Dirt Rally - Najnowsze informacje - WP Gry\nDirt Rally jest grą wyścigową z 2015 roku, którą wydało studio Codemasters. Tytuł dostępny jest na PC (Windows i Linux) oraz konsole Xbox One i PS4.\nDirt Rally – informacje ogólne\nDirt Rally jest jedną z najnowszych odsłon słynnego cyklu gier wyścigowych Colin McRae Rally, obecnie znanego również jako Dirt. Gra Dirt Rally jest dostępna od 7 grudnia 2015 roku między innymi na platformie Steam, gdzie w 2017 roku pojawiła się też wersja działająca na systemach Linux.\nPremiera konsolowa na Xbox One, PlayStation 4 miała miejsce 5 kwietnia 2016 roku.\nW 2019 roku ukazał się sequel tych wyścigów rajdowych – DiRT Rally 2.0.\nDirt Rally – rozgrywka\nRozgrywka w Dirt Rally opiera się na trybie kariery, w którym gracz bierze udział w wyścigach, gromadzi punkty i pieniądze, za które może kupować nowe auta. W dniu premiery gra oferowała 17 pojazdów, a obecnie liczba ta wzrosła do 46.\nTryb kariery w Dirt Rally umożliwia jazdę po kilkudziesięciu różnych torach umiejscowionych w takich lokacjach, jak Monte Carlo czy Akropol.\nPoza trybem kariery można też wybrać wyścigi hillclimb (podjazdy na terenach górskich) i rallycross (wyścigi na zamkniętym torze), a także grę wieloosobową. Tryb multiplayer w Dirt Rally pozwala na ściganie się w gronie znajomych, a także wyścigi asynchroniczne, polegające na indywidualnych przejazdach poszczególnych graczy, których rezultaty są później porównywane – na przykład w systemie dziennym.\nW Dirt Rally mechanika rozgrywki została dopracowana pod kątem realizmu. Samochód prowadzony przez gracza podlega warunkom jazdy, które wpływają na uszkodzenia jego poszczególnych części. Pomniejsze szkody, spowodowane na przykład nawierzchnią drogi, można naprawić między kolejnymi odcinkami trasy, ale poważniejsze mogą skutkować przerwaniem wyścigu.\nDbanie o stan techniczny samochodów w Dirt Rally jest zadaniem mechaników, których gracz może zatrudnić, negocjując najpierw warunki umowy.\nDirt Rally – odbiór gry\nGra Dirt Rally spotkała się z pozytywnym odbiorem graczy i recenzentów. Została uznana za bardzo dobry symulator wyścigów, który może stanowić wyzwanie dla niedoświadczonych graczy. Dobrze została oceniona oprawa graficzna Dirt Rally, dzięki której samochody prezentują się bardzo dobrze, warunki atmosferyczne są realistyczne, a twórcy zwrócili też uwagę na detale.\nOcena Dirt Rally w rankingu Metacritic wyniosła 86 proc., a użytkownicy platformy Steam dali jej 90 proc. pozytywnych recenzji. Wszystkie wydania Dirt Rally, zarówno na PC, jak i te na konsole, zostały ocenione na podobnie wysokim poziomie.\nDirt Rally – nominacje i wyróżnienia\nGra Dirt Rally otrzymała nominację do nagrody BAFTA w kategorii najlepszych gier sportowych 2016, przegrała jednak na rzecz Rocket League.\nMagazyn Game Informer wyróżnił Dirt Rally jako najlepszą grę wyścigową 2016 roku. Według portalu PCGamesN są to jedne z trzech najbardziej realistycznych wyścigów dostępnych na komputery osobiste, a magazyn Alphr uznał Dirt Rally za jedną z pięciu najlepszych gier wyścigowych na PlayStation 4.\nWymagania minimalne gry Dirt Rally:\nprocesor: Intel Core 2 Duo 2.4 GHz/Athlon X2 2.4 GHz\nkarta grafiki: 1 GB GeForce GT 430/Radeon HD 5450 lub lepsza


Ryszard Jaszczyński, Droga do zamożności (książka papierowa) | Sklep Wynajmistrz.pl\nStrona główna / Książki / Ryszard Jaszczyński, Droga do zamożności (książka papierowa)\nRyszard Jaszczyński, “Droga do zamożności. Jak zadbać o finansową przyszłość. Praktyczny kurs z przykładami.”\nilość Ryszard Jaszczyński, Droga do zamożności (książka papierowa)\n“Droga do zamożności” to książka niezwykła.\nNapisana o ekonomii dnia codziennego, ale nie przez ekonomistę.\nPorusza szereg podstawowych zagadnień, kluczowych z punktu widzenia budowania zamożności jednostki.\nPozwala niejako „spotkać się” z osobistym mentorem i wprost prowadzi do zasadniczej zmiany sposobu postrzegania finansowej rzeczywistości.\nTo książka sensu stricto „mądrościowa”, przesycona wskazówkami i pełna przykładów.\nWiedzy tego rodzaju nie zdobywa się w szkole, ale w trudzie codziennych zmagań.\nAutor dzieli się z czytelnikiem swoimi doświadczeniami i przemyśleniami na temat finansowej codzienności – często dochodząc do zaskakujących i wręcz rewolucyjnych wniosków. To, co fascynuje, to fakt, że można zbudować spójny, przejrzysty i skuteczny zbiór prostych reguł postępowania, gwarantujących powodzenie, posługując się jedynie podstawowymi analizami i zwykłym (a w dzisiejszych czasach, raczej niezwykłym) zdrowym rozsądkiem. Autor nazwał ten zbiór reguł ekonomią człowieka poczciwego.\nZdobywanie zamożności to proces. Wymaga zmiany szkodliwych przeświadczeń i nawyków. Nie jest to łatwe, ani nie dzieje się szybko.\nCzytelnik, który będzie podążał drogą do zamożności według wskazówek autora, będzie miał ułatwione zadanie i uniknie wielu kosztownych błędów.\nRyszard Jaszczyński – urodził się i dorastał w komunistycznej Polsce. Mimo to, a może właśnie dzięki temu, nigdy nie przestał marzyć.\nW dziedzinie finansów jest samoukiem. Przeczytane setki książek oraz (paradoksalnie) brak formalnego ekonomicznego wykształcenia zaowocowały nowatorskim, niezwykle prostym i logicznym, podejściem do zasad budowania zamożności.\nWieloletnia przygoda z aktywną grą na giełdzie i docenianie zalet posiadania nieruchomości ułatwiły autorowi zbudowanie portfela dochodowych aktywów i osiągnięcie finansowej wolności.\nSzeroki zbiór życiowych doświadczeń oraz znajomość świata (nie tylko finansowego), gwarantują, że czytelnik nie będzie się nudził podróżując „drogą do zamożności”. Autor był między innymi: szybownikiem, instruktorem lotniczym, członkiem kadry narodowej w sportach samolotowych, wykładowcą akademickim, kapitanem w PLL LOT. Posiada także patent morskiego sternika jachtowego.\nPodatek od najmu i rozliczenia z najemcami 2019\n59,00 zł – 79,00 zł z VAT\nZestaw książek PODATEK OD NAJMU i WSZYSTKIE DROGI PROWADZĄ DO…\n128,90 zł 108,90 zł z VAT\nWojciech Woźniczka, Negocjuj 2, czyli czego nauczyłem się, negocjując dla siebie i dla innych (książka papierowa)


Loty śmigłowcem na lotnisku Amarais Airport\nRównież na lotnisku Amarais Airport w Brazylia możemy w każdej chwili zorganizować śmigłowiec, aby szybko i bez zbędnej biurokracji zrealizować Państwa przedsięwzięcie. Poprzez czarter helikoptera w Campinas nie są Pastwo uzależnieni od korzystania z konwencjonalnych lotnisk, ponieważ w regionie dookoła Campinas możemy zaoferować loty pasażerskie i towarowe poza wyznaczonymi strefami ruchu lotniczego, co znacznie skraca czas transportu i redukuje transporty naziemne.\nOrganizując loty śmigłowcami w regionie wokół Campinas oferujemy oczywiście również naszą kompleksową obsługę i przejmujemy za Państwa oprócz koordynacji całego przedsięwzięcia także załatwienie wszelkich niezbędnych zezwoleń urzędowych. W ten sposób gwarantujemy najszybszą obsługę lotów czarterowych śmigłowcami na lotnisku Amarais Airport.\nFotografowanie i filmowanie z helikoptera w Campinas\nLoty w celu fotografowania i filmowania z helikoptera w Campinas możemy zaoferować z bardzo krótkim wyprzedzeniem i po atrakcyjnych cenach. Jeżeli potrzebują Państwo ujęcia z lotu ptaka nad Campinas, możemy przedstawić Państwu niezwłocznie indywidualna i bezpłatną ofertę oraz opracować rozwiązanie, które łączy w sobie ekonomiczność i najwyższe wymagania wobec wyniku końcowego.\nLoty w celu fotografowania z lotniska Amarais Airport lub regionu dookoła Campinas możemy zrealizować przy pomocy jednego z naszych fotografów lub fotografa wyznaczonego przez Państwa. W celu zapewnienia jak najlepszych ujęć z lotu ptaka w Campinas, boczne drzwi helikoptera są wymontowywane a fotograf jest zabezpieczony specjalnymi pasami. Jeżeli zaistniała by konieczność przedstawiena zezwolenia na loty poniżej minimalnego pułapu, zorganizujemy takie zezwolenia według Państwa wymogów i zapewnimy tym samym zdjęcia lotnicze o najwyższej jakości z lotniska Amarais Airport.\nOprócz zdjęć lotniczych w Campinas z lotniska Amarais Airport możliwe są również profesjonalne loty filmowe. Jesteśmy Państwa kompetentnym partnerem i przejmujemy kompletną realizację zamówienia jeżeli chodzi o Aerial Shots w Campinas zarówno dla filmów wizerunkowych, seriali i filmów fabularnych, jak i dla produkcji kinowych. Produkcje filmowe w Campinas są możliwe zarówno w dzień jak i w nocy. W ten sposób mogą powstawać efektowne ujęcia w pożądanym nastroju świetlnym.\nOpracujemy dla Państwa indywidualny lot filmowy nad Campinas, począwszy od produkcji niskobudżetowych z systemem takich kamer jak Tyler-Side-Mount do rozwiązań High End z Cineflex 14HD, Stab C lub Wescam.\nJeżeli potrzebują Państwo śmigłowiec transportowy dla lotów z ładunkami w Campinas lub dla lotów montażowych w Campinas możemy niezwłocznie zaoferować helikopter towarowy.\nŚmigłowce towarowe w Campinas pomagają na przykład w montażu urządzeń klimatycznych, w dostarczeniu materiałów budowlanych oraz umożliwiają dostawy na trudno dostępne budowy. Ponieważ śmigłowce towarowe w Campinas mogą być zastosowane uniwersalnie i nie są uzależnione od konwencjonalnych lotnisk, możemy zaoferować Państwu szybkie i oszczędne wykonanie zlecenia lotów montażowych helikopterem w regionie Campinas.\nOprócz koordynacji całego przedsięwzięcia przejmujemy dla Państwa również wszelkie procedury związane z uzyskaniem zezwoleń urzędowych, umożliwiając tym samym szybką obsługę Państwa lotów towarowych w regionie Campinas.\nTransfer osób z lotniska Amarais Airport\nTransfery pasażerskie i transporty dla VIP-ów helikopterem w Campinas możemy zorganizować z bardzo krótkim wyprzedzeniem, umożliwiając tym samym szybki i bezpieczny dojazd na spotkania biznesowe albo imprezy prywatne. Czarter helikopterem z lotniska Amarais Airport pozwala Państwu, Państwa gościom, partnerom lub klientom na komfortowy i reprezentatywny sposób podróżowania na najlepszych możliwych warunkach finansowych. Opracujemy dla Państwa najekonomiczniejszy wariant podróżowania helikopterem w Campinas, oferując przy tym również nasze znane i kompleksowe usługi na ziemi, a to wszystko, aby zapewnić sprawny transfer. Niezależnie od tego czy to niedrogi przelot śmigłowcem czy też transfer dla VIP-ów – w Campinas możemy Państwu zawsze zaoferować indywidualne rozwiązanie na zapytanie dotyczące czarteru śmigłowca.\nTransport pacjentów śmigłowcem jest jednym z najszybszych i najbezpieczniejszych sposobów na regionalne transporty sanitarne z Campinas. Nasi pracownicy są do Państwa dyspozycji 24 godziny na dobę i chętnie opracują dla Państwa minimalnie uciążliwy dla pacjenta transport sanitarny helikopterem. Wszystkim lotom sanitarnym helikopterem towarzyszą doświadczeni lekarze a wyposażenie śmigłowca jest dostosowane do potrzeb medycznych danego pacjenta.\nPonieważ śmigłowiec medyczny może lądować ta terenie wielu szpitali w regionie dookoła Campinas oraz na lotnisku Amarais Airport, możemy zredukować czas transportu i zarazem obciążenie dla pacjenta, dzięki czemu zastosowanie helikoptera do przetransportowania pacjenta w Campinas może się znacznie przyczynić do jego szybkiego powrotu do zdrowia.\nJeżeli zaistniała by u Państwa konieczność zastosowania wydajnego śmigłowca na skutek powodzi, wichury lub pożarów lasów w regionie wokół lotniska Amarais Airport w Campinas, prosimy o kontakt z naszym personelem. Wykorzystanie śmigłowca w regionach dotkniętych kataklizmem jest często jedynym i zarazem najskuteczniejszym rozwiązaniem w celu usunięcia drzew lub umożliwienia transportu personelu ratowniczego i sprzętu technicznego.\nPoprzez nasze wieloletnie doświadczenie w zakresie usuwania skutków klęsk żywiołowych za pomocą śmigłowców, jesteśmy w stanie wydysponować specjalnie wyposażone śmigłowce dla różnorodnych akcji pomocniczych w obszarze Campinas. Prosimy o zgłoszenie się pod numerem naszej bezpłatnej infolinii, czynnej przez 24 godziny na dobę abyśmy mogli niezwłocznie zająć się Państwa sprawą.\nPo obfitych opadach śniegu dozwolone obciążenie dachów przedsiębiorstw, sklepów, magazynów i budynków z płaskimi dachami jest często przekroczone, co sprawia konieczność szybkiego usunięcia ciężkiej pokrywy śniegu. Usuwanie śniegu przy pomocy śmigłowca jest często jedynym sposobem zaradzenia takiej sytuacji w najkrótszym czasie, bez narażania personelu na niebezpieczeństwo. Zastosowanie śmigłowca w celu odśnieżania w regionie Campinas jest ponadto do zrealizowania na najlepszych możliwych warunkach finansowych, gwarantując szybką eliminacje zagrożenia przez śnieg.\nPonieważ loty w celu odśnieżania w regionie Campinas niekiedy wymagają zezwoleń władz, a w przypadku niezwłocznej konieczności odśnieżenia budynku nie powinno dojść do utraty czasu, my przejmujemy dla Państwa całą koordynację akcji odśnieżania oraz uzyskanie niezbędnych zezwoleń, zapewniając szybkie rozstrzygniecie ewentualnego procederu zatwierdzania urzędowego. Chętnie doradzimy Państwu podczas osobistej rozmowy. Nasz zespól jest do Państwa dyspozycji 24 godziny na dobę pod naszym bezpłatnym numerem infolinii.


FOTELE Z KABINY SAMOLOTU PASAŻERSKIEGO\nStrona główna » FOTELE Z KABINY SAMOLOTU PASAŻERSKIEGO\n(ogłoszenie nr 105834)\nWitam, sprzedam w atrakcyjnej cenie świetnie zachowane fotele z kabiny samolotu pasażerskiego. W cenie dwa fotele na jednym stelażu w kolorze granatowym (skóra). Regulowane oparcie , rozkładane stoliki w tylnej części oparcia. Podnoszony podłokietnik środkowy z oryginalna popielniczką. Istnieje możliwość samodzielnego ustawienia foteli lub podwieszenia ich na ścianie. W razie potrzeb fotele można obić innym kolorem skóry. Cena pary foteli wynosi 2000 zł/netto. Odbiór z Wrocławia.


Jak zostać milionerem, czyli jak zaczynali najbogatsi tego świata | Blaber\nWydaje Wam się, że bogactwo można jedynie odziedziczyć, a fortuny zarezerwowane są jedynie dla wybrańców i żaden zwykły człowiek nie może zostać milionerem bądź miliarderem? Po przeczytaniu tego tekstu z pewnością zmienicie zdanie. Oto, jak obecni miliarderzy dochodzili do swoich fortun.\nSwoją karierę zaczynała w sklepie spożywczym, gdzie codziennie obsługiwała klientów. Potem przeniosła się do lokalnej rozgłośni radiowej, gdzie odpowiedzialna była za odczytywanie wiadomości. Dalszą historię z pewnością już znacie. Obecny majątek gwiazdy szacowany jest na blisko 3 miliardy dolarów.\nCzy są na sali fani Gwiezdnych Wojen? Jeden z całą pewnością (ja, ja!). Twórca niezwykłego uniwersum swoją karierę zaczynał całkiem zwyczajnie… jako asystent nauczyciela uczącego jak się robi filmy dokumentalne. Potem pomagał samemu Francisowi Coppoli, a potem… sami wiecie. Jego obecny majątek to ponad 4 miliardy dolarów.\nWiecie, że jako młodzieniec Armani chciał zostać lekarzem? Niestety studia okazały się dla niego za nudne. Swoje pierwsze kroki na rynku pracy Giorgio stawiał jako asystent-fotograf odpowiedzialny za wygląd witryn sklepowych. Następnie awansował i dostał się do biura domu towarowego, co dało mu w przyszłości przepustkę do wielkiej kariery w roli projektanta. Majątek? Prawie 9 miliardów dolarów.\nIstnieje duże prawdopodobieństwo, że ten artykuł czytacie na ekranie, który wyprodukowała firma tego pana. Swoją karierę zaczął zwyczajnie. Już jako 12-latek zmywał naczynia w restauracji. A ile ma obecnie? Okrągłe 16 miliardów dolarów.\nObecny miliarder (ma na koncie prawie 50 miliardów dolarów) swoją pierwszą pracę podjął jako roznosiciel gazet. Pieniądze zarobione w ten sposób zainwestował w zakup ziemi, którą potem wydzierżawiał rolnikom.\nMożna śmiało stwierdzić, że Bill od początku wiedział dokąd zmierza. Od razu został programistą w firmie TRW. Wcześniej natomiast stworzył (nie za darmo) algorytm dla swojej uczelni, pozwalający na szybkie ustalanie planu zajęć.\n*Gates zadbał o to, aby zawsze być w klasie z odpowiednio dużą liczbą dziewczyn.\nJego obecny majątek opiewa na ponad 70 miliardów dolarów.\nKarierę zaczynał u swojej (przyszłej) bezpośredniej konkurencji – firmy HP. Był tam pracownikiem sezonowym. Tam też poznał Steve’a Woźniaka, z którym razem założyli obecnego giganta – firmę Apple.\nJak wrażenia? Czy po przeczytaniu tego artykułu uwierzyliście, że macie jeszcze szanse zostać milionerami?


Kuracja na odchudzanie Gliwice » Kredytum partner\nSprowadza się on faktycznie do zmian estetycznych, które mają negatywny wpływ na naszą psychikęMożemy o tym poczytać na fitonorm forum.Zdecydowanie gorzej, gdy wciąż nadmiernie przybieramy na wadze, jak wiele osób, które piszą na fitonorm forum. Na tym etapie od problemu nie uciekniemy. Zmiany, związane z przybieraniem na wadze, mogą bowiem doprowadzić do pojawienia się wielu rozmaitych chorób: nadciśnienia tętniczego, zawału serca czy cukrzycy.\nNiestety, ograniczenie jedzenia i ruch, czyli to, co dość powszechnie zalecają dietetycy to nie wystarczy, aby schudnąć. Zbyt często sięgamy wówczas po nie do końca wiarygodne suplementy, których działanie nie jest w żaden sposób udowodnione. A poradę znajdziemy na Kuracja na odchudzanie Toszek . Nie ma najmniejszego problemu, abyśmy skorzystali z pomocy, którą zapewnia nam fitonorm.\nDziałanie tych małych kapsułek potwierdzono naukowo, a w zestawieniu z zalecanymi opcjami dietetycznymi, jego rezultaty można oglądać, na ciekawych fotografiach, zamieszczonych w sieci pod linkiem fitonorm opinie. Proste rozwiązanie, wprawia w zachwyt każdego instruktora fitnessu, dietetyka i endokrynologa, którzy też zamieścili swoje informacje na fitonorm opinie. Fitonorm składa się tylko z dwóch składników: kapsułek garcina cambogia veda oraz kapsułek forskolin active, które powinno się połykać podczas śniadania, na które zaleca się owsiankę. Owsianki posiadają szereg dobroczynnych składników, przede wszystkim błonnik, który rozpuszcza się w organizmie za pomocą wody. Jeśli zainteresuje Cię, co zawierają, to na fitonorm apteka przeczytasz, że:skład tabletek, zapewnia obniżanie poziomu cukru, reguluje ciśnienie tętnicze i obniża cholesterol.\nDają dodatkową ochronę przed zachorowaniem na nowotwory układu pokarmowego. Więcej o składzie na fitonorm apteka. Jeśli ten dobroczynny produkt, uzupełnimy dodatkowym śniadaniem na bazie owsa, rezultat będzie spektakularny, co potwierdzono na fitonorm opinie. Aby wspomóc działaniesuplementu, producent proponuje wypijanie dwóch litrów wody dziennie. Taka ilość płynu to porcja konieczna do prawidłowego funkcjonowania organizmu.\nWoda przyspiesza oddawanie moczu, dzięki czemu, nasz organizm detoksykuje się i stopniowo oczyszcza.Te dwa składniki, które są wyjątkowo proste, to Kuracja na odchudzanie Toszek , która trwa, w wersji podstawowej tylko sześćdziesiąt dni, ma wpływ nie tylko na zmianę naszej wagi, ale też poprawę naszej psychiki.\nZwłaszcza, że wprowadzenie restrykcyjnych ograniczeń w diecie może być zupełnie niewystarczające. Fitonorm Kuracja na odchudzanie Toszek , da nam rozwiązanie następnego problemu.\nBywa i tak, że, jedną z przyczyn, które wpływają na nasz problem z wagą, jest stres. Żyjemy zbyt szybko i nerwowo, w zanieczyszczonym toksynami powietrzu, żywiąc się składnikami z mięsa i roślin, które wspomagane są hormonami. Niestety, na fitonorm forum przeczytamy, żenieustające nerwy i ciągłe stresy, prowadzą nas często, do sięgania po dodatkowe produkty, które niosą nam chwilową pociechę i sprawiają ulgę.\nA zamiast podjadać, wystarczy zapytać:: fitonorm gdzie kupić? W początkowym etapie terapii fitonorm przyjmujemy składniki, które wspomagają chudnięcie, które mają za zadanie, przygotować nas do straty wagi, ale też wpływające na poprawę naszego nastroju. To zestaw, który wspomaga naszą motywację. Nie tylko zrzucamy kilogramy, ale i zaczynamy stabilizować nasze emocje. To daje ten rezultat, że nie mamy apetytu na niezdrowe składniki żywności. W kolejnym etapie, oczyszczamy nasz organizm ze złogów tłuszczu, ale też stabilizujemy uzyskane efekty, rzecz jasna dalej zrzucając wagę.\nBywa i tak, że zrzucamy kilogramy, dzięki stosowaniu rygorystycznej diety i wykonywaniu intensywnych ćwiczeń. Przykre jest to, możemy być pewni, że za chwilę z powrotem zaczniemy tyć. W sytuacji kuracji przebiegającej w dwóch etapach, zyskujemy pewność, że efekt jo jo nie będzie nas dotyczyć, co potwierdza wielu na fitonorm opinie. Wielu w tym momencie zapyta fitonorm gdzie kupić? Słusznie, bo co szczególnie istotne, suplement przeznaczony jest dla osób z wysoką otyłością, ale i do tych, które mają niewiele do zrzucenia. Jeśli mamy do zrzucenia naprawdę dużo, możemy go stosować nieco dłużej, nawet pół roku .\nInternet pozwoli nam na zapoznanie się z relacjami osób, którym ten cenny suplement odmienił życie osobiste.Nie tylko schudły i to często w sposób spektakularny, ale też rozwiązały szereg problemów osobistych. Co ciekawe, nie podejmowały wyjątkowych wysiłków fizycznych i poza owsianką i wodą nie wprowadzały specjalnych innowacji do swojej diety.\nW swoich licznych opiniach, potwierdzają działanie suplementu, po który sięgały, traktując go jako ostateczność – po wypróbowaniu wszelkich możliwych zmian jadłospisu, wielu godzinach ćwiczeń i osiągnięciu stanu depresji.\nMiej na uwadze, że najważniejsze jest bycie zdrowym i energicznym człowiekiem. Bezsensowne jest szukanie preparatu pod hasłem fitonorm apteka. Tego dobrego środkanie nie zakupimy w aptekach. Nie pytaj: fitonorm gdzie kupić? Preparat jest bardzo prosty do kupienia, w bardzo dobrych pieniądzach, w dystrybucji internetowej. Zakup zrealizujemy, korzystając z pomocy firmy kurierskiej.


Koszule damskie duże rozmiary - Katalog Stron 3db.pl\nKoszule damskie duże rozmiary Data dodania - 01.01.1970\nPodstawą oferty sklepu Lema jest odzież damska duże rozmiary. Naturalnie podzielono ją na kilka mniejszych kategorii. W czym klientki mogą wybierać? Liczną grupę produktową tworzą sukienki damskie duże rozmiary. Występują w kilku interesujących odmianach. Do dyspozycji są między innymi sukienki szyfonowe oraz trapezowe. Oprócz nich znaleźć można tuniki, spodnie, kurtki i czapki zimowe. Tak samo ważne miejsce w asortymencie zajmują koszule damskie duże rozmiary. Znakomicie pasujące na różne, wyjątkowe okazje. Uwagę przykuwają także bluzki duże rozmiary. Powyższe propozycje są jedynie fragmentem oferty. Jej pełną wersję razem z cenami odnajdziesz na stronie lema24. pl. Nie zwlekaj już dłużej, od razu tam zajrzyj i ciesz się zakupami.\nTytuł:Koszule damskie duże rozmiary\nSłowa kluczowe:sukienki z szyfonu, sukienki szyfonowe, sukienki xxxl, czapki zimowe, sukienki damskie duże rozmiary, odzież damska duże rozmiary, hurtownia z sukienkami, sukienki xxl sklep internetowy, bluzki duże rozmiary, koszule damskie duże rozmiary\nspis firm, domy, kredyt, katalog stron internetowych, hotele, usługi, lublin, gdańsk, Kraków, spis stron, nieruchomości, zbiór, ubezpieczenia, kredyty, darmowy katalog, fohow, mieszkania, promocja stron, uroda, ciekawe strony, strony www, Wynajem, firmy, hydraulik, Sprzedaż, katalog www, ogłoszenia, krzesła, blog, szkolenia, marketing, bydgoszcz, projektowanie stron, bizuteria, tatuaże, wyszukiwarka firm


15 maja 2018 r. w Hali Widowiskowo-Sportowej odbył się VI Powiatowy konkurs recytatorski, pod Honorowym Patronatem Burmistrza Ustrzyk Dolnych, Pana Bartosza Romowicza. Konkurs zorganizowany został przez ustrzycką Filię PBW w Krośnie i Szkołę Podstawową nr 1 w Ustrzykach Dolnych. Jego inicjatorkami były: kierowniczka Biblioteki Pedagogicznej Elżbieta Romowicz oraz Ewa Szymanek i Małgorzata Socha, nauczycielki świetlicy szkolnej.\nTegoroczna VI edycja konkursu to Konkurs Poezji Patriotycznej. Tematyka wybrana została nieprzypadkowo. Przypadająca w tym roku 100 rocznica Odzyskania przez Polskę Niepodległości to niewątpliwa okazja, aby przypomnieć ten jeden z najważniejszych momentów dziejów naszego kraju. Zamierzeniem organizatorek konkursu było krzewienie wśród młodego pokolenia Polaków idei patriotyzmu, kształtowanie poczucia świadomości narodowej oraz pielęgnowanie miłości do Ojczyzny. Konkurs pokazał, że to wciąż żywe wartości. Podczas konkursu wybrzmiewały wiersze, nie tylko nawiązujące do historii naszego kraju i bohaterstwa walczących, lecz również traktujące o tęsknocie za Ojczyzną i miłości, która tkwi na dnie duszy prawdziwego Polaka. Młodzi recytatorzy przybliżyli piękną poezję naszych rodzimych poetów, takich jak Adam Mickiewicz, Cyprian Kamil Norwid, Maria Konopnicka, Artur Oppman, Władysław Bełza, jego imiennik Broniewski, Wisława Szymborska, ks. Zdzisław Jastrzębiec-Peszkowski, Maria Kazimiera Sarnacka i innych.\nW tegorocznej edycji konkursu wzięło udział 27 uczniów ze szkół podstawowych w Ustrzykach Dolnych (SP nr 1 i SP nr 2 NSS), Wojtkowej, Ropience, Hoszowie, Łodynie i Polanie. Po występach uczestników, Jury konkursu w składzie: p. Halina Wolska-Leń, p. Czesława Mileszko oraz p. Elżbieta Romowicz, wyłoniło zwycięzców w dwóch kategoriach wiekowych. W kategorii klas III-IV miejsce pierwsze zajęła Julia Włodarczyk (SP w Wojtkowej, opiekun p. Lidia Franczyk). Miejsce drugie – Antoni Pasławski (SP nr 2, opiekun p. Sylwina Elmerych- Winnicka) a miejsce trzecie zajął Michał Bednarz (SP nr 1, opiekun p. Jolanta Sieroń). Wyróżnienie zdobyła Justyna Ostrówka (SP w Hoszowie, opiekun p. Bożena Płocka).\nW kategorii klas V-VII miejsce pierwsze zajęła uczennica ustrzyckiej Jedynki – Martyna Trojnar (opiekun p. Janina Malicka). Miejsce drugie zajęła Agnieszka Stadnik (SP nr 2, opiekun p. Sylwina Elmerych- Winnicka), a miejsce trzecie – Julia Drożdż (SP w Ropience, opiekun p. Elżbieta Andruch). Wyróżnienie zdobyła Wiktoria Lubińska (również SP w Ropience). Wszyscy uczestnicy otrzymali dyplomy a zwycięzcy nagrody ufundowane przez Gminę Ustrzyki Dolne oraz Bibliotekę Pedagogiczną w Ustrzykach Dolnych. Nagrody, w imieniu Pana Burmistrza wręczyła Pani Janina Sokołowska. Słodki poczęstunek ufundowały Delikatesy Centrum oraz świetlica szkolna SP nr 1.


GBPJPY - Strona 5 z 5 - dziennik tradera\ngru 5, 2021 10:18:59 pm\ndzień 121 – 13/12/2017\nMimo, że to rocznica stanu wojennego, to na rynkach normalny ruch. To znaczy może nie normalny, grudzień to zawsze spadek zmienności co utrudnia zarabianie. Ale mimo wszystko idealne sytuacje na danych się wciąż mogą trafić!!\n7 lipca przyniósł nam inwestowanie na danych makroekonomicznych… Z jakim skutkiem?\nINV€$TOR zawodowy: dzień LXXIII – 8-9/06/2017\nWybory w Wielkiej Brytanii… I jak tu nie kochać anglosaskich krajów? 😉


ość lekarska, że niemal każdy ma z nią do czynienia w ciągu swojego życia. Dlaczego warto wybrać się do dentysty za publiczne pieniądze? Przede wszystkim, możliwość ta sprawia, że kontakt\nUsługi w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia są bardzo popularne szczególnie, jeśli chodzi o stomatologię. Jest to taka specjalność lekarska, że niemal każdy ma z nią do czynienia w ciągu swojego życia. Dlaczego warto wybrać się do dentysty za publiczne pieniądze? Przede wszystkim, możliwość ta sprawia, że kontakt\nKilka słów o zaproszeniach na ślub i nie tylkoDobry i niezbędny sprzęt wspinaczkowy - kwestie bezpieczeństwaSilnik - dlaczego jest taki ważny?Dobre inwestycje w promocje w sieciNieruchomości - kilka ważnych kwestiiInspirująca kultura, piękne krajobrazy i pyszne jedzenia - HiszpaniaO urządzaniu ogrodów w różnych stylachSkąd wziąć części? Jakiego mechanika wybrać?Some tips and informations about transport abroadO ostatniej drodze życiaPrzycinanie wykładzin? Tylko Greencut!Idziemy do dentysty - poradnikInwestycja w tańszy prąd - fotowoltaika, czy warto?Wygodne ciuchy w sporcie są bardzo ważne. Czemu?Szukasz alternatywy dla kanalizacji?Comarch OptimaLuksus, prestiż i biznesTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak Mieć Saunę w Ogrodzie (chyba, że Popełniasz Te 10 Największych Błędów)Kilka ciekawostek o geodezjiKilka ciekawych faktów o OZE z naciskiem na energetykę słonecznąArtykuł o warsztatach samochodowych i kilka faktów o silnikuKrótko o przychodniach weterynaryjnych i weterynarzachDobrze i tanio. Ciuchy z lumpeksuPrzebieg i leczenie choroby AlzheimeraNamioty na bankietHave You ever been in Cracow?Keep your in a good shape - also for your own safetyFew informations about all-in-one printersDawkowanie i suplementacja- o treninguKiedy zepsuje się samochód


→ ZOBACZ jak i w czym prać odzież niemowlęcą • Pranie ubranek dziecięcych ••• poradnik • odzież dziecięca O La La Kids\n» Jak i w czym prać odzież niemowlęcą?\nUbranka dla dziewczynki (5)\nUbranka dla chłpca (1)\nUbranka na wiosę (0)\nBieliznę niemowlęcą, która ma bezpośredni kontakt ze skórą dziecka, zawsze powinno się prać oddzielnie, czyli bez łączenia jej z rzeczami reszty domowników. Skóra dziecka do około 3 roku życia nie wykazuje pełnych funkcji ochronnych, w dodatku jest 5 razy cieńsza niż skóra dorosłego człowieka, co oznacza, że ryzyko przenikania szkodliwych substancji do jej wnętrza jest znacznie większe. Body dla niemowląt najlepiej prać zgodnie z zaleceniami producenta. Zwykle ciuszki niemowlęce są delikatne, dlatego pierze się je w temperaturze 30-40 st. Celsjusza. Pranie w zbyt gorącej wodzie może sprawić, że ubranka się skurczą albo wręcz przeciwnie - rozciągną. Ubranka dla dzieci należy prać kolorami: białe rzeczy osobno, a osobno kolorowe - dzięki temu dłużej zachowają dobry wygląd. Piorąc odzież niemowlęcą, pralkę zawsze warto nastawiać na opcję płukania dodatkowego, bo tylko wtedy mamy pewność, że dobrze zostaną usunięte resztki proszku.\nW czym prać ubrania dla niemowląt?\nUbranka maluszka powinniśmy prać w specjalnych środkach przeznaczonych do prania odzieży dziecięcej i niemowlęcej. Takie preparaty do prania są delikatniejsze od detergentów stosowanych przez dorosłych, ponieważ nie zawierają substancji, które mogą osadzać się na tkaninie i podrażniać skórę dziecka. Jeżeli zależy nam na jeszcze większej ochronie skóry naszego maluszka, rozważmy również pranie swoich rzeczy, z którymi dziecko może mieć styczność - ręczniki, pościel - w tego typu preparatach.\nAby uniknąć uczuleń, mamy do wyboru kilka rodzajów środków piorących:\nProszki do prania przeznaczone do prania ubranek dla niemowląt. Wybierając proszek, przede wszystkim należy zwrócić uwagę czy posiada atesty Instytutu Matki i Dziecka lub Centrum Zdrowia Dziecka. Takie preparaty są hipoalergiczne, oznacza to, że nie zawierają substancji, które mogą podrażnić skórę malucha. Nie są też perfumowane, co zmniejsza ryzyko wystąpienia alergii.\nPłyn do prania podobnie jak proszek jest bezpieczny dla skóry niemowląt pod warunkiem, że ma odpowiednie atesty. Proszek ze względu na to, że posiada dodatkowo aktywny tlen, lepiej może sobie poradzić z trudniejszymi plamami. Natomiast płyn do prania skuteczniej się rozpuszcza w wodzie, przez co lepiej może się sprawdzić w przypadku prania ręcznego.\nTrzecią możliwością jest szare mydło. Pranie w szarym mydle to znany od lat sposób prania odzieży dziecięcej i walki z trudno usuwalnymi plamami. Szare mydło jest bezpieczne i tanie, a przy tym ma działanie łagodzące.\nJakich substancji w proszkach dla dzieci należy unikać?\nEnzymy - pomimo że skutecznie usuwają ciężkie plamy, trudno się zmywają, a w kontakcie ze skórą mogą powodować podrażnienia.\nWybielacze optyczne - jest to rozjaśniacz, który sprawia, że białe rzeczy wydają się jeszcze bielsze.\nFosforany - zapobiegają ponownemu osadzaniu się cząstek brudu, ale niestety są szkodliwe dla środowiska.\nWalka z ciężkimi plamami - moczenie tkanin\nW przypadku bardzo zabrudzonych ubrań warto stosować pranie wstępne lub namoczyć je w misce wody. Wszystkie bardzo zabrudzone ubranka na około godzinę należy zamoczyć w roztworze ciepłej wody z proszkiem do prania. Proszek zmiękcza plamy, dzięki czemu zabrudzone miejsca lepiej dopiorą się w pralce. Innym sposobem na walkę z bardzo zabrudzoną odzieżą niemowlęcą jest pranie wstępne. Do prania wstępnego najlepiej użyć odplamiacza.\nDo kiedy prać ubranka niemowlęce w specjalnych środkach?\nWedług oficjalnych zaleceń Instytutu Matki i Dziecka ubrania dla niemowląt należy prać w specjalnych środkach piorących do momentu, gdy dziecko nie skończy pierwszego roku. Niektórzy producenci i lekarze zalecają jednak, by prać w nich ubrania nawet do trzeciego roku życia lub dłużej, w przypadku gdy dziecko jest alergikiem.\nCzy ubranka dla dzieci należy prać przed pierwszym założeniem?\nUbrania noszone przez niemowlęta i dzieci przed pierwszym założeniem zawsze musimy uprać. Dlaczego? “Nowy” ciuch w najlepszym wypadku był dotykany w sklepie przez kilkanaście osób, co w efekcie powoduje, że w tkaninie mogą skrywać się bakterie i drobnoustroje. Po drugie, nowe ubrania bardzo często traktowane są różnego rodzaju środkami konserwującymi, które w kontacie z wrażliwą skóra dziecka przyczyniają się do powstania lub nasilenia alergii.\nWażne jest również aby DOBRZE wypłukać.


Zdesperowana kobieta pomogła bezradnej policji - o przestępcach w policyjnych mundurach\nZdesperowana kobieta pomogła bezradnej policji\nForum o przestępcach w policyjnych mundurach Strona Główna -> Ciekawostki\nWysłany: Sob 1:01, 05 Mar 2011 Temat postu: Zdesperowana kobieta pomogła bezradnej policji\nZdesperowana kobieta pomogła bezradnej policji.\n2 mar, 09:05 Źródło: PAP\n"Gazeta Wyborcza": Właścicielka obrabowanego sklepu w Gdańsku po prywatnym śledztwie naprowadziła bezradną policję na bandytów - informuje dziennik.\nPolicja w całej sprawie pokazała zupełną ignorancję. Okazało się, że nie był to jedyny występek siedemnasto i dziewiętnastolatka. Jednak dzisiaj nadal są na wolności, choć za młodszym z nich już wcześniej był rozesłany list gończy, po jego ucieczce z domu poprawczego.\nZdesperowana właścicielka zdobyła, wydrukowała i powiesiła w swoim sklepie zdjęcia złoczyńców i teraz policja grozi jej grzywną.\nCałą historię, w której policja wykazała się głównie indolencją opisuje środowa "Gazeta Wyborcza".\nForum o przestępcach w policyjnych mundurach Strona Główna -> Ciekawostki Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)


Koncert Grażyny Łobaszewskiej „Sklejam Się” - Silesia Kultura - Informator kulturalny. Śląsk bogaty w wydarzenia, imprezy, wystawy\n13.03.2018, godz. 19.00\nGrażynę Łobaszewską usłyszymy w programie, na który złożą się utwory z jej najnowszej, nagranej w 2017 płyty „Sklejam się”.\nPłyta jest efektem współpracy z muzykami zespołu Ajagore i wieloma wybitnymi autorami tekstów: Justyny Holm, Jana Wołka, Andrzeja Poniedzielskiego, Piotra Bukartyka. Stylistycznie to wciąż muzyka dla ludzi wrażliwych i z wyrobionym gustem, od pop, poprzez soul, blues aż do rocka. Piękny kontralt wokalistki i poruszające interpretacje to tylko niektóre z wielu walorów tego udanego projektu. Nie zabraknie również największych, niezapomnianych przebojów, które w odświeżonych aranżacjach na nowo odzyskują blask.\n– Cały ten materiał napisany jest dla silnej kobiety, którą chyba jestem. W tym roku stuknęło 40 lat odkąd występuję na scenie, więc „Sklejam się” będzie jubileuszową płytą – mówi artystka.\nGrażynie Łobaszewskiej towarzyszyć będzie zespół Ajagore w składzie:\nMichał Szczeblewski – perkusja.\nBilety w cenie: 50 zł I pula, 60 zł II pula, 80 zł VIP (miejsce przy stoliku blisko sceny – zakup możliwy tylko poprzez mail: rezerwacje@metrumjazz.pl) sprzedaż biletów: www.metrumjazz.pl oraz w recepcji hotelu Grępielnia, tel. 33-822-10-65.


Własna działka - Rodzice.pl\nOd dłuższego czasu chodzi mi po głowie posiadanie własnej działki. Mam pytanie do posiadaczek takowej – jakie są zalety, a jakie wady posiadania działki? Jakie są koszty poza zakupem ziemi i domku – zakładając że woda i prąd będą doprowadzone? Na co jeszcze zwracać uwagę? Czy aby wybudować zwykły letniskowy dom wystarczy działka rekreacyjna?\n6 odpowiedzi na pytanie: Własna działka\nZ jednej strony działka jest fajna, a z drugiej część osób staje się niewolnikiem działki. Jak sobie coś tam posadzisz, to wiadomo – musisz tego doglądać. I każdy weekend w sezonie wiosna – lato – jesień musisz tam jechać. A wtedy w domu masz więcej obowiązków w tygodniu. No i 2 chałupy do sprzątania. 😉\nAle działka w dobrym miejscu (z dobrym powietrzem i w rozsądnej odległości od miejsca zamieszkania) to jest super sprawa.\nWszystko zależy od rejonu, jakie są ceny czy to będzie sama działka, czy już z domkiem czy coś będzie się na niej budowało..\nMoi rodzice mają taki domek wyjazdowy ( blisko jeziora, widok na samo jezioro) kupili to jeszcze moi dziadkowie i super sprawa głownie dla babci, bo może tam być w wakacje a nie kisić się w mieszkaniu.. My w tyg pracujemy, ale w wekeend z racji bliskosci miejsca ( pol godziny) nieraz tam jedziemy.\nRodzice rzadziej korzystaja, ale czasem też. Jak moje dzieci były małe też tam siedziałam, wystawialam im basenik, i było fajnie:). Jakieś spacery, z dala od miasta..\nJak są środki na to i macie upatrzoną to bym kupiła.\nRodzice fakt muszą jechac czy otworzyć po zimie, czy wysprzątać, skosić trawe ( to akurat na zmiane jest moj M to lubi;)), ale i tak zawsze to jest miejsce gdzie mozna szybko się dostać, i naładować akumulatory:).\nZamieszczone przez taurus:Od dłuższego czasu chodzi mi po głowie posiadanie własnej działki. Mam pytanie do posiadaczek takowej – jakie są zalety, a jakie wady posiadania działki? Jakie są koszty poza zakupem ziemi i domku – zakładając że woda i prąd będą doprowadzone? Na co jeszcze zwracać uwagę? Czy aby wybudować zwykły letniskowy dom wystarczy działka rekreacyjna?\nnie wiem gdzie tą działkę chcesz mieć w sensie z której strony stolicy, bo to też koszty są inne.\nDziałka budowlana jest droga inna rzecz jak jest tam siedlisko, nawet w ruinie to wtedy inne koszty.\nWoda doprowadzona koszty podnosi – jeśli chcesz mieć kwiatki i warzywka albo jedno z tych to podlewanie kosztowe jest,\ndochodzi podatek od tego. Wywóz śmieci – bo teraz na szczęście i działkowicze mają mieć obowiązek podpisania umowy – chyba że tylko u mnie. Dochodzi ci koszt ogrzewania – nie wiem jakie planujesz.\nDomek to zależy czy chcesz tam bywać cały rok czy tylko w sezonie? Jak cały rok to inaczej się buduje – w sensie nie tylko kominek dekoracyjny, ocieplenie i podobne rzeczy. Zależy w jakiej okolicy, czy sąsiedzi blisko jak nie to jakiś alarm bo domki letniskowe stojące większość roku puste bywają okradane. Chyba że fajni sąsiedzi blisko całoroczni to doglądać będzie też komu.\nWady hmm kurcze ja nadal w mieszkaniu na wsi nie znajduję wad więc tu nic nie napiszę :Fiu fiu:\nZamieszczone przez zuzelka83:Z jednej strony działka jest fajna, a z drugiej część osób staje się niewolnikiem działki. Jak sobie coś tam posadzisz, to wiadomo – musisz tego doglądać. I każdy weekend w sezonie wiosna – lato – jesień musisz tam jechać. A wtedy w domu masz więcej obowiązków w tygodniu. No i 2 chałupy do sprzątania. 😉\nChciałabym posadzić tylko jakieś krzewy iglaste – wydaje mi się że łatwiejsze w pielęgnacji… W weekendy bym z przyjemnością jechała – na świeże powietrze, hamaczek, spacery. O sprzątaniu dwóch domów i że sobie nie wysprzątam w mieszkaniu jak pojadę na działkę nie pomyślałam :Wstyd:\nZamieszczone przez Mamá:Wszystko zależy od rejonu, jakie są ceny czy to będzie sama działka, czy już z domkiem czy coś będzie się na niej budowało..\nJak są środki na to i macie upatrzoną to bym kupiła. Cena za rolną to już nawet od 50 tys, ale nie wiem czy rolna wystarczy do zbudowania domku.\nDzialka by była ok 45 minut drogi od nas. Domek wolałabym zamówić z firmy. Z tym naładowaniem akumulatorów- właśnie to jest kuszące 🙂 No tylko to koszenie – mój M. też niechętny do niego 😉\nZamieszczone przez gobin:nie wiem gdzie tą działkę chcesz mieć w sensie z której strony stolicy, bo to też koszty są inne.\nkierunek to zachód od Warszawy. Siedlisko – nie nie, jakoś mnie nie kręci stara chałupa 🙂 Z tego powodu nie chciałabym także kupować działki z domkiem, tylko kupic nowy. Ni chcę warzyw ani kwiatków (co najwyżej w doniczkach na werandzie) tylko jakies iglaste krzewy. Domek byłby tylko sezonowy. Raczej zalozylibysmy alarm.\nZnasz odpowiedź na pytanie: Własna działka?\nRozstałam się z ojcem dziecka i złożyłam pozew o alimenty napisałam w pozwie podpunkt żeby sprawa odbyła sie pod nieobecność pozwanego czy tak bedzie jak on się nie wstawi na


nanie, że stomatologia to tylko zęby. Ale dentyści oferują również leczenie kanałowe, implanty dentystyczne i protetykę. Ważne jest, aby znaleźć dentystę, który oferuje te zabiegi, ponieważ nie wszyscy dentyści to r\nDodane: 23-04-2022 00:40\nPowszechnym błędem jest przekonanie, że stomatologia to tylko zęby. Ale dentyści oferują również leczenie kanałowe, implanty dentystyczne i protetykę. Ważne jest, aby znaleźć dentystę, który oferuje te zabiegi, ponieważ nie wszyscy dentyści to r\nNie bój się dentystyJak doczyścić dywan?Prawne rozterki, czyli z wizytą w kancelariiZanim kupisz drzwiPrace dla geodetyWszystko o kosmetykach z MrokoMedycyna estetyczna: zabiegi, substancje i inneWiedza pożyteczna - o psachElectricians and their servicesCo warto wiedzieć o klimatyzacji?Czy można znaleźć kardiologa samemu?Czy można zatrudnić adwokata rano?Czy jest nowe prawo jak założyć klimatyzację?Drukowanie cyfrowe- co musisz o nim wiedziećWynajem magazynówO solarach - dla lansu czy faktycznej oszczędności?Jak porwać tłumy będąc DJ?Temat dnia: Dekoracja wnętrzKursy bhp onlineNiepubliczne kliniki i zakłady opiekiGabinet stomatologiczny zabrzeCzy warto uczyć bhp?Czy istnieje DJ idealnyDentyści, stomatolodzy i ...Warto oszczędzać wodę? Warto!Ze świata sztukaterii - o elegancji we wnętrzuSTUDIUM PRZYPADKU Jak naprawić laptopa W 4 Dni?Zimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniu Does anyone also need to buy us auto parts? Kwestie pozycjonowania i promocji firmy w Internecie


Kolorowe rewolucje, czyli o współczesnej roli symbolu - Biblioteka CEO\nKolorowe rewolucje, czyli o współczesnej roli symbolu\nScenariusz na zajęcia języka polskiego, które przybliżają młodzieży pojęcia symbolu przez pryzmat wybranych współczesnych przemian społeczno-politycznych na świecie. Uczniowie i uczennice poznają cechy symbolu jako środka wyrazu i zastanowią się nad symboliką różnych kolorów i roślin, które weszły do powszechnego użycia jako nazwy rewolucji bądź ruchów społeczno-politycznych. Dzięki zajęciom młodzież dowie się o współczesnych ruchach społeczno-politycznych, w tym wolnościowych, na świecie. Materiał powstał w 2015 roku i jest zgodny z ówczesną podstawą programową.\nScenariusz kolorowe rewolucje\nwielkość: 598,29 KB


Z KRAJOBRAZU BADAŃ ARTYSTYCZNYCH — NN6T / Notes Na 6 Tygodni\nZ KRAJOBRAZU BADAŃ ARTYSTYCZNYCH\nBęc Radio Czytelnia Jozia Pawlik\nI ZOFIA REZNIK\nTemat artistic research od ponad dwóch dekad zyskuje uwagę zarówno artystów/artystek, jak i badaczy/badaczek działających w obszarze nauki. W Polsce debata na temat badań artystycznych nabiera rozpędu dzięki działaniom trzech badaczek-kuratorek-twórczyń: Pauliny Brelińskiej, Zofii Małkowicz-Daszkowskiej i Zofii Reznik, które w 2019 r. powołały międzymiastowy tercet ¿Czy badania artystyczne? (¿CBA?). O tym, na czym polegają badania artystyczne, kto się nimi zajmuje, do czego służą i do czego mogą służyć, stworzyły specjalnie dla NN6T leksykon porządkujący rozproszone wątki.\nZaczęło się we Wrocławiu. Parafrazując tytuł pracy Zbigniewa Gostomskiego: badawczo-artystyczno-eksperymentalna tradycja miasta oraz 50. rocznica Sympozjum Plastycznego Wrocław‘70 stały się dla nas okazją do zainicjowania nowego ośrodka dyskusji o BA. Swoje badania badań artystycznych (pokrewne artistic research studies, zob. badania artystyczne) rozpoczęłyśmy od poszukiwań polskich korzeni i korzonków tego typu praktyk, a następnie zaczęłyśmy rozpowszechniać pojęcie „badania artystyczne” w polskim obiegu akademickim i artystycznym, równocześnie śledząc, w jaki sposób rezonuje ono w środowisku. Historycznym i lokalnym kontekstem dla ¿CBA? jest Centrum Badań Artystycznych (CBA), czyli zaproponowana w 1970 r. przez Jerzego Ludwińskiego i Zbigniewa Makarewicza nowatorska instytucja sztuki, przyjęta do realizacji podczas Sympozjum przez grono jego uczestniczek i uczestników.\nLeksykon jest w znacznej mierze pokłosiem żywiołowych debat podczas pierwszej w Polsce konferencji poświęconej temu zagadnieniu 1. Wydarzenie zorganizowałyśmy w październiku 2020 pod auspicjami ASP we Wrocławiu i w ramach Sympozjum Wrocław 70/20. Poszczególne hasła są wynikiem naszych obserwacji bądź interpretacji wychwyconych przez nas głosów. Wierzymy w otwartą i kolektywną wymianę wiedzy, dlatego w wybranych definicjach przywołujemy osoby, którym je zawdzięczamy. Wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tego leksykonu, składamy podziękowania za inspiracje, przyczynki i wypożyczenia.\nPojęcie „badania artystyczne” (BA) – które nie tylko jest pierwsze na liście, ale jest również macierzą, wokół której rozpinamy sieć kolejnych pojęć – traktujemy jako wewnętrznie zróżnicowany obszar, którego nie sposób wytłumaczyć pojedynczą definicją. Praktyka BA jest różnorodna i żywa, a naszą intencją nie jest dyscyplinowanie tej materii zza biurka. Pytamy więc siebie i inne osoby: „Czy i w jaki sposób badania artystyczne?”, oraz wspólnie z nimi poszukujemy możliwości mapowania tego krajobrazu.\nObszar niejednorodnych praktyk sytuujących się pomiędzy nauką i sztuką oraz innymi dziedzinami aktywności społecznej (zob. wolne wiązania), których celem jest wytwarzanie i wymiana wiedzy. Badania artystyczne koncentrują się na praktyce, porządkują oraz procesują treści, prezentują wnioski i wyniki twórczego śledztwa. Wytworem „dziedziny” jest zazwyczaj przekraczający dyscyplinarne podziały projekt artystyczno-badawczy. Oparty jest na autorskiej, hybrydycznej metodologii i formule upowszechnienia, zachowujących właściwości charakterystyczne zarówno dla nauki, jak i sztuki (zob. ekspozycja, wolne wiązania). Z łatwością zasiedla żyzne dla siebie przestrzenie pogranicza (zob. odnalezione miejsca splotów), ale może wzbudzać też rozmaite niepokoje (zob. lęk kompetencyjny).\nMetodologia BA bywa mniej lub bardziej uświadomiona i często warunkuje ją umiejscowienie – im bardziej działania oddalone są od instytucji, tym bliżej im do metodologicznej frywolności (zob. rozruchy metodologiczne), natomiast w silniej ustrukturyzowanych polach wyraźna jest tendencja do rozbudowywania teoretycznej autorefleksji (zob. sprawcze opowieści i wytrychy, Karty Metodologiczne).\nBadania artystyczne są pokrewne pojęciu artistic research (AR) (rozwijanemu w ogólnoeuropejskiej dyskusji), jednak BA postrzegamy nieco szerzej – w kontinuum eksperymentalnych tradycji polskiego pola sztuki, m.in. neoawangardowych eksperymentów z lat 70. XX w. (zob. ¿CBA? i CBA). W anglojęzycznym dyskursie AR powstało bardzo wiele terminów określających jego wiodące ścieżki, m.in. arts-based research, practice-based research, practice-led research, research-led practice, practice-as-research, practice through research, research in/through/for art and design. A ponieważ zagadnienie to dyskutowane jest żywiołowo od lat 90., to przeszło już do fazy problematyki „zjadania własnego ogona”, „mody na badania” oraz prób diagnozowania „postbadawczej kondycji sztuki”. Jaką ścieżkę obierze polska debata (zob. Polska różnych prędkości)?\nMożna odnieść wrażenie, że wokół BA wiele jest teoretycznych dywagacji, co skutkuje rosnącym apetytem na konkretne przykłady tego, w jaki sposób prowadzi się badania artystyczne i jakie metody można do takiego procesu włączać. W związku z powyższym postanowiłyśmy współtworzyć razem z artystami-badaczami i artystkami-badaczkami bazę wiedzy, która mogłaby z jednej strony pełnić rolę archiwum, a z drugiej stać się platformą do wymiany namacalnych doświadczeń i metod pracy. W tym celu powołałyśmy do życia narzędzie, czyli Kartę Metodologiczną ułatwiającą oglądanie tych różnorodnych przypadków we wspólnej przekrojowej perspektywie metod pracy. Kiełkujące archiwum jest więc katalogiem, z którego można nie tylko czerpać inspirację, ale potencjalnie też wykorzystywać go w innych kontekstach (zob. odnalezione miejsca splotów). Zapraszamy więc artystki-badaczki i artystów-badaczy do kolektywnego mapowania metod pracy w badaniach artystycznych, a po szczegóły odsyłamy na stronę ¿CBA? 2.\nO ile ogólnie przyjętym w nauce sposobem dzielenia się wynikami badań są słowa i publikacje, o tyle w sztukach wizualnych dominującym medium pokazującym efekty pracy pozostają wystawy. Ekspozycja jest czymś pomiędzy, ponieważ łączy w swojej strukturze zarówno teorię, jak i praktykę, naukę i sztukę. Charakteryzuje się indywidualnym podejściem badacza do eksplorowanego tematu. Jak zauważyła podczas swojego wystąpienia Wiktoria Kozioł, ekspozycja to również wystawienie się na działanie czynników zewnętrznych, a zatem otwarcie na ogląd i cenną informację zwrotną. Ekspozycje składają się z wielu elementów, głównie notatek badawczych, ilustracji, fotografii, archiwaliów, własnych refleksji i dokumentów, reprodukcji oraz dzieł sztuki. Doskonałym przykładem mogą być notatki sporządzane przez Jerzego Ludwińskiego oraz mapy myśli Aby’ego Warburga. Badacze i badaczki artystyczni często korzystają z narzędzia projektowego Research Catalogue, umożliwiającego stworzenie autorskiej ekspozycji w formie strony internetowej (researchcatalogue.net). A jak eksponować praktyki badawcze wywodzące się ze sztuk performatywnych? Do refleksji nad możliwymi spotkaniami ekspozycji ze spektaklem lub performansem zaprasza m.in. Pracownia Kuratorska związana z krakowską teatrologią i kulturoznawstwem.\nDrżenie, którego się doznaje, kiedy odrzuca się jednoznaczną przynależność dyscyplinarną – obawy te wynikają z realnych możliwości i ograniczeń poznawczych, ale też z usztywniającego systemu kształcenia. Pole BA daje przyzwolenie na zmianę roli, bo liczy się w nim nie tyle specjalizacja, ile umiejętność korzystania z dostępnych zasobów, a wykształcenie to tylko background. Doświadczenie tego rodzaju niepokoju może być też związane z uwarunkowanym genderowo syndromem oszusta/oszustki (impostor syndrome), czyli obawą przed demaskacją jako nie-eksperta. Problem zasygnalizowała Magdalena Zamorska w kontekście przechodzenia z roli badaczki do roli artystki – pokazała, że porzucenie akademickich standardów (a w tym rygorów) na rzecz twórczej swobody może nieść za sobą ryzyko utraty wiarygodności nie tylko na jednym, ale na obu polach jednocześnie.\nZ lękiem kompetencyjnym najlepiej radzić sobie podczas wspólnych dyskusji i krytycznego spojrzenia na zastaną sytuację, czy to działając w wielodyscyplinarnych zespołach, czy po prostu konsultując swoje pomysły, obserwacje czy rozwiązania z innym specjalistą czy specjalistką (zob. ekspozycja). Potrzeba współdzielenia procesu i korzystania z doświadczeń innych ściera się z odgórnym podziałem nauka/sztuka. Stawanie się badaczem czy artystą (postanowienie, że można się tak identyfikować) może prowadzić do „dyskursywnej ulgi”.\nOdnalezione miejsca splotów\nPonownie znalezionymi miejscami splotów nazywamy obszary, w których wiedza, metody pracy, sposoby myślenia czy artystyczne i naukowe estetyki przenikają się w naturalny sposób. 1) Mogą to być archiwa wszelkiej maści, które służą artystom-badaczom źródłami, a w niektórych poszukiwaniach, jak np. u Doroty Nieznalskiej czy Karola Radziszewskiego, stają się podstawowym środowiskiem pracy. 2) Zbiory praktyk skoncentrowanych wokół wizualizacji czy performatyzacji wiedzy. Podstawowym narzędziem badaczek i badaczy, którzy operują na styku zróżnicowanych gatunków i kategorii danych (np. wizualnych, werbalnych, ucieleśnionych, liczbowych) są wszelkie rozwiązania pozwalające układać je w klarowne struktury: diagramy, wykresy oraz inne formy 2D lub 3D, pozwalające spojrzeć na zagadnienie z innej perspektywy. 3) Innowacje technologiczne od co najmniej połowy XX w. stanowią serce działań z nurtu art & science, jednego z ważniejszych przyczółków BA na pograniczach z naukami ścisłymi. Eksplorowanie możliwości i ograniczeń nowych wynalazków – od aparatu fotograficznego po inżynierię genetyczną – jest dla poszukiwań BA szczególnie pociągające. 4) Praktyki wystawiennicze i kuratorskie, które od XIX w. zajmują się prezentacją wiedzy wywodzącej się z różnych dyscyplin i występującej w różnych substancjach. Szczególnie ważny wydaje się tutaj potencjał wynikający z potrzeby łączenia kompetencji artystycznych, kuratorskich czy projektowych z badawczymi (zob. ekspozycja).\nPolska różnych prędkości (5G BA)\nPerspektywa heterogenicznego rozwoju badań artystycznych w Polsce nawiązuje do typologii pięciu generacji (5G) AR, przedstawionej w ramach konferencji przez Vytautasa Michelkevičiusa, który nakreślił charakterystykę centralno-wschodnioeuropejskiego kontekstu badań artystycznych i odniósł się do przemian w obrębie uczelni artystycznych na świecie:\n1G – lata 80. i 90. XX w., gdy doktoraty w typie AR pozostawały jeszcze w obszarze naukowym;\n2G – praktyka AR nie jest jeszcze ugruntowanym obszarem badawczym;\n3G – practice-based thesis, tj. artysta/artystka musi bronić na akademii dwóch prac (teoretycznej i praktycznej) i są to są dzieła odrębne; dysertacja według odgórnych wytycznych i parametrów, które według uczelni stanowią o jakości badawczej projektu;\n4G – działalność artystyczna jest traktowana jak badanie i może być obroniona jako samoistna praca; teoria i praktyka są ściśle powiązane, a sama teoria może przyjąć nie tylko pisemną postać;\n5G – pozostaje jeszcze niejasne i może w pełni przewartościować dotychczasowe postrzeganie akademii i uczelni wyższych o profilach artystycznych; w realiach 5G prace AR bronią się jako jedna praca.\nW różnych ośrodkach w Polsce procesy te przebiegają z różną dynamiką i różnorako BA się instytucjonalizują: na Wydziale Zarządzania Kulturą Wizualną warszawskiej ASP powstał kierunek studiów „badania artystyczne”, wrocławska ASP gościła naszą konferencję, a w Krakowie kwitną akademickie i pozaakademickie zespoły artystyczno-kuratorsko-badawcze: Platforma Badań Artystycznych i Kolektyw Kuratorski. A ile G jest na twojej uczelni?\nBA mogą jawić się dość utopijnie, ale też zakorzenione są w nieco mniej przyjaznym swobodzie działań i myśli kontekście. Mowa tu o neoliberalnych porządkach na uniwersytetach, gdzie dominującą siłą (napędzoną w Polsce „konstytucją dla nauki”) staje się parametryzacja, której podlegają nie tylko uczelnie naukowe, ale i artystyczne. Od kilku lat na polskich akademiach artystycznych obserwujemy rozwój studiów trzeciego stopnia (w opozycji do „tradycyjnego” sposobu nadawania doktoratów na akademiach) i wzrost oczekiwań związanych z prowadzeniem przez artystki i artystów akademików mierzalnej aktywności sprowadzonej do wspólnego mianownika „produkowania wiedzy”. W takiej perspektywie badania artystyczne jawią się jako rezultat przemian instytucjonalnych, próba poradzenia sobie z coraz bardziej wyśrubowanymi normami albo będąca konsekwencją odgórnych regulacji moda. W kontekście parametryzacyjnego imadła BA związane są jednak, w naszym przekonaniu, bardziej z performatywnym aktem nazywania czy definiowania autonomicznych praktyk (zob. potencjał odporu), które pozwala utrzymać bezpieczną pozycję (zob. rozruchy metodologiczne). Sytuacja przecierania szlaków wiąże się oczywiście z rozmaitymi trudnościami, jak choćby w kwestii dostępności zasobów i zrównoważonego z nich korzystania, prognozowania procesów oraz ich rezultatów, ewaluacji przebiegu projektów, wynajdywania przestrzeni zastosowania czy sposobów bycia z wątpliwościami oraz działania w sytuacjach kryzysowych (zob. lęk kompetencyjny). Nie mamy jednak wątpliwości, że istotą pracy twórczej w ogóle jest łączenie elementów badania, kreacji i prezentowania, a pole BA ma potencjał do bycia przestrzenią opierania się dokręcaniu śruby (zob. sprawcze opowieści i wytrychy).\nW polskim środowisku naukowym i artystycznym można zaobserwować wzmaganie się neoliberalnych tendencji związanych z „produkcją wiedzy” (zob. parametryzacyjne imadło). O ile w nauce pochód ten trwa od kilku lat, o tyle w sztuce zaobserwować można nieufność wobec zacieśniającego się gorsetu wymogów. Krytycznie ujęty bierny opór może przynieść w polu BA – dopiero kształtującym się, a więc szczególnie narażonym na wpływ instytucjonalnych i rynkowych mechanizmów – subwersywny potencjał czynnego odporu. Potencjalne strategie to: pączkowanie (wzajemne zarażanie wiedzą, zawiązywanie się kolektywów, dzielenie narzędzi i zasobów, tworzenie koalicji na potrzeby projektów), pasożytowanie (spontaniczne lub tymczasowe czerpanie z zasobów instytucji), osadzanie się jako niezależne i nieustrukturyzowane ośrodki (wywiedzione z polskiej tradycji niezależnych galerii i przestrzeni sztuki).\nSpecyfiką BA jest brak własnych, specyficznych tylko dla tego obszaru metod i technik pracy. Nie jest to jednoznacznie negatywna sytuacja, a wręcz przeciwnie – wnosi powiew świeżości, jak na rebelię przystało. Można działać na własną rękę i tym samym rozruszać skostniałe struktury, czy to sztuki, czy nauki (zob. wyjście z gmachu). Ponieważ większość praktyk BA bazuje na istniejących już metodach – jedne są pożyczone, drugie można przekleić, inne ukraść, a kolejnym zaprzeczyć – nie zawsze wzbudza to aprobatę. Na tym polu dochodzi do krystalizowania się rozmaitych postaw, z których na zainteresowanie w tym kontekście zasługują dwie: 1) partyzantka metodologiczna (przywołana we wspólnej dyskusji przez Sarę Piotrowską i Macieja Szczęśniaka) oznacza radzenie sobie z problemem badawczym samodzielnie, chałupniczo; za partyzantką stoi świadomość braku niezbędnych metod i potrzeba zapożyczenia narzędzi z innego pola lub dziedziny i wykorzystania ich do własnych celów; 2) bezczelność metodologiczna (za Janem Stanisławem Wojciechowskim) oznacza niefrasobliwość, śmiałość w rozszerzaniu granic przez artystę/artystkę. Warto zwrócić uwagę na fakt, że tego rodzaju wykroczenia nie muszą być jednak racjonalnie umotywowane i urefleksyjnione.\nSprawcze opowieści i wytrychy\nSkoro wiedza to władza, to tworzenie własnych opowieści o świecie ma z pewnością wymiar emancypacyjny. To jedno z kluczowych założeń oral history, czyli metody, którą w swojej badawczo-artystycznej praktyce posługuje się m.in. Anka Leśniak, od lat konsekwentnie odzyskująca widzialność kobiet w przestrzeni publicznej, m.in. przez wydobywanie ich głosów. Urefleksyjniona opowieść – świadoma stojących za nią dyskursów i swojej formy, intencjonalnie wpisana w rozmaite konteksty – może być narzędziem politycznym, rozszczelniającym pozornie obiektywne instytucje i stojące za nimi systemy wiedzy-władzy. Mówione her/historie są oddolnymi narracjami, które choć splatają się w większe całości, to jednak pozostają autonomicznymi całostkami. Podobnie dzieje się w przypadku badań artystycznych, które za pomocą wyjaśnienia stojących za nimi procesów i metod komunikują swoją tożsamość i tym samym mogą stać się unikatowymi narzędziami, które – choć powstałe na potrzeby konkretnych projektów, z silnym rysem oryginalności – można przecież z pożytkiem podawać sobie z rąk do rąk (zob. Karty Metodologiczne). I choć są to bardziej wytrychy niż śrubokręty czy młotki, to z powodzeniem można nimi niszczyć rozmaite wieże z kości słoniowej i budować nowe miejsca skutecznego działania (zob. wyjście z gmachu). Albowiem „nie zdemontujesz domu Pana przy użyciu jego własnych narzędzi”, jak przecież wiemy dzięki Audre Lorde 3.\nŚluzowce, nazywane też śluzoroślami\nJedna z piękniejszych istot mieszkających w polskich lasach. Ich śluzowate ciała umożliwiają im poruszanie się, choć nie mają systemu nerwowego. Kluczowy jest fakt, że nie są bezpośrednio spokrewnione ani z roślinami, ani ze zwierzętami, ani z grzybami, choć posiadają cechy wszystkich powyższych. Podobnie badacze i badaczki artystyczni nie wpisują się w dotychczas rozpoznane kategorie czy struktury akademickie, co równocześnie pozostaje interesujące, ale też niebezpieczne i frustrujące dla środowiska. Śluzowiec symbolizujący BA to spajacz różnych perspektyw badawczych i obszarów wiedzy, jego naturalnym habitatem jest kraina wolności, kompromisów i integracji. Nie bez znaczenia pozostaje mikroskopijny rozmiar śluzowców i ich zdolność do przemieszczania się – artyści-badacze nie zapuszczają korzeni i nie budują własnych struktur, tylko w niemal niezauważony sposób przemierzają istniejące już środowiska (zob. wolne wiązania). Koncept włączenia śluzowców do terminologii badań artystycznych powstał podczas rozmowy Małgorzaty Miśniakiewicz i ¿CBA? w listopadzie 2020 roku 4.\nZa Mają Dobiasz-Krysiak: metoda introspekcji pozwalająca zarówno badaczom/badaczkom, jak i artystom/artystkom: 1) dokonywać pogłębionego i przekrojowego rozumienia studiowanego problemu; 2) oglądać własne ograniczenia jako elementy szerszego procesu tworzenia wiedzy. Twórczy wgląd następuje po fazie kryzysowej, po fazie inkubacji i kształtowania się idei, myśli lub koncepcji. Jest pojęciem ściśle związanym z psychologią twórczości, ale jest też charakterystyczny dla autoetnografii, która osobom uprawiającym naukę (i nie tylko) pomaga zaobserwować siebie jako afektywny, obdarzony biografią i sprawczy podmiot, który nie pozostaje obojętny dla przebiegu procesu pozyskiwania danych, ich analizy oraz sposobów dzielenia się powstałą wiedzą z innymi ludźmi. W tym kontekście wgląd to „współdzielona” i w pewien sposób na nowo odnaleziona (zob. odnalezione miejsca splotów) procedura łącząca procesy intelektualne i ucieleśnione, wnosząca do „gmachu” badań naukowych (zob. wyjście z gmachu) te drugie jako równorzędne wobec dominujących procesów racjonalnych.\nPostawą charakterystyczną dla artystycznych badaczek i badaczy jest pewnego rodzaju kosmopolityzm dyscyplinarno-obszarowy. Zagadnienie BA przekracza tradycyjne podziały na media, dyscypliny czy dziedziny sztuki lub nauki, siada okrakiem na obrzeżach i wnika pomiędzy pojedyncze warstwy. Te wszystkie skomplikowane zjawiska/przypadki są wypadkową łączenia pomiędzy naukami społecznymi, humanistycznymi, ścisłymi, przyrodniczymi, sztukami wizualnymi, performatywnym, muzycznymi, dizajnem, architekturą, praktyką kuratorską, działaniami społecznie zaangażowanymi, a nawet biznesem. Każdy projekt zawiera indywidualne proporcje „domieszek” wiedzy, metod, narzędzi, języków, estetyk, postaw wywodzących się nie tylko z wymienionych powyżej obszarów, pól czy zakamarków; nie ma jednej receptury na badania artystyczne, a tym bardziej jednej definicji. (zob. sprawcze opowieści i wytrychy). Artystyczni badacze i badaczki działają z wolnej woli i mają wysoką „czepliwość”. Warto jednak podkreślić, że wolność to nie zawsze frywolność (zob. rozruchy metodologiczne). Procesy łączenia – przywołujące skojarzenia z osmozą czy konwekcją – nie byłyby możliwe, gdyby nie istotne różnice pomiędzy poszczególnymi polami. Takie warunki wymagają podejścia zorientowanego na konsultacje, współpracę, kompromis, a przede wszystkim na poszanowanie dorobku i odrębności tożsamości obszarów, z którymi wchodzi się w wiązania. W praktyce oznacza to potrzebę zwiększenia nakładów uważności oraz komunikacyjną inkluzywność.\nWyjście z gmachu\nTo, co łączy ze sobą działania mieszczące się w obrębie BA, to zdecydowany imperatyw wychodzenia z rozmaitych „gmachów”. 1) Zacznijmy od niewzruszonych gmachów nauki i świata sztuki, pomiędzy którymi – dzięki działaniom awangardowym oraz zwrotom i przewrotom w nauce – od kilkudziesięciu lat wznowił się ruch pograniczny. 2) Wiele z działań badawczo-artystycznych skoncentrowanych jest na wymianie z ludźmi i poszukiwaniu społecznej sprawczości, które trudno jest realizować w świecie „sztuki dla sztuki” lub w ramach postawy „dla dobra nauki”. Jednym z niezwykle ważnych powodów, dla których twórcy i twórczynie podejmują się projektów badawczo-artystycznych, jest potrzeba budowania społecznej świadomości lub zaangażowania wobec konkretnych problemów (np. klimatycznych, ekonomicznych czy związanych z prawami człowieka). 3) Wyraźna jest zmiana postawy wobec wytwarzania wiedzy – odejście od samego jej gromadzenia i zwrot w stronę jej facylitacji czy popularyzacji oraz aplikacji w innych kontekstach. Łączą się tu metody związane nie tylko z samą sztuką i nauką, ale również z animacją kultury, ekonomią społeczną czy dizajnem. 4) BA otwierają drogę do wychodzenia poza narrację o genialnej jednostce oraz do obchodzenia impasu wąskiej specjalizacji, ponieważ często potrzebna jest wiedza i umiejętności wykraczające poza możliwości jednej osoby (zob. wolne wiązania). Wymaga to sieciowania, utrzymywania koalicji o różnym stopniu zażyłości, wchodzenia w mniej i bardziej sformalizowane formy współpracy, a nawet inicjowania działań kolektywnych (przykładem kolektyw pisze/mówi/robi, przecierający szlaki badawczo-artystyczne w Polsce). BA domagają się interakcji i wymiany uwzględniającej odmienność. Biorąc pod uwagę przyzwyczajenia komunikacyjne, które wynosimy z rodzimych środowisk, i trudności związane z funkcjonowaniem w codzienności instytucjonalnej – nie zawsze przychodzi to nam łatwo. Może warto po prostu zacząć od wspólnej przerwy „bez papierosa” przed budynkiem?\nProgram konferencji, ¿Czy badania artystyczne?, [online], http://czybadaniaartystyczne.pl/program-konferencji/, [dostęp: 17.02.2021].\nBaza Kart Metodologicznych, ¿Czy badania artystyczne?, [online], http://czybadaniaartystyczne.pl/karty-metodologiczne-2, [dostęp: 17.02.2021].\nLorde, Nie zdemontujesz domu Pana przy użyciu jego własnych narzędzi, tłum. Katarzyna Szumlewicz, Codziennik Feministyczny, 18.02.2014, [online], http://codziennikfeministyczny.pl/audre-lorde-nie-zdemontujesz-domu-pana-przy-uzyciu-jego-wlasnych-narzedzi [dostęp: 31.01.2021].\nAudycja Tu Sympozjum, odc. 14: Badania artystyczne, 22.11.2020, Anchor, [online], https://anchor.fm/sympozjum7020/episodes/Odcinek-14-BADANIA-ARTYSTYCZNE-emr57t, [dostęp: 2.02.2021].\nTercet ¿Czy badania artystyczne? to interdyscyplinarny kolektyw badawczo-twórczy założony w 2019 roku pomiędzy Poznaniem i Wrocławiem. Zajmujemy się różnymi wymiarami badań artystycznych. Zgłębiamy pojęcia, metodologie i praktyki, zadajemy pytania i szukamy nowych przestrzeni spotkań pomiędzy sztuką, nauką a humanistyką.\nOd lewej: Zofia Małkowicz-Daszkowska, Paulina Brelińska, Zośka Reznik, fot. Krystian Daszkowski\nresearchem artystycznym i kuratorskim zajmuje się od pięciu lat, w 2018 roku zrealizowała badawczo-kuratorską wystawę Voyager’s Record za pomocą narzędzia Research Catalogue i w rzeczywistej przestrzeni. Researchowi poświęciła też swoją pracę magisterską na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. Publikowała w „XIBT Contemporary Art Magazine” i „Zeszytach Artystycznych”.\nnie przestaje poszukiwać dla siebie narzędzi do badania świata. Wykształciła się artystycznie (edukacja artystyczna, rzeźba i działania przestrzenne UAP) i humanistyczno-społecznie (media interaktywne i widowiska, socjologia). Aktualnie pracuje nad doktoratem z socjologii (UAM), poświęconym związkom sztuki i nauk społecznych. Pisze, edukuje, tworzy i redaguje książki artystyczno-naukowe oraz prowadzi badania na temat tego, co wymyka się różnorakim porządkom.\nstudiowała interdyscyplinarnie, z finiszem jako historyczka sztuki. Od kilkunastu lat zajmuje się kulturą i sztuką w różnych rejestrach: akademickim, instytucjonalnym, NGO czy w grupach nieformalnych. Badania artystyczne interesują ją zwłaszcza na przecięciu sztuka/humanistyka. W Uniwersytecie Wrocławskim kieruje projektem naukowym dotyczącym mikronarracji wrocławskich artystek lat 70. Prowadzi Fundację Wersja i pracuje na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.\nPosłuchajcie rozmowy z członkiniami tercetu\n¿Czy badania artystyczne? (¿CBA?) w Bęc Radiu:\nbec_zmiana · Bęc Radio: Badania artystyczne —> Brelińska/Małkowicz-Daszkowska/Reznik\nArt Lives Here rezydencje open call


Lorek: Leworęczny Horacy - Polsat Sport\nLorek: Leworęczny Horacy\n10.01.2019, 15:17 Tenis\nŁukasz Kubot, mistrz Australian Open’2014 i król Wimbledonu’2017 w grze podwójnej rozpoczął sezon 2019 w mieście żaglówek – nowozelandzkim Auckland. Na przepięknie położonych kameralnych kortach Polak zagrał wraz z pogromcą Rafy Nadala w finale turnieju w Vina del Mar w 2013 roku – Horacio Zeballosem.\nArgentyńczyk Horacio Zeballos jako brzdąc przytulał się do fal Atlantyku. Kurort Mar del Plata wywołuje uśmiech na twarzy turystów, którzy choć raz zawitali do tego zakątka Argentyny. Rodzinne miasto Zeballosa nie kojarzy się już tak uroczo Alberto Manciniemu. Alberto, niegdyś ósma singlowa rakieta globu (osiągnął apogeum 9 października 1989 roku) pożegnał się z posadą kapitana reprezentacji Argentyny po finale Pucharu Davisa w 2008 roku rozegranym w Mar del Plata. W listopadzie 2008 roku gród Zeballosa oddychał tenisem. Kilku opryszków zapragnęło wykraść trofeum przewożone z Buenos Aires do Mar del Plata. Wokół Estadio Islas Malvinas, gdzie rozgrywano finał: Argentyna – Hiszpania, panowała gęsta atmosfera. Każdy fan chciał dotknąć Pucharu Davisa. Fernando Verdasco usłyszał wiele obelżywych słów pod adresem swojej rodziny. Czyniono wiele, aby wyprowadzić z równowagi Hiszpanów, którzy przylecieli do Ameryki Południowej bez swojej magicznej lokomotywy z Manacor – Rafy Nadala. Rafa leczył wówczas kontuzję, ale hiszpańskiej armady nie załamała absencja króla kortów ziemnych.\nMancini przygotował twardą nawierzchnię w hali, bo taki wybór kortu miał „ugotować” Hiszpanów. Nic z tych rzeczy. O ile argentyńscy fani tenisa entuzjastycznie reagowali na każde zagranie Agustina Calleri i Davida Nalbandiana, o tyle w szatni podopieczni Manciniego nie stworzyli atmosfery znanej z lekcji tanga w dzielnicy San Telmo w Buenos Aires… Nie było chemii, a były nadąsane miny, bo skądinąd znakomity tenisista David Nalbandian miał ego większe niż Patagonia i nie w smak był mu młodzian przebojem wkraczający na scenę – Juan Martin Del Potro. Wojna pokoleń wśród singlistów, wzajemne pretensje o detale nie wróżyły niczego dobrego. Co prawda Nalbandian – wielki fan rajdów samochodowych i Formuły 1 – zdołał „połknąć” Davida Ferrera w pierwszym pojedynku, ale kolejne mecze padły łupem Hiszpanów. Dwaj leworęczni tenisiści: Feliciano Lopez Diaz-Guerra i Fernando Verdasco Carmona okradli z marzeń Manciniego. 3 – 1 dla Hiszpanów. Feli pokonał Delpo w czterech setach. Ktoś w argentyńskim sztabie zapomniał, że wyzwiska kierowane w stronę Verdasco jeszcze bardziej nakręcały zodiakalnego Skorpiona, który uwielbia mieć precyzyjnie określonego wroga. Fernando został bohaterem Hiszpanii. Do spółki z Lopezem pokonał deblową parę: Nalbandian – Calleri, a w meczu o wszystko okazał się lepszym od Jose Acasuso. Alberto Mancini jak niepyszny opuszczał halę Islas Malvinas, która przez 3 dni wyglądała jak wulkan. On, Mancini – odnoszący sukcesy jako trener prowadzący Guillermo Corię, on, który boleśnie przeżył porażkę w finale Pucharu Davisa w Moskwie w 2006 roku, teraz miał wszystkie instrumenty, aby zdobyć upragnione trofeum. Zapomniał tylko o jednej, acz istotnej składowej – atmosferze budującej ducha drużyny. On, który jako tenisista odniósł spektakularne sukcesy: w kwietniu 1989 roku w finale turnieju w Monte – Carlo znalazł sposób na Borisa Beckera, a miesiąc później stoczył porywający bój w Rzymie pokonując w finale Andre Agassiego, żegnał się z reprezentacją. Osiem lat później gratulował rodakom wspaniałego i długo wyczekiwanego zwycięstwa w Zagrzebiu – Argentyna przegrywała w czterech finałach Pucharu Davisa (1981, 2006, 2008, 2011), aby wreszcie dopiąć swego w piątej próbie pokonując w 2016 roku Chorwację 3 – 2. Delpo grał ze złamanym kciukiem i pokonał Cilicia. Szaleństwo…\nDziś prezydentem argentyńskiej federacji tenisowej jest Agustin Calleri, o którym już nikt nie odważy się powiedzieć „El Gordo” (Grubasek), choć w trakcie kariery Agustin dźwigał uroczą beczułkę… Tenże sam Calleri, który zawiódł Manciniego w Mar del Plata w 2008 roku… Pogrzeb i czarna rozpacz w Mar del Plata była zarazem odrodzeniem się argentyńskiej reprezentacji. Pojęli, że ich siłą musi być kolektyw i takowy udało się stworzyć Danielowi Orsanicowi w 2016 roku.\nCóż w listopadzie 2008 roku porabiał Horacio Zeballos? Nie ogarnęła go „gorączka złota”, gdyż w porze ekscytacji tenisem w Mar del Plata, on przemieszczał się z meksykańskiego Puebla do peruwiańskiej Limy. I nie szukał w Peru śladów Centralnej Kolei Transandyjskiej zbudowanej pod kierownictwem genialnego polskiego inżyniera Ernesta Malinowskiego, tylko walczył o punkty podczas challengera. Kiedy Mancini ronił łzy w Mar Del Plata, Zeballos usiłował podreperować wątły stan portfela. Porażka w pierwszej rundzie challengera z rodakiem Leandro Miganim sprawiła, że wzbogacił się zaledwie o 520 amerykańskich dolarów… Ot, życie tenisowego wagabundy, który w wieku 23 lat ciułał grosz.\nPodróże kształcą… Pojął to Marco Polo, doskonale wie o tym mama Horacio Zeballosa – Carolina, która jest nauczycielką geografii. A i sam Horacio lubi odkrywać świat. Lodowiec Perito Moreno jest dla Zeballosa najpiękniejszą cząstką przyrody na globie. Jego rywal w finale turnieju ATP w chilijskim Vina del Mar – wracający wówczas po kontuzji lewego kolana – Rafa Nadal – też uważa, że nic nie przebije piękna lodowca położonego nieopodal Lago Argentino… W lutym 2013 roku Horacio walczył jak przystało na zodiakalnego Byka. Z Rafą przebywali na korcie ziemnym przez 2 godziny i 47 minut… Horacio nie popełnił ani jednego podwójnego błędu serwisowego, posłał 12 asów i pokonał fenomenalnego Hiszpana! Zagrał osobliwie, tak nietypowo jak wymawia się jego imię i nazwisko (fonetycznie: orasjo sewaszos)…\nTo nie był jedyny maraton Zeballosa. W styczniu 2017 roku podczas pierwszej rundy Australian Open Horacio prowadził 2-0 w setach z Chorwatem Ivo Karloviciem. Dwa kolejne Argentyńczyk przegrał i o wszystkim musiał rozstrzygnąć piąty set. 22-20 dla doktora Ivo i Horacio pożegnał się z turniejem singlowym… 5 godzin i 14 minut na korcie!!! Był to najdłuższy mecz w erze zawodowego tenisa podczas Aussie Open pod względem liczby rozegranych gemów. Karlović i Zeballos rozegrali aż 84 gemy. Mecz obfitował w największą liczbę gemów od czasu wprowadzenia tiebreaka (sezon 1972). Horacio i Ivo rozegrali najdłuższy piąty set w historii Australian Open (42 gemy). Karlović posłał 76 asów… Teraz już takich fascynujących maratonów – tasiemców nie będzie. Reforma sprawiła, że singliści będą grać super tiebreaka do 10 punktów jeśli w piątym secie stan rywalizacji będzie brzmiał 6-6 w gemach… A zatem najlepszy polski singlista, wrocławianin Hubert Hurkacz nie będzie musiał walczyć z Chorwatem tak długo jak John Isner i Nicolas Mahut podczas Wimbledonu’2010 – 11 godzin i 5 minut…\nZeballos zdał sobie sprawę, że nawet historyczny triumf nad Rafą Nadalem przed sześcioma laty nie oznaczał dla niego przepustki na singlowe salony. W rankingu singlistów dotarł aż na 39 miejsce (4 marca 2013 roku), a więc w korespondencyjnym boju znajdował się o dwie pozycje wyżej od Łukasza Kubota (Polak był 41 rakietą świata 12 kwietnia 2010 roku). W deblu chodzi nade wszystko o zgranie i chemię pomiędzy partnerami. W światku tenisowym istniały i istnieją konglomeraty leworęcznych i praworęcznych deblistów, które okazywały się skutecznym mariażem. Bracia bliźniacy Mike i Bob Bryan to koronny przykład na udaną współpracę lewej i prawej rączki, ale nie trzeba szukać daleko. Leworęczny Horacio Zeballos i praworęczny Chilijczyk Julio Peralta wygrali dwa turnieje w sezonie 2018: w Hamburgu i w Bastad. Jamie Murray (lewa ręka) i Bruno Soares (prawa ręka) wygrali wspólnie aż dziewięć turniejów, w tym dwa wielkoszlemowe Australian Open’2016 i US Open’2016. Leworęczny Amerykanin Eric Butorac wygrywał u boku praworęcznego Hindusa Rohana Bopanny. Eric Butorac i Raven Klaasen (RPA, prawa ręka) wygrywali w Kuala Lumpur, Memphis i Sztokholmie. Osobną kategorią jest para złożona z dwóch leworęcznych tenisistów. Jamie Murray i Eric Butorac wygrali wspólnie 3 turnieje (San Jose, Memphis, Nottingham). Tenis widział już różne dziwactwa, więc połączenie talentu Łukasza Kubota i Horacio Zeballosa może być intrygującą mieszanką podczas tegorocznego Australian Open… Horacio dotarł do trzeciej rundy AO w 2010 roku kiedy grał w parze z rodakiem Leonardo Mayerem. Wówczas argentyński duet pokonał w pierwszej rundzie znakomitą brazylijską parę: Marcelo Melo / Bruno Soares, a w drugiej znalazła sposób na Rosjanina Igora Andriejewa i Kazacha Jewgienija Koroliowa. Argentyńczyków zatrzymał dopiero świetny amerykański debel: Eric Butorac / Rajeev Ram. Był to mówiąc narzeczem tenisowym „ciasny” mecz: 7-6, 4-6, 6-7.\nTo naturalne, że trudno skupić się na tenisie nawet maniakalnym profesjonalistom, gdy plaża i doskonałe wino kuszą, na scenie w Melbourne Park zmieniają się muzycy podróżujący pomiędzy jazzem a alternatywnym rockiem, ale Australia jest na tyle wyjątkowa, że zrywa z łóżek największych śpiochów. A tenisiści, którzy marzą o sukcesach na turnieju Wielkiego Szlema nie mogą zbyt długo wylegiwać się na pryczy. Bywa i tak, że o godzinie 10 kiedy słońce niemiłosiernie przygrzewa, trzeba wyjść na kort, aby walczyć o awans do kolejnej rundy. Dotyczy to również solidnego i utytułowanego deblisty jakim jest Horacio (posiada 10 skalpów w zawodowej karierze).\nDla Horacio tenis jest profesją, pasją i okazją do poznawania świata. Mama Carolina, nauczycielka geografii, obudziła w nim miłość do odkrywania rozmaitych barw, a tata Horacio marzył o tym, aby syn nie musiał dusić się w sosie własnym. Tata Horacio uczył się grać w tenisa w tym samym klubie, do którego uczęszczał wielki argentyński czarodziej rakiety – Guillermo Vilas. Cóż z tego, skoro Horacio senior nigdy nie mógł rozwinąć talentu na miarę oczekiwań. Grał tylko w Argentynie. Nie było go stać, aby wyściubić nos poza ojczyznę. Przeto obiecał sobie, że uczyni wszystko co w jego mocy, aby dzieci mogły otrzeć się o wielki tenis. Córka Carolina też otrzymała staranną tenisową edukację. Swego czasu głośno było o jej sukcesach odnoszonych w turniejach ITF.\nHoracio wie ile trudu rodzice włożyli w wychowanie swoich pociech. Bywa, że pot spływa z niego strużkami po meczu, lecz pomimo marzeń o kąpieli w wannie pełnej kryształków lodu, Zeballos spełnia wszystkie prośby kibiców. Zdjęcia, autografy, rozmowy... Sam Horacio jest królem selfie w ramach ATP World Tour. Cieszy się, że ma pamiątkowe fotki wykonane na korcie z najwybitniejszymi tenisistami świata: Rogerem Federerem, Rafą Nadalem i Novakiem Djokoviciem. Zdjęcia z gwiazdami tenisa są dla niego tak samo wartościowe jak uśmiech po pierwszym turniejowym zwycięstwie w deblu u boku Sebastiana Prieto. Sezon 2010, Buenos Aires. Wygrana w finale z parą niemiecko-australijską: Simon Greul / Peter Luczak. W tymże samym 2010 roku Zeballos i Leonardo Mayer przegrali z deblem: Łukasz Kubot / Oliver Marach w drugiej rundzie Roland Garros. Z kolei w ćwierćfinale US Open’2010 Zeballos i Eduardo Schwank wygrali z parą: Łukasz Kubot / Oliver Marach.\nW krainie jednoręcznego bekhendu\n- Horacio, w 2009 roku byłeś odkryciem sezonu. Przefrunąłeś o 164 lokaty w rankingu, a w rosyjskim Sankt Petersburgu awansowałeś do finału gry pojedynczej. Przegrałeś co prawda batalię o tytuł, ale kwalifikant Sierhij Stachowski postawił wówczas bardzo twarde warunki. W Rosji musiałeś poczuć się wyjątkowo, bo spełniłeś marzenia swojego taty o międzynarodowej karierze…\n- To prawda. Byłem zachwycony. Nigdy wcześniej nie awansowałem do finału turnieju ATP. Tata kocha tenis, a ja zakochałem się w tym sporcie mając dwa latka. Pamiętam, że jako dwuletni smyk pragnąłem podnieść rakietę, która była większa ode mnie. To wymagało niezwykłego wysiłku… Z reguły próba była nieudana, więc ciągnąłem rakietę za sobą. Oglądałem wszystkie mecze z udziałem mojego taty. Pałętałem się w klubie tenisowym, w którym trenował i grał mój tata. Przesiąknąłem miłością do tenisa, a nikt nie chciał czynić przykrości maluchowi, więc z biegiem czasu zyskałem spore grono przyjaciół. Miałem wspaniałe dzieciństwo, bo choć brakowało pieniędzy, otaczali mnie serdeczni ludzie. Nie zawężałem się tylko do tenisa, bo z radością biegałem po piłkarskim boisku, uczyłem się pływać, jeździłem na rowerze… Tata lubił mi powtarzać, że mam serce do gry w tenisa, tylko muszę ciężko pracować jeśli chcę odnieść sukces. Uwierzyłem w jego słowa…\n- Mama Carolina też z pewnością nie żałuje, że tenis jest twoją profesją, bo możesz zwiedzać świat, poznawać kulturę, uczyć się tolerancji. I czytać więcej aniżeli tylko jeden rozdział w książce, bo jak mawiał święty Augustyn: ten kto podróżuje czyta wiele stron książki, a ci, którzy siedzą w domu czytają tylko jedną kartkę…\n- Tak. Rodzice są zachwyceni, bo dzięki mojej mozolnej wspinaczce w rankingu, mogli ze mną podróżować po świecie. Najczęściej wtedy, gdy nie miałem trenera, bo zwyczajnie nie było mnie stać, aby opłacić jego usługi. Tata był wzruszony, a mama wprost tryskała energią, że może odwiedzić kolejny kraj. Ona wie wszystko o geografii świata… To bardzo miłe, bo nawet kiedy spadłem w rankingu na 182 miejsce, mama znajduje czas, aby włóczyć się ze mną po świecie. Czuję się lepiej, kiedy moi najbliżsi są przy mnie. W życiu nie można bać się spełniać swoich marzeń.\n- Sporo zyskałeś trenując z fachowcem dużego formatu – Alejandro Lombardo, który przed laty prowadził Sergio Roitmana i mistrza Roland Garros’2004 – Gastona Gaudio. Nawiązaliście współpracę w październiku 2008 roku, byłeś wówczas 340 rakietą świata, a po 6 miesiącach awansowałeś na 150 miejsce. Alejandro rozsiewał magiczny pył wokół ciebie czy to kwestia chemii jaka zrodziła się pomiędzy wami?\n- Pracowaliśmy ciężko z Alejandro przez cztery lata. To wybitny fachowiec. Nauczył mnie jak sprawnie poruszać się w gąszczu zawodowego tenisa, kogo słuchać, na co uważać. Oczywiście nie można nie doceniać wkładu taty, bo Horacio nauczył mnie serwisu, bekhendu, forhendu, czopa, slajsa, drajw woleja i dropszotów, ale tata nie mógł ze mną podróżować na każdy turniej. Poza tym nie znał realiów profesjonalnego touru. Nie poradziłbym sobie bez kogoś tak obeznanego z zawiłościami tenisowego życia jak Alejandro Lombardo. Tata zrozumiał, że trzeba znaleźć dla mnie odpowiednią osobę, której będzie można bezgranicznie zaufać. Lombardo był balsamem na duszę, bo miał doświadczenie w pracy ze wspomnianym przez ciebie Gastonem Gaudio, więc nie mogłem trafić lepiej. Zrozumiałem, że współpraca z Alejandro jest wielkim zaszczytem. On nasączał mnie optymizmem, karmił mnie wiarą w możliwości. Przygotowując się do sezonu 2009, wylewałem tony potu, przestrzegałem diety, schodziłem z kortu kiedy zapadał zmrok. Trenowaliśmy przez siedem godzin dziennie. To Alejandro sprawił, że zacząłem wierzyć w to, że mogę rywalizować z najlepszymi.\n- Któż tak wypielęgnował twój jednoręczny bekhend, którym zachwycają się fani tenisa na całym świecie? Tata, może Alejandro Lombardo czy były kapitan reprezentacji Argentyny – Martin Jaite, a może były opiekun kadry: Modesto „Tito” Vazquez?\n- Kocham sport i od każdego trenera starałem się czerpać jak najwięcej. Uwielbiam progresję, lubię podnosić poziom swojego tenisa, więc każdego dnia chciałbym stawać się lepszym zawodnikiem. Nie ma nic piękniejszego niż wstawać rano z myślą, że mogę nauczyć się czegoś nowego. Jak u Sokratesa. Ferdynand Magellan też pragnął poszerzać wiedzę o świecie… W Argentynie sport jest ważną częścią życia. Fani śledzą nasze zmagania, więc każdy profesjonalista wie jakim zaszczytem jest uprawianie jakiejkolwiek dyscypliny.\n- W listopadzie 2008 roku w twoim rodzinnym mieście – Mar del Plata – można było poczuć miłość Argentyńczyków do sportu. Kiedy transportowano legendarne trofeum – Puchar Davisa – ze stolicy Buenos Aires do Mar del Plata – każdy śmiertelnik pragnął dotknąć pucharu jakby kontakt z nim mógł uzdrowić ludzi i wprowadzić ich w stan ekstazy. Kibice, którzy nie zdobyli biletów na finał Pucharu Davisa z Hiszpanią, spali na plaży i bardzo przeżywali to co działo się na Estadio Islas Malvinas, a na twardej nawierzchni pod nieobecność Nadala działy się niewyobrażalne rzeczy. Nalbandian wygrał z Ferrerem, a potem rozpoczął się dramat… Bardzo chciałeś być wówczas z reprezentacją Alberto Manciniego?\n- Bardzo chciałem, lecz realia były takie, że nie mogłem przebywać w rodzinnym Mar del Plata, bo grałem w challengerze w Peru. Ciułałem punkty do rankingu, ale oczywiście oglądałem w telewizji wszystkie mecze rozgrywane na Estadio Islas Malvinas. Byłem zrozpaczony, że moim rodakom nie udało się wówczas pokonać Hiszpanów, którzy przyjechali jak się wydawało „osłabieni” brakiem kontuzjowanego Rafy Nadala. Marnym pocieszeniem jest fakt, że leworęczni tenisiści przesądzili o zwycięstwie Hiszpanów (Fernando Verdasco i Feliciano Lopez zdobyli wówczas 3 punkty dla Hiszpanii).\n- Mimo wszystko argentyńscy tenisiści to szczęściarze. Podczas prestiżowych spotkań w Pucharze Davisa kibicował wam z trybun genialny piłkarz, Diego Armando Maradona… Tak było chociażby w Moskwie w 2006 roku czy w Zagrzebiu w 2016 roku…\n- Tak, Diego to wielki fan tenisa. On naprawdę żyje meczami reprezentacji Argentyny w Pucharze Davisa. Gra w kadrze to ogromny splendor, a jeszcze móc posyłać passing shota z jednoręcznego bekhendu na oczach takiej legendy jak Diego… Sama przyjemność…\n- Poczułeś się bosko podczas pamiętnego finału turnieju w chilijskim Vina del Mar kiedy pokonałeś wracającego po kontuzji Rafę Nadala? Wygrać z el manacori w finale turnieju ATP… Podejrzewam, że byłeś tak podekscytowany jakbyś wylądował na Księżycu.\n- Byłem najszczęśliwszym tenisistą na naszej planecie kiedy pokonałem Rafę Nadala w finale turnieju w Chile. Podekscytowanie, radość, szaleństwo… Nie wierzyłem, że to wszystko dzieje się naprawdę. Jakbym oglądał film... Wcześniejsze starcie z Rafą na Roland Garros w 2010 roku gładko przegrałem (2-6, 2-6, 3-6). Kiedy przegrałem pierwszego seta w tiebreaku w Vina del Mar, czułem taki potok energii płynący z trybun jakby tysiące kibiców szeptało mi do ucha: nie martw się, masz Rafę w garści, pokonasz go, tylko wytrzymaj presję. Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że miejscowi fani zapłacili słono za bilety, więc chcieli, aby mecz trwał jak najdłużej, dlatego dopingowali mnie z całych sił. Biegałem jak szalony do każdej piłki, czułem się jakbym fruwał ponad kortem, jakbym nie dotykał podłoża i wygrałem. Niezapomniane chwile.\n- Istnieje opinia, że młode pokolenie argentyńskich tenisistów nie wytrzymuje konkurencji z Corią, Canasem, Gaudio, Nalbandianem. Tamta generacja świetnie spisywała się na różnych nawierzchniach. Nalbandian potrafił błyszczeć na trawie, w hali, na twardym korcie i był też klasycznym „ziemniakiem” (specem od gry na kortach ziemnych). Zgadzasz się z tym poglądem?\n- To prawda, że nie możemy równać się z pokoleniem Gastona Gaudio, Guillermo Corii, Davida Nalbandiana. Trudno, aby co chwila w Argentynie rodzili się wielcy tenisiści. Uważam, że dziesięć, jedenaście lat temu mieliśmy świetną kadrę. Uważam jednak, że Federico Delbonis i Leonardo Mayer będą powoli dochodzić do coraz lepszych wyników. Bardzo chciałbym, aby do pełni zdrowia powrócił Juan Martin Del Potro. Sądzę, że jesteśmy na tyle uniwersalni, że będziemy groźni dla najlepszych na każdej nawierzchni.\n- Co sądzisz o potencjale polskiego tenisa? W 2014 roku przegrałeś z Michałem Przysiężnym w pierwszej rundzie Australian Open.\n- Macie naprawdę dobrych tenisistów. Szczerze przyznam, że nie wiem jak wymawiać nazwiska polskich tenisistów. Mam z tym ogromne problemy (śmiech). Janowicz to bardzo solidny tenisista i ogromny talent. Słyszałem, że został tatą! (Horacio tylko raz grał z Jerzykiem – w drugiej rundzie challengera w Genui w 2016 roku. Zeballos też jest ojcem, ma córeczkę Emmę – 2 latka i 8 miesięcy). Kubot potrafił świetnie grać w singla, a udowodnił również, że jest wybornym deblistą. Coś o tym wiem, bo przegrałem z nim dwa razy (śmiech). W 2010 roku Łukasz wygrał ze mną i w Santiago i w Acapulco. Szczególnie ta druga porażka była dotkliwa. (Łukasz pokonał Horacio 6-1, 6-2 w meksykańskim Acapulco). W 2014 roku w Melbourne przegrałem w trzech setach z… ty mi pomożesz jak wymawia się jego nazwisko. Prezinsky?\n- Nie przejmuj się. Też mam problem z nazwiskami Argentyńczyków. Mówi się Facundo Banis czy Bagnis?\n- O nie, u ciebie jest o niebo lepiej. Bagnis, prawidłowa wymowa. Przysiężny miał niezwykły talent do gry w tenisa. Grał fenomenalnie jednoręcznym bekhendem. Nigdy nie siedziałem w jego głowie, ale wydaje mi się, że on borykał się z tym samym problemem co ja. Mamy problem z odpornością psychiczną. Są dni kiedy możemy zagrać jak z nut i wygrać z Rafą, a bywają takie kiedy przegrywamy z niżej notowanym rywalem, serwis nam nie siedzi, popełniamy masę niewymuszonych błędów i nie ma na to lekarstwa. Wiem, że Michał trenował kiedyś z Federerem. Uważam, że nie ma w tym przesady, że Michał jest nazywany polskim Federerem. Ma niesamowitą lekkość gry. Wielki talent. (Horacio przez grzeczność nie wyznał, że pokonał Michała Przysiężnego w Washington w 2010 roku i podczas challengera w Braunschweig w 2012 roku).\n- Horacio, śledziłeś piłkarski mundial rozgrywany w Brazylii w 2014 roku?\n- Oczywiście. Nie zbijałem bąków w trakcie MŚ. Grałem w challengerach w Marburgu (w finale Zeballos pokonał Holendra Thiemo de Bakkera) i Braunschweig, a następnie przeniosłem się do holenderskiego Scheveningen. Zbieraliśmy się w pięciu, sześciu Argentyńczyków w pokoju hotelowym i kibicowaliśmy naszej drużynie. Podczas pobytu w Scheveningen wpadliśmy na pomysł, aby pójść wspólnie z kolegami obejrzeć półfinał w restauracji, ale doszliśmy do wniosku, że to kiepskie rozwiązanie. Oglądać mecz w towarzystwie Holendrów? W półfinale Argentyna grała z ekipą Louisa van Gaala, więc w razie zwycięstwa naszych, musielibyśmy dysponować bardzo szybkim obuwiem (śmiech). Wybraliśmy zaciszny hotelowy pokoik, atmosfera była kapitalna, a po rzutach karnych wrzeszczeliśmy ze szczęścia (śmiech). Moje serce było na skraju wyczerpania. Waliło mi tak, że nawet perkusista Vinnie Colaiuta nie wybiłby takiego rytmu na garach. Niesamowite emocje. Większe niż podczas tenisowego meczu.\n- A w finale kiedy Argentyna grała z Niemcami musiałeś zażywać leki czy zasnąłeś spokojnie?\n- Wtedy znalazłem się w fatalnej sytuacji, bo w dniu finału MŚ w piłce nożnej, brałem udział w meczu tenisowej Bundesligi. Nie miałem obok siebie żadnego rodaka. Oglądałem finał w towarzystwie Niemców, więc siedziałem cicho jak mysz pod miotłą. Byłem cały zatroskany. Nie wiedziałem co z sobą zrobić kiedy nasi nie wykorzystali dogodnych sytuacji pod bramką Niemców. Byłem bardzo zasmucony i zdenerwowany końcowym wynikiem, ale jestem dumny z naszych chłopców, bo nikt nie spodziewał się takiego wyniku. W końcu Argentyna sięgnęła po wicemistrzostwo świata, a to jakby nie patrzeć, powód do dumy.\nHoracio… Włóczył się po zapomnianych przez Boga turniejach. Futuresy i challengery w Kolumbii, Meksyku, Paragwaju, Ekwadorze, Argentynie, Francji, Finlandii, Czechach, Słowacji, Włoszech. W miejscach, które wywołują ból brzucha i stres większy niż u himalaisty wchodzącego zimą na Nanga Parbat… Zeballos przetrwał. W 2011 roku wygrał finał debla w Monachium grając w parze z Simone Bolellim. W tymże samym roku podczas challengera w Szczecinie w drugiej rundzie Horacio Zeballos pokonał Marcina Gawrona. W tenisowej szatni mawia się, że dobrze gdy na turniej przyjeżdża Horacio Zeballos, bo on pozwala wierzyć, że świat nie składa się tylko z punktów do rankingu, premii finansowych i players’ party…\nAUSTRALIAN OPENŁUKASZ KUBOTPUCHAR DAVISAROLAND GARROSTENISTOMASZ LOREKTURNIEJE ATP I WTAUS OPENWIMBLEDON\nCzytaj więcej: Turniej ATP w Auckland: Półfinały bez rozstawionych, odpadł obrońca tytułu


Submitted by addmean on Wed, 08/29/2018 - 12:18\nZbliżamy się do takiego momentu w roku, kiedy wielu z nas planuje wyczekiwane wakacje. Po długim okresie wzmożonej pracy w końcu możemy pomyśleć tylko o sobie i swojej rodzinie, czy też znajomych i skierować się na ciężko zapracowany odpoczynek.\nWycieczki nad morze bałtyckie odbywają się przez cały rok. Ich popularność wzrasta szczególnie w okresie urlopowym, czyli w wakacje. Spora popularność jest dostrzegalna również podczas Sylwestra oraz generalnie podczas przerwy świątecznej. Wówczas dużo rodzin wyrusza zaczerpnąć nieco jodu, więc domki nad morzem są szczególnie cenione. Warto na nieustannie śledzić oferty, by wybrać dla siebie czy swej rodziny tę szczególnie korzystną. Pojawiające się dziś w sieci propozycje noclegów i wczasów all inclusive rozchodzą się szybko.


III Konferencja i Targi Producentów Marek Własnych w Kielcach. Private label, czyli marka własna, czy potocznie marka sklepowa, to zjawiska wciąż u nas nowe, czy może raczej, jako nowe postrzegane. Na Zachodzie znane są bowiem od kilkudziesięciu lat.\nMoże to być po prostu logo sklepu, w którym są dostępne, ale to tylko jedna z możliwości. Związek nie musi być aż tak oczywisty, nazwa nie musi kojarzyć się od razu z siecią sklepów, choć tylko u niej wyroby opatrzone tą marką są obecne. Jedna sieć handlowa może też oferować wyroby pod kilkoma markami własnymi, w zależności od rodzaju asortymentu, jak i półki cenowej. Bywają czasami okazją do kupienia wyrobu znanego producenta dużo taniej, tylko dlatego, że nie ma na nich jego logo. Warto na takie okazje zapolować, zwłaszcza, że w przypadku eleganckiej odzieży metkę i tak trzeba odpruć (a kiedyś się z dżinsów wyrasta), a w przypadku sprzętu audio możemy wyjść na nieźle zorientowanego znawcę. To jeden i to wcale nienowy sposób na zbudowanie renomy marki własnej, ale coraz częściej kojarzą się one już nie tylko z niska ceną, choć z zasady jest ona niższa od porównywalnych wyrobów sprzedawanych pod marką producenta. Dotyczy to też tak pospolitego towaru jak lody, tu w formie anegdoty mogę przytoczyć praktykę z jednego ze sklepów, gdzie kartkę z ceną opatrzono dodatkową informacja, kto jest ich prawdziwym producentem. Informacja była jak najbardziej zgodna z prawdą, można ja było odczytać na pudełku, gdzie była jednak podana małymi literami. Informacja ta najpierw była odręcznym dopiskiem, teraz jest drukowana. Przykład pokazuje jednak, że z postrzeganiem marek własnych nie zawsze jest dobrze.\nWyrobów opatrzonych marką własną jest jednak coraz więcej i na pewno będzie ich dalej przybywać. Są bowiem bardzo wygodne z punktu widzenia sieci handlowych, pozwalają na swobodny wybór producentów, często też na narzucanie ceny, oczywiście jak najniższej. Bywa, że tych producentów, w przypadku popularnych wyrobów jest nawet kilku. Jak daleko to zajdzie? Czy w pewnym momencie na półkach niektórych sieci handlowych obecne będą już tylko wyroby opatrzone ich własną marką? W to raczej wątpię, ale może to zajść daleko. Targi są okazją, by popatrzeć, a także podpytać, jakie są tu zamiary sieci. Jak takie marki powstają, dlaczego i jak są rozwijane. A także jak odbierane, bo to jedno z najważniejszych pytań dla sieci handlowych. To, czy klient to kupi, czy nie, jest bowiem najważniejsze.\nBędą więc targi, będzie, interesująco się zapowiadająca (bo i temat jest interesujący) poświęcona wyłącznie markom własnym konferencja. Wystawy. I konkurs na opakowanie, bo rzecz nie sprowadza się do opatrzenia czegoś własnym logiem. Wszystko odbędzie się w nowoczesnym, wielofunkcyjnym obiekcie Targów Kielce.\nśroda 15 czerwca, godzina 10.00 – 17.00\nczwartek 16 czerwca, godzina 9.00 – 16.00\nTargi Kielce, ul. Zakładowa 1, jak dojechać\nWstęp na targi bezpłatny tylko dla osób z branży, po rejestracji online i weryfikacji. Dla pozostałych 30 złotych. Parking, 10 zł, tyle samo dla samochodu osobowego, jak dla autokaru.


Szósta pielgrzymka - Centrum Myśli Jana Pawła II\nGłównym celem szóstej pielgrzymki (5-17 czerwca 1999) było przygotowanie Polaków do Wielkiego Jubileuszu Zbawienia – w homiliach i przemówieniach Papież wzywał do odnowy życia chrześcijańskiego i pogłębionego świadectwa wiary. Wizyta Ojca Świętego zamykała też obchody tysiąclecia kanonizacji św. Wojciecha oraz ustanowienia hierarchii Kościoła w Polsce.\nDo najważniejszych wydarzeń pielgrzymki należało spotkanie Ojca Świętego z parlamentem w obecności prezydenta, premiera i rządu, przy udziale korpusu dyplomatycznego oraz przedstawicieli Kościołów i wspólnot wyznaniowych w Polsce. Przemawiając po raz pierwszy w historii w parlamencie narodowym, Ojciec Święty przestrzegał przed nadużywaniem władzy i korupcją, która "jest zagrożeniem dla demokracji".\nW przesłaniu do parlamentarzystów Papież zaznaczył, że polityka nie może polegać na szukaniu własnych korzyści, a pamięć o moralnych przesłaniach "Solidarności" powinna wpływać w większym stopniu na polskie życie publiczne. Podkreślił, że spotkanie w parlamencie byłoby niemożliwe bez sprzeciwu polskich robotników na Wybrzeżu w sierpniu 1980 r. i bez Solidarności, która wybrała drogę pokojowej walki o prawa człowieka i całego narodu.\nNieprzyjemny incydent miał miejsce podczas spotkania z przywódcami Kościołów i wspólnot wyznaniowych. Naczelny rabin Polski Menachem Pinkas Joskowicz zwrócił się do "pana Papieża" – jak uparcie tytułuje Ojca Świętego – o usunięcie ze żwirowiska w Oświęcimiu "tego ostatniego krzyża".\nW homilii wygłoszonej w Warszawie Jan Paweł II zachęcał do życia w świętości, tzn. do życia w zgodzie ze swoim sumieniem. Wskazywał, że świętość nie jest przeżytkiem, reliktem przeszłości, ale obowiązkiem i możliwością życia dla każdego chrześcijanina. Podkreślał, że świat potrzebuje świętości nie tylko w życiu osobistym, ale także w życiu społecznym, politycznym i gospodarczym.\nTa podróż papieska zaowocowała licznymi wyniesieniami na ołtarze. Ojciec Święty dokonał w Warszawie beatyfikacji Edmunda Bojanowskiego i Reginy Protmann oraz 108 męczenników z czasów II wojny światowej.\nPo 20 latach Ojciec Święty powtórzył znamienne słowa, które wypowiedział w tym samym miejscu podczas swojej pierwszej podróży do Polski: "Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi". Tym razem dodał: "Jakże dziś nie dziękować Bogu w Trójcy jedynemu za to wszystko, co na przestrzeni ostatnich 20 lat odczytujemy jako Jego odpowiedź na tamto wołanie". We Mszy na placu Piłsudskiego uczestniczył milionowy tłum.\n11-13 czerwca 1999, Warszawa


Numer katalogowy: 6936\nSkładniki: kolendra, kmin rzymski, papryka, czosnek (zawiera dwutlenek siarki), chilli, sól.\nNie zawiera konserwantów i wzmacniaczy smaków\nHarissa to mieszanka przyprawowa która jest powszechnie stosowana w kuchni Afryki Północnej, a w szczególności w kuchni Tunezji. Podstawowy składnik harissy stanowi papryka chilli z dodatkiem czosnku, kolendry oraz kminu rzymskiego, które to przyprawy są typowe dla kuchni z tego obszaru świata. Kuchnica tunezyjska należy bowiem do najpikantniejszych na świecie, a w potrawach dominuje czerwony kolor.\nHarissa bardzo często podawana jest jako przekąska, jedzona jest z bagietką i polewana oliwą dla złagodzenia smaku. Ostrość harissy zmniejsza się wraz z dodaniem do niej oliwy z oliwek. Tunezyjczycy w ten sposób regulują ostrość przyrządzanych przez siebie potraw.\nHarissa w kuchni arabskiej ma podobną rolę co musztarda w naszej kuchni. Harissa NMR znajduje zastosowanie jako przyprawa do każdego rodzaju mięsa grillowanego, smażonego lub pieczonego, do jajek na twardo lub jajecznicy, jako składnik sosu pomidorowego oraz zup lub jako dodatek do kuskusu. Można ją także dodawać do puree ze świeżych pomidorów i podawać jaki dip do kebabów lub przekąsek. Po połączeniu z jogurtem naturalnym Harissa NMR jest doskonałą marynatą do mięsa wieprzowego i drobiu.\nPrzygotowanie pasty z Harissy NMR\nDo sproszkowanej mieszanki przyprawowej dodać oliwę z oliwek w ilości zależnej od oczekiwanej ostrości oraz konsystencji przygotowywanej pasty, a następnie dokładnie wymieszać do uzyskania konsystencji jogurtu. Tak przygotowywana pastę można zużyć zaraz po przyrządzeniu lub przełożyć do szczelnego słoika a powierzchnię zalać warstwą oliwy z oliwek, która zabezpieczy harissę przed dostępem powietrza. Tak przygotowaną pastę można przechowywać w lodówce do 3 tygodni.\nPrzyprawa do mięs Luizjana (70g)\nPrzyprawa do dań z fasoli (600g)\nPrzyprawa arabska (50g)