7000 MIL | Z Poznania do Ho Chi Minh\nZ Poznania do Ho Chi Minh\nKarina i Wojtek o Angkor – cud świata\nd0rotka o Świątecznie w Ho Chi Minh…\nKrzysztof o Long Tan\nJakub o Ceny podstawowych produktów i…\nAnonim o Mũi Né cz. 2 – palmy, pl…\n#7000mil #AleSajgon #RogaledlaSajgonu 11 listopada Abu Dhabi International Airport Agent Orange Angkor Angkor Wat Australia autobus Azja Wschodnia Ben Thanh Market Berlin Tegel Binh Thanh District Bitexco bitwa o Long Tan Cambodia ceny deszcz District 1 Dolary Dongi drink Dzień Niepodległości e-torty.pl EON Heli Bar Fairy Stream festiwal FutaBus Ho Chi Minh City jedzenie jedzenie uliczne Kambodża kanion LOT Polish Airlines Lotus lunch Mailinh makaron Muzeum Sztuki muzeum wojny Mũi Né Nguyen Huu Canh ogród botaniczny Pho plaża podróż pogoda pora deszczowa Poznań Poznań Ławica propagadna Rainbow Tours Rogale Świętomarcińskie rosół ruch uliczny ryż Sajgon Siem Reap skorpion skutery SkyDeck street food taniec kurczaka targowanie się Thảo Cầm Viên tra da Vietnam Vinasun Wietnam Wizy Wojna w Wietnamie zoo zwiedzanie Święty Marcin\nMyślisz o wyjeździe do Azji? Skontaktuj się!\nPracuję w Wietnamie jako przewodnik w biurze podróży Polviet Travel.\nJeżeli chcesz odwiedzić Indochiny, napisz na lukaszpkozlowski@gmail.com !\nView 7000mil’s profile on Facebook\nView UCCA1CsZVtI_sXR3UnLZ8wyw’s profile on YouTube\nAngkor atrakcje festiwale Ho Chi Minh City Informacje praktyczne jedzenie Kambodża Kuala Lumpur kultura Long Tan Lot Malezja muzea Mũi Né natura Podróż Poznań praca ruch uliczny Siem Reap Wietnam Świątecznie\nDodaj komentarz Posted on 04/04/2016 by lukaszpkozlowski Wietnam\nDoczekaliśmy się nowej strony i nowego adresu!\nAby śledzić dalej blog 7000mil zapraszamy na http://www.7000mil.pl !! 🙂\nP.S. Na nowo trzeba także założyć subskrypcję email. 🙂\nPozdrawiamy gorąco z Sajgonu!\n1 komentarz Posted on 18/01/2016 by lukaszpkozlowski Angkor, atrakcje, Kambodża, natura, Siem Reap\nAngkor. Zabytkowe khmerskie miasto. Cud świata. Miasto, które w XII wieku miało milion mieszkańców, najwięcej do czasów rewolucji przemysłowej. Miejsce magiczne, zaskakujące. Po tylko jednodniowej wizycie mogę stanowczo stwierdzić, że każdy powinien chociaż raz w życiu to miejsce zobaczyć. A ja chcę jak najszybciej wrócić.\nAngkor znajduje się około 20 minut jazdy tuk tukiem od miasta Siem Reap. Bilet wstępu wynosi 20USD i jest całkiem fajną pamiątką. Bilet obowiązuje na całe miasto Angkor, a sprawdzany jest przed wejściem do każdego kompleksu, więc należy go zachować. Po samym Angkorze najlepiej poruszać się tuk tukami, szczególnie że odległości między świątyniami są dosyć spore. My w planie z grupą mieliśmy 3 – porośnięte drzewami Ta Prohm, pełną ludzkich twarzy Bayon oraz tę najwspanialszą, na sam koniec, Angkor Wat.\nTa Prohm to świątynia wybudowana na przełomie XII i XIII wieku. Słynnie przede wszystkim z białych drzew o nazwie Spung, które porastają świątynię opuszczoną w XIV wieku i do połowy XIX nieodkrytą. Masywne korzenie drzew, które po prostu oplatają mury świątyni, robią kolosalne wrażenie. Szczególnie, kiedy się dostrzeże jak ogromne są korzenie i jak masywne są to drzewa. Podczas spacerowania po jej wnętrzu szczególnie trzeba wejść do wieży szczęścia, w której można usłyszeć echo tylko wtedy, jeżeli uderzy się we własne płuca stojąc w niej. Efekt jest niesamowity.\nPo Ta Prohm udaliśmy się do Bayon, świątyni wielu twarzy. 54 wieże, każda ozdbiona 4 smutnymi twarzami, robią niesamowity efekt. Człowiek czuje się, jakby był cały czas obserwowany. Światynia nie jest duża, natomiast zachwyca dbałością o szczegóły i wykonanie. Aż dziw bierze, co Khmerowie potrafili wybudować w czasach, gdy my uczyliśmy się budować kamienne grody. To właśnie także w tej świątyni, znajduje się wspaniała płaskorzeźba opisująca codzienne życie Khmerów oraz stoczoną bitwę z ludem Cham, który w tamtych czasach zamieszkiwał obecne tereny Hanoi (stolica Wietnamu). Warto się tam udać i razem z khmerskim przewodnikiem dokładnie obejrzeć tę płaskorzeźbę.\nNa sam koniec, zostawiliśmy sobie perełkę, którą mogliśmy oglądać w świetle zachodzącego słońca co każdemu gorąco polecam. Najbardziej popularne wśród turystów jest zwiedzanie Angkor Wat podczas wschodu słońca. Wtedy są tam tłumy, nie ma szansy by w spokoju oglądać świątynię. Ja polecam zrobić to podczas zachodu. Tłumów już nie ma, jest cisza, spokój, może się nawet udać, tak jak nam, że byliśmy jedynymi turystami na wewnętrznym dziedzińcu. Widoki i zdjęcia wychodzą piękne, a i jest możliwość kontemplacji i usłyszenia dźwięków świątyni.\nAngkor Wat zrobiło na mnie piorunujące wrażenie. Pierwszy efekt, już podczas maszerowania pomostem, wśród bardzo dobrze zachowanego kanału. Frontowe bramy, robią niesamowite wrażenie wykonaniem i dbałością o szczegóły. Gdy się ją przekroczy, oczom ukazuje się pokryty trawą teren, kamienny chodnik prosto do świątyni i potężne 3 wieże światyni (jest ich 5, ale są idealnie ustawione na bazie kwadratu, dlatego widzimy tylko 3).\n,szacunek wobec jej budowniczych i architektów. Nam udało się być samotnie w wewnętrznym dziedzińcu, móc chwilę przysiąść, wsłuchać się w dźwięki światyni. Trudno to słowami opisać. To trzeba po prostu zobaczyć na własne oczy. Żaden film, żadne zdjęcie, żaden opis nie oddadzą tego co pokazuje nam Angkor Wat. A gdy wyobrazimy sobie dodatkowo, że ten szary obecnie kamień w momencie świetności miasta był w całości w złotym kolorze, pełen drogich kamieni…dech zapiera.\nTutaj także polecam mieć ze sobą lokalnego przewodnika. Mnie współpraca z Heangiem układała się znakomicie, był w stanie pokazać wiele elementów, których oko turysty, nawet świetnie przygotowanego do zwiedzania, nie wychwyci.\nNie mam z tego miejsca wielu zdjęć, gdyż starałem się wzrokiem chłonąć to co widzę, a byłem pewien, że żadne zdjęcie nie odda tego co mam przed oczami. Jeżeli myślicie o wyjeździe do Azji i zastanawiacie się gdzie jechać, wybierzcie się chociaż na dwa dni do Siem Reap aby zobaczyć miasto Angkor i świątynie. Dajcie sobie na to przynajmniej jeden dzień, by spokojnie pochodzić, przyjrzeć się i oddać hołd twórcom tego wspaniałego miasta.\n#7000mil Angkor Angkor Wat Bayon Cambodia Kambodża Polviet Travel Siem Reap Ta Prohm\nDodaj komentarz Posted on 15/01/2016 by lukaszpkozlowski Kambodża, Podróż, Siem Reap\nProsto z Malezji wylądowałem w mieście Siem Reap, które najbardziej znane jest z tego, że znajduje się obok jednego z cudów świata – miasta Angkor i świątyni Angkor Wat. Ja miałem możliwość spędzenia tam dwóch dni i gorąco polecam każdemu. Najpierw jednak o samym mieście.\nZanim się do niego dostaniecie, należy przejść przez nowe międzynarodowe lotnisko, wybudowane specjalnie dla obsługi Angkoru. Wiza do Kambodży kosztuje 30USD, nie trzeba jej wcześniej w żaden sposób załatwiać. Wystarczy ze zdjęciem oraz paszportem podejśc do biurka przy którym siedzi około 8 urzędników, zapłacić i poczekać 15 minut. Paszport przejdzie przez całą ósemkę, każdy ma co innego do zrobienia 😉 i dostajemy paszport z ładnie wyglądającą wizą.\nJeżeli planujemy kilkudniowy pobyt w Kambodży, proponuję zakupić kartę sim. Za koszt 10USD dostajemy 4GB internetu LTE (bądź 4G jeżeli nasz telefon LTE nie obsługuje) plus około 5 dolarów na rozmowy, co jest bardzo dużo. Numer się przydaje do kontaktu chociażby z kierowcami Tuk-Tuków, z którymi na kolejne przejazdy można wynegocjować lepsze ceny. I można od razu umówić się na drogę tam i z powrotem.\nMiasto jest czwartym co do wielkości miastem w Kambodży i ma około 200 tysięcy mieszkańców. Zorientowane jest głównie na obsługę turystów odwiedzających Angkor, dlatego większość budynków jakie mija się w drodze z lotniska do centrum miasta to coraz nowocześniejsze hotele, które przyjmują rocznie ponad 2 miliony turystów! Sama droga z lotniska do centrum to koszt 5 dolarów Tuk Tukiem, czyli motorem z przyczepką, który zabiera maksymalnie 4 pasażerów (Europejczyków raczej 3, w 4 to już niezły tłok).\nSamo centrum skupia się wokół rzeki, nad którą znajdują się pięknie w nocy oświetlone mosty, Old Market na którym zakupimy wszystko, co sobie wymarzymy (nie ma problemu z europejskimi rozmiarami ubrań). Znajduje się tam także kilka nocnych targowisk, z jedzeniem oraz pamiątkami oraz główna ulica miasta dla turystów, nazwana Pub Street. I jak nazwa sama mówi, jej około trzystumetrowy odcinek to same puby. Miasto ma swój klimat. Jest łatwe do pospacerowania, samo w sobie ma kilka atrakcji, większość oczywiście związanych z miastem Angkor. Ja ponieważ głównie swój czas poświęciłem na zwiedzanie tego zabytkowego khmerskiego miasta, po samym Siem Reap głównie pospacerowałem. Natomiast z chęcią tam wrócę, gdyż klimat tego miasta przyciąga.\nKrótko o kwestii cen w Kambodży i waluty. Płacimy w dolarach amerykańskich, nie ma problemu z wydawaniem w nich reszty. Natomiast Kambodżanie, podobnie do Wietnamczyków, nie lubią monet. Dlatego oprócz dolarów, wprowadzili także swoje Rieale. Przeliczenie jest bardzo proste. 1000 Rieali to 0,25 USD. Także wszelkie cząstkowe reszty, dostaniemy w Reialach. Sprytne i prosto działające. Co do samych cen, to Kambodża podobnie do Wietnamu jest bardzo tania. Piwo w pubie za dolara, w trochę lepszym za dwa, dwa i pół. Obiad w street foodzie spokojnie zjemy za 2,3 dolary i będzie na pewno wyśmienity, bo kuchnia kambodżańska jest bardzo smaczna. Fantastyczne świeżo wyciskane soki, wołowina, kurczaki, przepyszne naleśniki z bananami…\nZ pewnością do Siem Reap powrócę przy okazji kolejnej wycieczki, wtedy postaram się dogłębniej poznać samo miasto i skosztować większej ilości przysmaków ulicznych, których jest tam naprawdę sporo i nie powtarzają się z tym wietnamskimi. Jednak główny cel mojej wyprawy jak i grupy dla której byłem przewodnikiem, był kompleks miasta Angkor, ze świątyniami Ta Prohm, Bayon i tą najsłynniejszą – Angkor Wat…\nAirAsia Angkor Angkor Wat Cambodia Kambodża Pub Street Siem Reap\nDodaj komentarz Posted on 14/01/2016 by lukaszpkozlowski Kuala Lumpur, Malezja, Podróż\nW Wietnamie pracuję jako tour leader oraz przewodnik w biurze podróży. Dzięki temu mam dodatkowe okazje, by poznać Indochiny. Tym razem z moją grupą miałem spotkać się w Siem Reap w Kambodży (o tym mieście będzie później). Miała mnie czekać 15h wycieczka autobusem, ale dzięki tanim liniom lotniczym AirAsia, postanowiłem dostać się tam przez Kuala Lumpur – stolicę Malezji. W końcu koszt lotu był taki sam, jak koszt przejazdu autobusem.\nKto nie zna ze zdjęć malowniczych wież Petronas Tower? Kto nie słyszał o tym mieście?. Gdy znalazłem bilety lotnicze w cenie biletów autobusowych, do tego w rozkładzie umożliwiającym mi zwiedzanie miasta, nawet się nie zastanawiałem (Podróż autobusem to 7h z Sajgonu do Phnom Penh i drugie 7h z Phnom Penh do Siem Reap). Loty udało mi się ułożyć bardzo korzystnie. Pierwszego dnia wylatywałem o 9:15 by 2h później być już w KL. Właściwie 3h, bo zmiana czasu w KL względem Sajgonu to +1. Mój wylot do Siem Reap był następnego dnia o 6:15, co dawało mi dobrych kilka godzin na pozwiedzanie miasta plus spotkanie ludzi mieszkających w KL, o czym później :).\nWaluta w Malezji to MYR i jest bardzo łatwo przeliczalna dla nas, Polaków. 1MYR to około 0,95 PLN 🙂\nPolacy nie potrzebują wiz do Malezji, jeżeli pobyt nie przekracza 90 dni.\nNajpierw o samym lotnisku i transferze do centrum miasta. KLIA (Kuala Lumpur International Airport) jest przeogromne. Wiele kilometrów trzeba pokonać, by z terminalu lotniska przejść do centrum handlowego a potem by dojść do postoju taksówek lub stacji szybkiej kolei. Najlepszy sposób dotarcia do miasta? Szybka kolej KLIA Ekspress. Koszt 55 MYR może odstraszać, ale w 28 minut (tak się reklamują, sprawdziłem, są punktualni), dostajemy się na centralną stację miasta KL Sentral. Taksówki czy busy często stoją w korkach, które są zmorą Kuala Lumpur. Gdy kupujemy bilet w dwie strony, cena wynosi 100 MYR (10 MYR zniżki).\nJa od razu po dojechaniu do miasta wybrałem się kolejką monorail w stronę słynnych wież Petronas Tower. 3 najwyższy budynek świata robi kolosalne wrażenie. Dwie wielkie wieże, w otoczeniu parku i innych wysokościowców. Zdjęcia mówią same za siebie. Powędrowałem trochę po biznesowej dzielnicy KL, kilka razy się gubiąc ponieważ nawigacja nie jest tutaj łatwa. Niektóre trasy piesze przechodzą przez centra handlowe, kładki, które ciągną się kilometrami, plus w wielu miejscach są remonty, przez co nawet moja mapa, wzięta z informacji miejskiej, nie było do końca aktualna. Co do centr handlowych. To zlokalizowane pod wieżami Petronas przeszło moje wszelkie oczekiwania. Tak ogromnego, męczącego, ogromnego CH jeszcze nie widziałem.\nSrebny Darth Vader, chciałem ale nie starczyło 😉\n6 pięter ogromnego CH pod Petronas Tower\nPo wizycie w dzielnicy centralnej wyruszyłem do Chinatown, gdzie spotkać się miałem z couchsurferami mieszkającymi w KL. Jakże inna jest dzielnica chińska i indyjska, po których miałem okazję wędrować. Wszystkie kultury w Kuala Lumpur żyją w komitywie, szanują siebie nawzajem, choć mają swoje szkoły, centra kultury itd. Co ciekawe, na przykład ceny mieszkań są inne dla chińczyków, hindusów czy malezyjczyków. Nie mówiąc już o cenach dla „białych”, z którymi przyjeżdżają w końcu dolary 😉\nNa sam koniec przyszło mi po raz pierwszy spotkać się z couchsurferami i to spotkanie zasługuje na osobny akapit. Nigdy wcześniej z serwisu nie korzystałem, mimo że konto mam już jakiś czas. Natomiast uwielbiam spotykać się z ludźmi, którzy mieszkają w danym miejscu. Nie ma lepszego przewodnika, nikt nie ma więcej historii. Na moje zapytanie o spotkanie się wieczorem na piwko i zwiedzanie (nie szukałem noclegu, ponieważ musiałem ostatnim pociągiem wrócić na lotnisko i tam przenocować, ze względu na wczesny wylot) zareagowało kilka osób, w tym Amerykanin Michael, który także akurat tego dnia podróżował przez KL. Dołączyła do nas Malezyjka Wong i Filipinka Victoria, obie mieszkające i pracujące w Kuala Lumpur. Świetnie spędzony czas na wymianie doświadczeń, pokazaniu kawałka Chinatown oraz dzielnicy indyjskiej, kolacji w dobrym street foodzie i nadziei na następne spotkanie gdzieś w innej części świata. Fantastyczne jest to, jak ludzie potrafią być do siebie otwarci i dzięki takim portalom jak couchsurfing jest im łatwiej to zrobić.\nMalezyjska kuchnia to zbiór wszystkich kuchni, które są w Azji. W centrach handlowych w części jadalnej, mamy podział na kuchnie jak chińska, hinduska, oparta na kurczaku, wołowinie itd. Jest czego próbować 😉\nMoje zwiedzanie Kuala Lumpur zakończyło się około północy, gdyż musiałem udać się ostatnim pociągiem na lotnisko (KLIA Ekspress kursuje od 5 rano do północy, mój wylot był o 6:15). Razem z innymi podróżnikami zająłem jedno z wielu miejsc przeznaczonych do spania w ogromnym terminalu. Co mnie bardzo pozytywnie zaskoczyło, są tam wyznaczone dwa miejsca, pokryte wykładziną, gdzie ludzie śpią jeden obok drugiego, czekając na wylot. W tym miejscu cały czas czuwał strażnik. Ja osobiście wybrałem miękką kanapę niedaleko McDonaldsa na 1 piętrze (taka porada dla tych, którzy będą chcieli jak ja czekać na lot ;)).\nNie udało mi się wiele zobaczyć z atrakcji Kuala Lumpur, w końcu miałem około 10 godzin. Miasto urzeka swoją wielkością, Petronas Tower są fascynujące, ludzie przemili, kuchnia smaczna i różnorodna. I do tego jest bardzo tanio jeżeli chodzi o cenę transportu czy jedzenia. Z pewnością wrócę tam na dłużej, zobaczyć, co warte zobaczenia, posiedzieć w parku przy Petronas Tower, skosztować kolejnych specjałów. Tym razem na mnie czekało już Siem Reap do którego leciałem obserwując wschód słońca nad Malezją. Ale o tym już w następnym wpisie…\nAir Asia couchsurfing KLIA Kuala Lumpur Malezja Petronas Tower\nDodaj komentarz Posted on 21/12/2015 by lukaszpkozlowski kultura, Wietnam\n71 rocznica założenia Ludowego Wojska Wietnamu oraz 28 rocznica założenia Stowarzyszenia Obrony Narodowej. Takiej treści napis (podający jeszcze dwie daty 22.12.1944 oraz 22.12.1989) pojawił się dzisiaj na małym namiocie ustawionym przed naszym domem.\nWietnamczycy lubią świętować, organizować gale z różnych okazji, mniej lub bardziej wystawne. Po raz drugi pod naszym domem pojawił się namiot. Taki namiot, Wietnamczycy stawiają w około 2-3h. Potem przyjeżdża catering, stawiane są obowiązkowe głośniki i telewizor do karaoke. I możecie mieć pewność, że od momentu podłączenia sprzętu do czasu imprezy karaoke będzie leciało cały czas, a losowi okoliczni mieszkańcy będą mogli przyjść i sobie pośpiewać. Także cały dzień z muzyką wietnamską 😉 Natomiast w czasie pisania tego posta odbywały się odśpiewywania pieśni patriotycznych przez zespół pań w mundurach, co chwile przerywanym wietnamskim toastem „Mot Hai Ba Yo!”\nDzisiaj tak od 19 do pewnie 22, 23 mamy popis wietnamskiego karaoke. Oni to uwielbiają…a brzmi to…no cóż, Europejczyk po pół godziny ma dosyć. Posłuchajcie:\n#7000mil Binh Tanh District karaoke kultura rocznica świętowanie\n1 komentarz Posted on 13/12/2015 by lukaszpkozlowski Ho Chi Minh City, kultura, Świątecznie\nGdy temperatura sięga 35 stopni, codziennie świeci słońce, na drzewach pojawiają się pąki i kwitną kwiaty, trudno poczuć atmosferę Świąt Bożego Narodzenia znaną z Polski. Nie ma też tak zorganizowanego przyozdabiania miasta, jak to dzieje się w Europie. Jednak temat Bożego Narodzenia jest obecny w Wietnamie. Cały Sajgon ogarnięty jest komercyjną wersją świąt. Wszędzie są kolorowe lampki, choinki, bałwanki a czasami nawet bardziej rozbudowane instalacje. Przy każdej ciekawszej codziennie sami Wietnamczycy robią sobie setki zdjęć. Na ulicach można kupić sztuczne choinki (ze śniegiem lub bez), stroje Gwiazdorów, śnieżynek, zabawki związane z świętami, w restauracjach i galeriach lecą świąteczne przeboje i tak dalej. Odbywają się także jarmarki świąteczne, gdzie można zakupić produkty często sprzedawane przez przybyszów z całego świata, którzy w Sajgonie mieszkają i swoje krajowe świąteczne przysmaki oferują.\nAspekt bardziej religijny widoczny jest tylko tam, gdzie mieszkają katolicy. Nam osobiście udało się znaleźć zdjęcia dwóch żłóbków, zrobionych bardzo pięknie, przed samym domem lub w wejściu. A na przykład w bloku naszego znajomego Macieja stoi wielkich rozmiarów żłóbek, nad jednym z wejść do bloku.\nMimo wysokiej temperatury, braku śniegu i egzotycznej roślinności, da się poczuć atmosferę Świąt w Wietnamie. Szczególnie, jak w słuchawkach leci Chris Rea śpiewający „Driving home for Christmas” 🙂\nOto nasza świąteczna galeria 🙂\nŚwiąteczne zestawy kosmetyków z kokosa\nW kolorze choinki napój ze szpinaku, kali, chia i bananów. PYCHA!\nChristmas gwiazdka Gwiazdor Ho Chi Minh Merry Christmas Święta Bożego Narodzenia Święty Mikołaj\nDodaj komentarz Posted on 02/12/2015 by lukaszpkozlowski atrakcje, Ho Chi Minh City, Wietnam\nW jeden przepiękny, słoneczny piątek postanowiliśmy wybrać się do parku rozrywki. W Sajgonie jest kilka tego obiektów, jedne bardziej nastawione na wodną rozrywkę, inne na ZOO itd. Nasz wybór padł na Suoi Tien Amusement Park, położony około 30 minut jazdy motorem od naszego domu, w dystrykcie 2.\nJuż na samej drodze do parku mieliśmy atrakcję, ponieważ zatrzymała nas policja. Bez żadnego powodu, niby na zwykłą kontrolę. Tu muszę zaznaczyć, że policja w Wietnamie jest dosyć skorumpowana. Po pierwszym pytaniu o prawo jazdy i mojej odpowiedzi po polsku, że nie mam przy sobie, której na pewno nie zrozumiał, pojawiły się dwa słowa w języku angielskim – „money” oraz „million”. I na kartce napisana została suma 1 000 000 VND, czyli około 50 USD. Oczywiscie, oficjalnie mandatu nie wystawil. Jednak po krótkiej „dyskusji” z panem policjantem, który do nas mówił ciągle „money, money” a my do niego po polsku różne zdania, stróż prawa ewidentnie zły machnął reką i kazał odjechać 😉 Policja 0:1 Kozłowscy!\nNo ale teraz już o samym parku. Zajmuje on spory teren, na którym rozmieszczono mnóstwo atrakcji, jednak w większości przeznaczonych dla rodzin z dziećmi. Wejście kosztuje 90 000 VND (około 15 PLN), następnie za każdą atrakcję płaci się osobno. Można kupić także bilet combo, który zawiera wejście na 20 atrakcji. Jego cena była akurat przeceniona z 500 000 VND (około 100 PLN) na 250 000 (50 PLN). My jednak wybraliśmy wejście na własną rękę i wybieranie atrakcji samemu.\nW środku znajduje się bardzo ciekawa architektura, która od razu każdemu europejczykowi skojarzy się z Azją. Wielkie smoki, figury Buddy, różne inne bóstwa przy których można składać ofiarę za pomyślność. Dodatkowo sporo różnych figur, mostków, miejscami jest naprawdę urokliwie. Znajduje się tam takżę mini wodny park rozrywki, rollercoaster (nie polecamy, bo strasznie krótki), sporo karuzel mniejszych i większych. Znajduje się tam także park krokodyli, w którym można osobiście karmić krokodyle (lub łowić, jak kto woli 😉 a także delfinarium, w którym odbywają się pokazy delfinów. My niestety tych atrakcji nie odwiedziliśmy, ponieważ z racji, że był to normalny dzień tygodnia, pomiędzy pokazami były spore przerwy. Inne atrakcje, jak na przyklad walke na lasery, zamek strachu i kino 8D zostawiamy na nastepny raz 🙂\nZa to skorzystaliśmy z toru gokartowego, całkiem długiego i pozwalającego na wyprzedzanie się. Obok tego toru można było jeszcze pościgać się na quadach i motorach. Dodatkowe atrakcje wokół były wciąż w budowie. Inną dla nas fajną atrakcją był baseny z rybkami, które oczyszczają stopki, polecamy to szczególnie, bardzo popularne w Wietnamie i relaksujące. 😉 Wstapiliśmy jeszcze do sympatycznego zimowego zamku! Na wejściu dostaje się kalosze (w końcu w środku temperatura 5 stopni, na zewnątrz 30) i płaszczyk i można iść ślizgać się z górki na oponach 😉 W ten sposób, spędzając tam kilka minut solidaryzowaliśmy się z Polską wchodzącą w okres zimy! Taki jeden zjazd możecie zobaczyć na naszym facebooku.\nZ pewnością możemy polecić ten park osobom, które do Wietnamu wybierają się z dziećmi i chcą na jeden dzień odpoczać od tradycyjnego zwiedzania. Dla osób, szukających wrażeń, wydaje nam się, że będzie Dai Nam Theme Park, położony dalej od Sajgonu. Ale ten park jeszcze przed nami 😉\n#7000mil District 2 Park rozrywki Suoi Tien Suoi Tien Amusement Park Theme Park Zamek Zimowy


Buduj mięśnie za pomocą Super 8? Czy to naprawdę takie nieskomplikowane? Wkład z pierwszej ręki\n7.9/10 7:52 Xaver Vazquez\nPrawie można by pomyśleć, że Super 8 działa cuda. Przecież to założenie pojawia się, jeśli tylko dostrzeże się wiele dobrych referencji z tym produktem, które są ostatnio przekazywane przez entuzjastycznych użytkowników.\nZ pewnością niektórzy zauważyli, że Super 8 naprawdę pokazać bardzo pozytywne recenzje i referencje. Czy produkt rzeczywiście pomaga zwiększyć masę mięśniową? Ty w teście.\nChęć stworzenia Super 8 polegała na zwiększeniu masy mięśniowej, która może być stosowana przez krótki okres czasu lub dłużej - sukces i efekt zależą od twoich intencji i wpływu. Według różnych raportów z testów istnieje zgoda co do tego, że finansowanie to pobije wszystkie konkurencyjne oferty dla projektu. Co jeszcze można wiedzieć o środkach?\nFinansowanie opiera się na latach praktycznego doświadczenia oryginalnego producenta w tej dziedzinie. To z pewnością pomoże Ci zrealizować Twoje życzenia. Jego naturalną podstawą jest założenie, że będziesz doskonale tolerować Super 8.\nDzięki Super 8 firma tworzy produkt, który został zbadany wyłącznie w celu rozwiązania problemu wzrostu mięśni.\nSuper 8 został stworzony, aby zwiększyć poziom testosteronu, co czyni go bardzo dobrym produktem. Inni agenci z konkurencji są wielokrotnie sprzedawani jako uniwersalne lekarstwo na wszystkie skargi, które oczywiście rzadko działają.\nZ tej obserwacji można wywnioskować, że taki suplement diety ma zbyt niską zaplanowaną dawkę składników aktywnych. Z tego właśnie powodu większość z tych produktów nie działa.\nPonadto producent Super 8 produkt online. Jest więc niezwykle tani.\nDlatego zakupy Super 8 obiecujące:\nUnikają jazdy do farmaceuty i upokarzającej rozmowy o antidotum na budowanie mięśni\nCzy z przyjemnością rozmawiasz o wzroście mięśni? Jak rzadko? Nie ma też powodu, aby to robić, ponieważ tylko ty możesz zamówić to lekarstwo i nikt o tym nie wie\nWłaśnie ten cel wykorzystuje tę korzystną konstrukcję ludzkiego ciała w taki sposób, że wykorzystuje istniejące mechanizmy. I to odróżnia go od innych produktów, takich jak Hydro.\nKilka tysiącleci rozwoju oznaczało, że wszystkie niezbędne procesy dużej masy mięśniowej już istnieją i muszą być uruchamiane w prosty sposób.\nW ten sposób produkt może wydawać się głównie - ale niekoniecznie. Fakt, że leki podlegają indywidualnym skutkom ubocznym, powinien być dla Ciebie jasny, aby wyniki mogły być łagodniejsze lub bardziej intensywne.\nBaza receptur Super 8 składa się z kilku kluczowych składników: i między innymi.\nFakt, że producent wykorzystuje parę sprawdzonych składników aktywnych jako podstawę, jest szczególnie inspirujący przed testem Super 8 : w połączeniu z.\nDawka jest często niska, ale różni się od Super 8.\nNiektórzy czytelnicy prawdopodobnie będą zaskoczeni, ale po najnowszych badaniach substancja ta wydaje się sprzyjać osiąganiu wysokiej masy mięśniowej.\nTeraz moje pouczające wnioski dotyczące mieszanki Super 8 :\nBez większego podniecenia szybko staje się jasne, że skład produktu może kontrolować ilość i siłę mięśni w dobrym sensie.\nCzy musisz teraz oczekiwać okoliczności towarzyszących w Super 8?\nSuper 8 opiera się na naturalnych mechanizmach wspieranych przez przetworzone składniki.\nProdukt działa zatem z ludzkim ciałem, a nie z nim i obok niego, dzięki czemu towarzyszące objawy są w dużej mierze wykluczone.\nJak wiesz, tak. Oczywiście, osoby cierpiące na tę chorobę potrzebują okresu rozliczeniowego i może się zdarzyć dziwne poczucie rozpoczęcia przyjmowania.\nSuper 8 pewno zabierze każdego użytkownika, który chce zrobić ogromny krok w kierunku utraty wagi. Niezliczeni mężczyźni i kobiety będą zeznawać.\nDopóki podejrzewasz, że możesz wziąć tylko jedną tabletkę i natychmiast rozwiązać wszystkie problemy, musisz ponownie rozważyć swoje podejście.\nPowinieneś mieć samodyscyplinę i determinację, ponieważ zmiany cielesne są pracochłonne.\nSuper 8 pomaga zrealizować ambicje. Niemniej jednak nadal musisz odważyć się na samotną drogę.\nTak więc, jeśli celujesz w dużą ilość mięśni, nie powinieneś kupować produktu, ale nie powinieneś rezygnować z niego wcześniej w kontekście aplikacji. Wyniki krótkoterminowe powinny dać ci motywację. Pamiętaj, że jesteś pełnoletni, aby to zrobić.\nWłaściwa dawka Super 8\nOto zrozumiałe twierdzenie: w instrukcjach firmy są bez wyjątku kluczowe.\nNie martw się więc i poczekaj na dzień, w którym trzymasz Super 8 w ramionach. To odróżnia ten artykuł od innych produktów, takich jak Dietbooster. Możesz być pewien, że korzystanie z artykułu w podróży, w pracy lub w domu jest niezwykle łatwe.\nPotwierdzają to raporty klientów od większości kupujących.\nW ulotce firmy oraz w odpowiednim sklepie internetowym (URL w tekście) otrzymujesz wszystkie informacje, biorąc pod uwagę prawidłowe dawkowanie i co jeszcze jest ważne...\nNiektórzy klienci zgłaszają, że zauważyliście znaczną ulgę od pierwszego użycia. Często zdarza się, że sukcesy można zapisać po stosunkowo krótkim czasie.\nW teście konsumenci często kojarzą ostry efekt z produktem, który początkowo trwa tylko krótko. Długotrwałe stosowanie stabilizuje wyniki, dzięki czemu nawet po zakończeniu użytkowania konsekwencje są trwałe.\nZ tego powodu większość użytkowników korzysta z tego produktu ponownie, nawet po bardzo długim czasie - iz wielką przyjemnością!\nW rezultacie wydaje się rozsądne, poza pojedynczymi raportami, które świadczą o szybkich wynikach, używać produktu przez pewien czas i wytrwać w wytrwałości. Proszę również zwrócić uwagę na nasze porady dotyczące zakupu.\nAby śmiało twierdzić, że wzmacniacz mocy, taki jak Super 8 przynosi pożądane rezultaty, można spojrzeć na wyniki i opinie zadowolonych osób w sieci Wyniki badań rzadko można konsultować, ponieważ są one bardzo kosztowne i zazwyczaj obejmują tylko leki.\nPrzeglądając wszystkie sukcesy konsumentów, porównania przed i po i recenzje, mogłem się przekonać, jak bardzo korzystny jest Super 8 :\nNa podstawie różnych niezależnych doświadczeń okazuje się, że środek zaradczy jest skuteczny. Nie jest to oczywiście oczywiste, ponieważ prawie wszystkie inne firmy są konsekwentnie oceniane negatywnie. Sam nie mogłem jeszcze znaleźć bardziej satysfakcjonującej alternatywy.\nNie jest przydatny w budowaniu mięśni, ale jest równie łatwy w użyciu\nOd przemyślanej kompozycji po zadowolone raporty z testów i wyniki obiecane przez producenta.\nWięc jeśli jesteś zainteresowany tematem, Super 8 byłby w każdym razie warty wypróbowania. Ale z pewnością powinieneś wziąć to pod uwagę: zamów produkt wyłącznie bezpośrednio po stronie oryginalnego producenta.\nPrzede wszystkim, proste użycie jest wielkim atutem, który straci tylko kilka minut.\nOpierając się na moich obszernych badaniach i testach wykorzystujących różne techniki związane z „” zdałem sobie sprawę: nie ma mowy, że próbowałem przewyższyć ten produkt.\nPodsumowując, możemy powiedzieć, że istnieje wiele powodów przemawiających za lekiem, z pewnością warto go uruchomić.\nAby przypomnieć ci po raz ostatni, nigdy nie należy kupować remedium z niezweryfikowanego źródła. Zgodnie z moją radą, aby w końcu wypróbować produkt na podstawie wyników testu, przyjaciel pomyślał, że znajdziesz autentyczne lekarstwo dla wszystkich innych sprzedawców. W rezultacie wolałbyś nie wiedzieć, jak wyglądał.\nAby uniknąć nieskutecznych domieszek, niepokojących substancji, jak również zawyżonej ceny sprzedaży przy zakupie produktu, możemy zaoferować tylko kontrolowane i aktualne oferty. Jeśli chcesz uzyskać takie artykuły ze sklepów internetowych, takich jak Ebay lub Amazon and Co. W przeciwieństwie do Magneto 500 Plus może być znacznie bardziej odpowiednie., zwracamy uwagę, że nie można zagwarantować autentyczności towarów i Twojej dyskrecji w naszym doświadczeniu. Dlatego naszym zaleceniem jest powstrzymanie się od tych sklepów. Z drugiej strony, jeśli chcesz kupić produkty w lokalnej aptece, nie możesz oczekiwać zbyt wiele. Kiedy już zdecydujesz się przetestować produkt, upewnij się przy zakupie, że de facto korzystasz z linku z naszego sklepu internetowego - w tym miejscu otrzymujesz najtańsze, niezawodne i poufne procedury oraz gwarantuje dokładny produkt.\nOpłaca się kupić największą możliwą objętość, ponieważ oszczędności w ten sposób pozostają największe i oszczędzają uciążliwych nabywców. Zasada ta została udowodniona w wielu preparatach tego typu, ponieważ długotrwałe stosowanie jest najbardziej dalekosiężne.


Wystawa pocztówek patriotycznych – Zespół Szkół Ogólnokształcących Nr 1 w Kwidzynie\n26 listopada 2018 admin Wydarzenia 0\n23 listopada 2018 r. udaliśmy się do Biblioteki Pedagogicznej w Kwidzynie, by obejrzeć wystawę pocztówek patriotycznych z kolekcji pana Andrzeja Ochała. Jak stwierdził organizator wystawy, pocztówka patriotyczna zajmuje szczególne miejsce w historii karty korespondencyjnej, ponieważ ukazuje tragiczne dzieje narodu polskiego aż do odzyskania niepodległości.\nMogliśmy obejrzeć sceny batalistyczne zrywów niepodległościowych, portrety bohaterów narodowych, obrazy nawiązujące do symboliki cierpienia i niewoli, ale także kartki wydawane z okazji Świąt Wielkanocnych, Bożego Narodzenia czy Nowego Roku z patriotycznymi motywami. Na niektórych pojawiły się nuty z tekstami pieśni legionowych i Mazurka Dąbrowskiego. Nie zabrakło kartek z osobistymi wyznaniami do ulubieńców…\nJednej z uczennic, Zuzannie Sekleckiej, wyjątkowo spodobały się pocztówki wizjonerskie, a w szczególności kartka przedstawiająca górala, któremu marzy się wolna Polska, stąd sceny ukazujące przygotowanie broni, pilnowanie Korony czy pojawiająca się zwycięska armia. -Jestem pełna podziwu dla tych zbiorów, które w tak wyjątkowy sposób potrafią zainteresować historią a stanowię swoistą kronikę wydarzeń -stwierdza uczennica Martyna Soliwoda podzielając zdanie innych osób zwiedzających wystawę. Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji.\nPowrót do dzieciństwa w „Starym”


Popularne kwiaty ogrodowe kwitnące cały rok - outbud.pl\nRedakcja outbud.pl Opublikowane w 8 marca 2021\nOdpowiednio urządzony ogród jest bardzo istotną kwestią dla wielu osób. Dlatego warto o nią w szczególny sposób zadbać. W ogrodzie powinno się przede wszystkim zasadzić właściwie dobrane rośliny. Wśród nich wymienia się między innymi kwiaty ogrodowe kwitnące cały rok. Warto dowiedzieć się na ich temat nieco więcej, a także poznać najbardziej popularne gatunki.\nWśród najbardziej popularnych kwiatów ogrodowych, które kwitną cały rok przede wszystkim można wymienić begonię wiecznie kwitnącą. Taka roślina na pewno sprawdzi się w wielu ogrodach o różnym charakterze, ponieważ niezwykle korzystnie się prezentuje. Begonia jest rośliną jednoroczną, dlatego warto sadzić ją w swoim ogrodzie co roku. Begonia posiada kwiaty w różnych odcieniach. Wśród nich wymienia się przede wszystkim biel, a także róż oraz czerwień. Roślina kwitnie od początku maja nawet do późnej jesieni, co jest niezwykle korzystne w każdym ogrodzie.\nKolejna roślina, która bardzo dobrze sprawdzi się w każdym ogrodzie, to z całą pewnością kocimiętka. Kocimiętka jest rośliną, która niezwykle korzystnie się prezentuje oraz jest stosunkowo prosta w uprawie, dlatego bez większych problemów z jej hodowlą poradzi sobie każdy człowiek. Kocimiętka posiada piękne fioletowe kwiaty, które są niezwykle efektywne. Oprócz tego roślina posiada również niepowtarzalny zapach, który w szczególności wydziela się wieczorem. Uwielbiają ją koty, a więc warto się przygotować na ich odwiedziny.\nWśród różnych roślin, które z powodzeniem można zasadzić w swoim ogrodzie jest krwawnik pospolity. Cieszy się on bardzo dużą popularnością wśród wielu osób, ponieważ niezwykle korzystnie się prezentuje w każdym ogrodzie. Krwawnik to roślina, która kwitnie od czerwca do października. Warto ją sadzić w stosunkowo sporych skupiskach, ponieważ wtedy z całą pewnością będzie się najbardziej korzystnie prezentowała. W sprzedaży można znaleźć krwawnik pospolity w różnych wariantach kolorystycznych.\nWiciokrzew to kolejna roślina, która bardzo dobrze sprawdzi się w każdym ogrodzie, dlatego warto się nad nią zastanowić. Jest to kwiat ogrodowy, który kwitnie przez cały rok i w związku z tym bardzo dobrze się prezentuje o każdej porze roku. Wiciokrzew jest pnączem o fantastycznym zapachu. Najlepiej zasadzić tego rodzaju roślinę na stanowiskach słonecznych, ponieważ wtedy jej wzrost będzie najbardziej efektywny. Warto pamiętać o tym aspekcie podczas uprawy wiciokrzewu, które może kwitnąć od czerwca aż do późnej jesieni, co jest idealnym rozwiązaniem.\nPoprzedni wpisJak urządzić pokój młodzieżowy dziewczyny?\nNastępny wpisNajlepsze dekoracje na kominek w salonie\nRedakcja outbud.pl 16 lipca 2021


[Komnaty uzdrowicielki] Tylko nie umieraj. - Granica\nPlay By Forum w autorskim świecie fantasy Play By Forum w autorskim świecie fantasy Alarania Szczyty Fellarionu Rododendronia Żelazna Twierdza\n[Komnaty uzdrowicielki] Tylko nie umieraj.\nPost autor: Azajasz » 6 miesiące temu\nAzajasz wziął Safirę na ręce i zaniósł ją na piętro do komnaty, którą wskazała Alaja. Malachi szedł przed nim i otwierał mu drzwi. Kiedy weszli do izby położył na posłaniu prześcieradło, po czym bez słowa opuścił pokój. Azajasz został sam z nieprzytomną Safirą. Jej ubranie było w strzępkach. To co miała na sobie trudno było nazwać szatami. Położył dziewczynę na szerokim łóżku stojącym przy ścianie. Spojrzał na swoje ręce. Wcześniej jakby zupełnie o tym zapomniał, ale teraz dotarło do niego, że całe są we krwi Safiry. Spojrzał na anielicę. Spodnie miała brudne, ale całe, za to z koszuli zostało niewiele. Czerwona od krwi, rozdarta na środku odsłaniała całą pierś kobiety. Nagość rannej nie robiła na nim żadnego wrażenia. Pod pewnymi względami Alaja miała rację, w takiej sytuacji byli dla siebie neutralni.\nNa stole po prawej stronie stała duża, biała misa z wodą, obok leżały kawałki płótna. Azajasz przykucnął obok łóżka, podniósł lekko Safirę i ściągnął z niej koszulę. Potem chwycił za miskę, postawił ją niedaleko i zaczął obmywać ciało dziewczyny z krwi. Alaja nie zostawiła im żadnych ubrań na zmianę. Dlatego, kiedy umył omdlałe ciało kobiety wyszedł z komnaty by poszukać medyczki. Odnalazł ją w jej pracowni, siedziała wykończona z głową opartą o kolana. Mimo tego, gdy anioł o to poprosił dała mu potrzebne rzeczy. Azajasz, choć zwykle tego nie robił, tym razem podziękował i pośpiesznie wrócił do poszkodowanej anielicy.\nUbrał ją w długą, białą koszulę, którą dostał od Alaji. Dzięki temu, że szata zasłaniała ją od szyi do kostek mógł pozbyć się jej zakrwawionych spodni. Do tej pory był bardzo opanowany, podarte i brudne ubrania złożył w kostkę i położył na jednym z krzeseł stojących przy stole. Misę z brudną wodą i zakrwawionym płótnem wsunął pod stół. Odwrócił się w stronę łóżka i spojrzał na blade lico Safiry. Przełknął ślinę. Ukucnął przy niej i odgarnął jej z czoła poplątane jasne loki. Chciał czy nie chciał - miał uczucia. Ukrywał je, chował, tłumił, ale czasem i tak wychodziły na wierzch. Nie czuł się zmęczony mimo tego wszystkiego co się stało, ale bolało go, bolało go w środku. Przez dłuższą chwilę kucał przy łóżku, aż w końcu poczuł, że cierpną mu nogi. Wstał i rozejrzał się po pokoju. Dopiero teraz dostrzegł, że w środku zaczął panować półmrok. Zapalił świecę stojącą na nocnym stoliku i te, które stały na stole. Potem schylił się do miski z wodą i umył w niej ręce. Wziął jedno z krzeseł stojących nieopodal i przystawił je do łóżka. W końcu usiadł na nim i westchnął głośno. Miał nadwątlone siły magiczne, ale wiedział, że niedługo się zregeneruje. Nie zamierzał dzisiaj wracać do kwater. Wiedział, że będzie czekać tu tak długo jak to tylko będzie konieczne. Poprawił poduszkę na której leżała kobieta, a potem starannie ją przykrył.\nMijały minuty, potem godziny. Ale nawet twardy wojownik czasem musi wstać i rozruszać kości. Na zewnątrz było już ciemno, przez małe okno wpadał blask księżyca. Azajasz wstał i kilka razy przeszedł się po pokoju. W głowie miał pustkę. Nie miał pojęcia, która jest godzina, ale zaczął czuć się lekko zmęczony. Odsunął krzesło od łóżka i usiadł na podłodze opierając się plecami o nocny stolik. Spojrzał na jasną dłoń Safiry leżącą na posłaniu. Normalnie nigdy by tego nie zrobił, ale ona była nieprzytomna. Wyciągnął rękę i chwycił dziewczynę za dłoń. Czas wydawał się mu dłużyć niesamowicie. Nie potrafił niczym zająć umysłu. Poczuł, że oczy zaczynają się mu zamykać. Odwrócił głowę i dostrzegł, że świece stojące na stole zdążyły się już wypalić, a po tej na nocnym stoliku został zaledwie ogarek. Dopiero teraz dotarło do niego, że przez okno nie sączy się już światło księżyca, a blask poranka. Oparł głowę o stolik, długo walczył ze sobą by nie odpłynąć, ale w końcu nawet nad nim zmęczenie wzięło górę i po prostu zasnął.\nPost autor: Safira » 6 miesiące temu\nSafira spadała. Jej sen spowijały cieniste szpony sięgające w głąb jej umysłu. Leciała w dół a połamane skrzydła nie mogły złapać powietrza. Dookoła było ciemno, jednak doskonale widziała mijanych w locie ludzi i aniołów. Znajome twarze, wyciągały do niej dłonie, próbowały ją pochwycić jednak nie mogły jej sięgnąć, ani ona nich. Spadała coraz niżej, a postaci było coraz mniej. W końcu została sama. Opadła na miękkie dno. Spróbowała się podnieść ale ziemia zachwiała się pod nią i znów upadła. Coś mokrego spływało po jej policzkach, sięgnęła w ich stronę ręką... krew. Gdzieś w oddali zamajaczyła jej postać... Azajasz, kroczył w jej stronę z uniesionym mieczem a na twarzy miał diaboliczny wyraz. Śmiał się z niej. Zbliżył się i uniósł rękę by zadać ostateczny cios, jego oczy świeciły upiornym białym światłem w mroku.\n- Nie! - obudziła się z krzykiem, cała zlana potem. Panicznie rozejrzała się po pomieszczeniu. Przy stoliku siedział on - postać z jej koszmarów. Szarpnęła się gwałtownie wyskakując z łóżka, byle znaleźć się jak najdalej od niego. Ranne ciało jednak nie było gotowe na taki krok, potknęła się i runęła jak długa na ziemię chroniąc się rękami przed upadkiem. Nawet nie poczuła bólu.\n- Nie, nie, nie... nie - mamrotała pod nosem próbując odczołgać się dalej, jej umysł wciąż był otępiały koszmarem.\nZe snu wyrwało go szarpnięcie za rękę. Safira wyrwała dłoń z jego uścisku. Nim jednak zdążył otrzeźwieć dziewczyna wyskoczyła z łóżka niczym spłoszona łania. Nie ubiegła jednak daleko, zrobiła ledwo dwa kroki i upadła jak długa na podłogę. Azajasz zerwał się z miejsca i dopadł do dziewczyny, ale anielica tylko zwinęła się w kłębek otaczając rękami kolana. Wydawało mu się, że płacze. Ewidentnie chciała go od siebie odgonić, odepchnąć. Azajaszowi jeszcze nigdy nie zdarzyła się taka sytuacja. Z nikim z drużyny nie był blisko, nikim się nie zajmował, nikim nie opiekował, nie było takiej potrzeby. Przez myśl przeszło mu, że może na jego miejscu powinien być teraz Malachi, przecież to jemu ufała najbardziej. Ale Malachi... On jej nie kochał. Może jednak dobrze, że go tu nie było? Może Safira cierpiała by jeszcze bardziej z myślą, że się nią opiekuje, a kocha Ananke? Te wszystkie myśli pojawiły się w jego głowie nagle, nie miał czasu ich roztrząsać.\nUklęknął przy zlęknionej Safirze leżącej na podłodze. Nie chciał jej straszyć, ale też nie mógł przecież zostawić jej w takim stanie. Nie miał pojęcia jak się zachować. Ostatnim razem, kiedy się o kogoś troszczył był młody i nie miał za sobą koszmarnych przeżyć. Miał tylko dwie możliwości - zostawić ją leżącą i łkającą na podłodze, albo przełamać się i zrobić wszystko co w jego mocy by jej pomóc. To drugie niestety wiązało się z okazaniem jakiś uczuć. Patrzył na anielicę zwijającą się z przerażenia i czuł, że serce mu się ściska.\nZbliżył się i dotknął jej ramienia.\n- Safira... - odezwał się, był zaskoczony, że jego głos potrafi nie być oschły. - Ju... ju... już dobrze - wydusił z siebie, ale brzmiało to jakoś nienaturalnie.\n- Jesteś w Żelaznej Twierdzy, u Alaji. Dostałaś zatrutą strzałą w pierś. Nie możesz tutaj leżeć, musisz wrócić do łóżka - starał się, ale sam słyszał jak beznadziejnie brzmią jego słowa. W dodatku wydawało mu się, że im jest bliżej tym bardziej anielica się boi.\n- To ja... A... Azajasz - mogła go nie lubić, ale przecież był z jej drużyny, znała go. Gdyby to był ktoś inny, to pewnie powiedziałby coś w stylu: "Dalej, wstawaj, nie rób z siebie ofiary", ale to była Safira. W dodatku przerażona i ranna. Dawno nie czuł się tak bezradny. Miał ochotę zapytać ją, czy powinien pójść po Malachiego, ale uznał, że to byłoby jeszcze głupsze niż to co mieli teraz. Doszedł do wniosku, że musi wziąć sprawy w swoje ręce - dosłownie i w przenośni. Zmienił pozycję, wstał na moment, a potem pochylił się i wziął dziewczynę na ręce.\nSafira jakby dostała szału. Zaczęła krzyczeć i szarpać się jak szczeniak, który zaraz ma zostać utopiony w rzece. Mimo to Azajasz jej nie puścił, co poskutkowało tym, że w przypływie strachu anielica ugryzła go do krwi w nadgarstek. Zawył z bólu, ale zamiast ją puścić tylko ją do siebie przycisnął.\n- Safira! Uspokój się do cholery! - krzyknął na całe gardło.\nOstre słowa Azajasza przywróciły ją w końcu do rzeczywistości. A przynajmniej częściowo. Safira rozejrzała się półprzytomnym wzrokiem po pomieszczeniu, próbując zrozumieć gdzie się znajduje. Nie rozpoznawała tego miejsca, jednak nie było w tej chwili istotne. Zdała sobie sprawę, że anioł obejmuje ją mocno.\n- Dlaczego mnie trzymasz? - zapytała jednocześnie rumieniąc się. Nie była nawykła do bliskości, wręcz stroniła od niej zważywszy na okoliczności w jakich stała się aniołem. Mężczyzna chyba zauważył jej zakłopotanie, bo puścił ją i mogła się odsunąć na bardziej przyzwoitą odległość. Wciąż nie wiedziała jak się znaleźli w obecnej sytuacji, jej umysł zdawał się spowijać jakiś cień, broniący dostępu do najświeższych wspomnień. - Co ci się stało w rękę? - zapytała zatroskana, widząc kropelki krwi na jego nadgarstku. Chciała sięgnąć do niego dłońmi, by zaleczyć drobną rankę, jednak gdy tylko to zrobiła zakręciło jej się w głowie i zebrało na wymioty. Z trudem powstrzymała się przed zwróceniem zawartości swojego żołądka.\n- Przepraszam... - wydukała po chwili, gdy mdłości minęły. - Chyba nie czuję się najlepiej - powiedziała, jakby próbowała przeprosić za swoje zachowanie. Nie chciała stanowić dla nikogo obciążenia i spowalniać kompani, a chyba w tej chwili tak właśnie się działo. Gdyby tylko pamiętała co się wydarzyło wcześniej...\nAzajasz nie chciał na nią warczeć, ale nie znalazł już innego sposobu. Na szczęście podziałało, ale Safirze chyba nie spodobało się, że trzyma ją na rękach. Puścił ją i postawił na podłodze, choć w duchu uważał, że to nie jest dobry pomysł i powinien położyć ją do łóżka.\n- Trzymam cię, bo leżałaś na podłodze i cię podniosłem - powiedział poważnie. Stał naprzeciw niej, w bezpiecznej odległości. Safira była świetną uzdrowicielką i wojowniczką, ale wzrostem nie grzeszyła. W porównaniu do Azajasza była filigranowa, żeby patrzeć mu w twarz musiała zadzierać głowę do góry. Kiedy zapytała o rękę zrozumiał, że chyba nie bardzo wie co się przed chwilą działo.\n- Ugryzłaś mnie - wyjaśnił rzeczowo, spoglądając na swój nadgarstek. Musiał przyznać, że bolało. Dziewczyna normalnie wżarła mu się w rękę jak jakieś małe zwierzątko ogarnięte szałem. Chciał odsunąć dłoń, kiedy próbowała go dotknąć, ale nie zdążył, bo praktycznie w tym samym momencie dostrzegł, że anielica zraz się przewróci. Dopadł do niej i chwycił ją za plecy by nie upadła. Nie zastanawiał się dłużej, chwycił ją za rękę i przerzucił ją przez swoje ramię. Podprowadził ją do łóżka i posadził na jego brzegu.\n- Safira, połóż się - poprosił. - No już, proszę, połóż się - powtórzył, pochylił się i poprawił poduszkę unosząc ją nieco do góry, żeby Safira nie musiała leżeć zupełnie na płasko.\n- Położysz się? - zapytał. Safira przez chwilę patrzyła na niego oszołomiona, ale w końcu położyła się opierając głowę o poprawioną przed chwilą poduchę. Kiedy to zrobiła Azajasz chwycił kołdrę i przykrył ją, by nie marzła. Potem chwycił krzesło i przystawił je tak, by siedzieć niedaleko anielicy.\n- Posłuchaj mnie. Jesteś w Żelaznej Twierdzy, w komnatach Alaji. Zostałaś ranna. Dostałaś strzałą w pierś i w ramię. Jeden z towarzyszy Ananke przeteleportował cię do miasta, do Alaji. Ja przyjechałem potem. Alaja nie mówiła czym, ale strzały były zatrute, bardzo mocno zatrute. Czymś, co działa na niebian. Alaja i magowie ledwo cię odratowali. Opatrzyli ci rany, a potem ja i Malachi przynieśliśmy cię tutaj. To było wczoraj, Malachi wrócił do kwater, a ja zostałem. Przez całą noc byłaś nieprzytomna. Nie wiem, która jest teraz godzina, ale myślę, że jakoś przed południem. Obudziłaś się, wyskoczyłaś z łóżka jak zając, zrobiłaś może dwa kroki i runęłaś na podłogę. Zwinęłaś się w kłębek i płakałaś, więc cię podniosłem i chciałem położyć, ale dostałaś szału i mnie ugryzłaś. Nie chciałem cię puścić, żebyś znów nie upadła, więc cię trzymałem. Ot i cała historia - Azajasz starał się mówić powoli i rzeczowo. Jego mina znów była strasznie ponura, choć w środku mu się kotłowało. Chciał być dla niej milszy, czulszy, lepszy, ale coś go blokowało. Celowo nie powiedział Safirze jakim cudem leży tutaj w samej nocnej koszuli, a pod spodem nie ma zupełnie nic. Stwierdził, że lepiej dla niej jeśli założyła, że przebrała ją Alaja. Oczywiście gdyby go zapytała nie skłamałby i powiedział prawdę, ale miał cichą nadzieję, że tak się nie stanie.\n- Boli cię coś? Jesteś głodna? Chcesz się czegoś napić? - zapytał, naprawdę chciał się o nią zatroszczyć. Miał jednak wrażenie, że Safira zachodzi w głowę co w ogóle robi tutaj akurat z nim. Z całej drużyny Malachiego siedział z nią akurat Azajasz. Gbur i maruda, bez uczuć. Mogła być tutaj Dea, albo Diana, ale z jakiś powodów był tutaj właśnie on. On wiedział dlaczego, ale ona nie.\nSafira nie do końca rozumiała co do niej mówi. Cały czas czuła się jakby ktoś zarzucił jej worek na głowę i obrócił kilkanaście razy wokół, tak że czuła się teraz zdezorientowana. Musiała mocno się skupiać na słowach Azajasza by zrozumieć co do niej mówi. Z całego tego potoku słów, którymi ją zasypał wywnioskowała głównie, że została ranna. To by tłumaczyło dlaczego czuła się tak okropnie. Zwykle w takiej sytuacji zapewne uleczyłaby sama siebie, jednak wyglądało na to, że straciła przytomność i musiał zrobić to ktoś za nią. Tylko po co kłopotali się z przetransportowaniem jej aż tak daleko? Wprawdzie pełniła rolę uzdrowicielki w drużynie, nie znaczyło to jednak przecież, że inni nie potrafią poradzić sobie z jakąś strzałą. Zaraz, Azajasz powiedział, że strzała była zatruta...\nAnielica zamknęła oczy i skupiła się na swoim wnętrzu, próbując wczuć się w swoją aurę i wyczuć wibracje własnego ciała. Coś było nie tak. Nie wyglądała tak jak zwykle, jednak nie potrafiła określić co z nią nie tak. Obca wibracja umykała jej zmysłom i zwodziła ją. Zachowywała się niemal jak żywa istota. Przeszły ją ciarki. Safira jak wielokrotnie do tej pory sięgnęła po swoją uzdrawiającą magię, jednak w tym momencie mdłości i zawroty głowy powróciły, przyprawione dodatkowo okropnym bólem głowy. Poczuła jak wnętrzności podchodzą jej pod gardło...\nW panicznym odruchu by nie udusić się własnymi wymiocinami, przewróciła się na bok i zwróciła całą skromną zawartość swojego żołądka wprost na spodnie i buty anioła który jej doglądał. Nie było tego wiele, żółć pomieszana z jakąś zieloną, niestrawioną papką którą wmuszali w nią przez sen lekarze, chociaż to chyba nie mogło być pociechą dla niebianina. Anielica przewróciła się na plecy z trudem łapiąc oddech przez podrażnione kwasem gardło.\n- Pić... - zawołały jej spierzchnięte wargi.\nNie wiedział, czy to życie, czy Safira, ale z pewnością jedno z dwojga wystawiało go na ciężką próbę. Tego się nie spodziewał. Chciał pomóc, przynieść anielicy jakieś jedzenie, picie, czy cokolwiek innego. Liczył na krótką, sensowną odpowiedź, a dostał... No właśnie.\nAnielica obrzygała go jak małe dziecko, które ma niestrawność. Zawartość jej żołądka wylądowała na jego nogach i butach. Zaklął w myślach. W innej sytuacji pewnie rzuciłby jakimś epitetem także na głos, ale starał się zachować fason przy dziewczynie. Wywrócił oczami, skrzywił się i westchnął. Kiedy przechyliła się za łóżko zamiast się odsunąć to zrobił coś odwrotnego, chcąc przytrzymać Safirę by nie spadła z posłania. Jaki był tego efekt? Jego ubranie było przepocone, brudne, zakrwawione i obrzygane. No już gorzej być chyba nie mogło. Normalnie byłby wściekły na sytuację, ale nie potrafił złościć się na anielicę. To nie była jej wina, tylko choroby, trucizny, jaka zapewne jeszcze krążyła w jej organizmie. Mógłby się denerwować, mógłby burczeć i warczeć pod nosem, a jednak tego nie robił. Czyżby zależało mu na niej bardziej niż sądził.\nWstał powoli z krzesła i z nietęgą miną spojrzał na wymiociny, które spływały mu po spodniach. Był świadkiem gorszych rzeczy, a i na sobie miewał już bardziej nieprzyjemne wydzieliny, albo bebechy prosto z czyjegoś rozprutego brzucha, nie znaczyło to jednak, że było mu przyjemnie.\n- Zaraz przyniosę ci wody - powiedział tak spokojnie jak tylko potrafił, po czym odwrócił się i wyszedł z pokoju.\nZszedł na dół do komnat Alaji, słabo orientował się w zamku, uzdrowicielka była najbliżej i tak w zasadzie tylko ją znał na tyle by o coś prosić. Wszedł do jej komnat leczniczych i od razu zauważył ją siedzącą przy stole ucierającą w moździerzy jakieś zioła. Ciemnowłosa podniosła głowę i spojrzała na Azajasza.\n- O na Prasmoka, co ci się stało? Nie przebrałeś się od wczoraj? - odezwała się.\n- Jak widać - burknął.\n- Śmierdzisz z daleka - dodała bez ogródek.\n- Safira mnie obrzygała - oświadczył. A Alaja parsknęła śmiechem. Nie była osobą, która okazywałaby emocje jakoś szczególnie, w pewnym sensie była bardzo podobna do Azajasza, ale ta sytuacja autentycznie ją rozbawiła. Azajasz zrobił krzywą minę i zmarszczył brwi.\n- Bardzo śmieszne - skwitował.\n- Chcesz jakieś świeże ubrania? - zapytała medyczka, kiedy już przestała się śmiać.\n- Przydałoby się - mruknął.\n- Tam, w drugim pomieszczeniu stoi kufer, w środku powinieneś znaleźć jakieś rzeczy, a za drewnianym parawanem jest wiadro z wodą. Możesz się doprowadzić do porządku. A jak Safira? Oprócz tego, że zwymiotowała? - zapytała.\n- Miała jakiś dziwny atak paniki, wyskoczyła z łóżka, wywaliła się jak długa, potem płakała, a kiedy ją podniosłem użarła mnie w rękę. Położyłem ją do łóżka i chwilę potem byłem już w takiej wersji - odparł.\n- Sądzę, że to z powodu trucizny. Nie mogliśmy wszystkiego usunąć, pozbyliśmy się ile się dało, a resztę próbowaliśmy unieszkodliwić magią, ale coś mogło zostać. Nic jej nie będzie, tak myślę, jej stan jest już raczej stabilny, ale może mieć pewne dolegliwości - wyjaśniła.\n- Mówiła, że jest spragniona, miałem zanieść jej wody - rzekł anioł.\n- Zaparzę jej zioła, powinny zdążyć się naciągnąć zanim się przebierzesz - oznajmiła i wstała od stołu zostawiając moździerz w spokoju.\n- Zajrzę do niej popołudniu skoro ty raczej nie zamierzasz wracać do siebie - dodała.\nAzajasz uznał, że dłużej nie musi ciągnąć tej rozmowy. Alaja poszła parzyć zioła, a on udał się do bocznego pomieszczenia. Faktycznie stał tu wielki, stary kufer. Otworzył wieko i zaczął grzebać w jego zawartości. Po chwili odnalazł ciemnozielone, wełniane spodnie i białą, płócienną koszulę. Zdjął z siebie brudne ubranie i rzucił je na podłogę. Obmył się pobieżnie w zimnej wodzie i założył na siebie czyste szaty. Brudne buty wytarł zniszczoną koszulą. Przeczesał włosy palcami na tył głowy i związał je rzemieniem. Brudne rzeczy ostatecznie zwinął i odłożył na niedaleko stojące krzesło. W tej chwili był w miarę przyzwoitą wersją siebie. Wrócił więc do Alaji, w dużym, metalowym kubku stały zaparzone przez nią zioła, a obok butelka z wodą. Azajasz zgarnął co miał zgarnąć i ruszył do komnaty, w której spoczywała Safira.\nWszedł cicho do środka, uznał bowiem, że Safira mogła zasnąć po takim ataku nudności. Zamknął za sobą drzwi lekko kopiąc je nogą. Przeszedł przez pokój, butelkę z wodą postawił na stole, a zioła na nocnym stoliku.\n- Alaja zaparzyła ci jakieś... - w głowie miał już słowo "chwasty", ale szybko zmienił je na ładniejsze - zioła. Herbatę, ale chyba jest jeszcze gorąca, chcesz najpierw wody? - spytał.\n- Jak się czujesz? Pomóc ci usiąść? - anioł nie był bez serca. Wiele razy w swoim życiu ratował poszkodowanych, kobiety, dzieci, wojów, bywało różnie. Zawsze starał się być przynajmniej przyzwoity, czasem udawało mu się przemycić trochę troski, zwłaszcza wobec kobiet i dzieci, bo jeśli chodziło o mężczyzn to raczej średnio miał litość. Tak, czy siak dla Safiry starał się być miły i opiekuńczy. Anielica jeszcze nie miała okazji zobaczyć go w takiej wersji. Znała go jako mruka i gbura, zwykle mijali się w kwaterach, czasem trenowali razem. Przez pewien czas Safira pomagała mu podszkolić się w sztuce magicznej i prawdopodobnie właśnie wtedy Azajasz zaczął czuć do niej coś więcej niż tylko sympatię koleżeńską. Zawsze była dla niego miła, dobra, uczynna, pomagała mu, wyjaśniała. Była cierpliwa i mimo tego, że o sobie nie mówiła prawie nic, to uśmiechała się do niego od czasu do czasu, a on wierzył, że to było szczere. O tym, że kocha się w Malachim, nikt mu nie mówił, ale Azajasz był wprawnym obserwatorem, poza tym widywał ich razem, widział także jej iskrzące się oczy na jego widok. Niestety któregoś dnia te iskry zupełnie zgasły, a jej piękne, akwamarynowe tęczówki stały się matowe. Mniej więcej w tym samym czasie Malachi zaczął pokazywać się z Ananke, a do Azajasza szybko dotarło, co jest grane. Safira była smutna i przygaszona, a uśmiech jakby zupełnie znikł z jej twarzy. Anioł często przypatrywał się dziewczyny podczas wspólnych posiłków. Rozmawiała z Dianą i Deą, czasem nawet jej kąciki ust unosiły się lekko, ale była inna. Nie stroniła od kontaktów z drużyną, ale Malachiego jakby omijała szerokim łukiem. Na patrole jeździła z każdym, tylko nie z nim, w jadalni siadała na drugim końcu stołu. Kiedy jechali w grupie trzymała się z tyłu. Przynajmniej tak było przez pewien czas, potem zdawało się, że sytuacja wróciła do jako takiej normy. Safira wymieniała z Malachim uprzejmości, bywało, że udawała się z nim na patrol, nie stroniła tak bardzo od jego towarzystwa, ale jej oczy ciągle pozostawały tak samo smutne. A jeśli chodzi o Ananke... Safira starała się być dla niej miła, ale obie kobiety raczej za sobą nie przepadały.\nW czasie, gdy Azajasza nie było w pomieszczeniu, to wydawało się dla Safiry dziwnie puste. Miała wrażenie, że cienie gromadzą się w zakamarkach pomieszczenia i wyciągają ku niej swoje pazerne łapska. Uzdrowicielka skuliła się na swoim posłaniu, drżąc ze strachu. Minuty nieobecności jej opiekuna zdawały się rozciągać w godziny. Gdy wreszcie pojawił się na powrót w drzwiach, poczuła olbrzymią ulgę, a światło jakby na powrót wróciło do pomieszczenia.\n- Nie zostawiaj mnie... - wyszeptała w jego stronę, z oczami niczym u małego psiaka.\nZdecydowanie nie zachowała się jak ona. Do tej pory zawsze starała się być w miarę możliwości twarda i nie narzekać na trudy. Starała się być po prostu dobrym żołnierzem i wypełniać swoje obowiązki. Teraz jednak choroba i strach, którego źródła sama nawet nie była w stanie określić, sprawiał że zachowywała się niczym mała dziewczynka szukająca schronienia u swojej matki. Azajasz do tej pory nie miał okazji poznać jej od tej strony. Safira przyjęła jego pomoc i dała się napoić ziołami. Były okropne w smaku, jednak jakoś je przełknęła, a przełyk przestał w końcu palić. Potem pozwoliła się na powrót ułożyć na łóżku i szybko przysnęła, kiedy jednak anioł sięgnął ręką by przykryć ją kocem, ta bezwiednie chwyciła go za rękę i przytuliła się do niej.\n- Zostań... - wyszeptała w półśnie, stawiając go w niezręcznej sytuacji, wpół pochylonego nad jej łóżkiem, z ręką przyciśniętą do jej piersi.\nAzajasz zdębiał. Choroba chorobą, otumanienie otumanieniem, ale żeby anielica mówiła mu takie rzeczy? Może ta trucizna wpłynęła w jakiś sposób na jej psychikę. Anielica nie była wylewna, no i przede wszystkim nie okazywała słabości, ale teraz zachowywała się jak dziecko szukające opieki. Azajasz nie robił sobie żadnych nadziei... Przecież była ranna, może Alaja i magowie celowo podali jej coś co sprawiło, że czuła się zagrożona. A może to trauma, którą spowodowała strzała wbita prawie w serce.\nAnioł stał jak kołek przez kilka długich sekund.\n- Postaram się cię nie zostawiać - powiedział w końcu. Obietnice, w których miałby deklarować, że cały czas będzie przy niej, choćby nie wiem co, nie leżały w jego naturze. Przecież też musiał jeść, wychodzić za potrzebą i spać. Chociaż to ostatnie mógł akurat robić na podłodze. Tyle razy spał na ziemi, że już się do tego przyzwyczaił. Oczywiście wolał miękkie łóżko, ale jeśli zachodziła taka potrzeba bez problemu mógł spać gdziekolwiek się dało.\nAzajasz przysiadł na krześle obok łóżka. Pomógł Safirze podnieść się i usiąść, tak by mogła wypić zioła. To, że były niedobre, było widać po minie niebianki, zresztą zapach mieszanki też nie był przyjemny. Kiedy anielica piła, Azajasz wstał i uchylił okno, by przewietrzyć pomieszczenie, ale zaraz potem wrócił na krzesło i w zamyśleniu przyglądał się pijącej zioła Safirze. Dziewczynie chyba to nie przeszkadzało, bo nic nie powiedziała. W końcu odłożyła prawie pusty kubek na nocny stolik. Azajasz pomógł się jej położyć na posłaniu. Domyślał się, że rany muszą doskwierać jej niemożliwie, skoro dawała sobie poprawić nawet poduszkę. A kiedy piła, kubek trzymała w obydwu dłoniach, poza tym nie unosiła go do ust, tylko pochylała się nad nim, robiąc tylko niewielkie i bardzo spokojne ruchy ramionami.\nAzajasz jak na razie nie był zmęczony. Póki co nie czuł też głodu, ale wiedział, że to może zmienić się w krótkim czasie. Safira szybko zamknęła oczy, a po chwili usnęła, przynajmniej tak wydawało się aniołowi. Podniósł się z krzesła, chwycił za koc i zamierzał przykryć nim zmęczoną kobietę. Kiedy jednak dotarł na wysokość jej piersi poczuł nagły uścisk na jego wielkiej, szorstkiej dłoni. Znieruchomiał i spojrzał na jasnowłosą z wyrazem niemałego zaskoczenia w oczach, ale ona nawet nie uchyliła powiek. Kiedy usłyszał jej słowa zamarł jeszcze bardziej, o ile w ogóle się dało.\n- Nigdzie się nie wybieram - rzekł powoli. Nie puścił jej ręki, ale nie mógł też trwać w takiej pozycji. Wygiął się i wolną dłonią dosięgnął krzesła, przysunął je tak blisko jak tylko się dało. Wziął rękę anielicy i ułożył ją wzdłuż jej ciała. Puścił ją tylko na sekundę, by zmienić ręce, teraz jego lewa dłoń spoczywała na jej, a prawą miał wolną.\nCzuł, że kompletnie nie odnajduje się w tej sytuacji. Właśnie łamał wszystkie zasady jakie sobie kiedyś ustalił. Po pierwsze żadnego spoufalania się z ludźmi, z którymi pracował. Po drugie żadnych związków, żadnych uczuć, od tego zwykle są tylko kłopoty. Spojrzał na blade oblicze dziewczyny i wszystkie te cholerne zasady, które sobie ustalił odeszły na dalszy plan. Była taka niewinna, wyglądała jak nastolatka. Azajasz wiedział jedynie, że Safira nie urodziła się aniołem, tylko się nim stała, ale nie miał pojęcia w jakich okolicznościach. Nie wiedział jak umarła, nie wiedział też w jakim wieku to się stało. Domyślał się jednak, że musiała być bardzo młoda.\nW przypływie, jak mu się potem wydawało, jakiegoś szaleństwa, wyciągnął wolną dłoń w jej stronę i pogładził ją po policzku, a potem zagarnął jej jasne włosy za ucho.\n- Tylko nie umiera... - mruknął pod nosem, mając nadzieję, że Safira już śpi.\nSafira znów wierciła się przez sen. Znów śniły się jej koszmary, tym razem biegła przez pustynię o piasku czarnym niczym węgiel. Chrzęścił pod jej stopami niczym szkło i podobnie jak on ranił jej stopy. Każdy kolejny krok sprawiał jej ból, jednak nie mogła się zatrzymać. Czuła, że coś jest za nią i próbuje ją pochwycić w swoje szpony. Goniła więc dalej, a z jej policzków leciały krwawe łzy.\nChoć fizyczne rany zadane przez strzałę zagoiły się, to jednak zniszczenia w jej organiźmie były daleko bardziej sięgające niż proste rozerwanie tkanki. Pocisk zranił również jej duchową powłokę, anielską duszę oraz zasiał w niej jakieś mroczne ziarno, którego natura umykała tutejszym uzdrowicielom. Anielica była chora, a jej aura wibrowała nienaturalnie, choć gdy ktoś próbował się temu przyjrzeć uważniej, ta uspokajała się. Zupełnie jakby nieznana siła próbowała ukryć się w jej wnętrzu. Nikt nie potrafił określić, z czego była zrobiona strzała i przez co zaklęta, w dodatku rozpadła się w proch niedługo po jej wyjęciu z ciała, nie można więc było przeprowadzić na niej inspekcji. Jedno było pewne, po początkowej poprawie stan anielicy nie poprawiał się dalej, można wręcz było odnieść wrażenie, że powoli przegrywa walkę. Zdecydowanie potrzebowała pomocy kogoś potężniejszego.\nSafira przebudziła się, choć tym razem nie tak gwałtownie jak poprzednim razem. Była cała spocona, jednak nie czuła gorąca - wprost przeciwnie, było jej okropnie zimno mimo okrycia. Z trudem obróciła się na bok i ujrzała siedzącego przy jej łóżku mężczyznę. Czy to było możliwe? Nie była pewna czy wciąż śni, czy już nie. Powieki miała ciężkie, a oczy zamglone, jednak ktoś wyraźnie przy niej czuwał. Nie miała teraz siły by zgrywać twardą, była szczęśliwa, że ktoś się nią opiekuje. Sięgnęła dłonią w stronę jego policzka i pogładziła go czule, do oczu napłynęły jej łzy radości...\n- Malachi... - wyszeptała.\nBył w swoim życiu ranny setki, jak nie tysiące razy. Regeneracja nie równała się z brakiem czucia. Każda rana od miecza, każda strzała w ciele, każde uderzenie bolało równie mocno co zwykłego człowieka. Pamiętał doskonale ból po strzale wbitej w udo. Pamiętał jak rozrywało go od środka, kiedy wbito mu miecz w bok. Niezliczone złamania rąk i nóg po bitwach sprawiały, że ledwo utrzymywał przytomność, jednak to co poczuł w tej chwili nijak się miało do fizycznego cierpienia, jakie czuł w życiu. Gdyby miał opisać to słowami, zapewne powiedziałby, że ktoś zatopił palce w jego piersi i wyrwał z niej serce, lecz nie pozwolił mu umrzeć. Tylko stał przed nim, z jego własnym sercem w dłoniach i ściskał je tak, że ledwo dawało radę bić.\nMiał sto czterdzieści pięć lat, ale tak naprawdę zakochany był tylko raz w życiu, za młodu, w kobiecie która została jego żoną. Miłość była odwzajemniona i piękna od samego początku. Nie było smutnych miłosnych zawodów czy odrzucenia. Potem przyszły dzieci, ale na końcu tej utopijnej opowieści czekała śmierć. Azajasz znał smak bólu po stracie tych, których kocha się najbardziej. Nie znał jednak uczucia miłosnego zawodu. To co teraz czuł było jednak bardzo podobne do tego, czego doświadczył po śmierci najbliższych. Nie rozumiał tego, nie pojmował jak jedno imię wypowiedziane w jego kierunku może boleć tak samo jak śmierć ukochanych, a jednak - bolało.\nKiedy powiedziała, by przy niej został, w jego duszy zapalił się nikły, maleńki promyk nadziei, który teraz zgasł przygnieciony śnieżną lawiną. Poczuł, że mimowolnie zaciska szczęki. Gdyby nie trzymał jej ręki zapewne pięści również zacisnąłby w bolesnym goście. Miał ochotę wstać, trzasnąć drzwiami, wyjść i nigdy nie wracać. Gdyby tylko mógł wsiadłby na konia i odjechał, gdziekolwiek, byle dalej od tego miejsca. Dalej od Rododendronii, dalej od Mlachiego, Ananke i Safiry. Tak byłoby lepiej, łatwiej. Lepiej dla wszystkich. Gdyby tylko w tej chwili mógł być gdzie indziej... Ale nie był. Był tutaj i bez względu na to co czuł musiał tu być.\nPuścił dłoń Safiry, która spoczywał na posłaniu, chwycił natomiast tą, którą dotknęła jego policzka i tak łagodnie jak tylko potrafił odsunął ją od siebie.\n- Nie - powiedział poważnie.\n- Azajasz - dodał, a jego własne imię przeszło mu przez gardło jak cierń.\n- Malachiego tutaj nie ma - oznajmił. Chciał dodać, że jeśli tego chce to po niego pójdzie, przyprowadzi, ale potem uzmysłowił sobie, że obecność Malachiego sprawi Safirze ten sam ból, który on czuł właśnie teraz. Lepiej żeby sama się odkochała niż musiała słyszeć z ust ukochanego imię innej kobiety.\nSafira zamrugała oczami... i zrozumiała nagle , że przy łóżku siedzi faktycznie Azajasz, a nie Malachi... oraz że to nie sen. To ją trochę otrzeźwiło, a przypływ adrenaliny na chwilę odgonił słabość ciała. O Najwyższy... co ona mu nagadała? Poczuła jak cała oblewa się rumieńcem i naraz zrobiło jej się gorąco, pomimo choroby. Nigdy wcześniej się tak nie zachowywała i zawsze skrzętnie ukrywała swoje uczucia, a teraz... sama nie wiedziała co ją opętało. Nawet jeśli to byłby Malachi, nie mogła się przecież zachowywać w ten sposób. Nie miała do tego prawa. Może wydawało jej się, że to jest tylko sen? - próbowała usprawiedliwić się sama przed sobą.\n- Ja... - próbowała coś powiedzieć, jednak słowa nie chciały napłynąć. Nie wiedziała co mogłaby powiedzieć. Podniosła się na posłaniu i przytuliła się do kołdry, jakby mogła się nią osłonić przed resztą świata. Próbowała zbudować wokół siebie na powrót mur za którym zwykle skrywała swoje uczucia. Co Azajasz właściwie tutaj robił? Malachi odesłał, go żeby nad nią czuwał? Ale dlaczego akurat jego? Przez myśl nawet nie przeszło Safirze, że może przebywać tutaj z własnej woli. Przecież on taki nie był. Był tylko starym marudą, a teraz zobaczył ją w chwili słabości. Na pewno zaraz ją zbeszta i powie coś w rodzaju: "Weź się w garść kobieto".\nAnielica westchnęła ciężko. Nie miała siły by skryć się za swoim murem, zresztą sądząc po minie anioła i tak nie miało sensu dalsze udawanie. Mężczyzna nie był głupi i na pewno wszystkiego się domyślił, sądząc po grymasie na jego twarzy. Jego szczęki zaciskały się w tłumionej złości. Zapewne powstrzymywał się przed zbesztaniem jej, tylko dlatego, że leżała chora w łóżku. Niebianka spojrzała najpierw w surowe oczy mężczyzny, a potem gdzieś w dal, za okno, po czym powiedziała obojętnym głosem:\n- No już, możesz zacząć się ze mnie śmiać.\nAzajasz nie był załamany, nie leżało to w jego naturze, ale bezradność i złość sprawiały, że naprawdę miał ochotę wyjść i znaleźć się w innym miejscu. Nie zrobił tego, bo Safira była chora, a ktoś musiał się nią opiekować... Nie... Okłamywał sam siebie. Przecież równie dobrze mogła siedzieć tutaj służka, albo jakakolwiek inna osoba z ich drużyny. Azajasz wiedział, że jego obecność przy anielicy rozniesie się szerokim echem wśród kompanii Malachiego, ale także wśród podwładnych Ananke, chociaż jej drużyną raczej mało się przejmował. Po prostu to, że tutaj był musiało być dla wszystkim zaskoczeniem. On nie siadywał przy rannych, nie gładził ich po główkach. Leczył, ogarniał i odchodził. Ale teraz było inaczej. Mógł udawać, że mu nie zależy, że ma gdzieś to wszystko co się stało, ale jego reakcja, gdy zobaczył spadającą z konia Safirę ze strzałą w piersi i tak zdradziła wszystkim, że anielica nie jest mu obojętna. I chyba tylko ona sama o tym nie wiedziała.\n- Śmiać? - spojrzał na nią marszcząc brwi. Kompletnie nie wiedział co dziewczyna ma na myśl. Niby z czego miałby się śmiać? Jemu w ogóle nie było do śmiechu. To, że powiedziała do niego innym imieniem było raczej powodem do rozpaczy niż śmiechu.\n- Nie zamierzam się z ciebie śmiać, to raz. Dwa, nie mam bladego pojęcia z czego w ogóle miałbym się śmiać. Co niby miało mnie rozbawić? - powiedział patrząc na zakrywającą się kołdrą jasnowłosą. Zastanawiał się, czy to przez zimno, czy może zorientowała się, że leży w samej koszuli nocnej, przez która mogło prześwitywać to i owo.\n- Zimno ci? - spytał, ale nie czekał na odpowiedź tylko wstał i zamknął okno, które otwarł wcześniej. Potem podniósł ze stolika butelkę z wodę i na powrót przysiadł na krześle, butelkę stawiając na nocnym stoliku.\n- Jak się czujesz? Potrzebujesz czegoś? Chcesz żebym wezwał Alaję? - Nie to, że serce przestało go boleć, ale starał się o tym nie myśleć. Wiedział, że jej słowa będę odbijały się echem w jego głowie jeszcze długo, ale i tak nie miał zamiaru po prostu opuścić anielicy, musiał więc zająć się tym co było tu i teraz.\nSafira spojrzała zaskoczona na Azajasza. Zachowywał się zupełnie inaczej niż zwykle. wydawał się być wręcz... miły. Zupełnie jakby nie był sobą. Może podobnie jak ona, zwykle krył swoje uczucia za murem? Tylko dlaczego miałby się akurat teraz otwierać przed nią? Bo była chora? Wolne żarty, nie raz i nie dwa mieli w drużynie ranne postacie i jakoś wcześniej nie zauważyła, by obchodził się z nimi jakoś szczególnie delikatnie. Nie rozumiała tego i chyba nie miała siły na to, by się nad tym zastanawiać. Skoro tak chciał się teraz zachowywać, niech mu będzie.\n- Nie, nie trzeba - odpowiedziała na pytanie o Alaję. Jeszcze tego brakowało, żeby zielarka znów karmiła ją jakimiś obrzydliwymi ziółkami. Już i bez tego czuła się paskudnie. Poza tym miała dziwne przeczucie, że na to co jej dolega nie pomogą, żadne rośliny. Może po prostu potrzebowała chwilę odpoczynku? Zresztą i tak już zabawiła zbyt długo w łóżku.\n- Gdzie reszta drużyny? - zapytała. - Jakie mamy rozkazy? Kiedy ruszamy? - Chciała wiedzieć. Jeśli niebawem, musiała jakoś się ogarnąć i przyszykować do podróży.\n- Nie ruszamy - oświadczył - przynajmniej nie ty. Ty zostajesz w łóżku póki nie wydobrzejesz - powiedział tak jakby to było oczywiste.\n- Reszta drużyny pewnie jest w kwaterze, nikt nie odniósł większych ran, a ci, którzy byli poszkodowani zapewne już stoją na nogach. Malachi był ranny - imię tego anioła ciężko przeszło mu przez gardło - ale jak wiesz zaleczyłem najgorsze rany i teraz zapewne nic mu nie jest. Nie wiem jakie są rozkazy, nie byłem w kwaterach od wczoraj. Bastien przeteleportował cię do twierdzy, potem przybyłem ja i Malachi, tak szybko jak to było możliwe. Alaja i najwyżsi magowie cię uratowali. Malachi musiał wrócić do reszty, a ja zostałem na warcie - nie zamierzał jej mówić, że z własnej woli, ani opisywać dokładnie tego co się z nią działo. Nie sądził, by opowiadanie o tym, że musiał ją umyć z krwi i przebrać było tutaj na miejscu.\n- Byłem tutaj przez całą noc, aż do teraz, więc nie mam pojęcia co z drużyną. Ale jak znam Malachiego na pewno już działają. Drużyna Ananke nie odniosła większych strat. Zakładam, że ona i Malachi wyruszyli szukać Czarnobrodego. Ale na pewno nie wiem. Tak jak mówię, nie byłem w kwaterach od wczoraj - nie wyjaśniał, że spał tutaj na podłodze, bo uznał to za aż nadto zrozumiałe. Oczywiście nie wspomniał też o tym, że trzymał ją za rękę, kiedy była nieprzytomna.\n- Mogę cię przenieść do naszych kwater, ale nie wiem, co na to Alaja, lepiej żeby ona wyraziła na to zgodę. Wiem, że u nas też będziesz miała opiekę, bo praktycznie wszyscy znamy magię, ale tak czy siak daleko nam do najwyższego kapłana z twierdzy, jeśli coś będzie się działo może lepiej żebyś została tutaj - powiedział. Starał się być sobą, tym zwykłym, gburowatym, niemiłym, ale wychodziło mu średnio. Zależało mu na Safirze. Owszem, mógł ją przenieść do ich kwatery, ale wtedy nie miałby już jak wyjaśnić chęć opieki nad nią. Tutaj mógł się wykręcać, ale tam miała wiele bliższych jej osób. Tak naprawdę wolał być z nią tutaj, niż wracać do ich siedziby, bo już czuł na sobie te spojrzenia drużyny po tym co zrobił i jak bardzo zdradził się ze swoimi uczuciami. Mimo to wiedział, że jeśli będzie nalegała zabierze ją do kwater.\nA więc uznali, że póki co nie nadaje się do służby. Może mieli rację, nie czuła się najlepiej. Tylko dlaczego? Nie raz leczyła, już gorsze rany i jeszcze tego samego dnia towarzysze byli sprawni i gotowi do dalszej drogi. Czyżby była aż tak słaba? W dodatku uzdrawiał ją nawet nie ktoś z drużyny, tylko tutejsi magowie, a ci byli całkiem sprawni w swoim fachu... Safira nie mogła dojść do tego co było przyczyną jej obecnego stanu zdrowia i próbowała się doszukać w tym własnej słabości, a nie zaklętej strzały.\n- Nie... jeśli mam zostać w łóżku, to wolę tutaj - odpowiedziała na pytanie Azajasza. Już wystarczyło, że on widział ją w tym stanie, reszta kompanii nie musiała. Wprawdzie nie miała ochoty na przebywanie z tym gburem, jednak samotność w tej chwili wydawała jej się jeszcze gorsza, a nie chciała zawracać nikomu innemu głowy, jeśli nie było takiej potrzeby. Wyglądało na to, że była tymczasowo skazana na jego towarzystwo. Cóż... musiała przyznać, że przynajmniej starał się zachowywać przyjaźnie.\nNagle zaburczało jej w brzuchu. Safira zarumieniła się i odwróciła wzrok, przeklinając się w duchu za taki brak wychowania. Kobiecie nie przystawało wydawać takich dźwięków. Spojrzała ukradkiem na Azajasza, o dziwo nie wydawał się być nią rozbawiony, a na jej twarzy malowało się szczere zatroskanie. Co jest z nim nie tak? Owszem, była członkiem drużyny i dbali o siebie, ale... Niebianka westchnęła. Skoro zamierzał udawać zatroskanego opiekuna, niech mu będzie. Poza tym do jej mózgu w końcu dotarły informacje od buntującego się brzucha i zorientowała się, że faktycznie jest głodna.\n- Jeśli mógłbyś... może przynieść mi coś do zjedzenia? - zapytała. Powinna sama zwlec się z łóżka i czegoś poszukać, ale niezbyt czuła się na siłach. - I... może... dotrzymasz mi towarzystwa i zjesz, ze mną? - dodała po chwili, rozglądając się niepewnie po pomieszczeniu, zastanawiając się czy cienie, które wcześniej widziała, wciąż się tam kryją.


Sprawca rozboju w rękach policji »\nW poniedziałek, pułtuscy kryminalni zatrzymali 22-latka, który we wrześniu był sprawcą rozboju. Mężczyzna uderzał i kopał swoją ofiarę, a następnie ukradł jej pieniądze i karty płatnicze. Za popełnione przestępstwo grozi mu kara pozbawienia wolności do 12 lat, która może zostać zwiększona o połowę, ponieważ już wcześniej odbywał karę pozbawienia wolności za podobne przestępstwa\nWe wrześniu do Komendy Powiatowej Policji w Pułtusku zgłosił się mężczyzna, od którego mundurowi przyjęli zawiadomienie o przestępstwie rozboju. Na podstawie analizy zebranego materiału wytypowali sprawcę, którego zatrzymali w poniedziałek. W wyniku dalszej pracy śledczych 22-latek, oprócz zarzutu rozboju, usłyszał także zarzut posiadania narkotyków, ponieważ podczas przeszukania pomieszczeń w miejscu zamieszkania mężczyzny kryminalni znaleźli narkotyki.\nWobec mężczyzny wczoraj sąd zastosował trzymiesięczny areszt. Za popełnione przestępstwa grozi mu kara pozbawienia wolności do 12 lat, która może zostać zwiększona o połowę, ponieważ już wcześniej odbywał karę pozbawienia wolności za przestępstwa przeciwko mieniu.


Płytki Boschetto Tubądzin łazienkowe imitujące naturalne materiały\nCena: 78,13 zł/m2\nTrakt Grys 75x24,7\nKolekcja płytek ceramicznych Tubądzin Boschetto powstała z myślą o osobach, które cenią sobie klasykę, harmonię i ciepło, jakim charakteryzują się kolory ziemi. Kolekcja ta dostępna jest aż w czterech wariantach kolorystycznych – kremowym, czarnym, brązowym oraz venge. Klient ma możliwość łączenia dwóch lub więcej kolorów, ale ciekawy efekt można osiągnąć też koncentrując się na jednym wybranym wariancie.\nW ramach każdego wariantu kolorystycznego wyróżnia się elementy jednokolorowe, których nie tylko kolor, ale i struktura przypomina prawdziwą ziemię, a także elementy dekoracyjne. W kolekcji Tubądzin Boschetto dekory mają raczej charakter skromny. Są to przede wszystkim cienkie listwy, mozaiki oraz płytki składające się z elementów przywodzących na myśl klepki parkietowe.\nPłytki wchodzące w skład kolekcji Tubądzin Boschetto tworzą aranżację, która jest nie tylko ciepła, klasyczna, przywołująca na myśl naturę, ale i trwała oraz funkcjonalna. Płytki odznaczają się wysokimi parametrami technicznymi.


Czy rozwiązania w chmurze dla firmy są bezpieczne? » TAXON\nCzy rozwiązania w chmurze dla firmy są bezpieczne?\nRozwój technologii IT postępuje niebywale szybko. Można to dostrzec na niemal każdym kroku swojego życia. Rozkłady autobusów w komórce, z możliwością śledzenia trasy pojazdu. Dostęp do ulubionych filmów i muzyki gdziekolwiek jesteś. A w końcu wystawianie faktur i dodawanie wydatków online, z poziomu smartfona, tableta lub laptopa. To wszystko masz na wyciągnięcie ręki, dzięki zastosowaniu przetwarzania danych w chmurze.\nProwadzenie firmy, a dane przechowywane w chmurze\nWspółczesny biznes mocno się różni do tego, który znamy sprzed lat. Zamiast pracować w biurze, możemy to robić na tarasie swojego mieszkania lub w samochodzie. Zamiast kupować kosztowne programy do księgowości, można korzystać z wygodnych rozwiązań dostępnych online, nie wymagających instalowania i aktualizacji. Tak właśnie działa chmura. Gdziekolwiek jesteś na świecie, możesz się z nią połączyć przy pomocy internetu i korzystać z udostępnionych narzędzi do prowadzenia firmy.\nJakie narzędzia online oferuje chmura finansowa?\nWystawianie faktur – zrobisz to online, mogąc wysłać fakturę mailem do klienta i swojego biura rachunkowego. Możesz ją również pobrać w PDF do pamięci swojego urządzenia.\nDodawanie wydatków – kupiłeś coś do swojej firmy? Dobrze się składa. Wydatek możesz również dodać przez chmurę, skąd trafi prosto do księgowej lub sam ją rozliczysz.\nZarządzanie klientami – chcesz dodać nowego kontrahenta lub edytować dane istniejącego? Nie ma problemu. Zrobisz to w chmurze, a wszystkie dane zostaną automatycznie zaktualizowane.\nChmura a bezpieczeństwo danych\nMówiąc o nowoczesnych rozwiązaniach, nie można pomijać tak ważnej kwestii jak bezpieczeństwo. W przypadku takich narzędzi online, w których dane są magzynowane globalnie, ich bezpieczeństwo jest zapewnione na wielu poziomach.\nDwu składnikowe uwierzytelnianie logowania – hasło i login, a dodatkowo np. kod wysłanym na nr SMS,\nPołączenia szyfrowane (SSL) – wszystkie transmisje danych między Twoim urządzeniem a serwerem usługi w chmurze, odbywają się przy pomocy szyfrowanego łącza.\nBezpieczne serwery – wszystkie serwery znajdują się w dedykowanych centrach danych, gdzie podlegają całodobowej administracji, są przechowywane w warunkach chroniących przed włamaniem z zewnątrz, a dodatkowo mają regularnie wykonywane kopie zapasowe.\nTe, oraz wiele innych zabezpieczeń zostało wdrożonych po to, abyś mógł się czuć bezpiecznie korzystając z rozwiązań w chmurze, a dane Twoich klientów i firmy nadal były poufne.


Dzień Dziecka 2021: bądźcie radosne! - Osiedle Piaski w Trzebini\nDzień Dziecka 2021: bądźcie radosne!\n1 czerwca 2021 Informacje\nBądźcie zawsze radosne i szczęśliwe!\nPrzedszkole z szansą na nowy plac zabaw\nPrzez Bartłomiej Hajduk 23 grudnia 2019\nW hali przy ul. Korczaka będzie Galwanizernia\nPrzez Bartłomiej Hajduk 5 maja 2018


Forum progenia.org • Oddychanie przez usta\nprzez Herons » 26 września 2016, godz. 23:41\nWitam, mam takie pytanie czy oddychanie przez usta w wieku 19 lat może mieć za sobą jakieś konsekwencję? - Wiem, że w wieku dziecięcym odradza się oddychanie ustami i właśnie przez to nabyłem progenie bo zbyt późno wycięto mi trzeciego migdałka i w dodatku w dzieciństwie dużo chorowałem. No właśnie, ale czy są jakieś konsekwencje oddychania przez usta w tym wieku? - Nie chodzi o to, że nie jestem w stanie oddychać przez nos tylko jakoś łatwiej oddychać mi ustami szczególnie kiedy śpię, może to dlatego że ciężko mi domykać buzię z racji mojej wady.\nMam też pytanie czy ktoś kto oddychał przez usta w dzieciństwie nabył progenię? - Wyczytałem w internecie, że jak się oddycha ustami w dzieciństwie to szczęka słabo się rozwija a żuchwa aż nadto ale na forum znalazłem, że ktoś kto oddychał przez usta w okresie dzieciństwa ma też retrogenie to nie wiem czy to prowadzi tak jak pierwotnie myślałem tylko do progenii.\nprzez dassa » 27 września 2016, godz. 14:37\nHmm. . według mnie oddychanie przez usta jest jednym z czynników powstawania wad szczękowych.\nJa również oddycham przez usta, bo tak łatwiej lub gdy tego nie kontroluję( w czasie snu)\nRównież jako dziecko często miewałam przeziębienia i anginy. Z tego wynika, że oddychanie przez usta to nie tylko progenia, ponieważ ja posiadam retrogenie\nA tutaj przydatny temat:\nprzez Portugart » 26 października 2016, godz. 08:14\nNo dokładnie ja też oddycham przez usta mając wlaśnie 24 lata


/ Dostawki stołu akacjowe Siena\nPowrót do poprzedniej strony Dostawki stołu akacjowe Siena\nSocial Opis Dostawki stołu wykonane z litego drewna akacjowego . Cena dotyczy kompletu tj. 2szt. Przedłużenia pasują do stołu z tej samej kolekcji. Wykończenie produktu to połącznie antycznej bieli z elementami w kolorze koniakowym.Specyfikacja technicznaProducentSIT FurnitureKolekcjaSienaTermin realizacjiok. 8 tyg.Gwarancja2 lata Zapytaj o produkt


Przeprowadzka dokumentacji KRUS PASŁĘK DO NOWEJ SIEDZIBY\nMaj 2017 przyniósł nam bardzo ważne i bardzo odpowiedzialne zlecenie. Przeprowadzaliśmy Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do nowej siedziby w Pasłęku. Zadanie było bardzo ważne gdyż musieliśmy przewieźć cały zasób w jeden dzień. Do przewiezienia dokumentów wykorzystaliśmy sprawdzone worki nylonowe. Takie worki oprócz swojej wytrzymałości doskonale zachowują się w transporcie, a co najważniejsze w tego rodzaju zleceniach są bardzo tanie. Do przeprowadzki KRUS PASŁĘK użyliśmy oczywiście wózka dwukółki oraz platformy na której dokumenty swobodnie zostały przewiezione. Całość skończyliśmy bez zbędnej zwłoki. Kolejne archiwum na naszej liście. Dziękujemy Krus Pasłęk za współpracę i zapraszamy na przyszłość, a Państwa zapraszamy do nowej siedziby. Poniżej krótka fotorelacja.


Książka Izrael i terytoria palestyńskie - przewodnik 4210110 PASCAL - Humphreys-A-, Tilbury-N-,TURYSTYKA, PRZEWODNIKI-I-MAPY, SWIAT\nIzrael i terytoria palestyńskie - przewodnik 4210110 PASCAL\nautor: Humphreys A. >> zobacz inne pozycje autora\nTilbury N. >> zobacz inne pozycje autora\ndata wydania:Bielsko-Biała 2000\nwymiary:19,5 x 12,5 cm; 497 str.\nIzrael i terytoria palestyńskie - przewodnik dla turystów.\nKolebka cywilizacji, narodów i religii, miejsca kultu, imponujące zabytki, a w uzupełnieniu - słoneczne plaże, bajkowe krajobrazy, ekscytujące wędrówki przez pustynię - hasła rodem z folderów turystycznych zaledwie sugerują, czym tak naprawdę może być wyprawa do Izraela:\nprzeżyciem duchowym, religijnym, estetycznym.\nAbraham - czytamy w Biblii - wzniósł się z Egiptu do ziemi Kanaan.\nJeszcze dziś imigrację do Izraela określa się tym technicznym terminem wznoszenia, nadając temu pojęciu sens symboliczny - pisał Artur Sandauer.\nNie ma co do tego wątpliwości, zwłaszcza dziś, u progu trzeciego tysiąclecia, gdy do świętych miejsc podążają miliony pielgrzymów.\nIzrael to współczesna wersja biblijnej wieży Babel. To kraj, w którym przenikają się wpływy trzydziestu religii, różnorodnych wyznań, tradycji, obyczajów i kultur, rozbrzmiewający kilkudziesięciojęzycznym gwarem. Będąc tu, warto sprawdzić, ile prawdy kryje się w przysłowiu, wedle którego Jerozolima się modli, Hajfa pracuje, a Tel Awiw się bawi.\nI wreszcie czas na odpoczynek. Unosząc się leniwie na wodach Morza Martwego, można wertować strony przewodnika, czytając o miejscach, których nie zdążyło się odwiedzić, planując przy tym kolejną podróż do Izraela.\n335 hoteli, pensjonatów, schronisk\n253 restauracje, bary, kawiarnie\n128 muzeów i galerii\n35 biur informacji turystycznej\n73 mapy i plany miast\n28 parków i rezerwatów


Taxi-transfer w mieście Bucharest na pre-order\nTransfery w mieście Bucharest\nInne popularne regiony transferów Kiwitaxi w mieście Bucharest\nBucharest — Henri Coanda Airport Bucharest od 25 EUR\nBucharest — Sofia od 225 EUR\nBucharest — Ruse od 69 EUR\nBucharest — Burgas od 250 EUR\nBucharest — Burgas Airport od 238 EUR\nBucharest — Varna Airport od 163 EUR\nBucharest — Brasov od 132 EUR\nBucharest — Constanta od 175 EUR\nBucharest — Sunny Beach od 207 EUR\nBucharest — Veliko Tarnovo od 175 EUR\nBucharest — Varna od 169 EUR\nZalety transferów do innych opcji, jak dojechać w mieście Bucharest\nDlatego że Bucharest jest ważnym węzelem komunikacyjnym, znajdują się tam taksówki, shuttly, autobusy, pociągi.\nJak dojechać w mieście Bucharest do punktu przeznaczenia\nSzybsze co najmniej o 10 minut o kierowca Kiwitaxi zna z wyprzedzeniem czas przyjazdu i czeka na Ciebie w mieście Bucharest, w określonym miejscu.\nTransfer i taxi w mieście Bucharest, zamówione na mejscu\nSzybsze co najmniej o 10 minut: w mieście Bucharest istnieje kilka oficjalnych służeb taxi, ale często są kolejki na samochody bo pracownicy lotniska rozprowadzają pasażerów do samochodów lub turyści wybierają wariant przez długi czas. Na lotnisku mogą pracować taxówki prywatni, wśród nich należy wybrać najbardziej godnedo zaufania - to też wymaga czasu.\nPo ustalonej cenie. Jakakolwiek służba taxi w Romania działa według swojej taryfy (lądowanie, przebieg, czas bezczynności etc.). Prywatni kierowcy w ogóle określają cenę po obejrzeniu turysty i szacowaniu, ile ten mośe zapłacić. Cena transferu jest określona na voucherze w momencie rezerwacji.\nSzybsze o 1,5–2,5 razy. Biorąc pod uwagę średni czas oczekiwania na transport poruszający się zgodnie z rozkładem i przeszczepy, podróż w mieście Bucharest do hotelu w obszaru miasta albo węzela komunikacyjnego będzie trwać średnio dłużej o 1,75 razy.\nSpokojnie i wygodne. Kierowca Kiwitaxi będzie czekać na Ciebie na wskazanym adresew mieście Bucharest i pomoże z bagażem. Podczas podróży zawsze możesz poprosić o zatrzymanie, przejazd przez kawiarnię lub sklep. W razie potrzeby kierowca pomoże Ci zaludnić się do hotelu, działając jako tłumacz podczas komunikowania z administratorem – trzeba tylko poprosić go o tym.\n"Od drabinki do pokoju". Nie zgubisz się w nawigacji w mieście Bucharest, bo kierowca spotka Ciebie i prowadzi do samochoda. Dowiezie Cię do miejsca przeznaczenia i nie musisz już chodzić ze stacji transportu.\nTransfery Romania Bucharest


cmentarz kloda | rydzyna24.pl\nDzień Wszystkich Świętych i Zaduszki to dwa dni w roku, w których szczególnie wspominamy tych, których już z nami nie ma. To piękna okazja, by pójść na cmentarz, zapalić znicz i pomodlić się za duszę swoich przyjaciół czy członków rodziny. Albo, w przypadku osób niewierzących, po prostu powspominać tych, którzy byli ważni. W tych dniach …\nCzas zadumy… Read More »\nJak można przeczytać na facebook parafii, odbyła się prezentacja zewnętrznego nagłośnienia cmentarza. Przez cały dzień sprawdzano sprzęt i włączona była nastrojowa muzyka. Nie jest to jeszcze ukazanie w pełni możliwości pokrycia cmentarza dźwiękiem. Głośność została ustawiona tak, żeby mówiąc potocznie nie było „ani za cicho, ani za głośno”. Dla tych, którzy nie mogli przybyć sami …\nNowe nagłośnienie na cmentarzu w Kłodzie Read More »\nCmentarz w Kłodzie na cmentarniku\nCmentarnik.net to elektroniczny system zarządzania cmentarza i jego prezentacji w Internecie. Ułatwia on organizację spraw administracyjnych cmentarza. Strona jest na bieżąco aktualizowana, więc można cały czas zgłaszać uwagi. W celu skorygowania lub uzupełnienia informacji można zadzwonić lub napisać maila do Biura Parafialnego. http://www.cmentarnik.net/rydzyna\nNa chodniku po obu stronach wyjazdu z parkingu cmentarza w Kłodzie drogowcy postawili dwa znaki stopu dla rowerzystów. Niestety, sposób znakowania nadaje się do „Absurdów drogowych”. Od strony Kłody znak jest po lewej stronie w kierunku jazdy, więc kierowcy na niego nie reagują. Od Moraczewa znak jest po prawej stronie w kierunku jazdy, około 1,5 …\nKto ma się zatrzymać?- nowy znak w Kłodzie Read More »\nBakterie niechorobotwórcze w wodzie z wodociągu w Kłodzie\nIII Międzyszkolny Konkurs Polonistyczny „Rydzyna 2017”