Wolą parkować na trawniku niż przed szpitalem\nPrzy Częstochowskiej powstał dziki parking (fot. WS)\nWiele miejsc parkingowych przy szpitalu wojewódzkim świeci pustkami, za to kierowcy często parkują na trawnikach po drugiej stronie ulicy Królewieckiej. - To żenujące, co się tutaj dzieje – napisała do nas jedna z Czytelniczek.\n„Wielu kierowcom przyjeżdżającym do szpitala wojewódzkiego coraz bardziej żal kilku złotych na godziwy parking przy szpitalu wojewódzkim, a może po prostu ich na to nie stać? Parkują więc auta przy ulicy Częstochowskiej, na łączce - napisała pani Maja, nasza Czytelniczka. - Jako kierowca nie mogę zaakceptować sytuacji, kiedy wysiadający z zaparkowanych aut, przechodzą bezpośrednio przez jezdnię, wprost pod koła przejeżdżających aut!\nOd wprowadzenia systemu płatnego parkowania przed szpitalem wojewódzkim minął już miesiąc i jak można się przekonać na własne oczy, wiele miejsc świeci pustkami. Szczególnie na nowo wybudowanym parkingu przy ul. Kościuszki. W piątek około godz. 12 stał tam tylko jeden samochód, a miejsc jest 70. Tymczasem ze statystyk firmy dzierżawiącej parking wynika, że co tydzień korzysta z niego prawie 6 tysięcy kierowców.\n- Od wielu lat chcieliśmy znaleźć rozwiązanie, które pozwoli parkować bez przeszkód przed szpitalem. Udało się dzięki temu, że cały teren parkingu w wyniku przetargu wydzierżawiliśmy prywatnej firmie z Grudziądza. To ona odpowiada za wszystko, co dzieje się na parkingu, za jego sprzątanie, a także odśnieżanie w zimie – powiedział nam Tomasz Kubacki, kierownik sekcji inwestycji i remontów w Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Elblągu. - Niepokojące jest to, że wielu kierowców zamiast wjechać na teren szpitala, gdzie parkowanie jest bezpłatne do 10 minut, by wysadzić pasażerów, robi to przed szlabanami, a potem zawraca. To niebezpieczne manewry, tym bardziej że dzieje się to na drodze przeznaczonej dla karetek.\nZdjęcie, które przysłała nasza Czytelniczka (fot. nadesłane)\nWiele razy w ostatnim czasie właśnie w tym miejscu interweniowali policjanci. - Kierowcy byli pouczani lub otrzymywali mandaty w wysokości 100 złotych i jeden punkt karny – informuje Jakub Sawicki z Zespołu Prasowego Komendy Miejskiej Policji.\nMandatów ani pouczeń nie dostał za to żaden kierowca, który parkuje na trawniku przy Częstochowskiej, bo... policja nie odnotowała żadnego zgłoszenia w tej sprawie. - Nie było więc podstaw do interwencji, tym bardziej że w tym miejscu nie ma znaku zakazu parkowania – dodaje Jakub Sawicki.\nPrzy Częstochowskiej interweniowała za to Straż Miejska. - Upominaliśmy kierowców, wręczając żółte kartki, ale mandatami nie karaliśmy – mówi Jan Korzeniowski, komendant Straży Miejskiej w Elblągu.\nTeren przy ul. Częstochowskiej, na którym często parkują kierowcy, co widać na naszych zdjęciach, nie należy do miasta, tylko do osoby prywatnej.\nWszędzie teraz na trawniku parkują, była akcja o jeleniach przeciez\nze zdjęcia autorki gorzkiego żalu faktycznie wynika, że z samochodów " wybiegają bezpośrednio na ruchliwą arterię" . .. faktycznie trudne do zaakceptowania; )\nStać na samochód a na parking już nie? Żenujące.\nJeżeli teren należy do osoby prywatnej to po co takie larum podnosić. Niech mieszkanka jedzie zobaczyć co się dzieje w Zakopanem to przejdzie jej wzburzenie na temat postępowania elbląskich użytkowników ulic.\nNie dość, że rodzina jedzie do chorego wiele kilometrów, to jeszcze musi ponosić koszty parkowania. A komu to przeszkadza, że tam parkują. Jest wolne miejsce więc niech parkują. Jeżeli komuś przeszkadza, to niech pomyśli, czy jego przeszkadzanie nie jest związane ze stanem psychicznym. Szpital jest blisko. można się przebadać. Swoją drogą jak ponoć na dniach mają modernizować to ulicę, to pewnie przewidzą chodnik dla pieszych.\nNa Nowowiejskiej tez stoja na trawniku od kilku lat i nic nie robią, to i tu nic nie zrobią\nPolaki to wieśniaki...\na czy jako kierowcy nie przeszkadza pani kolejka na wjeździe pod szpital aż w zatoczkę autobusową? w ogóle mnie nie dziwi, że kierowcy szukają innych miejsc do parkowania. A do opisania to nadaje się 503,nowo wyremontowana, cudna droga, podwójna ciągła w wielu miejscach, tylko pobocza brak. Pieszych i rowerzystów mnóstwo, oby tam nie doszło do jakiejś tragedii.\nnie stać na parkin a stac na samochód?\nPrzecież tam jest zwykłe zdzierstwo jesli chodzi o koszt postoju! Za 17 minut parkingu zapłaciłem 2 zł czy to jest normalne ? A co dopiero ludzi którzy tam pracują. .Mówie np. o pielęgniarkach, bo biedny lekarz oczywiście sobie będzie mógl pozwolić nawet na wykupienie dożywotnio prywatnego miejsca, bo dla niego 10 tys to jak na waciki. .Tak samo w sejmie, te darmozjady mają darmowe przejazdy wszystkim, bo co? Bo ich nie stać? Za parkometr tyle nie zapłace co tutaj szpitalowi. .Widać, że dyrektorka szpitala jest z PO\nPolskie państwo to istnieje teoretycznie, można stawiac gdzie sie chce i robic co sie chce\nluuki - na Nowowiejskiej nie parkują na trawniku lecz na klepisku.


§ Polski Nowy Ład oświadczenie – Forum Prawne\nPolski Nowy Ład oświadczenie - Forum Prawne\nPolski Nowy Ład oświadczenie\nDostałem i zostałem zmuszony do podpisania takiego oświadczenia. Ktoś mi to mo ż e wytłumaczyć ten dokument? Na podpisanie tego mam czas do 4.1.2022. Dziękuję za informacje OŚWIADCZENIE O WSPÓLNYM OPODATKOWANIU Z MAŁŻONKIEM ______________________________ (imię ...\nDostałem i zostałem zmuszony do podpisania takiego oświadczenia. Ktoś mi to może wytłumaczyć ten dokument? Na podpisanie tego mam czas do 4.1.2022. Dziękuję za informacje\nOświadczam, że w roku 2022 zamierzam opodatkować się wspólnie\nPrzewidywane dochody małżonka/małżonki mieszczą się w niższej skali podatkowej.\nJednocześnie oświadczam, że mój małżonek/moja małżonka nie skorzysta w bieżącym roku\nz możliwości obniżenia zaliczek na podatek dochodowy od osób fizyczny.\nO każdej zmianie stanu faktycznego upoważniającego do obniżenia zaliczek na podatek\ndochodowy od osób fizycznych zobowiązuję się niezwłocznie poinformować pracodawcę.\nRE: Polski Nowy Ład oświadczenie\nw 2022 r nie będzie możliwości rozliczenia z dzieckiem.-\nMożesz takie oświadczenie złożyć ale nie musisz. Jeżeli złożysz to pracodawca uzględni je naliczając zaliczkę na podatek. Jeżeli nie złożysz to możesz mieć nadpłatę/niedopłątę lub będzie to neutralne\n32 ust 1a updof - przepis już jest w ustawie więc nie rozumiem odwołania do polskiego ładu\n§ Zaświadczenie A1 polski ZUS (odpowiedzi: 1) Witam, moje pytanie dotyczy zaświadczenia A1 wydawanego przez polski ZUS. Sprawa wygląda następująco - posiadam własną działalność - budowlaną,...\n§ Nowy polski przepis - motocykle do 125ccm na B, a Niemcy (odpowiedzi: 3) Witam, przeczytałem właśnie artykuł, w którym mowa, że być może jeszcze w 2014 roku, osoby, które posiadają prawo jazdy kategorii B od minimum 3...


Browarnik Tomek: Pumpkin Ale z Brovarni\nSkuszony chęcią spróbowania nowego piwa uwarzonego przez Michała Saksa, wybrałem się wczoraj z moimi kamratami do gdańskiej Brovarni. Towarzyszyli mi Wojtek Piasecki (Browar Piwna), Andrzej Ługin (Wolnościowe Piwo) oraz Pan Sławek (rezydent Cafe Lamus). W późniejszym czasie dołączył do nas także kolekcjoner birofil Paweł Kinowski.\nMichał widząc taką 'bandę rzezimieszków' wchodzącą do Brovarni lekko się skonsternował. Chyba nie liczył, że tak licznie go nawiedzimy. Szybkie przywitanie, kilka miłych słów i przeszliśmy do sedna naszej wizyty, czyli Pumpkin Ale. Piwo nalał nam sam twórca, co spotkało się z naszą wielką aprobatą.\nPumpkin Ale okazał się bardzo, ale to bardzo zacnym piwem. Sam wygląd tuż po nalaniu do szklanki wywoływał ślinotok. Bardzo przyjemny zapach. Aromaty głównie przypraw, czyli cynamonu, imbiru, gałki muszkatołowej. W tle wyczuwalne przyjemne nuty dyni i wanilii. W smaku bardzo treściwe i wyraziste. Wyraźna podbudowa słodowa i dyniowa. Przyprawy nie tak mocno wyczuwalne, jak w przypadku zapachu. Wszystko idealnie wieńczy przyjemna, dość mocna goryczka. Pije się wyśmienicie. Tak mi zasmakowało, że skusiłem się aż na 5 sztuk.\nDegustacja Pumpkin Ale przerodziła się w bardzo fajne spotkanie. Było sporo śmiechu, ciekawych dyskusji. Muszę przyznać, że dawno tak wspaniale czasu nie spędziłem w Brovarni. Jak to się mówi, zacny piwowar, sympatyczna obsługa, genialne piwo, super towarzystwo. Jak to często się da usłyszeć w Brovarni - 'Alles zuupa!'\nTeraz czekamy na piwo świąteczne z Brovarni i na kolejne wspaniałe spotkanie w super gronie.\nAutor: Browarnik Tomek o 13:55\nEtykiety: Brovarnia Gdańsk - Gdańsk, Michał Saks, pumpkin ale


Po raz pierwszy zetknęłam się z twórczością Jodi Picoult kilka lat temu. Przeczytałam wtedy książkę "Bez mojej zgody". Historia sióstr, z których starsza choruje na białaczkę, a młodsza została poczęta jako swego rodzaju bank części zamiennych zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Czytałam ze ściśniętym gardłem, miotając się pomiędzy racjami każdej z bohaterek. Odchorowałam lekturę kilkumiesięczną "schizą", kiedy to przy każdym siniaku podejrzewałam u mojej córki ostrą białaczkę i postanowiłam sprzedać książkę żeby więcej nie mieć z nią kontaktu.\nPo najnowszą powieść Picoult, "Dziewiętnaście minut" sięgałam z obawą, ale i nastawiona na trudny temat i wielkie emocje. Rozczarowałam się trochę.\nHistoria strzelaniny w szkole średniej w niewielkim miasteczku Sterling w stanie New Hampshire to temat trudny i bardzo na czasie we współczesnej Ameryce, gdzie trwa spór o prawo do noszenia broni, a szkołami co jakiś czas wstrząsają podobne tragedie (przywołane zresztą w książce, jak Columbine).\nJosie to jedyna córka samotnej matki, sędzi. Peter to syn położnej i profesora badającego "ekonomię szczęścia" (polski tłumacz z pewnością nazwał to jakoś lepiej ale ja mam do dyspozycji tylko tekst angielski), młodszy brat faworyzowanego w domu prymusa i sportowca. Josie należy do elitarnej grupki "popularnych", Peter jest wyrzutkiem, bitym i poniewieranym od pierwszego dnia przedszkola. Josie chodzi z Mattem, przystojnym hokeistą. Stale drży na myśl, że dawna przyjaźń z Peterem wyjdzie na jaw i pozbawi ją miejsca na szczycie szkolnej hierarchii. Jednak nawet wtedy, gdy przystojny hokeista okazuje się dość okrutnym macho, a piękne koleżanki - głupie i puste, Josie uparcie trzyma się swojego, najwyższego szczebelka drabiny, byleby nie spaść. Co oczywiście prowadzi do ostatecznego upokorzenia Petera a w efekcie - do tragedii.\nWszystkie te szkolne rozgrywki sprawiają wrażenie opisanych z wyraźną tezą, kawa na ławę, żeby wbić czytelnikowi do głowy z siłą kowalskiego młota, że wśród nastolatków popularność jest absolutnym fetyszem. Co po pewnym czasie irytuje - kolejne sceny rozgrywające się w szkole służą wyłącznie ilustracji tej tezy, Peter regularnie co kilkadziesiąt stron poddawany jest kolejnym torturom, a Josie zadręcza się tym, że elita może ją zdemaskować.\nOd przewidywalnych i dość schematycznych postaci nastolatków znacznie ciekawsze wydały mi się matki - Alex, profesjonalistka w każdym calu, która do tragedii nawet w domu nie umie wyjść z roli sędzi, i Lacy, matka kochająca i zaangażowana, która dopiero po fakcie zdaje sobie sprawę z popełnionych w dobrej wierze błędów. A może jestem już po prostu w takim wieku, że łatwiej mi utożsamić się z matką nastolatka niż z jej dzieckiem?\nNie udało mi się jednak emocjonalnie zaangażować w żaden z wątków. Cały czas miałam wrażenie że każdy z bohaterów został skonstruowany tak, żeby najpierw przedstawić jakiś stereotyp a później go przełamać, w sposób dość schematyczny. Zimna profesjonalistka marzy o tym, żeby ktoś zwrócił się do niej po imieniu a nie oficjalnym tytułem. Popularna dziewczyna w głębi duszy trzęsie się ze strachu o pozycję a gwiazda hokeja nie jest czułym kochankiem na jakiego wygląda. Nawet końcowy zwrot akcji nie był wielkim zaskoczeniem.\nKsiążka wydała mi się... zimna. Napisana i czytana rozumem, nie sercem. Skłoniła do zadawania sobie pytań (w moim przypadku o błędy wychowawcze jakie można popełnić całkiem nieświadomie), ale nie wzruszyła ani nie przeraziła. W pewnym momencie czytanie skojarzyło mi się z oglądaniem sekcji zwłok - autorka położyła tragedię na laboratoryjnym stole i metodycznie rozebrała na kawałeczki w ostrym jarzeniowym świetle, oglądając je pod każdym możliwym kątem.\nNa pewno "Dziewiętnaście minut" jest powieścią sprawnie napisaną i bardzo dobrze skonstruowaną. Na pewno jej przeczytanie nie jest stratą czasu. Tyle, że określenie z okładki: "her hardest-hitting and most involving novel yet" jak dla mnie, jest mocno przesadzone.\nTagi: amerykańska psychologiczna trudne dzieciństwo\n09:39, mdl2 , amerykańska\nJuż kiedyś próbowałam prowadzić bloga o książkach.\nPrzerwałam bo minął mi, jak zwykle słomiany, zapał.\nWięc tak: piszę książki i czytam książki. Nie lubię określeń typu "mól książkowy" albo "czytam nałogowo". Czytam dla przyjemności, dla zabicia czasu, dlatego że kiedy nie mam co czytać to czytam etykiety od dezodorantów i metki od ubrań. Od książki oczekuję właśnie głównie przyjemności, miłego spędzenia czasu i możliwości przeniesienia się wyobraźnią gdzie indziej. Książki zostawiają mi w głowie osad jak mocna herbata wewnątrz białego fajansowego kubka. Książka, po której taki osad nie zostaje, jest dla mnie mniej warta niż papier na którym ją wydrukowano.\nNie umiem recenzować fachowo, z użyciem wyrażeń typu dyskurs feministyczny, topos czy archetyp. Umiem napisać czy książka mi się podobała czy nie, i dlaczego. Czytam dla historii, nie dla udziwnień językowych i wynalazków. Książki z wynalazkami zazwyczaj rzucam w kąt po 50 stronach.\nNo właśnie, do tego rzucam książki w kąt, rozwalam grzbietem do góry na podłodze, zalewam kawą, olejkiem do opalania i wodą z wanny, noszę w torebce z rozmazanym batonem czekoladowym i brudnymi skarpetkami córki, mażę po nich długopisem i zaginam rogi, zdarzyło mi się też po prostu wyrzucić do śmietnika (po przeczytaniu) dzieło pt. Wodzowie Nina Niszczyciela.\nNie nadaję się więc absolutnie na "mola książkowego". Jestem książkowym barbarzyńcą.\nAle skoro każdy sobie może pisać bloga o książkach, to i ja mogę.\nMiałam założyć bloga robótkowego, ale do tego trzeba mieć manekina do zdjęć i fikuśny szablon. A ja nie mam miejsca na manekina bo wszędzie walają się książki :)


klub kobiet sukcesu - Na każdy temat - Forum - PoloniaInfo\nForum: Na każdy temat - klub kobiet sukcesu\nAutor klub kobiet sukcesu\nod dawna jestem fanka Pani Plater, ale przebila nawet sama siebie, piszac mlode wyksztalcone kobiety zakladajace salony fryzjerskie albo kosmetyczne, tudziez dentystyczne.\nJezeli Polka- wyksztalcona wykonuje w Szwecji swoj wyuczony zawod z PL, to jest to chyba normalna sytuacja. Jezeli dziewczyna ,ktora wyjechala z Polski bedac dzieckiem,przeszla wiekszosc edukacji w Szwecji i robi doktorat to tez chyba trudno pisac o sukcesie a raczej o zainteresowaniach.\nJa mysle ,ze jest pare kobiet,ktore osiagnely sukces, ale czy skonczenie doktoratu jest sukcesem to akurat mam powazne watpliwosci,owszem praca na uczelni moze, itd itd.\nPo przeczytaniu artykulu odnioslam wrazenie ,ze jezeli kobieta nie sprzata to juz osiagnela sukces, co za paranoja.\nNa pewno jest wsrod tych Pan pare kobiet z prawdziwym sukcesem ,ale na ten temat ani slowa w artykule P.Plater.\nMam nawet wrazenie ,ze idee feministyczne sa obce P .Plater i ze zwyklych rzeczy robi sukces, tym samym pomniejszajac mozliwosci kobiet.\nto ten fragment\n'Są to osoby młode, ambitne, wykształcone i pewne siebie, pełne wiary w przyszłość i nastawione na samorealizację. Często otwierają własne salony kosmetyczne i fryzjerskie; lekarki i dentystki otwierają własne praktyki.'\nNo a ja nie rozumiem o co ci chodzi.\nTo jak nazwiesz takie dziewczyny? Bo dla mnie one asą właśnie ambitne, wykształcone i pełne wiary w siebie i przyszłość.\nA sukces? To zależy gdzie się stoi (czy siedzi). Ja bym powiedziała, że to sprawa czysto prywatna.\nJak się czegoś chce i do tego dojdzie to sukces. A czy to będzie doktorat, praca "w biurze" czy własny salon fryzjerski to już jakby mniej ważne.\nJest tu w moich oczach jedna taka "sukcesowiczka", z samymi szóstkami zresztą (tą drogą jej gratuluję i też z dumą pójdę na wywiadówkę, ale to zajęcie już zdaje sie jest obsadzone )\nNie odnioslam takiego wrazenia jak Ty Karolina, ale po czesci sie zgadzam. Moze i jest to podbudujaca idea, ze kobiety sie w pewien sposob realizuja, i potrafia razem wspierac i dzielic swoje doswiadczenia, ale nie znaczy to odrazu, ze sa to kobiety sukcesu. Tak wogole co uwazaja one za sukces? No wlasnie kazdy inaczej interpretuje to slowo, wiec raczej nie ma o czym dyskutowac.\nAle jestem mile zaskoczona, ze taka grupa kobiet znajduje sie w Szwecji, bo myslalam, ze tutaj juz tylko kazdy sobie rzepke skrobie. Osobiscie preferowalabym grupe feministek, to bym nawet od reki zapisala sie do tego klubu ale fajnie, ze sa i ze dzialaja.\nWsrod moich znajomych wszystkie sa kobietami sukcesu.\nBo jak nazwac takie przebicie w obcym kraju , gdzie po kilku latach sprzatania zanim nauczyly sie jezyka wszystkie pracuja w urzedach na rozmaitych stanowiskach, policji, nauczycielki, lekarki, pielegniarki z dyplomem, farmaceutki, wszedzie gdzie sie zalatwia jakos sprawe mozna napotknac sie na Polki. Przy komputerach i przy obsludzie zaawansowanych maszyn w Volvo itd.\nInne maja wlasne salony fryzjerskie i kosmetyczne, kwiaciarnie, biura podrozy , to nie jest takie latwe prowdzic wlasny beeznes w Szwecji.\nOstatnia emigracja jak tylko opanuje jezyk nie bedzie gorsza od tej lat 80-90\nI tu sie roznimy, bo moim zdaniem, owszem dziewczyna bez wyksztalcenia ,ktora zaciska zeby, i konczy studia i odnosi sukces w pracy , to jedno, ale wyksztalcona kobieta z PL, ktora zaczyna tutaj od sprzatania i potem niby wchodzi wyzej, to jej droga jest tylko powrotem do normalnosci.\nWiec albo wszystkie kobiety powinny byc w tym klubie bez wprowadzania itd. albo kobiety naprawde ,ktore cos osiagnely ale nie na skali emigranckiej, ale na skali kraju w ktorym mieszkaja.\nDla mnie takim czlowiekiem jest Sarnecki, jest znany w kraju. Itd itd.\nJa nie uwazam, zeby zalozenie i konkurowanie z biznesem tutejszym, prywatnego zakladu polskiego to nie byl sukces. I pewnie nie kazdemu sie to uda,i potrezba do tego smykalki, ale z drugiej strony jezeli to top osiagniecia dla mlodej wyksztalconej kobiety, to dziekuje, czyzby P.Plater nie widziala zadnych Pan pracujaych na szefowskich stanowiskach w firmach itd.\nK. sukces dla kazdej z nas jest czym innym, ale jezeli istnieje klub zrzeszajacy takie Panie to rozumiem ,ze jest jakas zasada mowiaca: to jest sukces a to nie jest sukcesem.A moze zasada mowiaca\nja Ciebie znam Ty mnie znasz to badzmy w jednym klubie..\nCzy sukcesem jest dzialalnosc w Ogniwie?\nA moze faktycznie zalozyc nalezy ,ze kazda Polka ,ktora nie sprzata juz odniosla sukces?\nDaj jakiś link do tego artykułu bo ja nawet nie wiedziałam, że to chodzi o emigrantki.\nOk, ja w sumie na początku sobie pomyślałam, że ta baba Plater, strasznie jest do tyłu a o uprawnieniu jeszcze nie słyszała. Bo o facecie to pewnie nie powiedziałaby w ten sposób, np młody, abmitny bo otworzył sobie stargan bla, bla, bla.\nAle... sukces dla mnie to nie tylko kierownicze stanowisko, a ambicje można miec w różnych kierunkach. Dla mnie np sukcesem będzie jak dam radę upiec jedno ciasto i go nie spalę, jak też da sie go zjeśc (bez potrzeby używania piły) .\nAaaaaa, to ta pani ma jakiś klub?\npiersza strona wejscie na strone Polonii\nO kurcze, teraz to się wstydzę\nJa nie wchodze na forum głównym wejściem tylko kuchennym, dlatego nie wiedziałam\nNo dobra przeczytałam i uważam, że to fajny pomysł.\nMyśle, że to jest potrzebne, bo raz, że dziewczny wreszcie są dowartosciowane, a dwa to, że w takich zgromadzeniach czuję się jakąś taką przynaleznośc i wspracie i wie się, że nie jest sie samym.\nA co tego czy do sukces czy nie- pewnie, że sukces. I przede wszystkim łamanie znanego trendu, że dziewczyny przyjeżdżają i marnują życie na sprzątaniu.\nA co do tego, że moze "tylko pracują w swoim zawodzie" czy "tylko zrobiły doktorat"- dla mnie to nie "tylko", bo związane jest z całą kupa trudności, których mieszkajac we własnym kraju sie nie doświadcza.\nNo tak to jest przedziwne myslenie, bo pewnie, ze nie kazda polka co to udalo sie jej nie sprzatac a wykonywac inna prace to nie jest sukces, sukcesem moze tez byc sprzatanie, czemu nie, przeciez nie kazdy chce wykonywac prace biurowa itd. Sukcesem jest urodzenie i wychowanie dziecka, to jest sukces, wielki sukces. Jedno tylko wciaz mi chodzi po glowie, ze wiekszosc tych kobiet bylo starszych, byc moze i te mlode moga mowic o sukcesie, ale starsze, ja wiem, to tak jak moj ojciec porownuje sie do mnie, gdzie ON jest starszy o cale pokolenie, dziwne to porownywanie.\nTo nie jest marnowanie zycia, czemu kazdy mysli, ze sprzatanie to marnowanie zycia, hmmm. A moze to wlasnie ich zawod? Po prostu niektore z nich na tym sie zatrzymuja, nie potrzebuja wiecej od zycia, ale nie znaczy to ze sa gorsze. Obejrzyjcie sobie fajny stary film polski "Dziewczyny do wziecia", tam jest troche o tych magistrach i inzynierach, film nie do przebicia To ze ktos ukonczyl studia, nie znaczy, ze jest madry, po prostu ambitny, nic poza tym. A to jak juz sobie poradzi w zyciu z tym swoim magistrem to bedzie sztuka, to bedzie prawdziwe zycie. Jedno co wciaz siedzi w mojej glowie, to stwierdzenie ze Ci co nie plasuja sie na marknadzie- studiuja. Jakie to prawdziwe ( wiadome sa wyjatki-lekarz itd).\nA mnie sie podobalo, choc wiekszosc pan byla 'w leciech i biusciech' a najbardziej autorka, kilka jednak bylo mlodych i fajnych. Jestem feminista i najbardziej podobala mi sie wypowiedz pani (w leciech):\n"Nigdy się nie poddawajmy, bo na każdym kroku możemy zrealizować swoje marzenia. Zostawmy mężczyzn na boku. Oni nie są potrzebni do utrzymywania nas, oni są po to aby nas kochali!"\nGdzie sa te cudowne kobiety sukcesu ktorych nie trzeba utrzymywac???\nkarolina68 to na pewno zazdrosna ze jej nie zaprosily\nTakie tlumaczenie, ze doktorat, czy cos tam to nie sukces to sie troche kupy nie trzyma. Bo co jest sukcesem? Nagroda Nobla? To ograniczony ten klub by byl\nZreszta, nagroda Nobla to tylko fart, ze akurat kiedys komus sie przydazylo pracowac nad czyms, co 30 lat pozniej ktos zauwazyl.\nCzy np. napisanie i wydanie ksiazki jest sukcesem? Czy moze trzeba jeszcze sprzedac iles egzemplazy? Jezeli tak to ile? 1000? 1000000?\nCzy prowadzenie jakiegos biznesu jest sukcesem? Samo w sobie, czy jeszcze trzeba miec jakies obroty powyzej czegos? A jak ten biznes to bedzie firma sprzatajaca to sie nie liczy? A salon fryzjerski? Warsztat samochodowy? Praktyka lekarska?\nTesc mowi ze sukcesem kobiety jest zlapanie meza ktory utrzyma rodzine a jej mega-sukcesem jest samodzielne zarobienie na wlasne stroje, kosmetyki, bizuterie itp.\nMoj profesor mawial, ze malzenstwo dla kobiety jest sukcesem a dla faceta poczatkiem tragedii... i dlatego nie usprawiedliwial nieobecnosci facetow z powodu slubu.\nAle powazniej mowiac tez uwazam, ze doktorat nie jest sukcesem tak ogolnie na to patrzac. Zapraszac kogos do kolka sukcesowiczow tylko z powodu doktoratu to chyba pomylka. Dla mnie sukcesem jest np wstanie wczesnie rano wiec tez mialbym powod do bycia w klubie facetow sukcesu: ktos powie, ze wielu wstaje rano... ale adekwatnie wielu robi doktorat. Ten kto chce wstac to wstaje, ten kto chce zrobic doktorat to go zrobi, ten co chce zalozyc firme sprzatajaca czy salon pieknosci tez to zrobi. To zycie zmusza do tego bo z czegos sie trzeba utrzymac.\nSukces, mierzac taka miarka nie jest wiec obiektywny. Dla mnie sukces to zrobienie czegos nadzwyczajnego, wynoszacego jednostke ponad przecietnosc. Czy doktorat to robi? Chyba nie ale doktorat poparty super patentem, ktory znalazl komercyjne zastosowanie przyczyniajace to juz osiagniecie.\nMega sukcesem jest prowadzenie jakiesj charytatywnej organizacji... tak przynajmniej mowia w amerykanskich filmach.\n"Dla mnie sukces to zrobienie czegos nadzwyczajnego, wynoszacego jednostke ponad przecietnosc. Czy doktorat to robi? "\nPrzeczytaj ten cytat ze 2-3 razy, zastanow sie, i sam sobie odpowiedz\n"Sukces jest to działanie na najwyższym poziomie indywidualnych możliwości, w kierunku realizacji własnych w pełni uświadomionych pragnień z zachowaniem uniwersalnego kodeksu moralnego oraz równowagi pomiędzy wszystkimi płaszczyznami życia"\nTaka definicje znalazlem w internecie. A skoro znalazlem w internecie, to znaczy ze na pewno jest prawdziwa.\nA tak apropos, to brakuje klubu mezczyzn sukcesu. Albo moze jest, tylko ja o nim nie wiem, co by mnie w sumie nie zdziwilo\nJa sobie juz odpowiedzialem. Doktorat w oczach kogos kto nie ma pojecia o tym jest napewno sukcesem a dla kogos kto wie co to znaczy zrobic doktorat nie jest bo widzi to jako jakis stopien kariery zawodowej, ktoremu poswiecil troche czasu.\nJezeli prestacja odpowiednia do doktoratu jest sukcesem to ja powinienem byc czlowiekiem multi-sukcesu. Gdzie ten klub dla facetow?\nMi chodzilo o to gigge:\nJezeli doktorat, obojetnie z jakiej dziedziny, to jest przecietnosc, to musisz miec jakos niezle wypaczona rzeczywistosc.\nOczywiscie, jedni siedza w szkole i pisza doktoraty a inni robia inne rzeczy, zalezy od zainteresowania, ale powyzej jakiegos tam wyksztalcenia, czy dochodow, czy oryginalnej pracy i kontaktow, to jest sie jakas tam "osoba sukcesu".\nZreszta, sukces to sprawa indywidualna, a jak zbierze sie w jednej sali 40 bab z roznymi takimi indywidualnymi sukcesami, to moze cos konstruktywnego z tego wyniknac.\nPoza tym, czytajac ten artykul odnioslem wrazenie, ze to jest taka "organizacja masonska", dla Polek w Szwecji\nDokladnie tez takie wrazenie odnioslem, ze jest to organizacja dla kobiet, ktore zrobily cos wiecej niz siedzenie na zasilkach.\nWydaje mi sie, ze to jest organizacja dla kobiet, ktore maja potencjal do robienia czegos ciekawego. Znaczy, w sensie jakiejs sieci znajomosci, z ktorej moga urodzic sie ciekawe pomysly.\nGiggie dobrze lapiesz\nKajetan pisze na bardzo grzaskim gruncie, jeszcze bana dostane\nprzyznam sie ,ze ten doktorat jako sukces mnie ubodl, dlatego ,ze moje poczucie feminizmu, (wiem wiem jak Wy to kochacie , mowi mi, ze jezeli ktos zaklada ,ze doktorat dla kobiety jest sukcesem, to podkresla ,ze zasadniczo nie stac nas kobiet na to zeby przyjac doktorat jako naturalna kolejnosc rozwijania sie,jezeli to nas interesuje.\nDoktorat mozna porownac do wyzszych specjalizacji w medycynie. Tyle tylko ,ze w przypadku Pani lekarz, jej rozwoj jest normalny, dlaczego,wiec doktorat mialby byc czyms wyjatkowym.\nKajetan, to jest taki feministyczny troche punt widzenia.\nAle zgadzam sie z Maggie, ze jest trudniej dojsc do tego samego zagranica.\nWracajac do feministycznego punktu widzenia, gdyby taki klub powstawal dla mezczyzn, moge sie zalozyc,ze poprzeczka poziomu SUKCESU bylaby podniesiona.\nI znow feministycznie piszac, to ze jestesmy kobietami, nie oznacza wcale, ze z racji plci mozemy miec obnizone poprzeczki, bo to jest wlasnie szowinizm- taki szowinizm o jaki posadzaja kobiety mezczyzn. Wedlug artykulu, wyksztalcona kobieta, to lekarz, kosmetyczna, fryzjerka i pani po doktoracie.\nA co np.z biznes woman, co z ekonomistka, co z prawniczka, architektem??\nKlopot z tym artykulem polega na tym ,ze zasadniczo jest napisany do osob ,ktore na bierzaco wiedza co sie dzieje w tym klubie. Nie wnosi specjalnie duzo informacji czym zajmuja sie inne panie.\nI bazujac na artykule, mam wrazenie, ze wystarczy byc kobieta, mile to, ale ..zasadniczo PL jest w UE, i jest mozliwosc konkurowania na rynkach pracy. Mysle, ze ambitne kobiety maja ochote z tego skorzystac.\nLokalnie na forum ,przewija sie watek niemoznosci dobicia do spoleczenstwa szwedzkiego. Poczucia odtraconym, gorszym. Stawiajac, wiec w tym swietle zawodowe sukcesy kobiet, to sa to na pewno sukcesy, ale na tle tych Pan sposrod emigracji, ktore ich nie maja.\nNie jest to zas porownanie rownego z rownym, czyli sukcesu Polki mieszkajacej tutaj do Szwedki.\nJa jeszcze raz podkreslam ,ze naszym prywatnym sukcesem jest mnostwo rzeczy. Ale jezeli juz ktos bierze sie za wartosciowanie, to znow jako kobiete i jako europejke, obraza mnie pisanie, ze doktorat jest sukcesem w skali Europejskiej czy Kobiecej.\nZwroccie uwage ,ze ten klub nazywa sie klub kobiet sukcesu, rozumiem zawodowego.\nJest rok 2007, Polska jest w Unii, a jakos wsrod samych Polakow panuje przekonanie, ze nie mozemy wyzej podskoczyc.\nI to wlasnie mam za zle temu artykulowi.\nMoze zamiast Klub kobiet sukcesu, ten klub powinien nazywac sie 'klubem kobiet aktywnych i myslacych', zas ze slowem 'SUKCES' poczekac np. na kolejne parlamentarzystki itd. itd.\nAlbo przynajmniej autorka powinna napisac co te panie osiagnely poza polskim srodowiskiem. Rozwijajac zlosliwosc czy zostanie nauczycielka to jest SUKCES czy sukces?\nPrzenoszac na grunt Polski, (pewnie jak Maggie napisala), od kobiet i ich sukcesu wymaga sie troche wiecej, czy wiec w Szwecji obniza sie kryteria???\n-podbudowanie manii nizszosci??????\nI jeszcze raz chce podkreslic ,ze zycie kazdego czlowieka i jego cele i sukcesy sa niemierzalne, i kazdy ma swoje zycie i swoje sukcesy, nie wszystko jednak jest w skali jakies tam tematem do nagrod wyroznien itd, w skali sukcesu zawodowego.\nA moze nie sukces zawodowy tutaj chodzi?? Jesli tak, to co wynika z tego artykulu?\nJa mysle ,ze wiele z mlodych kobiet, nie ma ochoty na czytanie poplakiwan o tym jak zle w Szwecji, zas maja ochote wziac cos za morde i skorzystac z szansy i raczej powinny sie mierzyc z kolezankami ,ktore sie tutaj urodzily a nie z emigracja, i nie powinny byc ograniczane wizja sukcesu, zas widziec SUKCES, w ogolnej skali. O czym mam wrazenie wogole nie pomyslala Pani Plater piszac swoj artykul.\n'Poza tym, czytajac ten artykul odnioslem wrazenie, ze to jest taka "organizacja masonska", dla Polek w Szwecji'\nMyślę, że ogromnym sukcesem dla większości samotnych pań jest złapanie się w ogóle za granicą niemusząc się specjalnie poniżać. Są na to różne sposoby, a jak się już uda to nietrudno rozpocząć marsz po "swoje". Zasiłki, zapomogi, chodzenie na doszkalanie zawodowe ("studera" ) to już wyższy stopień nabrania werwy.\nUwe , masz bardzo niefeministyczne podejscie do tematu.\nKarolina, sprowadzajac to spotkanie do feministek, to byloby spotkanie pan, ktore w latach 60-tych spalily staniki w protescie, a teraz maja swiatu za zle ze im cycki wisza. Bo tak w Szwecji feminizm wyglada.\nJa nie zrozumialem wcale, ze tam chodzi o sukces zawodowy. W sumie doktorat, to jeszcze studia, a nie zawod, jakby juz. Poza tym, jedna z tych pan ktora jest na zdjeciu, Anna Suurna, to ta ktora ma ten "polski" palac w Surahammar http://www.poloniainfo.se/ artykul.php?id=854\nNie wiem czy przejecie wydawania miesiecznika, ktory nie istnial jeszcze nawet rok, mozna nazwac zawodowym sukcesem. Albo sprowadzanie przedstawien teatralnych z Polski... albo prowadzenie PoloniaInfo..\nAle... z tego co widac, sa to osoby ktore COS robia/zrobily, oprocz pracy 9-17. I ten klub ma je zjednoczyc i dac nowe znajomosci. Taki socialt nätverk.\nMyślę, Karolina, że nie o feminizm tu chodzi, a poza tym większość kobiet raczej nie popiera feminuzmu. Chcą mieć męża ...\nKajetan, ale to co piszesz, podejrzewam, bardziej wiesz ze zrodel niz z artykulu?\nWlasnie podejzanie malo wiem ze zrodel, dlatego porownalem to z organizacja masonska\nTroche znam niektore z tych pan, a o innych przynajmniej slyszalem, i tam czesto sie kryje wiecej niz tylko "pani z Ogniwa". Wszystkich nie znam, i nie wiem co robia, nawet nie wiem kto tam byl, oprocz tych co widac na zdjeciach, ale mozna sie domyslec, ze te osoby, ktore tam sie spotkaly to nie jest "byle kto".\nJa się zgadzam z tą definicją sukcesu podaną przez Kajetana, tzn tą:\nSukces jest to działanie na najwyższym poziomie indywidualnych możliwości, w kierunku realizacji własnych w pełni uświadomionych pragnień\nJak też w sumie zgodzę się, że doktorat czy wykształcenie czy własna firma to niekoniecznie sukces, i że może dopiero spożytkowanie tego będzie sukcesem.\nAle tak czy siak, to chyba każdy z nas sam wie najlepiej czy osiągnął jakiś sukces czy nie. Bo jak ktoś obcy może to ocenic?\nTaka sprawa np jak kupienie dworku –róznica jest spora między kupnem za odziedziczone pieniądze czy po jakimś ex lub za uczciwie zarobione.\nA pomysł jest fajny i myslę, ze potrzebny. Takie „kluby” są wszędzie, może niekoniecznie zwane klubami ludzi sukcesów, ale są i myslę, że czasem każdy potrzebuje przewentylowac swoje myśli i pomysły czy znaleźc kogoś do pogadania w tej samej sytuacji.\na ja gratuluje z calego serca doktoratow - bo to jest sukces\nniech malkoltenci mowia co chca\ngratuluje rowniez sposobu na "zaistnienie" i to jest rowniez ogromny sukces - samorealizacja na emigracji jest niezmiernie dlugim,, praco- i czasochlonnym procesem,\ntylko sie cieszyc, ze jest tak duzo kobiet sukcesu i niech ich bedzie jak najwiecej\n'samorealizacja na emigracji jest niezmiernie dlugim,, praco- i czasochlonnym procesem, '\nJolu mieszkasz w Szwecji z 6 lat, te pierogi byly chyba jakos relatywnie niedlugo po przejezdzie. Czy to jest niezmiernie dlugi okres, czy piszesz na podstawie opowiesci innych osob?\nTo nie jest atak, to jest pytanie?\nCzy naprawde uwazasz ,ze gdybys zaczynala zycie w PL, w jakims nowym miejscu to nie zajeloby Ci 6 lat ,zeby stanac na nogi?\nJa tez uwazam,ze czlowiek szczesliwy to jest taki ,ktory sie samorealizuje, wiec jest to szczescie, i frajda.\nWiele kobiet samorealizuje sie w dzieciach.\nAle jakby nie o to mi chodzilo.\nJesli chodzi o te nieszczesne doktoraty, w swiecie gdzie nikt nie ma doktoratu,jest to magiczne slowo, w swiecie gdzie sie je produkuje, jest to najnizszy z mozliwych stopni kandydackich.\nWszystko jest wiec sprawa wzgledna.\nAle jakby jest o tym ,ze stac nas na wiele. I nie musimy taplac sie w swoim srodowisku, zeby mowic o sukcesie, i mozemy odnosic sukces na duza skale.\nDla mnie sukces ma miejsce wtedy gdy zrealizuje się jakiś cel, nieważne jaki. Jeśli tym celem jest doktorat? Ok, niech będzie to również będzie sukces.\nZdecydowanie lepszą miarą sukcesu jest wylosowanie za pomocą kości sześciu szóstek pod rząd A teraz mogę przeczytać artykuł.\nO jejku, tyle powiem. "Sabat" jak najbardziej pasuje\nKarolina nie pisalam o sobie bo ja sukcesu tutaj zadnego nie osiagnelam (nawiasem mowiac jestem tu 3 lata)\na swoja droga widze, ze alergicznie reagujesz na slowo doktorat..\ntaka juz jestem, ze ciesze sie z osiagniec innych ludzi i tym razem rowniez wyrazilam swoje skromne zdanie\nSukces to realizacja jakiegos celu i ludzmi sukcesu moze sie uznac wiekszosc normalnych choc to sprawa bardzo indywidualna.\nPanie lubia sie spotykac na ploty i kazdy pretekst dobry. Kiedys spotylaly sie po nieszporach teraz w klubie kobiet sukcesu..\nW Szwecji istnieje 'Business and Professional Women' chyba bardziej 'wplywowy' w ktorym tez sa Polki.\nJolu, chyba nie przeczytalas moich wpisow, i nie bardzo wiesz o jaki aspekt artykulu mi chodzi i o jakim elemencie feminizmu pisze.\ngeneralnie ciezko sie dyskutuje, bo chyba nie wszyscy sie do konca rozumiemy.\nWyraznie musze potrenowac przejrzystosc swoich wypowiedzi.\nA co ma feminizm do tego karolina?\nJa mysle, ze tym doktoratem to jest sprawa subiektywna.\nDla Karoliny nie jest to nic nadzwyczajnego i nie czuje ( ? ) aby fakt, ze go robi ( zrobila ? ) byl jakims szczegolnym osiagnieciem. Inni natomiast maja prawo uwazac, ze jest. Wszystko zalezy od punktu odniesienia i co dla kogo sukcesem jest.\nJa bym feminizmu do tego nie mieszala .\nKazda z nas odnosi jakies tam male i wieksze sukcesy. Te bardziej spektakulerne moga byc oklaskiwane i wyrozniane. Czesto prawdziwe kobiety sukcesu sa niewidoczne i nigdy nie odkryte. Bo czymze jest sukces.\nMoze to byc wychowane przez kobiete - zdrowe, szlachetne i uczciwe dziecko, moze byc stawianie na nieustanny rozwoj wbrew wszystkim sceptykom i "uprzykszaczom", moze byc po prostu bycie czlowiekiem dobrym wbrew sytuacjom, ktore moglyby to zmienic ( powstrzymanie sie przed kierowaniem sie niskimi instynktami, msciwoscia, zawiscia itp ), moze byc to awansowanie i piecie sie w jakiejs dziedzinie, posiadanie przyjaciol itp itd.... no masa roznych sytuacji. Ludzi sukcesu chodza po tej ziemi i mijaja nas na ulicy kazdego dnia\nI od nas zalezy kogo tym mianem "obdarujemy". Ja mysle, ze wiekszosc z moich kolezanek/przyjaciolek to kobiety sukcesu. Kazda na swoj sposob\nuwazam ze doktorat, jakis interes jest to sukces ale jesli sie do tego doszlo samemu a nie z pomoca innych , przewodniczaca tego klubu jest pani z nazwiskiem szwedzkim , mezus kasiasty i pomogl dojsc do czegos - jaki to sukces ?\nalbo ktos to tu sie urodzil i wychowal to czemu nalezy to klubu polek,moze jest polka ale to wtedy suces ma ulatwiony, bo przyznajcie ze tu jest latwiej studiowac i nie martwic sie o kase ,\ndlaczego nie ma w tym klubie zadnej kobiety ktora przyjechala kilka lat temu a nie kilkanascie ,\nsory sa dwie nowoprzybyle ale one zdobyly wyksztalcenie w Polsce,\nja i moj moz (pewnie wiele osob tak samo) zaczynalismy od niczego i caly czas idziemy w kierunku naszego sukcesu,\nja nie zazdroszcze nikomu nawet sie ciesze i pomagam innym w ich sukcesach ale tej histori nie mozna przyrownac do zycia i walki o przetrwanie w obecnych latach\n"Gdzie sa te cudowne kobiety sukcesu ktorych nie trzeba utrzymywac???"\nwyprowadzily sie do kanady, bo tu latwiej to zrealizowac\nw moim np. przypadku ogranicza sie to do opchenicia maksymalnej ilosci kanapek i zawijancow, o salatakch nie wspomne, by osiagnac moj cel...kasa, kasa, kasa i helikopter, takie moje przyziemne ambicje i intelektualne mozliwosci w aspekcie moralnym tez czuje sie czysta...nie oszukuje moich klientow....\nJa nie chce, zeby za doktorat byla jakas nagroda, czy wyroznienie w sensie elitarnego klubu czy czegokolwiek, natomiast chcialabym ,zeby to ,ze kobieta ma doktorat bylo rzecza naturalna. Bo ja nie widze ograniczen dlaczego wiekszosc z kobiet zainteresowanych nauka, nie miala by go miec.\nMonilko, w wychowaniu dziewczynek jest taki element, ze musza byc piekne, i posluszne, dobrze ulozone, ale czesto nie rozwija sie w nich poczucia wlasnych mozliwosci umyslowych. Zreszta sa te jakies statystyki mowiace o tym ,ze chlopcom nauczyciele poswiecaja wiecej czasu niz dziewczynkom.\nCzesto zwlaszcza Ci od przedmiotow scislych i przyrodniczych .\nA potem sa efekty tego. W Szwecji sa dodatkowe letnie kursy np.na techniczej uczelni,zeby wyrownac roznice, i zwlaszcza pokazac dziewczynkom, ze ktos dba o ich zainteresowania.\nChyba slyszalas ze rodzice potrafia dziewczynce powiedziec ,znajdz bogatego meza, dobrze bedzie Ci w zyciu.\nTa dyskusja o doktoracie jest , takim ubocznym watkiem.\nJesli chodzi o ten klub sukcesu itd. to gdzies po drodze tego watku chyba wyjasniona zostala idea klubu itd.\nPS ja nigdzie nie napisalam czym dla mnie, w moim prywatnym zyciu jest doktorat (koncze). Wiec nie przypisujcie mi zadnych opinii.\nPrzypomina mi sie taka sytuacja: w czasie studiow mieszkalam z matematyczka i fizyczka ogolna, ja studiowala fizyke z mikroelektronika.\nPojechalysmy we trzy do Zakopca pochodzic po gorach.\nI kiedys siedzialysmy przed recepcja domu turysty, podeszli do nas jacys kolesie-podrywacze.\nI od slowa do slowa, zaczelysmy im mowic co studiujemy, kolesie po kazdym kierunku, mieli coraz bardziej ubawione miny, na koniec jeden z nich wstal zasalutowal i powiedzial ' a ja jestem general'.\nW sumie usmialysmy sie zdrowo, ale potem pomyslalysmy, ze kolesie nie uwierzyli, i to juz bylo bardziej slone doswiadczenie, jak sie zaczelysmy zastanawiac dlaczego nie uwierzyli.\na tak a propos doktorat z genetyki molekularnej jest dla mnie megasukcesem, jako ze moja wiedza w dziedzinie biologii skonczyla sie na tragicznych pantofelkach....niestety, no coz kazdemu bozia dala wedlug potrzeb...mnie tez\nkarolina co ty bredisz ze jezeli ktos chce doktorat to niec sobie zrobi, jak ktos chce sie uczyc to niech sie uczy ????\nwidze ze ci wszystko w zyciu przychodzilo leko, ja znam wiele osob ktore chcialyby sie uczyc ale nie moga bo ich na to nie stac , nie mowiac nawet o dostaniu sie na studiach ,\nzadlugo tu mieszkasz i nie znasz realiow polskich , nawet teraz niedawno slyszalam w telewizji ze wiele mlodych ludzi moze zapomniec o studiach bo nie maja kasy\ngeneralnie przyjechalam do Szwecji 7 lat temu.\nPewnie mam spojrzenie spaczone bo urodzilam sie w W-wie, a wiec miescie gdzie jest latwosc dotepu do wszystkiego.\nI faktycznie wiatr mi zazwyczaj w oczy nie wieje.\nja tez czytalam ,ze w PL mysla o wprowadzeniu platnych studiow, zobaczymy co bedzie bo to niezgodne z konstytucja.\nAle z obserwacji moge Ci napisac ,ze Ci ktorzy sie nie uczyli bardzo czesto nie chceli sie uczyc. I wiele z osob zaluje po latach ,ze byla glupia za mlodu.\n"Chyba slyszalas ze rodzice potrafia dziewczynce powiedziec ,znajdz bogatego meza, dobrze bedzie Ci w zyciu."\nMoj tata mi tak zawsze radzil. Znajdz bogata zone, co sie bedziesz meczyl.\nA tak zostawaiajac ten doktorat i schodzac "na psy"..\nCzy znalezienie bogatego meza nie jest sukcesem? Jezeli ktos szuka bogatego meza, i go znajdzie, a do tego ten maz bedzie bogatszy niz maz kolezanki... to nie bedzie to sukcesem?\nBety, a skad Ty masz te wiadomosci, ze w tym klubie nie ma nikogo, kto przyjechal pare lat temu? W opisanym spotkaniu udzial wzielo 40 delegatek (wg artykulu) z calej Szwecji, wiec jest ich na pewno jeszcze wiecej. A z nazwiska, czy funkcji, wymienionych bylo ile? 5-6? Nie wiem, moze i masz i racje. Ja wiem o czlonkiniach tyle, co napisane jest w artykule, moze Ty masz lepsze info.\nNieoficjalnie napisze (jezeli na publicznym forum mozna cos napisac nieoficjalnie), ze naszej koordynatorce Magdzie zaproponowano wziecie udzialu w tym spotkaniu nie wiedzac, ze ma doktorat. Wiec jej sukcesy polegaja widocznie na czyms innym.\nprosze cie nie mow tak , ze mna do podstawowki chodzily dwie osoby ktore byly bardzo uzdolnone i obie chcialy sie uczyc ale jednej sie powiodlo ale mojemu koledzy nie , rodzice nie mieli kasy i musial isc do pracy . do Warszawy mial 140 km\nja napewno nie potepiam tego klubu tylko wszystko jest zbyt elitarne,\nmoze powino byc tam wiecej kobiet ktore doszly do swojego sukcesu ciezka praca,\nA skad wiesz, ze nie ma?\n"potem pomyslalysmy, ze kolesie nie uwierzyli, i to juz bylo bardziej slone doswiadczenie, jak sie zaczelysmy zastanawiac dlaczego nie uwierzyli"\nja też bym nie uwierzył, przez wiele lat wogóle nie wierzyłem, że są na świecie ludzie studiujący fizykę, bo przecież niemożliwe, żeby ktoś coś z tege rozumiał\na dlaczego nie ma nic napisane ich temat\nBety zasadniczo z tego artykulu nic nie wynika na temat tego jakie Panie, co robia i do czego doszly.\nMoj drugi punkt byl taki, zebysmy mierzyly sie wobec tubylcow, ale to juz ZCHN odpowiedzial ,ze do tego jest inny klub .\nMam jedna znajoma ,ktora wyszla powtornie za maz, tym razem pociagnely ja pieniadze. I naprawde ma ciekawe zycie, wiecznie podrozuje, pracuje naukowo, robi mnostwo rzeczy, ale te malzenstwo i znalezienie sie wsrod tzw. intelektualnych elit, spowodowalo ,ze ogdrywa teraz role swiatowej kobiety i jest zblazowana, wszystko jest nudne, nieinteresujace, wszedzie byla itd.\nJak byla biedna to przynajmniej potrafila sie czyms 'podniecac'.\nLepiej wiec ,zeby moje kolezanki nie wychodzily za maz za pieniadze, jezeli to ma je tak zmieniac.\n##... Prezes zaprezentowała ideę i cel klubu: kreowanie pozytywnego obrazu Polek w Szwecji, a następnie w Europie i świecie....Po wysłuchaniu referatów panie siadły kołem i dyskutowały pojęcie sukcesu, kariery oraz warunki życia w Szwecji...##\nCzy ktos moglby mi wyjasnic w jaki sposob referaty i dyskusje tych pan co siadly kolem moga wplynac na "kreowanie pozytywnego obrazu Polek w Szwecji"?\n"a dlaczego nie ma nic napisane ich temat"\nNie wiem, nie ja pisalem Artykul jest ogolnie o spotkaniu klubu, nie o klubie.\nWrzucilem ten klub w googla i znalazlem artykul sprzed 5 lat (na dole strony): http://www.relacjeonline.c om/wiadomosci/teksty.asp?txt=473\nZBC, nie kreowały żadnego wizerunku. Z zewnątrz to wygląda jak koło gospodyń wiejskich, w nowszym i ładniejszym opakowaniu oczywiście. Już samo pisanie o doktoracie (III etap studiów wyższych) świadczy o niskich lotach uczestniczek. Oczywiście jest to pewien wysiłek ale w każdym normalnym kraju, poza Polską i Szwecją teraz, sukcesem tego nazwać nie można.\n"Oczywiście jest to pewien wysiłek ale w każdym normalnym kraju, poza Polską i Szwecją teraz, sukcesem tego nazwać nie można."\nŻe co? W Szwecji, to sie zgodze, w ramach ogolnie przyjetego "wszyscy sa rowni", doktorat, czy stanowisko szefowskie, czy inne wyroznienia, nie sa uwazane za sukces. Ludzie po studiach, a szczegolnie z doktoratami, sie raczej z tym nie obnosza. Ale w innych krajach?\nW Polsce, byle magister jest "kims", a doktorom niektorym (przynajmniej odwiedzajacym od czasu do czasu to forum) to taka palma strzelila ze pozal sie Boze...\nW Stanach, jak masz PhD przy nazwisku, to ludzie w urzedach Cie po butach niemal caluja... a i sami doktorzy maja jakies "poczucie swojej wagi".\nJak najbardziej uwazam (sam doktoratu nie majac), ze jest to sukces. Ale oczywiscie, nie w tym stylu, ze "hura, mam doktorat i dalej mam wszystko w d.." tylko otwarcie drogi ku karierze o ktorej inni moga pomazyc.\nPo doktoracie przeciez nie ma w Szwecji wiele wiecej do zdobycia... mozna byc docentem, albo profesorem, ale to sa stanowiska na uczelni, nie etapy wyksztalcenia, o ile wiem.\n"poza Polską i Szwecją teraz". Z tą Szwecją to miał być sarkazm odnoszący się do artykułu.\n"Z tą Szwecją to miał być sarkazm"\nTak to tez zrozumialem, ale cos Ci chyba nie wyszlo, bo to jedyne w co celnie trafiles, chociaz nie o to Ci chodzilo\nJetem upośledzony jeśli chodzi o j polski, co zresztą zauważono u mnie już podczas matury. Więcej nie powiem.\nRany ale dluga dyskusja o doktoratach mnie ominela\nKarolina - ja zupelnie nie wiem, w czym problem. Ze doktorat to nie sukces?? Hmmm, mysle ze pod koniec grudnia zmienisz zdanie\nPomijajac te rozwazania, to czytalam ten artykul kilka dni temu i dzisiaj znowu - najpierw bylo ze Magda ma doktorat z mikrobiologii,a teraz ze z genetyki molekularnej... spora roznica jak dla mnie...\nA tak z ciekawosci (bynajmniej nie z zazdrosci) zastanawiam sie jakim kryterium kierowaly sie organizatorki tego spotkania, zapraszajac poszczegolne osoby (nie umniejszajac zadnej z pan zaslug, sukcesow itp), ale zawsze sie zastanawiam jak sie znajduje takich ludzi, bo jakby nie bylo przynajmniej czesc z nich nie oglasza publicznie swoich dokonan.\nA ja jak czytam ten temat, to tylko jedno przychodzi mi do głowy: poprostu jesteście zazdrosne i tyle.\nChcecie tam bywac to poślijcie mejla. Chcecie gdzie indziej, to zapiszcie się tu:\nhttp://www.bpw-sweden.org/ bpwstockholm/home/page.asp?sid=3511&mid=2 &PageId=24565\nWystarczy wypełnic i wnieśc opłatę.\nszczerze mowiac, wiedzialam Maggie ze to powiesz\nI ciezko przekonywac, ze nie chodzi o zazdrosc a o zwykla ciekawosc. Osobiscie nie widze siebie w takich czy innych organizacjach, bo nie za bardzo widze, co mozna w nich robic (nie umniejszajac im), poprostu dla mnie to jest troche takie bicie piany, gadanie dla gadania. Ale tak naprawde to mysle tak, bo niewiele o tym wiem. Tylko skad mam wiedziec? Z artykulu nie wynika co zostalo postanowione na tym spotkaniu, co sie zrobilo, co sie zrobi. Jest powiedziane o czym sie mowilo, o czym sie bedzie mowic. Jak widac, jest wiele osob ktorym to odpowiada i lubia spotykac sie poto, zeby sobie porozmawiac (o pogodzie, kwiatkach czy sukcesach, niewazne o czym). Nie ma w tym nic zlego, bo najwyrazniej obecne tam panie byly ze spotkania zadowolone i cos im to dalo. I fajnie. Jakby czlowiek chcial sie "dowartosciowywac" (bo o to Ci Maggie chodzilo, prawda?), to moglby sie podejrzewam pozapisywac do tysiecy podobnych organizacji, zaczynajac od Mensy a konczac na kobietach sukcesu w Szwecji. Jednym cos to da, innym niewiele. Ja bylam tylko ciekawa, jak organizatorki zebraly takie a nie inne grono obecnych tam pan (i bynajmniej nie pomyslalam o sobie, bo nie za bardzo mialaby sie tam czym pochwalic), zwykla ciekawosc- jak sie takie spotkanie organizuje i jakimi kryteriami kieruje. Poprostu. A co do Twojej propozycji, zal mi troche pieniazkow na bycie czlonkinia takich czy innych klubow, a ze swoich osobistych sukcesow czy porazek spowiadam sie sama sobie przed lustrem o swicie\nBPW zapraszaja na spotkania ciekawych ludzi i NIKT im nie smie odmowic a co najciekawsze jezdza do innych ciekawych krajow spotkajac tamtejsze swoje odpowiedniki.\nPloty oczywiscie tez maja miejsce ale nie jest to zasadnicza czescia dzialalnosci jak wypadku Sabatu.\nCo sie dzieje z pania vicekonsul ze Sztokholmu, ktora tak ladnie opisywano pare miesiecy temu w Expressen ? Z fotokopii prezentowanych w tej sztokholmskiej gazecie wynikalo, ze wynosila z wiezienia listy osadzonego tam przemytnika narkotykow, skierowane do swiadkow na jego procesie, i grozace im, jesli nie zmienia zeznan w procesie odwolawczym. Sama zreszta cos ze 30 razy sama do nich dzwonila w wiadomej sprawie. MSZ musialo ja jednak zwolnic z pracy, a byla takim wzorowym przykladem na otwarcie wlasnego byznesu.\noj Maggie, zla miarka mierzysz.\nZreszta, zetknelam sie z paroma kobietami i zrobily na mnie wrazenie zarozumialych, i nigdy chyba nie zapomne, opowiesci pani Janasz.\nChociaz jest na tych zdjeciach jedna osoba z ktora regularnie mialam zajecia i wydaje mi sie bardzo sensowna kobieta. Wiekszosci, oczywiscie nie znam.\nAle wystarcza opowiesci jednej Pani i artykuly innej pani, zeby napisac na POlonii, ze ja po prostu czulabym strach wchodzac do tej organizacji. Umarlabym ze strachu i przerazenia, bedac na takich spotkaniach.\nAle sorki, badac sama pusta, napisze ,ze podejrzewam ,ze te panie reprezeentuja, wszystko to czego ja nie chce.\nNotabene Magda zrobila na mnie wrazenie dosyc zarozumialej osoby, wiec tez nie bardzo wyobrazam sobie zebysmy sie polubily.\nA chcac byc w takiej organizacji trzeba przede wszystkim czuc wiez porozumienia z ludzmi, czuc ,ze cos mozna chciec zrobic z danymi ludzmi, czuc ,ze samemu mozna cos wniesc.\nMnie jeszcze raz napisze te panie poprostu przerazaja.\nNo i jeszcze to co napisala jasinska.\njest jeszcze jeden powod dla ktorego ludzie przystepuja do roznych klubow, jest taki typ ludzi, ktory czuje sie wazny poprzez ilosc roznych czlonkostw. Ja akurat nie naleze do tej grupy.\nInnym powodem sa tzw.kontakty.\nJestem pewna ,ze czlowiek ciagnacy wlasna firme moze ogromnie duzo zyskac poprzez takie kontakty, kluby itd. Bede miala swoja firme, bede brylowac w takich klubach.\nWczesniej oczyiwscie sie przefarbuje i zmienie imie, zeby mnie nikt nie rozpoznal .\nCiekawe dlaczego na tym forum nie mozna pisac nie wprost. Robiac unik w lewo, w prawo, w koncu dostaje sie opinie, z ktorej wybrniecie jest tylko napisanie wprost.\n"Co sie dzieje z pania vicekonsul ze Sztokholmu"\nZ tego co mi wiadomo, wymieniony zostal caly personel konsulatu. Ale ta dyskusja nie jest o bylej pani viceknsul, wiec piszmy na temat.\n"Ciekawe dlaczego na tym forum nie mozna pisac nie wprost. Robiac unik w lewo, w prawo, w koncu dostaje sie opinie, z ktorej wybrniecie jest tylko napisanie wprost."\nZaplatalas sie karolina68 w te swoje uniki i teraz nie wiesz jak masz wybrnac?\nZawsze jest tak, ze jedni ida na przedzie i cos tworza, a inni ida z tylu (albo siedza na forum) i krytykuja\nno, tak to pewnie wyglada,\nchociaz z tym chodzeniem tudziez zapychaniem pustki, to tez roznie bywa .\nto prawda ,ze One cos tworza,ale z drugiej strony, te miedzyludzkie wytworzone, kontakty powoduja ,ze nie kazdy ma ochote wspolpracowac. Nawet jezeli niektore pomysly i idealy sa fajne.\nI Ty Kajetan swietnie wiesz o czym pisze!!!!!!!\nA tak apropos, Klub Polek Sukcesu ma strone internetowa (w budowie, ale cos tam jest) i tam mozna przeczytac info o "pani z Ogniwa ze szwedzkim nazwiskiem", ktora jest przewodniczaca Klubu.\nDomyslam sie, ze nie wszystkie panie maja takie CV, ale na razie jest info tylko o jednej.\n"I Ty Kajetan swietnie wiesz o czym pisze!!!!!!!"\nJa? Wlasnie o to chodzi, ze nie wiem\nNajpierw najezdzasz na Dane Platter, potem piszesz, ze doktorat to zaden sukces, owijasz wszystko w jakis niepojety feminizm, a na prawde okazuje sie, ze poprostu prywatnie nie lubisz kilku osob z Ogniwa?\nRozumiem, ze komus moze sie cos nie podobac, ale ta Twoja vendetta ma jakies glebsze korzenie, ktorych ja nie pojmuje.\nnajpierw napisalam ,ze nie podoba mi sie artykul, a zwlaszcza pewien jego fragment.\nPotem wyjasnilam dlaczego nie podoba mi sie przyznawanie wyroznien za ddoktoraty.\nW miedzyczasie wyjasnilismy sobie ,ze ten klub nie ma nic wspolnego z zawodowymi sukcesami.\na nastepnie, jak zostalam posadzona o to ,ze wszystko pisze z zazdrosci napisalam ,ze nie.\nI wyjasnilam ,ze powodow jest kilka w tym faktycznie i to ,ze nie tyle nie lubie p.Plater, bo jej nie znam. Za to, na podstawie jej artykulow, wyrobilam sobie zdanie o jej pogladach, i sie absolutnie z nimi nie zgadzam, co gorsza nie mam zbyt dobrej opinii.\nNatomiast druga Pani: wysluchalam jej paru wypowiedzi mieszanki anty -szwedzkiej i czegos co przystoi blondynce.\nA co powinienes wiedziec, ze nie tylko ja uwazam ze nie zawsze da sie cos robic ze wzgledu na ludzi, na pewnio wiesz, ze jest pare osob ,ktore sie zawiodly na wspolpracy z Ogniwem.\nI jesli slyszalam te przyklady a potem widze te pania w sukcesie, to chyba moge napisac, ze ja prywatnie naprawde nikomu niczego nie zadroszcze, co wiecej nie chcialabym byc w jednym klubie.\nZreszta zgodzilismy sie, ze nic nie wiadomo co inne panie robia.\na feminizmu to Ty nie zrozumiesz bo facet jestes\n"A co powinienes wiedziec, ze nie tylko ja uwazam ze nie zawsze da sie cos robic ze wzgledu na ludzi, na pewnio wiesz, ze jest pare osob ,ktore sie zawiodly na wspolpracy z Ogniwem."\nAle to napisalas dopiero gdzies na samym koncu.\nale jak bede chorowac 3 tygodnie to moze w trzecim tygodniu nastapi prawdziwa zemsta, na podlozu somatycznym .\nKajetan, no masz zone, 2 koty i do tego scisly umysl, dostajesz szkolenie z kazdej strony (czyt. wycisk ) wiec wiec powinienes 'lapac' co w mozgu babim siedzi i sie owija w stukamiu.\naz 2 koty ?? dziiizuuussss\nWitam, to ja jestem ta Magda o ktorej jest napisane w artykule.\nJak widac slowo sukces ma wiele subjetywnych znaczen i budzi u ludzi rozne emocje\nPo pierwsze, doktorat jest doktoratowi nie rowny. Nie chodzi mi tutaj nawet o roznice miedzykrajowe, ale nawet w Sztokholmie na jednej i tej samej uczelni moze byc latwiej lub trudniej ukonczyc doktorat. Sa doktoraty ukonczone bez problemu w ciagu czterech lat w godzinach 9-17, ale sa tez takie podczas ktorych sie spi w labolatorium, nie ma czasu nawet na wypicie szklanki wody, nie mowiac o zjedzenia czegos, i gdzie potrzeba duzo wiecej wysilku aby przetrwac od eksperymentu do eksperymentu. To zalezy od tematu pracy, czy sie ma pieniadze na swoje prace, i czy wogole superwizor jest obecny w laboratorium czesciej niz jeden dzien w tygodniu.\nNie wypieram sie mojego doktoratu, ale takze nie chodze i nie chwale sie ze go mam. Prywatnie ciesze sie ze go ukonczylam, dlatego ze to byl w moim wypadku nie lada wysilek, a problemy zwiazane byly przede wszsytkim z organizacja i kierownictwem. Nie jedna osoba na moim wydziale odpadla i nie dala rady ukonczyc pracy. Dana Platter zaprosila mnie na spotkanie Klubu Sabat dlatego ze jestem koordynatorka PoloniaInfo, a przy okazji, pytajac sie z czym na codzien pracuje, dowiedziala sie o doktoracie i co od czasu ukonczenia pracy doktorskiej robilam.\nKonferencja o ktorej jest mowa w artykule Dany byla moja premiera w klubie i prawde mowiac nie wiedzilam czego oczekiwac. Okazalo sie ze bylo to mile i interesujace spotkanie, gdzie bynajmniej nie bylo czasu na plotki. Oprocz swietnych kontaktow ktore nawiazalam tego dnia (i ktorych owoce beda widoczne u nas na stronie PoloniaInfo wkrotce), jedna rzecz zrobila na mnie wrazenie. Mianowicie ze chec bycia ambitna jest czyms pozytywnym, nie wazne w jakim zawodzie czy organizacji sie pracuje. Ja tego na codzien nie slysze, i opowiadania starszych i bardzej doswadczonych pan byly inspirujace.\nDo klubu zostaja zapraszane panie przez inne czlonkinie, czyli trzeba juz kogos dobrze znac aby byc zaproszonym, no i w jakis sposob sie odznaczyc. Na temat pracy klubu, jaki maja cel, i przyszlych spotkan nie bede sie na razie wypowiadac, dlatego ze jestem w klubie calkiem swieza.\nAgataN: zgadzam sie z twoim wpisem na temat Dany artykulu i klubu. Jesli chodzi o moj doktorat, to jest z genetyki molekularnej , ale pracuje teraz na wydziale mirobiologii.\nKarolina68: Widze ze jestes szybka w ocenie ludzi, dlatego ze z tego co pamietam to widzialysmy sie tylko raz, podczas jednego z pubu dla forumowiczow, gdzie wiekszosc wieczoru i tak spedzilas na rozmowie z Kajetanem\n: widzialysmy sie dwa razy. I faktycznie,ten drugi raz mnie zaskoczyl, latwo czasem zrazam do ludzi. Moze za szybko.\nKajetan jest bardzo fajny i go lubie,i cenie, wiec nie podejrzewam ,ze ozenilby sie z czarownica . Tak wiec, pomimo drugiego niezbyt przyjaznego wrazenia, masz kredyt u mnie , nawet jezeli napisalam, ze jestes nieprzystepna.\nMusze powiedziec, ze znam kilka pan, nalezacych, do wyzej wymienianego klubu kobiet sukcesu (SABAT ). Niektore z nich to fajne kobiety, ktore robia ciekawe rzeczy, ktore sie nie poddaja (mowiac bardzo ogolnikowo), ktore ja osobiscie lubie i szanuje, ale dzilalnosc tegoz klubu (a na pewno niektorych jego czlonkin) troche kojarzy mi sie niestety z towarzystwem wzajemnej adoracji... I nie mowie tego z zawisci, absolutnie nie. Po prostu mialam do czynienia kilka razy i na wlasnej skorze odczulam brak profesjonalizmu w dzialaniach niektorych pan z klubu.\nAle to ciekawe jak sie rozwinie i ta strona i co Madzik bedzie mogla napisac o konkretnych dzialaniach.\nkarolina68 - moze nie powinnas sie byla zrazac za tym drugim razem, skoro za pierwszym caly czas rozmawialas z kajetanem?\nw koncu sama kiedys pisalas na forum o jakiejs kolezance, ktora sie usmiechala albo patrzyla albo lapala za kolano albo cos tam innego robila z twoim mezem i co sie tobie chyba nie bardzo podobalo?\nno i to ze ktos raz na ciebie jakos inaczej spojrzal spowodowalo od razu taka dluga dyskusje na forum\nnaprawde tak zrozumialas, to co pisalam\nmam naprawde nadzieje, ze zartujesz.\npotem nie ciagnelam tego watku ale faktycznie w pierwszym wpisie, mialam na mysli to ,ze o ile wiem Madzik, wyjechala do Szwecji jako dziecko i skonczyla edukacje tutaj ,wiec jej sytuacja jest inna niz osoby ,ktora zmienila kraj w pozniejszym okresie. A tym samym latwiej jej bylo zrobic doktorat niz powiedzmy komus kto przyjechal juz po ukonczeniu edukacji.\nTo mialam na mysli piszac pierwszy wpis.\nAle o tym napisalam w pierwszym wpisie a potem nie kontynuowalam tego.\njesli Ewa naprawde masz klopot ze zrozumieniem co spowodowalo wogole ,ze zaczalam pisac na temat tego artykulu przeczytaj zacytowany fragment z artykulu.\nI nie jestem paranoiczka z obsesja, kierujaca sie tym czy ktos na mniej spojrzal czy nie.\nJesli tak wlasnie mam rozumiec Twoj poprzedni wpis to ........\nAgata, ja z własnego doświadczenia takie rady daję. Też jestem ciekawska z natury więc łażę po różnych miejscach aż mi się znudzi. Ale przynajmniej wiem co i jak.\nKarolina, a ludzi to wogóle nie powinno sie ludzi osądzac "na rzut oka" bo źle to może wyjśc. Ja jak gdzieś jestem nowa i sie krępuję to myslę tylko o jednym: głowa do góry, żeby ten drugi podbrudek znikł (tymczasowo ), cycki do przodu, żeby się podniosły chociaż o cm nad pępek i wciagnąc brzuch, żeby miec złudzenie, zę tyłek nie ciągnie sie po ziemi.\nNo i kiedyś jak się tak na tym w- i pod- ciaganiu koncentrowałam, to ktoś znajomy skomentował "nie poznałam cię, bo nosa zadzierasz"\nNo a ja tylko chciałam zrobic dobre wrażenie\na karolina - nie probuje twierdzic, ze jestes paranoiczka, ale... to wracanie do tematu komu bylo latwiej a komu trudniej... to jakies takie paranoiczne mi sie juz wydaje...\nskad mozesz wiedziec komu jak bylo?\nklub kobiet sukcesu swoja droga, ale moze klub kobiet pokrzywdzonych przez zycie, mozliwosci i okolicznosci mialby rownie wielka jak nie wieksza racje bytu?\nJa bardzo wierze w to ,ze pierwsze spojrzenie daje mi obraz osoby,z wyrazna ceche dominujaca. To taki system obronny. Przyjrzec sie wrogowi i sie nie dac.\nKazdy z nas jest wiezniem swoich systemow obronnych.To taka moja wredna cecha osobowosci.\nlatwiej jest mi wiec okreslic osobe po paru spotkaniach niz po dluzszej znajomosci. Z czasem osoba staje sie zbyt kolorowa i glowna cecha gubi sie.\nAle pomylki sa mozliwe.\n'przyjaciele naszych przyjaciol sa naszymi przyjaciolmi' stad sie wlasnie biora kredyty.\nZawsze cieszy jesli Polka, czy tez Polak, odniesie sukces na obczyznie.\nCzy mozna jednak uwazac za sukces osobisty, jak to sformulowane jest w relacji na temat spotkania:\n"Najlepiej posumowała dyskusję właścicielka pałacu w Surahammar Anna Suurna"?\nRozumiem, ze by stac sie wlascicielem palacu, trzeba wejsc w posiadanie powaznych srodkow, poprzez wieloletnia prace. Czy to byla droga do sukcesu (i posiadania palacu) pani Suurna? Jesli tak to szczerze i z olbrzymim szacunkiem, gratuluje!\nEwa, jezeli chcesz pokazac jaka jestes elokwentna to bardzo milo.\nMyslisz ,ze jezeli w jakism artykule jest przyklad konkretny to odnoszenie sie do przykladu jest atakiem ?\nNie obchodzi mnie czy ktos z tego artkulu to byla Magda czy to bylby ktos inny, bardziej zaintersowalo mnie ,gdzie jest granica. np. Skorupco nie jest chyba w tym klubie? Miedzy innymi ,ze inaczeje jej sie potoczylo, ale obiektywnie start ten sam.\nZastanowilam sie w danym moemncie, nad tym , ze poznalam chlopaka ,ktory mial 10 lat jak przyjechal do Szwecji, i dzis nie ma nic wspolnego z Polakiem. Moglby dostac nagrode za wszystko, ale wlasciwie,, czy powinien byc w klubie szwedzkim czy polskim?\nOczywiscie ,ze nie mam pojeci, komu latwiej komu trudniej, ale wiem ,ze adaptacja, poznanie warunkow, poznanie mentalnosci otoczenia, zalatwianie papierow w urzedach, nowy kraj, nowi ludzie, to wszystko sa elementy, obiektywnie powodujace trudnosci.\nWiec w tym sensie, komus kto przeszedl adaptacje wczesniej , w danym momencie jest latwiej.\naha, to ja sie calkowicie inaczej przygladam ludziom...\nwszyscy sa przyjaciolmi dopoki nie udowodnia ze jest inaczej...\nja mam czarna dusze, Ty widac biala.\nklub kobiet pokrzywdzonych przez zycie, mozliwosci i okolicznosci mialby rownie wielka jak nie wieksza racje bytu?\n"Zastanowilam sie w danym moemncie, nad tym , ze poznalam chlopaka ,ktory mial 10 lat jak przyjechal do Szwecji, i dzis nie ma nic wspolnego z Polakiem. Moglby dostac nagrode za wszystko, ale wlasciwie,, czy powinien byc w klubie szwedzkim czy polskim?"\nA czemu nie moze byc i w jednym i w drugim?\nJa przyjechalem do Szwecji majac 11 lat. W wieku 15 lat dostalem szwedzkie obywatelstwo i musialem sie pozbyc polskiego, bo takie bylo prawo wtedy. Z polskim obywatelstwem strach bylo pojechac do PRL na wakacje, bo mozna bylo nie wrocic, dlatego wybralem szwedzkie.\nW Szwecji staralem sie jak moglem, zeby nie zapomniec mowic i pisac po polsku (pisac sie w sumie nauczylem w Szwecji, bo w Polsce mi nie zalezalo na ortografii i innych pierdolach), nalezalem do harcerstwa polskiego, potem gralem w polskim teatrze, tanczylem tance ludowe w Piastach. Wszystko to w czasie wolnym, podczas gdy normalnie kontynuowalem jakies swoje szwedzkie zycie, w szwedzkiej szkole, na szwedzkich studiach, w szwedzkich zakladach pracy.\nBylem jednym z inicjatorow tego portalu (PoloniaInfo) i wkladam w to caly czas (od 7 lat) pare godzin pracy dziennie. Portal jest po polsku, dla Polakow. Za to dostalem nawet nagrode "Polaka Roku", chociaz polskiego obywatelstwa nie mialem juz od ponad 15 lat.\nMieszkam w Szwecji 25 lat. Pracuje tu w swoim (wyuczonym w Szwecji) zawodzie, mowie i pisze plynnie po szwedzku. Do Polski raczej juz nie jezdze, bo sie tam nie potrafie znalezc, a poza tym, prawie nikogo tam nie znam.\nNo, mysle, ze tyle przechwalania wystarczy. Wiec powiedz mi karolina68, czy powinienem byc w klubie szwedzkim czy polskim?\nto podpowiedz mi, z kim konkurujesz, w sensie sukcesu.\nZe spoleczenstwem generalnie (klub szwedzki), konkurujesz z imigracja (klub polski)?\nSukces oceniasz na tle Polakow, czy na tle Szwedow?\nPS gdzies w dyskusji, pisalam ,miarce sukcesu.\nPS Madzik nie ma adres emailowego wiec nie moge jej tego napisac na priv, to napisze tutaj, ze jezlei w jakis sposob Madzik, urazilam Ciebie, to nie bylo moja intencja, i przepraszam.\nno, faktycznie z tej strony nie trzyma sie kupy i niczego nie udowadnia.\nKajetan, jak dla mnie to jesteś w "klubie" polskim, chociaż być może dla kogoś innego jesteś w "klubie" szwedzkim. Czy ma to jakieś znaczenie? Chyba nie.\n...a na pewno moglby byc (Kajetan) w klubie przyjazni polsko-szwedzkiej...\n"to podpowiedz mi, z kim konkurujesz, w sensie sukcesu.\nZe spoleczenstwem generalnie (klub szwedzki), konkurujesz z imigracja (klub polski)?"\nJa tak nie mysle. Swojego sukcesu nie oceniam na podstawie "czy jestem lepszy niz ktos", tylko na podstawie "czy udalo mi sie osiagnac cel, ktory przed soba postawilem".\nPoza tym, ja nie widze klubow tego typu jako konkurencje, tylko jako mozliwosci wspolpracy i wzajemnej pomocy.\n"Sukces oceniasz na tle Polakow, czy na tle Szwedow?"\nNa tle przeciwnikow w podobnych sytuacjach, robiacych podobne rzeczy. Przeciez nie bede porownywal mojego zycia w Szwecji, z kims kto wlasnie przyjechal z Polski, to byloby niesprawiedliwe.\nWogole jest mi trudno myslec tymi torami. My, ktorzy tu sie wychowalismy (pisze w liczbie mnogiej, chociaz byc moze nie wszystkich to dotyczy) nie dzielimy swiata na "Szwedow" i "Polakow". Sa ludzie ciekawi, z ktorymi mozna albo sie przyjaznic, albo prowadzic jakies biznesy, ale to nie ma najmniejszego znaczenia skad ktos jest i w jakim mowi jezyku.\n"Kajetan, jak dla mnie to jesteś w "klubie" polskim, chociaż być może dla kogoś innego jesteś w "klubie" szwedzkim. Czy ma to jakieś znaczenie? Chyba nie."\nMnie przede wszystkim dziwi to dzielenie na "kluby" wedlug narodowosci. Albo to porownywanie caly czas, ze ten juz zeszwedzial, tamten jest polaczek, a jeszcze inny wielki patriota. Ja jestem w tym "klubie", w ktorym moge sie w danym momencie realizowac. A tych klubow jest wiele.\nNie potrafie sie znalezc w tych szufladkach. Tak sobie mysle, ze gdybym kiedys wyprowadzil sie ze Szwecji, to w nowym kraju obracalbym sie predzej wsrod Szwedow, niz Polakow, bo ta kulture znam najlepiej i latwiej by mi sie bylo odnalezc. Ale czy to czyni mnie "zeszwedzialym antypolakiem" (jak tu na forum zostalem pare razy nazwany) i zamyka mi mozliwosc czlonkostwa w ewentualnym polskim "klubie mezczyzn sukcesu" w Szwecji?\nNie potrafie sie znalezc w tych szufladkach. Tak sobie mysle, ze gdybym kiedys wyprowadzil sie ze Szwecji, to w nowym kraju obracalbym sie predzej wsrod Szwedow, niz Polakow, bo ta kulture znam najlepiej i latwiej by mi sie bylo odnalezc.\nZnam Tadżyka, który w Polsce mieszkał 10 lat. Narzekał, marudził chciał już z Polski uciec. Wyjechał do USA chociaż wygląda jak binladen. Jakiś czas temu przyznał mi się, że chodzi do polskich klubów gdzie kupuje polskie piwo bo to są klimaty, które zna.\nW ogóle co to jest Polska kultura i polskie klimaty? Aby to lubić trzeba być trochę amatorem kwaśnych jabłek.\ntak jak kajetan uwazam, ze sukces to osiagniecie postawionych sobie samemu celow... a nie miara na ile jest sie lepszym od tych czy tamtych...\ni nie rozumiem takiego ciaglego klasyfikowania - ten jest bardziej szwedem, tamten polakiem...\nniech kazdy bedzie sobie tym czym sam chce! jessus...\nmoze badzmy przede wszystkim soba, a dopiero pozniej (jesli kto ma taka potrzebe) polakiem, szwedem, obywatelem swiata... po prostu czlowiekiem...\nJa przyjechalem niedawno, niemam prawa narzekac na Polske bo powodzilo mi sie dobrze. Obecnie zycie zaczynam od nowa jezyk, praca. Nie biadole nad soba i wiem ze jest ciezko ale mam cel do ktorego daze.\nW Polsce sporo sie udzielalem spolecznie i zawodowo znam roznych ludzi na roznych stanowiskach,o roznym statusie spoleczno finansowym.\nI to co napisal Kajetan i Ewa to jest kwintensencja badzmy soba bezwzgledu na wyksztalcenie,pochodzenie,status materjalny.\nLudzie bedacy soba emanuja pozytywna energia nie sa sztuczni,niemusza udawac i jest im sporo latwiej.\n'Mnie przede wszystkim dziwi to dzielenie na "kluby" wedlug narodowosci. Albo to porownywanie caly czas, ze ten juz zeszwedzial, tamten jest polaczek, a jeszcze inny wielki patriota. Ja jestem w tym "klubie", w ktorym moge sie w danym momencie realizowac. A tych klubow jest wiele.'\nto brzmi rozsadnie, ale to chyba nie jest takie proste.\nMoj znajomy Jordanczyk, po przyjezdzie do Szwecji, dowiedzial sie ,ze jest Arabem. A bycie Arabem zmusilo go z kolei do sprecyzwania i okreslenia siebie.\nJestem pewna ,ze gdyby nigdy nie przyjechal do Szwecji to nigdy by nie zadal sobie pytania o swoja tozsamosc.\nmamy sklonnosci do szufladkowania. ????\nKiedys slyszalam ,ze to wszystko wina edukacji. Masz wszystko uporzadkowane i prosto podane, planimetria, jezeli cos sie zakrzywia to dopiero w momencie kiedy sposob myslenia jest ustalony. Moze za pozno.\nZ drugiej strony szufladki chyba pomagaja, jestesmy w towarzystwie i przychodzi ktos i zachowuje sie dziwnie. Wiekszosc z ludzie nie wie jak sie zachowac, do czasu kiedy ktos szepnie, ten czlowiek ma Dawna.\nOd tego momenctu wszystko jest jasne, zaszufladkowane, uspokojone.\nObywatelstwo, moznaby zakwalifikowac jako sztuczny element.\nAle potem caly system edukacji, narzuca pewien styl myslenia. Moze nawet nie jest to tylko edukacja szkolna ale i wzrastanie w danym kraju.\nJa sie wychowalam na filmach wojenne. Zakorzeniajace niechec do Niemcow.\nPierwsze slowa w obcym jezyku to bylo, Snella, Heil Hitler, Auchtung.\nMoze dzis na szczescie jest Hello, Good morning itd.\nCzy to nie ma jakiegos wplywu na psychike?\nW gronie Polakow w PL, nigdy nie zaistnieje temat - mnie Polki, ale ..jest temat zastepczy: ja-Bog.\nZaloze sie, ze dla osoby zamieszkalej dlugo w Szwecji tematy rowiesnikow w PL moga zaskakiwac, zwlaszcza temat naczelny czyli srosunek do wiary.\nMnie zastanawialo, ze w czasach EU, ruch nacjonalistyczny zdobywa sobie popularnosc. Wiec z jednej strony mamy daznosc do unifikacji Europy, a z drugiej strony ludzie nie chca sie unifikowac, nie chca obcych.\nKtos moze napisac ,ze to chodzi o emigrantow, z krajow arabskich itd.\nMoze to prawda, a moze nie do konca??\nmyslenie zwiazane i myslenie otwarte\nkrytyka wynika z zazdrosci\nTe kluby, to jest tez troche otwarta sprawa:\nklub do dzialan, klub sportowy, klub elitarny, polski klub elitarny, klub po to zeby dzialac, klub po to zeby zaistniec na skali innego kraju, klub zeby dowartosciowac, klub itd itd.\nPrywatnie mysle, ze Polski Klub Czerwonej Dupy, i Purpurowego Nosa, wzbudzilby protesty Polonii.\nMoge tez sobie wyobrazic ,ze nie wzbudzilby takiego protestu w Polsce.\nMam racje czy jej nie mam?\nCzy nie jest tak ,ze zagranica jeden Polak reprezentuje innego Polaka, natomiast w PL, kazdy reprezentuje siebie samego?\nDlatego to wszystko wokol polskosci, Polakow itd, jest na innej skali zagranica, niz byloby w kraju.\nCzy gdyby zalozyc 'Klub Duzych Pup', protest przeciwko czllonkom, wynikalby z tego ze piszacy nie ma duzej pupy? z tego ,ze nazwa nieladna' a moze z seksualizacji ciala ludzkiego.\nZamiast tego proponowalby, Klub Miekkiego Siedzenia.\ndla mnie Kajetan to Ty jestes Hybryda, ekologiczna\n"Moj znajomy Jordanczyk, po przyjezdzie do Szwecji, dowiedzial sie ,ze jest Arabem. A bycie Arabem zmusilo go z kolei do sprecyzwania i okreslenia siebie."\nTo jest bardzo ciekawy temat. Wiele osob tak ma. Ja w pewnym sensie na pewno tez, ale to nie jest cos o czym mysle na codzien.\nJa sie obracam w troche dziwnym towarzystwie, bo jest w nim sporo Szwedow z roznych miast Szwecji, ktorzy w wieku doroslym przeprowadzili sie do Sztokholmu, za praca. Tak ze wszyscy skads sa. Ja jestem z Polski, a ktos inny z Uppsali, Katrineholm, Sundsvall, Gävle, czy jeszcze skads. Wiec nie czuje sie w zaden sposob outsiderem.\nNie czuje potrzeby czucia przynaleznosci do jakiejs grupy narodosciowej, wiec nie musze sie bic z myslami kim jestem. Domyslam sie, ze osoby przyjezdzajace w wieku doroslym maja o wiele gorzej pod tym wzgledem.\nMadzik i Ewa!!! Gratulacje!!! Na prawde zasluzylyscie na to wyroznienie\nTo co robicie wymaga tyle samozaparcia i cierpliosci. Godne podziwu.\nTak jak pisalam - wiekszosc z nas to ludzie sukcesu w swojej dziedzinie - nie wazne jakiej - byle tej pozytywnej ( macierzynstwo, kariera zawodowa, rozwoj, pomoc innym itp itd ). I dla kazdego sukces oznacza cos innego - stad ta dyskusja.\nMoze to wlasnie jest kwestia otoczenia.\nLustro w ,ktorym sie odbijamy.\nMoj maz, po przejezdzie do Sthlm, kiedys powiedzial ,ze w calym swoim zyciu, nigdy nie czul sie tak ze Skåne.\nJeden z glownych powodow, to oczywiscie to ,ze ludzie przesadzaja z jego akcentem. Na poczatku jest to moze dowcipne, ale z czasem jest coraz bardzie nudne, az w koncu staje sie irytujace.\nDruga rzecz, poczucie humoru, trzecia troche wolniejszy styl bycia .\nAle to wlasnie otoczenie podkresla roznice, i tym samym pokazuje, Ty jestes inny.\nZmuszajac dana osobe to specyzowania kim jest. I przylaczenia sie do jakies grupy.\nZwierzeta stadne z nas?\nZ ta cala Polska szopka, to mi sie wydaje ,ze zderzamy sie z ludzmi z jakimi nigdy w zyciu bysmy sie nie spotkali. I to nieprawda ,ze jestesmy w stanie, wszyscy siebie nawzajem zaakceptowac.\nCo ciekawsze j.polski, ktorym sie poslugujemy tez nie ma tego samego znaczenia.\nPowiedzmy 'Bredzic' Kanadolka lubi tego slowa uzywac.\nDla mnie to mocne slowo, bo to nie jest epitet, to jest okreslenie na to to o czym ktos pisze. Slawne K..wa, w sumie, nie znaczy nic, jest przerywnikiem, w tym sensie' bredzic 'w kontekscie moze byc mocniejszym slowem niz k..wa.\n"Z ta cala Polska szopka, to mi sie wydaje ,ze zderzamy sie z ludzmi z jakimi nigdy w zyciu bysmy sie nie spotkali. I to nieprawda ,ze jestesmy w stanie, wszyscy siebie nawzajem zaakceptowac."\nNo wlasnie. Po co wiec sie szufladkowac z ludzmi, z ktorymi sie na wzajem nie akceptuje. Z racji pochodzenia? Bez sensu. To juz lepiej, jak ja, szufladkowac sie z ludzmi z ktorymi sie pasuje, nie zaleznie od pochodzenia\nno tak ,ale w pewnym momencie moze ktos przyjsc do Ciebie i powiedziec, ze masz sluzyc za przyklad tej albo tamtej nacji.\nCzyli ktos za Ciebie moze chciec dokonac wyboru, Twojej przynaleznosci.\nMyslisz, ze mozesz byc az tak wolny, jak tego chcesz?\nZe co? Co to znaczy "masz sluzyc"? Co ja sluzacy jestem?\nMonilko a jezeli ktos do Ciebie przyjdzie i powie CI ze ta osoba ma Ciebie reprezentowac, to nadal kazdy z tych sukcesow bedzie tak samo wazny ,zeby Ciebie reprezentowac, czy tez wtedy dokonasz jakies hierarchizacji?\nzaloze sie ,ze kupy kocie zbierasz ,....wiec jak by nie patrzec\nmoje koty nie rozrzucaja zbytnio\n"Monilko a jezeli ktos do Ciebie przyjdzie i powie CI ze ta osoba ma Ciebie reprezentowac, to nadal kazdy z tych sukcesow bedzie tak samo wazny ,zeby Ciebie reprezentowac, czy tez wtedy dokonasz jakies hierarchizacji?"\nNie wiem czy dobrze zrozumialam. Gdzie ktos ( kto? ) mialby mnie reprezentowac? I dlaczego? I co mialyby jego prywatne sukcesy do tego? Nie rozumiem pytania...\na co z tym stwierdzeniem\n'jestem ambasadorem swojego kraju'\nno to co myslisz o tym\n'Czy nie jest tak ,ze zagranica jeden Polak reprezentuje innego Polaka, natomiast w PL, kazdy reprezentuje siebie samego?\nDlatego to wszystko wokol polskosci, Polakow itd, jest na innej skali zagranica, niz byloby w kraju.'\nnie wystarczy osiagnac sukces, potem trzeba walczyc z uzurpatorami i copycat-ami które tylko czekaja zeby cos uszczknac kobietom sukcesu\nhttp://www.polkainternatio nal.com/Polka%20International/1Elizabethk atalog/1prezesinformuje.htm\nPanie z Polish Woman.. z Malmö wystaplily na spotkaniu Sabat. A wlasciwie jedna grupa bo z druga spotkaja sie w sadzie na rozprawach o majatek klubu ktory mial byc rozdany pomiedzy ubogich. Koszty kilkunastu procesow przekroczyly pewnie 100-krotnie majatek klubu ale to nic wazna jest radocha..\nByc moze to jedyna konkretna dzialalnosc klubow naszych pan zjedoczonych w Sabat.\nkobieta polska w Szwecji odnoszaca sukces ekonomiczny miedzy innymi dzieki swej przedsiebiorczosci -\nklub takich kobiet zalozony przez kogos -\ni przyklady takich kobiet.\nCzemu, jak pisze Kajetan moderator, wspomniana uprzednio pani vicekonsul Agata Kardas nie mialaby byc przykladem ??\nNie piszmy na jej temat ?? Czemu ? Nie jest to na temat ??\nNic sie jej nie stalo. Pracuje w zarzadzie miasta Krakowa.\nPolacy sztokholmscy, ktorym grozila pobiciem, sa zapewne szczesliwi.\nJak zapowiada przyszly minister MSZ Sikorski, politycy i dyplomaci nie beda podlegac prokuratorom i policji.\nDobrze wiedziec, z kim ma sie do czynienia.\nA na zdjeciach wystepujacy p. konsul generalny Wojciechowski, czy on opowiedzial kobietom spod swego parasola o swych procesach w Malmö, gdzie byl vicekonsulem ?\njuz sama nazwa wskazuje ze nie bedzie lekko\nOczywiscie ze nie jestes Polakiem, Kajetan, tak jak nie jest nim arabski piekarz sprzedajacy Polakom polski chleb i kiszona kapuste; tak jak nie jest Anglikiem Hindus mowiacy od dziecka po angielsku; uwazanie za Polaka kogos kto umie po polsku jest polskim przesadem z czasow zaborow, ktory nie istnieje wsrod innych narodow. Mowie po finsku, ale za Finke to mnie moga wziasc tylko w Afganistanie.\nTytul Zwyciezcy Roku przyznaje fundacja Nike, ja tez ci moge przyznac tytul marynarza stulecia.\nJestes mieszkancem Szwecji, ja tez, podobnie jak mieszani rodzice oznacza to oslabienie przynaleznosci narodowej. Jestesmy mieszancami i takich jak my jest i bedzie coraz wiecej.\nNie przynalezy sie do narodu przez deklaracje, zaden Murzyn nie bedzie Grenlandczykiem tylko dlatego, ze tak chce.\nRedaktor Springera poswieca polskiej edycji caly czas pracy a nawet niedziele, ale czy jest przez to Polakiem ??\ncieszmy sie ze jest internet, teraz miljony moga sie ekscytowac poczynaniami polek w szwecji, obydwie organizacje chca dzialac charytatywnie,i konkuruja ze soba kto wiecej zbierze pieniedzy, zeby tak ludzie w Polsce wiedzieli jak bardzo polki pala sie do pomagania to by im bylo lzej zyc\nChciałam powiedziec, że zgadzam się z twoja wypowiedzią Jasinska.\nJest nas trochę takich mieszańców i trzeba sie z tym pogodzic. Ale też z drugiej strony to myslę,ze gdzies tam w głębi duszy pewne częsci charakteru pozostaną z kraju, w którym się wychowało/ urodziło.\nA co do tego Klubu - ja troche nie rozumiem o co tu się wykłócac.\nKtoś (lub kilka osób) wpadł na pomysł założenia takiego klubu. Ten ktos decyduje decyduje warunki przyjęcia. I to tylko i wyłącznie jego sprawa.\nZ tego co wiem (prosze mnie poprawic jesli się mylę ) to inicjatywa prywatna a nie jakaś organizacja państwowa, wiec jak sie komuś te warunki, albo członkowie nie podobają, to przecież moze sobie założyc własny klub (z własną selekcją uczestników).\nPS: KGW (Koło Gospodyń Wiejskich) już jest załozone na forum jakby co .\nZapomnialas(?) o TWA Towarzystwie Wzajemnej Adoracji\nPadło w gruzach: właśnie z powodu krytyki innych, którym nie podobały sie warunki przyjmowania\nOdpadla 'moja' buster\n"Oczywiscie ze nie jestes Polakiem, Kajetan"\nOczywiscie, ze nie jestem. Ale nie to bylo moim pytaniem.\nChodzi mi o te wpisy na poczatku, ze dlaczego ktos kto ma szwedzkie nazwisko, albo wychowal sie w Szwecji, nie moze niby nalezec do "polskiego" klubu, jakim jest klub kobiet sukcesu.\nZalozmy (czysto teoretycznie), ze zakladany jest polskojezyczny klub lub towarzystwo osob "sukcesu" w jakims kraju. Pomijajac gdybanie nad tym co to jest sukces, wydaje mi sie, ze takie towarzystwo powinno zrzeszac ludzi, ktorzy w swojej pracy albo zawodowej, albo spolecznej, zajmuja jakies wyzsze stanowiska i moga cos sensownego zdzialac, na rzecz klubu, Polonii, czy kontaktow miedzy Polonia i "tubylcami".\nTakimi osobami mogliby byc np. przestawiciele wiekszych firm, organizacji polonijnych, mediow, naukowcy, sportowcy, aktorzy, artysci, tlumacze, prawnicy, lekarze, itd. itp.\nPodsumowujac, mysle, ze w takim klubie predzej powinien znalezc sie ktos, kto "cos robi" niz ktos, kogo jedyna zasluga jest, ze jest Polakiem, bo ma polski paszport i nazwisko. Oczywiscie, jedno nie wyklucza drugiego.\nja sie natomiast musze pozastanawiac nad literowkami\npolski klub ludzi sukcesu...jakos dziwnie brzmi\npredzej 3 odzielne kluby\n"Twoj sukces, dzialania w srodowisku Polonijnym i zalozenia forum, jest tez czym innym niz Twoje zawodowe osiagniecia."\n"zarobisz fortune na POlonii, bedziesz mial wtedy, moim zdaniem, Sukces zawodowy, na razie, jak dla mnie jest tym Twoj zawod."\nNie koniecznie sukces trzeba liczyc w pieniadzach. Nie koniecznie tez zrobienie na czyms fortuny czyni to cos zawodem (np. ktos, kto wygral jackpot w totolotka nie musi byc zawodowym graczem).\nPoloniaInfo (forum to tylko jedna czesc portalu) jest, z tego co mi wiadomo, najwiekszym portalem polonijnym w Skandynawii. Ma tez kilkakrotnie wiecej czytelnikow niz inne polonijne media w Szwecji, przynajmniej wedlug oficjalnych cyfr ktore widzialem. Czy to mozna nazwac sukcesem? Czy zawodowym to nie wiem, ale w sumie programowanie aplikacji internetowych to moj zawod...\nKajetan. Zależy jaki sobie i portalowi postawiłeś cel/cele. Jak dla mnie portal jest ewidentnie charytatywny, tak więc nie o mamonę to chodzi. Mam nadzieję, że chociaż masz satysfakcję\nJest tutaj klimat, nie jest agresywnie...mody są cool, spoko, prawie ich nie widać, no właśnie kurna....co się stało? ZBC jest chory czy co? W ogóle kultura jakaś taka inna. A może zbyt rzadko wpadam ostatnio?\nno to w takim ukladzie sam odpowiedziales .\nAle inwestycja przy 1455 ogladajacych ( o godz. 21.49)\njest optymistyczna. Moze na emeryture bedziecie mogli isc juz w wieku 40 lat .\n"Kajetan. Zależy jaki sobie i portalowi postawiłeś cel/cele."\nOj chyba Cię ktoś uprzedził kolego i to dawno temu:\nKajetan nie strasz ludzi.\nJak ktoś używa słowa "inwestycja" to mnie od razu do głowy wpada słow "sprzedaż".\nPoczekaj przynajmniej jak już będziesz w pobliżu do world-domination\nJa nie uzylem slowa inwestycja.\n"..kurna....co się stało? ZBC jest chory czy co?.."\nJestem zdrowy i grzeczny bo chce zostac moderatorem.\nKajetan tyle dobrego o forum napisal...\nModeratorem, tak bez głosowania? bez forumowych wyborów?\nO kurcze, przepraszam Kajetan, zobaczyłam tylko "inwestycja" i ze starschu nie doaptrzyłam, ze to Karolina napsiała.\nKarolina nie strasz ludzi.\nmaggie a co, chcesz kupic akcje poloniainfo i boisz sie, ze ci kolo nosa przejda?\nMoim zdaniem to Ulaczka ryzykuje, jak na razie, doczytalam sie ,ze jej sie zachcialo, facebook.\nJa chyba widze mniej zagrozenia w odsprzedaniu moich akcji Polonii niz w odprzedazy Facebook.\nTak wiec jak beda akcje Polonii, to kto wie.\nja dzis w koncu czuje lekkie ozdrowienie, i napadlo mnie do sprzatania\ni znalazlam Gazete Polska z 2003 roku, a tam jak wol\nKajetan i Michal -Polacy Roku, (nie hybrydy .)\nTo ty dlatego o tej sprzedazy bo juz akcje masz!\nno, z taka ilosci wody polanej z zliczonej co do 'jednego' to chyba mam jakies akcje .\nno, z taka ilosci wody polanej z zliczonej co do 'jednego' to chyba mam jakies akcje.\nZ pewnością. Coś mi się zdaje, że wraz z Darsimem i pochodnymi ZBC zbliżacie się wielkimi krokami do posiadania większościowego pakietu "akcji". Miejsce w zarządzie się należy\nno zarzad to chyba by zawalu dostal, moze gdyby bylo o 6000 mniej wpisow, bylyby jakies szanse, a tak to przepadlo.\nAle tajemnica poliszynela jest ze moge sie wyzywac do woli, bo nie ma szans na domowa cenzure .\nForum -> Na każdy temat -> klub kobiet sukcesu


Konkurs "Małymi krokami do celu" w Konkursy zakończone\nKonkurs trwa od: 03.06.2019 do: 15.06.2019\nOpublikowano: 14.06.2019 14:14\nSprzątanie świata najłatwiej zacząć od własnego podwórka. Masz pomysł, jak lepiej dbać o porządek na swoim osiedlu albo jak skuteczniej segregować śmieci? Może organizujesz wspólne sprzątanie z sąsiadami lub angażujesz ich do działania w inny sposób?\nPokaż, jak dbasz o swoje otoczenie, przesyłając nam zdjęcie / projekt (grafika w formacie JPG, PNG o rozmiarze nie przekraczającym 2 MB), pokazujące twój pomysł wraz z krótkim opisem (do 1 000 znaków). Spośród prac wybierzemy trzy najciekawsze, które zostaną umieszczone na greenlab.pl jako inspiracja dla innych.\nKonkurs fotograficzny "Wygraj w domowym grillowaniu" Do zakończenia 16 dni\nKonkurs fotograficzny "Wygraj z Mołdawską Doliną" 18+ Do zakończenia 67 dni\nKonkurs "Skarby Małopolski 2020" Do zakończenia 77 dni\nŚwiętokrzyskie: Konkurs "Historia z mojej pamięci" Do zakończenia 97 dni


Wózki do posypek - Gotex\n» wózki do posypek\n5 153,70 zł - 5 250,00 zł (1)\nDoskonale sprawdzają się one w branży budowalnej. Wózki do posypek stosuje się na przykład podczas koloryzacji chodników lub podłóg. Dostępne w naszym asortymencie cechują się nie tylko wysoką jakością, ale przede wszystkim doskonale się je prowadzi. Umożliwia to wygodne, łatwe, a przede wszystkim szybkie wykonanie pracy. Dodatkowo każdy wózek do posypek wyposażony jest w specjalny mechanizm umożliwiający kontrolowanie ilości rozsypywanych drobin. To z kolei przekłada się na na większe możliwości w tworzeniu estetycznych powierzchni.\nWózek do posypek – solidna jakość od Kreber\nZachęcamy Państwa do odkrycia oferty, dzięki której prace w warsztacie czy zakładzie przemysłowym z całą pewnością będą odbywać się szybko i bezproblemowo. Używając naszych sprzętów można wykonywać wszystkie czynności nie tylko sprawnie, ale przede wszystkim porządnie! Klienci, dla których realizuje się daną inwestycję, z całą pewnością będą w pełni zadowoleni z usług oferowanych przez Państwa firmę, a to wszystko dzięki dostępnym u nas urządzeniom - wózkom do posypek\nWózek do posypki KREBER WK-1000\nWózek do posypki KREBER WKN-1000


„Dąbek” zadebiutował w TdP\n(Zam: 13.08.2014 r., godz. 16.38)\nW niedzielę 3 sierpnia w Gdańsku wystartował 71. Tour de Pologne. W najważniejszym wyścig kolarskim w kraju zadebiutował wyszkowski kolarz, Konrad Dąbkowski.\nKonrad Dąbkowski startuje w Tour de Pologne jako członek ośmioosobowej reprezentacji Polski. Kolarz grupy ActiveJet Team zasłużył sobie na udział w wyścigu bardzo dobrymi występami w tym oraz ubiegłym sezonie ProLigi. 71. edycja słynnego wyścigu wystartowała spod Stoczni Gdańskiej. Był to swoisty hołd dla Solidarności i związanych z nią wydarzeń historycznych z ubiegłego wieku. Patronem startu oraz otwarcia wyścigu był były prezydent kraju oraz legenda Solidarności – Lech Wałęsa.\nPierwszy etap liczył 226 km. Niedzielna jazda obfitowała w niespodzianki i dramatyczne zwroty akcji. Kolarze musieli zmagać się z upałem, a także opadami deszczu i gradu. Bardzo trudne warunki atmosferyczne sprzyjały tzw. „harcownikom”, którzy organizowali ucieczki z peletonu. Na trasie nie zabrakło kilku kraks. Ostatecznie pierwsze miejsce po fascynującej walce na finiszu zajął Białorusin Yauheni Hutarovich. Drugi był Rosjanin, Roman Maikin, a trzeci Włoch, Manuel Mori. Najlepszy z Polaków, Grzegorz Stępniak, zajął 11. miejsce. Konrad Dąbkowski uplasował się na 76. lokacie (na 163 zawodników, którzy dotarli do mety).\nW najbliższym tygodniu kolarze powalczą na kolejnych etapach krajowego touru. Początkowo będą to rundy „sprinterskie” (bez odcinków typowo górskich), na których szczególnie liczymy na dobre występy Dąbkowskiego.\nO wynikach wyszkowskiego kolarza będzie można przeczytać w przyszłym numerze naszego tygodnika. Turu


Kosmetyki naturalne – diety i detox w zgodzie z naturą\nKsylitol-stylowa ceramika- Finlandia 0,9kg 45,00 zł 66,50 zł\nReishi Zarodniki 30,80 zł 44,00 zł\nBiohit to sklep internetowy należący do firmy MERIDIAN. W trosce o zdrowie i samopoczucie naszych Klientów, sprzedajemy jedynie najwyższej jakości produkty medycyny chińskiej, kosmetyki pochodzenia naturalnego oraz suplementy diety najlepszych marek: Natural Kelp, Graviola, czy bańki akupunkturowe i magnetyczne firmy Haci. W naszej ofercie szczególnie wartym polecenia produktem jest herbata chińska Feiyan sporządzona z wyselekcjonowanych liści krzewów herbacianych, dzięki którym zawdzięcza swoje dobroczynne i unikalne właściwości. Zapraszamy do zapoznania się z nasza bogatą ofertą produktów naturalnych. Przed złożeniem zapytania, zapraszamy do zapoznania się z zamieszczonym poniżej FAQ. Jeśli nie znajdą w nim Państwo odpowiedzi na pytanie, zapraszamy do kontaktu z naszym sklepem internetowym Biohit.\nStaramy się, aby Klient realizujący zakupy w naszym sklepie miał gwarancję bezpieczeństwa - zarówno w kwestii jakości towarów, jak i danych osobowych. Wykorzystujemy najnowocześniejsze mechanizmy ochrony przekazywania i przechowywania danych osobowych, jakie są w tej chwili dostępne.


Blog — Strona 3 z 4 — Migające Dłonie - Centrum Kształcenia Kursowego Polskiego Języka Migowego\nTwoje dziecko nie słyszy\nRodzice mają wielkie oczekiwania. Dziecko rodzi się, przechodzi wiele badań i jednym z nich jest badanie słuchu. Statystyki mówią, że 95% głuchych dzieci rodzi się słyszącym rodzicom. Dawniej 30 lat temu nie było profesjonalnych i dobrych\nZapisy na kurs PJM A1\nSerdecznie zapraszam wszystkich zainteresowanych, którzy chcą poznać Polski Język Migowy oraz kontaktować się z osobami Głuchymi. Istnieje możliwość dofinansowania z PFRON. Teraz można składać wnioski do PFRON. Szczegóły kursu PJM A1 tutaj: Kurs PJM A1 rozpocznie się we wrześniu\nStare odchodzi, nowe nadchodzi. Grudzień to, jak co roku, miesiąc podsumowań, planów i noworocznych postanowień. Przyszła więc pora na małe podsumowanie tego roku, wypisanie wszystkiego co udało mi się zrealizować a czego nie. Uwielbiam\nDlaczego słyszący uczą się Polskiego Języka Migowego?\nProwadzę kursy Polskiego Języka Migowego na poziomie A1. Biorą w nich udział osoby w różnym wieku, o różnych zainteresowaniach zawodowych, które nie znały wcześniej języka migowego, a także osoby znające język migowy SJM. Zauważyłam, że szczególnie te\nTerminy spotkań kursu PJM A1 i PJM A2 w 2019 roku\nWitajcie! Trwa nabór na kursy PJM A1 lub PJM A2. Już teraz zapraszam osoby zainteresowane nauką Polskiego Języka Migowego do kontaktu z Głuchymi. Kurs PJM A2 odbędzie się w dniach od 23 marca do 30 czerwca 2019 roku w soboty i w niedziele co 2 tygodnie\nSzczerze, nie cierpię chodzić do lekarzy. Często z gabinetu wychodzę taka niedoinformowana. Jestem już dorosła, więc wolę chodzić sama do lekarza niż z mamą “za rączkę”. Komunikacja z lekarzami jest różna. Raz lekarze są cierpliwi, powtórzą i utrzymują\nPJM – Polski Język Migowy, jest naturalnym językiem migowym, to właśnie Głusi w Polsce migają PJM. Powstał ok. 200 lat temu, kiedy otwarto pierwszą szkołę dla Głuchych w Warszawie (1817 r.). Ma swoją historię, jest