Od 16 lat działa w sektorze organizacji pozarządowych. Jej praca skoncentrowana jest głównie na środowiskach najtrudniejszych, na środowiskach zagrożonych wykluczeniem społecznym lub już wykluczonych. Zrealizowała wiele projektów kierowanych do osób bezdomnych, więźniów, byłych więźniów i ich rodzin. Jest członkiem Mazowieckiej Terenowej Rady ds. Readaptacji i Pomocy Skazanym. Lubi nieść pomoc tam, gdzie nawet nie ma nadziei na poprawę sytuacji. Do zespołu fundacji YouCanFreeUs dołączyła w styczniu 2018 roku. Przeciwdziałanie handlowi ludźmi to kolejny trudny obszar, w którym chce stawać po stronie tych, którym ktoś chce zabrać to co zawsze było najcenniejsze w życiu - WOLNOŚĆ.\nKobieta, która wymazała ze swojego słownika słowa „nie da się” i „niemożliwe”, bo jak twierdzi: „Wszystko jest możliwe". Do szczęścia potrzebuje ludzi. To właśnie bycie z innymi daje jej siłę napędową oraz motywuje ją do działania. Ma szczególny dar do nawiązywania relacji. W niezwykły sposób zaraża innych swoją radością i pasją życia. Jest prezesem Wrocławskiego Forum Kobiet, a na co dzień nauczycielką języka angielskiego w przedszkolu. Kocha pracować z dzieciakami i to z wzajemnością! Razem z mężem wychowuje czterech synów.\nMotto życiowe: Kochaj bliźniego swego jak siebie samego.\nCzłonek Zarządu, Założyciel YouCanFree.Us\nSujo John jest natchnionym mówcą, mieszka w Dallas, Texas. Urodził się w Kalkucie, w Indiach, karierę międzynarodowego mówcy rozpoczął po tragicznych zamachach z 11 września 2001 roku. Media z całego świata zainteresowały się jego historią; Sujo pojawiał się wielokrotnie w programach telewizyjnych w stacjach BBC, CBC, czy w prasie: Associated Press, New York Times, Washington Post, The Times - London, The National Post i w wielu innych czasopismach całego świata.\nZarażając swoją historią nadziei cały świat, Sujo John przemawiał do setek tysięcy ludzi podczas festiwali, na uniwersytetach, w kościołach, szkołach, podczas imprez sportowych, do pracowników firm z listy Fortune 500 i podczas lokalnych wydarzeń organizowanych w ponad 600 różnych miastach w całej Ameryce Północnej, Ameryce Południowej, Europie, Azji i Afryce.\nJego wielkim pragnieniem jest ujrzenie zakończenia procederu handlu ludźmi. Sujo John wierzy, że jest wezwany do tego, aby być katalizatorem, który wprowadzi kulturę sprawiedliwości na świecie. On i jego żona, Maria, są rodzicami trójki wspaniałych dzieci.\nCzłonek Zarządu, Dyrektor YouCanFree.Us\nClarissa jest inżynierem elektrykiem, ma dyplom magistra z zakresu strategii biznesowej i systemów informatycznych z London School of Economics (LSE) i Certyfikacji Przedsiębiorczości Społecznej nadany przez INSEAD Business School. Specjalizuje się w Społecznej Odpowiedzialności Biznesu (CSR), zrównoważonego rozwoju i oddziaływania inwestycji. Clarissa ma ponad 15-letnie doświadczenie zawodowe w różnych branżach od bankowości przez telekomunikację na farmaceutykach skończywszy w Ameryce Łacińskiej, Europie, Australii i Indii. Jest także partnerem i członkiem zarządu przedsiębiorstwa społecznego w Indiach.\nClarissa włada biegle językiem portugalskim, hiszpańskim i angielskim, a jej pasją jest podnoszenie świadomości w kwestiach związanych z handlem ludźmi poprzez świat mody i sztuki. Clarissa i jej mąż, Don, są rodzicami trójki dzieci.\nKari urodziła się i wychowała jako typowa dziewczyna w Teksasie. Ukończyła studia muzyczne i uwielbia grę na fortepianie. Gry na tym instrumencie zaczęła się uczyć, gdy skończyła 5 lat.\nKari pracowała w Radzie Narodowej Studenckiej Społecznej Organizacji Edukacyjnej w latach 2001-2007. Przez ponad 10 lat współpracowała z wieloma organizacjami humanitarnymi, zapewniając pomoc mentorską, doradczą, wsparcie w nauczaniu, oraz różne zasoby dla zaniedbanych dzieci oraz ich rodzin.\nPasją Kari jest móc widzieć jak przemienia się życie ludzi. Kari jest szczęśliwą żoną Marca i dumną mamą trójki dzieci.


Nie lękajcie się pragnąć szczęścia, prawdy, piękna i trwałej miłości! – Miłujcie się!\nMiłujcie się! nr 3-2020\nMiłujcie się! nr 2-2020\nMiłujcie się! nr 1-2020\nMiłujcie się! nr 5-2019\nNie lękajcie się pragnąć szczęścia, prawdy, piękna i trwałej miłości!\nGru 16, 2019 Świadectwo\n„Nie lękajcie się waszych głębokich pragnień szczęścia, prawdy, piękna i trwałej miłości!” (Jan Paweł II).\n„Kiedy czuje się pociąg fizyczny, nieczystą namiętność fizycznych kształtów, to nie jest to miłość. Miłość jest pożądaniem czyjejś duszy”.\nBy nie zaćmić kolorów młodości\nNasze drogi zeszły się na szlaku pielgrzymkowym. Wierzymy, że to dzięki pomocy Matki Bożej Częstochowskiej zawiązała się nasza przyjaźń, która z czasem przerodziła się w głębokie uczucie.\nTo, o czym marzyliśmy od lat, spotkało nas w trudnych chwilach naszego życia. Chcieliśmy przeżyć naszą młodość, ciesząc się z jej prawdziwego piękna i unikając błędów naszych przyjaciół. Przyrzekliśmy sobie, że będziemy trwać w czystości.\nNie ukrywamy, że początki naszej bliższej znajomości były trudne. Nie mieliśmy odwagi podejmować „tego tematu”, gdyż baliśmy się, że możemy siebie stracić, kiedy nasze poglądy będą zupełnie różne. Ku naszej radości okazało się, że te obawy były niepotrzebne, choć bez nich nie docenilibyśmy wielkości naszego szczęścia.\nPodczas rekolekcji przed Najświętszym Sakramentem złożyliśmy przyrzeczenie zachowania czystości przedmałżeńskiej.\nZdajemy sobie z tego sprawę, że w przyszłości może okazać się, że jednak nie jesteśmy sobie przeznaczeni, lecz wierzymy, że dzięki modlitwie i wstawiennictwu Maryi, będziemy wspólnie dążyć do doskonałości, kształtując cechy, których w sobie jeszcze nie odkryliśmy.\nCenimy swoją seksualność i dlatego nie dopuszczamy do sytuacji, które mogłyby zniszczyć całe jej piękno. Pamiętajcie, że Szatan nie śpi i zna nasze skłonności do grzechu. Jednak wierzcie nam, że dzięki wytrwałej modlitwie można go pokonać. Zachęcamy Was gorąco, abyście razem z nami przystąpili do RCS i zawalczyli o piękną, czystą miłość.\nSam nic nie mogę, po prostu nie dam rady\nW końcu zdecydowałem się przystąpić do Ruchu Czystych Serc. To właśnie dzisiaj Pan Jezus po raz kolejny okazał ogromne miłosierdzie, przebaczając moje nieczyste upadki i napełniając moje serce i duszę swoją obecnością, której tak bardzo potrzebowałem. Odmówiłem Modlitwę zawierzenia RCS i wierzę, że dziś zaczęło się coś nowego w moim życiu.\nZ grzechem nieczystości zmagam się od kilkunastu lat. Jestem chory, bezbronny, uzależniony. Życie w tym brudzie jest straszne.\nSam nie wiem, dlaczego dopiero teraz zdecydowałem się na leczenie w tej wspaniałej klinice, którą jest RCS. Po prostu chciałem z tego bagna wyciągnąć się sam. Tak, myślałem, że w końcu mi się uda.\nTeraz dopiero wychodzi mój straszny egoizm. Po ostatnich bardzo upokarzających upadkach wiem już na tysiąc procent, że sam nic nie mogę. Po prostu nie dam rady. Teraz pragnę tylko jednego, abym potrafił wszystko powierzyć naszemu Panu.\nPo kilku latach ciągłego trwania w nałogu wysiadłem. Zadziwia mnie to, jak Pan Jezus czyni cuda, jak leczy ludzi uzależnionych. Ja też pragnę tej kuracji odwykowej. Mogę tylko żałować, że dopiero teraz na to się odważyłem.\nChcę na nowo w moim życiu umiłować Jezusa i Maryję i razem z Nimi pokonywać wszystkie trudności, a wiem, że tylko w RCS jest to możliwe. Bardzo chcę, aby Oni mnie leczyli.\nBóg Was kocha niepojęcie!\nJak Bóg delikatnie działa w naszych sercach! Zadziwilibyśmy się, gdybyśmy to odkryli…\nPochodzę z rodziny wierzącej, jednak kiedy miałem czternaście lat, wiedziony złą ciekawością, zacząłem się masturbować. Oczywiście na początku nie wiedziałem, że grzeszę. Świadomość tego pojawiła się dopiero później, a wraz z nią obawy, zamykanie się przed światem i ludźmi, a w konsekwencji brak rozwoju duchowego, fizycznego i intelektualnego. Jednym słowem – porażka.\nNa szczęście dla Boga nie ma nic niemożliwego. Jeśli tylko wzbudzi się w Twoim sercu pragnienie skończenia z tym bagnem i wytrwałość stałego powstawania pomimo ciągłych upadków w sakramencie pokuty i pojednania – On będzie leczyć i uleczy. Powoli, spokojnie, kroczek po kroczku, delikatnie.\nTak było i jest w moim przypadku. Nie zawdzięczam samemu sobie tego, że się tak stało. Wiem, jak bardzo jestem słaby i grzeszny. To codzienna Eucharystia i codwutygodniowa spowiedź dodają mi sił do kroczenia drogą zbawienia.\nObecnie jestem w trzech wspólnotach, między innymi w Ruchu Czystych Serc. Bez Waszej modlitwy nie napisałbym tego, że Jezus przemienia nasze serca o tyle, o ile Mu na to pozwolimy.\nBez modlitwy dawno bym zginął. Dlatego pełen wdzięczności dziękuję za dar tej wspaniałej wspólnoty i zachęcam każdego i każdą z Was, którzy się jeszcze wahacie: Nie lękajcie się! Bóg kocha Was niepojęcie!\nAdam, 21 lat\nPragnę otworzyć serce przed mocą Boga.\nŚmierć Jana Pawła II przyprowadziła mnie do kościoła. Podczas mszy żałobnej, pełna skruchy i szczerości, udałam się do spowiedzi. Wierzę, że moje nawrócenie było wymodlone przez wiele osób, dlatego rozumiem, jak ważna jest modlitwa za bliskich mi ludzi, zagubionych w antywartościach świata.\n„Miłujcie się!” zobaczyłam u mojej przyjaciółki ze wspólnoty. Dopiero wtedy dostrzegłam, że istnieje opozycja do relacji, jakie pokazuje świat.\nMojemu mężowi, niestety, nie będę mogła ofiarować daru czystości, ale wierzę, że nie wszystko stracone. Warto wstawać, kiedy się upada, warto się podnosić i walczyć w imię Jezusa Chrystusa! Dla mojej rodziny, dla mojego męża danego z woli Boga, dla moich dzieci – chcę walczyć z pokusami złego.\nKiedy czytałam o RCS, myślałam, że jest to zobowiązanie ponadludzkie, niewykonalne. Oswajając się z możliwością bycia czystą, powoli zaczynałam widzieć, że czystość relacji jest tak konieczna, tak podstawowa, że wykonalna!\nZdałam sobie sprawę, że moim największym pragnieniem jest, by Bóg stworzył we mnie serce czyste. Pragnę, by Bóg uleczył moje rany. Chcę prosić o wyprowadzenie dobra z wszystkich lęków i obaw przed tym, co On dla mnie przygotował. Pragnę otworzyć moje zatwardziałe serce przed Jego mocą. Chcę Mu ofiarować pierwsze miejsce w głębi serca.\nChcę być coraz bardziej dla ludzi i mieć czyste myśli. Wiem, że przyjdą trudy i upadki, ale wierzę, że przy Bogu i z Bogiem wszystko można przezwyciężyć. W RCS uda mi się iść właściwą drogą – wierzę w to.\nSandra, 24 l.\n„Stoimy wobec dramatycznego zmagania między złem a dobrem”, Apel Jasnogórski, ks. M. Piotrowski TChr\nFilmy Wiara Zobacz 06 lipca. 2020\nWiara Zobacz 06 lipca. 2020\nZagrożenia duchowe Zobacz 06 lipca. 2020\n06. 07. 2020 Łukasz Czechyra\n06. 07. 2020 ks. Mieczysław Piotrowski\n06. 07. 2020 Redakcja Miłujcie się!\nSkąd tyle zdrad małżeńskich?\n06. 07. 2020 Jacek Pulikowski\nTrudna historia katolicyzmu w Anglii cz.3\n06. 07. 2020 Grzegorz Kucharczyk\nJak pokochać siebie? | Część II | Magdalena Kleczyńska\nMatka i ojciec a obraz Boga | s. Maria Kwiek USJK


Ziewanie jest nie tyle objawem senności, co przegrzania mózgu – stwierdzili amerykańscy psychologowie z uniwersytetu stanowego Nowego Jorku w Albany. Wciągając w płuca potężny haust powietrza, zimniejszego o kilkanaście stopni od temperatury naszego ciała, poprawiamy ukrwienie i obniżamy ciepłotę mózgu. ...\nJednym z przodków króla zwierząt – lwa, a także innych wielkich kotów, był tygrys szablozęby. Znacznie większy od dzisiejszego tygrysa, ważący blisko ćwierć tony, robił wrażenie doskonałej maszyny do zabijania. Paleontolodzy podejrzewali, że w epoce lodowcowej jego łupem padały ogromne ...\nAmerykanizujemy się. Hasło rywalizacji stało się u nas modne w ostatnich latach. Rywalizacja obejmuje stopniowo rozmaite dziedziny życia. Stała się bodźcem wyrywającym niektórych ludzi z bierności, wzbudza bowiem swoistą agresję. Wyrazić ją można następującymi słowami: to nie Kowalski, lecz ja ...\nTo była wyprawa tak samo fascynująca jak ta, w którą Juliusza Verne wysłał profesora Aronnaxa na pokładzie „Nautilusa”. Grupie 28 naukowców z 14 krajów nie udało się wprawdzie przebyć aż 20 000 mil podmorskiej żeglugi, lecz tak samo jak bohaterowie ...\nSpotykamy w swoim życiu ludzi pewnych siebie, pozbawionych wątpliwości, przekonanych o słuszności własnych poglądów i działań. Trudno z takimi osobami dyskutować, bo z reguły nie przemawia do nich odmienny punkt widzenia. Wyprostowani, energiczni, poruszają się zdecydowanym krokiem i pozbawieni głębszych ...


Zespół Pieśni i Tańca Śląsk wystąpił w Arenie Legionowo\nJeden z największych polskich zespołów folklorystycznych - Zespół Pieśni i Tańca "Śląsk" - wystąpił w miniony piątek w legionowskiej Arenie. Koncert był częścią organizowanego przez CSP VI Krajowego Zjazdu Delegatów Stowarzyszenia Emerytów i Rencistów Policyjnych.\nObrady trwały trzy dni, a ich ukoronowaniem był występ Zespołu Pieśni i Tańca "Śląsk", założonego przez Stanisława Hadynę w 1953 roku. "Śląsk" oraz bliższe nam terytorialnie "Mazowsze" to dwa największe zespoły folklorystyczne w Polsce.\nNa legionowskiej scenie wystąpiło ok. 50 tancerzy oraz soliści, którzy przedstawili najbardziej znane polskie pieśni i tańce nie tylko ze Śląska, lecz także innych regionów kraju. Zgromadzona publiczność żywo reagowała na tak znane pieśni jak "Starzyk" oraz "Szła dzieweczka do laseczka".\nDzięki współpracy z Centrum Szkolenia Policji występ "Śląska" obejrzeć mogli nie tylko uczestnicy zjazdu, lecz także mieszkańcy Legionowa. Dystrybucją bezpłatnych wejściówek zajmował się m.in. MOK, Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów oraz Uniwersytet III Wieku.


Osprzęt - Osprzęt sieciowy - Wi-Fi - Karty sieciowe WiFi - Wireless WiFi PCI Express karta sieciowa AC1900 TP-Link Archer T9E\nTU JESTEŚ: Strona główna » Osprzęt » Osprzęt sieciowy - Wi-Fi » Karty sieciowe WiFi » Wireless WiFi PCI Express karta sieciowa AC1900 TP-Link Archer T9E\nWireless WiFi PCI Express karta sieciowa AC1900 TP-Link Archer T9E\nKod produktu: ARCHER T9E\nŁatwa instalacja  w prosty sposób dokonaj aktualizacji systemu, podłączając kartę sieciową Archer T9E do gniazda PCI-E\nDuża prędkość transmisji danych  do 1900Mb/s (1300Mb/s w paśmie 5GHz lub 600Mb/s w paśmie 2,4GHz)\nDwa pasma w standardzie 802.11ac  3 razy szybsze połączenia niż w standardzie 802.11n, idealne w przypadku intensywnego korzystania z sieci\nTechnologia kształtowania wiązki  odbiór większej ilości sygnałów kierunkowych, umożliwiających nawiązywanie szybszych i niezawodnych połączeń bezprzewodowych\nNajszerszy zasięg  3 zewnętrzne anteny znacząco zwiększają wydajność transmisji i stabilność połączeń\nKarta sieciowa Archer T9E firmy TP-LINK obsługuje połączenia bezprzewodowe w standardzie 802.11ac o 3 razy większej prędkości niż dotychczas dostępne połączenia w standardzie 802.11n. Dzięki transmisji o prędkości 1300Mb/s w wolnym od zakłóceń paśmie 5GHz lub prędkości 600Mb/s w tradycyjnym paśmie 2,4GHz, urządzenie jest najlepszym możliwym wyborem dla zastosowań takich jak strumieniowa transmisja wideo w jakości HD, gry online oraz innych, wymagających dużej przepustowości.\nUrządzenie Archer T9E umożliwia korzystanie z dwóch pasm transmisji. Pamo 5GHz o prędkości 1300Mb/s służy do takich zastosowań, jak transmisja strumieniowa wideo w jakości HD oraz gry online, natomiast 2,4GHz o prędkości 600Mb/s idealnie sprawdza się przy codziennym użytkowaniu, np. do przeglądania stron internetowych.\nUrządzenie Archer T9E umożliwia użytkownikom zwiększenie wydajności połączeń bezprzewodowych, nawiązywanych za pomocą komputera stacjonarnego lub laptopa za pomocą połączeń w wolnym od zakłóceń paśmie 5GHz, przy jednoczesnym zachowaniu możliwości korzystania z powszechnie stosowanego pasma 2,4GHz.\nTechnologia kształtowania wiązki - wydajniejsza transmisja bezprzewodowa\nArcher T9E korzysta z technologii kształtowania wiązki, aby otrzymywać więcej sygnałów kierunkowych, co usprawnia działanie sieci bezprzewodowej.\nBezprzewodowa karta sieciowa Archer T9E\nmaks. szybkość transmisji danych[Mb/s] 1300


Czytaj więcej: Wigilia i szkolne jasełka\nDnia 10-01-2018 r. (środa) odbędą się zebrania wychowawców\nKlasa I godz. 16.00\nKlasa II godz.16.15\nKlasa III godz. 16.00\nKlasa IV godz. 16.30\nKlasa V godz. 16.30\nKlasa VI godz. 16.45\nKlasa VII godz. 16.45\nO godz. 17.00 odbędzie się zebranie Rad Klasowych (trójek)


Czasopisma naukowe i cytowania | FA 01/2013 | Forum Akademickie - portal środowiska akademickiego i naukowego\nProblemu liczby cytowań nie należy fetyszyzować, gdyż jego korzenie tkwią w skażonej ziemi. Przedtem, zanim zaczęto przyznawać punkty, ta ziemia była w miarę czysta, więc rodziła też zdrowy owoc. Autorzy cytowali zwykle publikacje, które miały bezpośredni związek z ich pracą i z których naprawdę korzystali. Cytowania miały wówczas realne znaczenie, w przeciwieństwie do tego, co się dzieje obecnie.\nCzasopisma naukowe i cytowania\nWyniki badań publikuje się w postaci rozpraw i artykułów w czasopismach naukowych lub w innych wydawnictwach. Te inne wydawnictwa to np. księgi konferencyjne, księgi okazjonalne, rozdziały w książkach monotematycznych itd. Są też oczywiście publikacje w postaci książek. Czasopism naukowych jest bardzo wiele, a wciąż pojawiają się nowe. Pracownik naukowy zwykle wie, które czasopisma z jego branży są najbardziej prestiżowe. Ta wiedza jest często intuicyjna, wynikająca z codziennego doświadczenia, opinii bardziej doświadczonych kolegów itd.\nSprawdzało się to w życiu, gdyż np. recenzent w przewodzie habilitacyjnym mógł dosyć szybko ocenić jakość dorobku kandydata bez potrzeby zliczania jakichś punktów. Widać to komuś nie wystarczało, więc do porządkowania jakości czasopism wkroczyła naukometria wraz z legionem biurokratów. Wprowadzono różne, rzekomo obiektywne, mierniki, jak Impact Factor , i na ich podstawie zaczęto poszczególnym czasopismom przyznawać punkty. Nie będziemy się tutaj zajmowali tą młodą metodologią, a tylko popatrzmy do czego takie praktyki doprowadziły.\nŹródło korupcji naukowej\nMłodziutkie lokalne czasopismo, wydawane na dosyć słabym wydziale średniej polskiej uczelni, otrzymuje aż 20 pkt. Słynne czasopismo amerykańskie, wydawane od 130 lat, cieszące się doskonałą renomą w świecie, dostaje zaledwie 15 pkt. To jest tak, jakby niżej oceniono mercedesa od poczciwej syrenki.\nWydawany od 60 lat angielskojęzyczny periodyk PAN, o ugruntowanej pozycji w kraju i odnotowywany też za granicą, dostaje figę z makiem, czyli 0 pkt. Urzędnik jednym pociągnięciem pióra przekreśla tradycję i dorobek blisko trzech pokoleń. Wydawane po polsku czasopismo inżynierskie, które drukuje wszystko jak leci, stwarzając tylko pozory recenzowania, zasługuje aż na 6 pkt.\nTo tylko przykłady ilustrujące absurd tych „rankingów”. Co gorsza, punktacja zmienia się co jakiś czas, wprowadzając środowisko w ogłupienie. Na przykład ktoś skierował artykuł do druku w czasopiśmie X, które wówczas miało 20 pkt. W momencie publikacji punktacja jest już inna, np. tylko 6 pkt. Autor jest rozczarowany. Zastosowano tutaj antyłacińską zasadę, że prawo działa wstecz, co wprowadza niestabilność i chaos. Związany jest z tym kolejny problem, dotyczący oceny publikacji, które pojawiły się w czasopiśmie X na przestrzeni wielu lat. Czy przyznawać punkty „historycznie”, czy też stosować bieżącą punktację? A co z pracami, które ukazały się jeszcze przed wprowadzeniem punktacji? Do takich obliczeń należałoby powołać oddzielny departament w ministerstwie, który zresztą by sobie z tym nie poradził.\nTo jeszcze nie wszystko. Wprowadzenie IF stało się źródłem korupcji naukowej. Częstym zjawiskiem jest nacisk redaktorów czasopism na potencjalnych autorów, aby w referencjach cytowali prace z tego właśnie czasopisma, co oczywiście ma służyć podbijaniu IF . Niektórzy robią to w sposób zdumiewający. W czasopismach amerykańskich opublikowałem sporo prac, więc mam praktyczne rozeznanie. Np. wspomniany periodyk A, ten za 15 pkt., ma dobrą renomę od 130 lat. 20 lat temu pojawił się periodyk B, dopiero nabierający szlifu. Teraz periodyk B ma aż 40 pkt., na co moim zdaniem nie zasługuje, zwłaszcza w porównaniu z periodykiem A. Jest to przykład wypaczania rzeczywistości. Przypomnijmy, że kultowe periodyki „Nature” i „Science” uhonorowano aż 50 punktami każdy, co jest maksymalną liczbą. Tak więc trzy artykuły w lokalnym czasopiśmie, czytanym przez niewiele osób, to więcej niż artykuł w „Nature”. Czy to normalne?\nKorzenie w skażonej ziemi\nIF ma związek z cytowaniami prac opublikowanych w konkretnym czasopiśmie, ale cytowania są też wskaźnikiem samym w sobie, gdyż ostatnio mierzy się ich liczbą wartość naukowca. Podobno im ktoś ma więcej cytowań, tym jest lepszym naukowcem. Kandydatom do stopni i tytułu naukowego każe się przygotowywać szczegółowe tabelki z danymi dotyczącymi cytowań ich publikacji, co wymaga czasu i odciąga od prawdziwej pracy. Świetną ilustrację tego nonsensu podaje prof. Karol Modzelewski („Gazeta Wyborcza” 2.10.2012, s. 9) przytaczając rozgłos nadany esejowi Francisa Fukuyamy, który był często cytowany, gdyż krytyka tego dzieła była modna i bezpieczna. Tym samym nabito mu licznik, więc Fukuyama mógłby uchodzić za geniusza, chociaż nim na pewno nie był. Przypomnijmy, że Fukuyama zasłynął głęboką tezą, że liberalna demokracja jest szczytem w rozwoju ludzkości i nic już po niej nie może powstać. Prof. Modzelewski twierdzi, że „uznanie liczby cytowań za miarę jakości to katastrofa współczesnej nauki”, z czym trudno się nie zgodzić.\nAle wróćmy do procederu cytowań, który znowu stał się źródłem innego rodzaju nadużyć. Oto kilka przykładów:\nSą cytowania negatywne, tak jak w przypadku Fukuyamy, ale w statystykach się tego nie uwzględnia. Niektórzy redaktorzy czasopism, jak też recenzenci, wymuszają cytowania swoich własnych prac. Zwykle delikwent ulega naciskom dla świętego spokoju. Powstają „spółdzielnie” wzajemnych cytowań, na zasadzie „pomocy koleżeńskiej”. Zacytuj moje prace, a ja w zamian zacytuję twoje, chociażby to było bez sensu. Często cytuje się prace „klasyków”, bo tak wypada, chociaż autorzy wielokrotnie nawet nie znają tych publikacji. Być może chcą zwiększyć swój prestiż albo robią to bezmyślnie. Częstą praktyką są cytowania lakoniczne, w stylu: „problemem X zajmowali się następujący badacze: A, B, C, …”, bez merytorycznego odniesienia się do cytowanych publikacji. Nierzadko cytowane prace są przepisywane z innych artykułów, gdyż redakcje wymagają od autorów erudycji, a oni nie mają czasu na studiowanie literatury. Znam przypadki, gdy z powodów osobistych ignoruje się prace innej osoby, chociaż powinny być zacytowane. Np. profesor Y napisał książkę, w której jest ok. 1200 pozycji literatury, począwszy od czasów Leonarda da Vinci, chociaż ten geniusz nie miał nic wspólnego z tematyką dzieła profesora. Nie zacytował natomiast kilku ważnych prac swojego młodszego kolegi z instytutu, ponieważ ten ośmielił się z nim polemizować. Nb. byłem świadkiem takiej dyskusji, a potem kupiłem tę książkę.\nWidać więc, że problemu liczby cytowań nie należy fetyszyzować, gdyż jego korzenie tkwią w skażonej ziemi. Przedtem, zanim zaczęto przyznawać punkty, ta ziemia była w miarę czysta, więc rodziła też zdrowy owoc. Autorzy cytowali zwykle publikacje, które miały bezpośredni związek z ich pracą i z których naprawdę korzystali. Cytowania miały wówczas realne znaczenie, w przeciwieństwie do tego, co się dzieje obecnie.\nWytłumaczenie omówionych zjawisk jest chyba dosyć proste. Po pierwsze, nauka stała się zawodem, a nie powołaniem. Liczba pracowników naukowych jest olbrzymia, a przecież obowiązują prawa biologii. Zgodnie z krzywą Gaussa tych naprawdę zdolnych jest niewielu. Wszyscy naukowcy produkują publikacje, gdyż są z nich rozliczani. Większość publikacji to w zasadzie tylko sprawozdania z badań, bez szczególnej wartości naukowej. Część ma może znaczenie techniczne albo wnosi jakąś informację, ale też wiele z nich jest błędnych. Nie można oczekiwać, że każda publikacja będzie wybitnym dziełem. Selekcja tego ogromu informacji jest sztuką, którą trzeba w jakimś zakresie opanować, aby się nie pogubić.\nDrugi ważny element to czas. Każdy z nas ma tylko 24 godziny na dobę. W tym czasie musi sobie poradzić z wszystkimi problemami życiowymi, włączając w to czytanie fachowych publikacji. Powoduje to różne dylematy. Np. czy obejrzeć ciekawy film albo pójść z dziewczyną na koncert, czy też studiować dzieło uczonych M&N, na dodatek używających aparatu matematycznego, którego się nie rozumie, a zatem wypadałoby go się jeszcze nauczyć. Trzeba dokonać wyboru. Przypuszczam, że większość jednak odłoży artykuł M&N na jutro, a dzisiaj pójdzie do kina. Czasu zawsze brakuje, więc racjonalny człowiek znajdzie możliwie łatwy sposób, aby sprostać narzuconym wymogom, stąd m.in. biorą się wspomniane patologie.\nRzeczywistość jest na razie taka, jak ją z grubsza opisałem i trzeba sobie z tym wszystkim radzić. Na pewno trzeba się starać pisać artykuły do możliwie najlepszych czasopism w swojej branży i zachować zdrowy rozsądek. Jeszcze pewna selekcja istnieje, gdyż wiele osób nie jest w stanie nawet napisać pracy do czasopisma z „listy filadelfijskiej”. Jakaś gradacja czasopism jest zatem konieczna, ale na pewno nie w tej postaci jak obecnie, czyli niejasnej, arbitralnej i niestabilnej. Najprościej byłoby podzielić czasopisma naukowe w danej dyscyplinie na trzy grupy: najlepszą, średnią i mierną. Każdej grupie przydzieliłoby się punkty, np. odpowiednio 20, 5 i 1. Co 5 lat można byłoby dokonywać weryfikacji listy czasopism. Propozycja listy mogłaby zostać przygotowana np. przez Komitet Naukowy PAN, odpowiadający danej dyscyplinie, a następnie udostępniona środowisku w celu konsultacji. Spełnione zostałyby tutaj podstawowe kryteria, a mianowicie prostota, klarowność i stabilność. Ponadto decydowaliby o tym fachowcy, a nie oderwani od życia urzędnicy. Przy tym trzeba pamiętać, że nigdy się nie znajdzie sprawiedliwej miary jakości czasopisma, zaś propozycja 20-5-1 nie jest gorsza od innych.\nNależy jeszcze wspomnieć, że pojawiły się już oznaki buntu pewnych środowisk przeciwko biurokratycznym praktykom. Np. wielu amerykańskich uczonych wyśmiewa fetyszyzację cytowań, zaś niektórzy ignorują uznane czasopisma. Ostatnio głośny był sprzeciw pewnego brytyjskiego matematyka (laureata nagrody Fieldsa, czyli „matematycznego Nobla”), który skrytykował praktyki jednego z największych światowych wydawnictw i zapowiedział, że w czasopismach przez nie wydawanych nie będzie publikował. Pojawia się zatem niezależny ruch ludzi o zdrowym rozsądku, którzy chcą pracować, a nie marnować czas na biurokratyczne fanaberie. Być może wkrótce to trafi i do Polski, jak strumień świeżego powietrza.\nProf. dr hab. inż. Andrzej Sawicki, specjalista w dziedzinie budownictwa, geomechaniki,\ninżynierii lądowej i wodnej oraz mechaniki stosowanej, pracuje w Instytucie Budownictwa Wodnego PAN w Gdańsku-Oliwie.\nJan Cieśliński 3 października 2013, 9:20\nPodstawowym źródłem opisanych paradoksów jest fetyszyzacja "cytowania" liczonego w sztukach. A cytat cytatowi nierówny. Mogą być wręcz cytowania ujemne (krytyczne). Jedno cytowanie w pracy Noblisty jest o niebo cenniejsze niż dziesiątki cytowań przez średniaków, cytujących się we wzajemnym "kręgu adoracji". Nadanie wagi cytowaniom (powiedzmy cytowanie przez Noblistę ma wagę 100 itd.) od razu ustawia właściwsze proporcje. No i oczywiście ci bibliometrzy od Impact Factorów natychmiast powinni skończyć z praktyką wliczania autocytowań do IF (czyli na IF danego pisma nie mogą mieć wpływu prace z tegoż pisma).\nod 15 lipca 2013, 11:13


Złota sukienka: jak wybrać, co łączyć - Mody 2017 - Magazyn dla modnych kobiet 2017\nMagazyn dla modnych kobiet ⇒ Mody 2017 ⇒ Złota sukienka: jak wybrać, co łączyć\nDo szycia sukni wieczorowych luksusowe i drogie brokat złotego materiału są doskonałe. Pamiętaj jednak, że taka tkanina jest już samowystarczalna, co oznacza, że nie potrzebuje ona dodatkowego wystroju. Jeśli masz zamiar kupić taki strój wieczorny, a następnie preferuję sukienki prostego cięcia, w których nie ma chwytliwych szczegółów i ozdobnych ozdób. To ta złota sukienka, która będzie wyglądać stylowo i wyśmienicie na ciebie.\nPrzy wyborze akcesoriów i obuwia na sukienkę złota pamiętaj, że żaden materiał nie może konkurować ze złotem. Dlatego weź ze sobą cały zespół szczegółów, ale w małych ilościach. Powinny być wykonane z miękkich, lekkich materiałów. Buty ogólnie pożądane do zakupu neutralnych tonów. Najlepsza opcja, jeśli są ciało. Spójrz w wielką kombinację z butami o złotej sukni, pokrytych jedwabiem. Torebka najlepiej jest podnieść mały aksamit. Ponadto dozwolony jest pas, który podkreśla pas. Może to być pod kolorem butów lub kontrastować z sukienką, ale nie powinno być kolorowe.\nPamiętaj, że tkanina złota koloru sama w sobie jest pretensjonalna. Neutralizuj to wrażenie pomoże niewidomości, "air" akcesoria. To samo dotyczy rajstopy. Powinny być albo obojętnie ciało, albo, jeśli potrzebujesz, czarne. Ale wybierz je bez brokera i rysunków.\nJeśli wybierzesz złotą sukienkę, oznacza to, że rezygnujesz z jasnych ozdób. Można jednak podziwiać każdą wyszukaną, ale dyskretną dekorację. Mogą stać się kolczykami z błyszczącego kamienia ciemnego lub pierścienia z ciemnym kamieniem półszlachetnym o ciepłym odcieniu.\nNależy zwrócić szczególną uwagę i makijaż. Makijaż pod złotą sukienką powinien być wykonany bardzo ekspresyjny. Oczy na tle złota zostaną utracone, więc odpowiednio zaznacz je cieniem, ołówkiem, tuszem.\nPoprzedni Artykuł styl dorywczo\nNastępny Artykuł Jak szyć suknię balu\nGeraldine Chaplin w roli Coco Chanel w filmie Powrót


Rodzaje i uwarunkowania potrzeb - Pedagogika - Bryk.pl\n81% 31 głosów\nPotrzebę definiujemy jako odczuwany brak czegoś, który organizm stara się niwelować i w określony sposób zaspokajać. Potrzeba ujawnia się w sytuacji braku, gdy jesteśmy pozbawieni czegoś. Silnie związana jest z motywacją, która pobudza aktywność jednostki w dążeniu do celu, próbie rozwikłania zadania.\nCzłowiek odczuwa braki uwarunkowane zarówno biologicznie jak i psychicznie. Z tego też względu podziału potrzeb zwykle dokonuje się w powiązaniu z tymi dwoma strukturami. Ani ilość potrzeb biologicznych, ani też psychicznych nie jest dotychczas ostatecznie ustalona i zamknięta na nowe propozycje.\nWedług W. I. Thomasa potrzeby są tożsame z czterema "pragnieniami"" bezpieczeństwa, uznania, przyjaźni oraz zdobywania nowych doświadczeń.\nKolejnym naukowcem, który w polu zainteresowania umieszczał potrzeby był Abraham Harold Maslow. Stworzył słynną piramidę potrzeb, gdzie od podstaw umieścił takie potrzeby, jak:\n- szacunku i uznania,\nWielu badaczy skłania się ku większej ilości potrzeb. Na przykład J. E. Murray wymienił 12 potrzeb fizjologicznych, inaczej zwanych wiscerogennymi i 27 psychogennych (psychicznych):\n- potrzebę bezpieczeństwa ( unikanie psychicznego urazu zarówno ze strony innych, jak i we własnych rozmyślaniach),\n- potrzebę poniżania się,\n- potrzebę wyczynu, wykazania się,\n- potrzebę stowarzyszania się,\n- potrzebę zachowań agresywnych,\n- potrzebę posiadania autonomii,\n- potrzebę kompensacji,\n- potrzebę uległości,\n- potrzebę usprawiedliwiania się, tłumaczenia,\n- potrzebę dominacji,\n- potrzebę ekshibicjonizmu,\n- potrzebę żywienia się i opieki,\n- potrzebę ładu i porządku,\n- potrzebę zabawy,\n- potrzebę odrzucenia i izolacji,\n- potrzebę seksualną,\n- potrzebę przyjemnych doznań zmysłowych,\n- potrzebę odczuwania oparcia i opieki,\n- potrzebę rozumienia,\n- potrzebę nabywania,\n- potrzebę poznawczą,\n- potrzebę tworzenia,\n- potrzebę informowania innych, przekazywania im własnej wiedzy,\n- potrzebę uznania i aprobaty innych,\n- potrzebę zatrzymywania.\nDzieli się je na grupy:\n- połączone z przedmiotami lub zjawiskami nieożywionymi,\n- te będące wyrazem ambicji, wysokich aspiracji i planów na przyszłość,\n- dotyczące ustępowania lub buntu wobec władzy,\n- mające na celu zaszkodzenie innym lub samounicestwienie\n- związane z uczuciami,\n- potrzeby prospołeczne.\nEgzystencja organizmów ludzkich polega na utrzymaniu poszczególnych równowadze procesów biochemicznych. Do zachowania tejże równowagi konieczna jest permanentna wymiana materii między organizmem poszczególnych otoczeniem. Przemiana materii zachodzi poprzez przyjmowanie pokarmów, płynów, tlenu oraz wydalanie produktów metabolizmu. By organizm prawidłowo funkcjonował należy stronić od czynników dla niego szkodliwych. To wyraża się w ciągłym dążeniu do przebywania w korzystnym klimacie, gdzie panują optymalne ( niezbyt niskie, ale też niewysokie) temperatury. Poza tymi potrzebami ludzie pragną się również rozwijać, zachować gatunek, ale też mieć potomstwo.\nKiedy te warunki są zapewnione, wówczas zaspokojone zostają elementarne potrzeby człowieka- może on żyć w stałym rozwoju i rozmnażać się.\nPrócz wyżej wymienionej typologii wyróżniamy potrzeby kontrolowane oraz bezwarunkowe. Potrzeby bezwarunkowe zaspokajane są najwcześniej, odruchowo, często nieświadomie, natomiast dopiero po nich przychodzi kolej na zajęcie się potrzebami kontrolowanymi.\nPojęcia celu, motywacji i potrzeby łączą się ze sobą, występują między nimi korelacje. Każda motywacja ma na celu osiągnięcie planowanych zamierzeń lub zaspokojenie jakiejś potrzeby.\nBiorąc pod uwagę ustosunkowanie się człowieka do rzeczywistości wyróżnia się kilka rodzajów potrzeb psychicznych:\n- Potrzeba bezpieczeństwa. Główne potrzeby psychiczne zaczynają odgrywać większa role dopiero wówczas, gdy wszystkie potrzeby fizjologiczne zostaną zaspokojone. Przykładem może być dziecko głodne, które najpierw dąży do zdobycia pokarmu. Dopiero, gdy uda mu się go zdobyć zaczyna odczuwać potrzeby wyższego rzędu- potrzeby psychiczne. Ontogeneza przynosi pierwszą potrzebę, która jest wymogiem poczucia bezpieczeństwa.\nCzasem potrzeba ta jest tak nasilona, że każda czynność jednostki ma na celu jej zaspokojenie. Szczególnie często zdarza się tak, gdy w okrutny sposób zostają pogwałcone prawa dziecka lub naruszone jest jego życie rodzinne. Awantury, bójki, rozwód lub separacja rodziców, ciężka choroba oraz śmierć najbliższych są powodem ostrych lękowych reakcji u dziecka. Bywa, że powodują także nerwice. Podobne zachowania wywołane są wyparciem się dziecka przez rodziców lub brakiem akceptacji z ich strony.\nNowe, nieznane polecenia, jednostki, zjawiska lub sytuacje także mogą wywołać lęk. Takie przypadki kierują wszystkie czynności dziecka na bliskość względem rodziców, znalezienie ochrony i oparcia w ramionach najbliższych. Właśnie dlatego rola rodziców w zaspokajaniu potrzeby bezpieczeństwa jest tak znacząca.\n- Potrzeba doznawania czułości i afiliacji. Łączy się z potrzebą bezpieczeństwa i również pojawia się bardzo wcześnie w rozwoju osobniczym. Pojawia się podczas kontaktu dziecka z matką, zaspokajającą wszystkie potrzeby psychiczne i fizjologiczne dziecka. Takie relacje rodzą potrzebę czułości i przynależności do kogoś.\nJednak potrzeba czułości nie jest tylko domeną dzieci. Zauważalna jest również u osób starszych. Uwidaczniają ją dokładniej kontakty seksualne. Zaspokajanie następuje przeważnie dzięki pieszczotom, czułym słowom, sympatycznym spojrzeniom i miłym uśmiechom. Życzliwość w życiu społecznym jest podstawą efektywnego działania. W toku rozwoju osobniczego potrzeba czułości przeradza się w potrzebę przyjaźni, a następnie aprobaty społecznej.\n- Potrzeba dominacji. Dzieci, wobec których rodzice przyjmują autokratyczną postawę zwykle wyrastają na jednostki o skłonnościach do dominacji.\nZ pozycją pokory związana jest duża ilość obostrzeń, które są przyczyną różnych przykrości i rozczarowań. Wyższość ponad pozostałymi niesie ze sobą wiele przywilejów oraz korzyści. Przeważnie dzieje się tak, że chęć dominacji rozwija się równolegle z potrzebą uległości, co bierze się z tego, iż proces wychowawczy człowieka kształtuje się w warunkach, które wymagają pewnego podporządkowania się wobec z góry narzuconych reguł.. Równorzędne kształtowanie się owych potrzeb jest zrozumiałe, ponieważ układ społeczny, w którym egzystuje człowiek wymusza z jednej strony uległość a z drugiej zaś dominację nad resztą otoczenia. Wyniki różnych badań oraz ekspertyz dowodzą, iż u podstaw tendencji do dominacji nad innymi leży fizjologia, w skład której wchodzi przede wszystkim regulacja hormonalna. DOCENIAJĄC WPŁYW FAKTORU BIOLOGICZNEGO NA KREOWANIE SIĘPOTRZEBY DOMINACJI, NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE ROLĘ FUNDAMENTALNEGO WYZNACZNIKA PEŁNI CZYNNIK WYCHOWAWCZY.\nPOTRZEBA OSIĄGNIĘĆ. Człowiek ukierunkowany jest na realizowanie zadań, a wynikające z nich wymagania rosną równolegle do tego jak one są wykonywane. Zapotrzebowanie na osiągnięcia kreuje się pod wpływem nacisków otoczenia. zabiegów oraz wzorców wychowawczych mających zastosowanie w rodzinie, placówkach szkolnych, organizacjach społecznych itp. Udoskonalanie samodzielności oraz chęć współzawodnictwa zwiększają potrzebę uzyskania osiągnięć. Owa potrzeba, która na początku posiada ogromny zasięg, że jednostka do jej zaspokojenia poszukuję wszelakich form aktywności, z biegiem czasu stopniowo aczkolwiek konsekwentnie się zawęża. Potrzeba osiągania, gdy przybierze skrajną formę "za wszelką cenę" może wzbudzić strach przed porażką. Uaktywnia się on w szczególności, gdy zmierzamy do osiągnięć będących granicą naszych możliwości a tym bardziej, gdy próbujemy je przekroczyć. Klęski są częstą przyczyną braku chęci do działania. Udowodniono, że niepowodzenia na polu szkolnym mają ogromny wpływ na niepodejmowanie wysiłku związanych z edukacją, Jak dowodzi wiele przeprowadzonych badań i analiz moc motywacji dążeń do celu jest największa w przypadku gdy zadanie do zrealizowania którego dążymy charakteryzuje się średnim stopniem trudności tzn. gdy mam połowiczną szansę na jego wykonanie. Stawianie sobie porzeczki zbyt nisko jak i również dążenie do celów trudnych bądź też niemożliwych do zrealizowania nie wywołują zbyt dużej chęci osiągnięć, Poznanie tych zależności ma ogromny wpływ na prawidłową pracę pedagogiczną, ponieważ wychowawca oddziałując na motywację wychowanka nierzadko odnosi się do potrzeby osiągnięć.\nPOTRZEBA POZNAWCZA. Już od najmłodszych lat życia wychowanka zauważamy potrzebę zaspokajania ciekawości oraz rozumienia i zapoznawania się z otaczającym go światem. Na początku owe zaciekawienie przejawia się poprzez odpowiednie nakierowanie receptorów na odczuwanie nowych bodźców czy też nieustannie zmieniających się sytuacji, następnie przejawia się to poprzez ruchy manipulacyjne, które to posiadają cechy czynności poznawczych, istniejących już w świcie zwierząt. Ciekawość wychowanka wielokrotnie powtarzająca się i ukierunkowana przez dłuższy okres czasu na dany fragment rzeczywistości, w sposób znaczący oddziałuje na jego rozwój zachowań tj. ukształtowanie się postawy poznawczej opierającej się o ciągłe dążenie d zebrania jak największej ilości informacji o danym przedmiocie. Do najważniejszych cech poznawczych możemy zaliczyć ich siłę oraz treść. Treść zainteresowań, która wyraża się poprzez nastawienie aktywności poznawczej jest bogata we właściwości rozwojowe wychowanka. Tak więc wychowanek nie będzie przejawiał zainteresowań czysto matematycznych jeżeli uprzednio nie pozna pojęcia liczby co natomiast wymaga właściwego kształtowania się procesów myślowych. Psychologowie w różny sposób klasyfikują zamiłowania. G. W. Allport oraz P.E.Vernon wyróżnili zainteresowania estetyczne, polityczne, religijne, społeczne a także ekonomiczne.\nPsychologowie zaproponowali szereg klasyfikacji zainteresowań. Jeden z nich, G. W. Allport i P. E. Vernon dzielą zainteresowania na: teoretyczne, ekonomiczne, estetyczne, społeczne, polityczne i religijne.\nAmerykański naukowiec G.F. Kuder podzielił zainteresowania na kilka rodzajów:\nZamiłowania są zróżnicowane, jeśli chodzi o stopień w jakim występują. Natężenie zainteresowań mierzone jest częstością i długością działania czynności poznawczych o jednakowej treści. Dlatego też zamiłowania umieszcza się na kontinuum: mocne-słabe. Zawartość, intensywność, ale też rodzaj zapędów zależne są głównie od oddziaływań o charakterze pedagogicznym.\nZainteresowania, stanowiące główną część potrzeb poznawczych nie są tożsame z zamiłowaniami, czyli skłonnościami do wykonywania pewnych czynności. Pomimo bliskoznaczności tych słów należy pamiętać, że są one równoznaczne. Jednak zarówno zamiłowanie, jak i zainteresowanie jakąś kategorią obiektywnej rzeczywistości przeważnie występuje wspólnie i wzajemnie wpływają na rozwój i kształt obu postaw. Niemniej zdarza się, że nie obserwujemy konwergencji pomiędzy nimi.\n* Potrzeby społeczne. Podstawą do zaspokojenia braków w tym zakresie jest społeczeństwo, zwykle grupy społeczne. Na początku potrzebujemy rodziny, następnie szkoły, różnych młodzieżowych zrzeszeń i organizacji i wreszcie miejsca pracy, środowiska zawodowego. Gdy elementarne potrzeby zaspokajane są w środowisku rodzinnym wówczas dziecko utożsamia się z rodziną, co zauważalne jest w spostrzeganiu przez nie potrzeb poszczególnych członków rodziny i próbach bezinteresownego ich zaspokojenia. Identyfikacja z grupą społeczną rozpoczyna się od rodziny, lecz stopniowo poszerza swój zasięg na klasę szkolną, szkołę, a nawet całe społeczeństwo, naród. By mogła w nas wytworzyć się potrzeba utożsamiania się z jakąś grupa społeczną nie wystarczy uzmysłowienie sobie twierdzenia, że grupa zaspokaja potrzeby należących do niej członków. Potrzeba identyfikacji z grupą wydaje się silniejsza i stabilniejsza, jeśli grupa poza zaspokajaniem potrzeb jednostki wyznacza jej również pewne obowiązki. Wymagania związane są z działalnością na rzecz grupy. Większa ilość obowiązków występuje zwykle na późniejszym etapie, np. w zakładzie pracy, gdzie poza umiejętnościami oraz rzetelnością obowiązują pracownika określone normy.\nDzięki silnemu zgraniu i integracji zespołu tworzy się solidarność grupowa, która przejawia się w stawianiu interesu grupy nad sprawami jednostek oraz przejmowaniu różnych cech od członków grupy. Jednostka zwraca dużą uwagę na to, jak jest postrzegana przez grupę, jaką opinię wyrażają o niej członkowie grupy, staje się ona swoistym układem odniesienia. Utożsamianie się z grupą jest podstawą do kształtowania zasad, poglądów na świat i moralności.\nWedług przeprowadzonych badań utożsamianie się kogoś z daną grupą jest fundamentalnym mechanizmem czynności prospołecznych, czyli czynności, które dążą do lepszego funkcjonowania jednostek oraz grup.\nCzynności prospołeczne są wynikiem poprawnego ukształtowania się obrazu własnego ja, który w jakiś sposób rozciąga się na innych ludzi i grupy, co jest trzonem procesu identyfikacji. Im bardziej ktoś utożsamia się z grupą, tym pewniejsze, że będzie działał na jej rzecz. Nie wolno zapomnieć, iż poza identyfikacją osobnika z grupą istnieją również inne mechanizmy. Idąc za tym działania na rzecz społeczeństwa bywają rezultatem np. przyjęcia do wiadomości pewnych norm, reguł, czy też egoistyczne chęci zaspokojenia własnych potrzeb poprzez działalność na rzecz innych. Taka instrumentalna czynność kieruje się przekonaniem: "Będę działać dla dobra innych dopóty, dopóki nie nasycę się, nie zaspokoję swoich potrzeb. Po tym już nic mnie nie interesuje".\nLudzie oraz pewne sytuacje i rzeczy, które początkowe były traktowane jakoś pośrednictwo w zaspokojeniu potrzeb nabierają nowego znaczenia i stają się wartością autoteliczną. Staja się wartością choćby dlatego, że istnieją, są obecne, mimo iż aktualnie nie zaspokajają żadnej z naszych potrzeb.\nTak ważna jest dla nas każda z bliskich osób, chociaż wpierw służyły one jedynie zaspokajaniu różnych potrzeb. Tak też często dzieje się z przedmiotami (np. pieniędzmi).\nNa zakończenie tego przeglądu dotyczącego osobowości, należy przypomnieć, że osobowością nazywamy pewną organizację rozwojową, tzn. nowonarodzony człowiek znajduje się w posiadaniu pewnych uwarunkowań i cech potrzebnych do ukształtowania tej właściwej osobowości. Jednak jej rozwój nie jest tylko i wyłącznie zależny od genetycznych i biologicznych czynników, jak u pewnych organizmów.\nUformowanie i rozwój osobowości zależą głównie od społecznych warunków, w jakich znajduje się jednostka. Podstawowym więc wyznacznikiem tego, jak rozwinie się dana osobowość będzie wychowanie.\nJanusz Reykowski wymienił podstawowe sytuacje wychowawcze i elementy, od których zależny jest kształt osobowości:\n- nauczyciel tworzy system postaw poznawczych wychowanka, poprzez gwarancję ciągłości i stabilności następstw, z którymi styka się dziecko ( powtarzalność określonych oddziaływań wychowawczych).\n- nastawienia ogólne powstają dzięki powtarzalności sposobów, w jaki odnosimy się do społeczeństwa; wychowawca formuje czynnościowe nastawienia dziecięce za pomocą odpowiedniej organizacji uwarunkowań wywołujących pożądane reakcje, a tłumiących niewłaściwe.\n- najważniejsze potrzeby i role życiowe rodzą się pod warunkiem internalizacji wymagań stawianych przez otoczenie; nauczyciel modeluje hierarchię wartości potrzeb wychowanka dzięki stawianym mu obowiązkom i wymaganiom.\nJednak sytuacje wychowawcze mogą mieć różnorodny wpływ na kształt osobowości, często zachodzą w tym względzie komplikacje. Te perturbacje są wynikiem odmienności ludzkich doświadczeń i cech, co powoduje zróżnicowany odbiór i wpływ tej samej sytuacji wychowawczej przez pewną grupę ludzi. Uwarunkowania biologiczne nie wyznaczają rodzaju i ostatecznego kształtu osobowości, lecz oddziałują w określony sposób na proces dążenia do niego\nIstotną funkcję pełnią też wynikające ze struktury własności człowieka, a w szczególności temperament oraz posiadane zdolności.\nRodzaje i przyczyny współczesnych patologii społecznych\nSieroctwo społeczne – definicja, przyczyny, rodzaje i formy zapobiegania\nUwarunkowania sukcesu gospodarczego Japonii\nUwarunkowania i rozmieszczenie hodowli zwierząt.


Jestes w: > Anonse Gazeta / Wielkopolskie / Turek / Praca w Polsce / Ubezpieczenia\nKategoria Praca w Polsce: Ubezpieczenia Wielkopolskie - szybko i bezpłatnie umieścisz ogłoszenie o pracę. Szukasz pracownika a może pracy? Dodaj darmowe ogłoszenie albo sprawdź ogłoszenia lokalne w Turek z ofertami pracy na różnych stanowiskach w Polsce. Jeżeli szukasz pracy przeglądaj najnowsze oferty z Ubezpieczenia albo np. praca dorywcza, praca na budowie, praca w sklepie lub przy opiece jako niania do dzieci lub Opiekunka Osób Starszych. Prywatne oferty jak również ogłoszenia agencji rekrutacyjnych z Turek. Moesz dodać własny anons i napisz, jaka praca Cię interesuje oraz jakie posiadasz kompetencje. Nasze ogłoszenia są całkowicie darmowe. Tablica darmowych anonsów pozwoli Ci znaleźć nową pracę, nowego pracownika. U nas znajdziesz ogłoszenia o pracę, anonse oddam za darmo, ogłoszenia nieruchomości, najnowsze oferty pracy w Ubezpieczenia, używane samochody sprzedam, usługi oraz firmy budowlane, ogłoszenia sprzedam lub kupię, oferty szukam Praca w Polsce. Zapraszamy do skorzystania z lokalnego serwisu ogłoszeniowego w Turek i zamieszczania bezpłatnych ogłoszeń w kategorii Praca w Polsce oraz w wielu innych podkategoriach np. Ubezpieczenia! W naszym serwisie masz możliwość szybko dotrzeć do lokalnej społeczności z Turek. Nie czekaj i już teraz dodaj darmowe ogłoszenie do najbardziej skutecznego lokalnego serwisu ogłoszeniowego.


Tutor - Fizyka. Zestawy zadań egzaminacyjnych przygotowujących do nowej matury\nAutorzy: Koneczny Cezary Kup\nOpis książki Fizyka. Zestawy zadań egzaminacyjnych przygotowuj±cych do nowej matury jest to zbiór sze¶ciu pełnych przykładowych zestawów maturalnych z fizyki. Każdy zestaw składa się z dwóch arkuszy: pierwszego - na egzamin na poziomie podstawowym i drugiego - na egzamin na poziomie rozszerzonym. Zadania zostały starannie dobrane i opracowane w oparciu o standardy wymagań egzaminacyjnych z fizyki obowi±zuj±ce na zewnętrznej maturze w roku 2005 i w latach następnych. Na końcu ksi±żki znajduj± się odpowiedzi do zadań oraz kryteria ich oceniania.\nEgzamin maturalny od 2005 roku stawia przed zdaj±cymi zmienione oraz ujednolicone wymagania. Najważniejsz± zmian± w nowej maturze jest to, że jest to egzamin zewnętrzny. Zestawy zadań egzaminacyjnych s± układane przez zespoły egzaminatorów pracuj±cych w okręgowych komisjach egzaminacyjnych. Następnie s± one weryfikowane w Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w Warszawie. Najlepsze z nich zostan± zamieszczone w arkuszach zadań maturalnych, które będ± obowi±zywały w danym roku szkolnym.\nZewnętrzne komisje egzaminacyjne, oceniaj±c rozwi±zania przedstawione przez maturzystę, dokonaj± obiektywnej oceny wiadomo¶ci i umiejętno¶ci maturzysty. Wynik egzaminu maturalnego zdawanego w ci±gu jednego dnia może w istotny sposób wpłyn±ć na dalsze losy maturzysty. Będzie zastępował wynik egzaminu wstępnego na studia i decydował o przyjęciu na wybrany kierunek studiów. Dlatego należy dobrze przygotować się do tego egzaminu, między innymi rozwi±zuj±c przykładowe arkusze egzaminacyjne. Także w celu poznania ich struktury, okre¶lenia czasu rozwi±zywania poszczególnych typów zadań oraz formalnycb wymogów stawianych zdaj±cym.\nZebrane w tej ksi±żce zestawy zadań maturalnych zostały przygotowane przez do¶wiadczonego nauczyciela, który brał aktywny udział w opracowywaniu formuły nowej matury.


Psi manicure, zabiegi w SPA, czytanie bajek. Jakie są granice miłości do pupila? | Dzień Dobry TVN\nZwierzęta czwartek, 09 maja 2019\nFot. GettyImages / Carol Yepes\nWielu ludzi przelewa swoją miłość na zwierzaka i traktuje go jak swoje dziecko. Dlaczego tak robią? Jakie są granice miłości do pupila? O bambinizmie i uczłowieczaniu zwierząt rozmawialiśmy w Dzień Dobry TVN z psychologiem Piotrem Mosakiem i instruktorem szkolenia psów Radkiem Ekwińskim.\nBambinizm to postrzeganie dzikich zwierząt jako bezbronnych istot, które należy wesprzeć. Zjawisko to charakteryzuje głównie osoby wychowane w dużych miastach, których wiedza o przyrodzie pochodzi z internetu, telewizji, czy radia.\nBambinizm niejednokrotnie prowadzi do niewłaściwych zachowań w dobrych intencjach, jak np. zabieranie z lasu młodych zajączków w przekonaniu, że opuściła je matka.\nNazwa zjawiska wzięła się od Disney’owskich filmów animowanych, którego bohaterem był jelonek Bambi. Pierwszym naukowcem, który zajął się badaniem tego zjawiska był Niemiec Rainer Brämer.\nZ baminizmem nieco związane jest również uczłowieczanie zwierząt (antropomorfizacja), czyli wyposażanie je w myśli, intelekt i samoświadomość. Coraz częściej dorośli ludzie mówią o swoich pupilach jak o dzieciach i traktują je dokładnie w ten sam sposób. Na poziomie językowym antropomorfiazcja przyjmuje różne formy, np. "Syneczek chce iść z mamusią na spacer?", "Jedziemy do dziadków?", "Tatuś Cię teraz uczesze". Na poziomie zachowań to na przykład podnoszenie zwierzaka, przemawianie do niego czułym tonem, pozwolenie na objęcie w posiadanie fotela i naszego łóżka.\nUczłowieczanie zwierząt spowodowało, że powstaje coraz więcej salonów piękności dla naszych pupili, w których groomerzy robią im modne fryzury, a pawdicurzyści dbają o kształt, długość i kolor pazurów. Każdego roku w wielu sklepach z akcesoriami pojawiają się też nowe kolekcje ubrań, które przymierza się zwierzakom w eleganckich przymierzalniach. Coraz częściej można też spotkać się z tym, że właściciele klubów fitness zapraszają na psie bieżnie, albo zajęcia z piłkami. Właściciele zwierzaków mają również możliwość pochowania swoich pupili na specjalnych cmentarzach.\nPrzyczyn uczłowieczania zwierząt jest wiele. Są to na przykład: rozczarowanie ludźmi, lęk przed zranieniem, czy problemy z nawiązywaniem relacji z innymi osobami.\nZnam przypadki osób, które przeżyły wiele rozczarowań w kontaktach z ludźmi. Mają za sobą ciężkie przeżycia i nieudane związki. Czasami zdarza się, że takie osoby przelewają swoją miłość właśnie na zwierzęta.\n- powiedział psycholog Piotr Mosak.\nZdaniem naszego gościa, pies - nawet najmądrzejszy - nie jest człowiekiem. Nie należy go personifikować i wywyższać. Pies musi znać swoje miejsce w szeregu i będzie szczęśliwszy, jeśli pozwolimy pozostać mu zwierzęciem i rządzić się swoimi prawami natury.\nTego samego zdania jest Radek Ekwiński:\nzwierzak reaguje na świat, który go otacza inaczej niż my. Powinien móc rozwijać się w zgodzie z potrzebami swojego gatunku, zapisanymi od tysięcy lat w jego genach. Jeśli to mu zapewnimy, będzie najszczęśliwszy na świecie.\nsterylizujemy, żeby nie było bezdomności !


Przepis na Na śniadanie...naleśniki:) - Chocolate Stop Tempting - KatalogSmaków.pl\nDzień dobry! Dziś na śniadanie polecam Wam...tak,znowu naleśniki,dziś jednak już nie te 'amerykańskie' pancakes! :) Przepis na ciasto naleśnikowe znajdziecie tutaj. Składniki na nadzienie: Ser Ricotta Cukier Puder Jogurt Naturalny Do dekoracji wybrałam owoce oraz sos czekoladowy(Tak,tak...ten z ekstraktu z owoców. Chyba będę musiała o nim coś niedługo napisać!:)) Kurs Dietetyki zaliczony, więc jest dobrze! :) Cieszę się bardzo! W Poniedziałek powrót na...studia! J... czytaj dalej...\nnaleśniki, śniadanie, śniadania, naleśnik, zdrowe, zdrowe przepisy, ciasto naleśnikowe, ser, sosy, czekoladowa, ciasto, jogurt, dekoracje, pancakes, ciasto na naleśniki, ciasto z jogurtem naturalnym, ciasto czekoladowe, ciasta czekoladowe, czekoladowe naleśniki, zdrowe śniadanie


Q4.pl - Bądźmy odpowiedzialni i pozostańmy w domu!\n2020-03-31 13:46:37, Maciej Kowalczyk\nWłocławscy policjanci apelują o stosowanie się do zaleceń pozostania w domu i nie gromadzenia się w miejscach publicznych. To od nas wszystkich zależy zdrowie, a nawet życie naszych rodzin, bliskich i przyjaciół. Dla sześciu osób łamiących domową kwarantannę na terenie miasta i powiatu sprawy zakończą się sądzie, gdzie trafiły materiały.\nTo ważne, abyśmy w tym trudnym dla wszystkich czasie zachowywali się odpowiedzialnie i przestrzegali podanych zaleceń. Policjanci codziennie sprawdzają, czy osoby objęte kwarantanną, zachowują się odpowiedzialnie i czy nie opuszczają wyznaczonych miejsc. Nawet osoby korzystające z aplikacji „kwarantanna domowa" mogą wyrywkowo zostać skontrolowane. To w znacznej mierze od nas samych zależy czy chorych będzie jeszcze więcej. Duża część mieszkańców stosuje się do zaleceń i apeli, jednak zdarzają się osoby, które łamią przepisy związane z domową kwarantanną i zakazem gromadzenia się osób.\nOd wprowadzenia przepisów dotyczących przebywania w domowej kwarantannie włocławscy policjanci odnotowali 6 osób, które niestosowały się do zakazu opuszczania miejsca odbywania kwarantanny. W każdym przypadku policjanci sporządzili wniosek o ukaranie w sprawie o wykroczenie. Za takie zachowanie sąd może wymierzyć im grzywnę w wysokości nawet do 5 tys. złotych. Dodatkowo o niestosowaniu się do kwarantanny został powiadomiony powiatowy inspektor sanitarny, który może nałożyć karę grzywny w wysokości 30 tys. zł.\nNatomiast w sprawie gromadzenia się więcej niż 2 osób w miejscach publicznych, włocławscy policjanci odnotowali dwa przypadki łamania tego przepisu. W jednym ukarali wysokimi mandatami karnymi dwie osoby oraz sporządzili jeden wniosek do sądu o ukaranie, a w drugim osoby zostały pouczone.


Dawno temu wiklinowe koszyki historyczny\nNależałoby się wyposażyć w pewny transporter dla pupila. Wbrew pozorom teraźniejsze znacząco wskazane urządzenie, nawet gdyby nie uwodzimy pieszczoszka na wczasy. Odpływ banalnie nie jest toteż mięsisty, oraz pies zwiedza estetyczny i w komfortowych powodach. Byle pięknie nabrać. Które transportery gwoli pupilów wyszperamy w handelkach zoologicznych? Jakie są ich osobliwości natomiast zalety?\nTransportery spośród ciała dla kotów tytułowane przestają tamte kontenerkami gwoli kotków. Obyczajnie przyjdzie dopuścić, że są niemożliwie łatwym zestawem. Zwierzowi w nich istnieje ekstra wygodnie, zaś przy ostatnim stanowi solidny. Transporterki niniejsze są niepodatne, tedy choćby gdyby załącznik na nie zgaśnie, kotek nie ucierpi – przypuszczalnie iż aktualne pigułka będzie realnie niemożliwe. Gdy dostaniemy taki, jaki nie ma koronkowego grzbiecie, znanemu pieszczoszkowi nie będzie ciekło na logice, żeby otworzyło upadać. Zimą a specjalnie nietrudno zagwarantować mu milutko, aranżując na kontenerek celowy ocieplacz. Imponującą wartością stanowi sporadycznie zatem, iż swobodnie żuje oczyścić, nawet w torze peregrynacji. Przy skupie o zwrócić adnotację na tonaż transportera.\nReklamówki do rozdawania pupilów podobnie żywią niepublicznych uczni wśród kociarzy. Stanowczo ponieważ, że są zwyczajne tudzież odpowiednie do rozdawania. Myślmy wyłącznie, by zużytkować krój sumarycznie pakowany. Reklamówka spośród odwiertem, poprzez który zwierzak widocznie pobudować czaszkę, rajcuje się zupełnie gwoli gliniarza. Beztroskim jest przemieszczać w niej pupila, albowiem kardynalnie łopatologicznie plus ostro zapewne on przez daleki przelot z teczki się wyjąć – oraz o zmartwienie nie ciężko. Wnikliwą nieprawidłowością siatek istnieje rzeczone, iż są delikatne, czyli pozostaje ujmować, spójnik medykament na nie wypadło. Bigos pojawia się takoż zimą, gdy pozostaje zasłonić potwora przed grubymi temperaturami.\nDawno temu wiklinowe koszyki historyczny pospolitymi wariantami transporterów gwoli kotów. Dzisiaj rzadziej nuże pojawiają się one w zakładach zoologicznych. Wybyły z tendencji, i też władają spokojne praktyczne przywary. Egzystują namiętnie porowate a cóż wcina uchronić przed gradem i zimnem, co niezbyt istnieje poprawne dla wilkołaków – toteż jakieś. Kłopotliwie się przegryza oraz piękni, więc korzystamy interes, gdyby lokalnemu pieszczochowi sprawił się podczas jazdy namacalny feralny przypadek – aktualne wtóre. Pupile wszak wybitnie zapycha kochają, czego racją stanowi odważnie publikowane poprzez nie nietypowe brzęki. Jeśliby uradzimy się media na przywóz wiklinowego koszyka gwoli kota, kupmy taki, który wpływowa użytek zaczopować.\nOddzielnie gliniarz wyrusza ulegnij\nCo wyznacza w pasze gwoli zwierząt? Tiptop stąd


Rozwiązanie KDT do końca roku - Energetyka\nRozwiązanie KDT do końca roku\nMinisterstwo gospodarki spodziewa się podpisania umów rozwiązujących kontrakty długoterminowe (KDT) w energetyce do końca bieżącego roku oraz wejście w życie tych umów w kwietniu 2008 r. - powiedział Jan Bogolubow, zastępca dyrektora departamentu bezpieczeństwa energetycznego ministerstwa gospodarki.\n- Umowy rozwiązujące KDT mają być podpisane do końca roku, w kwietniu wejdą w życie -powiedział Bogolubow - napisał "Parkiet" w swoim portalu internetowym.\nRząd przyjął w tym roku ustawę o KDT, w myśl której porozumienia o rozwiązaniu kontraktów zostaną zawarte najpóźniej do 1 stycznia 2008 r. i zaczną obowiązywać najpóźniej dnia 1 kwietnia 2008 r.\nUstawa o KDT przewiduje możliwość dobrowolnego rozwiązania tych umów i rekompensatę kosztów poniesionych przez wytwórców, których ze względu na skutki rozwiązania umów nie mogą oni odzyskać.


Drogi wciąż głównym podsektorem budownictwa inżynieryjnego. Wysokie nakłady w planach na kolejne lata\nPo 2016 r., który okazał się okresem zastoju inwestycyjnego, zdecydowana poprawa sytuacji wystąpiła w roku ubiegłym. Wzrosty rynku budowlanego przyszły nieco później i, co więcej, z nawiązką nadrobiły miesiące spowolnienia. Liczne czynniki oddziałujące pozytywnie na sektor budowlany w końcu realnie wpłynęły na sytuację rynkową. Sektor inżynieryjny jako jedyny odnotował w 2017 r. dwucyfrowy wzrost produkcji budowlanej, po, również dwucyfrowym, spadku rok wcześniej. Budownictwo drogowe natomiast osiągnęło wzrost o prawie 20% r/r.\nNiniejsza informacja prasowa została przygotowana na podstawie danych zawartych w najnowszym raporcie firmy PMR pt. Sektor budowlany w Polsce - I połowa 2018. Analiza rynku i prognozy rozwoju na lata 2018-2023\nSubscribe to receive full versions of PMR press releases:\nview complete list of construction press releases »


Prof. Dorota Pyć - prawnik, zafascynowana morzem | Uniwersytet Gdański - University of Gdańsk\nStrona główna / O uczelni / Wybitni i utalentowani / Prof. Dorota Pyć - prawnik, zafascynowana morzem\nProf. Dorota Pyć - prawnik, zafascynowana morzem\nCo skłoniło Panią do studiowania prawa?\nTak dokładnie to dzisiaj już nie pamiętam, ale chyba to, że chciałam robić coś ważnego, własnego i nie pracować „na osiem godzin”. Teraz czasami i trochę z sarkazmem się z tego śmieję, bo w szczególności to ostatnie mi się udało. A tak poważnie, to do decyzji o podjęciu studiów prawniczych dojrzałam w 1989 r. Uczyłam się wówczas w czwartej klasie w III LO w Gdyni. To był czas bezprecedensowego przełomu w Polsce. Czas zmiany w atmosferze nowości i wielu znaków zapytania. W 1990 r. rozpoczęłam studia na Wydziale Prawa i Administracji UG. Wybór z rozsądku, chęci poznania ciekawych ludzi, a po latach wiem, że przede wszystkim był on istotny dla mojego rozwoju. W życiu czasami bywa tak, że fascynacje kreują nieprzewidywalne scenariusze.\nOd dzieciństwa byłam zafascynowana morzem, zresztą na wiele różnych sposobów. W podstawówce marzyłam, że zostanę kapitanem i popłynę w rejs dookoła świata. Dość wcześnie zdałam sobie jednak sprawę z tego, że praca na statku wiąże się z wieloma trudnymi sytuacjami i po prostu obawiałam się, że nie dam sobie rady z żywiołem. Zaczęłam interesować się geografią, w głównej mierze dzięki świetnemu nauczycielowi w liceum – co wciąż procentuje, poważnie myślałam też o studiowaniu oceanografii, o badaniu tajemnic ukrytych w głębinach oceanów. Stosunkowo wcześnie odkryłam morze w przestrzeni artystycznej. Zresztą sama lubię je fotografować, o każdej porze roku, tak samo jak to, co się dzieje w porcie - ruch, zawijające duże statki handlowe, jachty i ludzi robiących coś przy nich.\nZ perspektywy czasu mogę ocenić, że widziałam swoją zawodową przyszłość powiązaną w jakiś sposób z morzem, choć wówczas nie wiedziałam jeszcze w jakiej konfiguracji. Dodatkowo towarzyszyło mi wewnętrzne przekonanie, że morze i tak mnie znajdzie. Pragmatycznie wybrałam Uniwersytet Gdański, studia na kierunku prawo, co mogłoby się wydawać kursem dalekim od morza, kursem na ląd. I tu niespodzianka. Pracę magisterską pisałam z prawa morskiego w jedynej w Polsce Katedrze prawa morskiego, której dzisiaj jestem kierownikiem.\nCzy może Pani scharakteryzować tematykę jaką zajmuje się pani podczas pracy naukowej?\nPo obronie pracy magisterskiej rozpoczęłam czteroletnie dzienne studia doktoranckie na WPiA UG. Jako doktorantka prowadziłam zajęcia z prawa morskiego oraz badania naukowe. W 2000 r. obroniłam doktorat poświęcony wpływowi zasady zrównoważonego rozwoju na ochronę środowiska i zasobów naturalnych Morza Bałtyckiego. Zostałam zatrudniona w Katedrze prawa międzynarodowego publicznego. Przez kilka lat pracowałam nad rozprawą habilitacyjną z prawa morza, prowadząc badania, gromadząc dorobek naukowy, uczestnicząc w projektach naukowo-badawczych i konferencjach. To był czas intensywnej pracy i uporządkowanego, dobrze zorganizowanego życia. Baza teoretyczna i samodzielność myślenia naukowego – bez oderwania go od praktyki, które zdobyłam w szczególności przygotowując rozprawę habilitacyjną, stanowią mój kapitał pomocny w pracy, którą wykonuję na rzecz polskiej gospodarki morskiej. To połączenie stanowi wartość nie do przecenienia. Pozwala mi ono na zachowanie dystansu i elastyczne zarządzanie. Staram się przy tym dążyć do równowagi kierując się zdrowym rozsądkiem.\nPani wiedza i doświadczenie znalazły potwierdzenie w nominacji ministerialnej.\nPodczas ostatniego półtora roku, nie raz przekonałam się, że wiedza i doświadczenie naukowe przydają się w pracy w resorcie infrastruktury i rozwoju, gdzie jako podsekretarz stanu, prowadzę merytoryczny nadzór nad Departamentem Transportu Morskiego i Bezpieczeństwa Żeglugi oraz jednostkami podległymi. W pewnym sensie to odkrycie pozytywnie mnie zaskoczyło. Walory konstrukcyjnego myślenia, które niesie ze sobą podejście naukowe do problemu, pozwalają na zbudowanie jego pełniejszego obrazu, co dobrze użyte, może służyć racjonalnemu podejmowaniu decyzji.\nPojęcie oceanu światowego, szerszej społeczności kojarzy się bardziej z naukami oceanograficznymi, tymczasem „Prawo oceanu światowego” to tytuł Pani rozprawy habilitacyjnej, to chyba dość unikalne podejście do tego typu zagadnienia?\nRozprawa habilitacyjna „Prawo Oceanu Światowego. Res usus publicum” to wynik wieloletnich badań, które prowadziłam w dziedzinie prawa morza. Książka jest poświęcona ochronie i racjonalnemu wykorzystaniu zasobów morza, co wymaga stworzenia efektywnego systemu zarządzania oceanem w wymiarze globalnym, regionalnym i lokalnym. Warto pamiętać, że środowisko morskie, czyli wszystkie oceany i morza oraz obszary przybrzeżne, tworzą zintegrowaną całość oraz zapewniają możliwości zrównoważonego rozwoju. Ocean Światowy jest jednością, ale przecież przełom w myśleniu o nim odbywa się na poziomie ludzkości i jej potrzeb, a może przede wszystkim w każdym człowieku indywidualnie, wobec wyzwania, jakim jest utrzymanie różnorodności biologicznej, czyli stanu równowagi i bezpieczeństwa. Natomiast dla prawnika istotnym zadaniem jest opracowanie takich instrumentów prawnych, w tym procedur, które jeżeli będą uznane i odpowiednio stosowne, to pozwolą na zapewnienie bezpieczeństwa w wymiarze ekologicznym i politycznym oraz społeczno-gospodarczym. Krótko mówiąc, jeżeli bezpieczeństwo jest celem, to cel musi być osiągnięty – przez normy i instytucje w systemie. I o tym mniej więcej jest ta książka – o zdolności do zarządzania Oceanem Światowym dla bezpieczeństwa ludzkości.\nCzy ma Pani jakieś hobby, coś co zajmuje Pani wolny czas?\nSłucham muzyki, głównie jazzu i rocka progresywnego, chociaż od czasu do czasu lubię poszukiwania w ambitnych nowych trendach oraz klasyce. Uwielbiam włóczyć się po dzikich bałtyckich plażach i fotografować błękit przez morskie powietrze. I nie są to bynajmniej fotografie przeźroczyste. Jest w nich morze głębi i pasji, tak jak w moim indywidualnym podejściu do pracy.


Ecovacs Deebot M88 : ROBOTY ODKURZAJĄCE\nautor: Dragony » 2018-05-15, 21:28\nDeebot M88 - Ktoś może posiada? Jakies opinie?\nW sumie troche musztarda po obiedzie to pytanie, bo stoi juz sobie u mnie w domku, ale chętnie poczytam cos wiecej na jego temat, niż to co znalazłam w internatach (w sumie bardzo pozytywne opinie)\nNa razie, po mojej przygodzie z Carneo 770, Deebot M88 bardzo zaskoczył mnie swoją cichą pracą.\nJest nieco większy i solidniejszy od Carneo, ale mieści się swobodnie pod kaloryferami, gdzie Carneo się blokował.\nJeździ tez delikatniej, nie wpada z impetem na suszarkę czy kocie „drzewko”, jeździ spokojniej a mimo to chyba w szybszym tempie odkurza cały pokój.\nNo i jest w ślicznym białym kolorze\nOgólnie nie słyszałam wcześniej o firmie Ecovacs, wszędzie tylko iRobot Roomba itd. Chętnie dowiem się o robotach tej firmy nie o więcej\nRe: Ecovacs Deebot M88\nautor: mateuszjoe » 2018-05-18, 14:01\nMało znana firma, ale w Chinach top. Roboty robią już od paru ładnych lat. D88 akurat to prosty robot i nie za bardzo jest się co popsuć. Myślę, że zmiana z carneo to niebo, a ziemia :D Ogólnie w mojej opinii carneo to shit :D\nautor: Dragony » 2018-05-21, 11:14\nNo mi zależało na robocie, który będzie sobie radził z duża ilością sierści oraz długimi włosami, a także wszechobecnym kurzem. W tych kwestiach DM88 sprawdza się póki co (jeszcze dośc krótko go mam) rewelacyjnie. Także opcja mopowania jest git - mieszkając w Warszawie, stosunkowo niedaleko elektrociepłowni Siekierki, kurz to jest coś, do czego juz wszyscy troche przywykliśmy. Ale dzięki dość dużej powierzchni mopa w DM88 ten robocik świetnie sobie radzi z zakurzoną podłogą.\nNie mam wielkich pałaców, a przestrzeń w moim w sumie dośc małym mieszkanku jest „czysta”, czyli wolna od wszelkich przeszkód, także to idealne warunki dla każdego robota. Nie jest mi potrzebny robot znanej firmy, tylko taki, który zrobi to co potrzebuję i który nie będzie się psuł co chwila.\nCarneo to zabawka, dobra dla osoby dla której będzie pierwszym robotem odkurzającym. Dzięki niemu można za niewielką cenę przekonać się ile taki robocik może dla nas zrobić. A po Carneo następuje już bardziej świadomy wybór robota ;) Może kiedyś przekonam się, aby zainwestować miliony monet w sprzęt duzo bardziej zaawansowany.


Hiponatremia i śmiertelność wśród pacjentów na liście oczekujących na transplantację wątroby czesc 4 – psycholog warszawa\nCharakterystyka podmiotów rejestrujących się na liście oczekujących na transplantację wątroby. Łącznie 14 130 osób dorosłych na liście oczekujących na przeszczep wątroby spełniało kryteria włączenia w 2005 i 2006 roku. Zmienne predykcyjne i wynikowe były kompletne dla 13 940 pacjentów (99%). Charakterystykę pacjentów przedstawiono w tabeli 1. Przy rejestracji na liście oczekujących mediana wyniku MELD wynosiła 15 (zakres od 6 do 40), a średnie stężenie sodu w surowicy wynosiło 137 mmol na litr (zakres, od 112 do 168). Ogółem u 31% pacjentów wystąpiła hiponatremia (stężenie sodu w surowicy <135 mmol na litr), a u 2,5% pacjentów stężenie sodu w surowicy było niższe niż 125 mmol na litr. MELD Score, Serum Sodium and Mortality\nW 2005 roku 422 pacjentów zmarło, a 1781 przeszło transplantację wątroby w ciągu 90 dni po rejestracji na liście oczekujących. Zgodnie z oczekiwaniami, zaobserwowano prawie liniową zależność między wynikiem MELD a umieralnością pacjentów na liście oczekujących. Średnio ryzyko zgonu wzrosło o 21% (współczynnik ryzyka, 1,21, 95% przedział ufności [CI], 1,20 do 1,22, P <0,001) na jednostkę wzrostu w skali MELD.\nRysunek 1. Rycina 1. Stężenie sodu w surowicy i względne ryzyko zgonu po dostosowaniu do MELD Score. Rysunek pokazuje, że spadek stężenia sodu w surowicy wiązał się ze zwiększeniem ryzyka zgonu, podczas gdy pacjenci znajdowali się na liście oczekujących, nawet po skorygowaniu wyniku MELD. Najbardziej znaczący zróżnicowany efekt hiponatremii na śmiertelność pojawił się przy stężeniu sodu w surowicy między 125 a 140 mmol na litr. Efekt ten został zweryfikowany przez dopasowanie modelu: model Coxa z tymi górnymi i dolnymi granicami dla stężenia sodu był lepszy niż model z ciągłymi, nieskróconymi wartościami sodu. Dopasowanie modelu nie poprawiło się, umożliwiając pacjentom ze stężeniem sodu w surowicy mniejszym niż 123 mmol na litr ryzyka odmiennego od ryzyka dla pacjentów o stężeniu sodu w surowicy wynoszącym od 123 do 127 mmol na litr lub poprzez pozwolenie na ryzyko pacjenci o stężeniu sodu w surowicy większym niż 142 mmol na litr, aby odróżnić go od ryzyka dla osób ze stężeniem sodu w surowicy wynoszącym od 138 do 142 mmol na litr (dane nie przedstawione). Model Coxa, skorygowany o ocenę MELD, wykazał wzrost ryzyka zgonu o 5% (współczynnik ryzyka, 1,05, 95% CI, 1,03 do 1,08, P <0,001) na jednostkę spadku stężenia sodu w surowicy, gdy surowica stężenie sodu wynosiło od 125 do 140 mmoli na litr.\nWpływ serum sodu na różne wyniki MELD\nWynik wieloczynnikowej analizy regresji Coxa dla interakcji między wynikiem MELD a stężeniem sodu w surowicy (tj. Wynik MELDNa) podsumowano następującą formułą:\nMELDNa = MELD – Na – [0,025 × MELD x (140 – Na)] + 140, gdzie stężenie sodu w surowicy (Na) jest związane między 125 a 140 mmol na litr. Podobnie jak wynik MELD, wynik MELDNa jest zaokrąglany do najbliższej liczby całkowitej.\nRysunek 2. Rysunek 2. Obliczenie wyniku MELDNa na podstawie wyniku MELD i stężenia sodu w surowicy. Na wykresie przedstawiono punkty przydziału, które pacjent otrzymałby za dany model oceny końcowej stopnia zaawansowania choroby wątroby (MELD) i stężenia sodu w surowicy.\n[przypisy: zomiren opinie, przychodnia medycyny pracy szczecin, rak jasnokomórkowy nerki ]\nPowiązane tematy z artykułem: przychodnia medycyny pracy szczecin rak jasnokomórkowy nerki zomiren opinie


TOEFL Junior | Oxford\nCzym jest TOEFL Junior®??\nTOEFL Junior ocenia znajomość ogólnego języka angielskiego w trzech podstawowych obszarach językowych:\n1. Listening Comprehension: umiejętność rozumienia ze słuchu w warunkach życia codziennego i szkolnego;\n2. Language Form and Meaning: znajomość gramatyki i słownictwa w różnych kontekstach\n3. Reading Comprehension: czytanie ze zrozumieniem\nTOEFL Junior® (600-900 pkt) A2 B1 B2\nReading Comprehension 210-245 250-275 280-300\nLanguage Form and Meaning 210-240 245-275 280-300\nGdzie mogę przystąpić do testu TOEFL Junior®?\nDo testu można przystąpić w siedzibie naszej szkoły w Gliwicach przy ul. Zwycięstwa 34/4.\nDla zorganizowanych grup możliwe jest również przeprowadzenie testu w innej lokalizacji (wybranej przez klienta). Prosimy o kontakt z sekretariatem w celu ustalenia szczegółów.\nKiedy mogę przystąpić do testu TOEFL Junior®?\nTOEFL Junior® w sesji otwartej tzn. dostępnej dla wszystkich chętnych organizujemy 1 raz w roku w sesji letniej, w przedostatnią sobotę roku szkolnego. W roku szkolnym 2016/17 będzie to 24 czerwca 2017 o godz. 10:00.\nDla grup zorganizowanych egzamin możemy przeprowadzić w wybranym przez klienta terminie. Prosimy o kontakt z sekretariatem w celu ustalenia szczegółów.\nJeżeli bardzo chciałbyś podejść do testu w innym terminie, a nie należysz do grupy zorganizowanej, zgłoś się do naszego sekretariatu. Czasami istnieje możliwość zorganizowania sesji indywidualnej – sprawdzimy to dla ciebie.\nOsoba zdająca musi przyjść w towarzystwie swojego rodzica lub opiekuna prawnego, który podpisze zgodę na przetwarzanie danych osobowych osoby niepełnoletniej, która jest niezbędna aby móc podejść do egzaminu. Zgoda taka może również zostać przesłana Państwu mailowo, wydrukowana, podpisana przez rodzica i przyniesiona przez niepełnoletnią osobę zdającą egzamin w dniu egzaminu.\nJaki jest koszt przystąpienia do testu TOEFL Junior®?\nKoszt przystąpienia do testu TOEFL Junior® wynosi 300 zł.\n3. Korzyści dla kandydatów i ich rodziców\nsprawdzisz swoją znajomość języka angielskiego za pomocą renomowanego, międzynarodowego testu i otrzymasz międzynarodowy certyfikat\nponieważ egzamin składa się z trzech części, z których otrzymasz osobne oceny zobaczysz dokładnie jakie są twoje słabe i mocne strony (uwaga! może się okazać, że masz tylko mocne strony! 😉 )\nnie musisz dojeżdżać do oddalonego centrum egzaminacyjnego – jesteśmy w Gliwicach!\nzweryfikujesz, czy pieniądze, które wydajesz na kursy języka angielskiego w prywatnych szkołach przynoszą wymierne rezultaty (!)\ntestując swoje dziecko regularnie (np. co rok lub co dwa lata) będziesz w stanie stwierdzić, czy przyrost wiedzy w ogólnym ujęciu jest stały (a o to przecież chodzi w przypadku nauki języków obcych) i czy w założonym czasie (np. do matury) twoje dziecko ma szansę opanować język na dobrym, komunikatywnym poziomie (np. B2). Jeżeli nie, będziesz mieć czas by mu pomóc, póki jest na to czas.


Styczeń 22 2019 10:03:36\nDodany dnia 28-03-2009 13:01\nA ja w tym roku pozostaje nadal na moim starym jeziorku, mimo slabego poprzedniego roku.Wiem ze w tym roku wegorzom nie odpuszcze\n__LABEDZIAK A MOJE JEZIORKA MASZ W OKOLICY MOZE W KONCU ZWOLAMY JAKIES ZEBRANIE NAD WODA W TYM ROKU ?EKIPA NA PEWNO BY SIE JAKAS ZEBRALA,NOCNA ZASIADKA; NAMIOT; PIFKO\nEdytowane przez raczek39 dnia 28-03-2009 13:02\nJa tam sobie łapię na Odrze, bo mam tylko 2 kilometry nad rzekę. Mam też blisko stare koryto Odry gdzie są duże prawie nie płynące rozlewiska z karpiami, amurami, linami itp. Nie brakuje u mnie też stawów w pobliżu Odry także przed wałem jak i za. Na brak miejsc do zasiadek nie mogę narzekać.\nDodany dnia 28-03-2009 16:56\nJa wędkuje głównie nad kilkoma pobliskimi jeziorami.Jeden z nich to typowa sandaczowa woda.Duży dość płytki zbiornik z mętną wodą i mulistym dnem.Pozostałe to jeziora, gdzie bardzo dobrze czuje się biała ryba,Leszcz,Lin,Karaś,Karp,Amur, ale także szczupak z racji czystej wody i dużej ilość roślin.Również lubię wędkować na Wiśle.\nEdytowane przez Adam014 dnia 28-03-2009 16:56\nDodany dnia 28-03-2009 17:48\nJa łowię na 3 jeziorach znajdujących się w mojej okolicy. Można z nich wyciągnąć płocie, leszcze, okonie, węgorze, czasami zdarza się szczupak sandacz i karp. Często zaglądam na małą rzeczkę. Oprócz wymienionych już gatunków występuje w niej lin i karaś.\nDodany dnia 14-04-2009 17:24\nData rejestracji: 13/04/2009 21:28\nWisła w krakowskim, można trafić ładnego leszcza.\nA z wód stojących to na pograniczach śląskiego i małopolskiego okoliczne stawy.\nDodany dnia 14-04-2009 20:20\nJa łowię na jeziorku we wsi Konin i Linie. Jeżdżę też na małe staweczki, gdzie łowie 60 karasi na 2h, więc żywca mi nie brakuje, co do tych jeziorek, to najczęstszą zdobyczą są leszcze, linki oraz amurki.\nEdytowane przez Semi dnia 14-04-2009 20:44\nDodany dnia 08-05-2009 10:00\nJa wraz z tata tylko łowimy na Wiśle (mogłaby być trochę bliżej ok 1h drogi).\nJak dla nas Wisła to Wisła, nigdy nie wiadomo co może podejść\nEdytowane przez BartosH dnia 08-05-2009 11:14\nData rejestracji: 23/07/2008 11:11\nMieszkam w Golubiu Dobrzyniu. W pobliżu jest sporo jeziorek i rzeka Drwęca ( Dzieli miasto na Golub i Dobrzyń ). W pobliżu są: Jeziórki 1km, Grodno 3km, Słupno 3km, Okonin 10km. Łowie tam gdyż cieszą się one dość dużą popularnością wśród wędkarzy. Jak mam motor to jade na Grodno, Słupno a tak to na Jeziórki. Przeważnie łowie płotki, ale nie narzekam.\nDodany dnia 17-07-2009 03:29\nJa łowiłem na zalewie Mójcza, ale już od dawna tam nie jeżdżę ponieważ straszna tam nędza . Teraz regularnie jeżdżę nad Umer gdzie przeważnie łowię płotki, leszcze i okonie, ale zamierzam pójść na nieco większe okazy\nDodany dnia 08-09-2009 13:32\nŁowię głównie na Odrze - okolice Zielona Góra - Nowa Sól oraz na pobliskich jeziorkach należących do PZW a także sporadycznie na kanale Obrzyca (dopływ Odry). Na razie bez spektakularnych sukcesów ale za to z ogromną frajdą\nDodany dnia 08-09-2009 14:01\nJa łowię na pobliskim jeziorku PZW (rzadko) z sentymentu, tzn. mieszkałem kiedyś nad nim i połowę dzieciństwa spędziłem siedząc na brzegu z wędką w ręku.\nNajczęściej wędkuję na Wdzie w okolicach Świecia, oraz miejscowości Wyrwa (7 km od Świecia). Czasami w lecie również jeziora w Wielkopolskie w pobliżu wsi Skorzęcin, bo mam tam babcie. W Skorzęcinie jest przepiękny ośrodek wypoczynkowy, a w pobliżu jezioro Długie, gdzie można dostać ładne rybki.\nWróćmy do Wdy. W tym roku 90% moich wypraw wędkarskich spinninguję, reszta to spławik, sporadycznie grunt. Złowiłem tam wiele okoni, jazi [są tam piękne jazie, jednak na spławik ojciec łapie kolosy (pszenica), ja na spinning średniaki], szczupaków do 3 kg. Udało mi się złowić kilka małych pstrągów i smoltów, miałem też na wędce jedną okazałą troć, która wyczyniała ze mną co chciała, żeby w końcu rozgiąć stary hak i odpłynąć. Hak miał kilka(naście) lat, odziedziczony wraz z przynętami po tacie, który w spinnigu nie gustuje, a ja praktycznie od tego roku zacząłem przygodę ze spinem i używałem tego co wówczas miałem. Żyłka 0.16, kołowrotek malutki bo 1000 Abu Garcia i kijek York Passion Jig 2.7m do 10g. Przynętą był mały herbaciany twisterek, branie nastąpiło przed świtem, kiedy słońce wychodziło i nad wodą unosiła się mgiełka, poziom wody był podwyższony. Pamiętam, że zawsze martwiłem się , że kijek nie poradzi sobie z dużą rybą, jednak sprawował się znakomicie. Wda w miejscowości Wyrwa jest szersza niż w okolicach Świecia, uciąg jest dużo mniejszy. Rzekę porastają gęste trzciny, pełno tam małych wysepek i konarów, które tworzą idealne kryjówki dla drapieżników, często łowi się tam ponad 1kg okonie. Uroku temu miejscu dostarcza fakt, że rzeka jest raczej trudno dostępna. Z jednej strony rozmokłe tereny a z drugiej las (łowię od strony lasu). Bardzo piękne, dziewicze, zapomniane miejsce. Od 14 do 18 września włącznie będę tam od 11:00 do 18:00 a jak będą brania to i dłużej. Taki pięciodniowy maraton wędkarski zakończony w moje urodziny (18 września), mam nadzieję, na walkę z kilkoma szczupakami, okoniami, może z trocią. Niezależnie od tego jakie będą wyniki porobię dużo zdjęć, których nie omieszkam zamieścić na "naszym" kochanym forum.\nEdytowane przez Rodryg dnia 08-09-2009 14:11\nDodany dnia 12-12-2009 18:47\nData rejestracji: 13/11/2009 21:48\nJa najczęściej łowie na odrze ponieważ mam blisko do tej rzeki i można złowić ładnego leszcza, jak jeszcze czasem jeżdżę do domku letniskowego do dziadkow to mam blisko do rudy Sulowskiej i tam poluje na karpia\nEdytowane przez Exodus dnia 12-12-2009 19:01\nDodany dnia 03-03-2010 12:51\nJa kiedyś próbowałem na Wiśle,ale nie było zbyt dużego brania,czasem jak pojadę do rodziny to mam prę dobrych miejsc na Sanie.\nDodany dnia 07-03-2010 20:30\nJa najczęściej łowie na stawach niczyich w brew pozorom chodzą tam niekiedy ładne sztuki bo rzadko ktoś tam łowi np: sumy szczupaki liny ale tez nikt o to nie dba tylko ja jak mam łowić to biorę grabie na sznurku i usuwam cześć roślinności żeby można było wyholować rybę.Inni tez korzystają z mojego łowiska dlatego co miesiąc tworze nowe (w lato lub jesień czy wiosnę ) ktoś w końcu musi.\nDodany dnia 12-04-2010 19:06\nMoje łowiska to przede wszystkim pożwirownie;Horniok,Roszków,Rakowina i inne w tej okolicy, rzeka Odra, poza tym rzeka Wisła powyżej Zbiornika Goczałkowice oraz Zbiornik Goczałkowice.Wszystkie łowiska są wspaniałe i wymagają indywidualnego podejścia.\nDodany dnia 12-04-2010 20:04\nData rejestracji: 11/04/2010 10:17\nja łowie na wodach PZW\nstaw w Janikowie [koło Kozienic]\njezioro w Mozolice [koło Kozienic]\nWisła na długości powiatu kozienickiego\nciepły kanał przy elektrowni kozienice\nDodany dnia 18-04-2010 15:39\nData rejestracji: 14/04/2010 10:37\nja łowie tylko na trofiarkach(doły na lakach woda zalała a ptaki ryb ponanosiły) i na małym stawie ale tam nie ma prawie ryb . łowie tak bo nie mam z kim pojechac i karty wędkarskiej nie mam . pozdro\nNARAZIE zaczynam i lubię spiningowac\nDodany dnia 11-05-2010 19:38\nData rejestracji: 10/05/2010 21:56\nKornickie zakłady kredowe ładny zalew, rzeka Bug, zalew w Witulinie należący do PZW i okoliczne stawy.\nŁowie też w Łosicach, zalewie należącym do PZW, niedawno odświeżony i zarybiony.\nEdytowane przez Labedziak dnia 11-11-2010 07:38\nDodany dnia 11-11-2010 07:41\nTeraz przeglądałem ten temat,i widzę ze ja tu nie pisałem,czyli trzeba napisać.\nJako ze nie mam w pobliżu mnie żadnych jezior,to łapię na rzekach.\nNajwiększe efekty mam na rzece Lippe.\nTam złowiłem szczupaka,lina,okonie,karpie i leszcze.\nDruga rzeka ,to Ruhr.\nTam łowię brzany i leszcze i węgorze.\nPozostały jeszcze kanały.\nTam przeważnie idę na węgorza i sandacza.\nAle najczęściej łowie na rzece Lippie.a to dlatego ze jest tam możliwość spotkanie się z naprawdę dużymi rybami.\nDodany dnia 11-11-2010 12:19\nJak dla mnie to tylko rzeki i kanały od rzek,a dlatego że rzeki rządzą się swoimi prawami są w większości dzikie i rybki w nich też co daje dodatkową satysfakcję jak się ja przechytrzy\n50,452,840 unikalne wizyty Original Theme, Athos, by Thomas - Modified into Athos_Grey by Exodus


Tomasz Pietryga: rekordowy ranking kancelarii prawniczych - rp.pl\nW tym roku padł rekord, jeśli chodzi o liczbę kancelarii, które wzięły udział w rankingu „Rzeczpospolitej". To jedno z najważniejszych wydarzeń w świecie prawniczym. Od lat jest swoistym barometrem tego, co się dzieje na rynku.\nAktualizacja: 07.06.2019 11:22 Publikacja: 07.06.2019 10:30\nKoniunktura gospodarcza sprawia, że kancelarie mają się dobrze. Nie tylko rozwijają swoje kompetencje w tradycyjnych obszarach, ale także odkrywają nowe – takie, które pojawiają się wraz ze skokiem cywilizacyjnym. Rozwijające się doradztwo prawne w dziedzinie nowych technologii czy energii odnawialnej to najlepsze dowody.\nWraz z rozwojem rynku usług prawniczych zmienia się też nasz ranking. Chcemy, by odpowiadał Państwa oczekiwaniom oraz uwzględniał trendy i procesy zachodzące na rynku. Część zmian wprowadziliśmy w ubiegłym roku, w obecnej edycji są one kontynuowane. Obok nowych kategorii jak nowe prawo – gdzie wyróżniliśmy firmy zajmujące się restrukturyzacją, windykacją i odszkodowaniami – wybieramy też prawników i kancelarie w nowych specjalizacjach jak spory międzynarodowe czy doradzanie prywatnym klientom. Wprowadziliśmy nowe zasady wyłaniania najlepszych firm, najlepszych adwokatów i radców prawnych. Od tego roku system wyboru jest dwuetapowy. O tym, kto jest najlepszy w danej dziedzinie, decydują już nie tylko rekomendacje rynkowe, ale też specjalnie powołane eksperckie kapituły, które analizują dokonania rekomendowanych prawników. Zmiana ta ma sprawić, że jeszcze precyzyjniej wyłaniani będą najlepsi z najlepszych. To nie koniec zmian. W przyszłym roku planujemy następne, uwzględniając postęp technologiczny na rynku.\nWszystkim zwycięzcom i wyróżnionym, których dzisiaj poznaliśmy życzę wielu sukcesów: samych wygranych spraw i pomyślnie podpisanych umów. Dziękuję, że jesteście Państwo z nami.\nTomasz Pietryga zastępca redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej"\nFotorelacja z Rankingu Kancelarii Prawniczych 2019\nPublicystyka Rankingi Ranking Kancelarii Prawniczych


Legia sama sobie winna? Znów zabrakło koncentracji\nPo pierwszej części meczu Legia – Napoli pod adresem gospodarzy można było kierować naprawdę wiele pochwał. Druga część spotkania znów obnażyła jednak to, co jest w obecnym sezonie poważnym problemem Legionistów, czyli brak koncentracji.\nTo właśnie ten aspekt mógł okazać się w konfrontacji z Napoli kluczem do sukcesu, ale jego brak w przekroju całego meczu stał się ostatecznie powodem wysokiej porażki.\nPierwsze 45 minut meczu było w wykonaniu Legii bardzo obiecujące oraz efektywne. Napoli zdominowało gospodarzy w posiadaniu piłki, starało się kreować grę, ale Legioniści świetnie ją czytali, dobrze się przesuwali oraz skutecznie wytrącali rywala z rytmu.\nWidać było, że gracze Legii są maksymalnie skoncentrowani i dzięki temu wystrzegali się błędów, które mogłyby skutkować groźnymi szansami dla Napoli. Z taką grą i po świetnej akcji z 10. minuty podopieczni Marka Gołębiewskiego schodzili na przerwę z jednobramkowym prowadzeniem. W drugiej połowie obraz gry w wykonaniu Legii uległ jednak diametralnej i jak się miało dopiero okazać bolesnej w skutkach zmianie.\nW przypadku pierwszego rzutu karnego można wprawdzie mówić o sporych kontrowersjach, bo wydawało się, że starcie Josue z Piotrem Zielińskim było niczym więcej niż boiskowym kontaktem jakich wiele w meczach, jednak w tej sytuacji zasadne jest też pytanie, czy Portugalczyk musiał zachować się w taki sposób.\nOglądając powtórki tej akcji wydaje się, że niekoniecznie i że Josue mógł powstrzymać się od takiej reakcji, która dała sędziemu pretekst do podyktowania jedenastki.\nPortugalczyk nie popisał się też w sytuacji przy drugim rzucie karnym, gdy interweniując przewrotką kopnął gracza Napoli w taki sposób, że arbiter znów dał gościom jedenastkę. Wydaje się, że Josue także i w tej sytuacji mógł zachować się inaczej, wybrać inne rozwiązanie niż efektowne wybicie piłki i wtedy nie sprowokowałby zajścia z faulem.\nAkcję Napoli przed drugim rzutem karnym napędziła strata piłki w środku pola, której dopuścił się Ernest Muci. W tym przypadku również dał o sobie znać brak koncentracji gracza Legii, choć trzeba wyraźnie zaznaczyć, że większą nieuwagą wykazał się chwilę później właśnie Josue.\nStrata bramki na 1:2 kompletnie rozbiła mentalnie Legię i to, co było jej atutem w pierwszej połowie w drugiej części gry zupełnie już nie funkcjonowało. Brak skupienia i koncentracji doprowadził do kolejnych dwóch bramek dla Napoli i w efekcie mecz zakończył się wynikiem 1:4.\nDoceniając klasę włoskiej drużyny, która w przekroju całego meczu zdominowała Legię w posiadaniu piłki oraz liczbie stworzonych akcji, można pokusić się o wniosek, że spotkanie przy Łazienkowskiej wcale nie musiało zakończyć się tak wysoką porażką Legii.\nSłowem klucz w przypadku ostatnich przegranych spotkań stołecznej drużyny pozostaje jednak słowo koncentracja. Jej brak skutkuje tym, że Legia odniosła już czwartą porażkę w pięciu ostatnio rozegranych meczach.


Big Cyc i Skaner na Neptunaliach | "Cichomski.eu – fotografia sportowa"\nNajpierw Neptun wygłosił orędzie.\n…potem odbył się I Trzebieski Turniej Rybacki. A po konkursach w obrabianiu ryb itp. zagrał zespół Skaner grający Disco Polo.\nPo Skanerze na scenę wdrapał się Big Cyc. Najpierw Piękny Roman nastroił sobie struny…\n…później Dżej Dżej miał problemy techniczne z głośnikami po jego stronie…\nMały rzut na kolejność utworów…\nJeszcze mały test bębnów przez Dżerego…\n…i basówki Dżej Dżeja…\n…i już w służbowym stroju można zacząć grać.\nSkiba jeszcze ze statywem w ręce, za chwilę ciepnie go prosto między fotoreporterów…\nAaa, tu jesteś fotoreporter… Zrób mi fotkę…\nNa scenie zawsze w cieniu kolegów… Dżery…\nTen wpis został opublikowany w koncerty, zycie codzienne i oznaczony słowami kluczowymi 2009, Big Cyc, koncert, koncerty, Neptunalia, Skaner, Trzebież przez Krzysztof Cichomski.\nOne thought on “Big Cyc i Skaner na Neptunaliach”\nPingback: Neptunalia 2010: Paulla i Blenders « "Cichomski.eu – fotografia i nie tylko"


Od kiedy można mówić o komunizmie w Rosji - Page 3 - Ogólnie - FORUM.HISTORIA.org.pl - Forum historyczne\nna dobry początek zacznę od prośby by wszelkie uwagi czy wycieczki osobiste nie występowały, bo choć lubię żywą i gorącą dyskusję [o czym co poniektózy zdążyli się przekonać] to tak samo nie loubię chamstwa...\nAd rem: o komuniźmie w Rosji [ZSRR] w ogóle nie możemy mówić.Jest to system z samego założenia ekonomicznego nie istniejący w świecie, poza niewielkimi wypadkami typu wspólnoty pierwotne. Komunizm - to założenia społeczno - ekonomiczne, a więc to tam trzeba szukać odpowiedzi na pytania nas nurtujące. Spojrzenie tam doprowadzi nas do odpowiedzi, że wszelkie izmy jakie były [stalinizm, socjalizm etc] nie są komunizmem i być nie mogą. To czy jest to dyktatura czy nie, jest dokłądnie osobną sprwą. R.H. zbliżenie do komunizmu nie jest w żadnym wypadku możliwe, bliska realizacja celów [nawet 9 /10] oznacza tyle, że gospodarka przestanie istnieć, kraj się rozpadnie i tak dalej.\nMożna porównywać czym się różnił socjalizm za Stalina, Lenina, NEOP-owski, czy za Breżniewa, ale nie będzie to nigdy klomunizm. Nawet w 1/3.\nByć może, ale chciałbym zwrócić uwagę że Twoje zdanie jest niedopowiedziane do końca. Dopowiedziane winno brzmieć:\n…. nie zmienia to faktu, że komunizmu w żadnym państwie nie było i nie będzie, bo nie da się w realnym świecie stworzyć materialnych warunków jego zaistnienia.\nNo cóż liczyłem na pytanie dlaczego: Być może. Ano dlatego, że to zdanie jest prawdziwe, gdy uważasz komunizm za nieziszczalną utopię.\nTymczasem bardziej powszechne jest inne zdanie, że komunizmu w żadnym państwie nie było, bo za wcześnie próbowano, gdy jeszcze nie doszło do odpowiedniego rozwoju sił wytwórczych. Stąd gdy one zaistnieją, to komunizm wypali, że hej.\nCzyli gdzieś tam w odległej przyszłości poziom produkcji będzie tak wysoki, że nastanie komunizm, bo będzie każdemu według potrzeb.\nTo znaczy jak wysoki poziom produkcji ? Jaki byśmy nie podali, potrafimy sobie wyobrazić potrzeby większe od niego. Stąd chyba łatwiej opisać chwilę przejścia komunizmu w wyższą fazę rozwoju, niż moment przejścia kapitalizmu w komunizm.\nZatem na każdym, dowolnie wysokim poziomie rozwoju sił wytwórczych, w definicji (nieutopijnego) ustroju komunistycznego musi występować jakiś ogranicznik potrzeb.\nZatem dlaczego w Rosji go niby nie było ? Że organiczniki cokolwiek nieludzkie ?\nEdited June 7, 2010 by Tomasz N\nA tak w ogole, to komunizm jest idea do ktorej ludzkosc bedzie dazyc a do ktorej nigdy w pelni nie dojdzie.\nTo po jakiego dzwona do niego dążyć?\nTu trzeba zcząc od definicji komunizmu, żeby coś powiedzieć o czymkolwiek - trzeba najpierw to zdefiniować.\nKomunizm (łac. communis - wspólny, powszechny) - radykalny, lewicowy system ideologiczny, wywodzący się z socjalizmu, postulujący uspołecznienie własności prywatnej, głównie środków produkcji oraz nastawienie gospodarki na zaspokojenie potrzeb obywateli. Komuniści jako końcowy efekt swojej rewolucji postulowali zbudowanie na zasadzie "od każdego według jego zdolności, każdemu według potrzeb" egalitarnego społeczeństwa i państwa bez aparatu przymusu, które miałoby z czasem zanikać wraz z podziałami klasowymi.\nKomunizm oparty był na idei walki klas, mającej doprowadzić do osiągnięcia sprawiedliwości społecznej poprzez stworzenie społeczeństwa pozbawionego wewnętrznych podziałów ekonomicznych (bezklasowego) i etnicznych (bezpaństwowego), w którym wszystkie środki produkcji znajdą się w posiadaniu wspólnot. Ważnymi elementami ideologii komunizmu było promowanie internacjonalizmu i ateizmu, ponieważ komuniści uważali, że wszyscy ludzie są równi bez względu na narodowość, rasę czy religię, a podziały te uważają za szkodliwe i prowadzące do konfliktów.\nMoim zdaniem państwa socjalistyczne dążyły do komunizmu - Chiny -podobno - dążą nadal. żądna idea na papierze nie wyglądała tk genialnie jak komunizm.\nA co w tym genialnego?\nJeżeli pracowitemu, zdolnemu człowiekowi zabierasz siłą owoce jego pracy po to, aby oddać je innemu za darmo a na dokładkę znaczną ich część marnujesz to jest to zwyczajne złodziejstwo a nie żadna sprawiedliwość.\nFajnie, ja potrzebuję kryty basen przy swoim domu. Będziesz na niego pracował?\nkolega czytacz 1967 napisał:\nżeby coś powiedzieć o czymkolwiek - trzeba najpierw to zdefiniować.\nBaa... jak definiować coś co nie istniało i do czego nikt się nie przyznaje (oprócz Naryi)?\nMoim zdaniem państwa socjalistyczne dążyły do komunizmu\nTo wskaż mi jak realizowały zasadę - każdemu według potrzeb.\npaństwa bez aparatu przymusu\nNa tej drodze państwa socjalistyczne nie uczyniły choćby kroczku... w przód.\ngotfryd: komunizm dla większości ludzi wygląda super, dla ludzi którzy umieją liczyć wygląda tragicznie, zaś w realu do niego żaden kraj nie doszedł, zawracając w pewnym punkcie do różnych odmian starego dobrego kapitalizmu, czasem zostawiając li tylko warstwę ideolo.\nczytacz: państwa socjalistyczne miały z komunizmem mniej więcej tyle wspólnego co maluch z Biełazem. Oba to samochody, mają pewne wspólne cechy dla każdego auta. I tyle. Skala, możliwości - nieporównywalne, także tempo zbliżania się do komunizmu było tylko w jednej warstwie: haseł i sztandarów... Reszta rozeszła się po kościach.\npaństwa socjalistyczne miały z komunizmem mniej więcej tyle wspólnego co maluch z Biełazem. Oba to samochody, mają pewne wspólne cechy dla każdego auta. I tyle\nTo zupełnie nietrafione porównanie, przecież i FSO, Bruno i Narya przekonują, iż komunizmy nie było.\nA akurat te marki były... stąd lepiej wskazać, choćby na Miga i statek Tantra (nieodżałowanego Jefremowa).\nSkala, możliwości - nieporównywalne, także tempo zbliżania się do komunizmu było tylko w jednej warstwie: haseł i sztandarów...\nFSO jak zwykle generalizuje, zdarzały się i sukcesy.\nChoćby rozluźnienie burżuazyjnych okowów... czy to nie kodeks z lat dwudziestych pewnego pięknego kraju pozwalał na rozwód poprzez zawiadomienie pocztowe?\nNasz partyjny aktyw w tym zakresie też podejmował pewne inicjatywy:\nchoćby inicjatywa kół wolnej miłości...\nNiestety ich uczestnicy nie zorientowali się w porę, że właśnie zaczął wiać inny wiatr ze wschodu i musieli zostać postawieni do pionu przez Władysława Matwina.\nCzytacz1967 jako stosunkowo nowy, jeszcze się nie zorientował, że koledzy na tym forum słowo komunizm zdążyli już odmienić przez wszystkie przypadki, potem przenicować, zjeść i wydalić\nNo, oczywiście - te idee każdemu według potrzeb była tylko na papierze, i w filmach propagandowych. Mnie chodziło o propagandę właśnie. Marks i Engels wymyślili na papierze, kraje socjalistyczne realizowały w propagandzie. Jeżeli nie zostałem dobrze zrozumiany - przepraszam.\nEdited November 29, 2010 by czytacz1967\nZ racji zainteresowań kulinarnych różne potrawy jadałem... ale komunizmu do tej pory nie wydalałem, a teraz trawię Przemówienia w Elberfeldzie - rzeczonego Engelsa.\nJak to niezręcznie ujął Harry - jak wydalę to podzielę się uwagami.\nEdited November 29, 2010 by secesjonista\nZ racji zainteresowań kulinarnych różne potrawy jadałem... ale komunizmu do tej pory nie wydalałem, a teraz trawię\nBaa... jak strawić coś co nie istniało i do czego nikt się nie przyznaje (oprócz Naryi)\nStąd trawię jeno dzieło Engelsa, a nie całą ideę.\nNa wyprzedaży w bibliotece szkolnej zdobyłem ciekawą pozycję, w której pojawia się wątek tu omawiany. Jak widzisz Naryo utytułowani teoretycy marksistowscy poradzili sobie z rozziewem między popytem a podażą.\nJakie to proste, "społecznie uzasadnione". Przy takiej definicji mieli pełne prawo uznać w ZSRR, że go osiągnęli.\nEdited April 24, 2011 by Tomasz N


Czwartek i do tego tłusty. – Rozterki 40 -latki czyli kryzys wieku średniego\ndotka40\tLuty 2021\t 11 lutego 2021 1 Minute\nMimo tłustego czwartku u mnie dzisiaj bez pączków za to było jabłko i pomarańcza :). Trochę zazdrościłam tych wszystkich dorodnych pączusiów wystawianych na FB, i jak bym miała możliwość to pewnie bym jakiegoś zjadła. W Niemczech dzisiaj rozpoczynają się karnawałowe ostatki – niestety w tym roku ze względu na pandemię odwołany, a jest to niesamowite widowisko szczególnie Rosenmontag (ale pisałam już o karnawale w Niemczech chyba w zeszłym roku – znalazłam link Karnawał jak by ktoś chciał poczytać). Dzisiaj dzień minął nam nam nawet dosyć szybko i w miarę dobrej atmosferze nie licząc krótkiej wymiany zdań bo Fryderyka nie chciała iść się kąpać, no ale to akurat żadna nowość zawsze jest problem jak ma iść pod prysznic chyba tak dla przekory się stawia bo jak już pójdzie to jest już wszystko dobrze. Britta była dzisiaj w ciągu dnia i nawet posiedziała u nas trochę, zawsze to dla Fryderyki lepiej jak któreś z dzieci z nią pobędzie trochę czasu. Nie wiem czy w tym tygodniu przyjedzie Kai bo planował pojechać do córki na urodziny wnuczki.\nWczoraj wieczorem czekała mnie nie lada niespodzianka. Fryderyka poszła na górę ja zostałam jeszcze na dole, posiedziałam chwilę potem pozamykałam rolety, drzwi i ruszyłam na górę. Wchodzę do pokoju a Fryderyka smacznie sobie śpi w moim łóżku, całe szczęście, że nie spała twardo i udało mi się ją obudzić. Była bardzo zdziwiona, musiałam ją odprowadzić do jej sypialni, położyła się do łóżka, przykryłam ją i potem jak już zasnęła to noc była spokojna. Niestety widzę, że jej stan stopniowo się pogarsza, są lepsze dni i gorsze, niektóre rzeczy ulatują już całkowicie z jej pamięci, mylą się jej wyrazy, pojęcia, nie pamięta że ma wnuki. Niestety ciężkie ta starość, wszystkich nas czeka.\nDobrego wieczoru i dobrej nocy (niektórzy będą paczki spalać 😂🤣 :P)\nPrevious Post Jak się nie denerwować ?\nNext Post Kolejna luźniejsza sobota\n5 myśli na temat “Czwartek i do tego tłusty.”\nPączek spalony! 😂\n11 lutego 2021 o 22:09\nZ tą starością….stwórca się nie popisał.\n11 lutego 2021 o 23:58\nMiła niespodzianka 😉\nJa za pączkami nie przepadam, ale tradycja rzecz święta 🙂 Trzeba było położyć sie obok 🙂


Tytan - Sklep Deko-Kolor\nTytan Abizol KL DM Lepik do Papy - 9kg\n( Netto: 81,34 zł )\nTytan Abizol R Roztwór Gruntujący Bitumiczny - 18kg\n( Netto: 45,24 zł )\nTytan Abizol ST Lepik Asfaltowy do Styropianu - 9kg\nDyspersyjny lepik asfaltowy, wysoko modyfikowany kauczukiem syntetycznym. Przeznaczony do klejenia płyt styropianowych do zagruntowanych podłoży na fundamentach oraz do wykonywania hydroizolacji lekkich, średnich i ciężkich podziemnych części budowli.\n( Netto: 64,93 zł )\nTytan Dacholeum Masa Asfaltowa do Renowacji Dachów - 9kg\n( Netto: 1,02 zł )\nTytan Kliny do Układania Płytek 0-4mm\nKliny dystansowe (małe) ułatwiające równe układanie płytek ceramicznych, klinkierowanych, glazury i terakoty.\nTytan Kliny do Układania Płytek 0-8mm\nKliny dystansowe (duże) ułatwiające równe układanie płytek ceramicznych, klinkierowanych, glazury i terakoty.\n( Netto: 0,90 zł )\nTytan Krzyżyki do Układania Płytek 1.5mm\nKrzyżyki ułatwiające równe układanie płytek klinkierowanych, glazury i terakoty. Rozmiar: 1,5 mmIlość: 175 szt.\nTytan Krzyżyki do Układania Płytek 2.5mm\nKrzyżyki ułatwiające równe układanie płytek klinkierowanych, glazury i terakoty. Rozmiar: 2,5 mmIlość: 150 szt.\nKrzyżyki ułatwiające równe układanie płytek klinkierowanych, glazury i terakoty. Rozmiar: 3 mmIlość: 125 szt.