Trybuna Muzyki Spontanicznej: września 2018\nZapraszam na podróż w poszukiwaniu piękna w muzyce improwizowanej. Długą, blisko 150 minutową! Dotarcie do celu i satysfakcja z odsłuchu gwarantowana!\nKontrabas do pary z … kontrabasem, wiolonczelą i skrzypcami! Strunowy Ogród dostarcza na trzech białych dyskach Fundacja Słuchaj! W istocie rzeczy – słuchaj i nie ustawaj!\n49:37, Joëlle Léandre & Bernard Santacruz Trees\nJoëlle Léandre - kontrabas, kanał prawy i Bernard Santacruz - kontrabas, kanał lewy. Sześć tytułowych Drzew; nagrane w Paryżu, 9 kwietnia 2016 roku.\nDwa niezwykle groźne strunowce stoją u Twoich drzwi. Stroszą pióra, drżą na granicy akustycznego przesteru. Palce muzyków zdają się gubić paznokcie. Stąd szybka decyzja Leandre o przejściu na narrację smyczkową. Od startu full beauty of strong strings! Z rockowym niemalże temperamentem! Opowieścią rządzi stan permanentnej zmiany. Moc sprawcza jest udziałem Joëlle. To Ona określa zasady współpracy, przewodnictwa, inspiracji i stosowane techniki artykulacji. Drugi odcinek, dla przeciwwagi, rozpoczyna krótkim intro Bernard. Delikatny komentarz z prawego smyka dociera do nas po 90 sekundach. Spokojny flow dość szybko nabiera rumieńców – dynamiczny dyskurs pizzicato vs. smyczek. Jeśli na początku wzajemnie pyskowali, teraz więcej ze sobą rozmawiają. Na finał odrobina sonore spod strun Santacruza. Trzeci – barokowe rozpoczęcie ze strony Leandre. Partner wraca do gry po prawie 3 minutach. Ten dialog znów nabiera agresywności wraz z upływem czasu. Trochę tańca, trochę szturchańców. Recenzent zauważa, iż zachowania lewej flanki są dość przewidywalne. Próba niebanalnego intro kolejnej części, to jakby wyjście naprzeciw tym ambiwalencjom. Leandre komentuje pięknym, wysokim smykiem. On gra martwy jazz, ona żyje w świecie baroku i śpiewa zalotnie. Po podkręceniu dynamiki, kontrast estetyczny zaczyna narastać. Bernard ledwie akompaniuje, Joelle zaś czyni spektakl. I znów ten pierwszy jakby słyszał utyskiwania recenzenta. Bierze smyczek i kroi piękne pasaże. Leandre chwyta go za nogi w drugiej minucie i błyskotliwie imituje. W dalszej części goni na złamanie karku. Finał odcinka jest wszakże obopólnym sukcesem. Last part – szczypta sonorystyki po prawej, kind of percussion po lewej. Potem moc intrygujących turbulencji. Choć Bernard znów powraca do roli akompaniatora, finał płyty jest jej najlepszym momentem. Zmysłowe pętle i drobiny hałasu na ostatniej prostej.\n45:26, Joëlle Léandre & Gaspar Claus Leaves\nJoëlle Léandre - kontrabas, kanał prawy, Gaspar Claus – wiolonczela, kanał lewy. Siedem Liści; nagrane Les Lilas, 1 lipca 2016 roku.\nW gemie otwarcia dwa uroczo klasycyzujące smyki. Cello zdaje się smakować barokiem, kontrabas zdecydowanie średniowieczem. Piękna wojna epok, głośna, zatrważająca, zmysłowo skontrastowana akustycznie. Ujmująca dramaturgią, epicka, diabelnie romantyczna. Pełna ekspresji godnej stadionowych mistrzów rocka! Po takim wejściu w temat, drugi Liść nie może nie być kojącym płatkiem róży. Muzycy plątają się po strunach, mutują brzmienie, szukają rozwiązań sonorystycznych, prowadzą mikrodialogi. Świetna komunikacja – Gaspar, to partner pełną gębą! Wyluzowana Leandre już coś tam nuci pod nosem. Piękna strunowa robotyka! Trzeci fragment otwierają niskie, ale dość śpiewne pasma. Kontrabas idzie w imitacje, przeto brzmi jak wiolonczela. Szeroki strumień dźwięków, trochę jak repetycja pierwszego utworu, ale w wyższym paśmie, z dozą pokrętnego klasycyzmu. Cello jest w formie! Na dowód, prolog odcinka czwartego. Pizzicato po obu stronach, kontrabas groźny, współcześnie ustrukturyzowany. Dynamicznie, z mocą molowych akcentów. Ponury pozytywizm zgiełku i chaosu. Wonderful! Piątego Liścia muzycy poszukują we wzajemnych imitacjach. Wspólne zadziory, romantyczne biczowanie gryfów, rodzaj akustycznego apogeum. Na wybrzmieniu ballady dla półśpiących niewiast z dobrego domu. Szósty odcinek szybuje niezwykle wysoko. To sprawka Gaspara. Kontrabas słodzi palcami. Małe popisy, kto tu bardziej bywa błyskotliwy. Sonorystyka i inne dźwięki ze znakiem zapytania. Smyk goni smyka, rowling on! On szczytuje, Ona nie ma zamiaru być gorsza! Na finał małe szmery, delikatne szumy, groza o poranku, głos kobiecy, ciągłe narastanie. Zwieńczenie pięknej drogi – posmak industrialu, gospel, mantra, Pociągi Reicha, krzyk kobiet złotego wieku, kosmos muzyki!\n46:09, Joëlle Léandre & Theo Ceccaldi Flowers\nJoëlle Léandre – kontrabas, kanał … lewy (wbrew opisowi płyty), Theo Ceccaldi – skrzypce, kanał prawy. Dziewięć Kwiatów, nagrane w Warszawie, 15 października 2017.\nKontrabas zaczyna niskim smykiem, skrzypce posadowione dużo wyżej, w zwinnym tańcu free improve, znamionującym klasę dostępną dla niewielu. Płynne ruchy, kocia zwinność. Leandre bardziej postawna i zasadnicza, ale równie precyzyjna. Dialogi, imitacje, swawole tyczą szlak pierwszego utworu. Drugi zaczyna się na wysokich, barokowych skrzypcach. Kontrabas brzmi jak małe cello. Kameralistyka na przestrzeni dziejów – puszysta, jedwabna narracja. Trzeci odcinek zaczyna się pizzicato po obu stronach. Skromny walczyk, Pan przytuli Panią, jakże filigranowa rozgrywka. Kolejny fragment grzmi mocnym smykiem na upoconym gryfie kontrabasu. Skrzypce, niczym smuga rozpływającego się piękna, długie pasaże, wprost z nieczynnej dziś filharmonii. Piąty odcinek wyznacza nastanie sonorystyki. Płynne ruchy, zmutowane brzmienie u Theo (brawo!). Błyskotliwe narastanie, eksplozja akustycznej urody! Zdaje się, że opus magnum całego boxu! A przed nami jeszcze cztery opowieści! Kolejny fragment, to jakby kontynuacja. Theo na suchym gryfie czyni cuda, smyk Joelle idzie za nim krok w krok. Zwarcia, pyskówki, wzdychające violin, kontrabas szybujący wysoko! Głośno, kilka naprawdę brudnych dźwięków! Siódmy Kwiat znów szuka rozwiązań dalekich od tonalności, melodyki i oczywistej formy. Ciche przebiegi, polerowanie strun, mikrofazy. Kołysanka dla nadpobudliwych, może nawet ostra huśtawka. Eskalacja tyczy szlak wspaniałości. W ósmym powraca filharmonia, ale jest już tak upalona, że powoduje ciarki na plecach recenzenta. Modulowane, post-psychodeliczne pasaże. Energia kipi, dynamika galopuje. Gdy tracą impet, schodzą na sucho w pojedyncze frazy. Majstersztyk! Wreszcie finał – na gryfie kontrabasu grasuje Dzika Banda! Theo rusza z samego dna. Molowe meta drony, eksplozja łabędzia! Leandre bije coś na kształt rytmu, Ceccaldi opowiada nieudane historie miłosne z wieloma punktami zwrotnymi. Łzy leją się strumieniami. I tak na przemian, raz rytm, raz płacz. Aż zgasną światła!\nAutor: NoFuck o 03:47 Brak komentarzy:\nEtykiety: Bernard Santacruz, Gaspar Claus, Joëlle Leandre, Theo Ceccaldi\nAutor: NoFuck o 02:09 Brak komentarzy:\nFrame Trio! Luminária! Vicente & Dos Reis - a new chapter of brotherhood!\nLuis Vicente, doskonały trębacz portugalski, zapytany przeze mnie w wiosennym wywiadzie dla portalu jazzarium.pl, czy podziela pogląd, iż muzykiem, z którym najbardziej mu po drodze w muzyce improwizowanej jest jego przyjaciel, gitarzysta Marcelo Dos Reis, odparł przekornie, że nie ma muzyka, z którym lubi grać bardziej niż z innymi.\nOczywiście kłamał! Przed nami bowiem płyta nowej formacji Frame Trio, w której składzie odnajdujemy obu muzyków. A zatem do grona wspólnych przedsięwzięć artystycznych Vicente i Dos Reisa, uwiecznionych choćby jednym wydawnictwem płytowym, możemy dopisać pozycję numer cztery - po Chamber 4, In Layers i Fail Better! Wszystkie te formacje czytelnicy Trybuny znają doskonale. Być może na początku nowego roku poznamy kolejny przykład doskonałej kooperacji obu Portugalczyków (choć to na razie informacja objęta tajemnicą edytorską).\nSkład Frame Trio uzupełnia belgijski kontrabasista Nils Vermeulen, którego znamy choćby z grupy Kabas, która błyskotliwie uprawia minimal free improve.\nDość zatem wstępów, czym prędzej sięgamy po krążek Luminária (FMR Records, 2018), na który składa się 6 swobodnych improwizacji, oznaczonych cyframi. Nagranie z 28 listopada ubiegłego roku z Coimbry (Centro Norton de Matos Gymnasium). Odsłuch zajmie nam niespełna 43 minuty.\nI. Intro luminaryjne jest łagodne, stonowane. Struny gitary brzmią zalotnie, kontrabas zdaje się być w nastroju nieco mniej spolegliwym, trąbka ma w planach melodyjne pasaże, ale zdecydowanie ciągnie ją w kierunku brudnych fraz i wyuzdanej sonorystyki. Swoboda, świetna komunikacja, od startu słychać, że muzycy dobrze czują się w swoim towarzystwie. Tonujący emocje zefirek, który zwiastuje burzę w piorunami.\nII. Nieprzerwana choćby ułamkiem ciszy narracja szuka nowych rozwiązań w niższych partiach częstotliwości. Silny akcent sonore ze strony Vicente, zgrabna palcówka Vermeulena, w tle zaś łagodna jak baranek gitara Dos Reisa. Frame Trio, niczym nieustająca zagadka. Dobitny i precyzyjny stelaż dramaturgiczny kontrabasu dla obu wyswobodzonych ze wszelkich reguł flanek przestrzeni fonicznej spektaklu - piękne frazy! 5 minuta – Marcelo błyskotliwie pętli się na strunach, Luis ma kipiel wewnątrz trąbki. Narracja narasta, zdecydowanie idziemy na szczyt! Gitara dostaje prądu, iskry lecą po ścianach! Jej rockowy sznyt kierunkuje swobodną improwizację. Luis szuka psychodelii i znajduje ją! Piękny finał odcinka!\nIII. Smyczek na kontrabasie, niski, konwulsyjny. Dynamiczna gitara, gwałtowna trąbka. Rozmowa przyjaciół na dowolny temat, bywają zdania odrębne, nie brakuje emocji, a ładunki ekspresji są adekwatnie alokowane. W 4 minucie Marcelo repetuje, a Nils płynie swobodną i niebanalną solówką. Luis wkracza tanecznym krokiem, ze skłonnościami do hałasowania. Komentarz Marcelo w stylu rock’in! Finał części na pełny gazie!\nIV. Kolejne intro dobrze już rozgrzanego smyka. Długie intro! Portugalczycy wchodzą do gry po 90 sekundach. Mikrofazy, czujność i odpowiedzialność. Barokowe skale, bogactwo treści. Marcelo idzie w powtarzalność, Luis wyciska trąbkę, jak cytrynę. Doskonały moment! Burzliwa nostalgia, drżąca zaduma. A finał tej 11 minutowej perły improwizacji także należy do smyczka, który zmyślnie repetuje.\nV. Struny gitary poddawane procesowi intensywnego tarcia, kontrabas rozwichrzony ponadnormatywnie, trąbka zablokowana tubą – klasyczna sytuacja sonorystyczna. Po chwili Marcelo ustawia się w roli tworzącego tło (znów genialnie repetuje!), zaś jego partnerzy idą w nieznane. Dwa brudne, upocone stwory plotą separatywne, ale świetnie konweniujące ze sobą opowieści. Zakrzywiony sound całej trójki – industrialna gitara, moc death metalu w kontrabasie, trąbka zanurzona w deep sonore. I błyskotliwa eskalacja! Kolejny doskonały moment luminaryjny. Na finał muzycy pętlą się i zazębiają, jakby lizali rany po ciosach.\nVI. Marcelo – mikrotonalne wręcz intro budowane wszakże na bazie rytmu, przy zastosowaniu mantrycznych powtórzeń. Nils i Luis wchodzą do gry na palcach.Ten drugi, jakby mimochodem, wypuszcza garść jednolitych dźwięków. Piękne! Finał tej wyśmienitej płyty jest tylko pozornie spokojny. Muzycy drobnymi ruchami, permanentnie się eskalują. Gęsty krem czekoladowy.\nAutor: NoFuck o 01:01 Brak komentarzy:\nEtykiety: Luis Vicente, Marcelo Dos Reis, Nils Vermeulen\nZwerv! Music From Any Moment! Wandering Souls of Improve!\nW dość swobodnym tłumaczeniu z niderlandzkiego określenie Zwerv, to rodzaj wędrówki, podczas której nietrudno zabłądzić, oznaczać może także błąkanie się bez celu. To także skrót od nazwiska Henka Zwervera, holenderskiego gitarzysty, który wspólnie z kolegami z kilku krajów, prowadzi improwizowany ansambl o nazwie… Zwerv.\nW dorobku formacji odnajdujemy dwie pozycje. O pierwszej z nich już tu pisaliśmy (Live, 2017), nie szczędząc ciepłych słów recenzenckiej egzaltacji. Najnowsza zaś zwie się Music From Any Moment i za moment rozłożymy ją na czynniki pierwsze.\nOdsłuch/ odczyt nowej płyty jawi się tym ciekawiej, iż Zwerv rozrósł się, w stosunku do debiutanckiej płyty, z kwintetu do septetu. Zestaw instrumentalny uzupełniły bowiem puzon i fortepian.\nSzybko zatem zaglądamy do środka! Doskonale nam znany amsterdamski klub Zaal 100, połowa grudnia ubiegłego roku, wiele wskazuje na to, iż incydent miał miejsce bez udziału publiczności. Na scenie: Ziv Taubenfeld – klarnet basowy, Luis Vicente - trąbka, Salvoandrea Lucifera – puzon, Henk Zwerver - gitara, Nico Chientaroli - fortepian, Raoul van der Weide – kontrabas i obiekty, George Hadow – perkusja. Płytę od ubiegłego miesiąca udostępnia portugalski Creative Sources - 8 swobodnie improwizowanych opowieści, ponad 56 minut muzyki.\nPieśń otwarcia zdobi niebanalna introdukcja wprost ze strun gitary i klawiszy delikatnego piano. Tuż obok, jak zwykle niepowtarzalny van der Weide ze swym ogromnym kontrabasem i okablowanymi obiektami różnej proweniencji. Po około 2 minutach do gry wchodzi klarnet basowy, trąbka, puzon i perkusja. Swawolny septet pozwala sobie na skromny galop, ale w pełnym rynsztunku. Już gęsto, tudzież narowiście! Free jazz as well! Na finał ostro atakuje Vicente, a zaraz potem błyskotliwe hamowanie.\nKolejną opowieść rozpoczyna inny duet. Tym razem perkusja i trąbka droczą się ze sobą w estetyce small & slowly improve in sonore, silnie akcentując urodę minimalizmu. Po 3 minutach rozbłysk strun – jakże piękny kontrapunkt! Nie pierwszy przykład doskonałej komunikacji wewnętrznej. Narracja toczy się wedle zasady – jeden lub dwa instrumenty grają bardziej wyeksponowane quasi solowe pasaże, pozostali muzycy energicznie konweniują w tak zwanym tle. Bystry recenzent dostrzega znamiona swojej ulubionej metody call & response. W 8 minucie stemple jakości przystawia klarnet basowy! Reszta też już zagotowana – emocje ekspozycji w zenicie! Pod koniec piękny komentarz Zwervera, niczym Bailey w stadium multiplikacji.\nTrzecia – słowo wstępne należy do trąbki i klarnetu basowego. Potem bardziej niż dotychczas wyrazisty puzon i bystre piano. W backgroundzie istotnie wartościowe skwierczenie obiektów, opartych o rozgrzane struny kontrabasu. Kolejna gęsta, choć tym razem mniej dynamiczna opowieść. Bezwarunkowy kolektywizm i zwinne reagowanie – to zdają się być najważniejsze atrybuty tego septetu. Recenzent zastanawia się, czy muzycy cokolwiek predefiniowali przed wejściem na scenę. 3 minuta i ostry pasaż piana w estetyce Schlippenbacha, także świetna kooperacja z gitarą. Ponownie mocna ekspozycja na finał i błyskotliwa kipiel w trąbce.\nCzwarta piosenka jeszcze bardziej tłumi dynamizm płyty. Wstęp ze strony perkusjonalii i dronów z obiektów. Dzwonki, talerze, drżący kontrabas! Piękne! Reszta podłącza się nieśpiesznie, raz jeden, raz drugi. Doskonałe small deep sonore ze strony Vicente. Także ciekawe pląsy na gitarze. Jakże kwiecista, przykuwająca ucho narracja. Małe frazy, igraszki w podgrupach, słuchaj i reaguj. Tuż potem mocny, niski pasaż z kontrabasu, trwający moment klarnetu basowego i minimalistyczna gitara. Na finał dysząca trąbka i zwinne palce na gryfie kontrabasu.\nPiąta improwizacja zaczyna się dość nietypowo – cały septet startuje na raz! Rytm, dynamika, szczypta jazzu dla złaknionych konwencji (czyżby z kartki?). Doskonałe mikro eskalacje każdego z muzyków. W 3 minucie tempo rośnie niebywale – rapid free! 4 minuta i klarnet basowy wrze w podstawach. Obok piano, kontrabas i perkusja, niczym jurna, hard-bopowa sekcja. Szybkie zejście do finału, już w piątej minucie.\nSzóstka, to struny i trąbka na wejściu, nie byle jaka sonorystyka! Udana sekwencja fortepianu, która porywa do marszu cały septet. Kanty, narożniki, zawijasy. Powolny w ruchach klarnet basowy. Kind of slide guitar, małe piano, bystry drumming, trąbka zaplątana w rytm. Gęsta, zwinna, jakże swawolna narracja. Klarnet ciągnie piękną ekspozycję, silnie wspiera go puzon. Także gitara i kontrabas. Doskonała kooperacja w każdym momencie!\nIntro wprost z wnętrza fortepianu i szumy ze strony dęciaków – tak zaczyna się przedostatnia opowieść. Kolejny moment bardzo głębokiej sonorystyki. Piękna robota – klarnet basowy po lewej, trąbka po prawej! Smoliste struny kontrabasu. Dużo spokoju i metafizyki. W 8 minucie napięcie jednak rośnie. Interakcje w mgnieniu oka - puzon, gitara, chytre piano! Treściwa praca kontrabasu i perkusji. Na finał znów free jazz pełną gębą. Z przytupem!\nNa ostatniej prostej sto dwadzieścia sekund zadziornej ekspozycji – dyszące tuby, głos ludzki, gitara, piano. Gęsto od dźwięków – siedem ognisk zapalnych. Prawdziwe trzęsienie ziemi.\nEtykiety: George Hadow, Henk Zwerver, Luis Vicente, Nico Chientaroli, Raoul van der Weide, Salvoandrea Lucifera, Ziv Taubenfeld\nKalendarzowa jesień za pasem, szczęśliwie lato jednak nie odpuszcza. Trudno doświadczyć nudy. Także, w muzyce improwizowanej!\nDziś dziesięć płyt do odczytania. Jak zwykle mieszanka prawdziwie piorunująca – od grind rocka i doom metalu, po elektroakustykę i kojące dźwięki wprost z klawiatury fortepianu. A wszystko naznaczone piętnem improwizacji! Także kolejna porcja nowych nazwisk do zapamiętania. Dzień, jak co dzień na Trybunie!\nKatalonia w prawdziwie demonicznym wydaniu, niebanalna Holandia, takaż Anglia, kwiecista Portugalia, szczypta Niemiec, Kanady i Francji. Let’s go and crazy!\nEl Pricto/ Diego Caicedo/ Javier Garrabella/ Vasco Trilla Demonology (Discordian Records, 2018)\nWenezuelski saksofonista El Pricto, to prawdziwie renesansowa postać. Szef najważniejszego dla muzyki improwizowanej labelu Barcelony, Discordian Records, uwielbia literackie i artystyczne inspiracje dla muzyki, którą tworzy. Najnowsza pozycja w katalogu zwie się Demonology i jest kompozycją będącą pokłosiem … 72 demonów Ars Goetia, zaczerpniętych z siedemnastowiecznego dzieła The Lesser Key Of Salomon The King. Składa się z tyluż fragmentów, trwających od … 1 do 3 sekund. Muzycy układają z tych mikrofraz dłuższe, muzyczne wypowiedzi. Repetycje, permutacje, skróty i rozwinięcia – gęsta, usiana zasiekami, zdyscyplinowana improwizacja, prowadzona wg precyzyjnych wskazówek kompozytora.\nEfekt kipi emocjami, a także precyzją i determinacją w zakresie wykonania koncepcji kompozytora. Dostajemy 25 minutową, dynamiczną, poszarpaną, multigatunkową ekspozycję, budowaną w estetyce, będącej krwistą mieszanką grind-core punk, noise rocka i free jazzu. Polecam szczególnej uwadze graficzny zapis tych mikrokompozycji! Zresztą same tytułu mówią już wiele: black metal, thrash metal, death metal, free, solo, slow doom metal, broken rhythm, blast, beat, grind core, hard core, short loops, latin, epic, extended technique, ha-ha-ha, short growl, drum fill i …żagań (pisane z polskimi znakami diakrytycznymi!).\nHistoria muzyki zwichrowanej w pigułce! Postmodernistyczna moc wielkiej kreacji - strzelisty saksofon altowy El Pricto, ostra, niemal doom metalowa gitara Diego Caicedo, elektryczny bas Javiera Garrabelli i mocna, zmysłowa perkusja Vasco Trilli. Gdybyśmy zechcieli poszukać całkiem współczesnej, muzycznej inspiracji dla Demonology, to trop może być tylko jeden – Naked City Johna Zorna.\nTriplezero 000 (Binary Sorrow/ Antinomia Records, 2016)\nPozostajemy w stolicy Katalonii, ciągle jest z nami Vasco Trilla (perkusja, a także tabla). Obok niego Pablo Selnik na fletach (silnie amplifikowanych) i Denys Sans, odpowiedzialny za elektronikę. Muzyków wspomaga głosem Eric Baule. Formacja zwie się Triplezero. Płyta 000 nie jest może najświeższą pozycją edytorską, dotarła do nas jednak dopiero tego lata. Zawiera, bazująca na skomponowanym materiale, improwizowaną muzykę … death/doom metalową, tworzoną dokładnie przy pomocy instrumentarium, wymienionego wyżej. Przedrostka post możemy w odniesieniu do tej muzyki używać bez ograniczeń. Zajrzyjmy głębiej do tego szalonego przedsięwzięcia artystycznego.\nZaczynamy ścianą post-black metalowego hałasu. Atak dźwięków serwowany naprzemiennie z pasmami niskiej, złej elektroniki, zdobionymi głosem typowym dla trawestowanego gatunku (teksty Selnika, inspirowane literaturą H.P. Lovercrafta, nie dla osób mniej tolerancyjnych obyczajowo i światopoglądowo). Rodzaj plemiennego rytuału inicjacyjnego. Być może także rodzaj gigantycznego żartu stylistycznego. Kolejne siedem utworów, to krótkie, niekiedy lapidarne perełki noise’ elektroniki z demonicznym głosem i doskonałą perkusjonalistyką Vasco. Slow metal drums, zgiełk fletu na dużym prądzie, brzmiący jak armia gitar elektrycznych, ołowiana elektronika, post-techno zasklepione w krypcie grobowca, interludia noise and industrial, robotyka wirtualnych maszyn, także minuta z czystym dźwiękiem … tabli. What ever you want! Kolejny żywy (i syntetyczny) dowód na monstrualny eklektyzm barcelońskiej sceny muzycznej.\nPłytę wieńczy 17 minutowa pieśń tytułowa. Epicka w rozmachu, chwilami genialna w doborze artystycznych środków wyrazu. Pulsujący dron, repetycje, brudny, tłusty sound post-techno. Flet pod wysokim napięciem, elektroakustyka spod dłoni i stóp Trilli, bogata, ciągle zmieniająca się narracja. Wreszcie multiplikująca się tabla, która po 13 minucie, wspierana oniryczną elektroniką, prowadzi nas na pola niemal metafizycznego chill-outu. Na sam finał siarczysta post-elektronika w formie śmiercionośnej mantry. Płyta jedyna w swoim rodzaju, nagrana za pierwszym podejściem, bez post-produkcji!\nAnticlan Volcano Hour (Creative Sources, 2018)\nPrzenosimy się do Holandii. Na studiu nagraniowym 2/3 power improv trio Albatre (Hugo Costa na saksofonie altowym, Philipp Ernsting na perkusji) w towarzystwie gitarzysty Josué Amadora. Swobodna improwizacja pod nie byle jakim szyldem Anticlan i prawdziwie eksplozywnym tytułem. Dodajmy, obok wybuchów wulkanu, czekają nas także powolne strumienie stygnącej lawy.\nSześć niebywale intrygujących opowieści, zbudowanych przez dobry, uważny, gęsty drumming, gitarę z prądem, lontem do silnie avant-rockowego brzmienia i ze szczyptą zdrowej psychodelii pomiędzy strunami, wreszcie saksofon altowy, który świetnie się z nimi komponuje, choć nie ma zwyczaju wychodzenia przed szereg. Dalece swobodna wymiana dźwięków, lekko zaczepiona w estetyce free jazzu, niestroniąca od rockowych emocji, płynąca szerokim strumieniem od ciszy do hałasu i z powrotem.\nDrugi i trzeci fragment skrzy się pięknym, wręcz medytacyjnym klimatem. Uroda gitary eksploduje – minimal deep improve! Amador nie waha się wkraczać w post-industrialną estetykę. W czwartym rośnie poziom decybeli, kind of true power trio. Znów gitara wywołuje wytrysk endorfin u recenzenta. Gdy zamilknie, para sax & drums pięknie ucieka we free jazzowy galop. Costa ma tu swoje pięć minut i perfekcyjnie z tego korzysta. W kolejnej piosence powraca quite stream, zdobiony ornamentami pulsujących strun, przedmuchanych dysz i konwulsyjnej pracy werbla i tomów. Sporo rockowej ekspresji, tu zbyt gwałtownie wyciszonej. Finał umila nam aktywny drumming, wokół którego koncentruje się niespokojny alt i szklista gitara. Świetna płyta!\nSly & The Family Drone Live at Café Oto (Bandcamp?, 2018)\nMokry od potu karnawał chaosu! To nie jest bynajmniej epitet recenzenta, ale konstruktywna samoocena muzyków. Lubimy na tych łamach stylistyczną egzotykę, niepokorność i zdrowy hałas, zatem czym prędzej odkrywamy karty. Formacja Sly and The Family Drone, to na ogół duet: Matt Cargill – głos, efekty, elektronika i Callum Joshua Buckland – perkusja. Parę dni temu pisaliśmy o ich wspólnej płycie z Dead Neanderthals. Tym razem ich osobna, najnowsza produkcja – koncert z londyńskiej mekki free improve, czyli klubu Cafe Oto! Dwa półgodzinne sety.\nDrapieżny, gęsty i bezkompromisowy melanż żywej perkusji i elektronicznych, hałaśliwych pasaży w dalece punkowej estetyce. Równie żywiołowa publiczność w klubie, zdecydowanie podnosi temperaturę spektaklu. Rock and noise improvised as well! Gorący temperament muzyków i główny parametr podlegający procesowi improwizacji, czyli natężenie dźwięku. Triumf artystycznej swobody i naprawdę bezczelnego wykraczania poza dostępne gatunki. Ekstremalizm wyniesiony do rangi sztuki. Prawdziwie chocholi taniec till to death. Ciekawy moment pod koniec pierwszego seta – solowe expose perkusji, na tle drona niskich częstotliwości i zapach upalonego electro!\nChoć trudno to sobie wyobrazić, drugi set jest jeszcze gorętszy. Elektronika wsparta samplami płonie dalece intensywniej (żadna gitara nie byłaby chyba w stanie generować takiego przekazu fonicznego!). Pedał gazu wciśnięty maksymalnie. Na finał drummer włącza turbodoładowanie, a na scenie pojawia się wiele przypadkowych instrumentów dętych (wedle słów naocznych świadków, przyjaciele grupy podłączyli się pod występ!). Zgiełk i znój. Cierpienie i odkupienie. Doprawdy, efekt jest frapujący!\nPeixe Frito Jazz From Here. 11.02.1918 (Last Pork Records, 2018)\nZdecydowanie zasłużyliśmy na moment oddechu! Doskonałym wyborem będzie zatem portugalski kwintet Peixe Frito (po naszemu – smażona ryba): Paulo Chagas - flet i saksofony, Luís Guerreiro – trąbka, elektronika, tibetan blow, Paulo Duarte – gitara elektryczna, Alvaro Rosso – kontrabas i Pedro Santo – perkusja. Sześć krótszych opowieści na początek, potem trzy dłuższe.\nZaczynamy od Coltrane’a na delikatnym speadzie, z dobrą ekspozycją gitary elektrycznej. Cała zresztą płyta, budowana jest na ciekawym kontraście akustycznych ekspozycji i dźwięków elektronicznych/ elektrycznych (gitary). Dominują spokojne, nieśpieszne improwizacje (poza jednym wyjątkiem). Oniryzm często wykorzystywanej ciszy, stemple nieinwazyjnej psychodelii, intrygujące dźwięki dęte, precyzyjna sekcja rytmiczna. Żmudna, skupiona narracja, przykład skrupulatnego rzeźbienia w skale improwizacji. Z jednej strony szczypta kameralistycznego zadęcia (szczególnie Chagas na flecie!), z drugiej - niebanalny posmak fussion, gdy trąbka łączy się w procesie generowania dźwięków z elektroniką.\nSiódmy fragment, Swing From The Zone, bodaj najdłuższy na płycie, jest też fragmentem najbardziej dynamicznym. Rasowy free jazz tryska po ścianach! Quasi semicki taniec, rozbujała, wyzwolona porcja dobrze upalonego fussion jazzu. Chwilami nawet z elementami funky. Na finał tej naprawdę udanej płyty, kolejne dwa utwory w delirycznym, spokojnym, acz naładowanym dobrą psychodelią klimacie. Powabna sonorystyka kontrabasu, zwinna elektronika i wyraziste ekspozycje dęte.\nParlato/ Chagas/ Lenglet/ Gibbs Wasteland (Setola Di Maiale, 2018)\nPaulo Chagas zostaje z nami (flet, obój, zabawki dźwiękowe, … woda), ale tym razem towarzyszyć mu będzie bardziej międzynarodowe towarzystwo: Rosa Parlato – flet, elektronika, głos, Philippe Lenglet – gitara elektryczna, obiekty oraz Steve Gibbs – gitara klasyczna, 8-strunowa, głos. Siedem rozbudowanych, dość swobodnych improwizacji elektroakustycznych.\nWasteland, to kolejny i nie ostatni dziś przykład łączenia dźwięku żywego z syntetycznym, tu z delikatną przewagą tych pierwszych. Flet, obój, dwie dychotomiczne gitary i kilka zwojów kabli. Szczypta egzotyki, nieco kontrowersyjne wokale, zabawy dźwiękowe, ale i poważne dyskusje na temat. Płyta długa (ponad 70 minut), nie w każdym momencie aż tak intrygująca, by nadstawiać ucha (mało kompromisu na etapie selekcji materiału). Także kilka momentów akceptujących zbyt łatwe dźwięki, jak na wymagania recenzenta.\nSkoncentrujmy się wszakże na plusach. W drugim utworze niebanalna ekspozycja fletu, na tle … lejącej się wody. W kolejnym, udany pasus klasycyzującej improwizacji z dobrze tłumionymi emocjami (obój w roli głównej). W czwartym intrygujący, nowy dźwięk (hichiriki?) na tle dość pasywnych gitar. Sonorystyka dętych daje punkty dodatkowe do oceny końcowej. W piątym - sekwencja naprawdę udanych interakcji elektroakustycznych. Także dobry dialog gitary akustycznej i sonoryzującego oboju. A w utworze finałowym zdaje się, że wreszcie cały kwartet dramaturgicznie trybi! Akademickie naleciałości idą w odstawkę, rośnie kreacja i pomysły na rozwój narracji. Ciekawy przykład minimalizmu w procesie improwizacji. Szczypta psychodelii na gryfie gitary elektrycznej, kilka dobrych dźwięków z kabli i nieoczywistych zachowań dęciaków.\nEnsemble MIA Live 2016 (Creative Sources, 2017)\nPortugalska scena muzyki improwizowanej zdaję się specjalizować w dużych składach, zwinnie poruszających się po oceanie swobodnej muzyki bez scenariusza. Ensemble MIA, to kolejny przykład. Rejestracja z Festiwalu Encontro de Musica Improvisada de Atouguia de Baleia, z roku 2016. Aparat wykonawczy jest ogromny – ponad 60 muzyków, podzielonych na sześć improwizujących składów, każdy z innym przewodnikiem/ dyrygentem. Nie będziemy ich wszystkich wymieniać (każdy z uczestników przedsięwzięcia pojawia się na scenie maksymalnie dwukrotnie), zainteresowanych odsyłamy do sieci globalnej. Może jedynie wskażmy personalia kilku bliższych nam muzyków, takich, jak Luiz Rocha, Alvaro Rosso, Sarah Claman, Miguel Mira, Karoline Leblanc, Bruno Parrinha, Jean-Marc Foussat, Mia Zabelka czy po raz kolejny goszczący w tej zbiorówce Paulo Chagas.\nPierwsza historia, dyrygowana zwinnie właśnie przez Zabelkę, toczy się w atmosferze elektroakustycznego rezonansu, z ciekawą ekspozycją instrumentów strunowych, a w dalszej części perkusjonalnych. Druga – pod przewodnictwem Marka Lotza – eksponuje dęciaki na tle elektrycznych gitar, zawiera także niebanalne preparacje piana i moc przeróżnych głosów obojga płci. Trzecia (F. Choiselat) funkcjonuje na zasadzie kontrastu – z jednej strony rytm, melodia i bystry puzon, z drugiej rozwichrzone eksplozje werbalne, wszystko zaś bogato zinstrumentalizowane. Czwarta (N.Taylor) startuje kameralistyką akustycznych gitar, by po pewnym czasie napotkać hałaśliwe symfoniczne interludia. Sam finał tej akurat improwizacji jest wyjątkowo dynamiczny, przynajmniej na tle pozostałych wydarzeń spektaklu. Początek piątej opowieści (S.Corda) także smakuje dobrą kameralistyką, która płynnie przechodzi w rytualny taniec godowy z okrzykami i wrzaskami (może także publiczności). Wreszcie finał (F.Simoes) – triumfalny powrót elektroakustyki, przy wtórze nadpobudliwych dęciaków, zadziornych strunowców i kolejnych rytualnych śpiewów, czynionych w asyście puzonu.\nMnóstwo intrygujących improwizacji nieco traci na wartości z uwagi na jakość samej rejestracji koncertu. Dźwięk jest mało selektywny, niemal monofoniczny, a brzmienie całości pozostawia wiele do życzenia. Bardzo szkoda.\nKern Mittendrin (Creative Sources, 2017)\nPrzystanek Niemcy i studyjna rejestracja tria Kern: Edith Steyer – saksofon altowy i klarnet, Yorgos Dimitriadis – perkusja oraz Matthias Müller – puzon. Dziesięć improwizowanych opowieści, mających na wejściu status composed by.\nPrzykład wyjątkowo zgrabnej i świetnie wykonanej improwizacji ustrukturyzowanej. Rodzaj free jazzu delikatnie zakotwiczonego. Średnie pokolenie europejskich improwizatorów, kariery w trakcie stabilnego wzrostu. Czegóż chcieć więcej? Tempo, emocje, sonorystyka – genialny puzon (dla Matthiasa to już norma, patrz: poprzednie recenzje na tych łamach), idący za nim krok w krok dobry, wyrazisty, niebanalny saksofon altowy (na dwa krótkie fragmenty zamieniony na klarnet) i precyzyjny, niezachowawczy drumming. Różnorodne, intrygujące, akceptowalne na każdym poziomie percepcji opowieści, niepozbawione także szczypty klasycyzującego zadęcia, charakterystycznego dla wykształconych akademicko muzyków niemieckich. Szczególnie udane zdają się być dłuższe fragmenty, bardzo swobodnie improwizowane. Trzeci odcinek serwuje nam zwinne synkopy, przykład dobrego jazzu bez niskich częstotliwości. Piąty zdaje się być wyjątkowo śpiewny, szczególnie dotyczy to puzonu, który błyskotliwie mutuje brzmienie. W kolejnym, puzon swoim wyjątkowym tembrem sprawia wrażenie, jakby muzyk korzystał ze wsparcia elektronicznego.\nFinałowe odcinki Mittendrin konstytuują wysoką jakość całego nagrania. W siódmym muzycy improwizują w estetyce call & response, są czujni i świetnie na siebie reagują. W ósmym utworze, o jakże adekwatnej nazwie Polar, dają przykład pięknego deep sonore. Czujemy prawdziwy chłód arktyczny. Brawo! Tuż po nim kolejna perła sonorystycznego slow motion. Na sam już finał temat grany z kartki, ale wyjątkowo stylowy.\nTotal Improvisation Troop Karma Moxie (atrito-afeito, 2018)\nWracamy do poszukującej elektroakustyki. Kanadyjska pianistka Karoline Leblanc i kolejna pozycja w katalogu labelu, przez nią prowadzonego. Septet zwie się dość buńczucznie Total Improvisation Troop, personalnie zaś to: Alexandre St-Onge – bas elektryczny z asystą komputera, Anne-Françoise Jacques – amplifikowane obiekty rotujące, Karoline Leblanc – fortepian i taal, Lawrence Joseph – gitara elektryczna, efekty, Paulo J Ferreira Lopes - talerze, Peter Burton - kontrabas, Vergil Sharkya – syntezator, efekty. Pięć dość zwartych, w formie i czasie, swobodnych improwizacji.\nTroje muzyków odpowiada tu głównie za dźwięki akustyczne, czworo zaś za elektroniczne lub elektryczne. Ta wojna sprzymierzonych nie do końca prowadzona jest na równych prawach. Innym słowy, świat syntetycznych dźwięków jest tu w przewadze, nie tylko ilościowej, ale także dramaturgicznej. Przykład skupionej, uważnej narracji, chwilami nieco akademickiej. Kind of contemporary improve. Wiele udanych preludiów ze strony piana, kontrabasu czy perkusjonalii zdaje się gubić trop w trakcie konfrontacji z dość natarczywym i inwazyjnym światem syntetyki. Choćby w drugim utworze, gdy zwinna improwizacja inside piano natrafia na zgrzyty i plamy nieznoszącej sprzeciwu elektroakustyki. Karolina dzielnie trzyma stery improwizacji, jednak orszak obiektów, płaszczyzn i kabli nie odpuszcza choćby na moment. Wszystko brzmi trochę, jak soundtrack do polskich filmów fantastycznych z lat 70. ubiegłego stulecia.\nNieco ciekawsza zdaje się tu być druga część płyty, choćby fragment czwarty, gdy niebanalne piano snuje wartościowe opowieści, a elektroakustyka ogranicza się do kreślenia tła narracji. W części finałowej druga strona medalu proponuje coś na kształt syntetycznej perkusji w dalekim planie. Żywe instrumenty odnajdują wtedy skrawek przestrzeni dla siebie i nie marnują czasu.\nMelaine Dalibert  Musique Pour Le Lever Du Jour (Elsewhere Records, 2018) \nNa finał dzisiejszej zbiorówki płyta niezwykła. Niemal idealne zwieńczenie karkołomnych opowieści o dziwnych płytach. Komponowana muzyka na fortepian, godna wszelkich kanonów muzyki, którą zwykliśmy określać mianem minimalistyczej. Kompozytor i wykonawca pochodzi z Francji, nazywa się Melaine Dalibert. Jedna godzina i jedna minuta strukturyzowanego chill-outu!\nMusic for the daybreak. Czyli dźwięki na czas odpoczynku. Muzyk stosując dwa, trzy algorytmy, sekwencje dźwięków, buduje niebywały klimat nagrania. Bez zbędnej intelektualnej głębi, czy rozbudowanego słowa pisanego w zakresie ideologii, tak charakterystycznego dla muzyki współczesnej, pianista proponuje nam podróż jedyną w swoim rodzaju. Długie dźwięki, miękki rezonans, cisza i ukojenie. Pokonywany dystans czasowy buduje jakość. Jedyne, co możemy stwierdzić na temat przebiegu narracji, to fakt, iż zdaje się, że w drugiej połowie nagrania przerwy pomiędzy dźwiękami są nieco dłuższe, jeszcze silniej akcentując minimalistyczny i relaksacyjny charakter całości. Piękna muzyka!\nAutor: NoFuck o 01:21 Brak komentarzy:\nEtykiety: Alvaro Rosso, Diego Caicedo, Edith Steyer, El Pricto, Hugo Costa, Josue Amador, Karoline Leblanc, Matt Cargill, Matthias Müller, Melaine Dalibert, Pablo Selnik, Paulo Chagas, Rosa Parlato, Vasco Trilla\nProces swobodnej improwizacji w muzyce stanowi bez wątpienia fenomen uprawiania tej sztuki. Zagadnieniem, które szczególnie intryguje, zdaje się być moment rozpoczęcia tego procesu, a może nawet to, co ewentualnie zostało poczynione przed tym faktem. Scenariusze, frameworks, predefiniowane struktury większej całości, może ustne ustalenia, co do charakteru improwizacji. A może decyzja o pójściu na stuprocentowy żywioł.\nDziś sięgamy po najnowszą płytę naszej ulubionej skrzypaczki Biliany Voutchkovej, poczynioną w towarzystwie jednego z jej najczęstszych muzycznych partnerów, klarnecisty Michaela Thieke. Zwie się Blurred Music i zawiera materiał z trzech koncertów duetu, jakie miały miejsce w grudniu 2016 roku w Stanach Zjednoczonych (wydawcą jest nowy label amerykański Elsewhere Records).\nPłyta zawiera muzykę improwizowaną, wspartą przez nagrane wcześniej, predefiniowane struktury muzyczne, które były odtwarzane na żywo w trakcie koncertu (po naszemu – część dźwięków idzie tu z tzw. playback-u). Wedle słów samych artystów, zawartych w liner notes, czasami oba strumienie dźwięków (żywe i odtwarzane) zawierały wręcz bliźniaczy materiał. Cytując: Niemal identyczne fragmenty występu na żywo i dźwięków odtwarzanych synchronizują się ze sobą, co nieuchronnie powoduje ich rozmycie (blurred!) w wymiarze czasowym, rytmicznym, kolorystycznym oraz w mikrotonalnej interpretacji poszczególnych tonów.\nSłuchacza interesuje przede wszystkim efekt końcowy. Ten – uprzedźmy wypadki – jest wyjątkowo wartościowy, albowiem już dziś możemy umieścić Blurred Music na liście najciekawszych wydarzeń bieżącego roku. Recenzent w trakcie szczegółowego odsłuchu trzech krążków doszukiwał się owych predefiniowanych struktur. Nie był jednak w tym dziele dostatecznie skuteczny (patrz: tekst poniżej). Z drugiej jednak strony – czy dostrzeżenie tych akurat fragmentów ma dla odbioru całości nagrania jakieś szczególne znaczenie? Niech pozostanie to pytaniem retorycznym.\nSzczypta buchalterii – Biliana gra na skrzypcach i używa głosu, Michael gra na klarnecie. Nie wiemy dokładnie, kto i w jaki sposób dopuszcza do głosu owe predefiniowane struktury. Trzy koncerty (dane poniżej) trwają łącznie ponad 160 minut.\n7 grudnia, 2016, Carr Chapel, Chicago\nSmyczek na skraju strun, delikatne kwilenie ciepłego klarnetu. Pojedyncze dźwięki pięknie rozlewają się w strumień pierwszego tego wieczoru sustained piece. Uroda ciszy, trwałość pasaży, metafizyczna jakość akustyki spektaklu. Płonąca emocjami współczesna kameralistyka, silnie skażona nieodpartą potrzebą improwizowania. 5-7 minuta, to pierwszy przykład stymulującej imitacji obu muzyków. Z punktu widzenia klarnetu brzmieć jak skrzypce nie jest zapewne prostym zabiegiem. Narracja skrzy się ogniem wzajemnych interakcji. W tle duplikowane dźwięki (tak przynajmniej podpowiada intuicja recenzenta), które jedynie wspierają to, co najważniejsze – żmudny proces szczegółowej, wręcz molekularnej improwizacji. Wspaniałe dźwięki, które nie potrzebują werbalnego uzasadnienia i konceptualnych założeń. Po 10 minucie powracają long distance tunes, które błyskotliwie schodzą niemal do poziomu ciszy. Szczypta sonorystyki w ramach komentarza odautorskiego. Szumy i szmery, jakby nowy wymiar rozmytej muzyki. Głos i gardło Biliany! W 20 minucie prychy i parchy, palcówki na strunach i dyszach. 24 minuta – kolejny pasaż wysokich, długich dźwięków – sustained beauty! Imitacyjna jednorodność dźwiękowa. Próba wyjścia z dronowego klincza ma niemal hałaśliwy wymiar. Ta para muzyków jest wszak zdolna do każdej artystycznej wolty. Fire music! Na kolejnym etapie, znów zejście w obszar ciszy trąci wykonawczym geniuszem. Sonore w tubie, szepty Biliany, szumiąca imitacja. Po 37 minucie ponowny krok w gęste drony (zapewne nie bez udziału playback-u). Plamy (blurs) dźwięków szybujące ku niebu, potrafią być głośne, z ostrym posmakiem psychodelii. Kolejny wytrysk piękna! Strings and reed in one tune! Na finał trochę wzajemnych przekomarzań, głos Biliany i taneczny wir klarnetu. Repetycja stymulująca wyjątkowo zmysłowe wybrzmiewanie.\n14 grudnia, 2016, Aux Performance Space, Philadelphia\nMuzycy od pierwszej sekundy zwinnie łączą się w wewnętrznie rezonujący wielodźwięk. Śpiewny, oniryczny, depresyjny, umoczony w bolesnym smutku chwili. Struny drżą, klarnet płacze. Modulowane pasaże w zwarciu pełnym wzajemnej imitacji. Imponująca sustained symphony! Zwinne przejście klarnetu na pozycję sonorystyczną. Skrzypce tuż za nim. Oba instrumenty w karkołomnym procesie poszukiwania fałszu, brudu, dźwięków, które mają zaboleć. Rozmyta (blurred) narracja, która szuka dna, martwego punktu odniesienia. Muzycy schodzą głębiej w fakturę dźwięku (mikrotony?), dzielą je na czworo i wystawiają na poklask. Drobiny interakcji, minimalizm w praktyce. Po 12 minucie, jakby więcej energii w ruchach muzyków – bezdźwięczne usta, cień sonore, zdrowe reakcje, mikrobiologia dźwięków. Narracja gęstnieje, szorstki głos Biliany dodaje pieprzu i emocji – filigranowy meta scat na pastelowym gryfie gorących skrzypiec. Taniec smyczka wokół posuwistych wielodźwięków klarnetu. Każda minuta koncertu wnosi coś nowego do naszej percepcji blurred music. 20 minuta - nowa porcja sonorystyki skrzypiec w wysokim rejestrze, tuż nad powierzchnią szumiącej ekspozycji klarnetu. 25 minuta - cudowna, wręcz hałaśliwa gęstwina mikrodźwięków (tak głośno chyba jeszcze nie było!). Chamber noise! Chamber industrial! I rezonujący zjazd w ciszę. Wielominutowa symfonia upadania dźwięków, która pod koniec zaczyna nieznacznie pulsować. True live ambient! Post-elektronika bez amplifikacji. Cuda na cudami (playback?).\n15 grudnia, 2016, Experimental Intermedia, New York\nPodobnie jak na poprzednich koncertach, wita nas delikatnie przytłumiony pasaż drobnych dźwięków. Skrzypce płyną wysoko, klarnet już tuż pod nimi (playback?). Dronowa filharmonia, szepty nieistniejących kuluarów, odrobina niezbędnej repetycji. Piękne, dość nietypowe brzmienie klarnetu, mała maszyna parowa. Dialogi, interakcje. Dźwięki, które zaczynają nabierać kształtów. Dużo śpiewu, tańca i radości – jakże daleko jesteśmy od molowych klimatów dnia poprzedniego! 13-14 minuta – muzyka błyskotliwie traci swoją tonalność, narracja rozmazuje się jak zbyt rzadka farba na płótnie pijanego malarza. Radość znika, rzeczywistość traci ostrość. Niepokój chwili i dźwięki, które lepią się w sumiaste drony. Post-elektronika bez prądu, bodaj najpiękniejszy moment tej płyty. To już nie plamy (blurs), ale ocean! Po kilku minutach z tych stojących dronów, na moment wyłania się partia skrzypiec, które nie brzmią jak skrzypce. Zdaje się, że filharmonia na ostrym speadzie zatrzymała czas! Ta seria niebywałych, trwającym pasaży przekroczyła już 10 minutę! Genialne w swojej nielinearnej prostocie! Wyjście z tego klincza narracyjnego odbywa się poprzez bardziej tradycyjne dźwięki skrzypiec i mocną sonorystykę klarnetu. Cisza – to oczywiste rozwiązanie. Nie trwa jednak zbyt długo – muzycy proponują nowe rozdanie. Moc krótkich, urywanych, ciętych fraz. Zdaje się, że jesteśmy na poziomie prawdziwie mikrotonalnym. 32-34 minuta - magia sonore na obu flankach! Taniec strun, dygotanie dysz! Tuż potem instrument Biliany zaczyna brzmieć … jak mała tabla. Ze strony Michaela błysk dźwiękowego szkła. Delikatność, mikrobiologia dźwięków. Muzyka sensoryczna? 40 minuta, to z kolei głucha cisza i szmery - usta Biliany, szczękościsk klarnetu. A może to tylko same oddechy wciąż żywych muzyków? 48 minuta – szkliste, wypolerowane struny w opozycji do małej maszyny parowej. I znów śmiały krok w kierunku poszukiwania wspólnego dronu akustycznego. Narracja przybiera na sile, tu smakuje wręcz folkowo, by po chwili … utracić swoją dość wyszukaną tonalność. Zjazd w dół, krok ku górze. 56 minuta, to studium uroczej repetycji (playback?). Głos, dysze, pojedyncze frazy, dźwięki otoczenia (?). Akustyka przestrzeni spektaklu przybiera kształt niemal idealny. 65 minuta – próba nowej narracji ze strony Biliany (z głosem). Klarnet zdaje się być nieco zalotny. Po stronie skrzypiec moc dodatkowych dźwięków (playback!). Violin like voice, voice like violin! Czas na poszukiwanie finałowej ciszy – zmysły uwagi i skupienia eksplodują. Piękno w rozbłysku!\nAutor: NoFuck o 06:09 Brak komentarzy:\nEtykiety: Biliana Voutchkova, Michael Thieke


54 proc. Brytyjczyków za pozostaniem w UE - Puls Biznesu - pb.pl\n54 proc. Brytyjczyków za pozostaniem w UE\nopublikowano: 18-04-2016, 21:04\nDwa miesiące przed referendum, w którym Brytyjczycy zdecydują, czy ich kraj opuści UE, 54 proc. badanych sprzeciwia się temu rozwiązaniu, a 46 proc. je popiera - wynika z telefonicznego sondażu dla dziennika "Guardian", którego rezultaty podano w poniedziałek.\n"Internetowe sondaże od miesięcy sugerują, że kraj jest podzielony pół na pół, ale jeszcze do niedawna w ankietach telefonicznych więcej osób popierało pozostanie w UE i czasami ten odsetek wynosił 60 proc." - powiedział cytowany przez "Guardiana" politolog z uniwersytetu w Strathclyde John Curtice. Zauważył on, że w ostatnich sondażach telefonicznych proporcja ta spadła do 55 proc.\nRopa tańsza po Doha\nAP i Reuters wśród laureatów Nagrody Pulitzera\nHiszpański nadzorca budżetu nie dostał danych


Est-Ouest: Pieczona jagniecina, na Wielkanoc.\nJak kaze tradycja, na moim wielkanocnym stole goscila pieczona jagniecina z wiosennymi warzywami. O tej porze roku jest najdelikatniejsza i najsmaczniejsza, a ze wszystko w naturze w piekny sposob sie laczy to...\npol peczka swiezej szalwi\n0,5 l bialego, kuchennego wina\n0,5 l wywaru z warzyw, moze byc ewentualnie z kostki\nmaka badz skrobia kukurydziana do zageszczenia sosu\nmlody seler naciowy\ngroszek w straczkach badz juz ten dojrzalszy...\nMieso nacieramy sola i pieprzem. Wtykamy w nie ziola oraz dwa zabki czosnku. Obsmazamy na oliwie. Nastepnie przekladamy do brytfanny, polewamy polowa wina i wywaru, dodajemy reszte ziol wokol, pokrojona cebule i pieczemy...\nSa 2 szkoly: pierwsza mowi by piec 2 h w 180°C, druga mowi o pieczeniu 4 h w 120°C i ta druga pozwala na uzyskanie naprawde rozplywajacego sie w ustach miesa. Podczas pieczenia mieso regularnie polewamy reszta wina, wywaru i wlasnym, wytworzonym sosem.\nGdy jest gotowe, wyjmujemy je, zawijamy w 3 warstwy papieru aluminiowego i odstawiamy na kwadrans. To pozwala na to by soki przeniknely wlokna i by mieso bylo mieciutkie. W tym czasie filtrujemy sos, zagotowujemy go w garnuszku, odparowujemy i ewentualnie zageszczamy.\nTaka jagniecine podajemy z mlodymi warzywami "glacés" czyli ugotowanymi a wlasciwie to duszonymi w wodzie doprawionej maslem, sola i cukrem by byly mieciutkie i blyszczace. Wody uzywamy malutko, tylko do przykrycia... gdy warzywa sa miekkie nie ma potrzeby odcedzania.\nDo tego dobre czerwone wytrawne wino... i mamy prawdziwie biblijny, wielkanocny posilek.\nAutor: Niania w Paryzu o 08:56


Deklaracja dostępności – Urząd Gminy w Babiaku\nUrząd Gminy w Babiaku - Deklaracja dostępności\nOpublikowano w dniu 31 marca 2020 Autor: admin\nGmina Babiak zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej www.babiak.org.pl zgodnie z Ustawą z dnia 4 kwietnia 2019r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych (Dz. U. 2019r. poz. 848) oraz Decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2018/1523 z dnia 11 października 2018r. ustanawiającą wzór oświadczenia w sprawie dostępności zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/2102 w sprawie dostępności stron internetowych i mobilnych aplikacji organów sektora publicznego.\nW Gminie www.babiak.org.pl przeprowadzono samocenę dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz skorzystano z dostępnego narzędzia do oceny strony: Test – European Internet Inclusion Initiative, (http://checkers.eiii.eu/ ), z którego wynika, że strona internetowa www.babiak.org.pl spełnia wymagania w 98 %.\nBrak unikalnych nazw niektórych elementów strony\nNiezgodności wynikają z faktu publikowania treści przed wejściem w życie ustawy o cyfrowej dostępności.\nStrona Urzędu działa na darmowym uniwersalnym systemem WordPress.\nOtrzymano dwie oferty na stronę internetową zgodną z WCAG 2.1 lecz ze względu na wysokie koszty oraz brak zaplanowanego w budżecie zadania nie przystąpiono do zakupu.\nPublikacja strony www.babiak.org.pl 01.09.2013 r.\nOsobą odpowiedzialną za dostępność cyfrową strony jest: WALDEMAR ZASADZIŃSKI\nKontakt z osobą odpowiedzialną za dostępność cyfrową strony: Urząd Gminy w Babiaku, ul. Plac Wolności 5, 62-620 Babiak\nKontakt z osobą odpowiedzialną za dostępność cyfrową strony: tel. 632711071 wew. 27\nKontakt z osobą odpowiedzialną za dostępność cyfrową strony: email: promocja@babiak.org.pl\nGmina dołoży wszelkich starań, aby dostępność i użyteczność strony internetowej była na poziomie WCAG 2.0.\nW menu ˃ Urząd Gminy zawarte są dane teleadresowe instytucji\nDostępność architektoniczna obiektów Gminy.\nBudynek, przy Placu Wolności 5 w Babiaku, w którym siedzibę ma Urząd Gminy. przystosowany jest dla osób z niepełnosprawnością ruchową:\nPrzy budynku są wydzielone miejsca do parkowania dla osób niepełnosprawnych\nPrzy wejściu do budynku znajduje się wideofon, przez który można skontaktować się z sekretariatem Urzędu, sekretariat przywołuje odpowiedniego pracownika do niepełnosprawnego wynikającego ze sprawy, jaką petent chce załatwić.\nZadbano o odpowiedni kontrast tekstu do tła. Dzięki temu materiały osadzone na stronie są czytelne także dla osób słabiej widzących.Istnieje możliwość zmiany kontrastu strony za pomocą ikon aaAA\nSerwis jest w rozpoznawalny przez programy czytające dla osób niewidomych Window-Eyes, JAWS czy NVDA\nStrony witryny z łatwością można przeglądać na ekranach urządzeń mobilnych poprawnie wspierających wymienione standardy, takich jak palmtopy, telefony komórkowe.\nAudytor: Waldemar Zasadziński\nData sporządzenia Deklaracji Dostępności 2020-03-30\nData aktualizacji strony 2020-03-30


Josef Kaban - BMW, Rolls-Royce, Skoda, Audi, VW | Autokult.pl\nJosef Kaban pracujący dotychczas w BMW teraz obejmuje stanowisko szefa projektantów Rolls-Royce'a. Nowe modele najbardziej luksusowej marki samochodowej świata wyjadą spod ręki Słowaka.\nCzłowiek odpowiedzialny za współczesne Skody będzie projektował samochody marki Rolls-Royce (fot. Mariusz Zmysłowski)\nWcześniejszy szef projektantów angielskiej firmy, Giles Taylor, przeniósł się do chińskiego koncernu FAW by pracować nad samochodami luksusowymi Honggi. Rolls-Royce przez niespełna rok działał bez osoby nadzorującej projektantów. Teraz powołali na to stanowisko człowieka, który jest odpowiedzialny za design współczesnych aut Škody.\nKoncepcyjny model VisionS jest najnowszym krokiem marki Škoda w przyszłość. To pierwszy taki SUV tego producenta i pierwsza hybryda. Ten istotny…\nSłowak Josef Kaban rozpoczął pracę dla grupy Volkswagen w 1999 roku. Już wtedy pokazał, że ma smykałkę do aut luksusowych. Zaprojektował m.in. karoserię Bugatti Veyrona. W 2003 roku przeszedł do Audi gdzie pracował do 2008 roku, by potem trafić do Škody jako główny stylista. To on odpowiada za niemal wszystkie modele tej marki, jakie obecnie można kupić w salonie. W 2017 roku Kaban rozstał się z grupą VW by przejść do BMW. Przypomnę, że Rolls-Royce to marka należąca do BMW.\nLexusy biorą Niemcy Schatz CL 600 796S (2010) – przeszczep serca + sterydy = prawie 800 KM! Tankowanie auta podczas ośmiogodzinnego driftu. BMW sięgnęło po rozwiązania z samolotu Renault: Witalij Pietrow jest za gruby Mercedes C300 vs Cadillac Escalade - nierówny pojedynek? [wideo] Nowy rajdowy cykl 850 kg i 275 KM - Mazda MX-5 GT Niespodzianka Audi we Frankfurcie – koncept Nanuk quattro [Frankfurt 2013] Nowe SUV-y Audi w drodze - Q2 i Q8 następne w kolejce? Kia K7 (2016) - nowa odsłona dużego sedana Hybrydowy mieszczuch - Toyota Yaris HSD wchodzi do produkcji Koniec marzeń o polskim aucie elektrycznym? Raport wykonany dla rządu nie pozostawia złudzeń


UKE uchylił regulacje dla Orange Polska na rynku telefonii stacjonarnej - Bankier.pl\nUrząd Komunikacji Elektronicznej uchylił obowiązki regulacyjne nałożone na Orange Polska w części rynku połączeń stacjonarnych, uznając, że na rynku tym istnieje skuteczna konkurencja - podał Orange Polska w komunikacie.\nZgodnie z decyzją wydaną przez Prezesa UKE, z dniem 30 kwietnia Orange Polska przestał być podmiotem regulowanym w zakresie świadczenia krajowych i międzynarodowych połączeń telefonicznych w sieci stacjonarnej. Na operatorze od czwartku nie ciążą więc żadne obowiązki regulacyjne, w tym m.in. obowiązki dotyczące ustalania cen.\nOrange Polska pozostanie podmiotem regulowanym w zakresie rynków przyłączenia do sieci i jej utrzymania w gotowości do świadczenia usług.\nW dokumentach stwierdzono, że w części rynku telefonii stacjonarnej istnieje skuteczna konkurencja oraz że nie występuje na nim przedsiębiorstwo o znaczącej pozycji rynkowej. Wcześniej za taki podmiot uznawano Orange Polska.\nUKE wskazywał wcześniej w projekcie decyzji, że w latach 2008-2013 udział Orange Polska w rynku telefonii stacjonarnej, mierzony udziałem w czasie trwania połączeń spadł do 44,8 proc. z 69,23 proc.\nW momencie publikacji projektu decyzji w lutym tego roku Orange Polska podał PAP, że w ocenie operatora brak regulacji będzie oznaczał większą elastyczność cenową operatorów i poszerzenie ich oferty, w tym rozwój coraz popularniejszych wśród klientów pakietów usług telekomunikacyjnych.\nUwolnienia części rynku telefonii stacjonarnej jest kolejnym krokiem w stronę deregulacji działalności telekomunikacyjnej w Polsce. W październiku ubiegłego roku UKE zaprzestał regulowania rynku szerokopasmowego dostępu do internetu w 76 gminach, w których zdaniem urzędu występuje obecnie skuteczna konkurencja. (PAP)\nTematy: urząd konkurencja usługi Polska UKE Części Decyzja Gminy


Jeżeli masz wolne środki finansowe i rozmyślasz, gdzie najlepiej je ulokować, przemyśl inwestowanie na giełdzie Forex. Chociaż brzmi to początkowo może nieco zawile, tak naprawdę ten sposób pomnażania gotówki jest dość prosty i umożliwia generowanie okazałych zysków.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2019-10-15 00:12:36\nTagi: bank, waluty, giełda, zysk, Forex, broker\nW obecnym świecie ludzie zasypywani są znaczną ilością ofert różnego rodzaju. Wynika to przykładowo z różnorodnego charakteru działających aktualnie przedsiębiorstw. Z tej wielkiej ich liczby wypływa natomiast wysoki poziom konkurencyjności. Jeżeli nie ma się konkurencyjnej, zachęcającej oferty, to właściwie na rynku produktów i usług się nie istnieje. Z tej przyczyny zwykły człowiek potrzebuje zachęt, które pomogą mu dobrać odpowiednią dla siebie ofertę. Problem ten dotyczy między innymi usług oferowanych w bankach. W ostatnich latach bowiem również na terenie Polski powstaje bardzo dużo nowych placówek bankowych, jak również otwierają swoje filie banki zagraniczne.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2018-02-05 09:16:45\nJeżeli mamy firmę, to powinniśmy uczynić wszystko, aby posiadać jej fundusze na najlepszym rachunku, tak by nie tylko tam znajdowały się, ale również żeby się pomnażały.\nOpublikowany przez Administrator w dniu 2018-01-18 09:47:46\nDuża liczba firm organizuje od czasu do czasu jakieś imprezy integracyjne, konferencje lub szkolenia. Z racji że niejednokrotnie ciągną się one kilka godzin, potrzebne jest dostarczenie uczestnikom jedzenia oraz napojów, którymi będą mogli ugasić pragnienie oraz zaspokoić uczucie głodu. Nie można albowiem zaprzeczyć, iż z nienapełnionym brzuchem ciężko się skupia albo przyswaja nowe umiejętności.


Jak rozliczyć PIT wspólnie z małżonkiem | Experto24.pl\nArray ( [docId] => 30833 )\nPrawo daje możliwość wspólnego rozliczenia z małżonkiem. Nie każde małżeństwo może jednak skorzystać z tego przywileju. Nie zawsze też wybór tego sposobu opodatkowania jest najkorzystniejszy. Dowiedz się czy możesz i powinieneś rozliczyć wspólnie PIT.\nKto może wspólnie się rozliczyć z fiskusem\nNie każde małżeństwo może skorzystać z przywileju jakim jest wspólne rozliczenie podatku z małżonkiem. Aby było to możliwe, trzeba pozostawać w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy, którego dotyczy zeznanie. Między małżonkami musi występować także wspólność majątkowa.\nWarto pamiętać, że ten sposób rozliczenia się z fiskusem dotyczy jedynie osób opodatkowanych według skali podatkowej, tj. 18% i 32%. Nie mogą zatem wspólnie rozliczyć się małżonkowie, gdy chociaż jeden z nich prowadzi działalność gospodarczą i wybrał zryczałtowaną 19% stawkę podatku.\nZgłoszenie chęci wspólnego rozliczenia PIT-u\nSkorzystanie z przywileju wspólnego rozliczenie podatku wymaga zgłoszenia tego faktu do urzędu skarbowego. Następuje to poprzez zaznaczenie odpowiedniej rubryki w zeznaniu podatkowym. Zeznanie należy złożyć do 30 kwietnia każdego roku i nie ma możliwości, aby zgłosić wspólne rozliczenie podatku po upływie tego terminu.\nKto powinien się zdecydować\nNajwiększą korzyść osiągają te małżeństwa, gdzie różnica między dochodami małżonków jest znaczna. Wyjaśnia to poniższy przykład:\nRoczny dochód męża 40 000 zł\nRoczny dochód żony 100 000 zł\nŁączny dochód małżeństwa 140 000 zł\nPodatek – mąż 6 643,98 zł\nPodatek – żona 19 470,06 zł\nŁączny podatek zapłacony przez małżeństwo 26 114,04\n„Podatek – mąż” 12 043,98 zł\n„Podatek – żona” 12 043,98 zł\nŁączny podatek zapłacony przez małżeństwo 24 087,96 zł\nKorzyść ze wspólnego rozliczenia 2 026,08 zł


Ile zarabia policjant, lekarz, nauczyciel LISTA PŁAC Zarobki służb mundurowych, medycznych i urzędników - Dziennikzachodni.pl\nIle zarabia policjant, lekarz, nauczyciel LISTA PŁAC Zarobki...\nIle zarabia policjant, lekarz, nauczyciel LISTA PŁAC Zarobki służb mundurowych, medycznych i urzędników\nZobacz, ile zarabiają młody policjant, lekarz, nauczyciel fot. 123rf\nData dodania: 15.10.2018, 13:26 Ostatnia aktualizacja: 10.02.2019, 11:30\nIle zarabiają młodzi w budżetówce? Zarobki nauczycieli, służb mundurowych, medycznych i urzędników. Ile zarabia policjant? Ile lekarz? A jaka jest sytuacja młodych ludzi w innych zawodach budżetówki. Ile naprawdę zarabiają? Pod lupę wzięliśmy zarobki nauczycieli, służb mundurowych, medycznych i urzędników. Czy to godne wynagrodzenie? Wystarczające na start dla młodego człowieka? Czy za te pieniądze można założyć rodzinę, kupić lub wynająć mieszkanie? Kwoty podane są w wartościach brutto.\nIle zarabia nauczyciel? Realne pensje nauczycieli z dowodów wypłat nie kłamią. Poznajcie prawdziwe zarobki nauczycieli [04. 05. 2019]\nrili? (gość) 06.01.2019 00:01\nPierwsza płaca jest podana na rękę co sugeruje, że kolejne o tysiaka wyższe też są na rękę, a niestety są to płace brutto więc te ok. 25% trzeba odjąć... Pani redaktor wstyd...\nLuki (gość) 28.12.2018 17:12\nDrodzy Państwo obserwując obecne czasy, moim zdaniem nauczyciele powinni zarabiać minimum 3,5 tys. zł nie dlatego że się uczyli, nie dlatego że mają odpowiedzialną pracę, ale dlatego że są w stanie wytrzymać nie powodując jednocześnie żadnego uszczerbku na zdrowiu czy też trwałego kalectwa z...\nZgłoś naruszenie treści / +9 / -10\nŁopis (gość) 08.03.2019 08:03\nLuki, jak nie masz szacunku dla ludzi - "tępa mamusia przyleci", to te 1900 zł to dla ciebie za dużo. Pozdrawiam.\nNowy Kodeks Pracy 2019: co się zmienia? Nadgodziny, urlopy, związki zawodowe, wypłata wynagrodzenia PRAWDA I MITY 16.05.2019\nPGG Stadion Śląski. Patronem Polska Grupa Górnicza\nStadion Śląski zmieni swoją nazwę na PGG Stadion Śląski. Dzisiaj, 21 maja, podpisano porozumienie w sprawie patrona tytularnego stadionu w Chorzowie, którym została Polska Grupa Górnicza. Teraz przez kilka miesięcy będą trwały negocjacje dotyczące umowy. Dziś nikt nie chciał zdradzić, na jaki okres umowa zostania podpisana i jakie wsparcie finansowe zapewni PGG Stadionowi Śląskiemu.\nLOTA, 21 maja 2019\nDN, 20 maja 2019\n20 maja 200-milionowy pasażer linii Wizz Air wylądował w Pyrzowicach. Prezenty, czyli vouchery za 200 euro, z tej okazji dostali wszyscy, którzy przylecieli lotem W61278 z Kijowa o 15.20. Tak tanie linie świętowały w Katowice Airport swoje 15. urodziny i dwustumilionowego pasażera. Lecieliście tym historycznym lotem? Znajdźcie się na zdjęciach.


Administracja strony internetowej - SoftWizard\nAdministracja strony internetowej w rękach specjalistów\nProfesjona administracja strony internetowej\nPraca nad każdą stroną WWW to niezwykle absorbujące zajęcie, które nierzadko wymaga specjalistycznej wiedzy z zakresu IT. Trendy internetowe bardzo często się zmieniają, dlatego chcąc utrzymać dotychczasowy ruch w witrynie, trzeba ją regularnie dopasowywać do preferencji użytkowników. Dodawania zdjęć, grafik, treści i edycja obecnego contentu to tylko wybrane usługi, które oferuje SoftWizard. Administracja strony internetowej to połączenie wysiłków zarówno specjalistów od programowania, jak i grafiki, a także copywriterów tworzących unikalne opisy. Twoja strona zyska opiekę doświadczonych ekspertów, dzięki którym jej wygląd, funkcjonalność i zawartość będzie zawsze na najwyższym poziomie.\nOferowana przez nas administracja strony internetowej zapewnia błyskawiczne wprowadzenie wszystkich poprawek, począwszy od zmian w ułożeniu strony, aż po edycję kodu. Wybierając naszą firmę masz pewność, że wszystkie zlecone korekty zostaną skrupulatnie wprowadzone, ściśle według Twoich wytycznych. Dzięki temu liczba poprawek zostanie wyeliminowana do absolutnego minimum.\nOferujemy administrację strony internetowej\nCo jeszcze wyróżnia SoftWizard? Przede wszystkim indywidualne podejście do każdego partnera biznesowego. Przed podjęciem współpracy przeprowadzamy pogłębioną analizę potrzeb i oczekiwań, na podstawie których dopasowujemy strategię działania. Takie podejście gwarantuje stabilne i długofalowe działanie, oparte na wzajemnym zaufaniu. Jeżeli nie masz wystarczająco dużo czasu na zajmowanie się swoją stroną WWW lub z nich powodów nie chcesz tego robić, powierz to zadanie specjalistom. Oprócz administracji stronami internetowymi, oferujemy także usługę pozycjonowania, dzięki której Twoja witryna poszybuje w rankingach wszystkich wyszukiwarek. Zapewniamy stabilny i przede wszystkim długoterminowy wzrost ruchu na Twojej stronie WWW.\nJeżeli masz jakiekolwiek pytania dotyczące administracji stronami internetowymi lub innych oferowanych przez nas usług, zachęcamy do kontaktu. Nasi specjaliści rozwieją wszelkie wątpliwości i pomogą wybrać najkorzystniejsze rozwiązania.


Wielka Improwizacja jako arcydzieło polskiej i światowej poezji\nWielka Improwizacja zaczyna się od słów;\n„Samotność - cóż po ludziach czym śpiewak dla ludzi.”W tym stwierdzeniu tkwi pogarda i poczucie samotności poety winikająca z ludzkiej obojętności.W dalszych słowach góruje pogarda dla przeciętności ludzkiej.Poeta zaczyna bawiż się słowami.\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /2 847\nKrytyczny obraz polskiego społeczeństwa w „Dziadach cz.III”\nW świetle sceny IV - Salon Warszawski\nTowarzystwo przy stoliku:\n- rozmawiają w języku francuskim\n- reprezentują go Hrabia, Francuz, dwie damy, dwóch literatów, Jenerał, Szambelan, Sztabsoficer.\n- mówią o sprawach błahych takich jak urządzanie przyjęć, dobrym ubiorze, przepuchu.\n- Interesuje ich...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /1 283\nW Dziadach cz.III obraz młodzieży polskiej ukazują:\n4. Postać Rollinsonowej i jej syna\nW przedmowie poeta opisuje uporczywą wyyrwałość narodu polskiego, którą porównuje do wytrwałości chrześcijan podczas prześladowania...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /2 934\nDlaczego ballady i romanse A.Mickiewicza wyznaczają początek polskiego romantyzmu\nRomantycy zerwali z oświeceniowymi metodami poznawczymi: empiryzmem i racjonalizmem. Stwierdzili bowiem, że świat tymi metodami nie jest w pełni poznawalny. Przedstawili swoje: intuicję, wiarę i uczucie. Sądzili, że dzięki poznaniu pozazmysłowemu uda się dotrzeć do duchowego życia człowieka. Romantyzm...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /2 156\nIdeał romantycznej miłości w Dziadach cz.IV\nTrzy godziny miłości, które przeżywa Gustaw są najgwałtowniejszą i najdramatyczniejszą polemiką w polskiej literaturze na temat istoty miłości. Dla Gustawa miłość jest potężną siłą, której człowiek ulega. Rozum i wola są wobec miłości bezsilne. Gustaw raz po raz stara się uwolnić od swojej...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /1 416\nDziady cz. III nie są tylko opisem egzotycznego obrzędu ludowego, ale także głębokim traktatem moralnym. Poeta zastanawia się nad pytaniem „jak żyć?” i daje na nie odpowiedź przywołując trzy kategorie duchów: lekkich, średnich i ciężkich. Opowieść dzieci Janka i Rozalki zawiera naukę moralną o...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /2 303\nW „Odzie do młodości” Mickiewicz wyraził swój krytyczny stosunek do otaczjącego go świata. Świat ten został zbudowany przez pokolenie ludzi starych, a więc pokolenie dojrzałe poprzedzające jego pokolenie, czyli pokolenie młodych. „Oda do młodości” zaadresowana do pokolenia romantycznej młodzieży jest...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /1 289\nWalka obozu postępu i reform o opinię publiczną w "POWROCIE POSŁA" Juliana Ursyna Niemcewicza\nJ.U.Niemcewicz poseł na Sejm Wielki, zwolennik reform, członek Stronnictwa Patryiotycznego. Stronnictwo to stanowiło mniejszość. Istniały obawy, że praca sejmu zakończy się fiaskiem i nie dojdzie do uchwalenia ustaw, które by kładły podwaliny pod nowe postępowe państwo. W sejmie przeważali...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /2 196\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /2 486\nPowieść "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki" powieścią z pogranicza realizmu i utopii\nChociaż za pierwszą nowożytną powieść uważa się "Donkichota" Serwantesa, to jednak powieść jako odrębny gatunek epicki wykształciła się dopiero w XVIII na gruncie literatury angielskiej i francuskiej. Charakteryzuje ją dość swobodna kompozycja i rozbudowana fabuła, którą tworzą wątek główny i...\nAutor /Czeslaw123 Dodano /06.05.2011 Znaków /1 344\nStrona poprzednia 1 ... 1445 1446 1447 1448 1449 ... 1700 następna


Archiwa: Obrazek | Wyposażenie Sklepów ABM\n– Doradzasz Klientom, jak wyposażyć sklep. Czym się kierujesz proponując określony rodzaj wyposażenia? Czy Doradca musi posiadać określoną wiedzę w tym zakresie?\nBez nich? Stalibyśmy dziś w długich kolejkach.\nCzytniki i scanery czy możemy się bez nich obejść? Pojawiły się w handlu wraz z lokowaniem się na naszym rynku europejskich sieci sklepów wielkoformatowych na początku lat 90-tych wraz z przyjęciem Polski do systemu EAN. Kody kreskowe, bo o nich mowa, ułatwiały szybką identyfikację szerokiej oferty produktów dostępnych na półkach. Ale same kody to jeszcze nic – potrzebne były urządzenia, które potrafiłyby rozpoznawać i przetwarzać znaki graficzne. Co za tym idzie – uruchamiać całą elektroniczną machinę logistyczno – magazynową. Przełomem było wynalezienie lasera czyli idealnej, skupionej wiązki światła. Skanery laserowe, miały za tak katalogować ładunki, aby ułatwić ich logistykę. System szybko zwrócił uwagę sieci amerykańskich marketów, które stworzyły specjalny fundusz rozwoju kodów kreskowych w 1970 roku.


Łoskot-Strachota: Nord Stream 2 może przynieść niższe ceny w Niemczech a wyższe w Europie Środkowej - BiznesAlert.pl\nŁoskot-Strachota: Nord Stream 2 może przynieść niższe ceny w Niemczech a wyższe w Europie Środkowej\n12 października 2020, 18:00 Energetyka\nZdaniem Agaty Łoskot-Strachoty z Ośrodka Studiów Wschodnich (OSW) powstanie Nord Stream 2 może sprawić, że pojawią się niższe ceny gazu w Niemczech i wyższe w Europie Środkowej, ale i we Włoszech.\nBrak konkurencji i elastyczności\nAgata Łoskot-Strachota, analityk Ośrodka Studiów Wschodnich została zapytana podczas konferencji naukowej „Bezpieczeństwo energetyczne – filary i perspektywy rozwoju” o znaczenie Nord Stream 2 dla cen gazu w Europie. Powiedziała, że duża ilość gazu w Niemczech, która może trafić poprzez Nord Stream 2, może sprawić, że do Europy Środkowej będzie docierać duży wolumen gazu rosyjskiego.\n– Wynika to z faktu, że jedyna duża odnoga Nord Stream 2, EUGAL, wiedzie do Europy Środkowej, co oznacza spadek tranzytu przez Ukrainę i region. Oznacza to także, że spadnie zapotrzebowanie na alternatywne źródła gazu. Widzimy już rezerwację wolnych przepustowości w regionie, która ogranicza dostępność alternatywnych źródeł gazu i zmniejsza elastyczność, a to ma przełożenie na ceny – wskazała.\nJej zdaniem projekt Nord Stream 2 może w ten sposób zapewnić niższe ceny gazu w Niemczech i wyższe w Europie Środkowej oraz Włoszech. – To dlatego Rzym jest przeciwko tej inwestycji – wyjaśniła ekspertka OSW.\nceny energii energetyka Europa Środkowa gaz Niemcy Nord Stream 2 Rosja


Mieszkanie na sprzedaż - Katowice - Szopienice - DMP-MS-6868 - 62.00m² - DOMNETplus\n3 pokoje 8 piętro 62,00 m2 3 048,39 zł/m2\nDo sprzedania trzy pokojowe mieszkanie o pow. 62 m2 usytuowane Katowice-Szopienice. Lokal znajduje się na 8piętrze 11-piętrowego bloku i nadaje się do odświeżenia bądź remontu. Największym atutem jest widok z okna przedstawiony na kilku fotografiach, nikt nie patrzy nam z naprzeciwka do żadnego z pomieszczeń.\nWszystkie okna drewniane. Na podłogach znajdują się wykładziny PCV, natomiast w łazience glazura. Ściany pokryte są w większości tapetami i boazerią. Wygodne , funkcjonalne i ciepłe mieszkanie. W przedpokoju duża zabudowana szafa. Łazienka oraz WC oddzielnie, a całość w niespotykanej niezależnej aranżacji.\nW mieszkaniu pozostaje w cenie zabudowana na wymiar kuchnia prac z AGD ( rok temu montowana).\nWspólnie z sąsiadem zamykany przedpokój to również spoty atut. Oprócz tego zamykana na solidne metalowe drzwi piwnica.\nCicha okolica i spokojni sąsiedzi. Wielką zaletą nieruchomości jest dobrze rozwinięta infrastruktura. W okolicy znajdziemy banki, sklepy, punkty gastronomiczne, szkołę i przedszkole, gabinety lekarskie i wiele innych. Bliskość przystanków komunikacji miejskiej oraz układ drogowy sprzyja komfortowemu życiu. W zależności od potrzeb i upodobań aranżację mieszkania można bardzo łatwo zmienić.\nSymbol oferty DMP-MS-6868


Mieszkanie na sprzedaż, 2 pokoje Wałbrzych - KRN.pl\nDo sprzedania mieszkanie własnościowe na górnym Sobięcinie. Mieszkanie środkowe (bardzo ciepłe),metraż wynosi 46m2.W skład nieruchomości wchodzą: dwa pokoje, kuchnia, łazienka oraz przedpokój. Trzy lata temu wymieniona instalacja elektryczna i wodno-kanalizacyjna, w zeszłym roku zostało zrobione ogrzewanie gazowe - piec kondensacyjny Termet. Pod domem dzierżawiony ogródek 300m2. Spokojna ulica, do lasu 5 minut. Blisko sklepy, przychodnia, poczta, szkoła. Pod blokiem miejsce parkingowe. Zapraszam na prezentację Monika Piwowar-Drutkowska tel. Zobacz kontakt665 557 220, lub Zobacz kontaktmonika@partners-nieruchomosci.pl


Wiosna odkrywa nasze ciała… czas rozpocząć przygotowania :)\nNadchodzi wiosna! Czas niesamowitej energii, a także redukcji nadmiarów w szafie, na talerzu czy w obwodach ciała. Wraz z eliminacją kolejnej warstwy odzieży, światło dzienne mają szansę ujrzeć stopniowo odkrywane części ciała. Uwidaczniają się kształty sylwetki a także jakość skóry.\nChudnę nie w tym miejscu, dlaczego?\nBywa tak, że pomimo właściwej diety i regularnego wysiłku fizycznego sylwetka nadal pozostaje w dysproporcji. Dzieje się tak dlatego, że nadmierna tkanka tłuszczowa z czasem ulega zbiciu. W miejscach jej kumulacji dochodzi do zmniejszenia krążenia krwi, co jednocześnie wiąże się z niedotlenieniem tkanek, ich niedożywieniem oraz z zaleganiem toksyn. Lokalny metabolizm ulega osłabieniu i oprócz widocznego nagromadzenia „tłuszczyku” skóra staje się nierówna tworząc cellulit.\nNa uzyskanie odpowiednich proporcji ciała składa się wiele czynników. Im bardziej kompleksowo będą podjęte działania, tym szybszy i trwalszy efekt zostanie uzyskany.\nCo mogę zrobić dla uzyskania ładnej sylwetki?\nPrzede wszystkim należy zaznaczyć, że poruszany jest tutaj aspekt kształtowania proporcji ciała, a nie typowo postrzeganego odchudzania. Dlatego niezalecane jest skupianie się wyłącznie na liczeniu kalorii i codziennym ważeniu. Naturalnie, przy nadwadze lub otyłości potrzebna jest utrata nadwyżkowych kilogramów, jednak mimo wszystko warto podejść do tego procesu pod pojęciem ŚWIADOMEJ zmiany rutyny dnia codziennego.\nRozpoczynając od aspektu diety, nadrzędnymi są wartość odżywcza oraz właściwości termiczne spożywanych potraw. Często, popularnie stosowana dieta fit, oparta na sałatkach i jogurtach powoduje wyziębienie i wręcz zaśluzowanie organizmu. Skutkuje to poszukiwaniem utraconego ciepła oraz ponownym odkładaniem się tkanki tłuszczowej, widocznym pod postacią cellulitu, złogów tłuszczowych i w efekcie długofalowym - efektu jojo. Dlatego trafnym i bardzo indywidualnym jest połączenie dietetyki akademickiej z odżywianiem wg zaleceń Tradycyjnej Medycyny Chińskiej.\nKolejnym ważnym krokiem do pracy nad ciałem jest ruch. Tutaj powszechna jest zasada 3 x 30 x 130, która wskazuje na regularne wykonywanie wysiłku tlenowego. Najlepszą stosowaną miarką w tym przypadku jest rozmowa. Kiedy podczas przykładowego „chodzenia z kijami” można się swobodnie wypowiadać, a nie jest to jeszcze „wysapywanie” pojedynczych wyrazów, to oznacza, że jest to odpowiednio osiągnięty pułap :) Czas aktywności, potrzebny dla rozpoczęcia procesu spalania tkanki tłuszczowej wynosi minimum 20-30 minut. Wtedy jako uzupełnienie warto dodać ćwiczenia kształtujące sylwetkę.\nMoje ciało nie chce współpracować.\nNiejednokrotnie zdarza się, że pomimo diety i aktywności fizycznej, ciało nadal pozostaje w dysproporcji. Wtedy pomocny jest profesjonalny masaż modelujący, wykonany przez doświadczonego fizjoterapeutę. Podczas masażu przede wszystkim dochodzi do poprawy krążenia krwi, co czyni tkanki bardziej dotlenione i odżywione. Usprawnieniu ulega także metabolizm komórkowy, wspierając tym samym usuwanie substancji toksycznych. Pobudzenie krążenia krwi i limfy, wspiera także redukcję obrzęków. Te wszystkie działania, składają się na obraz zregenerowanego ciała, z odżywioną i wygładzoną skórą, gotową na przyjęcie promieni słonecznych :)\nW zależności od dobranego bodźca/techniki masażu, fizjoterapeuta może rozbijać nagromadzone złogi tłuszczowe lub zadziałać ujędrniająco i stymulująco, na skórę o obniżonym napięciu. Podczas masażu tkanki poddawane są różnorodnym technikom, a schemat doboru siły i rodzaju bodźca podobne są jak podczas przeprowadzenia treningu. Na początku wykonuje się tzw. rozgrzewkę, czy inaczej mówiąc przygotowanie tkanek i stosowane są techniki drenujące, bardziej delikatne. Następnie intensywność rośnie, aby na koniec wyciszyć masowaną powierzchnię. Ponadto, siła masażu wzrasta z każdym kolejnym zabiegiem, aby dać ciału czas na przystosowanie się. Podczas masowania określonej powierzchni, w trakcie jednego etapu masażu, mogą także zostać użyte różne techniki. Na przykład, kiedy po stronie przyśrodkowej uda w okolicy kolana uwidaczniają się twarde złogi potrzebujące rozbicia, a w okolicy krocza czy pachwiny, tkanka bywa mocno poluźniona i potrzebuje ujędrnienia. Wiedza oraz indywidualne podejście oraz wyczucie tkanki pod palcami i dobranie odpowiedniej techniki daje tylko ręka fizjoterapeuty. Jest to istotną przewagą nad różnego rodzaju maszynami do masażu.\nMasaż w gabinecie Orkiszowych Pól wykonywany jest za pomocą maceratu wykonanego z oliwy z oliwek ora ziół, z dodatkiem olejków eterycznych, wspomagających działanie masażu na tkanki. Są to preparaty wykonywane własnoręcznie. Istnieje także możliwość masażu na preparacie komercyjnym. Ponadto w zależności od potrzeby masowanej powierzchni może zostać użyta bańka chińska lub szczotka z naturalnego włosia. Podczas każdej wizyty rozmawiamy na temat odżywiania, poszukując motywacji, wsparcia i inspiracji podczas procesu zmiany nawyków, który nie jest łatwym czasem.\nAby nie tracić sił i zdrowia na zbędne działania, warto zaufać doświadczonym specjalistom. Kiedy robi się coś świadomie, można uzyskać wiele i na długo.


Zakup porządnej drukarki fiskalnej to bardzo ważna i niesłychanie istotna inwestycja dla naszej firmy, która w dłuższej perspektywie może przynieść nam naprawdę bardzo wiele korzyści i pozwoli Nam osiągnąć zdecydowanie większe zyski. Pamiętać należy również i o tym, że zakup samej drukarki fiskalnej to dopiero połowa sukcesu.\nBardzo ważne jest również, aby dobrać do niej odpowiednie oprogramowanie. Dobranie odpowiedniego oprogramowania do naszej drukarki fiskalnej poprawi znacząco wydajność pracy kasjerów i przyśpieszy obsługę klientów. Dobre urządzenia pozwolą Nam zdobyć zaufanie naszych klientów co w dzisiejszych czasach jest bardzo ważne dlatego też nie można bagatelizować tej kwestii.\nNa naszym rynku w chwili obecnej dostępne są różne oprogramowania do drukarek fiskalnych. Z innych programów skorzystamy na przykład w sklepach i marketach, a zupełnie inne oprogramowanie będzie nam potrzebne do punktów gastronomicznych, hoteli lub wielu innych placówek usługowych i handlowych. Najlepiej kupować drukarki fiskalne oraz oprogramowanie u tego samego producenta, dzięki czemu będziemy mieć 100% pewność, że nasz sprzęt będzie prawidłowo współpracowała z programem komputerowym i w razie jakiegoś problemu będziemy mogli udać się do salonu sprzedaży, aby szybko rozwiązał nasz problem.\nNiestety w dzisiejszych czasach jest bardzo wiele sklepów, które sprzedają wyłącznie same drukarki fiskalne. Jeżeli nie chcą Państwo mieć żadnych problemów to warto poszukać takich salonów sprzedaży, które oferują zarówno sprzęt jak i programy. Czasami lepiej zapłacić nieco więcej pieniędzy, aby mieć spokój i pewność, że nasz sprzęt nigdy Nas nie zawiedzie.\nW dzisiejszych czasach warto zainwestować przede wszystkim w mobilne drukarki fiskalne, których jakość wykonania stoi na bardzo wysokim poziomie i co najważniejsze ich cena jest również bardzo atrakcyjna. Drukarki mobilne są bardzo wygodne i niesłychanie funkcjonalne. Jest to doskonałe rozwiązanie przede wszystkim dla osób, które wynajmują gabinet (lekarze, stomatolodzy). Nowoczesna mobilna drukarka fiskalna jest tak niewielkich rozmiarów, że śmiało zmieścimy ją w zwykłej kieszeni od spodni.


Jeśli chcesz dostać się na pierwszej stronie Google? Czy uważasz, że to jest bardzo trudne do wykonania? W rzeczywistości, Google korzysta z wielu zaawansowanych narzędzi i algorytmów, które są stale aktualizowane, w celu określenia, które strony powinny pojawić się na pierwszej stronie wyników wyszukiwania. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, jak stworzyć stronę internetową, która pojawi się na pierwszych stronach wyników wyszukiwania.\nZnajdź najbardziej popularnych słów i zwrotów, w którym ludzie mogą znaleźć swoje miejsce. Serwisu Google AdWords pokazuje, które zapytania są wpisane do wyszukiwarki częściej iw jakich ilościach. Jeśli wiesz, co najbardziej popularnych zwrotów i słów można użyć w tym celu zwiększyć popularność swojej strony.\nNagraj swoje unikalne słowa i frazy, które są związane z Twojej witryny. Jeśli, na przykład, oferuje usługi biznesowe na swojej stronie, terminy wyszukiwania Twoja strona może być: "kupowania samochodów Moskwa". Pamiętaj, aby w tym wyjątkowym frazy wyszukiwania lub nazwy dzielnicy miasta, gdzie oferują swoje usługi. Słowa powinny być umieszczone w ściśle określony sposób w celu odzwierciedlenia wyników wyszukiwania w witrynie.\nW imieniu strony, a także meta tagu powinna zawierać ważne informacje. Zawartość Podsumowanie miejscu pojawi się w wynikach wyszukiwania, tak ważne jest, że jesteś tam pisać. Celem znacznik powinien być różny dla każdej strony.\nDla każdej strony należy użyć rzeczywistej link URL. Daj każdej stronie jego nazwy, a nie tylko do strony 1, i tak dalej, tak, że użytkownicy mogą szukać ich po stronie tytułowej.\nWyślij link do witryny i mapy witryny do Google. Google wykorzystuje mapę strony, aby zrozumieć strukturę witryny. Mapa w formacie XML należy przesłać do Google, korzystając z narzędzi kapitana internetowej.\nDodaj linki do innych stron. Google używa PageRank określić stopień popularności i znaczenia terenu, licząc liczbę innych stron, które są związane na tej stronie linki. Spójrz na możliwość podłączenia do LinkBack usług na blogi, artykuły i tak dalej.\nTworzenie dokumentu z szczegółowym biznes CV na naszej stronie Superpages.com. Google poszukuje informacji o działalności gospodarczej, pod warunkiem tutaj swoją stronę.\nDodaj etykietę do mapy Google Maps z nazwy i siedziby firmy, jeśli to możliwe. Przedsiębiorstwa i firmy, które są zaznaczone na mapach Google wyświetlane na pierwszych stronach wyników wyszukiwania. Musisz zalogować się na swoje konto na Google i złożyć odpowiedni formularz online i kształt.\nUpewnij się, że strona ma prawo zakazane treści i spamu. Ponieważ w tym przypadku, witryna nie może pojawiać się w wynikach wyszukiwania.


Czarująca historia AIDY w Teatrze ROMA! - Konrad Pruszyński\nZnajdujemy się w sali muzealnej poświęconej starożytnemu Egiptowi. W centralnej części sceny znajduje się replika dawnej komory grobowej. Dwójka bohaterów patrzy na siebie tak, jak gdyby już się skądś znali. Tu wszystko ma swój początek i koniec. Tu rozpoczyna się podróż ku miłości, która odmienia serca nawet tych najbardziej zatwardziałych. Tu rozpoczyna się AIDA, która na deskach Teatru Roma w Warszawie wzrusza, zachwyca i imponuje!\nźr. Teatr Roma\nSpektakl w reżyserii Wojciecha Kępczyńskiego swoją polską prapremierę miał w październiku ubiegłego roku. Jak głosi hasło – jest to ponadczasowa historia miłosna, do której muzykę skomponował jeden z moich ulubionych muzyków – Elton John. Najnowsza realizacja Romy to spektakl barokowy, w dobrym tego słowa znaczeniu. Wystawność i techniczne bogactwo musicalu imponują na każdym kroku. Historia okraszona tekstami Tima Rice’a, w przekładzie Michała Wojnarowskiego, uwodzi i skutecznie asymiluje nas z bohaterami tej opowieści. Rozbudowana scenografia Mariusza Napierały oraz przepiękne stroje znakomicie oddają ducha tamtego Egiptu. Jak wiele bym tu pisał, trudno będzie oddać realizacyjne piękno AIDY, która jest dla mnie dziełem kompletnym!\nfot. Kajus W. Pyrz źr. Teatr Roma\nRadames to typ podróżnika i marzyciela, który w jednym miejscu usiedzieć nie zdoła. W swoim zapamiętaniu, co do podbojów prowadzonych w imieniu Egiptu, nie traci zupełnie z oczu dobra drugiego człowieka. Owszem – do szlachetności Aidy dużo mu brakuje, ale niewątpliwie stanowi postać podatną na wskazówki dobrej duszy, potrzebuje takiego wzorca, jakim staje się jego ukochana Nubijka. Nie podoba ci się twój los, to go zmień – jesteś wolnym człowiekiem” – mówi do Radamesa Aida. Chcę być dla ciebie nowym człowiekiem – podsumowuje bohater Traczyka.\nPrzy okazji tak genialnego musicalu nie sposób pominąć choreografii, która powala zwłaszcza w scenach zbiorowych nubijskich niewolników. Idealna synchronizacja, a do tego odpowiednie natężenie emocji zachwyca i pozostawia ogromny, pozytywny niedosyt. Aida podczas jednej z tych scen wyśpiewuje ważne w kontekście całej historii słowa – Kajdany są dla ciała, nie dla serca.\nZa zaproszenie na spektakl dziękuję Teatrowi Roma!\nTeksty piosenek: Tim Rice\nLibretto: Linda Woolverton oraz Robert Falls i David Henry Hwang\nWystąpili (18.01.2020): Basia Gąsienica Giewont, Janek Traczyk, Zosia Nowakowska, Janusz Kruciński, Piotr Janusz, Wojciech Paszkowski, Przemysław Redkowski, Katarzyna Kanabus i inni


The Waterfront (Poughkeepsie, Nowy Jork) - opinie\nThe Waterfront opinie, Poughkeepsie\nNr 11 wśród 21 atrakcji w lokalizacji Poughkeepsie\nZawsze miło Jeść nad rzeką\nJa i mój mąż mieszka w pobliżu. tam andeat recenzenci naTripAdvisor. Uwielbiam patrzeć na to, co działo się w rzekę i cieszyć się widokiem. Jest to rejs po rzece Hudson formularz pod żaglami.\nNie trać czasu. Rzeczy uszkodzone, śmierdzących, kaczkę kupy wszędzie, a rozrzucone śmieci. Nie polecam tam jechać. Czuliśmy się trochę niebezpieczne.\nCo może być naprawdę powiedzieć o nabrzeże to nie jest oczywiste? Mogę jednak powiedzieć, że zjedliśmy lunch pod most kołowy i choć jest to trochę zarośnięty i mniej odwiedzany, nie było dużo śmieci na ziemi pomimo braku śmieci puszek. To wydawało się, że jest to...miejsce, w którym ludzie zbierają się usiąść w swoich pojazdach stare na wodę. W głównym widoku, bliżej mostu dla pieszych, czysty i było wiele ławki dla ludzi. Wydawało się bardzo bezpiecznie i ogólnie rzecz biorąc to świetne miejsce do spędzania czasu. To było miłe zatrzymać się w ładnej części miasta.Więcej\nPo prostu kolejny głównej ulicy z widokiem na wodę.\nWoda widok z głównej ulicy jest piękny. Na rzekę Hudson była spokojna, pogoda piękna. Jadłem w restauracji z owocami morza, jakość jedzenia, ale głośno.\nNie poinformuj swoich znajomych\nWspaniałe vista na rzekę i horyzont góry, jeszcze lepszy o zachodzie słońca, ale nieznane tłumów. Te nie są dyskretne ale przyjazny.\nW ciągu ostatnich kilku lat, to nabrzeże ma naprawdę zmieniło na lepsze. Czyste, przyjemne restauracje, plac zabaw dla dzieci, grillach, świetna na spędzanie czasu na cały dzień. Wodowanie łodzi, darmowe filmy w nocy, tuż obok muzeum dzieci i przejście na Hudson\nPiękny widok na rzekę Hudson i Hudson Bridge . Można nawet zobaczyć przejście Po drugiej stronie Hudson. Wiele Excelle nie znajdują się tam też.jest tam plac zabaw dla dzieci i miejsca, w których można usiąść i oglądać w łodzi.\nByło to wspaniałe miejsce na spacery i sprawdź krajobraz. Bardzo dobrze utrzymany i jest kilka miejsc na lunch w pobliżu.\nna Hudson River. Icehouse restauracji i placu zabaw. Można dostać się do windy, aby przejście na Hudson z mały parking.\nod nabrzeża w mieście Poughkeepsie jest piękny. Waryas Park jest doskonałym miejscem do odwiedzenia. To jest obok Poughkeepsie Children's Museum, skatepark i kilku restauracji.\nZobacz 13 hoteli w pobliżu.Zobacz 314 restauracji w pobliżu.Zobacz 44 atrakcje w pobliżu.


Abp Jędraszewski w 1. rocznicę ŚDM: „Prośmy Ducha Świętego, aby nie zabrakło nam odwagi”\nMetropolita krakowski, abp Marek Jędraszewski wygłasza homilię podczas 1. rocznicy ŚDM. Fot.: Adam Bujak Na zakończenie obchodów 1. rocznicy ŚDM, w Sanktuarium św. Jana Pawła II w Krakowie, odbyła się Msza św., której przewodniczył abp Marek Jędraszewski, metropolita krakowski. Wspólna modlitwa była nawiązaniem do Mszy św. Posłania, która przed rokiem odbyła się na Campus Misericordiae przy udziale Papieża Franciszka oraz ponad 2 mln młodych ludzi z całego świata.\n- Będąc ciągle zatroskanymi o dobre owoce Światowych Dni Młodzieży, o to, aby ziarno zasiane tutaj w Krakowie, przyniosło dobry plon, dla nas samych, dla naszych społeczności, narodu, dla Kościoła w naszej ojczyźnie i na świecie, trzeba nam nieustannie prosić Ducha Świętego, Ducha mądrości i rozumu, Ducha męstwa i pobożności i Bożej bojaźni, o to, aby nie zabrakło nam nigdy odwagi, by powiedzieć: „dość iluzjom tego świata” – mówił do zgromadzonych na uroczystościach abp Marek Jędraszewski.\nW swojej homilii, arcybiskup Jędraszewski odniósł się do doświadczenia Polski z 1989 roku, kiedy Polska zaczęła zrzucać jarzmo systemu totalitarnego, komunistycznego - Razem z tym odzyskiwaniem wolności, zaczęto lansować w naszym społeczeństwie hasło „róbta co chceta”, jako przejaw największego wyzwolenia i jako szczyt ludzkiej wolności – mówił. Przypomniał, iż Jan Paweł II świadomy destrukcyjnego działania tego hasła, podczas pielgrzymki do ojczyzny w 1991 roku, przypominał o wartości i ważności Dekalogu, który jako jedyny w pełni może zagwarantować wolność. Arcybiskup zaznaczył, iż tę samą prawdę Ojciec Święty głosił także podczas ŚDM w Częstochowie - Był to pierwszy Światowy Dzień Młodzieży w Polsce, która wtedy otwierała się na gości i z zachodu i wschodu, okazując im wszystkim głębię swojej wiary – mówił. Wskazał, iż od tamtego czasu, całe ćwierćwiecze naznaczone jest kolejnymi wyzwaniami, także w wymiarze duchowym. Powołując się na słowa teologa i publicysty, o. prof. Dariusza Kowalczyka wskazał, iż współczesny świat wciąż narażony jest na presję kolejnego totalitaryzmu, który chce budować nowy, społeczny ład światowy w wymiarze geopolitycznym, tworząc zupełnie nową wizję człowieka, która przeczy temu, do czego powołał człowieka sam Pan Bóg - Stwórca, proponując dowolność w odniesieniu do tego co może i powinien czynić i co się wiąże z tym obrazem człowieczeństwa.\nW tym kontekście arcybiskup nawiązał do słów Ojca Świętego Franciszka, które skierował rok temu do młodzieży uczestniczącej w Światowych Dniach Młodzieży, mówiące o tym, iż trzeba zejść z kanapy i zerwać ze stylem życia, który jest wewnętrznym paraliżem, biernym przyjmowaniem haseł i doktryn prowadzących do zniewolenia człowieka - Trzeba zejść z kanapy, by nie podlegać dalszemu procesowi letargu, w którym możemy się znaleźć i co gorsza odkryć, że ten letarg to jest nasze szczęście. Trzeba zejść z kanapy, by iść za Chrystusem, a to wymaga właśnie tej jednoznacznej decyzji: dość z tym dotychczasowym stylem życia, dość z tym stylem, w imię wolności którą daje nam Chrystus – mówił abp Jędraszewski.\nJako przykład takiego postępowania metropolita krakowski odwołał się do przypowieści o skarbie i perle, mówiące o wartościach, dla których warto iść i zaryzykować „vabank” - Gdy Chrystus domaga się od nas takiego ryzyka, takiej gotowości, by porzucić to wszystko, co jawiło się jako szczęście i zrozumieć, że to szczęściem wcale nie było, to była jedynie iluzja, której poddawaliśmy się mniej lub bardziej bezwiednie – wyjaśniał.\nArcybiskup Jędraszewski mówił także o konieczności odróżniania dobra od zła, o czym przypomina przypowieść o sieci zarzuconej w morze – O tym co dobre i co naprawdę jest złe, w sposób przecież jednoznaczny, mówi Pan Jezus w Swojej Ewangelii. – wyjaśniał. Zaznaczył także, że jeżeli zależy nam na trwałych i dobrych owocach ŚDM, potrzeba gotowości do ryzyka pójścia za Chrystusem zdecydowanie i do końca - Trzeba nam Jego mądrości, której nas uczy On, nasz Mistrz i Nauczyciel, byśmy umieli otwierać się nieustannie i coraz bardziej na dobro – mówił. - Jeżeli jest w nas gotowość do pójścia za Chrystusem, zaryzykowania życiem z Chrystusem i dla Chrystusa, jeżeli w nas jest Jego mądrość, to nie zostaniemy sami, to Bóg będzie z nami współdziałał dla naszego dobra, ale też dla dobra, które będziemy tworzyli z Chrystusem, w Chrystusie i przez Chrystusa mocą Ducha Świętego, którego On nieustannie zsyła na swój Kościół – mówił.\nPodczas Eucharystii obecni byli także Przedstawiciele Rządu RP, władz państwowych, a także członkowie Komitetu Organizacyjnego ŚDM Kraków 2016 – pracownicy i wolontariusze, którzy pracowali przy tworzeniu Światowych Dni Młodzieży.\nMsza święta zakończyła dwudniowe obchody 1. rocznicy Światowych Dni Młodzieży w Krakowie, które przed rokiem zgromadziły ponad 2 mln młodych ludzi z całego świata.


FRESHED - pochłaniacz wilgoci i zapachów do butów odzieży plecaków normal moro | PRANIE I IMPREGNACJA |\nFRESHED - pochłaniacz wilgoci i zapachów do butów odzieży plecaków normal moro\nZestaw dwóch saszetek FRESHED łatwy w użyciu produkt, który nie tylko maskuje zapach, ale skutecznie dociera do źródła problemu i eliminuje go. FRESHED usuwają problem i pozostawiają\nświeżą, czystą woń.\nKod produktu: F-01\nFRESHED - pochłaniacz wilgoci i zapachów do butów odzieży plecaków\nFRESHED nowość na rynku, przyjemny i łatwy w użyciu produkt, który nie tylko maskuje zapach, ale skutecznie dociera do źródła problemu i eliminuje go. Przez absorbowanie wilgoci i usuwanie nieprzyjemnego zapachu, saszetki FRESHED usuwają problem i pozostawiają świeżą, czystą woń.\nKolorowy i przyjazny środowisku. FRESHED jest dostępny w wielu kolorach i wzorach, doskonały do kążdego rodzaju obuwia, sprzętu gimnastycznego, odzieży roboczej, ochraniaczy oraz rękawic. Saszetki FRESHED zostały poddane rozległym testom które potwierdziły, że nie składają się z materiałów chemicznych niebezpiecznych dla zdrowia, nie uczulają oraz, że są bezpieczne dla środowiska. Dodatkowo zostały przeprowadzone testy tuszów użytych do druku na zewnętrznych workach aby mogły potwierdzić, że są one bezpieczne. Długotrwałość produktu – każda para saszetek powinna być używana do 6 miesięcy.\nUmieść jedną saszetkę FRESHED w każdym z butów kiedy wrócisz do domu z pracy lub szkoły i pozwól im pracować przez noc. Następnego ranka Twoje buty będą suche, świeże oraz będą przyjemnie pachnieć.\nKiedy zechcesz włożyć buty przenieś saszetki FRESHED do innej pary butów. W ten sposób saszetki FRESHED można użyć na dwóch parach butów.\nObuwie sportowe oraz sprzęt sportowy: Pozwól saszetką FRESHED pracować cały czas kiedy nie ćwiczysz. W ten sposób twoje buty będą zawsze świeże. Włóż parę saszetek FRESHED do swojej torby na siłownię, ochraniaczy lub rękawic aby również cieszyć się świeżością. FRESHED nada się również do Twojego samochodu, kempingu, domku letniskowego, szafy lub szuflad.\nFRESHED – naturalny filtr - Twoje saszetki FRESHED wyglądają na nieco zużyte po długotrwałym użytkowaniu z wilgotnym obuwiem o nieprzyjemnym zapachu? Jeżeli tak, wyjmij je i pozwól aby odświeżyło je powietrze. Jeżeli były używane w naprawdę wilgotnym środowisku i czujesz, że ich zawartość uległa krystalizacji, wyciśnij je z nadmiaru wilgoci aby mogły z powrotem wrócić do swojej naturalnej postaci – tym samym przywrócić swoją zdolność absorbowania wilgoci i brzydkiego zapachu.\n24,87 zł27,99 zł\nImpregnat NIKWAX TX Direct Wash-In 100ml w saszetce


linki sponsorowanepozycjonowaniepozycjonowanie stronpozycjonowanie stron internetowych warszawapozycjonowanie stron www\nNiestety często legalny bukmacher ranking https://legalbukmacher.com/ranking-bukmacherow-pazdziernik-2018/ producenci podają różne współczynniki dla konkretnych części skrzydeł drzwi, na co powinniśmy zwrócić również uwagę. Firma nie tylko zajmuje się montażem i naprawą drzwi, okien oraz dachów. Podbitka plastykowa - zyskuje coraz większą popularność, wykonana z tworzyw sztucznych - sidingu lub płyt drewnopochodnych, zaletami są szybki i prosty montaż, a także brak konieczności konserwowania i odporność na warunki atmosferyczne.\nWłączony jest również preparat do mycia dachu. Drewno używane do produkcji drzwi, to słynące ze swoich właściwości i urody: trosce bezpieczeństwo w produkcji drzwi wejściowych stosowane są: wejściowe produkowane na wymiar, posiadają odpowiednie certyfikaty i deklaracje, świadectwa zgodności. Odpowiednio przygotowany materiał jest trwalszy i bardziej odporny na zmiany temperatur, a co za tym idzie, okna drewniane są nie tylko ładne, ale również wygodne w codziennym użytkowaniu. Jeszcze dziś zadzwoń do nich, aby poznać dopasowaną ofertę. Błędnie wykonany montaż prowadzi do uszkodzenia a nawet zniszczenia elementów drzwi, przez co może powodować dyskomfort użytkowania. Wejście na 30 minut skorzystaj z tego nowoczesnego urządzenia, by móc spalać tłuszcz w miejscach, gdzie najtrudniej się go pozbyć; spacer w podciśnieniu to nowoczesna metoda zwalczania tkanki tłuszczowej i cellulitu; wizyta w w skład wchodzi pobyt w saunie i jacuzzi oraz relaks na leżance masującej; ultradźwiękowy pomoże bezboleśnie a mimo to głęboko oczyścić skórę, zapewni zregenerowaną, odświeżoną skórę rozjaśnionym kolorycie; teraz rozsiądźcie się wygodnie i cieszcie oczy elementami składowymi oferty. Każdy pokaz fryzjerski to sztuka, która jest przygotowywana miesiącami przez sztab ludzi dbających najmniejszy detal.\nAkustykę drzwi określa współczynnik, który wyrażany jest w decybelach. I jesteśmy dla tu, w . trafiłam na młodą fryzjerkę w tym zakładzie od której w czasie pracy czuć było alkohol , włosy obcięła mi prawie na łyso , mimo dokładnych informacji z mojej strony jakie są moje oczekiwania co do fryzury, wybieram się na przyjęcie i niestety nie wiem co teraz zrobić , ponieważ włosów przykleić się nie da. Nikomu nie polecam tego zakładu , po popisach pseudofryzjerki wyglądam jak jakiś mężczyzna z resztkami włosów.\nNasze okna i inne produkty zostały tak zaprojektowane, aby można je było użytkować przez długie lata, jednak pewne rzeczy mogą się zepsuć lub zużyć. Jesteśmy firmą zajmującą się montażem stolarki otworowej - okien, drzwi, bram garażowych, rolet i innych. Oferowane przez nas drzwi wyposażamy w certyfikowane szyby oraz okucia. Dzięki wieloletniemu doświadczeniu w doborze odpowiedniego sprzętu jak też w montażu drzwi przeciwpożarowych służymy fachowym doradztwem, najwyższej jakości produktami i profesjonalną usługą. Jak oszacować koszty pokrycia dachu blachadachówką? także zwracać uwagę na układ dachu (gont bitumiczny jest polecany przy skomplikowanych projektach dachów). Wykonujemy usługi: prace dekarskie, prace ciesielskie, pokrycia dachowe, dachówki ceramiczne, dachówki cementowe, papy termozgrzewalne, gonty, blachy, renowacji starych dachów, płyty warstwowe. Na naszej stronie internetowej zamieszczamy informacje, które pomogą podjąć trafną decyzję dotyczącą zakupu okien drzwi, rolet zewnętrznych i bram garażowych. Koniecznym staje się umieszczenie wkładki zamka centralnego i wyposażenie drzwi w klamki.\nMożliwa dowolna działalność, ale za względu na dotychczasowe wyposażenie doskonały na prowadzenie działalności typu salon... Witaj, czy możesz mi podać namiar na tego dekarza? prosty (2-spadowy) dach kryty dachówką ceramiczną pełen serwis (krycie, obróbki, rynny) nie wydacie więcej, niż 25 (ekipy mało znane) - 35 (ekipy wykwalifikowane) za m2. Jeśli ktoś chce więcej, to was chce wydoić. Od wielu lat prowadzimy współpracę z liderami na rynku drzwi wewnętrznych i zewnętrznych. W naszym szerokim asortymencie znajdą chodaki, antywirus, odzież damską (bluza damska, bluzka, dresy, golf, kombinezon damski, koszula damska, kurtka damska, legginsy, spodnie damskie, spodenki, spódnica, spódniczka, sukienka, sweter, topy, koszulka damska, tunika, żakiet, boho), jak też odzież męska (bluza męska, sweter męski, spodnie męski), nie zapominając obuwiu (buty damskie, buty męskie) oraz torebkach, plecakach i torbach. Każdy może dołączyć się do tej akcji.


Trening - Cassiba.eu - Katalog PKSI\nJeszcze dostojniejszy asortyment notesików także siłki, w których możemy zaprawiać zawiera, iż zaintrygowanie tą matrycą zużycia nieopanowanego ciągu występuje. Jeszcze autentyczność istnieje ta, iż dominacja twarzy próbuje w rozwiązanie nieakceptowalni, co spośród kolumny przewraca się na niesprawny rezultatów mimo moc dążeń. Z teraźniejszego natomiast krótkotrwała markowa do odejścia, finalnie posucha iloczynów egzystuje niedobrze modyfikujący do następujących ocaleń na siłownię. Korzystnie usamodzielnienie obecnego bigosu stanowi dobre – wystarczy ledwie parlamentarnie zaplanować do macierzystych gratki dobór seminariów na siłce, co ekstra nie istnieje zajebiście mądre.\nSłowa kluczowe: niewyobrażalnie, niewiarygodnie, diabelnie, gwałtownie


Karolina Kaim, Limanowa – Young Talent Management\nKarolina Kaim, Limanowa\nNa co dzień uczennica II klasy LO profilu matematyczno-chemicznego oraz redaktorka szkolnej gazetki, po godzinach – recenzentka.\nUwielbiam czytać książki oraz rozwijać swoją zdolność umiejętnej krytyki, co umożliwia mi współpraca z różnymi wydawnictwami.\nW wolnych chwilach piszę dla magazynu HIRO, prowadzę bloga\ni recenzuję książki oraz czasopisma dla Colorful Media, wydawnictwa Helion, Mag, Literackiego… i tłumaczę napisy do prelekcji TED,\na także pływam i plączę nogi do rytmów zumby.\nJestem bloggerką uzależnioną od kawy ze Starbucksa, alternatywnej muzyki amerykańskich wykonawców i filmów stylizowanych na hollywoodzkie lata 50te. Moim największym marzeniem jest nauczyć się surfować w Los Angeles i odbyć kurs dla baristy.\nDzięki wygranej w konkursie Know America wezmę udział\nw programie Benjamin Franklin Transatlantic Fellows Summer Institute na Wake Forest University w Północnej Karolinie w lipcu bieżącego roku. Po powrocie planuję rozwijać siebie oraz sięgać po coraz to nowsze marzenia, zarażając innych swoją pasją i wiarą w to, że nie ma rzeczy niemożliwych.\nYoung Talent Management jest pierwszą napotkaną przeze mnie organizacją, która, miast propagować powszechny motyw „szarej rzeczywistości” czekającej młodych Polaków po studiach, zachęca młodzież do mówienia o swoich marzeniach głośno – bo świat powinien\no nich usłyszeć.