Schwytane Chwile: Rehabilitacja czy zabawa? Wielofunkcyjność bujaka Good Wood\nRehabilitacja czy zabawa? Wielofunkcyjność bujaka Good Wood\nSchwytanechwile 14:06 17 O NAS\nDziś mam Wam do pokazania coś niezwykłego. Coś, co jest u nas już od grudnia, ale chcieliśmy przetestować to wzdłuż i w szerz. Czy sprawdziło się podczas zabawy ? A jak z rehabilitacją ? Co z nim robić i czy GOOD WOOD POLSKA ma w swojej ofercie tylko bujak ? Dlaczego tak bardzo ważny jest rozwój motoryki dużej w życiu dziecka? Odpowiedzi na wszystkie pytania z pewnością znajdziecie w tym wpisie...\nJak zauważycie, na zdjęciach Stasiek jest bardzo zadowolony z wielofunkcyjnej zabawki, która w jego życie wiele wnosi i dba o jego naturalny rozwój. To sprzęt, który wykonany jest z drewna a jego krawędzie zaokrąglone w ten sposób, że bezpiecznie mogą z niego korzystać nawet najmłodsze pociechy. Monochromatyczne kolory, elementy z naturalnego surowca z pewnością będą pasowały do większości wnętrz.\nMotoryka duża jest niezmiernie ważna w życiu każdego dziecka. Maluch nie będzie potrafił dobrze nakładać koralików na sznurek, nie będzie potrafił ładnie pisać, jeśli nie będzie potrafił złapać równowagi na prostej czy balansującej desce znajdującej się choćby kilka centymetrów nad ziemią. To samo z łapaniem, rzucaniem piłki czy zwykłym skakaniem przez przeszkody. Wydaje Wam się być może, że nie jest to istotne jednak chciałabym Was wyprowadić z błędnego myślenia. Motoryka duża ma ogromny wpływ na motorykę małą.\nZestaw, który mamy w domu idealnie wesprze zarówno Frania i jak młodszego Stasia. Wielokrotnie mówiłam Wam, że moje dzieci mają zaburzenia integracji sensorycznej- jeden jest bardzo nadwrażliwy na dotyk, boi się nowości i był czas, że bał się swobodnego bujania a drugi wręcz go potrzebuje. Jeden potrzebuje stymulacji, drugi wyciszenia. Jak ćwiczyć w domu ?...\nNasz zestaw składa się z bujaka i drabinki, która może zamienić się w ślizgawkę. Ten zestaw dzieci na pewno opracują częściowo same i naturalnie poprzez zabawę będą wspierały swój rozwój. Dla mojego starszego dziecka bujak jest nie tylko zabawą do ćwiczeń ale i sklepową ladą czy okienkiem w banku, w którym on pracuje a ja jestem klientem. Czasem bywa też elementen "bazy", domku z koców, w które sama uwielbiałam się bawić w swoim dzieciństwie. Maluchy mają ogromną wyobraźnię i warto pozwolić im z niej korzystać jak najczęściej.\nŻeby zabawa była jeszcze ciekawsza na FB producenta ( ZOBACZ ) znaleźć można deseczkę, dzięki której z łatwością stworzycie stolik do zabawy za dodatkową opłatą.\nBujanie, zjeżdżanie, wspinanie to pierwsze co przychodzi na myśl gdy bujak GOOD WOOD pojawia się w domu. Przy odrobinie wyobraźni, można jednak poćwiczyć zdecydowanie więcej...\nRZUCANIE WORECZKÓW DO CELU - wielkość pojemnika zawsze dostosujcie do możliwości dziecka. Zacznijcie od większych by maluch poczuł, że może mu się to udać. Ważne by się nie zraził.\nPRZENOSZENIE WORECZKÓW SZCZYPCAMI. Pamiętajcie, że bujak nie stoi w miejscu. Jak sama nazwa wskazuje on się kołysze więc dziecko musi zarówno utrzymywać równowagę jak i wykonywać zadanie co nie zawsze jest łatwe..\nCo ważne, nasze woreczki mają bardzo różnorodne wypełnienia- od drobnych kasz po grubą fasolę i cały groch. Samo dotykanie, przenoszenie, łapanie w rączki jest dla nas ćwiczeniem wspierającym sensorykę. Ćwiczymy dotyk nie tylko rączkami... Kolejne zadanie sprawiało Stasiowi dużo problemów. Nie potrafił utrzymać w nóżkach woreczka zbyt długo. Powody są dwa- bardzo mocna nadwrażliwość dotykowa ( być może zawartość woreczka "drapała go" w stopę) drugi to obniżone napięcie. To dla nas znak, że musimy wykonywać takie ćwiczenia zdecydowanie częściej.\nWORECZEK NA GŁOWIE i utrzymywanie równowagi. Pamiętajmy, że dziecko przy wszystkich ćwiczeniach się buja- słabiej lub mocniej ale niech będzie w ruchu.\nZABAWY Z BALONEM- łapanie, odrzucanie balona kołysząc się na bujawce. 2 zadania na raz- utrzymanie równowagi, łapanie, odrzucanie bądź odbijanie - raz prawą , raz lewą rączką. Kopanie na przemienne siedząc. Dziecko podczas tej zabawy uczy się odróżniania stron ciała.\nNAUKA KOLORÓW, LICZENIE, TRAFIANIE DO CELU PO ZJEŻDŻALNI, ĆWICZENIA WSPIERAJĄCE KONCENTRACJĘ UWAGI - tu postawiłam trochę na trening słuchowy i sprawdzałam, czy moje dziecko dobrze poznało kolory wydając polecenia " niech zjedzie zielona/ niebieska/ czerwona" itp. Po pozbyciu się wszystkich piłeczek z pojemniczka u góry Staś starał się liczyć ile trafień zdobył.\nNa koniec czas na wygłupy i swobodną zabawę wg uznania dziecka.\nJak widzicie, na prawie każdym zdjęciu Staś jest uśmiechnięty. To nie jest wymuszona radość, to nie są zdjęcia pozowane- on po prostu tak chętnie pracuje z tym niesamowitym, bezpiecznym i trwałym sprzęcie, z którego ja jestem zachwycona.\nCo piszą o sobie sami twórcy ?\n"Wierzymy, że mądre wspieranie rozwoju dziecka zamierzonego przez naturę jest najlepszą rzeczą, jaką można mu podarować. Dlatego powstało GOOD WOOD.\nW projektach GOOD WOOD nic nie dzieje się bez przyczyny. Stawiamy na bezpieczeństwo, naturalne materiały, prostą formę, ale przede wszystkim doskonałą zabawę dla dzieci i dorosłych.\nStymulowanie rozwoju dziecka, wspieranie jego kreatywności, to jest to na czym nam zależy! To wszystko kryje się w nazwie firmy. GOOD- bo dobre, czyli bezpieczne i proste. WOOD -bo drzewo to naturalne tworzywo emanujące ciepłem, pozytywną energią. Wszystkie produkty będą spełniały kilka funkcji, przez co będą służyły dzieciom i rodzicom na lata. Naszym zamiarem jest stworzenie serii produktów, którą będzie można personalizować, zmieniać według potrzeb małego użytkownika.\nPragniemy, aby produkty GOOD WOOD oraz to w jaki sposób działamy było po prostu takie jak powinno być bez chodzenia na skróty, warte uwagi. Naszą motywacją jest stworzenie marki, która da rodzicom możliwość mądrze wspierać naturalny rozwój dziecka i poczucie dobrze zainwestowanych pieniędzy. Chcemy, aby produkty GOOD WOOD odpowiadały potrzebom świadomych rodziców, którzy dbają o rozwój dziecka zamierzony przez naturę, jego bezpieczne i estetyczne otoczenie oraz cenią sobie prostotę i funkcjonalność. "\nWAŻNE ... produkt jest wykonywany w Polsce przez zaprzyjaźnionego z twórcami stolarza z dbałością o każdy szczegół... Wspieranie naszych rodzimych produktów ma dla mnie ogromne znaczenie...\nZESTAW, KTÓRY MAMY MY MOŻECIE ZNALEŹĆ TU -- > KLIK\nI&K W Domowym Zaciszu 15 stycznia 2019 14:15\nWOW mega sprzet i zabawa na nim niesoe ze soba wiele korzysci 😀😀😀\nSchwytanechwile 15 stycznia 2019 14:27\nOj tak... Ta wielofunkcyjność mnie zachwyca...\nGosia 15 stycznia 2019 14:22\nWidzę Natalia, że każdym możliwym sposobem zapewniasz Stasiowi potrzebną mu rehabilitację. Super sprawa z tym bujakiem. Świetna zabawa i trening dla młodego.\nStaram się ile mogę i co najważniejsze widzę ogromny postęp... Gdybym nie widziała pewnie już bym gdzieś tam podupadła ze swoimi staraniami ale nie... On idzie do przodu i zaskakuje każdego dnia :) Oby do przodu...\nMama Tosiaczka 15 stycznia 2019 14:31\nNiesamowity sprzęt. Nie słyszałam o takim i nigdy nie widziałam. Podoba mi się jego wielofunkcyjność. Jak widzę synkowie również zadowoleni 😊\nŚwiat widziany okiem Alexa 15 stycznia 2019 15:13\nWygląda niesamowicie! Zdecydowanie się zgadzam, że rozwój motoryki jest bardzo ważny i dobrze że powstają urządzenia, które pozwalają nad nią pracować bezpiecznie w domowych warunkach!\nMama Cukiereczki 15 stycznia 2019 15:27\nFantastyczny!! Pierwszy raz widzę taki bujak i już mi się podoba :D na pewno daje duzo frajdy podczas użytkowania :)\nVademecum Mamy 15 stycznia 2019 15:41\nFajny sprzęt! Wtedy rehabilitacja nie jest jedynie przykrym obowiązkiem. O ważne w przypadku dzieci.\nAnna Rudna 15 stycznia 2019 17:18\nJestem oczarowana i zachwycona możliwościami, jakie daje zestaw Good Wood - to nie tylko zabawa, ale jak to świetnie pokazaliście ogromne pole do rehabilitacji, ćwiczeń i w ogóle - wszechstronny rozwój!!! Normalnie cudeńko, które uszczęśliwi każde dziecko (bez wyjątku) <3\nPs. Świetny wpis (y)\nJustyna 15 stycznia 2019 21:03\nWow świetny sprzęt, jestem zachwycona :-)\nZwariowaneTrio 15 stycznia 2019 22:24\nJakie to funkcjonalne - i jak dokładnie pokaząłas wszytskie ćwiczenia- bardzo fajne- Nawet nie wiedizałam ze takie cos istnieje\nUczesz mnie, mamo! 16 stycznia 2019 16:03\nWygląda naprawdę interesująco! Chociaż w naszym przypadku, raczej... na podwórko. Niestety, gabaryty tej sprytnej "zabawki" "odrobinę" przewyższają nasze metrażowe możliwości ;)\nSchwytanechwile 16 stycznia 2019 17:14\nto fakt, kawałek podłogi jest potrzebny... mnie zachwyca fakt, że jak maluch nie chce się bujać można w przyszłości zrobić z tego stolik :)\nJustyna 16 stycznia 2019 16:12\nSuper ten bujak. Zabawa to świetny sposób rehabilitacji i rozwoju dziecka\nMadka roku 16 stycznia 2019 20:37\nŚwietny pomysł na rehabilitację. I widać, że dziecko ma przy tym sporo zabawy. Jedyny minus, że zajmuje sporo miejsca.\nSchwytanechwile 1 marca 2019 09:37\nPowiem Ci że nie koniecznie:) to się składa i rozkłada więc można w małym pokoju gliwnie korzystać ze stolika a w wolnych chwilach przerabiać na Bujak :)\nIza Damsé 17 lutego 2019 09:50\nŚwietny sprzęt! WIdać, że dzieciakom się podoba, a rehabilitacja może przyjemnie się kojarzyć. W dodatku design- naprawdę ładnie wygląda :)


Urzędnicy nie chcą zdradzić, ile miasto dopłaca do węgla? - Aktualności - LoveKraków.pl\nStrona główna Życie miasta Urzędnicy nie chcą zdradzić, ile miasto dopłaca do węgla?\nDawid Kuciński 12.11.2015 15:33 Życie miasta\nMimo walki ze smogiem, miasto wciąż wypłaca najuboższym zasiłki celowe na opał. W tym na węgiel, który wciąż w ogólnym obiegu uchodzi za najtańsze najpopularniejsze paliwo. Urzędnicy twierdzą, że nie zbierają danych, a tym samym nie wiedzą, jakie kwoty zostały wydane na ten cel.\n– Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Krakowie udziela wsparcia finansowego w formie zasiłków celowych i specjalnych zasiłków celowych z przeznaczeniem na dofinansowanie do kosztów ogrzewania – informuje Filip Szatanik z Urzędu Miasta Krakowa.\nW 2012 roku MOPS przyznawał maksymalnie 400 złotych celowego zasiłku na zakup węgla. Wówczas skorzystało z tej pomocy około 1500 rodzin – czyli miasto wydało ok. 600 tys. zł. Wówczas jednak działania ograniczające niską emisję praktycznie nie istniały.\nCo się kryje w tych liczbach\nNa dobre walka o czyste powietrze rozpoczęła się pod koniec 2013 roku. Poprosiliśmy urząd miasta, by wyliczył, jakie kwoty były przyznawane na zakup węgla właśnie od tego roku. Dostaliśmy wymijającą odpowiedź. – Przez koszty ogrzewania rozumiane są koszty ponoszone w związku z ogrzewaniem mieszkania niezależnie od rodzaju źródła (ogrzewanie elektryczne, gazowe, węglem i inne). Nie są gromadzone dane w podziale na te źródła – twierdzi Szatanik. Potwierdza to Witold Kramarz z MOPS-u:– Prowadzona ewidencja i analityka w oparciu o homologowane oprogramowanie OU Pomost nie przewiduje zbierania informacji analitycznych w zakresie wsparcia w kontekście źródła ogrzewania stosowanego przez podopiecznych, którzy otrzymują wsparcie na dofinansowanie kosztów ogrzewania.\nDostaliśmy jednak ogólnie koszty dofinansowania do rachunków do ogrzewania. I tak w 2013 roku z pomocy miejskiej skorzystało 1620 rodzin. Kwota dopłat to ponad milion złotych.\nW 2014 roku rodzin było 200 rodzin więcej, a kwota dopłat wzrosła o 270 tysięcy złotych – do 1,35 mln zł. Średnia roczna wartość pomocy na gospodarstwo wyniosła 687 zł.\nDo października tego roku do MOPS-u zgłosiło się 1150 rodzin, które otrzymały 770 tys. złotych.\nZ tak ogólnych danych trudno wywnioskować, ile pieniędzy zostało przeznaczonych na sam węgiel. Można tylko sprawdzić, ile wydano w ramach Lokalnego Programu Osłonowego, który jest przeznaczony dla osób, które zmieniły źródło ogrzewania na bardziej ekologiczne (gaz, olej opałowy, prąd, MPEC nie wcześniej niż we wrześniu 2011 roku). W 2014 roku z takich dopłat skorzystało 85 osób, a w 2015 już 147 – kwota ponad 147 tys. złotych.


Strona:Helena Mniszek - Verte T.1.djvu/103 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Helena Mniszek - Verte T.1.djvu/103\nAle wnet zastanowienie przyszło zimne, obmierzłe.\n— Ach ta wieczna bierność oczekiwania, będąca rolą kobiety.\nZerwał się w niej bunt. Przecie na tyle jest świadoma uczuć Tomka, by bronić swych praw, a przynajmniej zbadać, czy je ma istotnie. Więc ona będzie milczeć dzięki jakimś wstecznym skrupułom, a Tomek tymczasem będzie się spotykał w lesie z tamtą dziewczyną, która nie lęka się wszelkich wykroczeń poza ramy etyki niewieściej. Zresztą, czyż jest to wykroczeniem: okazywać ukochanemu, że się go kocha, być szczerą kobietą, nie zaś bierną niewolnicą, oczekującą laski pańskiej.\n— Spytam go sama.\nZ tem postanowieniem poszła na kolację. Lecz na widok Tomka cala jej odwaga prysła.\n— Nie, za nic tego nie potrafię.\nTomek był chmurny i szorstki. Spoglądał na Elżę z wyrzutem, rzadko zresztą. To ją najpierw wzruszyło, potem oburzyło, wreszcie rozbawiło. Zaczęła wesoło rozmawiać z Uniewiczem, w głosie jej drgały jednakże nienaturalne tony, oczy podkrążone sino i obrzękłe trochę powieki świadczyły wymownie, że humor to raczej kapryśny, niż rzeczywisty. Gdy młody Burba dostrzegł te znamiona niechybnych łez, stracił całą władzę nad sobą. Gryzł usta, mienił się na twarzy. Łaszącego się Kajtusia tak silnie i z pasją odepchnął od siebie, że niedźwiedź zatoczył się, siadł na tylnych nogach i, mrucząc złowrogo, patrzał małemi ślepkami w oczy pana, jakby pobłażliwie pytając: „cóż to znowu za poufałość grubjańska.“ Pan Cezary zerknął na syna, zdziwiony jego zachowaniem się, lecz, rzuciwszy dyskretne spojrzenie na Elżę, domyślił się jakiś kwasów pomiędzy młodymi, przypomniał sobie szczególną minę i dziwny wygląd Elży, gdy wchodziła na ganek z udanym bólem głowy, zniknięcie Tomka od południa i wreszcie ploteczki proboszcza.\n— Czyżby to?...\nPrzyjrzał się jeszcze Uniewiczowi. Pan Mel miał wyraz zagadkowy, ale jakby uświadomiony.\nBurba, zaczął z tego frontu.\n— Jakże tam, panie Melu, kapucynek w budce przy Łuci, czy nie?\nUniewicz błysnął z pod rzęs na starego. Porozumieli się.\n— Na dworze, — odrzekł smętnie, — ale w zawieszeniu „ni tudy, ni siudy“ ani pod krzyż, ani do budki. Pogoda niepewna.\n— Hm! szkoda, że niepewna; jutro Zmartwychwstanie, powinno być i pogodnie i... ciepło.\n— Tak może wypchnąć tego kapucynka z budki, kiedy tam zanadto lezie, — rzekła Burbina wesoło i naiwnie.\n— At... nie znasz się Urszuleczko na barometrze, już my z panem Melem wiemy najlepiej.\nKąciki ust Elży zadrgały leciuchno. Tomek był jak chmura.\nTę stronę ostatnio edytowano 15 paź 2018, 16:59.


Agaszowo frywolnie papierkowo...: marca 2016\nZ okazji ślubu zrobiłam takie oto pudełeczko. A w nim mój pierwszy kwadratowy torcik :) Do tej pory zawsze robiłam okrągłe ;) Kwiaty oczywiście robione własnoręcznie.\nEtykiety: exploding box, kartka, pamiątka, pudełko, ślub\nZ męskimi kartkami zawsze mam problem ;) Ale co zrobić, jak Panowie też zasługują na karteczki :D\nTym razem taka mi wyszła:\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 22:32 3 komentarze:\nEtykiety: auto, kartka, mężczyzna, urodziny\nW tym roku, za niecałe 2 miesiące dwóch moich synków przystąpi do I Komunii Świętej. Z tej okazji niebawem będę robiła zaproszenia dla gości, a tymczasem zrobiłam dwa specjalne zaproszenia dla Pań wychowawczyń od dzieci i rodziców :)\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 10:00 2 komentarze:\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 10:00 9 komentarzy:\nJedyna tegoroczna ozdoba, jaką udało mi się stworzyć, to frywolitkowa kurka :)\nEtykiety: frywolitka, kurka, tatting, wielkanoc\nZ okazji świąt życzę wszystkim zaglądającym do mnie zdrowych i pogodnych świąt, w gronie najbliższych oraz mokrego dyngusa :D\nTakie pisanki udało mi się zrobić:\nA tak poszaleli z pisankami moi chłopcy :D\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 08:00 Brak komentarzy:\nEtykiety: pisanki, wielkanoc, życzenia\nJeszcze kilka kartek, więcej nie miałam czasu robić. Te poleciały do najbliższych :)\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 01:36 Brak komentarzy:\nNiestety nie miałam kiedy robić kartek wielkanocnych. Zrobiłam jak dotąd dwie ;) Pewnie jeszcze kilka dla rodziny zrobię, ale niestety na więcej czasu mi brak :(\nW końcu coś frywolitkowego. Ostatnio mam mało czasu, więc nieco trwa supłanie, ale udało mi się skończyć komplet biżuterii. Bransoletkę wysupłałam wcześniej, ale nie mogła się zdjęć doczekać ;) W obu przypadkach wykorzystałam motywy z książki Mary Konior. Naszyjnik i kolczyki "wymodelowane" w/g mojego pomysłu. Nitka to srebrna Maya, koraliki czarno-przeźroczyste cracle i szklane morskie.\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 00:18 4 komentarze:\nEtykiety: biżuteria, bransoletka, frywolitka, kolczyki, koraliki, naszyjnik, tatting\nTym razem nietypowe zaproszenie ślubne. Nietypowe, bo dość bogate w formie ;) Na razie jedno próbne :)\nSerduszko z ażurowego wykrojnika Tattered Lace - Heart Tapestry\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 10:00 1 komentarz:\nEtykiety: kartka, ślub, zaproszenie\nWprawdzie urodziny mojej siostry były już jakiś czas temu, ale z braku czasu nie mogłam wcześniej zrobić karteczki. Mam nadzieję, że dotarła już do jubilatki ;)\nChciałam by była to wesoła kartka, niosąca nadzieję i radość. Wykorzystałam wykrojnik\nCREAlies CCAC12 No. 12 do rozkładanej kartki.\nOby siostrze się spodobała... A Wam jak się podoba?\nOstatnio mam sporo roboty i nie wiem, co robić najpierw ;)\nNa 8 marca zrobiłam moich synkom do szkoły karteczki dla Pań. Dla wychowawczyń nieco bogatsze, dla reszty Pań symboliczne tylko, bo nie wyrabiam czasowo ;)\nA takie karteczki dostały dziewczynki w klasie mojego najmłodszego synka (chłopcy dostali na Dzień Chłopaka takie )\nAutor: AgaszArt Dekoflor o 21:45 3 komentarze:\nEtykiety: dzień kobiet, dziewczyna, kartka, kobieta


Ksenoestrogeny - wróg smukłej sylwetki - odzywianie.info.pl\nKumulacja tkanki tłuszczowej jest powodowana przez wiele czynników. Wpływ niektórych można ograniczyć poprzez prowadzenie zdrowego stylu życia. Dużą rolę w procesie gromadzenia się tłuszczu w organizmie mogą odgrywać ksenoestrogeny.\nKsenoestrogeny są związkami chemicznymi obecnymi min. w plastikowych butelkach, puszkach i detergentach. Związki te oddziałują na układ hormonalny, podobnie jak estrogeny. W organizmie ludzkim ksenoestrogeny wykazują aktywność podobną do niektórych żeńskich hormonów.\nBardzo często określa się je także mianem modulatorów hormonalnych, choć nie jest to zbyt adekwatne określenie. Związki te nie modulują przemian hormonalnych w organizmie, ale je zaburzają i dezorientują, należą bowiem do grupy EDC (z języka angielskiego - endocrine disrupting compounds, czyli składniki wywołujące zaburzenia endokrynologiczne). Ksenoestrogeny są niejednorodną grupą związków, zarówno pod względem budowy jak i właściwości chemicznych. Do ich grona należą związki aromatyczne i alifatyczne. Najczęściej spotykanym związkiem jest Bisfenol A. Choć nie dodaje się go do żywności i kosmetyków, konsumenci są narażeni na jego działanie. Stosuje się go do utwardzania plastiku, z którego wykonuje się opakowania produktów spożywczych i kosmetyków (ach te wszechobecne butelki plastikowe). Bisfenol A przenika do produktów. Przedostaje się do organizmu w trakcie ich spożywania lub stosowania, wywołując poważne szkody. Inne ksenoestrogeny to BPA i Nonylfenol. BPA znajduje się w plastikowych butelkach oraz we wnętrzu puszek (żywice). Z kolei nonylfenol jest bardzo popularnym związkiem wykorzystywanym w detergentach i środkach powierzchniowo czynnych.\nKsenoestrogeny mają powinowactwo nie tylko do otyłości ale również do chorób ogólnoustrojowych. Najbardziej narażone na ich działanie są dzieci i to już w okresie prenatalnym. Bisfenol A nie łączy się z typowymi receptorami estrogenowymi, lecz z tzw. sierocymi receptorami estrogenowymi. Ich obecność wykryto w łożysku, dlatego płód jest wyjątkowo zagrożony niepożądaną aktywnością tego typu związków. Bisfenol zwiększa ryzyko powstawania wad wrodzonych, cukrzycy, a także zaburzeń odporności. W późniejszych okresach życia oddziaływanie ksenoestrogenów na organizm jest ukierunkowane głównie na wywoływanie niektórych rodzajów nowotworów, zaburzeń płodności oraz otyłości. Niektóre kraje zabroniły stosowania bisfenolu A w produkcji opakowań i innych artykułów, które mają kontakt z produktami żywnościowymi. Można ograniczyć wpływ ksenoestrogenów poprzez unikanie żywności zapakowanej w plastikowe opakowania. Nie wolno stosować plastikowych pojemników do podgrzewania żywności w kuchence mikrofalowej. Duży wpływ na rozpowszechnienie się ksenoestrogenów wywarł rozwój przemysłu chemicznego. Pod tym względem najbardziej niekorzystne są herbicydy i pestycydy stosowane przez rolników, w celu ochrony upraw. Nie bez znaczenia jest też wzrost popularności leków, które opierają się na estrogenach, między innymi tabletek antykoncepcyjnych.\nKumulacja tkanki tłuszczowej jest powodowana przez wiele czynników. Wpływ niektórych można ograniczyć poprzez prowadzenie zdrowego...


QulinarnePasje: Lepimy pierogi - dziś z porzeczkami ;)\nJaga Janko 30 sierpnia 2013 17:33\nAleż one apetycznie wyglądają :) Osobiście wolę wersję na słono np. z kapustą i grzybami albo ruskie, ale takimi z serem lub jagodami też nie pogardzę ;)\nTanika i Wojtas 31 sierpnia 2013 18:58\nJa też uwielbiam na słono wile rodzai, ale i słodziutkimi nie gardzę, zwłaszcza gdy jest sezon na sezonowe owoce - nadziewam wszystkim, czym się da ;)\nAlina Borak 30 sierpnia 2013 17:39\nI mimo że jestem po obiedzie, to patrząc na ten post od razu zrobiłam się głodna. Wygląda bardzo smacznie!!!\nTanika i Wojtas 31 sierpnia 2013 18:59\nSmaczne i przesłodkie Alinko ;)\nlittle.monster. 30 sierpnia 2013 18:13\nz porzeczkami jeszcze nie jadłam! wygladaja smakowicie :P\nMusisz je posmakować, a wtedy poczujesz tą rozkosz ;)\nAlicja 30 sierpnia 2013 18:52\nmm ale one pysznie wyglądają, uwielbiam porzeczki; soki, drzemy ale żeby pierogi ? ;D musze sprobowac;)\nTanika i Wojtas 31 sierpnia 2013 19:00\nAlicjo, każdy sposób jest wspaniały, my uwielbiamy i Was spróbować zachęcamy, nie polecam tego, co nie dobre, tylko same smakowitości podaję ;)\nZajęczak 30 sierpnia 2013 19:26\nOjej, z porzeczkami?\nKiedyś u babci rosły porzeczki, ale ilekroć próbowałam się do nich przekonać, tyle razy zawsze akcja spaliła na panewce. Zawsze były, według mnie, kwaśne - wszystkie rodzaje, a babcia miała ich co najmniej cztery - i z kwachem kojarzyć mi się będą. Już łatwiej przekonałam się do... aronii :D\nTanika i Wojtas 31 sierpnia 2013 19:03\nMiałam to samo Zajęczaczku ;) Nie cierpiałam, ale jak to z czasem smaki się zmieniają... Ale powiem Ci że moje dzieci, mimo kwaskowatego smaku porzeczek, te pierogi uwielbiają - cukier robi swoje, a i słodka śmietanka dodaje delikatności oraz przełamuje ten intensywny kwaśny smak ;)\nAronię bardzo lubię, ale robię z niej głównie soki na zimę i " na surowo " zajadamy się ;)\nZagubiONA 31 sierpnia 2013 20:21\nJakie pierogi o mamooo :) w poniedziałek u mnie zagoszczą na stole ^_^\nTanika i Wojtas 30 września 2013 20:46\nJak smakowały ZagubiONA?\nmiraga 1 września 2013 10:59\nTakich nigdy nie jadłam. Najbardziej lubię ruskie, ale na słodko też nie pogardzę.\nJa pierogi uwielbiam pod każdą postacią! coś pysznego!\nhallen 3 września 2013 16:39\nuwielbiam pierogi, najbardziej ruskie :D\nOooo, najbardziej lubiane - ruskie ;)


Marzenia Cantryjskie - Page 3 - Cantr II Discussion Forum\nRe: Marzenia Cantryjskie\nPostby rd1988 » Tue Mar 29, 2016 5:47 pm\nŻeby wszystko szlag jasny trafił, i żeby wszyscy wrócili do epoki kamienia łupanego. No i żebym nie musiał już czytać postów Andrzejka. ( )\nPostby dekalina » Tue Mar 29, 2016 6:14 pm\nPostby notized » Tue Mar 29, 2016 6:14 pm\nrd1988 wrote: No i żebym nie musiał już czytać postów Andrzejka. ( )\nZnając przewrotność losu - oślepniesz.\nPostby rd1988 » Wed Mar 30, 2016 5:31 pm\nTo częściowo już się stało.\nPostby witryna » Wed Feb 08, 2017 8:12 am\nMam ochotę stworzyć grę rp w Cantrze. Z podręcznikiem, sesjami, wzorem KP i resztą tego zajebistego shitu. XD\nPostby ATS » Wed Feb 08, 2017 10:17 am\nwitryna wrote: Mam ochotę stworzyć grę rp w Cantrze. Z podręcznikiem, sesjami, wzorem KP i resztą tego zajebistego shitu. XD\nZacny przykład efektu Droste. Potem w tej grze bohaterowie stworzyliby własną grę RP... itd. Obawiam się tylko, że aktywność cantryjskiego świata uniemożliwiałaby rozegranie nawet prostej sesji. Ale próbuj. Chętnie to zobaczę.\nPostby Felixis » Thu Feb 09, 2017 12:43 am\nJakiś czas temu myślałam o czymś takim, ale nie mam postaci która mogłaby to zrobić, a przy moim braku czasu nie będę tworzyć nowej. Z tym że jeśli to będzie system, a nie gotowa historia lub jej zarys, podejrzewam odwieczny problem-"kto poprowadzi".\nPostby anomalia » Sun Feb 26, 2017 5:40 pm\nMi się marzy żeby "zwyczajni" mieszkańcy nie nosili tarcz. Tarcze dla strażników, osób w grupie wystawionej na niebezpieczeństwo. W miastach nie ma jako tako ryzyka. Poza zwierzętami oczywiście. Więc wybić zwierzęta w miastach. Jeśli chcemy bezpieczeństwa, to trzeba przyczynę zwalczyć.\nI do tego jakiś rasizm, konflikty etniczne między wyspami.\nPostby witia1 » Sun Feb 26, 2017 7:48 pm\nTylko, że brakuje argumentów by to miało nastąpić. Noszenie tarczy tylko trochę ogranicza pojemność inwentarza, której postaci i tak raczej nie będzie brakować. Nie jest jakoś szczególnie droga, miasta zwykle je nawet dają nowo przebudzonym.\nA skoro noszenie tarczy nie jest zbytnio uciążliwe to zwierzęta nie stanową zagrożenia więc po co je wybijać?\nPostby Nym » Sun Feb 26, 2017 10:20 pm\nChyba jest jednak trochę racji w wybijaniu groźnych zwierząt w miastach, bo lekko bez sensu jest taki słoń czy niedźwiedź szwędający się w okolicach ratusza. Wtedy np postaćki mogłyby organizować polowania w lasach za miastem, w górach etc.\nPS. Nie mówię o wybijaniu gołębi, psów i owieczek.\nPostby witia1 » Sun Feb 26, 2017 10:51 pm\nJeśli by przyjąć kryteria naszego świata to masz rację. Tylko, że ten zielony jest nieco inny.\nNiedźwiedź ma niewielkie szanse by zranić kogoś mającego metalową tarczę. Ba, niejednokrotnie taki atak zostaje wyśmiany czymś w stylu "nie połam sobie pazurów/zębów".\nCo w naszych kryteriach byłoby nieco głupie, gdyby nie fakt, że nasze tarcze nie działają tak samo jak te Cantrowe.\nNasze reakcje/zachowania biorą się z doświadczenia i skoro kolejne ataki niedźwiedzi są bezskuteczne to czy faktycznie są podstawy by się ich bać?\nCzy może faktycznie sprawiają przez to wrażenie takich wyrośniętych i zdziczałych podwórkowych burków.\nA nawet jak postać odniesie rany to zwykle to tez jest bagatelizowane. Przy nadmiarze leków, szybkości ich działania i 100% wyleczalności każdej rany łatwo je ignorować.\nNie będę się jakoś szczególnie upierać, że to właściwa droga. Że ten system to jest to co lubię. Ale tak trochę dla mnie wygląda mentalność zielonego.\nI dlatego moim zdaniem zielony świat kuleje. Bo jest zbyt "pluszowy", zbyt przyjazny i zbyt łatwo dostępny dla jego mieszkańców.\nPostby Nym » Sun Feb 26, 2017 11:04 pm\nWiem jak to wygląda w zielonym świecie, że wszystko jest zbyt proste. Dlatego fajnie by było go trochę urealnić. Osobiście krew mnie zalewa jak jakiś golem odnosi dajmy na to 40% obrażeń od ataku dzikiego zwierzęca i jest jak gdyby nigdy nic wynoszony do budynku, a czasem nawet i to nie. Ciężko mówić, że zwierzęta w cantrze nie są groźne, bo zdarza sie, że postać "nie zdąży się zakryć" nawet najlepszą tarczą, a ta drewniana, którą zwykle nowoprzebudzony dostaje w bonusie, nie ochroni przed atakiem słonia.


Strona główna›Lepsza płynność i jakość grafiki na kartach NVIDII, czyli SI i głębokie uczenie w grach\nWprowadzenie na rynek architektury NVIDIA Turing, pozwoliło skosztować dwóch rewolucyjnych technologii, które NVIDIA zaszyła w nowej odsłonie GPU. Mowa o śledzeniu promieni w czasie rzeczywistym (DXR) i Deep Learning Super-Sampling (DLSS). Unikatowe zastosowanie tych technologii ma za zadanie poprawić zarówno wydajność jak i jakość generowanego obrazu trójwymiarowego w grach.\nRayTracing (śledzenie promieni) to nie jest nowy termin i znamy go już od kilku dekad. Niestety wykorzystanie tej techniki możliwe było dotychczas tylko w dedykowanych stacjach graficznych, których ceny zakupu zwalały z nóg, a stać na nie było tylko największe studia filmowe (i to na wynajęcie, a nie na zakup całego rozwiązania :)) Wprowadzenie rdzeni RT do architektury Turing, pozwoliło podbić moc obliczeniową w domowych maszynach, które mogły śledzić promienie w czasie rzeczywistym.\nNVIDIA Launches Turing for Real-Time Ray Tracing\nDzięki współpracy z Microsoft, rozwiązania NVIDII zostały zaimplementowane do API DirectX 12 Ultimate. Trafiły tam takie funkcje jak DirectX RayTracing (DXR), Variable Rate Shading (VRS), Mesh Shaders oraz Sampler Feedback. Tu warto wspomnieć, że funkcje te będą dostępne z poziomu API, czyli mogą być też wykorzystane w rozwiązaniach innych producentów np. w nadchodzących konsolach nowej generacji, czy w kartach graficznych konkurencji. Choć nie mamy całkowitej wiedzy jak finalnie będzie to zrealizowane i w jakim stopniu.\nDXR i algorytmy DirectX 12 Ultimate\nSpróbujmy pokrótce objaśnić te skróty i terminy. DirectX RayTracing (DXR), jak już wspominałem, to śledzenie promieni w czasie rzeczywistym. O ile w statycznych obrazach RayTracing nie sprawiał problemów (chodzi o wydajność) o tyle podczas wyświetlania ruchomego obrazu z aktywnym śledzeniem promieni, sprawa nie była tak prosta. Dużo zmiennych, jednoczesna praca nad technikami oświetlenia i cieniowania (min. area shadows, glossy reflections i ambient occlusion) wymagały ogromnej mocy obliczeniowej, którą dały dopiero zastosowanie w architekturze rdzenie RT.\nVariable Rate Shading (VRS) to ulepszony algorytm cieniowania kolorami poszczególnych pikseli, w różnym stosunku (1 do 1, 2 do 2, 4 do 4, w starszych kartach bazujących na rdzeniach Maxwell i Pascal). Wraz z pojawieniem się rdzenia Turing wprowadzono cieniowanie na wielu, odrębnych obszarach w bardziej uszczegółowiony sposób. Na pojedynczym obszarze 16 na 16 pikseli (co w rozdzielczości 1080p przekłada się na 8100 obszarów) wprowadzono cztery nowe współczynniki 1 do 2, 2 do 1, 4 do 2, 2 do 4. Dzięki temu mamy lepszą kontrolę nad obszarami, w których dochodzi do cieniowania.\nVariable Rate Shading (VRS) w szczegółach\nMesh Shaders to zbliżona technika do VRS, jednak odpowiadająca za szczegółowość geometrii struktury, teselację obiektów czy generowanie proceduralne obiektów przy minimalnym wykorzystaniu CPU. Tym samym mesh shaders przyspieszają renderowanie i dostosowują detale obiektów o szczegółowości dotychczas nieosiągalnej dla starszych układów.\nJeśli chodzi o Sampler Feedback, to odpowiada on za wykorzystanie już posiadanych danych w kolejnych klatkach obrazu. Zwyczajnie, kiedy obraz zmienia się w niewielkim stopniu Sampler Feedback, na podstawie danych z poprzedniej klatki, jest w stanie przewidzieć cieniowanie obiektów w kolejnych klatkach obrzu (w dużym skrócie ??). Tym samym przyspiesza wyświetlanie obrazu i dba o mniejsze obciążenie GPU.\nNiestety wszystkie wyżej opisane nowinki wprowadzone do kart RTX powodowały spadki wydajności nawet w najmocniejszych kartach graficznych pokroju NVIDIA GeForce RTX 2080. Ale i na to NVIDIA znalazła szybko rozwiązanie.\nGłębokie nauczanie i SI w służbie graczom, czyli DLSS 2.0\nNa potrzeby zniwelowania tej niedogodności NVIDIA opracowała Deep Learning Super-Sampling (DLSS), czyli zaprzęgła uczenie maszynowe i głębokie uczenie do przyspieszenia i podniesienia jakości generowanego obrazu przez najnowsze karty graficzne. Od niedawana mamy do czynienia z DLSS 2.0. To właśnie druga odsłona tej technologii pozwoliła w pełni cieszyć się możliwościami kart opartych na rdzeniu Turing i wykorzystaniu ich możliwości w najnowszych i przyszłych tytułach. Ale do rzeczy.\nDXR i DLSS na kartach NVIDIA GeForce RTX\nCo to właściwie jest DLSS? W telegraficznym skrócie, skalowanie obrazu (upscalling). Oczywiście to bardzo duże uproszczenie, dla mniej wtajemniczonych, rozszerzona definicja DLSS przedstawia się następująco. DLSS to skalowanie generowanego obrazu, gdzie do działania wykorzystuje się rdzenie Tensor. Te wyspecjalizowane jednostki wykorzystują głębokie uczenie (deep lerning) do renderowania klatek w rozdzielczości niższej niż rozdzielczość natywna. Tym samym możemy wygenerować obraz w jakości 4K, przy renderze zaledwie 1080p bez widocznej utraty na jakości końcowego obrazu.\narchitektura DLSS 2.0 - tak się uczy SI\nW tym celu zaprzęgnięto specjalnie przygotowaną sieć neuronową, która ma wspomóc “uczenie się “. Platforma nazwana Neural Graphics Framework szkoli sieć neuronową w oparciu o dziesiątki tysięcy obrazów o wysokiej rozdzielczości, renderowanych w trybie offline na superkomputerze, przy bardzo niskiej liczbie klatek na sekundę i 64 próbkach na piksel. Bazując na wiedzy z wielu tysięcy godzin szkolenia sieć może korzystać z obrazów o niższej rozdzielczości jako materiału wejściowego i tworzyć wyraźnie lepsze obrazy o wysokiej rozdzielczości. DLSS 2.0 korzysta z dwóch podstawowych materiałów wejściowych zasilających sieć SI: obrazy o niskiej rozdzielczości, poddane aliasingowi, renderowane przez silnik gry i wektory ruchu, w niskiej rozdzielczości, z tych samych obrazów, także generowane przez silnik gry.\nwzrost wydajności i jakości obrazu w grze Deliver Us the Moon\nWektory ruchu opisują, w jakim kierunku obiekty sceny poruszają się z klatki na klatkę, możemy więc zastosować te wektory do ostatniej klatki o wysokiej rozdzielczości dzięki sieci (neuronowej), aby oszacować jak będzie wyglądała następna klatka. Specjalny typ sieci SI, zwany autoenkoderem splotowym (konwolucyjnym), pobiera bieżącą klatkę o niskiej rozdzielczości i ostatnią klatkę o wysokiej rozdzielczości, aby piksel po pikselu określić, jak wygenerować bieżącą klatkę o wyższej jakości. Podczas szkolenia sieci SI obraz wyjściowy jest porównywany z obrazem referencyjnym 16K (natywnie renderowanym w tej ultrawysokiej jakości), a różnice są przekazywane z powrotem do sieci, dzięki czemu może ona nadal uczyć się i poprawiać swoje wyniki.\nEfekt końcowy tego skomplikowanego procesu jest taki, że zauważalnie rośnie płynność w grach, a jakość obrazu jest nieporównywalnie lepsza w porównaniu to tradycyjnie wygenerowanej sceny. Co ważne, pierwsza wersja DLSS wymagała przeprowadzenia szkolenia SI dla każdej nowej produkcji. DLSS 2.0 wykorzystuje uogólnioną sieć szkolenia SI, która działa w wielu grach. Oznacza to szybszą integrację w grach i więcej tytułów obsługujących DLSS.\nwzrost wydajności w grze Death Stranding\nZ pozycji użytkownika mamy możliwość dostosowywania jakości obrazu w trzech trybach (Quality, Balanced, Performance) kontrolujące rozdzielczość renderowania. I tak tryb Performance umożliwia teraz skorzystanie z nawet czterokrotnej superrozdzielczości. Oznacza to większy wybór dla użytkownika, a nawet większe wzrosty wydajności. Wzrost wydajności pokazuje nie tylko NVIDIA w swoich materiałach, ale też niezależne testy na wielu portalach technologicznych.\nObecnie DLSS 2.0 wykorzystują gry: Death Stranding, Control (ten tytuł pierwotnie miał zaimplementowaną wcześniejszą wersję DLSS, a DLSS 2.0 otrzymał później w aktualizacji), Deliver Us the Moon, Wolfenstein: Youngblood i MechWarrior 5: Mercenaries, a szereg tytułów z DLSS 2.0 już czeka na swoją premierę (m.in. Cyperpunk 2077). Jeśli właśnie stoicie przed zakupem karty GeForce RTX, jest ku temu świetna okazja. Do 29 lipca trwa promocja w sklepie morele.net, gdzie przy zakupie dowolnej karty z serii RTX możecie otrzymać grę Death Stranding w wersji cyfrowej, która najpierw podbiła serca graczy na konsoli PlayStation 4, a od kilku dni jest dostępna też na komputery PC.


Canton de Dompaire, Wogezy (department), Francja — wszystkie obiekty\nPokoje w mieście Canton de Dompaire — pobyt uprzyjemnią kuchnie\nDom Comfort, 4 sypialnie, dla niepalących - Taras/patio. Zdjęcie 1 z 25.\n1 / 25Dom Comfort, 4 sypialnie, dla niepalących - Taras/patio\n151 Rue Carnot, Canton de Dompaire, 88270, Vosges, Francja\nMuzeum Browarnictwa w Wogezach (6,7 km)\nHale targowe w Mirecourt (13,5 km)\nKościół Narodzenia NMP (13,5 km)\nFort d'Uxegney (14,5 km)\nMuzeum Lutnictwa (14,7 km)\nMuzeum grafiki w Epinal (19,3 km)\nDom Comfort, 4 sypialnie, dla niepalących\nMuzeum sztuki dawnej i współczesnej (20,2 km)\nPlac des Vosges (20,5 km)\nBazylika św. Maurycego (20,5 km)\nParc Floral du Cours (20,7 km)\nEpinal (EPL-Mirecourt) 20 minut samochodem\nStacja Mirecourt 14 minut samochodem\nStacja Epinal 17 minut samochodem\nStacja Nomexy 18 minut samochodem\nOpłata za sprzątanie: 70.0 EUR za osobę, za pobyt\nCzy obiekt Gîte Carnot umożliwia bezpłatne anulowanie rezerwacji i pełny zwrot kosztów?\nTak, w obiekcie Gîte Carnot można za pośrednictwem naszych stron zarezerwować pokój i bezpłatnie anulować tę rezerwację z pełnym zwrotem kosztów. Zwrot kosztów nastąpi, jeśli anulowana rezerwacja była powiązana z taką opcją, a prośba o anulowanie zostanie przesłana na kilka dni przed datą zameldowania (liczba dni jest określona przez zasady anulowania rezerwacji obowiązujące w obiekcie). Należy zapoznać się z zasadami i warunkami anulowania podanymi w regulaminie obiektu.\nCzy Gîte Carnot zapewnia miejsce parkingowe?\nCzy Gîte Carnot akceptuje zwierzęta?\nJakie godziny zameldowania i wymeldowania ma Gîte Carnot?\nCzy Gîte Carnot ma restaurację lub czy są jakieś restauracje w pobliżu?\nTak. W pobliżu znajdują się takie restauracje jak Copaline (7 min pieszo), Restaurant scolaire du collège (8 min pieszo) i Fil' ou Pizz (6,9 km).\nJak można spędzić czas w obiekcie Gîte Carnot i w jego pobliżu?\nW obiekcie Gîte Carnot są teren piknikowy oraz ogród.\nCanton de Dompaire Hotele


Aktywności dla każdego | Liga typerów\nTrening piłkarza to oczywiście praca nad mięśniami nóg. a więc nad grupą zginaczy i prostowników uda. które działają na staw kolanowy. To właśnie staw kolanowy podlega największym obciążeniom podczas uprawiania tego sportu, stąd częste doniesienia o uszkodzeniach tego stawu u piłkarzy. Urazy najczęściej dotyczą łękotki. która znajduje się w przedniej części stawu kolanowego. W trakcie meczu trwa twarda walka między napastnikiem a pilnującym go obrońcą. Wślizg. element obrony, czasem kończy się urazem nogi napastnika. Stłuczenie mięśni uda czy podudzia to najmniej dotkliwe następstwa walki na murawie boiska. Poważne uszkodzenia dotykają stawu kolanowego. Eliminują one zawodnika z gry. czasem na wiele tygodni czy miesięcy i kończą się często interwencją chirurga-ortopedy. Mięśnie podudzi i stóp wraz z aparatami stawowymi są narażone na największy wysiłek w czasie treningu futbolisty, Odzież premium znajdziesz w Gomez.pl. Wyskok do piłki czy mocne jej uderzenie to obciążenie dla stawu skokowego oraz stawów śródstopia. Zerwane ścięgna Achillesa są wynikiem urazu spowodowanego działaniem dużych sił na staw skokowy.


Ciął ich maczetą, aż uszkodził kości. Zarzut usiłowania zabójstwa\n12 kwietnia 2022 | 10:28 Komentarzy 2\nZe względu na dobro prowadzonego postępowania dopiero teraz policja żyrardowska informuje o zakończeniu działań. W grudniu 2021 do Sądu Rejonowego w Żyrardowie trafił akt oskarżenia wobec 24-latek podejrzanego o zabójstwo. Mężczyzna zaatakował dwóch 26-latków zadając im liczne ciosy. Grozi mu kara dożywotniego więzienia.


Alarm bombowy w Wodzisławiu Śl.: Dwóch 15-latków odsiedzi bombowy dowcip [WIDEO] - Dziennikzachodni.pl\nAlarm bombowy w Wodzisławiu Śl.: Dwóch 15-latków odsiedzi...\nAlarm bombowy w Wodzisławiu Śl.: Dwóch 15-latków odsiedzi bombowy dowcip [WIDEO]\n7 marca 2014 07.03.2014 Aktualizacja: 7 marca 2014 09:07 07.03.2014 09:07\nZapadł wyrok w sprawie dwóch 15-latków, którzy na początku tygodnia postawili na nogi wszystkie służby ratunkowe wywołując fałszywy alarm bombowy w wodzisławskim gimnazjum. Wczoraj sąd rodzinny i nieletnich podjął decyzję o umieszczeniu żartownisiów w schronisku dla nieletnich, gdzie spędzą najbliższe trzy miesiące.\nPrzypomnijmy, że we wtorek w samo południe dyżurny wodzisławskiej komendy odebrał zgłoszenie o tym, że w budynku szkoły przy ulicy 26 Marca ktoś ma zdetonować bombę. Na miejsce skierowani zostali wszyscy policjanci będący w terenie. Powiadomiono pogotowie, straż pożarną i straż miejską. Ze szkoły trzeba było ewakuować 300 uczniów i blisko 200 pracowników. Na czas zabezpieczenia miejsca zdarzenia, zablokowano także ulicę 26 Marca w obydwu kierunkach.\nPrzez dwie godziny policyjny pirotechnik i przewodnik z psem służbowym z jastrzębskiej komendy, przeszukiwali każdy zakamarek szkoły w poszukiwaniu ładunków wybuchowych. Jak się okazało, był to tylko głupi żart bo w obiekcie nie znaleziono nic podejrzanego.\nW tym samym czasie kryminalni z Wodzisławia rozpoczęli poszukiwania sprawców alarmu. Już kilka godzin po zgłoszeniu ustalili i zatrzymali dwóch 15-latków. Okazali się nimi uczniowie tej samej szkoły, którzy będąc na wagarach zadzwonili z informacją o bombie. Dowcipnisie najpierw noc spędzili w policyjnej izbie dziecka, a od wczoraj decyzją sądu rodzinnego najbliższe trzy miesiące spędzą w schronisku dla nieletnich. Koszty związane z całą akcją ratunkową będą musieli pokryć rodzice nastolatków.\nalarm bombowy wodzisław\nbomba gimnazjum wodzisław


Witold Czuksanow - Książki | Dobreksiazki.pl\nWitold Czuksanow - dziennikarz telewizyjny, autor książek o tematyce ogrodniczej. Współtwórca programów "Rok w ogrodzie" i "Laur dla ogrodnika" dla TVP1. Od lat tajniki ogrodnictwa przedstawia najprościej jak można i przekonuje, że własny ogród to czysta frajda i radość z życia. Pisze o tym m.in. w książkach "Ogród dla początkujących", "Tulipany", "Zapytaj ogrodnika". Rokrocznie publikuje w Zysk i S-ka Wydawnictwie poradnik "Wpływ Księżyca" z kalendarzem biodynamicznym. Tytuły książek bywają dwuznaczne, często posiadają drugie dno. W tej książce żadnej pułapki nie będzie. To poradnik samodzielnej uprawy różnych warzyw oraz zbiór prostych przepisów kulinarnych. Zamiast codziennie odwiedzać pobliski warzywniak, radzę zajrzeć, poczytać, a następnie przetestować tak zdobytą wiedzę we własnym ogródku czy choćby uprawiając zieleninę w skrzynce na balkonie lub niewielkiej doniczce na parapecie. Łatwo wtedy dostrzec różnicę między smakiem warzyw pochodzących z bliżej nieznanej plantacji a samodzielnie wyhodowaną pietruszką (i nie tylko!) – może mniej urodziwą, ale jednak pyszną, aromatyczną, zdrową. Pachnie i smakuje ona również zwycięstwem w bitwie z codziennym brakiem czasu, zabieganiem, nerwami, czyli tym, co najbardziej dziś wszystkim doskwiera. Warto spróbować, by w nagrodę czerpać radość i dobre samopoczucie oraz witaminy pełnymi pęczkami! Witold Czuksanow Książka do czytania, oglądania i smakowania!\n16,90 zł 13,09 zł\nDziewiąty rok z kolei patrzę na Księżyc, starając się wyczytać z niego różne ogrodowe wróżby i zalecenia. Zapraszam Czytelników do spoglądania w niebo, a także do czerpania z tego korzyści. Pomocny niech w tym będzie kalendarz biodynamiczny. „Wpływ Księżyca” zawiera również zestaw uniwersalnych porad i wskazówek ogrodniczych pomocnych w uprawie ogrodu. Są one nie tylko wynikiem obserwacji astronomicznych. To głównie rezultat moich doświadczeń, sukcesów, a niekiedy ogrodowych porażek. Bo i mnie nie zawsze wszystko się udaje – przyroda uczy pokory. Na pocieszenie dodam, że każdą nauczkę sowicie wynagradza pięknem kwiatów, smakiem warzyw, owoców i aromatem ziół. Ta książka jest zestawem prostych przepisów na to, jak wszystko wyhodować, a do tego zyskać spokój, radość i wytchnienie w naszym coraz bardziej nerwowym świecie. Zapraszam do lektury Witold Czuksanow\nWpływ Księżyca 2012. Poradnik ogrodniczy\nSzósta edycja znanego poradnika Wpływ Księżyca to ciekawa pozycja dla miłośników ogrodnictwa naturalnego. Zawiera m.in. kalendarz biodynamiczny z praktycznym opisem oraz wiele cennych wskazówek i przepisów. Godna polecenia wszystkim ceniącym optymistyczne podejście do życia i praktyczne rady autora znanego m.in. z anteny telewizyjnej.?Wpływ Księżyca 2012 ma być wyjątkowym podręcznikiem, pomocnym w prowadzeniu własnego ogródka. Znajdą w nim Państwo proste rady, przepisy na to, jak w ogrodzie robić gnojówki do nawożenia i naturalne środki ochrony. Wiele z nich prezentowałem już na antenie Roku w ogrodzie w telewizyjnej Jedynce. Inne mają swoją premierę w tej książce. Wyszperałem też różne oryginalne przepisy na potrawy. Mogę je polecić, bo większości z nich spróbowałem i na pewno nie szkodzą. Są w tej książce żarty i anegdoty, bo chcę, by nastrajała optymistycznie.?\nTo już ósma edycja poradnika ogrodniczego z kalendarzem biodynamicznym na cały rok! Ogród zakładamy z różnych powodów. Dla przyjemności, odpoczynku, prestiżu, a niekiedy i po to, by podnieść wartość rynkową nieruchomości, przy której się znajduje. To nie żart! Ktoś obliczył, że dom z ogrodem można sprzedać szybciej, a do tego o kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt procent drożej niż budynek na pustej działce. W tej edycji "Wpływu Księżyca" najbardziej interesuje mnie to, czy ogród da się uprawiać wyłącznie naturalnymi metodami, bez pestycydów. Sam od lat próbuję sprostać temu zadaniu i twierdzę, że jest to możliwe, trzeba tylko wiedzieć, czym zastąpić chemię. Czasy zachęcają do takich prób - mamy kryzys i trzeba oszczędzać, a ogródek i własne rabaty owocowo-warzywno-ziołowe mogą w tym pomóc. Zawsze taniej samemu coś wyprodukować, niż kupić, a takiego smaku i aromatu jak z własnej grządki żadna marchewka i jabłko z supermarketu nigdy mieć nie będą! Zachęcam do zabawy w ogród! Witold Czuksanow\nWpływ Księżyca 2013. Poradnik ogrodniczy\nW Polsce książki takie jak ta nazywa się kalendarzami biodynamicznymi. Może dlatego, że dotyczą osnutego mgiełką tajemnicy wpływu Księżyca na ogród i rośliny? Świat nauki oficjalnie tego nie uznaje, ale ja wiem swoje i uważam, że powinno się wykorzystywać energię, która nas otacza. Znajduje się ona nie tylko w niewidzialnych siłach przyciągania między Ziemią, Księżycem i Słońcem, ale też w roślinach i zwierzętach, które żyją wokół nas. A biodynamika uczy między innymi, jak zgromadzoną bioenergię najlepiej wykorzystać do naszych celów. Ma jednak tę wadę, że jej metody są… dość skomplikowane. Niniejszą książkę nazywam poradnikiem ogrodniczym, ponieważ biodynamiczne sposoby uwalniania energii postanowiłem wyłożyć ludziom zapracowanym, którzy ogródkowi mogą poświęcić tylko odrobinę wolnego czasu, a też chcieliby skorzystać z dobrodziejstw natury. Podaję proste przepisy na naturalne preparaty do ochrony i zasilania roślin, podpowiadam, kiedy i jakie prace najlepiej zaplanować w ogrodzie, opisuję ciekawe rośliny, które moim zdaniem warto włączyć do kolekcji. Niestrudzenie przekonuję o tym, że każdy szczęśliwy człowiek powinien mieć swoją rabatę z włoszczyzną, zieleniną i kwiatami. Tym, których już do tego przekonałem w poprzednich edycjach poradnika, proponuję jak zwykle przepisy kulinarne. I to właśnie znajdziecie we „Wpływie Księżyca”. Taką książkę piszę co rok, a później sam również z niej korzystam. Życzę przyjemnej lektury Witold Czuksanow To już siódma edycja znanego poradnika Wpływ Księżyca! Pozycję tę polecamy zwłaszcza miłośnikom ogrodnictwa naturalnego, a także wszystkim ceniącym optymistyczne podejście do życia i praktyczne rady autora znanego m.in. z telewizji, ale i kilku dobrze przyjętych publikacji o tematyce ogrodniczej.Wpływ Księżyca 2013 Spis treści: Jak korzystać z poradnika i kalendarza? STYCZEŃ OGRODNIKA Jak często zasilać glebę próchnicą? Wizyta pięknej pani Nasiona takie i owakie LUTY OGRODNIKA Wstęp Ciecz bordoska Robaki w doniczkach? Do czego to służy? Za Majstrować? Żywopłot z wierzby MARZEC OGRODNIKA Dlaczego nasiona nie kiełkują? Sałata Na nieużytku Na cherlawą trawę Cebula z dymki czy z nasion? Sadzimy drzewka Na marcujące dachówce Zagadka bulwiastej begonii KWIECIEŃ OGRODNIKA Żywopłoty Rozsada ekspresowa Truskawki Błyskawiczny oprysk na mszyce Najlepsze buraki Owoc z Jedwabnego Szlaku ii 66 Kwiaty w obrazach MAJ OGRODNIKA^ Na zimnych ogrodników Gorzkie ogórki? Pieris Trawka na „Saharze" Prezent dla ogrodnika 'Mamut' Georginia i „żyrafa" CZERWIEC OGRODNIKA Iglaki u fryzjera W piątek na obiad Na pomidorową plagę Fasola zielona czy żółta? Pochwała norkrosu Nie zapomnij o niezapominajkach LIPIEC OGRODNIKA Z czego można zrobić podłoże dla boczniaków? Dojrzewa bazylia O dobrych kwaszeniakach Mech kontra trawnik SIERPIEŃ OGRODNIKA Na krety Kom post z perzu? Najbardziej pomidorowe pomidory WRZESIEŃ OGRODNIKA Tulipany i spółka Zakwasić borówki Dynia jak dzwon Agrest PAŹDZIERNIK OGRODNIKA Boczniaki w dwa tygodnie? Dla głodnej ziemi Czosnek Sosna też zrzuca liście LISTOPAD OGRODNIKA Dwie'Kingi' Koci żwirek ogrodowy Lanie wody GRUDZIEŃ OGRODNIKA W torebce z podłożem dla storczyków Popiołek Bluszcze\nDlaczego warto być ogrodnikiem? Witold Czuksanow przygotował mnóstwo powodów, pretekstów i prawd, z których najprostsza jest taka, że fajnie jest krzątać się między rabatami, obserwować kwiaty i chrupać marchew świeżo wyrwaną z grządki. W tej książce znany dziennikarz telewizyjny i autor tajniki ogrodnictwa wyjaśnia tak, że chyba prościej już nie można. Warto przeczytać o tym, co i kiedy się sieje, sadzi, pielęgnuje i zbiera, bo ogród to czysta frajda i radość z życia! W żadnym wypadku nikogo nie chcę zanudzić opisywaniem najlepszych sposobów trzymania szpadla podczas przekopywania ogródka. Zależy mi przede wszystkim na tym, by zachęcić do zabawy we własny ogród, opowiedzieć o pięknych i najmniej wymagających roślinach oraz o tym, jak skutecznie zapobiegać różnym przeciwnościom, z którymi każdy z Was będzie musiał się zmierzyć. Dacie radę! Przeczytajcie tylko uważnie wszystko, co napisałem. Mam nadzieję, że mój ogród widziany oczami początkującego ogrodnika będzie piękny, kolorowy i pociągający. A choć to, co opisałem i pokazałem na kartkach książki, nie będzie pachniało i smakowało, to jednak otrzymujecie tyle dobrych rad, że po zakończeniu lektury pozostanie tylko zakasać rękawy i od razu teorię zastosować w praktyce. Będę szczęśliwy, jeśli dzięki tej książce wyhodujecie pierwsze własne kwiaty, owoce i warzywa. Tylko zacznijcie, a z czasem zobaczycie, że to wszystko jest naprawdę łatwe, dobrze nastraja, daje frajdę i pożytek nie tylko Wam, ale i korzyści dla całej przyrody sąsiadującej z Waszym nowym ogródkiem. - Witold Czuksanow


sasunaru-fanfiction.blogspot.com: SasuNaru - mimo wszystko 12. Olśnienie\nSakura spojrzała uważnie na stojących nieopodal przyjaciół. Naruto gestykulował, jakby próbował coś tłumaczyć, Sasuke wyglądał na wkurzonego. Westchnęła i powróciła myślami do wczorajszego ranka. Przyszedł do niej Uzumaki i zachowywał się bardzo dziwnie. Niby chciał coś powiedzieć, ale gdy tylko otwierał usta, rezygnował. Kręcił się niespokojnie i nie mógł usiedzieć w miejscu. W końcu go przycisnęła i zażądała wyjaśnień. Chodziło o zorganizowanie podwójnej randki. Twierdził, że Sasuke się zgodził i prosił, by ona namówiła Hinatę. Haruno już wtedy była w lekkim szoku, ale tylko kiwnęła potakująco głową. Najbardziej dziwił ją fakt, że Uchiha, który zawsze odmawiał spotkania, tym razem zmienił zdanie. Poza tym, przecież kto inny był obiektem jego uczuć. Czyżby robił to dla Naruto? Nie, bez sensu, to by było nielogiczne. Poświęcać się i pchać blondyna w ramiona Hyugi? To nie w stylu bruneta. Może więc jej spostrzeżenia były błędne i Sasuke wcale nie interesuje się Uzumakim? Może się myliła i ma jeszcze szanse? Nie, to niemożliwe i doskonale o tym wiedziała. Jednak słaba iskierka nadziei zapaliła się i tliła się aż do teraz. Do momentu, w którym Sakura zorientowała się, że Uchiha najwyraźniej nic nie wiedział o ich obecności. Wyraz zaskoczenia na jego twarzy mówił sam za siebie.\n- Czy coś się stało? – Hinata spoglądała to na nią, to na chłopców.\n- Nie, nic. O, już idą – Haruno uśmiechnęła się, obiecując sobie w duchu, że to było jej ostatnie westchnięcie w stronę czarnookiego.\nSasuke, choć tego nie okazywał, był wściekły. Na siebie, bo nie domyślił się najprostszej rzeczy, tkwiąc w jakiś urojeniach. Na Naruto, że jest młotkiem i wyciągnął go na taką randkę. Na dziewczyny, bo przez nie spotkanie z chcianego, stało się niechcianym. Brunet najchętniej wróciłby teraz do rezydencji, ale to znów stawiało by go w głupiej sytuacji. No bo jak wyjaśni swoją nagłą zmianę decyzji? Najpierw zgodził się, żeby tu przyjść, a potem tak nagle się wycofuje? Miałby tłumaczyć, że liczył na spotkanie sam na sam z tym rozwrzeszczanym idiotą, bo coś do niego czuje, a teraz jest obrażony na wszystkich i o wszystko? Tego nigdy nie zrobi. Zresztą, reakcja Naruto na takie wyznanie nie byłaby raczej pozytywna. Młotek ma to do siebie, że prędzej mówi niż myśli, a Uchiha nie chciał być narażony na kpiny. Tak więc, po przeanalizowaniu całej sytuacji, doszedł do wniosku, że jedyne co mu pozostaje, to przemęczyć się te parę godzin, robiąc dobrą minę do złej gry.\nHaruno traciła go lekko łokciem, wyrywając z zamyślenia.\n- Tak? – podniósł wzrok. Zauważył, że wszyscy mu się przyglądają.\n- Złożyliśmy już zamówienie, co dla ciebie?\n- A, tak – czarnowłosy, zupełnie mimowolnie, wybrał ulubioną potrawę niebieskookiego, za którą sam nie przepadał.\n- O! Myślałem, że nie lubisz ramen, draniu – Naruto wyszczerzył się w uśmiechu.\n- To źle myślałeś, młotku – oparł głowę na łokciu.\nPatrzył ponuro na rozchichotanego blondyna, który teraz tłumaczył coś Hinacie. No oczywiście, w końcu po to się z nią umówił, żeby miło spędzić czas. Trudno było od niego wymagać, aby zajmował się w takim momencie humorzastym przyjacielem. Jedyną dobrą stroną tej sytuacji, był fakt, że Sakura mu się już nie narzucała, jak kiedyś. To dość dziwne zachowanie z jej strony, ale Uchiha nie zaprzątał sobie teraz tym głowy. Miał ważniejsze rzeczy do roboty. Na przykład obserwowanie kątem oka „pary” siedzącej naprzeciwko i wbijanie sobie ze złości paznokci w udo.\nSposób bycia Naruto, ogólnie rzecz biorąc, jest zaraźliwy, więc nawet nieśmiała Hyuga zaczynała powoli wychodzić ze swojej skorupki. Zdołali ją wciągnąć w rozmowę o nowych technikach, a kiedy opuszczali restaurację, dziewczyna była nie do poznania. Wyglądała na bardziej pewną siebie, na jej twarzy gościł uśmiech. Opowiadała Sakurze zabawną historię z dzieciństwa. Naruto odciągnął bruneta na bok.\n- Sasuke, muszę odprowadzić Hinatę. No a ty chyba powinieneś Sakurę… – spojrzał, niepewnie się uśmiechając. - Shikamaru mi mówił. Bo ja wiesz – nachylił się i zniżył głos do szeptu – podpytałem go trochę, on ma doświadczenie z Temari – zachichotał.\n- W porządku – Uchiha nie był zachwycony, ale wiedział, że tak trzeba, nawet bez podpowiedzi innych.\n- Dobra, to my idziemy – blondyn wyszczerzył się i ruszył w stronę dziewczyn.\n- Naruto – czarnowłosy chwycił go nagle za rękę, nie pozwalając odejść.\n- Co? – błękitne oczy zwróciły się w jego stronę ze zdziwieniem.\n- A nie, nic – puścił go. – Baw się dobrze.\nKierowali się w stronę rezydencji Hyugi. Uzumaki milczał, co było dość niezwykłe w jego przypadku. Odnosił dziwne wrażenie, że coś przeoczył. Pod powiekami ciągle miał wyraz twarzy przyjaciela, gdy ten chwycił jego dłoń. Przyjemny dreszcz przeszedł wzdłuż pleców…\n- Czy Sasuke - kun mnie nie lubi?– Hinata przerwała jego rozmyślania.\n- Nie, no coś ty. On już taki jest.\n- No bo… Cały czas obserwował ciebie i mnie, jakby był zły.\n- Sasuke? – Naruto już chciał zaprzeczyć, ale po namyśle doszedł do wniosku, że coś w tym jest.\nUchiha faktycznie wydawał się tego wieczoru jakiś nieswój. I to nie dlatego, że milczał, bo to u niego normalne, ale był taki… Blondyn nie potrafił określić, jaki właściwie był brunet, ale na pewno zachowywał się dziwnie. Uzumaki kilka razy zauważył, jak przyjaciel obrzucił go ponurym spojrzeniem. Okazywał wyraźnie niezadowolenie, gdy Naruto mówił coś do Hinaty i śmiał sie razem z nią, a kiedy niebieskooki odgarnął Hyudze włosy, żeby nie wpadły do jedzenia, tamten wręcz syknął ze złości. Odgarnął włosy… Blondyn przypomniał sobie podobną sytuację sprzed kilku miesięcy. Siedzieli z Sasuke na werandzie. Wpatrywał się z jakąś taką fascynacją w twarz przyjaciela, gdy nagle niepotrzebny kosmyk zasłonił widok. Pamiętał, jak drżąc, podniósł rękę, żeby odsunąć włosy z policzka. Czuł się wówczas jak sparaliżowany, robiło mu się gorąco i zimno na przemian, a dotyk twarzy czarnookiego był porażający. Czy można to porównać do sytuacji sprzed niecałych dwóch godzin? Naruto nie był pewien. Dzisiaj to był zwykły odruch, który nie powodował żadnych sensacji w okolicach żołądka. Nie tak, jak wtedy, gdy prowadziły go jakieś nieznane emocje, a serce uderzało z zawrotną szybkością. Uzumaki zamarł… Już wiedział, co przeoczył. Sasuke… Olśnienie spłynęło na niego w jednej chwili. Obrazy kolejnych sytuacji, z Uchihą w roli głównej, zaczęły nakładać się na siebie. Znów widział zbliżającą się twarz bruneta, te niesamowite, czarne tęczówki. Znów poczuł jego rękę we włosach i dotyk ciepłych usta na swoich wargach. Pamiętał, jak świat wywrócił się do góry nogami, jak pragnął, aby to się nigdy nie skończyło. Był wtedy szczęśliwy i przerażony jednocześnie. Zareagował wściekłością, bo bał się, że to jakiś żart, podstęp ze strony przyjaciela…\n- Naruto-kun – dziewczyna lekko dotknęła jego ramienia.\n- Hinata… - Uzumaki powoli wracał do rzeczywistości.\n- Źle się czujesz, Naruto –kun?\n- Nie skądże –roześmiał się zakładając ręce za głowę. Jednak tak naprawdę wcale nie było mu wesoło. Zaczynała do niego docierać pewna prawda… A on sam nie był do końca przekonany, czy chce ją całą poznać.\n- Hinata, odprowadzę cię do domu, późno już, pewnie się o ciebie martwią.\n- Dobrze, Naruto – kun – dziewczyna uśmiechnęła się do niego, ale on jakby tego nie widział, bo pod powiekami miał wciąż obraz pewnego pocałunku.\nSzedł sprężystym krokiem, trzymając ręce w kieszeniach. Ponury wyraz twarzy, był niezmienny od dobrych paru godzin. Dziewczyna idąca obok, obserwowała go ukradkiem. Wygląda jak obrażone dziecko, któremu zabrano najukochańszą zabawkę – pomyślała. Znała przyczynę takiego zachowania czarnookiego i zrobiło jej się go trochę żal. Niby nie zasługiwał na to, bo w końcu został potraktowany tak, jak do tej pory sam traktował innych, ale Haruno, wbrew pozorom, nie była mściwa. Wcześniej zaproponowała brunetowi, że sama wróci do domu, ale on uparł się, że ją odprowadzi. Widocznie dobre wychowanie nie pozwalało mu postąpić inaczej. A skoro tak, to miała czas, aby z nim porozmawiać. Nie była do końca przekonana, czy to dobry pomysł w tym momencie, ale postanowiła zaryzykować.\n- Sasuke - kun - zaczęła cicho. - Nie martw się, on w końcu zrozumie.\n- On? – Uchiha nie wydawał się zainteresowany, odpowiedział głównie przez grzeczność.\n- Tak, on. Naruto.\nDrgnął na dźwięk tego imienia, ale nadal nie odwrócił głowy.\n- Nie wiem, o co ci chodzi – zacisnął mimowolnie pięści.\n- Myślę, że jednak wiesz – Sakura uśmiechnęła się. - Zależy ci na Naruto – powiedziała to wolno i wyraźnie. – Coś do niego czujesz.\nCzarnowłosy zatrzymał się i spojrzał na nią ze złością.\n- Gdy jesteś w jego towarzystwie, stajesz się inny – ciągnęła, nie przejmując się nieuprzejmym tonem głosu rozmówcy. - Zauważyłam, jak na niego patrzysz, kiedy wydaje ci się, że nikt nie widzi. Jeśli nie jesteście razem, twoje myśli błądzą nie wiadomo gdzie i nie możesz się skupić. Tak było na tamtej misji… - dziewczyna umilkła na chwilę.\nUchiha poruszył się niespokojnie. Skąd ona to wie. Zawsze starał się ukrywać swoje uczucia. Może faktycznie za często spoglądał na Naruto, ale żeby od razu wysnuwać takie wnioski? Co gorsza, to były trafne wnioski. Jednak Sasuke nie zamierzał nic mówić. To jego sprawa i tylko jego. Zresztą Naruto i tak nie odwzajemnia tych uczuć, czego dał dzisiaj dobitny przykład.\n- Jemu tak samo na tobie zależy, nawet jeżeli jeszcze nie zdaje sobie z tego sprawy – Haruno jakby czytała w jego myślach.\n- Skąd ty to możesz wiedzieć? – był wyraźnie zaskoczony.\n- Ponieważ widziałam jego determinację, kiedy przez trzy lata robił wszystko, żeby cię odnaleźć. To spojrzenie, kiedy mówił o tobie. Takie zawzięcie, upór, skłonność do poświęceń – nie biorą się z niczego. On chciał za wszelką cenę uratować najważniejszą osobę w życiu – ciebie. A żadna przyjaźń, nawet ta najlepsza, nie sprawia, że ktoś zachowuje się jak szaleniec, wariat opętany tylko jedną myślą i brnący ślepo naprzód. To może spowodować tylko miłość.\nUchiha, choć nie dał tego po sobie poznać, był wstrząśnięty jej słowami. To w jaki sposób o tym mówiła…\n- Kiedy byłeś w śpiączce, Naruto prawie nie odchodził od twojego łóżka. Siedział tam, trzymając cię z rękę. Widziałam jego łzy, choć za wszelką cenę starał się je przede mną ukryć. Jego oczy… Był kompletnie załamany. – Haruno spojrzała zdecydowanym wzrokiem na bruneta. - On cię kocha, nawet jeśli o tym nie wie. I bez ciebie byłby bardzo samotny i nieszczęśliwy. Tak jak ty bez niego. Kiedy to dostrzegłam, moja nadzieja, że kiedykolwiek zdobędę twoje uczucie, prysła.\n- Sakura, ja… - nie wiedział, co powiedzieć.\n- Gdyby chodziło o inną dziewczynę, nie poddałabym się tak łatwo – kąciki jej ust uniosły się. – Ale w takim wypadku, nie jestem na tyle głupia, by wierzyć w cuda.\n- Sakura, wiesz co? – Uchiha spojrzał na dziewczynę. – Może jednak nie jesteś taka irytująca?\nNaruto sam nie wiedział, ile już czasu siedzi na gałęzi jakiegoś drzewa, rozmyślając. Nad sobą, nad Sasuke… Kiedyś zapytał Sakurę, po czym poznać, że jest się zakochanym. Powiedziała, że jeśli coś takiego nastąpi, raczej to zauważy. On jednak nie był tą odpowiedzią usatysfakcjonowany. Męczył ją i męczył, aż w końcu poddała się i z uśmiechem na ustach zaczęła opowiadać: o śmiesznym uczuciu w okolicach żołądka, szybszym biciu serca, chęci przebywania z wybraną osobą jak najczęściej. Mówiła, że zakochany człowiek nie myśli racjonalnie, robi z siebie idiotę, byle tylko ta druga osoba go zauważyła. Cieszy się z każdego małego sukcesu swojej miłości, ale też płacze, gdy dzieje jej się krzywda… Uzumaki przymknął oczy. Nie powiedziała mi tylko, że gdy ta osoba cię dotyka – całe ciało przechodzą przyjemne dreszcze, kiedy czujesz na sobie jej ciepły oddech – jesteś jak sparaliżowany, wreszcie, gdy cię całuje - wszystko wokół jakby wirowało – pomyślał. - Nie powiedziała, bo tego nie doświadczyła. Blondyn jęknął i schował twarz w dłoniach. Właśnie - o ile niczego nie pominął - doskonale opisał sam siebie w relacjach z Sasuke. A to oznaczało tylko jedno. Zakochał się w swoim najlepszym przyjacielu…\nGdy Uchiha wrócił do domu, Naruto jeszcze nie było. Czekał na niego w salonie, rozmyślając o tym, co mówiła Haruno. Prawie nie śmiał w to uwierzyć. Bo jeżeli Uzumakiemu na nim zależy w taki sposób, to dlaczego umawia się z kimś innym? Po dwóch godzinach uznał, że to chyba nie ma sensu. Młotek najwyraźniej nieźle się bawi, skoro tak długo nie wraca. W ponurym nastroju poszedł do siebie.\nBlondyn wszedł do rezydencji najciszej jak się da. Wcześniej był tak pochłonięty swoimi myślami, że nawet nie zauważył, która już godzina. Nie wiedział, czy Sasuke wrócił, ale jeżeli tak, to pewni śpi. Naruto czuł jakiś ciężar w żołądku. Nerwy dawały o sobie znać. Nie wiedział, co zrobić. Nie wyobrażał sobie, że uda mu się ukryć swoje uczucia przed Uchihą. Nigdy nie był w tym dobry. Więc może mu po prostu powiedzieć i czekać na wyrok? Chciałby, ale zwyczajnie bał sie reakcji drania, na takie rewelacje. Gdyby go tylko wyśmiał – to jeszcze byłoby do zniesienia. Ale jakby powiedział, że nie chcę więcej przyjaźni kogoś takiego jak Uzumaki? Że to mu popsuje wizerunek i takie tam?\nNaruto wstał i poszedł na górę. Jutro o tym pomyśli, teraz to nie ma sensu. Minął drzwi do pokoju Sasuke. Było cicho, chyba spał… Blondyna nagle coś podkusiło. Wszedł do środka.\n- Sasuke – wyszeptał. – Sasuke, śpisz?\n- Nie śpię, młotku?\nUzumaki drgnął. Nie spodziewał się tego. Podszedł do łóżka i usiadł na brzegu. Sylwetka bruneta uniosła się lekko.\n- Mogę cię o coś zapytać? – niebieskie oczy przyzwyczajały się do ciemności panującej w pomieszczeniu.\n- Czemu byłeś dzisiaj taki zły?\n- A jak sądzisz? – skrzywił się czarnowłosy.\n- Nie chciałeś się umawiać z Sakura?\n- Coś w tym guście – brunet uznał to za wystarczające wyjaśnienie.\n- Sasuke… A z kim chciałbyś pójść na randkę?\n- Przyszedłeś tu o pierwszej w nocy pytać mnie, z kim chciałbym pójść na randkę? Zwariowałeś? – spojrzał na niego zdziwiony.\n- Oj, draniu, nie dlatego przyszedłem. Chciałem ci coś powiedzieć – Naruto zebrał się na odwagę. Chyba jednak wszystko będzie lepsze od tej niepewności.\n- Bo ja, wiesz… - niebieskooki mówił tak cicho, że Uchiha musiał się przysunąć, żeby cokolwiek słyszeć - Lubię cię… - wyszeptał, a cieple ramiona objęły czarnowłosego za szyje.\nSasuke przeszły przyjemne dreszcze. Dotknął policzka Uzumakiego.\n- Ja też cię lubię – delikatny uśmiech pojawił się na twarzy.\n- Ale… wiesz… bo można lubić i lubić… - niebieskooki nie miał pojęcia jak to ująć w słowa. - A ja cię lubię tak… tak…- nie, nie da rady tego powiedzieć, nie potrafi. – Draniu, jesteś moim najlepszym przyjacielem – wymamrotał, a w duchu aż jęknął, zły na siebie, za to, że stchórzył.\nBrunet drgnął. Wiec jednak tylko przyjacielem - pomyślał z rozczarowaniem. Odsunął od siebie chłopaka.\n- Późno już. Idź spać.\n- Coś się stało? – Naruto był zdezorientowany nagłą zmianą barwy głosu.\n- Nie, po prostu jestem zmęczony. Idź.\nBlondyn wstał i ruszył w stronę wyjścia. Przez chwile się zawahał, ale w końcu nacisnął klamkę.\n- Dobranoc, Sasuke – mruknął.\n- Dobranoc – Uchiha patrzył na oddalająca się sylwetkę, która po chwili zniknęła za drzwiami. Ukrył twarz w dłoniach. – Skoro tak, to będę dla ciebie przyjacielem. Będę kimkolwiek zechcesz. Tylko mnie nie zostawiaj – pomyślał gorzko.\nAutor: Indra o 20:49\nSanu 7 maja 2009 16:59\nojeeej. głupi Naru >.<' mógłby mu powiedzieć, albo co oO' umphh. Kiedy kolejny rozdziała? Bardzo chcę wiedzieć, jak to się dalej potoczy.\n~Kichisame, 2009-04-06 11:48\nNo tak, cholender, mógł mu powiedzieć. Ale wtedy nie było by już kolejnej notki. A ja już czekam na twoje kolejne opko. Mam ochotę się trochę powtrącać, ale ,,, możesz skopań mi za to tyłek, jak chcesz XD\n~Lloyd, 2009-04-06 13:17\nMi siębardzo podobało. A będzie następne opo SasuNaru? Plose bo ja normalnie kocham tą parę i twoje opowiadania. Pozdro =)\n~Minato, 2009-04-06 13:24\nNajprawdopodobniej będzie, tylko nie wiem kiedy i jakie (chodź na pewno Sasunaru).\n~SaNu, 2009-04-06 13:34\nMm.. świetne. takie lekko melancholijne. Ładniutkie. Czekam na kolejny rozdział. Nie ma co się rozwodzić, chociaż szkoda, że to już koniec.\n~Green., 2009-04-06 14:01\nNo tak szykuje się już na ten koniec, ale starałam się zbytnio o tym nie myśleć czytając tą notkę. Zastanawiam się kto w końcu to powie, jasno i wyraźnie i jakoś tak obstawiam Uchihę, chociaż być może znów coś popchnie do tego Naruto. Rozdział bardzo ładny i tak myślałam, że to była Sakura chwała za to:) Bardzo podobały mi się opisy Sasuke zresztą Naruto też niczego nie brakowało, ale jakoś ten Sasuke wysuwa mi się na 1 miejsce i muszę powiedzieć, że jest wspaniały. Pozdrawiam\n~Elbereht, 2009-04-06 14:09\ncholera... to wszystko przez ciebie. przez ciebie sie na końcu poryczałam >.< normalnie przeżywałam jak młody rolnik podorywkę... ale w sumie. po głębszej analizie można stwierdzic, że nawet mi to nie przeszkadza xD. podsumowując: notka była super, ale nie waż sie powtażac takich smutnych scen, bo dopadnę i utopię. no to wszystko z mojej strony xD\n~hayashi, 2009-04-06 15:44\nWrrrr. Ja jestem zła..^^ W tym momencie żądam, aby Naruto powiedział Sasuke co do niego czuje, albo wejdę pod biurko i nie wyjdę do następnej noci..!! Świetne opo.!! Czekam na newsa..xDD.\n~domin.jane_karo@poczta.onet.pl, 2009-04-06 22:20\nBł>agam cię *padana na kolana przed SaNu* błagam cię o to byś napisała na jutro lub środę noteczkę *składa różne dary SaNu* ja tak kocham twojego bloga że ah nie wiem co powoiedzieć. Pisz szybko niocie bo ja nie wyrabiam nerwowo. I mam nadzieję ze twoje nowe opo to też będzie SasuNaru. Bo to moja kochana para =). Gorące pozderki i życzę dużo weny :*:*:*:*:*:*:*:*\n~Cloud, 2009-04-06 23:10\nbuuuuuu... głupi naru xp chikenowac w takim momencie? xd ech... czekam na next ;**\n~ikuko, 2009-04-07 14:45\nale zajebisteeee*.* ja chce wiecej i nie chce konca!!!\n~Shiawase, 2009-04-07 20:05\n*Szturch, szturch* szkoda, że Naruto stchórzył... A już miałam nadzieję... Moja zboczona natura domaga się... Ah... Młe he he..\nNie no, rozdział piękny... Aż miło sobie wyobrazić minę Sasia, gdy go Sakura uświadamiała...\n~lanjeli, 2009-04-07 21:29


Projekcja filmu w Muzeum Plakatu w Wilanowie\nZapraszamy do Muzeum Plakatu w Wilanowie na projekcję filmu pt. „Druga strona plakatu”\nPo projekcji odbędzie się spotkanie z reżyserem – Marcinem Latałło\nPiątek, 28 czerwca 2013, godz. 18. 00\nDruga Strona Plakatu, 2010, reż. Marcin Latałło\nProdukcja: Studio filmowe Kalejdoskop, TVP, Narodowy Instytut Audiowizualny\nProducenci: Wojciech Szczudło, Witold Będkowski\nZapraszamy na projekcję pierwszego filmu dokumentalnego o Polskiej Szkole Plakatu - jednym z najważniejszych zjawisk w historii plakatu, a także jednym z najciekawszych fenomenów sztuki XX wieku. W powojennej Polsce, plakat był nie tylko najlepszą formą przekazu, ubarwiającą pejzaż podnoszących się z upadku polskich miast, ale też tym medium, które wzniosło się na wyżyny artystyczne, niespotykane nigdzie indziej na świecie. Twórca filmu – Marcin Latałło tak uzasadnia wybór tematu: Polskie plakaty przekładały sztukę nad komercję. Ujmowały esencje danego zjawiska - filmu, sztuki teatralnej, wystawy, wydarzenia sportowego albo politycznego - w jednym ikonicznym obrazie. Z dzisiejszej perspektywy, Polski Plakat opowiada historię powojennej Polski i relacje artystów z władzą.\nMarcin Latałło (ur. 1967) - twórca filmów dokumentalnych, scenarzysta i tłumacz. Ukończył historię sztuki na Sorbonie w Paryżu i studia na wydziale reżyserii filmowej w F.E.M.I.S. również w Paryżu. Współpracował ze znanymi reżyserami, jak: Andrzej Wajda, Krzysztof Kieślowski, czy Agnieszka Holland. Reżyser licznych filmów dokumentalnych, m. in.: Druga Strona Plakatu, Moja Ulica, Nowy Sen – Krzysztof Warlikowski.\nPoprawiony ( czwartek, 27 czerwca 2013 21:46 )


KADRA - Polskie Centrum Fitness\nPracujemy z najlepszymi szkoleniowcami w Polsce, wykładającymi na licznych prelekcjach, konferencjach oraz targach w Polsce i za granicą, co sprawia, że na naszych kursach dzielimy się aktualną, popartą badaniami i szeroką wiedzą.\nOd ponad 30 lat blisko związana ze sportem (fitness, sport, taniec, gimnastyka akrobatyczna), uczy od ponad 18 lat, prowadzi i organizuje warsztaty i szkolenia ze stretchingu dla polskiej kadry instruktorskiej, artystów profesjonalistów i amatorów. Specjalizuje się przede wszystkim w stretchingu, treningu mobilności i kontorsji, opierając się na sprawdzonych technikach szkoleń profesjonalistów i najnowszych badaniach, propaguje bezpieczne i efektywne techniki zwiększania mobilności w każdym wieku, ze szczególnym uwzględnieniem biomechaniki ruchu. Prowadzone przez nią zajęcia, to nie tylko zestaw starannie dobranych ćwiczeń, ale przede wszystkim dawka wiedzy o anatomii, biomechanice ruchu i mechanizmach, które pozwalają nam bezpiecznie pracować nad pogłębianiem zakresów.\nFIZJOTERAPEUTA, Specjalista prehab\nFIZJOTERAPEUTA, założyciel Fizjobox\nOd 2003 zdobywa doświadczenie jako fizjoterapeuta. Reprezentował Polskę na Mistrzostwach Świata, Mistrzostwach Europy, Pucharze Świata oraz Paraolimpiadzie w Rio w 2016 roku. Specjalizuje się w: fizjoterapii, rolfingu, masażu, przygotowaniu motorycznym. W swojej pracy korzysta z nowoczesnych metod terapii, których nauczył się na wielu międzynarodowych kursach i szkoleniach.\ntrener personalny, zawodnik ultra, ZAŁOŻYCIEL\nZawodnik biegów Ultra, trener personalny, dietetyk sportowy\nze specjalizacją biegów wytrzymałościowych z 10 letnim doświadczeniem zawodowym, współzałożyciel Polskie Centrum Fitness.


Niezdolny do bycia sobą ale... - Strona 3 - Enneagram\n#31 Post autor: Gudrun » sobota, 30 maja 2009, 23:15\nA swoją drogą, zawsze mnie zastanawiał tak niski próg wrażliwości i dystansu do samego siebie u 5.\nWystarczy skrytykować jego pomysł lub że nie spodobał mi się kolor firanek w kuchni, a już jest obrażony... Ciężko z Wami....\nA dużo Piątek znasz?\n#32 Post autor: G.I.Joe » niedziela, 31 maja 2009, 01:59\nyusti pisze: hahha rotfl\npisałam do SD\nINTP? GIjoe coś ty chlał?\nNaucz się następnym razem cytować odpowiedniego usera, zwłaszcza jak on pisze niemal identyczne zdania w swoich postach jak ja.\nG.I.Joe pisze: Czasami nawet nie wiem co powinienem czuć w danej chwili\nSuperDurson pisze: Czasami nie wiem co wypada czuć w danej chwili więc PYTAM.\nProszę moderatora o przeniesienie tego tematu na forum trójek.\n#33 Post autor: szyszka » niedziela, 31 maja 2009, 17:32\ndarienne pisze: A swoją drogą, zawsze mnie zastanawiał tak niski próg wrażliwości i dystansu do samego siebie u 5.\nNie dotyczy to wszystkich 5.\nJeżeli tyle piątek zwróciło uwagę, to chyba cos jest na rzeczy.\nRejestracja: poniedziałek, 13 kwietnia 2009, 19:06\nRe: Niezdolny do bycia sobą ale...\n#34 Post autor: marcin7427 » niedziela, 31 maja 2009, 19:56\nG.I.Joe pisze: (...)Może ze mną jest coś nie tak, ale po pijaku wydaje mi się ze jestem bardziej sobą. Bardziej prawdziwy-cokolwiek to znaczy.\nTak naprawdę wcale nie mam ochoty być miłym do większości ludzi ze względu na to, że mi się to opłaca. Fakt - robię to. Zachowuję się grzecznie w stosunku do innych , ale nie zależy mi na nich. Często wybucham udawanym śmiechem. Łatwo udaję, że coś mnie zmartwiło lub poruszyło. Ogólnie rzecz biorąc udaję. To wszystko gówno nic nie znaczące kłamstwa. W głębi duszy jestem wyrachowanym kalkulującym zyski i straty człowiekiem.\nTen temat założyłem spontanicznie po pijaku i proszę żeby inne piątki wypowiedziały się w nim również pod wpływem procentów. Taki eksperyment :wink:\nWprawdzie nie jestem pod wpływem (za co przepraszam wszystkich urażonych, w tym mnie samego), ale się wypowiem. Dla mnie bycie 5 nie jest "społecznie" opłacalne (to ta słynna kalkulacja) - małomówny, żeby nie powiedzieć mrukliwy, nie potrafi się wyluzować, bla, bla, bla. Część ludzi często nie wie, jak się zachować w mojej (naszej?) obecności - te próby rozmowy na tematy marynistyczne, czasem zaczną mówić o swoich 'rozterkach' (co mnie to, na litość szatana, interesuje?), czasem zwrócę uwagę, że powinno się mówić "po linii najmniejszego oporu" - i już niezręczna sytuacja gotowa.Nie dziwię się innym, że starają się unikać takich atrakcji jak rozmowa ze mną.\nDlatego lepiej, wg mnie, ciągle zachowywać chłodną uprzejmość - 'dzień dobry' jak najczęściej, bo w moim przekonaniu w ten sposób wykonuję minimum, jeżeli chodzi o kontakty z danymi ludźmi i jednocześnie to nie prowokuje głębszych interakcji (a propos http://www.peterboersma.com/blog/upload ... 779209.jpg). Tak samo z okazywaniem emocji, lepiej nie zwracać na siebie uwagi i popodniecać się czymś - koronnym przykładem była ogólnokrajowa żałoba po JPII - na zewnątrz posmutniałem, ale bliżej mi raczej było do zażenowania tym całym cyrkiem. Aha, i 'nie zwracać na siebie uwagi' nie dlatego, że się wstydzę, ale dlatego, żeby nie zrażać do siebie innych o taką drobnostkę.\nBo pomimo swojej lekkiej mizoandrii uważam, że "nikt nie jest samotną wyspą" ("you will never drink alone" w wersji dla tych, którzy kumają cha-chę :) ).\n#35 Post autor: G.I.Joe » sobota, 13 czerwca 2009, 15:17\nNie potrafię udawać swojego faktycznego stanu emocjonalnego i nawet go nie rozumiem albo go ignoruję - kij wie.\nMój szef mnie wczoraj zapytał. "G.I.Joe co Ci jest? Jesteś taki smutny, wyglądasz jakbyś miał jakiś problem".Ja mu na to odpowiadam "To mój naturalny wyraz twarzy i nic o tym nie wiem żebym miał jakiś problem" - odpowiedziałem szczerze. Szef mi pogroził z dezaprobatą palcem i odpowiedział że to nie jest mój naturalny wyraz twarzy i wyraźnie widać, że coś dzisiaj ze mną jest nie tak.\nKurna jak to możliwe? Faktycznie czułem się jakoś nie zbyt dobrze tego dnia, ale powodu specjalnego nie miałem żeby tak się czuć. Parę osób mi jeszcze powtórzyło tego dnia, żebym się tak nie martwił (...) Ciekawa sprawa że sam jakoś świadomie tego nie zauważałem do czasu aż nie zostałem o tym poinformowany z otoczenia.\nNie wiem o co chodzi, ale wygląda na to że inni patrząc na mnie przelotnie wiedzą lepiej niż ja sam, w jakim obecnie stanie się znajduję. Co gorsza mają rację - jestem więc odsłonięty jak żółw bez skorupy. Nie potrafię ukryć swojego nastroju oraz chyba sam do końca sobie z niego nie zdaję sprawy.\nNajgorsze jest to, że jak inni widzą, że jestem jakiś "nie w sosie" lub "z problemami" to automatycznie źle na mnie reagują co jeszcze bardziej pogłębia mój negatywny stan Też tak macie? O czym to świadczy?\n#36 Post autor: darienne » sobota, 13 czerwca 2009, 18:31\nWprawdzie nie jestem pod wpływem (za co przepraszam wszystkich urażonych, w tym mnie samego), ale się wypowiem. Dla mnie bycie 5 nie jest "społecznie" opłacalne (to ta słynna kalkulacja) - małomówny, żeby nie powiedzieć mrukliwy, nie potrafi się wyluzować, bla, bla, bla. Część ludzi często nie wie, jak się zachować w mojej (naszej?) obecności - te próby rozmowy na tematy marynistyczne, czasem zaczną mówić o swoich 'rozterkach' (co mnie to, na litość szatana, interesuje?), czasem zwrócę uwagę, że powinno się mówić "po linii najmniejszego oporu" - i już niezręczna sytuacja gotowa.Nie dziwię się innym, że starają się unikać takich atrakcji jak rozmowa ze mną.cha-chę ).[/quote]\nNo to o czym w ogole z Wami rozmawiać??\n#37 Post autor: Gudrun » sobota, 13 czerwca 2009, 18:37\ndarienne pisze: No to o czym w ogole z Wami rozmawiać??\nPrzede wszystkim nie rozmawiać na siłę, to się nigdy nie udaje.\n#38 Post autor: sUk » sobota, 13 czerwca 2009, 19:06\ndokładnie, a na pewno nie o pierdołach w stylu : cześć, co tam słychać, jak sie czujesz itp. - mnie to na przykład drażni strasznie :/ i jak widać że Piątka Cie nie toleruje to po prostu najlepiej iść, 5ka sie wcale raczej na takie zachowanie nie obrazi, wręcz przeciwnie - będzie wdzięczna, że jej nie męczysz obecnością, bez urazy oczywiście\nprzykład : gdy przychodzi ktoś kogo lubie, albo i nie, i próbuje jakoś rozmowe zacząć, albo na jakiś głupawy temat zaczyna próbować ze mną rozmawiać, przeważnie tylko wydaje z siebie jakieś dzwięki (typu : no, a to fajnie, no wiem itp. itd.), kiwam głową, zrobiie fałszywy uśmiech i tyle, taka osoba siedzi chwile, i potem zrezygnowana idzie innym zawracać głowe. I wtedy ją lubie dopiero ;p jak mi daje spokój\n#39 Post autor: darienne » sobota, 13 czerwca 2009, 19:17\nsUk pisze: dokładnie, a na pewno nie o pierdołach w stylu : cześć, co tam słychać, jak sie czujesz itp. - mnie to na przykład drażni strasznie :/ i jak widać że Piątka Cie nie toleruje to po prostu najlepiej iść, 5ka sie wcale raczej na takie zachowanie nie obrazi, wręcz przeciwnie - będzie wdzięczna, że jej nie męczysz obecnością, bez urazy oczywiście\nNo fajnie, ale problem polega na tym, że w zasadzie to nic nie wiadomo.Dziś toleruje, a jutro nie. Jak dzwonię i pytam co słychać, to mnie zbywa jakimiś pierdołami.A jak innym razem nie mam ochoty z nikim rozmawiać to wp... mi się pcha na chama do domu. A jak mówię, że wcale nie musimy się spotykać jeśli ma mi robić jakąś łaskę, to się czuje urażona.\nOstatnio zmieniony sobota, 13 czerwca 2009, 19:26 przez darienne, łącznie zmieniany 1 raz.\n#40 Post autor: sUk » sobota, 13 czerwca 2009, 19:20\nz Piątkami tak jest :p ja znam kilka, i bez głupiego tematu rozmowy sie nie zacznie normalnej :p tak samo ze mną, bez poprawnego poczatku rozmowy są małe szanse że będe ją dalej kontynuował ;\_\n#41 Post autor: thanatos » czwartek, 25 czerwca 2009, 18:31\nCo do bycia sobą, oto najfajniejszy przepis jaki znalazłem:\nTOPY, Greybook pisze: Thee Temple strives to end personal laziness and to\nThen decide to try and do it.\n#42 Post autor: Piotr » poniedziałek, 6 lipca 2009, 11:39\nJednak pod wpływem alkoholu jest mniej sobą, a nie bardziej. Zbytnio pajacuję. Mam ochotę przy następnej okazji aktywnie nie-pić alkoholu i przypomnieć ludziom jaki naprawdę jestem.\n#43 Post autor: Henry Lee » poniedziałek, 6 lipca 2009, 11:49\nJa bym powiedział, że po alkoholu jesteśmy właśnie sobą najbardziej,\nbo znikają nasze ograniczenia i działamy tak mechanicznie, jak tylko\n#44 Post autor: Piotr » poniedziałek, 6 lipca 2009, 12:08\nHenry Lee pisze: Ja bym powiedział, że po alkoholu jesteśmy właśnie sobą najbardziej,\nZ tym, że ja czuję się bardziej sobą z ograniczeniami. Podejmuje wtedy lepsze decyzje.\n#45 Post autor: Henry Lee » poniedziałek, 6 lipca 2009, 12:28


Gala Akemi 2018 rozmiar 34 XS Suknia ślubna koronka muślin tren – Ochota – 272717611 | Gumtree\nMazowieckie Warszawa fashion odzież damska suknie ślubne | Ochota ogłoszenie 272717611\nSprzedam suknię ślubną model na 2018r. AKEMI firmy GALA w kolorze IVORY (kość słoniowa, ,,ciepła biel'')\nRozmiar 34. Szyta na wzrost 157cm + 8 cm obcas.\nSuknia zrobiła ogromne wrażenie na gościach. Wyróżnia ją wyjątkowy niepowtarzalny wzór koronki (ramiączka, plecy), guziki na plecach przypominające przezroczyste kryształy oraz piękny tren idealny do kościoła i na sesję poślubną. Po podpięciu trenu, nie rzuca się on w oczy. Suknię można nosić bez halki i z halką (z kołem) w zależności od efektu jaki chcemy osiągnąć. Ja zdecydowałam się na halkę z kołem i nie żaluję, bo suknia pięknie wirowała w pierwszym tańcu :)\nDół sukni gładki, z muślinową wierzchnią warstwą.\nJest możliwość odpięcia paska.\nWszyte są miseczki w celu uniesienia biustu.\nDo obejrzenia w Warszawie(na codzień) lub Włocławku(ewentualnie).\nDo sprzedania mam również welon dopasowany do sukni (w kolorze ivory).\nFiltrowa, Warszawa, Polska\nSprzedam sukienkę ślubną Silaba- Famosa- Pronovias w kolorze śmietankowej bieli. Rozmiar: 34/36 z możliwością powiększenia do 38/40. Wzrost: wzrost 167+ obcas 7-10 cm, dł. sukni od pachy 134 cm. Suknia wykonana jest z pięknej, hiszpańskiej koronki. Niesamowicie podkreśla kobiecą sylwetkę – jest dopasowana w talii i biodrach, co czyni ją bardzo zmysłową. Pod biustem znajduje s ...\nSuknia ślubna Gala Albasari\nSprzedam suknię ślubna Gala Albasrai, zakupiona została w salonie Tylko Ona za 4600zł. Zmieniałam dół sukni i jest on tiulowy,ma kilka warstw ale jest lekka bardzo, przyjemnie się ją nosiło. Suknia będzie występować w salonie w nowym roku właśnie z dołem tiulowym więc będzie to nowość. Do sukni mam także halkę. Zaprasam do mierzenia.\nPiękna i wygodna suknia ślubna w rozmiarze 36/38, założona tylko raz, bez śladów użytkowania. Tren jest podpinany od strony wewnętrznej, wiec nie ma efektu powiększenia. Uszyta na wzrost 167cm + szpilki 8cm. Suknię można przymierzyć w Radomiu i okolicach. Więcej zdjęć na priv. Następnej Pannie Młodej na pewno przyniesie szczęście ;)\nSzanowne Panie, Sprzedam przepiękną suknię ślubną według projektu twórczyni marki MUSES. Charakter sukni jest bardzo eteryczny, dziewczęcy, a jej krótki krój podkreśla oryginalność i innowacje w modzie ślubnej. Kolor to śmietankowa biel połączona z pudrową wstążką podkreślającą biust. Idealnymi dodatkami do kompozycji są żywe kwiaty we włosach oraz w bukiecie (welon lub bolerko można dodać wedl ...\nAnna Kara Estrella XS\nSprzedam suknię ślubną z salonu Anna Kara w Warszawie kupioną w maju 2017 (model Estrella). Suknia ma nieco podniesione plecy, można zalożyć biustonosz krzyżowany. Wymiary: wzrost 167cm (+ obcas 8cm), miseczka B, obwód tali 65cm, obwód bioder 96cm, obwód gorsu 83cm.Posiadam tez zakiecik w identycznym kolorze z Mango.Możliwosć przymierzenia w Warszawie lub w Krakowie.


Tuczno: pochłanianie CO2 dziesięć razy tańsze od redukcji Setki miliardów euro rocznie mogłaby zaoszczędzić Polska dzięki rozwojowi projektu, który ma na celu zwiększenie pochłaniania CO2 przez lasy. To wnioski z międzynarodowego seminarium naukowego, które odbyło się...\nO „bezpiecznym cieple” dyskutowali na politechnice Opolskiej Edyta Hanszke Małgorzata Rabiega, naczelnik Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta Opola, jako gość konferencji mówiła m.in. o miejskim programie dopłat do wymiany starych pieców. ©Edyta Hanszke O...\nRachunki za energię wyższe o 5 procent – będzie specustawa\nRachunki za energię wyższe o 5 procent – będzie specustawa W przypadku gdyby rachunek za energię elektryczną miał wzrosnąć powyżej 5 proc. w 2019 r., resort energii przedstawi projekt ustawy łagodzącej skutki społeczne polityki klimatycznej Unii Europejskiej...