Midsommar. W biały dzień - czy horror oparto na faktach? - Antyradio.pl\n"Midsommar. W biały dzień" - czy rytuały wykorzystane w horrorze są oparte na prawdziwych obrzędach?\nW horrorze "Midsommar. W biały dzień" pojawia się szereg niepokojących rytuałów. Czy praktyki zostały całkowicie wymyślone przez Ariego Astera, a może bazują na prawdziwych obrzędach?\nNa początku lipca 2019 roku do kin wszedł najnowszy film Ariego Astera - twórcy horroru "Dziedzictwo. Hereditary" - produkcji okrzykniętej najstraszniejszym tytułem 2018 roku. Dla wielu widzów "Midsommar. W biały dzień" jest równie przerażającym filmem. Na ten temat można mieć różne opinie, co nie zmienia faktu, że obrzędy ukazane w produkcji, robią naprawdę duże wrażenie. Po seansie wielu widzów na pewno zada sobie pytanie, czy rytuały stosowane przez bohaterów horroru zostały całkowicie wymyślone przez reżysera, czy może odnoszą się do jakichś praktyk z prawdziwego świata.\n"Midsommar. W biały dzień" - czy horror jest oparty na faktach?\nTen temat postanowili zgłębić dziennikarze portalu Vulture. W rozmowie z Asterem poruszono wątek autentyczności rytuałów, którym oddają się mieszkańcy sekty Hårga. Reżyser opowiedział, że szefowie studia A24 polecili mu przygotować horror o pogańskim kulcie, co może sugerować, że cały obrządek nawiedzonych bohaterów został wymyślony przez Astera. Po części pokrywa się to z prawdą, ponieważ film nie został oparty na faktach. Jednak w rozmowie z Vanity Fair filmowiec wyznał, że podczas tworzenia Hårga, inspirował się wieloma źródłami. Aster przed rozpoczęciem zdjęć wybrał się na dokumentację do Szwecji. Tam spotkał się z Henrikiem Svenssonen, który odpowiadał za scenografię w "Midsommar. W biały dzień". Wspólnie zwiedzili wiele lokalnych muzeów i skansenów, w których zachowały się kilkuwiekowe gospodarstwa. To właśnie tam usłyszał o celebracji równonocy.\nDzień, w którym światło dominuje nad ciemnością, słońce świeci najmocniej w ciągu roku i tym samym ostatecznie przegania zimę, jest świętowany w wielu europejskich kulturach, wyrosłych ze społeczności rolniczych. Nie inaczej było w Szwecji, gdzie równonoc pełniła ważną rolę w tamtejszym folklorze. Aster postanowił wykorzystać ten element podczas tworzenia swojego filmu. Podobnie zresztą, jak towarzyszące świętowaniu taniec, oraz motywy kwiatów, które są ważnym elementem w "Midsommar. W biały dzień". To jednak nie wszystko.\nPo Tidholm z Esquire który napisał książkę na temat wierzeń dawnych Szwedów, potwierdził, że wiele wydarzeń z horroru pokrywa się z tym, jak równonoc świętowano w czasach pogaństwa. Oczywiście w rzeczywistości nie składano ofiar z ludzi, chociaż tego typu praktyki były stosowane w innych częściach Europy. Wiele ze zwyczajów zaprezentowanych w filmie rzeczywiście miało miejsce, chociaż nie było związane z kręgiem kulturowym ludów północy. W filmie są też obecne rytuały, które pozostały po dawnych wierzeniach do naszych czasów. W jednej ze scen mieszkanka osady postanawia uwieść jednego z przybyłych Amerykanów, przyprawiając jego napój swoją krwią miesięczną. W horrorze pojawia się też motyw niedźwiedzia symbolizującego bestię niszczącą plony społeczności. Podobna symbolika tego zwierzęcia zachowała się w folklorze wschodniej i południowej Europy. Wystarczy wspomnieć śląskie Wodzenie Bera.\n"Midsommar. W biały dzień" - kiedy premiera?\nFilm wszedł do polskich kin 5 lipca 2019 roku, więc jeśli chcecie przekonać się na własne oczy, czy produkcja rzeczywiście przeraża, jak piszą o niej internauci, możecie to zrobić. W horrorze wystąpili między innymi Florence Pugh, Jack Reynor, William Jackson Harper, Vilhelm Blomgren, Archie Madekwe, Ellora Torchia oraz Will Poulter.\nZobacz też: "Midsommar. W biały dzień", reż. Ari Aster - [RECENZJA]\nTagi: News Horror Hereditary


Nowe Pokemony nie zawodzą - dobre oceny Pokemon Omega Ruby / Alpha Sapphire - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościNowe Pokemony nie zawodzą - dobre oceny Pokemon Omega Ruby / Alpha Sapphire\nWojciech Gruszczyk 18.11.2014 17:30\nKolejna odsłona nieśmiertelnych Pokemonów zadebiutuje w przyszłym tygodniu na europejskim rynku. Gracze wyczekują na kurierów, a w Sieci pojawiają się pierwsze opinie.\nSympatycy Rubinu oraz Szafiru nie będą narzekać – według pierwszych opinii produkcja Game Freak prezentuje się naprawdę świetnie. Redaktorzy dostrzegają ciekawe dodatki, nowe animacje Pokemonów, odpicowaną muzykę, czy też zachwalają sieciowe starcia.\nPrzy tych wszystkich zachwytach pojawiają się wypowiedzi, że „to tylko Pokemony”, ponieważ pozycja kolejny raz nie rewolucjonizuje serii. Jest to wyłącznie poprawiony remake z kilkoma nowymi elementami.\nA czy gracze oczekują czegoś więcej? Pewnie nie, bo Pokemony od lat dostarczają nam mnóstwo przyjemnej rozgrywki na naprawdę wysokim poziomie. Jeśli oczekujecie „tylko Pokemonów”, to czekajcie na kuriera! ;)


Archiwum Wybierz miesiąc Luty 2019 (59) Styczeń 2019 (89) Grudzień 2018 (72) Listopad 2018 (142) Październik 2018 (143) Wrzesień 2018 (174) Sierpień 2018 (183) Lipiec 2018 (113) Czerwiec 2018 (84) Maj 2018 (156) Kwiecień 2018 (230) Marzec 2018 (172) Luty 2018 (99) Styczeń 2018 (103) Grudzień 2017 (87) Listopad 2017 (173) Październik 2017 (212) Wrzesień 2017 (168) Sierpień 2017 (168) Lipiec 2017 (109) Czerwiec 2017 (76) Maj 2017 (152) Kwiecień 2017 (169) Marzec 2017 (156) Luty 2017 (99) Styczeń 2017 (92) Grudzień 2016 (95) Listopad 2016 (165) Październik 2016 (197) Wrzesień 2016 (155) Sierpień 2016 (165) Lipiec 2016 (104) Czerwiec 2016 (71) Maj 2016 (131) Kwiecień 2016 (150) Marzec 2016 (139) Luty 2016 (66) Styczeń 2016 (64) Grudzień 2015 (51) Listopad 2015 (115) Październik 2015 (139) Wrzesień 2015 (157) Sierpień 2015 (180) Lipiec 2015 (82) Czerwiec 2015 (76) Maj 2015 (162) Kwiecień 2015 (152) Marzec 2015 (136) Luty 2015 (64) Styczeń 2015 (87) Grudzień 2014 (70) Listopad 2014 (120) Październik 2014 (150) Wrzesień 2014 (142) Sierpień 2014 (213) Lipiec 2014 (38) Czerwiec 2014 (68) Maj 2014 (128) Kwiecień 2014 (135) Marzec 2014 (123) Luty 2014 (52) Styczeń 2014 (59) Grudzień 2013 (58) Listopad 2013 (143) Październik 2013 (164) Wrzesień 2013 (141) Sierpień 2013 (183) Lipiec 2013 (121) Czerwiec 2013 (80) Maj 2013 (224) Kwiecień 2013 (181) Marzec 2013 (180) Luty 2013 (73) Styczeń 2013 (77) Grudzień 2012 (42) Listopad 2012 (111) Październik 2012 (160) Wrzesień 2012 (205) Sierpień 2012 (175) Lipiec 2012 (85) Czerwiec 2012 (12) Maj 2012 (165) Kwiecień 2012 (205) Marzec 2012 (114)\n[PODCAST] Remis po dwóch starciach z Unią – Z klepy #15\nZapraszamy Was do odsłuchania piętnastego odcinka hokejowego podcastu ,,Z klepy”. TAURON KH GKS Katowice rozpoczął zmagania w [...]\n[BANIK] Trzy punkty zostają w Ostravie\nBanik Ostrava pokonał Slovan Liberec i dopisał sobie komplet punktów na swoje konto. Podopieczni Bohumila Panica zajmują czwarte [...]\n[RELACJA] Porażka w Oświęcimiu. Wyrównany stan rywalizacji\n18 lutego o godzinie 18:00 rozpoczął się mecz numer 2 w ćwierćfinałowej rywalizacji TAURON KH GKS-u Katowice z Unią Oświęcim. W [...]\n[FELIETON] Fakty i mity o wakacjach w Turcji\nBardzo często po ogłoszeniu zimowego planu przygotowań zespołu do nowej rundy wśród kibiców piłkarskich pojawia się dyskusja o [...]\n[TRANSFER] Szymon Frankowski na dłużej w GieKSie\nDzisiaj w godzinach popołudniowych dotarła do nas informacja o kolejnym ruchu transferowym dokonanym przez dyrektora sportowego Tadeusza [...]\nPlusy i minusy po Sandecji\nPo meczu z Sandecją – w przeciwieństwie do poprzedniego. Ilość plusów znacząco przewyższa minusy. Do tego minusy nie są z żadnej winy naszego zespołu. Plusy: + Wynik – GKS grywał lepiej lub gorzej, ale wyniki nie były w tym sezonie mocną stroną katowiczan. Tym razem zanotowali pewne zwycięstwo. + Gra – w parze z wynikiem […]\n1 października 2012 przez Shellu\nPewna wygrana z Tychami\nPo bardzo dobrym spotkaniu hokejowa GieKSa wygrała z GKS Tychy 5-2 (0-0; 1-1; 4-1). Wczorajszy mecz, mimo absencji 3 hokeistów zza oceanu, trzeba zaliczyć do bardzo udanych. Na tafli nie pojawił się Nick Sucharski oraz Bobby Preece – obaj z powodów kontuzji, oraz Jared Brown który musi odpokutować zachowanie z poprzedniego meczu. Mecz pokazał że […]\nNastroje kibiców po meczu z Sandecją\nKibiców GKS co prawda w Nowym Sączu nie było, ale zwycięstwo katowiczan wlało sporo optymizmu w serca kibiców, czemu dali wyraz na Forum GieKSy. Prezentujemy opinie sympatyków klubu z Bukowej, choć bardziej pasuje tu określenie „nastroje”. Arti Bardzo cenne 3pkt z dwoch wzgledow, po pierwsze tabela, a po drugie wzrost morale przed 3 meczami u […]\nkomentarzy 6 »\nAnaliza graficzna bramek z Nowego Sącza\nGKS Katowice w tym meczu pokazał, na czym polega prostota piłki nożnej. Obie bramki nie padły po jakichś kombinowanych, finezyjnych akcjach, tylko po szybkim przemieszczeniu piłki z naszej połowy pod bramkę przeciwnika. Co najważniejsze – akcje te były skuteczne. 0:1 Pitry (46) Wszystko zaczęło się od długiego podania Napierały. Piłkę głową przedłuża do Kowalczyka Pitry. […]\nRemis Banika, zwycięstwo Górnika\nBanik Ostrava – Mlada Boleslav 2:2 (2:1) T. Majtan 16, M. Lukes 31 – M. Sivric 45, M.Nespor 63 Tylko 7 zdobytych punktów powoduje, że Banik zajmuje dopiero 14. miejsce w czeskiej Gambrinus lidze. Oznacza to, że nasi przyjaciele są tylko jedno miejsce nad kreską w ligowej tabeli. Nie pierwszy raz w tym sezonie, zespół […]\nkomentarze 3 »\n30 września 2012 przez GoT\nSezon w pigułce – statystyki po 10 kolejkach\nStatystyki z dotychczasowych meczy prezentujemy poniżej. Strzelcy: Asysty: 8 – Pitry. 2 – Fonfara, A. Kowalczyk, Pitry. 2 – Napierała, Rakels 1 – Chwalibogowski, Kruczek, Kujawa, Farkas, Wołkowicz. 1 – Fonfara, Wołkowicz. Żółte kartki: Czerwone kartki: 4 żółte – Wołkowicz. […]\nkomentarze 2 »\nPodsumowanie 10. kolejki\nZa nami 10. kolejka ligowych rozgrywek. Pierwsza czwórka odskoczyła reszcie ligi na razie na 4. punkty. Zawisza i Flota wciąż bez porażki, natomiast Polonia nadal bez wygranej. Jeżeli nie zacznie punktować ostatnia czwórka ligowej tabeli, to mogą na długo ugrzęznąć pod kreską. Z faworytów zawiodła tylko- Miedź. Flota Świnoujście – Dolcan Ząbki 2:0 Coraz słabsza […]\nRezerwy pewnie pokonują MRKS\nRezerwy GKS Katowice rozegrały swój kolejny mecz w czwartej lidze. Tym razem rywalem był MRKS Czechowice-Dziedzice. Spotkanie było jednostronnym widowiskiem. GKS dominował przez całe spotkanie i tylko brak skuteczności w kilku sytuacjach spowodował, że wynik brzmi tylko 3:0. W naszym zespole brylował Grzegorz Goncerz, który był bardzo aktywny przez całe spotkanie. Owocem dobrej gry były […]\n30 września 2012 przez Shellu\nNoty i opisy piłkarzy po Sandecji\nJak bardzo negatywnie oceniliśmy piłkarzy po meczu z Polonią Bytom, tak teraz należy ich pochwalić, bo w meczu w Nowym Sączu na to zasłużyli. Oczywiście jedna jaskółka wiosny nie czyni, więc mamy nadzieję, że w następnych spotkaniach znów piłkarze pokażą ten potencjał, jaki pokazali z Sandecją. Oceny byłyby jeszcze wyższe, gdyby GKS w taki sposób […]\nkomentarzy 11 »\nWierzbicki: Nie jeżdżę w celach turystycznych\nNiespodziewanie w bramce GieKSy pojawił się wczoraj Maciej Wierzbicki. Zawodnik w swoim pierwszym meczu w tym sezonie zachował czyste konto. Spodziewałeś się, że wystąpisz w meczu z Sandecją? Nie spodziewałem się. Trener podjął taką decyzję, udało się zagrać na zero z tyłu, co też jest zasługą całej drużyny. Wygraliśmy na ciężkim terenie. A kiedy dowiedziałeś […]\nSandecja – GieKSa: Echa meczu w mediach\nWczorajszego dnia GKS Katowice odniósł pierwsze wyjazdowe zwycięstwo w tym sezonie. Oczyma Grupy Medialnej, komentującej to spotkanie, zobaczyliśmy GieKSę grającą z determinacją i stwarzającą c akcje podbramkowe. Po raz kolejny dał o sobie znać Przemysław Pitry. Jak spotkanie komentuje internetowa prasa? Zapraszamy… Gkskatowice.eu: „Zwycięstwo GieKSy w Nowym Sączu” Natychmiast po rozpoczęciu drugiej połowy, bohater ostatniego […]\nObejrzyjcie skrót najlepszego chyba spotkania GieKSy w tym sezonie. Trzy punkty zawsze cieszą, jednak te zdobyte w Nowym Sączu dają niewspółmiernie więcej radości, niż u siebie z Polonią Bytom. Bo nie tylko o punkty chodzi – jeśli zawsze oglądalibyśmy taką GieKSę, jak w ostatnim meczu, to nawet porażki nie sprawiałyby tyle zawodu. Oby tylko nie […]\nPo spotkaniu w Nowym Sączu GKS wygrał 2:0, a wynik ustalił Deniss Rakels. Dzisiaj wygrana, w końcu na wyjeździe w tym sezonie GKS odniósł zwyciętwo. Czuliście się na boisku dość pewnie? Dzisiaj graliśmy lepiej niż przeciwnik, nie mieli szans, żeby zdobyć trzy punkty. Zacząłeś lepiej grać od momentu, kiedy trener posadził cię na ławce, bo […]\nkomentarze 4 »\nKamiński: Zdominowaliśmy Sandecję\nPo meczu w Nowym Sączu rozmawialiśmy ze stoperem GKS Katowice – Mateuszem Kamińskim. GKS w tym spotkaniu gola nie stracił. Po ostatnim meczu z Polonią Bytom byliście krytycznie oceniani, ale dzisiaj pokazaliście, zwłaszcza w drugiej połowie, co to dyscyplina taktyczna. Skąd taka zmiana? W każdym meczu staramy się dać z siebie wszystko, nie zawsze to […]\nPrzed wami wypowiedzi trenerów po spotkaniu Sandecji z GieKSą. Dodać tu należy, że wielu miejscowych kibiców oczekiwało dymisji trenera Araszkiewicza, a nastroje pomeczowe były wyjątkowo napięte nie tylko wśród fanów Sandecji, ale także najwyższych władz klubu z Nowego Sącza. Oczekiwanej dymisji nie było, były za to typowe w takich sytuacjach zdawkowe opinie o meczu.\nStrona 642 z 706« Pierwsza«...102030...640641642643644...650660670...»Ostatnia »


Dobra, Lepsza, Najlepsza – Dla 2 osób (Daniel) – Dzień doGRY!\nDobra gra dwuosobowa jest jak pierwszy pocałunek w romantycznej alejce, klimatycznej kafejce, na dyskretnej ławeczce skąpanej w świetle księżyca zakochanych. Satysfakcjonująca rozgrywka niesie ze sobą taki sam ładunek emocji, łączący ze sobą ekscytację nowością, niecierpliwie podniecające pragnienie i ekscytujący dreszczyk niepewności, czy uda się tego całusa utrzymać w tajemnicy przed tymi, którzy za żadne skarby, ale to przenigdy nie mogą się o nim dowiedzieć. W Paryżu nie ma flirtu bez ognia.\nInstrukcja do gry jest jak pierwsza schadzka, krótka, zwięzła i fenomenalnie się prezentująca, przez co obiecuje znacznie więcej, niż widać na pierwszy rzut oka.\nPrzestrzeń rozgrywki to intymne wnętrze pudełka, w którym będzie bardzo ciasno, przytulnie lecz nie na wszystko starczy miejsca i czasu pomimo szczerych chęci, determinacji a nawet desperacji. Plansza zapełni się kafelkami kolorowego bruku oraz różnokształtnymi budynkami, które zapunktują w zależności od tego, jak dobrze będą oświetlone. Sukces zapewni precyzyjne planowanie, przewidywanie zamiarów i posunięć rywala oraz umiejętność improwizacji, czyli wszystkie te przymioty, które gwarantują powodzenie w randkowaniu.\nRozgrywka dzieli się na dwie fazy, przy czym już w pierwszej trzeba mieć konkretny plan na tą drugą, dokładnie jak każdy prawdziwy dżentelmen, który podczas kolacji w szykownej restauracji wskazując krzesło, od razu troszczy się o łóżko.\nGracze mogą wyłożyć jeden ze swoich kafelków na planszę lub pobrać budynek, który zamierzają później umieścić. Budować można tylko na bruku swojego koloru oraz tego barwy wspólnej, więc staranne planowanie przestrzenne ze szczególnym uwzględnieniem prawa Murphy’ego jest tu najbardziej uwodzicielskim atutem.\nKolejny etap to pieczołowite, obarczone ogromnym ryzykiem rozmieszczanie wybranych budynków w dostępne miejsca na planszy lub skorzystanie ze specjalnej akcji z pocztówek, które poza tym, że są stylowe, przeurocze, klimatyczne i niezwykle tematyczne, to potrafią doprowadzić do niezłych zwrotów akcji oraz palpitacji serca.\nParyż: Miasto Świateł wygląda jak kreacja za tysiąc dolców, rozgrywka smakuje jak kolacja w Ritzu, a wrażenia zapewnia takie jak randka na Montmartre.\nDobra lekcja historii to taka, dzięki której można popełniać nowe, pouczające błędy, a że Watergate potknięć nie wybacza, nauka nigdy nie idzie w las, w przeciwieństwie do świadków przekrętów administracji Nixona. Prezydenccy krętacze muszą przetrwać do czasu, aż medialną burza uda się uciszyć, zaś dzielni redaktorzy The Washington Post w imię prawdy i wolności słowa starają się przyszpilić Nixona na korkowej tablicy, wiążąc go żelaznym łańcuchem dowodów z dwoma informatorami.\nLosy zimnowojennego mocarstwa ważą się na prostym torze przewag, gdzie za pomocą zagrywanych z ręki kart każdy z adwersarzy przeciąga na swoją stronę kilka znaczników, bądź poświęca kartę dla odpalenia istotnego wydarzenia, które może wstrząsnąć fundamentami rozgrywki.\nTrzeba decydować, czy zagrać kartę w celu poruszenia znacznika inicjatywy, impetu lub dowodu, co ma mniejszy efekt, lecz użyta w ten sposób karta powróci na rękę po przetasowaniu odrzuconych, czy też poświęcić ją na wydarzenie i liczyć się z jej utratą.\nDziennikarze muszą przywołać informatorów na planszę dowodów i ułożyć siatkę powiązań ze zdobytych znaczników. Administracja prezydencka ucisza whistleblowerów i odcina łańcuchy powiązań. Każda strona ma wykluczające się cele do zrealizowania i musi walczyć o pozyskanie środków do ich urzeczywistnienia. Poza przeciąganiem liny trzeba też kontrolować sytuację na planszy dowodów. Wydarzenia dlatego są tak mocarne, gdyż potrafią zmienić położenie kilku znaczników jednocześnie, a w realiach Watergate oznacza to stan przedzawałowy, nagłą siwiznę i gwałtowną potrzebę uzupełnienia poziomu kofeiny w organiźmie. Albo reagujesz szybko i zdecydowanie, albo to ty jesteś reagowany.\nKarty w grze mają swoją osobowość, tło historyczne i bywają sprofilowane pod konkretną sytuację lub nawet kartę z obozu przeciwnika. To dodaje starciu pikanterii, a także zachęca do zapoznania się z backgroundem, który z resztą jest w instrukcji bardzo ciekawie przedstawiony.\nWatergate to gra oko za oko, wet za wet. Strata inicjatywy boli, bo rozgrywający ma więcej kart. Pozyskanie impetu to bonusy dla dziennikarzy i sposób na wygraną Nixona. Zdobywanie oraz manipulowanie dowodami znakomicie żeni mechanikę z klimatem rozgrywki i sprawia, że małe kartoniki nabierają przełomowego znaczenia.\nWatergate jest dynamiczną i nieubłaganie rywalizacyjną planszówką, pod z pozoru nieatrakcyjną powierzchownością ukrywa żywy ogień.\nLepsza od romantycznej kolacji w Paryżu i roboczego lunchu redakcji Washington Post jest pikantna herbatka na Saharze doprawiona żądłem. W Tuaregu o przetrwaniu decydują koordynaty, współrzędne i bezbłędna orientacja w karcianym terenie.\nKarty tworzące obwód obszaru gry to pola z dostępnymi akcjami, na które gracze wystawiają swoich Tuaregów po to, żeby na przecięciach linii prowadzonych od ich mepli zaznaczyć tokenem na obszarze gry kartę towaru lub plemienia, którą pozyskają z układu dla surowców lub jako element swojego tableau.\nGra toczy się do momentu, gdy któryś z rywali nie wyłoży przed sobą dwunastej karty plemienia, lub pionek złodziejskiego przeszkadzacza wykona zatoczy koło po obwodzie pola gry. Wtedy następuje liczenie punktów i wyłonienie zwycięzcy.\nW Tuaregu każdy ruch ma znaczenie. Równie ważne, co możliwe do osiągnięcia korzyści, są sposoby zablokowania przeciwnika i niemal literalne pokrzyżowanie jego planów. Już pierwsze wystawienie mepla zdradza linię pożądanych kart i prowokuje rywala do kontry. Zagrywanie Tuaregów podlega ścisłym restrykcjom, które trzeba sprytnie obracać na swoją korzyść. Każdemu ruchowi towarzyszy napięcie i niepewność, czy uda się zrealizować plan, czy przeciwnik połknął przynętę, czy pole, na którym zależy mi najbardziej pozostanie wolne. W chwili kiedy dłoń z meplem wisi nad obszarem gry w krzyżujących się spojrzeniach toczy się mentalny pojedynek umysłów: „Ja wiem, że on wie, że ja wiem, że on wie.”\nPoza punktami zdobywane karty plemion dają bonusy, zniżki, dostęp do specjalnych zasad, dodatkowych sposobów punktowania. Bardzo ważne staje się rozpoznanie jakie karty pozyskiwać do siebie, a jakie blokować przeciwnikowi. Pustynna tematyka musi mieć w sobie bezwzględną walkę o ograniczone zasoby, inaczej gra byłaby jak wielbłąd bez garbów. Pod tym względem Tuareg jest ostry jak pustynny wicher. Ta gra nie wybacza błędów i nie można pozwolić sobie w niej na chwilę słabości.\nW bardzo sprytny sposób odnawiany jest układ kart w obszarze rywalizacji. Pozyskana karta towaru zastępowana jest kartą plemienia i vice versa. Tempo i charakter zmian dyktują poczynania graczy.\nTuareg jest prawdziwym survivalem dla szarych komórek. To gra wymagająca koncentracji i uprzedzania ruchów rywala, która wciąga niczym lotne piaski.\nPojedynek to bezkompromisowe przeciąganie liny zrobionej z drutu kolczastego, obwieszonej granatami na podłodze zalewanej lawą, w której pływają radioaktywne rekiny czyhające na każde, nawet najmniejsze potknięcie. Trudno sobie wyobrazić coś lepszego.\nW ciągu trzech epok gracze dokonują rozbiórki pasjansowego układu kart zdobywając surowce, punkty, militarną przewagę, powiększając potencjał naukowy i starając się nie przegrać na jeden z trzech sposobów.\nNapędzany wojskowymi budynkami wyścig zbrojeń przepycha znacznik dominacji, który po drodze do bram miasta dewastuje zasoby gracza i jeży włos na głowie swoją złowieszczą wędrówką. Zebranie odpowiedniej liczby symboli nauki jest sztuką trudną, wręcz karkołomną, ale jak już się uda, to takie zwycięstwo ma niezwykły ciężar gatunkowy. Zwykłe zwycięstwo na punkty po pełnej rozgrywce też nie przychodzi łatwo, bo każdy ma już rozpędzony silniczek produkcyjno-punktujący i pozostaje tylko kwestia tego, które tableau zostało lepiej stuningowane.\nPonieważ część kart w obszarze dobierania jest jawna, a część pozostaje zakryta, można określić swoje cele i preferencje, które bardzo często trzeba będzie przewartościowywać, gdy na skutek poczynań graczy ujawnią się nowe opcje i zmienne. Tutaj myśli się kilka swoich i cudzych ruchów do przodu i myśli się o tym obsesyjnie, gdyż margines błędu kalkulacji w Pojedynku wynosi mniej niż zero. Wybór mniejszego zła jest tu chlebem powszednim. Salomonowe decyzje to rutyna. Często trzeba być cerberem ogrodnika i niszczyć cenne karty, żeby tylko nie wpadły w niepowołane ręce.\nPojedynek zachowuje z Siedmiu Cudów Świata to przemiłe odczucie budowania sobie maszynki do robienia kombosów jednocześnie podnosząc interakcję do poziomu wysiłku równego dwunastej rundzie pojedynku bokserskiego. Karty cudów świata są potężne, lecz trzeba się spieszyć z ich postawieniem, bo jednego z ośmiu nie da się skonstruować. Należy kontrować militarną przewagę rywala, żeby nie obudzić się z koniem trojańskim na własnym parkingu. Każdy ruch musi być rozważony w kilku aspektach z uwzględnieniem srogich konsekwencji, a i tak może się coś koncertowo zepsuć z powodu tej jednej zakrytej karty. Bez ryzyka nie ma zabawy.\nPojedynek warto uzupełnić dodatkami. Panteon wprowadza całą zgraję bóstw, wśród których można przebierać, a ich łaskę kupować za złoto. Niebiańskie moce potrafią być zgodnie z ich naturą całkiem przegięte i wprowadzają kolejny czynnik istotnego ryzyka. W grze pojawiają się też karty świątyń, żeby było jeszcze bardziej kompleksowo. Jeśli ktoś poszukuje bardziej strategicznych smaczków, to Agora zaspokoi jego gusta. Teraz można rywalizować o przewagi w sektorach Senatu, żeby czerpać z tego konkretne korzyści. Cierpliwi intryganci wykorzystają karty spisków, które wymagają przygotowania, ale we właściwym momencie potrafią zdziałać wiele dobrego lub złego. Można wygrać przez zdominowanie Senatu swoimi kosteczkami, co czyni z polityki całkiem intratne zajęcie. Z dwoma dodatkami na pokładzie Pojedynek staje się kompleksowym przepalaczem zwojów, gdyż każdy ruch oznacza teraz kilkukrotnie więcej zmiennych do ogarnięcia.\nPojedynek to szczytowe osiągnięcie karcianej szermierki, a poznanie jego arkanów daje nielichą satysfakcję.\n← Dobra, Lepsza, Najlepsza – Kooperacje (Marysia)\nDobra, Lepsza, Najlepsza – Dla 2 osób (Ewa) →


www.muzyczneabc.pl - Koncert Pamięci Jaremy Klicha\nWysłano dnia 05-02-2013 o godz. 01:36:12\nOdbędzie się on w czwartek, 28 lutego w sali koncertowej Impartu.\nJarema Klich był cenionym gitarzystą klasycznym i członkiem założycielem Wrocławskiego Towarzystwa Gitarowego. Zmarł 10 stycznia 2013 roku w wieku 44 lat. Nie miał bogatego dorobku płytowego, ale pozostawił po sobie wiele nagrań, wywiadów, recenzji i anegdot, które razem tworzą spójny portret Jaremy Klicha jako artysty nieprzeciętnego, o wyrafinowanym guście muzycznym i poczuciu humoru.\nWszystkie te materiały zostaną zaprezentowane w przerwach koncertu w postaci prezentacji audiowizualnej. Koncert rozpocznie się o godzinie 19:00. Dla Jaremy Klicha zagrają jego wieloletni przyjaciele, znakomici gitarzyści, z którymi występował, tworzył i których muzykę podziwiał, tak prywatnie, jak i zawodowo, dając temu wyraz w swoich recenzjach i felietonach. Na scenie zobaczymy: Marcina Olaka, Krzysztofa Pełecha, Remigiusza Szumana, Sławomira Dolatę, Roberta Hornę, Agatę Teodorczyk i in.\nKoncertowi towarzyszyć będzie wernisaż wystawy prac Katarzyny Klich pt. ”O świcie”, przedstawiającej kolekcję rysunków i obrazów o tematyce muzycznej. Wernisaż rozpocznie się o godzinie 18:00, a wystawę będzie można oglądać w Galerii ImpArt do końca marca 2013 roku.\nBilety: 15*/ 30 zł\nBilety do nabycia: Biuro WTG, ul. Ruska 46a/14, tel. 535 35 15 62, ae@gitara.wroclaw.pl\n(Aleksandra Furtak - Wrocławskie Towarzystwo Gitarowe


Jeżeli masz jeszcze jakieś wątpliwości skontaktuj się z nami pod adres: twojedane@dc2.pl\nDC2 Łukasz Fiłyk jako administrator danych\nPrzetwarzamy dane osobowe jako ich administrator. Siedziba firmy znajduje się w Pogorzeli\nul. Krobska 40, 63-860 Pogorzela. Aby nadzorować sprawy związane z ochroną danych, należy skontaktować się z osobą wyznaczoną ds. ODO pod adres: twojedane@dc2.pl\nJeżeli korzystasz z usługi newsletter, dane jakie nam dobrowolnie przekazujesz mogą służyć do przesyłania biuletynów informacyjnych lub informacji handlowych o naszych produktach i usługach drogą elektroniczną. Możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera za pomocą specjalnego odnośnika zawartego w każdej wiadomości lub przez skontaktowanie z nami poprzez twojedane@dc2.pl. Dane przekazane nam przez Ciebie dla realizacji usługi newsletter zbieramy w oparciu o twoją zgodę lub przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1219 z późn. zm.), w zależności od charakteru danej usługi (charakter informacyjny lub handlowy). Dane przechowujemy do chwili rezygnacji z usługi.\nPodczas Twojej wizyty w naszym serwisie, automatycznie zbieramy dane dotyczące Twojej wizyty, np. Twój adres IP, typ przeglądarki, swój czas ważności itp. Dane te są zapisywane przez przeglądarkę w postaci pliku, który jest przechowywany na urządzeniu końcowym - twoim komputerze, tablecie, smartphone itp. Używając cookies na stronach MMP nigdy nie identyfikujemy tożsamości Użytkowników. Dane eksploatacyjne mają charakter anonimowy i są przechowywane nie dłużej niż miesiąc, lub do momentu gdy zdecydujesz się je usunąć.\nLista naszych zaufanych partnerów znajduje się poniżej. Partnerzy zlecają często umieszczenie reklamy w naszych powierzchniach za pośrednictwem innego podmiotu np. sieci reklamowej, dlatego z przyczyn obiektywnych nie jesteśmy w stanie ich wszystkich wymienić. Jeżeli chcesz dowiedzieć się więcej prześlij swoje zapytanie pod adres twojedane@dc2.pl\nJeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości lub chcesz skorzystać z powyższych praw możesz skontaktować się z nami mailowo pod adres: twojedane@dc2.pl\nCopyright © DC2.pl 2021.


[Białystok] Centrum - SkyscraperCity\nOctober 16th, 2004, 02:39 PM #1\nNiemal sto procent osób, które wziely udzial w ubieglotygodniowych konsultacjach spolecznych opowiedzialo sie za wlączeniem do Bialegostoku czterech miejscowości z gminy Zabludów. Chodzi o: Dojlidy Górne, Dojlidy - Kolonia, Zagórki oraz Kolonie Halickie. Oficjale wyniki zostaną opublikowane dzisiaj.\nMieszkancy tych terenów zwrócili sie z prośbą o przylączenie do Bialegostoku po tym, jak burmistrz Zabludowa nie przygotowal odpowiednich dokumentów, które pozwolilyby na skanalizowanie Dojlid Górnych ze środków Unii Europejskiej.\n- Zwróciliśmy sie wiec do mieszkanców z pytaniem, czy nie chcieliby odlączenia od Zabludowa - mówi Wiera Wawrzeniuk, soltys Dojlid Górnych. - 26 września zorganizowaliśmy referendum, w którym wiekszośc mieszkanców opowiedziala sie za przylączeniem do Bialegostoku.\nPriorytet - kanalizacja\nMieszkancy Dojlid Górnych, Dojlid - Kolonii, Kolonii Halickie i Zagórek wierzą, ze jako cześc Bialegostoku bedą szybciej sie rozwijac.\n- Chcielibyśmy przede wszystkim poprawy infrastruktury - mówi Wawrzeniuk. - Mam nadzieje, ze doczekamy sie w koncu kanalizacji.\nLiczą tez, ze do ich miejscowości, a w przyszlości jednej z dzielnic Bialegostoku, cześciej bedą dojezdzaly autobusy.\n- Teraz jest tragicznie. Jeden autobus na godzine to zdecydowanie za malo - uwaza Marta Lenkiewicz z Dojlid Górnych, która wlaśnie zaczela nauke w Bialymstoku.\n- Moze zlikwidują tez drugą strefe komunikacyjną? - ma nadzieje inna z pasazerek linii 15.\nBolączką mieszkanców są tez ulice, teraz przewaznie zwirowe.\n- Kto wie, czy za kilka lat nie bedziemy jeździli po ulicach asfaltowych z prawdziwego zdarzenia? - zastanawiają sie glośno mieszkancy.\nZawady: dobry przykład\nTo, ze marzenia sie spelniają, mogą potwierdzic mieszkancy Zawad, którzy dwa lata temu zostali bialostoczanami.\n- Gdybyśmy pozostali wsią, nic by sie nie zmienilo do dziś - uwaza Bozena Jablecka, sprzedawczyni w sklepie w Zawadach. - A tak dojezdza juz do nas autobus, mamy oświetlone ulice, a teraz budują nam kanalizacje.\nPoprawilo sie tez bezpieczenstwo mieszkanców. Nad ruchliwą ulicą Kleeberga powstala kladka dla pieszych lącząca Zawady z Dziesiecinami, a na przedluzeniu ulicy Gajowej - sygnalizacja świetlna.\nBiałystok - jesteśmy za!\nBialostoczanie mogli oddawac swoje glosy przez tydzien. Punkt konsultacyjny w Urzedzie Miejskim przy ulicy Slonimskiej odwiedzily w tym czasie 554 osoby.\n- Wiekszośc mieszkanców byla za powiekszeniem obszaru miasta - mówi Jadwiga Grudzinska, zastepca naczelnika wydzialu administracyjnego Urzedu Miasta. - Teraz wyniki konsultacji prezydent przekaze do wiadomości publicznej oraz radnym, którzy zajmą sie rozszerzeniem Bialegostoku na sesji Rady Miejskiej.\nCzy nastąpi to jeszcze w paLdzierniku? Na razie nie wiadomo. To nie koniec procedury urzedowej. Opinie musi wydac tez Rada Powiatu, gdyz zmianie ulegną granice pomiedzy miastem, a powiatem bialostockim. Ostateczną decyzje o zmianie granic administracyjnych miasta podejmie Minister Spraw Wewnetrznych i Administracji.\n- Powiekszenie obszaru Bialegostoku nie nastąpi wiec wcześniej niz 1 stycznia 2006 roku - dodaje Grudzinska.\nCZTERY MIEJSCOWOŚCI W STATYSTYCE:\nMieszkancy: razem 2228;\nW tym: Dojlidy Górne - 2038, Dojlidy - Kolonia i Kolonia Halickie - 91, Zagórki - 99\nPrzemysl, handel, uslugi: brak duzych zakladów przemyslowych, kilka warsztatów rzemieślniczych, sprzedaz przyczep, nauka jazdy, kilka autoszrotów, stolarnia, salony samochodowe\nOctober 16th, 2004, 04:59 PM #2\nTo dziwna sprawa, że mali chcą do dużych. Myślę, że się natną i już wkrótce będą chciali spowrotem.\nOctober 16th, 2004, 05:13 PM #3\nSprawa rozbija sie o kase Malemu oplaca sie byc osobno gdy ma duze dochody z podatkow miejscowych i nie chce sie nimi dzielic. Jesli tej kasy jest malo "maly" woli wejsc pod skrzydla duzego by czerpac kase z miejskiej kasy Proste\nOctober 16th, 2004, 06:40 PM #4\nciekiawe czy ta operacja się uda.\nNiedawno Kleszczów chciał przyłączyć się do Gliwic - za byli i mieszkańcy Kleszczowa, i władze Gliwic...\nale cóz, władze powiatu się nie zgodziły, więc nici z operacji. Nie wiem, czy są podejmowane jakieś kroki prawne w tym względzie...\nOctober 16th, 2004, 10:01 PM #5\nGratulacje dla Białegostoku, niedługo będziecie mieli już 300 tys. osób, a w perspektywie przegonicie nawet ciągle wyludniające się Katowice\nOctober 16th, 2004, 10:52 PM #6\nObecnie jest ok. 295 tys. mieszkańców, więc po przyłączeniu Dojlid być może Białystok przekroczy tą magiczną liczbę, uwzględniając, że bez zmian granic administracyjnych miastu przybywa co roku ok. 1000 nowych obywateli.\nOctober 16th, 2004, 11:38 PM #7\nDruga strona medalu, w miescie rzadza czarni, a dla inwestorow nie ma miejsca, chyba ze chcesz zalozyc parafie albo handlowac na ryneczku przy Jurowieckiej. Na szczescie jest jeszcze Jaga.\nJust because something is inactive doesn't mean it isn't being used. It just isn't doing anything at the moment. Free your mind.\nFind More Posts by Tymon reloaded\nOctober 26th, 2004, 04:42 AM #8\nPlan zagospodarowania - Białystok\nJuż drugi rok Białystok jest bez planów zagospodarowania. Stare wygasły, nowych ciągle nie ma. Urząd mówi: nie ma sprawy. Radni miejscy podejrzewają, że ktoś świadomie blokuje tworzenie planów. Planiści z kolei zarzucają radnym niekompetencję.\nPlany zagospodarowania to podstawa wydawania decyzji o lokalizacji każdej inwestycji - i małego domu, i galerii handlowej o powierzchni 30 tysięcy metrów kwadratowych. Gdy ich nie ma, wszystko zależy od uznania urzędników.\n- A nie powinno - uważają radni miejscy z komisji planowania przestrzennego. Dlatego za miesiąc na sesji odbędzie się specjalna debata poświęcona planom.\nStare plany zagospodarowania Białegostoku wygasły 1 stycznia 2003 roku. Prace nad nowymi ruszyły w czerwcu 2003. Wtedy Andrzej Chwalibóg, naczelnik wydziału planowania, zapewniał radnych miejskich, że nowe plany będą za rok. Rok minął.\nJedni mogą, bo nie ma planu\nPrzez brak planów dochodzi do paradoksów takich jak budowanie w strefie ochronnej rzeki Białej - bo bez planu ta strefa nie istnieje. Jeśli jeden budynek zbudowano tuż przy rzece, zgodnie z prawem można obok postawić kolejny.\nAle są i dużo większe kontrowersje. Takie jak pomysł wybudowania galerii Focus przy ulicy Jurowieckiej. Przez brak planów zagospodarowania inwestor ma duże szanse na zgodę - bo ponad 30 tysiecy metrów kwadratowych galerii byłoby kontynuacją budowy biurowca stojącego u zbiegu ulic Sienkiewicza i Jurowieckiej.\nWedług radnych Rady Miejskiej Białegostoku takie zezwolenie będzie jednym z większych skandali w historii białostockiego samorządu. Bo przez brak planów została zablokowana budowa Galerii Jagiellonia, a zaraz obok niej, też bez planów, wyrośnie podobny obiekt handlowy.\nKolejna dyskusyjna inwestycja to budowa dużego sklepu przy ulicy Tysiąclecia Państwa Polskiego. Prawdopodobnie powstanie tam sklep sieci Kaufland.\nInni czekają, bo nie ma planu\nInne inwestycje przez brak planów muszą czekać. Tak jak budowa galerii handlowej przy ul. Augustowskiej - tam plan będzie gotowy najwcześniej w grudniu 2005 roku. Tak jak budowa cerkwi na osiedlu Białostoczek - tam plan będzie najwcześniej we wrześniu 2005.\n- Jak to jest, że jedne inwestycje idą do przodu przez brak planów, a inne przez brak planów muszą czekać - zastanawia się Mirosław Hanusz, przewodniczący komisji zagospodarowania przestrzennego i ochrony środowiska Rady Miejskiej.\nA planiści narzekają\nA co od kilkunastu miesiecy robią miejscy planiści? Planują i... narzekają. Że w miejskej pracownu urbanistycznej jest za mało etatów, za mało miejsca, że powinni zarabiać więcej.\n- Miasto zostało podzielone na siedem cześci, do każdej z nich został przydzielony jeden planista. Ale nie jest tak, że każdy pracuje nad jednym planem i tylko tym się zajmuje. Każdy z siedmiu projektantów ma trzy-cztery plany. I czasami ma jeszcze dodatkowe, pilne zlecenia, które na kilka tygodni odrywają go od pracy - mówi Jerzy Tokajuk, kierownik Miejskiej Pracowni Urbanistycznej. - Jeszcze trzy tygodnie temu pracownia miała zaledwie dwa programy komputerowe wykorzystywane do opracowywania planów. Dopiero teraz programów jest tyle, ile potrzeba - wyjaśnia.\nKiedy będą plany w mieście? Te ważniejsze dopiero w przyszłym roku. I to pod warunkiem, że z ich uchwalaniem wszystko pójdzie sprawnie.\nSposób na Focusa\nRadni mają swoje pomysły jak ułatwić pracę planistom. Zamiast dużych planów, niech robią mniejsze - tak będzie im łatwiej. I tak można zrobić mały, szybki plan, który pozwoli na budowanie cerkwi na Białostoczku. Jeśli nie można uchwalić dużego planu dla okolicy Jurowieckiej, trzeba cały teren podzielić na cztery cześci i próbować robić cztery plany.\nWedług komisji pilnie potrzebny jest w tej chwili plan dla terenów przy Jurowieckiej, na których ma powstać Galeria Focus. Plan ma być po to, żeby zakazać budowy tak dużych obiektów. Uchwałą intencyjną w tej sprawie Rada Miejska ma zająć się jeszcze w listopadzie.\nJednak na pewno znów dojdzie do sporu planistów i radnych. Andrzej Chwalibóg uważa, że radni powinni tylko rozpoczynać procedurę planowania i potem zatwierdzac plan lub go odrzucić. Całą resztą mają zajmować się urbaniści. Radni nie znają się na planowaniu i tylko utrudniają sporządzenoie planów zagospodarowania.\nOctober 26th, 2004, 11:53 AM #9\nTo bardziej pasuje do działu Urbanistyka...\nOctober 26th, 2004, 02:55 PM #10\nmi to do niczego nie pasuje... najbardziej jednak nie pasuje mi Pan wielce szanowny Ryszard Tur!\nMarch 13th, 2005, 01:54 PM #11\n[Białystok] Deptak na Lipowej\nDecyzja zapadła - drzew na skwerze nie będzie\nJuż pod koniec marca będzie wiadomo, które biuro projektowe zajmie się bardzo odpowiedzialnym zadaniem - jego planiści przygotują całą dokumentację potrzebną do zbudowania deptaka, do wybudowania nowych śródmiejskich parkingów oraz do przebudowy skweru przy Ratuszu.\nDokumentacja ma być gotowa do lipca, tak, by we wrześniu lub październiku mogły rozpocząć się prace przy generalnej przebudowie Lipowej i Rynku Kościuszki. Wydział budownictwa i inwestycji Urzędu Miejskiego ogłosił wczoraj przetarg na dokumentację projektową deptaka.\nWstępną wizję tego, jak powinno wyglądać śródmieście Białegostoku przygotowali miejscy planiści. Jedną z najważniejszych decyzji projektanta będzie wybór nawierzchni deptaka.\n- Zależy nam na naturalnym kamieniu, a więc na płytach kamiennych lub kostce. Nie chcielibyśmy polbruku. Projektant będzie musiał też zadbać o wiele szczegółów - przygotować dokumentację na małą architekturę, ławki, latarnie - wylicza Ryszard Rozmiłowski z wydziału planowania Urzędu Miejskiego.\nLipowa do góry!\nUlica Lipowa będzie podniesiona do góry i wyrównana z chodnikami. Połączy się z dwoma placami - tym przy fontannie i tym po drugiej stronie Ratusza.\n- Decyzja już zapadła, wracamy do dawnej postaci miejskiego rynku. Cała zieleń ze skweru zniknie. W czasie prac nad projektem trzeba będzie przeprowadzić spis zieleni i ocenić, które z drzew można wyciąć, a które warto przesadzić - mówi Rozmiłowski.\nBiuro projektowe, które podejmie się zaplanowania, jak będzie wyglądał deptak, niemal każdą kreskę w dokumentacji powinno uzgodnić z wojewódzkim konserwatorem zabytków.\nJest szansa, że trochę zieleni na Rynku Kościuszki się jednak ostanie. W organizowanych w przeszłości konkursach architektonicznych na zagospodarowanie centrum pojawił się pomysł, by przy Lipowej posadzić nowe lipy. Kilka nowych drzew mogłoby rosnąć w miejscu gdzie dziś jest ulica, w pobliżu Ratusza.\n- Myślę, że takie rozwiązanie będzie rozważane już w czasie przygotowywania projektu - przewiduje Rozmiłowski.\nDokumentacja potrzebna do przebudowy Lipowej i Rynku Kościuszki nie będzie wcale tania. Może kosztować nawet 300 tysięcy złotych.\nZima z remontem\nNa początku września, a najpóźniej 1 października, Lipowa zmieni się w wielki plac budowy. Powstanie kanalizacja deszczowa. To też spore wydatki, ale pieniądze w budżecie miejskim powinny się znaleźć. 500 tysięcy już na początku roku zostało zarezerwowane na nowe chodniki przy Lipowej. Ale urzędnicy zrezygnowali już z wymiany chodników przy ulicy przed 1 czerwca - przed dniem utworzenia deptaka. Dlaczego? Bo jesienią trzeba byłoby je rozbierać.\n- Zakładając, że budowa kanalizacji deszczowej na Lipowej zacznie się we wrześniu, pod koniec grudnia będziemy mieli za sobą najpoważniejsze utrudnienia związane z inwestycją. Można będzie już normalnie robić przedświąteczne zakupy na Lipowej. Zresztą wszystkie prace będą prowadzone etapami. I szybko. Tak, aby na Rynku Kościuszki i Lipowej było jak najmniej utrudnień - zapewnia Janusz Ostrowski, naczelnik wydziału budownictwa i inwestycji Urzędu Miejskiego.\nMarch 13th, 2005, 02:00 PM #12\nLipowa przyszła do Tura\nJeśli ma być deptak, to niech jego otwarcie białostoczanie zapamiętają na lata. Przełóżmy tworzenie deptaka na przyszły rok. A w tym tylko przygotujmy się i przebudujmy ulicę - z takim zaskakującym apelem do prezydenta wystąpili wczoraj przedsiębiorcy z Lipowej i Rynku Kościuszki.\nW magistracie odbyło się pierwsze spotkanie handlowców i prezydenta Ryszarda Tura. Prezydent mówił o swoich planach, przedsiębiorcy o swoich.\nDwie strony, dwa poglądy\n- Deptak będzie od 1 czerwca. Od września zacznie się przebudowa ulicy. Potrwa kilka miesięcy. Do przyszłego roku ulica zmieni się w prawdziwy, śródmiejski pasaż. Będzie nowa nawierzchnia, nowe oświetlenie - mówił prezydent Tur.\n- Niech Lipowa ma prawdziwy blask. Zróbmy deptak na wiosnę 2006 roku. Po remoncie. Przygotujmy program miejskich imprez na deptaku. Niech będą gotowe nowe miejsca parkingowe na Suraskiej, Białówny, Malmeda. Niech będzie uporządkowany skwer przy Ratuszu - mówił z kolei Marek Sakowicz, jeden z założycieli stowarzyszenia Rynek Kościuszki, które chce zająć się zagospodarowaniem deptaka.\nTur: to ja jeszcze pomyślę\nHandlowcy mają wiele pomysłów - wspólne akcje promocyjne, organizacja imprez. Niewykluczone, że już na lato będziemy mieli wydłużone godziny otwarcia wszystkich sklepów przy Lipowej i Rynku. Niestety - wczoraj nie dowiedzieliśmy się, czy prezydent ma zamiar spełnić postulat przedsiębiorców i odłożyć otwarcie deptaka o rok.\n- Trzeba wysłuchać wszystkich opinii, wszystko dokładnie przemyśleć - odpowiedział prezydent Tur.\nNa razie pewne jest tylko to, że 1 czerwca Lipowa zostanie zamknięta, na czas obchodów Dni Białegostoku. Czy decyzja o deptaku jest nieodwołalna, czy też deptak może być dopiero za rok - na to pytanie prezydent potrafił wczoraj odpowiedzieć!\nWłaściciele sklepów: sukces\nHandlowcy od Tura wyszli bardzo zadowoleni.\n- Prezydenta rozumiemy tak, że po czerwcowych dniach Białegostoku Lipowa będzie otwarta, a ponownie zostanie zamknięta dopiero jesienią, na czas remontu - cieszyli się po spotkaniu handlowcy.\nOtrzymali też gwarancje prezydenta, na których najbardziej im zależało: będzie ścisła współpraca między magistratem a handlowcami, ogródki urządzane na Lipowej i Rynku Kościuszki będą tworzyć właściciele lokali przy ulicy. Remont Lipowej ma być prowadzony etapami, tak by utrudnienia były jak najmniejsze.\nMarch 13th, 2005, 03:20 PM #13\nNa forum gazety czytalem juz o inicjatywie debili, zeby krzaczki i drzewka pozostaly. Po prostu brak mi slow. Galeria nie, multipleks nie, deptak nie, placyk na rynku nie, a co tak ? Kosciol ? Bazar ? Tak dlugo w tym miescie bedzie zastoj jak ludzie beda myslec kategoraimi zasciankowymi. A po co i a po co - dewiza tych ludzi.\nCiesze sie, ze bedzie ten deptak. To chyba jedyne co mozna zaliczyc Turowi i Chwalibogowi na korzysc. Przydalby by sie jeszcze remoncik oklicznych domow i bedzie wspaniale, a krzykacze zamkna swoje buzki i z przyjemnoscia beda przychodzic latem na browarka. Przeciez zawsze najpierw trzeba krzyczec, czy to jest deptak, galeria, czy carrefour. Jak ktos chce miec wiejskie klimaty, to niech spada z tego miasta, a nie robi wiekszego syfu niz jest.\nMarch 13th, 2005, 03:32 PM #14\nbardzo mi siępodoba pomysł wyrównania poziomu ulicy z chodnikami, to będzie fajnie wyglądać, szkoda tylko, że na tak krótkim odcinku :P\nMarch 13th, 2005, 03:36 PM #15\nA szkoda, chociaz dobre i to, bo jak juz te krzaki i drzewka zostana wyciete to mimo wszystko stworzy kawalek przestrzeni i bedzie sympatycznie. Teraz tylko jakis ladny granit, stylowe latarnie, lawki i bedzie super.\nMarch 13th, 2005, 05:57 PM #16\nzgadzam się z jay_jayem\nMarch 16th, 2005, 12:05 PM #17\nul. Lipowa tydzien temu:\nMarch 16th, 2005, 12:26 PM #18\ndeptak ma powstać od skrzyżówania z Mikołaja (od hotelu Cristal) do końca Rynku Kościuszki, gdzie zabudowa jest ściślejsza i bardziej przypomina zabudowę pod deptak (2 zdjęcie)\nMarch 16th, 2005, 05:36 PM #19\nNo i bardzo dobrze że powstanie deptak ale kupcy uważają, że zamykanie już w czerwcu Lipowej to za wczesny termin lecz dopiero latem 2006 roku cała inicjatywa powinna ruszyć kiedy ulica i skwer będą przebudowane. Jeśli tylko będą imprezy a nie same stragany z piwem to coś napewno z tego wyjdzie.\nMarch 24th, 2005, 12:05 PM #20\n[Białystok] Zmiany w centrum miasta\nWyprostowanie ulicy Mazowieckiej, park miejski i dwa kilkukondygnacyjne parkingi zakłada m.in. projekt planu zagospodarowania przestrzennego dla części osiedla Kopernika, który powstał w białostockim magistracie.\n- Parkingi w tym rejonie są bardzo potrzebne, bo znajduje się tu wiele obiektów użyteczności publicznej: między innymi Zakład Ubezpieczeń Społecznych, przychodnie lekarskie i komenda policji - wyjaśnia Jerzy Tokajuk, kierownik Miejskiej Pracowni Urbanistycznej.\nJeden parking mógłby stanąć na rogu ulic Mazowieckiej i Wyszyńskiego, drugi tuż przy planowanym parku miejskim, który ma powstać na terenach starego cmentarza żydowskiego (w pobliżu budynku ZUS). Parkingi mają być wielokondygnacyjne, a ich wysokość może sięgać nawet 25 metrów. Każdy z nich będzie mógł pomieścić nawet 100 samochodów. Projektanci dopuszczają przy parkingach również lokale usługowe. Miejsce, które obecnie odstrasza zaroślami, zostanie uporządkowane i powstanie tam estetyczny park, z ławeczkami i ciągami spacerowymi.\nDodatkowo plan zakłada kilka nowych rozwiązanań komunikacyjnych: - Chcemy wyprostować ul. Mazowiecką na odcinku od Cieszyńskiej do Koppernika. Pod ten cel mamy wykupioną większość gruntów - mówi Jerzy Tokajuk.\nOprócz tego projektanci planują poszerzenie ulicy Młynowej oraz udrożnienie ul. Mławskiej, która obecnie jest właściwie nieprzejezdna. Przy ulicy Kijowskiej ma powstać także osiedle mieszkaniowe i lokale usługowe. Nieoficjalnie udało się nam dowiedzieć, że jeden z białostockich developerów wykupuje już grunty pod budowę bloków w tej okolicy, bardzo bliskiej centrum Białegostoku.


PiS i PO "rzetelnie" przedyskutowali ustawę hazardową – Wprost\nPiS i PO "rzetelnie" przedyskutowali ustawę hazardową\nDodano: 13 listopada 2009, 18:40 / Zmieniono: 13 listopada 2009, 18:40 0\nPodczas piątkowego spotkania posłów z przedstawicielami rządu w sprawie projektu tzw. ustawy hazardowej rząd odpowiedział tylko na część z pytań, jakie zadało PiS. Rzecznik klubu PiS Mariusz Błaszczak ocenił, że spotkanie miało "merytoryczny, rzetelny charakter". - Jesteśmy bliżej, żeby ustanowić dobre prawo - powiedział.\nInicjatorem spotkania było PiS. Rząd reprezentowali minister w kancelarii premiera Michał Boni, wiceminister finansów Jacek Kapica oraz szef Rządowego Centrum Legislacji Maciej Berek. PiS przedstawiło 20 pytań, jakie ma w tej sprawie. Na część z nich rząd odpowiedział, na inne ma odpowiedzieć w przyszłym tygodniu na posiedzeniu sejmowej komisji finansów.\n- Prawdopodobnie całkowicie bez poprawek się nie obędzie, czyli niektóre poprawki będziemy zgłaszać. Natomiast na pewno po tym spotkaniu poprawek będzie mniej w porównaniu do tych poprawek, które byłyby zgłoszone przed spotkaniem - dodał Henryk Kowalczyk (PiS).\nMarek Wikiński (Lewica) podkreślił, że nie może powiedzieć, jakie poprawki złoży jego klub. - Na pewno będziemy zgłaszali propozycje - zaznaczył. - Jestem bardzo zadowolony z tego spotkania, dlatego że mieliśmy okazję, jeszcze przed debatą w parlamencie, usłyszeć pytania, wątpliwości, wyjaśnialiśmy wszystkie kwestie. Zobowiązaliśmy się do przygotowania jeszcze dodatkowych materiałów na posiedzenie komisji finansów publicznych, co - jak myślę - przyspieszy pracę nad tą ustawą - powiedział po spotkaniu Boni.


KAPITAN AMERYKA UWIĘZIONY W WYMIARZE Z WIELKA KOLEKCJA KOMIKSÓW MARVELA 132 Księgarnia Internetowa Aurelus.pl\n» KAPITAN AMERYKA UWIĘZIONY W WYMIARZE Z WIELKA KOLEKCJA KOMIKSÓW MARVELA 132\nKod produktu: 13120\nKapitan Ameryka uwięziony w dziwacznym świecie znanym jako Wymiar Z, staje się jedynym opiekunem pewnego młodego chłopca. Okazuje się, że jest to syn szalonego naukowca, Arnima Zoli. Przemierzając pustynne pustkowie Kapitan stara się trzymać dzieciaka z dala od kłopotów. Niestety ich tropem podążają złowrodzy agenci superłotra oraz dzicy barbarzyńcy. Kapitan będzie musiał stawić czoła jednemu z najbardziej wyczerpujących wyzwań w swoim życiu!\nDane techniczne: Autor: zbiorowy, oprawa twarda, Rok wydania: 2017, Stron: 232 wymiary(mm): 175x245,


Wynagrodzenia Top Managementu | privatebanking.pl\nW których branżach wynagradzano najlepiej w minionym roku? Eksperci Page Executive sprawdzili, jak kształtują się wynagrodzenia top managementu w Polsce. Z Raportu Płacowego 2021 wynika, że pensje większości menedżerów wysokiego szczebla nie ucierpiały podczas pandemii koronawirusa. Osoby na wielu stanowiskach zarządczych – zwłaszcza związanych z e-handlem i nowoczesnymi technologiami – odnotowały znaczący wzrost wynagrodzeń. Liderzy, którzy sprawdzili się w „trudnych” czasach i skutecznie przeprowadzili firmę przez wyzwania „nowej” rzeczywistości należą obecnie do grupy najbardziej cenionych i poszukiwanych managerów w Polsce i Europie.\n– Rok 2020 okazał się czasem wielkiego sprawdzianu dla ludzi i organizacji. Pod wpływem pandemii liderzy musieli w błyskawicznym tempie poradzić sobie z nowymi wyzwaniami związanymi m.in. z transformacją cyfrową, reorganizacją struktur, wprowadzeniem lub rozwinięciem w firmie nowych usług, produktów czy kanałów sprzedaży, przejściem na pracę zdalną. Tym razem od ich decyzji zależała przyszłość organizacji, a nie tylko poziom zysku finansowego. Nowe wyzwania analogicznie przełożyły się na wzrost oczekiwań względem top managementu, co często wiązało się z koniecznością pozyskania przez liderów nowych kompetencji lub stworzenia w organizacji dodatkowych ról. Kluczowe stały się takie umiejętności jak business development, zarządzanie zmianą, ryzykiem i efektywnością (Performance Management) oraz pracą zdalną. Obecnie są to również kompetencje najbardziej pożądane wśród top managementu – mówi Paweł Wierzbicki, Senior Partner & Head of Page Executive Polska.\n– W wielu sektorach pandemia wymusiła znaczące przyspieszenie cyfrowej transformacji. Dlatego nawet w branżach, które mają za sobą trudny rok, osoby odpowiadające za obszary takie jak digital czy e-commerce mogły liczyć na wiele ofert pracy i wzrost zarobków – m.in. w instytucjach finansowych, sieciach handlowych i firmach z branży FMCG. W związku z rozwojem handlu internetowego, daleko idące zmiany zaszły także w obszarze logistyki. Firmy nie oszczędzały na wysokości wynagrodzeń menedżerów wysokiego szczebla odpowiedzialnych np. za łańcuch dostaw, przebudowę sieci logistycznej i wdrażanie strategii omnichannel – komentuje Paweł Wierzbicki z Page Executive, firmy specjalizującej się w rekrutacji pracowników na najwyższe stanowiska zarządzające.\nZ roku na rok pensje specjalistów od nowych technologii dynamicznie rosną. Jednak upowszechnienie pracy zdalnej i konieczność przeprowadzenia błyskawicznej transformacji cyfrowej w wielu firmach sprawiło, że znacząco zwiększył się popyt na narzędzia i usługi oferowane przez podmioty z sektora IT. Jak wynika z Raportu Płacowego, w ślad za rosnącym zapotrzebowaniem wzrastały też zarobki top managementu we wspomnianych branżach. Największe podwyżki odnotowali Dyrektorzy Software Development, którzy mogą liczyć na pensje w graniach 25-65 tys. zł brutto miesięcznie oraz dyrektorzy ds. cyberbezpieczeństwa ze średnimi płacami w wysokości 25-45 tys. zł brutto miesięcznie.\n– W trudnych czasach i niepewnym środowisku biznesowym rośnie znaczenie empatii, elastyczności i zrozumienia potrzeb pracowników, a ostatni rok pokazał, jak ważne jest zadbanie o well-being zespołów, aby zapobiec rotacjii najlepszych talentów. Firmy dostrzegły, że działy HR to inwestycja w organizacje, dlatego specjaliści od HR stali się Partnerami Biznesowymi, a ich wynagrodzenia wyraźnie wzrosły – wyjaśnia Paweł Wierzbicki z Page Executive.\nJak wynika z najnowszego Raportu Page Executive, pandemia wymusiła zmiany w postrzeganiu niektórych ról i obszarów w organizacji. Dotyczyło to przede wszystkim dyrektorów finansowych (CFO), którzy w minionym roku stali się kluczem do sukcesu wielu firm. To właśnie oni odpowiadali za efektywność finansową oraz wdrażanie rozwiązań z zakresu business intelligence, data science, automatyzacji i robotyzacji, a także przygotowali swoje organizacje na nadejście bardziej wymagających czasów. W gestii dyrektorów finansowych pozostawało również zarządzanie ryzykiem – obszar, który pod wpływem ostatnich wydarzeń nabrał jeszcze większego znaczenia w biznesie. W wielu branżach pensje CFO wzrosły lub utrzymały się na równym poziomie. Największe podwyżki na tym stanowisku odnotowali dyrektorzy finansowi pracujący dla firm z sektorów FMCG (pensje od 30 do 72 tys. zł brutto miesięcznie), e-commerce/marketplace (28-62 tys. zł brutto miesięcznie), czy Life Sciences (32-75 tys. zł brutto miesięcznie). Wyraźnym trendem z punktu widzenia wynagrodzenia jest zwiększenie części zmiennej rocznego wynagrodzenia.\n– Instytucje finansowe różnie reagowały w okresie pandemii. Część banków i firm pożyczkowych redukowała zatrudnienie pracowników lub znacząco zmniejszała premie za rok 2020. Niektóre również decydowały się na czasowe obniżenie pensji podstawowej pracownikom. Zmiany nie ominęły również osób na najwyższych stanowiskach zarządczych – wyjaśnia Paweł Wierzbicki z Page Executive.\nŹródło: Page Executive


Biały Jeleń w SprytnaZuza.pl - strona 1 z 3\n» Produkty "Biały Jeleń"\nProdukt przeznaczony do prania w pralkach automatycznych, półautomatycznych oraz do prania ręcznego bielizny oraz tkanin białych. Polecany dla osób ze schorzeniami skórnymi (alergicznymi). Nie zawiera barwników i posiada zmniejszoną ilość kompozycji zapachowej. Dzięki zawartości naturalnego mydła i aktywnych składników nowej generacji usuwa zabrudzenia już od 30°C, pozostawiając świeży, delikatny zapach. Proszek Biały Jeleń NIE ZAWIERA FOSFORANÓW, dlatego jest przyjazny dla środowiska.\nBiały Jeleń Biel hipoalergiczny proszek do prania 500 g\nBiały Jeleń Fresh & Young hipoalergiczna pianka do higieny intymnej 275 ml\nBiały Jeleń Fresh & Young pianka hipoalergiczna do higieny intymnej 275 ml Hipoalergiczna pianka do higieny intymnej Fresh & Young Biały Jeleń dla nastolatków zapewnia codzienną higienę i pielęgnację miejsc intymnych. Delikatnie myje dając uczucie komfortu i świeżości. Ekstrakt z nagietka i pantenol działają przeciwzapalnie oraz przeciwbakteryjne. Alantoina nawilża i łagodzi podrażnienia. Ksylitol i laktitol jako naturalne prebiotyki w połączeniu z kwasem mlekowym tworzą odpowiednie warunki pozwalające utrzymać naturalną florę bakteryjną.\nBiały Jeleń Fresh & Young hipoalergiczna pianka do mycia twarzy dla nastolatków 275 ml\nHipoalergiczna pianka do mycia twarzy Fresh & Young Biały Jeleń dla nastolatków oczyszcza i delikatnie pielęgnuje wrażliwą skórę twarzy ze skłonnością do alergii. Biała herbata posiada właściwości przeciwzapalne, alantoina i biotyna działają kojąco, ksylitol i laktitol utrzymują prawidłową równowagę mikroflory skóry, zwiększając odporność na infekcje. AC.NET™- związek kwasu oleinowego i NDGA zwalcza nadmierne wydzielanie sebum przez co zmniejsza stany zapalne. Mocznik działa na skórę zmiękczająco, przeciwświądowo i nawilżająco powodując, że skóra jest gładka i jędrna.\nHipoalergiczny płyn do płukania tkanin Biały Jeleń dla osób o skórze wrażliwej ze skłonnością do alergii to skoncentrowany produkt do płukania tkanin. Specjalnie dobrane składniki zmiękczają i niwelują zagniecenia tkanin, ułatwiają prasowanie, przedłużają wytrzymałość włókien i zapobiegają elektryzowaniu. Zawarta w płynie bawełna chroni tkaniny oraz nadaje im delikatność. Płyn do płukania Biały Jeleń został przebadany wśród osób o wrażliwej skórze ze skłonnością do alergii. • ze zmniejszoną ilością kompozycji zapachowej, • nie zawiera barwników, • przebadany dermatologicznie.\nBiały Jeleń hipoalergiczny nawilżająco-łagodzący krem do twarzy 100 ml\nHipoalergiczny nawilżająco - łagodzący krem do twarzy Biały Jeleń to produkt intensywnie pielęgnujący. Specjalnie opracowana receptura łagodzi podrażnienia oraz wpływa osłaniająco na skórę, wzmacniając jej naturalną barierę ochronną. Starannie dobrane składniki regenerują warstwę lipidową skóry przywracając odpowiedni poziom nawilżenia. Bogata kompozycja składników odżywia i przynosi ulgę przesuszonej skórze przywracając jej wypoczęty i zdrowy wygląd. Krem likwiduje uczucie napięcia skóry, pozostawiając ja odprężoną i zrelaksowaną. Delikatna konsystencja sprawia, że produkt łatwo wnika w głąb skóry nie pozostawiając tłustej warstwy. Substancje pielęgnujące: kwas bosweliowy łagodzi podrażnienia i zmniejsza skłonność do ich występowania; likwiduje uczucie nieprzyjemnego napięcia skóry. Doskonale chroni przed szkodliwym działaniem środowiska zewnętrznego. Olej ze słodkich migdałów: wzmacnia odnowę bariery ochronnej skóry, zapewnia zmiękczenie i nawilżenie skóry Efekt: działając jako osmoregulator utrzymuje odpowiedni poziom wody w naskórku zapewniając intensywne i długotrwałe nawodnienie nawet bardzo suchej skóry, odbudowuje i zmiękcza naskórek; poprzez głęboką penetrację skóry intensywnie nawilża wszystkie jej warstwy, likwidując uczucie suchości i szorstkości.


Pakiety medyczne można wliczyć w koszt działalności - iExpert.pl | Ubezpieczenia dla grup zawodowych\nStrona główna»Warto wiedzieć»Pakiety medyczne można wliczyć w koszt działalności\nWarto wiedzieć3 sierpnia 2017\nWydatek na ubezpieczenie pracownika może być kosztem!\nCo to oznacza w praktyce? Że kwota wydana na polisę zdrowotną dla pracownika będzie przyczyniała się do zmniejszenia wysokości podatku dochodowego!\nFirmy wliczające ubezpieczenia medyczne pracowników w koszta najczęściej powołują się na art. 15. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Mówi on, że „Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów”. Tak samo interpretują to organy podatkowe.\nOstatnio stanowisko w tej sprawie zajął dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, który w interpretacji indywidualnej z 11 stycznia 2017 r. (nr 2461-IBPB-1-1.4510.359.2016.1.AT) przyznał spółce, która jako argumenty za wliczeniem polis zdrowotnych w koszty podawała m.in. zwiększenie motywacji oraz lojalności pracowników.\nRównież w interpretacji indywidualnej o sygnaturze IBPBI/2/423-1065/13/PC, wydanej przez dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 listopada 2013 roku, znajdziemy potwierdzenie stanowiska mówiącego o tym, że polisa zdrowotna, jako benefit pozwalający przeciwdziałać chorobom, a co za tym idzie dłuższym zwolnieniom chorobowym pracowników.\nPozostałe interpretacje indywidualne, potwierdzające możliwość wliczenia polis zdrowotnych – również tych z zakresem szerszym niż profilaktyka i medycyna pracy – w koszt prowadzenia firmy: Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29.02.2016 r. (znak IBPB-1-1/4510-284/15/ESZ) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 17.12.2015 r. (znak IPPB5/4510-1148/15-2/BC).\nOpieka medyczna rodzin pracowników\nTakże pakiety medyczne obejmujące członków rodziny pracownika mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodu, a tym samym wliczone w koszty. Interpretatorzy powołują się tu na argumenty związane z poprawą wizerunku firmy oraz podniesieniem ogólnego zadowolenia pracownika z relacji z pracodawcą. Kolejnym argumentem jest również profilaktyka chorób w rodzinie i ograniczenie liczby dni wolnych branych na opiekę nad członkami rodziny.\nTakie stanowisko możemy znaleźć m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 19.04.2016 r. (znak ILPB3/4510-1-55/16-4/JG) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29.02.2016 r. (znak IBPB-1-1/4510-284/15/ESZ).\nJak rozliczyć pakiet medyczny pracownika?\nPakiet medyczny pracownika jest doliczany do wynagrodzenia i jako taki podlega opodatkowaniu i wlicza się do podstawy wymiaru składek ZUS. Istnieją jednak interpretacje, że w przypadku, gdy pracownik partycypuje w kosztach pakietu medycznego, składki nie są odprowadzane – w takiej sytuacji najlepiej potwierdzić w swoim ZUS.\nWydatek na polisę zdrowotną należy doliczyć do wynagrodzenia pracownika za dany miesiąc – stanowi część przychodu pracownika (tzw. świadczenie niepieniężne), jednocześnie będąc kosztem, który może zostać ujęty w kosztach bilansowych i podatkowych firmowych.\nOd łącznej kwoty wynagrodzenia (podstawy i wartości polisy opłaconej przez pracodawcę) należy obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek dochodowy.\nKwota opłacanej polisy powinna zostać również wliczona do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne.\nCzy osoby samozatrudnione mogą wliczyć pakiety medyczne w koszt prowadzenia działalności?\nNiestety przedsiębiorcy prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą nie mogą wliczyć ubezpieczenia zdrowotnego w koszt. Takie świadczenie traktowane jest jako wydatek o charakterze prywatnym i – podobnie jak zakup okularów czy kurs języka obcego – nie stanowi kosztu prowadzenia firmy.\nSprawdź nasze pakiety medyczne dla firm tutaj >>\nKamila Pokoj2019-08-27T02:06:44+02:003 sierpnia 2017|Warto wiedzieć|1 komentarz


Przygotuj się na lato – wybierz stylowe sandały na koturnie – thechoices.pl\nWybierz modę idealną dla siebie !\nPrzygotuj się na lato – wybierz stylowe sandały na koturnie\nOpublikowany dnia 3 października, 2020 29 października, 2020 przez modowa\nIdealne buty na lato muszą być stylowe, ale przede wszystkim także wygodne. Gorącym trendem tego lata będą sandały na koturnie. Stanowią one doskonały zamiennik dla obuwia na wysokim obcasie. Dodają kilku centymetrów wzrostu, optycznie wydłużają sylwetkę, wysmuklają łydki i podnoszą pośladki. Ponadto, dzięki temu, że zapewniają lepszą stabilizację, są o wiele bardziej komfortowe niż szpilki czy słupki. Dlaczego powinnaś je mieć i z czym je łączyć, by zachwycać świetnym wyczuciem stylu?\nButy na koturnie – dla kogo?\nKoturny, jak każde buty, powinny być dopasowane do sylwetki. Komu zatem będą pasować? Na pewno sięgać po nie mogą Panie o nieco masywniejszych łydkach i udach – buty na koturnie pomogą optycznie wysmuklić te partie ciała i wyrównać proporcje. Takie sandały będą też idealne dla wysokich kobiet o szerokich ramionach lub biodrach. Optyczne obciążenie dolej partii ciała sprawi, że sylwetka będzie wyglądała bardziej proporcjonalnie. Sandałów na koturnie nie muszą także unikać niskie Panie – powinny one jednak wybierać modele w stonowanych, neutralnych kolorach. Dzięki temu nogi będą wydawały się dłuższe.\nDzięki temu, że dostępnych jest wiele różnych modeli sandałów na koturnie bez problemu znajdziesz takie, które będą najlepiej pasowały do Twojego stylu. Sandały wiązane, które zamiast klasycznego zapięcia przy kostce mają wstążki lub troczki, doskonale sprawdzą się do zwiewnych, dziewczęcych sukienek. Świetnie wyglądać będą także w połączeniu z szortami, zwłaszcza takimi z podwyższonym stanem. Damskie sandały na koturnie ze sklepu deezee to także doskonały dodatek do biurowych stylizacji. Wybierz eleganckie koturny o prostej formie, jednolitym kolorze, najlepiej wykonane ze skóry. Do cygaretek czy sukienek ołówkowych najlepiej pasować będą niskie, minimalistyczne koturny. Koturny na korkowym spodzie będą z kolei idealnym uzupełnieniem casualowych stylizacji, gdy wybierasz się na zakupy lub na spacer. Eleganckie sandały sprawdzą się także podczas wyjść na imprezę. Każda z nas wie, że wygodne buty są niezbędnym elementem udanej imprezy. Dzięki sandałom na koturnie będziesz wyglądała świetnie, a do tego czuła się komfortowo.\nJakie buty będą hitem sezonu jesień-zima 2020/2021?\nModne i stylowe obuwie dla pań\nJakie aspekty należy uwzględnić przy zakupie szpilek?\nNastępne Następny post: Modne torebki dla pań w każdym wieku\nUbrania damskie wykonane z materiałów sztucznych i syntetycznych – czy warto?\nButy sportowe damskie – 5 propozycji stylizacji\nCzym należy się sugerować przy wyborze spodni damskich przez internet?\nJak wybrać idealne klapki damskie?


II LO NAGRYWA PŁYTĘ\nW Studio Nagrań i Realizacji Dźwięku MDK Stargard rozbrzmiewały już kolędy! Utalentowana młodzież Z ii Liceum Ogólnokształcącego w Stargardzie pod kierunkiem Pani Wioletty Brzęckiej i ks. Marcina Miczkuły pracowała nad nagraniem płyty.\nW pierwszym etapie uczestniczyli instrumentaliści. Kolejny etap to dogrywka wokali. Poza uczniami i nauczycielami przed mikrofonem stanął również sam dyrektor II LO Pan Andrzej Kałuża, który wspólnie z młodzieżą wykonał utwór w języku włoskim.


Tychy. Ogłoszenia Tychy. Darmowe Ogłoszenia Tychy - Darmowe Ogłoszenia, Anonse i Ogłoszenia. Bezpłatne Ogłoszenia, Ogłoszenia Lokalne - Ogloszeniarka.pl\nTychy. Ogłoszenia Tychy. Darmowe Ogłoszenia Tychy\nPracownik produkcji ( k/m ) – produkcja...\nGeo-dom - usługi geologiczne Kraków\nProces lutowania - LUT-SPAW


Bastion Polskich Fanów Star Wars > Kolejne wieści o twierdzach z "The Old Republic" - UPDATE\nPrzecież nikt w to nie gra...\nJa w to gram i co raz bardziej mnie to wciąga.\nchciałbym w to grać, ale nie mogę ( i nie chce mi się ) pobierać 25 gb gry. ma ktoś może inny pomysł jak zminimalizować to pobieranie?\nmałżeństwa są, teraz domy to jeszcze tylko robienie dzieci zostało...straszna kicha. Inne gry dodają pełno nowej fabuły a tutaj co? Nowa planeta dwa lata temu była. Nie gram i nie bede grał póki w końcu nie pojawi się coś fajnego\nchyba lepiej by było gdybyś zamiast grać, poczytał trochę słownik :D\nJak ja nieznosze tych ludzi którzy pod każdym zdjęciem, niusem i inną żeczą związaną z TORem piszą "Przecież w to nikt nie gra" otóż sam gram i widze że jest pełno ludzi, a po za tym gdyby nikt nie grał to by nie dodawali nowych żeczy.\nDruga sprawa to Di$sney, gdyby mu sie nie opłacało to TOR skończył by tak jak wszystkie inne projekty...\nczyli jedyna praktyczna funkcja, która nie znudzi się po tygodniu, to legacy storage... mogliby jakieś minigierki albo buffy dać\nPrzecież w to nikt nie gra...


▷ Ranking radiobudzików z Auchan 2022 - TOP 10 i opinie - Zaslodko-Zaslono.pl\nRadiobudziki Ranking radiobudzików z Auchan\nJaki radiobudzik z Auchan kupić w 2022?\nPrzygotowując ranking radiobudzików z Auchan na 2022 uwzględniliśmy wiele czynników takich jak cena, opinie czy specyfikacja techniczna. Chcąc wybrać dobry radiobudzik z Auchan sprawdź poniższy ranking radiobudzików z Auchan. Znajdziesz tam najlepsze radiobudziki z Auchan polecane przez użytkowników w najlepszych cenach.\nROADSTAR CLR-700 (7621800032843) Producent: Roadstar SZCZEGÓŁY\nTOP 10 radiobudzików z Auchan zawiera najchętniej wybierane, kupowane i polecane radiobudziki z Auchan. Układając ranking radiobudzików z Auchan uwzględniliśmy opinie o radiobudzikach z Auchan zamieszczane przez użytkowników na forum oraz na naszej stronie. Wybierz dobry radiobudzik z Auchan na lata.\n✅ Radiobudzik z Auchan opinie, gdzie je znaleźć?\nSprawdziliśmy opinie o radiobudzikach z Auchan dodane przez użytkowników. Dzięki temu wiemy, jaki radiobudzik z Auchan jest dobry, a który radiobudzik z Auchan najlepszy. Przeczytaj opinie o radiobudzikach z Auchan i wybierz mądrze.\n⭐ Jaki radiobudzik z Auchan kupić?\nPrzygotowaliśmy poradnik, jaki radiobudzik z Auchan warto kupić i dlaczego. Zobacz, które radiobudziki z Auchan najchętniej wybierają użytkownicy, dlaczego i ile kosztuje każdy z nich. Sprawdź, jaki radiobudzik z Auchan wybrać.\n🥇 Jaki radiobudzik z Auchan polecacie?\nPolecane radiobudziki z Auchan przez naszych użytkowników dodaliśmy do naszego rankingu radiobudzików z Auchan. Sprawdź TOP 10, opinie o radiobudzikach z Auchan, test, recenzje i gdzie kupić najtaniej i jaki sklep wybrać.


Zbigniew Seifert - Man Of The Light (1976) - The Savage Saints\nHome jazz polish jazz Zbigniew Seifert Zbigniew Seifert - Man Of The Light (1976)\nZbigniew Seifert - Man Of The Light (1976)\nZbigniew Seifert (1946 – 1979) - postać niezwykła w polskim jazzie. Żył niespełna 33 lata. Pomimo skromnego dorobku muzycznego, jego wartość artystyczna do dziś dzień wprawia w podziw. Na młodych zaś twórcach pozostawia wyraźny ślad. Joachim Ernst Berendt powiedział „Zbigniew Seifert (…) należy do grona muzyków, dzięki którym o jazzie polskim mówi się w świecie tak wiele dobrego.”\nSaksofon był jego naturalnym wyborem, gdyż od początku fascynował się muzyką Johna Coltrane’a. Mniej więcej w tym samym czasie założył swój kwartet – Kwartet Zbigniewa Seiferta - w skład którego wchodzili: Jan Jarczyk – pft, Jan Gonciarczyk – b oraz Janusz Stefański - dr. Od początku byli bezkompromisowi i bardzo odważni w swoich artystycznych dążeniach. W 1968 i 1969 kwartet otrzymał najpierw II, a potem I nagrodę na festiwalu Jazz nad Odrą, a sam Seifert również nagrody indywidualne. W 1969 roku wygrali I nagrodę na Festiwalu w Nagykőrős na Węgrzech. Te osiągnięcia otworzyły możliwość występu na Jazz Jamboree. W 1968 r. zespołem zainteresował się również Tomasz Stańko. Pod koniec lat 60-tych Kwartet Zbigniewa Seiferta oraz nowo powstały Kwintet Tomasza Stańki działały równolegle, jednak wkrótce okazało się, że popularność Kwintetu nie pozwala na działalność obu zespołów. Przez 5 lat (1968 – 1973) Kwintet Tomasza Stańki w składzie: Tomasz Stańko – tr, Zbigniew Seifert - sax, vln, Janusz Muniak – ts, Bronek Suchanek – b oraz Janusz Stefański – dr, był środkowoeuropejską wizytówką freejazzu. Nagrali 3 płyty (Music for K, Jazzmessage from Poland oraz Purple Sun), gościli na najbardziej prestiżowych festiwalach w Europie m.in.: Jazz Jamboree, Berliner Jazz Tage, International New Jazz Meeting Altena, International Jazz Beat Festival Arhus. W trakcie pracy w Kwintecie Zbyszek przeszedł swego rodzaju metamorfozę i mniej więcej rok po ukończeniu Wyższej Szkoły Muzycznej (dyplom otrzymał w 1970 r.), zdecydował się wreszcie, po namowach m.in. Stańki, na użycie skrzypiec w kwintecie. Urozmaicało to niesamowicie brzmienie zespołu, a oryginalny styl Zbyszka dodawał dodatkowego smaku w kolorystyce dźwięku.\nSeifert będąc w Polsce nagrywał również dla Studia Jazzowego Polskiego Radia, którego szefem był JP Wróblewski. Obecność członków Kwintetu Stańki w SJPR przypada na tzw. złoty okres zespołu.\nPo rozwiązaniu Kwintetu w 1973 roku Seifert przenosi się do Niemiec gdzie od razu rozpoczyna współpracę z zespołem Hansa Kollera w grupie Free Sound. Była to odskocznia od awangardowej i niezwykle wymagającej muzyki freejazzu w zespole Stańki. Od 1974 roku nagrywa dla radia Norddeutscher Rundfunk. Również w 1974 roku dochodzi do nagrania jego Koncertu na improwizujące skrzypce, sekcję rytmiczną i orkiestrę symfoniczną właśnie dla NDR’u. W 1975 roku zakłada międzynarodowy zespół Variousspheres, ze zmiennymi składami osobowymi. W I składzie grali: Hans Hartman – b, Michael Herr – p, Janusz Stefański – dr; w II składzie: Adelhardt Roidinger – b i Lala Kovacev – dr. Stopniowo Zbyszek dojrzewał do rozpoczęcia i realizowania swojej własnej drogi muzycznej. Niezwykle pomocnym w tych staraniach był ceniony w środowisku jazzowym Joachim Ernst Berendt, który od samego początku doceniał niesamowity talent Seiferta i do samego końca towarzyszyl mu i pomagał w realizacji artystycznych projektów oraz wspierał go duchowo. Rok 1976 był przełomowy w życiu Zbyszka. Z jednej strony nagrał swoją pierwszą autorską płytę „Man of the Light”, którego producentem był Berendt. Zbyszek o muzykach, z którymi nagrał tę płytę wyraził się: „W ogóle jestem szczęśliwy, że nagrałem płytę z taką sekcją rytmiczną – Cecil (McBee), Billy Hart, Joachim Kühn… Jest to najlepsza rzecz, jaka mogła mi się przytrafić” . Z drugiej strony w kwietniu 1976 roku dowiedział się o swojej chorobie nowotworowej. Od tej pory zaczął się swoisty wyścig z czasem. Zbyszek mimo niezwykle trudnej sytuacji do końca się nie poddawał i mocno wierzył w swoje wyzdrowienie, snując dalsze plany artystyczne, nawet w momencie, kiedy choroba zaatakowała mu na parę miesięcy rękę. Napisał wtedy do Janusza Stefańskiego: „Janusz, już jest dobrze, mogę już poruszyć ręką na dziesięć-piętnaście centymetrów. Będę musiał grać na saksofonie. Ale grać będę”. Seifert odznaczał się niezwykłą żywotnością, emanowała z niego siła, mimo że choroba nie pozwalała mu na normalne funkcjonowanie i często odwoływał koncerty. Michał Urbaniak powiedział kiedyś: „Zbigniew jest silny wewnętrznie, duchowo. Jest silniejszy od wszystkiego, co mogłoby go spotkać. Dlatego przezwycięży wszystko.” Niezwykle znaczącą w jego karierze jest płyta "Solo Violin" dedykowana żonie Agnieszce. To ponad 40 minut wirtuozowskich i autentycznie jazzowych popisów skrzypcowych. Zresztą w jednym z wywiadów podkreślał, że nie interesują go łatwe ‘chwyty’ skrzypcowe, a całą inspirację czerpie z muzyki i techniki Johna Coltrane’a, co było wyczynem karkołomnym ze względu na odmienną specyfikę instrumentów: „Przez cały czas zadaję sobie jakieś głupie łamigłówki, które na saksofonie mogłem od razu zagrać, a na skrzypcach muszę dopiero dochodzić, w której pozycji je wykonać”.\nSeifert coraz bardziej był zauważany w środowisku jazzowym. Jego gra nie pozostawała obojętna dla słuchających. Albert Mangelsdorff po występach ze Zbigniewem Seifertem podczas Danaueschingen Music Festival (X 1976) powiedział: „Zbigniew ma cudowną umiejętność wczuwania się w muzykę. Ze wszystkich, którzy przychodzą mi na myśl, jest on tym, który najbardziej mi odpowiada.” Po jednym z występów we Francji, członkowie legendarnej grupy Oregon będąc pod ogromnym wrażeniem gry Seiferta, zaprosili go do współpracy i tak powstała płyta "Oregon/Violin" w 1977 roku. Także w 1977 roku, dzięki Chrisowi Hinze, z którym Zbyszek współpracował, doszło do nagrania pierwszej płyty dla amerykańskiej wytwórni Capitol. Plyta "Zbigniew Seifert" jest w stylu popularnego w tamtym czasie jazz-rocka. Seifert uległ naciskowi producentów, którzy ostatecznie uczynili z niej produkt czysto komercyjny, odległy od jego własnego stylu. W 1978 roku Seifert nagrał dla Capitolu swoją drugą płytę i tym razem zrealizował swoje muzyczne marzenia. Obok Zbyszka na płycie Passion zagrali tacy giganci jazzu jak: Jack DeJohnette – dr, John Scofield – g, Eddie Gomez – b, Richie Beirach – p, Nana Vasconcelos – perc. Niestety płyta "Passion" była jego ostatnią. W nocy z 14 na 15 lutego 1979 roku w Szpitalu Onkologicznym w Buffalo Zbigniew Seifert zmarł po dwóch operacjach na zawał serca.\nPostać Zbigniewa Seiferta jest niezwykle ciekawa i barwna. Jego niepowtarzalny styl odcisnął niezatarte piętno na skrzypcowym wykonawstwie jazzu. Oprócz tego, że był niezwykłym muzykiem, Seifert był również wspaniałym człowiekiem. Jak wyraził się Berendt: „Ten, kto pisze o Zbigniewie Seifercie, musi napisać także o Seifercie – człowieku – ludzkim, uczynnym, skromnym; o jego wrażliwości, którą my na zachodzie odczuwamy jako polską w najlepszym tego słowa znaczeniu…” oraz dalej „McCoy Tyner był dla Zbyszka «Człowiekiem Światła» (Man of the Light). Jemu poświęcił on pierwsze nagranie na płycie, wydaną dla wytwórni MPS. Dla nas z kolei, przyjaciół Zbyszka, «Człowiekiem Światła» był właśnie on sam.” (www.zbigniewseifert.com)\nA masterful improviser who could have ranked at the top with Adam Makowicz and Michal Urbaniak, Zbigniew Seifert's early death robbed Poland of one of its top jazz artists. Seifert started on the violin when he was six and ten years later started doubling on alto sax. He studied violin at the University of Krakow, but when he started leading his own band in 1964, Seifert mostly played alto, showing off the influence of John Coltrane. When he was a member of Tomasz Stanko's very advanced quintet (1969-73), Seifert switched back to violin and largely gave up playing sax. He moved to Germany in 1973, was with Hans Koller's Free Sound from 1974-75 and freelanced (including with Joachim Kuhn). Seifert played at the Monterey Jazz Festival with John Lewis in 1976 and the following year recorded with Oregon. As a leader Seifert (who was affectionately known as Zbiggy) performed music that ranged from free jazz to fusion. Seifert recorded for Muza in 1969, Mood from 1974-76, MPS in 1976 and Capitol from 1977-78. He died of cancer at the age of 32. (Scott Yanow)\n21 grudnia 2009 20:35\nThanks for all your good music.\nWhat is the program for next year ?\n23 grudnia 2009 17:37\nThis is surprise ;)))\nBest regards Bertrand!!\n23 grudnia 2009 20:41


Maj | 2013 | Nie od razu naukę zbudowano\nCzy ludzie epoki wiktoriańskiej byli od nas inteligentniejsi?\nZamieszczono 25 Maj 2013 przez jkierul\nNiezwykle długie panowanie królowej Wiktorii: od 1837 do 1901 roku było wyjątkowe także z powodu niezwykłego postępu, jaki się w tym czasie dokonał. To prawda, że Anglia miała do dyspozycji zasoby całego swego imperium, ale była też krajem, który umiał z nich korzystać, przodował w przemyśle, handlu, wynalazkach, organizacji państwa, jak też w naukach podstawowych. Jeśli chodzi o naukę, wystarczy wyliczyć największe osiągnięcia naukowe stulecia: James Clerk Maxwell stworzył jednolitą teorię elektryczności, magnetyzmu i optyki, James Joule i William Thomson (późn. lord Kelvin) mieli wielki wkład w powstanie termodynamiki, a Charles Darwin przekształcił biologię z bezładnej opowieści o cudach stworzenia w spójną narrację dotyczącą dziejów życia na Ziemi. Były to czasy, gdy życie gentlemana było zdecydowanie komfortowe, ale także szerokie masy mogły wreszcie utrzymać się przyzwoicie ze swej pracy, nie głodując. W Anglii już od dawna nie było analfabetów, dużą popularnością cieszyły się popularne wykłady i książki naukowe (w Polsce międzywojennej wciąż około 20% ludności nie znało liter, a nauka nie była popularna właściwie nigdy).\nFrancis Galton był kuzynem Charlesa Darwina, mieli wspólnego przodka w osobie Erasmusa Darwina, wizjonera ewolucjonizmu. Galton, który sam był cudownym dzieckiem w wieku sześciu lat czytającym Shakespeare’a dla przyjemności, gdy chciał odpocząć od poważniejszych lektur, interesował się dziedziczeniem inteligencji i przeprowadził badania empiryczne czasu reakcji. Współcześni psychologowie uważają, że czas reakcji człowieka jest miarą sprawności jego aparatu poznawczego, jednym słowem, gdy potocznie mówimy, że ktoś jest bystry i rozumiemy przez to szybsze przetwarzanie danych w umyśle, nie jesteśmy daleko od istoty inteligencji. Współcześni badacze porównali dane Galtona dotyczące czasu reakcji z danymi uzyskiwanymi później. Wyniki nie są niestety korzystne dla współczesnego społeczeństwa.\nCzas reakcji w milisekundach. Wykres z pracy: Woodley, M.A., et al.,Were the Victorians cleverer than us? The decline in general intelligence estimated from a meta-analysis of the slowing of simple reaction time, „Intelligence” (2013), http://dx.doi.org/10.1016/j.intell.2013.04.006\nOczywiście można dyskutować nad statystyką i metodologią tej pracy, zainteresowani mogą sami się jej przyjrzeć. Załóżmy jednak, że wyniki są prawdziwe. Jest możliwe, że taka jest właśnie cena cywilizacyjnego postępu: szerszy dostęp do medycyny, kalorycznej żywności i higieny owocuje większym przyrostem naturalnym, także czy może przede wszystkim wśród osób o mniejszych zdolnościach poznawczych.\nW ten sposób postęp cywilizacyjny, budowany przez stosunkowo nielicznych, byłby wykorzystywany przez innych, którzy wyłącznie go konsumują. Pomyślmy np. o imigracji. Każdy bogaty kraj zalewany jest falą imigracji i jedynie niewielką jej część stanowią ludzie, którzy chcą się rozwijać i mają autentyczne aspiracje, jak powiedzmy Chińczycy w USA. Polityczna poprawność każe uciekać od tematów tego rodzaju, jednak ludzie nie są równi i nic na to nie poradzimy, podobnie jak nie każda praca naukowa jest tyle samo warta, a nie każdy profesor jest wybitnym uczonym. (Nie znaczy to jednak, że ludzie nie powinni być równi wobec prawa – to zupełnie inna sprawa – albo że nie trzeba tworzyć im równych szans, nie opowiadam się tu za żadną dyskryminacją, nie jestem zwolennikiem wybranej rasy ani wybranego narodu!).\nWyniki tego badania są ciekawe także dlatego, że przeczą naszemu odruchowemu przekonaniu o postępie. A przecież kiedy się chwilę zastanowić, nie wszystko i nie zawsze zmienia się na lepsze. Np. wykształcenie Polaków bardzo się poprawiło, jeśli mierzyć je liczbą wydanych dyplomów, a pogorszyło się, jeśli mierzyć je liczbą czytanych książek (filmiki czy memy w internecie nie nauczą nas intelektualnego wysiłku, pokonywania trudności, książki dla umysłu są tym co siłownia czy sport dla mięśni). Nie chcę przez to powiedzieć, że dzisiejsi Polacy są mniej inteligentni, chodzi mi tylko o to, żeby uświadamiać sobie ukryte założenia w naszym myśleniu. To jedna z najtrudniejszych kwestii w życiu umysłowym i naukowym. Wiele razy w historii ludzie nie wyciągali wniosków z tego, co mieli przed nosem, tylko dlatego, że stały im na drodze jakieś niewidzialne przeszkody. Wielkość wybitnych uczonych, powiedzmy Galileusza czy Einsteina, polegała w znacznej mierze na umiejętności uwalniania się od takich oczywistych założeń. Galileusz znał cały zestaw argumentów przeciwko ruchowi Ziemi i wykazał, że można je wszystkie skutecznie rozbroić i że ruch Ziemi nie oznacza żadnej katastrofy dla jej mieszkańców. Einstein potrafił zakwestionować coś tak oczywistego jak wspólny dla wszystkich absolutny czas.\nZamieszczone w eden, ewolucja, historia, nauka, Uncategorized, wiek XIX, wiek XX\t| Otagowane Darwin, Einstein, Galileusz, Galton, Kelvin, Maxwell | 2 Komentarze\nZamieszczono 19 Maj 2013 przez jkierul\nWilhelmina Karolina von Brandenburg-Ansbach była córką władcy niewielkiego księstwa Ansbachu, wchodzącego w skład Cesarstwa. Dzieciństwo miała raczej smutne, najpierw umarł na ospę jej ojciec, potem matka wyszła powtórnie za mąż za wysoko urodzonego brutala, który żył w związku ze swą przyrodnią siostrą i groził śmiercią żonie oraz jej dzieciom. Dwa lata później ojczym Karoliny i jego kochanka niemal jednocześnie zmarli, także na ospę. Niedługo później umarła jej matka i sierota trafiła na dwór pruski w Berlinie pod opiekę Fryderyka I i jego żony, Zofii Szarlotty.\nW Berlinie inteligentna i urodziwa Karolina nabrała nie tylko ogłady, lecz zaczęła też prędko nadrabiać braki w wykształceniu. Zetknęła się tam z Wilhelmem Gottfriedem Leibnizem, który utrzymywał bliskie stosunki z Zofią Szarlottą i jej matką Zofią.\nFragment portretu Karoliny jako księżnej Walii pędzla Godfreya\nLeibniz, stary kawaler, uwielbiał towarzystwo, a zwłaszcza towarzystwo kobiet. Było to upodobanie na tyle niezwykłe, że wspomniał o nim nawet Fontenelle w oficjalnej eulogii, napisanej po śmierci niemieckiego polihistora. Filozof nie miał w sobie nic z zasuszonego profesora, był dowcipny i kurtuazyjny, nie znaczy to jednak wcale, że toczył puste i błahe konwersacje salonowe. Potrafił opowiadać o tysiącu rzeczy, na których się znał i którymi się zajmował, filozofii nie wyłączając. Kobiety w naturalny sposób były partnerkami do takich rozmów, gdyż, jak ujął to jeden z historyków, ówczesne dwory cechował „skrajny dymorfizm kulturowy”: mężczyźni zajmowali się wyłącznie polowaniami, wojskiem i polityką. W ten sposób sztuka, literatura i wszelkie zajęcia umysłowe stawały się domeną kobiet. Niektóre z nich interesowały się nawet naukami przyrodniczymi, filozofią i teologią. Leibniz sądził, że „ich ciekawość i subtelność mogłaby być bardziej użyteczna dla rodzaju ludzkiego i lepiej głosić chwałę Bożą, niż wszystkie plany zdobywców, gdy ci wprowadzają tylko zamęt i zniszczenie”.\nW roku 1704 Karolina stała się przedmiotem szczególnych zabiegów. Miała 21 lat i dzięki znakomitemu pochodzeniu zaczęto interesować się jej zamążpójściem. Pretendował do jej ręki arcyksiążę Karol Austriacki, brat przyszłego cesarza Austrii. Przeszkodą było luterańskie wyznanie Karoliny, przysłano więc uczonego jezuitę, ojca Ferdinanda Orbana, aby nawrócił ją na katolicyzm. Ojciec Orban przychodził dyskutować z Karoliną, przekonywał, naciskał, wynajdywał argumenty. Dziewczyna raz mówiła „tak”, innym razem „nie”, prowadzili długie i wyczerpujące seanse z tekstem Biblii w ręku. Ostatecznie jednak Karolina stwierdziła, że wyznania nie zmieni i basta. Ojciec Orban długo jeszcze zasypywał ją listami, lecz z konwersji (i z małżeństwa) nic nie wyszło. Stawka matrymonialna była wysoka: arcyksiążę Karol był kandydatem do tronu Hiszpanii i z czasem został cesarzem. Wśród książąt protestanckich Karolina stała się dzięki tej odmowie niezwykle popularna, trafiła nawet na karty powieści.\nWyszła za mąż za Jerzego Augusta, syna elektora Hanoweru. Niebawem elektor w wieku pięćdziesięciu czterech lat został królem Anglii Jerzym I, a tym samym jego syn i synowa zostali księciem i księżną Walii. I tu odegrało rolę przywiązanie do protestantyzmu, bo choć Jerzy I był bardzo dalekim krewnym zmarłej królowej Anglii, Anny, to jednak wszyscy pozostali (w liczbie kilkudziesięciu!) jako katolicy nie wchodzili w grę. Anglią nie mógł rządzić katolik, tak postanowił parlament.\nKsiężna Karolina przeniosła się wraz z całym dworem do Anglii, w Hanowerze został tylko samotny Gottfried Leibniz, któremu król zabronił podążyć za sobą. Leibniz miał najpierw ukończyć dzieło historyczne poświęcone domowi hanowerskiemu. Filozof starał się o stanowisko oficjalnego historyka Wielkiej Brytanii, ale król nie zamierzał antagonizować nowych poddanych nominacją cudzoziemca. Co więcej, Leibniz pozostawał wówczas w ostrym sporze z Isaakiem Newtonem na temat odkrycia rachunku różniczkowego i całkowego, był więc dla angielskich kół naukowych persona non grata.\nStary filozof musiał pogodzić się także i z tym, że jedyna życzliwa mu osoba na dworze angielskim – księżna Karolina, dostała się w orbitę Newtona i jego uczniów. Dawna czytelniczka Teodycei, dyskutowała teraz godzinami z Samuelem Clarke’iem, oglądała pokazy eksperymentów Newtona dotyczących kolorów i istnienia próżni – i czuła się „niemal nawrócona” na jej istnienie. (Był to jeden z licznych punktów spornych między wizją Newtona planet poruszających się w pustej przestrzeni niebios, a Leibniza, który utrzymywał, iż próżnia jest niemożliwa.) Leibniz postanowił walczyć o duszę księżnej Karoliny, postarał się ją ostrzec przed niebezpiecznymi poglądami Anglików. Pisał: „Wielu uważa dusze za cielesne, jeszcze inni za cielesnego mają samego Boga. (…) Pan Newton i jego stronnicy mają jeszcze jedno nader zabawne mniemanie o dziele Bożym. Wedle nich Bóg potrzebuje nakręcać od czasu do czasu swój zegar. W przeciwnym razie ustałoby jego działanie. Nie był bowiem na tyle przezorny, aby nadać mu ruch wieczny. (…) Moim zdaniem, siła i energia pozostają w tej machinie zawsze te same i tylko przechodzą z materii na materię zgodnie z prawami natury i z pięknym, ustanowionym wprzód porządkiem” (G.W. Leibniz, Wyznanie wiary filozofa, przeł. S. Cichowicz i H. Krzeczkowski, PWN, Warszawa 1969, s. 321). Karolina przekazała pismo Samuelowi Clarke’owi, ten zaś na nie odpisał. Wiemy dziś, że Clarke uzgadniał swe argumenty z Newtonem, tak że w istocie ścierali się tu Leibniz z Newtonem. Tak rozpoczęła się jedna z najsławniejszych debat w filozofii, prowadzona w formie listów między Clarke’iem a Leibnizem, kierowanych na ręce księżny, która miała być kimś w rodzaju arbitra. Anglik twierdził, że księżna znała z góry wiele argumentów Leibniza. Ostatecznie polemika pozostała nierozstrzygnięta i niezakończona, piąta odpowiedź Clarke’a nie doczekała się riposty, gdyż Gottfried Leibniz zmarł. Na pogrzebie największego filozofa Niemiec nie pojawił się ani król Jerzy I, który przebywał wówczas w ojczyźnie, ani nikt z jego dworu (Karolina została w Anglii).\nWięcej o tym fundamentalnym sporze Leibniza z Newtonem na temat funkcjonowania świata:\nKorzystałem m.in. z pracy Gregory’ego Browna, Leibniz’s Endgame and the Ladies of the Courts, „Journal of the History of Ideas”, t. 65 (2004), s. 75-100.\nZamieszczone w historia, kobiety w nauce, wiek XVIII\t| Otagowane Clarke, Fontenelle, Karolina von Ansbach, Leibniz | Dodaj komentarz\nWarszawskie Targi Książki, 18 maja 2013\nZamieszczono 16 Maj 2013 przez jkierul\nW najbliższą sobotę, 18 maja, będę w godzinach 12:00-13:00 podpisywać książki na Warszawskich Targach Książki (Stadion Narodowy, stoisko wydawnictwa PIW nr 43/D3). Serdecznie zapraszam.\nZamieszczono 11 Maj 2013 przez jkierul\nPół wieku po swej śmierci Isaac Newton cieszył się sławą, jakiej przed nim nie doświadczył chyba żaden uczony. Kolejne pokolenia badaczy znajdowały wciąż nowe potwierdzenia prawa grawitacji: od spłaszczenia Ziemi przy biegunach aż po powrót komety Halleya, całkowicie zgodny z prawem ciążenia powszechnego.\nMechanika i optyka Newtona stały się dobrem wspólnym całej Europy, bez przesady można powiedzieć, że wyznaczały jej nową, oświeceniową tożsamość. Hołd zupełnie szczególny złożył Newtonowi Étienne-Louis Boullée, architekt-wizjoner, tworząc projekt symbolicznego grobowca angielskiego uczonego. „O Newtonie! Jeśli ty, blaskiem swego umysłu i wzniosłością geniuszu oznaczyłeś kształt Ziemi, ja powziąłem ideę, aby zamknąć cię w twoim własnym odkryciu”. Grobowiec miał więc być sferą o średnicy 150 m, okoloną żałobnymi cyprysami. Przez otwory w jej powierzchni wpadać miało do wnętrza światło dzienne. Inną możliwością było oświetlenie umieszczone w geometrycznym środku sfery. Właściwy grobowiec położony był w jej najniższym punkcie.\nProjekt Boullée’go nie został nigdy zrealizowany, pewnie zresztą przy ówczesnej technice był niemożliwy do wykonania. Wiadomo jednak, że wpłynął na sposób myślenia i wyobraźnię architektów. Jego zimna geometryczność wydaje się dziś czymś przerażająco nieludzkim, choć, kto wie, być może dobrze oddaje ideał, do którego dążył obsesyjny i pedantyczny geniusz z Woolsthorpe. Newton, nawet kiedy zajmował się historią, sprowadzał ją do liczb, konfiguracji, dynastii. Świat był dla niego areną całkowicie pozaludzkich i nieubłaganych sił, za którymi stał nieprzenikniony w swych zamysłach i jedyny Bóg. Nie zgadzał się z koncepcją Trójcy Świętej, uważając ją za oszustwo wprowadzone w łono Kościoła przez św. Atanazego, m.in. dlatego że pełnia władzy wymaga jedynego Władcy, Pantokratora. Ten władca stworzył Układ Słoneczny i nas, ale kiedyś, w niedalekiej przyszłości, zgodnie z proroctwami Apokalipsy, zniszczy swoje dzieło, zostawiając sobie tylko wybranych spośród ludzi, którzy, uwolnieni od ziemskiego ciała, będą mogli razem z Chrystusem przemieszczać się w dowolne miejsce wszechświata.\nBoullée zapewne niewiele wiedział o religijnych poglądach Newtona, były one bardzo mało znane. Jego doprowadzony do skrajności ésprit géométrique – zmysł geometrii pachnie raczej innym rodzajem tyranii, tym spod znaku zburzenia Bastylii i obywatela Robespierre’a. Może to niesprawiedliwe, ale przychodzą na myśl projekty jak ten poniżej, autorstwa Alberta Speera (Hala w Berlinie, model, 1939).\nZamieszczone w fizyka, historia, nauka, nauka i religia, wiek XVIII, wrogowie liberalizmu\t| Otagowane Boullée, Newton | Dodaj komentarz\nZamieszczone w fizyka, historia, kobiety w nauce, nauka, wiek XVIII\t| Otagowane Dortous de Mairan, du Châtelet, Johann Bernoulli, Leibniz, Voltaire | Dodaj komentarz\nZamieszczono 3 Maj 2013 przez jkierul\nZeszłoroczne odkrycie bozonu Higgsa przez dwa niezależne zespoły w LHC w CERN-ie ożywiło debatę nad znaczeniem tego wyniku. Z punktu widzenia teoretyków pracujących w dziedzinie cząstek elementarnych sytuacja jest nieco frustrująca: oto potwierdza się model zbudowany jakieś 40 lat temu – mniej więcej tyle, ile trwa profesjonalne życie badacza. Teoretycy przez ten cały czas wciąż pracowali, głównie pod dwoma sztandarami: supersymetrii i teorii strun. Najwybitniejsi, a także najlepiej zabiegający o popularność, badacze stworzyli całe multiświaty różnych wersji tych idei. Oprócz niezliczonych artykułów i monografii napisano całe mnóstwo książek popularnonaukowych, nakręcono trochę filmów. I jest tylko jeden mały kłopot: ta góra nie urodziła nawet myszy. Nie ma jak dotąd żadnych śladów supersymetrii w przyrodzie. Nie ma też żadnych przewidywań teorii strun – to znaczy istnieje ona w tylu wersjach, że pozwala, jak się wydaje, przewidzieć wszystko, trzeba tylko wiedzieć, do jakich faktów należy ją dopasować. Stąd dość ostry czasami ton dyskusji ekspertów. Por. np. blog Not Even Wrong.\nNiewykluczone, że mieliśmy w XX wieku niespotykane szczęście do fizyki: udało się bowiem w ciągu tego stulecia poznać elementarne składniki materii, przede wszystkim atomy, których budowa i zachowanie nie ma już przed nami tajemnic. To niesłychanie wiele, jeśli weźmiemy pod uwagę, że praktycznie cała materia wokół nas to właśnie atomy. To także niesłychanie wiele, jeśli pomyśleć, że od starożytności aż do początku wieku XX atomy były właściwie hipotezą, jak cząstka Higgsa do zeszłego roku. Np. radca dworu i profesor uniwersytetu w Wiedniu Ernest Mach uważał, że nauka powinna zajmować się jedynie ekonomicznym i jak najprostszym opisem faktów doświadczalnych. Wobec tego teorie wyjaśniające np. zachowanie gazów za pomocą ruchu niewidocznych atomów uważał za nienaukowe. Pytał szyderczo Ludwiga Boltzmanna, pioniera fizyki statystycznej: „Czy widział Pan może jakiś atom?” Mach był konserwatywny, ale na początku XX wieku nie był zupełnie odosobniony w swoich poglądach, przeciwnikiem atomów był także Wilhelm Ostwald, wybitny chemik.\nOkazało się niebawem, że choć samych atomów i cząsteczek chemicznych nie można zobaczyć pod mikroskopem (optycznym), to można obserwować skutki ich chaotycznych, bezładnych ruchów termicznych. Są to ruchy Browna, ruchy cząstek różnych zawiesin (np. dymu). Cząstki te są na tyle wielkie w sensie atomowym, że można je bez trudu obserwować bezpośrednio, a zarazem na tyle małe, by reagować na bombardowanie przez otaczające cząsteczki. Statystyczne charakterystyki ruchów Browna zostały w roku 1905 objaśnione w niezależnych pracach Alberta Einsteina i Mariana Smoluchowskiego. Jean Perrin wykonał słynne doświadczenia, które rozwiały ostatnie wątpliwości co do istnienia atomów. Opisał je kilka lat później w książce Les atomes (1913). Pisze w niej, że w nauce można postępować dwojako. Niektórzy, jak Galileusz czy Sadi Carnot, potrafią wyabstrahować prawa z obserwowanych zjawisk, dostrzegając niewidoczne dla innych analogie czy powiązania. Inni starają się objaśnić skomplikowane zjawiska zakładając ukrytą prostotę na innym poziomie – jest to droga Daltona i Boltzmanna, pionierów atomizmu w XIX wieku.\nTory cząstek mastyksu obserwowanych przez Perrina co 30 s. Jedna podziałka skali równa jest 3,125 μm (Les atomes, s. 165)\nCharakterystyczną cechą ruchów Browna jest ich skrajna nieregularność, Perrin pisze, że robiąc obserwacje 100 razy częściej, dostalibyśmy zamiast każdego z odcinków poszarpaną linię łamaną. Tory cząstek nie są regularne w żadnej obserwowanej skali. Zjawisko to ilustruje rysunek poniżej, gdzie różnymi kolorami zaznaczono tory uzyskiwane przy obserwacjach z różnym krokiem czasowym. Przypominają one np. linię brzegową przedstawianą na mapach o różnej skali: im dokładniejsza mapa, tym dłuższa linia brzegowa. Tor cząstki jest fraktalem.\nPomiary Perrina przypieczętowały sukces teorii atomowej i pozwoliły wyznaczyć liczbę Avogadro, a tym samym masy atomów. Dwadzieścia lat później powstała mechanika kwantowa, która początkowo miała być tylko teorią atomów, słuszną dla zjawisk w skali energii pojedynczych elektronowoltów (eV), a ostatecznie okazała się skuteczna nawet w skali TeV, czyli razy większej.\nW jakimś sensie dzisiejsi fizycy, narzekając na Model Standardowy cząstek, cierpią na zawrót głowy od sukcesów. Miejmy nadzieję, że LHC pozwoli jeszcze odkryć jakąś nową fizykę, inaczej trudno będzie przekonać polityków i podatników do następnych, jeszcze kosztowniejszych projektów tego typu i stagnacja może potrwać długo.\nZamieszczone w fizyka, historia, nauka, optymizm, wiek XX\t| Otagowane Boltzmann, Mach, Perrin | Dodaj komentarz