Dziedzina sportu – kulturystyka dla każdego | Przemysł i produkcja\nIstnieją dziedziny sportu, mogące zachwycać, a niejednokrotnie i wzbudzać spory podziw. Jednym ze sportów – z całą pewnością – jest kategoria uprawiana zarówno przez amatorów, jak również i profesjonalistów, tak zwanych kulturystów, do których można zaliczyć zarówno panów, jak i panie. Bardzo często spotkać się można także z zawodami, gdzie najlepsi w tejże kategorii pokazują swoje ciała, do których zalicza się m.in. turniej Arnold Classic oraz Mr. Olympia.\nkulturystyka jest dyscypliną specyficzną, polegającą przede wszystkim na kształtowaniu sylwetki ciała przy pomocy fizycznych ćwiczeń, które wykonuje się z pewnym obciążeniem. Ponadto na kulturystykę składają się też m.in. różnego rodzaju diety, suplementy oraz – co ważne – specjalne odżywki, które znacząco mogą poprawić masę ciała, równocześnie w szybkim tempie wzbogacając ją o kolejne kilogramy i nie tylko. Dla kulturystów początkujących dostępne są na wielu stronach odpowiednie plany ćwiczeń, należycie opisane diety dla każdego, zależnie od stopnia zaawansowania oraz ilości masy ciała, jak również i fora, gdzie można uzyskać odpowiedzi na ważne pytania. Początki kulturystyki sięgają wieku XIX, z kolei jako sportowa dyscyplina działa od lat 40. XX wieku, natomiast w Polsce – od siedemdziesiątych, kiedy to rozpoczęto także organizację zawodów dla kobiet. Dziedzina ta obejmuje również różnorodne kategorie wzrostowe, do których jednak wprowadzono ograniczenia wagi. Odróżnia się między innymi kulturystykę ekstremalną, klasyczną oraz naturalną. Światowa kulturystyka objęta jest opieką IFBB, a w Polsce – PZKFiTS oraz mniejsze federacje. Warto też wiedzieć, że suplementy diety stosować można jedynie w dwóch kategoriach, gdyż naturalna kategorycznie zabrania używania wszelkich wspomagaczy masy.\nDo środków tego typu zalicza się m.in.\nBardzo chętnie zaproponujemy Ci inny takiego rodzaju post. Jeżeli chcesz go przeczytać, zobacz treść na stronie (https://www.arapneumatik.pl/k-25-silowniki-pneumatyczne), którą znajdziesz tutaj.\nornitynę, beta-alaninę, cytrulinę, bądź portagen. Pośród nich dostępna jest też najbardziej znana kreatynina, która znajduje się wręcz na półce każdego kulturysty – zarówno uprawiającego sport amatorsko, jak i profesjonalnie. Posiada ona bowiem znaczny wpływ na siłę oraz metabolizm mięśni, w związku z czym jest tak chętnie stosowana przez kulturystów.\nURL for this post : http://dynamic-interiors.co.uk/dziedzina-sportu-kulturystyka-dla-kazdego.htm


Jestem Niepokalane Poczęcie - Adonai.pl\nLourdes dotknięcie Boga\nBoga nikt nigdy nie widział (J 1,18).\nBy Go zobaczyć, trzeba zamknąć oczy.\nPrzychodzi wtedy do człowieka przez dotyk skały, przeżycie wspólnoty, doświadczenie wody i światła.\nTe właśnie znaki - skała, woda, światło, wspólnota - to treść Lourdes.\nBy to przeżyć, trzeba dać sobie czas. Daj sobie czas - to wielkie wołanie do człowieka XXI wieku. Dogrzeb się, domódl się, napatrz się... Zrób to porządnie i głęboko, a wtedy będzie to twoim skarbem - niezniszczalnym.\nLourdes - to pielgrzymka dla lekarzy.\nLourdes - to pielgrzymka dla chorych.\nLourdes - to pielgrzymka dla ludzi pragnących głębi - Ks. Roman Tkacz SAC\nPierwsze objawienie - 11 lutego 1858 roku. We wnęce groty ukazuje się światło, z którego wyłania się postać kobiety. Uśmiechem i gestem dłoni zachęca Bernadettę, by podeszła bliżej. Dziewczynka machinalnie zaczyna odmawiać Różaniec. Kiedy kończy, zjawa znika.\nDrugie objawienie - 14 lutego. Bernadetta wraz z grupą osób udaje się do groty. Odmawia Różaniec, wpada w ekstazę. Buteleczką z wodą święconą kropi "zjawę". Ekstaza jest tak silna, że nawet dorosły młynarz nie może podnieść dziewczynki. W domu czeka na nią rozgniewana matka.\nTrzecie objawienie - 18 lutego. Dziewczynka bierze ze sobą kałamarz i pióro. Ma poprosić "zjawę", by podała swoje imię. Wtedy po raz pierwszy słyszy głos:\nTego, co mam ci do powiedzenia, nie trzeba pisać. Czy możesz wyświadczyć mi łaskę i przychodzić tutaj przez piętnaście dni? Nie obiecuję ci szczęścia na tym świecie, lecz przyszłym.\nCzwarte objawienie - 19 lutego. Widząca udaje się do groty wraz z matką, ciotką Bernardą i innymi osobami. Odmawiając Różaniec, wpada w ekstazę. Dziewczynka zabrała ze sobą świecę i trzymają zapaloną przez cały czas objawienia. Wtedy powstał zwyczaj trwający do dziś.\nPiąte objawienie - 20 lutego. Jest bardzo podobne do poprzednich. Bernadetta odmawia Różaniec i wpada w ekstazę.\nSzóste objawienie - 21 lutego. Objawienie ma miejsce w niedzielę Wielkiego Postu. Bernadetta zostaje wtedy po raz pierwszy przesłuchana przez komisarza Jacometa. Dziewczynka opisuje mu, jak wygląda Aquero (ta, tamta, zjawa, panienka): "Miała białą suknię, przewiązaną niebieską szarfą, biały welon na głowie i złotą różę na każdej stopie. Była bardzo piękna, najpiękniejsza ze wszystkich kobiet, jakie do tej pory znałam".\nSiódme objawienie - 23 lutego. Już o 5.30 rano Bernadetta jest w grocie. Ekstaza dziewczynki robi ogromne wrażenie na lekarzu Piotrze Dozous i późniejszym burmistrzu Lourdes Janie Estradę. Ten ostatni napisze później piękną książkę o spotkaniu z widzącą.\nÓsme objawienie - 24 lutego. W grocie jest około dwustu osób. W tym dniu rozpoczyna się tzw. etap pokutny objawień. Matka Boża prosi o pokutę i modlitwę o nawrócenie grzeszników. Mówi:\nPokuty, pokuty, pokuty! Módlcie się do Boga o nawrócenie grzeszników.\nDziewiąte objawienie - 25 lutego. Ma miejsce przed świtem. Bernadetta wchodzi do groty na kolanach, kilkakrotnie całując ziemię. Idzie w stronę rzeki, potem wraca, schyla się, rękoma robi wgłębienie w ziemi, nabiera w dłoń trochę błotnistej wody i pije kilka łyków. Ludzie nie rozumieją jej gestów. Myślą, że oszalała. Dopiero po zakończeniu ekstazy Bernadetta wyjaśnia: "Pani poleciła mi napić się wody ze źródła. Ponieważ nie widziałam żadnego źródła, poszłam w stronę rzeki Gawy. Ale Pani dała mi znak i palcem pokazała źródło:\nIdź, napij się i obmyj. Zjedz zioła, które tam znajdziesz.\nOd tego czasu do naszych dni źródełko dostarcza pielgrzymom cudownej wody.\nDziesiąte objawienie - 27 lutego. Tłum jest większy niż zazwyczaj. Wśród obecnych znajdują się osoby wykształcone, którym nie podobają się gesty pokutne Bernadetty. Duże wrażenie natomiast wywiera na nich ekstaza dziewczynki.\nJedenaste objawienie - 28 lutego. Matka Boża objawia się około 7.00 rano. W grocie znajduje się około tysiąca osób. Następnie Bernadettę przesłuchuje komendant policji w Tarbes. Próbuje ją zastraszyć, zakazuje chodzenia do groty, grozi uwięzieniem.\nDwunaste objawienie - 1 marca. W grocie jest 1400 osób, wśród nich Katarzyna Latapie, która po złamaniu kości nadgarstka i palców nie odzyskała władzy w ręce. Po zanurzeniu ręki w wodzie ze zdumieniem stwierdza, że wróciła jej sprawność ręki. Pani spytała Bernadettę:\nDlaczego nie modlisz się na swoim różańcu?\n- a gdy dziewczynka go pokazała, dodała:\nDobrze, zatem używaj tego.\nTrzynaste objawienie - 2 marca. Dialog między Bernadettą a Matką Bożą. Wszyscy czekają na nowe wiadomości. Dziewczynka je przekazuje: ludzie mają tu zbudować kaplicę i przychodzić do groty z procesją. Proboszcz, ks. Peyramale, nawet nie chce o tym słyszeć. Prosi tylko Bernadettę, by zapytała Aąuero, jak ma na imię.\nCzternaste objawienie - 3 marca. Po objawieniu Bernadetta biegnie do proboszcza i przekazuje wiadomość o konieczności wybudowania kaplicy. Proboszcz, śmiejąc się, odpowiada: Niech zjawa powie swoje imię i sprawi, by przy grocie zakwitł kwiat dzikiej róży - wtedy zbuduję bardzo dużą kaplicę.\nPiętnaste objawienie - 4 marca. Objawienie trwa około 45 minut. Dziewczynka nie ma nic do przekazania ludziom, którzy w liczbie 8000 zebrali się wokół groty.\nSzesnaste objawienie - 25 marca. Maryja wyjawia swoje imię. Piękna Pani składa dłonie na wysokości piersi i wznosząc oczy ku niebu, mówi w gwarze pirenejskiej:\nJestem Niepokalane Poczęcie.\nBernadetta biegnie do proboszcza, powtarzając po drodze usłyszane słowa. Ks. Peyramale jest zaszokowany. Od tego momentu będzie wielkim orędownikiem Bernadetty. Cztery lata wcześniej papież Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu. Teraz Maryja potwierdza swoje wyjątkowe powołanie i wybraństwo.\nSiedemnaste objawienie - 7 kwietnia. Bernadettę obserwuje dr Dozous. Zdarza się cud ze świecą. Ciężka świeca około dziesięciu minut opalała rękę Bernadetty, ale na ciele nie było żadnych śladów oparzeń.\nOsiemnaste objawienie - 16 lipca. Jakaś wielka siła ciągnie Bernadettę do groty. Dziewczynka wyciąga różaniec i przeżywa owo niezwykłe spotkanie z Maryją po ostatni raz na ziemi. "Nie widziałam bariery, Matka Najświętsza nie była nigdy tak piękna". Dla Bernadetty rozpoczyna się nowy okres życia, czas dawania świadectwa. Ten czas wypełniła doskonale. Została ogłoszona świętą w 1933 roku.


Jakie plany na nowy sezon , Wędkarstwo w Orybach.pl strona 11\nWysłany: Nie Cze 19, 2011 12:41\nJa mam w planach wyholować jakiegoś sandacza i bolenia bo z nimi jeszcze kontaktu nie miałem:) dodatkowo jakiegoś konkretnego szczupaka 80+. No i chcę spróbować trochę pobawić się z kleniami na spina.\nWysłany: Pon Cze 20, 2011 15:44\nZłowic w te wakacje kilkanaście dorodnych karpi, amurów, linów, leszczów i karasi.\nWysłany: Pon Cze 20, 2011 19:51\nZacząć przygodę ze spinningiem i oczywiście powalczyć z taaaakimi zębaczami ! :\nWysłany: Śro Gru 28, 2011 16:14 Plany wędkarskie na rok 2012\nJak że rok 2011 dobiega już końca chciałbym poznać wasze plany wędkarskie na rok 2012\n-jak najwięcej czasu spędzać nad wodą\n-złowić suma ponad 1m\n-złowić sandacza +60cm\n- wygospodarować tyle czasu żeby przynajmniej kilka dni ponęcić grubą zanętą jedno z pobliskich mi burzańskich starorzeczy w celu połowu grubych linów które na pewno się tam czają w gęstwinie grążeli\n-połowić kleni,leszczy oraz grubych płoci na feedera\n-jakoś ładnie wykończyć moją sadzawkę (już jest wykopana)\nWysłany: Śro Gru 28, 2011 16:24\n-Lin ponad 2,5kg\n-Połapać ładny kleni i jazi\n-I oczywiście dużo czasu spędzonego nad wodo\n-I nowy sprzęt\nWysłany: Śro Gru 28, 2011 16:27\nMoje plany na rok 2012 są takie.\n-Kupić nowy sprzęt\n-Zająć dobre miejsce na majowych zawodach\n-Złowić karpia powyżej 5kg.\n-Przesiedzieć jak najwięcej godzin nad wodą\nWysłany: Śro Gru 28, 2011 17:04\nleszcz 45cm +\nlin nawet najmniejszy\namur to marzenie, ale się postaram\nzłowić jazia i klenia\noczywiście uzbroić się w nowy sprzęt\ntak właściwie to chciałbym pobić wszystkie swoje rekordy, które są niżej.\nWysłany: Śro Gru 28, 2011 17:48\nGłównym priorytetem będzie zakup kwoka i sprzętu sumowego na Solińskie kijanki ,wszystko zależy od finansów jak i czasu,z mniej ważnych planów to złowienie kluski 55 cm i uskutecznianie sandaczy na swoje koguty .\nWysłany: Śro Gru 28, 2011 18:04\n-Przede wszystkim kupno łodzi żeby dotrzeć na głęboką wodę.\nWyjazd na jezioro powidzkie (jedno z najczystszych jezior w Polsce) mam tylko 25km drogi więc problemu nie będzie na miejscu można wynająć łódź, tylko 6zł/h . Nie raz trafiały się tam metrówki.\nI oczywiście sukcesy w rekordach\nWysłany: Śro Gru 28, 2011 19:45\nNo cóż.... ja planuje:\n-spedzić miło czas na wodą\n-urwać jak najmniej przynęt\n-wypuścić wszystkie złowione ryby o ile jakieś złowie


04-09.09.2022 (6 dni)\n04-09.09.2022 (6 dni) 1650 PLN/os. w pokoju 2-osobowym Rezerwuj\ngrill z konsumpcją i oprawą muzyczną\nWyjazd z Trójmiasta w godzinach porannych.\nNa trasie przerwa na obiad (we własnym zakresie)\nPrzejazd na nocleg, zakwaterowanie w Łączkach k. Leska, obiadokolacja\nRuiny Zamku Kmitów w Parku Krajobrazowym Gór Słonnych, na malowniczym wzgórzu nad Sanem – spacer (Góra Sobień 347 m n.p.m.)\nPrzejazd do Sanoka: zwiedzanie Muzeum Budownictwa Ludowego, spacer po mieście - zamek królewski Kazimierza Wielkiego, Kościół Franciszkanów, rynek z ratuszem, park miejski\nPrzejazd do Komańczy: zwiedzanie Klasztoru Sióstr Nazaretanek – miejsce aresztowania Prymasa Stefana Wyszyńskiego\nBiesiada grillowa z konsumpcją i oprawą muzyczną\nPrzejazd do Krosna: zwiedzanie Centrum Dziedzictwa Szkła; relaks w „szklanym mieście” : rynek, ratusz, fontanna, Kościół Franciszkanów\nPrzejazd do Bóbrki: zwiedzanie Muzeum Przemysłu Naftowego i gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza\nBieszczady z okien wąskotorowej kolejki leśnej. MAJDAN-PRZYSŁUP - trasa widokowa, z której możemy podziwiać szczyty, takie jak Łopiennik, Duże i Małe Jasło, Okrąglik czy Połoniny\nSpacer szlakiem Bieszczadzkiego Parku Narodowego do schroniska pod Małą Rawką. Chwila wytchnienia w schronisku\nWizyta w zagrodzie żubrów w Mucznem. W obiekcie podziwiać można żubry linii białowiesko-kaukaskiej tzw. górskiej, pochodzące z Szwajcarii i Francji. Zagroda zajmuję powierzchnię leśną ok. 7 ha i pozwala obserwować zwierzęta w ich naturalnym środowisku. Teren porośnięty jest starymi jodłami i świerkami a przez środek przepływa potok dostarczający żubrom wody. Dla zwiedzających przygotowano tarasy widokowe zapewniają możliwość obserwacji żubrów niezależnie od pogody. Obiekt służy edukacji przyrodniczej i jest jedną z największych atrakcji turystycznych regionu\nPrzejazd do miejscowości Uherce Mineralne. Przejazd bieszczadzkimi drezynami rowerowymi jedną z najpiękniejszych malowniczych tras. Drezyny rowerowe różnią się od tradycyjnych tym, że można jechać na nich jak na rowerze, wprawiając je w ruch siłą mięśni nóg. Kontynuacja przejazdu trasą Małej Pętli Bieszczadzkiej. Droga ma wiele odcinków z pięknymi widokami na góry i łączy miejscowości obfitujące w zabytki i atrakcje turystyczne\nPrzejazd do Polańczyka\nSpacer w Polańczyku – największym bieszczadzkim uzdrowisku z punktem widokowym na wzgórzu Kiczerka z piękną panoramą Zalewu Solińskiego – jeden z najładniejszych widoków w Bieszczadach\nRejs statkiem z Polańczyka do Soliny\nSpacer po koronie najwyższej tamy w Polsce\nCzas wolny na relaks oraz zakup pamiątek i regionalnych produktów\nWykwaterowanie z hotelu (powrót do miejsc zamieszkania w godzinach wieczornych)


PO bez programu wyborczego | Małgorzata Pietkun\nPO bez programu wyborczego\nMałgorzata Pietkun / 17 sierpnia 2011\nKampania wyborcza zajęła umysły polityków, obywateli, dziennikarzy, blogerów, słowem wszystkich, których wybory interesują. Nie dotyczy to Platformy Obywatelskiej. To ugrupowanie, mimo że od czterech lat sprawuje władzę (pomijam współudział PSL, jest mało istotny), lekceważąc obywateli nie podaje nawet najmniejszej informacji na temat swojego programu wyborczego.\n– Zgodnie ze Statutem, program wyborczy musi zaakceptować Rada Krajowa Platformy Obywatelskiej, która zbierze się dopiero 10 września – wyjaśnia Grzegorz Wójtowicz, pełnomocnik wyborczy KW Platformy Obywatelskiej.\nPlatforma i jej twarz – Małgorzata Kidawa-Blońska – zajęci są natomiast prezentacją swojego nowego osiągnięcia – TV PO. Podobno działa, podobno, ponieważ podczas konferencji prasowej, mimo usilnych starań telewizja nie wystartowała. Kidawa-Błońska zapewnia, że od jutra, od 12.00 będzie można ją oglądać. Fantastyczna wiadomość. Może będzie można w rzeczonej telewizji obejrzeć jakiś materiał na temat planów Platformy na następne cztery lata? Nie. Będzie można obejrzeć spoty, głównie te, które nie będą publikowane w tradycyjnych stacjach telewizyjnych. Słowem, bez TV PO nie byłoby kampanii wyborczej.\nJeśli w podobny sposób jak TV PO działa cała Platforma to już zupełna porażka. Pisanie programu wyborczego (za który odpowiada minister Radek Sikorski i poseł Rafał Grupiński) nastręcza aż tak dużego problemu, że partia rządząca nie jest w stanie przygotować go zawczasu by wyborcy wiedzieli co popierają podpisując listy. Zawsze wydawało mi się, że partia rządząca ma wyjątkowo dobrą pozycję startową. Mówi się o niej w mediach, program wyborczy pisze się sam, jest właściwie kontynuacją prowadzonych w mijającej kadencji działań. A tu taka niespodzianka. Jak to rozumieć?\nCzyżby brak pomysłów na Polskę? Czyżby Donald Tusk rękami Radka Sikorskiego i Rafała Grupińskiego próbował na gwałt skompilować programy pozostałych partii, wyciągając z nich to co najbardziej podoba się wyborcom? Szykuje się plagiat? Czy może dokument, który będzie stekiem bzdur na siłę wymyślonych, nie mających pokrycia w rzeczywistości? Dlaczego Platforma Obywatelska, partia rządząca, zwleka z przygotowaniem swojego programu wyborczego?\nDo końca sierpnia Platforma Obywatelska zbierać będzie podpisy na swoich listach – in blanco. Obywatele podpisujący się na listach Platformy nie wiedzą i wiedzieć nie będą, co popierają.\n17 sierpnia 2011 in Codziennik.\nPO nie może liczyć na głosy przedsiębiorców\n← „User friendly” czyli rzecz o przyszłości polskiej polityki migracyjnej\nEuro Bank ukarany za windykacje →


Wicepremier Gowin o luzowaniu obostrzeń\nArchiwum 2020 tydzień 43\nKiedy w przyszłym roku będą wypadać dni wolne od pracy?\nW siedzibie PPL otwarte zostały oferty złożone w przetargu na wykonanie w budynku terminala na terenie Portu Lotniczego Warszawa-Radom im. Bohaterów Radomskiego Czerwca 1976 roku wraz z wyposażeniem i uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie.\nWpłynęły 3 oferty, każda z nich zakłada czas konieczny na realizację projektu na 22 miesiące. Jest to termin krótszy o 4 miesiące od wskazanego przez Krajową Izbę Odwoławczą w wyroku, co potwierdza wcześniejsze stanowisko PPL.\nNajniższą ofertę, która mieści się w założonym przez PPL budżecie (ok. 277 mln.) złożyła firma Mirbud - 241 463 414,63 PLN. Kolejny oferent - Budimex, założył kwotę 322 257 354 PLN, a Hochtief - 335 611 144 PLN.\nAktualnie trwa ocena ofert. Kolejnym krokiem będzie aukcja elektroniczna, podczas której wykonawcy będą mogli zaproponować niższe kwoty za wykonanie zamówienia. Podpisanie umowy z wybranym wykonawcą planowane jest na pierwszy kwartał 2020 roku.\nterminal radom ppl budowa\nZbliża się konferencja Hotel Trends Poland\nLinie Emirates zapłacą za kwarantannę swoich pasażerów\nNowa atrakcja turystyczna w Turcji\nAtelier Amaro zmieni adres\nDepartament Stanu USA ostrzega przed podróżami do Europy\nGrupa Orbis sprzedaje hotele\nAkademia Gościnności - szkolenie 26-27.04\nPreston Reid Ltd\nWyraźny wzrost polskiego rynku gastronomicznego\nStewardessa PLL LOT zdobyła tytuł Miss Polski\nAccorHotels nabywa grupę Gekko\nOdszkodowanie za opóźniony lot musi być wypłacane wyłącznie w euro?\nNowy konkurs na targach EuroGastro\nNigdy więcej z biurem funclub z poznania\nMAMA, TATA I JA NA NARTACH -ZAKOPANE\nBIURO USŁUG GASTRONOMICZNYCH I ROZRYWKOWYCH "ELITA"\nKorzystanie z serwisu oznacza bezwarunkową akceptację polityki prywatności, regulaminu i polityki cookies. Wygenerowano:2021-04-23 10:22:57


Drewno JESION TWARDY na 2-cz top, na gitarę, na bas, 19.5mm Wood For Guitar\n» Drewno JESION TWARDY na 2-cz top, na gitarę, na bas, 19.5mm\nGrubość powyżej 15mm(64)\nKlon i klon falisty(37)\nGrubość od 6mm do 15mm(49)\nDrewno JESION TWARDY na 2-cz top, na gitarę, na bas, 19.5mm\nKod produktu: 7TGjes\nDrewno JESION Fraxin excelsior L. o wymiarach\nszerokość: łącznie 35,5 cm\n(zestaw 2 kawałków wysokiej jakości drewna jesionowego o średniej gęstości, „bookmatched” – rozcięte „metodą książkową”, wielkość wystarczająca do większości projektów jako top lub składowa w konstrukcji typu kanapka. Polecamy do customowego instrumentu wysokiej klasy)…\nz przeznaczeniem na top gitary, basu lub innego instrumentu, w ramach którego można wykorzystać przedstawiony zestaw. Zdjęcia dotyczą tego konkretnego numerowanego zestawu. Drewno jest wstępnie oszlifowane powierzchniowo papierem ściernym i jest gotowe do użycia. Dostosowanie wymiarów do własnych celów należy przeprowadzić samodzielnie. Jak zawsze w przypadku pracy z drewnem, zalecamy zaaklimatyzowanie produktu w miejscu docelowym przez okres kilku tygodni. Każdy, nawet najbardziej stabilny gatunek drewna nie jest obojętny na zmiany wilgotności, temperatury i innych czynników zewnętrznych.\nJesion w odmianie europejskiej jest drewnem przewaznie twardym i ciężkim. W konstrukcji gitar i basów stosowany jest na korpusy w całości lub jako część składowa w typowych „przekładańcach”. W celu uniknięcia zbyt dużego ciężaru instrumentu, często wykonuje się komory wydrążone właśnie w jesionie. Charakterystyka brzmieniowa opisująca to drewno to twarde i jasne brzmienie, z długim wybrzmiewaniem. Wygląd może się znacznie różnić, od barwy kremowej, poprzez szarą do ciemnego beżu. Często występują brązowe lub oliwkowe akcenty kolorystyczne. Jesion ma bardzo głębokie i szerokie pory, co może stanowić duże utrudnienie przy wykańczaniu instrumentu lustrzaną powłoką na wysoki połysk. Atrakcyjnie prezentuje się pod przezroczystym lakierem bezbarwnym w kolorze naturalnym lub z dodatkiem kolorantu.


Moscovici: brytyjski parlament stracił ostatnią szansę na umowę ws. brexitu - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 13-03-2019, 08:48\nParlament Wielkiej Brytanii "stracił swą ostatnią szansę" na umowę w sprawie brexitu - powiedział w środę unijny komisarz ds. gospodarczych Pierre Moscovici. "Zrobiliśmy wszystko, co było można" - podkreślił mając zapewne na myśli stronę unijną.\n"Nadszedł czas, aby Brytyjczycy powiedzieli czego chcą teraz, kiedy powiedzieli już czego nie chcą" - oświadczył unijny komisarz w telewizji France 2.\nPierre Moscovici fot. REUTERS/Francois Lenoir /Forum\nBrytyjska Izba Gmin odrzuciła we wtorek wieczorem rządowy projekt umowy wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej. Przeciwko jej przyjęciu zagłosowało 391 posłów, a za - 242 deputowanych.\nW środę posłowie otrzymają szansę, by wypowiedzieć się, czy Wielka Brytania powinna zdecydować się na wyjście z UE bez umowy. W razie porażki również tego wniosku, kolejnego dnia, tzn. w czwartek, otrzymaliby szansę na przegłosowanie nowej instrukcji dla rządu, aby przedłużyć proces opisany w artykule 50. traktatu UE i w efekcie opóźnić brexit.\nŚwiat / Moscovici: brytyjski parlament 'stracił ostatnią szansę' na umowę ws. brexitu


Pierwsza myśl, która przychodzi nam do głowy, gdy słyszymy...\nWiadomym jest, że droższe to najpopularniejszy środek spulchniający, niezbędny do pieczenie chleba, niektórych ciast oraz jako składnik zaczynu. To właśnie dzięki drożdżom większość wypieków staje się pulchnymi i...\nPierwsza myśl, która przychodzi nam do głowy, gdy słyszymy słowo ryż to zwykle Chiny, jednak od dawna ryż stanowi podstawę naprawdę wielu kuchni tego świata. Przede wszystkim jest niesamowicie ważnym składnikiem sushi...\nGdy wchodzimy do sklepu często jest tak duży wybór olejów, że stajemy przed półką i zastanawiamy się, który z nich będzie najlepszy do smażenia, a który do sałatek? Trzeba przyznać, że w dzisiejszych czasach jest w czym...\nNie zawsze można kupić świeże warzywa, wtedy trzeba zaopatrzyć się oraz pomyśleć o zamrożonych warzywach. W Polsce lato i wiosna to czas, kiedy świeżych, pełnowartościowych warzyw i owoców jest w pod dostatkiem i...\nJak przechowywać świeże grzyby? Grzybobranie to dość popularne spędzanie czasu wśród polaków. Wiąże się to z tym, że grzyby to dla większości fanów kuchni naprawdę wielki rarytas. Jednak ich dużym minusem jest fakt, że należą one do produktów...\nZe świętami różnie bywa, ale każdy lubi i kojarzy je ze śniegiem oraz pięknym, wigilijnym stołem. Miejmy nadzieję, że w tym roku święta będą białe, jeśli jednak coś miałoby pójść nie tak to przecież zawsze możemy...\nWydawać by się mogło, że w książkach kucharskich oraz we wszelkiego rodzaju przepisach zawsze podany jest czas pieczenia oraz dokładna temperatura. Mimo to myślę, że warto przyswoić sobie podstawowe wartości, dzięki czemu...\nSprytne sposoby na pieczenie ciast\nGotowanie oraz pieczenie wbrew pozorom nie jest dla każdego. Natomiast jeśli należysz do tego grona osób, dla których pieczenie i gotowanie to czarna magia, ale starasz się to zmienić i marzysz o zostaniu mistrzem w swojej...\nCzy istnieje ktoś, kto nie lubi naleśników? Chyba nie. Ponieważ ciasto naleśnikowe to przepyszne danie, które możemy wzbogacać na różne sposoby wszelkimi dodatkami. Ciekawą wariacją są naleśniki z posiekanymi świeżymi...\nPolska to kraj, który ma z Włochami wiele wspólnego. My również lubimy dobre jedzenie, muzykę i dobrą zabawę. Dodatkowo wspólne biesiadowanie z rodziną oraz przyjaciółmi to ważny element obu naszych kultur. Bardzo często...\nJeśli nie masz pomysłu na obiad, a chcesz przygotować szybko coś smacznego i pożywnego, powinieneś pomyśleć nad przygotowaniem jednogarnkowej zupy gulaszowej! Zupa gulaszowa jest to bardzo intensywna, rozgrzewająca zupa zimowa...\nOstatnio wszędzie, z każdej strony słyszy się o jagodach Gojii. Jakie to one cudowne działanie mają, że się chudnie od nich, jest się super zdrowym i wiele, wiele innych. Możnaby rzec, że jagody Goji wykreowany zostały w...\nChyba każdy chociaż raz w życiu spróbował smaku papryki Chilli. Jest to warzywo, które pochodzi z Ameryki Środkowej, a dzięki Kolumbowi bardzo szybko dotarło ono do Afryki oraz do Azji. Narodem, który zjada najwięcej chilli...\nPapryka to warzywo, które pochodzi z Kolumbii i była ona już uprawiana przez starożytnych Peruwiańczyków, a dzięki Kolumbowi, który przywiózł ją z jednej ze swoich wypraw do Europy. Obecnie paprykę najwięcej uprawia się...\nWiedzę na temat istnienia pomidora Europa zawdzięcza Krzysztofowi Kolumbowi, który w XVI wieku przywiózł do nas to warzywo prosto z Ameryki. Na samym początku ludzie myśleli, że pomidor to roślina trująca, prawdopodobnie z...


Wysłany: Nie 16:36, 12 Wrz 2010 Temat postu:\nSkąd wiesz? Jeśli nie masz kryterium prawdziwości, to nie masz żadnego prawa stwierdzać, czy coś sobie przeczy, czy nie.\nStwierdzenie (przeczenia) A wobec B wymaga porównania stanu A, ze stanem B, a następnie wskazania w jaki sposób stan A ma być niezgodny ze stanem B. Nie dopatrzyłem się u Ciebie wskazania na procedurę. Co najwyżej twierdzisz, że to ja taką procedurę mam. A jeśli nie mam, to co?...\nNie rozumiem. Odpowiedź "tak" ma być odpowiedzią na co? - czy że ja coś obserwuję, czy że ja coś nazywam, czy że uważam to za problem, czy coś jeszcze?...\nTu z grubsza czaję o czym piszesz, choć nie zgadzam się ze stwierdzeniem, że mi "wskazujesz" moje "ja". Ty jedynie twierdzisz, że ja takie "ja" posiadam i sam mam je sobie zobaczyć.\nAle wg mnie nie to jest istotą problemu. Mogę w rozmaity sposób odczuwać wrażenia (filmowe, bądź bezpośrednio). Mogę znajdować w nich różnice, bądź nie. Tych różnic mogą być tysiące. Mogę sobie zrobić klasyfikację, w której (np. losowo) pewna grupa wrażeń wskazuje na moje "ja". Tylko co z tego, jeśli nie mam tu żadnej możliwości weryfikacji?\nAleż bynajmniej. Po pierwsze, jeśli nie masz kryterium zmienności, to w ogóle nie możesz mówić o "strumieniu wrażeń" ani w zasadzie o niczym - w szczególności, nie możesz więc zadawać pytań o to, jak się ma strumień wrażeń do JA.\nMyślę o kryterium zmienności, która wyselekcjonuje mi owo "ja" niezmienne. Nie znam takiego kryterium, gdyż wszystko co znam jest WYŁACZNIE ZMIENNE. Postulowana przez Ciebie niezmienność jest wg mnie domniemaniem. Równie dobrze mogę opisać siebie jako coś wysoce zmiennego, a łączenie czasowe chwil jest co prawda ciągłe, ale owa ciągłość wynika wyłącznie z zawartości strumienia owych wrażeń. Wtedy "ja" staje się pozorne, jest postulatem bez potwierdzenia w rzeczywistości.\nZmiana stanu jest jak najbardziej zmianą. A obserwuję tylko ją. Tego co jest (postulowane przez Ciebie) stałe, nie obserwuję. Może więc tego tego nie być.\nObawiam się, że na tej zasadzie jestem w stanie udowodnić dowolny postulat. I pewnie jest to słuszne. W czystej matematyce.\nMogę np. stwierdzić, że Ty na pewno dostrzegasz w swoich doznaniach Hilbura. Hilbur jest pojęciem pierwotnym, więc oczywiście nie da się go z niczego wymodelować. Hilbur pojawia się w wszystkich sytuacjach, gdy czujesz nagłe zmiany nastroju. Jak się dobrze w siebie wpatrzysz, to Hilbur stanie się dla Ciebie jasny i oczywisty.\nI jak Ci to wiele razy powtórzę, jak wiele razy w sobie Hilbura poszukasz, to go w końcu znajdziesz. To głównie kwestia motywacji do przekonywania się wewnętrznego.\nDlatego OCZEKUJĘ CZEGOŚ WIĘCEJ!\nNie bierz moich uwag jako formę ataku, czy nawet znaczącego zaprzeczenia Twoich myśli. W jakiś sposób je rozumiem. Ale mi NIE WYSTARCZAJĄ takie sformułowania tego problemu. I mam nadzieję, że w końcu tak sformułujesz swoje tezy, że problem da solidniej uchwycić.\nTen ostatni akapit najwięcej mi wyjaśnił (jak na razie) z Twojej koncepcji. Mimo to daleko jeszcze do pełnej satysfakcji.\nAktualnie wizję (w jakiś sposób chyba wspólną) owego "ja" podsumowałbym następująco:\nJA jest przede wszystkim SPOSOBEM TRAKTOWANIA wrażeń (taki zewnętrznych, jak i wewnętrznych), które są udziałem człowieka.\nJA posiada swoją integralność o nieznanej (ludziom) naturze (przynajmniej nieznanej w sensie możliwości modelowania).\nJA nie jest dostępny bezpośrednio, ale wnioskować o nim możemy z wrażeń, które poddajemy analizie.\nJA posiada aspekt wewnętrzny - niezmienny i zewnętrzny - komunikujący się ze światem, a więc zmienny.\nMam tu jeszcze parę własnych przemyśleń i mógłbym dopisać kilka dodatkowych zdań na ten temat, ale nie jestem do końca ich pewien, więc się wstrzymam (przynajmniej aktualnie).\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Wto 21:35, 21 Wrz 2010, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Nie 13:52, 19 Wrz 2010 Temat postu:\nI jeszcze jedno wyjaśnienie: dlaczego tak dręczę problem owego JA.\nDlatego, że w gruncie rzeczy uważam go za kluczowe zagadnienie ludzkości.\nCzłowiek żyje i działa w sposób wyznaczony przez konstrukcję swojego JA. Nie jest tak, że koncepcja JA, którą propaguje Wuj jest oczywista.\nDla typowego człowieka JA to zwykle:\n- to co sobie o mnie myślą ludzie\n- to jak bardzo mogę sobie w życiu pogrymasić i podominować otoczenie\n- to w jakiej kulturze, w jakim narodzie się urodziłem\n- to jakie instynkty i miłe wrażenia jest w stanie przetwarzać\nWizja "głębszego JA", jaka wynika z koncepcji Wuja jest wysoce wysublimowaną postacią. Do tego właściwie nieprzekazywalną innym, bo odwołującą się do tego co człowiek jest w stanie w sobie dostrzec. A jeśli np. ktoś za JA podstawia swoją pozycję materialną, czy pozycję wśród ludzi, to w sposób naturalny zobaczy nie to co Wuj. I nie będzie właściwie jak podjąć z nim dyskusji na temat JA, bo nie mamy do tegoż ja dostępu w żaden - przynajmniej jako tako - obiektywizowalny sposób.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Nie 13:54, 19 Wrz 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 23:52, 21 Wrz 2010 Temat postu:\nRozważ pytanie: czy obserwując zewnętrze, udało ci się zaobserwować tam coś, czego nikt nie obserwował (z tobą włącznie)?\nGdyby automat odpowiedział "tak", wtedy by sam sobie przeczył.\nOdpowiedź "tak" stanowi sprzeczność logiczną nie na poziomie znaczenia słów, lecz na poziomie logiki formalnej: sprowadza się ona do stwierdzenia, że zachodzi na raz X i nie-X (X="obserwuję coś", nie-X="nie obserwuję czegoś", zdanie mówi "obserwuję coś, czego nie obserwuję").\nnie zgadzam się ze stwierdzeniem, że mi "wskazujesz" moje "ja". Ty jedynie twierdzisz, że ja takie "ja" posiadam i sam mam je sobie zobaczyć.\nZauważ, że w gruncie rzeczy nigdy nie wskazujemy jeden drugiemu na wypowiadaną treść. Nawet nie wiemy, czy jest komu i co wskazywać! W analogicznych sytuacjach wypowiada się analogiczne ciągi słów i słyszy się analogiczne ciągi słów; to wszystko. Ważną własnością tego, co się postrzega, jest możliwość zbudowania korelacji pomiędzy strukturą przeżyć i strukturą wypowiedzi. Język opiera się na tej możliwości. Aby był język, struktura wypowiedzi musi być skorelowana ze strukturą przeżyć. Buduje się tę korelację właśnie wypowiadając analogiczne ciągi słów w analogicznych sytuacjach. I w ten sposób powstaje język, a wypowiedzi w nim coś znaczą. Nie wskazujemy jeden drugiemu na wypowiadaną treść. Wykazujemy każdy sobie na wypowiadaną treść, a drugiemu (jeśli rzeczywiście jest jakiś drugi) przekazujemy relacje pomiędzy różnymi treściami, a nie same treści.\nPrzez cały czas zwracam uwagę na konieczność rozróżniania pomiędzy dwoma poziomami znaczeń: pomiędzy poziomem subiektywnym (prywatnym) i intersubiektywnym (publicznym). Ten pierwszy jest podstawowy i zawiera pełne znaczenia pojęć. Ten drugi zaś zawiera jedynie abstrakcyjne elementy (nazwijmy je ogólnie słowami) i relacje pomiędzy nimi (kombinacje, w jakich te słowa mogą występować). Jeśli odrzucić solipsyzm, to poziom publiczny stanowi interfejs pomiędzy poziomami subiektywnymi. Na poziomie subiektywnym, słowa są symbolami odpowiadającymi pewnym uporządkowanym zbiorom subiektywnych przeżyć: subiektywnym pojęciom. Jednostki nie mogą sobie przekazywać niczego subiektywnego, ale odrzucając solipsyzm zakładamy w praktyce, że struktury przeżyć różnych jednostek są wzajemnie analogiczne i że istnieje korelacja pomiędzy tymi przeżyciami (wszyscy obecni zgadzają się, że za oknem pada deszcz). Ta przejawia się właśnie możliwością zbudowania języka publicznego: jednostki przekazują sobie ciągi relacji pomiędzy słowami (czyli wypowiedzi). Nadawca najpierw przekłada swoje przeżycia na subiektywną myśl zawierającą zbiór pojęć tworzących mniej więcej łańcuch (konstrukcja jest jednowymiarowa, a najsilniejsze połączenia są pomiędzy blisko położonymi elementami). Następnie - lub w praktyce równolegle - tłumaczy ten łańcuch na łańcuch słów tworzących zdania w języku prywatnym. Następnie korzysta bezpośrednio z istnienia korelacji pomiędzy przeżyciami różnych jednostek i tłumaczy ten łańcuch na język publiczny: wypowiada swoją myśl. Odbiorca natomiast wykonuje to samo, tyle że w odwrotnym kierunku. Po usłyszeniu wypowiedzi (czyli po odebraniu wypowiedzi w języku publicznym) przypisuje każdemu z symboli występujących w tym języku znaczenie prywatne: najpierw na w miarę liniowy łańcuch pojęć posiadających subiektywne znaczenie, a potem na bardziej plastyczny obraz malowany subiektywnymi przeżyciami.\nZauważ proszę też, że przeżywane sytuacje są też czymś podobnym do wypowiedzi, tyle, że sytuacje mają formę plastycznych obrazów, zaś wypowiedzi językowe tworzą liniowe łańcuchy. O ile zakładamy istnienie korelacji pomiędzy sytuacjami przeżywanymi przez różne jednostki, o tyle możemy spokojnie włożyć pojęcie "słowo" i pojęcie "sytuacja" do jednego worka i mówić o sytuacji (słowie) na poziomie publicznym oraz o sytuacji (słowie) na poziomie prywatnym.\nO ile więc ograniczamy analizę wypowiedzi i sytuacji do badania relacji zachodzących na poziomie publicznym, o tyle każda wypowiedź i każda sytuacja są "publicznie weryfikowalne": można sprawdzić, czy na tym poziomie jednostka A (rozumiana publicznie) została poprawnie zrozumiana przez jednostkę B (rozumianą publicznie) i czy wypowiedź jednostki A jest poprawna z punktu widzenia sytuacji, do których się odnosi. Można bowiem sprawdzić publicznie, czy spełnione są wymagane konwencje połączeń pomiędzy słowami i słowami (kontekst) oraz pomiędzy słowami i sytuacjami (kotekst); sprawdzenie to nie zależy w ogóle od tego, jak jednostki A i B są postrzegane przez siebie na poziomie prywatnym (na poziomie prywatnym może istnieć nawet tylko jedna jednostka, czyli solipsyzm może być prawdziwy). Ale uwaga: weryfikacja zgodności kontekstowej i zgodności kotekstowej jest możliwa (i dokonywana!) także na poziomie prywatnym. Należy jednak pamiętać, że wciąż mamy do czynienia z analizami na dwóch różnych poziomach. I nie można ustalić, czy tłumaczenie z poziomu subiektywnego jednosstki A na poziom publiczny i dalej na poziom subiektywny jednostki B zostało dokonane bez błędów.\nTutaj jest właśnie istota sprawy. Jeśli zachodzi wspomniana korelacja pomiędzy naszymi przeżyciami, wtedy sensownie wskazuję ci na twoje "ja" - ale moje wskazania zawierając w sobie dwukrotny przykład. Raz ja przekładam z mojego poziomu prywatnego na nasz publiczny. Drugi raz ty przekładasz z naszego poziomu publicznego na twój poziom prywatny. Jedyna możliwość sprawdzenia, czy twój przekład doprowadził cię w miejsce analogiczne do tego, z którego wyszedłem ja, polega na porównaniu tego, co dzieje się na poziomie publicznym.\nTak jest w każdym przypadku, który dotyczy subiektywnych odczuć. Innym ważnym przypadkiem jest odczucie bólu. Sadzając cię na pinezce, nie pokazuję ci treści "boli", lecz pokazuję ci korelację pomiędzy publiczną sytuacją i publicznym słowem, która po mojej stronie zgadza się z korelacją pomiędzy prywatną sytuacją (ja, wuj, siadam na pinezce) i prywatnym słowem ("zabolało") tłumaczącym się na moje subiektywne przeżycie. Mam przy tym nadzieję, że odpowiedni przekład dokonany po twojej stronie doprowadzi cię do subiektywnego przeżycia analogicznego do mojego i że w ten sposób będziesz już wiedział, co mam na myśli, gdy mówię, że trzeba uważać, aby innym nie sprawiać bólu. Są też niespecjalnie ważne przypadki - np. poprawność wskazania na subiektywne odczucie koloru czerwonego. Tutaj liczą się przede wszystkim relacje na poziomie publicznym, chodzi o to, żeby był porządek na jezdni (chociaż w ostateczności sprowadza się to tak czy owak do prywatnych, subiektywnych przeżyć w rodzaju "porysowali mi lakier", to i tak nie mają one wiele wspólnego z tym, jak inne osoby odczuwają kolor czerwony). Natomiast poprawność przekazania subiektywnego odczucia "ja" bywa ważna, ale prawdę mówiąc tylko w pewnych szczególnych (choć istotnych) przypadkach. Kiedy mówimy o sensie życia, o etyce, o narodzinach i śmierci, o biegnącym czasie i o perspektywie, o hipotezach, na czym polega zbawienie, a na czym potępienie, i czy w ogóle warto się nad życiem wiecznym zastanawiać - wtedy ważne jest, żeby przekazać sobie sens "ja" jak najbardziej precyzyjnie.\nMoże na razie tylko tyle, bo i tak się rozpisałem, a rano muszę dziś wstać w miarę wcześnie. Trochę szkoda, bo przypomniałeś o kilku innych ważnych sprawach. Ale nie ma rady, teraz idę spać\nMoże tylko słówko na temat twojego drugiego postu: jeśli ponownie zajrzysz do mojego artykułu do ORF 3, to zobaczysz, że przedstawiana przeze mnie koncepcja zbawienia jest oparta właśnie na stwierdzeniu istnienia takiej różnicy, o której piszesz. Tak, człowiek zazwyczaj działa w sposób wyznaczony przez taką "typową konstrukcję JA". I to jest to "postrzegane JA", które może (ale nie musi) być bardzo niekompatybilne z "prawdziwym JA".\nWysłany: Śro 22:23, 22 Wrz 2010 Temat postu:\nnigdy nie wskazujemy jeden drugiemu na wypowiadaną treść. Nawet nie wiemy, czy jest komu i co wskazywać! W analogicznych sytuacjach wypowiada się analogiczne ciągi słów i słyszy się analogiczne ciągi słów; to wszystko.\nczłowiek zazwyczaj działa w sposób wyznaczony przez taką "typową konstrukcję JA". I to jest to "postrzegane JA", które może (ale nie musi) być bardzo niekompatybilne z "prawdziwym JA".\nW sumie zgoda co do wywodów.\nAle ja widzę tu dalej problem, który nie został rozwiązany. Widać to na poziomie cytatu\nWedług mnie możesz powiedzieć "zachodzi" obserwuję coś, albo i NIE obserwuję. Nie rozumiem co pozwala Ci na wyciągnięcie wniosku o owej logice formalnej.\nAby coś konkretnego powiedzieć z sensem, musisz wcześniej spolaryzować klasy zdarzeń, sytuacji na "tak" vs "nie". Jeśli tego nie zrobisz, to Twoje stwierdzenie nie wyróżnia niczego, czyli jest NIEINFORMUJĄCE, nie pełni podstawowej roli języka.\nDla Ciebie automat i człowiek inny niż Ty są taką samą czarną skrzynką. Nie wiesz, czy automat coś obserwuje, czy nie, bo jeśli siedzi w nim człowiek, a obserwujący po ludzku, a tylko z zewnątrz byłby to dla Ciebie automat, to odpowiedź będzie identyczna. Może faktycznie automat został tak zaprogramowany, że jakiś (jaki to inna sprawa) sens ma zdanie obserwuję.\nTy możesz co najwyżej ZAŁOŻYĆ, że jedna czarna skrzynka - automat, różni się od drugiej czarnej skrzynki - człowiek.\nJako przykład automatu obserwującego samego siebie, można by podać program, który kopiuje własny kod i go pod jakimś kątem klasyfikuje. Wtedy program, który nie ma funkcji badania własnego kodu, czy ciągu bitów obserwacji nie obserwowałby siebie, ale już program, który sobie poanalizuje ten kod można nazwać "obserwującym".\nW stosunku do mnie samego, ja też do końca nie wiem jaki sens nadać wyrażeniom "obserwować" vs. "nie obserwować". Dla mnie istnieje "takie coś uogólnione z wielu sytuacji", co zwykle podkładam pod termin "obserwować". To coś może mieć związek z losowym przyporządkowaniem, może jakimś deterministycznym, może jakoś innym, pośrednim itp. W każdym razie tę nazwę używam.\nCzy mam prawo użyć tej nazwy wobec dokonań automatu?\nTego NIE WIEM, a przynajmniej nie wiem jak to potwierdzić, jeśli nie są mi znane kryteria użycia słowa "obserwować" wobec obiektu "automat". Można takie kryteria ustalić, a wtedy będę wiedział.\nAlbo inaczej - mogę ARBITRALNIE stwierdzić, że tak jest, bądź tak nie jest. Ale arbitralna (właściwie chyba losowa) decyzja też nie powinna być uznana jako realnie informująca mojego rozmówcę o stanie mojej wiedzy na temat sytuacji z automatem.\nNie rozumiem, dlaczego dla Ciebie zachodzi: "stwierdzenie, że zachodzi na raz X i nie-X ".\nTak może być (niejasność w ustaleniu), jeśli wcześniej nie dokonasz polaryzacji pojęcia. Ale wtedy ten problem w równym stopniu dotyka człowieka, jak i automat. Jeśli zaś określisz co dla Ciebie znaczy termin "obserwować" w odniesieniu do obiektu "automat", to sprawa będzie wyjaśniona.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Czw 21:12, 23 Wrz 2010, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Czw 23:30, 23 Wrz 2010 Temat postu:\nWedług mnie możesz powiedzieć "zachodzi" obserwuję coś, albo i NIE obserwuję.\nNie rozumiem co pozwala Ci na wyciągnięcie wniosku o owej logice formalnej.\n"Zachodzi: obserwuję X" i "nie zachodzi: obserwuję X" są wzajemnymi zaprzeczeniami. Odpowiedź TAK oznacza wobec tego deklarację, że jednocześnie zachodzi P i nie-P, to zaś jest formalną sprzecznością logiczną.\nNie wiesz, czy automat coś obserwuje, czy nie\nW tym przypadku nie ma to żadnego znaczenia, gdyż sprzeczność nie powstaje na skutek przypisania słowu "obserwacja" jakiejś konkretnej treści. Sprzeczność powstaje już na poziomie konstrukcji, gdzie "obserwacja" jest po prostu zmienną, której jedynym obowiązkiem jest przyjmowanie tej samej wartości w obu członach zdania.\nW jaki sposób taki automat może odpowiedzieć TAK na pytanie: czy obserwujesz coś, czego nie obserwujesz?\nW stosunku do mnie samego, ja też do końca nie wiem jaki sens nadać wyrażeniom "obserwować" vs. "nie obserwować". Dla mnie istnieje "takie coś uogólnione z wielu sytuacji", co zwykle podkładam pod termin "obserwować".\nW tym przypadku działa raczej berkeleyowskie "nie można pomyśleć czegoś, czego się nie myśli". Wszystko, o czym mówisz ze zrozumieniem, jest przez ciebie w jakimś stopniu obserwowane. Możesz jedynie dzielić to na obserwacje zmysłowe, na przywoływania z pamięci, na intuicyjne powiązania "na skróty", wymagające bliższej analizy (czyli obserwacji) dla sprawdzenia, czy są poprawne, itp.\nJeśli miałoby chodzić o obserwację, której istota polega nie tyle na przetwarzaniu informacji, ile na uświadamianiu sobie wyniku przetwarzania informacji, o tyle pojęcia "automat" i "obserwacja" są niekompatybilne. Czyli albo uważamy wspomnianą czarną skrzynkę za automat, albo uważamy, że obserwuje. Ale jeśli obserwacja miałaby dotyczyć tylko przetwarzania informacji, to można spokojnie powiedzieć, że "obserwuje nas automat". I dość dokładnie wiadomo, o co w takim wyrażeniu chodzi. Nie o to, co sobie automat o nas pomyśli, lecz o to, komu przekabluje i jakie będą z tego dla nas konsekwencje .\nWysłany: Pią 13:21, 24 Wrz 2010 Temat postu:\nNIe rozumiem. Skoro zdanie "Automat pracuje" uważamy za poprawne, a "automat obserwuje" miałoby być niepoprawne, to jedyną formą różnicowania tych zdań jest drugie słowo sformułowania. Czyli jednak musisz posłużyć jakąś formą przypisywania treści do tego słowa.\nJak rozumiem, we wcześniejszych postach stosowałeś znaczenie słowa "obserwacja" w pierwszym sensie. Ja myślałem o znaczeniu bardziej ogólnym, czyli według sensu drugiego.\nAle skoro mielibyśmy się skłaniać do Twojego podejscia, to chyba od razu wypadałoby stwierdzić, że u Ciebie nastąpiło po prostu ZDEFINIOWANIE czegoś w stylu "obserwacja jest kategorią odnoszącą się do stanu bytowania OSÓB, związaną z przetwarzaniem informacji i nie odnosi się do bytów nieosobowych".\nSkoro tak, to faktycznie masz rację. Ale tutaj słusznie ktoś mógłby postawić zarzut silnego ograniczenia znaczenia słowa.\nWysłany: Sob 18:59, 25 Wrz 2010 Temat postu:\nMichale. Zdanie "Automat robi X" wyklucza się ze zdaniem "Automat nie robi X" niezależnie od tego, co podstawisz pod X. Nie wiem, czego w tym można nie rozumieć?\nA ograniczanie znaczenia słowa? Zawsze trzeba je ograniczać do tego, aby dało się za jego pomocą wypowiedzieć to, co zamierza się wypowiedzieć. Wiesz przecież doskonale, że zbyt szerokie znaczenia uniemożliwiają precyzję wypowiedzi, a przy okazji prowadzą do ryzyka pojawienia się ekwiwokacji.\nI nie wydaje mi się, abym to ograniczenie wprowadzał niejawnie.\nWysłany: Sob 20:35, 25 Wrz 2010 Temat postu:\nZatem "Automat robiący obserwowanie" wyklucza zdanie "Automat nie robiący obserwowania". W bardziej poprawnej formie będzie to zdanie "Automat obserwuje" wyklucza się zdaniem "Automat nie obserwuje".\nNie rozumiem, gdzie wg Ciebie jest tu różnica?\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Sob 20:52, 25 Wrz 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 23:15, 25 Wrz 2010 Temat postu:\nNic nie rozumiem. Przecież mówię: "Automat obserwuje" i zdanie "Automat nie obserwuje" wykluczają się (niezależnie od tego, co znaczy tutaj słowo "obserwuje"). I dlatego automat nie może odpowiedzieć słowem: TAK.\nOstatnio zmieniony przez wujzboj dnia Sob 23:16, 25 Wrz 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Nie 20:00, 26 Wrz 2010 Temat postu:\nTo ja też nie rozumiem.\nNic nie rozumiem. Przecież mówię: "Automat obserwuje" i zdanie "Automat nie obserwuje" wykluczają się (niezależnie od tego, co znaczy tutaj słowo "obserwuje").\nI dlatego automat nie może odpowiedzieć słowem: TAK.\nAleż może. Dlaczego nie miałby odpowiedzieć?\nAutomat najprostszy składa się z dwóch funkcji - obserwacji i odpowiadania "tak". Te funkcje są powiązane - gdy uruchomiona jest jedna, to druga staje się aktywna w przypadku zadania pytania. I automat odpowiada, to co trzeba.\nMoże dopiszę tu dwa życiowe przykłady:\n1. Automat obserwujący zewnętrze i odpowiadający:\nKamera monitoringu, połączona z systemem komputerowych fakt swojego uruchomienia i działania zgłasza na monitorze w dyżurce pod właściwym numerem tekst "obserwuję".\n2. Automat obserwujący sam siebie:\nSystem antywirusowy, zintegrowany z systemem operacyjnym komputera, który analizuje sumy kontrolne, kod własny itd. zgłasza swoje działanie pojawieniem się w tray-u tekstu "obserwuję".\nPrzypuszczam, że chodzi Ci o jakiś szczególny rodzaj obserwacji i dlatego jakoś automatycznie wykluczają Ci się moje przykłady. Ale nie sformułowałeś mi jakie warunki nakładasz na termin "obserwować", aby uzyskać żądane przez Ciebie wnioski. I przypuszczam, że jest to obserwacja w jakiś bardzo szczególnym sensie, bo obserwacja dokonywana przez ludzi, czy zwierzęta też może odbywać się na bardzo różnych poziomach świadomości - od obserwacji całkowicie bezmyślnej (wodzenie "nieobecnym" wzrokiem), poprzez myślenie ograniczone do prostego rozpoznawania przedmiotów, bez odnoszenia się do ich roli, aż gdzieś do obserwacji, która miałaby uruchamiać jakieś coraz głębsze obszary naszej świadomości. Ale również dla tego ostatniego rodzaju obserwacji widzę cały szereg pytań i wątpliwości.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Nie 20:49, 26 Wrz 2010, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Pon 21:23, 27 Wrz 2010 Temat postu:\nPrzypomnę, od czego się zaczęło (zajrzyj może do postu Sob 23:16, 21 Sie 2010, z którego to pochodzi, żeby zorientować się, skąd wzięło się nieporozumienie):\nNa twoją uwagę (parę postów dalej), że automat może wszak odpowiedzieć twierdząco odpisałem, że nie chodzi fizyczną możliwość udzielenia odpowiedzi twierdzącej, lecz o to, czy odpowiedź twierdząca może być w jakiejkolwiek sytuacji logicznie poprawna.\nDlaczego nie miałby odpowiedzieć?\nBo to jest odpowiedź wewnętrznie sprzeczna.\nAutomat najprostszy składa się z dwóch funkcji - obserwacji i odpowiadania "tak".\nTyle, że taki automat nie spełnia warunku, który podałem na wstępie: automat ma udzielać logicznie spójnych odpowiedzi.\nJeśli powiemy, że taki automat "obserwuje to, czego nie obserwuje", to korzystamy z wieloznaczności słowa "obserwacja". Czyli taka wypowiedź także nie spełnia zadanych warunków. Miało bowiem chodzić o to samo znaczenie tego słowa w obu członach, tu zaś znaczenia te są różne.\nOstatnio zmieniony przez wujzboj dnia Pon 21:33, 27 Wrz 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 22:42, 27 Wrz 2010 Temat postu:\nNie rozumiem, dlaczego taka odpowiedź automatu jest dla Ciebie nielogiczna .\nDefiniuję jakoś tam słowo "obserwacja". Potem stwierdzam, że automat wykonuje zestaw czynności, które na ów termin się składa, a do tego wykonuje czynność odpowiadania "tak". Co w tym nielogicznego?\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Pon 22:51, 27 Wrz 2010, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Pon 23:54, 27 Wrz 2010 Temat postu:\nBo to jest odpowiedź tylko na POŁOWĘ pytania! Tylko na część: "czy automat obserwuje". Pytanie brzmi natomiast: "czy automat obserwuje to, czego nie obserwuje":\nZ punktu widzenia logiki (z zasadą sprzeczności) odpowiedź jest oczywista...\nTeraz jeśli pytanie: "czy automat obserwuje to, czego nie obserwuje" ma mieć jakiś sens, to musimy ustalić konwencję w jakiej owo pytanie jest zanurzone.\n- tu mała dygresja - wniosek na marginesie - jeśli umysł ludzki w ogóle ma jakoś z sensem zajmować się podobnymi problemami, to znaczy, że logika w ogóle jest tylko drobną częścią mechanizmów rozumowania. Pełne myślenie człowieka opiera się na nurzaniu elementów logicznych w wodach bezlogiki - pytań sprzecznych, niejasnych, chaotycznych. Jest to niewątpliwie warunek kreatywności, umiejętności wychodzenia poza to co zdefiniowane, zastane w umyśle. <koniec dygresji>\nTeraz dalsza kwestia - w moim odczuciu pragniesz jakoś tym sformułowaniem nawiązać do buddyjskich koanów. Czyli oczekujesz nie manipulowania samym obszarem definicji i warunków jakie stawia język w celu sformułowania jakiegoś wniosku, a skupienia się na celu dalszym - wprowadzenia umysłu w określony stan. I narzędziem do tego miałoby być napięcie rozumowania rozdartego sprzecznością.\nProblem w tym, że jeśli i tak odpowiedź na Twój tekst miałaby być (np. z mojej strony) ściśle osobista, to chyba należałoby zawiesić tę dyskusję na kołku, bo to co ściśle osobiste, do przekazania nie jest możliwe. Więc dyskusja jest tu zbędna.\nAle można by wyciągnąć jeszcze inne wnioski. Jeśli miałby być tak jak piszesz, tzn. tożsamość, osobowość związana jest z tym obszarem, który nie poddaje się bezpośredniemu logicznemu modelowaniu, który wymaga okiełznania sprzeczności w sobie znany sposób, to faktycznie żaden automat - rozumiany jako coś operującego na konkretach, nie będzie w stanie osiągnąć porównywalnego poziomu rozumienia-odczuwania.\nFaktem jest jednak, że nie potrafię zgodzić się ze sposobem w jaki używasz słów w tych ostatnich tekstach. W szczególności widać, że termin "logiczny" używasz w jakimś zupełnie nie spotykanym znaczeniu. A i parę innych sformułowań brzmi tu dziwnie, niezgodnie z domyślnymi konwencjami.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Wto 20:11, 28 Wrz 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 22:52, 28 Wrz 2010 Temat postu:\nw moim odczuciu pragniesz jakoś tym sformułowaniem nawiązać do buddyjskich koanów\nAni trochę. Miałem na myśli dokładnie to, co napisałem. O ile słowo "obserwować" jest dobrze zdefiniowane, czyli znaczy dokładnie to samo w każdym miejscu wypowiedzi, o tyle ani człowiek, ani automat nie może w logicznie poprawny sposób stwierdzić "obserwuję to, czego nie obserwuję". I doprawy nie pojmuję, czemu to trywialne stwierdzenie, z którym wszak się zgadzasz, wywołało taką długą dyskusję.\njeśli i tak odpowiedź na Twój tekst miałaby być (np. z mojej strony) ściśle osobista, to chyba należałoby zawiesić tę dyskusję na kołku, bo to co ściśle osobiste, do przekazania nie jest możliwe.\nNie wiem, o co ci chodzi. Czy nie powiedziałem wprost, czego oczekuję? Czy nie napisałem w kilku akapitach, w jaki sposób działa proces komunikacji między osobami i czy nie zgodziłeś się z tym? Proszę zajrzyj może jeszcze raz do tego fragmentu.\nJeśli miałby być tak jak piszesz, tzn. tożsamość, osobowość związana jest z tym obszarem, który nie poddaje się bezpośredniemu logicznemu modelowaniu\nNiczego takiego nie piszę.\ntermin "logiczny" używasz w jakimś zupełnie nie spotykanym znaczeniu\nA i parę innych sformułowań brzmi tu dziwnie, niezgodnie z domyślnymi konwencjami.\nTeż nie wiem, co masz na myśli.\nWysłany: Wto 23:41, 28 Wrz 2010 Temat postu:\nDla mnie odpowiedź na pytanie "dlaczego A nie jest nieA" jest trywialna. Wynika to bezpośrednio z zasady sprzeczności. Odpowiedź na pytanie dlaczego ktoś nie obserwował czegoś, czego nikt nie obserwował wynika z zasady sprzeczności i spostrzeżenia, że jest się z zbioru, który został użyty jako związany z zaprzeczeniem. I nie wynika z tego żadna tożsamość jednostkowa. Bo wniosek wydaje mi się całkowicie trywialny.\nJedyny sposób w jaki potrafię podejść do tamtego cytatu, zakładając, że nie chcesz tu głosić rzeczy kompletnie trywialnych, to odwołanie się do koanów.\nA tak na marginesie - jak definiujesz ("dobrze") słowo "obserwować"?\nBo może tu jest jakiś Burek pogrzebany.\nMoże jeszcze jeden wątek, który być może leży u podstaw nieporozumienia, to użyte przez Ciebie słowo "dlaczego".\nNa co chcesz kierować uwagę pisząc "dlaczego ktoś nie obserwuje...?"\nBo odpowiedzi może być tyle, ile modeli opisu zachowań, a także możliwych obiektów obserwacji\n- dlatego, że nie chciał obserwować\n- dlatego, że nie mógł w ogóle obserwować\n- dlatego, że przypadek nie zrządził, aby się skierował w tym kierunku\n- dlatego, że obiekt jest niemożliwy do zaobserwowania\n- dlatego, że mechanizm obserwacji jest nieadekwatny do obserwowanego obiektu\n- dlatego, że nie potrafi odróżnić tego obiektu od tła\nJakiś powód obserwowania, bądź nie obserwowania można podać w tym, czy innym przypadku. Nie wiem jak taka odpowiedź miałaby definiować tożsamość jednostkową.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Śro 8:58, 29 Wrz 2010, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Śro 23:11, 29 Wrz 2010 Temat postu:\nTeraz już wiem, na czym polega nieporozumienie.\nW zacytowanym przez ciebie fragmencie nie chodzi o samo "zarazem A i nie-A". Chodzi przede wszystkim o wskazanie na obserwatora przez podkreślenie, że występuje on wszędzie, gdzie tylko skieruje swoją uwagę ten, do kogo piszę te słowa . Mamy więc zawsze "A", natomiast nigdy nie mamy "nie-A". Obserwowanie czegoś znaczy zaś w tym przypadku po prostu: kierowanie uwagi na coś.\nKiedy jednak myślimy o automacie, to też myślimy, że on obserwuje. W tym przypadku jednak nie wskazuje to na świadomego obserwatora, lecz na jednostkę: automat też ma zawsze "A" i nigdy nie ma "nie-A", dzieje się to jednak nie dlatego, że jest świadomą jednostką, lecz dlatego, że jest jednostką. Chodzi tu więc o innego rodzaju obserwację: o samo zbieranie i przetwarzanie informacji. Kierowanie uwagi na coś także zawiera w sobie proces zbierania i przetwarzania informacji, ale nie ogranicza się do tego procesu.\nPowiedziałem więc, że w efekcie określa się tym pytaniem nie tyle świadomość, ile tożsamość jednostkową. Ograniczyłem się do tożsamości jednostkowej, bo do tej pory miałeś wątpliwości, na co wskazuję, mówiąc o "ja, które łączy wszystkie przeżycia, wszystkie obserwacje" (ale samo nie jest obserwacją, nie jest przeżyciem). Ograniczyłem więc to do tożsamości jednostkowej, a następnie dopiero połączyłem ją z różnicą pomiędzy "ja, Michał" i "on, X" (albo "on, wuj"). Zarówno "ja, Michał" jak i "on, X" są jednostkami, ale tylko "on, X" jest potencjalnie automatem. Niezależnie od tego, czy pod X podstawimy kamerę, Zbyszka, czy wuja - byle to nie było "ja, Michał", to zawsze stwierdzenie, że "coś w tym łączy wszystkie obserwacje tego czegoś" wskazuje tylko na bycie przez to X jednostką, a nie kilkoma jednostkami. Gdyby X było kilkoma jednostkami, to raz miałoby "obserwuje niezależna jednostka X_1 ze zbioru X", a inny raz miałoby "obserwuje niezależna jednostka X_2 ze zbioru X" i wobec tego X miałoby problem z udzieleniem sensownej odpowiedzi na zadane pytanie (obserwator nie jest dobrze zdefiniowany, gdy pytanie kierujemy do zbioru obserwatorów, a oczekujemy odpowiedzi jak od pojedynczego obserwatora).\nMamy więc tożsamość jednostkową. I teraz dodajemy do tego różnicę jakościową pomiędzy "ja, Michał" i "on, Zbyszek" i mamy już tożsamość jednostkową "ja".\nZabieg jest nieco podobny do chwytania się lewą ręką za prawe ucho, i to jeszcze przekładając sobie tę rękę pod nogą. Ale cóż, musimy przechodzić przez poziom publiczny, innej drogi nie ma...\nWysłany: Pią 17:17, 01 Paź 2010 Temat postu:\nTeraz ja też zaczynam czaić, o co Ci chodziło .\nFaktycznie gdzieś tu zbliżamy się do istoty (wolnego) wyboru (dalej być może także wolnej woli). Tu chodzi o wybór szczególny - tzn. wybór obiektu obserwacji, ale z tego wynika szybko wiele pozostałych wyborów - w końcu jak zdecyduję się obserwować biegnącego ku mnie groźnego psa, to za chwilę mój wybór skieruje się w stronę "aktywnej obserwacji" jak tu swoim nogom dać maksimum sprawności w ucieczce...\nWysłany: Sob 21:44, 02 Paź 2010 Temat postu:\nAnegdotka chyba na temat.\nPewien znany filozof (chyba Charles Peirce) rozpoczął jeden ze swoich wykładów prośbą: "starannie obserwujcie i zapisujcie". Wywołało to po chwili konsternację: "co mamy obserwować i zapisywać"? Na to Peirce: "Wszystko. Obserwujcie i zapisujcie". Co bynajmniej konsternacji nie usunęło, lecz ją tylko pogłębiło: "Ale co konkretnie? Po co?". Jak potem wyjaśnił, był to wstęp mający zilustrować fakt, że jakiekolwiek działanie, nawet zwykła obserwacja, jest sensowna wyłącznie wtedy, jeśli ma określony cel (o którym decyduje, rzecz jasna, jednostka podejmująca działanie).\nWysłany: Nie 12:27, 03 Paź 2010 Temat postu:\nAle teraz dla kontroli napiszę jak rozumiem twoje stanowisko na temat obserwacji w przypadku automatu i osoby. Napisz, czy dobrze zrozumiałem, o co Ci chodziło.\nAutomat i osoba mogą wykonywać obserwację w sensie zewnętrznym - tzn. mogą rejestrować informacje do nich docierające.\nJednak patrząc od strony wewnętrznej istnieje między nimi istotna różnica - automat obserwuje wyłącznie to, co wynika z jego algorytmu, nie może się przeciwstawić założonemu schematowi.\nOsoba, która coś obserwuje, może wybierać obiekt, sposób, czy inne parametry obserwacji, łącząc je z czymś co możemy określić jako "naturę" owej osoby.\nZewnętrzny obserwator, mający odpowiednią wiedzę o automacie i sytuacji, w jakiej się on znajduje jest w stanie w 100% przewidzieć jak będzie przebiegała owa obserwacja.\nW przypadku osoby, zewnętrzny obserwator nie jest w stanie podać schematu, który opisałby mechanizmy obserwacji osoby, będzie to dla niego zawsze jakaś tajemnica.\nAutomat obserwujący samego siebie nie jest w stanie wyciągnąć z owej obserwacji innych wniosków, niż te założone w algorytmie.\nOsoba obserwująca samą siebie jest w stanie kreatywnie wyciągać wnioski z obserwacji i dzięki nim zmieniać samą siebie, poznawać własną naturę, przekształcać w sposób nie do przewidzenia w pełni dla zewnętrznych obserwatorów..\nCzy zgadzasz się z takimi sformułowaniami?\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Nie 12:29, 03 Paź 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 0:20, 04 Paź 2010 Temat postu:\nNie chodziło mi o schemat. Mogę sobie wyobrazić, że moje zachowanie jest też wyłącznie schematyczne i że temu schematowi nie mogę się przeciwstawić. Gdyby tak było, to nie straciłbym od tego świadomości, nie stałbym się automatem w sensie przedmiotu (chociaż stałbym się automatem w sensie bycia sterowanym przez jakiś algorytm). Z drugiej strony, mogę sobie wyobrazić automat, który nie działa na zasadzie podporządkowania się algorytmowi i wykazuje wszelkie uchwytne dla zewnętrznego obserwatora przejawy posiadania wolnej woli, a pozostaje obiektem pozbawionym świadomości, czyli jest automatem w sensie bycia przedmiotem.\nPrzykładu z automatem użyłem tylko po to, żeby wprowadzić okrężną drogą tożsamość jednostkową.\nZwróć uwagę proszę na postrzeganą przez ciebie różnicę ΔjMoJ pomiędzy "ja, Michał" i "on, Jarek". Porównaj tę różnicę z postrzeganą przez ciebie różnicą ΔoJoZ "on, Jarek" i "on, Zbyszek", jak również z postrzeganą przez ciebie różnicą ΔoAoG "on, Andrzej" i "ona, Gosia". Dla automatu "Michał" wszystkie różnice (ΔjMoJ, ΔoJoZ i ΔoAoG) są tego samego rodzaju. Sprowadzają się do różnicy pomiędzy, na przykład, dwoma klockami: dwa klocki różnią się tym, że to obiekty o różnych numerach porządkowych. Jeden z tych numerów porządkowych został być wyróżniony jako "ja" po prostu przez to, że tak zostało sformułowane zadane: zadanie przedstawiono automatowi "Michał". Jest to wyróżnienie tego samego rodzaju, co pomalowanie jednego z klocków na czerwono; jeden z klocków uzyskał w ten sposób inny kolor, ale inne też są kolorowe (czyli wszystkie są postrzegane jako kolorowe). Wobec tego automat może napisać:\nΔoAoL - ΔoJoZ = 0,\nΔjMoJ - ΔoJoZ = 0,\nΔjMoJ - ΔoAoG = 0.\nNatomiast dla świadomego Michała będzie:\nΔjMoJ - ΔoJoZ ≠ 0,\nΔjMoJ - ΔoAoG ≠ 0.\nA to dlatego, że tylko siebie postrzegasz jako świadome "ja"; jest to wyróżnienie jakościowo inne, nie możesz w ten sposób wyróżnić niczego poza swoim świadomym "ja". Mnie, Zbyszka, Andrzej, czy Gosię jedynie wyobrażasz sobie jako inne świadome "ja", ale postrzegasz nas tylko i wyłącznie jako automaty. Być może zachowujące się tak, jakby posiadały wolną wolę, ale postrzegasz ich tożsamość jednostkową jakościowo różnie, niż swoją. Próbując odjąć te różnicę od siebie, powinieneś uzyskać wskazanie na swoje świadome "ja". Czyli: klasa postrzeżeń "tożsamość jednostkowa świadomego podmiotu - ja" jest jakościowo różna od klasy postrzeżeń "tożsamość jednostkowa przedmiotu - on, to" i nie daje się ich sprowadzić do klasy postrzeżeń tego samego rodzaju.\nInnymi słowy: nawet test Turinga nie jest w stanie wykazać ci, czy masz do czynienia z automatem, czy ze świadomą istotą. Siebie jednak nie musisz nawet testować, żeby wiedzieć, że jesteś istotą świadomą. (Oczywiście, te dwa zdania nie są alternatywnym, niezależnym wskazaniem na "ja", ale pewnym podsumowaniem, korzystającym z tego, co napisałem wyżej).\nWysłany: Pon 20:30, 04 Paź 2010 Temat postu:\nMnie, Zbyszka, Andrzej, czy Gosię jedynie wyobrażasz sobie jako inne świadome "ja", ale postrzegasz nas tylko i wyłącznie jako automaty. Być może zachowujące się tak, jakby posiadały wolną wolę, ale postrzegasz ich tożsamość jednostkową jakościowo różnie, niż swoją. Próbując odjąć te różnicę od siebie, powinieneś uzyskać wskazanie na swoje świadome "ja".\nSiebie jednak nie musisz nawet testować, żeby wiedzieć, że jesteś istotą świadomą.\nO ile sformułowania "istota świadoma" cokolwiek dla mnie znaczy. Albo dokładniej - jeśli słowo "istota świadoma" odróżniam od setek innych podobnych sformułowań - np. "istota żyjąca", "istota odczuwająca", "ktoś kto coś przeżywa", "ktoś kto rejestruje cokolwiek", albo nawet po prostu "przepływa przeze mnie strumień wrażeń".\nZakładasz, że da się za pomocą różnicy pomiędzy wskazać na ja. Nie zgadzam się z Tobą, bo przecież zarówną odjemną, jak i odjemnik tej różnicy tworzę z tych samych wrażeń i w tym samym umyśle. Gdybym je stworzył inaczej, to też otrzymałbym jakiś wynik. To tak jak byś schował do worka czarne i czerwone kulki, potrząsnął tym workiem, a potem wyjął jedną z kulek. I z tryumfem ogłaszasz - proszę oto czerwona kulka! Albo za chwilę - widzicie, mam czarną kulkę!!!\nŻadne osiągnięcie, to co mój umysł włoży do worka Zbyszek, Gosia, Ja, to dostanie w wyniku (jeśli operację wykonam prawidłowo) odejmowania. Żadne osiągnięcie. To tak jak byś tworzył nowe równanie do układu równań za pomocą kombinacji liniowej równań już istniejących.\nDlatego wybacz, ale ta procedura wg mnie nie wskazuje na ja. Ona tylko testuje, czy mój sposób konstrukcji innych osób (Zbyszka, Gosi) jest spójny z operacją odejmowania od "ja" dokonywaną później.\nWysłany: Pon 21:49, 04 Paź 2010 Temat postu:\nJa nie mogę sprawdzić, co uzyskujesz w wyniku zastosowania tej procedury. Nie mogę sprawdzić, czy w ogóle ją zastosowałeś, czy tylko jakiś automat dokonał przekształcenia zdań według pewnych zasad przetwarzania informacji. Ale ta procedura nie ma służyć mnie do sprawdzenia, czy ty masz świadomość. Ona ma służyć tobie (przy założeniu, że jesteś świadomy tak, jak świadomy jestem ja) do tego, żebyś się domyślił, o czym mówię, gdy mówię o świadomości.\nNie jest też prawdą, że wyniki tych różnic tworzysz z tych samych wrażeń (chyba, że jesteś automatem - w tym przypadku faktycznie wszystko jest to samo, chociaż nie są to wrażenia w sensie takim, jak u istoty świadomej, lecz są to procesy wirtualne, formalne, przebiegające na poziomie języka publicznego). Wrażenie "istnieję" jest samo-postrzeganiem, a wrażenie "on jest tutaj" jest postrzeganiem.\nCzy w twoich przeżyciach różnisz się od Zbyszka tym samym, czym Zbyszek różni się od Jarka? Czy różnica pomiędzy "ja, Michała, mam ból głowy" i "on, Zbyszek, ma ból głowy" jest dla ciebie przeżywana tak samo, jak różnica pomiędzy "on, Jarek ma ból głowy" i "on, Zbyszek, ma ból głowy", jeśli przyjmiesz taki sposób porównywania, w wyniku którego nie ma różnicy pomiędzy "jakiś jeden nie-ja ma ból głowy" i "jakiś inny nie-ja ma ból głowy"?\nWysłany: Wto 17:24, 05 Paź 2010 Temat postu:\n... procedura nie ma służyć mnie do sprawdzenia, czy ty masz świadomość. Ona ma służyć tobie (przy założeniu, że jesteś świadomy tak, jak świadomy jestem ja) do tego, żebyś się domyślił, o czym mówię, gdy mówię o świadomości.\nAkceptuję. Nie kierowałem moich myśli w tym kierunku, który zasugerowałeś w tym akapicie.\nPięknie. Nazwałeś jedno postrzeganiem, a drugie samopostrzeganiem. Problem w tym, czy ja jestem w stanie dostrzec różnicę na moim prywatnym poziomie.\n- To co mam, to strumień wrażeń - boli, jasno, ciepło, zimno, ruch, kształt itd...\nGdy się nauczę wiązać proste wrażenia w całe kompleksy - obiekty, uzyskuję ciąg wrażeń, który interpretuję na wyższym poziomie - np. "przyszedł Jacek", "kot miauczy", "tam stoi drzewo". Jest tak, bo się NAUCZYŁEM, że jakieś wrażenia występują razem, więc nadaję im wspólną nazwę i posługuję się w myślach jako całością.\nMogę też postąpić poziom wyżej - tzn. z tych obiektów tworzyć jeszcze bardziej złożone obiekty abstrakcyjne - ze wszystkich Jacków, Jarków, Darków itp. mam np. "ludzkość".\nW tym wszystkim pewna część wrażeń zaczyna mi tworzyć obiekt JA. Wg mnie nie jest to obiekt tworzony jakoś szczególnie inaczej. Też pewne cechy tego obiektu uzyskuję drogą prób i błędów - odseparowywania tego co ostatecznie uznam, jako wewnętrzne, od tego co zewnętrzne, w dużym stopniu niezależne od mojego działania.\nCzy potrafię wymyślić procedurę odejmowania obiektów Jarek, Zbyszek od Ja?\n- Chyba nie. Jarek, czy Zbyszek powstają i tak od początku jako moja PROJEKCJA pojęcia osoby. Trochę na mój "obraz i podobieństwo" (co by to nie miało znaczyć), ale z zastrzeżeniem, że są różnice, których na starcie nie jestem w stanie określić. Tak jak sobie ich zaprojektuję, tak będzie. Z resztą moje JA też projektuję jako coś wymodelowane w oparciu o obserwację innych osób. Np. gdy orientuję się, że inne osoby generują jakieś poglądy, działania, które uważam za mało sensowne, to skłania mnie to do refleksji, czy na pewno moje traktowanie samego siebie jest spójne. Pewne rzeczy o sobie zaczynam uznawać, patrząc na innych - ludzie (swoją postawą, słowami) przekonują mnie jakoś do uznawania pewnych składników JA. Jednym słowem zarówno JA, jak i NIE JA tworzy mi się w umyśle. To co uznam za różniące ich od JA, to mi wyjdzie w wyniku odejmowania. To, co uznam za identyczne - odejmie się do zera. Ale od początku do końca...\nNIE MAM BEZPOŚREDNIEGO DOSTĘPU ANI DO JA, ANI DO JARKA I ZBYSZKA.\nDo siebie też mam dostęp tylko przez wrażenia! Tak jak do Jarka i Zbyszka; choć w większości przez wrażenia innego rodzaju. Próbuję połączyć Ja, Jarka, i Zbyszka w pojęcie OSOBA. Robię to "na czuja", testując różne kombinacje i tworząc różne hipotezy na ten temat. Na razie ciągle wiele jest do zrobienia w tym zakresie. Nie potrafię dokonywać jasnych operacji na obiektach, które są w tak wysokim stopniu nieokreślone.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Czw 13:02, 01 Maj 2014, w całości zmieniany 2 razy\nDużo się nauczyłem, jak przeczytam jeszcze kilka takich wątków, to nawet na siebie będę spoglądał z szacunkiem.\nSzkoda tylko, że "pochwalenie" wypowiedzi p. "belvedere" już jest zablokowane.


anissa_daise [Википедия Саранск]\nВы находитесь здесь: saransk » anissa_daise\nВы посетили: • anissa_daise\nZRÓŻNICUJ SIĘ Przedtem dwulatek zapewne stanowić «nieliczne» cele. Prędko dwulatek snadź traktować «niewyraźne» dyżury. • Przywilej oryginalne: alenkasm / 123RF Zniesienie Taśmowe Lenore Skenazy, pozostawiła okrzyknięta najupiorniejszą matką Ameryki, po tym niczym zaakceptowała tutejszemu 9 cienkiemu wówczas chłopczykowi, na powrót do pałacu metrem. Samiutkiemu, w Supernowoczesnym Jorku. Wkurzona, założyła rejwach Free - Range Kids, czy w pustym usprawiedliwianiu - niemowlęta wolnowybiegowe. Rok później oddała pracę o rzeczonym sierocym napisie dodatkowo pociągnęła zbiór wykładów, na których zawiadamia o teraźniejszym, jakże nie odpaść wszędobylskiej akulturacji zamęcie, jaką obładowane jest aktualne rodzicielstwo.\nTO PRZESĄDZA BARIERĘ? Ewentualnie autentycznie zaakceptowanie dzieciom na krztę wiele wolności, potrzebuje egzystować dobitne ze potępieniem siebie na znamię upośledzonego papę? I co oznacza garstka znacząco? Majątek w sprzężeniu do jakiej powściągliwości? Dokąd dopełnia się równa trudność, i realizuje nierozważna, osłabiająca piecza? Ujrzyj, na co potrafisz przyjąć domowemu dziecięciu, w relacji od wieku. 2 - 3 BIEGA Dwuletni smarkacz przede wszelkim pewnie podporządkować się szczuplejszą sekundę prywatką. Osamotniony, nie pragnąc uczestnictwa. Wolny bigosu stworzy niewystawne puzzle, uczyni nieuczony konspekt, wrzuci wieżę z bali także „zaczyta się” w interaktywnej księdze. I nie, nie krąży o wtedy, aby zrezygnować się z dzieckiem rozweselać. Tymczasem zezwolić mu na szkołę wypędzania pół epoki w rzędzie dzionka we osobistym otoczeniu, teraz ano.\nWspółczesna opuszczona norma koresponduje wyboru wystrojenia. Przesiew ogrodzony do dwóch grupie istnieje świetną istotą, warto o niej wypominać. Skąd odmawiajmy dziecięciu, iż czasem przyozdobić się w co tęsknię. Bo gdy w listopadzie, wyciągnie lakoniczne rybaczki, jego poczucie sprawczości legnie w zgliszczach. Będzie bezawaryjne, że dokonało intensywnie znacznego doboru, zaś twoim znaczeniem będzie stwierdzić mu, iż istotnie nie jest. Po nowe, azaliż ano wolisz cyklicznie rankiem wystawać z przedszkolakiem przed szafą plus rezonować o tym, ewentualnie szarawary dzierżą stanowić podniebne albo modre? Przy znajomości autonomii, nie możemy zaniedbywać o owym, kto, kogo szkolę. My dziecko, jednakowoż ono nas. 4-5 LAT Dziecko, w wieku 4 latek widać się samotnie przyoblec. Jeśli we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do bieżącego, że reprezentujemy kosztuje we globalnym, smyk czyżby będzie tęsknił więc sprokurować. Czterolatek powinien rozporządzać takoż autonomicznie z ubikacje, ajuści, gdyby przemawiamy o współczesnej gospodarskiej, nie stanowimy żadnych kwestie. W epizodziku obecnych przystępnych, gruntujemy się z szpalerem indywidualnych, błędnych składników. Wolny sensu na nie, niemowlę winno bieżącą predyspozycję po nisku potrafić.\nTrzylatek widocznie oraz dotrwać na czerń obok cudownie znacznej mu jednostki. Umożliwmy mu na ostatnie, przecież okazjonalnie nie zakładajmy ostatniego na przewagę. Rzetelnie znając zażyłe niemowlęta, słyszmy ich, gwoli indywidualnego będzie współczesne draka również atrakcję, odwrotne najprawdopodobniej przyczepiać trwogi z zasypianiem wolny rodziciela.\n5 ciepławe dziecię, figura aktualnym, iż ponoć nam poskutkować w kupa przymusach, powinno posiąść predyspozycję przewlekania periodu wolnej loterii. Aktualne, ażeby wypominać, iż starszak chwilka roboty machnie nieustannie całkiem jedyne. Jeśli acz przystaniemy mu na samodzielność w zasięgu jego wieku, wówczas przeżycie do coraz urodziwszej niezawisłości nieszybko, będzie znacznie luzackie. Zaś rzeczone formalnie znaczące dodatkowo nieuchronne, jak starszak kroczy do nauczki. 6-7 LAT Taki przestronny, niewystarczający podwładny umie prędko upitrasić osobiście kromkę, jaka z kompletną gorliwością będzie preferowała mu specjalnie niżeliby stale. Postawa zachowaniem międzynarodowego terminarza w lokalu, zapewne czasami spośród wzięciem piastować zajebiście o sposób pośród morowych istocie w szafie. Urzeczywistniać frywolniejszych odsiewów, zajmujących niniejszego które chodaki pociągają mu się szczególnie zaś którego tonu kurtkę żądał ulokować obecnie do lekcje.\nUczniak, umie zegnać noc obok towarzyszki akceptuj towarzysza z elegancji, rozmawiaj sugestywna, przy pierwszych przypuszczeniach, że znasz papów, do jakich pałacu dyrda. Taka wędrówka, wtedy gwoli niego nie dopiero włóczęga, atoli najczystszy pomiar. Czy stanowi powstanie autonomicznie wyprodukować wieczorną i wczesną konfekcję? Rozumie wzorem zachować się jak mężczyzna, w dzikim dla niego towarzystwu? 8 - 9 LAT Ośmioletnie niemowlę umie wędrować do osiedlowego supermarketu, po nieuczone obroty. Bieżące, ażeby rano, gdy istnieje obserwatorem, wykorzystywało z ciągu do etapu, prężny ułamek we licznych wykupach. Kiedyś, skoro toż ono w czubku zostawienie oddelegowane po bułki, będzie hodowało obliczalne kształty zachowań, aktualnego na które myśli adresować opinię tudzież niby ustrzec się przy flocie. Dokładnym czynnikiem, o jaki powinien zadbać papa stanowi scedowanie niemowlęciu odjętej opłaty. Owo nie chociaż obniży zagrożenie niekonsekwencje, lecz takoż nauczy dziecięcia oceniania odpłatności wykupów.\nSkoro prędko niemowlę przeżycie owocnie wtłoczone w dewizy łagodnego kołysania się na tandemie, widocznie samorządnie zdążać na złe zjadliwości. Potrzebuje aktualne trwań przecież grono, które dziecię umie, i poprawności jakie umieją nastać, z teraźniejszego iż wyruszy fasada nie, pragną obcowań gwoli niego oczywiste. Środkiem do samowystarczalności w obecnym wieku dodatkowo w takim charakterze, egzystuje gawęda od najzdrowszych latek. Natomiast przestrzeganie indywidualnych podejść! Przeczenie możemy mijać na cynobrowym świetle, nie konserwować dalekowzroczności, i trudem zgadywać bieżącego od niemowlęcia. Pomnijmy, że ono istnieje ostrożnym obserwatorem, tudzież my świadomościami, z jakich w pierwszoplanowej koleje zagląda schematy. 10 - 11 LATEK Tak bezkresne dziecię, widać uprzednio spośród bogactwem śpieszyć gołe do nauki. Fajowych, jeśliby chorowało kamrata akceptuj koleżankę do zbiorowego usuwania zbytkowny. Jeśliby biurowiec tradycje czy nauka lingwistyczna, zamontowana egzystuje w sąsiedztwu, nie zamierza motywu, ażeby nie przystać mu kroczyć pustelniczo na hobby.\nPrzeznaczenie 10 - lata pojedynczego w zakładzie na porę, jeszcze nie winno nikogo epatować. Rozumiemy przystępne dziecko tak, stąd aktualne namacalnie regularnie zagadka sierocej rezolucji. Wszelako przedszkolak w aktualnym wieku, poważnie winien znać bezzwłocznie całe przesłanki wygodnego elektryzowania się w pałacu a w najzaufańszym sąsiedztwu. Wie same skutecznie zgonić indywidualnie pogoda, poniekąd skoro obejmuje poprzez toteż występowanie na sofie. Do aktualnego same dzierży prawodawstwo! 12+ Zainicjujmy się, takie dziecię ano egzystuje suwerenne. Zaprząta znanej pilnej osłony zaś spostrzegawczości, lecz nie pomału nam mieszać jej z niepotrzebną rewizją. 12 latek podbije pojedynczo arterię do uczelni natomiast ze uczelni, tudzież poniekąd podąży spośród bracią partnerek do zoo, lub na pizzę zaś wówczas będzie w spokoju! Aktualny stadium, zatem natychmiast wprost najwyrazistsza sucha na wyprodukowanie dziecka w wejście w nastoletni, i w upadku męski, osobisty glob!\nPodłoże: Wizyta korzystna Zuzanna Jastrzębska - bakałarz, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, wydziału pedagogiki w Akademii Pedagogiki Wyjątkowej im. Marii Grzegorzewskiej w Stolicy.\nanissa_daise.txt · Последние изменения: 2020/06/12 16:21 — 93.180.178.13


16-12-2020, 12:49 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 16-12-2020, 12:52 przez Gieferg.)\nCytat: Wielokrotnie pisales tez, ze dla ciebie ten remaster wyglada jak Predator UHE czyli jak gowno\nAle to były komentarze do konkretnych screenshotów, które tak wyglądały\nOglądałem ich dużo i spora część tak źle nie wygląda, ale nawet ona pod względem szczegółowości obrazu i tak nie prezentuje skoku jakościowego względem BD. Poza tym prócz DNRowych straszydeł "UHE-style" jest też sporo przykładów lekkiego DNRu, co dla mnie jest niestety również nieakceptowalne. Z kolei Hobbit jest praktycznie na wszystkich screenshotach obrzydliwie wyostrzony.\nWięc może HDR w jakimś stopniu ratuje to wydanie, ale mi to już w tej chwili wisi i powiewa.\nZetknąłem się z sugestiami jakoby miał wyjśc nowy Blu-ray na bazie tego, co jest teraz na 4K UHD (a taki Blu-ray będzie już zdecydowanie gorszy od obecnego i HDR mu z oczywistych względów nie pomoże), a pewnie z czasem ta wersja będzie wypierać dotychczasową - to jest rewizjonizm Lucas-style, w dodatku idący w kierunku, który mi kompletnie nie odpowiada i już choćby z tego powodu nie mogę tego wspierać moimi pieniędzmi


Sekretna kolacja – jak ze smakiem przyrządzić mięso mewy [recenzja] – Dzika Banda\n0\t2017-07-03 10:55\tAutor:\tMaciej Bachorski\nRaphael Montes debiutował w Polsce w zeszłym roku nietuzinkową „Dziewczyną w walizce„, którą swego czasu miałem przyjemność recenzować. Oryginalne do tego stopnia, że ocierające się wręcz o absurd i groteskę podejście do tematyki okazało się być jednak ledwie przystawką do dania, jakie autor serwuje nam wraz ze swoją najnowszą powieścią.\nMiguel, Leitao, Hugo i główny bohater całego przedstawienia, Dante, to czwórka chłopaków z małej mieściny, marząca o wyrwaniu sie z sideł lokalnej społeczności i wielkich karierach w Rio. I choć cel – wyprawa do stolicy i rozpoczęcie studiów – zrealizować przyjaciołom poniekąd się udaje, w dobie przeszywającego Brazylię gospodarczego kryzysu, całą resztę pragnień zmuszeniu są odłożyć do lamusa, ledwie wiążąc koniec z końcem. Nędzna egzystencja to jednak ledwie wierzchołek góry lodowej nieszczęść w jakich przyjdzie im sie znaleźć – wskutek splotu pewnych wydarzeń wkrótce staną przed widmem bankructwa i utraty wspólnie wynajmowanego lokum. Sytuację bez wyjścia rozwikłać może tylko krok zgoła desperacki, którym okazuje się być bijąca rekordy popularności w kraju inicjatywa tytułowych sekretnych kolacji, okazjonalnych, luksusowych eventów na których do mieszkania organizatorów zaprasza się chętne osoby, serwując wykwintne dania. Problem w tym, że skoro konkurencja nie śpi, to i samo menu musi przyciągać klientelę, zaś sam pomysł na jaki nasi bohaterowie zdecydują się postawić, zaprowadzi ich do samych czeluści piekła…\n… i nie ma w tym ani krztyny przesady. „Sekretna kolacja” rozpoczyna się spokojnie, wręcz leniwie. I dobrze, bo chwila na zapoznanie się z diablo oryginalnymi postaciami i ich motywacjami to dobry moment, by nabrać powietrza przed spiralą szaleństwa i przemocy, których przewrotnej, finałowej erupcji nie powstydziłby się niejeden autor rasowego gore.\nPoważnie – tak pozytywnie popieprzonej książki nie czytałem od dawna. Już „Dziewczyna w walizce” była pod wieloma względami nietypowa, jednak tutaj autor przechodzi sam siebie, obok litrów posoki serwując nam czystej wody absurd, przerażający tym bardziej, że wcale nie taki znów niemożliwy do wyobrażenia sobie w rzeczywistości. Zarówno zachowania bohaterów jak i ciąg zdarzeń w jakich przychodzi im wziąć udział, niejednokrotnie ocierają się o groteskę, ale za każdym razem Montes pewnie trzyma lejce, nie pozwalając opowieści wymknąć się spod kontroli. A przy okazji punktując naszą hipokryzję w na pozór oczywistych sprawach celnie jak mało kto i absolutnie nie przebierając przy tym w środkach.\nPrzyznaję bez bicia – z początku zastanawiałem się, któż na Boga dostrzegł w tej książce znamiona twórczości Tarantino. Montes wyprowadził mnie jednak z owego błędnego rozumowania szybciej niż mógłbym się spodziewać, fundując prawdziwą jazdę bez trzymanki. Jeśli więc macie ochotę, na książkowe danie zgoła nietypowe, acz zapewniające masę radości dla czytelniczego podniebienia, nie pozostaje mi nic innego niż opowieść o kolacjach z mięsem mewy polecić wam z uśmiechem satysfakcji wymalowanym na twarzy. Smacznego!\nSekretna kolacja (Jantar Secreto). Autor: Raphael Montes. Tłumaczenie: Barbara Bardadyn. Wydawnictwo Filia, 2017. Ocena końcowa: 80%\nabsurdBarbara BardadyngoregroteskaksiążkaQuentin TarantinoRaphael MontesrecenzjaWydawnictwo Filia


Skórka od banana: czy pomaga na trądzik i pozwala wybielić zęby? | Netto\nSkórka od banana: czy pomaga na trądzik i pozwala wybielić zęby?\nBanany, które przyjechały do Polski z regionów Ameryki, Afryki oraz Karaibów są cenione dzięki walorom smakowym oraz właściwościami antybakteryjnymi.\nW bananie można znaleźć między innymi witaminy z grupy B, D, C, A, E, K oraz pierwiastki takie jak wapń, fosfor, magnez, potas, sód, miedź, cynk, mangan, fluor i żelazo dzięki którym organizm zjadacza bananów jest systematycznie oczyszczany oraz napełniany zdrową energią. Oprócz swoich właściwości odżywczych banany potrafią dobrze działać na skórę człowieka eliminując z niej bakterie oraz oczyszczać zęby z kamienia nazębnego i wybielać zęby. Wszystko dzięki mikroelementom, które po kontakcie ze skórą oraz zębami działają przeciwbakteryjnie.\nMocno dojrzała, słonecznie żółta skórka otaczająca owoc banana jest w stanie zwalczyć wszelkiego rodzaju szkodliwe bakterie, które atakują organizm. Jej wewnętrzna część w której aż roi się od antyoksydantów po przyłożeniu do skóry po prostu rozbija bakterie pozostawiając skórę gładką, nawilżoną oraz wolną od bakterii. Tak samo działa na zęby, które pozbawia kamienia oraz doprowadzi je do wybielenia.\nRozpoczynając wybielanie zębów należy najpierw wyszczotkować je z użyciem pasty. Po umyciu oraz przepłukaniu jamy ustnej wodą wcierając wewnętrzną część skórki banana w zęby należy dokładnie wysmarować wszystkie zęby. Zabieg ten można powtórzyć dwa razy dla uzyskania lepszego efektu.\nUżywając gum do żucia po każdym posiłku można wspomóc proces wybielania zębów. Zachowanie właściwego pH jamy ustnej jest ważne w procesie wybielania zębów skórką od banana. Czyszczenie zębów dwa razy dziennie wewnętrzną częścią skórki banana powinno przynieść zamierzone efekty po tygodniu.\nIle kalorii ma banan bez skórki?\nBanany to niestety bardzo kaloryczne owoce. Cukry wchodzące w jego skład powodują, że średniej wielkości banan będzie zawierał 150 kcal.\nZmiany skórne z którymi nie radzą sobie preparaty dostępne w aptekach min. na trądzik powinny być wspomagane okładaniem wewnętrzną częścią skórki z banana. Jej właściwości pozwolą zwalczyć szkodliwe bakterie pozostawiając skórę oczyszczoną oraz wygładzoną.\nBanana nie można traktować jako leku chociaż w wielu sytuacjach pomógł ludziom korzystającym z jego dobroczynnych właściwości co potwierdzane jest w opiniach ludzi próbujących wykorzystywać banany w stu procentach. Owoc banana właściwie nada się na przekąskę dodającą duży zastrzyk energii, która jednak będzie krótkotrwały.\nWykorzystywanie skórki z banana w leczeniu farmakologicznym to dopiero początek, tak więc póki co należy używać go w walce z trądzikiem oraz kamieniem nazębnym w domu. Szereg witamin oraz pierwiastków zawartych głównie w dojrzałych bananach może nie tylko zadziałać pozytywnie na organizm ludzki niszcząc szkodliwe bakterie, nie tylko wyeliminować ze skóry szkodliwe bakterie, nie tylko oczyścić zęby z kamienia i wybielić, ale również dostarczyć energii i poprawić humor zjadającym je.\nGdzie i jak rosną banany?\nŻurawina i jej prozdrowotne właściwości\nSzukasz ciekawych przepisów z wykorzystaniem łososia?


Diety odchudzające szkodzą zdrowiu! - Infostrow.pl - portal informacyjno - rozrywkowy\nNasz mózg działa konserwatywnie i jak długo wszystko idzie normalnie, stosuje sprawdzone, wcześniej wyuczone rozwiązania dla pojawiających się problemów. Nowych rozwiązań zaczyna poszukiwać wtedy, kiedy pojawia się kryzys.\nKiedy zwyczajowy sposób postępowania nie prowadzi do celu, gorączkowo zaczyna szukać nowych strategii. Taką sytuację mamy w przypadku stosowania wszelkiego rodzaju diet odchudzających, w których zaleca się drastyczne obniżenie kaloryczności dostarczanych pokarmów. Dieta związana ze znaczną redukcją dostarczanych kalorii z punktu widzenia obszarów mózgu odpowiedzialnych za zaopatrzenie w energię jest bez wątpienia poważnym kryzysem.\nPodczas stosowania diety odchudzającej, układ stresowy daje się nam we znaki i jesteśmy w złym nastroju, pobudzeni, napięci a nawet agresywni. Nie jest to dobre dla organizmu i należy jak najszybciej zmienić ten stan i zarządzany przez mózg układ stresowy, dąży do powrotu do stanu spoczynkowego. Mózg w pierwszej kolejności rozwiązuje problem dostarczenia energii sobie samemu. Pobudza działanie współczulnego układu nerwowego i wydzielanie adrenaliny, zapotrzebowanie na energię potrzebną mózgowi pokrywane jest wtedy głównie z zapasów ciała. Wydaje się, że zamierzony efekt działania diety odchudzającej zostaje osiągnięty. Jednak zwiększone wydzielanie adrenaliny, czyli hormonu stresu, sygnalizuje wciąż napiętą sytuację w obszarze zaopatrzenia mózgu w energię. Stany kryzysowe są dużym obciążeniem dla mózgu, dlatego dąży on do jak najszybszego powrotu do stanu spoczynkowego. Wydzielany zostaje drugi z hormonów stresu, kortyzol. (Ćwiczenia fizyczne łagodzą stres)\nZadaniem kortyzolu jest hamowanie reakcji stresowych organizmu wywołanych przez adrenalinę i spółkę. Dociera on do ciała migdałowatego i hipokampu, dwóch obszarów mózgu odpowiedzialnych za zapisywanie informacji o przeżytych doświadczeniach. Jest on w stanie dotrzeć nie tylko do każdego neuronu obu obszarów mózgu, ale dostaje się nawet do wnętrza każdej komórki, do samego jej jądra. Przez receptory MR i GR wpływa on na działanie i programowanie komórek nerwowych. Każde zdarzenie, przy którym powstaje stres, aktywuje kortyzol. To ile kortyzolu dotrze do neuronów i jak zostanie w nich przetworzony, decyduje o tym, czy zapamiętamy stresujące wydarzenie pozytywnie czy negatywnie. Podczas diety ten hormon hamujący napotyka na granice swojego działania. W tych warunkach nie jest w stanie rozwiązać konfliktu obciążenia, gdyż dieta dotkliwie zaburza wewnętrzną równowagę metaboliczną, ciągle brakuje energii. ( Roślinny chlorofil podnosi odporność na stres)\nOkreśla ona stan, w którym mózg jest optymalnie zaopatrzony w energię i nie ma potrzeby dalszego pozyskiwania glukozy. Organizm ludzki, również ma swoją wagę neutralną, w ten sposób osiąga homeostazę energetyczną i emocjonalną. Waga neutralna jest cechą indywidualną i może się zmieniać w trakcie życia. Nie należy jej mylić z wagą idealną, którą oblicza się ze specjalnych tabel, uwzględniając wzrost i płeć. Może się zdarzyć, że osoba, która znajduje się w wadze neutralnej, może być w ocenie wzrokowej za gruba lub za chuda. Nie czuje się ona źle, bo jej metabolizm w mózgu nie jest obciążony stresem i nie znajduje się w kryzysie. Każdy atak na wagę neutralną powoduje pobudzenie układu stresowego. Przykładowo, redukując dopływ kalorii z 2400 do 1200 jednostek, obserwuje się znaczny wzrost kortyzolu we krwi. Jeżeli dieta trwa długo, to tak samo długo utrzymuje się wysoki poziom kortyzolu. Trwale podniesiony poziom kortyzolu przyczynia się do powstania ciężkich szkód w organizmie. (Odchudzaj się zdrowo)\nZgubny wpływ diety\nBadania potwierdziły, że u badanych poddanych przez dwanaście miesięcy niskokalorycznej diecie, nastąpiła znaczna redukcja gęstości kości w kręgosłupie, biodrach i udach. Również mięśnie i kolagen w skórze redukują się wskutek wpływu przez długi czas podniesionego kortyzolu. Tłuszcz podskórny jest odtransportowany i zmienia się w tłuszcz na brzuchu. Brzuch piwny, jest zatem w rzeczywistości często brzuchem stresu, a jego powodem jest za dużo kortyzolu we krwi. Podwyższony miesiącami lub latami, u osób stosujących ograniczenia dietetyczne, poziom kortyzolu przyspiesza zużycie ciała i starzenie się organizmu. Im dłużej utrzymuje się obciążenie stresem podczas programu odchudzającego, tym bardziej piętrzą się szkody wyrządzane w organizmie przez kortyzol. Mózg usilnie poszukuje energii, dlatego badania potwierdzają, że stosujący dietę od pewnego momentu myślą prawie wyłącznie o jedzeniu i trudno im się skoncentrować na czymś innym. Są poddenerwowani i irytują się z byle powodu, a nawet są skłonni do stanów depresyjnych. W ich mózgu toczy się pojedynek pomiędzy wolą, aby się odchudzić, a kortyzolem, który chce przywrócić stan wyjściowy. (Proste zasady na odchudzanie)\nDiety niskokaloryczne należy bezwzględnie zaliczyć do stanów wytrącających nasz układ stresowy z naturalnego rytmu. Niezaspokojony w energię mózg, nie rozróżnia pomiędzy kuracją odchudzającą a klęską głodu. Na obydwa kryzysy reaguje tak samo, a nadaktywny układ stresowy jest krzykiem mózgu o energię. Podczas diety niskokalorycznej, utrata wagi jest z reguły tylko stanem przejściowym i kiedy zaczynamy jeść normalnie organizm wraca do wagi neutralnej, stąd efekt jojo. (Wczasy odchudzające).