Bywam pisarzem raz na parę lat | Przegląd\nAutor: Helena Kowalik\t| Maj 14, 2001\nKiedy ma się pierwsze zdanie, ma się powieść. Ma się bowiem język, a w gruncie rzeczy opowiada się język, nie zdarzenia\n– Dlaczego we wszystkich pana książkach występuje narrator w pierwszej osobie?\n– Naturalną formą opowieści, najbardziej autentyczną, jest mówienie w pierwszej osobie. Człowiek opowiadający drugiemu człowiekowi. Cała proza świata jest tak opowiadana. Różnica polega jedynie na tym, że raz narrator bierze udział w opowiadanym świecie, a innym razem ukrywa się. Ale nawet w takim przypadku po sposobie, w jaki opowiada, po tym, co opowiada, da się go w jakimś zarysie zrekonstruować. To tylko teoretycy rozróżniają narratora w pierwszej, drugiej czy trzeciej osobie. Ale natura narracji nie zna takich rozróżnień. Wszystko, co jest opowiadane, jest opowiadaniem własnych wyobrażeń czy własnej pamięci.\n– Skądże. Pamięć nie jest reproduktorem zdarzeń, przeciwnie, jest wybiórcza, kreatywna, twórcza.\n– Czyli Piotr z “Widnokręgu”, wspominając dzieciństwo, nie przedstawia świata takim, jakim był naprawdę?\n– A skąd my wiemy, jaki świat jest naprawdę? Świat jest taki, jakim go opowiadamy. Kreowany w każdym słowie, w każdym zdaniu. W płaczu, śmiechu, westchnieniu, bo to też słowa. I nie tylko w literaturze, nawet w tak zwanych wiadomościach telewizyjnych, radiowych, prasowych. W każdym “dzień dobry” czy “do widzenia”. Świat dzieje się w słowie, człowiek żyje w słowie, słowo z nas czyni ludzi, jest naszą przestrzenią. Wie pani, słowo jest dla mnie wciąż największą tajemnicą. I tak naprawdę nie wiem, czym ono jest.\n– Gdy tuż po wydaniu “Widnokręgu” pytano pana, jak należy rozumieć tytuł powieści, usłyszeliśmy, że chodzi o kolistą przestrzeń pamięci, którą każdy dźwiga na swoim grzbiecie. I gdziekolwiek jesteśmy, to miejsce, jądro tożsamości, jest w nas.\n– Nie, to nie chodzi o pamięć, a w każdym razie nie o pamięć w pospolitym znaczeniu tego słowa. Raczej o to, z czego jest zbudowany wewnętrzny świat człowieka, zakreślony jego wewnętrznym widnokręgiem. A ten świat zbudowany jest z rzeczy wciąż dziejących się w człowieku, niezależnie, kiedy miały miejsce. Z tego, co najdotkliwsze w nim, co go wciąż boli, co wciąż rośnie, zmienia się, stygnie. Czas nie ma tu większego znaczenia. Trzeba by się wedrzeć głęboko w człowieka, aby zrozumieć, dlaczego opowiada tak, a nie inaczej, w takim, a nie innym porządku, w takich zdaniach, a nie innych. Słowem, jak upuszcza swojej prawdy. Bo każdy robi to inaczej.\n– Jeśli kreuje, przeinacza fakty, to też opowiada prawdę?\n– Kreuje, czy przeinacza fakty, to zupełnie co innego. To takie samo nieporozumienie jak z używanym powszechnie słowem mit, jako synonimem nieprawdy. Kreacja służy wydobywaniu prawdy, odbanalnianiu prawdy, odgrzebuje prawdę z pospolitości, przyzwyczajeń, konwencji, zakłamań.\n– Dla pana powieść to realizacja zasady – “Posłuchaj, co ci opowiem”.\n– Bo ten prosty związek opowiadającego ze słuchającym jest fundamentem epiki. Nie zawsze zresztą jestem tym opowiadającym. Lubię też słuchać. Kiedy coś mnie zaintryguje w czyjejś opowieści, zamieniam się cały w słuch. Słucham z taką samą intensywnością, jak kiedy piszę. Właśnie słuchając, pobieram najwspanialsze lekcje mowy ludzkiej. Chociaż może jestem trochę dziwnym słuchaczem, mniej mnie zwykle interesuje, co ludzie mówią, ale jak mówią.\n– To znaczy, czy używają wyrażeń gwarowych albo środowiskowych?\n– Ależ skąd. Język, proszę pani, to świat. W dodatku składa się z osobniczych światów każdego człowieka. Ponieważ każdy człowiek ma swój język. Każdy mówi innymi strukturami, innymi znaczeniami, innymi akcentami, emocjami itd. Inaczej buduje dramaturgię, posługuje się innym porządkiem narracji, inną hierarchią słów, zdań. Wszystko to naturalnie odbywa się bezwiednie, spontanicznie. Ale po tym, jak człowiek mówi, więcej się nieraz o nim dowiaduję, niż po tym, co mówi. To go bardziej ujawnia. Tego nie jest w stanie zataić.\n– A gdzie pan ma okazję posłuchać ludzi?\n– Gdziekolwiek. W czasach PRL-u na przykład lubiłem stać w kolejkach. Miałem do tego wyjątkową cierpliwość. Toteż byłem w domu zaopatrzeniowcem. A jak pani pamięta, kolejki były ludowymi salonami konwersacji. Nigdy się tyle nie nasłuchałem, co wtedy. Chociaż nie to było najciekawsze, co ludzie mówili. Bo mówili o wszystkim. Nie tylko narzekali na zaopatrzenie, władzę, ustrój. Ale opowiadali o swoich domach, rodzinach, o swoich biografiach, chorobach, snach. Ale powiadam, nie to było najciekawsze. Ta spontaniczna erupcja struktur językowych to było prawdziwe bogactwo. Wieża Babel indywidualnych języków. Każda kolejka to była co najmniej nowela, a jeśli dłuższa, na przykład po mięso, zaczynająca się już w nocy – to i powieść. Sytuacja na poczekaniu tworzyła formę. Ujawniała, jak wiele wspanialej mowy kryje się w środku w ludziach.\n– Naciągał pan ludzi na zwierzenia?\n– Nie, ja prawie nie włączałem się do rozmowy. Wolałem słuchać. Podobno zresztą nie jestem dobry w nawiązywaniu kontaktów.\n– Tak, pan milczy. Pan stworzył najpiękniejsze w świecie postaci milczków. Milczący ojciec w “Nagim sadzie” to znak porozumienia z synem.\n– Być może skłonność do milczenia dziedziczę po moich przodkach chłopach. Ale milczenie też jest językiem.\n– Pan ma wielką estymę dla chłopskiego języka.\n– Bo chłop, we wszystkim niewolny, w jednym był zawsze wolny – w języku. Wolny również od kanonów tzw. poprawnej polszczyzny. Język był dla niego żywiołem, a nie zbiorem zasad, reguł jeszcze ustanawianych przez jakieś gremia. Wolność w języku jest podstawową wolnością człowieka. Wolnością zarazem jego myśli, marzeń, wyobrażeń, uczuć.\n– Zatem inteligent, który szuka recepty na swoją językową bezradność w słownikach, mediach, jest zniewolony?\n– Tak. My jesteśmy niewolnikami, co widać dzisiaj na każdym kroku. My nie mówimy językiem, w którym płynie nasza krew. My mówimy martwymi standardami. Właśnie stosunek człowieka do języka jest dla mnie najistotniejszą sprawą w kulturze chłopskiej. Nie sam język chłopski. Ale relacja człowiek-język, człowiek-wyobraźnia. Wyobraźnia, na przykład, w kulturze chłopskiej była odwrotnie proporcjonalna do ubóstwa dookolnej rzeczywistości, kompensowała tę rzeczywistość. Ale jak często bywa, ograniczenia mają największą moc twórczą. Na tym w ogóle twórczość polega.\n– Nie na wymyślaniu fabuły?\n– Życiowych historyjek można sobie zgarniać zewsząd do woli. Ponieważ każdy z nas ociera się bez przerwy o jakieś dramaty czy radości. Rzeczywistość ludzka w sensie egzystencjalnym jest wciąż taka sama, zmieniają się tylko dekoracje. Przez pokolenia i epoki doświadczamy w gruncie rzeczy wciąż tego samego. Bo wszystkie nasze nieszczęścia, cierpienia, miłości są powtarzalne. Gdyby nie język, można by przyznać rację tym, którzy twierdzą, że wszystko już zostało opowiedziane. Ale jeśli literatura wciąż istnieje i wciąż ma coś do powiedzenia, to tylko dzięki temu, że każdy człowiek, każde pokolenie, każda epoka opowiada tę powtarzalną rzeczywistość swoim językiem.\n– A dlaczego irytuje się pan, gdy krytycy sytuują “Nagi sad” czy “Kamień na kamieniu” w nurcie powieści chłopskiej?\n– No właśnie dlatego, że ja nie zajmuję się chłopskością, jako rzeczywistością obyczajową, lecz losem, a ten jest wspólny wszystkim ludziom, gdziekolwiek mieszkają i czymkolwiek się zajmują. Chłopskość jest dla mnie przestrzenią człowieczą, źródłem mojej estetyki, a nie tematem. Powieść chłopska, nie-chłopska, to sztuczna antynomia.\n– A jednak pan mówi o świecie, którego w sensie społecznym już nie ma.\n– To prawda… Ale zostało po nim bogate dziedzictwo, oczyszczone z tego, co było zewnętrznością, obyczajnością, historycznością. Dopiero teraz, po odejściu tego chłopskiego świata widać wyraźniej, jaką stworzył on kulturę, jaki był wpisany w tę kulturę sposób na życie, na śmierć, jaką wyobraźnię, jakie słowo, jakie relacje człowiek-świat-wszechświat-zaświat, jakie wzajemności jednostka-zbiorowość itd. A więc wszystko to, co zawiera się w słowie uniwersum. Wie pani, jeśli coś przestało istnieć w sensie fizycznym, zaczyna dopiero żyć dla sztuki. Sztuka jest zawsze skierowana ku temu, co było, a czego nie ma. Przestrzenią literatury jest przeszłość, a nie teraźniejszość czy przyszłość.\n– A współczesna literatura?\n– Współczesna literatura to jest pojęcie administracyjne. Wszystko jest przeszłością.\n– Zatem nie istnieje coś takiego jak czas w literaturze?\n– Ja nie wiem, co to jest czas w literaturze. A tak w ogóle to czas jest dla mnie tylko fizjologią.\n– W swoich książkach nigdzie do końca nie wyjaśnia pan, jak to naprawdę było z wydarzeniem, które zostało przez kogoś opowiedziane. Bo równocześnie zaszczepia pan w czytelniku nieufność do relacji narratora.\n– Tak było, jak zostało opowiedziane. Nie widzę powodów do nieufności.\n– Ale jako twórca postaci powieściowych nie dopowiada pan do końca losów swych bohaterów. Co się stało z Anną w “Widnokręgu”? Nie wiemy, czy została z Piotrem, czy nie i jeśli tak, to kiedy to się zdarzyło.\n– Wiemy, wiemy, tylko trzeba się doczytać. A poza tym każdy może sobie podkładać pod te znaki zapytania, co chce. Jest to jego prawo.\n– Pomówmy o tle społeczno-politycznym w pana powieściach. Polityka istnieje w losach bohaterów, ale nawet Szymek z “Kamienia na kamieniu” nie jest śrubką historii, choć wiele od rządzących doświadczył. Czy mógłby pan być pisarzem poza Polską? Chodzi mi o to, czy panu są potrzebne, choćby jako tło, nasze zawirowania polityczne, przemiany ustrojowe itd.\n– Żeby pisać, wystarczą – jak powiedział Joyce – dwa fakty: że człowiek rodzi się i umiera. W tej ramie zawarty jest cały tragizm ludzkiego istnienia. A to mnie przede wszystkim interesuje. Naturalnie człowiek nie jest istotą wyabstrahowaną. Los ludzki jest w równym stopniu losem jednostkowym, co cząstką losu określonej zbiorowości. Jest determinowany przez zbiorowość, przez okoliczności, przez historię. Historia w mniejszym lub większym stopniu przepływa przez każdego z nas. W tym aspekcie wszystko jest dla mnie ważne. Nie jako tło, nie ma czegoś takiego, wszystko dzieje się w środku, w człowieku. Człowiek jako jednostka jest miarą świata, a więc i historii, i narodu, i w ogóle wszelkiej tzw. rzeczywistości społecznej, politycznej. Niestety, tradycja literatury polskiej jest tak ukształtowana, że pierwszeństwo zdobył w niej przedstawiciel, typ określonej warstwy, klasy, stanu, środowiska czy postawy. Dlatego w tej literaturze jest tak mało…\n– Nie, człowieka. Nasza literatura jest zaludniona właśnie przedstawicielami, prezenterami, typami….\n– Ale w ostatniej pana sztuce “Requiem dla Gospodyni” właśnie są typy. Biznesmen to papierowy, prymitywny nowobogacki w przysłowiowych białych skarpetkach, który bezkarnie rozjeżdża mercedesem przechodniów, ma kochankę nastolatkę. Goście z miasta, którzy przychodzą li tylko z ciekawości na czuwanie przy zmarłej, nie znają podstawowych zasad zachowania podczas ceremonii pogrzebowej. Młodych ludzi interesuje wyłącznie seks, wyjazd młodej Polki do Ameryki nieuchronnie zmienia ją w potwora, nieczułego na śmierć matki itd. Tylko osiadły na wsi Gospodarz jest moralnie bez zarzutu. Bardzo schematyczni ci reprezentanci różnych grup społecznych w dzisiejszej Polsce. I uproszczona ocena młodego pokolenia.\n– Nie wiem, czy pani rzeczywiście tak odczytuje tę sztukę, czy mnie pani chce sprowokować. Powiem pani jedno, tu nic nie jest typowe dla niczego. Zbieranina, ot wszystko. Pada nawet takie słowo w sztuce. A gdybym zamiast Businessman napisał, że to jakiś – dajmy na to – Karol, to kim by wówczas był dla pani ów Karol? A skąd pani wie, że wszystko, co on mówi, nie jest mistyfikacją? Włącznie z przejeżdżaniem ludzi, a nawet zwłaszcza. Przejechać mógł przecież psa. Proszę pani, to nie jest obrazek socjologiczny, a tym bardziej naturalistyczny. Rzecz dzieje się w planie umownym. Znakiem tego planu jest postać Bolesia. To nie wiejski głupek, jakby chcieli miejscy krytycy… Niech pani przeczyta esej Berezy w “Twórczości”, tam jest prawdziwa wykładnia tej sztuki. Nie, nie mam ochoty już tego tłumaczyć. Socrealizm jest tak zakorzeniony w myśleniu polskiej krytyki, że nawet postmodernizm nie dał mu rady.\n– Pan nie ocenia zachowań swych bohaterów. Nie piętnuje złego zachowania.\n– Literatura nie jest od piętnowania. To robią trybunały, opinia publiczna. Literatura chce zrozumieć. Każdego. Złego i dobrego. Chce dojść do poznania, dlaczego ktoś jest taki, a nie inny. Jakie wpłynęły na to wydarzenia, okoliczności. Z pewnej perspektywy wszyscy jesteśmy biedni, nieszczęśliwi. Los człowieka z natury jest tragiczny. I to jest właśnie perspektywa literatury – dlaczego. Problem, który literatura od stworzenia świata drąży. Poznać człowieka – to jej zadanie. Nie potępiać, nie oskarżać, nie rozdzielać nagród i kar – poznać. Dlatego uprawianie literatury jest zajęciem dramatycznym, może nawet okrutnym, bo bezradnym wobec tajemnicy, jaką stanowi człowiek.\n– Mam wrażenie, że sytuując postaci swych książek, nie chce pan opuścić wiejskich opłotków. Tam zaczyna się świat pana bohaterów, nawet jeśli potem opuścili to miejsce. Czy ma to jakiś związek z pana życiorysem? Urodził się pan w Dwikozach, w młodości wyjechał do Warszawy. Ciągnie pana do świata pierwszych przeżyć, doznań?\n– Zaskoczę panią. Nie. Bo co to jest ten pierwszy świat? To nie jest rzeczywistość naszego dzieciństwa czy wczesnej młodości. Tamto zresztą minęło, nie istnieje w żadnym wymiarze, a nawet w naszej pamięci prawdopodobnie nie jest tym, czym było. Pierwszy świat tak naprawdę to późny świat, można by nawet powiedzieć, świat z ostatnich naszych dni, z dzisiaj, wczoraj, przedwczoraj. Bo to stan naszej świadomości, naszych uczuć. To jest to, co przez lata życia wykreowaliśmy i kreujemy dalej w sobie w mityczny raj, w coraz dotkliwsze odniesienia dla naszych tęsknot, pocieszeń. Ten świat jest tylko w nas, nigdzie na zewnątrz. Nie da się go odwiedzać, ani konfrontować z żadną byłą rzeczywistością. On jest realniejszy dla mnie tu dzisiaj w Warszawie niż tam sprzed wielu, wielu laty w moich rodzinnych Dwikozach. Powiem pani nawet, że kiedy odwiedzam tę swoją wieś, doznaję czegoś takiego, jakby ten pierwszy mój świat ulegał tam degradacji, unieważniał się. Lęk mnie zawsze ogarnia.\n– A te osobliwe historie, o symbolicznym chyba znaczeniu, które znajdujemy w pana książkach, jak np. poszukiwanie buta na drodze czy pokonywanie schodów na sandomierskiej skarpie, nie miały pierwowzoru w pana dzieciństwie?\n– Miały. Ale to nic nie znaczy. Doświadczenie osobiste wcale nie musi być twórcze. Przeciwnie – bywa ograniczające, trzyma na uwięzi wyobraźnię, język, myśli, emocje. Biografia jest niewolą pisarza. Trzeba się dopiero z niej wyzwolić, nabrać do niej dystansu, aby stała się doświadczeniem ludzkim, a nie moim własnym tylko. Inaczej nie da się nic z niej zrobić, będzie zawsze dopominała się wierności. Coś, co było w tej biografii dramatyczne, okazuje się przy pisaniu mniej ważne od tego, co było ulotne, banalne. Tamto staje się martwe, a to zaczyna żyć, rosnąć, ujawniać nieprzewidywalną energię. Literatura więcej zawdzięcza rzeczom ulotnym, banałom, oczywistościom niż wielkim wydarzeniom.\n– Czy długo chodzi pan koło pierwszego zdania nowej powieści?\n– O, bardzo długo, latami. Kiedy ma się pierwsze zdanie, ma się powieść. Ma się bowiem język, a w gruncie rzeczy opowiada się język, nie zdarzenia. Język ustanawia zdarzenia, przyciąga zdarzenia, nadaje im sens, dramaturgię itd. Słowem, tworzy świat książki. Tak jak każde drzewo jest lasem, tak każde zdanie jest powieścią. Zwłaszcza pierwsze. Toteż piszę tylko wtedy, kiedy coś mnie wybierze, żebym to opisał.\n– Kiedy się objawia, że coś chce pana wybrać?\n– To może być jakiś kawałek myśli, kawałek obrazu, jakieś nawet błahe zdarzenie, pół dialogu, czyjaś twarz, słowem – coś, co zatrzymuje na dłużej moją uwagę, co mnie wciąga, a potem zaczyna rosnąć na zasadzie kuli śniegowej. Ale może też być jakieś przeżycie, które nie chce mnie opuścić. Lecz to wszystko wstępna faza, zaczyn. Materia musi wydać swój głos, ujawnić swój język, którym chce być opowiedziana. Wtedy dopiero zaczyna żyć. Inaczej jest martwa, niekiedy bogata, gdy jej się nazbiera, a martwa. Cały trud polega na wsłuchiwaniu się, czy już ten głos wydała.\n– Po ukazaniu się “Widnokręgu”, którego akcja, można się domyśleć, dzieje się w Sandomierzu, reporterzy, mieszkańcy tego miasteczka wyruszyli tropem opisywanych postaci. I przeżyli rozczarowanie. Bo powieściowe panny Ponckie różniły się od pierwowzoru, zastrzelony burmistrz z Dwikóz wcale nie miał niemieckiej żony, a na cmentarzu jego nagrobek nie przedstawiał postaci kobiety w powłóczystej szacie w omdleniu zwieszonej na cokole. Niektórzy czytelnicy byli zawiedzeni.\n– To po co szukali? Prawda literatury nie płynie z tego, że coś było identyczne jak w powieści. W jednej postaci powieści może być wiele postaci, a nie tylko ta jedna, w jednym zdarzeniu wiele zdarzeń lub zaledwie cząstka tego, które miało rzeczywiście miejsce. A w ogóle to nie musiało się wcale zdarzyć. Literatura nie jest fotokopią. Poza tym widocznie źle szukali. To dziwne, ale nawet w mojej wsi nikt już nie pamięta, że na grobie burmistrza stała kiedyś postać kobiety w powłóczystej szacie, taka, jak ją opisałem. Tak byłem nią zachwycony, że zrobiłem nawet jej zdjęcie. Nosiłem to zdjęcie przez wiele lat w portfelu. Później uznałem, że nie jest mi do niczego potrzebne i spaliłem. Nie przewidywałem jeszcze wtedy, że napiszę kiedyś “Widnokrąg”. Trzeba mieć trochę wiary w literaturę.\n– Pan mówi o sobie, że tylko bywa pisarzem. Nie można być pisarzem bez przerwy?\n– Pewnie można, ale ja nie potrafię. Bywam pisarzem z trudem i raz na parę lat. To zbyt duże koszty jak na mój organizm. Zmieniać światy w ciągu jednego dnia tak bez przerwy, nie. Nie wytrzymałbym tych napięć, tej ciągle dręczonej wyobraźni, tej codziennej ascezy, tego rytmu, codziennego przykuwania się do białej kartki papieru, ciągłego doznawania własnej bezradności. Nie. Lubię być normalnym człowiekiem, to przyjemniejsze. Lubię zmywać talerze, lubię czytać, słuchać muzyki itd. A poza tym każda napisana książka jakby mnie z czegoś ograbiała, czuję się uboższy o nią, czuję, jak się kurczy we mnie świat.\nPisanie to jest rodzaj jakiejś autodestrukcji. Wystawiania siebie na najprzeróżniejsze próby, poddawania się najprzeróżniejszym doświadczeniom. To przecież nic innego, jak sprawdzanie świata na sobie, innych ludzi na sobie. Za to się płaci dużą cenę.\n– Nie lubi pan jeździć na spotkania z czytelnikami.\n– Nie bardzo, rzadko jeżdżę, jestem domatorem. Czuję już do siebie jakiś rodzaj obrzydzenia, bo wciąż jestem zmuszany do mówienia o tym samym. Przeważnie o sobie. A pisarz o sobie nie ma nic do powiedzenia. Nie powinien mieć. Wszystko o nim mówią jego książki. One dużo więcej wiedzą o nim niż on sam. Nieraz mi się wydaje, że książki nie lubią swoich autorów właśnie przez to, że ci zabierają głos w ich imieniu, mądrzą się w ich imieniu, zwierzają się w ich imieniu… A w gruncie rzeczy są tylko cieniami swoich książek. Prawdziwa relacja to książka-czytelnik, bez pośrednictwa autora.\nPoza tym czuję się w najwyższym stopniu bezradny, kiedy muszę mówić o sobie czy o swojej książce. Bo to tak, jakbym musiał mówić o czymś, o czym nie wiem. Zwłaszcza że na ogół ludzie na takich spotkaniach oczekują ode mnie, żebym mówił, jak umiem pisać, a ja przecież doświadczam przeważnie, jak nie umiem.\n– Bardzo długo pisze pan jedną książkę. Kiedy możemy oczekiwać następnej?\n– Nie wiem. Może kiedyś, może nigdy. Przepraszam panią, ale nie lubię o tym mówić.


Powołanie Banku Emisyjnego w Polsce 15 grudnia 1939 r. - Wojny Światowe - Forum Odkrywcy\nPowołanie Banku Emisyjnego w Polsce 15 grudnia 1939 r.\nBy grzeb, December 15, 2014 in Wojny Światowe\nWybitny polski ekonomista Feliks Młynarski przyjął funkcję prezydenta banku pod niemiecką okupacją po uprzednich uzgodnieniach z polskim podziemiem i za zgodą gen. Władysława Sikorskiego. Poza centralą w Krakowie bank miał oddziały w większych miastach GG, najczęściej w dotychczasowych siedzibach Banku Polskiego. Polityka finansowa banku była całkowicie podporządkowana władzom niemieckim.\nW Generalnym Gubernatorstwie zachowały ważność przedwojenne banknoty Banku Polskiego. Wycofano z obiegu stuzłotówki i banknoty 500 złotowe, nakazując złożenie ich do depozytów. Banknoty stuzłotowe powróciły do obiegu ostemplowane czerwonym nadrukiem Generalgouvernement fur die besetzen polnischen Gebiete". Działania te pozwoliły powstrzymać szalejącą inflację.\n1 marca 1940 roku Bank Emisyjny wydał nowe banknoty wartości: 500, 100, 50, 20, 10, 5, 2 i 1 zł, które trafiły do obiegu w kwietniu. Nominał 500 zł miał z jednej strony wizerunek górala, a na odwrocie Tatry - nazywany był potocznie góralem". Banknoty stały się oficjalnym środkiem płatniczym w GG. Wartość dwóch emisji wyniosła łącznie 10 183 milionów złotych. Drukowane były w Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych w Warszawie i we Wiedniu. Nazywano je powszechnie młynarkami" od nazwiska prezydenta banku.\nBanknoty Banku polskiego traciły ważność 20 maja, a można je było wymieniać do 31 maja. Równocześnie rozwiązano Kasy Kredytowe. W kwietniu wypuszczono monety o nominale 50 gr (ze stali) oraz 20 gr i 10 gr (z cynku), natomiast w grudniu 1941 roku - monety 1 groszowe.\nW lutym 1944 roku wywieziono z banku emisyjnego do Frankfurtu nad Menem - 4, 5 miliona zł w bilonie srebrnym do przerobienia na cele wojskowe.\nBank Emisyjny Polski zakończył swoją działalność 18 stycznia 1945 roku. Emitowane przez władze okupacyjne banknoty BE straciły swoją ważność. Środkiem płatniczym stały się banknoty NBP.


Wpłaty kartą i QR kody dostępne w Walutomacie » Fintek.pl\nWalutomat wprowadza nowe metody wpłat\nOpublikowano April 26, 2019, 12:38 PM\nKlienci Walutomatu mogą już korzystać z nowych metod wpłacania pieniędzy - kart płatniczych i kodów QR. Karty to rozwiązanie szczególnie przydatne dla klientów z zagranicy, z kolei kody QR pozwalają na szybkie skanowanie danych wpłaty do serwisu.\nDo tej pory w Walutomacie można było wpłacać pieniądze na wymianę poprzez przelew tradycyjny, a złotówki także poprzez pay by link. Teraz kantor internetowy poszerza te możliwości o QR kody, które pozwolą ominąć żmudne wpisywanie ręcznie danych do przelewu tradycyjnego, oraz o płatności kartą.\nWpłaty kartą i kody QR dostępne w Walutomacie\nOpcja płatności kartą powinna być szczególnie popularna wśród klientów Walutomatu wymieniających walutę zgromadzoną na zagranicznych rachunkach – ich wpłata do serwisu kartą będzie najszybszą opcją, a w wielu przypadkach również tańszą niż tradycyjny przelew SWIFT. Przez płatności kartą będzie można wpłacać w serwisie: PLN, EUR, GBP i USD.\nWalutomat.pl realizuję tę usługę poprzez operatora płatności Przelewy24 – firmy działają w ramach jednej grupy od 2017 roku. Warto zaznaczyć, że płatności przy użyciu kart będą obciążone niewielką opłatą, która ma być widoczna jeszcze przed wpłatą pieniędzy. Walutomat.pl obsługuje popularne karty MasterCard, Visa, VPay, Maestro, JCB. Usługa działa dla zweryfikowanych klientów, czyli takich, którzy wykonali przynajmniej jedną wpłatę przelewem lub przez szybkie płatności.\nZ Walutomatu korzysta już 300 tys. klientów. Serwis umożliwia nie tylko wymianę walut, ale także przelewy zagraniczne do ponad 40 krajów świata, czy wypłatę gotówki w euro. Tylko w okresie ostatnich 10 dni za pośrednictwem platformy wymieniono 228 milionów złotych. Więcej o wynikach Walutomatu pisaliśmy tutaj.


W dniu 3 marca, 2019\nLife is life. FPL is luck.\nFantastyczny Terry Pratchett sprzedał światu wiele mądrości opakowanych w Świat Dysku. Między innymi to, że na świecie istnieją podobno dwa rodzaje ludzi. Jedni kiedy dostają szklankę dokładnie w połowie napełnioną mówią: “Ta szklanka jest w połowie pełna”. Ci drudzy mówią: “Ta szklanka jest w połowie pusta”. Jednakże świat należy do tych, którzy patrzą na szklankę i mówią: “Co jest z tą szklanką? Przepraszam bardzo… No przepraszam… To ma być moja szklanka? Nie wydaje mi się. Moja szklanka była pełna. I większa od tej!”. A na drugim końcu baru świat pełen jest innego rodzaju osób, które mają szklanki pęknięte albo szklanki przewrócone (zwykle przez kogoś z tych, którzy żądali większych szklanek), albo całkiem nie mają szklanek, bo stały z tyłu i barman ich nie zauważy. Bez większych problemów można to przełożyć na realia FPL. Istnieją ludzie, którzy dostaną do ręki liczby, informację, pogłoskę, plotkę lub wieści z szatni i mówią: “Okay, coś z tym zrobię. Może posadzę Doherty’ego na ławkę i zagram innym obrońcą; może oleję plotkę i wystawię Jimeneza tak jak od początku zamierzałem”. Są tez menedżerowie, którzy wezmą taką informację, statystykę lub drużynę kolejki z jakiekolwiek sajtu i powiedzą: “Kazałeś mi kupić Hazarda a gość zagrał tylko 74 minuty, dając w tym czasie zaledwie asystę. Dlaczego nie mówiłeś aby wziąć Higuaina? “Nabrałeś mnie na tego Rondona we vlogu”. Albo “Przez plotę o rotacjach w Wolves, zdjąłem opaskę z Jimeneza a oddałem Pogbie”. Ta sama ameba na końcu podziękuje jeszcze za przestrzelonego karnego Pogby i żółtą kartkę. Koniec końców FPL nagle jest pełne osób, które kiepski wynik kolejki zganią na innych, żądając najczęściej większych wyników niżli dostali. Zawsze ktoś jest winny. Zawsze ciężko jest wziąć wynik na klatę, stąd Pogba to czarny debil, Sterling pajac a Hazard pusta wydmuszka myślami w Realu. Sam nie jestem święty bo nie raz wylałem głośno swoją frustrację na Kane’a czy paru innych. Ale decyzje, decyzje w FPL były zawsze moje, jak np wczorajsza bezpieczna opaska na Pogbie.\nDrugi temat, który mnie od wczoraj frapuje to pieprzony pierwiastek szczęścia, który już od przedostatniej kolejki wywraca tabele do góry nogami. Fuks w FPL mi nie przeszkadza. Jestem jego stałym beneficjentem niemal dosłownie od pierwszej rozegranej w życiu kolejki. Czy fart mi pomaga w grze? Nie do cholery, bo nie mam na niego żadnego wpływu. Nie wystawiłem VVD w GW28 licząc na 2 gole tylko na czyste konto. Nie grałem wczoraj Llorisem kalkulując punkty z obronionego karnego tylko myślałem, że da 2 oczka plus bonus za sejvy. Fuksa zawsze biorę w ciemno, w całości i jeszcze ślicznie podziękuję. Nie mam zamiaru za niego przepraszać. Wystarczy, że pamiętam o ciemnej stronie księżyca. Na farcie mogą wpaść punkty za obronioną jedenastką, jak i za przestrzeloną. Nie mam żadnego wpływu na wynik jakiejkolwiek drużyny. Mogę natomiast być pewien, że szczęściu można pomóc, ale przecież na finiszu sezonu nie będziemy na Blogu powracać do podstawowych zasad FPL. Skoro nas czytacie, to przynajmniej w teorii je znacie a skoro nagminnie macie na nie wywalone to pretensje adresujcie do lustra.\nGW29 weryfikuje drogę do BGW31. Dwie ostatnie kolejki to 4 punkty Rondona, 2 Pereiry, 8 Maddisona, 5 Andersona,1 Arnautovica lub 4 Richarlisona. Czujecie to, albo przynajmniej na pewno macie świadomość jak może wypaść Free Hit w 31 kolejce. Ile punktów mogą dać popularne budżetowe picki, i że najlepiej stawiać na tą garstkę premium pewniaków. Powinniście byli z dwa tygodnie temu wybrać optymalną drogę do kolejek 31-35 i konsekwentnie nią podążać. Pamiętając, że w razie zawodu i zjebanych punktów zawsze możecie przyjść tutaj i nam nawrzucać. Bo kazaliśmy to czy tamto. Sprzedać komuś kosę ? Dla mnie to normalka. Ja tak żyję, piję, takie mam klimaty. Kiedy ja zarabiam ty szacujesz straty, stary!


Walka z Orange zakończona. And the winner is... - blogi użytkowników portalu dobreprogramy\nivellios 20.03.2015 20:27\nWłaśnie dobiegła końca moja ponad czteromiesięczna walka z Orange o anulowanie niesłusznie naliczonej wysokiej kwoty na rachunku za korzystanie z mobilnego Internetu. Sprawę opisywałem szczegółowo w notkach na blogu DP: tutaj, potem tutaj, następnie tutaj, a ostatnia do tej pory notka jest tutaj.\nJak dowiecie się z ostatniej notki, wysłałem w końcu skargę do Urzędu Komunikacji Elektronicznej, który następnie zaproponował mediację. Finał sprawy jest taki, że Orange w końcu przyznało, że kwota została naliczona niesłusznie w wyniku błędu w systemie, który nieprawidłowo staryfikował połączenie (a mówiąc dokładniej, jakimś dziwnym trafem zsumował połączenia od 27 listopada do 4 grudnia po czym wrzucił je jako jedno połączenie 4 grudnia o 12:00, zapisując "przekroczenie transferu" o 106 gigabajtów - wcześniej uparcie twierdzili, że "system nie popełnił błędu" i "taryfikacja przebiegła poprawnie"). Przyznali się do winy, elegancko przeprosili, anulowali rachunek z grudnia oraz wszystkie rachunki z okresu trwania blokady windykacyjnej, po czym odblokowali możliwość wykonywania połączeń.\nWszystko fajnie, pięknie, profesjonalnie, tylko rodzą się dwa pytania - dlaczego tak późno, no i dlaczego musiało im w tym pomóc UKE? ;)\nKończąc opisywanie sprawy na blogu DP (obym więcej nie musiał tego robić!), postanowiłem nieco ułatwić życie osobom mającym podobne problemy ze swoimi operatorami i udostępnić wzory pism w oparciu o to, co sam wysłałem do UKE. Pierwotnie sporządziłem je dla mojej znajomej, której podobne cyrki zafundował Plus (pozdrawiam Cię, Miśka :* ). Sam wcześniej szukałem podobnych wzorów, niestety mimo najszczerszych chęci nie udało mi się ich odnaleźć (może źle szukałem? A może po prostu ich w Sieci nie ma), sądzę więc że udostępnione w tej notce gotowe doc'i do wypełnienia mogą okazać się przydatne.\nGdy operator próbuje nabić Cię w butelkę...\nZacząłem od wysłania do UKE skargi na działania operatora w zakresie świadczenia określonej usługi (w moim przypadku Orange Free Net): pobierz wzór\nUKE może zaproponować mediację, dlatego warto zawczasu przygotować sobie wniosek o wszczęcie postępowania mediacyjnego: pobierz wzór (co prawda UKE wysyła w takich przypadkach druczek do wypełnienia, jednak warto napisać go sobie już wcześniej - zaoszczędzimy na czasie)\nWe wzorach druków opisałem wszystkie niezbędne rzeczy, jakie należy w nich zawrzeć - opis sytuacji, z jakich urządzeń korzystamy do łączenia się z mobilnym Internetem, jakie załączniki, itd. Krótko mówiąc, dołączamy wszystko co może się przydać w postępowaniu.\nW sprawach podobnych do mojej UKE najprawdopodobniej zaproponuje mediację, warto jednak korespondencję z UKE rozpocząć od wysłania zwykłej skargi - może Urząd postanowi rozwiązać sprawę w inny sposób lub zaproponuje inne rozwiązanie.\nJeśli ktoś posiada jakieś inne przydatne wzory druków, "których nawet Google nie widziało", niech śmiało dzieli się nimi w komentarzach - kto wie, kiedy komuś się przydadzą :)


Sprawa Państwa Dziubaków po wyroku TSUE - opinia Agnieszka Plejewska, adwokat\nNie przestraszyliśmy się banku, wnosimy o nieważność\nNie boimy się nieumotywowanych dostatecznie argumentów banków i wnosimy o unieważnienie umowy. To, czego się boimy, to wybranej przez sąd metody rozliczenia otrzymanych przez kredytobiorców świadczeń – mówi adwokat Agnieszka Plejewska, pełnomocnik państwa Dziubaków w sprawie przeciwko Raiffeisen Bank.\nJolanta Ojczyk: Wnieśli państwo o wyłączenie jawności. Sędzia Kamil Gołaszewski odrzucił wniosek, ale nie zgodził się na utrwalenie wizerunku. Dlaczego Państwo domagali się utajnienia?\nAgnieszka Plejewska: Państwo Dziubakowie są przerażeni roszczeniami banków i bali się dyskusji na sali rozpraw dotyczącej ich spraw finansowych. To jest sprawa majątkowa, która dotyczy konkretnych osób, które trochę przypadkiem stała się kluczowa za sprawą orzeczenia TSUE.\nCo takiego jest w piśmie banku, co przeraziło Justynę i Kamila Dziubaków?\nRaiffeisen Bank poinformował kredytobiorców, że w przypadku unieważnienia umowy zażąda od nich 477 tys. zł za bezumowne korzystanie z kapitału przez 11 lat, 321 tys. zł odsetek z tego tytułu, a ponadto zagroził im pozbawieniem mieszkania na zasadzie surogacji. Pismo banku jest bulwersujące, a kwoty robią naprawdę duże wrażenie. Dodatkowo brak należytego uzasadnienia prawnego tych roszczeń. Przypomnę, że umowa opiewa na 400 tys. złotych. Te względy stały się przyczyną przystąpienia do sprawy rzecznika praw obywatelskich, który będzie działał w interesie wszystkich zainteresowanych frankowiczów zaniepokojonych żądaniami wysuwanymi przez banki.\nRzecznik Praw Obywatelskich przyłączył się do sprawy, wcześniej Rzecznik Finansowy powiedział, że takie żądania banków będą bezpodstawne. I koniec końców nie przestraszyli się Państwo pisma, i dalej wnoszą o unieważnienie umowy?\nTak. Według mnie i państwa Dziubaków, ich umowa zawiera istotne klauzule niedozwolone (abuzywne) i nie może być utrzymana w mocy. Nie boimy się konsekwencji unieważnienia.\nPełnomocnik banku na sali sądowej przekonywał, że TSUE jest za utrzymaniem umowy i dopuszcza jej uzupełnienie.\nPo pierwsze, TSUE wskazał, że to sąd krajowy bada czy umowa może nadal obowiązywać bez abuzywnych klauzul. Po drugie, pełnomocnik banku próbuje przekonać sąd, wbrew woli konsumentów, że unieważnienie jest niekorzystne. Moi klienci jednak, znając skutki nieważności, wnoszą o nią. W tej sytuacji – co TSUE wyraźnie wskazał - sąd nie ma możliwości uzupełnienia umowy bez zgody konsumenta. Ponadto umowa została zawarta w 2008 roku, czyli przed wejściem w życie przepisów dyspozytywnych. Art. 358 par. 2 Kodeksu cywilnego, który stanowi, że wartość waluty obcej określa się według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia wymagalności roszczenia, chyba że ustawa, orzeczenie sądowe lub czynność prawna zastrzega inaczej - obowiązuje dopiero od 24 stycznia 2009 roku. Tylko wtedy, gdy konsument boi się upadku umowy, sąd za zgodą stron poszukuje możliwości uzupełnienia umowy. Na taki wariant się jednak nie zgadzamy. Chcemy się rozliczyć z bankiem. Gdyby sąd uznał, że umowa może trwać nadal, to może, ale bez niedozwolonych klauzul.\nTSUE zasugerował nieważność umowy, choć ma to rozstrzygnąć sąd krajowy. W przypadku unieważnienia, bank i konsument muszą się liczyć z koniecznością zwrotu wszystkich otrzymanych świadczeń pieniężnych. Nie boją się Państwo, że sędzia Gołaszewski zastosuje teorię salda?\nWierzę, że sąd przychyli się do naszego stanowiska. Naszym zdaniem w takich sprawach należy zastosować teorię dwóch kondykcji. Teoria salda jest bowiem bardzo krzywdząca dla konsumenta, nie ma uzasadnienia w treści przepisów kodeksu cywilnego i nie jest akceptowana w doktrynie prawa cywilnego. Klient wynajął prawnika, a de facto jego powództwo jest oddalane, mimo abuzywnych klauzul, a co za tym idzie - mimo nieważności umowy przegrywa proces, traci odsetki, dlaczego? Sąd, mimo że bank nie podnosi żadnych roszczeń z tytułu nieważności umowy, próbuje rozliczyć ewentualne roszczenia banku, które powstaną tylko w razie uznania umowy za nieważną. Bank zresztą nie zgłosił tych roszczeń do dnia dzisiejszego. Kredytobiorcy, przy zastosowaniu teorii salda, mogą przegrywać proces, bo ich wzbogacenie jest ciągle mniejsze, niż saldo banku. Teoria dwóch kondykcji mówi zaś, że każde z roszczeń jest niezależne i musi być dochodzone na podstawie odrębnych żądań kredytobiorcy i banku. Muszą oni zgadzać się co do tego, że umowa jest nieważna. Tylko wtedy powstają bowiem wzajemne roszczenia z tytułu rozliczenia i mogą być potrącone w ramach zarzutu potrącenia.\nCzytaj również: Unieważniona umowa to nie zawsze zwycięstwo >>\nCzy bank wniósł jakieś zarzuty?\nNie. Bank nie wniósł ani zarzutów potrącenia, ani powództwa wzajemnego. A jak widać po poniedziałkowej rozprawie nawet uważa, że nie jest przesądzona abuzywność klauzul. Tymczasem sąd przyjął takie założenie, wysyłając pytania prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.\nSędzia Gołaszewski w innych wyrokach pokazał, że bliższa mu jest teoria salda. Natomiast prof. Ewa Łętowska wypowiedziała się w kwestii charakteru wyroku sądu orzekającego o unieważnieniu umowy - uznała go za konstytutywny. Kwestionuje Pani jej poglądy?\nDaleko mi do takiego autorytetu jakim jest prof. Ewa Łętowska, ale nie zgadzam się z prezentowanym przez nią podejściem w naszej sprawie. Pani profesor uważa, że wyrok może mieć charakter konstytutywny, czyli zmienia stosunek materialnoprawny, kształtuje go. Tak może być, gdy w pewnym momencie umowa była ważna, a potem upadła. W naszej sprawie, i w wielu innych sprawach frankowych, tak nie jest. Jeśli sąd stwierdzi nieważność, to oznacza, że umowa od samego początku była nieważna, a sąd jedynie potwierdza ten stan. Dlatego naszym zdaniem wyrok jest deklaratoryjny. Mówiąc obrazowo tu nie dochodzi do orzeczenia rozwodu, a stwierdzenia, że nie było małżeństwa. Mówiąc językiem prawników: czynność (umowa) jest nieważna ex lege, erga omnes, ab initio. Z mocy prawa, wobec wszystkich, nieskuteczna od samego początku. A zatem strony muszą sobie zwrócić to, co uzyskały. Kredytobiorca kwotę wypłaconego kredytu, a bank sumę otrzymanych od kredytobiorcy spłat. Co do zasady roszczenie banku przedawnia się po trzech latach, a kredytobiorców po dziesięciu, ale to ta kwestia winna być przedmiotem rozstrzygania w innym procesie, konkretnie w tym, w którym bank zgłosi swoje roszczenia z tytułu nieważnej umowy.\nPobierz opinię prawną mec. Marcina Szymańskiego na temat skutków prawnych nieważności umowy! Sprawdź, co może kredytobiorca, a co może bank >>


From hate to love is only one step: 6.I'm going down, I don't want to change I'm going down, going down the drain.\n6.I'm going down, I don't want to change I'm going down, going down the drain.\nPrzymrużyłam lekko jeszcze zaspane oczy, bowiem złociste promyki słońca, które wdarły się do pokoju przez niezasłonięte żaluzje, drażniły mnie niemiłosiernie. Cholera, zapomniałam je wczoraj zasunąć. Wiele osób wręcz ubóstwiało takie pobudki, ale nie ja. Każdego wieczora zasłaniałam całkowicie rolety w oknie, bowiem lubiłam ciemność no i przy okazji długo sobie pospać, a zapewne poranne wschody słońca, mogłyby mi to z łatwością uniemożliwić. Na szczęście dziś miałam wolne, więc bez problemu mogłam chwilę odetchnąć. Od spotkania z Lou minęły dokładnie dwa dni, co nie sprawia, że nie utrzymujemy kontaktu, bowiem w sumie dość często wymieniamy się wiadomościami, przesiadujemy na twitterze rozmawiając i inne tego typu sprawy. Chłopak naprawdę stał mi się bliski, a najbardziej zdumiewające było to, że byliśmy jedynie przyjaciółmi. Nie myślałam o nim w żaden inny, poważniejszy sposób i mam również pewność, że z jego strony było to samo. Miał swoją dziewczynę, którą niesamowicie kochał i tego się właśnie trzymał. Bardzo chciałabym ją poznać, bo w sumie gdyby mój chłopak miał jakąś tam przyjaciółkę lub dobrą znajomą na miejscu, a ja byłabym gdzieś dalej, mogłabym być lekko zazdrosna, więc w sumie nie dziwiłabym się, gdyby ona też widziała w tym jakieś niejasności, które chciałabym oczywiście wyjaśnić. Tomlinson naprawdę sporo opowiadał mi Eleanor, a z jego opowieści, dziewczyna naprawdę jest magiczną osobą. No, ale w końcu to jego ukochana, a o swoich partnerach raczej nie powinno się wypowiadać w zły sposób, prawda? Ale i tak wierzyłam mu na słowo. Bardziej ciekawiła mnie postać Harry’ego. Tego cholernego gnojka, który na swój sposób jest naprawdę czarujący. Ale nie! Nie mogę o nim myśleć w taki sposób. Nawet może nie, że nie mogę, ale nie chcę! Nie mam ochoty na poznanie go bliżej, a już na pewno on nie ma ochoty na zapoznanie mnie, więc każdy jest zadowolony, lecz kolegując się z Louis’em, wiem, że sytuacja ta jest nieunikniona, bo już nie raz mówił o tym, jak bardzo by chciał poznać mnie z resztą kolegów. Coś czuję, że ten pasiasty anty zwolennik skarpetek coś kombinuje, ale nie będę się na razie tym zbyt przejmować. Z rozmyślania o chłopakach wyrwał mnie znienacka dzwonek do drzwi. Wstając szybko z wygodnego łóżka, czym prędzej pobiegłam do drzwi frontowych, ubrana jedynie w krótką bluzkę, nie zakrywającej mi nawet pupy, na której widniały koronkowe bokserki.\n- Cześć piękna! – przywitała mnie w drzwiach Kathrin. No, dobrze, że to tylko ona. Przynajmniej nie muszę się zbytnio krępować, że jakiś nieznajomy mężczyzna widzi mnie w takim stanie. Chociaż, jakby był to nieznajomy, całkiem przystojny mężczyzna, to czemu nie?\n- Co ty robisz o tej godzinie na nogach? – zapytałam całując dziewczynę w policzek na przywitanie, przepuszczając ją przy okazji w drzwiach.\n- Jak to co? Jest wtorek, masz wolne, słońce pięknie świeci, a na dworze upał. Zabieram Cię na basen! A przy okazji przywiozłam Ci na śniadanko świeże pączusie – rozgadała się jak najęta. Blake czasami naprawdę sporo mówiła, a kiedy się zapomniała, nie potrafiła zamknąć z wrażenia buzi. Na szczęście jestem osobą, której kompletnie to nie przeszkadza, bo sama lubię sobie czasami pogadać.\n- Dzięki kochanie, ale wiesz, że nie jem takich rzeczy – odparłam patrząc na nią z wyrzutem, gdy ta rozpakowywała owe pyszności z papierowej torby\n- Oh błagam Cię, masz świetną figurę i jesteś seksi. Mogłabyś sobie czasami pozwolić na chwilę radości – odpowiedziała karcąc mnie wzrokiem. Blondynka wiedziała o mojej przeszłości i miała świadomość, że źle przeżywałam te czasy. Wiedziałam jednak, że chce dobrze i absolutnie nie miałam jej tego za złe.\n- Donuty z różową polewą i kolorową posypką – zaczęła mówić patrząc na mnie wzrokiem słodkiego szczeniaczka, wymachując przy tym pączkiem nad moimi oczami. No szalona dziewczyna.\n- Dobrze, skuszę się, ale tylko, gdy ty też zjesz! – ostrzegłam dziewczynę biorąc od niej tą tuczącą, ale jakże przepyszną łakoć\n- Zwariowałaś? Zjem dwa! A jeśli dalej będę w stanie i nie pójdę tego zwrócić to nawet trzy! – odpowiedziała chichocząc. Zrobiłam nam obu na orzeźwienie soku wyciskanego ze świeżych pomarańczy i wraz ze swoimi posiłkami usiadłyśmy na kanapie w salonie.\n- Jak tam Tayler? – zapytałam biorąc pierwszy kęs swojego donuta\n- Całkiem dobrze, ale czasami zaczyna mnie już szczerze denerwować. – odpowiedziała wywracając oczami na wszystkie strony\n- Dlaczego? – zmarszczyłam brwi, bowiem myślałam, że układa się im wręcz idealnie.\n- Jest ciągle zazdrosny. Ma dwadzieścia trzy lata, a zachowuje się jak dziecko. Powiedziałam mu o dzisiejszym wypadzie do klubu, a ten naskoczył na mnie jak na jakąś nieradzącą sobie z życiem małolatę! – podniosła głos – Ten idiota myśli, że za każdym razem kiedy idę do klubu, to chyba tylko, żeby się podupczyć w tych obleśnych kiblach. – skończyła głośno wzdychając, a ja słysząc jej ostatnie słowa jedynie się zaśmiałam.\n- Nie przejmuj się. Faceci tacy są, ale to trochę dziwne. I do jakiego niby idziesz klubu?- zapytałam zaciekawiona\n- IdzieMY – uśmiechnęła się, na co ja zmarszczyłam czoło – Nie będziemy siedzieć jak te kury domowe. Trzeba się w końcu rozerwać. Przecież od samego początku Twojego pobytu tutaj, nie byłaś jeszcze w żadnym klubie.\n- No, ale jest wtorek – odpowiedziałam dziwnie się na nią patrząc\n- I co w związku z tym? – zapytała ciut zdezorientowana, biorąc do ręki drugiego pączka. Miała rację, obstawiam, że zje jeszcze pięć, ale ona może, bo i tak zawsze będzie szczuplutka. Szczęściara.\n- No, zapewne nikogo tam nawet nie zobaczymy. To chyba w weekendy są jakieś większe imprezy, prawda? – zapytałam ponownie, biorąc łyk soku\n- Widać, że nie jesteś tutejsza. Może w tej Twojej Polsce imprezuje się tylko w weekendy, ale tutaj kochana, melanż trwa cały rok. I uwierz, że czasami w tygodniu, jest nawet więcej ludzi niż w weekendy. Zabawimy się! – uśmiechnęła się promiennie, co również odwzajemniłam, bowiem rzeczywiście potrzebna nam była chwila wytchnienia i dobrej zabawy. Cholera, w końcu zasługuje na chwile rozluźnienia! Tym bardziej, że od czasu do czasu, naprawdę lubiłam dobrze po imprezować. Co prawda, robiłam to dość rzadko, bo miałam inne sprawy na głowę, takie jak na przykład śmierć taty, czy ciągłe zmartwienie nad mamą i babcią, ale nie byłam jakąś sztywniarą, która nie wie co to zabawa.\n- No, a teraz się zbieraj, idziemy na basen! – rzekła wstając pospiesznie z kanapy\n- Ale na jaki basen i gdzie?\n- No, jest tu niedaleko odkryty basen, gdzie można spotkać naprawdę wieeeeeele smakowitych kąsków – rozmarzyła się patrząc na mnie wymownie\n- Ty, ja się jednak wcale nie dziwię, że Tayler robi Ci takie wywody, skoro tobie tylko smakowite kąski w głowie – zaśmiałam się biorąc z niej przykład i kierując się do swojego pokoju.\n- Oj nie marudź. Myślałam, bardziej o tobie. A teraz ubieraj jakiś seksowny strój i szykuj pupkę! – odparła po raz ostatni, na co ja biorąc do serca jej radę, poszłam w stronę pokoju i wzięłam potrzebne mi rzeczy, by po parunastu minutach kierować się wraz z Kat na pobliski basen.\nNa miejsce zaszłyśmy po niecałych piętnastu minutach. Pogoda naprawdę dziś sprzyjała, co niemiłosiernie mnie zdziwiło, bo czułam się jakbym była w gorącej Hiszpanii, lub Afryce. No dobra, może bez przesady, ale jestem pewna, że na termometrach można było dostrzec przynajmniej trzydzieści stopni ciepła. Kupiłyśmy bilet wstępu i już po chwili znalazłyśmy się na całkiem sporym placu, gdzie głównym aspektem był duży, sportowy basen, w którym można było dostrzec wielu nastolatków jak i osoby dorosłe. Na szczęście osobny basen dla dzieci znajdował się po drugiej stronie, dość daleko oddalonej od nas. To nie tak, że nie lubię dzieci, broń boże, ale jakoś nie miałam zbytnio ochoty na słuchanie pisków i tym podobnych. Chyba wiadomo o co chodzi. Mam nadzieję, że nie wychodzę na zołzę. Wraz z Kathrin, zajęłyśmy miejsca na dwóch osobnych leżakach, na których po chwili położyłyśmy swoje ręczniki. Zdjęłam szybko swoją sukienkę w kwiatki bez ramiączek, by ukazać publicznie swoje ciało w dziewczęcym bikini. Włosy zostawiłam rozpuszczone, ponieważ i tak raczej nie miałam zamiaru się kąpać, lecz jedynie poopalać, ewentualnie pomoczyć trochę nogi.\n- Cholera, dziewczyno! Chowam się przy tobie. I ty nie chciałaś jeść tego pączka? Proooszę Cię! – zaśmiała się blondynka, na co ja tylko spojrzałam nad nią spod byka. Byłam świadoma swojego ciała i wiedziałam, że jest jak najbardziej okej. W sumie jak dla mnie było dość normalne. Typowa sylwetka zdrowej nastolatki.\n- Przesadzasz – skarciłam ją, po czym zakładając okulary przeciwsłoneczne położyłam się na leżaku.\n- Sądzę, że jednak nie przesadzam, ale wiem też, że jesteś zbyt uparta – odparła podśmiewując się, wykonując przy tym tę samą czynność co ja.\nPo godzinie leżakowania i wygrzewania się na słońcu, nagle usłyszałam piszczący szept przyjaciółki. Sama się zastanawiam jak szept może być piszczący, ale widocznie może.\n- Sofi! Patrz na tego gościa! Obserwuje Cię! – oznajmiła zwracając moją uwagę, wskazując na jakiegoś bruneta stojącego przy basenie z niższym od siebie facetem.\n- Wariatko, nie pokazuj palcem! – klepnęłam ją po ręce, która wskazywała chłopaka. Spojrzałam jeszcze raz w jego stronę i rzeczywiście ujrzałam bardzo przystojnego, umięśnionego bruneta, który rozmawiał ze swoim kumplem, co jakiś czas kierując wzrok na nas. Widziałam jego nikły uśmiech i błysk w oku, gdy tak się nam przypatrywał.\n- Patrzy na nas obie. Nie koloryzuj Kat – oznajmiłam opuszczając głowę na oparcie leżaka, by powrócić do wcześniejszej czynności.\n- Zakład, że to Ciebie pożera wzrokiem? – zapytała ściągając mi okulary, zwracając przy tym po raz kolejny moją uwagę\n- Niby jak chcesz to udowodnić? Chyba nie podejdziesz do niego i nie zapytasz: Hej, zauważyłam, że nas obserwujesz. Teraz pytanie, którą z nas bardziej? ‘ Proszę Cię! – burknęłam, odbierając jej okulary, lecz tym razem nie zakładając ich na oczy, lecz na czubek głowy.\n- Mam lepszy pomysł. Ja idę się trochę przejść, a jeśli do Ciebie podejdzie, to znaczy, że wygrałam i stawiasz mi dzisiaj najlepszego drinka w klubie! – oznajmiła wypychając język\n- Kathrin nie waż się! – popatrzyłam na nią już lekko przestraszona. Czy ona jest normalna? Zdecydowanie nie.\n- To cześć! – zdążyła odpowiedzieć i w sumie już jej nie było. Cholera. W takim razie nie mogę dać nic po sobie poznać i nie patrzeć w stronę tego chłopaka, lecz, że zżeram się sama ze sobą, mój wzrok momentalnie podążył za sylwetką chłopaka, który pomimo nieobecności blondynki, dalej wpatrywał się w moją osobę. Chyba jednak miała rację. Albo po prostu nieznajomy się lekko zawiesił. Wzdychając lekko, wybiłam się z amoku, po czym wzięłam do ręki wcześniej zabraną z domu gazetę i zaczęłam „niby” czytać, ale średnio mi to wychodziło, bo jak na razie zatrzymałam się jedynie na okładce.\n- Przeszkadzam? – doszedł mnie uwodzicielski, męski głos. Zagryzłam dolną wargę, bowiem wiedziałam, że to owy chłopak. Co prawda nie słyszałam jego głosu, ale tak właśnie mówiła mi podświadomość, więc gdy tylko mój wzrok się podniósł, nie byłam zbytnio zdziwiona, gdy ujrzałam cudownego mężczyznę, o naprawdę świetnej muskulaturze. Cholera, jaki on seksowny! Wpatrując się w jego idealnie wyrzeźbiony brzuch, otworzyłam tylko buzie, ale po chwili zamrugałam kilka razy oczami, by w końcu się odezwać.\n- Emm, nie. Ja tylko…oglądałam – zaczęłam się jąkać jak idiotka. Chyba jednak było ze mną coś nie tak, a nagaduję na Kathrin.\n- Okładkę. – dokończył chłopak obdarowując mnie sympatycznym uśmiechem, na co odwzajemniłam gest.\n- Tak, właśnie. Oglądałam okładkę, jest niezwykle ciekawa – zaśmiałam się, by obrócić moją nieudolność w żart, na co ten również przyjął to z humorem.\n- Mogę się przyłączyć dopóki Twoja przyjaciółka nie wróci ? – zapytał ponownie, wskazując na leżak Kathrin, na co pokiwałam lekko głową.\n- Jesteś tu pierwszy raz? Nigdy wcześniej Cię nie widziałem – oznajmił siadając usatysfakcjonowany na pobliskim leżaku\n- W sumie tak. Właśnie ta blondynka, która sobie gdzieś teraz tu spaceruje wyciągnęła mnie, bo w końcu szkoda marnować taką pogodę.\n- Dobrze zrobiła ! Przyda się trochę zaczerpnąć powietrza, a przy okazji poznać kogoś nowego. – oznajmił obdarowując mnie kolejnym uśmiechem, który muszę powiedzieć, był naprawdę zdumiewający.\n- Jej pierwszym zdaniem zaciągając mnie tutaj było to, że uwaga cytuję „jest tu naprawdę wieeeeeele smakowitych kąsków’ – zaśmiałam się wypowiadając słowa\n- No, to pewnie musiało Cię przekonać!\n- Absolutnie! Nie jestem podatna na takie propozycje – droczyłam się z nim, co na pewno zdążył zauważyć\n- A tak w ogóle to czemu Twoja przyjaciółka uciekła zostawiając Cię samą wśród tylu smakowitych kąsków ? – zapytał oblizując szybko wargi, co nie powiem, ale dość intensywnie zawojowało moim umysłem. Śmiało mogę dopowiedzieć, że zagiął mnie tym pytaniem, ale w szybkim tempie musiałam wyjść z opresji.\n- Em, w sumie nawet nie wiem. Chyba chciała rozprostować nogi – odpowiedziałam, mając nadzieję, że złapał haczyk i chyba nawet tak się stało.\n- Rozumiem. Tak w ogóle mam na imię Steven – zaczął, podając mi prawą dłoń, którą szybko uścisnęłam\n- Miło mi. Sofia. – odparłam spoglądając w jego duże, brązowe oczy. W czasie gdy wciąż trzymaliśmy splecione dłonie i przypatrywaliśmy się swoim twarzą, dobiegł nas głos jakiegoś faceta.\n- Stev, chodź szybko! Musimy się zwijać! – wyrywając się z amoku, puściliśmy swoje dłonie, a chłopak popatrzył na kumpla z lekkim wyrzutem i smutkiem, a po chwili znów na mnie.\n- No cóż Sofio, mam nadzieję, że spotkamy się niebawem. Wychodzicie gdzieś dzisiaj wieczorem? – zapytał już wstając, a ja widząc tę czynność zrobiłam to samo.\n- W sumie to chyba tak. Idziemy do klubu o nazwie Amika? Czy jakoś tak – oznajmiłam z nadzieją, że zna ten lokal, bowiem nie wiedziałam, czy dobrze powiedziałam ową nazwę.\n- Naprawdę? To dobry zbieg okoliczności, bo również wybieram się tam dzisiaj ze znajomymi. Byłaś tam kiedyś?\n- Nie, nigdy – odparłam szybko\n- Nie pożałujesz – uśmiechnął się – W takim razie do zobaczenia Sofio – odezwał się po raz ostatni odwracając się i idąc w stronę przyjaciela\n- Do zobaczenia – powiedziałam po cichu, więc zapewne chłopak nie usłyszał już moich słów. Po niecałych dwóch minutach, w podskokach pojawiła się koło mnie Kathrin.\n- I jak? Mówiłam Ci przecież, że na Ciebie leci! Dziś chcę widzieć mojego drinka – oznajmiła z pociechą, na co tylko się zaśmiałam. Jakimś cudem byłam w naprawdę dobrym humorze i już nawet nie miałam jej za złe, że zostawiła mnie samą.\n- Dostaniesz swojego upragnionego drinka. Może nawet ja też coś dostanę – powiedziałam przegryzając dolną wargę, oglądając się ostatni raz w stronę odchodzącego bruneta\n- Jak to? – zapytała zdezorientowana\n- Steven też tam będzie.\n- Możesz mi dziękować, że znalazłam Ci świetnego faceta – zaśmiała się klaszcząc w dłonie, po chwili pakując już do torby swoje rzeczy\n- Jesteś nienormalna. Raz z nim rozmawiałam, a ty chcesz już być na naszym weselu. Może jeszcze mam zajść w ciążę? – zapytałam z kpiną\n- Jeśli chcesz, proszę bardzo, mielibyście całkiem ładne dzieci – oznajmiła, na co skarciłam ją tylko wzrokiem – Oj no przecież żartuje, ale przecież możesz od czasu do czasu zaszaleć! I właśnie dzisiaj jest ten czas – zakończyła konwersację, a po szybkim pakunku opuściłyśmy obie plac.\nByła godzina dwudziesta, a my siedziałyśmy wyszykowane i gotowe na miejmy nadzieję naprawdę dobrą zabawę. Ubrałam na siebie panterkowy bralet,\ndo tego białą spódniczkę przed kolano z kremowym paskiem, tego samego koloru buty, na których z boku widniał czarny pasek oraz małą torebeczkę, którą chciałam mieć cały czas przy sobie w razie jakiegoś nagłego wypadku. Kathrin również wyglądała nieziemsko, bowiem na swoje smukłe ciało nałożyła seksowny, krótki czerwony kombinezon, a do tego ubrała kolorowe sandałki na szpilce. Eksponowała się naprawdę nieziemsko i szczerze nie dziwię się, iż Tayler był o nią tak zazdrosny, bo dziewczyna zdecydowanie miała co do pokazania. Z powodu chwilowej nudy, postanowiłyśmy zaszaleć i jak na razie zrobić krótką, dwuosobową imprezę u nas w salonie. Wyciągnęłyśmy z barku jeszcze nie otwartego Jack’a Danielsa, i nie przejmując się zupełnie niczym, wlałyśmy po połowie do szklanek, wkładając przy okazji lód, by go schłodzić. Zdecydowanie tak lepiej smakował. Po dwóch takich kolejkach, byłyśmy już obie w dość dobrych humorach na rozkręcenie imprezy, więc póki ustałyśmy jeszcze na szpilkach, zabrałyśmy z przedpokoju torebki i zamykając drzwi frontowe skierowałyśmy się do Amiki.\nDroga o dziwo nie zajęła nam nie więcej niż dziesięć minut. Cieszyłam się, że mieszkamy, a raczej mieszkam, w takim miejscu, z którego blisko do centrum miasta i wszystkich tego rodzaju atrakcji.\nNa zewnątrz klub wyglądał naprawdę prestiżowo i oldschool’owo, lecz kolejka była nieznośnie długa, ale jak na zbawienie Kathrin zaczęła mnie ciągnąc w stronę wejścia.\n- Co ty robisz, przecież musimy stanąć w kolejce – powiedziałam chwytając ją za rękę\n- Spoko, byłam tu raz z Tayler’em, więc znam bramkarza, który nas wpuści, jeszcze ujrzawszy Ciebie w tym stroju, może wejdziemy za free – odparła i chciałam już coś dopowiedzieć, gdy znienacka znalazły się tuż przy ochroniarzach.\n- Hej Bill – zaczęła dziewczyna do dość postawnego, łysego mężczyzny na około dwadzieścia pięć lat.\n- Witaj Kathrin, dzisiaj bez Tay’a ? – zapytał spojrzawszy na nią, a zaraz po chwili na mnie\n- Dziś towarzysko jestem z Sofi – odpowiedziała uśmiechając się tajemniczo widząc wzrok faceta na mojej osobie\n- Nie chwaliłaś się, że masz tak piękne koleżanki – oznajmił posyłając uśmiech w moją stronę, co mnie lekko peszyło, nie powiem. – Wchodźcie dziewczyny – dopowiedział wpuszczając nas, nie oczekując przy tym zapłaty za wstęp. Czy to jakiś spisek? Nim się obejrzałyśmy znalazłyśmy się w eleganckim i awangardowym pomieszczeniu, gdzie można było dostrzec naprawdę masę ludzi. Po bokach znajdowały się długie sofy, a tuż obok nich pojedyncze stoliki z alkoholem. Widać, że klub był urządzony w dość bogaty sposób, a na ścianach jak i suficie widniały fioletowe neonowe światła.\n- Ja pierniczę – wymsknęło mi się, gdy tak stałyśmy w progu pomieszczenia\n- Mówiłam, że Ci się spodoba. Chodź, idziemy zająć lożę! – uśmiechnęła się ciągnąc mnie za rękę, a tuż po chwili, poczułam czyjś dotyk na mojej drugiej, wolnej dłoni. Obróciwszy się, moja twarz momentalnie się rozpromieniła, gdy ujrzałam stojącego przede mną uśmiechniętego Lou.\n- Sofia! – powiedział, po czym szybko mnie objął na przywitanie\n- Hej Louis, nie wiedziałam, że tu dzisiaj będziesz – odparłam zdziwiona, a zarazem zadowolona z tego nagłego spotkania\n- W sumie nie jestem całkiem sam, bo przyszliśmy całą bandą. – uśmiechnął się, a znienacka spojrzał na moją przyjaciółkę, która w tym momencie odwróciła się w naszą stronę\n- Kathrin ? – zapytał zaskoczony\n- Cześć Lou – odpowiedziała z takim samym szokiem w oczach, ale i radością\n- To wy się znacie? – zapytałam zdezorientowana\n- I to całkiem długo – odparł – Dawno Cię nie widziałem! – odezwał się ponownie, po czym również objął ją ramieniem\n- Ja was również. Jak się macie? – zapytała z ciekawością\n- Dobrze, ale w sumie jeśli już się spotykamy to chodźcie do nas, mamy osobną lożę, bo teraz wątpię czy cokolwiek znajdziecie wolnego – powiedział zachęcająco\n- No nie wiem – odparłam nie do końca przekonana, bowiem wiedziałam, iż czeka mnie starcie ze Styles’em.\n- Oj no nie dajcie się prosić! – rzekł pośpiesznie, a już po chwili byłyśmy ciągnięte przed siebie w stronę sporej loży, przy której można było dojrzeć trójkę facetów z jakąś blond dziewczyną i jego. Lokowatego chłopaka z zielonymi tęczówkami, który tak bardzo mnie irytował, a zarazem fascynował.\nHej moje misie ! Zrobiłam wam niespodziankę i w czasie trwających wciąż matur, napisałam dla was rozdział. Jak na razie idzie mi całkiem nieźle i w sumie nic się nie uczę, a i tak jest okej, no ale wyniki końcowe zobaczę dopiero w czerwcu, więc okaże się później. Zaczynając ten rozdział, byłam pewna, że opiszę scenę w dyskotece jeszcze tutaj, ale chyba się zagalopowałam i już raczej nie będę dalej tego ciągnęła i napiszę ją w kolejnym, żeby was trochę potrzymać w niepewności. W każdym razie, będzie fun!\nDziękuje za wszystkie komentarze i obserwujących! Jesteście kochani!\nA tymczasem zapraszam kolejny raz na obejrzenie zwiastunu i mojego osobistego aska.\n25 komentarzy = nowy rozdział!\nAuthor always believe o 11:59\nPati Rezmer 8 maja 2013 14:15\nJak zwykle cudowny :) szczerze mówiąc co chwilę sprawdzałam na telefonie czy nie wszedł nowy rozdział :) z niecierpliwością czekam na następny. Jestem ciekawa co będzie dalej. Xx\nNessi2 < 3 8 maja 2013 15:16\nŚwietny rozdział ! *-* Szkoda, że nie opisałaś sceny w klubie, haha ;D Ale i tak jest genialnie <3 Coś mi się wydaje, że Steven przyjdzie, a Harry będzie zazdrosny *w* Zayebiście by było *o* Wgl to ciekawe jak zareaguje, kiedy zobaczy Sofię ;3 No na pewno się zdziwi, haha ;D\nCzekam na NN ;* Wenyyy <3333333333\nKaja 9 maja 2013 00:56\nJesteś maturzystką? I czytasz mojego bloga? To jakiś żart jest? :D\nFuck! Myślałam, że jesteś młodsza :>\nNie no ja to się przy Tobie chowam!\nCud miód malinki kochana!\nOglądasz pamiętniki wampirów? Ja kiedys oglądałam i sądzę, że ty też^^ Bo te zdjęcia Caroline, Taylora i Bonnie mówią same za siebie.\nA Sofia to Barbara Palvin, tak? :)\nWiesz, że ty masz talent? Talent, jak cholera! :33\nMam nadzieję, że Zosia pogada z Harrym! A Taylor niech idzie do diabła! I niech tam zostanie do końca!\nMały, wredny potwór. i Hazza przez nią jest zły! :<\nStandardowo wyczekuje nowego rozdziału.\nI powodzenia na maturach kochana! :*\nSofia Styles 9 maja 2013 02:30\noczywiście, że oglądam :* może trochę przesadziłam, że połowa moich bohaterów to ekipa z pamiętników, ale tak ich kocham! a na miejsce nowego bohatera nie wyobrażam sobie nikogo innego jak Michael'a Trevino, ahh :* taak Sofia to Barbara Palvin, dziękujee!<3\nAngelika Plata 9 maja 2013 07:42\nŚwietny rozdział . Dużo jest w nim opisywane , taki młodzieżowy i zarazem spokojny .. Bo póki co bez se.xu czy czegoś takiego jak u niektórych , że prolog czy 1 rozdział i już coś tam tego no .. xD . Super , że taki długi dodajesz . Ciężko pewnie ci jest zebrać myśli i z naszej strony należy się komentarz , bo niesamowicie właśnie piszesz , opowiadasz. Ładna jest ta Sofia i fajnie , że jest też tam 1D jak i również inny chłopak :) . Hhehehe , pewnei Sofia będzie z Harrym , chociaż ja bym wolała żeby była z Malikiem czy Horanem bo ich bardzo ale to baaardzo lubię : ) . No co by tu jeszcze napisać ? Aaa no właśnie dialogi . Jest ich mega dużo co strasznie się mi to podoba , w końcu ktoś prowadzi długą rozmowę w dialogach . Bohaterowie niesamowicie są określani , czy nawet ty z głową wypowiadasz się tak jakby za nich . Wychodząc dzisiaj ze znajomymi polecę twojego bloga im . Będę również rozmyślać co będzie dalej , bardzo jestem podekscytowana next rozdziału ...\nHehe troszeczkę się rozpędziłam z moim komentarzem ale przynajmniej uwierzysz , że masz niesamowity talent . Powinnaś napisać książkę z pewnością bym ją kupiła . Hehhe tak a pro po jeszcze ZACZEPISTY klub , bardzo ładnie wygląda i wgl . Heheh jak ja bym chciała przeżyć coś takiego jak ty tutaj opowiadasz.\nJa już sobie kończę , pomału zbieram myśli hhehe xd . No wiesz , pisałabym dalej ale niestety nie wiem już co xd . : **\nPs: dzięki jeszcze raz za dodanie rozdziału i wgl .. xD\nHłee Hłee Hłee .\nKOCHAM TWÓJ BLOG *o* .\n" Blog ten jest jak mój narkotyk .. Każdego dnia nowa dawka , nowe uzależnienie , nowe poczucie , że warto żyć , że życie jest piękne .. " . Hehhe ale mnie wzięło . Łuhuuhuu już spadam pa aa :* .\nSofia Styles 9 maja 2013 12:25\ndziękuje kochana, przemiło czyta się takie słowa! :*:*\nMURAWSKA Weronika 9 maja 2013 09:29\nUhuhu, jestem ciekawa tego co się wydarzy na tej imprezie ;3 Fenomenalny rozdział <3\npatty lubi żelki 9 maja 2013 11:36\nCzekam na nn z niecierpliwością :)\nAnonimowy 9 maja 2013 12:00\nNo, nie no :D nowy rozdział, a ja dopiero teraz zauważyłam! :D toż to niewybaczalne. Ale i tak Cię uwielbiam, bo pomimo tych strasznych matur zrobiłaś nam tą PRZYJEMNOŚĆ i napisałaś coś!\nA więc, jestem zadowolona. Może trochę za bardzo... a czemu?\nBo, kurcze, kobieto obudziłaś we mnie taką ciekawość! Wiem, wiem. Rozdział ten nie zmienił dużo (a może i zmienił, myślę tu o Stevenie), ale mimo wszystko jest dopiero wprowadzeniem w wielkie rzeczy! Tak, dokładnie. Coś czuję, ba, ja to po prostu wiem, że w tym klubie będzie taka akcja z Harrym, że będziemy chciały wyrzucać komputery przez okno (nie, nie zrobimy tego, spokojnie :D), ale czuje, że on coś ... spieprzy. Coś wykombinuje. Opadnie nam szczena, będziemy później zbierać te nasze szczeny z ziemi i wyzywać Stylesa...\nAle, kurcze :D ja się długo gniewać na niego nie będę. Będę się gniewać na Taylor S. za to, że w ogóle jest w tym klubie, a co!\nA tak, nawiasem mówiąc, to, słuchaj... nie wstawiaj więcej zdjęć Barbary, bo mi aż się smutno robi, że ona jest taka piękna a ja nie. Cała moja pewność siebie ucieka gdzie pieprz rośnie, zaraz po zobaczeniu jej idealnego ciała i twarzy. To chyba ta zazdrość... hm, a po drugie, co to za facet na gifie, kurcze pieczone :D co to za cud natury, Bóg seksu, ciasteczko z kremem? :D Ale i tak wolę Stylesa, jest bardziej taki, jakby niebezpieczny. To chyba te zielone oczy go takiego czynią... ? ^^\nA tak w ogóle, lubię Kathrin :D\nI ten zestawik z panterką też lubię :D\nI to, że się trochę wstawiły też :D\nZ racji tego, iż na razie jestem „maturzystką”, wysyłam do Ciebie zaproszenie na fb! Na Instagramie dopadłam Twoje nazwisko, a pytałaś czy czasami nie mam Twittera w komentarzu na drugim blogu ;) to się ujawnię! Ale proszę Cię, przygotuj się!\nSofia Styles 9 maja 2013 12:28\ndobrze, że powiedziałaś bo inaczej nie wiedziałabym kto to! już przyjmuję :*\n+ mogę Cię pocieszyć, bo w klubie nie ma Taylor, lecz Perrie, która przyszła z Zayn'em :*\nale nic więcej nie mówie! czekajcie cierpliwie na kolejny! buziii :*:*\nAlex Styles 11 maja 2013 03:45\nJesteś niesamowita. Kocham Cię. Rozdział cudowny. Z niecierpliwością czekam na kolejny. !\nOne Dream 12 maja 2013 00:11\nTaak fajnie czyta się twoje opowiadaniee <3\nI jeszcze jak dałaś Barbare na główną bohaterkę , a ja ją uwielbiam to całość jest fantastyczna ; ))\nI to co piszesz jest świetne ! ;)\nfelicity. 12 maja 2013 06:06\nNowy wygląd bloga jest świetny. Uwielbiam Barbarę Palvin, chyba nawet już to wcześniej pisałam... whatever. I znowu spotkanie Lou i Sofi, z tym, że teraz dziewczyna pozna resztę zespołu. OMG nie mogę się doczekać reakcji Harry'ego.\nZ niecierpliwością oczekuję kolejnego rozdziału!\nJerr . 12 maja 2013 11:22\nOh więc najpierw to:\nSZABLON MNIE CAŁKOWICIE POWALIŁ! ♥\nROZDZIAŁ MNIE CAŁKOWICIE POWALIŁ! ♥\nJak ja kocham Barbarę.... to najpiękniejsza kobieta na tej ziemi i idealnie pasuje do roli Sofi! Chyba lepszej osoby nie mogłaś wybrać! :)\nNo to tak, idziemy od początku:\nUbóstwiam Kathrin! Jest taka energiczna i kocha jeść!♥ poza tym jak czytałam o tej próbie swatki myślałam, że się posikam ze śmiechu (nawiasem mówiąc ten koleś mi tu nie pasuje... już go nie lubię xD)\nKurwcia, jak to napisała dziewczyna powyżej "kolejne spotkanie Lou I Sofi"... czy tylko mnie się wydaje, że tutaj będzie coś więcej! No kurwa, ona też pasuje do Louisa! Ciekawi mnie reakcja Pana Stylesa jak zobaczy ją w tym klubie, no i jeszcze do tego czy Tay z nim będzie\nSumując rozdział świetny! Czekam na kolejny! :) Pozdrawiam i dziękuję za powiadamianie mnie o rozdziałach! :)\nZapraszam do mnie, ukazał się nowy rozdział. Liczę, że wpadniesz i zapoznasz się z moim opowiadaniem! ♥\nSupeer blog!!! Nie mogę sie doczekać aż Harry zobaczy Sofię!!!! Aaaaa.....plis dodaj dziś 7 rozdział.:/\nMam dzisiaj urodziny.....to byłby fajny prezent xd :D\nSofia Styles 12 maja 2013 12:54\nhaha, kochanie chciałabym Ci sprawić wielką radość, ale dzisiaj nie ma takiej opcji :( ale postaram się jak najszybciej! buziaczki i wszystkiego najlepszego!<3\nAnonimowy 13 maja 2013 07:07\nWOW świetny blog !! *.*\nKiedy dodasz kolejny rozdział ?? <33\nAnonimowy 16 maja 2013 04:03\nUmieram :D chcę noooooowy! :(\nSofia Styles 16 maja 2013 04:07\nDzisiaj wieczorkiem wam wstawię nowy rozdział dziubkiii! <3 chociaż nie ma tych 25 komentarzy o które prosiłam, ale macie takiego bonusa ! kocham was<3\nAnonimowy 16 maja 2013 04:43\nNIE! TO MY KOCHAMY CIEBIE!!!!!!!! <3\nKochAm!!! nexttt terrrrrrrrrraaaaaaaaaaaaaaaaaaz pliisssss kochAAm!:)


Alina Rose Blog Kosmetyczny: GRZYWKA, MÓJ MAKIJAŻ NOWY, DZIENNY KROK PO KROKU.\nJakiś czas temu wróciłam go grzywki i bardzo się z niej cieszę:) Nosiłam grzywkę w trakcie studiów i wtedy naprawdę nie wyobrażałam sobie, że mogłabym jej nie mieć:D Pamiętam, że znajomi mówili mi- 'musisz mieć grzywkę, nie zapuszczaj jej!'. Potem grzywka urosła i dopiero kiedy sprawiłam sobie doczepkę, strasznie za nią zatęskniłam.\nOkazało się, że przy zmianie fryzury iny makijaż wygląda trochę lepiej- jakiś czas temu pytałyście jak go wykonuję (przy okazji postu ze szminkami Ella Mila klik) więc dzisiaj wszystko krok po kroku. Makijaż jest super prosty, nie użyłam właściwie żadnych cieni:)\nZauważyłam, że dłuższa grzywka wymaga mocniejszego podkreślenia oczu. Bez tego po prostu łatwo pod nią znikają, za to kiedy zaznaczę je ciemną kredką, spojrzenie robi się głębsze i oczy przyciągają wzrok. Wydaje mi się też, że mogę stawiać na smoky eyes i przy tej grzywce wygląda lepiej niż wcześniej:D\nObecnie mój makijaż dzienny ogranicza się głównie do zaznaczenia oczu czarną kredką, ale zawsze zaznaczam też nią linię wodną (tego wcześniej unikałam) i zależnie od nastroju przyciemniam dolną powiekę- mocniej lub słabiej.\nZaczynam od pokrycia powieki podkładem- w tym wypadku jest to podkład mineralny Neve Falt Perfection (recenzja) . Używam dwóch odcieni- na całą powiekę nakładam Medium Warm a w kąciku, by go rozjaśnić, nakładam Light Rose. Często używam też zwykłego, jasnego cienia.\nW samym kąciku używam jasnej perły- moim ukochanym cieniem jest Inglot nr 395- używam go od lat i często pytacie co daje tak ładny efekt.\nSzkic kreski jaki wykonuję czarną kredką Neve nie jest zbyt dokładny- zaznaczam też dolną powiekę. Całość będziemy rozmazywać jeszcze pędzelkiem i to będzie moment na ustalanie kształtu, grubości itp.\nWidać to na zdjęciu niżej- kredka jest roztarta w kształt miękkiej kreski. Tutaj bardzo polecam pędzelek Zoeva 240- jest maleńki i precyzyjny ale nie zbyt miękki i dzięki temu świetnie rozciera kreski.\nZamiast brązowych cieni użyłam kółka bronzerów Deborah- jaśniejszy i ciemniejszy brąz nałożyłam na dolną powiekę i roztarłam, mieszając ją z czernią kredki. Całość rozcieram do dołu, sięgając załamania dolnej powieki a potem nakładam brązy na górną kreskę, lekko ją osłabiając.\nNa sam koniec sięgam po czarną kredkę i nakładam ją na linię wodną- delikatnie rozcieram małym pędzelkiem Zoeva, tak by połączyła się z linią rzęs i jeszcze raz nakładam na linię wodną.\nEyelinerem Claudia Schiffer w pisaku zagęszczam górną linię rzęs, tuż przy cebulkach.\nNa tym etapie zostaje nam tylko pomalowanie rzęs i makijaż twarzy:)\nUżyłam tuszu Falsier Push Up Angel a wcześniej bazy Lancome.\nKrem CC So Bio Etic 01 + podkład mineralny w kamieniu Neve Flat Perfection Light Warm (lub Medium Warm jeśli jestem bardziej opalona). Podkładu Neve używam właściwie zawsze na większość podkładów lub kremów BB oraz solo.\nRóż Amilie Apple Blossom, który jest od paru lat jednym z moich ulubionych róży:) Moim zdaniem Amilie ma świetne róże mineralne i bronzery- jeśli jeszcze ich nie testowałyście warto spróbować. 'Wadą' jest tylko to, że ciężko je zużyć, są wyjątkowo wydajne:D\nBroznery z paletki Deborah Milano, Trio Contouring Palette 02. - bardzo fajne zestawienie, ten kolor dla osób z cieplejszą karnacją.\nRozświetlacz Dior Diorskin Nude Air Glowing Gardens 002\nSzminka Ella Mila Spice Spice Baby + konturówka Neve Nude\nBrwi cień Hauschka bez numerku, pisak Mac + żel Gosh w kolorze Nutmeg.\nCałość wygląda tak:)\nWiele z Was pytało mnie jak radzę sobie z grzywką przy wysokoporowatych włosach i złej pogodzie:) Niestety nie ma na to jednego idealnego sposobu i trzeba liczyć się z tym, że jeśli włosy są kręcone, grzywka będzie szaleć.\nNa pewno dobrym wyjściem będzie zrobienie keratyny na grzywkę- ja zrobiłam taki zabieg w domu od razu po ścięciu i faktycznie trochę to pomaga:)\nAle jeśli pada albo wilgotność jest spora, grzywce naprawdę daleko do ideału:D Wtedy najczęściej związuje ją w jakiś śmieszny sposób lub upinam go góry. Teraz jest już dość długa i mogę zebrać ją na bok, niedługo będzie do podcięcia, teraz moje włosy naprawdę strasznie szybko rosną.\nOstatnio miałam trochę utrudniony dostęp do internetu przez wyjazd, ale przypomnijcie się proszę z pytaniami:)\nNo i dajcie znać jeśli macie jakieś własne patenty na niesporne grzywki:D\nPatrycja Sikora 10 września 2018 16:21\nCo to za kredka na linii wodnej?\nAlina Rose 10 września 2018 16:33\nNeve https://makeupsorbet.pl/product-pol-68-Neve-Cosmetics-Kredka-Do-Oczu-Czern-Lukrecja.html tylko poprzednie opakowanie:)\nkassiiaa.blogspot.com 10 września 2018 17:00\nAlina Rose 10 września 2018 20:15\nAnonimowy 10 września 2018 17:03\nZaraz klmpletuje sprzet i zasiadam do lusterka, lubie odtwarzac Twoje makijaze, nie zawsze wychodzi ale zawsze czegos sie naucze\nAnonimowy 10 września 2018 17:26\nCześć :-) Zdradź proszę sposób na tak ładnie ułożoną i odbitą od nasady grzywkę :-D Ja bardzo długo miałam grzywkę, niestety ze względu na moje cienkie włosy byłam zmuszona ją zapuścić, bo wyglądała dość smętnie. Teraz bardzo mi jej brakuje, bo zdecydowanie lepiej w niej wyglądałam, dlatego szukam jakichś skutecznych sposób na jej stylizację. Domyślam się, że kluczowy jest tutaj rodzaj włosów, ale liczę że i z moich uda się coś wykrzesać. Pozdrawiam!\nAlina Rose 10 września 2018 23:47\nKochana ja zawsze przy suszeniu używam małej szczotki (20mm) olivia garden bo dzięki niej jestem w stanie zadziałać na włosy od nasady i unieść je zanim zdążą wyschnąć w jakimś niepożądanym ułożeniu:D\nfajnie działają też suche szampony, bo lekko unoszą od nasady, niektóre wcierki odbijają włosy, tutaj masz też parę produktów:http://www.alinarose.pl/2015/01/wieksza-objetosc-fryzury-proste-sposoby.html\nAnonimowy 10 września 2018 23:49\nSuper! Na pewno skorzystam, dziękuję :D\nN o kosmetykach 10 września 2018 17:55\nPamiętam jak miałam grzywkę w szkole średniej ;) Wtedy akurat malowałam mocno oczy czarną kredką, więc jakoś wyglądałam :) Ale problem miałam z jej utrzymaniem w prostym kształcie, bo wywijała mi się wiecznie w jakieś fale, a z natury mam proste włosy.\nAnonimowy 10 września 2018 18:25\nŚlicznie Ci w grzywce :) to była super decyzja. Mam pytanie, myślisz że foreo luna mini 2 będzie fajnie działać z olejkiem myjącym (takim z emulgatorem), czy to jednak musi być żel który się pieni?\nEkofilka 12 września 2018 14:36\nJa bym nie stosowała Foreo z żadnym olejkiem. Dostanie się on pomiędzy silikonowe wypustki i bardzo ciężko będzie ją domyć. Olejek myjący rozprowadź tylko placami, a następnie zmyj go jakimś żelem/mydłem i wtedy na ten żel możesz użyć Foreo.\nAnonimowy 10 września 2018 19:32\nA ja kocham grzywki i myslalam ze Twoja,jestale doczepiana :-) ślicznie wygladasz jak aktorka z tego serialu Jennifer love hewit\nAnonimowy 10 września 2018 20:21\nTak mi też bardzo przypomina Jennifer :D\nAnonimowy 10 września 2018 19:54\nAlina lepiej wyglądasz bez grzywki dużo młodziej tutaj na tych zdjęciach wyglądasz na 45 lat przykro mi takie moje spostrzeżenia . Pozdrawiam.\nAnonimowy 11 września 2018 10:20\n45 lat? Jaaaaasne\nAnonimowy 10 września 2018 20:17\nUwielbiam grzywki a Ty wyglądasz w swojej cudownie!\nAnonimowy 10 września 2018 20:26\nKlaudia 10 września 2018 21:06\nAlina Rose1 września 2018 20:12\nKlaudia2 września 2018 00:30\nAlina Rose 10 września 2018 23:27\nHej Kochana:) kurcze jeśli masz coś co Cię nie podrażnia, to zaryzykowałabym trzymanie się tego svr w ramach serii- i mieszała krem który masz z np tym https://www.labo-svr.com/pl/topialyse-baume-intensif tak by efekt nawilżenia był mocniejszy. ten skład mówi Ci też co mogłabyś wykorzystywać do swoich mieszanek- olej z nasion bawełny, skwalan, glicerynę, niacinamid ( z nim bym jednak uważała) więc można by spróbować zdziałać coś w tym kierunku. no i na pewno można by jeszcze spróbować jakoś określić czy jest problem np z samymi pigmentami mineralnymi czy tylko z połączeniami bo jeśli np same pigmenty były by ok to też mogłabyś próbować coś sobie mieszać. z tusz lrp ma taki dedykowany wrażliwcom: http://wizaz.pl/kosmetyki/produkt,21416,la-roche-posay-respectissime-densifieur-tusz-pogrubiajacy-podkreslajacy-i-rozdzielajacy-rzesy.html ale z takimi kosmetykami różnie bywa bo każdy inaczej reaguje. a tak zapytam- pamiętasz kiedy zaczęły się te problemy- w sensie pierwsze kosmetyczne podrażnienie, pierwszy taki makijaż?\nArtemida27 10 września 2018 21:40\nPięknie wyglądasz z grzywką. Czy możesz napisać jakiej farby do włosów używasz? Wspaniały kolor.\nAnonimowy 11 września 2018 12:18\nAnonimowy 10 września 2018 22:50\nCo spowodowało, że Twoje włosy teraz tak szybko rosną Alu? ;)\nAnonimowy 10 września 2018 22:53\nAlu, a czy końcówki włosów jaśniejsze od włosów przy nasadzie zawsze są znakiem suchych końcówek? Czy to coś normalnego? Przyznam, że mimo moich znacznych starań i wysiłków w dobre nawilżenie włosów, końcówki są zawsze bardziej "żółte" od nasady :(\nAnonimowy 11 września 2018 12:17\nwłosy na końcach są zwykle cieńsze od tych u nasady ;) obcierają się o ciuchy/ramiona itd\nAnonimowy 11 września 2018 09:56\nWyglądasz pięknie i moim zdaniem znacznie młodziej niż bez grzywki :) Na dodatek makijaż masz piękny i niezmiennie zachwycam się Twoją czystą cerą!\nAlu, co polecasz na przetłuszczanie włosów? Kiedyś nie miałam z tym problemu, obecnie po jednym dniu od mycia jest tragedia. Wszystkie wcierki obciążają włosy i pogłębiają problem. Szamponów próbowałam mnóstwo: od tych mega delikatnych po kaliber typu h&s. Peelingi skóry nie pomagają, dodatkowo wypada mi po nich dużo włosów. Badania robiłam i wszystkie hormony i takie sprawy są w porządku, od ponad dwóch miesięcy nie jem mięsa, ale problem z przetłuszczaniem zaczął się ponad 2 lata temu. Załamuje ręce, bo kończą mi się pomysły :(\nAnonimowy 11 września 2018 11:03\nAlinko co najlepsze na zajady? W ciągu miesiąca zrobiły mi się drugi raz i strasznie pękają . Smaruję miodem i specjlana mascia na zajady ale nie pomaga. Jakie witaminy uzupełnić i polecasz coś z konkretnej firmy?\nChocolade 12 września 2018 12:37\nMoże pomogę - u mnie zajady powracają od przypraw, zwłaszcza od pieprzu, dlatego warto unikać ich przez dłuższy czas, zwłaszcza na kanapkach (świeżo mielone przyprawy najbardziej podrażniają pęknięcia oraz oczywiście cytryna, pomidory i inne "szczypiące" produkty - unikajmy ich przez jakiś czas). Jeśli chodzi o leki, to Maxibiotic lub Tribiotic (można kupić pojedynczą saszetkę za 2zł lub całą tubkę drożej), a jeśli leki się wchłonęły, to zabezpieczam kąciki przed pękaniem grubą warstwą wazeliny (zwłaszcza na noc!). Tym sposobem zajady znikają u mnie w 24 godziny, a kiedyś męczyłam się kilka miesięcy... (akurat szykuję powoli wpis na ten temat) ;)\nJa od siebie polecam olejek z drzewa herbacianego.\nAnonimowy 11 września 2018 20:01\nAlinko gdzie mozna kupic pedzel zoevy 240 luxe petit? Na stronach nie ma\nAnonimowy 11 września 2018 23:55\nHej!!! Czy polecisz jakiś olej na elektryzowanie się włosów? Może lniany bądź ze słodkich migdałów? i stotsować przed myciem? :)\nAnonimowy 12 września 2018 11:35\nAlu, dziewczyny!! mam pytanie odnośnie badań hormonalnych. Ponieważ od 16 roku życia (po 1 klasie liceum) zmagałam się z trądzikiem (wizyty u dermatologów, kosmetyczki, dziesiątki przetestowanych maści, kremów, tabeletek, pielęgnacji itp, itd) - ogólnie nic nie pomagało. Obecnie mam 25 lat i uporczywe zaskórniki podskórne jedynie w strefie U( broda, żuchwa), chcąc zbadać przyczynę ich powstawania udałam się do ginekologa, by skierował mnie na badania odpowiednich hormonów, które być może są tego przyczyną - zostałam wyśmiana i potraktowana tragicznie, powiedział mi Pan doktor w skrócie pisząc, że on oczywiście może mi dać skierowanie na badania ale po nich nic mi nie wyjdzie :/ Żenujące zachowanie! Dwa lata temu i w zeszłym roku miałam bardzo dokładne badania TSH w tym ft3 i ft4 oraz testosteronu i wszystko jest w jak najlepszym porządku), czy powinnam się udać z tym do dermatologa, endokrynologa czy zupełnie innego ginekologa, bo ręce mi już opadają :(\nAnonimowy 13 września 2018 11:46\nszybciej chyba do gina sie dostaniesz, więc poszukaj kogos bardziej kompetentnego, ale do endo też dobrze sie zapisać. Mam nadzieję że znajdziesz przyczynę, powodzenia!\njustyna 25 września 2018 13:36\nDaria 12 września 2018 13:16\nHej , muszę przyznać że do twarzy Ci w takim makijażu, wygląda naprawdę świetnie, też szukam ciekawych nowych kosmetyków , gdyż muszę zmienić te co dotychczas używam :)\nPat134 13 września 2018 20:10\nCześć :) Grzywka dodaje Ci jeszcze większego uroku �� proszę powiedz czym farbujesz włosy? Henna/farba? Jaki kolor. Jest nieziemski :) pozdrawiam serdecznie\nAnonimowy 23 września 2018 13:29\nCześć, jak sprawdzić czy mogę zrobić sobie grzywkę ? Nieziemsko podkreśla Tobie oczy...


Warta uwagi nowa cena 4600 PILNIE Sprzedam- zamienie Stargard - Sprzedajemy.pl\nWarta uwagi nowa cena 4600 PILNIE Sprzedam- zamienie\n533 178 XXX « Pokaż numer\nNumer ogłoszenia: 54495507 | Dodano: 01 Lut 16:16 | Liczba odsłon: 288\nWymienione wiele części - tylko lać paliwo i w drogę. Nowy » akumulator. Nie wymaga wkładu finansowego. Przegląd oraz ubezpieczenie do czerwca 2018r. Więcej informacji udzielę telefonicznie, nie odpowiadam na maile i SMSy…\nSprzedam Mazdę MPV 2.0 z 1999 roku. Wyposażona w: instalację » LPG podwójną klimatyzację ze sterowaniem dla pasażerów w bagażniku uchylane szyby, komputer pokładowy 7 foteli uchylane tylnie szyby 2 kompl…\nMazda MPV 2.0 136 KM 6 osobowa!okazja!\nwitam,sprzedam bardzo fajne auto rodzinne,pakowne auto na wyjazdy,6 » osobowe,tylna kanapa chowana w podłoge.oleje i wszystkie inne rzeczy wymieniane na czas,ostatnio wymieniałem koło dwumasowe razem ze sprzegłem.auto nap…\nMazda MPV LIFT Doinwest Orginał Przebieg 7-osobowa Polecam\nDo sprzedania Mazda MPV 2.0 Diesel Niski przebieg autentyczny » zaledwie 170 tś km. Wersja 7-osobowa wszystkie fotele zamontowane. Opony stan BDB Pełna dokumentacja Ksiązki obsługi, Serwisu, pierwszy dowód własnośc…\nWielofunkcyjne, rodzinne i przestronne auto. Idealne dla większej » rodziny lub na taxi. Posiada SPRAWNĄ klimatyzację i webasto. Auto 6 osobowe. Samochód używany na co dzień, sprawny technicznie, ważne opłaty. Zapraszam …\nsprzedam mazda mpv pierwszy właściciel w polsce wymieniony rorząd » turbina po regeneracji ,komplet opon z alufelgami , do wymiany uszczelka pod głowicą więcej informacji pod nr.787590639\nCitroën C4 Grand Picasso do sprzedania manualna skrzynia biegów\nFAKTURA VAT MARŻA CENA BRUTTO 27500,00 PLN Możliwość sprawdzenia » auta w dowolnym ASO. Citroen C4 Picasso 1,6 HDI 109km Data Pierwszej Rejestracji:15,12,2010 WYPOSAŻENIE : - ABS - ESP - Nawigacja - Bluetooth - Klimat…\nSilnik i podzespoły zachowane w ORYGINALE !! Wnętrze pojazdu tego » typu jak: podsufitka, fotele, deska rozdzielcza, kierownica oraz inne elementy zachowana w oryginale!! - Samochód nie posiada żadnych śladów ani ognisk…\nMercedes S 500 5.0/306KM*Alufelgi ''20''Rarytas LORINSER*Bogate wyposażenie!!Szwajcar\nBo Klasa S to klasa sama w sobie, absolut, który nie potrzebuje » potwierdzenia. - Autko sprowadzone ze SZWAJCARII - od pierwszego właściciela !! - Przygotowany do rejestracji - opłacony !! - Oryginalne alufelgi LORINSER…\nMazda MPV 2.5 Diesel, 1996 r. Komis Tysiak 2 500 zł\nMazda MPV 7 os 9 999 zł


Mężczyźni i kobiety świętowali w M-GOK-u - Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury\nJesteś tutaj:Strona główna » Mężczyźni i kobiety świętowali w M-GOK-u\nMężczyźni i kobiety świętowali w M-GOK-u\nImpreza odbyła się pod hasłami: „Mężczyźni – kobietom” oraz „Kobiety – mężczyznom”. Na początku imprezy życzenia dla kobiet i mężczyzn złożyli burmistrz Mordów Jan Ługowski, sekretarz Miasta i Gminy Mordy Mirosław Łukowski, skarbnik gminy Lidia Lipińska, radny powiatu siedleckiego Marek Gorzała oraz w imieniu Rady Miejskiej w Mordach Grażyna Drabarek – przewodnicząca komisji oświaty, zdrowia, kultury i porządku publicznego. Wśród przybyłych gości znaleźli się także: rada powiatu siedleckiego Jolanta Franczuk oraz radni Rady Miejskiej w Mordach (wiceprzewodnicząca rady Kazimiera Pogorzelska, przewodnicząca komisji rewizyjnej Katarzyna Kotowska, przewodniczący komisji finansów i budżetu Mirosław Romanowski oraz Dariusz Kołtuniak). Życzenia złożyli także pracownicy M-GOK-u, którzy poprowadzili imprezę: dyrektor Łukasz Wawryniuk oraz Anna Migalska.\nZabawny program dotyczący relacji kobiet i mężczyzn przygotował kabaret Koziary. Wśród sześciu zaprezentowanych skeczów, trzy z nich były skeczami premierowymi, przygotowanymi specjalnie na to wydarzenie. W części artystycznej wystąpiła także młoda wokalistka Karolina Kruk oraz duet „Dwa Ziarna”. W jego skład wchodzi małżeństwo Lilianna Barbara i Stanisław Bielakowie, którzy na co dzień śpiewają w zespole Złote Kłosy. Oprócz czegoś do posłuchania i pośmiania się, był także akcent poetyki. Swoje najnowsze wiersze dotyczące panów i pań zaprezentowały Irena Chodowiec oraz Helena Młynarz.\nByły także prezenty. Panie radne obdarowały wszystkich panów drobnymi upominkami, zaś burmistrz z sekretarzem i radnymi podarowali paniom czerwone róże, które ufundowali radny Marek Gorzała oraz dyrektor M-GOK-u Łukasz Wawryniuk. Nie zabrakło także słodkiego poczęstunku przy kawie i herbacie, który w tym roku zasponsorowali burmistrz Jan Ługowski oraz M-GOK.\nOrganizatorami VII Gminnego Dnia Kobiet i II Gminnego Dnia Mężczyzn w Mordach byli Burmistrz Miasta i Gminy Mordy oraz Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w Mordach. Patronat medialny nad wydarzeniem sprawowali: Katolickie Radio Podlasie, Regionalny Portal Informacyjny podlasie24.pl, „Echo Katolickie” oraz „Życie Siedleckie”.\nO podwójnej imprezie w Mordach czytaj także na: podlasie24.pl.\nVII Gminny Dzień Kobiet oraz II Gminny Dzień Mężczyzn\nUtworzono dnia 10.03.2018, 18:16\nVII Gminny Dzień Kobiet oraz II Gminny Dzień Mężczyzn (9 marca 2018 r.) - fot. M-GOK Mordy


##### Mongolska kultura randkowa – Wikipedia:Propozycje tematów/Literatura i kultura – Wikipedia.\nBlog Home » Mongolska kultura randkowa\nDAGADANA wraz z przyjaciółmi z Chin i Mongolii zagra utwory z płyty Meridian 68. Elementem mongolskiej kultury są również konie, które dla. Viking Song Kobiety Wojowniczki, Warrior Princess, Chór, Randkowanie, Mongolska kultura randkowa. Monoglska też historie wojskowe czytałem o wyprawach Marco Polo do Azji.\nJakie zdjęcia wstawiać do portali randkowych? KulturaSzamanizmLudzieFotografia.\nA. ▻ Mongolscy artyści (5 stron). Festiwal Kultury Chińskiej - - Od pięciu lat Szkoła Sztuk. Teraz w typowym dla siebie stylu apeluje do mężczyzn. Wzrost cen złota na świecie spowodował, że wydobycie złota w Mongolii metodami. Charakterystyka Country Cluster według wymiarów kultury GLOBE / Marcin Komor. Das ist Kapitalismus . Z Gliwic przeniosą Opla na Ukrainę, potem za Ural albo do Mongolii.\nOkres tworzenia pisanych dzieł kultury obfitował w nawarstwianie się. Myślałem o Mongolii, Syberii, o Jedwabnym Mongolska kultura randkowa. Mongolii. Zdumiewające, w jak wielu krajach azja‑ tyckich można się porozumieć. Na ogół bańki stosuje się razem z. Anonimowy, poszukiwany mężczyzna (dotąd niezidentyfikowany), od jakiegoś czasu grasujący na portalach randkowych, podaje się za.\nJuż w kulturach oralnych granice wyznaczane są przez zasięg ludzkiego. Bibliogr. Ojcze nasz – przekłady mongolskie 2. Paola Giacomini postanowiła obdarować Kraków mongolską strzałą, wykonaną na.\nSzczęśliwe MałżeństwoPorady MałżeńskiePorady RandkoweWskazówki. Jak być uczonym - recenzja] / Piotr Błajet // Kultura i Edukacja. Kultura, Komunikacja Społeczna : zeszyty naukowe Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UWM. Co pamiętają ze studenckich lat? Ciało odnaleziono w rowie melioracyjnym. KulturaMagazyn FILM. Bohaterką cyklu będzie singielka, która sfrustrowana podwójnymi standardami dotyczącymi randkowania kobiet i mężczyzn.\nKultufa · Biznes · Kuptura · Kultura · Sport · Życie · Galerie · Blogi · Tygodnik · Newsroom · Randki gejowskie gry online firmie · Kontakt · Reklama · Regulamin. KULTURY DALEKOWSCHODNIEJ: najświeższe informacje, zdjęcia, video o KULTURY.\nEdmee Mommesa postanowiła wyruszyć z wielbłądem podróż po Europie do Mongolii, gdzie zamierza wypuścić zwierzę na wolność. Ojcze nasz. Miłość zrodzona w sieci : o fenomenie portali randkowych / Marta Cebera. Sprawa Mongolska kultura randkowa Lewickiej i głośnego wywiadu z ministrem kultury mongolska kultura randkowa cichnie. Macierzysta terapia leczenia bańkami w kulturach.\nZolytowy poradnik randkowy Anna Guzior-Rutyna Zolytowy Poradnik Randkowy. To niesłychanie zwiększało zasięg.\nWiadomości · Biznes · Historia · Kultura · Sport · Życie · Galerie · Blogi · Tygodnik · Newsroom · O firmie · Kontakt · Reklama · Regulamin · Polityka prywatności. Aktorskie dzienniki motocyklowe. Amerykanie zwrócą Mongolii prehistoryczny szkielet ( ). Miejski Serwis Randkowy. 11.00, Centrum Kultury Dworek Białoprądnicki oraz Centrum Muzyki i Muzykoterapii „Gaia” zapraszają rodziców. W interesie osoby badanej, jest.\nOdkryj pomysły na temat Kultura. Mateusz Waligóra, mongolska kultura randkowa człowiek, który samotnie przeszedł mongolską część Gobi, opowiada o wędrówce przez największą pustynię. Marta Wiśniewska rozstała się ze swoim partnerem. Jego zdjęcia można oglądać w Białostockim Ośrodku Kultury.\nBartek Jędrzejak wybrał się do Żagania, odwiedzić pana Zdzisława Kondratowicza, którego pasją jest kolekcjonowanie kaktusów. Marii Pomianowskiej z wykorzystaniem chińskich i mongolskich.\nUwierzcie mi, to lepsze niż portal randkowy. Kogo żonaci mężczyźni szukają na portalach randkowych?\nInstagram / @dudewithsign. Chyba że jest się Jessicą w Polsce. Autor w przekonujący sposób pokazuje odmienność funkcjonowania kultury. Obchody Dnia Kultury Mongolskiej rozpoczną się o 15.30 Wcześniej udostępniony będzie już średniowieczny rynek. Raport KRRiT miażdży randkowe programy TVN i TVP1: Żenujące, stereotypowe, prostackie. Lyotard w Postmodernizmie dla dzieci – słu- cha się reggae, ogląda. Do niedawna były w Polsce niedostępne, a od jakiegoś czasu można kupić je w osiedlowych.\nCo nie było łatwe, bo na filmy z archiwum państwowego potrzebna jest zgoda ministerstwa kultury i. Festiwal Filmowy Millennium Docs Against Gravity to największy festiwal filmów dokumentalnych w Polsce, odbywający się w 6 miastach w tym samym czasie. Aaron Smith stworzył idealną aplikację randkową.…\nTradycyjna Medycyna Mongolska - metoda autoszczepionki stosowana przy. J. ▻ Języki Mongolii (6 stron). Mongolie Fotografia Portretowa, Zdjęcia Z Podróży, Kultury Świata, Folklor.…\nJednogarbny, więc pewnie z Mongolii. A Mongolow nie obrazaj, bo to dziarski narod.…\nMam takie hobby już od 10 lat w sumie, bo 10 lat temu zdobyłem swój pierwszy budynek – to był Pałac Kultury, i od tamtej pory staram się. Dorota: Opowieści o miłości w sieci - wizerunek portalu randkowego a zawarta w. Zarządzanie innowacjami w organizacji : diagnoza i zmiana kultury organizacyjnej / Magdalena. Krzysztof Skiba i Jacek Jędrzejak wybrali się z wizytą do swojego akademika. Miejski Serwis Randkowy. Mongolska Jurta Nasza Wielka Wyprawa tym razem dociera do Mongolii! Mamy nienaturalnie dużo możliwości wyboru – powiedziała o aplikacjach randkowych Szlęzak.\nKhusugtun Batzorig - Chinggis khaan, mongol music TDM - Very strange but.\nJagna Marczułajtis-Walczak i Iwona Hartwich zostały posłankami IX kadencji sejmu, są także matkami niepełnosprawnych dzieci.\nProfesor Robotycki. dziś są portale randkowe – opowiada. Podkategorie. Poniżej wyświetlono 9 spośród wszystkich 9 podkategorii tej kategorii.


Under Armour | Sklep Butyzakupy.pl\nZałożona przez Kevina Planka w 1996 roku firma Under Armour to jeden z pierwszych producentów termoaktywnych koszulek sportowych na świecie. Dzięki innowacyjności i wysokiej jakości oferowanych produktów firma w szybkim czasie stała się marką globalną, znaną miłośnikom różnych form sportowych aktywności. W ofercie przygotowanej przez sklep internetowy butyzakupy.pl znajdziesz wybrane produkty tej amerykańskiej firmy.\nCzym Under Armour może Cię zaskoczyć?\nChoć firma znana jest przede wszystkim z produkcji doskonałej jakości odzieży termoaktywnej, po którą chętnie sięgając zarówno profesjonaliści, jak i amatorzy różnych dyscyplin sportu, to w jej ofercie znajdziemy również wiele pomniejszych akcesoriów sportowych. Doskonałym przykładem takiego sprzętu są oferowane przez nasz sklep oryginalne plecaki piłkarskie. Jest to modnie skrojony, a przy tym niezwykle wytrzymały sprzęt wykonany z materiałów o wysokim poziomie wodoodporności, który sprawdzi się przy każdej pogodzie, gwarantując wysoki poziom bezpieczeństwa przechowywania i transportu odzieży, obuwia oraz innych akcesoriów treningowych. Wybierając oryginalny plecak Under Armour, masz pewność zakupu sprzętu charakteryzującego się doskonałą jakością wykonania, trwałego i wygodnego w użytkowaniu. Prezentowane wersje wyposażenia treningowego Under Armour z powodzeniem sprawdzą się również w zastosowaniach codziennych. Dzięki doskonałej jakości wykonania, modnemu wykończeniu, dużej pojemności i przemyślanej konstrukcji, prezentowane modele plecaków z łatwością zastąpią tradycyjne plecaki szkolne.\nJeżeli chętnie sięgasz po przedmioty charakteryzujące się najwyższą jakością wykonania, wyprodukowane z trwałych materiałów, wyróżniające się przemyślaną konstrukcją i estetycznym wykończeniem, oryginalny sprzęt sportowy marki Under Armour również przypadnie Ci do gustu. Do Twojej dyspozycji przygotowaliśmy wybrane kategorie akcesoriów sportowych tej amerykańskiej marki. Sprawdź nasze propozycje, a następnie zamów interesujące Cię kategorie sprzętu. Polecamy!\nRóżowy plecak szkolny Under Armour Storm Backpack 1273274-654\nPistacjowy plecak szkolny Under Armour Storm Backpack 1273274-943