Koloseum, Forum Romanum i Watykan- wycieczka z obiadem | musement\nStrona główna / Rzym / Koloseum, Forum Romanum i Watykan- całodniowa wycieczka z obiadem\nCiesz się pysznym, tradycyjnym obiadem w rzymskiej trattorii\nOmiń długą kolejkę do Koloseum i spędź więcej czasu na zwiedzanie jego wnętrza\nPodróżuj wygodnie w klimatyzowanym pojeździe\nZobacz światowej sławy arcydzieła przechowywane w Muzeach Watykańskich\nPo odebraniu z zakwaterowania, wejdziesz bezpośrednio do Koloseum, nie czekając w kolejce. Wewnątrz przewodnik opowie Ci wszystko, co musisz wiedzieć o największym amfiteatrze na świecie i o tym, jak gladiatorzy zabawiali tłumy spektakularnymi walkami. Dowiesz się o kompleksowej inżynierii stosowanej przez Rzymian do budowy tego najbardziej zaawansowanego technologicznie kompleksu rozrywkowego swoich czasów i zostaniesz zabrany na drugi poziom Koloseum, gdzie będziesz mógł podziwiać piękny widok na arenę.\nPo zakończeniu wizyty w Koloseum, przejdziesz do stanowiska archeologicznego Forum Romanum: tutaj przejdziesz obok ruin starożytnych świątyń i rzymskich mauzoleum, takich jak Senat Rzymski i oryginalny ołtarz, gdzie zostało skremowane ciało Juliusza Cezara.\nZ Forum, anglojęzyczny kierowca zabierze Cię na drugą stronę miasta, aby zwiedzić słynne na całym świecie Muzea Watykańskie i dwa najważniejsze kościoły na świecie: Kaplicę Sykstyńską i Bazylikę św. Będziesz zaskoczony liczbą arcydzieł, które Cię będą otaczać, wszystkich wspaniałych artystów takich jak Michał Anioł, Gian Lorenzo Bernini i wielu innych.\nPod koniec wycieczki przewodnik zabierze Cię do oficjalnego sklepu z pamiątkami w Watykanie, gdzie będziesz miał trochę wolnego czasu na zakupy. Na koniec, dotrzesz do rzymskiej restauracji, gdzie zjesz pyszny 2-daniowy obiad.\nBilety wstępu z ominięciem kolejki na wszystkie atrakcje\nMała grupa 10 osobowa lub mniejsza\nTransfer z Twojego miejsca zakwaterowania do Koloseum w komfortowym klimatyzowanym pojeździe\nTransfer z Koloseum do Watykanu\n2-daniowy obiad w tradycyjnej rzymskiej restauracji\nTransfer powrotny do Twojego zakwaterowania\nDuże torby i walizki nie są dozwolone wewnątrz Koloseum i nie ma pomieszczenia depozytowego do ich przechowywania. Ponadto w Koloseum zabronione są wszelkiego rodzaju płyny\nOrganizator wycieczki nie ponosi odpowiedzialności za wcześniejsze, nieprzewidziane zamknięcia, strajki lub spotkania związków zawodowych. Niemniej jednak operator turystyczny z przyjemnością zaoferuje klientom przedłużoną wycieczkę na pozostały czas\nZestawy słuchawkowe będą dostępne tylko dla grup conajmniej 8- osobowych\nAby wejść do miejsc kultu i wybranych muzeów, wymagany jest odpowiedni dress code. Nie dopuszcza się szortów i bluzek bez rękawów. Kolana i ramiona MUSZĄ być zakryte zarówno u mężczyzn, jak i kobiet\nTa wycieczka wymaga minimum dwóch uczestników na jedną rezerwację\nOd poniedziałku do soboty o godzinie 8.15\nNiedostępne w niedziele i święta religijne\nOdkryj historyczne zabytki Rzymu; wycieczka zabierze Cię do Koloseum i Forum Romanum.Po odebraniu z ...\n3-godzinna wypożyczalnia rowerów elektrycznych z przewodnikiem po katakumbach


Noclegi w Nowym Zyzdroju, Nowy Zyzdrój: Kwatery, Pokoje – Tani Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nznaleziono 224 oferty noclegoweoferty (1 w Nowym Zyzdroju oraz 223 w okolicy)\nNoclegi w Nowym Zyzdroju, województwo warmińsko-mazurskie, powiat mrągowski\nNocleg w Nowym Zyzdroju - Wasz sposób na wymarzony wypoczynek! Duży zakres ofert noclegowych w Nowym Zyzdroju w województwie warmińsko-mazurskim tylko w portalu turystycznym e-turysta.pl. Wyszukaj opcje zakwaterowania zależnie od standardu miejsca noclegu i proponowanej ceny. Znajdź dla siebie najlepsze miejsce w Nowym Zyzdroju wśród oferowanych przez nasz serwis hoteli, hosteli i ośrodków wypoczynkowych. Zobacz także ofertę rozrywkową i turystyczną w Nowym Zyzdroju.\nZrób coś dla siebie i swoich najbliższych - zamów tani nocleg w Nowym Zyzdroju\nKażdy z nas potrzebuje chwili odpoczynku. Nowy Zyzdrój proponuje różnego typu noclegi, z roku na rok to miejsce odwiedza jeszcze więcej turystów.\nJeśli poszukujesz noclegów w Nowym Zyzdroju w rewelacyjnych cenach, sprawdź propozycje w portalu turystycznym www.eturysta.pl. Dostępne tanie pokoje w Nowym Zyzdroju pozwolą na ekonomiczne spędzenie urlopu.\nNocleg w Nowym Zyzdroju - beztroski relaks w przepięknych okolicach\nJuż dziś zorganizuj wypoczynek w Nowym Zyzdroju w województwie warmińsko-mazurskim i zależnie od potrzeb spędź ciekawie czas. Portal www.e-turysta.pl dostarcza Ci bieżących i korzystnych pomysłów na nocleg w Nowym Zyzdroju. Nie lekceważ okazyjnych ofert! Dzięki naszej zaawansowanej wyszukiwarce znajdziesz bazę noclegową w Nowym Zyzdroju, która spełni wszystkie Wasze oczekiwania.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące oferty noclegowej w Nowym Zyzdroju\nJak dodać obiekt noclegowy w Nowym Zyzdroju do serwisu e-turysta?\nIle obiektów w Nowym Zyzdroju znajduje się blisko centrum?\nW Nowym Zyzdroju 1 nocleg znaleźć można w ścisłym centrum, co przekłada się między innymi na bliskość atrakcji turystycznych oraz lepszą dostępność komunikacji zbiorczej i gastronomii.


Dzien Ziemi - Blog - Filtry do wody - Aquaphor - Producent\n- Światowy Dzień Ziemi w praktyce polskich przedsiębiorstw\n„Podczas tegorocznej akcji założyliśmy w firmie sztab sprzątający i postanowiliśmy uporządkować okolice Tarczyna i płynącej przez to miasteczko rzeki. Akcja zakończyła się pełnym sukcesem. Zebraliśmy ok. 30 worków ze śmieciami i mimo niesprzyjającej pogody udało nam się choć trochę przyczynić się do poprawy stanu naszej planety, a właściwie najbliższej okolicy” – wspomniała Marzena Lewandowska, dyrektor działu marketingu z firmy Aquaphor Poland Sp. z o.o. Pracownicy firmy Aquaphor, będącej synonimem dbałości o krystalicznie czystą wodę bez plastikowych butelek, czynnie zasilili szeregi ogólnopolskiej akcji, dając jednocześnie dowód na to, że woda jest im bliska w każdym sensie – zarówno czysta, uzdatniona za pomocą filtrów woda z kranu, jak i naturalne okolice rzek i woda, która w nich płynie. „Poszukiwanie właściwej proporcji między konsumpcją a zużywanymi na nią środkami jest krytyczną kwestią w przeddzień klimatycznej katastrofy, która może nas zaskoczyć każdego dnia. Dlaczego więc mimo świadomości zła, które niechybnie na nas ściągamy, tak niewiele robimy by mu zapobiec? Należy pamiętać, że rzeczy wielkie nigdy nie powstawały od razu, a zawsze stopniowo poprzez łączenie ze sobą rzeczy mniejszych. Identycznie jest z ochroną środowiska, którą każdy może małymi krokami prowadzić tak, aby zbudować wspólne wielkie dzieło.” – dodaje Marzena Lewandowska\nMiędzynarodowy koncern Aquaphor Corp. prowadzi zdywersyfikowaną działalność badawczo-produkcyjno-handlową w blisko 50 krajach świata. Założona w 1992 roku firma jest jednym z największych światowych producentów materiałów filtrujących i domowych filtrów do uzdatniania wody, w tym dzbanków filtrujących, kuchennych filtrów podzlewowych, stacji uzdatniania wody do całego domu, a także zaawansowanych technologicznie systemów filtrujących dedykowanych do przemysłu.\nAquaphor tworzy, rozwija i produkuje coraz to nowocześniejsze urządzenia, które poprawiają jakość spożywanej przez nas wody. Doskonałą jakość produktów Aquaphor, ich w pełni ekologiczny skład i efekt w postaci najwyższego stopnia uzdatniania wody potwierdzają wiodące światowe organizacje certyfikujące, a innowacyjne technologie, wykorzystane w produkcji filtrów chroni ponad 130 patentów w 60 krajach świata.\nTo pierwsza w historii skoordynowana akcja społecznego sprzątania rzek na całej ich długości, z uwzględnieniem dopływów, a także brzegów i okolicy. Ma na celu zaangażowanie lokalnych społeczności, samorządów, organizacji pozarządowych, a także turystów do posprzątania rzek i terenów wokół, a w ciągu roku do utrzymania tam czystości. To także akcja edukacyjna i społeczna zakładająca w długiej perspektywie wpływanie na zachowania i postawy obywateli wyrażające dbałość o środowisko lokalne, w którym na co dzień żyją, z którego korzystają, i z którego w przyszłości będą korzystać następne pokolenia.


życie z książkami: Sprzedawczyni książek, która nie potrafi czytać\nIndyjskie miasto Ćennaj może się poszczycić nie tylko wieloma imponującymi zabytkami, ale również przydrożnym antykwariatem, prowadzonym przez kobietę, która… nie potrafi czytać.\nJak donosi „The Hindu Business Line”, 66-latka ma na imię Mary i zajmuje się handlem używanymi książkami od blisko 40 lat. Antykwariat założył w 1960 roku Alwar, obecnie 95-latek z długą brodą, Mary dołączyła do niego 15 lat później. Od 2010 roku, kiedy zdrowie nie pozwoliło już Alwarowi pracować, sklep samodzielnie prowadzi kobieta. Pomimo że antykwariat nie posiada adresu (zlokalizowany jest na rogu jednej z ulic w pobliżu parku Nageswara Rao), wciąż otrzymuje regularne dostawy od kurierów.\nKlienci, którzy chcieliby odnaleźć w nieprzebranych stosach książek interesujące ich pozycję, mogą liczyć na pomoc sprzedawczyni. Chociaż Mary nie potrafi czytać, doskonale orientuje się w asortymencie sklepu i woli, żeby klienci nie robili jej bałaganu. „Mówię ci, że nie mam Jeffreya Archera!” – warknęła na oczach dziennikarza do mężczyzny, który uparcie przeczesywał góry książek w poszukiwaniu powieści brytyjskiego pisarza.\nMary nie uznaje targowania, w dobry dzień sprzedaje książki warte od 500 do 2000 rupii (30-120 złotych) i ma całkiem niezłe rozeznanie w lokalnym rynku, lepsze od niejednego z czytających. „Teraz popyt jest na komiksy, powieści, podręczniki szkolne i książki techniczne” – mówi.


Doradzamy w zakresie finansów - Moderowany Katalog Polskich Stron Internetowych\nJak zarządzać budżetem? Porady najlepszych w swojej dziedzinie doradców finansowych. Uzyskacie informacje o funkcjonowaniu finansowym świata. Blog doradczy o charakterze budżetu. Strona współpracuje z ekspertami z dziedziny finansów. Piszemy o odszkodowaniach dla działalności. Na stronie dowiesz się którą opcję wybrać by Twoje finanse rosły. Dowiesz się o wypłatach niektórych przedsiębiorców. Publikacje dotyczą m. in pozyskiwania dotacji z Unii Europejskiej, Biur zajmujących się księgowością, nadzoru finansowego czy outsoursingu kraju i Europie. Publikacje są o lokatach dla działalności gospodarczych i osób prywatnych. Prezentujemy jak oszczędzać. Niejedni niewiedzą czy dobrze jest inwestować w obligacje, my napiszemy co o tym myślimy.\nDoradzamy w zakresie finansów\nSzczegóły strony www.otwoichfinansach.pl:\nTytuł: Doradzamy w zakresie finansów\nSłowa kluczowe: gospodarka, finanse, porady\nPodlinkuj stronę www.otwoichfinansach.pl:\nSzukasz fachowych, rzetelnych i profesjonalnych usług z zakresu małej i pełnej księgowości, kadr, płac, finansów, i doradztwa podatkowego? Postaw na nas. Jesteśmy biurem rachunkowym działającym na ter ...


Czas docenić zupę! Pięć powodów, dla których warto ją jeść - Dziennik.pl\n"Zupa to cud w misce dla osób, które chcą schudnąć" - przekonuje Fiona Kirk, autorka bestsellerowych poradników dietetycznych. To lekkie, ale sycące danie, to również zastrzyk wielu wartościowych składników, potrzebnych szczególnie jesienią i zimą / Shutterstock\n1 "Szczupłe osoby wiedzą, że miska pysznej zupy będzie nie tylko sycącym posiłkiem, ale dostarczy im również energię na kilka godzin" - zapewnia Fiona Kirk\n2 Kirk zauważa, że zupy są niedocenianym posiłkiem. Zupełnie niesłusznie. Jest to danie proste w przygotowaniu, łatwe do przechowania, można ją dowolnie urozmaicać i wzbogacać o nowe dodatki, taka forma podania warzyw pomaga zmniejszyć ryzyko wzdęć\n3 "Proporcje składników w zupie powodują, że w tym daniu idealnie zbilansowany jest poziom protein, tłuszczów, węglowodanów, zupy dostarczają dużej ilości witamin i składników mineralnych" - podkreśla specjalistka\n4 Choć zupy nie są kojarzone z typowym, porannym daniem, autorka bestsellerowych poradników przekonuje, że jest to świetny sposób na zdrowy początek dnia. "Zupa na śniadanie może wydawać się dziwnym pomysłem, ale jeśli raz po nią sięgniecie zapewniam, że już nigdy nie opuścicie mieszkania z tostem i kawą w ręku" - oznajmia Kirk\n5 Zwolenniczką takiej formy śniadań jest również znana dietetyczka i autorka książek Gillian McKeith. "Zupa krem to idealny pomysł na śniadanie, można ją przygotować wcześniej, jest bardzo pożywna, sycąca i pełna witamin. Zupa miso to także świetny posiłek dla kobiet, dostarcza wielu protein, świetnie bilansuje system hormonalny. Pewnie dla wielu pomysł zjedzenia zupy na śniadanie wyda się dziwny, zapewniam, to dobry sposób na początek dnia. Czasem warto porzucić utarte sposoby myślenia" - wyjaśnia McKeith\ndieta posiłek schudnać zupa odchudzanie


Trójka ogłasza konkurs na dramat radiowy – naziemna.info – Telewizja cyfrowa, Radio, Wideo online, VOD\nTrójka ogłasza konkurs na dramat radiowy\nMT 10 lipca 2018 Trójka ogłasza konkurs na dramat radiowy2018-07-10T09:41:27+02:00 Stacje radiowe No Comment\nTrójka i Teatr Polskiego Radia ogłaszają konkurs na dramat radiowy „NASŁUCHIWANIE: NIEPODLEGŁOŚĆ”. Wyróżnione słuchowiska zastaną zaprezentowane jeszcze w tym roku na antenie Programu 3. W środę 11 lipca w audycji „Do południa” (godz. 9.00-12.00) zastępca dyrektora Trójki i juror Mariusz Cieślik porozmawia o idei konkursu z przewodniczącym jury – prof. Jackiem Kopcińskim.\n„NASŁUCHIWANIE” ma być wydarzeniem cyklicznym, które co roku zmieniać będzie podtytuł. – W roku 100-lecia odzyskania przez Polskę suwerenności temat konkursu mógł być tylko jeden: NIEPODLEGŁOŚĆ. Oczywiście odnosi się on do historii, ale zakres skojarzeń związanych z kluczowym pojęciem organizatorzy pozostawiają artystom – zapowiadają organizatorzy. Teksty inspirowane wydarzeniami, które doprowadziły do powstania wolnej Polski, a także samym pojęciem niepodległości, autorzy mogą nadsyłać do końca września.\n– Teatr Polskiego Radia ma wspaniałą tradycję. Pisali dla niego najwięksi ze Zbigniewem Herbertem na czele. To jest akurat dobry przykład roli jaką w rozwoju dramaturgii odgrywało przez lata Polskie Radio. Kilka bardzo ważnych tekstów, przede wszystkim „Lalka”, twórca „Pana Cogito” napisał właśnie z myślą o realizacji radiowej. Ale w historii literatury drugiej połowy XX i początków XXI wieku trudno wskazać znaczące nazwiska twórców, którzy nie współpracowaliby z Polskim Radiem. I do tej właśnie tradycji chcemy nawiązać naszym konkursem – mówi Mariusz Cieślik, zastępca dyrektora Programu 3 Polskiego Radia.\nW skład jury konkursu weszli: Dominika Kluźniak – aktorka Teatru Narodowego; Krzysztof Czeczot – aktor i reżyser nagrodzony Prix Europa 2013 za słuchowisko „Andy”; Wawrzyniec Kostrzewski – reżyser teatralny i twórca telewizyjnego programu „La La Poland”; Mariusz Cieślik – zastępca dyrektora Programu 3 Polskiego Radia i przewodniczący – prof. Jacek Kopciński z Instytutu Badań Literackich PAN, redaktor naczelny miesięcznika „Teatr”.\n– W Polsce tworzy wielu dramatopisarzy kilku pokoleń obdarzonych bardzo ciekawą wyobraźnią radiową. Do nich adresujemy nasze zaproszenie, licząc także na udział w konkursie zdolnych debiutantów. Wierzymy, że temat pierwszej edycji „NASŁUCHIWANIA” zainspiruje pisarzy, traktujemy go bowiem bardzo szeroko. Pytamy: „jak rodziła się Niepodległa?”, ale także „czym jest niepodległość” oraz „czy jesteś niepodległy?”. W przyszłym roku i w latach następnych tematem naszego konkursu będą inne pojęcia ważne dla współczesności: migracje, gościnność, wiara – mówi prof. Jacek Kopciński.\nW listopadzie jury ogłosi nazwiska laureatów. Wręczenie nagród odbędzie się podczas maratonu słuchowisk „NASŁUCHIWANIE” w Instytucie Teatralnym w Warszawie, a najlepsze dramaty zaprezentowane zostaną w listopadzie i grudniu na antenie Trójki. Nagroda główna to 10 tys. złotych (przyznane zostaną także nagrody za II i III miejsce oraz dwa wyróżnienia).\nPartnerem akcji jest Instytut Teatralny w Warszawie oraz Ośrodek Badań nad Polskim Dramatem Współczesnym.\nSzczegóły konkursu już jutro w regulaminie na stronie internetowej trojka.polskieradio.pl oraz na antenie Programu 3 Polskiego Radia.\n« Dariusz Klimczak i Roch Siciński w Radiu ZET\nDariusz Ociepa nowym prowadzącym „Śniadanie w Polsat News” »


Architekt Mielec - Okna plastikowe - Okna cennik\nPrace z drewna są jedną z kluczowych inwestycji podczas budowy domu. Między innymi, jakość budynku i komfort mieszkańców zależy od ich parametrów. Okna PVC klasy premium, dostępne w ofercie Vetrex, mogą być wyposażone w profile energooszczędne, przeszklenia dwukomorowe i stalowe zbrojenie. Wiele nowoczesnych akcesoriów, które są już wyposażeniem standardowych okien, zapewnia wysoką izolacyjność termiczną i akustyczną oraz komfort.\nPlastikowe okna klasy premium gwarantują najwyższy standard efektywności energetycznej, bezpieczeństwa, pokoju i estetyki. Portfel Vetrex zawiera rozwiązania wyróżniające się solidnością i designem - w celu uzyskania atrakcyjnego efektu wizualnego. Jeśli chodzi o efektywność energetyczną i inne użyteczne parametry, systemy spełniają surowe standardy techniczne i są odpowiedzią na wszystkie wymagania współczesnych inwestorów i architektów, co pozwala na bezkompromisowe wykonanie najśmielszych projektów.\nOkna, drzwi w PCV, bez ołowiu na\nProfil Aluplast. Eksportujemy głównie do Belgii i Rumunii\nRynki francuskie (profile monoblokowe i remontowe)\nWykonujemy również projekty z aluminium na terenie\nProfil Aluplast w drewnie dla biernych i\ndomy energooszczędne. Jesteśmy zgodni z CE\nnormy. W naszej ofercie znajduje się szeroki wachlarz usług\npozostała stolarka do wykonania i zakończenia\ncały projekt: żaluzje, bramy garażowe,\nbramy wejściowe, drzwi wewnętrzne i markizy.\nsystem okienny jest doceniony dla najwyższych parametrów izolacji cieplnej i doskonałej izolacyjności akustycznej. Konstrukcja KÖMMERLING 76 AD pozwala na zastosowanie potrójnych szybów energooszczędnych z szybami o grubości do 48 mm, a także specjalnych szyb zespolonych.\nInspirowanie nowych poglądów. Poznaj możliwości Twojego domu w oknach Pella® Architect Series. Niezależnie od tego, czy Twoja wizja wymaga drobnych, przemyślanych szczegółów naszej tradycyjnej stylistyki czy czystych, eleganckich linii naszej współczesnej kolekcji, produkty te zostały zaprojektowane w sposób zgodny z Twoimi poglądami.\nTo było w centrum naszych produktów od ponad 100 lat. Używamy drewna do wytrzymałości i sztywności w naszych ramkach i skrzydle, piękno w naszych wnętrzach i ogólna wydajność cieplna jest trudna do pokonania. Gdzie Andersen prowadzi przemysł to różnorodność sposobów, w jaki drewno jest chronione. Każdy produkt z drewna jest przykryty odpornością na elementy i zapewnia niską konserwację powierzchnię zewnętrzną, która nigdy nie wymaga malowania.\nLista sprzedawców okien


Czym charakteryzują się projekty domów energooszczędnych? - Blog - PSJ - Projekty budowlane i wykonawcze branży architektonicznej, konstrukcyjnej, sanitarnej, architekt\nPrawidłowo zaprojektowany i wybudowany dom energooszczędny jest inwestycją, która przynosi wymierne rezultaty ekonomiczne dzięki obniżeniu kosztów ogrzewania. Jednak rozwiązanie to nie tylko generuje oszczędności, ale także ma pozytywny wpływ na środowisko naturalne. Podpowiadamy, czym powinien charakteryzować się dom energooszczędny. Wytyczne te należy wziąć pod uwagę już na etapie projektowania domu energooszczędnego.\nDom energooszczędny i pasywny, czyli jaki konkretnie?\nAby dom można było nazwać energooszczędnym, powinien spełniać szereg wymagań i wyśrubowanych norm. Czasami zamiennie dla domów energooszczędnych używa się określenia domy pasywne. Jednak w przypadku domu pasywnego wymagania są jeszcze większe. Najważniejsze parametry domów energooszczędnych i pasywnych:\ndom energooszczędny – powinien zużywać nie więcej niż 70% energii w porównaniu z typowymi domami (jego zapotrzebowanie na energię w skali roku nie powinno przekroczyć 40 kWh/m2),\ndom pasywny – powinien zużywać nie więcej niż 30% w porównaniu do standardowych domów.\nDom energooszczędny – optymalna lokalizacja\nBardzo ważne jest odpowiednia lokalizacja działki, na której ma stanąć dom energooszczędny oraz usytuowanie poszczególnych pomieszczeń względem kierunków geograficznych. Dla osiągnięcia oczekiwanych efektów istotne jest również odpowiednie rozmieszczenie okien. Oto czym powinno się charakteryzować położenie domu energooszczędnego:\ndziałka musi być na tyle duża, aby można było odpowiednio postawić dom,\ndom energooszczędny nie może znajdować się w sąsiedztwie wysokich budynków.\nwjazd powinien znajdować się po stronie północnej lub wschodniej,\nduże pokoje z przeszkleniem powinny znajdować się od strony południowej,\ngaraż może znaleźć się od strony północnej, jednak nie powinien posiadać okien.\nDom energooszczędny – na co zwrócić uwagę?\nW przypadku domów energooszczędnych duże znaczenie ma bryła takich budynków. Kształt budynku powinien być jak najprostszy i zwarty. Umożliwia to wyeliminowanie ryzyka pojawienia się mostków termicznych, przez które ciepło ucieka na zewnątrz. Projekt domu energooszczędnego powinien mieć jak najmniej załamań, czyli wszelkich wykuszy, lukarn, podcieni, tarasów, balkonów. Dach nie powinien mieć dużego skosu. Dom energooszczędny to dom szczelny. Materiały, z których powstają domy energooszczędne, powinny więc charakteryzować się bardzo dobrą izolacyjnością termiczną Przy wyborze drzwi i okien do domu energooszczędnego należy zwrócić uwagę na współczynnik przepuszczalności ciepła Uw i szczelność.\nDomy energooszczędne i pasywne powinny przynajmniej w części być samowystarczalny energetycznie, czyli korzystać z odnawialnych źródeł energii – np. z energii słonecznej lub wiatrowej. Dom energooszczędny może jednak funkcjonować bez tych dodatków. Wystarczy, że projekt będzie wykonany lub dobrany zgodnie z założeniami gwarantującymi energooszczędność domu, zainwestujemy w odpowiednie materiały, a okna i drzwi będą minimalizować straty ciepła.


Filtr Eco 140 - Eco Filter\nFiltr mechaniczno-biologiczny z turbiną natleniającą do oczek wodnych i stawów ogrodowych o pojemności do 140.000 litrów.\nJednym z naszych nowatorskich i unikatowych rozwiązań jest FILTR MECHANICZNO-BIOLOGICZNY Z TURBINĄ NATLENIAJĄCĄ O POJEMNOŚCI DO 140 000 LITRÓW.\nZasada działania Filtra "Eco 140"\nTrzecia komora ma za zadanie oczyszczać tylko i wyłącznie biologicznie. Złoże biologiczne umieszczone w jej całej części pozwala na rozwinięcie się bardzo dużej ilości bakterii, dla których pożywką są wszelkie resztki organiczne tj. odchody rybie, glony itp. Ten proces filtracji eliminuje drobnoustroje chorobotwórcze ze środowiska, zapobiega rozmnażaniu glonów tzw. kwitnięciu wody. Przywrócona zostaje równowaga biologiczna.\nDługość: 247 cm.\nRozdzielacz Eco 5\nPompa 20000 Plus l/h\nLampa UV 75w x 2


część - Dieta i zdrowie\nDługoletnie badania lekarskie dowodzą jednak, że nie ma cudownego leku na nadwagę. Należy dobrać dla siebie taki sposób odchudzania, aby dostarczać organizmowi wszelkich potrzebnych węglowodanów i białek. Każda dieta oczywiście daje efekty jednak trzeba na nie nieco poczekać, dlatego nie zniechęcaj się w momencie, kiedy początkowo tych efektów nie widać. Diety ekspresowe polegające na drastycznym ograniczeniu tych składników zwykle nie przynoszą wymarzonego, cudownego rezultatu i prowadzą do powrotu dawnej wagi, czyli do efektu jojo. Ważne, więc, aby mądrze podejść do tego tematu i przede wszystkim postawić na zdrowe jedzenie, a efekty, może nie w tydzień, ale przyjdą same. Warto jest próbować zdobyć wymarzoną sylwetkę na wakacje za pomocą dobrej diety. kredyt przez internet


1.4 Zróbmy mały inwentarz różne gry flashowe że istnieje.\n2.1 Darmowy poker bez pobierania\n2.1.1 Jak grać bez pobierania i za darmo?\nZakładka "Połączenie": To jest przycisk dostępu do lobby. Poszukaj swoich stołów pokerowych Texas Holdem, SitNgo i Tournament, przewijając listę w lobby. Możesz zawęzić wyszukiwanie według rodzaju gry, jaką chcesz.\nContents1 Darmowy poker online bez pobierania2 Darmowa gra w pokera bez ładowania: Graj dla\nDarmowa gra w pokera bez pieniędzy bez pobierania\nTo trochę żart z dnia, nie traktuj tego szczególnie źle, ale patrząc na moje


Extra Płońsk Wiadomości - Załuski: Karambol na krajowej ‘siódemce’\nZałuski: Karambol na krajowej ‘siódemce’\nFOT. OSP NOWE WROŃSKA\nW niedzielne popołudnie, 4 listopada około godz. 16:50 na trasie krajowej nr 7 w kierunku na Warszawę doszło do kolizji 5 aut. Na szczęście nikomu z kierowców ani pasażerów nic poważnego się nie stało, oprócz stłuczeń i skaleczeń.\n- Prawdopodobną przyczyną zdarzenia było niedostosowanie prędkości przez kierowcę osobowego volvo, do złych warunków panujących na drodze. Auto wpadło w poślizg i uderzyło w barierki, a następnie stanęło w poprzek drogi. W ten pojazd uderzały kolejne. Kierowca z volvo został ukarany mandatem. – relacjonuje rzecznik prasowy Komendy Powiatowej Policji w Płońsku mł.asp. Kinga – Drężek- Zmysłowska.\nPolicja prosi o rozwagę i dostosowanie prędkości jazdy do warunków panujących na drodze. Droga hamowania na mokrej jezdni wydłuża się, warto wiec zachować większy odstęp od poprzedzającego samochodu.


Zrozumieć problem samobójstwa - SASANA.PL\nCzytelnia » Nauczyciele Theravādyjscy » Brahmavamso Ajahn » Zrozumieć problem samobójstwa\nOtrzymałem ostatnio e-maila od kogoś, kto czuł się przygnębiony. Tym kimś był jeden ze scenarzystów tworzących „Saturday Night Live”, jednego z najpopularniejszych programów komediowych w USA. Osoba ta słuchała moich nagrań i dzięki nim poradziła sobie ze swoimi problemami. To niesamowite! Nawet twórcy „Saturday Night Live” mnie słuchają! To pewnie stąd biorą wszystkie dowcipy… albo może i nie… (śmiech) Moje dowcipy nie są na aż tak wysokim poziomie… W każdym razie nasze transmisje docierają naprawdę daleko, do różnych zakątków świata.\nDziś pomówimy o poważnym problemie, który jest dość powszechny w naszym społeczeństwie. Jest nim samobójstwo. To trudny temat, ale nie martwcie się. Jeśli będziecie się zbytnio zadręczać, możecie być następni.\nKwestia samobójstwa jest obecna w naszym świecie. Kiedy ktoś popełnia samobójstwo, ludzie zastanawiają się: dlaczego? Podejście buddyzmu do tego problemu nie jest tak surowe jak w niektórych religiach.\nMy, buddyści nie wierzymy, że życie jest podarowane człowiekowi przez Boga. Nie wierzymy, że człowiek nie ma wyboru i musi żyć, że nie może sam decydować o własnym życiu. W buddyzmie wierzymy, że to twoja kamma, twój wybór. Możesz robić to, co wydaje ci się słuszne. Samobójstwo nie jest aktem sprzeciwu wobec woli bożej. Wierzymy jednak, że samobójstwo nie jest mądrym rozwiązaniem, że w większości przypadków jest błędem – ale po śmierci możesz dostać kolejną szansę. Są ludzie, którzy wierzą, że życie nie kończy się na śmierci. Istnieje proces odrodzin, ciągle to powtarzam, istnieją na to dowody. Wśród nas – nawet tutaj obecnych – są ludzie, którzy pamiętają poprzednie życia i wiedzą, że to wszystko prawda.\nByłoby fatalnie, gdyby ktoś umarł, bo popełnił błąd, a nie byłoby kolejnych wcieleń. Jeśli miałoby się tylko jedną szansę na życie, to przez samobójstwo kompletnie się ją zaprzepaszcza. Ale jeśli wiesz, że dostaniesz kolejną szansę, to śmierć nie jest taka straszna.\nW życiu dostajemy wiele szans, których czasem nie wykorzystujemy. Kiedy popełniasz błąd, powinieneś się z niego czegoś nauczyć, a nie zostać za niego ukaranym. Jeśli pomyliłeś się, a potem nie możesz wyciągnąć z tego nauki, bo miałeś tylko jedno życie, które zmarnowałeś, to jest to coś trudnego do zaakceptowania. Nie brzmi to ani sprawiedliwie ani słusznie. Cała egzystencja jednostki kończy się tylko dlatego, że popełniła jeden głupi błąd? Wiara, że życie trwa dalej, jest o wiele bardziej pokrzepiająca. Jeśli wierzycie w to co ja, to wiecie, że sensem naszego życia jest pozwolenie sobie na popełnianie błędów i nie zamartwianie się nimi. Ja robię błędy, wy robicie błędy. Każdy popełnia błędy. Chodzi o to, żeby się na nich uczyć i rozwijać się dzięki nim. To jest właśnie sens życia.\nNawet w przypadku dużych błędów, do jakich należy samobójstwo, nie chodzi o to, żeby ukarać siebie albo swoich bliskich. Chodzi o to, żeby czegoś się nauczyć i następnym razem znaleźć inne rozwiązanie. Wszystko w życiu jest lekcją. Jeśli ktoś, kogo znacie, popełnił samobójstwo, to czego możecie się z tego nauczyć? Po pierwsze, możecie zobaczyć, jak łatwo to zrobić w naszych czasach. Po drugie, dlaczego ludzie to robią – zazwyczaj dlatego, że cierpią na depresję. Co to jest depresja? Poczucie, że nic nie ma sensu i nie ma sensu żyć dalej. Można to zrozumieć w przypadku kogoś, kto jest u kresu życia, choruje na nieuleczalną chorobę i wybiera samobójstwo w formie eutanazji. To można zrozumieć, to ma jakiś sens. Ale jeśli mamy do czynienia z kimś, kto nadal jest młody, w miarę zdrowy i ma nadal sporo życia przed sobą, to samobójstwo nie wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Dlaczego zatem ludzie to robią?\nBardzo łatwo jest popaść w depresję, w której nie widzi się światełka w tunelu. Zastanawiamy się, jaki to wszystko ma sens. Jeśli chcecie poznać sens życia, skorzystajcie z zabiegu akupunktury. Dotkliwie odczujecie sens życia. Ważne jest to, żeby nie żyć za bardzo wewnątrz samego siebie. To prowadzi do poczucia izolacji od innych – człowiek myśli tak dużo, że zaczyna mu odbijać. Dlatego też ludzie uczą się medytacji i uważności: to daje świadomość, jak działa nasz umysł. Jeśli człowiek nie wie, jak obchodzić się z własnym umysłem i jak działa interakcja z innymi, to zmierza w stronę „czarnej dziury”, a z niej czasem nie ma wyjścia. Dlatego właśnie potrzebujemy przyjaciół. Jeśli masz przyjaciela chcącego wiedzieć, co czujesz, będzie on musiał wejść w tę dziurę z tobą.\nCzęsto to robię, jeśli rozmawiam z kimś, kto ma depresję i myśli samobójcze. Jestem świadomy, że jego życie jest w moich rękach. Rozmawiam więc z nim i próbuję poczuć to, co ta osoba. To oznacza, że muszę wejść w tę czarną dziurę razem z nią. Zawsze jednak zabieram ze sobą drabinę, żebym mógł się wydostać i jeszcze wyciągnąć tego człowieka. Tą drabiną jest pewna doza mądrości, życzliwości i świadomości, żeby wiedzieć, co się robi. Dzięki temu można znaleźć nowy sposób postrzegania życia. Taki, w którym nie patrzymy tylko na to, co złe. Czasem wystarczy po prostu pobyć z drugim człowiekiem.\nTo niesamowite co się dzieje, kiedy tworzymy relację z drugą osobą. Wszyscy mamy na siebie wpływ. Jeśli znasz kogoś, kto jest pięknym, pozytywnym, życzliwym człowiekiem, to trudno wpaść w depresję. To tak jak w pewnej historii, której już dawno nie opowiadałem. Pewien człowiek – chyba nie będzie mu przeszkadzało, że to opowiem – był jednym z naszych dozorców. Odszedł na emeryturę i przeprowadził się. Mieszkał sam, daleko od wszystkich przyjaciół i zaczął wpadać w depresję. I zamiast odwiedzić któregoś z przyjaciół albo wpaść z wizytą do mnie, stwierdził, że ma dosyć i postanowił popełnić samobójstwo. Mieszkał w przyczepie i planował wybudować dom, jednak jeszcze tego nie zrobił. Poszedł do szopy, wziął linę, przywiązał ją do belki w suficie, zawiązał pętlę, przyniósł krzesło, a potem wrócił do przyczepy napisać list pożegnalny. W przyczepie było włączone radio. Był w połowie listu, i kogo usłyszał w radiu? Ajahna Brahma. Pomyślał: „O, nie! Nie uwolnię się od tego mnicha!” Potem wyrzucił list, odwiązał linę i przyjechał do nas opowiedzieć, co się stało. Śmiał się z tego zdarzenia, ale tak naprawdę był bardzo blisko samobójstwa. Pomogło mu to, że usłyszał mój głos i nagle wróciło mu poczucie humoru, dzięki któremu zdał sobie sprawę z bezsensu tego, co chciał zrobić.\nCzasem ludzie wkręcają się w bardzo negatywne myślenie. Depresja bierze się z niewłaściwego myślenia. Przychodząc do takich miejsc, jak to, możemy nauczyć się innego sposobu myślenia, dzięki któremu nie wpadniemy w depresję. Jak wyjść z depresji? Kiedy spędzam kilka tygodni na nauczaniu, nie pamiętam, o czym mówiłem w poprzednim tygodniu, więc wybaczcie, jeśli się powtórzę. Kilka lat temu prowadziłem odosobnienie medytacyjne i jedna z uczestniczek bardzo się zdołowała. Dlaczego? Bo wszyscy byli szczęśliwi, tylko nie ona. Ja opowiadałem o pięknie medytacji, a ona poczuła, że ma dość bycia szczęśliwą, kiedy nie czuje się szczęśliwa. Podeszła więc do mnie, żeby się poskarżyć: „Dlaczego ciągle mówisz mi, że mam być szczęśliwa? Dlaczego wszyscy są tu szczęśliwi? Czuje się przez to nieszczęśliwa!”\nMyślała, że biorąc udział w takim odosobnieniu albo medytując, trzeba być szczęśliwym. Czuliście kiedyś, że wszyscy wokół są szczęśliwi, a wy nie? Nie macie ochoty być szczęśliwi, więc dlaczego mielibyście tacy być? A ludzie wywierają na was presję bycia szczęśliwymi.\nJakiś czas temu dawałem wykład w Sydney i spotkałem faceta, który był Głównym Oficerem ds. Szczęścia w swojej firmie. W Sydney są dziwni ludzie. O, przepraszam, chyba siedzi tu kilka osób z Sydney. Dlaczego ludzie muszą być szczęśliwi? Czy to jakiś nowy przepis ustanowiony przez rząd? Każdy, kto nie jest szczęśliwy, dostanie mandat?\nW każdym razie zdałem sobie sprawę, że ta kobieta czuła, że wywieram na nią presję. Poszedłem do biura, włączyłem komputer – sprawnie mi poszło, bo już się nauczyłem obsługiwać komputer – i zrobiłem jej licencję na marudzenie. Wyglądała bardzo porządnie; elegancką czcionką było na niej napisane: „Certyfikat Upoważniający Tą I Tą Osobę Do Bycia W Marudnym Nastroju Z Jakiegokolwiek Powodu Albo Bez Powodu. Podpisano: Ajahn Brahm, nauczyciel”. Dostała licencję na marudzenie. Wystawiałem już wcześniej takie certyfikaty: na złoszczenie, na depresję. Macie prawo mieć depresję.\nDałem jej ten certyfikat, a ona spojrzała na niego i uśmiała się do łez, i to był koniec jej marudnego nastroju. Na dzień czy dwa. Tak to działa: jeśli ktoś ma depresję, dam mu licencję na depresję. Dlaczego w naszych czasach nie pozwala się ludziom na depresję? Dlaczego się ją stygmatyzuje i traktuje jako coś złego? Ludzie słyszą: „daj spokój, otrząśnij się!” Ale życie czasem jest dołujące.\nMacie prawo powiedzieć: „OK, dziś mam depresję”. Czy jest światowy dzień depresji? Na pewno jest dzień chorych na raka – to było kilka dni temu, dałem wtedy wykład w Cancer Wellness Association. Czy dzień raka oznacza, że każdy może mieć w tym dniu raka? Bo w dzień czerwonego nosa wszyscy noszą czerwone nosy. Tak samo dzień chorych na depresję: jeden dzień w roku, kiedy wszyscy mają prawo mieć depresję. Czy to by nie było wspaniałe? Jednym ze skutków ubocznych byłoby zdjęcie tabu z tej choroby. Ludzie przestaliby myśleć, że jest czymś złym. Nie można popaść w depresję, jeśli ma się na to pozwolenie.\nJeden z moich nauczycieli, Ajahn Chah, kiedyś powiedział – mówił to akurat w kontekście gniewu, a depresja to po prostu gniew na życie i na samego siebie – zapytany, jak można poradzić sobie z gniewem, powiedział: „Następnym razem, kiedy poczujesz gniew, weź zegarek” – taki jak ten, który tutaj wisi – „i zobacz, ile czasu umiesz wytrzymać w złości. Zobacz, czy pobijesz swój rekord”.\nCo w ten sposób zrobił? Zdjął tabu z gniewu. Mierzenie, z zegarkiem w ręku, ile czasu można wytrzymać w złości, to tak zwariowany pomysł, że człowiek nie jest w stanie wytrzymać długo. To dobry trik psychologiczny. Kiedy jesteśmy rozgniewani, myślimy tylko o źródle naszego gniewu: o osobie albo zdarzeniu, które go wywołało. Nie myślimy o uczuciu złości w nas. Myślimy: „to przez niego, przez nią, przez rząd, światła na skrzyżowaniu”, cokolwiek. Nie jesteśmy świadomi, co się dzieje w nas. Przez odmierzenie ile czasu potrafimy trwać w gniewie, możemy się dowiedzieć, co czujemy w środku. Kiedy jesteśmy uważni wobec własnego wnętrza, zamiast kierować uwagę na zewnątrz i winić innych, nagle wszystko staje się prostsze. Zaczynamy się śmiać z tego gniewu. Tak samo jest z depresją, przyczyną samobójstw. Jeśli stygmatyzujemy depresję, negatywność narasta, wpadamy w depresję, a potem ta depresja wpędza nas w depresję. To budzi nasz gniew, jest coraz gorzej i staczamy się w tę dziurę coraz głębiej.\nJest taka klasyczna buddyjska przypowieść. Pewnie ją też już wiele razy opowiadałem, ale to jedna z najlepszych. Kilku psychologów mówiło mi, że ciągle korzystają z tej historii. Opowiada ona o potworze, który pożerał złość. Niektórzy z was jeszcze jej nie słyszeli, więc opowiem od początku.\nDo pałacu pod nieobecność cesarza przybył pożeracz złości. Był brzydki, był straszny, był odrażający. Byli tam też strażnicy, którzy mieli pilnować pałacu – tutaj też mamy ochroniarzy, ale oni nie są brzydcy, co najwyżej onieśmielający, ale tak ma być, żeby ludzie trzymali się z daleka od waszych samochodów. Ochroniarze to swoi ludzie.\nStrażnicy, którzy mieli ochraniać pałac, jak tylko zobaczyli tego straszliwego potwora, pochowali się pod stołami i powspinali na latarnie, żeby ukryć się przed tą okropną bestią. Dzięki temu potwór mógł chodzić gdziekolwiek zechciał. Poszedł więc do wielkiej sali w samym środku pałacu i usiadł na cesarskim tronie. Widząc to, strażnicy powychodzili z ukrycia i stwierdzili, że potwór posuwa się za daleko. „To tron naszego cesarza! Nie możesz na nim siedzieć!” Wyobraźcie sobie, że jakiś potwór przychodzi tu i siada na moim miejscu. Co byście zrobili? Powiedzielibyście „Wynoś się, to miejsce Ajahna Brahma, nie możesz tu siedzieć. Wynocha!”? Tak zrobili strażnicy. Bardzo się na potwora rozgniewali. Ale im bardziej się złościli, tym bardziej potwór rósł. Stawał się też brzydszy, bardziej przerażający i obrzydliwy. Ludzie tak długo się na niego złościli, że potwór był coraz większy, coraz brzydszy i coraz bardziej smrodliwy. Wtedy wreszcie wrócił cesarz, a właściwie cesarzowa. A była ona cesarzową dlatego – dziś podlizuję się kobietom, bo obok siedzą mniszki i boję się, że dostanę od nich po głowie – że była mądra. Doskonale wiedziała, co zrobić w różnych trudnych sytuacjach.\nKiedy zobaczyła tego potwora – a był naprawdę gigantyczny i tak paskudny, przerażający i smrodliwy, że – teraz już improwizuję – że nawet robaki, które chodziły po jego skórze, wymiotowały. Nawet robaki nie mogły znieść tego zapachu, a to już coś. Podoba mi się ten dodatek.\nW każdym razie cesarzowa była cesarzową, bo była mądra. Kiedy zobaczyła, że ten stwór siedzi na jej tronie, co zrobiła? Powiedziała: „Witaj, potworze. Dziękuję za wizytę. Czy chciałbyś się napić herbaty? Mamy herbatę Dilmah ze Sri Lanki.” Tak, to spotkanie jest sponsorowane przez Dilmah. I oczekuję datków, panie Dilmah. „Mamy też miętową herbatę Twinings. Mamy herbaty ziołowe. A może chcesz coś zjeść? Może pizzę?” Teraz przecież robią potwornie wielkie pizze.\nCesarzowa nie żartowała. Naprawdę chciała ugościć potwora. Strażnicy zauważyli, że każde życzliwe słowo czy uczynek sprawiało, że potwór stawał się mniejszy, mniej odrażający i mniej smrodliwy. Ludzie zrozumieli swój błąd, więc też zaczęli dogadzać potworowi, zamiast próbować go przegonić. Zaopiekowali się nim i przyjęli go jak gościa. A z każdym dobrym uczynkiem, słowem, a nawet myślą, potwór coraz bardziej się kurczył, aż w końcu był tej samej wielkości jak wtedy, kiedy przybył do pałacu. Ale ludzie nie przestawali, aż potwór zrobił się tak malutki, że wystarczył jeszcze jeden drobny, życzliwy gest, żeby potwór znikł zupełnie.\nBuddha używał określenia „potwór, który pożera złość”. Dajesz mu złość, a on staje się gorszy. Staje się większy i wówczas masz jeszcze większy problem. Zamiast tego można go przyjąć: „Dziękuję, depresjo, że przyszłaś mnie odwiedzić”, zamiast próbować się jej pozbyć. Bo ta depresja, ta negatywność, jest potworem pożerającym złość. I dlatego rośnie. Czasami ludzie, którzy wpadają w depresję, nie widzą tego i wpadają coraz głębiej. Próbują z tym walczyć, ale walka nie pomaga . Po prostu pozwól jej zostać. Rozluźnij się. Uważam, że należy jak najlepiej wykorzystywać każdą sytuację. Masz depresję? Nie musisz iść do pracy! Wyobraźcie sobie taki poniedziałek: zostajecie w łóżku, mówicie swojemu partnerowi, że macie dziś depresję, a on przynosi wam herbatę, będzie dla was super miły, zrobi wam śniadanie, włączy waszą ulubioną muzykę i zrobi wszystko, żeby was rozweselić. Ludzie często mają problem z opieką nad kimś, kto nie jest chory, więc możecie co jakiś czas poudawać. Mówię to, żeby zmienić wasze podejście do tego problemu. Depresja to jedna z rzeczy, które są częścią życia. Możemy się z nich uczyć. Możemy je zrozumieć. Poznać. A wtedy one znikają.\nKolejna historia, którą ostatnio komuś opowiadałem, zawiera jedną z podstawowych zasad buddyzmu. Żyła kiedyś pewna istota – czy to mityczna, metaforyczna, czy prawdziwa, możecie to zinterpretować jak chcecie – tę istotę w historii buddyzmu nazywa się Māra. Māra to istota podobna do diabła, ale jest bardziej skomplikowana. Māra ciągle próbuje utrudnić ludziom życie. Psoci i sprowadza kłopoty. Mārę można pokonać nie przez szarpanie, kopanie albo inny rodzaj walki. Buddha, kiedy Māra próbował uniemożliwić mu Przebudzenie, powiedział po prostu: „znam cię, Māro”. To wszystko. Zrozumienie. I jak tylko to powiedział – czy był to Buddha, czy jakiś inny mnich albo mniszka – to Māra, mówiąc „Poznał mnie”, spuszczał głowę i odchodził. To właśnie świadomość i zrozumienie były drogą do rozwiązania problemu. Nie walka. I podobnie jest z depresją: trzeba ją zrozumieć. Nie walczcie z nią. Postarajcie się ją poznać. A jak już ją poznacie, zdobędziecie nad nią władzę. Łatwo się nauczyć, że dzięki odrobinie świadomości tych emocji, które towarzyszą depresji, dzięki zrozumieniu, czym ona właściwie jest, dzięki poznaniu jej zamiast próbowaniu się jej pozbyć, możemy – tak jak z upałem, chłodami, deszczem czy nawet pożarami buszu – zobaczyć, że w końcu przeminą. Pogoda nie jest permanentna, jest nietrwała, więc trzymajcie się, dopóki się nie zmieni. Świadomość, że coś nie będzie trwało wiecznie jest dostrzeżeniem światła na końcu tunelu. To minie, nie ma innej opcji. Musicie to po prostu przeczekać.\nJeśli cierpisz, bo straciłeś ukochaną osobę, przeżywasz żałobę i nie wiesz, jak sobie z nią poradzić, spójrz na innych ludzi, którzy przeżyli podobne albo gorsze rzeczy. Poradzili sobie i nawet się rozwinęli. I tak samo jak dla nich, dla ciebie to też nie jest permanentna sytuacja. Pewnego dnia będziesz się śmiać z tego, co się stało. Naprawdę. To jest to światło na końcu tunelu: poznając te emocje, zdajesz sobie sprawę, że nie przetrwają. A to oznacza, że możesz je znieść. Najgorszą częścią tortur jest myślenie, że nigdy się nie skończą. Najgorszą częścią żałoby jest myślenie, że ten stan będzie trwał zawsze i nigdy się nie zmieni. Najgorszą częścią depresji jest myślenie, że nie ma końca.\nSamo zrozumienie, że to wszystko przeminie, zazwyczaj wystarcza, żeby znieść ten ciężar i żeby problem zniknął. Im mniej walczysz, tym szybciej znika. Im życzliwiej o tym myślisz, tym szybciej się kurczy. Czasami jednak łatwo o tym zapomnieć, jeśli człowiek jest sam.\nJestem mnichem od czterdziestu lat, buddystą od kiedy miałem szesnaście lat – czyli to już prawie czterdzieści osiem lat buddyzmu. Będąc buddystą, zawsze starałem się utrzymywać więzi z przyjaciółmi, którzy byli chrześcijanami albo ateistami. Bo jeśli przebywasz tylko wśród ludzi takich jak ty, ograniczasz swoje horyzonty. Szczególnie ze względu na swoją pozycję starałem się utrzymać te wszystkie znajomości: z ateistycznymi naukowcami, teraz staram się przyjaźnić z anglikanami z Perth albo z mnichami z innych klasztorów. Robię to dlatego, ponieważ nie chcę być ograniczony i patrzeć na rzeczywistość z wąskiego punktu widzenia. A tak się może stać, jeśli człowiek za dużo czasu spędza sam. Ograniczamy swoją perspektywę tak, że może nas to wpędzić w depresję, a nie ma obok nikogo, kto może nam pomóc wrócić do pionu.\nJa otaczam się chrześcijanami i naukowcami, więc jeśli za bardzo odlatuję w dogmatyzm, ściągają mnie z powrotem na ziemię. Szanuję ich za to, bo sam wpędziłbym się w myślenie tylko o buddyzmie, buddyzmie, buddyzmie… To prowadzi do kłopotów. Można popaść w fundamentalizm. To się na szczęście nie zdarza za często w buddyzmie, ale są wyjątki, np.: w Sri Lance albo Birmie, jeśli wiecie, co mam na myśli. Ale jeśli spotykasz się z innymi ludźmi, to powstrzymują cię od popadania w ekstrema. A to jedna z rzeczy, które wywołują depresję: człowiek za dużo jest sam. Kiedy ludzie wpadają w depresję, idą do lekarza, który daje im leki. Od dawna mówię ludziom, że lekarstwem o wiele lepszym od tych wszystkich chemikaliów – pomijając oczywiście przypadki głębokiej depresji; mówię raczej o okresach złego samopoczucia – jest praca w wolontariacie. Wyjdź z domu, odwiedź szpital albo dom opieki i popracuj jako wolontariusz. Odwiedź dom dla starych mnichów – czyli to miejsce. Albo dom dla starych mniszek w Dhammasara.\nBo kiedy robisz coś dla innych, to niesamowite, ile to działanie daje mocy, żeby pokonać depresję. Przede wszystkim czujesz, że masz jakiś cel. Są ludzie, którzy cieszą się na twój widok. A jeśli to nie działa, to, jak mówiłem w zeszłym tygodniu, przygarnij kota albo psa. W zeszłym tygodniu mieliśmy w Jhana Grove królika. To był uroczy, mały króliczek. Dawaliśmy mu marchewkę, a on ją szybko wsuwał. To był sympatyczny widok. Takie zwierzęta są wspaniałe, bo dają nam miłość. Tak jak mówiłem, to daje nam poczucie sensu. Jeśli zrobisz coś dla społeczności albo zaopiekujesz się zwierzęciem, to trudno wpaść w depresję. Jeśli myślisz o samobójstwie, a pies przychodzi i zaczyna cię lizać, to jak możesz się zabić? Posiadanie zwierzęcia działa bardzo korzystnie. Prace społeczne również.\nKiedy studiowałem na uniwersytecie, byłem w takim okresie, kiedy łatwo wpaść w depresję. Nawet jeśli odnosi się sukcesy. Miałem grupę znajomych, chrześcijan, którzy powiedzieli, że pracują jako wolontariusze w szpitalu psychiatrycznym Fulbourn. Zdecydowali się na takie działanie, ponieważ jest ono zgodne z ideą chrześcijańską. To mi dało kopa w ambicję: pomyślałem, że jeśli chrześcijanie mogą to zrobić, to buddysta też. Zaangażowałem się w wolontariat tylko dlatego, że nie chciałem być gorszy od kolegów. Pracowałem z ludźmi z Zespołem Downa. W końcu okazało się, że buddysta wygrał z chrześcijanami: koledzy wytrzymali kilka tygodni, a ja zostałem na dwa lata. Na początku chodziło mi tylko o to, żeby pokazać, jaki jestem wspaniały, i że buddysta jest nie gorszy od chrześcijanina. Czysta rywalizacja. Pojedynek na religie.\nKiedyś powiedziałem, że chciałbym założyć drużynę piłki nożnej złożoną z buddystów. Moglibyśmy grać przeciwko chrześcijanom. Stwierdziłem jednak, że to się nie uda, bo buddyści grający przeciwko chrześcijanom – albo muzułmanom, albo żydom – musieliby nadal trzymać się zasad buddyzmu. Przede wszystkim: pozwól rzeczom odejść. Przeciwnik chcę dostać piłkę? Ależ proszę, weź ją. Dalej: współczucie. Gdyby buddyści strzelili gola, przeciwna drużyna byłaby niezadowolona, więc kopalibyśmy piłkę tak, żeby nie trafiła do bramki. To wszystko z miłującej dobroci i współczucia. Buddyjska drużyna zawsze by przegrywała. To pewnie dlatego Freemantle Dockers ostatnio przegrali – mają za dużo buddystów w drużynie.\nW każdym razie, pracowałem jako wolontariusz i na początku chodziło mi tylko o rywalizację i własne ego, ale po jakimś czasie zaczęło sprawiać mi przyjemność spędzanie w szpitalu czwartkowych popołudni. Przestawiałem różne dodatkowe zajęcia, żeby móc tam zdążyć, i tak przez dwa lata. Bardzo dużo mi to dało. Po pierwsze nauczyłem się od dzieci z Zespołem Downa inteligencji emocjonalnej. Kiedy przychodziłem po kłótni z dziewczyną, oni od razu to wiedzieli. Nie musiałem im nic mówić, po prostu to wyczuwali. Przytulali mnie i pytali, co się stało. Byli nadzwyczaj wyczuleni emocjonalnie. To było dla mnie bardzo ważne, bo ludzie, z którymi spędzałem czas w Cambridge, byli emocjonalnie upośledzeni. Nie mieli pojęcia jak nawiązać więzi emocjonalne z innymi ludźmi. A ci ludzie z Zespołem Downa byli mistrzami w inteligencji emocjonalnej. Bardzo wiele się od nich nauczyłem i tak dobrze się tam czułem.\nTak właśnie jest z pracą społeczną: myślisz, że coś dajesz, ale tak naprawdę dostajesz o wiele więcej, niż jesteś w stanie dać, kiedy pomagasz w jakimś kościele albo organizacji charytatywnej. To ci daje dużo dobrego, a to najlepsze lekarstwo na depresję. Czujesz, że życie odzyskuje sens. Nie chodzisz już tylko do pracy, żeby zarobić pieniądze i utrzymać rodzinę. Robisz o wiele więcej. I dlatego to jeden z najlepszych sposobów na pokonanie depresji. Pracując prospołecznie, nie czujesz się przygnębiony i nie masz ochoty odebrać sobie życia, bo to życie ma teraz jakiś cel. Zaczynasz rozumieć, że sens życia to robienie błędów, wybaczanie ich i uczenie się. Zapamiętajcie akronim PPW: Przyznaj się, Przebacz i Wyciągnij Naukę. Na tym polega rozwój.\nNiestety, zamiast posługiwać się tym schematem, ludzie ukrywają błędy, bo się wstydzą. Nie ma nic wstydliwego w robieniu błędów. Skąd ten pomysł, że nie wolno popełniać błędów? Że nie wolno chrapać w trakcie medytacji? Że telefon nie może zadzwonić? Oczywiście, że nawet jeśli myślisz, że go wyłączyłeś, mogłeś nacisnąć zły przycisk i telefon zaczyna dzwonić! Telefon dzwoni czasem nawet przewodniczącemu BSWA. To się zdarza.\nKiedy ludzie popełniają takie błędy, inni się śmieją. Kiedy ja robiłem głupie błędy, mój nauczyciel, Ajahn Chah, nigdy mnie nie karcił. Śmiał się. Śmieszyło go, że ludzie na Zachodzie idą na uniwersytety, gdzie niczego się nie uczą. Moje pierwsze spotkanie z azjatycką toaletą to dobry przykład. Nigdy wcześniej nie widziałem azjatyckiej toalety, więc co zrobiłem? Usiadłem na niej. Albo te bidety, które służą do podmywania. Stwierdziłem, że to urządzenie świetnie się nadaje do mycia zębów. To niegłupi pomysł: można iść do toalety i jednocześnie myć zęby. To normalne, że ludzie robią takie błędy i inni się śmieją. Nie ma po co się przejmować.\nChodzi o to, żeby się nie osądzać. Jak mówiłem pod koniec medytacji: można poznawać bez osądzania. Czy to nie wspaniałe? Poznajesz życie, poznajesz emocje, ale ich nie osądzasz. Co to jest depresja? To tylko poczucie osamotnienia, złość, niezadowolenie. Daj sobie pozwolenie na bycie w złym nastroju, a przekonasz się, że nie potrwa ono długo. Nie wpadniesz do czarnej dziury, przez którą ludzie czasem popełniają samobójstwo. A jeśli ktoś jednak odbiera sobie życie, to to jest duży błąd, ale trzeba go uznać, wybaczyć i nauczyć się czegoś z niego. Dlaczego, jeśli ktoś popełnia błąd, inni ludzie obwiniają samych siebie? Jestem teraz nauczycielem, ale jeśli zrobicie jakiś błąd, nie będę się tym w ogóle przejmować. Nie zwalajcie winy na nauczyciela. „No bo Ajahn Brahm mi kazał!” Nie – ja zasugerowałem, nie kazałem. Dlaczego ludzie przyjmują winę na siebie za to, co robią ich dzieci albo ich partner?\nTo jest jedna z rzeczy związanych z samobójstwem. Rozmawiałem z wieloma ludźmi, pomagałem im poradzić sobie z tym doświadczeniem – mówię o krewnych osób, które popełniły samobójstwo – i wielu z nich powtarza, że mogli zrobić coś więcej. To dobrzy ludzie, znam ich od dawna i wiem, że nie mogli zrobić nic więcej. Nie mogliście tego powstrzymać. To jest część życia. To tak jak z pożarami buszu: możemy próbować je powstrzymywać, możemy je ograniczyć, ale pożary zawsze będą się zdarzać. To naturalne zjawisko w przyrodzie. Czy możemy przestać robić błędy? Możemy próbować, ale nie możemy zupełnie przestać. Próbujemy powstrzymać pewne zdarzenia, ale nie zawsze jest to możliwe. To część życia, że ludzie czasami je sobie odbierają. Trzeba skończyć z obwinianiem. Nie wiem, czemu ludzie się obwiniają. Nie jestem fanem Tony’ego Abotta, ale po co go winić? Starał się, jak mógł. Czy ktokolwiek z was poradziłby sobie lepiej? Ja na pewno nie. To trudna praca, poprzeczka jest bardzo wysoko.\nKtoś mnie zapytał na spotkaniu w Cancer Wellness Association, jak można poradzić sobie z gniewem i szukaniem winnych. Bardzo prosto: obniżcie oczekiwania. Ludzie mają bardzo wysokie oczekiwania wobec siebie samych i innych. To dlatego tak trudno nam budować związki: mamy za wysokie oczekiwania wobec partnerów. Obniżcie je, a wasze relacje staną się szczęśliwsze. Jeśli nie będziecie mieć kompletnie żadnych oczekiwań, będziecie niesamowicie szczęśliwi. Wszystko stanie się piękną niespodzianką: „wow, umyłeś dzisiaj zęby!”. Tak samo jest z wymaganiami względem samego siebie. Czego od siebie oczekujecie? Ja mam bardzo niskie oczekiwania wobec siebie, szczególnie jeśli chodzi o jakość moich dowcipów. Dzisiaj jeszcze nie opowiadałem dowcipu. Czy w zeszłym tygodniu opowiadałem kawał o Nodze, Nodze Nodze, i Nodze Nodze Nodze? Nie? Ok, obniżcie oczekiwania, bo to naprawdę zły żart. Ma związek z rdzennymi mieszkańcami Australii, ale nie jest obraźliwy. To oryginalni „właściciele” tego kraju i należy im się szacunek.\nNa północy mieszkała matka trzech synów, z których jeden nazywał się „Noga”, drugi „Noga Noga”, a trzeci „Noga Noga Noga”. Trzej bracia dorastali razem, razem bawili się i chodzili do szkoły. Kiedy Noga skończył osiemnaście lat, powiedział do matki:\n– Mamo, całe życie spędziłem w buszu, nigdy nie byłem w Perth. Czy mogę jechać do Perth?\n– Nie, to niebezpieczne, nie wiadomo, co może się stać – odpowiedziała matka.\n– Mamo, zabiorę mojego brata Nogę Nogę. Razem będzie nam raźniej i będziemy się dobrze bawić.\n– No dobrze, w końcu musisz opuścić rodzinne gniazdo i zobaczyć trochę świata.\nNoga i Noga Noga wsiedli więc do autobusu i po jakimś czasie dojechali do Perth. Po wyjściu z dworca zobaczyli na chodniku hamburgera.\n– Zobacz, zdobycz! – powiedział Noga Noga i podniósł hamburgera.\n– Nie jedz tego – zaprotestował Noga. – Nie wiemy, co to jest. Ja jestem starszy, więc ja spróbuję pierwszy.\nNoga Noga podał mu hamburgera i Noga go zjadł. To był stary, brudny hamburger i Noga się rozchorował. Noga Noga wziął go do szpitala. Lekarze starali się mu pomóc. Noga Noga stale był przy łóżku brata, ale biedny Noga był tak poważnie chory, że umarł. Noga Noga musiał zabrać ciało brata z powrotem do domu, gdzie zostało pochowane. Rodzina pogrążyła się w żałobie. Kiedy okres żałoby minął, Noga Noga powiedział do matki:\n– Mamo, spędziłem w Perth tylko parę minut i to głównie w szpitalu. Czy mogę tam wrócić?\n– Oczywiście, że nie możesz tam wrócić!\n– Mamo, zabiorę mojego brata Nogę Nogę Nogę i na pewno będziemy się dobrze bawić.\n– Nie, absolutnie nie możesz jechać! – odpowiedziała matka.\n– Ale dlaczego??\nI to jest ta zła część tego dowcipu:\n– Bo, synu, już jedną Nogę mam w grobie!\nMówiłem, żebyście obniżyli oczekiwania. Całkowicie. Swoją drogą to ciekawe: ludzie narzekają na jakość moich żartów, a potem opowiadają je innym. Każą innym cierpieć tak, jak sami cierpieli.\nW każdym razie, jeśli obniżacie oczekiwania, nie czeka was rozczarowanie. Nie popadacie też w depresję. My, ludzie, stale mamy wysokie oczekiwania: oceniamy siebie samych o wiele za surowo. Oceniamy też innych. To jest jedno ze źródeł depresji. Jeśli ktoś popełnia samobójstwo, nie oceniajcie go. Nie wydawajcie sądów. Dlaczego ten ktoś to zrobił? Nie wiem. Nie osądzaj też siebie: nie mogłeś nic zrobić.\nPamiętam pogrzeb, w którym brałem udział. To był pogrzeb syna pewnej pary buddystów, który popełnił samobójstwo. Był jeszcze w szkole podstawowej, miał chyba dziesięć czy jedenaście lat. Nikt w szkole, do której chodził, nie mógł tego zrozumieć. To był zdolny uczeń, był lubiany przez innych, z nikim się nie pokłócił. Nikt się tego nie spodziewał. Nie wiemy, dlaczego takie rzeczy się dzieją. Ja nie wiem. Nikt nie wie. To się po prostu czasami zdarza. W tamtym przypadku nikogo nie można było obwinić. Chłopak chodził do dobrej szkoły, miał dobrą, troskliwą rodzinę, więc dlaczego? Czasami po prostu takie rzeczy się dzieją. Nikt nie mógł zawinić.\nJeśli przytrafi się wam coś podobnego, nie myślcie, że to wasza wina, że mogliście coś powiedzieć, coś zrobić. Nie, nie mogliście. Nauczyłem się tego po rozmowach z wieloma osobami, których krewni popełnili samobójstwo. Zastanawiali, się co mogli zrobić. Proszę, zaufajcie mi, bo wiem, o czym mówię: nie mogli zrobić nic. To się czasem po prostu dzieje. To, co możemy zrobić, skoro już do czegoś takiego dojdzie, to wyciągnąć z tego naukę.\nPatrząc w przeszłość, myślimy czasem: „gdybym tylko zrobił to czy tamto”. Już to kiedyś mówiłem, ale przeszłość jest „niewygdybana”. Jest takie słowo jak „niewysłowiony”, którego używa się w odniesieniu do boga albo jakiegoś innego religijnego zjawiska. „Moc boża jest niewysłowiona”. Ale w odniesieniu do przeszłości możemy użyć słowa „niewygdybana”. Nie możemy wygdybać przeszłości.\n„Gdybym ożenił się z inną dziewczyną, wszystko byłoby inaczej. Dlaczego to zrobiłem?” „Gdybym tylko poszukał innej pracy.” „Gdybym tylko zamknął samochód.” Nie możesz wygdybać przeszłości! Ona już się wydarzyła. Musisz ją zostawić i iść dalej, w stronę przyszłości. Nie gdybajcie szczególnie w sytuacji, kiedy ktoś popełnił samobójstwo. Nie marnujcie czasu. Zamiast tego możemy się uczyć. Czy to samobójstwo, wypadek, czy zawał serca – uczymy się, że życie jest krótkie i zaczynamy je doceniać. Przez „docenianie” nie mam na myśli wyciśnięcie z życia jak najwięcej przyjemności, ale jak najwięcej treści, jak najwięcej miłości, troski i wybaczenia. Jak najwięcej piękna. Wyciśnij z życia jak najwięcej mądrości i współczucia. To piękne rzeczy. A kiedy umrzesz, ludzie powiedzą: „jakiż to był wspaniały człowiek. Ileż sobie daliśmy, ile się od siebie nauczyliśmy, ileż się przy nim rozwinęliśmy. Cóż to był za wspaniały czas”. To piękne, tak się buduje sens życia. I jeśli czyjeś życie kończy się wcześnie, nieważne z jakiego powodu, to ma to sens.\nKiedy patrzymy na czyjeś życie, to czemu skupiamy się tylko na tym, jak umarł, a zapominamy, jak żył? Śmierć to niewielki ułamek życia. Ale jeśli ktoś je sobie odebrał, to okazuje się, że ten fakt dominuje nad całą resztą. Jeśli kogoś wspominacie, nie wspominajcie tylko jego śmierci, ale również to, jak żył. Bo śmierć, nawet ta zła, jest jak te dwie złe cegły w murze.\nTo opowieść, którą ciągle powtarzam, ponieważ jest ważna i tak jak ta o potworze pożerającym złość, naprawdę pomaga ludziom. Budowaliśmy mur w Serpentine. W pierwszym murze źle położyłem dwie cegły. Leżały krzywo i cały mur wyglądał źle. Chciałem go zburzyć z powodu tych dwóch cegieł. Mur aż mi się śnił. Myślałem, że wszystko popsułem. Chciałem wysadzić ścianę dynamitem, ale nie było mnie na niego stać. Bardzo się wstydziłem za te dwie źle położone cegły, aż ktoś przyszedł – wielu z was słyszało już nieraz tę historię, więc opowiadam w skrócie – ktoś przyszedł i powiedział: „ale ładny mur!”. Zapytałem, czy jest ślepy, że nie widzi tych dwóch złych cegieł. Odpowiedział: „tak, widzę, ale widzę też dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem dobrych cegieł”. To ja byłem ślepy.\nJako że to ja zbudowałem ten mur, widziałem tylko te dwa błędy. Byłem ślepy i nie dostrzegałem tych wszystkich pozostałych dobrych cegieł. Ile razy coś podobnego przytrafiło się wam? Kiedy ktoś popełnia samobójstwo, otoczenie widzi tylko jedną kiepską cegłę. Buddyzm oczywiście nie popiera samobójstwa ale dlaczego patrzymy tylko na ten jeden kiepski element i smucimy się? Zamiast dostrzec wszystkie pozostałe dni w życiu tej osoby? Wszystkie dni, kiedy okazał innym życzliwość, wszystkie dobre cegły w życiu tego człowieka – nie tylko sposób, w jaki zakończył życie. Kiedy zrozumiecie to porównanie do dwóch złych cegieł, pojmiecie, że mur może być piękny, nawet jeśli kilka cegieł leży krzywo. To była piękna osoba. Mieliście szczęście, że ją znaliście. Bądźmy wdzięczni, że była na świecie. Popełniła błąd – ale wszyscy je popełniamy. To był duży błąd, przez który cierpię, ale dziękuję za wszystkie piękne chwile, które razem przeżyliśmy. Jeśli ktoś odbiera sobie życie, nie mówcie, że to grzech. W buddyzmie nie ma grzechu tak jak w chrześcijaństwie. Nie ma grzechu, są błędy. A błędy się wybacza, nie karze.\nNiektórzy buddyjscy mnisi, którym… brakuje świadomości – miałem powiedzieć, że są głupi, ale nie powiem tego – głoszą, że osoba, która popełnia samobójstwo, pójdzie do piekła. To bardzo nieżyczliwe, poza tym błędne. Za samobójstwo nie idzie się do piekła ani nie odradza się w negatywnych okolicznościach. Pewna rodzina, w której dziecko popełniło samobójstwo tuż przed ważnymi egzaminami, właśnie to usłyszała. Zupełnie jakby utrata kogoś bliskiego nie była wystarczającym ciosem, to dodatkowo ludzie jeszcze powiedzą, że dziecko pójdzie do piekła.\nIle jest przedmiotów w ostatnim roku szkoły? Powiedzmy, że cztery. Ile jest egzaminów z każdego przedmiotu? Dwa. Czyli osiem egzaminów. Ile jest pytań na każdym egzaminie? Dziesięć? Czyli żeby dostać się na uniwersytet, uczniowie muszą odpowiedzieć na osiemdziesiąt pytań. Wyobraźcie sobie, że ktoś odpowiedział prawidłowo na siedemdziesiąt dziewięć pytań, ale kompletnie położył ostatnie. Siedemdziesiąt dziewięć z osiemdziesięciu – czy dostanie się na studia? Tak, i pewnie dostanie jeszcze stypendium. Na pewno nie będzie musiał pracować jako śmieciarz. Siedemdziesiąt dziewięć to dobry wynik. Tak samo jest z życiem: siedemdziesiąt dziewięć dobrych odpowiedzi, a potem ktoś popełnia samobójstwo, czyli robi błąd w ostatniej odpowiedzi. To nie znaczy, że pójdzie do piekła. Nie możemy oceniać czyjegoś życia tylko przez pryzmat tego, jak się zakończyło. Co ze wszystkimi innymi rzeczami, które robił w życiu?\nJeśli spojrzymy na życie jako na całość, a nie tylko na ostatnie chwile, to staje się oczywiste, że ta osoba nie może iść do piekła. Jeśli ktoś całe życie był „złym człowiekiem”, to niezależnie od tego, jak umarł, jego następne życie nie będzie przyjemne. Ale jedna zła cegła nie psuje całej ściany. Nie oceniajcie więc ludzi na podstawie tego, w jaki sposób odeszli – dobrych ludzi. Możemy się z tego uczyć i rozwijać, możemy nieść dalej miłość, która nas łączyła. Uwalniamy się od tego. Uczmy się, że kiedy ktoś wpada w depresję warto go zachęcić, żeby przyszedł do takiego miejsca jak to, albo żeby popracował w domu opieki jako wolontariusz. Ludzie w naszych czasach stale potrzebują jakiegoś wsparcia, a rząd ciągle coś obcina i likwiduje, i ciągle brakuje rąk do pomocy.\nW domach opieki są samotni ludzie, których nikt nie odwiedza. Pójdźcie ich odwiedzić. Albo dzieci z domów dziecka. Ludzi niepełnosprawnych. Odwiedźcie ich i okażcie im troskę. Gdyby więcej osób to robiło, byłoby o wiele mniej depresji i świat byłby piękniejszy. Bo tak właśnie można poradzić sobie z problemami.\nTo wszystko na temat tego, jak buddyzm radzi sobie z problemem samobójstwa. Mam nadzieję, że podobało wam się to, co mówiłem. Ale proszę, nie odbierajcie sobie życia. Jest wiele innych rozwiązań. Dziękuję za uwagę.\n[Publiczność] Sādhu! Sādhu! Sādhu!\n[Ajahn Brahm] Kiedy w młodości chodziłem do kościoła, to co słyszałem nudziło mnie albo przerażało. Na buddyjskich wykładach chciało mi się spać. Brakowało im energii. Kiedy więc wołacie „sādhu”, włóżcie w to więcej serca. Powtarzajcie za mną: Sādhu! Sādhu! Sāāā dhu! Coś takiego w mgnieniu oka wyleczy depresję. Ok, przejdźmy teraz do pytań i komentarzy. Jedno pytanie – nie, dwa. Łał. Zgadnijcie, skąd jest pierwsze pytanie. Z Syrii.\nPytanie: „Skąd się biorą wszystkie negatywne uczucia?”\nAB: Stąd, że przychodzimy na świat. Rodzimy się z umiejętnością odczuwania pozytywnych i negatywnych emocji. Potraktujmy je jak pogodę: czasem świeci słońce, czasem przychodzą burze. I jeśli przestaniemy osądzać negatywne emocje i nazywać je negatywnymi – to po prostu trudniejsze uczucia – to będą trwały krócej. Zmienią się. Przyjdą też pozytywne uczucia. Nie nakręcajcie się negatywnymi emocjami tak jak ja tą złą cegłą w murze. Tuż przed i tuż za negatywnymi emocjami są te pozytywne.\nPamiętam, jak czytałem kiedyś wspomnienia byłych więźniów Auschwitz. Kilka tygodni temu była rocznica wyzwolenia obozu. Mimo że było to straszne miejsce, więźniowie nadal potrafili śmiać się i żartować. Kiedy pierwszy raz to przeczytałem, zrobiło to na mnie wielkie wrażenie. Okazuje się, że wszędzie – a było to naprawdę przerażające miejsce; nawet w Syrii nie jest aż tak źle – można mimo wszystko znaleźć miłość, szacunek, nawet śmiech. Źródłem przykrych emocji jest życie, ale pamiętajcie, że przykre emocje to nie wszystko. Są inne cegły poza tymi złymi, są również te dobre. Spójrz uważnie, a je zobaczysz.\nNastępne pytanie, z USA: „Prawie całe życie miałem myśli samobójcze. Ostatnio czuję się coraz gorzej; czuję się bezużyteczny i zniszczony, i nie mogę się z tego otrząsnąć. Co mam zrobić?”\nAB: Po pierwsze, nie przestawaj słuchać tych transmisji. Powtarzaj sādhu i w ogóle. Po jakimś czasie moje słowa wypiorą ci mózg i w końcu uwierzysz, że uszkodzone, zniszczone drzewa są piękne. Te pokrzywione drzewa są najpiękniejsze w lesie. Mówisz, że czujesz się bezużyteczny. Nie ma takich osób na świecie. Kimkolwiek jesteś, na pewno zauważysz, że jeśli zaakceptujesz to uczucie bezużyteczności zamiast próbować je wykorzenić, poznasz je zamiast się z niego otrząsać, to wtedy, kiedy będzie ci znane, uwolnisz się od niego. To świadomość i poznanie dają wolność, nie pozbywanie się uczuć. Pomyśl o potworze w pałacu cesarzowej. Pomyśl o Mārze. Znam cię, Māro. Znam to uczucie. Ono nie pochodzi ze mnie, ale przychodzi i odchodzi, i podobnie jest z innymi uczuciami. Poznaj je. Nie próbuj się otrząsnąć. Zaakceptuj je i poznaj, a będziesz wolny.\nJest jeszcze jedno pytanie, które ktoś zadał mi w e-mailu. Ktoś prosi, żebym poruszył tę kwestię. Młoda osoba z Azji pyta, jak znaleźć dobrego partnera. Rodzice ciągle mówią, że źle wybiera, ale jej się podobają ci chłopcy, a ci których oni dla niej wybierają są beznadziejni. Wiecie, jak to jest w Azji – w Australii czasem też – kiedy rodzice naciskają, żeby ich dziecko związało się z kimś, kogo lubią, a dziecku ten ktoś się nie podoba. Jedną z pozytywnych rzeczy w naszych czasach – to, co powiem nie jest zgodne z tradycją – ale przecież zanim kupimy samochód, umawiamy się na jazdę próbną. Wiecie, co mam na myśli. I to jest dobry pomysł. Bo przecież nie da się poznać człowieka, jeśli tylko chodzi się na randki. Na randce każdy prezentuje się z najlepszej strony i poprawia swój wygląd – kobiety noszą makijaż i nie widać, jak naprawdę wyglądają, a chłopcy starają się być mili. Ale kiedy budzisz się rano z tą osobą i widzisz, jak idzie do łazienki, albo widzisz, jaki jest, kiedy ma kiepski nastrój – wtedy dopiero możesz ją poznać. Trzeba spędzić dużo czasu z drugim człowiekiem, żeby go dobrze poznać. Po to mamy te jazdy próbne. Może myślicie, że mieszkanie razem przed ślubem jest złe, ale to sposób, by uniknąć wielu problemów. Dzięki temu możemy uchronić się od złego wyboru. Bo skąd mamy wiedzieć, jaki ktoś jest, jeśli spotkało się go tylko kilka razy? Jeśli macie się potem ze sobą związać, to nie wiesz, w co się pakujesz. Czasem więc dobrze jest coś wypróbować i sprawdzić, jak działa. Tylko w ten sposób możemy się dowiedzieć. Rodzice czasem mają trochę więcej doświadczenia i mogą wiedzieć lepiej, kto jest dobrym kandydatem, ale czasem też się mylą. A czasami młodzi ludzie błądzą w swoich poszukiwaniach. Dobrze jest zrobić rozpoznanie: umówiliście się z kimś? Zapytajcie jego znajomych, jaki ten ktoś jest, co robił wcześniej.\nTo tak jak z samochodami: kupując nowy samochód, nie wierzymy na słowo sprzedawcy, ale dowiadujemy się czegoś o tym samochodzie z internetu albo od znajomych. Jeśli znacie kogoś, kto ma takie auto, zapytajcie, jak się sprawuje. To niesamowite, czego można się dowiedzieć o człowieku od jego byłych. „Jaki on jest?” – „O, boże, nie umawiaj się z nim”. A mówi wam to wszystko mnich, który oczywiście ma w tych kwestiach spore doświadczenie.\nTo samo dotyczy rodziców: jeśli twoje dziecko naprawdę chce się z kimś spotykać, pozwólcie mu. Być może ta osoba je zrani, ale dzieci muszą przez to przejść. Muszą doświadczać zranień, żeby się rozwijać. Mówiłem już wiele razy, że zanim zrozumiesz czym jest miłość, ktoś musi złamać ci serce. Miłość nie jest łatwa. Tak, będziesz płakać, ale to część tej ścieżki. Więc pozwólcie sobie żyć. Płakać i śmiać się. Kochać i zobaczyć, co się stanie.\nJednym z najlepszych miejsc na znalezienie dobrego chłopaka są nasze spotkania dla dobrych przyjaciół (kalyāṇamitta). Wszyscy młodzi ludzie biorący udział w tych spotkaniach otrzymują oficjalny certyfikat jakości Ajahna Brahma. To jak gwarancja na samochód. To naprawdę fajni ludzie. Jeśli zamiast tego pójdziecie do klubu, to jakich ludzi tam spotkacie? No, pewnie trafi się kilka porządnych osób, ale jest spora szansa, że traficie na kiepskie egzemplarze i będziecie mieć szczęście, jeśli uda wam się dobić dobrego targu.\nW każdym razie, to jest moja rada dla osoby, która przysłała ten e-mail. Matki i ojcowie w tym kraju słuchają tego, co mówię, więc puść im to, co powiedziałem. Rodzice czasem nie chcą słuchać swoich dzieci, ale jeśli mnich coś mówi, traktują to poważnie, więc mogą dzięki temu dokonać lepszego wyboru dla swoich potomków.\nOK, ponownie dziękuję za wysłuchanie – znowu przedłużyłem spotkanie, przepraszam. Ale nie musicie nic dopłacać. Wyrazimy teraz szacunek Buddzie, Dhammie i Saṅdze. Jeśli macie jeszcze jakieś pytania, możecie podejść i je zadać.\nRedakcja polska: Joanna Tyszkiewicz


Rozmowa z Ryszardem Petru - Jedynka - polskieradio.pl\nRozmowa z Ryszardem Petru\nOstatnia aktualizacja: 20.05.2011 13:35\nZuzanna Dąbrowska: Moim gościem jest pan Ryszard Petru, przewodniczący Towarzystwa Ekonomistów Polskich...\nZ.D.: ...analityk najważniejszych, największych polskich banków, doradca Banku Światowego także. Będziemy rozmawiali oczywiście o takiej bombce, która się nadmuchała, nadmuchała od przedwczoraj, a dzisiaj nagle chyba pękła, to znaczy o pomyśle, żeby to Leszek Balcerowicz był polskim kandydatem na szefa Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Dlaczego to się może nie udać? Dlaczego premier Tusk mówi, że to nie ma dzisiaj większego sensu?\nR.P.: Nie wiem, jak interpretować wypowiedź premiera, bo aby być skutecznym, może nie trzeba zgłaszać formalnie kandydatury, trzeba ją uzgodnić na poziomie europejskim. Akurat to spotkanie w Bydgoszczy jest też fajnym miejscem, aby o tym porozmawiać, bo to Francja i Niemcy zwykle te decyzje podejmują. Wydaje mi się po pierwsze, że Leszek Balcerowicz byłby bardzo dobrym kandydatem, po drugie jest to kandydatura realna. Oczywiście są kandydatury niemieckie czy francuskie, które są zwykle silniejsze, ale pamiętajmy o tym, że też Stany Zjednoczone mają też coś do powiedzenia, i to jest bardzo istotny głos, a Amerykanie zgodnie z umową nie przedstawiają kandydata na szefa Funduszu Walutowego. Wydaje mi się, że to jest kwestia zabiegów dyplomatycznych. Polska powinna uzgodnić swoje stanowisko z Niemcami i z Amerykanami. I takie rzeczy nie są z góry przegrane. Przypomnę – jak zgłaszana była kandydatura Jerzego Buzka na szefa Parlamentu Europejskiego, to wiele osób stukało się w głowę w Polsce, mówiono, że nie ma szans, jednak się udało. Na świecie dominuje przekonanie, że przyszedł czas na to, aby szef Funduszu nie był znowu z bogatej Europy, pojawiają się coraz częściej głosy, aby to był przedstawiciel tzw. rynków wschodzących, czyli tych biedniejszych gospodarek świata, a z kolei Europejczycy mówią: ale to musi być człowiek, który umie rozwiązać problemy Grecji, Portugalii, w związku z tym musi być z Europy. Wspólny mianownik...\nZ.D.: To prawda, ale nie jest nigdzie napisane, nie ma takiego przepisu, który by rozdział tych funkcji jakoś sankcjonował. Jest to tylko i wyłącznie zwyczaj. No, zwyczaj można zmienić.\nR.P.: Można, chodzi mi tylko o to, że wspólny mianownik rynków Europy i rynków wschodzących to jest właśnie Polska, bo Polska nie jest krajem bogatym Europy, ale jest europejskim krajem, który rozumie jakby problemy krajów rozwijających się, a jednocześnie rozumie też problemy Europy, bo one nas też dotyczą. Ja nie chcę się odnosić do tego, co oznacza wypowiedź premiera, bo to mogą być dwie interpretacje: pierwsza, do której bym się skłaniał, może oznaczać, że naprawdę zanim się ogłasza, to trzeba pewne działania dyplomatyczne przedsięwziąć, porozmawiać i zgłaszać wtedy, kiedy szanse są niezerowe, a moim zdaniem są niezerowe, a po drugie pamiętajmy o tym, że jak się nie zgłasza, to się nie ma szans.\nZ.D.: No właśnie, premier powiedział dzisiaj: „Nie ma okoliczności, które kazałyby powiedzieć, że istnieje prosta droga do tego typu sukcesu”. To sukcesu chyba droga nigdy nie jest specjalnie prosta. Czy sądzi pan, że w związku z deklaracją premiera to już jest sprawa zamknięta?\nR.P.: Nie, znaczy po pierwsze nie znam całości, ale wydaje mi się, że nie. Ja odczytuję tę deklarację premiera jako sygnał, że po prostu nie wszystko jest przygotowane, ale to w ciągu kilku dni będziemy wiedzieć, gdzie jesteśmy w tej dyskusji. To nie jest tak, że mamy jednoznacznie... wiadomo dokładnie, kto zostanie wybrany. Minister Francji, która jest najbardziej prawdopodobnym kandydatem, też nie jest stuprocentowym kandydatem, za każdym razem pojawiają się jakieś problemy i w dyplomacji czy w negocjacjach trzeba umieć używać różnego rodzaju argumentów. My mocne argumenty też mamy. A po drugie pamiętajmy o tym, że ci, którzy są w czołówce rozważanych kandydatów, nawet gdyby ten Fundusz Walutowy nam się nie udał, to w kolejce są potem inne ważne stanowiska, np. szef Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju. I chodzi mi tylko o to, że jak się przeprowadzi raz kandydaturę przez taki proces uzgodnień i ona będzie, że tak powiem, w tej głównej piątce czy w trójce, to są zawsze potencjalni kandydaci do innych ważnych stanowisk europejskich. Polska jest wysoce niereprezentowana w ogóle w Europie, najwyższe stanowisko ma Jerzy Buzek. Przypomnę: kończy mu się kadencja, bo to jest dwuletnia. Mamy bardzo słabą reprezentację na świecie i w Europie...\nZ.D.: Jeszcze Janusz Lewandowski (...)\nR.P.: Ale Janusz Lewandowski jakby automatycznie jest komisarzem, każdy kraj ma komisarza, prawda? Czyli to, przepraszam, że tak powiem, ale nam się to należało, natomiast już pozostałe elementy tej wielkiej układanki to jest kwestia siły negocjacyjnej danego kraju. Nasza pozycja jest znacznie silniejsza niż parę lat temu. Ja nie chcę interpretować tej wypowiedzi premiera, ale chcę powiedzieć tak: jak się nie zgłasza, to się przegrywa, po drugie pamiętajmy o tym, że to nie jest jedyna rozgrywka na tej wielkiej scenie europejskiej. Trzeba pokazać, że my mamy poważnego kandydata, na światowym poziomie, który ma szanse, nadawałby się jak najbardziej. No i trzeba zacząć, że tak powiem, w to grać. Hiszpanie nauczyli się, że tak powiem, kraj, który 10 lat wcześniej przed nami... 10 lat przed nami wyszedł z totalitaryzmu, nauczył się negocjować. Przypomnę – Solana był szefem NATO. To nie są rzeczy niemożliwe, tylko trzeba umieć to taktycznie rozgrywać. Faktem jest, że to jest świeża sprawa, jak rozumiem, być może premier nie chce zgłaszać kandydatury oficjalnie. Najgorszym wariantem by było zgłaszanie i pseudopopieranie. Mam nadzieję, że to nie wchodzi w rachubę. Czyli zgłoszenie, ale nie robienie w tej sprawie...\nZ.D.: I potem żaden wysiłek bez dyplomacji...\nR.P.: No tak, to jest bez sensu.\nZ.D.: ...i (...) osamotniona.\nR.P.: No, tak było la temu cztery, kiedy Leszek Balcerowicz też był kandydatem na szefa Funduszu, przypomnę – to było za rządów PiS-u i tak naprawdę to tam zgłoszono Marka Belkę, a nikt naprawdę jakichkolwiek ważnych decyzji jeszcze...Trzeba naprawdę zaangażować się w taką sprawę, żeby to wygrać, a to Polsce byłoby bardzo potrzebne.\nZ.D.: Dziękuję bardzo za rozmowę. Mam nadzieję, że losy kandydatury Leszka Balcerowicza nie są przesądzone, nie jest to sprawa zamknięta. Moim gościem był Ryszard Petru, przewodniczący Towarzystwa Ekonomistów Polskich.\nZobacz więcej na temat: kandydaci POLSKA Europa Leszek Balcerowicz Janusz Lewandowski


PelCom O Tomku Główna Zamówienia i kontakt Piktogramy\tDo pobrania\t Zaloguj się\nZdjęcie Artykuł Opis Cena brutto Ilość\nPrzycisk zielony Zielony przycisk typu "Big Button". Średnica 8cm. Podłączany do systemu "E-ska" klasycznym złączem jack 3,5mm stereo. Współpracuje z większością urządzeń sterowanych przyciskami. Można go wykorzystać również do zabawek i urządzeń z gniazdem jack 3,5mm mono, w takim wypadku po prostu nie będzie działało podświetlenie przycisku po naciśnięciu. Pod kolorowym przyciskiem znajdują się dwa punkty kontaktowe, dzięki czemu przycisk działa płynnie niezależnie od miejsca naciśnięcia. Wymaga średniej siły nacisku. 59,00 PLN 1 2 3 4 5\nPrzycisk czerwony Czerwony przycisk typu "Big Button". Średnica 8cm. Podłączany do systemu "E-ska" klasycznym złączem jack 3,5mm stereo. Współpracuje z większością urządzeń sterowanych przyciskami. Można go wykorzystać również do zabawek i urządzeń z gniazdem jack 3,5mm mono, w takim wypadku po prostu nie będzie działało podświetlenie przycisku po naciśnięciu. Pod kolorowym przyciskiem znajdują się dwa punkty kontaktowe, dzięki czemu przycisk działa płynnie niezależnie od miejsca naciśnięcia. Wymaga średniej siły nacisku. 59,00 PLN 1 2 3 4 5\nPrzycisk niebieski Niebieski przycisk typu "Big Button". Średnica 8cm. Podłączany do systemu "E-ska" klasycznym złączem jack 3,5mm stereo. Współpracuje z większością urządzeń sterowanych przyciskami. Można go wykorzystać również do zabawek i urządzeń z gniazdem jack 3,5mm mono, w takim wypadku po prostu nie będzie działało podświetlenie przycisku po naciśnięciu. Pod kolorowym przyciskiem znajdują się dwa punkty kontaktowe, dzięki czemu przycisk działa płynnie niezależnie od miejsca naciśnięcia. Wymaga średniej siły nacisku. 59,00 PLN 1 2 3 4 5\nPrzycisk żółty Żółty przycisk typu "Big Button". Średnica 8cm. Podłączany do systemu "E-ska" klasycznym złączem jack 3,5mm stereo. Współpracuje z większością urządzeń sterowanych przyciskami. Można go wykorzystać również do zabawek i urządzeń z gniazdem jack 3,5mm mono, w takim wypadku po prostu nie będzie działało podświetlenie przycisku po naciśnięciu. Pod kolorowym przyciskiem znajdują się dwa punkty kontaktowe, dzięki czemu przycisk działa płynnie niezależnie od miejsca naciśnięcia. Wymaga średniej siły nacisku. 59,00 PLN 1 2 3 4 5\nInterface IEEE 1284\n(centronics) Intreface do podłączenia czterech przycisków do systemu "E-ska". Współpracuje z oferowanymi terminalami lub dowolnym komputerem wyposażonym w złącze IEEE 1284 (złącze 25pin w kolorze najczęściej różowym do którego podłącza się drukarkę, czasem nazywany złączem centronics, LPT lub równoległym). Oprócz czterech gniazd jack 3,5mm stereo (do podłączenia 4 "big switchy") interface zawiera złącze DIN6 do podłączenia interface sterującego urządzeniami zewnętrznymi z poziomu programu. (opcja w przygotowaniu) 179,00 PLN 1 2 3 4 5\nProgram "E-ska" Program "E-ska" do zainstalowania na dowolnym komputerze klasy PC.\nWymagania systemowe: Minimalna rozdzielczość grafiki 1366x768, 512MB RAM, 2GB wolnej przestrzeni dyskowej.\nProgram sprzedawany w postaci licencji cyfrowej. Po pobraniu wersji demo wystarczy wgrać otrzymany plik licencji, bądż wpisać dane do programu aby otrzymać wersję pełną. Napisz\no cenę 1 2 3 4 5\nTerminal + program Skonfigurowany terminal komputerowy z zainstalowanym systemem Windows Embended i programem "E-ska".\nBez wyposażenia dodatkowego ("big switchy", myszki, interface-ów itp.) Napisz\n"E-ska" Kompletny gotowy do użycia system "E-ska". Zawiera terminal, interface, 4 kolorowe podświetlane "big switche", myszkę, zainstalowany i aktywowany program "E-ska" Napisz\nZamówienia przez stronę internetową chwilowo niedostępne.\nZainteresowanych prosimy o kontakt telefoniczny lub mailowy:\n(c) PelCom 2021. Projekt graficzny: Agencja Poligraficzno - Reklamowa "KORA" Kępno


Portal artystyczny - Windą do nieba TW#3\nDodano: 2020-10-11 17:12:51\nsporo dygresji nieistotnych dla akcji - jakieś księgowe historie, zabiegi szpitalne - a najważniejsze, czyli tajemnica wypadku, jakoś po macoszemu. dziwaczne opowiadanie.\nCóż, smierc musi dbać o księgowość.\nWypadek autobusu jest wlasciwie nieistotny dla opowiadania. To raczej zabieg dla przeniesienia akcji i uwiarygodnienia postaci śmierci.\nPo prostu okrywam zapominalskiego bohatera woalem tajemnicy, która ma się ujawnić dopiero w epilogu. Pewnie dziwaczne, bo napisane w konwekcji nie oczywistości.\nAlchemik jasne. istotne są rude małpy i odległość, reszta, to wypełnienie, albo uzasadnienie.\nTreść wcale nie jest tylko dopełnieniem.\nTrzeba tylko uważniej zwrócić uwagę na monolog bohatera. Jego pseudo filozofowanie. Zewnętrzną rzeczywistość, miejsce akcji. W gruncie rzeczy to rodzaj drwiny z ludzkości. W epilogu spotkanie śmierci z zaraza nie wróży nic dobrego, chociaż jest nadzieja, ze do bliższego kontaktu nie dojdzie.\nPodoba mi się. Bardzo lubię narrację pierwszoosobową a i treść była lekka w odbiorze.\nPrzy samym zakończeniu padłam.\nDziękuję, Angela. W końcu to Ty mnie obdarowałaś tematem. Komuś się wreszcie spodobało, bo juz popadałem w zwątpienie.\nAlchemik nigdy nie wątp : )\nŚwiat to jedno wielkie Z(ł)OO, wszyscy jesteśmy małpami, ta ruda piękność też. Pani Śmierć, zaraza na co dzień i od święta. Wszystko fajnie się układa w tej fabułę, jak puzzle - nawet te nieistotne z pozoru elementy. Myślę, że Von Trier zainteresowałby się ta historia pod katem scenariusza do swego nowego filmu. No, ale to tylko moje nieistotne zdanie ha ha\nHal, dziękuję bardzo za dogłębne zrozumienie mojego monologu.\nNa pierwszy rzut oka moze wydawać się takim sobie pieprzeniem sobie a muzom. A Ty właśnie odkryłaś w nim te fragmenty, które nazwałaś elementami puzzle. No cóż moze faktycznie jesteśmy na jakimś wybiegu ZOO, pod lupa, A Z(u)OO, jest tego efektem. A moze tylko żartobliwie pofilozofowałem sobie. Ale ruda orungacica jest prawdziwa, akurat, i obserwowałem ja w ZOO w Oliwie. Maseczki na gębach tez są prawdziwe.\nI pieprzony Covid wyhodowany w chińskim laboratorium. Nie wierze w przypadki. Zabija tylko najsłabszą część populacji ludzkiej. Dlatego nazwałem to eugenika na miarę naszych czasów. Nie jestem śmiercią, wiec raczej nie chciałbym się przekonać, czy pokonam chorobę, bo raczej juz nie jestem z tych najsilniejszych.\n"była maseczka" - maseczką;\n"Trochę filozofuje" - filozofuję;\n"Mam nadzieje" - nadzieję;\n"zmieniają strefę epidemiologiczna" - epidemiologiczną;\n"Dlatego wyszedłem za nią." - to celowo jest w ten sposób napisane? Bo faceci generalnie się żenią, a nie wychodzą za mąż, więc powinno być raczej "Dlatego się z nią ożeniłem";\n"To mnie wypuścicie" - wypuśćcie;\n"Czuje się całkiem dobrze" - Czuję;\n"Nieco wyostrzyłem wzrok" - wydaje mi się, że raczej nie można sobie samemu tak na życzenie wyostrzyć wzroku, chyba że jest się jakimś cyborgiem, może bardziej "Wreszcie wyostrzył mi się wzrok", albo "Zamrugałem, żeby nieco wyostrzyć wzrok";\n"Jakiś lekarzyna w białym kitlu, ale siostrzyczka wydała mi się boleśnie znajoma" - generalnie to zdanie jako całość nie ma sensu, pierwsza część nijak z drugą się nie łączy, ale nie wiem, co miałeś na myśli, co ten lekarzyna ma do tego, że siostrzyczka wydała się znajoma? Może prędzej "Stojąca koło jakiegoś lekarzyny w białym kitlu siostrzyczka wydała mi się boleśnie znajoma"? Bardziej coś w ten deseń, żeby miało sens;\n"W tym 27 osób" - liczby słownie, ale też raczej "W nim dwadzieścia siedem osób", a nie "w tym";\n"swój własny kącik dopalenia" - do palenia;\n"Szpitalne żarcie nie służyło mi. Ale po kilku dniach zacząłem się przyzwyczajać. [...] Paskudny nałóg. Ale nie mogę bez niego żyć" - ja to bym z tego poczyniła dwa zdania, a nie cztery, krótkie zdania tylko spowalniają czytanie, wytracają płynność, no i też powtórzenia "ale" można spokojnie uniknąć - "Szpitalne żarcie nie służyło mi, choć po kilku dniach zacząłem się przyzwyczajać. [...] Paskudny nałóg, ale nie mogę bez niego żyć" - to jedynie moja propozycja;\nW dialogach nie masz spacji po myślnikach, interpunkcja też sobie żyje swoim życiem, czasem są spacje gdzie nie trzeba, czasem nie ma tam gdzie trzeba, zdarzały się też jakieś powtórzenia itp. W ogóle troszkę to leci chaotycznie, bohater nieco skacze opowieścią z kwiatka na kwiatek, jakby się nie umiał skupić. Być taki był cel i zamysł, a może Ty masz z natury jakiś taki chaos w stylu, mnie to niekoniecznie odpowiada, scena w szpitalu to też nie moje poczucie humoru, ale wcale nie musi być - wszak każdy ma własne gusta. Jakby nie było - doceniam zakończenie i to, że pewne dygresje jednak znalazły właściwe miejsce w tej układance. Doceniam też pomysł na wykorzystanie zestawu, bo ostatecznie wyszło to ciekawie.\nMam cholerne trudności w kwestii zapisu na moim starym sprzęcie.\nWyłapujesz literówki jak pająk muchy w sieci.\nTrochę się spieszyłem, bo wcześniej popełniłem błąd, pisząc nie na ten temat, wiec nie zdążyłem poprawić wszystkiego.\nZrobię to jeszcze. Ale i tak jesteś boska nauczycielka. A ja korzystam z każdej nauki.\nProza to nie moja bajka, ale chciałbym ja przysposobić. Literówki i spacje. To akurat tylko kwestia techniczna. Z pewnymi uwagami się nie zgadzam, ale jestem ogromnie wdzięczny za czytanie i tak obszerny komentarz.\nAlfonsyno, serdecznie dziękuję.\nAlchemik nie musisz się zgadzać ze wszystkim, wiadomo, ale jeśli coś się okazało pomocne, to się cieszę.\n"A cóż to za pandemia? Trochę bardziej zjadliwa grypa. Kiedyś to bywały epidemie. Nie jestem historykiem, ale co nieco się czytało. Czarna ospa, cholera, tyfus, nie wspomnę o Czarnej śmierci.\nNazwano ją tak, bo śmierć była wtedy naprawdę przepracowana. A jednak ludzkość przetrwała dżumę i to wszystko. Ludzie mają cholerną umiejętność przetrwania i przystosowania się, zabijając przy okazji inne gatunki" - dokładnie\nDalej już gorzej, gdyż są tematy które mnie nie porywają literacko - sranie, rodzenie, cewnikowanie, więc w pewnym momencie mnie odrzuciło. Niemniej gdybyś napisał, że ktoś wytarzał się we flakach trupów, by wejść w tłum zombie, to czytałabym z zainteresowaniem, więc... gusta guściki.\nRitha gdy "Walking Dead" wejdzie za mocno\nPrzypomnę Tobie Ritha opowiadanie, które zostało napisane w terminie i prawidłowo oznakowane.\nNiestety, nie wrzuciłem linku. Niestety eksploracja, po TW, o ile taka była też zawiodła i nie odnalazła opka.\nA szkoda, bo coś w sobie miało, choć miałaś obiekcję co do cewnikowania. Ale to cewnikowanie było tylko sztuczką, która zbliżała Zarazę, Rudą małpę do bohatera, czyli Śmierci.\nI miało charakter humorystyczny. Ciekawe, że patrzę już z punktu widzenia osoby, która przeszła covid. W odpowiedzi dla Halmar napisałem, że obawiam się nieco, jak bym to przeszedł, bo miałem już swoje przejścia w życiu. A nie było się czego obawiać.\nObraz masturbującego się ogórkiem orangutana trudno będzie wyrzucić z pamięci.\nCiekawy koncept, aczkolwiek jak dla mnie dużo dodatków, a nieco mało mięska. Nie najadłem się do syta, choć nie mogę narzekać na smak. Pozdrowienia!\nCptUgluk Mogę wrzucać do opowiadań mięsko ponad miarę. Mielone, flaczki, flaczki zombi, kotlety z ludziny, według upodobań miss Rithy. Tym razem koncept był inny. Spokojny, acz pokręcony. Musiałem umieścić pewne przemyślenia w żartobliwej, choc nie do końca, formie. To taki rodzaj przewrotności, gdzie odkładam akcje na drugi plan.\nKurde, przeleciał mi ten tekst, bo nie był podlinkowany. Sorrex, Twoja wina, mister Al\nCanulas Przepraszam za brak linku. Zabyłem.\nAlchemik noo, trudex. Czasem tak jest\nCanulas Nic nie szkodzi. I tak nie liczyłem na aplauz. Spieszyłem się z tym opkiem, bo napisałem juz raz, tylko na mylny temat. Ale ja jestem roztargniony. Za nastepne TW wezmę się bardziej na serio. Z głową i z planem.


O wykresach ani słowa: AUD/USD, NZD/USD, GBP/NZD\nStrona główna Analizy Analiza techniczna AUDUSD O wykresach ani słowa: AUD/USD, NZD/USD, GBP/NZD\n15 października 2020 08:40\nRozmowy traderów – Nowy cykl bezpłatnych webinarów o tradingu od praktycznej strony m.in. Grzegorz Moskwa, Marcin ‘Wiking’ Wicz, Mariusz Drozdowski, Paweł Szwajcar, Łukasz Fijołek, Maksymilian Bączkowski. Dowiedz się więcej i dołącz do nas!\nPoprzedni artykułKurs euro (EUR/PLN) powyżej 4,50. Polska waluta reaguje na światową sytuację\nNastępny artykułBitBay w gronie 13% spółek, które zdobyły licencję kryptowalutową w Estonii. Sylwester Suszek odpowie na pytania użytkowników


Auto od autoryzowanego dealera. - Foto Motive\nHome » Motoryzacja » Salony, Komisy » Auto od autoryzowanego dealera.\nMarzenie o posiadaniu własnych czterech kółek jest w niemal każdym z nas. Mobilność bowiem jest dziś bardzo poszukiwana i doceniana. Kiedy jednak stajemy przed wyzwaniem zakupu auta, często nie wiemy gdzie go szukać. Zastanawiamy się, czy lepiej zaufać sprawdzonemu dealerowi, czy kupić gdziekolwiek. Jedyna słuszna odpowiedź, to postawić na profesjonalny salon Renault. Dlaczego warto wybrać właśnie tę markę pojazdów? Renault to znana, polecana i chętnie wybierana przez wielu marka. To także sprawdzony producent aut o wysokiej bezwaryjności. Profesjonalnie działający, autoryzowany salon Renault proponuje swoim klientom wyjątkowo szeroki wybór aut marki w bardzo zróżnicowanych klasach i cenach. Wszystko z myślą o tym, by spełnić oczekiwania nawet tych najbardziej wymagających kupujących. Wybierając zakup auta w autoryzowanym salonie, możemy jedynie zyskać. Szeroka dostępność doskonałych usług serwisowych, części i akcesoriów, jak i atrakcyjnych usług finansowych mówią same za siebie. Auto warto kupować u najlepszych w branży!


Zwycięstwo było tak blisko... /video/ - Chełmianka Chełm\ndzisiaj: 206, wczoraj: 439\nogółem: 2 198 767\nZwycięstwo było tak blisko... /video/\nautor: daroo64ch, 2013-08-23 16:25\nRemisem 2:2(0:2) zakończył się sobotni mecz III ligi piłkarskiej rozegrany pomiędzy Lublinianką i Chełmianką.\nMecz rozgrywany na Wieniawie lepiej zaczęli nasi zawodnicy i już w 3 minucie meczu mogliśmy objąć prowadzenie. Dobrym podaniem ze środka boiska do wychodzącego na czystą pozycję Mateusza Olszaka popisał się Mateusz Tywoniuk. Napastnik biało-zielonych niezbyt dokładnie przyjął piłkę i został uprzedzony przez wybiegającego bramkarza Lublinianki, Marcina Mańkę. Cztery minuty później zdobyliśmy pierwszą bramkę. Rzut rożny wykonywał Oskar Wróbel, piłka wybita z pola karnego ponownie wróciła do naszego piłkarza, który ponowił dośrodkowanie. Udanym wejściem na piąty metr popisał się Marek Grzywna, uprzedził obrońców gospodarzy i strzałem głową umieścił piłkę w siatce obok bezradnego Mańki. Po straconym golu, do ofensywy ruszyli piłkarze z Lublina, jednak w ciągu kilkunastu minut tylko dwa razy poważniej zagrozili naszemu bramkarzowi. W 23 minucie meczu, gdy piłka przelobowała Sergio Batatę uderzał Damian Ścibior, ale Budzyński był na posterunku oraz trzy minuty później, po prostopadłym podaniu do tego samego piłkarza znakomitą interwencją popisał się Krzysztof Bodziak, w ostatniej chwili wybijając piłkę na rzut rożny. Kolejne minuty były wyrównane i wydawało się, że takim rezultatem zakończy się pierwsza część spotkania. Nadeszła 38 minuta, piłkę z autu wrzucał Krzysztof Bodziak, ta trafiła do Piotra Wójcika, który zwodem minął jednego z piłkarzy Lublinianki i zdecydował się na uderzenie w stronę bramki z około 25 metrów. Niespodziewanie futbolówka minęła zaskoczonego Mańkę i pod poprzeczką wpadła do siatki. Na przerwę schodziliśmy prowadząc 2:0.\nDruga część meczu zaczęła się fatalnie dla naszego zespołu, gdyż już po trzech minutach straciliśmy gola. Niezdecydowanie naszych obrońców wykorzystał Mateusz Kozieł strzelając z kilku metrów kontaktową bramkę. Lublinianka zaczęła coraz śmielej atakować, wykorzystując szybkość i doświadczenie wprowadzonego po przerwie Łukasza Gromby. W tym czasie dwukrotnie mogła uzyskać wyrównującego gola. W 61 minucie, były napastnik Chełmianki ładnie uderzał piłkę z głowy, ale nasi obrońcy wybili piłkę z linii bramkowej oraz w 68 minucie, gdy nasi defensorzy uprzedzili szarżującego na bramkę Mateusza Majewskiego.\nBardzo nerwowo zrobiło się pod koniec spotkania. Najpierw na uderzenie z około 30 metrów zdecydował się Daniel Krakiewicz. Piłka kozłując przed bramkarzem Lublinianki sprawiła mu wiele problemów, ale niestety nie wpadła do siatki. W odpowiedzi, dwie minuty później już w doliczonym czasie gry akcję przeprowadzili gospodarze. Z prawej strony, w pole karne Chełmianki piłkę dośrodkował Sobiech, błąd popełnił Mateusz Budzyński i przy długim słupku piłkę głową do bramki skierował Grzegorczyk. Radość wśród gospodarzy i konsternacja w chełmskim obozie. Kilka chwil później sędzia Łaszkiewicz dał sygnał do zakończenia pojedynku. Niestety, w samej końcówce straciliśmy cenne dwa punkty, ale remis też należy uznać za sukces. Tym bardziej, że Lublinianka pokazała się jako bardzo dobra drużyna, która w tym sezonie pokrzyżuje plany niejednemu przeciwnikowi.\nLublinianka – Chełmianka 2:2 (0:2)\n0:1 Marek Grzywna 7', 0:2 Piotr Wójcik 38', 1:2 Mateusz Kozieł 48', Patryk Grzegorczyk 90'+2\nW meczu drużyny wystąpiły w następujących składach:\nChełmianka: Budzyński, Bodziak (56’ Fiedeń), Grzywna, Batata, Krzyżak, Tywoniuk, Wasiluk (83’ Borys), Wróbel, Olszak (63’ Krakiewicz), (79’ Fornal), Wójcik.\nLublinianka: Mańka, Kozieł, Grzegorczyk, Paździor, Kursa, Ścibior, Mazurek, Sobiech, Wójtowicz (46’ Gromba), Kanarek (73’ Gąsior), Majewski.\nŻółte kartki: Młynarski, Fiedeń, Wójcik (Chełmianka)\nSędziował: Arkadiusz Łaszkiewicz (Zamość)\nwidzów około 350\nautor: ArtiRKS 2013-08-25 13:59:45\nNa stronie telewizji internetowej lublin itvl. pl jest już relacja wideo z tego meczu.


Zabiegi dla kobiet w ciąży i kobiet karmiących • Czasu Kropla\nZabiegi dla kobiet w ciąży i kobiet karmiących\nHome Zabiegi dla kobiet w ciąży i kobiet karmiących\nKiedy jesteś w ciąży, chcesz zrobić wszystko, aby maleństwo urodziło się zdrowe. Pragniesz również czuć się pięknie i swobodnie jak dotychczas. A dopełnieniem wszystkiego wydaje się odrobina relaksu. W końcu szczęśliwa mama, to szczęśliwe dziecko. Złotym środkiem jest znalezienie takich sposób na zadbanie o siebie, by były bezpieczne dla zdrowia przyszłej mamy i dziecka. W naszym gabinecie opracowaliśmy specjalną ofertę zabiegów kosmetycznych dla kobiet w ciąży oraz Mam karmiących swoje pociechy piersią. Dobraliśmy je tak, aby odpowiadały na szczególne potrzeby skóry kobiet w tym wyjątkowym czasie, były w 100% bezpieczne, a przy tym dawały chwilę odprężenia.\nEndermologia LPG Alliance – sposób na jędrne ciało w ciąży oraz w czasie karmienia piersią\nEndermologia LPG Alliance to w 100% naturalny, nieinwazyjny zabieg, który pomaga kobietom w ciąży oraz Mamom karmiącym zachować jędrną, gładką skórę. Dzięki tej metodzie możesz łatwo pozbyć się problemów typowych dla tego okresu: opuchlizny nóg, obrzęków, bólu pleców, rozstępów i cellulitu. Działanie zabiegu opiera się na wykorzystaniu podciśnienia zmiennego, które sprawia, że jest on przyjemny i łagodny, do tego stopnia, że przypomina odprężający masaż. Od tradycyjnej endermologii, LPG Alliance odróżnia innowacyjny patent – głowicę wyposażono w rolkę i zmotoryzowaną klapkę. Dzięki temu możemy pobudzać tkankę do pracy na trzech poziomach: ujędrniania, redukcji cellulitu i wyszczuplania.\nPonadto do każdej partii ciała dopasowujemy typ tkanki i parametry zabiegowe, dzięki czemu masz pewność, że zabieg jest w pełni dopasowany do potrzeb Twojej skóry. Wystarczy seria zabiegów, abyś pożegnała się z dokuczliwymi objawami towarzyszącymi ciąży. Jędrna skóra bez rozstępów i cellulitu po ciąży? Tak, z tym zabiegiem to możliwe! Wykonując Endermologię LPG Alliance w czasie ciąży jak i tuż po niej, dbasz o swoje ciało i dobre samopoczucie.\nJapoński masaż Kobido – odżywczy lifting twarzy i relaks w jednym\nJapoński masaż Kobido, nazywany również niechirurgicznym liftingiem twarzy, cieszy się coraz większą popularnością. Powód? Zaskakujące rezultaty! Ta zaawansowana technika masażu niweluje zmarszczki, poprawia owal twarzy, usuwa objawy zmęczenia oraz wygładza i ujędrnia skórę. Masaż Kobido jest naturalny i bezpieczny – bez obaw możesz wykonać go mając w brzuszku maleństwo jak i w czasie karmienia piersią.\nSekret tej metody tkwi w działaniu na wielu poziomach: skóry, tkanki podskórnej, tłuszczu, powięzi i mięśni. Intensywny ucisk stymuluje produkcję kolagenu i elastyny, dzięki czemu skóra szybko odzyskuje jędrność. Pobudzając krążenie, staje się ona odżywiona i dotleniona.\nZ kolei zmniejszając napięcie mięśni mimicznych, sprawiamy, że zmarszczki stają się mniej widoczne. W czasie ciąży oraz po urodzeniu dziecka trudno dbać o skórę twarzy, mając pewność bezpieczeństwa. Japoński masaż Kobido jest odpowiedzią dla mam, które pragną czuć się i wyglądać pięknie. Jedna sesja masażu to prawdziwy relaks dla Ciebie, a intensywny trening dla Twojej skóry.\nInfuzja tlenowa M’onduniq – naturalne odżywienie skóry\nSkóra w czasie ciąży oraz po ciąży jest wyjątkowo wrażliwa, narażona na suchość i przemęczenie. Ekspresową i skuteczną receptą na te problemy jest łagodny zabieg infuzji tlenowej M’onduniq. Bezpieczeństwo gwarantuje naturalność tej metody. Substancje odżywcze są wprowadzane wgłąb skóry za pomocą sprężonego powietrza.\nZabieg odczujesz jak delikatny, relaksujący masaż twarzy. Efekt zobaczysz już po pierwszej sesji. Skóra będzie lepiej nawilżona, promienna i gładsza. Seria zabiegów sprawi, że pożegnasz się z oznakami zmęczenia cery. Znikną cienie pod oczami i drobne zmarszczki, a efekt odżywienia będzie utrzymywać się przez długi czas.