Potrzebuję dystrybutora, zakup, 26 do 50 osób, Poznań - Oferteo.pl\nPotrzebuję dystrybutora, zakup, 26...\nZapytanie ofertowe nr 4944921\nPotrzebuję dystrybutora, zakup, 26 do 50 osób, Poznań\nMiejsce instalacji: biuro, recepcja\nNr zapytania ofertowego: 4944921\nPotrzebuję dystrybutora, dzierżawa, 150 osób,...\nSzukam dystrybutora, do 10 osób, Kielce\nDostawy wody, Kosze prezentowe Poznań, Palety euro Poznań, Woda do biura Poznań, Dostawca wody Poznań, Dostawy wody do domu Poznań, Woda w baniakach Poznań, Kosze prezentowe, Palety euro, Woda do biura, Dostawca wody, Dostawy wody do domu, Woda w baniakach Kosze prezentowe Wielkopolskie, Palety euro Wielkopolskie, Woda do biura Wielkopolskie, Dostawca wody Wielkopolskie, Dostawy wody do domu Wielkopolskie, Woda w baniakach Wielkopolskie\nZapytanie o dystrybutor, dzierżawa, 3 osób, Chełm Śląski\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 3 Wymagania dotyczące wody: niegazowana, zimna Branża: prywatnie Miejsce instalacji: Dom Forma finansowania: dzierżawa Termin realizacji zlecenia: jak najszybciej ...\nSzukam dystrybutora, zakup, 3 osób, Wrocław\n( wczoraj o 19:44 )\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana lub filtrowana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 3 Wymagania dotyczące wody: ciepła, gazowana, zimna Branża: prywatnie Miejsce instalacji: kuchnia Forma finansowania: zakup Termin realizacji zlecenia: jak najszybciej ...\nLiczba dystrybutorów: 8 Rodzaj wody: Klient prosi o poradę Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: Klient prosi o poradę Branża: prywatnie Miejsce instalacji: kuchnia Forma finansowania: Klient prosi o poradę Termin realizacji zlecenia: jak najszybciej ...\nZlecenie na dystrybutor, 5 osób, Rzeszów\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana lub filtrowana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 5 Wymagania dotyczące wody: niegazowana, zimna Branża: prywatnie Miejsce instalacji: Dom Forma finansowania: Klient prosi o...\nZlecenie na dystrybutor, dzierżawa, do 10 osób, Wodzisław Śląski\nLiczba dystrybutorów: 2 Rodzaj wody: woda filtrowana Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: Klient prosi o poradę Branża: usługi biurowe Miejsce...\nPotrzebuję dystrybutora, zakup, 11 do 25 osób, Biłgoraj\nLiczba dystrybutorów: 3 do 5 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 11 do 25 Wymagania dotyczące wody: niegazowana, zimna Branża: usługi biurowe Miejsce instalacji: biuro, hala...\nPotrzebuję dystrybutora, zakup, do 10 osób, Lublin\nLiczba dystrybutorów: 2 Rodzaj wody: Klient prosi o poradę Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: ciepła, gazowana, niegazowana,...\nPotrzebuję dystrybutora, dzierżawa, do 10 osób, Bielsko-Biała\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: ciepła, zimna Branża: usługi biurowe Miejsce instalacji: biuro, recepcja Forma finansowania: dzierżawa Termin realizacji...\nZlecenie na dystrybutor, do 10 osób, Warka\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana lub filtrowana Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: ciepła, niegazowana, zimna Branża: prywatnie Miejsce instalacji: kuchnia Forma finansowania: Klient prosi o...\nPotrzebuję dystrybutora, zakup, do 10 osób, Zakopane\nSzukam dystrybutora, zakup, 3 osób, Białystok\nLiczba dystrybutorów: 3 do 5 Rodzaj wody: Klient prosi o poradę Dzienna liczba osób do obsłużenia: 3 Wymagania dotyczące wody: zimna Branża: prywatnie Miejsce instalacji: kuchnia Forma finansowania:...\nZlecenie na dystrybutor, dzierżawa, do 10 osób, Brusy\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: Klient prosi o poradę Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: ciepła, zimna Branża: usługi biurowe Miejsce instalacji: biuro, kuchnia Forma...\nSzukam dystrybutora, 5 osób, Aleksandrów Łódzki\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana lub filtrowana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 5 Wymagania dotyczące wody: zimna Branża: prywatnie Miejsce instalacji: dom Forma finansowania: Klient prosi o poradę Termin...\nZlecenie na dystrybutor, dzierżawa, 11 do 25 osób, Kołbiel\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 11 do 25 Wymagania dotyczące wody: ciepła, zimna Branża: instytucja edukacyjna Miejsce instalacji: biuro, Klient prosi o poradę Forma finansowania:...\nPotrzebuję dystrybutora, dzierżawa, 11 do 25 osób, Wałbrzych\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 11 do 25 Wymagania dotyczące wody: ciepła, zimna Branża: usługi biurowe Miejsce...\nZlecenie na dystrybutor, zakup, do 10 osób, Katowice\nSzukam dystrybutora, dzierżawa, do 10 osób, Płock\nSzukam dystrybutora, dzierżawa, 26 do 50 osób, Miejsce Piastowe\nLiczba dystrybutorów: 3 do 5 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: 26 do 50 Wymagania dotyczące wody: niegazowana, zimna Branża: przychodnia / szpital Miejsce instalacji:...\nPotrzebuję dystrybutora, dzierżawa, do 10 osób, Pilchowo\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: gazowana, niegazowana, zimna Branża: prywatnie Miejsce...\nZapytanie o dystrybutor, zakup, do 10 osób, Gliwice\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: woda źródlana Dzienna liczba osób do obsłużenia: do 10 Wymagania dotyczące wody: niegazowana, zimna Branża: prywatnie Miejsce instalacji: Weranda, stołówka Forma finansowania: zakup Termin...\nPotrzebuję dystrybutor, 11 do 25 osób, Bytom\nLiczba dystrybutorów: 1 Rodzaj wody: Klient prosi o poradę Dzienna liczba osób do obsłużenia: 11 do 25 Wymagania dotyczące wody: zimna Branża: handel Miejsce instalacji: recepcja Forma finansowania: Klient prosi o poradę Termin...\nWoda jest jedną z najciekawszych substancji występujących na ziemi. Zajmujemy się wodą od ponad 20 lat.Dostarczamy ją do klientów indywidualnych, firm, biur, szkół i przedszkoli na terenie Poznania. Polecamy zbiorniki 22l z...\nRozpoczęliśmy działalność od 2010. Nasza firma obsługuje zlecenia z obszaru miast takich jak Gdynia, Gdańsk, Rumia, Reda, Wejherowo, Lębork, Elbląg, Pruszcz...\nAquamo oferuje kompleksowe rozwiązania w zakresie zaopatrywania Ciebie, Twojego domu oraz Twojej Firmy w wodę pitną najwyższej jakości i tylko z certyfikowanych systemem HACCP rozlewni. Zdobywamy i utrzymujemy Klientów jakością wody i obsługi nie paragrafami w umowie. Oferujemy umowę na czas nieokreślony,...\nJesteśmy na rynku od 2008 roku. Obsługujemy klientów w segmentach Horeca, OCS, Vending, na terenie całej Polski. Dostarczamy kawy, herbaty i produkty instant. Sprzedajemy OCZYSZCZACZE POWIETRZA firmy V+...\nMacro System jest polską firmą działającą od 2002 roku w Warszawie. Jesteśmy jedną z wiodących firm na rynku uzdatniania i filtrowania wody pitnej. Od początku powstania firmy, jej celem jest oferowanie produktów do uzdatniania wody pitnej starannie dopasowanych do...\nNaturalna Górska Woda Źródlana Nasza woda znana na rynku pod marką Żywiec Perła jest naturalną wodą źródlaną o niskiej zawartości minerałów (316 mg/l). Takie parametry wody powodują, że oprócz wyśmienitego smaku, świetnie nadaje się do przyrządzania kawy...\nZajmujemy się dostarczaniem i obsługą bezbutlowych dystrybutorów wody do przedsiębiorstw. Działamy na terenie całej Polski. Obsługujemy zarówno mniejsze firmy usługowe jak i duże przedsiębiorstwa...\nSzanowni Państwo niezmiernie miło nam będzie przedstawić Państwu naszą ofertę w której będziemy chcieli zachęcić państwa do współpracy z naszą firmą. Firma NCoffee działa od 3 lat wcześniej jako Aquanati działamy na ternie Dolnego śląska nie jesteśmy korporacją ,ale małą lokalną firmą która chce...\nAustropol - Soki Sp. z o.o. od ponad 10 lat zajmujemy się produkcją i dystrybucją naturalnej wody Źródlanej w systemie 5 galonowym.Posiadamy szeroki wachlarz urządzeń dozujących wodą,...\nNasz zakres działania to uzdatnianie wody. Rozpoczęliśmy działalność od 1994. Obsługujemy Klientów z lokalizacji takich jak...\nWitamy Aqua Bella! Regionalny przedstawiciel Wody BonArt na Śląsku. Czy szukasz doskonałej jakośći wody dla swojego domu - rodziny? lub szybkich i niezawodnych dostaw wody i kawy do swojego biura? Aqua Bella dostarcza świeżą naturalną wodę źródlaną BonArt na terenie Górnośląskiego okręgu przemysłowego! Jeśli jesteś...\nCelem naszej firmy jest dostarczanie najwyższej jakości wody źródlanej, zarówno do klientów indywidualnych, jak i do firm, w sposób dla nich najdogodniejszy, na terenie woj. śląskiego i małopolskiego. Dostarczamy wodę źródlaną w...\nComputerWordSystemsPD to firma, która została założona w 2015 roku i ma na celu pomagać klientom bliżej zrozumieć zagadnienia informatyczne. Zajmujemy się głównie nowinkami technicznymi, naprawą sprzętów komputerowych jak i telefonów komórkowych. Potrafimy zrobić wszystko...\nKawosfera istnieje na rynku kawowym od 2008 roku. Nasza oferta obejmuje sprzedaż kawy, herbaty oraz sprzętu gastronomicznego. Od marca 2011 jesteśmy oficjalnym, autoryzowanym dystrybutorem ekspresów i młynków do kawy...\nOferujemy: Nowoczesne rozwiązanie dostawy wody Dystrybutory wody podłączone bezpośrednio do sieci Działamy na terenie całej Polski Bez butli, bez zamawiania, bez magazynowania Ekologiczne rozwiązanie Design atrakcyjny i nowoczesny Woda gazowana, zimna, pokojowa, gorąca Ultrafiltracja Woda...\nNasza firma działa na rynku dystrybucji wody od 13 lat. Dostarczamy wodę źródlaną ŹRÓDŁO ŻYWIEC i ŻYWIEC PERŁA w 18,9L butlach. Zajmujemy się również wynajmem i sprzedażą dystrybutorów sieciowych, filtrujących w systemie POU oraz butlowych w systemie 5-cio galonowym....\nJesteśmy bezpośrednim dostawcą na rynek dystrybutorów wody gazowanej. Nasza oferta obejmuje ponad 20 modeli dystrybutorów filtrujących wodę, podłączanych bezpośrednio do wodociągu. Jako bezpośredni importer, zapewniamy stałą dostępność urządzeń w naszym magazynie i krótkie czasy realizacji zamówień. Oferujemy także biurowe i domowe filtry do wody i...\nEden Springs w Polsce jest częścią Grupy Eden obecnej w 18 krajach i jednym z czołowych dostawców wody i kawy do firm i domów. W Polsce działamy od 1997 roku. Wierzymy, że świeża i bezpieczna woda oraz doskonała włoska kawa, to...\nNie rozwozimy butli z wodą, mamy alternatywne rozwiązanie. Oferujemy zarówno dzierżawę jak i sprzedaż dystrybutorów w kilku modelach i konfiguracjach. Dystrybutor filtrujący w cenie 55,00 złotych netto miesięcznie, serwuje wodę...\nOferujemy na sprzedaż wraz z dostawą wodę w butlach 18,9 litra. U nas możesz kupić wodę również bez podpisywania umowy, dodatkowo możemy wyposażyĆ KLIENTA w pompkę do wody - zakup na własność. Możesz kupić samą wodę oraz jeżeli...\nZapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą na wynajem bezbutlowych dystrybutorów wody. Zapewniamy pełną obsługę, dobór odpowiedniej filtracji wody...\nXHL dystrybutor do wody filtrowanej cena: netto 1250,00 zł., brutto 1537,50 zł. Opis dystrybutora do wody filtrowanej XHL Woda gorąca, zimna Wysokość 55 cm Szerokość 34 cm Głębokość 38 cm Waga 12 kg...\nMultiPro Small - DYSTRYBUTOR DOPASOWANY DO TWOJEJ POTRZEB RUHENS 2010 Small to dystrybutor marki WONBONG jako jedyny posiada technologię UVC LED co w połączeniu z trzystopniowym filtrem polskiej produkcji, zapewni Tobie nieograniczoną ilość świeżej pitnej wody do twojego domu...\nWarniki są wyspecjalizowanymi urządzeniami dostarczającymi wodę gorącą w dużych ilościach. Jest to rozwiązanie pożądane głównie na rynku horeca - restauracje, bary, kuchnie, hotele, pensjonaty, firmy...\nW naszej ofercie na akcesoria wody znajdą Państwo między innymi dystrybutory wody grzejąco- chłodzące oraz kubki do picia wody (rulon). Zaopatrujemy w systemy dystrybucji wody źródlanej: * firmy * biura * zakłady pracy * placówki medyczne * placówki...\nKoszt netto 19,90 to miesięczna dzierżawa za dystrybutor wody (ciepła/zimna woda). Woda Żywiec Perła w butlach 18,9l już od...\nNowość na 2019 r. Elegancki i nowoczesny dystrybutor wody gazowanej dla biura i domu. Zapewnia filtrowaną wodę do picia w trzech rodzajach: schłodzona niegazowana, schłodzona gazowana oraz gorąca. Nowoczesna, smukła...\nDystrybutor wody gazowanej Ruhens WHP-300 Soda z systemem ultrafiltracji Aquaphor Solo (woda gazowana /ciepła/zimna) - Nowoczesny, ekskluzywny dystrybutor charakteryzujący się świetnym wyglądem i najwyższą jakością wykonania. Model wyposażony w sterowanie dotykowe, elektroniczny wyświetlacz oraz podświetlanie komory poboru wody. Najwyższy model w...\nBez-butlowe dystrybutory wody stały się standardem. Z sukcesem zastępują dystrybutory butlowe. Dystrybutory bez-butlowe są bezwzględnie najwygodniejszą formą dozowania wody pitnej. Bezpośrednie podłączenie urządzenia do sieci wodociągowej zapewnia stały dostęp wody, bez konieczności uzupełniania lub wymieniania...\nObudowa: Stal Lakierowana Wymiary: 320 x 320 x 950 (mm) Producent: Chiny Wydajność grzewcza: 5l/h Czynnik chłodzący: R 134 Chłodzenie: 5°C -12° C Moc chłodzenia: 112 W [3l / h] Termostat: 92°C - 97°C Moc grzejna: 800W Napięcie: 220V / 50Hz Zbiornik ciepłej wody: Tak Dostępność Produktu: DOSTĘPNY Opis: Urządzenie posiada lodówkę...\nOferujemy urządzenia do dozowania wody takie jak dystrybutory z funkcją grzania i chłodzenia wody. Podgrzewacze do wody, które posiadają funkcję grzania wody. Ponadto...\nFILTRY DO WODY RO-7 Z POMPĄ WSPOMAGAJĄCĄ z wbudowaną membrana Pentair 100 gpd z wbudowanym jonizatorem AIFIR Budowa filtra do wody RO-7 Z POMPĄ WSPOMAGAJĄCĄ wyposażonego w 7-stopniowy system opiera się na technologii Systemu...\nDYSTRYBUTOR DO WODY RHUENS SODA + BUTLA Z GAZEM CO2 - 4 kg + REDUKTOR NASYCENIA GAZU + podajnik na kubeczki + 100 szt. kubeczków plastikowych Dystrybutor RHUENS SODA z wyświetlaczem podaje wszystkie rodzaje...\nSzybka, miła i profesjonalna obsługa. Zero problemów. Pozdrawiamy Panów od montażu :)\nKupię wyposażenie firmy i biura Poznań\nZlecenia na zaopatrzenie w wodę Poznań\nKupię środki czystości Poznań


Fiat Focus 2003 Nowy Sącz ogłoszenia\nFiat Focus » Nowy Sącz\nFORD FOCUS 1,8 TDCi rocznik 2003 (pazdziernik)\nBadanie techniczne wazne do 09.10.2010.\nUbezpieczenie (OC+AC) wazne do 26.05.2010.\nSamochod bezwypadkowy, zakupiony w salonie, serwizowany, zadbany.\nW czase eksploatacji jedna naprawa podczas gwaranacji (EGR), po naprawie bez zarzutow do dzis.\nPodczas okresowych przegladow jedynie wymiana materialow eksploatacyjnych\n(olej, filtry, plyny, wycieraczki, itp.)\nOstatnio wymienione tarcze hamulcowe, akumulator, i pelny okresowy przeglad.\nPojazd zadbany, tankowany wylacznie na stacjach Schell.\npodgrzewana przednia szyba (rewelacja w zimie)\npodgrzewane koncowki spryskiwaczy\nRadio+CD z MP3\nCena: 19 400 zł do negocjacji\nTelefon komórkowy: 603858300\nz dnia 2009-10-08\tFiat Seicento 2002\t» Kraków W cenie opony zimowe oraz blokada kierownicy., pierwszy właściciel, immobiliser, kupiony w salonie, elektryczne szyby, bezwypadkowy, książka serwisowa, radioodtwarzacz, lakier metalik, kolor: pomarańczowy, liczba drzwi: 3.


Wałbrzych. Było klepisko. Będą parking, skwer i plac zabaw - Dziennik Wałbrzych\nDodano: 2 marca 2021 10:19\nTematy: dolnośląskie dolny śląsk drogi inwestycje parking remont rycerska wałbrzych\nDodatkowe miejsca parkingowe oraz miejsce rekreacji z placem zabaw powstaną na placu przylegającym do ulic Kilińskiego i Rycerskiej w centrum Wałbrzycha. Projekt pochłonie blisko cztery miliony złotych. Remont zakończy się późną wiosną.\n– Do końca maja wykonawca zobowiązał się zrealizować projekt, w którym będą piękne drzewa, miejsca postojowe, plac zabaw, a więc cały ten plac, czy ulica Rycerska nabierze zupełnie nowego, kompletnego, rewitalizowanego charakteru – przyznaje Roman Szełemej Prezydent Wałbrzycha.\nDocelowo ma tu powstać miejsce z elementami pro ekologicznymi, w którym będzie można odpocząć. W projekcie jest także przestrzeń na ewentualne spotkania plenerowe znajdującej się nieopodal galerii BWA. Pojawią się także dodatkowe miejsca parkingowe, które będą elementem funkcjonującego przy ulicy Rycerskiej parkingu.\nPo zimowej przerwie to nie jedyne prace, które ruszyły w Wałbrzychu. Pełną parą ruszyły również prace przy budowie obwodnicy miasta. Tu główny front robót jest w okolicach placu Grunwaldzkiego czy Żeromskiego. Trwają także przygotowania do remontu ulicy 1go Maja na Sobięcinie. Przypomnijmy, to ostatnia, duża droga, która będzie remontowana w mieście.\nPrace trwają także na ulicach Dunikowskiego czy Niepodległości.\nPrzebudowa placu przy ulicy Rycerskiej. fot. DAI / Dziennik Wałbrzych


Wojtek Mazolewski Quintet z utworami K. Komedy na Jazzonaliach\nDodano: 30.06.2020 09:56\nWojtek Mazolewski Quintet z utworami Krzysztofa Komedy pojawił się w programie przeniesionego z maja na październik festiwalu Jazzonalia 2020.\nStacey Kent odwołuje trasę koncertową w 2020 roku, ale zobaczymy ją podczas 28. Jazz Festival Jazzonalia, 23 maja 2021 (bilety do kupienia już wiosną): - Obecnie wszyscy żyjemy w bardzo burzliwym czasie. Nikt z nas nigdy nie doświadczył ogólnoświatowej pandemii – mówi Stacey. - Po wielu przemyśleniach, dla Waszego dobra, jak i nas samych, podjęliśmy decyzję o przełożeniu trasy. Wierzę, że 2021 przyniesie ze sobą szczepionkę i nowe leki do leczenia wirusa. Bądźcie bezpieczni, trzymajcie się ciepło, powiedzcie przyjaciołom i rodzinie, jak bardzo ich kochacie. Słuchajcie dalej muzyki. Poradzimy sobie z tym! Do zobaczenia w 2021 roku!\nJeśli nie Stacey Kent to zatem kogo posłuchamy, 24 października, podczas Jazzonaliów 2020? Do festiwalowych gwiazd dołącza Wojtek Mazolewski Quintet z utworami Krzysztofa Komedy: „Dawno żaden polski zespół jazzowy nie wzbudzał tak pozytywnych emocji i nie przyciągał na koncerty takiej liczby fanów!” – pisze o Mazolewskim Portal JazzSoul.pl. Oczywiście 24 października zobaczymy także zapowiadanych już: fenomenalną 18-latkę, saksofonistkę Marę Wajdzik oraz pianistę jazzowego i kompozytora o wielkim dorobku i jeszcze większych planach – Pawła Kaczmarczyka. A 25 października koncert najbardziej jazzowego z jazzowych wokalistów – Wojciecha Myrczka oraz generała polskiego jazzu Jana Ptaszyna Wróblewskiego z sekstetem.\nCzytaj więcej na temat:Jazzonalia 2020, Mazolewski,


Tragiczny wypadek w Zalesicach. Motocyklista zginął na miejscu - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nPolicja KMP PiotrkówK.Czapczyk Czwartek, 27 maja 20212047222\nW czwartek po godzinie 9:00 piotrkowska KMP otrzymała zgłoszenie o zdarzeniu drogowym z udziałem motocyklisty przy ul. Południowej w Zalesicach.\n- Ze wstępnych ustaleń funkcjonariuszy wynika, że kierujący motocyklem honda z niewyjaśnionych przyczyn zjechał z drogi, a następnie uderzył w drzewo i ogrodzenie. Pomimo reanimacji 37-latek poniósł śmierć na miejscu. Policjanci pod nadzorem prokuratury wyjaśniają dokładne okoliczności tego tragicznego w skutkach wypadku - informuje asp. Izabela Gajewska, oficer prasowy piotrkowskiej KMP.\nTo kolejne tragiczne zdarzenie na drogach Piotrkowa i regionu w ostatnich dniach. W związku z tym policja zwraca się z apelem do wszystkich zmotoryzowanych uczestników ruchu drogowego. - Prosimy kierowców o bezpieczną i ostrożną jazdę, a także o dostosowanie prędkości do warunków panujących na drodze. Przed podróżą zadbajmy również o swój stan psychofizyczny. Jeżeli czujemy zmęczenie czy znużenie pozwólmy sobie na chwilę odpoczynku. Brawura i pośpiech na drodze może wiązać się z nieodwracalnymi w skutkach zdarzeniami - podkreśla asp. Gajewska.\n~goć_gosc (Gość)27.05.2021 20:04\nNa pewno jechał za szybko i na pewno bez uprawień, a do tego nie swoim moto - nie zdziwiło by mnie gdyby był pod wpływem % mimo, że była dopiero 9 rano ..\nWcześniej w tym miejscu na drodze, stała zielona beczka-usługi asenizacyjne- być może ktoś wyszedł z zza auta, a kierujący odruchowo odbił na pobocze albo brak umiejętności i za duża prędkość przy omijaniu i nieszczęście gotowe\nPiotrkowianin 03.06.2021 18:22\nnajgorszą relację liczby wypadków drogowych i mieszkańców odnotowano dla następujących powiatów i miast na prawach powiatu:\n~zniesmaczony (Gość)28.05.2021 22:08\n"A jak zgłaszałam na krajowej mapie zagrożeń bezpieczeństwa, że w Zalesiach jeżdżą jak szaleni i niesprawnymi maszynami rolniczymi to policja nie mogła nikogo złapać ...". Motocykl Honda maszyną rolniczą??? Nie ośmieszaj się, i nie pisz bredni.\n~gosc1 (Gość)30.05.2021 06:45\nRano Zamiejską, Świerczowską jeździ gość cordobą zieloną po "wczorajszym" i nic.\n~... (Gość)28.05.2021 12:23\nWszystkich, którzy nie byli na miejscu wypadku prosiłbym o zachowanie swoich bezpodstawnych i nic nie wartych komentarzy dla siebie. Nikt z was nie wie co tam się dokładnie wydarzyło. To co piszecie nie ma nic wspólnego z prawdą, a rani tylko rodzinę, która i tak przeżywa ogromną stratę.\n~goć_gosc (Gość)28.05.2021 20:45\nA jak zgłaszałam na krajowej mapie zagrożeń bezpieczeństwa, że w Zalesiach jeżdżą jak szaleni i niesprawnymi maszynami rolniczymi to policja nie mogła nikogo złapać ...\n~go?ć_gosc (Gość)27.05.2021 22:25\nSam stan drogi w tym miejscu mowi wiele do życzenia\n~go?ć_gosc (Gość)27.05.2021 20:22\nNa szczescie jechal sam i nikt inny nie ucierpial.Mial los w swoich rekach,nie szanowal zycia,sam jest winny .\n~Dawidoff (Gość)27.05.2021 13:20\n~go?ć_gość (Gość)27.05.2021 19:04\nChyba za wolno jechał


Aleja Kwiatowa - blog ogrodowy, ogrodniczy, usługi ogrodnicze: Koronki...koroneczki - czyli ważny element w stylu retro\nPosted by Aleja Kwiatowa on grudnia 30, 2014\nUnknown 30 grudnia 2014 13:50\nKoronki..koroneczki...cudne sploty, które nigdy nie wyjdą z mody:)\nKamilla 30 grudnia 2014 14:49\nKOcham koronki i z wielka przyjemnoscia popatrzylam na te wszystkie cudenka:) Pozdrawiami zycze wszystkiego dobrego w Nowym roku:)\nIzula 31 grudnia 2014 01:19\nStyl retro to nie do końca moja bajka. Chociaż gdybym miała drewniany domek na wsi to myślę, że bym się na coś takiego zdecydowała. W mieście do mnie nie przemawia.\nPawanna 31 grudnia 2014 02:47\nPiękności! Kocham koronki, to takie ulotne piękno.\nSerdeczności zostawiam na cały Nowy Rok:)\nEla 31 grudnia 2014 07:54\nPiękne ! Na Nowy Rok życzę wszystkiego najlepszego, szczęścia i samych radosnych dni w życiu !\nUnknown 31 grudnia 2014 08:25\njak mgła piękne, intrygujące nostalgiczne ,delikatne , tajemnicze ..pewnie mają jeszcze parę zalet koronki. Pozdrawiam i życzę naj naj w Nowym Roku\nChrabąszczyk 31 grudnia 2014 10:36\noj marzy mi się taka koronkowa zazdrostka na oknie :)\nMonika 1 stycznia 2015 03:57\nWłaśnie koronki naprawdę prezentują się okazale i fajnie wykorzystać je w domu. Jednak pytać chyba trzeba fachowców jak wygląda proces przygotowania takiej koronki w domowych warunkach? Moja babcia za życia lubiła się bawić takimi sprawami, to chyba było ostatnie pokolenie które metodami chałupniczymi wykonywało olśniewające koronki. niestety po wielu latach nie nadają się do użytku a szkoda\nAnonimowy 8 maja 2018 01:38\nPiękne są Twoje koronki. Sama lubię takie rzeczy i lubię je też robić sama. I nie mówię tego tylko o koronkach, ale też o innych dekoracjach. Dzięki temu mój dom wygląda naprawdę niepowtarzalnie. Ostatnio kupuję rośliny sztuczne i trochę z nimi eksperymentuję.\nMonika 10 października 2019 13:16\nMyślę, że takie dekoracje sprawdzą się szczególnie w sypialni, nadadzą jej niepowtarzalnego, intymnego klimatu. Jeśli chodzi zaś o łóżka, materace, kołdry to szeroki wybór znalazłam w https://senpo.pl/nasze-salony/senpo-warszawa-home-concept/ i szczerze polecam.


Nowa Škoda Superb Combi – oficjalne zdjęcia producenta | Autokult.pl\nŠkoda zaprezentowała najnowszą odsłonę swojego rodzinnego krążownika Superb Combi, ale na razie tylko na zdjęciach. Auto ma imponujące możliwości przewozowe.\nNajnowsza Škoda oczywiście nie zaskakuje wyglądem skoro widzieliśmy już liftbacka. Wersja Combi oferuje jednak imponującą przestrzeń ładunkową, mieszczącą 660 litrów. Do tej pory bagażnik Superba Combi mieścił 633 litry. Po złożeniu oparć kanapy uzyskujemy prawie 2 metry sześcienne przestrzeni, a konkretnie 1950 litrów. Samochód zadebiutuje podczas salonu samochodowego we Frankfurcie, który odbędzie się w dniach 17–27 września.\nNowy Superb Combi ma identyczny rozstaw osi jak liftback i pewne jest, że zostanie wyposażony w te same jednostki napędowe, które obejmują gamę benzyniaków 1,4 TSI oraz 2,0 TSI, a także diesle 1,6 TDI oraz 2,0 TDI.\nCena minimalna nowego Superba to 79 500 zł. Jeżeli dopłata za wersję kombi wynosząca obecnie w starym modelu 900 zł (do wersji Active) nie ulegnie znaczącej zmianie, to można przypuszczać, że nowy Superb Combi będzie kosztował niewiele ponad 80 000 zł. Można się więc spodziewać, że nowy, zdecydowanie lepiej wyglądający model będzie się cieszył dużym popytem, gdyż stanie się najatrakcyjniejszym cenowo dużym kombi na rynku. Od 2009 roku Škoda sprzedała ponad 200 000 egzemplarzy Superba Combi, co stanowi prawie 35-procentowy udział w tym modelu.\nNowa Škoda Superb Combi — zdjęcia przedpremierowe\nEnergia odzyskiwana z opon. Oto kolejne podejście W Motors Lykan Supersport – 1000 KM dla szejków Mach7 Motorsports Falcon – nowy supersamochód z USA [Aktualizacja] Samochód sportowy roku 2010 wg Czytelników i Redakcji Autokult.pl Zakamuflowany Ford Fiesta vs śnieg - facelifting nadchodzi Suzuki Authentics - pierwsze wizualizacje nowego konceptu Sébastien Ogier i Thierry Neuville w Hyundaiu? Sprint 0-100 km/h, czyli które auto jest najszybsze? Ferrari rozbudowuje fabrykę F1 w Maranello Zenos E10 – oficjalna premiera Jaguar pokazał elektrycznego I-Pace'a. Byłby doskonały, gdyby nie cena Aston Martin Lagonda: zobacz go na nowych zdjęciach!


My little world: maja 2017\nByłam dziś rano - rano, czyli około południa - odebrać moje paczki z paczkomatu. Byłabym po południu, ale dostałam powiadomienie wcześniej niż się spodziewałam, że dostanę, i miałam sporo czasu do powrotu siostry i taty do domu, to poszłam. Właściwie to pojechałam, bo nie miałam ochoty iść, to sprawdziłam sobie autobusy. Uwinęłam się w 40 minut.\nNa utrzymaniu mojego wyjścia - a przynajmniej jego celu - w sekrecie zależy mi, bo o ile do bransoletek i zegarka mogę się przyznać w miarę bez problemu, nawet sobie ubiorę jutro zegarek i jedną z bransoletek, jak będę jutro jechać z siostrą do Bytomia i w rozmowie wyjdzie, skąd je mam, ale jakby rodzinka wyczaiła, że kupiłam Wybaczcie mi, to by mnie chyba wykopali z domu. No dobra, może by mnie nie wykopali, ale wystarczająco dużo wstydu najadłam się w życiu w związku z nabytymi przeze mnie książkami o "dziwnej" tematyce.\nDobra, bo ja tak opowiadam, a jeszcze nie zaprezentowałam bliżej, co takiego nabyłam. Jakby mi się chciało, to nagrałabym filmik z unboxingiem czy coś (bo marzenia o YT do końca mi jeszcze nie przeszły, zresztą i tak wrzucałam tu czasem filmiki), ale że mi się nie chciało, to zrobiłam tylko seszyn profeszyn i oto efekty:\nSzczerze mówiąc to okładka mi się średnio podoba, ale przebrnęłam już przez kilka stron i całkiem dobrze się czyta (pewnie głównie dlatego, że temat mnie interesuje, ale to już swoją drogą).\nPewnie widać, że zdjęcie samej tarczy zrobiłam o innej porze niż zdjęcie całości, ale dopiero przy zgrywaniu zdjęć na kompa zorientowałam się, że jest średnio widoczna, a przecież jest najważniejsza w tym wszystkim. Ogólnie to zegarka w sumie nie potrzebowałam, ale znalazłam ten i stwierdziłam, że hasło o podążaniu za snami jakoś dodaje mi otuchy, to kupiłam. I przy okazji nie będę musiała biegać i wymieniać baterii, jak mi padnie w tym (nawet nie wiem, ile to kosztuje, ale już pewnie bardziej opłacałoby mi się kupić nowy - dałam tylko 14 zł), tylko będę nosić jako ozdobę.\nA tę bransoletkę znalazłam w sumie przypadkiem, przy szukaniu innej. Chciałam sobie jakieś dwa-trzy temu, jak zaczęłam odświeżać sobie Igrzyska Śmierci, kupić bransoletkę z kosogłosem, ale stwierdziłam, że siostra by mnie za to zabiła, bo od niej z kolei dostałam zegarek i przypinkę z kosogłosem i od trzech lat i tak tego nie noszę. W końcu zrezygnowałam, ale pustka pozostała, a ta bransoletka była w proponowanych, to zamówiłam. Było więcej w podobnym stylu i w sumie wszystkie ładne, ale ja lubię, jak to, co noszę, coś znaczy, to wzięłam taką ze znakiem zodiaku.\nMotyw węża mi się zazwyczaj średnio podoba, ale ta bransoletka - również wybrana z proponowanych wzorów - skojarzyła mi się z tym teledyskiem:\na że i teledysk, i samą piosenkę po prostu kocham, i jeszcze ma związek z moim znakiem zodiaku, to wzięłam. O ile zegarek i pierwsza bransoletka będą na co dzień, to ta będzie na specjalne okazje, bo jakaś taka za bardzo... odświętna? Wydaje mi się, że jakoś tak nie wypada się do niej przyzwyczajać.\nA w sprawie ręki, na której bransoletki i zegarek będą noszone - padło na prawą. W drodze do paczkomatu trochę to rozkminiałam, ale potem stwierdziłam, że zaufam instynktowi i będę nosić na tej ręce, na którą odruchowo założę zegarek. Założyłam na prawą i niech tak już zostanie.\nO, jeszcze a propos tej piosenki. Banks, czyli wykonawczyni, mówi, że piosenka jest ogólnie o toksycznym związku, w którym była i z którego się wyrwała, i że ta toksyczność to być może z powodu tego, że oboje - ona i jej partner - są spod tego samego znaku zodiaku, czyli spod Bliźniąt. Po znalezieniu tych informacji (szukałam, bo chciałam wiedzieć, co tak właściwie znaczy tytuł) stwierdziłam, że jak kiedyś będę miała chłopaka, który będzie spod Bliźniąt tak jak ja i będzie mnie denerwował, to z nim zerwę tą piosenką. Albo będę nią spamować w social mediach już po zerwaniu. Brzmi jak dobry plan.\nA tak w ogóle to mam takie dziwne wrażenie, że tegoroczne wakacje są i będą nudne. Nie żebym narzekała na brak zajęć, chwilowo zdaję się mieć na ten czas więcej perspektyw niż nawet rok temu czy dwa lata temu, ale chyba brakuje mi jakiejś takiej emocji. No bo dwa lata temu diametralnie zmieniłam swój blogowy imicz i to było takie fajne, rok temu był list (+ olimpiada i przygotowania do ślubu siostry), a teraz co? Nie ma nic takiego, co miałabym przeżyć sama ze sobą i dla siebie i co miałoby być takie euforyczne. Niby jest wizja wyjazdu do Krakowa, ale to jest bardzo niepewne i w sumie nie chcę się nastawiać niepotrzebnie. A może właśnie powinnam? W końcu podążanie za marzeniami i te sprawy... Poza tym chyba jak bardzo będę chciała, to bardziej prawdopodobne będzie, że to się zdarzy, prawda? Nawet jak nikogo nie spotkam, to przynajmniej się posnuję po okolicy i takie tam.\nJestem między młotem a kowadłem, bo jak zaczynam w tej sprawie myśleć pozytywnie, to paradoksalnie zaczynam się denerwować, a jak nie myślę wcale, to mi się automatycznie nudzi. Biednemu to zawsze wiatr w oczy.\nDobra, idę, bo jutro muszę wstać trochę wcześniej, żeby zdążyć się ogarnąć przed wyjściem na autobus - niby choroba mi odpuszcza, ale poranki są najgorsze i czuję się jak kupa, a oporządzanie się wcale nie trwa krócej - a mam jeszcze jedną rzecz do zrobienia w necie.\nZdaje się, że ta choroba, którą przechodzę i o której pisałam ostatnio przybrała najłagodniejszą możliwą formę. Ewentualnie najgorsze przetrwałam, samej do końca o tym nie wiedząc. No i nauczona doświadczeniem poradziłam sobie jakoś z jej zwalczaniem.\nChodzi mi o to, że w sumie dopiero dzisiaj, czyli jak już jestem prawie zdrowa, moja rodzinka się tak do końca zainteresowała, jak się czuję, i to właściwie tylko dlatego, że puścił mi się katar i jak wstałam rano, żeby zamknąć drzwi za siostrą, to się trochę osmarkałam. Ale za to nie boli mnie już tak głowa i w ciągu dnia nie dokucza mi tak gardło. Niby rano mnie bolało po całej nocy, ale w ciągu dnia już go tak nie czuję. Nie wiem tylko, jak to jest z moją temperaturą. Nawet dziś jeszcze miałam podwyższoną (36,9 to niby nic, ale jednak zazwyczaj mam taką podręcznikową). No ale wezmę sobie jeszcze tabletki na noc (które zresztą biorę od soboty, i nikt się nie zorientował) i jutro-pojutrze powinno być całkiem okej.\nOgólnie to chyba nie wyglądałam tak źle przez te kilka dni, bo nikt nie zwrócił mi uwagi, a gdyby nie to, że wpieprzam tabletki na ból głowy i gardła i jeszcze dziś rano wstałam zasmarkana, to chyba w ogóle by to przeszło bez echa. Poza tym jakaś taka dumna z siebie jestem, że sobie poradziłam i tak naprawdę wiedziałam, jak się wyleczyć, bo gdybym nie brała tych tabletek, to chyba jednak kiepsko bym wyglądała.\nZauważyłam, że choroba lubi mnie dopadać w dziwnych terminach. Ostatnim razem byłam chora akurat w ferie (ale przynajmniej nie opuszczałam lekcji przed maturą), a na przykład w trzeciej gimnazjum byłam chora w ostatnim tygodniu szkoły i byłam wtedy w szkole tylko przez godzinę, dzień przed zakończeniem roku na próbie akademii (potem wychowawczyni sama posłała mnie do domu, bo byłam osmarkana i było widać po mnie gorączkę xD). A teraz co? Nie dość, że koniec maja, to jeszcze wakacje, a ja narzekam, że mnie boli.\nAle udało mi się uniknąć uziemienia. Dzisiaj - mimo swojego nieidealnego stanu - poszłam z siostrą na zakupy, bo z kolei ona była po badaniu dna oka i prawie nic nie widziała, to ją kierowałam. Dobrze, że się wywinęłam, bo prawdopodobnie już jutro będę mieć do odebrania dwie paczki - z książką i jeszcze z dwiema bransoletkami i zegarkiem, bo sobie zamówiłam. Przynajmniej będę mogła bez problemu po nie pójść. Trzeba tylko rozkminić, na której ręce będę to wszystko nosić, bo chcę na jednej, ale mam problem z zegarkiem. Teoretycznie powinnam nosić na lewej, bo jestem praworęczna, ale jak ostatnim razem miałam zegarek (czyli około trzech lat temu), to nosiłam na prawej, bo osoba, która mi w tym czasie imponowała, mimo praworęczności nosiła zegarek na prawej ręce (inna sprawa jest taka, że ta osoba była jedną z pary jednojajowych bliźniąt - byli nie do rozróżnienia, jak miałam obie osoby przy sobie to miewałam problem z rozpoznaniem - i wysnułam teorię, że to właśnie dla rozróżnienia, kto jest kto. Nigdy się nie potwierdziło, bo u tej drugiej osoby nie poczyniłam obserwacji, ale to już w sumie nieważne). To nie było aż takie niewygodne, jak mi się przedtem wydawało. Muszę się zastanowić.\nTak jak kiedyś dzięki Szkole nauczyłam się czegoś nowego, tak wczoraj podbudowałam swoje ego, bo się okazało, że jednak coś pamiętam z historii z własnej kariery edukacyjnej. xD Jakaś klasa miała mieć na sprawdzianie z historii pytanie o akt supremacji, i ja tak siedzę i myślę: Czy to nie jest nazwa tego jak się Anglia wyłączyła spod władzy papieża? No i faktycznie - według cioci Wikipedii akt supremacji to ustawa uchwalona przez parlament angielski w roku 1534, która przyznała władcy Anglii tytuł głowy Kościoła anglikańskiego oraz uniezależniła faktycznie angielskie duchowieństwo od papiestwa. Czyli jednak wyniosłam ze szkoły coś więcej niż trzy świadectwa, nagrodę książkową, kilka długopisów i dziwne żarty, fajnie.\nTak sobie myślałam, co jeszcze chciałam dziś napisać, i już wiem. Dzisiaj po raz czwarty w życiu oglądałam Złoto dla Zuchwałych. Najpierw żałowałam swojej decyzji i byłam skłonna wyliczyć, ile odcinków Szkoły w tym czasie mogłabym obejrzeć, ale po kilkunastu minutach okazało się, że to jednak jest jeden z tych filmów, które mogę oglądać w nieskończoność. Tylko końcówka już nigdy nie będzie taka sama. Na początku maja zobaczyłam Karla-Ottona w sombrerze i mi to zmieniło światopogląd. W sumie to nie mam jakiejś wielkiej traumy, ale niestety to jest jedna z rzeczy, które nie dość, że są nie do odzobaczenia, to jeszcze się przypominają w najgorszych momentach. Także tego.\nTo już chyba tyle, więc na koniec wrzucę tylko nutkę, którą znam dopiero od wczoraj (to znaczy piosenkę znałam już dawno, ale wczoraj zachciało mi się słuchać remixów), ale już pokochałam.\nSprawa jest taka, że chyba jestem chora. Od wczoraj wieczora (czyt. ok. 22-23) boli mnie gardło, i to tak, że wprowadziło mnie w ten dziwny stan, w którym nie smakuje mi woda z butelki. Normalnie wody potrafię wypić ponad dwa litry dziennie, a jak jestem chora, to mi się chce rzygać po kilku łykach i właśnie dzisiaj mnie cofało, jak miałam wypić pół szklanki. Na szczęście ratuje mnie ten sok ze szklanych butelek, który dolewa się do wody/herbaty, żeby smakowała na owocowo, bo takie rzeczy mogę w swoim stanie pić.\nNajgorsze jest to, że nie jestem jakoś obłożnie chora, bo normalnie wstałam z łóżka i mogłam funkcjonować, nie mam też gorączki (rano miałam podręcznikowe 36,6), ale praktycznie cały czas czuję swoje gardło (w ciągu dnia aż tak nie bolało, chociaż nie przeszło całkowicie), plus boli mnie trochę głowa, ale to akurat może być kwestia niewyspania (spałam około pięciu godzin, zwykle śpię co najmniej sześć) i tego, że jechałam dziś samochodem.\nPrzyznałabym się w domu, że czuję się chora i poleżała jeden dzień w łóżku, ale boję się, że uziemi mnie to na dłużej, niż bym chciała, a będę miała w tym tygodniu książkę do odebrania. Poza tym chyba nie wyglądam na chorą, bo moja mama albo siostra zwróciłyby uwagę na to, że jestem inna niż zwykle. Czyli chyba jednak nie jest źle...\nPoszłam obwiązać sobie szyję szalikiem - może to siła sugestii, ale rano mi to pomogło, za chwilę wezmę sobie też pastylkę na gardło i może dożyję do jutra.\nJak wracaliśmy z tatą, siostrą i szwagrem do domu od babci, to wywiązała się rozmowa na temat mojego oglądania Szkoły - w sumie przyznałam się już wcześniej, ale w samochodzie wyszło na jaw, że moim osiągnięciem jest nieprzekroczenie liczby 3 odcinków na dzień, plus na pytanie taty "A ty coś czytasz w te wakacje?" odpowiedziałam "Tak, opisy odcinków". Potem poprosiłam, żebyśmy o tym nie rozmawiali, bo mnie jest samej z siebie głupio, że oglądam Szkołę, a miałam takie ambitne plany na te wakacje.\nAle to nie jest tak, że ja z tego serialu nic nie wynoszę. Dowiedziałam się z jednego odcinka, kiedy była katastrofa lotnicza na Gibraltarze, bo w sumie nie wiedziałam, a jak raz była w serialu lekcja historii, to data była wypisana na tablicy i z ciekawości sprawdziłam, co się stało w tym dniu. I teraz będę pamiętała.\nJakby choroba i Szkoła to było mało, dopadła mnie jeszcze gastrofaza. No, może nie do końca, bo dzisiaj jadłam normalnie, jeżeli nawet nie trochę mniej niż zwykle, ale mam ogromną ochotę na śmieciowe jedzenie. Mogłabym nawet w poniedziałek pojechać do Bytomia albo Katowic tylko po to, żeby pójść do McDonald's albo jakiejś pizzerii i się nawpieprzać. Teoretycznie jest to możliwe do zrobienia, ale nie wiem, czy mi się będzie chciało ruszyć dupę z domu. Może jutro będę zdrowsza, to ocenię, czy będę mogła coś planować.\nDobra, to ja idę dalej oglądać Szkołę, bo dzisiaj wygrałam los na loterii i moja ulubiona postać ma duży udział w drugim odcinku pod rząd. A potem spać, muszę odespać ostatnią noc.\nOd paru dni zapominam napisać o najważniejszym, czyli o tym, że 12 czerwca zaczyna się druga edycja Projektu Lady. ❤ Tak długo na to czekałam! Trochę się boję, że tę drugą edycję będzie się źle oglądało - właśnie przez to, że jest druga i będzie pewnie trochę inna od pierwszej, ale i tak się cieszę.\nPrzynajmniej może mi to umili perspektywę spędzenia kolejnych kilku dni w inny sposób, niż się spodziewałam. Generalnie miałam być od czwartku przez tydzień sama z tatą w domu, co - jak możecie się domyślać z tego, co pisałam już wcześniej - oznacza tak naprawdę bycie w domu samej, bo do popołudnia tata pracuje, a potem i tak każde siedzi w swojej bazie i robi co chce. Tymczasem okazuje się, że siostra ma coś do pozałatwiania u lekarzy i jeszcze gdzieś tam i najpierw przyjedzie ze szwagrem na weekend, a potem zostanie na kilka dni z nami. Czyli czas typowej samotności mi się drastycznie skróci, bo niby siostra gdzieś tam będzie chodzić, ale jak już będzie w domu, to wypadałoby siedzieć obok. No dobra, z tym, że mi się samotność skróci, w sumie aż takiego problemu nie mam, tak samo cieszę się, że siostra nas odwiedzi, ale to oznacza, że będę na długie okresy odcięta od swoich zajęć, czyli od oglądania Szkoły i innych bzdet w Internecie czy nawet od czytania. Ech, ciężkie życie. Ale dam radę!\nA w to oglądanie Szkoły tak się wkręciłam, że masakra. Nawet nie wiem, kiedy te odcinki przelatują. Chyba się uzależniłam - i to w takim stopniu, że mi się dziś aktorzy z serialu śnili.\nPoza tym przyznałam się dziś mamie, że chciałabym pojechać do Krakowa. Powód przemilczałam. Rozmowa zaczęła się w ogóle od tego, że mama powiedziała, że pojedziemy może na parę dni do kuzynki pod Kraków, na co ja przyznałam, że chciałam pojechać do Krakowa w sensie do miasta. Mama zaproponowała, że w razie czego mogłabym pojechać z kuzynką do miasta i pozwiedzać, kiedy ona będzie w pracy, a potem wrócić. I ten pomysł nie jest zły, jest nawet bardzo dobry, namieszał mi tylko trochę w głowie. Uwaga, przygotujcie się na długi wywód.\nTo jest tak, że chciałam jechać do Krakowa na spektakl, w którym gra Jan Mancewicz, bo on jest też aktorem teatralnym, wtedy mogłabym zobaczyć go na żywo i w ogóle, nie mam tylko terminu, bo spektakle rozpisane są do końca maja. No i ten plan ciężko byłoby zrealizować przy moich środkach, bo oznaczałoby to albo zostanie na noc w Krakowie, albo powrót do domu na noc; nie sądzę, żeby moi rodzice zgodzili się na taką wyprawę w samotności, a też nie do końca chcę się przyznawać, o co chodzi (gdybym była sama, to mogłabym przemilczeć wyjście do teatru, a jakbym miała być z kimś, to jednak trzeba tego kogoś wtajemniczyć). Teoretycznie opcja z wyjazdem do Krakowa na kilkogodzinne snucie się po mieście nie jest zła, istnieje nawet szansa, że pozwoliłoby mi to na realizację mojego marzenia, no ale powiedzmy, że idę sobie ulicą i widzę, że naprzeciwko mnie idzie Mancewicz. I co? Jak jest taka szansa, to wypadałoby podejść, coś powiedzieć, może nawet zapytać o autograf czy zdjęcie. Ale co ja bym mu miała powiedzieć? Nawet jedno sensowne zdanie mi nie przychodzi do głowy. A gdybym miała spróbować podejść do niego po spektaklu, to wtedy można coś powiedzieć o roli i takie tam. Pomyślałam jeszcze o odwołaniu się do metody znanej nam z zeszłego roku, czyli formy pisemnej, ale nie ratuje mnie to przed brakiem czegokolwiek mądrego, co mogłabym powiedzieć.\nNajrozsądniejszym rozwiązaniem wydaje mi się wyjazd z rodzicami do kuzynki i skorzystanie z opcji snucia się po Krakowie przez kilka godzin, modląc się o to, że może jednak bym go spotkała i może by mnie oświeciło, co powiedzieć. I to by było tyle na te wakacje. Potem mogłabym się z kolei modlić o fajnych znajomych na studiach, w sensie takich, którzy z jednej strony są w miarę ogarnięci, żeby nie było strach jechać z nimi dalej niż z uczelni do domu, a z drugiej strony trochę zakręceni, żeby nie było mi głupio zapytać o wspólny wyjazd do Krakowa z zaznaczeniem, że w moich planach jest pójście do niszowego teatru na dziwną sztukę z powodu aktora znanego głównie ze Szkoły TVN. Serio, ten pomysł wydaje mi się w moim pokręconym stanie świadomości najlepszy. Niby mogłabym tupnąć nogą i pojechać do teatru już w te wakacje, ale jak sobie myślę, to wydaje mi się, że jak dojdzie do tego w przerwie międzysemestralnej czy nawet w kolejne wakacje, to nic mi się nie stanie, może nawet będzie lepiej. W końcu jak się człowiek spieszy, to się diabeł cieszy.\nInna sprawa jest taka, że mogłabym studiować na Jagiellonce i pomieszkiwać sobie w Krakowie, wtedy w ogóle nie byłoby problemu, ale nie chcę podejmować decyzji zbyt pochopnie.\nJestem też z siebie dumna po dzisiejszym dniu. Generalnie od wczoraj miałam ochotę wdać się w dyskusję z jedną osobą, ale dziś stwierdziłam, że nie ma po co, zwłaszcza że chyba nawet nie mam dobrego powodu. W gimnazjum tak raz dyskutowałam, to ciągnęło się to za mną kilka miesięcy i jeszcze struło mi wakacje, i to wszystko z mojej winy. Nie uśmiecha mi się przechodzić przez to drugi raz w ciągu kilku lat, w dodatku znowu dlatego, że to mnie zachciało się rozdmuchiwać jakąś sprawę. Chcę mieć spokojne wakacje, serio. No i jestem z siebie dumna, bo jednak potrafię uczyć się na własnych błędach i ich nie powtarzać.\nCzy to jest dobry znak na zbliżający się czas? Chcę wierzyć, że tak. :)\nJest niedziela wieczór, a ja siedzę i się zastanawiam, jakie są moje oczekiwania wobec nadchodzącego tygodnia. Ogólnie to stwierdzam, że nie powinnam czuć się źle, bo w końcu nadzieję mam, spokój i czas, ale jedna rzecz nie daje mi spokoju. Chciałam zacząć nagrywać na YouTube, i takie plany miałam już od dłuższego czasu, ale im bardziej zbliża się okazja, żebym mogła coś nagrać, tym bardziej mi się nie chce. Niechcenie niechceniem, ale to jednak też odpowiedzialność, bo to trzeba usiąść i coś powiedzieć, potem to zmontować, a żeby ładnie nagrać i ładnie zmontować, to trzeba mieć dobry sprzęt i dobry program, a na jedno i drugie musiałabym mieć pieniądze. To znaczy, na brak pieniędzy nie narzekam, ale chyba jednak wolę je wydawać na coś innego albo oszczędzać. Generalnie to mogłabym to olać, ale a) założyłam już nowy kanał na YT, gdzie trochę rzeczy już nawet jest i b) trochę osób wie o moich planach. Większy problem mam z tym drugim, bo kanałowi mogę pozwolić umrzeć śmiercią naturalną, ale co, jak ktoś spyta? W sumie głupio spławić, ale nagrywać, bo komuś tak zapowiedziałam, w sumie też trudno. Żal mi też było przez moment sławy, jaka by mogła przyjść wraz z YT, ale na sławę jeszcze przyjdzie czas, mówiłam o tym ostatnio.\nTak sobie piszę i coraz bardziej jestem pewna, że jednak pora porzucić ten pomysł, bo to wszystko zabiera (lub zabrałoby) i pieniądze, i czas, i nerwy. Jeśli chodzi o twórczość internetową, to na Blogspocie spełniam się wystarczająco, a wakacje chyba wolę przeżyć sobie spokojnie i po swojemu niż martwiąc się "pracą". A znajomych spławię, jak będzie trzeba.\nHumor poprawia mi to, że w tym tygodniu zacznie mi się sezon na poranne zostawanie samej w domu, co daje mi przynajmniej godzinę dziennie na dowolne szaleństwa, w tym oglądanie dziwnych rzeczy w TV i komentowanie ich na głos. Tylko jak tu przejść do sedna, żeby to źle nie zabrzmiało... No powiem wprost: ostatni miesiąc mieszkała z nami babcia; jest trochę chora i potrzebuje opieki, a od śmierci dziadka w wakacje została sama, i tak mieszka czasem u siebie w domu, ale ktoś z nią jest, czasem u cioci, a teraz była u nas. I w tym tygodniu wraca znowu do siebie. To nie jest tak, że mi jej obecność w domu, bo szybko się przyzwyczaiłam i do dodatkowej osoby w domu, i do małych zmian w rozkładzie dnia. Bardziej już mam dość nieświadomej, ale jednak takiej trochę krytyki wobec a) wypracowanego przez ostatnie lata stylu życia oraz b) nie do końca zależnych ode mnie "nawyków" żywieniowych. Hasło jeszcze z okresu matur: A, bo W. [kuzynka, córka cioci, u której babcia mieszkała ostatnio] ciągle gdzieś wychodzi, do jakichś znajomych a Hania to tylko w pokoju siedzi i się tak uczy, nigdzie nie wychodzi. No i moje ulubione, padające przy kolacji: Hania, zjedz jeszcze kanapkę, będziesz głodna na noc. Ewentualnie wersja: Nie krępuj się, ja nie będę jadła tej grzanki, nie patrz na to, że ja nie jem. A to nawet nie jest moja wina, że mi się nie chce jeść. ;_; Ja wiem, że to są uwagi starszej osoby, która też nie jest do pewnych rzeczy przyzwyczajona, zresztą trzeba przyznać, że są całkiem słuszne, bo nie mam znajomych, do których mogłabym wychodzić (pomijając fakt, że na początku maja już się nie uczyłam) i jem mało, ale czasem mam dość. Przynajmniej miałam motywację, żeby przejść się przez ostatnie dwa tygodnie na kilka spacerów, bo pokazałam, że potrafię się ruszyć z domu, no i wtedy nie muszę słuchać narzekania ze strony wszystkich domowników w różnych sprawach. A jak "stan domu" wróci do stanu sprzed świąt, to już w ogóle będzie spokojniej i mniej nerwowo.\nPrzyznałam się dzisiaj w domu, że oglądam Szkołę. Przy kolacji wywiązała się taka rozmowa:\nMama: A co ty w tym pokoju robisz?\nJa: Serial oglądam.\nM: A jaki?\nM: No ale jaki tytuł?\nJ: Nie powiem, bo się będziesz śmiała.\nM: Nie zaśmieję się, obiecuję.\nJ: Szkołę oglądam.\nM: Aaa. I co, masz zamiar obejrzeć wszystkie odcinki, dwieście pięćdziesiąt czy ile ich jest?\nJ: Czterysta trzydzieści cztery.\nŚrednio pamiętam, co było potem, ale potwierdziłam, że tak, obejrzę. Obyło się bez przyznawania się, że jednym z powodów oglądania jest jeden z aktorów; rodzice i tak wiedzą, że to dla mnie forma rozrywki i nie zgłębiali tematu, ja też na razie nie mam potrzeby mówić, że częściowo jest inaczej. Formą rozrywki i tak ten serial pozostanie.\nMiałam o jeszcze jednej rzeczy się rozpisać, ale trochę późno się zrobiło, a że kiedyś już o tym pisałam, to nie ma co narzekać. Obejrzę sobie jeszcze trochę Szkoły (normalnie bym już nie oglądała, ale wiem, że tym razem jest po co) i idę spać, żeby się wyspać.\nSytuacja sprzed paru chwil:\nSiedzę sobie i się zastanawiam, czy będą po wakacjach nowe odcinki Szkoły, bo dzisiaj jest finał sezonu, i myślę sobie: - "Hmm, spróbowałabym się dowiedzieć, ale chyba nie ma żadnego rozsądnego sposobu." Wbijam na Facebooka, przeglądam sobie ot tak, i nagle widzę filmik wrzucony na fanpage Szkoły zapowiadający nowy powakacyjny sezon. Żeby było piękniej, nowy sezon zapowiada dwójka serialowych nauczycieli - nauczycielka chemii i nauczyciel... historii!\nAż się popłakałam z tego wszystkiego.\nPrzez moment miałam ochotę wysłać zgłoszenie na casting, żeby zagrać w kolejnym sezonie, ale potem stwierdziłam, że jednak trochę przypał by był. No wiecie, przyszłabym na studia i nowi znajomi mnie pytają: "Hej, co robiłaś w wakacje" - "A, byłam na nagraniach do Szkoły". No ej, to nawet głupio brzmi. Ograniczę się do oglądania. Wystarczy, że gimnazjum i liceum, do których chodziłam w rzeczywistości, były trochę patologiczne - jeśli chodzi o uczniów, bo nauczyciele to i tu, i tu do rany przyłóż, prawie jak w serialu.\nMyślałam nad tym, że pojawienie się na planie Szkoły byłoby sposobem na spotkanie Jana Mancewicza, ale na to mam inny sposób, nawet nie wiem, czy nie odrobinę pewniejszy. Trochę żal mi też "sławy", którą jednak bym mogła w ten sposób zgarnąć, ale wczoraj akurat nad tym myślałam i stwierdziłam, że jeśli mam być sławna, to to jeszcze przyjdzie, w końcu mam dopiero 19 lat i to jeszcze nieskończone. Poza tym chcę wydać książkę, o czym już wspominałam, to chyba będzie lepszy sposób. Wszystko w swoim czasie, tak?\nWczoraj osiągnęłam wakacyjny sukces, bo na godzinę odeszłam od kompa i zaczęłam czytać książkę. Przy okazji opalałam się na balkonie. Czasami żałuję, że nie mam podwórka, na którym bym mogła się wylegiwać całymi dniami, ale balkon też jest spoko. Dzisiaj chyba to powtórzę, bo nawet mam ochotę na czytanie.\nPoza tym coś dziwnego mi się dzieje, bo od przedwczoraj wieczora nie chce mi się jeść. Gdyby to było tylko przy obiedzie, to zwaliłabym to na to, że na obiad były mielone, których nie lubię i których zawsze zjadam mało, ale to jest przy wszystkich posiłkach. Rano potrafię wcisnąć siebie przynajmniej dwa tosty (takie składane, czyli tak naprawdę cztery kanapki) albo miskę budyniu, a tymczasem wczoraj zjadłam jedną kanapkę i to już było na siłę. Tak samo przedwczoraj na kolację zjadłam dwie kanapki zamiast przynajmniej trzech (z tą drugą już się męczyłam, a warto zaznaczyć, że było to około godziny po powrocie z ponad godzinnego spaceru, kiedy teoretycznie apetyt powinnam mieć większy).\nNie mam pojęcia, jaki może być powód. Zwaliłabym to na moją miłość/fascynację, ale przez ostatnie sześć lat byłam "zakochana" dobrych kilkanaście razy i nigdy nie było tak, że przez to nie jadłam, bardziej to rzutowało na naukę (do dziś pamiętam, jak w drugiej gimnazjum, czyli w okresie mojej najgłębszej fascynacji Breivikiem, musiałam pisać test z całego roku z matematyki, bo złapałam kilka trój po drodze i mi piątka nie wychodziła). Zestresowana też raczej nie jestem, zresztą przed maturami, czyli w głębokim stresie, jadłam normalnie. Pogoda to chyba też nie, bo nie przypominam sobie z poprzednich lat, żebym nie dojadała w wakacje - co prawda w cieplejsze dni bywam zmęczona w taki sposób, w którym nie mam ochoty iść do kuchni i otworzyć lodówki albo machać łyżką/widelcem, ale nigdy nie było tak, że to mój ściśnięty żołądek od rana mi mówił "weź spierdalaj, nie mam ochoty". Nie byłam też w ostatnim czasie na diecie, co mogłoby mi zmniejszyć zapotrzebowanie, ani nie podjadam między posiłkami.\nW ogóle, pamiętacie tę "listę celów", którą zrobiłam na koniec wakacji? O, tę:\nDzisiaj mi się przypomniała i postanowiłam ją zweryfikować:\nCieszę się z tego, jak to teraz wygląda. :)\nTym pozytywnym akcentem kończę na dziś. Odezwę się jutro - o ile będę miała do powiedzenia coś ciekawszego niż opowiadanie o tym samym dziesiąty dzień. Chyba że wam to nie przeszkadza, to znowu zdam sprawozdanie z moich przygód związanych ze Szkołą.\nJestem już po ostatniej maturze, więc oficjalnie wprowadzam etykietę wakacje 2017. Joł.\nPoza tym ustny angielski zdany na 100%, tak jak się wszyscy spodziewali. Moja nauczycielka z angielskiego mnie wyściskała i przy okazji powiedziała, że będzie mnie męczyć wiadomościami na Facebooku, a nauczycielka, która mnie nie uczyła, ale znała mnie i dzisiaj egzaminowała, stwierdziła, że mnie kocha za to, jak umiem ten angielski. Do tego wszystkiego udało mi się nastraszyć mamę, bo ogólnie to można było zdobyć 30 punktów i przez telefon powiedziałam smutnym głosem "Mamooo, trzydzieści!" - zgodnie z moim zamiarem mama najpierw myślała, że zdałam na 30%, ale potem się zorientowała, że to tyle punktów. (Siostra się już nie nabrała).\nPrzy okazji poznałam swoje możliwości, bo zazwyczaj funkcjonowanie po trochę ponad sześciu godzinach snu (kładłam się spać około wpół do pierwszej, obudziłam się o siódmej) nie jest dla mnie zazwyczaj zbyt komfortowe, a dzisiaj było okej i nawet tę maturę zdałam lepiej niż dobrze.\nMam trochę mieszane uczucia, bo udało mi się uniknąć rozmowy z kolegą na temat mojej nowej tapety i przy okazji nowej fascynacji, więc nie musiałam w zażenowaniu spieprzać do kibla, ale nie odzyskałam w końcu moich pieniędzy. To chyba dlatego, że daję sobą pomiatać. Trzeba było tupnąć nogą i zażądać tych pieniędzy, jak był czas. A teraz przez to wszystko wychodzi na to, że jeszcze będę musiała schować swoją dumę domatora do kieszeni i wybrać się do kolegi w któryś dzień, żeby mi dał te pieniądze. Ewentualnie schować dumę skąpca (którym niestety jestem tylko czasami) do kieszeni i pogodzić się z faktem, że cztery dychy już nie są moje, bo w sumie i tak od tego nie zbiednieję. Niby miałabym za to przejazd do Krk i z powrotem i jeszcze by mi zostało, bo bilet w jedną stronę ponoć kosztuje 15 złotych, ale to na to wyłożę z innych pieniędzy.\nW ogóle kolega powiedział, że będzie organizował grilla i że termin będzie zależał ode mnie, bo to mnie wiecznie nie pasuje, a jak się ze mną osobiście dogada, to będzie dobrze. W kolejnym zdaniu sam sobie powiedział, że pewnie do końca wakacji się nie dogadamy, ale to już swoją drogą. Średnio chce mi się ruszać tyłek z domu, a spotkania ze znajomymi to już w ogóle mnie nie bawią. Nie mogę stracić całego tego czasu, kiedy to mogłabym siedzieć i oglądać Szkołę. xD A tak na serio to jestem skłonna połowę wakacji przesiedzieć u siostry, byle mieć dobrą wymówkę do niepojawienia się tu i tam. Albo do tego Krakowa będę jeździć raz na dwa tygodnie.\nA propos tego Krakowa, pomysł, żeby tam pojechać więcej niż raz, jest całkiem kusząca. Nawet nie potrzebuję spektakli, i bez tego mogę być stalkerem. Chociaż z drugiej strony teatr to takie zapewnienie, że zobaczę osobę, o którą chodzi, na żywo, bo stalking niekoniecznie musi mi wyjść.\nJestem żałosna. Już się przecież przyznałam, o kogo chodzi, a dalej nie umiem o tym pisać. W zeszłym roku natychmiast usilnie chciałam przejść na używanie imion, i nawet szybko mi się to udało, a teraz nazwisko mi nie przechodzi przez palce. Może to dlatego, że on jest Polakiem i jakby przypadkiem trafił na mojego bloga, to się wszystko natychmiast wyda i będzie przejebane. xD Co prawda wydaje mi się, że na razie udaje mi się pozostać w ciemnym zakątku Internetu, ale nigdy nie wiadomo, kiedy przyjdzie czas sądu ostatecznego.\nTak w ogóle to nie daje mi ta moja fascynacja spokoju. Nawet nie potrafię się wyłączyć i zacząć robić czegoś innego, tylko się jeszcze nakręcam niepotrzebnie. Chyba muszę zacząć zakręcać się wokół rodziców, żeby móc jechać do Krakowa (mimo że termin wciąż nieznany), może po tym bym się trochę ogarnęła. Albo po prostu muszę faktycznie znaleźć sobie zajęcie.\nAle najpierw idę oglądać Szkołę, odcinek sam się nie dokończy. Z czasem mi przejdzie, chyba.\nByłam dzisiaj w Katowicach, głównie po to, żeby odebrać sobie paczkę w Empiku. Poza tym w sumie i tak nie zrobiłam za dużo. Kupiłam sobie jeszcze pomadkę i świecę zapachową w Rossmannie. Chciałam też znaleźć jakiś golf, bo mam nowe powody, żeby sobie kupić (nawet gama kolorów mi się powiększyła), ale obeszłam dwa sklepy i mi się przypomniało, że wiosna-lato to zły czas na szukanie golfów. Jak znowu zostaną wyrzucone na półki na jesieni, to sobie jakiś kupię. Nie musi być biały, to może tym razem mama się zgodzi.\nŻeby nie przedłużać - zawartość paczki z Empiku przedstawia się tak:\nTo tak, żeby było, że robię w wakacje coś ambitnego, a nie tylko oglądam dziwne programy z TVN-u. xD Co prawda wakacji przede mną jeszcze dużo, więc na pewno coś by się znalazło, ale wolę od początku mieć jakąś alternatywę.\nKuuurde no. Niby powiedziałam tu i tam, że w dzisiejszej notce przyznam się, dla kogo oglądam Szkołę, ale jednocześnie potrzebowałam jednak jakiegoś katalizatora, tak jak w zeszłym roku do fascynacji Karlem-Ottonem przyznałam się dopiero, jak namówiłam rodziców na kupno Rzeźni numer pięć (jakkolwiek to nie brzmi) i egzemplarz pojawił się w domu. (Ciekawostka jest taka, że to wszystko było równo rok temu, bo wtedy też się przyznałam 15 maja, specjalnie sprawdziłam). No to zaczęłam sobie oglądać kolejny odcinek Szkoły, obiecując sobie, że wyrzucę to z siebie, jak osoba, o którą się rozbija, pojawi się na ekranie, i licząc na to, że pojawi się za trzy odcinki. Pojawiła się po trzech minutach. xD Kill me please.\nNo ale trudno. Obietnic się dotrzymuje. Niniejszym ogłaszam, że oglądam Szkołę głównie* z powodu Jana Mancewicza, czyli serialowego Zbigniewa Małka, nauczyciela historii. Nie wytłumaczę wam, dlaczego, bo w sumie sama chciałabym wiedzieć. Zdjęcia też tym razem nie wstawię, bo mi za bardzo głupio jest, jak ktoś potrzebuje, to sobie wyszuka. Tylko nie oceniajcie mnie, dobra?\nDziękuję, dobranoc, idę się topić we własnym zażenowaniu.\n*Zaznaczam, że głównie, bo jak bym nie ceniła sobie też innych postaci i ogólnie całego serialu, to bym chyba zwariowała. Ale taki jest najważniejszy powód.\nNie wierzę, że to w końcu napisałam. xD\nObejrzałam dzisiaj cztery odcinki Szkoły praktycznie pod rząd. Nad oglądaniem ostatniego się wahałam, ale opłacało się. ❤\nDawno nie miałam aż takiej fazy na oglądanie jakiegoś serialu. Może jak na jesieni te niecałe dwa lata temu oglądałam Sabrinę, ale poza tym sobie nie przypominam. Zazwyczaj to nawet jeśli faktycznie chciałabym oglądać jakiś serial, to oglądałam odcinek i się poddawałam, a tu? Tu obejrzałam trzynaście odcinków w ciągu tygodnia, nie licząc jednego obejrzanego wczoraj w magicznym pudełku. A to wszystko przez jedną osobę, która mi zawróciła w głowie. Przyznałabym się już, kto to taki, ale jak o tym piszę, to ciągle mi jeszcze głupio, więc jeszcze trochę poczekam.\nZaczęłam się dzisiaj zastanawiać, czemu właściwie zmieniłam sobie myśl przewodnią bloga tak w połowie roku. Potem stwierdziłam, że z pewnej perspektywy to i tak kilka miesięcy za późno, a zanim doczekałabym do Sylwestra, to pewnie i tak zdążyłabym kilka razy zapomnieć, więc tak jest dobrze.\nJeszcze a propos tej Szkoły - co jakiś czas łapię się na refleksji, że od początku tygodnia, który jest już dosyć luźny, bo na matury się już przecież nie uczyłam, mogłabym już zacząć coś sobie pisać na pozostałe blogi albo chociaż coś przeczytać, ale nie! Ja siedzę i oglądam! Ja nawet nie muszę się tą Szkołą ogłupiać, i tak jestem taka trochę głupia. xD\nSłyszę rozmowę mamy z siostrą o wakacjach - mama mówi: "A my jeszcze nie mamy żadnych planów", na co ja po cichu: "A ja mam plany. Mam bardzo poważne plany". Ciekawe, ile z tego ostatecznie dojdzie do skutku.\nTak w ogóle to jutro chyba będę musiała w końcu obejrzeć Bitwę o Anglię, bo mamie wkręciłam, że oglądałam dzisiaj, jak mnie spytała, co robię, a było mi głupio przyznać się, co naprawdę oglądałam. I tak przydałoby się to zrobić. Ale mnie się tak nie chce... Mam lepsze rzeczy do oglądania. xD Czuję się jak jakiś heretyk, bo tak zagrał i Robert Shaw, i Karl-Otto... Cóż, jak będzie trzeba, to będę przewijać. Hehe.\nAha, i jeszcze pomyślałam sobie, że z tym jeżdżeniem samemu gdzieś tam nie będzie tak źle. W końcu teraz chcę jechać do Krakowa, a przez ostatni rok miałam fazę, że chcę się wybrać do Berlina i też chciałam jechać sama. Moją sytuację poprawia też to, że o ile do Berlina jechałabym bez celu, to do Krakowa chcę pojechać do teatru i to tak serio. Przynajmniej będę miała argumenty, kiedy dojdzie co do czego.\nA teraz żegnam, idę spać, bo ostatnią noc właściwie zarwałam (do wpół do pierwszej oglądałam Szkołę, a potem jeszcze się wierciłam), a jutro zostanę obudzona stosunkowo wcześnie, więc muszę też relatywnie wcześnie zasnąć. Dobranoc!\nPS. Ostatnia refleksja jest taka, że w sumie mogłam już zacząć dodawać etykietę wakacje 2017, bo praktycznie to już mam te wakacje, ale teraz to jak już zdam ustny angielski.\nEj, widziałam dziś na mieście typa, który wyglądał niemalże identycznie jak Karl-Otto, bez kitu. Blondyn, niebieskie oczy, z okrągłą twarzą i pełnymi wargami. Miał tylko trochę inaczej zarysowany podbródek i nosił okulary. Gdyby nie to, że byłam akurat z mamą na zakupach, to chyba bym za nim pobiegła. I tak na niego patrzyłam jak jakaś głupia najdłużej jak mogłam. To było w ogóle tak, że szłam z mamą do piekarni i musiałyśmy przejść przez ulicę, a on przechodził na drugą stronę. Kiedy nas mijał, odwróciłam się za nim i patrzyłam na niego, specjalnie czekałam przed piekarnią, a potem - o Boże! - on się wrócił i wszedł do tej piekarni. No to wlazłam do tej piekarni i rzuciłam do mamy, że jednak wchodzę, i poszłam popilnować zakupów. A on stał kilka kroków obok! Serio, gdyby nie to, że zaraz musiałam iść z mamą, i to, że on też z kimś rozmawiał, to może nawet bym zagadała. A tak to kicha.\nPuenta jest taka, że jest jeszcze dla mnie nadzieja. Bo jednak przystojni ludzie chodzą po tym świecie. xD Może mi się trafi jakiś klon Karla-Ottona czy jeszcze kogoś innego na roku na studiach i go poderwę. xD Ahh, marzenie ściętej głowy.\nNie no, staram się myśleć pozytywnie. Najpierw tylko muszę zaspokoić swój weltschmerz i pojechać do Krakowa. Najgorsze jest to, że termin wyjazdu nie jest tak naprawdę zależny ode mnie, bo zachciało mi się jechać do tego pieprzonego teatru i muszę czekać na konkretne spektakle. Niby jest jeden dwudziestego szóstego, ale wtedy musiałabym jechać nawet nie do Krakowa, tylko do Rabki-Zdroju i w dodatku na wydarzenie, na które nawet nie wiem, czy mogłabym wbić. Śmiałabym się, gdyby wyjebali spektakl w moje urodziny i byłoby takie: "Mamo, ja chcę jechać na urodziny do Krakowa" - "Do Krakowa? Ale jak to? Co najwyżej możesz jechać na posiadówę do kolegi do Będzina" - "NIE NISZCZ MI MARZEŃ!". xD Żartuję, pewnie i tak bym zaczekała do następnego razu.\nPrzy kolacji a propos jakiejś sprawy rozwinęła się dyskusja na temat samodzielnego podróżowania na długie dystanse. Teraz się przez to zastanawiam, czy rodzice puściliby mnie samą bez dyskutowania o tym, czemu jadę sama, nie wspominając o dopytywaniu się, czy ja chcę jechać do Krakowa Krakowa czy Krakowa w sensie pod Kraków do kuzynki (bo kuzynka mieszka w jakiejś wsi pod Krakowem). Jest jeszcze ewentualnie opcja zorganizowania czegoś ze znajomymi, ale gdybym była z kimś, to nie mogłabym robić tego, co robiłabym, będąc tam samej - nie sądzę, żebym zaciągnęła ich do teatru. Mam problem i to poważny. Miałam przez moment zwariowany pomysł, żeby rodzicom powiedzieć, że jadę z kolegami, kolegom powiedzieć, że nie jadę wcale, a potem pojechać, ale samej, tylko że to prędzej czy później by się wydało. Przed rodzicami może jeszcze bym to ukryła, bo bym się nie przyznała do samotności i tyle, ale pewnie dodałabym zdjęcia na Facebooka czy coś (zwłaszcza gdyby powiódł się mój najbardziej demoniczny plan) i znajomi by zauważyli.\nTrochę dzisiaj smutałam po południu, bo mam za bardzo niepohamowaną wyobraźnię, a dostałam po ryju od rzeczywistości. Ale teraz jestem bardziej radosna. Kilka razy przez to przechodziłam i mi się poprawiło - po latach, ale jednak; no i powrót do porannych wydarzeń napawa mnie optymizmem. Trzymam też się kurczowo myśli, że przecież i tak - jeżeli dobrze pójdzie - to będzie lepiej niż kiedykolwiek, bo być może zobaczę ulubionego aktora z dystansu mniejszego niż kilkadziesiąt metrów. Muszę sobie powtarzać, że to jest dobra rzecz i że nie powinnam oczekiwać od sytuacji zbyt wiele, bo tak naprawdę i tak już dostałam mega dużo.\nMuszę też pamiętać o moim nowym motcie. Do tego dochodzi mi hasło, które jakieś kilkanaście minut temu znalazłam na profilu koleżanki na FB:\nMarzenie o czymś nieprawdopodobnym ma swoją nazwę. Nazywamy je nadzieją.\nO, jeszcze mi się przypomniało to: "Dobrze, jak nie za dobrze, nie zaszkodzi niepolepszenie, jak tylko można wytrzymać na głupi sposób swój…" To taki mój ulubiony wiersz, który powtarzam sobie, kiedy coś jest nie tak. Bo właściwie ciągle coś jest nie tak, ale… dobrze, jak nie za dobrze…\nMogłoby być lepiej, ale dobrze jak nie za dobrze...\nA z takich bardziej przyziemnych rzeczy to miałam dziś ustną maturę z polskiego. Zdałam, na 93%. :D\nDobra, biegnę jeszcze pooglądać Szkołę, bo to mój tymczasowy priorytet. Oczywiście z nastawieniem, że przecież ja i tak mam szczęście... I może będzie jeszcze większe :D\nZ każdym dniem dociera do mnie kolejny fakt związany z tym, jakiego szczęśliwego tak naprawdę wyboru dokonało tym razem moje serce.\nKiedyś, za czasów mojej mocnej fascynacji Karlem-Ottonem (nie mogłam namierzyć posta, więc go nie przytoczę), narzekałam bardzo, że chciałabym urodzić się w takich czasach, że mogłabym chodzić do teatru, jak on jeszcze był aktorem teatralnym, a potem do kina na pokazy filmów z nim. Możliwe, że jakimś sposobem dałoby się to zrobić, ale może w innym życiu, bo wymagałoby to zarówno podróży w przestrzeni, jak i w czasie. A teraz? Teraz wystarczy tylko przestrzeń, bo niby dwie godziny pociągiem do Krakowa to jest jakiś tam czas, ale kluczową rolę odgrywa tu tylko przestrzeń. Muszę tylko poczekać na dobry moment, ale wierzę, że taki nadejdzie. No i mam jeszcze ponad czterysta odcinków serialu do obejrzenia.\nPoza tym jest zabawnie, bo oglądałam sobie dzisiaj tę nieszczęsną Szkołę i się wychillowałam, i potem przy kolacji gadałam jak opętana i śmiałam się dużo (też jak opętana, bo ja w ogóle mam opętany śmiech), aż w końcu mama powiedziała do taty coś w stylu: "Ona chyba się gdzieś ukradkiem odstresowuje", mając na myśli pewnie alkohol/narkotyki/inne. Poszłam do pokoju i mówię cicho: "Tak, mamo, ale to nie w taki sposób, jak myślisz". Chociaż... W sumie ostatnio stwierdziłam, że miłość jest jak narkotyk...\nPrzypomniało mi się też, jak po tej nieszczęsnej maturze z angielskiego siostra mi powiedziała, że jak już zostanę tym tłumaczem, to zawsze mogę robić tłumaczenia symultaniczne i a nuż się spotkam z Donaldem Sutherlandem w rzeczywistości, a nie tylko na maturze. Tak sobie teraz myślę - a po co to na co to komu, jak można się na luzie spotkać z kimś z Polski. xD Przy dobrych układach wydarzy to się jeszcze zanim pójdę na studia, a tak to... no.\nCiekawe, kiedy się tu przyznam, o kogo się rozbija tym razem. Bo pewnie się przyznam, tylko potrzebuję czasu, tak jak w zeszłym roku. Już teraz mnie korci, żeby to zrobić, ale jakoś mam opory.\nO, a teraz zauważyłam, że maj to taki mój czas miłości. Hmmmm. Z jednej strony wygląda jak przypadek, z drugiej - podejrzanie.\nDobra, idę, bo obejrzałabym sobie jeszcze jeden odcinek Szkoły, a teraz muszę być uważna. No i trzeba się wychillować przed ustnym polskim.\nEj, znalazłam sobie hymn. I motto przy okazji.\nNiby znałam tę piosenkę już dawno, ale jakoś ostatnio wróciłam do niej i jeszcze bardziej mi się spodobała, zwłaszcza że teraz mogę czytać ją w kontekście tego, co mi się zadziało w sferze... no, uczuciowo-prywatnej.\nAż chyba sobie zmienię motto całego bloga. To z Goebbelsa mam już prawie półtora roku, no ej.\nNo. Gotowe. Teraz ta myśl będzie mi przyświecać.\nZdążyłam już obejrzeć 4 odcinki Szkoły z 434, które mają być dostępne przed wakacjami. W sensie że trwający jeszcze sezon skończy się na 433 (bo jeszcze był odcinek zerowy) i potem wakacje. Nawet nie wiecie, jakie to jest rajcujące. Nie mam co robić, to poszukuję miłości.\nPrzez moment mi dziś odbiło i stwierdziłam, że pojadę do Krakowa studiować na Jagielonce, nawet się trochę popłakałam z tego powodu, ale potem przemyślałam swoją decyzję i stwierdziłam, że nie mogę dać się ponieść emocjom. Za rok mi przejdzie, chyba. Jeżeli Szkoła dalej będzie leciała, to bardziej nie, ale mogę się mylić. A do Krakowa mogę se pojechać na kilka dni tak o. Najlepiej na spektakl do teatru, żeby nie było, że widzimisię jest takie puste. Dla mnie będzie miało wtedy podwójne dno, ale najpierw musi się znaleźć spektakl. Jeśli będę cierpliwa, to znajdę taki, jaki chcę. Przez ostatnie dwa dni byłam niecierpliwa, ale potem właśnie przyszła mi z pomocą wyżej wymieniona piosenka i te dwa pierwsze zdania z cytatu. Mam nadzieję, większą niż zawsze, spokój, bo jednak faktycznie cała sytuacja mnie uspokaja, i czas, też w sumie więcej niż zwykle; wymarzyłam coś sobie i nikt mi tego nie zabierze.\nPoza tym cały dzień mi gorąco, nawet mroźne powietrze (w maju to brzmi jak jakiś troll) wpadające przez okno mi nie pomaga. Mama mówi, że to przez ciśnienie, bo faktycznie po zmierzeniu okazało się, że mam wyższe niż zazwyczaj. Może przez sen mi spadnie albo coś.\nO właśnie, a propos snu. W nocy z wczoraj na dziś pobiłam swój rekord, bo już po pięciu dniach przyśniła mi się osoba, którą aktualnie się fascynuję. Ostatnim razem potrzebowałam około miesiąca. Czytam to jako dobry znak, tak samo jak to, że pierwszy raz od nie pamiętam kiedy fascynuję się jakimś Polakiem, i w dodatku stosunkowo młodym (w porównaniu do ludzi, na których miałam fazę przez ostatni rok) xD.\nCóż, muszę tylko poczekać jeszcze tydzień do ostatecznego końca matur i będę mogła zdziałać coś bardziej. Na razie został tylko fangirling.\nWczoraj się tak rozpisałam, że Donald Sutherland jest mi na dobrą sprawę obojętny, a dzisiaj i tak pisałam o nim na maturze z angielskiego. xD Mieliśmy na podstawach napisać o spotkaniu z aktorem, na którym byliśmy, a potem polecić jeden film z nim. Chciałam napisać przez moment o kimś innym, ale Telly Savalas, Robert Shaw i Charles Bronson nie żyją, a jakbym miała pisać o Karlu-Ottonie, to chyba wpadłabym pod stół z zażenowania. Przyszedł mi do głowy jeszcze jeden polski aktor, ale jeszcze nie widziałam z nim żadnego filmu i głupio byłoby pisać o czymś, o czym nie mam zielonego pojęcia. Wiecie, wybrałam najmniejsze zło.\nA potem się dziwnie zrobiło, bo jak do mnie siostra zadzwoniła, to zapytała: "Złoto dla Zuchwałych czy Parszywa Dwunastka?", i ja myślałam, że już zadanie jest w necie i odgadła, o kim pisałam i pytała, jaki film polecałam, a ona pytała o to, z jakiego filmu mam ustawione granie na czekanie. (Mam z Wielkiej Ucieczki.). Jak gadałyśmy potem drugi raz, to nic o tym nie wspomniała, pewnie po to, żeby mnie nie zawstydzać, podczas gdy ja jestem roztrząsaczem i najchętniej bym ze wszystkimi sobie to wyjaśniała. Może jak się wyśpię, to mi przejdzie.\nMam problem, bo jestem w dziwnym stanie. Mam dość wszystkich i wszystkiego, ale nawet nie chce mi się wyładowywać złości. Mam ochotę umrzeć, ale mam powody, żeby żyć. Chcę gdzieś pojechać, pozwiedzać, coś zobaczyć, ale nie chce mi się wychodzić z domu. Popłakałabym sobie, ale chce mi się śmiać. Dodatkowo chyba mi niedobrze. I nawet nie mogę tego wszystkiego zwalić na okres, bo mi się skończył jakieś trzy dni temu. Na matury też nie, bo niby jest stres przed ustnymi, ale ogólnie to dobrze mi idzie.\nZa bardzo kochliwa jestem, tyle. I za bardzo niepohamowaną wyobraźnię mam. Stanęłam w złej kolejce, jak rozdawali emocje i rozsądek, ot co. Po co ja się uczyłam tyle lat, jak ta mądrość będzie tylko na papierku, a w prawdziwym życiu będę nieudacznikiem i przegrywem. Nawet pozytywne myślenie mi rzadko wychodzi. Tylko fangirlować umiem i to aż za bardzo.\nNaprawdę, mogłabym się teraz zabić, bo i tak nic ciekawego się ze mną nie wydarzy, ale za bardzo chce mi się żyć, chociaż powody są dziwne i całkiem błahe. Tylko co to za życie, jak ani nie potrafię dobrze chcieć umierać, ani dobrze chcieć żyć?\nIdę spać, może rano będzie lepiej.\nNiech te matury już się skończą, bo ja mam dopiero dwa egzaminy za sobą, a już mi tak odpierdala czasami, że głowa mała. Nawet nie chodzi o to, że ja się stresuję, tylko właśnie przesadzam z odstresowywaniem się. I to jest spoko, bo przynajmniej nie panikuję (a panikara to ze mnie jest, trudno jest mnie doprowadzić do stanu, że mam wyjebkę), ale za to zaczęłam fangirlować i to tak bardzo, że się tylko dzisiaj trzy razy prawie popłakałam. "Najgorzej" to było w nocy z wczoraj na dziś, jak o pierwszej zachciało mi się weryfikować listę filmów z Karlem-Ottonem do obejrzenia, i się okazało, że jeden film, którego nawet nie obczajałam wcześniej, jest dostępny a) na YT z dobrą jakością obrazu, ale po niemiecku, więc rozumiem niewiele, b) na YT z gorszą wersją obrazu, ale po angielsku, więc ogarnęłabym, o co chodzi, ale poziom doznań estetycznych byłby niższy oraz c) na eBay'u po angielsku na DVD, i to byłaby najlepsza opcja, ale jest w chuj drogi.\nTak naprawdę to ja nie wiem, czy ja ten film chcę oglądać, bo jedyne, o czym myślę, to to, że to jest niemiecka wersja Pana Samochodzika i chce mi się śmiać, ale matko, Karl-Otto tam gra i jeszcze jest tam taki przystojny, że aż chce mi się płakać. Prawdopodobnie skończy się na tym, że będę oglądać tą niemiecką wersję z wyjebką na fabułę, byle zaspokoić swoją potrzebę doznań estetycznych (ewentualnie będę się bawić z puszczaniem obrazu z jednej wersji i dźwięku z drugiej), ale generalnie problem jest poważny.\nA hajsy, które poszłyby na film, wydam na... inny film! Z Karlem-Ottonem oczywiście. Jest taki jeden, który oglądałam w zeszłym roku na YT, ale angielska wersja zniknęła i została tylko niemiecka. Niby ten film nie podobał mi się jakoś bardzo - dostał cztery gwiazdki na Filmwebie - ale mam taką ochotę, żeby go oglądać w kółko i w kółko, ale wolę po angielsku. To sobie kupię.\nW ogóle jak sobie patrzę, ile ja hajsów wydam w te wakacje... Mam też fazę, że chcę sobie kupić książki Roberta Shawa, i jedna jest bardzo rzadka, i niby znalazłam, ale kosztuje pieprzone 300 złotych. A jeszcze mam do kupienia program do montażu, i samouczki do włoskiego... Będę biedna. Na szczęście niedługo odzyskam moje czterdzieści złotych, chociaż tyle mi się zwróci.\nAle ale, jest jedna rzecz, na której zaoszczędzę. Miałam jechać do Francji spotkać się z jedną znajomą z Tumblra, ale potem stwierdziłam, że mam lepsze rzeczy do roboty. Do tych wszystkich rzeczy doszło mi jeszcze oglądanie Szkoły, bo stwierdziłam, że chcę mieć obejrzane wszystkie odcinki (a jeszcze raczej wszystkich nie widziałam, zresztą mogę obejrzeć jeszcze raz). Powody pozwolę sobie zostawić na kiedy indziej.\nTak sobie myślę... No bo to jest tak, że Złoto dla Zuchwałych obejrzałam z powodu Donalda Sutherlanda. Gdyby mi ktoś jakieś półtora roku temu przepowiedział coś w stylu: "Z Savalasem będziesz oglądać filmy całkiem chętnie, z Eastwoodem też jeden obejrzysz, a w tym Niemcu od czołgu to się w ogóle zakochasz, o Sutherlandzie to ty w ogóle zapomnij, tylko Obywatel X cię przy nim trzyma", to by dostał kopa na ryj. A tymczasem to jest całe moje życie w jednym zdaniu. xD Co prawda widziałam Donalda Sutherlanda jeszcze w Parszywej Dwunastce, czasem oglądam Igrzyska Śmierci, i jeszcze niby jakiś jeden film z nim znalazłam, ale to już nie to samo.\nPowiedziałabym, że zaczekam do śmierci Karla-Ottona, a potem się potnę, żeby się w innym świecie spotkać z tymi wszystkimi ulubionymi aktorami, a potem sobie przypomniałam, że przez Szkołę znalazłam sobie (chyba) nowy powód do życia. Poza tym zawsze chciałam wydać książkę, muszę to jednak zrobić przed śmiercią. Co nie zmienia faktu, że samobójstwo wydaje się dobrą opcją. No wiecie, to daje taką świadomość, że jak się umiera, to na swoich zasadach, a nie, że ktoś inny decyduje. Ale to już temat na kiedy indziej.\nDobra, idę spać. Jestem tak zażenowana tym, że miałam się przez weekend uczyć, a odpierdalałam dziwne (naprawdę dziwne) rzeczy, i myśli też miałam dziwne, że ja to chyba muszę przespać. Nie sądzę, żeby rano miało być lepiej, i w sumie nawet nie chcę, bo przynajmniej nie będę panikować przed maturą, ale może trochę zażenowania odejdzie.\nPS. Stwierdziłam, że dodam jeszcze trzy nutki, które mi towarzyszyły przez weekend. Tak dla zachowania humoru.\nO Boże, ludzie to jednak są... Pamiętacie, jak pisałam o tej kociej kawiarni w Katowicach? Że chyba im się nie uda?\nTeraz, jak to piszę, to brakuje jakichś 500 złotych do celu przy dwóch godzinach do końca kampanii. Trzy dni temu brakowało kilkanaście tysięcy.\nZ jednej strony fajnie, że ludzie tak pomagają i takie tam, ale kurde, już się cieszyłam, że będzie jedna rzecz mniej do zrobienia w wakacje, a tymczasem okazuje się, że jednak będę miała zajęty jeszcze jeden dzień.\nO, w czasie, jak to pisałam, wybiło im 100%. Cholera. A miało być tak pięknie, miało nie wiać w oczy mi...\nMam dylemat, bo kolega mi jest winny pieniądze (całe czterdzieści złotych! za to można tyle rzeczy kupić!), ale głupio mi o nie żulić, zwłaszcza że jakaś uboga nie jestem, a i tak je pewnie przepieprzę na głupoty. I tak staram się oszczędzać na czym tylko mogę. No ale cztery dychy piechotą nie chodzą... zawsze to dodatkowe dwie kawy w Starbucksie, albo książka, albo bilet czternastodniowy bez limitu przejazdów na karcie ŚKUP. Z tym biletem mówię serio, specjalnie sprawdziłam, ile kosztuje (a kosztuje 42,50), a możliwe, że będę takowy bilet wykupywać w wakacje, jakby mi się zachciało w lipcu albo sierpniu, ewentualnie wrześniu szwendać po okolicy.\nZaczęłam sobie tak trochę liczyć pieniądze i to nie jest tak, że nie jestem uboga, to jest tak, że ja jestem mega bogata jak na osobę, która ma niecałe 19 lat i jeszcze w dodatku nigdy nie pracowała, ale te cztery dychy no! Zresztą to o zasady chodzi, już palcie licho pieniądze. Może gdyby to było dwa złote, to bym machnęła ręką (chociaż za dwa złote to można... cicho! to nieważne!), ale dwadzieścia razy dwa złote to już nie jest takie nic.\nNa razie dam spokój, bo w trakcie matur to nie sądzę, żeby ktokolwiek miał do tego głowę, ale po siedemnastym muszę zacząć prosić. Prawdopodobnie odbędzie się to wysokim kosztem, czyli takim, że będę musiała kolegę odwiedzić, a mój czas w te wakacje będzie bardzo cenny i wyjazdowy dzień to stracony dzień, ale tych czterdziestu złotych wszystko jest warte.\nDobra, kończę ten temat, bo zaraz wyjdę na jakiegoś snoba czy coś. Ale mnie to naprawdę denerwuje.\nDziwnie się czuję z myślą, że trzy lata temu o podobnej porze, bo wtedy to był okres tuż przed egzaminami gimnazjalnymi, oglądałam po raz pierwszy Złoto dla Zuchwałych, a równy rok temu, bo też trzeciego maja, oglądałam ten film po raz drugi. To się wszystko tak niedawno wydaje, ale mnóstwo się pozmieniało. Nie zmieniło się chyba tylko to, że co roku na święta oglądam Obywatela X, zresztą bez tego też byłoby inaczej. A dziś? Dziś oglądałam tylko Pana Tadeusza. Nawet się nie zmobilizowałam, żeby jakiś "swój" film obejrzeć przez to wolne. Mogłam dziś oglądać Parszywą Dwunastkę, ale późno się kończyła, zresztą niedługo będę robić sobie maraton wszystkich czterech części. Jak znam życie, to za prędko go nie zrobię, bo najpierw będę matury, potem pewnie średnio mi się będzie chciało, potem będą jakieś rozjazdy, a potem znowu mi się nie będzie chciało. Ale mam czas i mi się uda.\nA teraz idę spać, bo muszę się wyspać przed maturą. I tak się pewnie nie wyśpię, ale przynajmniej będę próbować.


Firmy szkoleniowe Kraków – Zarządzanie w firmie\nFirmy szkoleniowe Kraków starają się nieustannie dopasowywać oferowane szkolenia do potrzeb osób, które w nich uczestniczą. Dzięki temu udaje się zdobyć wielkie zainteresowanie i przyciągnąć coraz to nowszych pracowników przedsiębiorstw na szkolenia, które te firmy oferują. Jednak jest to możliwe tylko dlatego, że wszystkie szkolenia są aktualne, dotyczą realnych problemów i pozwalają na szybkie i kreatywne ich rozwiązywanie. To sprawia, że nieustannie przybywa chętnych osób do odbywania takich szkoleń, a firmy szkoleniowe Kraków mają nieustannie sporo zleceń.\nGdyby nie takie podejście do swoich zadań i gwarantowanie uczestnikom szkoleń realnej wiedzy, umiejętności i podnoszonych kompetencji, bez wątpienia szkolenia biznesowe nie cieszyłyby się takim zainteresowaniem.\nSpotkania świąteczne online 2020 – sprawdź jak to zrobić.\nNie da się ukryć, że podnoszenie kwalifikacji pracowników stało się już od jakiegoś czasu ważny elementem zarządzania zasobami ludzkimi w przedsiębiorstwach. To właśnie sprawia, że firmy organizujące takie szkolenia mają nieustannie nowe zlecenia, w których muszą dostosować program szkoleń do aktualnej sytuacji rynkowej i prawnej, a także zaoferować uczestnikom szkoleń umiejętność rozwiązywania ich problemów w łatwy i skuteczny sposób.\nDzięki temu, pracownicy przedsiębiorstw mogą jeszcze efektywniej wykonywać powierzane im obowiązki, regularnie rozwijać firmę, w której pracują, a także przyczyniać się do sukcesu, jakie będzie odnosić przedsiębiorstwo, w którym pracują.\nDoskonale zdają sobie z tego sprawę przedsiębiorcy, dlatego tak chętnie wykorzystują dostępne na rynku szkolenia dla pracowników, podnosząc tym samym ich kwalifikacje i pozwalając na jeszcze lepsze działanie firmy.\nKategorie szkolenia menadżerskie, Szkolenia otwarte Zobacz wpisy


Metal Reaper Online - gra MMO z elementami RPG i strzelanki\nutworzone przez Jacek Jagusiak | Sty 1, 2014 | 0 komentarzy\nMetal Reaper Online to gra MMO, która powstała w Korei Południowej. Łączy w sobie zarówno rozgrywkę multiplayer jak i wiele elementów RPG. Gracze mają możliwość używania tutaj karabinów snajperskich, maszynowych itp. Broń przyda się na pewno bo w świecie gry spotkamy hordy krwiożerczych zombiaków jak i wiele dziwnych, zdeformowanych kreatur. Dla ciekawskich wspomnę jedynie, że walka rozgrywana jest w systemie non-target.\nPodczas tworzenia postaci gracze mają do wyboru strażaków, doktorów, aktorów i astronautów, ale to nie koniec, możliwości jest o wiele więcej i przekonacie się o tym już w pierwszych sekundach gry. Każda postać posiada specjalne atrybuty, niektóre mają zwiększoną moc, a inne cechują się choćby dość wysoką zwinnością. Co do samego systemu tworzenia postaci w Metal Reaper Online to nie poszalejemy, grając znalazłem jedynie kilka opcji dostosowywania wyglądu włosów, twarzy czy samego ubrania, ale nic specjalnego. Na końcu wymyślamy imię dla bohatera i zaczynamy już zabawę.\nPo stworzeniu postaci czeka nas krótkie wprowadzenie, gdzie poznamy kilka podstawowych operacji – nic trudnego dla początkujących.\nWidok kamery daje nam wgląd w świat stworzony w technologii 2.5D, choć można odnieść wrażenie, że wszystko co Nas otacza to piękna grafika 3D – co uważam za wielką zaletę gry. Grafika w połączeniu z muzyką daje nam żywą i dynamiczną rozgrywkę, a my po prostu strzelamy przy użyciu myszki i jeśli trafimy ofiarę poleje się krew – tak krew, więc rodzice nie pozwalajcie grać w nią małym dzieciom, choć sam już nie wiem jakie nadawać progi wiekowe dla tego typu produkcji.\nMożemy zdobywać nowe poziomy grindując, odnajdując ludzi, zbierając przedmioty itp. Dodatkowo w grze znaleźć można pokaźną liczbę dungeonów, w których czekają nowe wyzwania i misje. Jednakże nie są one trudne choć przeciwników jest tam pełno, aż chce się powiedzieć za dużo, więc należy być ostrożnym.\nW Metal Reaper Online już stawiając pierwsze kroki dostępne są trzy różne bronie dla graczy. Przełączać między nimi można przy użyciu klawiszy funkcyjnych F1, F2 i F3. Każda broń, podobnie jak to jest z postacią, wyposażona została w specjalną umiejętność. A skoro już jesteśmy przy umiejętnościach to podczas gry szybko przekonamy się, że podzielone one są na dwa odrębne drzewka – postaci i broni. Podczas gry zdobywamy punkty doświadczenia, które pozwalają uczyć się kolejnych skilli. Po uzyskaniu 10 poziomu możemy zdobyć wierzchowca, ale wcześniej należy wykonać odpowiednią serię misji.\nJednak to nie wszystko co zmienia się w grze po uzyskaniu 10 poziomu. W tym czasie wybieramy również klasę postaci. Na obecną chwilę do wyboru mamy Musket Rider, Heavy Musket Infantry, Sniper i Support. Można również zmieniać swoją klasę postaci, aby przetestować ich skuteczność jak i mieć możliwość nauczenia się nowych umiejętności czy użyć innej broni.\nNa razie to wszystkie informacje jakie posiadamy o grze Metal Reaper Online, a gdy tylko pojawi się wersja angielska, którą już dawno zapowiedziano, to przygotujemy pełną recenzję.\n[youtube id=”ytc0iBmjfN8″ width=”633″ height=”356″]\nHades dopadł i Kartugę\nWindslayer 2: Można już się rejestrować!


Największy radioteleskop powstanie w Polsce\nKonsorcjum, w którego skład weszło dziewięć uczelni wyższych i instytucji naukowych, zadecydowało o budowie największego radioteleskopu w Europie, który powstanie w Borach Tucholskich.\nOprócz radioteleskopu ma zostać również utworzone Narodowe Centrum Radioastronomii i Inżynierii Kosmicznej. Dzięki przedsięwzięciu na taką skalę polscy naukowcy będą mogli prowadzić badania z dziedziny kosmologii i ewolucji wszechświata, jak również fizyki cząstek elementarnych i chemii kosmicznej. Sam radioteleskop, którego wielkość wyniesie 120 metrów, pozwoli na zbieranie danych z miejsc oddalonych od naszej planety o miliardy lat świetlnych.\nPracownik ASDY nie może opędzić się od kobiet – wygląda jak sobowtór słynnego muzyka!\nWesley Byrne nie ma łatwego życia – każdego dnia zaczepiają go na ulicy anonimowe kobiety, a on nie jest się w stanie od nich opędzić. Wszystko to dlatego, że 28-letni pracownik ASDY do złudzenia przypomina...\nNauczyciel przegrał zakład z uczniami\nPewien polonista z Wolsztyna założył się ze swoimi uczniami o to, że jeśli cała klasa zda maturę z języka polskiego, to on zgoli sobie głowę. Filmik z procesu pozbywania się włosów umieścił w Internecie.\nPopiełuszko, polski bohater\nBeatyfikacja kapelana Solidarności, księdza Jerzego Popiełuszki to okazja, aby wspomnieć wszystkich, którzy przeciwstawiali się totalitaryzmowi.\nPół mln Polaków jeździ bez prawa jazdy!\n„Po polskich drogach jeździ wielu kierowców bez dokumentów, którzy albo nigdy nie zrobili prawa jazdy, albo je utracili. Ryzyko kary jest znikome” - czytamy w „Rzeczpospolitej”.\nWypadła z 10. piętra i przeżyła\nDwuletnia Chinka oszukała śmierć, gdy po wypadnięciu z 10. piętra wieżowca została złapana przez przechodzącą w pobliżu kobietę.\nOrganizacja non-profit, która stoi za sukcesem przeglądarki, przedstawiła prototyp smartfona z telefonicznym systemem operacyjnym opracowanym przez specjalistów z Mozilla Firefox.


Karpula do znieczuleń INOX M 4953/1 – Scharf Instruments\nStrona główna / CHIRURGIA / Karpule / Karpula do znieczuleń INOX M 4953/1\nKarpula do znieczuleń INOX M 4953/1\nKarpula INOX z aspiracją\nilość Karpula do znieczuleń INOX M 4953/1\nSKU: M 4953/1 Kategorie: CHIRURGIA, Karpule Tag: karpula\nKarpula do znieczuleń INOX z funkcją aspiracji.\nWykonanie w całości ze stali nierdzewnej co gwarantuje jej trwałość. Posiada gwint europejski, metryczny.\nKońcówka do aspiracji ma kształt świderka. Bez wątpienia ułatwia to zainstalowanie tłoka w gumce ampułki znieczulenia.\nTUTAJ możesz obejrzeć film o nowej linii karpul MEDESY.\nStrzykawka śródwięzadłowa MEDESYJECT M 4964/EU INOX Karpula do znieczuleń INOX M 4940/1\nOglądasz: Karpula do znieczuleń INOX M 4953/1 220,00 zł


Akcesoria dla psów - lokalizatory - wybierz Animal Nutrition\nInne akcesoria dla czworonogów\nCzęsto przebywasz poza domem i chcesz zlokalizować psa lub śledzić jego ruchy? W kategorii inne akcesoria dla czworonogów przygotowaliśmy szeroki wybór lokalizatorów GPS. Wszystkie dostępne w naszej ofercie produkty są odporne na warunki atmosferyczne. Wykonane zostały z najwyższej jakości materiałów, dzięki czemu charakteryzują się trwałością i wytrzymałością. Odwiedź nasz sklep online i wybierz produkt dopasowany do Twoich potrzeb.\nNowoczesne lokalizatory GPS\nNowoczesne lokalizatory GPS pozwalają na kontrolowanie na mapie w aplikacji, czy Twój pupil znajduje się tam, gdzie powinien. To doskonałe rozwiązanie dla właścicieli psów, które często wybierają się na samotny spacer. Dostępne w naszej ofercie urządzenia są bardzo proste w obsłudze, więc nie sprawią Ci żadnego problemu. Możesz je także wykorzystać do zabezpieczenia pojazdów, walizki, plecaków i wielu innych cennych przedmiotów. Wszystkie lokalizatory dostępne są w bardzo atrakcyjnych cenach. Zapoznaj się z przygotowaną przez nas ofertą i wybierz produkt, który spełni Twoje oczekiwania.


Jubileusz 20 -lecia działania Klubu Pionierów Ziemi Darłowskiej\nwizyt: ogółem 10589269, w wrześniu 34412, dziś 187; on-line: 292\nKlub Pionierów Ziemi Darłowskiej skupia mieszkańców miasta i gminy Darłowo, którzy osiedlili się na tych ziemiach po zakończeniu II wojny światowej w latach 1945 - 1950, lub tu urodzili się w tym samym czasie.\nW piątek 22 listopada 2019 powstałe w 1999 roku stowarzyszenie Klub Pionierów Ziemi Darłowskiej obchodziło będzie jubileusz dwudziestolecia działania. Impulsem do założenia Klubu Pionierów była uchwała Rady Miejskiej z 22 lutego 1997 r. ustanawiająca dzień zdobycia miasta i początku polskiego Darłowa (7 marca) Dniem Osadnika - Pioniera. Przy dużym zaangażowaniu Zbigniewa Stańczaka ówczesnego zastępcy przewodniczącego Rady Miejskiej i prezesa Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Darłowskiej Leszka Walkiewicza zorganizowano 19 listopada 1999 r. zebranie założycielskie Klubu Pionierów. Wybrano na nim zarząd, komisje rewizyjną, sekcje: historyczną i wyróżnień. Pierwszym prezesem Klubu Pionierów Ziemi Darłowskiej wybrano Eugeniusza Wójcika, a w skład zarządu wchodzili: Jan Skórski - zastępca przewodniczącego, Bożena Tomalak - sekretarz, Zygmunt Guzy - skarbnik. W pierwszym okresie tworzącemu się Klubowi Pionierów udzieliło pomocy Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Darłowskiej opracowując jego statut i udzielając swego subkonta w banku oraz przygotowało listę potencjalnych członków Klubu Pionierów . Do rejestru samodzielnych stowarzyszeń zostali w pisani 20 czerwca 2005 r.\nCelem Klubu jest podtrzymywanie pamięci o trudnych, powojennych czasach, kiedy rodziło się tu polskie życie i zawiązywały więzi międzyludzkie. Integruje on środowisko pionierów rozproszone w wielotysięcznej społeczności Ziemi Darłowskiej, a jego członkowie otaczają pomocą tych, którym brakuje już sił i nie dopisuje zdrowie.\nW pierwszych miesiącach powojennych brakowało wszystkiego a nawet wody i prądu. Wysadzone mosty drogowy i kolejowy, zniszczona stocznia, zblokowany port, nieczynna gazownia i elektrownia takie Darłowo pozostawili nam Niemcy, mówił nam o tym jeden z pionierów. To czego nie udało się Niemcom zniszczyć przejęli Rosjanie i wszystko, co dla nich było użyteczne wywozili do Związku Radzieckiego, robiąc magazyny urządzeń i rzeczy m.in. w kościele Mariackim, fabryce mebli i w innych miejscach. Komendantura sowiecka rządziła wszystkim i nie uznawała władz polskich. Dzięki zapałowi coraz liczniej przybywających w drugiej połowie lat czterdziestych XX wieku osadników Darłowo stopniowo leczyło swoje rany. Osadnicy na czele z nieocenionym pierwszym powojennym burmistrzem miasta Stanisławem Dulewiczem przywracali do życia wyludnione miasto i nadawali mu polski charakter.\nCorocznie Klub Pionierów ZD organizuje w dniu 7 marca przy wsparciu samorządu uroczysty Dzień Pionierów na placu Marszałka Józefa Piłsudskiego upamiętniający pierwszych mieszkańców powojennego Darłowa, którzy własnoręcznie odbudowywali miasto ze zniszczeń wojennych. Pionierzy bez wody, prądu i gazu, musieli wspólnymi siłami radzić sobie z rzeczywistością. Pierwsi powojenni mieszkańcy z niezłomną wiarą wkładali wiele wysiłku w uporządkowanie miasta i uruchomienie zakładów przemysłowych, portu, elektrowni, gazowni, wodociągów itd. Łączyła ich nie tylko praca przy porządkowaniu i odbudowie małej ojczyzny, ale również zapał i troska o lepsze jutro.\nZarząd klubu zawsze pracuje systematycznie, co przynosi wiele efektów. Oto najważniejsze dokonania w życiu społeczności pionierskiej, które udało się zrealizować w ciągu XX- letniej działalności Klubu:\n-11 listopada 2001 r. wmurowano akt erekcyjny wraz z gazetą Echo Darłowa w mosiężnej urnie wykonanej z łuski armatniej pod budowę na Placu Marszałka Józefa Piłsudskiego obelisku upamiętniającego pierwszych osadników;\n- 7 marca 2002 r. w obecności samorządowych władz miasta i powiatu dokonano uroczystego poświęcenia i odsłonięcia granitowego Obelisku wraz z tablicą z herbem Darłowa upamiętniającą Pionierów Ziemi Darłowskiej;\n-3 maja 2003 roku odbyło się uroczyste przekazanie sztandaru ufundowanego przez członków klubu i społeczeństwo Darłowa przez przedstawiciela wojewody zachodniopomorskiego - burmistrzowi, a ten przekazał go przewodniczącemu Klubu Pionierów,\n- przyznanie przez władze miasta w 2005 roku lokalu na siedzibę Klubu Pionierów w Przedszkolu nr 2;\n- nadanie nazwy i odsłonięcie 6 marca 2012 w przeddzień Święta Osadników ronda im. Pionierów Ziemi Darłowskiej;\n- wydanie w 2012 r. I tomu książki zatytułowanej „Wspomnienia i losy Pionierów Ziemi Darłowskiej" ilustrowanej unikalnymi fotografiami i dokumentami pod redakcją Ewy Majdańskiej. Wydawnictwo zostało sfinansowane z budżetu miasta Darłowo.\nNa łamach książki wypowiadają się: nieżyjący Eugeniusz Wójcik prezes Klubu Pionierów Ziemi Darłowskiej, Jerzy Łucejko -były długoletni pracownik Przedsiębiorstwa Połowów i Usług Rybackich, Elżbieta Cwynar - warszawianka zajmująca się przez większość życia handlem, Idalia Socha rodem z Polskich Kresów pracująca w Fabryce Pieców i w Domu Dziecka, Jan Skórski- harcerz, sportowiec, muzyk, członek chórów itd. mocno związany z powojennymi dziejami miasta.\nCzłonkowie Klubu Pionierów ze swoim Pocztem Sztandarowym biorą czynny udział we wszystkich uroczystościach państwowych, społecznych i kościelnych. Corocznie składają wiązanki kwiatów i zapalają znicze na grobach zasłużonych osadników. Ponadto organizują jubileuszowe spotkania dla swoich członków obchodzących np. 85; 90; 95 urodziny. Organizują też uroczystości opłatkowe czy okolicznościowe spotkania przy ognisku.\nPrzewodniczącym od powstania Klubu był Eugeniusz Wójcik, aż do swojej śmierci tj. do 30 kwietnia 2012 roku. Po czym przewodnictwo objął jego zastępca Zygmunt Guzy. Prowadził Klub Pioniera do 2 października 2013 i ze względu na stan zdrowia zrezygnował. Na zebraniu sprawozdawczo -wyborczym w dniu 20 marca 2014 roku przewodniczącą zarządu Klubu wybrano Bożenę Tomalak. W skład obecnego zarządu wchodzą jeszcze: Jan Sikorski zastępca przewodniczącego, Jadwiga Sidory - sekretarz, Urszula Wawrzyniak - skarbnik i członkowie Krystyna Makuch, Elżbieta Cwynar i Kazimierz Wróblewski.\nDarłowski Klub Pionierów jest od 20 lat serdecznie zaprzyjaźniony z Klubem Pioniera w Kołobrzegu. Przedstawiciele tego klubu na czele z prezesem Krystyną Gawlik wielokrotnie gościli na uroczystościach jubileuszowych i związanych ze Świętem Osadników w Darłowie, a darłowianie w ramach wymiany doświadczeń odwiedzali ich w Kołobrzegu.\nNa początku klub liczył prawie100 członków, dziś pozostało ich tylko 44. Jednak nadal aktywnie dbają o zachowanie pamięci o pierwszych powojennych mieszkańcach Darłowa. Klub Pioniera krzewi umiłowanie do Darłowa, do jego osiągnięć i dorobku. Ponadto organizuje imprezy o charakterze społeczno-oświatowym i współpracuje z młodszym pokoleniem w celu przekazywania tej pamięci.\nNa wniosek komisji historycznej wielu członków Klubu Pionierów otrzymało od samorządu medal Zasłużonego dla miasta Darłowo. Byli to m.in.: Jan Skórski, Maria Zielińska, Zygmunt Guzy, Brygida Jerzewska, Bożena Tomalak, Jan Konstantynow, Eugeniusz Wójcik, Bolesław Głodowski, Weronika Tamuć.\nWielu pionierów zostało uhonorowanych Złotą lub Srebrną Odznaką Honorową Gryfa Zachodniopomorskiego za Zasługi dla Województwa Zachodniopomorskiego. Otrzymali je: Maria Nowaczyk, Edward Ziółkowski, Jadwiga Sidoryk i Zbigniew Stańczak, Jerzy Łucejko, Laura Stępniak, Janina Kożuch, Józef Goszczyński, Urszula Wawrzyniak, Elżbieta Cwynar i Daniela Świetlik, Chaborska Jolanta, Jaźwińska Dorota, Kotas Kazimiera, Krajczyński Janusz, Lampkowska Irena, Leśniewski Leszek, Makuch Krystyna, Martwicki Stanisław, Odlewany Alicja, Rydzkowska Aleksandra, Rogacz Pelagia, Skórski Jan, Strzelecki Włodzimierz, Tomalak Bożena, Wachowiak Zbigniew.\nW dniu jubileuszu zarząd i członkowie Klubu Pioniera składają serdeczne podziękowania władzom miasta, powiatu i wszystkim, którzy na jego 20. letniej drodze okazali mu życzliwość i wspierali inicjatywy mające na celu trwałe wpisanie się pokolenia darłowskich pionierów w historię miasta.\nJubilatom życzymy długiego życia w zdrowiu, niesłabnącej energii i wytrwałości w realizowaniu zamierzonych celów, ale także wielu spokojnych, szczęśliwych chwil spędzonych w otoczeniu dzieci, wnuków i prawnuków w pięknej Ziemi Darłowskiej.