszła sobie. – Poszła? – No tak, znudziła się, znalazła coś lepszego, a może wyszła za mąż… nie wiem. Nie ma jej. – Nie wiesz? A tak ją lubiłem. Trudno będzie ją zastąpić. Paluch odwrócił się, przywołał podobnie do siebie ubranego mężczyznę, a potem coś mu szepnął do ucha. Mężczyzna odszedł i Paluch przybrał swobodną pozę. – Podobno Cygan zamknął dzisiaj restaurację – zauważył, wpatrując się w Wójcika, który skierował na niego znudzone spojrzenie. – A dlaczego ma mnie to obchodzić? – Tak sobie pomyślałem… mówią, że odwiedziła go policja, a on ze złości zdemolował bar czy coś? – Może być. A może zrobił to z radości, że mu się dziecko odnalazło? Paluch odwrócił wzrok. – Wiesz coś o tym? – spytał Wójcik. – Nie, a co? – Tak sobie pomyślałem, że to dziwne, że mała dziewczynka znika na kilka dni, a kiedy nagle się znajduje, wszystko jest cacy. Nic się nie stało. – A stało się? – No właśnie. Może jednak coś słyszałeś? – Nie. Dawno straciłem go z oczu. – Ale, że zamknął knajpę, to z miejsca się zwiedziałeś? Paluch już miał odpowiedzieć, ale do stolika podszedł mężczyzna, z którym wcześniej rozmawiał, z nieco onieśmieloną, ale słodko uśmiechniętą dziewczyną w klubowym stroju. Wójcik błyskawicznie ocenił jej urodę i niemal cmoknął z wrażenia. – To Cynthia – przedstawił dziewczynę Paluch. Wójcik wstał i podał jej dłoń. – Bardzo mi miło, Krzysztof. Proszę, usiądź… Cynthio. Spoczęła obok, była tak blisko, że niemal czuł bijące od niej ciepło. – Napijesz się czegoś? – Jasne – odpowiedziała z pewnością siebie. Wójcik odwrócił się do Palucha. – Dla mnie jeszcze raz wódkę z colą, jeśli pozwolisz, a dla pani… Czego sobie życzysz, kochanie? – Poproszę mojito. – Mojito. Mógłbyś? – Mówiąc to, uśmiechnął się do Palucha. Ten odwrócił się i przywołał kelnerkę. – Tylko nie jakieś wymieszane soczki. Sprawdzę. Paluch powiedział coś cicho do dziewczyny i wstał. – Zostawię państwa, obowiązki. – Jasne. Dziękuję, przyjacielu. Z trudnością mógł oderwać wzrok od jej bardzo długich i niezwykle zgrabnych nóg, od bioder osłoniętych skrawkiem niebieskiej tkaniny ze złotym połyskiem, która przylegała do ciała tak mocno, że gdyby nie kolor, łatwo można by pomylić ją z pomalowaną skórą, od kształtnych piersi naturalnie wypełniających króciutkie bolerko, stanowiące komplet z szortami, i twarzy o pełnych, jakby wyrzeźbionych przez greckich mistrzów ustach, i oczach… Patrząc jej w oczy, zorientował się, że dziewczyna śledzi wzrokiem jego spojrzenia. – A więc jesteś nowa? – spytał. – A chcesz, żebym była „nowa”? – Prawdę powiedziawszy, mam to w dupie. – To ja też. Objął dłonią jej dłoń. – Już się w tobie zakochałem. Wypił sporo wódki, ona tylko kilka lekkich drinków. Rozmawiali ze sobą o byle czym, niekiedy komentując tańczące na rurach kobiety i obstawionych panienkami gości, których zdążyło się już sporo pojawić. A kiedy ich uwagę zwróciła para znikająca w korytarzyku prowadzącym w jakieś ukryte, tajemnicze miejsca, dziewczyna nachyliła się do jego ucha i szepnęła: – Mam dla ciebie zatańczyć? Jej propozycja i gorący oddech były tak kuszące, że zgodził się natychmiast. Wstała pierwsza, a widząc, że Wójcik ma pewne trudności z podniesieniem się z miejsca, podała mu rękę. Skorzystał z pomocy i po chwili szli razem do tajemnego miejsca, wzajemnie się obejmując. W pogrążonym w półmroku pokoiku panował trudny do zniesienia zaduch, potęgowany przez kwiatowy zapach odświeżacza powietrza, ale Wójcikowi to nie przeszkadzało. Cynthii chyba też, bo kiedy tylko pchnęła go delikatnie na miękkie siedzisko, od razu zaczęła tańczyć. Wyginała się, głaskała, wypinała i robiła wszystko, aby wpółleżący mężczyzna nie był w stanie nawet na moment oderwać od niej wzroku. Nachylała się nad nim, przesuwała piersi tuż przed jego twarzą i składała błyskawiczne pocałunki na końcówce jego nosa; dotykała pośladkami jego krocza, aby po chwili wyprostować się w wężowym pląsie. I tak powtarzała swój taneczny repertuar, aż przy kolejnym masowaniu pupą jego bioder wskazała mu ręką szereg haftek spinających na plecach bolerko. Zaczął je odpinać z niezgrabnym podnieceniem, a kiedy uporał się z ostatnią, dziewczyna wstała, podtrzymując jedną ręką materiał na piersiach, odwróciła się i zaczęła kołysać, uważnie obserwując jego sięgające zenitu pożądanie. Bolerko opadło, a on aż jęknął z zachwytu, ale Cynthia wciąż zakrywała piersi ręką. Nadal się wiła, a Wójcik rzucał w jej stronę łagodne ponaglenia. W końcu dała się namówić i opuściła rękę. Był już mocno wstawiony i może dlatego prawie się rozpłakał, widząc najpiękniejsze piersi, jakie – tak mu się wydało – widział życiu. Złapał ją za rękę i pociągnął do siebie. – Chcę cię. Teraz. Już. – Nie możemy. – Nic mnie to nie obchodzi. – Nie, nie tutaj. – A gdzie? – Chodźmy do ciebie. *** Zachwiał się mocno podczas wspinaczki do swego mieszkania, co groziło upadkiem ze schodów, więc go podtrzymała, chociaż sama ledwo utrzymywała równowagę na wysokich obcasach. Zachichotali. Z pewnymi problemami otworzył drzwi do mieszkania, a potem zamknął je z trzaskiem. Była późna noc. Ledwo dziewczyna zdjęła płaszcz, a już zaczął się do niej dobierać. – Poczekaj. Może najpierw wezmę prysznic. – Nie! – zaprotestował. – Chodź, nie chcę czekać nawet sekundy. – Ale… Przywarł do niej, szukając jej ust. – Naprawdę… – Starała się coś powiedzieć, walcząc z jego natarczywością i opanowującym ją śmiechem. – Poczekaj. Proszę. – Nie. – Podniósł ją i zaniósł do sypialni, gdzie rzucił na łóżko. – Rozbieraj się. Kiedy była już naga, położył się obok, a ona zrozumiała bez słów, co się teraz powinno stać. Wiedziała, że chce, aby się nim zajęła. A więc się zajęła – czule i ze znawstwem, którego mógł się spodziewać, choć nie był pewny. W taksówce powiedziała mu, że ma niecałe dwadzieścia lat… A może jednak więcej, może go oszukiwała? Zresztą nie tylko jego. Zapewne wszystkich wodziła za nos. Spojrzał na nią, przerywając obserwację sufitu, a ona patrzyła na niego, uśmiechając się lubieżnie, z satysfakcją, piekielną satysfakcją. – Ty diablico – wyszeptał, jakby nie chciał zagłuszać ich oddechów. – Ciii… – usłyszał w odpowiedzi i kiedy znowu skupiła się na swym zajęciu, przez moment patrzył na jej włosy, zakrywające mu podbrzusze. Wreszcie jej przerwał, powiedział: „Dość” i czule rozkazał zmianę pozycji. Wspięła się na niego i niedługo było po wszystkim. *** Wstał z łóżka i poszedł do kuchni. Zatrzymał się w progu, patrząc z zainteresowaniem, jak ubrana w jego bardzo obszerny, ledwo zakrywający pośladki podkoszulek Cynthia kończy myć naczynia, a potem wyciera kuchenny blat w miejscach, na które on nigdy nie zwracał uwagi. W końcu go zobaczyła. Zamarła w pozie dziecka przyłapanego na wykradaniu słodyczy, z tym że zamiast słoika czy torebki, trzymała w ręku ścierkę. – Przepraszam, ale nie mogłam się powstrzymać. Uśmiechnął się. – Skoro tak mówisz. – Chyba przesadziłam. – Nie, skąd. To nawet przyjemne. – Co? – Patrzeć na kobiece porządki. Podszedł do niej i objął od tyłu, a ona przykryła jego dłonie swymi: jedną na piersi, drugą na wzgórku łonowym. Chciał zejść niżej i głębiej, ale mu nie pozwalała. – Nie. Nie teraz. – Dlaczego? W tej koszulce wyglądasz obłędnie. – Nie zdejmę jej. – Prowokatorka. – Nie, po prostu… – Co? – Nieładnie pachniesz. – Właśnie chciałem wziąć prysznic, ale zobaczyłem ciebie i… – Nie dzisiaj. – Wczoraj się nie spisałem, więc teraz ci to wynagrodzę. – Nie przejmuj się, byłeś pijany i nieźle napalony. – Teraz też jestem. – Jeszcze mocniej do niej przywarł. – Nie. Proszę. Przez cały czas starała się oderwać od siebie jego dłonie. W końcu przestał ją obejmować i odsunął się. – Nie na tym polega ten układ – stwierdził z ledwo skrywaną złością. Odwróciła się i spojrzała mu w oczy. – Wiem, ale nie dzisiaj. Bardzo cię proszę. – Stało się coś? – Nie… nic. – No więc… wytłumacz mi. – Kiedy nie potrafię. Nie teraz. Stali tak chwilę, aż w końcu zrezygnował. – Jak chcesz. Idę wziąć prysznic. Po wyjściu z łazienki zastał ją ubraną, stojącą przy otwartej lodówce. – Chciałam zrobić na śniadanie jajecznicę, ale nie ma jajek – popatrzyła na niego z udawanym smutkiem. – Raczej nie ma. – Nie wiem, czy mamy czas, ale jak chcesz, to pójdę kupić. – Nie musisz, chyba że jesteś głodna. – Coś bym zjadła. Możesz poczekać? – Nigdzie mi się nie spieszy. To gotować też potrafisz? – Jajecznicę i… no, jajecznicę na pewno. – Powiedziawszy to, wybuchnęła krótkim śmiechem. – Zaraz dam ci pieniądze. Sklep jest naprzeciwko. – Już się zbieram. I może kupię herbatę? Jej też nie masz. – Kup, co chcesz, najwyżej się zmarnuje. *** Siedzieli w dużym pokoju przy stole. On sporadycznie stukał widelcem o talerz, ona pałaszowała dużą porcję usmażonych jajek, którą powiększył swoim kosztem. Przez większość czasu milczeli. Kilka razy na nią zerknął, zauważając, jak po niemal każdym kęsie poprawia sobie długie włosy, nieuczesane, ale niedawno umyte, takie surowe, młodzieńcze: gęste i błyszczące. Zrezygnował z herbaty dla szklaneczki wódki z colą. Po śniadaniu posprzątała i pozmywała, a on chłonął każdą chwilę, jakby był na urlopie, jakby wakacje zawitały do jego mieszkania. – To co, kończymy? – spytała, odłożywszy ostatni widelec na ociekacz. Odwiózł ją swoim samochodem, ale nie odprowadzał do mieszkania, które dzieliła razem z kilkoma koleżankami. Na pożegnanie rzucił jej: „Do zobaczenia”, a ona z dziwną nieśmiałością pocałowała go w policzek. Od teraz mógł jej wybaczyć chyba wszystko. *** Jego punkt przegrupowań, pokój z biurkiem i stalową szafą, mieścił się w Komendzie Miejskiej Policji. Po wejściu do niezbyt wysokiego budynku o kremowych ścianach minął dyżurującego aspiranta, wymienił z nim kilka zdań, spytał, czy nikt go nie szukał, po czym wszedł wolno po schodach na drugie piętro. Zamknął drzwi na klucz i rozsiadł się wygodnie w fotelu. Spojrzał na sterty papierów. Jedna z nich składała się z kilku teczek. To były sprawy bieżące, którymi powinien się zająć. Wziął pierwszą z góry i otworzył. Czytając zgromadzone w niej dokumenty, powoli odsuwał się z fotelem od biurka, a kiedy był już w odpowiedniej odległości, oparł nogi na blacie. Po chwili dał o sobie znać brak snu i teczka wraz z ręką opadła na równomiernie poruszającą się klatkę piersiową.\nPrzypisy 1 Don DeLillo, Cosmopolis, przekł. Robert Sudół, Noir sur Blanc, Warszawa 2005.\nStąd nie widać gwiazd Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-8083-470-5 © Leszek Celer i Wydawnictwo Novae Res 2016 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Agata Sawicka-Korgol KOREKTA: Elżbieta Zasempa OKŁADKA: Wiola Pierzgalska KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl WYDAWNICTWO NOVAE RES al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Stad_nie_widac_gwiazd-ebookRO/p04010486i040" target="_blank" title="Stąd nie widać gwiazd [Leszek Celer] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Stąd nie widać gwiazd [Leszek Celer] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Grzegorz Schetyna: PiS nie szanuje konstytucji\n05 maja 2017 11:11\n- Jeśli polityk nie ma własnego pomysłu i obywatele mają za niego pisać konstytucję, to znaczy, że albo jest nieprzygotowany do swej funkcji, albo jest niepoważny - ocenił szef PO Grzegorz Schetyna.\n• Prezydent Andrzej Duda podczas uroczystości w 226. rocznicę uchwalenia Konstytucji 3 maja powiedział, że chce, aby w 2018 r. odbyło się referendum ws konstytucji.\n• Według Dudy to naród polski powinien się wypowiedzieć, co do przyszłości ustrojowej swojego państwa, na temat m.in. roli prezydenta, Sejmu, Senatu.\n• Zdaniem Grzegorza Schetyny, poważnym traktowaniem obywateli jest położenie na stół projektu konstytucji.\nPiS PO Schetyna Grzegorz Duda Andrzej\nantoni antczak 2017-05-05 11:48:01\ngrzesio gdzie jest napisane w konstytucji że można podpalic budkę ruskiej ambasady i zwalić na kiboli.A gdzie w polskim prawie zmuszanie do zeznań -akcja widelec - to twoja robota. Prądem to się świnie ogłusza nie ludzi.


W Olsztynie otwarto gabinet leczenia stopy cukrzycowej. To pierwsza placówka w województwie : Radio Olsztyn\nGabinet leczenia stopy cukrzycowej. Od lewej: dr Wojciech Matuszewski, pielęgniarka Martyna Lemańska oraz lekarz Robert Modzelewski. Fot. A. Skrago\nPierwszy w województwie warmińsko-mazurskim gabinet leczenia stopy cukrzycowej działa w Szpitalu Wojewódzkim w Olsztynie.\nDzięki temu pacjenci nie będą musieli jeździć na leczenie kilkaset kilometrów. Najbliższe takie gabinety były do tej pory w Gdańsku, Warszawie i Białymstoku. Lekarze szacują, że dzięki dobrej opiece możliwe jest uniknięcie lub przesunięcie w czasie 90 procent amputacji spowodowanych cukrzycą. Ważne, żeby pacjenci nie zgłaszali się za późno, a wiele osób nawet nie zdaje sobie sprawy z tego, że ma cukrzycę.\nOtwarcie gabinetu, w którym przyjmowani są chorzy z całego województwa warmińsko-mazurskiego było możliwe dzięki dofinansowaniu z Ministerstwa Zdrowia. Na zakup wyposażenia gabinetu szpital wojewódzki dostał prawie 20 tysięcy złotych.\nOlsztyn leczenie stopy cukrzycowej\nWięcej w szpital, Olsztyn, szpital wojewódzki, leczenie, choroba, cukrzyca


61303 • Strona 3149 z 4379 • 1 ... 3146, 3147, 3148, 3149, 3150, 3151, 3152 ... 4379\nprzez Korba 18 paź 2011, 07:08\nŚlicznotka, nie jest wykluczone, że dołączę do Ciebie....\nprzez Lord Cappuccino 18 paź 2011, 07:17\nMozarin jest drogi i kijowy.\nMozarin wychodzi po około 40zł za opakowanie, to tak jak większość generyków Lexapro. A dla porównania oryginalny preparat kosztuje 80-90zł. Ale to były pieniądze wyrzucone w błoto. Po 5mg się zaczęło fajnie z hipo, a później to już kiszka.\nprzez Siasia 18 paź 2011, 10:26\nNie chcę brać tych leków.. Myślicie, że negatywne podejście do takiego leczenia może przynieść skutek odwrotny od zamierzonego??\nprzez tahela 18 paź 2011, 11:21\nPłakać mi sie chce znowu, jestem umowiona na dwunastą i wcale nie mam ochoty na to spotkanie, będe szła obok powstrzymując płacz.\nprzez Siasia 18 paź 2011, 11:47\ntahela napisał(a): Płakać mi sie chce znowu, jestem umowiona na dwunastą i wcale nie mam ochoty na to spotkanie, będe szła obok powstrzymując płacz.\nTrzymaj się, będzie dobrze - wszystko trzeba przeżyć.\nA ja szukam psychologa na NFZ i żadnego nie mogę znaleźć, bo wszystko prywatnie, a cotygodniowe wizyty po 70zł mnie wykończą.\nprzez Lilith 18 paź 2011, 15:44\nPrzełamałam się jakoś.Udało mi się zapoznać trochę bliżej z dziewczyną z grupy i w czwartek u niej nocuję,bo grupa chce się iść integrować,a ja stwierdziłam,że wybiorę się z nimi i przynajmniej spróbuję w koncu raz się żyje może wreszcie przestanę stać na uboczu ciekawe jak będzie wyglądać studencka integracja...?\nprzez *Wiola* 18 paź 2011, 15:54\nsamara22, Super, bardzo dobra decyzja\nU mnie niezłe zamieszanie, stało się chyba coś co było od dłuższego czasu nieuniknione.\nprzez Lilith 18 paź 2011, 16:01\nwiola173, co się stało?\nprzez Sabaidee 18 paź 2011, 16:07\nsamara22, to w czwartek znów Cię nie będzie na forum\nprzez *Wiola* 18 paź 2011, 16:11\nsamara22, Mała rewolucja Trzymajcie za mnie kciuki , muszę się brać za siebie i życie.\nprzez Sabaidee 18 paź 2011, 16:15\nwiola173, no pewnie, że trzymamy.\nprzez Lilith 18 paź 2011, 16:19\nSabaidee, no nie będzie mam tylko nadzieję,że w piątek nie wrócę z płaczem do domu...ale nie będę na razie pisać czarnych scenariuszy jak ja dawno nigdzie z nikim nie byłam\nwiola173, no pewnie,że będziemy trzymać o tak mooooooocno\nprzez *Wiola* 18 paź 2011, 16:22\nSabaidee, samara22, Dzięki:*\nprzez Sabaidee 18 paź 2011, 16:22\nsamara22, będzie dobrze, Kasiu. Wyjście do ludzi jednak sporo zmienia w jakości życia. Wrócisz cała, zdrowa i uśmiechnięta.