Kawały - Katalog Stron.com\nLeki na alergie bez recepty\nWizytówka w Internecie Kielce\nMasarniaBrusy.pl - smak jak sprzed lat\nBielizna damska, bielizna męska - sklep internetowy - BIWI.PL\nLookus.pl - agent kariery - cv na zamówienie - wzory cv\nNa tej stronie odnajdziesz artykuły, które doprowadzą Cię do ogromnego śmiechu. Dostępne tutaj dowcipy sprawią, że nawet najmniej przyjazny Ci w w trakcie życia czas pełen nieciekawych wydarzeń przejdziesz z uśmiechem na twarzy. Każdy odnajdzie tutaj coś co bardzo lubi bowiem kawały podzielone są na rożne kategorie. Ten sposób odnajdywania ulubionych żartów pozwala na łatwe trafienie na takie treści jak najlepsze dowcipy o Jasiu, Eskimosach czy myśliwych w zależności od upodobań użytkownika. Z przyjemnością przywitamy wszystkich w świecie nieopanowanego chichotu, oświecającego nawet najciemniejsze chwile życia.\nSzczegóły strony kawaly.tja.pl:\nSłowa kluczowe: , najlepsze dowcipy, najlepsze kawały, dowcipy, kawały\nHumor i rozrywka » Dowcipy\nPodlinkuj stronę kawaly.tja.pl:\nJeśli masz jakiś poważny problem natury miłosnej, przejrzyj naszą stronę już dziś. Wiele atrakcyjnych wróżb emocjonalnych pomoże ci przezwyciężyć nawet z trudnymi sytuacjami. Rady profesjonalnych wróżek na pewno okażą się treściwe. Każdy związek jest niezwykle ważny, więc warto skorzystać z pomocy wspaniałych wróżek. Pomagamy rozwiązać problemy miłosne.. i nie tylko.. u Nas możesz zapytać nasze wróżki także o inne rzeczy.\nDoskwiera Ci nuda? Chciałbyś ujrzeć śmieszne fotografię? A zatem koniecznie zajrzyj na naszego bloga. Znajdziesz tutaj kilka zabawnych, a ponadto śmiesznych fotografii. Nowością są fotografię ze znanych filmów, na przykład. z filmu Nasza Klasa (Klass). Abyś odszukał odpowiednie zdjęcie wystarczy przejść do odpowiedniej kategorii, po czym wyselekcjonować zdjęcie. Jeżeli już znalazłeś inne też ciekawe zdjęcie, chętne możesz się z nami nim podzielić, wysyłając pod odpowiedni adres. Serdecznie zapraszamy.\nMiło nam poinformować, że grupa Autentyki.pl ma nowy serwis. Właśnie powstał nowy serwis z gadżetami. Tym razem będzie równie rozrywkowo, tylko opisywane będą śmieszne gadżety, które niekoniecznie będą użyteczne, ale na pewno z jajem. Staramy się, aby każdy opisywany gadżet zawierał link do sklepu w którym można go nabyć. Serdecznie zapraszamy do naszego serwisu. Dla stałych czytelników jest kanal RSS.\nBez Depozytu »\nJeżeli szukasz dobrej rozrywki zainteresuj się wirtualnym kasynem - znajdziesz u nas to czego potrzebujesz. Przy czym nic nie stracisz, na sam początek na rozruch i wdrożenie w gre nic nie płacisz! Darmowe spiny">Darmowe spiny dla nowych graczy,, a oprócz tego dla specjalistów - nie wiesz jak grać ? Nie ma żadnego dylematu, z nami się tego nauczysz bez żadnego wysiłku. Takie rzeczy tylko u nas! Następnym atutem, plusem jest na 100% fachowa obsługa które obsługuje on-linekasyno online w bardzo wysokim standardzie obsługi, a ponadto najlepszym standardzie technologicznym z nami możesz jedynie uzyskać. Boisz się że Twoje pieniądze mogę zostać źle użyte ? Z nami nic powinieneś się o to obawiać, głównie z powodu że u nas nie wymaganie depozytu - wyłącznie u nas bez depozytu ! O ile szukasz dodatkowego dochodu, dobrej rozrywki powinniśmy sprawdzić naszą oferte, ponieważ jesteśmy zaoferować dla Ciebie bardzo dużo. Nie obawiaj się żadnych konsekwencji - na tym można dużo zarobić! Przy jednoczesnym zachowaniu dobrego towarzystwa w grze oraz zabawy.


OCHRANIACZ NA DRZEWO TREEWEAR - Skalnik\nOCHRANIACZ NA DRZEWO TREEWEAR\nCena 50,04 zł Cena 64,99 zł\nZapinane na rzepy ochraniacze na drzewa do zestawów slackline.\nNiezbędny w wyposażeniu każdego slacklinera – ochraniacz na drzewo Gibbon Treewear pozwoli Ci na ćwiczenie i realizowanie swojego hobby bez negatywnego wpływania na środowisko.\nKomplet zawiera dwie sztuki wykonane z trwałego materiału (syntetycznego filcu), zapinane na rzepy – i umożliwiające wielokrotne wykorzystanie. Zadaniem ochraniaczy jest zabezpieczenie drzew przed uszkodzeniem pod naporem siły, ale także wydłużenie żywotności samego slackline, który odpowiednio użytkowany będzie służył Ci przez długi czas.\nOchraniacze błyskawicznie się montuje i zdejmuje po skończonej aktywności.\nniezbędnik każdego slacklinera\nniwelowanie negatywnego wpływu na środowisko\nzabezpieczenie powierzchni drzewa przed uszkodzeniem\nwydłużenie żywotności slackline\nMateriał filc syntetyczny\nDodaj opinię dla produktu:OCHRANIACZ NA DRZEWO TREEWEAR\nSlackline jest całkiem nową dyscypliną sportów ekstremalnych. Polega na chodzeniu i wykonywaniu tricków na taśmie rozpiętej pomiędzy dwoma punktami mocowania. Mogą to być drzewa lub inne stałe elementy, które wytrzymają olbrzymie siły, jakim poddawane są punkty mocowania. Taśma stosowana w tej dyscyplinie ma szerokość około 2,5-3 centymetrów. Zawodnicy rozpinają ją kilkanaście centymetrów nad ziemią, a najlepsi z nich oraz prawdziwi ekstremaliści, próbują swoich sił w trakcie treningu kilkanaście metrów nad ziemią.\nSlackline narodził się w Stanach Zjednoczonych. W latach 80 XX wieku w Yosemiete wspinacze dla relaksu i zabawy, próbowali swoich sił w trakcie treningów na rozpiętych łańcuchach okalających parking, następnie chodzili po rozpiętych linach wspinaczkowych, by ostatecznie zastąpić je taśmą wspinaczkową. Początkowo dyscyplina ta była mało popularna, z biegiem czasu zyskała wielu zwolenników, a z każdym sezonem na rynku pojawiał się nowy sprzęt. Zawodnicy zaczęli wykonywać całkiem nowe i coraz trudniejsze ewolucje, które często przeczą zasadom grawitacji. To dość wymagająca dyscyplina, ale jak to mówią dla chcącego nic trudnego. Na początek wystarczy lina do chodzenia oraz trochę chęci. Na rynku dostępnych jest kilka firm produkujących sprzęt niezbędny do treningów. Jedną z najbardziej rozpoznawalnych marek oferujących taśmy do chodzenia jest Gibbon Slackline.\nFirma obecna jest w czołówce producentów taśm slackline od roku 2007, kiedy to wprowadziła do sprzedaży swoje pierwsze produkty. Dziś oferta marki obejmuje klika rodzajów taśm dostosowanych szerokością, długością oraz elastycznością do umiejętności zawodników. Gibbon slackline produkowane są w Stutgarcie, a sama marka ma zasięg globalny. Firma Gibbon Slacklines powstała z miłości do tego sportu, jej założyciel i dzisiejszy prezes wraz z przyjaciółmi propaguje i rozwija ten sport w Europie i na świecie. Wszystkie najnowsze produkty, czyli taśmy do chodzenia, są opracowywane przy współudziale najlepszych zawodników, którzy należą do sportowego teamu Gibbon. Slackliny wytwarzane przez niemieckiego producenta dzielą się ze względu na szerokość, długość oraz elastyczność. Z pośród katalogu marki możesz wybrać model idealnie dopasowany do umiejętności oraz stylu i agresywności w trakcie treningu. Slackline jest dyscypliną, która doskonale rozwija różne zmysły, w tym: równowagę, koncentracje, siłę nóg oraz ogólną koordynację psycho ruchową. Slackline dla początkujących nie wymaga żadnych umiejętności. Wystarczy podstawowa taśma rozpięta w parku pomiędzy drzewami, na niewielkiej wysokości nad ziemią. Modelem idealnie dostosowanym do pierwszych treningów jest Gibbon Classicline. To zestaw oferujący komplet elementów dopasowany w ten sposób, by rozpocząć pierwszą przygodę ze slacklinem w sposób prosty, a przede wszystkim bezpieczny. W zależności od potrzeb możesz wybrać swój zestaw z pośród dwóch długości taśmy. Każdy zestaw slackline classic zawiera w składzie specjalne osłony na drzewo, które chronią delikatną korę, oraz wydłużają żywotność taśmy, która w trakcie naciągania podlega olbrzymim siłom ścierającym. Marka przygotowała także zestaw slackline dla dzieci. Modelem idealnie dostosowanym do zabawy dla najmłodszych miłośników aktywności akrobatycznych jest taśma Funline Gibbon. Jest ona opracowana w ten sposób by umożliwić dzieciakom świetną zabawę, oraz rozwój ogólno fizyczny. Zawodnicy trenujący tą dyscyplinę sportu wykonują rozmaite tricki. Jednym z nich jest slackline surfing. Polega on na odpowiednim napięciu liny, która powinna być dość lekko napięta by tworzyć spory łuk. Stojący na linie zawodnik ma za zadanie rozkołysać się na boki i utrzymać pełną równowagę górnej części ciała. Slackline jest doskonałą alternatywą do innych sportów outdoorowych.


Okno aluminiowe z niewidocznym okuciem | Dom.pl\nStart Wiadomości Okno aluminiowe z niewidocznym okuciem\nParametry cieplne okna są tak samo istotne, jak jego estetyczny wygląd. Jeśli zatem szukamy produktu o dobrych parametrach, utrzymanego w ciekawej kolorystyce, nowy profil aluminiowy to rozwiązanie właśnie dla nas.\nProfil STAR firmy OknoPlus wyróżnia bardzo dobra wartość współczynnika przenikania ciepła, która wynosi Uw= 0,7 W/m2K. Pozwala to tworzyć przeszklenia o dużych rozmiarach, których parametry przenikania ciepła są takie same, jak w przypadku stolarki PCV.\n(Okno STAR, fot. OknoPlus)\nDo profilu możemy dobrać niewidoczne okucie. Zawiasy ukryte są wówczas w tzw. luzie wrębowym, czyli w pustej przestrzeni pomiędzy ramą skrzydła, a ościeżnicą okna po zamknięciu. Wpływa to nie tylko na estetykę całości, ale także poprawia to szczelność okna. W konsekwencji zastosowanie ich zmniejsza wydatki na energię.


Rower miejski Batavus Quip Extra Cargo N7 • RoweryBatavus.pl\nBatavus Quip Extra Cargo to nowoczesny, modny i wielofunkcyjny rower miejski. Bardzo komfortowy i świetnie wyposażony. Dzięki regulowanym bagażnikom żadne obciążenie nie jest dla niego zbyt duże. Jest wytrzymały, stabilny, bezpieczny i niezwykle praktyczny. Unikalny numer w ramie ułatwia ponowne odnalezienie roweru i bardzo utrudnia "pracę" złodziejom rowerów. Oprócz tego, że jest niezwykle praktycznym rowerem, Batavus Quip jest również bardzo piękny. Dzięki swojemu mocnemu, industrialnemu wyglądowi jest to najlepszy rower miejski w stylu city-hop. Zrób zakupy, idź na siłownię lub odbierz dzieci. Wolisz robić wszystko na rowerze, ale nie zawsze jest to łatwe. Z Batavus Quip Extra Cargo możesz jechać we wszystkich kierunkach, ponieważ możesz łatwo dostosować bagażniki do rzeczy, które chcesz przewieźć. Mocne hydrauliczne hamulce tarczowe zapewniają bezpieczne zatrzymanie, nawet z dużą ilością bagażu na rowerze. Rower zapewnia stabilne parkowanie dzięki podwójnej, mocnej nóżce i blokadzie kierownicy Easy Lock Adapter.\nUnikalny numer roweru. Każdy Quip ma swój indywidualny numer co sprawia, że każdy rower jest niepowtarzalny. Wycięty w ramie numer nie tylko fajnie wygląda, ale też spełnia swoją funkcję. Bo jeśli twój rower zostanie skradziony, bardzo trudno jest go usuną co ułatwia ponowne odnalezienie roweru i bardzo utrudnia życie złodziejom rowerów. Tabliczka z numerem znajduje się na środku ramy lub na jej początku w zależności od wersji roweru (męska/damska).\nRegulowane bagażniki Extra Cargo. Obydwa bagażniki posiadają system regulacji, dzięki specjalnym prowadnicom można w prosty sposób oddalić bagażnik od ramy / kierownicy roweru, dzięki czemu zyskujemy dodatkową przestrzeń np. na fotelik rowerowy czy duży kosz. Bagażnik przedni może udźwignąć do 10 kg, a bagażnik tylny do 27 kg. Noszenie sprzętu nigdy nie było tak łatwe. Po obu stronach znajdują się obszerne stelaże pozwalające na montaż nawet największych sakw rowerowych. Tylny bagażnik wyposażony jest w zintegrowany system Yepp EasyFit dzięki, któremu możemy zamontować tylne foteliki rowerowe Yepp wyposażone w system Yepp EasyFit - sprawdź TUTAJ. Fotelik w sekundę wpina się w specjalne otwory na bagażniku.\nSpecyfikacja Rower miejski Batavus Quip Extra Cargo N7\nSiodełko: Selle Royal Rio\nObręcze: Rodi Vision - aluminiowe, stożkowe\nLampka przednia: Spanninga Axendo 40 LUX\nRower miejski Batavus Quip Extra Cargo N7 opinie\nRower miejski Batavus PACKD 3 (Black Mat)\nRower na pasku Batavus Finez Exclusive Alfine 8\n(Męski Zielony Mat)\n(Męski Czarny Mat)


Międzymorze > Wyszywanka / 26.12.2021\nRok 2021, ogłoszony Rokiem Lema, wywołał nowe dyskusje na temat tego wybitnego pisarza, w tym pytanie, dlaczego nigdy nie wrócił do miasta, w którym się urodził.\nPowrót z gwiazd – tak brzmi tytuł jednej z najpopularniejszych powieści Stanisława Lema, światowej sławy pisarza, futurologa i myśliciela, który urodził się w 1921 roku we Lwowie, a zmarł 85 lat później w Krakowie. Jej głównym bohaterem jest astronauta, który wraca na Ziemię po długiej międzygalaktycznej podróży. Nie rozpoznaje zmienionego podczas swojej nieobecności świata i z trudem próbuje się w nim odnaleźć. Miasto, w którym urodził się pisarz, w ciągu XX wieku również przeszło rozmaite transformacje społeczne, które pomimo zachowanej zabytkowej architektury pod wieloma względami zmieniły jego oblicze nie do poznania.\nWe wrześniu 2021 roku Rada Miejska zorganizowała specjalne posiedzenie, aby oddać hołd Lemowi, a na fasadzie lwowskiego ratusza zawisł baner z jego wizerunkiem.\nZnany ukraiński pisarz Jurij Andruchowycz wygłosił na sesji Rady Miejskiej odczyt, podczas którego zadał retoryczne pytanie: „Czy miasto w istocie staje się inne od zmiany nazw ulic i placów?”. „Być może – odpowiedział sam sobie. – Przynajmniej na to liczy każda nowa władza. Władze ukraińskie, rozpoczynając w latach 90. zmiany na dużą skalę, wzorowały się na władzach polskich w pierwszych latach dwudziestolecia międzywojennego: w miarę możliwości własnych i naszych, by raz na zawsze zamknąć kwestię, do kogo należy to fatalne miasto. Jednocześnie każda władza zapominała, że tak naprawdę Lwów jest miejscem dramatycznych sprzeczności, ale też w stopniu wyjątkowym przede wszystkim wynikiem wspólnego wysiłku Wschodu i Zachodu, w stopniu tak wielkim, że nadal nikt nie jest w stanie umiejscowić to miasto w ramach własnych wyobrażeń”. Każde miasto ma swoją intymną topografię, przypomniał zebranym Andruchowycz, po czym zauważył, że obecna topografia Lwowa w niewielkim stopniu przypomina tę z czasów przyszłego pisarza, jest wiele ulic, których nazwy nie mają niczego wspólnego z historią miasta, a jednocześnie brakuje chociażby ulicy Lema. 12 września na budynku, w którym urodził się Lem, odsłonięto pamiątkową tablicę. Konsulat RP we Lwowie odmówił udziału we wspólnej z przedstawicielami Rady Miejskiej uroczystości (przedstawiciele placówki uczynili to później), motywując brakiem uzgodnienia treści tablicy ze stroną polską. Jak mówią na mieście, chodziło o zapis nazwy miasta w wersji anglojęzycznej („Lviv”, a nie „Lwów”), a także o to, że Lem został określony jako „światowej sławy pisarz science fiction”, a nie „polski pisarz”.\nW świadomości znacznej części Polaków Lwów od czasów zakończenia II wojny światowej stał się w pewnym sensie bardziej legendą niż prawdziwym miastem. W kulturze polskiej zaczął odgrywać podobną rolę co przykładowo Triest dla Słoweńców czy Kolozsvár (Cluj-Napoca) dla Węgrów.\nPrzed wybuchem I wojny światowej Lwów jako stolica Galicji liczył nieco ponad 200 tysięcy mieszkańców i był pod tym względem trzecim miastem (na równi z Triestem) w austriackiej części c.k. monarchii, z kolei w całych Austro-Węgrzech – czwartym (po Wiedniu, Pradze i Budapeszcie). W okresie międzywojennym był trzecim co do wielkości miastem w Polsce (po Warszawie i Łodzi), liczniejszym od Krakowa i Poznania. Według badacza Grzegorza Hryciuka, autora książki Polacy we Lwowie 1939–1944. Życie codzienne, w 1939 roku miasto zamieszkiwało 333,5 tysięcy mieszkańców, z czego niewiele ponad 50% stanowili Polacy, ok. 32% Żydzi i ok. 16% Ukraińcy. W roku 1989, w przededniu ogłoszenia niepodległości przez Ukrainę, Lwów liczył prawie 787 tysięcy mieszkańców.\nDziś, na początku trzeciej dekady XXI wieku, Lwów jest zaledwie szóstym najludniejszym miastem Ukrainy (ustępując pod tym względem stołecznemu Kijowowi, Charkowowi, Odessie, Dnieprowi i Zaporożu), ale jego znaczenie kulturowe jest znacznie większe. Na dodatek właśnie we Lwowie duch nostalgii za starą monarchią naddunajską, wygasłą ponad sto lat temu, jest prawdopodobnie najsilniejszy w całej Europie Środkowej. Nie tylko liczne dzieła ukraińskich pisarzy, ale także bary, restauracje i kawiarnie w mieście są pełne tęsknoty za „starą, dobrą Austrią” i dawną austriacką Galicją.\nOdkąd w 2016 roku Lwów został ogłoszony członkiem Sieci Miast Literatury UNESCO, organizowane są w nim liczne imprezy promujące „literaturę, poezję, czytelnictwo, które mają na celu odnajdywanie ciekawych źródeł inspiracji w dziełach różnych pisarzy”, czyli zgodnie z tą oficjalną deklaracją, podejmowane są próby łączenia miejskiej topografii z twórczością literacką. Samo miasto od dawna jest czymś w rodzaju bohatera literackiego. Twórczość wielu współczesnych pisarzy ukraińskich, takich jak Jurij Andruchowycz, Jurij Wynnyczuk czy Andrij Kokotiucha, w dużej mierze opiera się na mitach starego Lwowa. Mit „nieradzieckiego” miasta o bogatej tradycji kulturalnej jest wyjątkowo żywy wśród współczesnych Ukraińców – zarówno mieszkańców samego Lwowa, jak i innych miast.\nLwów od dawna jest także wyjątkowo atrakcyjnym celem turystyki krajowej. Ukraińcy chętnie przyjeżdżają tu w weekend, by zanurzyć się w niepowtarzalną aurę miasta z jego niesamowitą architekturą. Sprzyja temu również przemysł rozrywkowy – w zakresie przede wszystkim gastronomii – tworzony przez lokalnych przedsiębiorców, którzy w większości również wyjątkowo kreatywnie wykorzystują w tym celu historię miasta. Powszechnie znane knajpy należące do lokalnego koncernu Fest!, jak słynna Kryjówka na Rynku, Kopalnia Kawy, Lampa Naftowa, Teatr Piwa „Pravda”, Masoch Cafe i inne – w sposób aż nader bezpośredni odwołują się do miejskich legend i oferują rozrywkę tylko częściowo opartą na gastronomii.\nCoraz większa liczba lotów zagranicznych na miejscowe lotnisko (obecnie Lwów zajmuje pierwszą pozycję wśród lotnisk regionalnych zarówno pod względem liczby lotów, jak pasażerów, ustępując jedynie stołecznym lotniskom – w podkijowskim Boryspolu oraz w Żulanach) w ostatnich latach spowodowała także wzrost turystyki zagranicznej. Pandemia COVID-19 co prawda wprowadziła pewne korekty – czasami o dość zaskakujących wynikach.\nKlimaty rodem z Sarajewa\nSpacerując latem po lwowskiej starówce, przyłapałem się na myśli, że obserwowane przeze mnie scenki życia ulicznego w sposób zupełnie nieoczekiwany przypomniały mi atmosferę Sarajewa, gdzie w swoim czasie zwróciłem uwagę na kontrast pomiędzy architekturą przypominającą czasy austriackie a wypełniającymi kawiarnie przybyszami z Bliskiego Wschodu. Co ciekawe, w obydwu przypadkach przyczyny tego zjawiska są dość podobne.\nStolica Bośni i Hercegowiny od kilku lat jest znana wśród ludności bogatszych krajów muzułmańskich – Arabii Saudyjskiej, Kuwejtu, Bahrajnu, Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich – jako popularne i tanie miejsce na letnie wakacje. Również ze względu na dużą liczbę projektów inwestycyjnych prowadzonych przez rząd turecki w tym kraju wielu Turków odwiedza Sarajewo. W rezultacie geografia lotów lotniska w Sarajewie przed pandemią znacznie różniła się od jego sąsiadów, z bezpośrednimi lotami do Dohy, Dżuddy, Rijadu i Kuwejtu, nie wspominając już o Stambule czy Dubaju.\nWraz z niedawnym zniesieniem wiz przez Ukrainę dla obywateli Arabii Saudyjskiej i uruchomieniem bezpośrednich lotów z Rijadu i Dżuddy do Kijowa i Lwowa, do tego ostatniego również zaczęli napływać goście z Półwyspu Arabskiego. Z dnia na dzień lokalne kawiarnie powywieszały ogłoszenia, że oferują dania w zgodzie ze standardami kuchni halal, zaś w wąskich uliczkach starówki zaroiło się od zapachu aromatycznego dymu nargili. Lwów już wcześniej był popularnym miejscem wypadów weekendowych dla Turków, również zawdzięczając to rozbudowanej ofercie połączeń lotniczych. Nowe połączenia lotnicze oraz obecność turystów z Bliskiego Wschodu na ulicach Lwowa jest jednym ze skutków pandemii COVID-19, która zamknęła Unię Europejską dla większości turystów m.in. z krajów Bliskiego Wschodu i Zatoki Perskiej, zmuszając ich do poszukiwania nowych miejsc wypoczynku. W tej roli nieoczekiwanie odnalazły się miasta Ukrainy, w tym najbardziej chyba atrakcyjny pod tym względem Lwów.\nMozart von Lemberg\nNie wszyscy mieszkańcy miasta byli jednak pełni entuzjamu z tego powodu. Portale mediów społecznościowych wypełniły dyskusje, czy są to rzeczywiście turyści, na których miasto „powinno się orientować”. Dyskusje na ten temat potrafiły być zażarte, natomiast sytuację dość wiernie oddaje popularny żart na ten temat, zgodnie z którym Lwowianie wcześniej nie lubili turystów z Rosji, bo dużo piją, z Polski, bo zbyt mało wydają, ze wschodu Ukrainy, bo mówią po rosyjsku, a z Turcji, bo interesują ich tylko dziewczyny. Teraz natomiast mamy turystów z Bliskiego Wschodu, którzy nie piją, wydają dużo, nie mówią po rosyjsku i nie interesują ich dziewczyny, bo przyjeżdżają całymi rodzinami. Ale Lwowianie w dalszym ciągu ich nie lubią. Idealny dla Lwowa turysta prawdopodobnie nie istnieje.\nOprócz przybyszy z Bliskiego Wschodu – którzy zjawili się na ulicach Lwowa latem tego roku – tematem zażartych dyskusji społeczności miejskiej był Mozart. Ściślej rzecz biorąc, Franz Xaver Wolfgang Mozart – syna Wolfganga Amadeusza – zwany też Mozartem młodszym lub Lwowskim (Mozart von Lemberg). Ten uzdolniony, choć nie równający się sławą swojemu ojcu kompozytor austriacki w 1813 roku osiadł we Lwowie i związał się z tym miastem na 25 lat.\n26 sierpnia 2021 roku w ramach V Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Klasycznej „LvivMozArt”, poświęconego 230. rocznicy urodzin Franza Mozarta, na placu Małaniuka we Lwowie odsłonięto alegoryczną rzeźbę kompozytora, stworzoną przez wiedeńskiego rzeźbiarza Sebastiana Schweikerta. Wywołała ona negatywne reakcje sporej części lwowskiej społeczności i środowiskach artystycznych. Co niektórzy zwrócili uwagę na rzekome naruszenie niezbędnych procedur prawnych, inni – na „agresywny” ich zdaniem styl pomnika. Zdania w tej kwestii do dziś są podzielone, powstała nawet petycja z żądaniem jego usunięcia, która została jednak ostatnio odrzucona większością głosów przez Radę Miejską\nJedną z lokacji festiwalu LvivMozArt od paru lat jest stara zajezdnia tramwajowa w śródmieściu, przy zbiegu ulic Akademika Sacharowa, Wytowskiego oraz Kopernika. Znajduje się tu stary węzeł tramwajowy, powstały w 1893 roku, kiedy to w czasach austriackich poprowadzono pierwszą w mieście elektryczną linię tramwajową. Od czerwca do października 1984 roku w mieście odbywała się Powszechna Wystawa Krajowa, wydarzenie o wielkim znaczeniu, na otwarcie której przybył z Wiednia cesarz Franciszek Józef. Nowopowstała linia tramwajowa miała umożliwić jej uczestnikom i gościom dojazd z dworca kolejowego do terenów wystawowych znajdujących się w Parku Stryjskim, w którego pobliżu wybudowano właśnie zajezdnię tramwajową.\nZabytkowa zajezdnia tramwajowa obecnie jest poddawana gruntownej renowacji, w wyniku której na jej terenie powstanie nowa przestrzeń miejska – nazwana przez jej pomysłodawców i realizatorów „LEM Station”. Mychajło Lemak, koordynator projektu LEM Station, mówi o nim z entuzjazmem: – Naszym celem jest przekształcenie budynków i terenu starej zajezdni tramwajowej w nową, kreatywną przestrzeń. Wierzymy, że ten zrewitalizowany obszar wkrótce stanie się atrakcją jako miejsce pracy dla artystów, przedsiębiorców, naukowców i innych kreatywnych profesjonalistów. Projekt nie bez powodu został nazwany imieniem Lema. Urodził się w naszym mieście i mieszkał w nim przez 25 lat, zanim je opuścił. Zdajemy sobie oczywiście sprawę, że jego doświadczenia w Lwowie były pełne bolesnych momentów z powodu wszystkiego, co musiał przeżyć w czasie II wojny światowej i tuż po niej, zapewne dlatego nigdy tu nie wrócił – przyznaje Lemak. – Mamy jednak nadzieję, że dzięki temu projektowi pamięć o Lemie zostanie zachowana w mieście w sposób nawet lepszy i być może bardziej właściwy niż poprzez postawienie pomnika i odsłonięcie tablicy pamiątkowej. Jedna z nowych przestrzeni publicznych, które stworzymy na terenie zajezdni, stanie się skwerem Ijona Tichego, nazwanym na cześć jednego z najsłynniejszych bohaterów Lema, odkrywcy odległych gwiazd i galaktyk.\nLemak mówi z uśmiechem, że według wielu osób zaangażował się w projekt ze względu na współbrzmienie jego nazwiska z nazwiskiem słynnego pisarza (zaprzecza), i zaznacza, że całe przedsięwzięcie jest inicjatywą lokalnych prywatnych inwestorów, wspierane przez Radę Miejską Lwowa bardziej moralnie niż finansowo. Ma nadzieję, że do Lwowa powróci przynajmniej pamięć o Stanisławie Lemie.\nObecnie trwają jeszcze prace budowlane i porządkowe w samych halach zajezdni oraz na całym jej terenie. We wrześniu, w ramach wspólnego projektu z artystami z Katowic, na ścianie jednego z budynków magazynowych odkryto mural poświęcony Lemowi. W jednej z hal zajezdni realizowany jest obecnie audiowizualny projekt artystyczny Tetramatica, na który składa się kilka instalacji artystów z różnych krajów. We współpracy z Centrum Historii Miejskiej w ramach projektu poświęconego Lemowi „Lwów – miasto traumy” prowadzone są dyskusje na temat biografii pisarza oraz więzi, która go łaczyła – a następnie dzieliła – z rodzinnym miastem.\nOficjalne otwarcie Stacji LEM jest planowane na drugą połowę 2022 roku, wtedy też ma się odbyć pierwsze duże wydarzenie – Kongres Futurologiczny. Jest to oczywiście ukłon w stronę tytułu jednej z powieści Lema.\nRazem z Mychajłem, w hełmach budowlanych na głowach, stoimy na dachu jednej z hal zajezdni. Roztacza się stąd panoramiczny widok na stare miasto, które leży na północ, nieco niżej w dolinie. Z kolei w kierunku zachodnim znajduje się niewidoczny stąd przykład austriackiej architektury z przełomu XIX i XX wieku – olbrzymi dworzec kolejowy, do którego, jak pisał Adam Zagajewski w swoim słynnym wierszu, można jechać „o każdej porze”: „we śnie, o świcie, gdy rosa na walizkach i właśnie rodzą się ekspresy i torpedy. Nagle wyjechać do Lwowa, w środku nocy, w dzień, we wrześniu lub w marcu”.\nByć może – jak był przekonany Zagajewski – rzeczywiście Lwów jest wszędzie. Zapytany o swój stosunek do miasta swej młodości Lem porównał je do kobiety, którą się kiedyś kochało, ale teraz jest już z innym i ma z nim dzieci. „Czy chcielibyście interesować życiem tej kobiety?” – pytał retorycznie. Jednocześnie zdaniem wielu badaczy twórczości i biografii Lema wybór fantastyki naukowej, po którą sięgnął w połowie lat 50., był dla niego rodzajem świadomej ucieczki od realiów codzienności, które go otaczały, był to również sposób na przemycenie głębszych treści przez ograniczenia wszechobecnej cenzury.\nZapraszamy do przeczytania innych artykułów Nikodema Szczygłowskiego\nPatrząc z tej perspektywy, stosunek Lema do rodzinnego miasta również mógł stanowić rodzaj zagadki do odgadnięcia.\nMożliwie, że w swoich opisach międzygalaktycznych podróży Lem umiejscowił swoją wizję Lwowa, taką, jaką pozostawił wyłącznie dla siebie.


Nagrody dla wspierających. Psotny Piesek. | Literacik.pl\nHome BLOG Nagrody dla wspierających. Psotny Piesek.\nNagrody dla wspierających tuż tuż, bowiem już wkrótce uda mi się wydać książkę dla dzieci. Co prawda nakład książki jest mały, bo tylko 100 sztuk, ale cieszy fakt że stworzyłem coś czym mogę podzielić się z innymi.\nPóki co kompletuję nagrody dla osób, które wsparły finansowo projekt a są to puzzle i podziękowania. Brakuje jeszcze tylko książki “Psotny Piesek” ale ta już niedługo będzie drukowana. Przyznam szczerze że były chwile zwątpienia w sukces. Brak odpowiednich funduszy bardzo ograniczało cały pomysł. Na szczęście znalazła się fachowa drukarnia, która podjęła się produkcji.\nJak już oficjalnie książeczka zostanie wydana, opublikuję tutaj post jak przebiegała cała praca, począwszy od “narodzin pomysłu” aż do efektu końcowego. Co prawda będę potrzebował na to nieco więcej czasu ale dla chcącego nic trudnego! Postaram się opisać krok po kroku moją przygodę z wydaniem własnej książki dla dzieci. Zdradzę tutaj tylko kilka ważnych punktów w całym etapie produkcji książeczki (cała reszta dostępna będzie w osobnym poście).\nPierwszym punktem będzie tutaj sam pomysł. Później napisanie tekstu aby na jego podstawie stworzyć ilustracje. Następnie dopasowanie tekstu do grafiki. Poprawki oraz korekty. Szukanie profesjonalnej firmy zajmującej się drukiem (co nie było wcale takie proste). Znalezienie wydawcy i dystrybutora (finalnie pominąłem ten krok). Odbiór książek z druku i… Gotowe!\nCały projekt można przejrzeć KLIKAJĄC TUTAJ\nTak jak wspominałem na stronie O MNIE, udało mi się stworzyć coś od podstaw, a jest to książeczka dla dzieci. Bardzo cieszy mnie fakt że znalazły się osoby, które pomogły mi w jej wydaniu.\nBardzo wam dziękuję! Każda okazana pomoc, czy to wsparcie finansowe, czy też zwykłe udostępnienie w social media projektu z wydaniem własnej książki, okazała się być bardzo ważna.\nNagrody dla was czyli nagrody dla wspierających skompletuję i dostarczę wam z wielką przyjemnością!\nTags: blogPSOTNY PIESEK\nPrevious Post Złowrogi cień Marszałka\nNext Post Jak wydać książkę?\n2 marca 2020 at 21:04\nŚwietna książka! Można brać;)


#921 UFO NAD PLESZEWEM - FN 2018\nkomentarze: brak oglądane: 1451x\n[...] Witam serdecznie! Piszę do Państwa kilkadziesiąt minut po zrobieniu zdjęć tego obiektu, choć sam nie mam pewności czym to jest - w swoim życiu w młodości widziałem tylko jeden latający dysk i wtedy byłem pewien czym to było to dziś jednak nie. Obserwacji dokonałem około godziny 21.50 - 22 w Pleszewie wraz ze swoją narzeczoną.\nOpowiem jednak trochę jak to wyglądało - przepraszam za chaos, który wdziera się w tego maila jednak jeszcze do końca nie mogę zebrać myśli, ale po kolei. Po powrocie do domu postanowiliśmy wyjść na balkon zapalić, po krótkiej rozmowie Wiola - moja narzeczona powiedziała do mnie "Patrz!" i wskazała na lecący z umiarkowaną i jednostajną prędkością obiekt przesuwający się ze wschodu na zachód. Podała mi szybko lornetkę leżącą niedaleko, oraz sama za moją prośbą podała mi aparat fotograficzny z sąsiedniego pokoju. Niestety obserwacją przez lornetkę niewiele mi dała - jego prędkość nie była zbyt duża jednak na tyle duża abym miał trudności ze spokojną obserwacją w przybliżeniu. Gdy ju miałem aparat w ręce mogłem pozwolić sobie na zrobienie tylko trzech zdjęć, które przesyłam jako załącznik. Podsyłam również kopie wycięte i poddane niewielkiej obróbce w photoshopie dla Państwa dyspozycji.\nCo do samego obiektu miał kolor pomarańczowy przypominał kształtem nieregularną kulę, trudno jest mi ocenić wysokość czy prędkość z jaką leciał jednak cała obserwacja mogła trwać najwyżej kilkadziesiąt, kilkanaście sekund. Trochę trudno mi to powiedzieć w takich sytuacjach chyba niezbyt łatwo jest to określić. Nie wspomniałem tego na początku jednak chciałbym napomnieć, że jestem Państwa czytelnikiem stąd moje pierwsze kroki skierowałem w Wasza stronę, choć nie zaglądałem na Państwa stronę od ponad roku jednak w pamięci pozostał mi Wasz adres. Zapraszam do obejrzenia zdjęć i chciałbym nadmienić, że jeśli chcieliby Państwo wspomnieć o tym na swojej stronie to bardzo proszę o zachowanie naszej anonimowości.\nW razie jakichkolwiek pytań jesteśmy do Państwa dyspozycji, ponieważ zdaję sobie sprawę, że ten opis obserwacji jest co najmniej nieprofesjonalny. Będę wdzięczny za pomoc w wyjaśnieniu czym mógł być ten obserwowany przez nas obiekt.\nZ wyrazami szacunku, czekając z niecierpliwością na odpowiedź:\n...poniżej zdjęcia przysłane przez naszego czytelnika.\nkomentarze: brak oglądane: 103x\nUFO NAD AUSTRALIĄ - grudzień 2018\nTurysta przez przypadek udokumentował na fotografii niezidentyfikowany obiekt latający, podczas wizyty na australijskiej Wyspie Kangura.Fotografia powstała 5 grudnia 2018, a jej autorem jest Andrew Isaacson.\nkomentarze: 1 oglądane: 144x\nZAGADKOWY OBIEKT W LESIE W POBLIŻU KRĘGÓW KAMIENNYCH W ODRACH\nZdjęcie miało przedstawiać tzw. kręgi kamienne w Odrach i las. Kiedy jednak uważnie obejrzeć szczegóły fotografii, to wtedy można zauważyć coś zdumiewającego, co jest między drzewami. From: [...]Sent: Sunday, December 16, 2018 10:24 PMTo: nautilus...\nZAGADKOWY OBIEKT NAD DYMEM - znalezione w sieci przez czytelnika serwisu FN\nNasi czytelnicy przeglądają serwisy internetowe i czasami ich uwagę zwraca fotografia, na której dostrzegają coś osobliwego. Ptak? Nie bardzo. Mityczny i ulubiony "dron"? Także nie bardzo... Balon? Na pewno nie balon. Tego typu fotografia została naszym...\nkomentarze: brak oglądane: 484x\nŻYCIE W BURSZTYNOWYM... wehikule czasu!\nNaszym zdjęciem dnia jest jedna z fotografii, która została przysłana przez naszego stałego czytelnika na pokład okrętu Nautilus. To "życie", które przed milionami lat zostało zatrzymane przez kapiącą z drzew żywicę. From: [...]Sent: Sunday, December...\nkomentarze: brak oglądane: 637x\nkomentarze: 1 oglądane: 289x\nkomentarze: 2 oglądane: 431x\nkomentarze: 2 oglądane: 412x\nkomentarze: 1 oglądane: 501x\nkomentarze: brak oglądane: 354x\nkomentarze: 2 oglądane: 442x


Kard. Walter Kasper: Światu trzeba mówić o Bogu | eKAI.pl\nWydarzenia Kard. Walter Kasper: Światu trzeba mówić o Bogu\n14 kwietnia 2008 | 13:00 | ts (KAI/KNA)//mam Ⓒ Ⓟ\nPodczas wystąpienia watykański hierarcha zaznaczył, że jeśli „teologia chce skupić na sobie uwagę we współczesnej, pluralistycznej mieszaninie poglądów, musi trwać przy swej niezmiennej tożsamości, jaką jest mówienie o Bogu”. „W przeciwnym razie teologia i Kościół przekształcą się w instytucje etyczno-moralne” – powiedział przewodniczący Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan, który rocznicę urodzin obchodził 5 marca.\nKardynał jest doktorem honoris causa akademii w Vallendar, przy której działa „Instytut Teologii, Ekumenizmu i Duchowości im. Kardynała Waltera Kaspera”. W programie uroczystości znalazło się sympozjum na temat problemu Boga i liturgii. W przemówieniu podczas akademii z udziałem 300 zaproszonych gości kard. Kasper powiedział, że nadszedł już „najwyższy czas, aby w Europie Zachodniej mówić o Bogu”.\nPrzewodniczący Papieskiej Rady Popierania Jedności Chrześcijan zwrócił uwagę, że obok powrotu religii, daje się w Europie zauważyć także powrót ateizmu. Jeśli teologia chce skupić na sobie uwagę we współczesnej, pluralistycznej mieszaninie poglądów, musi trwać przy swej niezmiennej tożsamości, jaką jest mówienie o Bogu. W przeciwnym razie teologia i Kościół przekształcą się w instytucje etyczno-moralne, których nikt nie będzie chciał przez dłuższy czas słuchać. Natomiast jeśli teologia będzie mówiła „w nowy i świeży sposób o żywym i wyzwalającym Bogu miłości”, będzie „służyła życiu, godności człowieka i otworzy perspektywę nadziei”.\nW ramach uroczystości kard. Kasper otrzymał zredagowaną przez jego dwóch byłych uczniów Georga Augustina i Klausa Krämera księgę pamiątkową zatytułowaną „Myśleć o Bogu i o nim świadczyć” ze wstępem autorstwa Benedykta XVI. W przedmowie do tej publikacji, w której zebrano prace 32 autorów, papież wyraża uznanie dla działalności Waltera Kaspera jako profesora teologii, biskupa Rottenburga-Stuttgartu i przewodniczącego ważnej watykańskiej dykasterii. Benedykt XVI dziękuje swemu dawnemu koledze- profesorowi za wszystko, czego się od niego nauczył oraz za „wieloletnią współpracę, w której nie zawsze byliśmy tego samego zdania, ale zawsze wiedzieliśmy, że jesteśmy na wspólnej drodze w służbie Chrystusowi”.\nWśród referentów na sympozjum teologicznym z udziałem 150 osób, byli m.in. biskup Moguncji i do niedawna przewodniczący Konferencji Biskupów Niemieckich, kard. Karl Lehmann, biskup Bazylei Kurt Koch, biskup Ratyzbony, Gerhard Luswig Müller oraz profesorowie teologii, Thomas Söding i Magnus Striet. W słowie wstępnym autorzy księgi pamiątkowej podkreślili, że pragną,. aby stanowiła ona zaproszenie do tego, by w centrum głoszenia przez Kościół Ewangelii stawiać ciągle na nowo świadectwo o Trójjedynym Bogu. Georg Augustin kieruje „Instytutem Kardynała Kaspera”, a Klaus Krämer jest członkiem kapituły katedralnej w Rottenburgu.


O GLEICH Aluminium - GLEICH Aluminium\nGrupa GLEICH to przedsiębiorstwo rodzinne z Kaltenkirchen, nieopdal Hamburga. Grupa przedsiębiorstw założona w 1980 roku przez Güntera i Christel Gleich, jest obecnie zarządzana w drugim pokoleniu przez Rolanda Gleich.\nPodstawową działalność firmy stanowi od połowy lat 1990, rozwój, produkcja i dystrybucja płyt aluminiowych G.AL® na całym świecie. Marka G.AL® jest synonimem pozbawionych naprężeń, stabilnych wymiarowo i jednorodnych płyt aluminiowych do obróbki precyzyjnej i produkcji form. Specjalny proces produkcji (link do prezentacji procesu produkcyjnego) sprawia, że nasze płyty wyraźnie odróżniają się od konwencjonalnych płyt walcowanych. Nasi klienci mogą skorzystać z unikalnych właściwości materiału, co pozwala im na znacznie skrócenie czasu produkcji i kosztów detalu.\nPłyty aluminiowe G.AL® są wykorzystywane między innymi w inżynierii mechanicznej, w przemyśle wykorzystującym technologie laserowe i przemyśle optycznym, inżynierii medycznej, przy produkcji form oraz narzędzi. Oszczędności na wadze wyrobu są możliwe dzięki zastosowaniu aluminium GLEICH, co pozwala zaoszczędzić cenne zasoby. Obróbka jest jednocześnie łatwiejsza, niż ma to miejsce w przypadku stali oraz walcowanych produktów z aluminium co stanowi istotną zaletę w wymiarze czasowym i kosztowym dla klientów firmy GLEICH.\nGLEICH Aluminium należy obecnie do światowej czołówki producentów precyzyjnych płyt aluminiowych w skali globalnej. Około 20.000 ton aluminium G.AL® sprzedawanych jest na całym świecie każdego roku przez grupę GLEICH, natomiast przychody holdingu kształtują się na poziomie 70 mln €.\nGrupa zatrudnia około 180 pracowników i składa się z ośmiu podmiotów: spółka holdingowa wraz z zakładem głównym w Kaltenkirchen z centralą produkcji płyt, cztery centra serwisowe docinające formatki na żądany wymiar, dwa biura handlowe oraz oddział obróbki CNC.\nPozwala to zaoferować szerokie spektrum usług począwszy od płyt aluminiowych w standardowych rozmiarach poprzez elementy aluminiowe niestandardowych rozmiarów docinane na wymiar oraz części konturowe, aż po gotowe elementy, co sprawia, że dostarczamy naszym klientom odpowiedni produkt na różnych etapach łańcucha produkcji\nJako aktywny członek Stowarzyszenia Handlu Hurtowego Półwyrobami z Metalu eV ( WGM ) jesteśmy zaangażowani w rozwijanie zakresu zastosowań aluminiowych półproduktów w Niemczech. Dodatkowe informacje na temat WGM znajdziesz na.\nPrzejrzystość, a także ochrona zasad ekonomicznych, środowiskowych i etycznych to nasz najwyższy priorytet. Możesz uzyskać szczegółowe informacje na ten temat na następnych stronach.


Od zera do milionera, czyli recepta na sukces Briana Mayne’a – Law Business Quality\nStrona Główna / Bez kategorii / Od zera do milionera, czyli recepta na sukces Briana Mayne’a\nW wieku 29 lat Brian Mayne stracił wszystko: pracę, dom, rodzinę, ponadto miał milion funtów długu i nie posiadał żadnych kwalifikacji. Dziś jest międzynarodowym mówcą, nauczycielem. Pomaga ludziom zmienić ich życie, zmieniając myśli i uczucia na jego temat. Opracował program Mapowania Celów (Goal Mapping), aby w sposób podświadomy silnie wpływać na swoje życie.\nProgram, który opracowałeś, wydaje się być prosty – wystarczy tylko zaprogramować się na pozytywne myślenie…\n– Problem w tym, że jest to tak samo proste jak i trudne. Wielu ludzi myśli pozytywnie tylko przez chwilę, a potem znowu koncentrują się na tym, czego nie mogą zrobić. To jest tak, że kiedy człowiek myśli pozytywnie, podbudowuje siebie, a kiedy myśli negatywnie – pogrąża się. Dopiero wtedy, kiedy zaczyna myśleć pozytywnie regularnie, ma dobre podstawy ku temu, żeby odczuć wielką różnicę w swoim życiu. Program, który stworzyłem, pokazuje jak tego dokonać.\nNa czym właściwie polega program Mapowania Celów?\n– Program składa się z siedmiu prostych kroków, które mają na celu pobudzenie naszego umysłu. Wszystko zaczyna się od wyobrażenia tego, co chcemy osiągnąć, musimy być tego świadomi. Kolejnym krokiem jest weryfikacja naszych wyobrażeń. Musimy ustalić te, które są dla nas najważniejsze i skoncentrować się tylko na nich. Następnie umieszczamy je na mapie – jeśli nie posiadamy mapy, nie znajdziemy właściwej drogi. Czwarty krok polega na jasnym określeniu powodów, dla których chcemy osiągnąć nasz cel. Szczerość i przekonanie co do słuszności tych powodów potęguje naszą motywację, a to pomaga w trudniejszych momentach. Potem ustalamy datę osiągnięcia naszego celu – jeśli tego nie zrobimy, nasz cel pozostanie tylko marzeniem. Wielu ludzi mówi, że zrobi coś „kiedyś”, a to „kiedyś” nigdy nie nadchodzi. Dlatego tak ważne jest, aby wyznaczyć sobie ten czas. Później zastanawiamy się, jak możemy osiągnąć nasz cel. Określamy działania, których będziemy musieli się podjąć. Ostatni krok polega na znalezieniu osób lub organizacji, które mogą nam w tym pomóc. Stworzenie mapy pokaże to, co chcemy osiągnąć i zbuduje naszą wiarę w to, że jesteśmy w stanie tego dokonać poprzez zaprogramowanie podświadomości na dążenie do celu.\nFajnie, że nie mówisz ludziom: wynalazłem złoty środek na życie i od tej pory wszystko będzie idealne. Wręcz przeciwnie – podkreślasz, że trudne chwile prędzej czy później nadejdą i musimy być na to przygotowani.\n– Problemy i przeszkody pojawią się w naszym życiu. Mój system uczy, jak myśleć pozytywnie nawet o tych negatywnych rzeczach. Nie oznacza to, że coś przestanie być trudne, ale stanie się łatwiejsze do pokonania. Życie jest jak „rollecoaster” – pełne wzlotów i upadków. Jeśli nauczymy się tej prostej sztuki pozytywnego myślenia nawet w ciężkich chwilach, nasze życie stanie się stabilniejsze i my też się tak poczujemy. Spowoduje to redukcję liczby tych trudnych dni.\nBardzo spodobało mi się zdanie „bądź świadomy dziury, ale nie wpatruj się w nią”.\n– Usłyszałem to od instruktora motorowego, który uczestniczył w moim seminarium. Dużą przeszkodą ludzi jeżdżących na motorach są właśnie dziury. Instruktorzy uczą ich, żeby być świadomym tych dziur, ale nie wpatrywać się w nie. I pomyślałem sobie, że to dobra życiowa zasada, bo życie jest jak podróż, w której będzie dużo dziur – trudnych dni, przeszkód, a jeśli chcesz ich uniknąć, musisz być ich świadomy. Tylko wtedy pozostajesz skupiony na tym, dokąd zmierzasz, wtedy twoja podświadomość odczytuje to jako sygnał, aby podążać dalej. Wierzę, że to główny klucz do sukcesu. I właśnie w tym pomaga ludziom program, który stworzyłem.\nMożna powiedzieć, że swego czasu zbyt długo wpatrywałeś się w taką dziurę. Mając niespełna 30 lat, straciłeś kolejno firmę, majątek i rodzinę. Jak do tego doszło?\n– Jako nastolatek otworzyłem własną dyskotekę. I tak naprawdę osiągnąłem sukces, zarobiłem dużo pieniędzy, ale po jakimś czasie straciłem wszystko. Kiedy miałem 29 lat, firma zbankrutowała, musiałem zamknąć dyskotekę. Miałem mnóstwo długów, straciłem dom, żona odeszła do innego mężczyzny i po prostu nie wiedziałem, co mam zrobić. Byłem bardzo zagubiony. Nie miałem żadnych kwalifikacji. Nie potrafiłem nawet czytać i pisać.\nA jednak odbiłeś się od dna. W jaki sposób tego dokonałeś?\n– Zacząłem pracować jako sprzedawca. Nie lubiłem tej pracy, a ludzie nie chcieli kupować produktów, które im oferowałem. Wtedy moi pracodawcy wysłali mnie na trening rozwoju osobistego. Tam nauczono mnie, że to właśnie sposób myślenia wpływa na to, jak się czujemy. A to, jak się czujemy, ma wpływ na nasze nastawienie i zachowanie. Postanowiłem wypróbować tę metodę. Zacząłem od nauki czytania i pisania. Poskutkowało. Po niespełna 6 miesiącach umiałem czytać.\nI to było powodem, dla którego postanowiłeś podzielić się swoją receptą na sukces z innymi ludźmi?\n– Wiele osób pytało mnie o moje osiągnięcia, chciało wiedzieć, jak tego dokonuję. Zacząłem prowadzić krótkie prezentacje, potem coraz dłuższe, aż w końcu prowadziłem je codziennie. Stałem się ich nauczycielem. Wtedy zacząłem zastanawiać się, jaki jest najlepszy sposób na wyznaczenie sobie celu. Radziłem się wielu ekspertów, większość z nich miała podobne pomysły, ale ja czułem, że czegoś im brakuje. Po kilku miesiącach stwierdziłem, że jeśli chcesz zrealizować jakiś cel, musisz pobudzić do pracy wszystkie partie swojego mózgu za pomocą zarówno słów, jak i obrazów. Dzięki tej metodzie osiągnąłem moje cele, a dzieląc się nią z innymi ludźmi, sprawiłem, że oni osiągnęli swoje.\nPonad 3 miliony osób na świecie korzysta z Twojego programu. Prowadzisz szkolenia dla firm, takich jak chociażby Microsoft, a także dla osób indywidualnych. Kim są Twoi uczniowie?\n– Czasami są to ludzie, którzy mają depresję, są zagubieni. Czasami pracuję z ludźmi, którzy w ogóle nie mogą znaleźć pracy – nawet takiej, która dałaby im najmniejsze zarobki. Niekiedy są to biznesmeni, sportowcy, milionerzy, którzy osiągnęli już sukces, ale chcą zajść jeszcze wyżej. Na podstawie tego doświadczenia mogę powiedzieć, że mój program naprawdę działa w różnych przypadkach.\nCzy są wśród nich tacy, którym się nie powiodło?\n– Mało jest osób, którym się nie powiodło, może jedna na sto. Kiedy dzwonię do nich, żeby porozmawiać, dlaczego tak się stało, mówią, że nie stosowali mojej metody. Program działa, tylko trzeba z niego korzystać. Trzeba też wierzyć w to, że osiągnięcie wytyczonych celów naprawdę jest możliwe.\nA Ty nadal stosujesz swój program? Jest jeszcze coś co chciałbyś osiągnąć?\n– Stosuję, ale często wpadam w pułapkę, myśląc o tym, czego nie osiągnąłem, zamiast skupić się na tym, jak wspaniałe jest to, że już coś udało mi się osiągnąć. Moim celem jest dotarcie do 7 milionów ludzi. Dotychczas udało mi się dotrzeć tylko do 3,5 miliona – jestem dopiero w połowie drogi. Jeśli zmienię myślenie i powiem sobie, że dotarłem aż do 3,5 miliona osób, to czuję się szczęśliwy. Musimy codziennie przypominać sobie o tym, co już udało nam się zrobić. Dlatego ja wciąż używam tego programu, wciąż tworzę swoje mapy celów. I patrzę na nie prawie każdego dnia.\nRozmawiała Oliwia Kalinkowska\n← Poprzedni artykuł Condohotele – sposób na inwestowanie w nieruchomości\nNastępny artykuł → Mohammad Zahoor. Miliarder ze stali


kaloryfer - Oczami Serca\nNiebiańska wiadomość na 23.XI.2018\n23.11.2018 24.03.2019 Basia\nJezus wszedł do świątyni i zaczął wyrzucać sprzedających w niej. Mówił do nich: «Napisane jest: „Mój dom będzie domem modlitwy”, a wy uczyniliście go jaskinią zbójców». Łk 19, 45-46\nCzłowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa… św. Jan Paweł II\nKontynuując temat świątyni – jak dbam o sacrum świątyni swojego ciała?\nPewnie, że można skupić się na trosce o piękno zewnętrzne, które przemija bezpowrotnie, ale które dzisiaj jest moją wizytówką (jak cię widzą tak cię piszą). Oczywiście, że trzeba się troszczyć o swoje ciało, o aktywność fizyczną, o estetykę i zdrowie. Najważniejszy jednak nie jest piękny makijaż, extra modne paznokcie, stylowy kolor włosów i profesjonalnie dobrana garderoba (przepraszam panów, bo jednak jako kobieta skupiam się na babskim patrzeniu na świat) ani muskulatura, kaloryfer, czy jak to tam nazywają 😂 (a jednak coś dla panów 🤣) ale to co masz w sercu, co głęboko w Tobie jest odzwierciedleniem Twojego prawdziwego, nie umalowanego i nie napompowanego “ja”.\nBóg kocha Cię takiego, jakiego Cię stworzył. Nie musisz przed Nim udawać, zgrywać się, kreować ani kopiować. On zna Ciebie “od podszewki”, zna każdą myśl, każde pragnienie, widzi każde działanie i staranie.\nZatroszcz się na serio o świątynię swojego ciała. Nie o to, co ulotne i przemijające, ale o to, z czego ani czas, ani żadna siła nie jest w stanie Cię ograbić.\nPokochaj siebie! Nie miłością narcystyczną, ale Bożą głębią, która niczego nie wypacza, lecz zawsze szuka jedności i pokoju.\nSpotkaj się z MIŁOŚCIĄ 😍💞😇\nNiebiańska wiadomość\taktywność fizyczna, estetyka, garderoba, jak cię widzą tak cię piszą, kaloryfer, miłość narcystyczna, muskulatura, napompowane ja, sacrum\tLeave a comment


Rozgrywki archidiecezjalne i Mistrzostwa Polski LSO o Puchar „KnC” – DMAK\nRozgrywki archidiecezjalne i Mistrzostwa Polski LSO o Puchar „KnC” 25 września 2018\nSpotkanie Diakonii Liturgicznej 24 września 2018\nSpotkanie Dekanalnych Duszpasterzy Ministrantów 23 września 2018\nWeryfikacja kandydatów na animatorów kursu jesień 2017 – 2018 18 września 2018\nRozgrywki archidiecezjalne i Mistrzostwa Polski LSO o Puchar „KnC”\nPiotr Prasoł | 25 września 2018 |\nOd wielu lat odbywają się Mistrzostwa Polski ministrantów, które są organizowane w różnych miastach naszego kraju. Poziom z roku na rok jest coraz wyższy. Najlepsze drużyny z diecezji zaciekle walczą o trofea. W tym roku w Rzeszowie w trzech kategoriach wiekowych walczyło blisko 1200 ministrantów i lektorów z 31 diecezji.\nPodczas dwóch dni rozgrywek drużyny rywalizowały na początku w kilku grupach. Najlepsze zespoły awansowały do „finału A”, a kolejne do „finału B” i najsłabsze do „finału C”. Pierwszego dnia rozgrywki pokazały, kto ma wyjątkowo mocne drużyny. Mecze drugiego dnia były bardzo wyrównane.\nGratulujemy drużynom piłkarskim z naszej archidiecezji, które uczestniczyły w XIII Mistrzostwach Polski Liturgicznej Służby Ołtarza w Piłce Nożnej Halowej o Puchar „KnC”. Na Podkarpaciu reprezentowali nas zwycięscy rozgrywek diecezjalnych: ministranci z parafii NSPJ w Niedobczycach, ministranci z parafii Trójcy Przenajświętszej w Chełmie Śląskim, ministranci z parafii św. Wojciecha w Mikołowie, ministranci z parafii Bożego Narodzenia w Rudzie Śląskiej Halembie. Szczególne uznanie i wyróżnienie należy się ministrantom z Bazyliki św. Wojciecha, którzy zdobyli srebro w kategorii „lektor starszy”.\nMam nadzieję, że wszyscy ministranci Archidiecezji Katowickiej są gotowi do nowego sezonu i przystąpienia do sportowej walki o tytuł najlepszej drużyny ministranckiej w piłce nożnej w Archidiecezji i w Polsce. Po wakacjach przed nami nowe zmagania sportowe. Ci z Was, którzy wiosną tego roku uczestniczyli w finałowym turnieju Mistrzostw w naszej archidiecezji zauważyli, że na boisku zawsze coś się dzieje. Piłka nie zatrzymuje się dłużej w jednym miejscu.\nOto kilka ważnych informacji, o których powinniście pamiętać biorąc udział w rozgrywkach:\n– turniej ministrantów w piłce nożnej składa się z trzech etapów rozgrywek. Odbywają się one najpierw w dekanatach, a potem na szczeblu archidiecezjalnym i ogólnopolskim. Etap dekanalny (organizatorem zazwyczaj jest Dekanalny Duszpasterz Ministrantów wraz z animatorami z dekanatu) należy rozegrać do końca 2018 roku. Etap diecezjalny, w którym biorą udział ministranci reprezentujący parafie, które wywalczyły awans w rozgrywkach dekanalnych, odbywa się w pierwszym kwartale 2019 roku. Etap ogólnopolski odbywa się w dniach 1-2 maja 2019 roku.\n– na każdym etapie turnieju ministrant musi posiadać przy sobie aktualny dokument potwierdzający tożsamość ze zdjęciem i jest zobowiązany do okazania Organizatorowi aktualnej legitymacji szkolnej.\n– Opiekunowie drużyn zobowiązani są do przedstawienia w formie pisemnej zaświadczenia podpisanego przez księdza opiekuna oraz księdza proboszcza, że wszyscy zawodnicy są czynnymi w parafii ministrantami. Drużyna, która zgłosi zawodników nie będących w czynnej służbie liturgicznej swojej parafii, zostaje automatycznie wycofana z rozgrywek. Podczas całego dnia trwania rozgrywek konieczna jest obecność osoby dorosłej odpowiedzialnej za grupę. Przy zgłaszaniu drużyny w biurze Turnieju osoba ta jest zobowiązana do podpisania oświadczenia o pełnej odpowiedzialności za swoich podopiecznych. Opiekun jest zobowiązany, aby posiadać zgody od Rodziców ministrantów na udział w turnieju\n– każdy zawodnik uczestniczący w poszczególnych etapach rozgrywek jest zobowiązany do zaznajomienia się z regulaminem oraz musi bezwzględnie się do niego zastosować. Nieznajomość regulaminu nie zwalnia z obowiązku jego przestrzegania. Drużyny są zobowiązane do ubezpieczenia się we własnym zakresie. Uczestnicy biorą udział w Turnieju na własną odpowiedzialność. Parafia ponosi odpowiedzialność finansową za działalność swoich przedstawicieli, trenerów, ministrantów i lektorów lub osób towarzyszących. Organizator nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy zagubione i pozostawione w szatni w miejscu rozgrywek.\n– turniej odbywa się w trzech kategoriach wiekowych. Przyjmując nazewnictwo i zasady wiekowe z Mistrzostw Polski mamy następujące kategorie: Ministrant (roczniki 2007 – 2011), Lektor Młodszy (2003 – 2006), Lektor Starszy (1998 – 2002).\n– zgłoszenia do etapu diecezjalnego w poszczególnych kategoriach są przyjmowane w nieprzekraczalnym terminie do 31 grudnia 2018 roku na adres e-mailowy ministranci@spoko.pl Zgłoszeń dokonują Księża Opiekunowie lub Kapitanowie zwycięskich drużyn. Każde zgłoszenie zostanie potwierdzone. W przypadku braku potwierdzenia prosimy o powtórzenie zgłoszenia. Aby dokonać ważnego zgłoszenia należy podać: miejscowość i wezwanie parafii z której pochodzi zwycięska drużyna, kategorię wiekową, imię i nazwisko księdza opiekuna i telefon kontaktowy oraz imię i nazwisko kapitana drużyny oraz e-mail i telefon. Aby zgłoszenie do etapu diecezjalnego zostało przyjęte Dekanalny Duszpasterz Ministrantów lub po uzgodnienie opiekun zwycięskiej drużyny powinien do końca 2018 roku dokonać wpłaty wpisowego na organizacje rozgrywek w archidiecezji.\n– w rozgrywkach biorą udział tylko i wyłącznie ministranci czynni w służbie liturgicznej przy ołtarzu.\nZapraszamy wszystkich ministrantów i lektorów do udziału w kolejnej edycji rozgrywek. Zapewne nie zabraknie jak zawsze emocji i sportowego ducha walki!


Lotto- komedia teatralna z Radosławem Pazurą i Joanną Kurowską - ADRIA ART\nLotto - uważaj o czym marzysz!\nUśmiech losu może łatwo zamienić się w złośliwy grymas. „Lotto” to komedia teatralna, która każe zmienić wszelkie poglądy o szczęściu i przyjaciołach.\nDo Heleny i Mikołaja los wreszcie się uśmiechnął. Sukces chcą świętować w towarzystwie przyjaciół, ale fortuna kołem się toczy, a to, co braliśmy za uśmiech losu, prędko może nam dostarczyć wielu kłopotów.\nBohaterowie spektaklu będą musieli na nowo zdefiniować pojęcia szczęścia i przyjaźni. Ale znacznie trudniejsze będzie zmierzenie się z tym, jak oni wszyscy widzą siebie samych.\nKomedia Sigariewa bawi, ale też odsłania śmieszność każdego, kto ma się za wybrańca losu. Jest błyskotliwą opowieścią o każdym, kto wierzy, że raz zdobyte szczęście – zawsze już będzie po jego stronie. Czyli… o każdym z nas.


oryginalny olejek arganowy z maroka\n> Olejki Arganowe ARGANMIDAS>Olejek Arganowy 100% Moroccan 5ml\nPrzeznaczony szczególnie do suchych, zniszczonych włosów oraz pielęgnacji włosów normalnych a także skóry. Fenomen olejku Arganmidas polega na tym że natychmiast po użyciu przywraca włosom blask.\nOlejek Arganowy Arganmidas:\ndaje efekt natychmiastowy: gładkich,jedwabistych,elastycznych,odżywionych włosów.\nOLEJEK ARGANOWY ARGANMIDAS - to światowy Hit.\nOlejek Arganowy w Usa i Europie bije rekordy popularności, używają go: gwiazdy kina i tv. Daje fenomenalny efekt twoim włosom. Arganmidas Moroocan Oil to olejek arganowy z Maroka (FAKTY: prawdziwy olejek arganowy produkuje się w Maroku, gdyż tylko w tym kraju rosną drzewa dające nasiona do jego produkcji)\ntak wygląda drzewo arganowe\nMagiczna moc olejku.\nOdkryj niesamowite wręcz magiczne efekty Olejku Arganowego Arganmidas na twoich włosach.\nOlejek Arganowy stosowany jest bardzo efektywnie przez Mężczyzn - wspaniale poprawia wygląd i jakość włosów. Olejek sam wchłania się we włosy i tworzy naturalną barierę ochronną dla szkodliwego wpływu czynników zewnętrznych. Najważniejsze jest również to że działa od pierwszej aplikacji.\nNałóż odrobinę najlepiej na wilgotne ewentualnie suche włosy, pozostaw do wyschnięcia a poczujesz jak twoje włosy natychmiast staną się jedwabiste i gładkie. Olejku nie należy zmywać, naturalnie wchłonie się we włosy i będzie je chronił.\nOlejek Arganowy - ma ogromne poparcie w środowisku czołowych gwiazd filmu, telewizji oraz sławnych stylistów, którzy szukają najlepszych produktów dla swoich klientów.\nJeżeli poszukujesz „Oazy” dla swoich suchych, zniszczonych włosów Olejek Arganowy Arganmidas jest twoim przeznaczeniem zaufaj jego sprawdzonej skuteczności !\nSposób wytwarzania olejku.\nKliknij w poniższy obrazek, by zobaczyć film w jaki sposób produkuje się Olejek Arganowy w Maroku.\nOpakowanie Olejku Moroccan Argan Oil Arganmidas 5ml wystarcza na bardzo długi okres użytkowania w zależności od ilości włosów (około 1 m-ca)


Zobacz wątek - Nie tylko doniczkowe cz.3\nTytuł: Re: Nie tylko doniczkowe cz.3\nNapisane: 10 lut 2017, o 22:08\nNo faktycznie nie są. Ja nie siedzę w haworsjach, choć mam kilka. Może ktoś bardziej kompetentny wyjaśni.\nNapisane: 11 lut 2017, o 09:23\nTeż mam problem w rozpoznaniu dokładnej odmiany\nŚlicznotki masz domowe, widać że dopieszczane.\nCo do palmiarni, dziękuje nacieszyłam oczy\nNapisane: 11 lut 2017, o 13:42\nNie wiem jakim sposobem umknął mi gdzieś tak ciekawy wątek jak Twój.\nNadrobiłem zaległości i przejrzałem ostatnią część - poprzednie odwiedzę w pierwszej wolnej chwili.\nPosiadasz doskonałe rośliny ogrodowe które ogląda się z prawdziwą przyjemnością - dziś kiedy na zewnątrz temperatury są mocno minusowe i leży (u nas) mnóstwo śniegu to tym przyjemność jest większa.\nPodziwiam też doniczkowe - jest pośród nich dużo tych które mi się bardziej niż zwyczajnie podobają. Mam wrażenie, że mamy podobne roślinne gusta.\nMoże przy tej okazji wtrącę kilka słów do ostatnich zdjęć haworcji jako że tych roślinek kilka(set) przez lata hodowałem i dalej hoduję.\nOtóż rację ma Iwona która określiła ją jako podobną do Haworcja attenuata. Faktycznie - jest podobna ale absolutnie nie identyczna. Myślę, że wynika to z faktu częstego krzyżowania tych roślin w kolekcjach.\nPrzez przeszło lata mojej przygody z haworcjami niesłychanie rzadko udało mi się spotkać czystą odmianę Haworthia attenuata. One wszystkie się mocno przemieszały bo są do siebie podobne... Ta prawdopodobnie jest również krzyżówką kilku gatunków bo ma cechy przynajmniej dwu z nich.\nNa koniec wspomnę o wirtualnej wycieczce do Palmiarni... Cudowne rośliny, świetnie pokazane - to coś na obecny czas! Dziękuję za fotorelację bo nie miałem okazji tam gościć.\nNapisane: 13 lut 2017, o 14:28\nIwonka dziękuję, zapytałam Henryka i może to być mieszaniec, dlatego tak trudno określić odmianę.\nKasiula dzięki to zostanie u nas tylko pod nazwą haworcja.\nHenryku witaj, bardzo Ci dziękuję za wyjaśnienie i miłe słowa, choć jak się ociągam z regularnym prowadzeniem wątku.\nTe rośliny co widać to na przestrzeni lat się trochę pozmieniały, jedne znalazły nowych właścicieli a inne nie pogodziły się z tym,\nże straciły dobre miejscówki na parapetach na rzecz innych roślin i się zbuntowały...\nMoja roślinna miłość- pacioreczniki wymaga wiosną sporo miejsca do pędzenia więc inne rośliny mają w tym czasie niestety kłopot.\nTwoją kolekcje obejrzę w wolnej chwili, na razie widziałam piękne haworcje.(haworsje- nie wiem która nazwa prawidłowa a może obie).\nJeszcze coś dla Was.\nNapisane: 13 lut 2017, o 17:12\nNo proszę - jest u Ciebie jak się okazuje więcej sukulentów a i kaktus jakiś się zaplątał...\nŁadny aleos, echinopsis zaś wydaje się być tej wielkości że kwiat będzie już niedługo... Doskonałe to i przyszłościowe widoki!\nPs. Prawidłowa nazwa rodzajowa to Haworthia. Spolszczona to haworcja lub haworsja. Jak nie nazwiesz będzie dobrze, podpisywać jedynie etykiety trzeba po łacinie czyli Haworthia.\nJak zwał tak zwał, byle roślina była ładna i dobrze rosła - czego oczywiście z serca życzę.\nNapisane: 17 lut 2017, o 17:16\nDawno, dawno temu miałam ich więcej, ale nie miałam wtedy aparatu i nie było tel. kom. aby zrobić fotki.\nEchinopsis "Holly Gate" mam z sentymentu, przypomina mi lata młodości, jest jakby pamiątką... i jest niesamowicie odporny\nzarówno na brak opieki jak i jej nadmiar. Ten na zdjęciu powyżej jest już nie wiem którym z kolei potomstwem.\nRośliny mateczne jak mnie pokłują to wydaję a zostawiam malucha.\nTutaj jest kwitnący jego poprzednik z przed 6 lat( już wydany) i wydany ferokaktus.\nAloes tygrysi bardzo mi się podoba, kiedyś miałam bardzo dużego, ale z nadmiaru opieki został mi po nim tylko młody.\nJak przezimują zobaczymy, oby się już ta zima skończyła.\nDla Ciebie znalazłam jeszcze jeden sukulent\nTo ukorzenione szczepki aptenii variegata.\nJuż niedługo zakwitnie kliwia.\nKochani wysłałam m. po walentynkową hoję kerri, ale nie było, dostałam storczyka miniaturkę.\nZaraz się pewnie narażę wszystkim wielbicielom storczyków, ja nigdy ich nie miałam i nie szukałam.\nNo może poza jednym kolorem miltonii, która mi się ogromnie podobała i podoba a którą nigdy nie spotkałam w realu, aby móc wrzucić do koszyka.\nDlatego teraz mam prośbę. Pomóżcie mi utrzymać przy życiu tego storczyka, nie chcę go zmarnować, bo bardzo spodobał mi się ten maluch.\nOglądając Wasze, (bardzo lubię je u Was oglądać) widziałam jakieś luźne piękne zdrowe korzenie a u mnie jest jakaś mokra kluska.\nCzy to powinno tak wyglądać po zakupie czy powinnam te korzenie uwolnić od tej zbitej mokrej brei?\nNapisane: 17 lut 2017, o 17:57\nŚliczny storczyk Ta breja to chyba jest sphagnum, często się w tym sadzi miniaturki i niektórzy w tym hodują, aczkolwiek ja bardzo nie lubię tego rodzaju podłoża. Ja na Twoim miejscu rozbabrałabym tego storczyka i posadziła do jakiegoś podstawowego podłoża do storczyków - obecnie większość storczyków (i duże, i miniaturki) trzymam w samej korze dla storczyków, ale używałam też podłoża do storczyków z Substrala i te dwie opcje Ci mogę polecić. Myślę, że korzeni nie ma aż tyle, żeby było na razie potrzeba większej doniczki, gdyby trzeba było, to nada się plastikowy, jednorazowy przezroczysty kubeczek (trzeba zrobić otwory ), albo można wyciąć coś z małej plastikowej butelki. Czy przesadzisz czy nie, nie podlewaj przez tydzień albo i dłużej, poczekaj, aż korzenie zbledną.\nNapisane: 17 lut 2017, o 19:14\nDziękuję za kaktusa i sukulenty, tym razem zaś należy pochwalić storczyka które to również są bliskie mojemu sercu bo hodowałem je przez lata.\nTwój nowy maluch ładny, zdrowy, ślicznie kwitnący i kolorowy. Brawo!\nCo do porad są tutaj ludzie dobrze się na storczykach znający - na pewno lepiej ode mnie - którzy Ci na pewno udzielą dobrych rad.\nPatrz - wyżej.\nNapisane: 17 lut 2017, o 21:28\nMoni dobrze wiedzieć, że takie mokre podłoże ma prawo być, choć ja się nie dopatrzyłam tam tego mchu co napisałaś.(może podgnił)\nMyślałam rozgrzebać, umyć i przenieść do hydroponiki, ale boję się, że może zrzucić kwiatuszki, dlatego jeszcze poczekam. Wielkie dzięki.\nKochana nie wsadzaj teraz go w żadną osłonkę bo ma podłoże za mokre nawet 3 tygodnie minie zanim wyschnie do następnego podlewania,,\nKorzenie muszą zmienić kolor na szary- srebrny wtedy zamocz go w wodzie nie zamaczając środka lisci tak na chwile\nNapisane: 2 mar 2017, o 00:28\nUps, to mam problem.\nKasiu wielkie dzięki, ale wczoraj właśnie podlałam i to mocząc w wodzie przez pół godziny, zanim odsączyłam.\nGdzieś wyczytałam, że powinno się wstawić do wody na 15-30 min. aby się napiły.\nKorzenie nadal były zielone, ale odpadły 4 kwiatuszki to pomyślałam, że trzeba podlać, bo nie był podlewany już ponad dwa tygodnie.\nTeraz po Twoim wpisie wyjęłam z osłonki i się przyjrzałam, to niestety wygląda gorzej i ma zapach pleśni.\nJeszcze raz dzięki za wpis, to jutro go wydłubie z tej brei i przestawię na hydroponikę, może go tym uratuję.\nWyczytałam, że storczyki nadają się do tej metody, może się uda jeśli nie jest za późno.\nNapisane: 9 mar 2017, o 10:31\nNo to czekam na wpis jak mu idzie i życzę powodzenia\nNapisane: 8 kwi 2017, o 19:22\nDuże Masz te sukulenty, pewnie mają kilka lat?\nCudowny, mini storczyk Ja lubię uprawę storczyków w korze... spagnum stosuję do reanimacji.\nNapisane: 25 kwi 2017, o 20:33\nKochani jak macie sprawdzone sposoby na ziemiórki w domu, to proszę dajcie mi znać na pw.lub w doniczkowym. Dziękuję.\nO żółtych lepach i płynie wabiącym wiem, ale chciałabym coś skuteczniejszego a jednocześnie bezpiecznego do stosowania.\nNa ziemiórki najlepsze są rosiczki ii tłustosze,ja mam je na każdym parapecie.\nDoskonale wyłapują fruwające muszki,aż do końca niszczą całą populację i jeszcze przy tym się najedzą\nA do tego nie trzeba stosować chemii,która i tak do końca sobie nie radzi z muszkami.\n[ Posty: 840 ] Idź do strony nr... 1 ... 55, 56, 57, 58, 59, 60


Schab sznurowany i leżakowany w solance podany z kaszą z cydrem - CANAL+ KUCHNIA\nJakubiak rozgryza Polskę (odc. 5)\n2 łyżki masła + 2 łyżki na koniec\ngroszek cukrowy kiełki\nMięso oczyścić i związać jak na pieczeń. Pod sznurki włożyć kilka liści laurowych. Przygotować solankę z wody, soli, liści laurowych i ziela angielskiego. Do solanki włożyć oczyszczone mięso. Schab powinien być cały zanurzony w płynie (jeśli trzeba, przycisnąć go np. talerzem). Odstawić do lodówki na ok 24h.\nMięso dokładnie wytrzeć. Jabłka przekroić na ćwiartki, gruszki pokroić nieco drobniej.\nMięso obsmażyć na smalcu. Zdjąć. Na pozostały na patelni smalec wrzucić cebulę. Dodać gruszki, jabłka i pokrojone suszone śliwki. Posolić i dodać świeżego estragonu. Podsmażyć chwilę i dodać cydr. Mieszaniną zalać schab i dusić przez ok 1,5h.\nPrzygotować kaszę. Seler pokroić drobno, cebule pokroić w kostkę, podobnie suszone morele i wymieszać z rodzynkami. Na patelni rozgrzać masło i podsmażyć chwilę warzywa z owocami. Dodać kaszę, cynamon, szklankę cydru i szklankę bulionu warzywnego. Gotować, aż kasza wchłonie cały płyn. Posypać kiełkami groszku. Podawać schab z kaszą.