Timex T5E931 Zegarek męski Timex Ironman Triathlon 30 Lap T5E931 to zegarek o sportowym charakterze. Wyposażony jest w 100 godzinny stoper, 24 godzinny timer, 3 strefy czasowe, podświetlenie INDIGLO, które pozwala podświetlić równomiernie tarczę za pomocą ruchu nadgarstka. Posiada mineralne szkło oraz wodoszczelność 100m.\nKlasyczny, elegancki czasomierz, przeznaczony dla mężczyzn w każdym wieku. Koperta wykonana ze stali. Prosta tarcza zegarka w kolorze czarnym , wyposażona w czytelne stalowe indeksy oraz trzy wskazówki w tej samej tonacji, na godzinie 3-ciej umieszczono datownik. Zegarek posiada wodoszczelność 10 BAR.Całości dopełnia czarny klasyczny, lakierowany pasek wykorany ze skóry naturalnej.\nElektroniczny zegarek nawiązujący do szalonych lat 80!\nUnikalny i niepowtarzalny styl zegarka sprawia, że jest to idealna propozycja na każdą okazję. S W środku koperty pracuje precyzyjny mechanizm kwarcowy wyposażony w datownik. Całość zabezpieczona jest mineralnym, odpornym na zarysowania szkłem i wodoszczelnością 30 M.\nTimex T20491 to zegarek charakteryzujący się prostym designem oraz funkcjonalnością. Klasyczny, idealnie pasujący do każdego nadgarstka.\nZegarek w stylu retro na stalowej bransolecie. Wyposażono go w takie funkcje jak rozbudowany kalendarz, alarm, stoper, podświetlenie tarczy. Bardzo dokładny mechanizm kwarcowy chroni szkło mineralne i wodoszczelność 30m.\nKlasyczny wskazówkowy zegarek zamknięty w odpornej metalowej kopercie.\nTimex Easy Reader TW2R40000\nKlasyczny zegarek męski na skórzanym pasku. Posiada mechanizm kwarcowy zasilany baterią, podświetlenie Indiglo, które pozwala na odczytanie godziny w każdych warunkach, mineralne szkło oraz wodoszczelność 30m.\nProsty i klasyczny damski zegarek na skórznym pasku który został zgrabnie połączony z kopertą w różowym złoceniu. W środku pracuje mechanizm kwarcowy a wodoszczelność jaką posiada to 5 ATM.\nProsty i klasyczny damski zegarek na skórznym pasku który został zgrabnie połączony z kopertą w żółtym złoceniu. W środku pracuje mechanizm kwarcowy a wodoszczelność jaką posiada to 5 ATM.\nProsty i klasyczny damski zegarek na czarnym skórznym pasku który został zgrabnie połączony ze stslową kopertą. W środku pracuje mechanizm kwarcowy a wodoszczelność jaką posiada to 5 ATM.\nTimex Expedition Scout TW4B06800 Zegarek o sportowym charakterze, idealny na wyprawy turystyczne . Posiada mineralne szkło oraz wodoszczelność 50m.\nOferta dla atlety na każdym poziomie zaawansowania. Zegarki sportowe z tej kolekcji oferują szereg przydatnych funkcji jak chronograf, timery, podświetlenie tarczy i odpowiednią wodoszczelność-200m w przyjemnym dla oka stylu.\nZegarek skierowany do osób lubiących minimalizm i zegarki w stylu retro. Wyróżnia się elegancką bransoletą i kopertą ze stali szlachetnej w czarnym PVD i tarczą w kolorze zielonego moro. Został wyposażony w stoper, datownik, podświetlenie tarczy Indiglo, wodoszczelność 30m oraz alarm. Jest objęty trzyletnią gwarancją.\nLORUS RG232LX9 to elegencki zegarek damski w kolorze żółtego złota. Zarówno koperta jak i bransoleta wykonana jest ze stali szlachetnej. Wewnątrz znajduję się dokładny mechanizm kwarcowy. Tarcza jest w kolorze białym. Zegarek jest wyposażony w szkło mineralne oraz wodoodporność 3 ATM.\nLORUS RS971CX9 Elegancki, męski zegarek idealny na każdą okazję. Koperta i bransoleta wykonane zostały z najwyższej jakości stali szlachetnej. W środku pracuje niezwykle precyzyjny mechanizm kwarcowy. Całość zabezpieczona jest szkłem mineralnym oraz wodoszczelnością 100 M.\nElegancki zegarek na stalowej bransolecie. Idealny na każdą okazję. Stalowa, okrągła koperta jest ozdobiona pierścieniem w srebrnym kolorze. W środku znajduje się precyzyjny mechanizm kwarcowy. Całość osłonięta jest szkłem mineralnym i zabezpieczona wodoszczelnością 3 ATM.\nKlasyczny design, którego oczekujesz od zegarka Timex. Stalowa bransoleta oraz koperta przyozdobiona jest tarcza o perłowym efekcie.\nzegarki lublin, markowe zegarki, sklep z zegarkami Lublin, zegarki sklep, najlepsze ceny zegarków, tanie zegarki, salon z zegarkami, prestiżowe zegarki, najlepszy sklep z zegarkami, grawerowanie zegarków, największy wybor zegarków, najwięcej zegarków, skracanie bransolet zegarków, paski do zegarków


Cenniejsze niż złoto … | Kuchnia Szczęścia\nCenniejsze niż złoto …\nOpublikowany 7 stycznia 2010 przez tilianara\nZima upomniała się o swoje królestwo. Biały puch spowija drzewa i ziemię, śpiące pączki bzu czekają na wiosnę, śniąc swoje pachnące sny, czarno-białe sroki zostawiają ślady pazurków na balkonie oprószonym bielą. Wychodzę na spacer, a zimno szczypie w nos i policzki. Słyszę chrzęst śniegu, czasem z trudem łapię równowagę, a czasem jakbym miała skrzydła idę przez zaspy. Wracam do domu, gotuję, sprzątam, uczę się, czytam … żyję. Patrzę na kalendarz, a kolejne dni jak płatki śniegu przemijają, podczas gdy ja nadziwić się nie mogę ile ostatni rok dał mi ciepła, ile szczęścia, ile wolności. Tę zimę czuję, odczuwam, nie zapomnę o niej, grubymi literami wpisała się w moim sercu, zapisuję ją tutaj dla przyszłych wspomnień …\nWchodzę do kuchni. W jednym ręku kubek gorącej kawy, a w drugiej ciasteczko. Znów wspominam … przyszły w paczuszce przed świętami. Podjadam je po jednym, by delektować się nimi, by jak najbardziej przedłużyć wspaniałe chwile, które zamienią się we słodkie wspomnienia. Zęby przegryzają ciemne ciasteczko, wyraziste i silne, tak jak jego Twórczyni. Ten smak nie daje o sobie zapomnieć, wpisał się we mnie, w moją pamięć, w moją duszę. Daje się poznać, poznaje mnie, odkrywa przede mną inny świat.\nSiadam na fotelu, kawa paruje obok mnie na stole, ja opieram się o miękką poduszkę i biorę książkę. Czytam bajki, czytam biografie, czytam przepisy, czytam historie, czytam … cokolwiek bym nie czytała wzrok raz za razem biegnie do fioletowej wstążeczki przywiązanej do atramentowo czarnej zakładki. Uśmiecham się, gdy wspominam ten pomarańczowo-goździkowy zapach jaki owiał mnie zaraz po przerwaniu koperty. Kilka słów, ciepłych, serdecznych, skreślonych na kartce ręką energicznej, szalonej Karolci od magicznego koralika. Osóbki, która uczy mnie czegoś dla mnie nowego … pisać listy.\nTo sztuka nie łatwa. Pierwszy w „życiu” napisany list na Wyspę poleciał. Niewprawny, słowa nie oddawały tego co w nich zawrzeć chciałam. Teraz wspominam go. Wspominam też bajkowe wiersze piszącą, zwariowaną i stanowczą Poleczkę, która w Mikołajkę się zabawiła. Chusteczka w choineczki ukrywała w sobie pierniczka. Nie byle jakiego pierniczka, nie pierwszego z brzegu. To był Mikołaj, piernikowy, pachnący … pewnie chrupiący, gdybym tylko odważyła się odgryźć mu głowę*. A żeby jeszcze do kompletu magicznych wspomnień worek zapełnić różowa wróżka już zapowiada słodkie ciasteczka jakie będzie wykrawać.\nTa zima pozostawiła ślady. Ślady kotów w ogródku, ślady sroczek na balkonie, ślady mojej zabawy w śniegową wróżkę, ale przede wszystkim ślady szczęścia z poznanych Niezwykłych i Kochanych Osób. Pisałam o nich czasem więcej, czasem mniej, ale wszystkie te bliskie mi osóbki teraz chcę uściskać, trochę mojego szczęścia im przekazać, podziękować za to że są, że pojawiły się na mojej drodze życia.\nListów nie napisałam, czas przedświąteczny był dziwny i trudny, przemieniał moje życie, nadawał mu nowy tor. Byłyście jednak w moich myślach, w moim sercu. Sięgałam do wspomnień po kulinarne i nie tylko rozmowy, zachwycające wspólne gotowanie czy delektowanie się smakowitościami z Ptasią, po humor Oczka i jej niezwykłe spojrzenie na życie, po wspaniałe nastroje u Truskaweczki okraszone piękną jak poezja prozą, po pierwsze nieśmiałe przełamywanie lodów ze słoiczkiem w ręku z Kasią czy po słodkie nauki, czas pełen śmiechu lub nabożnego wręcz skupienia pod okiem Mistrzyni.\nStary rok zakończył się … miał swoje dobre i złe chwile. Były i łzami opłakiwane katastrofy, były i zapierające dech w piersiach wzloty, ale co ważniejsze były te Osóbki, które wniosły w moje życie trwałe ślady, wspomnienia cenniejsze niż złoto.\nDziękuję, że jesteście :-*\n* zawsze jak jem jakieś ciasteczka przypominające ludzika zaczynam od głowy :D\nCzekając na Królową Śniegu. Na pomoc kotom! Sobie a muzom* Zaczęło się … zmiany … i ciacho na weekend.\nKategorie: inne. Autor: tilianara. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n17 myśli nt. „Cenniejsze niż złoto …”\nmargot, 7 stycznia 2010 o 14:22 :\nja tez dostałam tyle przepięknych prezentów całej Europy i Polski\nJak je rozpakowywałam to aż mi się ciepło robiło i blisko serca i pod oczami\nzemfiroczka, 7 stycznia 2010 o 14:35 :\nO wow! Ale piękne prezenty! :)\nI jakie miłe słowa! :) Patrzę na śnieg za oknem i aż mi się cieplej zrobiło :)\nJeszcze tylko 2 tygodnie, tralalala! :)***\nAha! fajne te w środku ptasie ślady :)\nPolka, 7 stycznia 2010 o 14:37 :\n?(…)wiersze piszącą, zwariowaną i stanowczą Poleczkę? – Tili nikt nigdy trafniej mnie nie określił :)\nKoleżnaka siedząca naprzeciw mnie spytała czy coś się stało, że płaczę. A ja się popłakałam ze szczęścia. Że jesteś, że masz tyle dobra i ciepła w sobie… Że jesteś moją Przekochaną Madzią :*\nptasia, 7 stycznia 2010 o 15:19 :\nAniołek na śniegu – !!! Nie przyszło mi do głowy tak się bawić foremkami. Ale z TAKĄ foremką, to kto wie…? ;)\nA poza tym duży :) dla Ciebie.\ngrazyna, 7 stycznia 2010 o 15:47 :\nJa też wspominam mile ten rok, jako przynoszący mi nowych wirtualnych, blogowych przyjaciół. I chociaż kontaktuję się z nimi ( no, oprócz Agi) tylko mailowo, to i tak jestem szczęśliwa, że ich mam :)\npeggykombinera, 7 stycznia 2010 o 15:57 :\naż zaczełam piszczeć w pracy :)\nOlciaky, 7 stycznia 2010 o 16:01 :\nEj ! Ja też zaczynam od głowy:)\nJak ja wam zazdroszczę tych przyjaźni:)\nAż miło popatrzeć i poczytać:)\nmajana, 7 stycznia 2010 o 16:35 :\nTili Kochana , cieszę się, ze jesteś szczęśliwa:)))\nI trzymaj tak dalej!\nPiękne zdjęcia, zachwycający tekst i w nim cała Ty.\nPozdrawiam i sciskam ciepło :***\nfellunia, 7 stycznia 2010 o 17:51 :\nTili, jaka jesteś kochana, brak mi słów! Idę odcinać te centymetry od miarki krawieckiej bo nie wytrzymam tych dwóch tygodni!\nagatek, 7 stycznia 2010 o 17:54 :\nTili, pięknie napisałaś, a wspomnienia są najcenniejsze :)\nPS Ja zawsze zaczynam Mikołaja z czekolady od "podstawy" (wciskam ją do środka :P) by jak najdłużej zachować ludkowi głowę, a ciasteczka tak jak Ty od głowy. Co najmniej dziwne :D\nco_zerka, 7 stycznia 2010 o 18:01 :\njaki piękny post…jakie piękne zdjęcia.\nW człeko i zwierzęco kształtnych przekąskach ale bardziej świeczkach jest dla mnie coś potwornego. Kiedyś zapaliłam świeczkę mikołaja – i po dwóch godzinach wyglądał jakby mu ktoś głowę odstrzelił:/\nburuuberii, 7 stycznia 2010 o 18:16 :\nTili, radosci Ty moja/nasza :-) wzruszylam sie, pieknie to napisalas! Nie wiem co napisac. Kilka ciasteczek, a mam teraz tyle radosci, samej radosci.\nSciskam Cie mocno po raz pierwszy tu u Ciebie w nowym roku!\nAn-na, 7 stycznia 2010 o 19:18 :\nNo to dużo szczęścia w Kuchni Szczęścia, Tilianaro-Szczęściaro!\nGospodarna narzeczona, 7 stycznia 2010 o 20:05 :\nMy też ci dziękujemy. No ja w każdym razie.\nzemfiroczka, 7 stycznia 2010 o 20:33 :\nPrzylazłam jeszcze raz, bo jak sobie przeczytałam o autobusowych fantazjach Felicji to się rechoczę :DDD\nMałgosia.dz, 7 stycznia 2010 o 20:35 :\nJak nie ma człowieka obok – to nic nie ma. Tak czuję, tak myślę, w to wierzę. Więc niech Ci Tili tych osób przyjaznych nie zabraknie… :) Tego życzę. :*\nMonika. L, 8 stycznia 2010 o 21:30 :\nTo duże szczęście mieć wokół siebie i w sobie! tyle Ciepełka.


Energia elektryczna za darmo? Jak pozyskać. - superBabka\nDo It Yourself (DIY) – to ostatnio bardzo modne hasło. Odnosi się do wszystkiego co możemy zrobić samemu w domu! Od wypieków, przez ubrania, po wykańczanie i dekorowanie domu. Dlaczego by zatem nie wyprodukować samemu energii elektrycznej? Jak wykorzystać do tego promienie słoneczne, czyli powszechnie występujące i nieograniczone źródło energii?\nInstalacja fotowoltaiczna, w zależności od jakości jej składowych i warunków pracy może wyprodukować rocznie 950 – 1000 kWh z jednego kilowata. Sumując więc zużycie energii na bazie rachunków za energię łatwo jest oszacować, jakiej mocy powinna być instalacja.\ngdzie montować fotowoltaikę


Strona główna Wiadomości Ostatnie dni kontroli. Kiedy otwarcie granic?\nWjazd do Polski od wielu tygodni wiąże się z kontrolami granicznymi oraz – poza nielicznymi wyjątkami – obowiązkiem odbycia 14-dniowej kwarantanny. Epidemia koronawirusa sprawiła, że Polska już w marcu zdecydowała się zamknąć swoje granice. Ten stan ma się wkrótce zmienić. Premier Mateusz Morawiecki podał datę otwarcia granic dla państw Unii Europejskiej?\nOd wielu tygodni wjazd do Polski wiąże się z przejściem kontroli sanitarnej oraz dla wielu przyjezdnych odbyciem obowiązkowej kwarantanny. To duże utrudnienie dla rodzin, osób pracujących lub mieszkających w sąsiednim kraju czy obcokrajowców, którzy chcieliby przyjechać do Polski do pracy lub w celach turystycznych. Najwidoczniej rządzący zdali sobie sprawę, że zamknięcia granic nie można przedłużać w nieskończoność i podali datę ich otwarcia.\n– Podjęliśmy decyzję o otwarciu granic od 13 czerwca na państwa Unii Europejskiej. Na razie ograniczamy decyzję do tych krajów – powiedział premier Mateusz Morawiecki podczas wystąpienia w Łochowie w województwie mazowieckim.\nOznacza to, że obowiązujące obecnie kontrole graniczne podczas wjazdu do Polski zostaną zniesione w nocy 12/13 czerwca i już od soboty, 13 czerwca będzie można swobodnie przekroczyć granice kraju z Niemcami, Czechami i Słowacją (choć Czechy i Słowacja wciąż nie otworzyły granic przed polakami) bez obaw o konieczność odbycia kwarantanny po powrocie. Od 16 czerwca państwowy LOT ma również wznowić loty europejskie. Przypomnijmy, że ruch lotniczy w Polsce przywrócono 1 czerwca – na początek odmrożono loty krajowe.\nNa resztę świata jednak wciąż pozostaniemy zamknięci. Jak wytłumaczył Mateusz Morawiecki choćby w krajach Ameryki Łacińskiej koronawirus wciąż zbiera żniwo.\nKontrole sanitarne na granicy zostały wprowadzone 15 marca 2020 r. w związku z wybuchem epidemii koronawirusa SARS-CoV-2 w Europie. Na początku na 24 marca, potem jednak kilkukrotnie zadecydowano o ich przedłużeniu – najpierw do 13 kwietnia, następnie do 3 maja a potem do 13 maja i ponownie o miesiąc czyli do 12 czerwca.\nPrzejście graniczne w Boboszowie\nPrzejście graniczne w Gubinie\nPrzejście graniczne w Jakuszycach\nPrzejście graniczne w Jędrzychowicach\nPrzejście graniczne w Kostrzynie nad Odrą\nPrzejście graniczne w Kudowie Słone\nPrzejście graniczne w Olszynie\nPrzejście graniczne w Zawidowie\nPrzejście graniczne w Zgorzelcu\nWjazd na terytorium RP


Suplementy na potencję - co warto o nich wiedzieć? - Erotyka - Polki.pl\nSuplementy wspomagające potencje są ściśle ukierunkowane na poprawienie jakości życia seksualnego. To prosty i naturalny sposób na zwiększenie libido każdego mężczyzny.\nEwelina Schmidt / 26.02.2013 13:32\nSuplementy wspomagające potencję są ściśle ukierunkowane na poprawienie jakości życia seksualnego. To prosty i naturalny sposób na zwiększenie libido każdego mężczyzny.\nDziś, temat męskiego libido powoli przestaje budzić sensację i skrępowanie mężczyzn, choć nadal mało który, ochoczo przyzna się do ich przyjmowania. A szkoda, bo jest o czym mówić. Rozwiejemy wszelkie wątpliwości o suplementach wspomagających potencję.\nSuplementy te mają za zadanie systematycznie i skutecznie poprawić jakość życia seksualnego i dodatkowo przyczynić się do jego urozmaicenia. Mają wspierać każdego mężczyznę na drodze do pełnej satysfakcji seksualnej obojga partnerów przez pełny wzwód, bez trwałej ingerencji w organizm. Suplementy te mogą być przyjmowane regularnie np. Permen. Dzięki czemu działają długotrwale, zawsze kiedy tego potrzebujesz, niezależnie od sytuacji, albo doraźnie - akurat wtedy, gdy zaistnieje taka potrzeba. Przyjmowane suplementy powinny składać się z naturalnych składników, które dodatkowo nie uzależniają i nie wywołują skutków ubocznych. 1. Te wszystkie wymogi idealnie łączy w sobie Permen, preparat opierający się na argininie (lub jego zdwojonej dawce), wyciągu z buzdyganka ziemnego i żeń-szenia oraz Liderin, zawierający argininę i wyciąg z kory nadmorskiej sosny. Wszystkie składniki mają za zadanie zadbać o krążenie, zwiększyć popęd seksualny, wpływając tym samym na erekcję i wspomóc długie, spełnione we dwoje noce.\nDo mężczyzn, którzy nie boją się zadbać o siebie i bogate życie seksualne. Satysfakcja ze sfery seksu to bardzo ważny element każdego mężczyzny i każdej kochającej się pary. Aby być w pełni zadowolonym ze zbliżeń warto zadbać o odpowiednie wsparcie i pomyśleć o preparacie, który bez względu na wykonywany zawód, tryb życia, dietę czy inne nie zawsze sprzyjające okoliczności, pozwoli na osiągnięcie podniecenia bez stresu i specjalnego wysiłku.\nSuplementy to nie lekarstwa, w których dawka jest ściśle przypisywana do pacjenta. To sposób na urozmaicenie diety i wsparcie trybu życia, aby cieszyć się seksem w każdej chwili. Przykładowo, suplement wspierający popęd seksualny i jego naturalna baza nie koliduje z większością leków na prostatę (zawierających doksazosynę). Przestrzegając zaleceń umieszczonych na opakowaniu nie stanowi zagrożenia dla organizmu, ani trwale na niego nie wpływa.\nCzym kierować się przy wyborze takich suplementów?\nPrzede wszystkim odradzamy inwestować w suplementy z "nieznanego źródła", jakim może być Internet i liczne portale aukcyjne. W Internecie aż roi się od nieskontrolowanych podróbek. Tym bardziej, że zdrowie ma się tylko jedno i dla pewności lepiej wybrać się do apteki, a wybór skonsultować z farmaceutką. Dobrze wybierać suplementy oparte na naturalnej kompozycji. Warto wziąć pod uwagę, iż preparaty te znajdują się w różnych, wygodnych formach. W aptekach znajdziemy tabletki, płyny a nawet kapsułki. Wszystko dla wygody i komfortu.\nLiderin to suplement diety pozwalający uzupełnić składniki, których organizm w danej chwili potrzebuje. Skład suplementu diety został skomponowany w oparciu o badania naukowe, które wykazały zasadność takiego połączenia substancji.\nTabletki dostarczają L-argininę w połączeniu z wyciągiem z kory sosny nadmorskiej, który jest źródłem substancji o działaniu wykazującym wpływ na ściany naczyń krwionośnych i na prawidłowe krążenie krwi. Arginina jest aminokwasem, który w organizmie pełni rolę prekursora tlenku azotu. Innymi słowy, to z argininy właśnie – w wyniku przemian chemicznych – powstaje cząsteczka tlenku azotu, która działa rozkurczająco na naczynia krwionośne, powodując zwiększenie przepływu krwi, a w konsekwencji erekcję u mężczyzny. Proces ten odbywa się w organizmie naturalnie. Wyciąg z Żeń-szenia pomaga wywołać i wzmocnić erekcję.\nTabletki przeznaczone są do doraźnego stosowania (3 tabletki przynajmniej na godzinę przed stosunkiem płciowym).\nDla siebie wybrałbyś męski suplement...\nTagi: seks w związku, życie seksualne, erekcja, erotyka, libido, popęd seksualny, seks, suplementy na potencję, wzwód, sprawy intymne


Katowice Johna Baildona, apartamentowiec na sprzedaż | Morizon WP ogłoszenia\nZnaleziono 48 ogłoszeń, średnia cena 395 149 zł (10 012 zł/m²)\nTERMIN ODDANIA 30.09.2020r - ZAREZERWUJ JUŻ DZIŚ! Inwestycja stanowi kontynuację popularnego i cieszącego się uznaniem wśród mieszkańców Katowic osiedla Dębowe Tarasy. Przy ul.\nNOWA INWESTYCJA - DĘBOWE TARASY IV - Katowice Dąb ul. Baildona Doskonała lokalizacja - w otoczeniu zieleni i w sąsiedztwie wielkomiejskiej infrastruktury. Zaledwie 10 min od centrum miasta, w pobliżu\n2 pokoje 28 m² piętro 5/6\n10 191,21 zł/m²\n2 pokoje 28 m² piętro 3/6\n10 642,48 zł/m²\n10 750,60 zł/m²\n2 pokoje 34 m² piętro 10/13\nBIURO SPRZEDAŻY - Katowice - 2 pokoje - 33.57 m2\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.10.3 Przedstawiam Państwu nowe, przytulne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 33.57 m2 , składające się z: salonu z\n11 156,31 zł/m²\n1 pokój 33 m² piętro 13/13\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.13.4 Przedstawiam Państwu nowa, przytulna kawalerka o powierzchni 32.57 m2 , składające się z: salonu z aneksem\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.13.6 Przedstawiam Państwu nowe, przytulne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 30.66 m2 , składające się z: salonu z\n2 pokoje 31 m² piętro 12/13\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.12.6 Przedstawiam Państwu nowe, przytulne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 30.66 m2 , składające się z: salonu z\n2 pokoje 31 m² piętro 10/13\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.10.6 Przedstawiam Państwu nowe, przytulne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 30.66 m2 , składające się z: salonu z\n1 pokój 33 m² piętro 12/13\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.12.4 Przedstawiam Państwu nowa, przytulna kawalerka o powierzchni 32.57 m2 , składające się z: salonu z aneksem\n10 249,98 zł/m²\n1 pokój 33 m² piętro 11/13\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.11.4 Przedstawiam Państwu nowa, przytulna kawalerka o powierzchni 32.57 m2 , składające się z: salonu z aneksem\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.10.4 Przedstawiam Państwu nowa, przytulna kawalerka o powierzchni 32.57 m2 , składające się z: salonu z aneksem\n1 pokój 33 m² piętro 9/13\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.9.4 Przedstawiam Państwu nowa, przytulna kawalerka o powierzchni 32.57 m2 , składające się z: salonu z aneksem\n1 pokój 33 m² piętro 8/13\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.8.4 Przedstawiam Państwu nowa, przytulna kawalerka o powierzchni 32.57 m2 , składające się z: salonu z aneksem\nBIURO SPRZEDAŻY - Katowice - 2 pokoje - 31,39 m2\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.13.7 Przedstawiam Państwu nowe, przytulne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 31,39 m2 , składające się z: salonu z\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.12.7 Przedstawiam Państwu nowe, przytulne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 31,39 m2 , składające się z: salonu z\nBIURO SPRZEDAŻY - Katowice - 2 pokoje - 31.39 m2\nKupujący nie płaci prowizji oraz jest zwolniony z podatku PCC 2%!! Numer lokalu: 1.B.10.7 Przedstawiam Państwu nowe, przytulne 2 pokojowe mieszkanie o powierzchni 31.39 m2 , składające się z: salonu z


Poznaj metodę na ból kręgosłupa [MATERIAŁ PROMOCYJNY]\nmateriał promocyjny partnera 22.06.2019 15:38\nBól kręgosłupa towarzyszył człowiekowi od zawsze. To jedna z najczęściej doskwierających dolegliwości. Przyczyny bólu są różne - wrodzona lub nabyta wada postawy, urazy mięśni i więzadeł, złamania kręgów, wieloletnia ciężka praca fizyczna, postępujące zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, czyli tak zwane "zużycie" kręgosłupa z wiekiem.\nKondycja naszych kręgosłupów z roku na rok jest gorsza i przybiera tempo porównywalne do „epidemii”. Ponadto zaczynają dominować nowe czynniki, które sprzyjają masowemu upowszechnieniu bólu kręgosłupa i stawów, czyli brak aktywności fizycznej, nadwaga i brak ruchu. Sygnały ze strony organizmu, informujące o jego przeciążeniu, tłumimy za pomocą kilku kaw wypijanych dziennie, łagodnych środków psychotropowych, czy ogólnie dostępnych i powszechnie stosowanych środków przeciwbólowych, w przypadku bólu kręgosłupa. Coraz więcej ludzi nie wytrzymuje ciągłego tempa, presji, napięcia. Depresje i przejadanie się są wtedy pewną formą samoobrony organizmu przed nawałem stymulatorów zewnętrznych.\nLeczenie dolegliwości bólowych kręgosłupa zwykle zaczyna się od farmakoterapii i niestety najczęściej na niej się kończy. Już samo tempo życia, kult pieniądza i kariery kosztem zdrowia, sprzyjają odsuwaniu na drugi plan dążenia do poprawy komfortu życia, poprawy sprawności psychofizycznej i ogólnego stanu organizmu, a więc również dbałości o własny kręgosłup. Najczęściej „beztroskie” zwalczanie objawów chorobowych farmaceutykami kupionymi przy kasie w markecie powoduje, że niegroźna dla życia dolegliwość zostaje „uśpiona” i rozwija się skrycie, by ujawnić się w postaci cięższej, często trudniejszej do wyleczenia.\nW przypadkach dolegliwości bólowych kręgosłupa i stawów obwodowych powinno się podjąć kompleksową terapię. W Zakładzie Rehabilitacji Medycznej Hotelu**** Słoneczny Zdrój Medical SPA & Wellness do podstawowych metod leczniczych należą: balneoterapia (kąpiele lecznicze), peloidoterapia (okłady borowinowe), hydroterapia (masaże podwodne), masaże lecznicze, fizykoterapia oraz leczenie dietetyczne.\nNajcenniejszym zabiegiem w Busko Zdroju są kąpiele siarczkowe, czyli wody siarczkowo-siarkowodorowe słone, które zawierają wiele mikroelementów. Wody te stanowią wieloskładnikowy układ jonów, cząstek i cząsteczek, działających synergistycznie na organizm człowieka. Olbrzymia rzesza pacjentów z wieloletnim doświadczeniem uważa, że dla ich zdrowia najkorzystniejszy wariant kompleksowego leczenia z użyciem kąpieli siarczkowych to leczenie dwa razy w roku po 10-14 dni.\nZ nowych zabiegów i metod stosowanych w leczeniu „chorych kręgosłupów", największym uznaniem cieszą się kinezyterapia, ćwiczenia indywidualne i zespołowe, klawiterapia oraz terapia prof. Nasarova, czyli BMS - zabiegi biomechanicznej stymulacji mięśni.\nTerapia ta jest niezwykle skuteczną, nową metodą terapii kręgosłupa. Oszałamiająca popularność tej metody wpłynęła również na zastosowanie jej w powszechnie występujących napięciach obręczy barkowej, które powodują drętwienie dłoni, szumy uszne, zawroty i bóle głowy, zaburzenia snu oraz bezsenność. BMS ma również zastosowanie w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka, nietrzymaniu moczu, stwardnieniu rozsianym (SM), sklerodermii, osteoporozie uogólnionej, fibromialgii, przykurczach stawowych, zmianach zwyrodnieniowych kręgosłupa z dolegliwościami bólowymi i ograniczeniem zakresu ruchomości, nadwadze i otyłości, RZS i ZSSK.\nW odpowiedzi na potrzeby naszych pacjentów, wprowadziliśmy nowość na rynku rehabilitacji, jaką jest Tergumed System 710, czyli urządzenie do oceny i rehabilitacji zespołów bólowych kręgosłupa. Sprzęt ten stosuje się w zespołach bólowych całego kręgosłupa – szyjnego, piersiowego oraz lędźwiowego. Wskazany jest w leczeniu takich schorzeń jak: dyskopatia, złamania trzonów kręgów, urazy kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, boczne skrzywienie kręgosłupa. Służy także ogólnemu wzmocnieniu mięśni tułowia w celu zapobiegania nadmiernym obciążeniom kręgosłupa.\nW powyższym artykule omówione zostały tylko niektóre zabiegi, szczególnie pożądane w chorobach kręgosłupa, jednak moim zdaniem najefektywniejszą metodą przywracania sprawności i zdrowia kręgosłupa jest kinezyterapia. Niemniej wszystkim zainteresowanym polecam również codzienną gimnastykę. Większość z nas miewa postanowienia związane z aktywnością fizyczną, jednak jest to zazwyczaj „słomiany zapał”, a my nadal pozostajemy w „bezruchu”. Zapominamy o tym, że gimnastyka usprawnia wszystkie stawy, poprawia tolerancję na wysiłek fizyczny i przywraca „chęć do życia”, dlatego nie zwlekajmy i zacznijmy ćwiczenia od dzisiaj.


Moje jesienne zwyczaje | Francuskie Życie\nMoje jesienne zwyczaje\nJesień kojarzy się ludziom albo z ciepłymi kolorami, miłymi swetrami i opadającymi liśćmi, albo z deszczem, pluchą i depresją. Zdecydowanie zaliczam się do tej pierwszej kategorii, zawsze szukając czegoś pozytywnego nawet w najgorszych momentach staram się wyciągnąć maksymalną ilość pozytywnej energii i przygotować się na deszczową zimę.\nW dzisiejszym tekście postaram Ci się przedstawić moich umilaczy jesieni, co lubię robić, czytać, oglądać oraz jak w tym wymagającym czasie dbam o to, żeby zawsze czuć się doskonale! Poopowiadam Ci o miejscach do odwiedzenia, o napojach idealnych na chłodniejsze już wieczory i jak nie wpaść w jesienną chandrę.\nCozy moments like these 😅🍵🍄🍁 . #afternoonpleasure #autumnmood #sweaterweather\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 22 Oct. 2017 à 7h20 PDT\nMieszkam w Bordeaux już od ponad ośmiu lat, a wciąż odkrywam je na nowo! Cudownie jest mieć świadomość, że jest się w swoim miejscu na ziemi, kochać je i wciąż podziwiać. Moje miasto jesienią jest niesamowite, ciepłe popołudniowe promienie słońca okalają cudowne budynki z piaskowca, malując na nich cienie i opowiadając zupełnie inne historie niż w piękny, letni dzień. Jest jednak kilka miejsc, które odwiedzam regularnie w okresie między końcem września a początkiem listopada i które za każdym razem wprawiają mnie w zachwyt.\nTakim miejscem jest na przykład moje ukochane Place de la Bourse, o którym już nie raz tutaj pisałam, i zawsze w superlatywach. Ostatnie promienie zachodzącego za budynkami słońca padają na fontannę na samym środku placu tworząc za każdym razem istne dzieło sztuki. Jest to rzecz absolutnie do zobaczenia tutaj, jeśli masz okazję być w Bordeaux właśnie teraz - biegiem na Place de la Bourse!\nMy place on earth 🌈🌌💕 . #Bordeaux #France #PlaceDeLaBourse\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 23 Oct. 2017 à 12h24 PDT\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 8 Nov. 2015 à 10h50 PST\nJesienią na placu Quinconces pojawia się wesołe miasteczko i choć nie jestem wielką fanką takich miejsc, jest jedna atrakcja, która nigdy mi się nie znudzi. Na diabelski młyn mogę chodzić codziennie z jednego powodu - widok na miasto!\nMożesz podziwiać Bordeaux z lotu ptaka, zauważyć detale, których z ziemi nigdy nie dostrzeżesz, zobaczyć wstęgę Garonny przecinającą miasto na pół... Podziwiać złote liście okolicznych parków, zdać sobie sprawę, że choć daleko mu do największego miasta we Francji to jednak nie zalicza się do najmniejszych! Przemiło jest móc oderwać się od ziemi i zobaczyć Bordeaux w całej swojej wspaniałości.\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 1 Oct. 2016 à 10h38 PDT\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 1 Oct. 2016 à 1h19 PDT\nJesień to także czas wszelakich wystaw, ostatnich pchlich targów w rytmie muzyki granej przez dzielnicowych grajków. To święto wina i książek na Chartrons, to Les Ferias na placu Victoire, to bieg dla cycków (coucou Madou, pozwoliłam sobie zapożyczyć to stwierdzenie). Spacery po jesiennym Bordeaux powinny znaleźć się na Twojej liście rzeczy do zrobienia! Zagubić się w uliczkach między Porte de Bourgogne, kinem Utopia i Place de la Bourse, i podziwiać te niezauważalne wręcz detale codzienności w tym mieście. To zdecydowanie poprawia humor! A przemierzone kilometry będą pretekstem do wstąpienia do HMS Victory na znakomitą gorącą czekoladę z Bailey's.\nMuzyczne smaczki i nie tylko\nMoże jestem jedyna, ale są pewne gatunki i rodzaje muzyki, których lepiej mi się słucha w danej porze roku. Jesień na zawsze będzie mi się kojarzyć z jazzem, bluesem i muzyką klasyczną, wtedy to najchętniej odkurzam moje winyle z klasykami i w towarzystwie gorącego napoju spędzam miło popołudnie i wieczór.\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 2 Oct. 2016 à 7h25 PDT\nPrzez ciężką płytę gramofonu przewijają się wtedy moje największe skarby. Ukochana Nina Simone, Ella Fitzgerald, Funkadelic... Nie zapominając oczywiście o Armstrongu czy mojej królowej Bjork. Ciepłe i spokojne piosenki Poets of the Fall czy twórczość Davida Gilmoura również są pożądane. Wprawiają mnie w przemiły stan, uśmiech nie schodzi mi z ust, a złe myśli (jeśli takowe się pojawiają) znikają w mgnieniu oka!\nUwierz mi jednak, że nie ma lepszego lekarstwa od muzyki klasycznej. Możesz interpretować ją jak chcesz, zamknij oczy i maluj obrazy w wyobraźni w rytm kolejnych utworów. To zdecydowanie najprzyjemniejsza terapia na jesienną chandrę.\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 7 Oct. 2016 à 11h57 PDT\nNie można zapomnieć również o dobrym towarzystwie dla dobrej muzyki! Gorąca czekolada, aromatyczna kawa lub najzwyklejsza w świecie herbata - w zależności od nastroju można przygotować sobie mieszankę, która zdecydowanie podnosi na duchu. W kwestii herbat i ziół jakie pijam jestem dosyć odmienna od wielu dziewcząt, które piją takowe żeby wzmocnić paznokcie czy polepszyć koloryt skóry (gadam bzdury!). Piję zioła, ponieważ uwielbiam ich smak, a ich dobroczynny wpływ spada na naprawdę drugorzędne miejsce!\nŻeby przygotować się na całą jesień, już latem chodzę na targ na Capucins, gdzie możesz znaleźć najróżniejsze zioła z ogrodów sprzedających je ludzi. Następnie je suszę i chowam do puszek po herbacie, którą już zdołałam wypić. Tym samym w każdym momencie mogę sięgnąć po aromatyczny rumianek, miętę czy melisę i wiele innych. Pokrzywa, kwiat głogu czy zielona herbata - do wyboru, do koloru! A kiedy już kubek z parującym napitkiem jest w ręce, muzyka spokojnie gra, a za oknem mruga do Ciebie ostatni promyk słońca najlepszym zakończeniem dnia jest zawinięcie się w kocyk niczym burrito!\nUne publication partagée par • Karo • 🇵🇱 ➡ 🇫🇷 • 📍Bordeaux (@krln.s) le 8 Mai 2017 à 3h09 PDT\nKobiecy kącik przyjemności\nJesień jest wymagającą porą roku, trzeba umieć się dostosować. Raz plucha, raz upał - jakby pogoda nie mogła się zdecydować czy jeszcze chce nam zaserwować lato, czy już wyjechać z zimą. To czas na wyciągnięcie grubszych skarpet, sweterków i szalików, ale i czas wzmocnienia się od wewnątrz, gdyż choroby tylko na to czekają.\nNiestety, nie udało mi się uciec przed dawno niewidzianą anginą, która powaliła mnie z nóg na kilka dni, ale od tamtej pory zwracam bardzo uwagę na pogodę, żeby odpowiednio się ubrać; pijam dodatkowe witaminy i staram się nie dać chorobom. Nie mogę sobie na to pozwolić na chwilę przed sesją, prawda? Witamina C i kwas foliowy są moimi niezbędnikami w tym okresie.\nNiestety, jesień to w moim wypadku również osłabione paznokcie i wypadające włosy. Nadmiernie wypadająe włosy, bo kiedy przeczesując je palcami wyciągasz garść kłaków możesz być pewnym, że to nie jest normalne. Dlatego zawsze z przyjemnością wracam do wcierania sobie w skórę głowy czarnego oleju rycynowego. Robię to przed każdym myciem włosów (czyli dwa-trzy razy w tygodniu), trzeba jednak umiejętnie do tego podejść, gdyż jest bardzo gęsty. Kiedy już wmasuję go sobie w skórę głowy, zakłądam seksowny, różowy czepek i tak siedzę sobie godzinę-dwie, po czym po prostu myję głowę. Czy warto? Zdecydowanie!\nO olejach oraz o tym jak ich używam pisałam już w innym wpisie, do którego Cię odsyłam. Chciałam jeszcze tylko wspomnieć o genialności Palmer's i ich nieziemskich, jesiennych zapachach. Używam ich produktów od kilku-kilkunastu miesięcy, ale to właśnie jesienią jest mi z nimi najlepiej. Te kremy pachną jak gorąca czekolada z pianką i orzechową posypką. Jest to tak smaczne, że najchętniej bym je jadła! Znakomicie też nawilżają, krem na dzień ma dodatkowo filtr słoneczny, więc nie ma co się obawiać słońca!\nNie jestem wielką fanką makijażu, ale to właśnie jesienią maluję się najwięcej. Latem wszystko się rozmazuje, wiosną wolę nie przeciążać skóry po cholernej zimie, a zimą... A kto by mnie tam poznał pod czapką i szalikiem zakrywającym pół twarzy? Metodą eliminacji jesień to mój czas na make-up. Jednak do tego również podchodzę delikatnie i długo szukałam produktów, jakie mnie zadowolą.\nOd wielu miesięcy dokumentuję się na temat ruchu wegan, ale i również kosmetyków cruelty free czy ubrań produkowanych lokalnie, nie wyzyskujących ludzi z krajów trzeciego świata. Znalazłam więc kilka ciekawych rzeczy, z czego te dwie są moimi ulubionymi. Paleta z ciepłymi jesiennymi kolorami Pur Cosmetics zdecydowanie mnie zadowala i myślę, że będę kontynuować przygodę z tą marką mimo iż do najtańszych nie należy. Jednak idea przewyższa koszty!\nTo także czas na wzmocnienie paznokci - tutaj używam również czarnego oleju. Moim ulubionym kolorem jest... bordo (jak łatwo można było się domyślić), dlatego z przyjemnością sięgnęłam po ten lakier, który również jest cruelty free. Dla zainteresowanych - jest to marka Lauren B.Beauty, kolor The Chateau. Jest jednak zdecydowanie za drogi, dlatego zaczynam moje poszukiwania idealnego lakieru rodem z Francji!\nJednak pozostaję wierna idei i za nic nie wrócę do poprzednich nawyków. Wystarczy nieco poszukać i stopniowo wprowadzać zmiany w swoje życie. Oczywiście nikogo nie mam zamiaru nawracać na 'jedyną słuszną ścieżkę życia', uważam jednak, że warto rozejrzeć się za alternatywami.\nChciałam zakończyć ten wpis polecając Ci kilka książek na jesienne wieczory, zdałam sobie jednak sprawę, że od kilku miesięcy moimi jedynymi lekturami są podręczniki do chemii i fizyki. Niezbyt pasjonujące, wierz mi na słowo. Są jednak klasyki, do których lubię powracać w przerwach od nauki. Pierwsza pozycja to Germinal Emila Zoli. Bardzo chciałabym mieć czas, żeby przeczytać całą serię tego klasyka francuskiej literatury - serię Les Rougon-Macquart. Może uda się po sesji...\nUwielbiam wracać też do książek Iny Lorentz, Płomienna narzeczona jest chyba moją ulubioną. Ale wydaje mi się, że o niej też już kiedyś pisałam. A może się mylę? W każdym razie zdecydowanie polecam, już sam tytuł powinien Cię zachęcić!\nOpowiedz mi koniecznie co Ty lubisz robić, czytać i jeść jesienią, każdy ma swoją jesienną rutynę. Podziel się nią, może czegoś się od siebie nauczymy! Przygotujmy się pozytywnie do zimy, która szczypie w uszy i nos. I pamiętaj, że pozytywnym nastawieniem pokonasz największą przeszkodę!\nWidzimy się na Instagramie, gdzie zawitała bardzo cozy jesień - znajdziesz mnie tutaj.\nKarolina (Garnek Pomysłów) czwartek, 26 października, 2017\nJesień jest dla mnie porą roku, gdzie bardzo lubię i nastrajam się do pielęgnacji :-)\nKarolina czwartek, 26 października, 2017\nO tak, to zdecydowanie dobry czas na zwolnienie tempa i na zajęcie się sobą :)\nHomerka czwartek, 09 listopada, 2017\nUwielbiam jesień. Życie jakby trochę zwalnia a ja coraz częściej wpadam w nostalgiczny nastrój. I te długie jesienne wieczory z dobrą książką :) Pozdrawiam cieplutko :)\nKarolina czwartek, 16 listopada, 2017\nPrawda? Nie ma nic lepszego od świetnej książki i gorącej herbatki! <3\nMorning Lark poniedziałek, 13 listopada, 2017\nJa również jesień wręcz kocham. Ani lato ani wiosna nie są wbrew pozorom tak... ciepłe jak zima czy jesień. Klimatyczne. Melancholijne. Zmysłowe. Ahh. I oczywiście moje umilacze to dobra książka, muzyka klasyczna, przeróżne herbaty, ciepłe koce i widok z okna. Pozdrawiam jesiennie!\nPs. Cieszę się że trafiłam na Twojego bloga. Ja jestem zekręcona na punkcie UK i Skandynawii. Jeśli chcesz się czegoś o tych krajach dowiedzieć, zapraszam do siebie\nCieszę się, że Ci się podoba! Z miłą chęcią zaglądnę do Ciebie :)


Strona głównaGRY PLANSZOWERodzinnePory roku\nSpektakularny pojedynek magów\nWejdź do gry, czarodzieju i spróbuj swoich sił w Porach roku, strategicznej grze opartej o rzuty kośćmi i budowanie własnej talii. Zadbaj o wyposażenie w pradawne magiczne przedmioty, przywołaj swoich najwierniejszych kompanów i staw czoło wyzwaniu!\nRozgrywka w Pory Roku jest podzielona na 2 fazy.\nW pierwszej, nazywanej Preludium, gracze budują swoją własną talię, wymieniając karty Mocy z pozostałymi uczestnikami zabawy. W ten sposób starają się zebrać zestaw przydatnych efektów i stworzyć swoją strategię. 9 wybranych kart Mocy dzielą na 3 zestawy po 3 karty, które posłużą im w kolejnych częściach rozgrywki.\nDruga faza, Turniej, to 3 lata (12 następujących po sobie pór roku), podczas których uczestnicy będą starali się zebrać jak najwięcej punktów prestiżu i otrzymać tytuł Arcymaga królestwa Xidit. W tym celu będą rzucać kośćmi odpowiednimi dla danej pory roku, które wskażą im możliwe do wykonania akcje.\nAby wygrać, gracze będą musieli umiejętnie zaplanować zbieranie i krystalizowanie energii, a także opłacenie kosztu skorzystania z potężnych kart Mocy, które sobie przygotowali.\nPory roku kuszą dopracowaną sferą wizualną, dzięki której obcowanie z grą jest prawdziwą przyjemnością. Przepiękne grafiki przenoszą graczy w wyjątkowy, fantastyczny świat.\nOpis gry Pory Roku w serwisie boardgamegeek.com (j. angielski)\nKoszulki pasujące do gry Pory Roku:\nClassic Card Game (100 szt.)\nIlustracje: Régis Bonnessée, Xavier Gueniffey Durin, Stéphane Gantiez


"Rąbnięcia" tłumaczy - Strona 51 - Forum Fahrenheita\nStrona główna Forum Literatura SF & fantasy Przekładaniec\nPost autor: nosiwoda » wt, 02 lut 2016 10:00\nTo co prawda nie jest rąbnięcie tłumacza, tylko "inwencja" autora, ale czek it ałt:\nPost autor: Alfi » wt, 02 lut 2016 10:16\nU nas używa się zamiennie słów "lampart" i "pantera". "Śnieżnych lampartów" nie ma, są "śnieżne pantery", zwane irbisami. Z kontekstu jednak wynika, że to jakaś fantasy, w której owe zwierzęta "nie są tym, czym się wydają" - jak sowy w Miasteczku Twin Peaks:-). Skoro zawierają sojusze z wilkołakami... Czyli można by tłumaczowi wybaczyć, chociaż zoologicznie zgrzyta.\nPodobnie z Charlemagne'em. Wiadomo, że Charlemagne to Karol Wielki - ale w tym wypadku chyba chodzi o tę samą osobę, ale o jakiś wytwór autorskiej fantazji? Tu można by zgłaszać uwagi do autora, ale skoro pewna celebrytka ma córkę imieniem North, w dodatku noszącą nazwisko West...\nPost autor: Małgorzata » wt, 02 lut 2016 17:52\nOczywiście, fantasy, więc niby wszystko można... No, nie. Nie można. Nazwy mają przecież znaczenie.\nZnaczy, Alfi, Nosiwodo, Wy po prostu wykazaliście się czytelniczą niemożnością, brakiem należytej uwagi przy czytaniu oraz niezdolnością do pogłębionej interpretacji dzieła...\nNie myślcie sobie, że natrafiliście na bełkot tłumacza albo autora. Bynajmniej!\nSkoro autor użył nazwy własnej "Charlemagne", należy zakładać, że chodziło mu nie tylko o Karola Młota, ale jeszcze o podkreślenie, że w tym obszarze świata przedstawionego, w którym żyje/występuje wzmiankowany Charlemagne, obowiązującym językiem jest francuski (pewnie starofrancuski, nie znam się, ale autor na pewno się zna, risercz popełnił, więc... wiadomo).\nŚnieżne lamparty to nowy gatunek bez wątpienia. Może takie czarne w białe kropki, tak dla odmiany? Teraz to się pełno nowych gatunków pojawia... :P\nA tłumacz oczywiście te tropy interpretacyjne miał obowiązek zachować (bo taka jego, psia jucha, profesja).\nMam tylko problem ze Scypionem Bellorum. Znaczy, tik nerwowy mi wystąpił, jak zatrzymałam wzrok... To na pewno dlatego, że nie wiem, kto jest, ten Scypion B. :/\nPost autor: Iwan » śr, 03 lut 2016 17:03\nRównie ciekawe jest, że opis wyraźnie sugeruje, że nasz dzielny Karolek to jeszcze dzieciak, a tu prosze: ledwo z kołyski wyszedł i już Wielki.\nPost autor: Alfi » pt, 19 lut 2016 22:01\nZgromadzenie świętych Christophera Hyde'a:\nJoan Miller wysiadł z taksówki przy głównym wejściu do Ogrodu Botanicznego na Royal Hospital Road. Krótki odcinek do Cheyne Mews postanowiła przejść pieszo.\nNajwyraźniej w momencie, w którym zobaczył słowo "she", tłumacz już nie pamiętał, co było w pierwszym zdaniu. Musi śkleroza abo insy alchajmer.\nPost autor: Alfi » sob, 25 lut 2017 22:17\nIrving Wallace - Zaginiona Ewangelia. Włoski archeolog, niejaki Monti, dokonuje odkrycia w Ostii koło Rzymu. I owo ostiackie odkrycie okazuje się wyjątkowo doniosłe.\nI pomyśleć, że kiedyś słowo "ostiacki" odnosiło się do Ostiaków, jak zbiorczo nazywano część plemion zachodniej Syberii (Chantów, Selkupów, Ketów i chyba kogoś jeszcze). A odkrycie prof. Montiego musiało być ostyjskie, nie ma uproś.\nPost autor: Alfi » pt, 21 kwie 2017 20:55\nJørn Lier Horst - Szumowiny (jak łatwo się domyślić, skandynawski kryminał; Mara być może zna autora):\nObie miały przyjazne błyszczące oczy, które wpatrywały się prosto w swojego rozmówcę.\nEch, pogadać by z takimi oczami...\nPost autor: Alfi » pt, 02 cze 2017 21:50\nTłumaczom (sztuk 2) Selekcji Jonathana Kellermana nie przyszło do głowy, by sprawdzić, jakiej płci była Ayn Rand. I napisali, że był.\nPost autor: Alfi » śr, 26 lip 2017 20:58\nCiekawych rzeczy można się dowiedzieć z polskich wersji angielskojęzycznych tytułów. Na przykład nigdy bym nie wpadł na to, że never knew another to dzieci demonów.\nPost autor: Alfi » czw, 26 paź 2017 19:33\nMichelle Moran - Córka Kleopatry.\nTłumaczka wniosła niebagatelny wkład do językoznawstwa. Okazuje się, że Kleopatra znała kilka języków obcych, a wśród nich mediański.\nNa szczęście autorka zamiast "Median" nie użyła "Medic" (też ponoć poprawna forma, przynajmniej wg wiki), bo wtedy mogłoby się okazać, że posiadaczka słynnego nosa znała język medyczny. Chyba też trzeba się cieszyć, że Kleopatra i jej dzieci władały biegle partyjskim, a nie partyjnym.\nPost autor: Beata » pn, 29 sty 2018 11:24\nPodczas weekendu przeczytałam Okrutną pieśń pani Schwab. Całkiem zgrabnie napisane YA, mroczne, z prawdziwym niebezpieczeństwem, wcale nie błahe. Jedna rzecz tylko mi przeszkadzała: trzykrotnie wspomniane (żeby się czytelnikowi utrwaliło) truskawkowe włosy siostry bohatera. Ponieważ temat truskawkowych włosów nie jest nowy i już tak wiele razy był wałkowany, a mimo to wciąż wypływa, zatem ze specjalną dedykacją dla tłumaczki i redaktora: to są truskawkowe włosy!!! Oby się na mur zalęgło.\nPost autor: A.Mason » śr, 16 maja 2018 10:16\nWłaśnie obejrzałem trailer gry Mass Effect Andromeda. Misiał on lecieć w TV, bo jest dostępny na tvnowskim Playerze. Oto co można było przeczytać w tłumaczeniu:\n„Dzięki Mass Effectowi udajemy się dalej niż kiedykolwiek”.\nZasadniczo powyższe mogłoby być poprawne i być ciekawym hasłem reklamowym, gdyby nie oczywista dla niektórych oczywistość czym jest „Efekt Masy” ;)\nPost autor: nimfa bagienna » pt, 18 maja 2018 15:26\nMasy do tego nie mieszaj. Albowiem Masa siedzi.\nPost autor: Alfi » sob, 18 sie 2018 19:15\nCzytam sobie Alex, kryminał niejakiego Pierre'a Lemaitre'a (rzecz skądinąd bardzo dobra). I natrafiam na taki zdanko: Jego córka nosi idiotyczne imię Reinette. Pod spodem przypis: Reinette - królewna. Niby prawda. Tylko że... imię jest podwójnie idiotyczne z tego powodu, że może oznaczać renetę, a w dodatku brzmi dokładnie tak samo jak rainette, czyli rzekotka, a imię budzące skojarzenia z istotą żabopodobną jest z natury rzeczy obciachowe.\nPost autor: Alfi » wt, 11 wrz 2018 22:05\nTalizman Kinga&Strauba, wydanie z 2002r.: Jack dopatrzył się w tym dziwnego podobieństwa do relacji panującej między bawołami i Indianami z amerykańskich Wielkich Równin.\nO bizonach używanych do orki na Pł. Indochińskim - ani słowa:-).


Kiedy trzeba do dentysty - http://dla-dentystow.ania.klodzko.pl/\nKiedy trzeba do dentysty czyli h odnajdziemy także osoby, które chciałyby się związać z medycznymi kierunkami. Wśród nich prym wiedzie między innymi dentystyka....Wynika to z wielu czynników, a jednym z głównych jest to, że klienci\nMłodzi ludzie rozważają wiele potencjalnych scenariuszy swojej przyszłej kariery. Pośród nich odnajdziemy także osoby, które chciałyby się związać z medycznymi kierunkami. Wśród nich prym wiedzie między innymi dentystyka....Wynika to z wielu czynników, a jednym z głównych jest to, że klienci znajdą się zawsze, a w połączeniu z dobrymi zarobkami to interesująca kombinacja.\nOgólnie o stomatologiiUzupełnianie ubytków - czyli nowoczesna protetykaO przypadkach silnego bólu zębaPoradnik dla pacjenta - o nowoczesnej stomatologiiStomatologia, a protetykaNie dbasz o zdrowie, jeśli nie dbasz o zębyWybór dentysty i protetyka, czym się kierować?Nowe podejście w 2020 jak leczyć zębyPoradnik o stomatologiiNie taki dentysta straszny...Poradnik dla pacjenta - o nowoczesnej stomatologiiIdziemy do dentysty!Wybieramy się do stomatologaTekst o kwestiach stomatologicznychTroska o zęby i jamę ustnąZdrowe zęby mają większe znaczenie, niż myśliszLeczenie zębów - kanałowe leczenie pod mikroskopemZ wizytą w dentystycznym piekleWpis o stomatologachStomatolog KatowiceUbytki i braki w stałych zębachOgólnie o stomatologii i implantachNie bój się stomatologaStomatologia i protetyka, kilka faktówCzego używają obecnie dentyści? Nowe techniki w stomatologiiZnaleźć dobrego stomatologa? Tak czy nie?Dbaj o zdrowie swoich zębówWizyta u dentysty - nie daj się stresowiTe porady jak leczyć zęby zaskoczą nawet profesjonalistę!Radzimy jak leczyć zęby skuteczniej


Wysłany: Wto Cze 14, 2016 18:27 Temat postu:\nOdnośnie choroby na Cirsum arvense to zgłębiłem temat. Jak określić co było przyczyną? Opcje mamy dwie:\n1 Zasadowe podłoże - jak sięgam pamięcią to roślinka mogła rosnąć niedaleko gruzowiska czy drogi o białej barwie. Więc szansa na alkaliczność jest - zakładając że tam jakiś wapień wysypali.\n2 Pseudomonas syringae [drugi człon nazwy pochodzi od dobrze znanej rośliny z której "Pan Zaraz" został po raz pierwszy pobrany, czyli Syringa vulgaris. "Zaraz" preferuje pogodę mokrą i bardziej chłodną, poniżej 25 stopni. Kiedy robiłem to zdjęcie to przeważał okres bezdeszczowy ale temperatura się zgadza.\nNa podstawie tego miniwywodu nic się nie da ustalić Więc pozostając w kwestii teorii, jak można doświadczalnie zweryfikować stan Cirsum arvense ?\n1 - pobrać próby i oznaczyć zawartość Mg i porównać z nie wiadomo skąd wziętym wzorcem\n2 - Poszukać metodą Grama bakterii gram ujemnych [przynajmniej na początek]\nDobra to droga?\nZastanawia mnie też dlaczego nie ma innych barwników? Chlorofilu nie ma ale co z resztą?\nWysłany: Wto Cze 14, 2016 21:25 Temat postu:\n1 Zasadowe podłoże [...]\n2 Pseudomonas syringae [/i][...]\nNo cóż, tych opcji może być więcej! W grę może wchodzić jeszcze infekcja wirusowa lub grzybowa (lub innymi patogenami), działanie czynników środowiskowych tj. oświetlenie, temperatura, wilgotność podłoża oraz działanie herbicydów stosowanych w rolnictwie.\nWięc pozostając w kwestii teorii, jak można doświadczalnie zweryfikować stan Cirsum arvense ?\nZastanawia mnie tylko po co chcesz to robić? Badania mikrobiologiczne czy fizykochemiczne to kwestia skomplikowana i kosztowna, nie wiem zatem czy warto? Z doświadczenia wiem, że jeśli roślina rosła w pobliżu pól uprawnych to winowajcą najczęściej jest chemia stosowana w rolnictwie. Inne czynniki tj. pH podłoża (musiałoby być naprawdę wysokie), metale ciężkie to przypadki rzadkie. Choroby infekcyjne występują zwykle na większej ilości roślin (rozprzestrzeniają się). Jeśli zatem ów ostrożeń lub grupa roślin występowała wzdłuż jakiejś drogi lub pola uprawnego, to podejrzewałbym raczej jakiś herbicyd.\nCo do braku innych barwników, to rozumiem, że odbarwione były również kwiaty? Bo jeśli tylko części wegetatywne, to jest to normalne zjawisko! Chloroza to choroba cechująca się rozpadem chloroplastów - a zatem komórek zawierających barwniki biorące udział w fotosyntezie - stąd też blady odcień części wegetatywnych, które swój kolor zawdzięczają głównie tej grupie barwników! Inne barwniki jak np. antocyjany i flawonoidy nadają barwę innym częściom rośliny - zwykle generatywnym - i związane są zwykle z innymi strukturami komórkowymi...\nWysłany: Sro Cze 15, 2016 21:37 Temat postu:\nChloroza to choroba cechująca się rozpadem chloroplastów - a zatem komórek zawierających barwniki biorące udział w fotosyntezie....\nKomórek czy organelli? Czy w przypadku choroby nekrozie ulega cała komórka?\n- stąd też blady odcień części wegetatywnych, które swój kolor zawdzięczają głównie tej grupie barwników! Inne barwniki jak np. antocyjany i flawonoidy nadają barwę innym częściom rośliny - zwykle generatywnym - i związane są zwykle z innymi strukturami komórkowymi...\nHmm inne barwniki. Dają one kolor np. płatkom kwiatów albo korzeniowi marchewki. Ale co z liśćmi? Dlaczego są one blade? Skoro chlorofil ulega degradacji [mniejsza o przyczynę] to co z innymi barwnikami? Wychodzę z założenia że one tam jedną są. Przecież w liściach drzew występują - przykład jesień. No chyba że w pędzie roślin zielnych ich nie ma, przynajmniej nie w Cerastium arvense.\nWysłany: Czw Cze 16, 2016 23:05 Temat postu:\nChloroza to choroba cechująca się rozpadem chloroplastów - a zatem komórek biorących udział w fotosyntezie ...\nZastosowałem jak widać zbyt duży skrót myślowy Chloroza to choroba, której efektem jest rozpad lub zahamowanie syntezy chlorofilu obecnego w chloroplastach (z towarzyszącym jej zwykle rozpadem tych organelli) - a zatem dotyczy komórek zawierających chloroplasty (mówimy o roślinach wyższych oczywiście!) - czyli tych - których podstawową funkcją jest proces fotosyntezy. Rozpadowi ulega oczywiście chloroplast, a nie cała komórka. Rozpadowi chloroplastu towarzyszy dezaktywacja chlorofilu, który przechodzi w nieaktywną formę zwaną feofityną. Związek ten posiada żółtawobrunatną barwę - stąd zapewne bladożółta barwa liści dotkniętych chlorozą. Dodatkowo żółtawe zabarwienie może pochodzić od karotenoidów zawartych w liściach. Tych jednak w roślinach jednorocznych lub dwuletnich jest zwykle znikoma ilość (mówimy o komórkach biorących udział w fotosyntezie i pomijamy rośliny, które w procesie adaptacji do wegetacji w warunkach dużego ocienienia syntetyzują barwniki katotenoidowe jako alternatywa dla chlorofilu, który w tych warunkach słabo funkcjonuje). Blady odcień liści może być także zwyczajnie wynikiem braku barwników - jeśli ich brakuje - wówczas tkanki stają się "prześwitujące", co skutkuje takim właśnie efektem. Podobny efekt obserwujemy w tzw. zjawisku etiolacji, gdy roślina pozbawiona jest odpowiedniej ilości światła potrzebnego do inicjacji syntezy chlorofilu.\nWysłany: Nie Cze 19, 2016 19:02 Temat postu:\nPowracając do głównego wątku:\n1 Mam tutaj niewątpliwie czeremchę:\nMój typ to Padus serotina. Natomiast nie jestem tego pewien z powodu "niemorfologicznego cech". Będąc dziś na rowerze nie znalazłem ani jednej Czeremchy bez włosków wzdłuż nerwu głównego. To jest jak mniemam cecha charakterystyczna dla tego obcego gatunku. I jakoś nie chce mi się wierzyć że nie udało znaleźć mi się ani jednego osobnika Padus avium\n(Jeszcze takie nawiązanie do barwników: czy wiesz może co czerwieni ogonek liściowy?' warto odnotować że czerwieni tylko od wierzchniej strony)\n2 Poniżej jest coś z czym się jeszcze nie spotkałem. Z cech niewidocznych na zdjęciu to: krzew, specyficzny układ gałęzi, taki jakby wyrastały prostopadle do siebie, ogólnie bardzo twarde gałązki. Rosło to coś sobie na nasłonecznionym zboczu. Znalazłem również jeden cierń na gałązce. Niestety nie było żadnych śladów po kwiatach ani owocach.\nUkład unerwienia w liściu jest .... taki harmonijny?\n3 Parę kroków dalej rosło podobne drzewo, ot bliźniak ale liście z obfitym kutnerem od dołu i góry.\n4 Na koniec wierzba. Mój typ to Salix caprea?\nWysłany: Pon Cze 20, 2016 22:22 Temat postu:\n1 Mam tutaj niewątpliwie czeremchę: Mój typ to Padus serotina\nNiewątpliwie masz tutaj tego amerykańskiego szkodnika! To Padus serotina!\nBędąc dziś na rowerze nie znalazłem ani jednej Czeremchy bez włosków wzdłuż nerwu głównego. To jest jak mniemam cecha charakterystyczna dla tego obcego gatunku. I jakoś nie chce mi się wierzyć że nie udało znaleźć mi się ani jednego osobnika Padus avium\nA szukałeś w miejscach wilgotnych? P. avium lubi wilgoć - doliny rzek, wilgotne lasy. może szukałeś w niewłaściwym siedlisku? Poza tym nie jest do końca prawdą, ze P. avium nie ma włosków wzdłuż nerwu głównego - posiada je często w formie kępek wzdłuż nerwu głównego - zwykle w kątach bocznych nerwów.\nJeszcze takie nawiązanie do barwników: czy wiesz może co czerwieni ogonek liściowy?' warto odnotować że czerwieni tylko od wierzchniej strony\nJeśli liść to raczej coś z grupy karotenoidów - ale żeby mieć pewność, trzeba by było analizy chemicznej.\nPoniżej jest coś z czym się jeszcze nie spotkałem. Z cech niewidocznych na zdjęciu to: krzew, specyficzny układ gałęzi, taki jakby wyrastały prostopadle do siebie, ogólnie bardzo twarde gałązki. Rosło to coś sobie na nasłonecznionym zboczu. Znalazłem również jeden cierń na gałązce. Niestety nie było żadnych śladów po kwiatach ani owocach.\nNo doprawdy? Na zachodzie nie macie już grusz na miedzach? To Pyrus pyraster - grusza polna. W moich stronach zwana powszechnie gruszą dziką lub ulęgałką. Na wschodzie można ją jeszcze spotkać dość powszechnie na różnego typu ugorach, miedzach i przydrożach. Ma dość słodkie owoce, ale ze specyficznym posmakiem, który mnie osobiście nie przypada do gustu\nParę kroków dalej rosło podobne drzewo, ot bliźniak ale liście z obfitym kutnerem od dołu i góry\nBo to faktycznie "bliźniak". To zapewne grusza pospolita Pyrus communis - prekursor gatunków uprawianych w sadach całej Europy (i nie tylko)...\nNa koniec wierzba. Mój typ to Salix caprea?\nA czemu właśnie iwa?\nWysłany: Wto Cze 21, 2016 21:51 Temat postu:\nPadus avium widziałem w swoim życiu wielokrotnie i to właśnie terenie podmokłym -oles , ale nigdy u mnie. "Szkodnika" zazwyczaj u mnie spotykam na piaskach, poboczach dróg.\nOdnośnie oznaczania barwników.... przecież ja to już kiedyś robiłem, na laboratoriach z chromatografii kolumnowej. Tak jak sięgam pamięcią\nGrusza to wtopa, chociaż gruszek nigdy nie zrywałem. Zawsze szabrowałem jabłka albo śliwki mirabelki Późno w nocy przeglądałem po obrazkach jeszcze Dendroglogię Senety i zatrzymałem się na rysunkach gruszy, lecz nie dałem w to wiary. Miejsce gdzie znalazłem te drzewa zupełnie mi nie pasuje. Rosły w rzędzie starych topoli czarnych na piaszczystej polanie. Chociaż, ten rząd topoli nie był przypadkowy, bo był posadzony wzdłuż jakieś starej brukowanej drogi więc może te grusze są jakąś pozostałością. Kiedyś sadzono drzewa owocowe przy drogach - taka moja teoria spiskowo - dziejowa tych grusz\nSalix caprea to oczywiście pomyłka, to jest Salix aurita (fajnie że nie podałeś gotowej odpowiedzi, wolę samodzielnie rozwikłać zagadki )\nPoniżej mam roślinę z zeszłej jesieni jeszcze:\nMój typ to lucerna piaskowa Medicago x varia\nWysłany: Czw Cze 23, 2016 23:48 Temat postu:\nGrusza to wtopa, chociaż gruszek nigdy nie zrywałem. [...] Miejsce gdzie znalazłem te drzewa zupełnie mi nie pasuje. Rosły w rzędzie starych topoli czarnych na piaszczystej polanie. Chociaż, ten rząd topoli nie był przypadkowy, bo był posadzony wzdłuż jakieś starej brukowanej drogi więc może te grusze są jakąś pozostałością\nWłaśnie ze względu na te wyjątkowo kutnerowate liście zastanawiałem się, czy to nie jest jakaś topola - ale nie pasuje mi kształt liści i pączków liściowych - jeśli to grusza - to jest to jednak grusza śnieżna (P. nivalis).\nZatem szukaj dalej - jesteś już na właściwej drodze\nWysłany: Nie Lip 31, 2016 16:36 Temat postu:\nLipiec miną jak z bicza trzasną\nWierzba z przylistkami powyżej to Salix cinerea\nLucerny to kolejno:\n- kwiatki fioletowo-żółte - Medicago x varia piaskowa\n- kwiatki fioletowo-fioletowe - Medicago sativa siewna\nKolejne drzewka do oznaczenia:\n1 Salix caprea\n2 Salix alba, najprawdopodobniej....\n3 Pozostajemy przy Salicaceae ... Populus berolinensis\n4 Fraxinus ale jaki to nie wiem. Pędy szare a pączki o ile dobrze pamiętam to były czarne.\n5 A tutaj mam 'wynalazek' Cladrastis kentukea Strączyn żółty\n6 Tutaj nie mam pomysłu, Niccolai może dasz jakąś wskazówkę?\n7 Tu pewności nie mam, trop wyznaczyły liście, do tego szorstkie Philadelphus tomentosus ?\nGałązki zostały sfotografowane w wazonie z najnowszego krzyku mody\nA za niedługo mała relacja z wakacji\nWysłany: Wto Sie 02, 2016 20:42 Temat postu:\nZ takimi łysymi i błyszczącymi blaszkami liściowymi?\nSkłonny jestem się zgodzić, choć w przypadku mieszańców topól, to chyba Bóg sam raczy wiedzieć co tam jest z czym pokrzyżowane\nSkoro tak, to jest to poczciwy Fraxinus excelsior.\nCiekawe. Skąd fotki?\nHmmm, ciężka sprawa! To jakiś "egzot" - a ja się w tym nie specjalizuję Kojarzy mi się z Rhamnaceae - może coś z rodzaju głożyna (Ziziphus sp.)?\n7 Tu pewności nie mam, trop wyznaczyły liście, do tego szorstkie Philadelphus tomentosus ? Gałązki zostały sfotografowane w wazonie z najnowszego krzyku mody\nProponuję podążyć śladem żylistka szorstkiego (Deutzia scabra) Ale plus za wazon!\nWysłany: Sro Sie 03, 2016 20:44 Temat postu:\nZatem Salix fragilis.\nNie bardzo jestem przekonany, listki są za grube\nSporo zdjęć, jeszcze chwilę potrzebuję.\nCo do strączyna to klasycznie, czyli roślina spotkana na spacerze w parku.\nWysłany: Sro Sie 03, 2016 21:06 Temat postu:\nZatem Salix fragilis\nW jakim sensie za grube? Wyglądają normalnie?\nWysłany: Sro Sie 10, 2016 20:28 Temat postu:\nWszystkie liście miały od 5 do 7 listów, mogłem zrobić zdjęcie z jakąś monetą. Te listki są zdecydowanie większe niż u Fraxinus excelsior.\nJak znajdę czas w weekend to podjadę tam jeszcze raz. W tym miejscu był jeszcze jeden jesion o nietypowym wyglądzie.\nOdnośnie nowych zdjęć z wycieczki to pośpiesznie wrzucam tu:\nOznaczenie dokonałem raczej na podstawie zdjęć internetowych i koloru pędu - żółtawy. Miałem spore problemy ze znamieniem - bo go nie bardzo widać\nPrzyssała się miedzy innymi do Calystegia sepium - ot taka czarna owca w rodzinie\nWysłany: Nie Sie 21, 2016 20:39 Temat postu:\nParę roślin z murawy kserotermicznej:\n1 Asteraceae - tyle co mogę powiedzieć\n2 Z tą rośliną się już kiedyś spotkałem, na podobnym stanowisku.\n3 Trifolium rubens\n4 Przekwitnięty kwiatek...\n5 Thymus sp. -ten kwiatek był na kurhanie.\n6 Origanum vulgare\n7 Bardzo ładne ale brak pomysłu...\nW przypadku dwóch pierwszych roślin porażka w oznaczeniu nastąpiła na etapie 'słupkowia'. Na przyszłość zdjęcia z soczewką + douczenie się z morfologii\nps. Czy do dokładnego oznaczenia słupków, miodników, ostek itd. wystarczy porządna lupa lub zdjęcie z soczewką?\nWysłany: Pon Sie 22, 2016 16:20 Temat postu:\nGatunek dość pospolity na murawach kserotermicznych, ale należący do jednych z moich ulubionych! Tu nie ma co kombinować - aster gawędka (Aster amellus)\nCiemiężyk białokwiatowy (Vincetoxicum hirundinaria) - też "pospoliciak" na kserotermach\nPszeniec różowy (Melampyrum arvense) - piękny półpasożyt, na Lubelszczyźnie stosunkowo częsty, gdzie indziej rzadki ....\nI na rodzaju musimy poprzestać, bo nie widać na zdjeciu zadnych cech pozwalających oznaczyć gatunek ...\nZgadza się Kolejny pospolity gatunek w miejscach ciepłych i nasłonecznionych...\nA to tak charakterystyczna roślina, że aż dziwi brak pomysłu! To mikołajek płaskolistny (Eryngium planum) ...\nO tak morfologia i anatomia to podstawa!\nZwykle w zupełności wystarczy - o ile zdjęcie pokazuje co trzeba, jak trzeba i jest odpowiedniej jakości\nOk. Mam nadzieję, że to nie wszystko? A len, oman wąskolistny, kłosownica pierzasta?


Gotowe projekty logo wydruk plakatów B1 Drukarnia Stargard centrum\nReklama jest wszechobecna w współczesnej rzeczywistości – jest przy tym istotne, by rekomendowana marka pozostała wyłowiona przez ewentualnego interesanta, spostrzeżona przez niego pośród informacji atakujących go ze każdych stron. Reklamy zamieszczane są w środkach masowego przekazu, np w radiostacjach, telewizji czy sieci, mogą też stanowić moduł architektury bądź miejskiego otoczenia. Znaczącym elementem reklamy, ułatwiającym rozpoznanie marki przez klegalne, połączone z gatunkiem użytkownika, są bardzo dobrze uplanowane wzorce logo. Muszą być one wyraźne, wyraziste, ażeby kojarzyły się klientowi z marką, którą mają wypromować. Każdy z nas zna dużo modeli logo – tyczy się to towarów zarówno polskich, jak i zagranicznych, obecnych na rynku od wielu lat – właśnie ich znak graficzny (innymi słowy logo) jest najlepiej rozróżnianym fragmentem, na ogół nawet bardziej, aniżeli sam produkt. Jest dużo firm reklamowych, które posiadają w swojej ofercie gotowe projekty logo. Da się również wyznaczyć specjalistycznej agencji reklamowej zrealizowanie spersonalizowanego znaku graficznego, który będzie współgrał potrzebom zamawiającego. Inwestycja w reklamę zapewne zwróci się w relatywnie krótkim okresie, należy przy okazji skorzystać z usług specjalistycznych agencji reklamowych, które angażują ekspertów od grafiki, plastyki bądź analityki rynków. Z całą pewnością są oni w stanie przewidzieć a także wypełnić kampanię reklamową w taki sposób, aby stała się ona efektywna, w krótkim okresie doszła do jak największej liczby klientów, oraz przyniosła jak najwyższy zysk w stosunku do zaangażowanego czasu a w dodatku środków finansowych.\nDługopisy reklamowe z nadrukiem Uzyskać życzliwość wyborców Politycy za wszelką cenę pożądają pozyskać stanowisko, na które kandydują. Prawda jest taka, że nie zawsze się na nie nadają, jednak nie...\nPersonalizacja nakładu turek Język drukarni Zlecając wykonanie druku w kompetentnych firmach, możemy spotkać się z różnymi terminami, jakimi się w nich posługują. W minionym czasie korzystałam z usług...


Drift BMW seria 5 E39 zdjęcie : King Of Europe Drift 2012\nZdjęcie Drift BMW seria 5 E39\nDrift BMW seria 3 E46, 2\nAudi przetestuje koncepcję centrum szybkiego ...Audi kontynuuje swoją transformację w kierunku dostawcy zrównoważonej mobilności segmentu premium. Do roku 2025 marka planuje zintensyfikować swoje działania, oferując szeroką gamę ponad 20 modeli z napędem w pełni ...ABT e-Caddy i ABT e-TransporterABT e-Caddy pojawi się na rynku w połowie przyszłego roku. Volkswagen Samochody Użytkowe przedstawia ABT e-Caddy także jako taksówkę. Nie bez przyczyny: samochód ten bazuje na przedłużonym Caddy Maxi, ma więc dużo ...Kia Rio 1,4 DOHC CVVT o mocy 109 KMPod maską koreańskiego mieszczucha znalazł się silnik benzynowy o pojemności 1,4 litra generujący moc 109 KM. Wyposażony w manualną skrzynię biegów która oferuje sześć przełożeń. Przyspieszenie od 0 do 100 km/h ...


Prawa dotyczące prywatności i Opcje – Puzzles iOS\nJak usunąć układankę lub kolekcję?\nCzy mogę zagrać bez połączenia z Internetem?\nJak włączyć/wyłączyć dźwięki?\nJak zapisać ukończoną układankę na moim urządzeniu?\nJak udostępnić ukończoną układankę znajomym?\nPrawa dotyczące prywatności i Opcje


Sklep oferujący jedynie znakomity sprzęt sportowy - morbhan.org\nadminListopad 20, 2013Bez kategoriideskorolki, klient, rolki, sklep, sprzęt sportowy\nRóżne deskorolki, które wyszukać można w atrakcyjnych cenach w sklepie sportowym w we wszystkich większych miastach w kraju, dostosowane są do wymogów każdego zainteresowanego ofertą, przyszłego użytkownika. Ciekawe oferty, jakie odnaleźć można wśród ofert doskonale przygotowanych na różne warunki producentów urządzeń sportowych, charakteryzują się doskonałą jakością.\nHulajnogi w zachwycających cenach – Różne propozycje producenta, które napotkać możemy w sklepie, który proponuje certyfikowany sprzęt sportowy\n, zadziwiają wciąż potencjalnych właścicieli. Hulajnogi znajdziemy w pełni wyposażone [link], w bardzo interesujących kompletach – także interesujących ze względu na bardzo korzystną cenę. W sklepach internetowych znajdują się też: kijki trekkingowe czy piłki Znakomicie przemyślane zestawy, które czekają na każdą zaciekawioną zakupem tego typu sprzętu osobę, mogą się okazać szczególnie przydatne: [link]\nKlienci chcą znakomitej jakości – najlepsze deskorolki – Znakomitej jakości propozycje producentów sprzętu sportowego, takiego jak przykładowo deskorolki.\n, wyróżniają się tym, że firmy analizują niezwykle dokładnie potrzeby i wymagania potencjalnego użytkownika. Szczegółowo dopracowane oferty mają to do siebie, że ułatwiają wybranie znakomitej propozycji przez każdego zaciekawionego klienta. Kupujący sprzęt wysokiej jakości polecają sobie sprawdzonych producentów w taki sposób, że wskazują określone marki na tematycznych forach internetowych.\nRozbudowana baza ofert sklepu sportowego – rolki dla małych i dużych – Rewelacyjnie dopasowane rolki to idealny prezent dla Twojego dorastającego dziecka. Systematyczne jeżdżenie na rolkach może się okazać Waszą wspólną pasją, a uprawianie sportu pod każdą możliwą postacią to bezsprzecznie ogromny atut. Doskonałe ceny to specjalność producenta, który w każdym kolejnym sezonie [zaproponować może udoskonalone sprzęty przeznaczone dla zróżnicowanych przedziałów wiekowych. Znakomita cena to nie jedyna zaleta, głównym atutem jest niezaprzeczalnie doskonała jakość.


Gdy wybuchło Powstanie Warszawskie, bez zaprzysiężenia w konspiracji i przeszkolenia wojskowego trafił do elitarnego Oddziału Osłonowego Wojskowych Zakładów Wydawniczych. – Dobrze uzbrojeni byliśmy czymś w rodzaju straży pożarnej wysyłanej na zagrożone odcinki – opowiada Witold Kruczek-Abuładze, ps. „Kruk”, w rozmowie z Piotrem Korczyńskim.\nPańskie losy są bardzo podobne do doświadczeń Cezarego Baryki z powieści Stefana Żeromskiego „Przedwiośnie”. Żeromski bardzo dramatycznie opisał odczucia swojego bohatera po jego przybyciu do Polski z dalekiej Azji. Pan również jako młody człowiek odbył podobną podróż. Czy rzeczywistość, którą pan zastał, była zbieżna z wyobrażeniami o Polsce?\nWitold Kruczek-Abuładze: Ja już na początku zderzyłem się ze śmieszną sytuacją. Żeby jednak to zrozumieć, trzeba poznać środowisko, w którym spędziłem najmłodsze lata. Urodziłem się w 1922 roku w części Gruzji, która w tym czasie została przyłączona do Turcji. Okazało się, że nasz dom znalazł się dosłownie kilometr od granicy turecko-sowieckiej. Tam też znajdowała się kopalnia rudy miedzi bardzo bogatej w złoto, w której pracował mój ojciec na stanowisku inżyniera górniczego. Jako członek Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, brał udział w rewolucji 1905 roku i musiał uciekać przed aresztowaniem aż do Gruzji. Tam poznał moją matkę, która pochodziła ze starej i szanowanej rodziny Abuładze. Ojciec natomiast zawsze tłumaczył matce, że Polska to jest kraj europejski, a tutaj jest Azja, w której w ogóle nie ma sensu wychowywać dzieci.\nCzy podobnie jak ojciec Cezarego Baryki roztaczał przed wami perspektywy życia w nowoczesnym kraju?\nMoże aż tak to nie, ale często chodził do polskiej ambasady, gdzie przekonywano go, że odrodzona Polska potrzebuje takich jak on – wykształconych i doświadczonych inżynierów. Wobec takich perspektyw ojciec wreszcie przekonał matkę, żebyśmy wyjechali do Polski. Wtedy już mieszkaliśmy w Konstantynopolu, gdzie moi rodzice mieli kontakty ze środowiskiem uciekinierów ze Związku Sowieckiego. To były przeważnie rodziny wyższych oficerów carskich, często, jak to w Rosji bywało, o niemieckich korzeniach. Ja miałem korepetytorkę – rosyjską Niemkę Marię Adolfową, która była żoną carskiego generała. Kiedy dowiedziała się o naszych planach wyjazdu do Polski, zaczęła ostrzegać matkę, żeby absolutnie tego nie robić, bo będzie wojna i Niemcy na pewno ten kraj zajmą. Mówimy o roku 1930! Ona dzięki swym kontaktom już wtedy przewidywała to, co stało się dziewięć lat później. Ten argument w żaden sposób jednak nie trafił do ojca, który w 1930 roku wyjechał do pracy w afrykańskim Kongu, a nas, czyli matkę, mnie i moją siostrę, wysłał do Polski, a my nie znaliśmy języka polskiego. I tutaj dochodzimy do sytuacji, o której wcześniej wspomniałem. O 7.00 rano dotarliśmy do Lwowa. Mżył deszczyk, kiedy wjeżdżaliśmy na peron dworca, a moja matka z siostrą, wyjrzawszy za okno, nagle zaczęły narzekać, że ojciec nas oszukał, bo mówił, że Polska to kraj europejski, a tutaj wszyscy chodzą wcale nie po europejsku ubrani. Wepchnąłem się między nie do okna i zobaczyłem tłum mężczyzn w myckach na głowach, z brodami, pejsami, ubranych w długie chałaty, żywo gestykulujących i dyskutujących jak na tureckim targu. My, przekonani, że to są Polacy, poczuliśmy się przez ojca oszukani. Z kolei w pociągu nikt nie chciał z nami rozmawiać, bo pasażerowie myśleli, że to my jesteśmy Żydami. Dopiero po dotarciu do Warszawy stryj wyprowadził nas z błędu. To było moje pierwsze wrażenie z Polski.\nDrugie to bezkresne równiny, jakich wcześniej nie widziałem. W Częstochowie, gdzie zamieszkaliśmy na stałe, kontynuowałem przerwaną wyjazdem edukację. Kiedy weszliśmy w polskie środowisko, uderzyło nas przede wszystkim to, że ludzie tutaj są bardzo poważni, by nie powiedzieć ponurzy. Najczęściej rozmawiało się o chorobach lub bezrobociu. Co gorsza, kiedy dołączył do nas ojciec, okazało się, że wbrew obietnicom urzędników ambasady polskiej w Konstantynopolu wcale nie czekała na niego praca. Do tego doszły moje problemy w szkole, w której długo nie mogłem się odnaleźć. Byłem opóźniony trzy lata w stosunku do rówieśników, ponieważ najpierw musiałem się nauczyć języka polskiego. Ponadto często byłem brany za Żyda, co także nie ułatwiało mi życia. Kiedy w końcu zaczęło nam się lepiej powodzić, wybuchła wojna.\nJak zapamiętał pan zajęcie Częstochowy przez Niemców we wrześniu 1939 roku?\nMoment wybuchu wojny kojarzy mi się z pierwszymi rannymi, których w tamtym czasie zobaczyłem. Z moim kolegą Tadkiem Sokalą poszliśmy do szpitala, by pomagać rannym. Pamiętam do dziś młodego człowieka, który był cały siny, bo dostał postrzał w płuca. Lekarz powiedział nam, że dla niego już nic się nie da zrobić, więc ze smutkiem odeszliśmy. Wracając do domu, na rogu placu Biegańskiego, gdzie mieściło się biuro miejscowego sztabu wojskowego, zobaczyliśmy żołnierzy wynoszących jakieś papiery i ładujących je na furmanki. Robili to w pośpiechu i tak niechlujnie, że wiele z tych dokumentów walało się na bruku. Po chwili z biura wybiegł jakiś oficer, a za nim kobieta. Chwyciła go za ramiona i przekonywała: „Słuchaj, to już nie ma żadnego sensu, to i tak wszystko jest stracone. Uciekajmy!”. Niestety, otaczający ich żołnierze, wyraźnie świeżo zmobilizowani, także nie zrobili na nas dobrego wrażenia. Wielu z nich nie miało nawet broni i bezkarnie rozchodziło się po okolicy. 7 Dywizja Piechoty, która miała bronić Częstochowy, bardzo szybko została przez Niemców rozbita, a jej dowódca, gen. bryg. Janusz Gąsiorowski poddał miasto praktycznie bez większych walk. Wkrótce ojciec zmarł na raka i to ja musiałem utrzymywać rodzinę. Matka nie umiała ani słowa po polsku, a siostra nie pracowała. Najpierw zatrudniłem się w kopalni i przez dłuższy czas byłem górnikiem dołowym. Na szczęście mogłem zmienić pracę dzięki koledze, który był synem dyrektora spółdzielni Społem. Tak zostałem kierowcą i rozwoziłem towary po całym Generalnym Gubernatorstwie – głównie węgiel ze Śląska do Warszawy.\nDzięki tej pracy uratował pan kolegę, którego dalsze losy byłyby idealne na scenariusz filmowy.\nRazem z Tadkiem Sokalą wyciągnęliśmy go z getta. Jego ojciec był wziętym architektem, a matka ukończyła konserwatorium w Wiedniu. To była bogata i zasymilowana rodzina żydowska, należąca do częstochowskiej elity. Nie mogę sobie przypomnieć, jak myśmy się z Ryśkiem poznali, ale pamiętam taką sytuację. To było w kwietniu lub maju 1940 roku, ale na pewno było już na tyle ciepło, że chodziliśmy nad wodę pływać. Niemcy wtenczas zorganizowali już w Częstochowie getto i Żydzi musieli nosić opaski z gwiazdą Dawida. Pewnego dnia po kąpieli w rzece zobaczyłem Ryśka i zacząłem się z niego nabijać, czemu nie nosi gwiazdy Dawida. Nie zdawałem sobie sprawy, na co go tymi głupimi żartami narażam. On wtedy poprosił mnie na bok i zaczął mi opowiadać o tym, co się dzieje z Żydami. Tak mnie to przeraziło, że postanowiłem mu pomóc, a mogłem to zrobić bo jako pracownik Społem miałem przepustkę do getta. Prawdziwe kłopoty zaczęły się jednak dopiero wtedy, kiedy wyciągnęliśmy go z getta. Początkowo planowaliśmy, że będziemy go ukrywać w magazynie Społem, ale nie zgodził się na to jeden z kierowników. Nie mogłem Ryśka zabrać do naszego mieszkania, bo jego połowę zarekwirował ukraiński kolaborant o nazwisku Zaręba. W końcu na ukrywanie Ryśka zgodzili się państwo Sokalowie. Przed 1939 rokiem pan Sokala był dyrektorem rzeźni miejskiej, więc jego rodzina zajmowała mieszkanie na pierwszym piętrze domu przy rzeźni. Sokalowie mieli dwie córki i syna Tadeusza, z którym się przyjaźniłem od czasów szkolnych. Istotni są tutaj też ich sąsiedzi. Drzwi po prawej stronie należały do znanego szmalcownika, który utrzymywał się ze sprzedawania Niemcom Żydów. A po lewej kwaterowali niemieccy żołnierze. Kiedy Rysiek zamieszkał u Sokalów na pierwszym piętrze, szmalcownikowi dał do zrozumienia, że jeżeli go wyda, to pierwszy pójdzie pod nóż. A tym niemieckim żołnierzom i wartownikom pani Sokalowa sprytnie co jakiś czas przynosiła jakieś ciasta i smakołyki. Oni ją uwielbiali za to matkowanie, a państwo Sokalowie dzięki temu mogli bezkarnie i bezpiecznie pod ich nosem prowadzić różne „konkurencyjne sprawy”. Pan Sokala bardzo był zaangażowany w konspirację. W Częstochowie już w pierwszych miesiącach wojny zorganizował się Związek Walki Zbrojnej, a my, młodzi chłopcy, zostaliśmy wciągnięci do wstępnych działań.\nUdało się w ten sposób ochronić przyjaciela?\nTak, ale po pewnym czasie, gdy w naszą konspirację wtajemniczyliśmy kolegę Kupskiego, Rysiek musiał stamtąd uciekać. Kupski to był chłopak z robotniczej rodziny, jego brat działał w NSZ. Ostrzegł nas, że Rysiek to zagrożenie nie tylko dla całej rodziny, ale też dla konspiracji, w której działał pan Sokala. Nie wiedziałem, jak z tej sytuacji wybrnąć. Planowaliśmy nawet z Tadkiem, że przerzucimy Ryśka do Rzeszy, wykorzystując moje przepustki, aby tam przedostał się dalej na Zachód. Na szczęście nasze plany podsłuchiwała pani Sokalowa. Kiedy projekty były coraz bardziej karkołomne, otworzyła drzwi do naszego pokoju i oświadczyła, że sama się tym zajmie. Umieściła chłopaka na peryferiach Częstochowy – w pokoiku, który kiedyś zajmowała jej siostra. Ten lokal miał bardzo cienkie ściany, a w sąsiednim mieszkaniu żyła wielodzietna rodzina, która miała tylko jedną parę butów i praktycznie głodowała. Pani Sokalowa od czasu do czasu przynosiła Ryśkowi jedzenie. W końcu sąsiedzi zorientowali się, że ktoś musi obok nich mieszkać i Rysiek słyszał zza cienkiej ściany takie słowa: „jak to jest Żyd, to go wydamy i w końcu będziemy mogli swym pięciorgu dzieciom kupić buty i jedzenie”. Trzeba jednak pamiętać, że w razie obławy Niemcy wymordowaliby wszystkich mieszkańców tego domu, nie wyłączając tej wielodzietnej rodziny. Rysiek w nocy uciekł do Sokalów i nie było wtedy już wyjścia – trzeba go było jak najszybciej wywieźć z Częstochowy.\nDzięki temu znalazł się pan w Warszawie?\nTak. Przywiozłem Ryśka do stolicy i już w niej zostałem. Rysiek nawiązał kontakt z jakąś grupą żydowską, która wkręciła go do Organizacji Todta i wyjechał na front wschodni budować umocnienia i fortyfikacje dla armii niemieckiej. On bardzo dobrze mówił po niemiecku – jego ojciec w czasie I wojny światowej służył w armii niemieckiej i był odznaczony za odwagę. A na dodatek znał rosyjski, co szybko docenili jego zwierzchnicy. Ja zaś znalazłem pracę w warsztatach samochodowych przy ulicy Czerniakowskiej 80. Tam naprawiano wszystkie ciężarówki Społem z całego Generalnego Gubernatorstwa. Szefem tych warsztatów był Paweł Górniak, wcześniej bosman na okrętach podwodnych. Po Wrześniu ’39 udało mu się uciec z Wybrzeża i ukryć w Warszawie. Pewnego razu montuję jakiś silnik i przychodzi do mnie Górniak – sam szef warsztatu, rozumie pan – i mówi: „Kruczek, tam na ciebie jakiś gestapowiec czeka”. Ja wyraźnie przestraszony odpowiadam: „Jaki gestapowiec?”. A on mnie zaczął uspokajać: „Nie bój się, on dobrze po polsku mówi i w ogóle przyjazny jest, tak że możesz spokojnie tam pójść”. Nie do końca przekonany, poszedłem, patrzę, stoi elegancki motocykl, a przy nim dwumetrowy oficer niemiecki w mundurze jak spod igły, kabura z pistoletem przy pasie. Przyglądam mu się… i poznaję – to Rysiek!\nŻyd przyjechał w niemieckim mundurze na urlop do Warszawy?\nLepiej! On przyjechał się żenić z Anetką. Rysiek wprawił mnie w osłupienie informacją, że jako oficer niemiecki musi jechać do Berlina, by uzyskać tam pozwolenie na ślub z Polką! I proszę sobie wyobrazić, że on to zrobił, i to dwukrotnie! Kiedy za pierwszym razem wrócił ze stolicy III Rzeszy, wybrał się z narzeczoną na przejażdżkę kajakiem po Wiśle. Pech chciał, że wywrócili się wtedy do wody. Rysiek miał przy sobie to zaświadczenie, więc się zniszczyło. Ja się go często pytałem, jak to się stało, że nikt go nigdy nie ruszył? A on mi odpowiadał, że to wszystko dzięki niemieckiemu porządkowi, w którym najważniejsze są dokumenty, a te miał naprawdę mocne, bo poświadczone służbą dla III Rzeszy na froncie wschodnim.\nPo wybuchu powstania warszawskiego prosto z warsztatu ruszył pan do walki. Jakim cudem, bez zaprzysiężenia w konspiracji i przeszkolenia wojskowego, znalazł się pan w elitarnym oddziale?\nW moim wypadku zdecydował właśnie ten warsztat samochodowy. Mieszkałem w kamienicy przy ulicy Szpitalnej, a w niej była drukarnia, którą ochraniał oddział por. „Steba”, czyli Stefana Berenta. Kiedy po pracy około godziny 17.00 wróciłem do mieszkania, zaczęła się strzelanina. Wtedy od razu zgłosiłem się do niego z prośbą o przyjęcie do oddziału. Ucieszył się, kiedy usłyszał, że jestem kierowcą i mechanikiem, bo oni mieli samochody, ale nikt nie potrafił nimi jeździć. Zanim jednak zostałem szoferem wojskowym, pierwszym moim zadaniem było wyrąbanie przejścia między piwnicami, żeby można było przemieszczać się pod ostrzałem. Miałem zostać najpierw żołnierzem grupy technicznej, którą „Steb” planował stworzyć, ale w toku zażartych walk porzucił ten pomysł. Ostatecznie zostałem żołnierzem 2 plutonu Oddziału Osłonowego VI Oddziału Armii Krajowej, w którym walczyłem do końca powstania. Byliśmy wyjątkowo dobrze uzbrojeni. Przed powstaniem nasz oddział miał za zadanie zbrojną osłonę drukarni w konspiracyjnych wytwórniach broni, np. wytwórni części i montowni pistoletów maszynowych, granatów, środków wybuchowych. Ze względu na to dobre uzbrojenie Oddział Osłonowy był przekazany do bezpośredniej dyspozycji dowódcy sił powstańczych, tj. gen. Antoniego Chruściela „Montera”, który decydował, do jakich akcji bojowych ma być skierowany.\nPrzeszedł pan błyskawiczne przeszkolenie wojskowe…\nStrzelać nauczyłem się sam, a na pierwszej linii byłem bez dłuższych przerw. „Monter” ciągle włączał nas do różnych akcji w Śródmieściu. Można stwierdzić, że byliśmy dla niego czymś w rodzaju straży pożarnej, wysyłanej na zagrożone odcinki. Kiedy wybuchło powstanie, ja za dobrze polskiej literatury nie znałem i być może to uratowało mi życie. Było to w czasie walk na rogu Alei Jerozolimskich i Nowego Światu, dokładnie w bramie, za którą jest pasaż wychodzący na Chmielną. Tam zostaliśmy odcięci przez ogień z niemieckiego czołgu, stojącego na ulicy Pierackiego, dzisiejszej Foksal. Zebraliśmy się wokół naszego dowódcy Andrzeja Koryckiego „Sokoła”, żeby radzić, co robić. On wtedy powiedział: „będziemy bronić tego pasażu jak Zbaraża”. Przypomniało mi się wtedy, że ci obrońcy chyba zginęli. Po latach dopiero dowiedziałem się, że nie było to w Zbarażu tylko w Kamieńcu. Ale wtenczas, słysząc hasło „Zbaraż”, zacząłem „Sokoła” gorąco przekonywać, że ja znajdę wyjście z tej matni. I znalazłem. Zauważyłem, że po każdym strzale czołgowego działa następowała krótka pauza, w czasie której prawdopodobnie czołgiści ładowali do lufy nowy pocisk. W takim momencie wydostaliśmy się spod ostrzału.\nSpotkał się pan jeszcze z przyjacielem Ryśkiem?\nPo kapitulacji Niemcy wywieźli nas najpierw do Frankfurtu nad Odrą, następnie do Bremevörde między Bremą a Hamburgiem. Stamtąd ostatecznie trafiłem do Pongau pod Salzburgiem. W tymże obozie pewnego dnia siedziałem sobie na pryczy, kiedy do naszego baraku wszedł sierżant niemiecki i zaczął rozmawiać z moimi kolegami, po czym oni wskazali na mnie. Zdążyłem tylko pomyśleć: cholera, o co tu chodzi?, a sierżant już stał przy mnie i wręczał mi list. Podziękowałem mu, a on mi zasalutował i wyszedł. Patrzę na przesyłkę i poznaję pismo Ryśka. Pisał do mnie, że przebywa w szpitalu dla oficerów niemieckich i dowiedział się od mojej matki, gdzie jestem. Ma zamiar wyciągnąć mnie z niewoli, ale najpierw musi wyleczyć kolano, w które dostał postrzał w czasie powstania. Okazało się, że jako oficer Organizacji Todta nadzorował budowę stanowisk dla szybkostrzelnych działek, które nas ostrzeliwały w Śródmieściu! Kiedy przeczytałem, że ma mieć operację kolana, to wystraszyłem się, że lekarze zauważą, iż jest obrzezany i gestapo na sam koniec wojny nas wszystkich, czyli jego, mnie i moją rodzinę, rozstrzela. Na szczęście do niczego takiego nie doszło, ale wtedy, żeby zatrzeć trop, wkręciłem się do grupy powstańców, których Niemcy wywozili aż pod szwajcarską granicę. Tam przed samym końcem wojny Niemcy nas zwolnili i umożliwili przejście granicy szwajcarskiej. W Szwajcarii wcielono mnie do 2 Dywizji Strzelców Pieszych gen. Bronisława Prugara-Ketlinga, która była tam internowana w 1940 roku. Wróciłem do Polski jako jej żołnierz. Wcześniej spotkałem się z Ryszardem, który po operacji został przez niemieckie dowództwo wysłany do Szwajcarii i tam doczekał końca wojny.\nPowyższy wywiad to jedna z 34 rozmów z ludźmi, którzy walczyli we Wrześniu '39, pod Monte Cassino czy w Powstaniu Warszawskim, zdobywali Berlin oraz przeżyli rzeź wołyńską i obozy koncentracyjne. Zbiór, przygotowany przez Wojskowy Instytut Wydawniczy, pod wspólnym tytułem „Jedno z moich imion brzmi życie” jest już w sprzedaży. Zachęcamy do lektury!\nautor zdjęć: Piotr Korczyński, arch. prywatne