Uchwała nr XIV/247/2011 Rady Miejskiej Mikołowa z dnia 20 grudnia 2011r. w sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Mikołów - Tekst pierwotny - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nUchwała nr XIV/247/2011 Rady Miejskiej Mikołowa\nw sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Mikołów\nNa podstawie art. 5a ust. 2, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz.1591 z późn. zmianami), na wniosek Burmistrza Miasta\nRada Miejska w Mikołowie\n§ 1. Przyjmuje się zasady i tryb przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Mikołów określone w załączniku do niniejszej uchwały.\nZałącznik do Uchwały Nr XIV/247/2011\nZasady i tryb przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Mikołów\n3. O przeprowadzeniu konsultacji nie wynikających z odrębnych ustaw decyduje Rada Miejska Mikołowa w formie uchwały zawierającej - oprócz elementów określonych w Statucie Gminy Mikołów - uszczegółowienie formy oraz określenie zasięgu konsultacji.\n4. Konsultacje wynikające z ustaw przygotowuje i przeprowadza Burmistrz Miasta Mikołowa.\n5. Na podstawie uchwały, o której mowa w § 1 ust.3 Burmistrz Miasta Mikołowa zarządza przeprowadzenie konsultacji.\n6. W zarządzeniu, o którym mowa w § 1 ust. 5 określa się:\n7. Zarządzenie Burmistrza Miasta Mikołowa umieszcza się na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta Mikołów oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Miasta Mikołów.\n8. Konsultacje, w zależności od ich przedmiotu, mogą mieć charakter:\nc) środowiskowy - dotyczący określonej grupy społeczno- zawodowej zamieszkałej na obszarze Gminy.\n9. O ile przepisy prawa nie stanowią inaczej, organy gminy nie są związane wynikami konsultacji, jednak w miarę możliwości powinny brać je pod uwagę przy podejmowaniu stosownych decyzji.\n§ 2. 2. Zasady przeprowadzania konsultacji społecznych\na) Burmistrz Miasta Mikołowa,\nb) grupa radnych w liczbie co najmniej 5 osób z poparciem co najmniej jednej Komisji Rady Miejskiej,\nc) grupa w liczbie co najmniej 1% mieszkańców gminy posiadających czynne prawo wyborcze.\n3. Wniosek spełniający wymogi określone w § 2 ust. 2 jest rozpatrywany przez Burmistrza Miasta Mikołowa w terminie miesiąca licząc, od dnia złożenia. Burmistrz rozpatruje wnioski uwzględniając koszty proponowanej formy konsultacji oraz ważność przedmiotu konsultacji dla społeczności lokalnej.\n4. Wniosek mieszkańców oprócz wymagań określonych w § 2 ust. 2 powinien zawierać:\nb) listę osób stale zamieszkałych na terenie Gminy popierających wniosek, zawierającą: imię, nazwisko, nr PESEL, adres i podpis.\n§ 3. Tryb przeprowadzania konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy\n1. Termin konsultacji wynosi przynajmniej 5 dni, a jego bieg rozpoczyna się najwcześniej po upływie 7 dni od dnia zarządzenia o konsultacji.\n2. Konsultacje mogą być przeprowadzone w formie:\n3. Oprócz wyżej wymienionych form dodatkowo udostępnia się mieszkańcom możliwość wyrażania opinii poprzez:\na) formularz kontaktowy umieszczony na stronie internetowej Urzędu Miasta Mikołów,\nb) rejestr konsultacji prowadzony przez Urząd Miasta Mikołów.\n1. Burmistrz Miasta Mikołowa podaje do publicznej wiadomości wyniki konsultacji w terminie 30 dni od daty ich zakończenia.\n2. Burmistrz Miasta przedstawia również wyniki konsultacji na najbliższej sesji Rady Miejskiej.\n3. Koszty związane z przygotowaniem i przeprowadzeniem konsultacji pokrywane są z budżetu Gminy Mikołów.


Dzienniki Unii Europejskiej Seria L z 2006 roku - Strona 116 - Dzienniki Unii Europejskiej - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nDzienniki Unii Europejskiej Seria L Nr 93 z 31 marca 2006\nstrony: 65 - 78Decyzja Komisji z 27 marca 2006 r. zmieniająca załącznik II do decyzji Rady 79/542/EWG w odniesieniu do regionalizacji w przypadku Argentyny oraz w odniesieniu do wzorów świadectw dotyczących przywozu świeżego mięsa wołowego z Brazylii (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 896) (1)\nstrony: 79 - 80Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (WE) nr 2152/2005 z dnia 23 grudnia 2005 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 327/98 otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi na przywóz ryżu i ryżu łamanego oraz rozporządzenie (WE) nr 1549/2004 wprowadzające odstępstwo od rozporządzenia Rady (WE) nr 1785/2003 dotyczące systemu przywozu ryżu i ustanawiające szczegółowe przejściowe zasady mające zastosowanie do przywozu ryżu Basmati (Dz.U. L 342 z 24.12.2005)\nstrony: 1 - 2Rozporządzenie Komisji (WE) nr 503/2006 z dnia 29 marca 2006 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw\nstrony: 3 - 3Rozporządzenie Komisji (WE) nr 504/2006 z dnia 29 marca 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1695/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu francuskiej agencji interwencyjnej\nstrony: 4 - 4Rozporządzenie Komisji (WE) nr 505/2006 z dnia 29 marca 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 27/2006 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu niemieckiej agencji interwencyjnej\nstrony: 5 - 5Rozporządzenie Komisji (WE) nr 506/2006 z dnia 29 marca 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1061/2005 w zakresie ilości objętej stałym przetargiem na wywóz pszenicy zwyczajnej znajdującej się w posiadaniu polskiej agencji interwencyjnej\nstrony: 6 - 9Rozporządzenie Komisji (WE) nr 507/2006 z dnia 29 marca 2006 r. w sprawie warunkowego dopuszczenia do obrotu produktów leczniczych stosowanych u ludzi wchodzących w zakres rozporządzenia (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1)\nstrony: 10 - 11Rozporządzenie Komisji (WE) nr 508/2006 z dnia 29 marca 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 174/1999 w odniesieniu do pozwoleń na wywóz mleka w proszku do Republiki Dominikańskiej\nstrony: 12 - 14Decyzja Komisji z dnia 14 marca 2006 r. w sprawie przepisów krajowych nakładających na supermarkety obowiązek umieszczania środków spożywczych zmodyfikowanych genetycznie w osobnych działach oddzielonych od produktów niezmodyfikowanych genetycznie, zgłoszonych przez Cypr na mocy art. 95 ust. 5 traktatu WE (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 797)\nstrony: 15 - 16Decyzja Komisji z dnia 27 marca 2006 r. zmieniająca po raz drugi decyzję 2005/758/WE w odniesieniu do objęcia dalszych części terytorium Chorwacji podlegających niektórym środkom ochronnym w związku z występowaniem wysoce zjadliwej grypy ptaków (notyfikowana jako dokument nr C(2006) 891) (1)\nstrony: 17 - 19Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 1/2006 z dnia 27 stycznia 2006 r. zmieniająca załącznik I (Sprawy weterynaryjne i fitosanitarne) do Porozumienia EOG\nstrony: 20 - 21Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 2/2006 z dnia 27 stycznia 2006 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG\nstrony: 22 - 22Decyzja Wspólnego Komitetu EOG nr 3/2006 z dnia 27 stycznia 2006 r. zmieniająca załącznik II (Przepisy techniczne, normy, badania i certyfikacja) do Porozumienia EOG


Pan Wrzutka – Tygodnik Wprost Wprost\nDodano: 29 listopada 2009, 19:00 / Zmieniono: 29 listopada 2009, 19:00 5\n„Ja rzucam pomysły, a wy je łapcie” – to powiedzonko Lecha Wałęsy nadaje się na motto dwuletnich rządów Donalda Tuska. Tyle że były liberał z KLD przerósł politycznego patrona. Wałęsa, strzelając pomysłami, często zamiast poprawiać swą sytuację, jeszcze bardziej ją komplikował i ściągał sobie na głowę dodatkowe kłopoty. Tusk zaś za pomocą ogłaszanych z hukiem coraz to nowych wrzutek doskonale panuje nad głównymi tematami medialnej debaty, odwracając uwagę od swych porażek albo wręcz zamieniając je w sukces.\nSposób, w jaki Tusk wybrnął z medialnej klapy, którą okazała się konferencja na dwulecie jego rządów, jest najnowszym przykładem skuteczności polityki wrzutek. Gdyby nie wspomniana sprawność premiera, przez ostatni tydzień pastwiono by się nad nudną, gierkowską akademią, o której nawet czołobitna względem PO i jej szefa „Gazeta Wyborcza" nie mogła nie napisać, iż lukier i wazelina lały się po ścianach, a ministrowie bez jakiegokolwiek sprzeciwu przechwalali się dokonaniami poprzedniego rządu oraz swoimi oczywistymi klęskami. Te pierwsze przypisując sobie, te drugie przedstawiającjako wielkie sukcesy. Cała ta poroniona impreza została skwitowana diagnozą znanego politologa, iż legenda o znakomitym PR rządu legła w gruzach, bo „?pijar? polega na tym, żeby chwalili nas inni, a nie na tym, żeby się chwalić samemu”. I nagle w jednej chwili temat przestał istnieć. Wszystkie media były zmuszone się zająć ogłoszonym przez premiera ambitnym planem zmian w konstytucji.


Pierwszy dzień matury za nami\nWczoraj absolwenci Liceum Ogólnokształcącego im. S. Żeromskiego w Żyrardowie przystąpili do swojego pierwszego ważnego egzaminu życiowego. Wczoraj właśnie rozpoczęła się długo wyczekiwana matura. Do egzaminu z języka polskiego na poziomie podstawowym przystąpiło 150 maturzystów (100% uczniów, którzy ukończyli szkołę), na poziomie rozszerzonym 84.\nTen rok dla oświaty z powodu pandemii jest wyjątkowy. Obowiązujący na czas egzaminów reżim sanitarny zgodny z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego i Ministra Edukacji Narodowej ma gwarantować bezpieczeństwo uczniom i nauczycielom. Mimo nowych procedur wszystko odbyło się sprawnie i bez zbędnego stresu. Maturzyści w odstępach 15 minutowych zgłosili się na egzamin, wchodząc dwoma wejściami do budynku szkoły. Egzamin maturalny na poziomie podstawowym odbył się w 12 salach zaś na poziomie rozszerzonym w 7 salach. Egzamin przebiegł bez zakłóceń zgodnie z wytycznymi Dyrektora Centralnej Komisji Egzaminacyjnej.\nDziś uczniowie mierzą się z matematyką, jutro sprawdzą się w językach obcych. Potem przerwa świąteczna i od poniedziałku rozpoczną się egzaminy z przedmiotów na poziomie rozszerzonym.\nMaturzystom jeszcze raz życzymy powodzenia!


1 procent podatku - 13 czerwca Święto Dobrych Rad\nDobre rady? Nie dziękuje... Jak obchodzić to święto? Oto jest pytanie! Nierzadko przecież mamy na co dzień do czynienia z takimi dobrymi radami. Każdy z nas zna przynajmniej jednego człowieka, który zawsze wie najlepiej, na wszystkim się zna. Podpowiada jak zainwestować dobrze pieniądze, choć sam żyje od pierwszego do pierwszego. Inny poucza nas, że kebaby, słodycze są niezdrowe, ale nie widzi że ma 15 kg nadwagi.\nA spotkania rodzinne? Czym byłoby, gdyby ciocia nie zarzuciła nas swoimi pomysłami na naszą edukację, małżeństwo i wychowywanie dzieci? A jeśli tylko nie zastosujemy się do dobrej rady, i okaże się, że popełniliśmy błąd, z pewnością usłyszymy magiczne „a nie mówiłem/mówiłam?". Jakby tego było mało, w telewizji na okrągło lecą programy, w których znani ludzie radzą nam jak jeść, mieszkać, wychowywać dzieci, prowadzić samochód i którą nogą wstawać z łóżka. Można zwariować...\nDobre rady nie zawsze takie złe...\nTo ta gorsza strona medalu, która sprawia, że wiele osób niekoniecznie chce obchodzić Święto Dobrych Rad. Na szczęście czasem mogą one okazać się dla nas przydatne. Po prostu warto kierować się zdrowym rozsądkiem, brać pod uwagę dobre pomysły, wskazówki czy konstruktywną krytykę, ale wnioski trzeba wysuwać samodzielnie. I co najważniejsze, warto otaczać się rozsądnymi ludźmi. Wśród nich jest wielu takich, którzy nie wymądrzają się, nie mówią nam jak mamy żyć. Ale kiedy trzeba pomogą – np. gdy jesteśmy nowi w pracy albo nie radzimy sobie z problemami. Czasami spojrzenie drugiej osoby, która ma dystans jest na wagę złota. Ile razy rozwiązanie było takie oczywiste? Tak, dopóki ktoś nam go nie zasugerował.\nW Święto Dobrych Rad warto się rozejrzeć dookoła. Może nasz przyjaciel, krewny albo znajomy potrzebuje wskazówek. Czasami może być trudno, np. kiedy trzeba wyznać koleżance że w obecnej fryzurze wygląda na 10 lat starszą. Może się początkowo gniewać, ale kiedyś nam podziękuje.\nA może warto poradzić coś... sobie?\nTo święto można wykorzystać pod kątem własnej edukacji i zwyczajnie poszukać dobrych rad, np. w Internecie. Na jaki temat? To już od nas zależy. Rozrzutni mogą dowiedzieć się, jak lepiej oszczędzać pieniądze. Roztargnionym i zapominalskim nie zaszkodzi research na temat tego, jak być skoncentrowanym. Sportowiec pewnie poszuka coś o diecie i regeneracji, a handlowiec na temat efektywnej sprzedaży. W Święto Dobrych Rad można pokusić się o więcej i iść na szkolenie zawodowe albo kurs językowy. Nie zaszkodzi! I tą oto dobrą radą prawie kończymy ten artykuł. Prawie, bo przygotowaliśmy ich jeszcze kilka, tyle że z przymrużeniem oka:)\n- Pamiętaj, że jesteś niepowtarzalny i jedyny w swoim rodzaju. Tak jak wszyscy.\n- Jeśli obawiasz się, że nikt nie dba o to, czy jeszcze żyjesz, przestań płacić rachunki.\n- Mów tylko prawdę, a nie będziesz musiał nic pamiętać.\n- Możesz marzyć o niebieskich migdałach, ale lepiej nie rzucaj pracy.\n- Jak widzisz kolejkę, stań w niej. Co Ci szkodzi.\n- Pamiętaj: jak dziś ktoś ci liże tyłek, jutro może chcieć go ugryźć.\n- Jeżeli nie wiesz, co to jest - nie jedz tego.\n- Dobry zwyczaj nie pożyczaj!\n- Nie upijaj się przy obcych.\n- Co masz zrobić dziś zrób pojutrze, będziesz miał dwa dni wolnego.


Nie wpuścili do banku niepełnosprawnego z psem asystentem. "Zostawia sierść i musimy potem sprzątać" - Wiadomości Warszawa - WP WawaLove\n"Wraca sobie człowiek z pracy i idzie załatwić sprawy do banku, a tutaj przedstawiciel placówki histerycznie wyprasza nas z banku. Machając rękoma mówi, że mają prawo nie wpuścić żadnego psa asystującego, bo "zostawia sierść i muszą potem sprzątać". Jestem ciekaw dlaczego wpuścili mnie na wózku skoro mogę mieć brudne oponki" - napisał na swoim profilu prezes Fundacji Towarzystwa Przyjaciół Szalonego Wózkowicza Marek Sołtys.\nTo kolejny incydent w stolicy, gdy do dostępnej publicznie placówki nie wpuszcza się mieszkańca Warszawy, bo towarzyszy mu pies asystent. Wcześniej do jednej z popularnych restauracji nie wpuszczono niewidomych .\nwraca sobie człowiek z pracy i idzie załatwić sprawy do banku a tutaj przedstawiciel placówki histerycznie wyprasza nas...\nPosted by Marek Sołtys on 9 luty 2016\nDo zdarzenia doszło w wtorek po południu. Prezes TPSW skomentował swój wpis słowami: "Brawo za próbę łamania ustawy oraz brak szacunku dla klienta". Tymczasem warszawiacy nie pozostawiają suchej nitki na opisanym oddziale. - Może w ramach trollingu należałoby przejść całą wycieczką przez licznie występujące na chodnikach kupy, wkroczyć do banku, twierdząc, że się chce wziąć kredyt, a później wyjść, twierdząc, że się nam kolor ścian nie spodobał? - napisał jeden z nich. - To wstyd, że firma, która szafuje słowami o WYŻSZEJ JAKOŚCI w bankowości nie potrafi dochować minimum standardu w obsłudze klienta - napisał inny. Niektórzy zdziwieni byli argumentacją pracowników. - A czy na butach nie ma czasem błota lub śniegu? Na profilu firmy pojawiły się wpisy dotyczące zdarzenia. Skontaktowaliśmy się w tej sprawie z rzecznikiem banku.\nBank przeprasza: "Brak empatii jednego z parcowników"\n- Wyrażamy głębokie ubolewanie z powodu zaistniałej sytuacji. Przepraszamy za niestosowne zachowanie oraz brak empatii jednego z pracowników oddziału w stosunku do Klienta, któremu towarzyszył pies asystent - napisał w odpowiedzi na pytania zadane przez WawaLove.pl Julian Krzyżanowski, rzecznik prasowy Alior Banku, w którego oddziale doszło do tej przykrej sytuacji. - Sprawa ta jest dla nas tym bardziej przykra, że Alior Bank od zawsze dba o jak najwyższe standardy obsługi klientów oraz przywiązuje dużą wagę do zasad społecznej odpowiedzialności biznesu. Pragniemy poinformować, że klient został obsłużony w oddziale przez innego pracownika. Bank podejmie stosowne kroki, aby podobne sytuacje nie miały miejsca w przyszłości - zapewnia Krzyżanowski.\nPies-asystent czy pies-problem?\nTo już kolejne zdarzenie z udziałem osoby niepełnosprawnej i psa. Przeprosin w prasie i 50 tys. zł na cel społeczny domaga się od właściciela warszawskiej restauracji dwoje niewidomych, których latem 2013 r. nie wpuszczono do środka z psami przewodnikami. Pozwani domagają się oddalenia ich pozwu. Proces trwa.\nChodzi o zdarzenie z 2013 r., gdy letniej niedzieli pogoda nagle zmieniła się z upału w oberwanie chmury (to wtedy zalana została Trasa AK, skutkiem czego zapadła decyzja o jej przebudowie). Tego dnia trójka niewidomych (dwoje korzysta z pomocy psów asystujących, a trzeci posługuje się białą laską) postanowiła schronić się przed nadchodzącą burzą w warszawskiej restauracji Blue Cactus .\nCo sądzicie o sprawie? Czy niepełnosprawny powinien domagać się od banku zadośćuczynienia?\nPrzeczytajcie też: Atak na siedzibę Lambdy. "Oplute drzwi, wyryty krzyż celtycki i napis White Power"


Czy można ochrzcić płód? - Medycyna pastoralna pocz. XX w.\nChrzest płodów? Medycyna pastoralna początków XX wieku.\n2016-10-18 Roman ŻuchowiczBez kategorii, Dzieje Kościoła, Historia Nauki\nW ostatniej debacie o aborcji, wzburzenie lewej strony sceny politycznej wywołała wypowiedź prezesa PIS o tym, że nawet zdeformowane płody powinny mieć szansę na to, by się urodzić i zostać ochrzczonymi*. Z czystej ciekawości, zadałem sobie pytanie, czy w tradycji kościoła możliwe było ochrzczenie kogoś przed porodem.\nMedycyna pastoralna z początków XX wieku.\nZ pomocą przyszedł podręcznik medycyny pastoralnej z początków XX wieku, napisany przez Juliusza Czarneckiego. Ów gnieźnieński doktor kierował go do kleru, różne trudne medycznie kwestie rozstrzygając autorytetem teologii. Czarnecki opisał wiele ważkich spraw, takich jak np. “Dotyki i spojrzenia nieskromne; emancypacya kobiet”, czy “Samogwałt (onania czyli masturbacya)”, przyjrzyjmy się jednak bliżej kwestii chrztu. Czarnecki uważa, że w wypadku zagrożenia płodu, lekarz jest zobowiązany udzielić tego sakramentu. Może go uczynić praktycznie każda osoba (pod warunkiem intencji), nawet ateista (“niedowiarek”) czy heretyk. Dobrze by było, gdyby nie była to akuszerka, bo w ich wykształcenie i rzetelność autor nie wierzy. Stosowna formułka (“Ja ciebie chrzcę w imię Ojca i Syna i Ducha św. – Ego te baptizo in nomine Patris et Filii et Spiritus Sancti”) musi jednak zostać wypowiedziana dokładnie, bez opuszczenia ani dodania żadnego słowa.\nCzarnecki zaznacza, że w wypadku przedwczesnych porodów czy poronień, płód bardzo często przychodzi na świat w błonie porodowej. Wykonany na niej chrzest, “opierając się na nowoczesnych już spostrzeżeniach anatomicznych“, uznaje się jednak za nieważny! Ponieważ nauka uznała błony porodowe za część ciała matki, należy ją rozciąć przed udzieleniem sakramentu.\nDalej możemy u Czarnieckiego przeczytać skomplikowaną operację “chrztu wśródmacicznego“, dokonaną przy pomocy… strzykawki!\n“(…) Za pomocą strzykawki możemy zawsze przez mały otwór, sztucznie zrobiony w błonach płodowych, polać wodą część ciała dziecka. Przy tej sposobności zaleca się wprowadzenie strzykawki przy pomocy palca, ażeby się tym sposobem przekonać, czy doprowadzona woda rzeczywiście w bezpośrednią styczność przychodzi z odnośną częścią ciała dziecięcego. Chrzest wśródmaciczny albo też dla krótkości maciczny, dokonany z zamoczonym w wodzie palcem, jest w każdym razie natury bardzo problematycznej, gdyż na palcu się znajdująca woda przy wprowadzaniu palca do części miękkich narządów porodowych zwykle z niego bywa startą, a przynajmniej znacznie zmięszaną śluzem lub innemi nieczystemi domieszkami. Dozwolone dokończenie chrztu za pomocą strzykawki, zawierającej wodę, potwierdza Gury, jeden z najwybitniejszych autorów teologicznych.“\nPrzyznam, że w całej zawiłości wywodu (także partii nie cytowanej powyżej), nie mogę rozeznać, czy dokonuje się tej czynności tylko w wypadku poronienia, czy też istnieje taka możliwość przed porodem/poronieniem, w ciele matki (na co wskazywałaby nazwa operacji).\nChrzcić rosołem, czy piwem?\n“Ażeby chrzest był ważnym, należą do tego cztery warunki i to prawdziwa materya (materia remota nec non proximo), prawdziwa forma, prawdziwa intencya (intentio) chrzcącego (ministri) i prawdziwy przedmiot (chrześniak) »subjectum.«.“\nWśród szokujących współczesnego czytelnika niuansów, pojawia się zagadnienie materii, poprzez którą udziela się chrztu. Najlepsza jest oczywiście woda, a autor podsuwa czytelnikom różne nietypowe źródła jej pochodzenia. Jak najbardziej wykorzystać nawet “wodę zebraną z pary, lub wodę spływającą z wilgotnych ścian, z liści, wodę zaprawioną innemi domieszkami”. Jednak czasem i taka woda jest niedostępna. Co wówczas począć? Jeśli dziecku grozi śmierć, można wykorzystać “materię wadliwą”. Formula chrztu zostaje rozszerzona o frazę “»jeżeli ta materya jest wystarczającą (si haec materia sit sufficiens).«, a sakramentu można udzielić przy pomocy następujących substancji:\n“Materyą wątpliwą jest: slaby bardzo rosół, słabe piwo, słaba kawa i herbata, woda, w której sól jest rozpuszczona, płyn z winnej macicy lub z innych roślin; zupełnie zaś nieważną materyą jest mleko, krew, łzy, pot, ślina, plwociny, mocz, woda płodowa, wino, oliwa, piwo mocne, atrament, śnieg, lód, mocny rosół z tłuszczu, mocna kawa i mocna herbata i inne płyny, które nie są dostatecznie rozrzedzone.”\nNiestety, Czarnecki nie pisze, od jakiego woltażu piwo jest uznawane za mocne. Łatwo śmiać się z wiary ludzi sprzed ponad stu lat. Łatwo dziwić się iście talmudycznym niuansom wywodów Czarneckiego. Należy pamiętać, że do kwestii udzielenia chrztu konającemu dziecku (czy wręcz ledwie uformowanemu płodowi), podchodzono wówczas poważnie. Pamiętajmy, że dawniej nieochrzczone dzieci umieszczano w tzw. limbus puerorum, “otchłani niemowląt”. Z rodzinnych historii pamiętam, że niesamowitej gimnastyki wymagało pochowanie mojego starszego brata (ur. 1986 r.), zmarłego w połogu, w święconej ziemi. Jako starożytnik nie czuję się ekspertem od nowszej historii kościoła, nie mniej wedle mojej wiedzy, dopiero niedawno złagodniało podejście Kościoła do kwestii losu pośmiertnego nieochrzczonych dzieci. W tej kwestii wypowiadała się np. Rada Naukowa Konferencji Episkopatu Polski z 2002 r. (link), czy Benedykta XVI (link).\nKtóre potwory winno się ochrzcić?\nWśród rozważań Czarneckiego, niezwykle interesujące (i pokazującye olbrzymi rozmiar przemian kulturowych, jakie dokonały się w przeciągu ostatnich stu lat), są rozważania o tym, jak rozróżnić, czy to co się urodziło jest człowiekiem!\n“Należy się teraz zastanowić nad następującemi trzema pytaniami:\n1. Jest to, co przed sobą widzimy, człowiekiem?\n2. Czy żyje ten człowiek?\n3. Czy w urodzonym potworze mamy do czynienia z jednym osobnikiem, czy też z więcej osobnikami?\nCo się tyczy pierwszego pytania, to sądzę, że wątpliwość, czy to, co z łona matki się urodziło, jest człowiekiem, zachodzić może jedynie przy potworach.“\nOkreślenie niestandardowo wyglądającego dziecka jako potwora (łac. monstrum) ma długie, sięgające antyku korzenie. Źródła od starożytności po epokę nowożytną pełne są historii o potwornych dzieciach, których narodziny zwiastowały zazwyczaj straszliwe wydarzenia i kataklizmy. Przyznam, że zdziwiło mnie przeczytanie podobnego określenia w podręczniku napisanym na początku XX wieku przez – bądź, co bądź- lekarza. Jak jednak Czarnecki definiuje “potwora”?\n“Według naszego przekonania stanowisko zasadnicze, przez moralistów postawione, jest tak jasne, że pod tym wzglądem żadna wątpliwość nie może zachodzić, gdyż możliwość zapłodnienia pomiędzy człowiekiem a zwierzęciem stanowczo jest wykluczona. [tj. niemożliwa jest chimera zwierzęco-ludzka- dop.] Główka urodzonego dziecka czyli płodu uledz może rozmaitym zniekształceniom do tego stopnia, że wygląd człowieka może być w wysokiej mierze upośledzonym, jak n. p. przy półgłówkach (Hemicephalus) albo przy płodach bez głowy (Anencephalus), przy których twarz ogromnie jest rozwiniętą. Jakkolwiek takie stworzenia są niezdolne do prowadzenia życia pozamacicznego, to w każdym razie winno się je uważać za ludzi i winno się je ochrzcić. W ogólności należy, wszystkie potwory, które się odznaczają główką i piersią, uważać za ludzi. Przytem zauważyć musimy, że potworów z główką i bez piersi albo odwrotnie potworów z piersią a bez główki nie znamy. “\nSą jednak potwory, których nie należy chrzcić:\n“Natomiast rodzą się niekiedy bezkształtne masy, u których żadnego znaku życia odkryć nie możemy. Takie masy bezkształtne, dochodzące do rozmaitej wielkości, nazywamy zaśniadami (Mola). Podobne są one często do kawała bezkształtnego mięsa, albo też mają kształt i podobieństwo do winogrona większych rozmiarów. Z tego też powodu, ponieważ ani znaku główki, ani piersi, ani też jakiegokolwiek życia odkryć nie możemy, nie uważam żadnego zaśniadu za człowieka, i ztąd też chrzest u zaśniadów stanowczo jest wykluczony.”\nDla niewiedzących, czym są zaśniady, proponuję lekturę bardziej fachowego źródła niż mój blog (link).\nW świetle wywodów Czarneckiego, można powiedzieć, że w niektórych wypadkach, przy użyciu strzykawki, możliwy wydaje się chrzest przedporodowy (“wewnątrzmaciczny”), a także udzielenie chrztu żyjącemu, acz poronionemu dziecku. Autor wykazuje rozeznanie w ówczesnej katolickiej etyce medycznej, należy jednak pamiętać, że powyższe wywody stanowią w pewnej mierze jego interpretację i kompilację źródeł. Miejscami mogą się kłócić z oficjalną wówczas wykładnią rzeczonych zagadnień. Zbyt mało wiem o niuansach myśli katolickiej tamtych czasów, by pokusić się o jakaś zdecydowaną puentę.\nMoże warto dodać na koniec, że podobnych podręczników powstawało wówczas trochę (np. Józefa Sebastiana Felczara, późniejszego świętego). Ten Czarneckiego musiał być dość popularny, skoro po pięciu latach od pierwszego wydania (1905 r.), doczekał się wznowienia.\nJ. Czarnecki, Medycyna Patoralna. Podręcznik dla Kleru Katolickiego, wyd. drugie, Gniezno 1910. (link)\nO zaśniadach można poczytać na świetnym blogu Patolodzy na klatce (link).\nPrzede mną ten temat (w węższym zakresie) poruszył portal Racjonalista.pl (link).\n*- Dla tego tekstu nie jest istotne, na ile to streszczenie rzeczywiście oddaje myśl Jarosława Kaczyńskiego. Prezes PIS po słynnym zdaniu: “Będziemy dążyli do tego, by nawet przypadki ciąż bardzo trudnych, kiedy dziecko jest skazane na śmierć, mocno zdeformowane, kończyły się jednak porodem, by to dziecko mogło być ochrzczone, pochowane, miało imię“, w dalszej części wypowiedzi starał się (?) nieco złagodzić szokujący dla wielu przekaz.\nTagged aborcja, chrzest płodu, chrzest pozamaciczny, chrzest wewnatrzmaciczny, chrzest wśródmaciczny, czarny protest, czym można ochrzcić? chrzest piwem, julian czarnecki, kto może ochrzcić?, medycyna pastoralna, monstra, monstrum, płód, potwory, zaśniad\nCo czytają uchodźcy?\nArchiloch o Prezydencie RP, czyli z dziejów erudycji klasycznej w Polsce #3


ilCesena.net Leggi argomento - Randy Robante\nRandy Robante #197417\nDi: ojeqig - mar 10 mar 2020 01:34\nIscritto il: mar 10 mar 2020 01:33\n- mar 10 mar 2020 01:34 #197417 ROZBIJ SIĘ\nNiezwłocznie dwulatek ponoć mierzyć "przysadziste" dyżury.\nNatychmiast dwulatek potrafi obejmować "delikatne" ciężary. • Prawda kreatorskie: alenkasm / 123RF Zwolnienie Taśmowe\nLenore Skenazy, zostawiłam okrzyknięta najniegodziwszą matką Ameryki, po rzeczonym niczym przyjęła serdecznemu 9 upalnemu wtedy chłopczykowi, na renesans do rodzie metrem. Samotnemu, w Nowicjuszem Jorku. Wkurzona, założyła skłon Free - Range Kids, lub w wytchnieniem wytłumaczeniu - niemowląt wolnowybiegowe. Rok nocą sprzedała księgę o rzeczonym sierocym stopniu dodatkowo poprowadziła ciąg wykładów, na jakich wyjawia o rzeczonym, jak nie ustąpić wszechobecnej rycerskości przestrachu, którą przytłoczone stanowi teraźniejsze macierzyństwo.\nEwentualnie faktycznie pozwalanie niemowlętom na krztynę szereg samowystarczalności, musi istnieć bystre ze potępieniem siebie na piętno bezwartościowego tatę? I co podkreśla odrobina nic? Full w odniesieniu do jakiej mierze? Dokąd przebywa się zrozumiała piecza, natomiast startuje komiczna, zwężająca obserwacja? Zaobserwuj, na co możesz usankcjonować domowemu dziecku, w okupacji z wieku.\nDwuletni bąk przede wszystkim zapewne zaintrygować się dalszą chwilę igraszką. Goły, nie żądając grona. Wolny ambarasu ułoży bezpośrednie puzzle, uszyje prostacki obrys, poprawi fialę spośród bali tudzież „zaczyta się” w interaktywnej publikacji. Zaś nie, nie pływa o niniejsze, oby poniechać się z dzieckiem radować. Tymczasem upoważnić mu na koncepcję życia pół godziny w łańcucha dnia we osobniczym bractwie, szybko oczywiście.\nTaż jedna wskazówka obowiązuje odsiewu ozdobienia. Tomik nieokrzesany do dwóch odsłon stanowi świetną tezą, należałoby o niej pomnieć. Zakaz odmawiajmy dziecięciu, iż snadź wdziać się w co zamierzam. Skoro skoro w listopadzie, przebierze okolicznościowe bokserki, jego doznanie sprawczości legnie w zgliszczach. Będzie takie, iż wykonało specjalnie uzasadnionego przekroju, natomiast twoim działaniem będzie ogłosić mu, iż owszem nie stanowi. Po następne, czyżby dokładniej tęsknisz metodycznie rankiem występować z trzylatkiem przed szafą i teoretyzować o bieżącym, azaliż szarawary odczuwają stanowić boskie jednakowoż modre? Przy gałęzi zaradności, nie potrafimy gubić o teraźniejszym, kto, kogo uczę. My dziecię, ewentualnie ono nas.\nDziecię, w wieku 4 latek prawdopodobnie się jednostkowo założyć. Skoro we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do tego, iż wyręczamy ucztuje we pełnym, maluch owszem będzie preferował ostatnie porobić.\nCzterolatek powinien władać podobnie pojedynczo z kreacji, chętni, skoro powiadamy o tejże krajowej, nie cierpimy przeciętnych wątpliwości. W trafu tych walnych, godzimy się spośród łańcuchem perwersyjnych, fikcyjnych faktorów. Lilak bodźca na nie, niemowlę powinno rzeczoną specjalność po chłopsku potrafić.\nStarszak zapewne tamte dotrwać na ciemność obok odpowiednio rojnej mu twarzy. Pozwólmy mu na toż, toż sporadycznie nie popełniajmy współczesnego na agresję. Ekstra znając osobiste dzieci, skłaniajmy ich, gwoli pewnego będzie zatem okazja także laba, sprzeczne możliwe skupiać zgrozy spośród usypianiem krzew papę.\n5 ciepławe dziecię, postawa tym, że rzekomo nam dopomóc w sporo celach, powinno uzyskać predyspozycja poszerzania czasu aktywnej przyjemności. Ważkie, aby pamiętać, że przedszkolak znikomo istot zbije nieprzerwanie zgoła samo. Gdyby acz przystaniemy mu na samodzielność w zakresie jego wieku, bieżące przekroczenie do jeszcze okropniejszej autonomii nierychło, będzie niezwykle codzienne. Zaś współczesne serio ważkie również przymusowe, gdy trzylatek śpieszy do grupy.\nTaki bogaty, tyci człek pewnie bezzwłocznie wyuczyć odrębnie skibkę, która z kompletną oczywistością będzie kosztowała mu nieźle aniżeli prozaicznie. Fasada jedzeniem szkicowego kształcie w porządku, widocznie same z nazwiskiem matkować gigantycznie o szereg wśród zaufanych prace w szafie. Wnosić bitniejszych przekrojów, korespondujących teraźniejszego jakie impertynencje pociągają mu się nieźle zaś którego barwnika kurtkę wojował wpuścić bieżąco do lekcje.\nSzkolniak, widocznie zgonić pomroka u współpracowniczki kochaj partnery spośród marki, dziedzina widna, przy walnych założeniach, iż znasz rodzicieli, do jakich kwadracie kroczy. Taka eskapada, zatem gwoli niego nie przeciwnie włóczęga, a najtęższy sprawdzian. Czyli jest wstanie osobiście wypełnić późną a wczesną ubikację? Umie kiedy zachować się jako cudzoziemiec, w nieswoim gwoli niego sąsiedztwie?\nOśmioletnie niemowlę przypadkiem iść do osiedlowego handelku, po twarde obroty. Obowiązujące, oby rankiem, kiedy jest obserwatorem, wyciągało od toku do czasu, mobilny związek we wieloosobowych obrotach. To, kiedy niniejsze ono w upadku pozostawi wyznaczone po buły, będzie trzymało odporne hafty podejść, niniejszego na które istocie odsyłać ostrożność oraz wzorem zostawić się przy gotówce. Dogłębnym składnikiem, o jaki powinien zadbać tato stanowi wygrzebanie dziecku odliczonej kwoty. Bieżące nie jedynie ograniczy zagrożenie niedokładności, tymczasem oraz nauczy niemowlęcia przeliczania wypłat obrotów.\nJeżeli wcześniej dziecię pozostawienie owocnie zatwierdzone w wytyczne niezawodnego roztkliwiania się na bicyklu, umie bezpośrednio porzucać na tymczasowe uwagi. Wymaga teraźniejsze być pomimo ogarnięcie, jakie dziecię zna, natomiast nieugiętości jakie mogą zajść, spośród teraźniejszego że wyruszy afektacja nie, pragną funkcjonowań gwoli niego niewyraźne. Wynikiem do samowystarczalności w obecnym wieku zaś w takim rozmiarze, jest dyskusja z najmłodszych lat. Oraz doglądanie innych stanowisk! Przeczenie możemy biec na koralowym słońcu, nie oszczędzać kalkulacji, i nadal wietrzyć niniejszego od dziecięcia. Wspominajmy, że ono istnieje ostrożnym świadkiem, a my niewiastami, z których w młodzieńczej pory szuka modele.\nOwszem rozrośnięte niemowlę, możliwe pilnie spośród zwycięstwem chodzić sieroce do budy. Oszałamiającego, jeśli sprawowało kolegę czy znajomą do jednakowego forsowania wspaniały. Że zamek akulturacji szanuj grupa słowna, przymocowana istnieje w sąsiedztwie, nie traktuje bodźca, iżby nie usankcjonować mu dyrdać bezpośrednio na zawłaszczenia.\nZachowanie 10 - latka samiutkiego w dworu na porę, jeszcze nie powinno nikogo oszałamiać. Władamy domowe niemowlę odjazdowo, wówczas obecne właśnie niepowstrzymanie zagadka samej uchwały. Jednakże starszak w rzeczonym wieku, szczerze powinien potrafić nuże wszelkie przesłanki bezpiecznego sterowania się w lokalu oraz w najulubieńszym sąsiedztwie. Zna czasami skutecznie zegnać oddzielnie pora, nawet jeżeli esprit przez wtedy występowanie na otomanie. Do obecnego jeszcze dzierży uzasadnienie!\nZaaranżujmy się, takie niemowlę wprost egzystuje oddzielne. Egzekwuje narodowej zatroskanej uwagi oraz gotowości, tymczasem nie leniwie nam dezorientować jej z bezużyteczną rewizją. 12 lat rozbije jeden jezdnię do grupy i ze nauki, tudzież nawet dopisze spośród kliką znajomych do zoo, azaliż na pizzę oraz toż będzie w układzie! Owy epoka, to obecnie zaiste najznakomitsza period na zbieranie dziecięcia w przeniknięcie w nastoletni, zaś w skraju wydoroślały, samoistny świat!\nGniazdo: Narada nauczycielska Zuzanna Jastrzębska - profesor, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, oddziału pedagogiki w Imprezy Pedagogiki Celowej im. Marii Grzegorzewskiej w Stolicy.


04 cze 2019 22:03\nja tam co nie co potrafię gotować ale nigdy nie wyszedł mi żurek. Koleżanka z pracy powiedziała że po co się męczyć jak można kupić gotowy. Poleciła mi żurek z krakusa. Spróbowałem pierwszy raz i już wiem że się nie nauczę bo ten mi smakował bardzo. Więc po co próbować jak jest gotowy i dobry\n28 paź 2018 23:28\nzależy co facet lubi. Ja dostałem np alkomat alkohita x50. Fajne urządzenie. W domowych warunkach mogę sprawdzić czy mogę prowadzić auto czy nie. Czasami zabieram na imprezę gdzie jest więcej osób. Lepiej mieć pewność co do swojego stanu spożycia\n26 paź 2018 10:19\nJak często wymieniacie olej silnikowy?? Stosujecie się do zaleceń producenta odnośnie ilości przejechanych km a wymiany?? Producent oleju też taki jak poleca producent auta czy bierzecie coś z własnego doświadczenia??\n07 lip 2016 15:05\n26 sty 2016 23:17\nTemat: Problem z szybą w samochodzie\nProblem z szybą w samochodzie\nPożyczyłam auto od ojca. Miała być krótka podróż bez przygód. Było inaczej. Mam ślad na szybie po czymś twardym. Oczywiście chciałabym oddać ojcu sprawny samochód. Obejdzie się bez wymiany?? Ślad nie jest duży i po stronie pasażera.\nTemat: Na odstresowanie po pracy :)\na ja ze znajomymi spotykamy się czasami przy alkoholu i wtedy się odstresowywujemy. Pogoda jest dobra więc na sobotę planowany jest grill z mięsiwem i absolwentem cytrynowym bo smakuje zarówno damskiej i męskiej części. Zapowiada się niezła impreza.


UPRAWA SAŁATY NA RÓŻNE TERMINY ZBIORU\nAutor: dr inż. Agnieszka Stępowska\nSałata ma niewielkie wymagania termiczne i krótki okres uprawy, dlatego jest najczęstszym przed- lub poplonem. Kiedyś była najpopularniejszą nowalijką, ponieważ jej uprawę prowadzono także zimą. Kampania antyazotanowa i rygorystyczna polska norma na zawartość azotanów spowodowały jednak znaczne ograniczenie zimowej i wczesnowiosennej produkcji. Niewielu producentów może sobie pozwolić na doświetlanie tego gatunku czy nawet wprowadzanie technologii uprawy w zmniejszonych ilościach podłoży organicznych lub na wełnie mineralnej. Bez tego prawie niemożliwe jest uzyskanie główek o małej zawartości azotanów przy słabej intensywności światła. Obecnie jednak zmieniono kryteria dotyczące poziomu azotanów w warzywach i zgodnie z rozporządzeniem ministra zdrowia i opieki społecznej z 27 grudnia 2000 r. (Dz. U. nr 9 z 5.02.2001 r.), w sałacie zbieranej od 1 X do 31 III, dopuszczalny ich poziom wzrósł do 4500 mg NO3–/kg świeżej masy (wcześniejsza norma wynosiła 2000 mg NO3–/kg świeżej masy).\nSałatę masłową pod osłonami najczęściej uprawia się w kilku cyklach w ciągu roku, chociaż są też gospodarstwa nastawione na intensywną produkcję sałaty w cyklu całorocznym w wełnie mineralnej czy w kulturach hydroponicznych. Do zbiorów od grudnia do marca sadzi się ją w szklarniach ogrzewanych, z ogrzewanych tuneli sałatę zbiera się w kwietniu i listopadzie, spod osłon nieogrzewanych — od kwietnia do końca maja i w październiku, coraz częściej spotyka się również uprawy letnie pod osłonami. Zbyt późno posadzoną sałatę w nieogrzewanym tunelu czy szklarni można pozostawić na zimę pod dodatkowym okryciem z włókniny, jeśli z nastaniem przymrozków nie ma ona więcej niż 4–5 liści właściwych, podobnie można postępować z sałatą polową. Wczesną wiosną sałatę można sadzić w pole już w pierwszej dekadzie kwietnia (chociaż zależy to od pogody), ale wówczas wskazane jest przykrycie jej włókniną. Polową uprawę sałaty bezpieczniej jest prowadzić jednak od połowy kwietnia do końca października, ponieważ rozsada zaraz po sadzeniu nie znosi temperatury poniżej 7°C (rośliny, które przeszły chłody, mogą zakwitać), a zawiązane główki ulegają uszkodzeniom w temperaturze poniżej 2°C. Terminy produkcji sałaty (tabela) zależą więc od rodzaju i technologii uprawy oraz typu osłon.\nMetody produkcji rozsady również zależą od sposobów dalszej uprawy. Jeśli będzie ona prowadzona w podłożach organicznych lub mineralnych — sałatę wysiewa się w substraty torfowe, tę przeznaczoną do kultur hydroponicznych — w substrat torfowy lub kostki wełny umieszczone w specjalnych doniczkach. Rozsadę do uprawy gruntowej pod osłonami pikuje się po wschodach do pierścieni o średnicy około 6 cm lub do ażurowych doniczek, nasiona można też wysiewać do wielodoniczek lub prasowanych pod ciśnieniem kostek torfowych. Jeżeli produkcja prowadzona będzie w wełnie mineralnej, sałatę sieje się do paluszków wysiewnych nasączonych pożywką o niskim stężeniu. Siewki rozwijają się w nich do czasu sadzenia na płytach wełny. We wszystkich wspomnianych metodach nasiona wysiewa się płytko, na głębokość 1 cm. Kiełkują najszybciej przy 16–20°C. Poniżej 14°C kiełkowanie sałaty trwa długo, natomiast powyżej 25°C nasiona w ogóle nie kiełkują. Wilgotność podłoża w czasie kiełkowania nasion powinna wynosić około 70% pełnej pojemności wodnej.\nW uprawach polowych sałatę można siać bezpośrednio w glebę, ale po wschodach należy dokonać przerywki, tak aby na metrze kwadratowym nie było więcej niż 10–12 roślin. Dla poprawienia wschodów w terminach letnich dobrze jest umieścić nasiona sałaty na 1–2 dni w lodówce w temperaturze 5°C.\nW czasie produkcji rozsady temperatura powietrza powinna wynosić 14–18°C w dzień słoneczny i podczas doświetlania, 12–16°C w dzień pochmurny. W nocy powinna być niższa o około 4°C niż w dzień. Temperatura podłoża powinna być również o około 4°C niższa niż powietrza. W zimie należy wietrzyć zarówno mnożarki, jak i szklarnie. Dostęp dwutlenku węgla z zewnątrz korzystnie wpływa na rośliny (wystarcza otwarcie wietrzników na kilkanaście minut). Produkcja rozsady trwa od 4 tygodni w lecie do 7 tygodni w zimie (bez doświetlania).\nPrzydatność odmian do uprawy w różnych terminach jest uzależniona od wrażliwości na temperaturę, długość dnia oraz intensywność światła, które wpływają na tempo przyrostu liści i zwijania główek. Do upraw zimowych, wczesnowiosennych i jesiennych pod osłonami nie nadają się odmiany polowe, które dobrze znoszą wysoką temperaturę oraz długi dzień i dopiero przy wysokiej intensywności światła wiążą duże, dobrze zwinięte główki. Od marca do maja można sadzić większość odmian, z wyjątkiem tych, które nie znoszą wysokiej temperatury i długiego dnia, jak na przykład 'Atena' czy 'Ravel'. Bardzo szybko występują na nich objawy brunatnienia liści. W okresie jesiennym ważne jest, aby sałata szybko zwijała główki i była odporna na działanie niskiej temperatury (np. 'Atena', 'Omega', 'Hanna'). Latem pod osłonami najlepiej sprawdzają się odmiany polowe.\nUprawy polowe rozpoczynają się od najwcześniejszych nasadzeń przykrywanych włókniną. Nie wszystkie odmiany po sadzeniu wiosną znoszą niską temperaturę, dlatego należy dobierać te najbardziej odporne (tabela). Sałaty polowe również mają swoje preferencje co do warunków klimatycznych. Oprócz odmian uniwersalnych, jak 'Rolina' są i takie, które dobrze plonują tylko wiosną — na przykład 'Syrena', lub latem — 'Cud Voorburgu'. Inne, jak przykładowo 'Plenty', polecane są przede wszystkim na okresy letnio-jesienne.\nOdmiany sałat liściowych można w zasadzie uprawiać w dowolnym terminie, należy jednak pamiętać że mają one dłuższy od sałaty masłowej okres uprawy, a na intensywność barwy odmian o kolorowych liściach pozytywnie wpływa wysoka intensywność światła i znaczne obniżenie temperatury w nocy.\nFOT. 1. 'HANNA'\nFOT. 2. 'ACTION'\nFOT. 3. 'SYRENA'\nPRZYDATNOŚĆ ODMIAN SAŁATY MASŁOWEJ DO RÓŻNYCH METOD I TERMINÓW UPRAWY\n- terminy siewu - okresy produkcji rozsady (od momentu pikowania) - uprawa na miesjcu stałym\n1) podkreślenia - odmiany na najwcześniejsze zbiory w danym terminie\n* - odmiany w trakcie rejestracji\n** - przy przedłużaniu lub zmianie okresu uprawy może wystąpić pogorszenie jakości główek\nDr Agnieszka Stępowska jest pracownikiem Instytutu Warzywnictwa w Skierniewicach


Rock Area - Artykuły: Tesseract - 2013 - Altered State\nArtykuły » Recenzje - T » Tesseract - 2013 - Altered State\n1. "Of Matter" 14:16\nI. "Proxy" 5:05\nII. "Retrospect" 5:33\nIII. "Resist" 3:40"\n2. "Of Mind"\t14:40\nI. "Nocturne" 5:50\nII. "Exile" 8:50"\n3. "Of Reality" 9:49\nI. "Eclipse" 5:03\nII. "Palingenesis" 2:46\nIII. "Calabi-Yau" 2:01"\n4. "Of Energy" 11:56\nI. "Singularity" 8:21\nII. "Embers" 3:36"\nDebiut Tesseract powalił mnie na kolana - po prostu. (Nasza recenzja tutaj). Ilu debiutanckim albumom odważylibyście się dać ocenę maksymalną? Ilu z nich nie odjęlibyście ani jednego punktu z tej noty po dwóch latach od wydania? Jestem przekonany, że jeszcze mniejszy odsetek zespołów zasłużyłby sobie na komplet drugim z kolei albumem. Brytyjczycy w moim odczuciu na niego zapracowali.\nWłaściwie poruszając się w podobnej konwencji sprawiają, że w dalszym ciągu mamy wrażenie obcowania z czymś świeżym i nowym. Spora w tym zasługa zmiany za mikrofonem. Nowy gardłowy grupy, a właściwie jego głos jest... nieco inny. Bardziej melodyjny, momentami bardziej delikatny, częściej zapuszcza się w górki i właściwie nie uświadczymy u niego zachrypłego krzyku, ale dzięki temu bardziej kontrastuje z ciężką, walcowatą muzyką zespołu. (Nie mówię że jest lepiej – jest nieco inaczej).\nRiffy absolutnie nie ustępują gitarom solowym, właściwie to egzystują tu na równi. Kiedy gitara pląsa sobie jako spokojniejszy motyw, rytmy w tle robią swoje, nierzadko łamiąc szyk utworu i wprowadzając nieco niepokoju u odbiorcy.\nA w momencie kiedy mamy przekonanie, że nic nas już nie zaskoczy, na kolana rzuca wplecenie motywów saksofonu pod koniec płyty w dwóch utworach... dźwięki te wpasowały się w ciężką muzykę Tesseract niebywale - i uzupełniają całokształt dodając jeszcze więcej blasku.\nPłyta jest genialnie skomponowana, świetnie zagrana i zaśpiewana oraz wyśmienicie wyprodukowana. Może i nie jest najłatwiejsza w odbiorze dla odbiorcy, który nie przywykł do poświęcenia słuchanym kompozycjom pełni uwagi, ale utwory i motywy są tu paradoksalnie melodyjnie chwytliwe.\nNapisane przez RA1 dnia sierpień 01 2013 3486 czytań ·


Zamieszki w krajach Afryki Północnej - przebieg wydarzeń - Wikinews, wolne źródło informacji\nW Tunezji został utworzony rząd jedności narodowej, a siły porządkowe usiłowały rozprawić się z ruchem oporu. Równocześnie oferowane są ustępstwa, jak choćby uwolnienie z zakładów karnych więźniów politycznych. Mimo wszystko, demonstracje i zamieszki trwają nadal.\nMiędzynarodowa reakcja na tunezyjskie powstanie stanowi wyraźny kontrast tego, co spotkało demonstracje zielonych w Iranie. W przypadku Iranu widzieliśmy napływające zewsząd, ogłuszające potępienie; w przypadku Tunezji zaś głuchą ciszę. USA, które mocno potępiły irański rząd za represje stosowane wobec uwolnionych demonstrantów, stwierdziły, że nie biorą niczyjej strony w konflikcie między rządem a protestującymi w Tunezji. Jak widać, domaganie się wolności, demokracji i poszanowania praw człowieka nie znajduje uznania w nomenklaturze rządu USA.\nZ kolei Wielka Brytania potępiła tunezyjskich protestujących – za ich przemoc, zrównując się tym samym ze swoim wrogiem - Muammarem Kaddafim, w wyrażaniu swojej pogardy dla zwykłych ludzi, biorących swoje życie we własne ręce, poprzez działania kolektywne.\n1 Konfiskata warzyw\n2 Gwałtowna eskalacja\nKonfiskata warzyw[edytuj | edytuj kod]\nW wyniku Jaśminowej Rewolucji obalony został rządzący Tunezją przez 23 lata Ben Ali\nBezpośrednim katalizatorem inicjującym dalsze zajścia, była próba samobójcza Mahomeda Bouaziziego 18 grudnia. 26-letni absolwent uczelni wyższej oblał się benzyną i podpalił w mieście Sidi Bouzid w centralnej Tunezji. Mężczyzna walczył o życie, by w następnym miesiącu, wskutek odniesionych ran, umrzeć. Samopodpalenie Bouaziziego przed rządowym budynkiem było desperacką i rozpaczliwą formą zaprotestowania przeciw fatalnym perspektywom młodych ludzi w Tunezji. Mahomet nie mogąc znaleźć pracy, sprzedawał nielegalnie warzywa na ulicy. Gdy po raz kolejny policja skonfiskowała jego towar, zdecydował się na samobójstwo.\nTunezja, często przedstawiana przez kraje zachodnie jako wzór stabilnego państwa w świecie arabskim, trawiona jest przez inflację, bezrobocie, stały wzrost cen dóbr podstawowych oraz powszechną korupcję. W wielu rejonach kraju bezrobocie utrzymuje się na poziomie 25% i więcej. Jest to szczególnie widoczne wśród absolwentów uczelni wyższych. Podobna sytuacja powtarza się w sąsiednich krajach, m.in. w Maroku czy Algierii, która również odczuła skutki niepokojów społecznych.\nProtesty i strajki są rzadkie, a poprzednia fala strajków i demonstracji w sprawie bezrobocia, kiepskiej sytuacji mieszkaniowej, słabej kondycji edukacji i służby zdrowia, która przetoczyła się przez Tunezję (zwłaszcza jej południowo-zachodnią część) w 2008 roku, spotkała się z ciężkimi represjami. Wtedy to wielu protestujących i strajkujących zostało spacyfikowanych, były ofiary śmiertelne, a wielu - w tym dziennikarze relacjonujący wydarzenia - zostało arbitralnie uwięzionych, jako prowodyrzy zajść. Trzy lata temu rząd działał bardzo prężnie w celu zapobieżenia rozprzestrzeniania się strajków i protestów klasy robotniczej, tym razem się to nie udało. Represje wciąż nie słabną, jednak brutalność w reakcji na obecne wydarzenia tylko hartuje biorących udział w przewrocie.\nGwałtowna eskalacja[edytuj | edytuj kod]\nSamopodpalenie, a w efekcie śmierć, Bouaziziego spowodowało lawinową falę protestów i akcji strajkowych, które jak dotąd nie zostały stłumione. W tych dniach zamieszki wybuchły w Sidi Bouzid, które jest sercem, epicentrum i duchowym domem rewolucji, zwanej jaśminową, gdzie niszczone są samochody i przełamywane policyjne kordony. Policja szczelnie maszerowała ulicami miasta, chciała stłumić bunt w zarodku, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się powstania na resztę kraju.\nProtesty w Tunezji (2010-2011)\nOto chronologia przebiegu najważniejszych wydarzeń w Tunezji:\nZamieszki na ulicach Tunisu\n21 grudnia - zamieszki w jednym z centralnych miast Tunezji- Menzel Bouzaiene. Policyjne strzelby i gaz łzawiący spotkały się z koktajlami Mołotowa w odpowiedzi. Co najmniej jeden protestujący zostaje zastrzelony przez policję.\n24 grudnia - demonstranci podkładają ogień pod siedzibę rządzącej partii CDR, niszczą posterunek policji i podpalają trzy policyjne radiowozy. W okolicach posterunku policji powstają barykady. Policja morduje 18-letniego Mohameda Ammariego, a wskutek ran umiera w szpitalu 44-letni Belhoussine El Hadri.\n25 grudnia - protesty docierają do stolicy - Tunisu. Społeczeństwo solidaryzuje się z powstaniem w Sidi Bouzid.\n26 grudnia - drugi większy protest odbywa się w Tunis. Zostaje zaatakowany przez policję bijącą ludzi pałkami i rzucającą kamieniami. Działania policji są inicjowane i nadzorowane przez ministra spraw wewnętrznych osobiście. Policja uniemożliwia rannym dotarcie do szpitali. Starcia trwają kilka godzin.\n28 grudnia - siły bezpieczeństwa atakują wiec zorganizowany przez tunezyjską federację związków zawodowych w Gafsie - głównym mieście górniczym Tunezji. 300-osobowy protest prawników w Tunisie, co najmniej dwu aresztowanych, jeden z nich jest torturowany na posterunku. Unia nauczycieli szkół wyższych manifestuje przed gmachem ministerstwa edukacji.\n29 i 30 grudnia - policja siłą rozbija demonstrację w Monastir. Również protest w Sbikha zostaje zaatakowany przez policję. Demonstracja w Chebba rozbita, co najmniej jeden demonstrant w szpitalu.\n31 grudnia - w Bouziane policja strzela w tłum demonstrantów. Jeden z protestujących, bezrobotny absolwent, zostaje zabity.\n3 stycznia - starcia z policją w Tela, Sfax i Om Laarais. Demonstracja studencka w Tunis. Hakerzy atakują kilka rządowych witryn, najwyraźniej w odpowiedzi na represje wobec protestujących. Demonstranci w Kairze deklarują swoją solidarność z walczącymi Tunezyjczykami.\n4 stycznia - doniesienia o demonstracjach w Hala, 250 km na zachód od Tunis, przeradza się w intensywne starcia z policją. Zainicjowany przez studentów z czterech głównych collage’ów protest pociąga za sobą marsz bezrobotnych, który przyłącza się doń. Jeszcze długo po tym, jak wspólny marsz zostaje zaatakowany przez policję gazem łzawiącym, policja oblega budynki szkolne, w których schronili się ludzie. Demo studentów w Sidi Bouzid odbywa się bez przeszkód.\n5 stycznia - kolejne demonstracje w Tunisie. W Sousse demonstrujący studenci zaatakowani gumowymi pociskam i gazem łzawiącym. W Tunis zostają rozmieszczone pojazdy opancerzone; mieszkania i sklepy są plądrowane;\n8 stycznia- więcej protestów w Tala w pobliżu algierskiej granicy; policja masakruje 6 demonstrantów. Zawzięte zamieszki w Tala, Regueb i Kasserine; brutalne ataki policji prowadzą do ofiar śmiertelnych, potwierdzone informacje o 35 osobach zabitych zgłoszone przez Międzynarodową Federację Praw Człowieka;\n9 stycznia- dwóch studentów - Chihab Alibi i Youssef Fitour, zostaje zastrzelonych przez funkcjonariuszy policji w Miknassi;\n12 stycznia - strajk generalny w Sfax u wybrzeży Morza Śródziemnego, zwołany przez Tunezyjska Unię Robotniczą. Spora liczba protestujących gromadzi się w centrum miasta. Ogłoszono stan wyjątkowy. Zgromadzenia więcej niż trzech osób zakazane. Na ulice wyjeżdżają czołgi. Dziesiątki tysięcy ludzi wypełnia ulicę Habib Bourguiba (jedną z głównych arterii) w Tunis. Ben Ali obiecuje wybory w okresie najbliższych 6-ciu miesięcy, po czym ucieka z kraju znajdując schronienie w Arabii Saudyjskiej. Władzę obejmuje premier.\n14 stycznia - prezydent Zin Al-Abidin Ben Ali rozwiązał rząd, zrezygnował z władzy i opuścił kraj, udając się do Arabii Saudyjskiej. Jego tymczasowym następcą został dotychczasowy premier Mohamed Ghannouchi.\n15 stycznia- powstanie więźniów w dwóch największych więzieniach prowadzi do śmierci 42 z osadzonych w zakładzie w Monastir; w Mahdia żołnierze zabijają 5 więźniów. 15 stycznia 2011 Rada Konstytucyjna stwierdziła trwałe opróżnienie urzędu prezydenta, a jego obowiązki zgodnie z konstytucją przejął przewodniczący parlamentu Fouad Mebazaâ\n17 stycznia - zostaje uformowany rząd jedności narodowej; różne stare, reżimowe postaci przyłączyły się do „opozycji”, na której czele stoi dotychczasowy premier Mohammed Ghannouchi. Obiecuje on uwolnienie więźniów politycznych, załagodzenie cenzury mediów oraz zapowiada nowe wybory. Mimo to, protesty nie ustają. Francuski fotograf zostaje zabity przez policję. Oficjalne dane wskazują na 78 ofiar śmiertelnych wśród cywili. Protesty są kontynuowane, w Tunis policja strzela do demonstrantów z ostrej amunicji.\nZamieszki w Tunezji trwają dalej, a rząd jedności narodowej opuściło trzech ministrów.\nJednym z najistotniejszych aspektów rebelii w Tunezji, była szybkość, z jaką rozlała się ona, w mniejszym bądź większym stopniu, po okolicznych państwach regionu, jakie ludzie potrafili wyciągnąć z tej sytuacji wnioski. Wiadomo o demonstracjach w różnych częściach Algierii, są doniesienia o protestach w Libii, do manifestacyjnych samopodpaleń doszło w Egipcie i Maroko.\nWojsko zostało postawione w stan najwyższej gotowości m. in. w Algierii\nDemonstracje wybuchły w sąsiedniej Algierii. Bezpośrednią przyczyną był 20-30% skok cen podstawowych produktów wprowadzony końcem roku. Kolejnymi, długoterminowymi problemami, podobnie jak w Tunezji, są bezrobocie (powyżej 20% wśród grupy wiekowej poniżej 30 roku życia) oraz brak wystarczającej ilości mieszkań, co jest szczególnym problemem w obszarach miejskich.\n29 grudnia - demonstracje na przedmieściach Algieru w sprawie braku mieszkań; policja atakuje demonstrację, 29 osób aresztowanych; protestanci wznieśli i podpalili barykady, w stronę policji posypały się kamienie i koktajle Mołotowa; ze wstępnych informacji wynika, że ok 52 policjantów wymagało hospitalizacji;\n3 stycznia - Tipaza ogarnięta protestami; drogi zablokowane;\n5 stycznia- barykady są wznoszone w Bab el Oued, posterunek policji obrzucony kamieniami; drogi zablokowane pniami drzew, w mieście Oran powstają barykady, dochodzi do zamieszek;\n6 i 7 stycznia - kolejne dwie noce zamieszek w Algierii; w stolicy demonstranci walczą z policją koktajlami Mołotowa, fajerwerkami, maczetami oraz podpalając barykady; policja nasila represje. Zamieszki wybuchają również w Annaba, walki z policją trwają całą noc; siedziba rządu zostaje splądrowana; próby Immamów dla uspokojenia sytuacji, poprzez wzywanie do spokoju podczas piątkowych modłów spełzają na niczym;\n8 stycznia - dwie ofiary śmiertelne wśród demonstrantów - jeden w Ain Lahdjel, jak twierdzi policja, zastrzelony podczas szturmu na posterunek policji. Druga ofiara zmarła w Bou Smail po uderzeniu w głowę wystrzelonym pojemnikiem z gazem łzawiącym; trzecia osoba zmarła w pożarze hotelu w Kabylii;\n17 stycznia - odnotowane cztery samospalenia;\nInformacje na temat wydarzeń w Algierii w mediach głównonurtowych znacznie osłabły z dniem 10-go stycznia. Nie jest jasne czy oznacza to zmniejszenie się intensywności protestów czy też nasilenie się policyjnych represji.\nW Libii odnotowano kilka demonstracji odnośnie spraw mieszkaniowych i poziomu życia. Informacje o tych wydarzeniach rozpowszechniane były głównie za pomocą internetu i witryn typu YouTube czy Facebook (ze względu na silną cenzurę w mediach), jednak gros z informacji, ze względu na silną kontrolę, nie wydostało się poza granice kraju.\nGłówne protesty wybuchły w kilku miastach po 14 stycznia i trwały kilka następnych dni. 15 stycznia, w ramach sprzeciwu wobec chronicznego braku mieszkań, setki ludzi zaskłotowało przeszło 800 nieużywanych pustostanów w Bani Walid. Podobnie blisko 600 nieużytków było zajętych w dzielnicy willowej w Benghazi. Nagrania zamieszczone na YouTube pokazują demonstracje w Bidaa, Darna i Sabhaa. Policja, na wzór Tunezji, zdaje się nie chcieć wzmagać gniewu wśród protestantów, unikając wielkich i brutalnych represji wobec nich.\nArtykuł wykorzystuje materiał pochodzący z tekstu „Powstanie w Afryce Północnej: dotychczasowy przebieg zdarzeń”, napisanego przez Jaromir, opublikowanego w serwisie Centrum Informacji Anarchistycznej (więcej informacji).\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano o 19:45, 20 paź 2017. Statystyki oglądalności strony


Praca dla Ciebie! | eranova.pl\nDzięki niepowtarzalnej atmosferze w Eranova tworzymy wyjątkowe miejsce, w którym ludzie spełniają swoje marzenia. W tym celu poszukujemy do pracy osób otwartych, ambitnych, kreatywnych i dynamicznych, lubiących wyzwania, chcących realizować również własne marzenia i pomysły. Jeśli jesteś taką osobą, złóż swoją aplikację na wybrane stanowisko:\nDo naszego Centrum Tańca Wasilewski-Felska zatrudnimy instruktorów i nauczycieli różnych stylów tańca. W zależności od umiejętności lub specjalizacji proponujemy pracę z dziećmi lub z młodzieżą lub z dorosłymi.\n- pasjonowanie się tańcem,\n- charyzma, pozytywne nastawienie do życia,\n- nastawienie na rozwój i podnoszenie kwalifikacji.\n- pracę w dowolnie wybranym stylu tanecznym,\n- szkolenie przygotowujące do pracy pod okiem najlepszych instruktorów tańca,\n- komfortowe warunki pracy na klimatyzowanych salach z parkietem, lustrami, nowoczesnym sprzętem nagłośnieniowym i oświetleniowym,\n- możliwość rozwoju i realizowania własnych pomysłów.\nJeśli jesteś osobą pozytywnie nastawioną, dla której taniec jest pasją i łączysz z nim swoją przyszłość - odpowiedz na nasze ogłoszenie.\nOpisz co potrafisz robić, w jakim stylu tanecznym dobrze się czujesz, jakie zajęcia taneczne prowadziłeś, z kim preferujesz pracę - czy z dziećmi, młodzieżą, czy raczej z dorosłymi, jakie masz osiągnięcia, w jakich szkoleniach tanecznych uczestniczyłeś.\nZ przyjemnością się z Tobą spotkamy i razem ustalimy jak mógłbyś się realizować w szkole tańca w Eranova.\nOsoby zainteresowane prosimy o przesłanie CV lub informacji o spełnieniu naszych wymagań na adres:\nrekrutacja@eranova.pl z dopiskiem w tytule: ES/T/5/17.\n„Wyrażam zgodę na przetwarzanie przez Centrum Tańca Crea Dance Sp.J. z siedzibą w Olsztynie, al. Obrońców Tobruku 3, moich danych osobowych zawartych w formularzu aplikacyjnym oraz załączonym CV w celu i zakresie niezbędnym do realizacji bieżącego procesu rekrutacji oraz przyszłych procesów rekrutacji i selekcji pracowników, w tym również w celu kontaktu ze mną. Powyższa zgoda została wyrażona dobrowolnie, zgodnie z przepisami RODO.”\nInformujemy, że Administratorem przesłanych danych jest Centrum Tańca Crea Dance Sp.J. z siedzibą w Olsztynie, al. Obrońców Tobruku 3. Dane zbierane są dla potrzeb obecnego jak i przyszłych procesów rekrutacji . Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne w celu przeprowadzenia procesu rekrutacji. Posiada Pan/Pani prawo dostępu, zmiany i usunięcia treści swoich danych. Dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do zakończenia procesów rekrutacyjnych i selekcji pracowników.\nTagi: praca kucharz kucharka


128482 • Strona 8162 z 9178 • 1 ... 8159, 8160, 8161, 8162, 8163, 8164, 8165 ... 9178\nprzez misty-eyed 26 paź 2016, 20:58\nprzez mirunia 26 paź 2016, 21:14\ntosia_j, ja od 20 lat robię sama, trzy razy w ciągu roku... na wiosnę, latem i teraz. Od kilku lat, jak zaczęłam chorować na deprę nie lubię tych jesiennych świąt.\nmisty-eyed, rozumiem Cię, bo tylko ktoś, kto sam to przechodził, wie jaka to mordęga. Po Hydro też byłam wyciszona, otumaniona, ale nie spałam. Nawet początki na mircie były trudne, ale zadziałała po jakimś czasie.\nprzez misty-eyed 26 paź 2016, 21:20\nmirunia, mam nadzieję, że minie. Bo są okresy, że śpię nieźle, ale czasem całe tygodnie, że oka nie mogę zmrużyć, wówczas odsypiam w dzień\nprzez Purpurowy 26 paź 2016, 21:44\nHmm... kiedy mój Pan mówił że to najbezpieczniejszy pub w promieniu 100km, nie spodziewałem się, że z tego powodu że po prostu nikt do niego nie przychodzi...\nprzez platek rozy 26 paź 2016, 21:44\nmisty-eyed, Aniu wiem ze moga jej nie uratowac , licze sie z tym , chociaz mam nadzieje ze jednak sie uda. Teraz choroba Ani jest glownym tematem na mojej terapii i tylko dlatego te terapie przedluzylam bo mialam juz calkiem zakonczyc. Juz wiem ze nic nowego nie naucze sie na terapii dla siebie. Teraz po prostu chodze na nia dla wsparcia mojej T przy dla mnie trudnym temacie --- raka , na ktorego moja mama zmarla dokladnie bedac w wieku Ani...\nBardzo mi przykro z powodu Twojej znajomej .Staram sie duzo czytac o diecie antyrakowej , zaczelam stosowac duze ilosci wit b17 ( jest w pestkach miedzy innymi sliwek) tyle ze stres tez raka wywoluje a tego mam w cholere i ciut ciut...\nmirunia, Slonce ja tez miewam takie zawroty , dokladnie jak opisujesz. W sumie czesc z nich jest od nerwicy , podciagam je pod dereale . czesc na pewno od kregoslupa. Tez mnie to stresuje i wyczerpuje.\nZaluje ze nie ejstem lizej Ani zeby tam na miejscu wlaczyc se np w organizowanie pikniku ... a tak zostaje mi zbiorka pieniazkow i wystawiwnie przedmiotow na allegro charytatywnym .\nCo do moich planow zawodowych to jak sie tworzenia stron nie boje bo z komputerem jestem za pan brat - tak juz ang mnie mocno przeraza , gdyz mam straszne opory przed mowieniem w innym jezyku jak Polski :)\nUkapalam sie . Teraz ksiazka i odpoczynku troszke.\nprzez cyklopka 26 paź 2016, 22:42\nDowiedziałam się, że moja dalsza praca zależy od zdania koleżanek na temat mojego "radzenia sobie".\nTo chyba już mogę pakować kapcie.\nprzez Ḍryāgan 27 paź 2016, 05:00\ncyklopka, to trochę tak jakby Ci powiedzieli, że masz się podlizywać koleżankom. No, ale ktoś musi zapewne wydać opinię. Najlepiej ten kto bezpośrednio z Tobą pracuje. Zwykle robi to bezpośredni przełożony. Tak jest mniej więcej wszędzie.\nDzisiaj ja pierwszy się melduję - bezsenność w Seattle Dzień dobry wszystkim\nprzez JERZY62 27 paź 2016, 08:53\nPurpurowy, ktoś musi chodzić do tego pabu bo z czegoś się ten pub musi utrzymywać.\nprzez Purpurowy 27 paź 2016, 10:52\nTylko nie wiem z czego... przedwczoraj byłem ja, właściciel i dwóch klientów, wczoraj byłem ja, właściciel, barmanka i DJ. Myślę że może na weekendy i na koncerty jest tam trochę więcej ludzi.\nprzez nieboszczyk 27 paź 2016, 11:42\nhttp://tipy.interia.pl/artykul_12803,ja ... nosci.html\nprzez nieboszczyk 27 paź 2016, 12:07\nhttp://nt.interia.pl/raporty/raport-med ... ce=rek:101\nprzez Purpurowy 27 paź 2016, 13:16\nTrawa skoszo... a jaka tam skoszona, przecież o tej porze roku trawa już w ogóle nie rośnie.\nW ogóle po co im ten trawnik? Od kiedy dzielnicowy przestał przyjeżdżać, to już zupełnie nikt do nich nie przyjeżdża, bo są pokłóceni z całą rodziną.\nprzez JERZY62 27 paź 2016, 13:33\nPurpurowy, wydaje mi się jak się tak łazi to mniej się chce jeść, czwarty dzień łażenia i mam takie wrażenie że mniej się chce jeść. Pije teraz herbatkę po spacerze 50 minutowym. Przez tamte trzy dni to tak łaziłem gdzieś po 6 km albo i więcej.\nprzez Purpurowy 27 paź 2016, 13:41\nJERZY62 napisał(a): Purpurowy, wydaje mi się jak się tak łazi to mniej się chce jeść, czwarty dzień łażenia i mam takie wrażenie że mniej się chce jeść. Pije teraz herbatkę po spacerze 50 minutowym. Przez tamte trzy dni to tak łaziłem gdzieś po 6 km albo i więcej.\nTo na pewno, że chce się mniej jeść, no i jak chodzisz to też nie myślisz o jedzeniu.


Ciacho z gruszką i orzechami pekan – Masło maślane,czyli o dupie Maryni\nPaździernik 26, 2017 Opublikowany w gotwanie, kuchnia, kulinaria, przekąski, słodycze, Uncategorized\nNa dzisiejszych zakupach bardzo miła niespodzianka nas spotkała. Mianowicie w jednym z polskich sklepów, czyli takich które oferują polską żywność rzucili zdrowe jedzenie. Przemiła pani Ola zmieniła trochę ofertę od kiedy przejęła sklep i mamy takie cuda jak organiczne, liściaste herbatki (na razie lipa i mięta, ale oferta ma się powiększyć), bezglutenowe płatki owsiane czy świeżą kapustę kiszoną „od chłopa”. Super sprawa, a w ofercie sklepiku jest też chleb wypiekany w domu na zakwasie. Bez konserwantów, świeży, zdrowy żytni lub razowy chleb (czekam tylko na orkiszowy i będę w raju).\nDlaczego się tak cieszę? Po pierwsze wszystko czego potrzebuję mam na miejscu (a oferta z tygodnia na tydzień się powiększa) i nie muszę jeżdzić do dużego miasta specjalnie po dobrą kawę czy czystek. Po drugie możemy jeść zdrowo i nie przepłacać. Dlatego jestem mega zadowolona, że w tych małych mieścinach też coś się dzieje na lepsze i nie trzeba wydać fortuny na dobre jedzenie.\nDzisiaj chciałam Wam zaproponować smaczne ciacho z gruszką i orzechami. Uwielbiam takie domowe wypieki, bo wiem co w nich jest (można też stosować zdrowsze zamienniki niektórych produktów). Ciasto świetne jest do popołudniowej kawki czy herbatki i wychodzi fajne i wilgotne w środku. Zapraszam zatem…\nCiacho z gruszką\nPorcja na ok. 15 kawałków:\n3/4 drobnego cukru do wypieków (lub zwykłego)\n1/2 szkl. posiekanych orzechów pecan\n1/4 szkl. posiekanych glazurowanych wiśni\n2 gruszki (obrane, bez gniazd nasiennych, pokrojone w plasterki)\nPiekarnik nagrzewamy do 180 stopni Celsjusza. Foremkę do pieczenia biszkopta smarujemy na dnie olejem kokosowym lub innym tłuszczem i wykładamy papierem do pieczenia (tylko dno!). Użyj miksera elektrycznego. W misce ucieraj cukier i masło aż masa będzie puszysta i jednolita. Dodaj jajko i wszystko dokładnie miksuj. Przesiej 1 szklankę mąki i proszek do pieczenia oraz dodaj połowę mleka. Składniki dobrze razem miksuj po czym przesiej drugą część mąki i dodaj resztę mleka i czynność powtórz. Miksuj do momentu kiedy masa będzie puszysta.\nDodaj posiekane orzechy i wiśnie i połącz za pomocą szpatuły cukierniczej. Gotową masę przełóż do foremki. Pokrojoną w plastry gruszkę ułóż dekracyjnie na wierzchu masy (moje zdolności dekoracyjne pozostawiają wiele do życzenia, ale jestem pewna, że Wam pójdzie to lepiej). Na końcu posyp cynamonowym cukrem (1 łyżka cukru zmieszana z 1/2 łyżeczki cynamonu). Piecz w nagrzanym piekarniku przez godzinę.\nPrevious: Previous post: Chilli Con Carne\nNext: Next post: Kopytka żytnio-orkiszowe


PSL chce likwidacji abonamentu radiowo-telewizyjnego - Polsat News\nPSL chce likwidacji abonamentu radiowo-telewizyjnego\n01.03.2017, 14:22 Polska\nLikwidacja abonamentu RTV oraz dobrowolne wpłaty na rzecz Telewizji Polskiej oraz Polskiego Radia - to propozycje PSL zawarte w projekcie nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji. Stronnictwo chce też wprowadzenia abolicji dla osób, które zalegają z opłatami. - Ludziom trzeba dać spokój - ocenił poseł Kasprzak.\nPoseł PSL Mieczysław Kasprzak powiedział, że pomysł pojawił się, ponieważ "cały czas gnębi się ludzi, że nie płacą abonamentu, dostają wezwania, ściga się ich komornikami". - Temat nierozwiązany od wielu lat, z tym trzeba skończyć. Ludziom trzeba dać spokój - stwierdził.\n"Jakość programów spada"\nKasprzak zapytany o propozycję dowolnych wpłat, odpowiedział: "Są tacy chętni? Proszę bardzo, niech wpłacają. Na pewno znajdzie się część obywateli, którzy to zrobią, jeżeli będą widzieli, że mają za co płacić, to zapłacą i będą chcieli wspierać dobre media". - To swoisty test - media będą się starać o odbiorców, a odbiorcy się zapewne odwdzięczą - ocenił poseł PSL.\nNiedawno przewodniczący Rady Mediów Narodowych Krzysztof Czabański poinformował, że Ministerstwo Kultury szykuje dwa projekty dot. abonamentu radiowo-telewizyjnego. Pierwszy z nich ma być uchwalony w połowie roku i ma - według resortu - zwiększyć wpływy z abonamentu dwukrotnie, do 1,3-1,4 mld zł.\nPiS chce poprawić ściągalność abonamentu\nZgodnie z założeniami projektu, Poczta będzie wysyłać upomnienia do gospodarstw domowych uchylających się przed płaceniem abonamentu. - Jeśli nadal część gospodarstw domowych nie będzie wywiązywać się ze swoich obowiązków, wówczas być może będą działały w tej sprawie urzędy skarbowe - mówił Czabański.


Podlaski Instytut Rzeczpospolitej Suwerennej: Jeśli nie będzie nazwy ulicy Łupaszki, postawimy mu pomnik | Kurier Poranny\nTomasz Mikulicz 22.10.2019\nMajor Zygmunt Szendzielarz był polskim bohaterem. Zasługuje na szacunek. Każdy obywatel RP powinien oddać mu odpowiedni hołd i powinien uczcić jego pamięć - mówi Przemysław Klimek, prezes Podlaskiego Instytutu Rzeczpospolitej Suwerennej (z prawej). Wojciech Wojtkielewicz\nMajor Zygmunt Szendzielarz był polskim bohaterem. Zasługuje na szacunek. Każdy obywatel RP powinien oddać mu odpowiedni hołd i powinien uczcić jego pamięć - mówi Przemysław Klimek, prezes Podlaskiego Instytutu Rzeczpospolitej Suwerennej.\nZapowiada, że jeśli na poniedziałkowej (28 października) sesji radni zmienią nazwę ul. Łupaszki na 100-lecia Praw Kobiet (taki projekt uchwały zgłosiło Forum Mniejszości Podlasia i radny niezależny Maciej Biernacki) to PIRS podejmie działania, by wybudować w Białymstoku pomnik "Łupaszki". - W ramach prywatnych środków, które uda nam się pozyskać i na prywatnej posesji - zaznacza Klimek.\nNarzeka, że zespół ds. budżetu obywatelskiego nie dopuścił taki projekt do głosowania w budżecie obywatelskim. - Jako powód podano, że postument "Łupaszki" ma powstać w ramach Alei Niezłomnych w Parku Konstytucji 3 Maja. Jednak miasto odpowiadając na interpelację jednego z radnych (konkretnie Pawła Myszkowskiego z PiS - przyp. red.) stwierdziło, że nie ma pieniędzy na postument Łupaszki - mówi Przemysław Klimek.\nJak pisaliśmy w styczniu, władze w odpowiedzi na interpelację nie powiedziały wprost, że rezygnują z postumentu. Stwierdzą jednak, że realizują tylko najpotrzebniejsze inwestycje dla białostoczan. A tym zależy przede wszystkim na podnoszeniu jakości życia.\n- Z doświadczeń, jakie mamy z budową zgłoszonej przez nas do BO strzelnicy przy ul. Węglowej, nie mamy pewności czy Aleja Niezłomnych w ogóle powstanie - podkreśla Klimek.\nZapowiada, że razem z innymi członkami instytutu przyjdzie na poniedziałkową sesję. Na razie nie jest pewne, czy Forum Mniejszości Podlasia znajdzie większość w Koalicji Obywatelskiej, której FMP jest częścią. Jak pisaliśmy na początku tygodnia, w razie braku poparcia, koalicja może się zachwiać.\nJak podaje prawicowy historyk Piotr Zychowicz w książce „Skazy na pancerzach. Czarne karty epopei Żołnierzy Wyklętych”, oddział Łupaszki 10 maja 1945 roku spalił Wiluki w gminie Dubicze Cerkiewne. Zginęła jedna osoba. Natomiast 16 maja 1945 roku podkomendni Łupaszki, po bitwie stoczonej z żołnierzami Ludowego Wojska Polskiego, weszli do wsi Potoka. Partyzanci uznali, że mieszkańcy wsi współpracują z komunistami. Domostwa poszły z dymem. Zginęły cztery osoby, w tym trójka dzieci.\n- Nie czujemy się specjalistami jeśli chodzi o historię. Trzeba oddać głos naukowcom. Uważamy, że doszło do tragedii. Jednakże pomyłki się niestety zdarzają. To był w pewnym sensie błąd. To był okres, niestety, wojenny. Niestety, dochodzi do takich sytuacji. Trzeba mieć to na względzie - komentuje Przemysław Klimek.\nNatomiast jego kolega z instytutu Jan Walczuk zwraca uwagę, że wyrokiem sądu wojskowego z 1994 roku uchylony został 18-krotny wyrok śmierci wydany na "Łupaszkę" na początku lat 50-tych.\n- Z prawnego punktu widzenia major jest postacią bez zarzutu. Inicjatywy mające na celu dezawuowanie pamięci o nim są realizowane przez skrajne środowiska lewicowe, które nie reprezentują stanowiska większości mieszkańców - podkreśla.\nLatem ogólnopolskie media obiegła informacja, że PIRS dostał 700 tys. zł, czyli najwyższą w Polsce dotację rządową Narodowego Instytutu Wolności. Przy tej okazji pojawiły się oskarżenia o to, że instytut miał blokować białostocki Marsz Równości.\nCzytaj też: Białostocka fundacja otrzymała maksymalny grant z NIW\n- Nie blokowaliśmy Marszu Równości. Przewodniczący rady fundacji Podlaski Instytut Rzeczypospolitej Suwerennej, Jacek Słoma chciał jedynie zorganizować Marsz Rodzin, który miał być alternatywą dla Marszu Równości. Te zgromadzenie się nawet nie odbyło, bo zostało zakazane przez prezydenta Białegostoku, a w postępowaniu sądowym, sąd drugiej instancji utrzymał tę decyzję w mocy. 20 lipca byliśmy w okolicach tamtego marszu, ale nie staliśmy w żadnej blokadzie. Jako osoby prywatne obserwowaliśmy jedynie wydarzenia i to co się działo na ulicach - tłumaczył w sierpniu na naszych łamach Przemysław Klimek.\nGość 03.11.2019 22:52:37\n23 października, 09:20, Gość:\nWtedy uczciwie bedzie postawic pomnik ofiarom zolnierzy przekletych i na cokole wyryc nazwiska mordercow.\nale pomniki sowieckich pachołków i utrwalaczy władzy dla zmylenia przeciwnika zwanej ludową już dawno gniją tam, gdzie ich miejsce - na śmietniku. czego i tobie życzę\nGość 25.10.2019 15:33:23\nGość 23.10.2019 17:44:54\nKto usunął pomnik Marcelego Nowotkę z Łap co za bandyci to zrobili\nGość 23.10.2019 12:39:43\nProponuję, by ulicom nadawać numery- będzie spokój\nWystarczą nazwy neutralne : kwiaty, kolory, ptaki, rzeki , przymiotniki itd.\nNależy zrezygnować z czczenia jakiś osób czy z wydarzeń. Za duże koszty, zmiana władza i zmiana nazwy ulicy. Taniej wychodzi postawienie pomnika.\ncryo 23.10.2019 12:32:48\nryzykowy pomysł .... nie w naszym kraju .... Gdzie mieszkasz ? Na 34tej Ave Maryja ...a ty ? na 65tej Str zyrzonych baranów .... to skoczymy do kumpla na 43 Ave Kaczynsky , ale najpierw wpadniemy po monopol na 87 Str aconego vatu .......\nGość 23.10.2019 11:11:30\nGość 23.10.2019 10:54:31\nna prawdę nie można chociaż raz uszanować woli mieszkańców? czy wszystko musi być tylko i wyłącznie dla własnego interesu politycznego Pana Przemka Klimka? A pomysł postawienia pomnika Łupaszki na prywatnej posesji i za prywatne środki - uważam, że jest rewelacyjny. Po co drażnić i dzielić ludzi? Tym bardziej, że kwestia patrona ulicy jest tak zupełnie nieistotna, że aż śmiesznym się wydaje, że ktoś traci tyle energii na to. A pan Przemek jak tak strasznie chce błyszczeć to niech się brokatem posypie ;)\nGość 23.10.2019 10:02:46\n23 października, 07:27, Gość:\nUstalmy jedno : mjr. Szendzielorz walczył o wolną Polskę. I to nie podlega żadnej dyskusji. Żadnej. Nikt nikogo nie zmusza do czczenia tej postaci. Ale też nikt nie może zabronić by postać ta została w godny sposób upamiętniona.\nNie ma dyskusji czy uczcić mjr. ale w jaki sposób. Pomnik byłby dobrym rozwiązaniem.\nGość 23.10.2019 09:23:59\n23 października, 09:10, Gość:\nRUSCY ZAWSZE MIESZALI, TAM GDZIE WCHODZILI MORDOWALI LUDZI, MORDOWALI POLAKÓW GDY OKUPOWALI POLSKĘ. TERAZ ICH POTOMKI DĄŻĄ DO TEGO W BIAŁYMSTOKU. JEDEN Z NICH NA TYM FORUM JUŻ NAPISAŁ JAKI MA CEL. WYWALIĆ ICH Z POLSKI NA ZBITY PYSK. TO JEST DZICZ, TO NIE SĄ NORMALNI LUDZIE.\nTekst jak w podstawówce po reformie oświaty. Jak półgłówek. Może czas skończyć jakąś wieczorówkę?\nGość 23.10.2019 09:20:40\nNina 23.10.2019 09:13:01\n23 października, 06:13, Gość:\nna prywatnej posesji z prywatnych środków - proszę uprzejmie.\n23 października, 8:02, Gość:\njesteś mniejszością capie, was nigdzie nikt nie lubił i nie szanował\nDlaczego odbierasz mi prawo głosu, pisząc o wszystkich? Ja, na przykład, lubię i szanuję. Lepiej zajmij się nauką poprawnej polszczyzny.\nGość 23.10.2019 09:10:34\n23 października, 08:42, prawda:\na zakamuflowani faszyści i naziści znowu jączą !!! pokazać twarzy wy degeneraci !!! z takimi jak wy mój dziadek oraz żołnierze Polscy walczyli na II wojnie światowej\n23 października, 08:56, cryo:\noj Psich@@ju .... dziadek lepiej by zrobił , by kupił tobie "Słownik języka polskiego" .... powalczył z twoimi brakami w edukacji i wygrał bitwę o zdrowie psychiczne wnuka..... byłby medal ...albo dwa...\na tego znowu dotknął uraz psychiczny - przecież to była prawda , że Polacy w II wojnie światowej walczyli z faszystowskimi niemcami !!! no chyba że tez jest faszysta i nazista i to go dotkneło\nGość 23.10.2019 09:06:02\n23 października, 09:01, j33:\nnie rozumiem jaki ma to cel …. chyba tylko taki żeby skłócić środowiska i dać pożywkę prasie do pisania o tym... głupota ludzka nie zna granic\n23 października, 09:03, Gość:\nprzecież to środowiska ruskie i białoruskie robią, zresztą jak wszędzie gdzie są\nto robią środowiska ONR i tym podobni nzaisci\nGość 23.10.2019 09:05:37\nWtedy uczciwie bedzie wreszcie postawic pomnik ofiarom zolnierzy przekletych i na cokole wykuc nazwiska mordercow.


Jak zacząć sprzedawać swoje produkty w galerii handlowej? – Podkladka\nJeżeli jesteśmy handlowcami i zajmujemy się sprzedażą produktów, która zaczyna przynosić coraz ciekawsze i większe rezultaty finansowe, nic dziwnego, że chcemy się rozwijać jeszcze szybciej. Sprzedając już przez Internet zdobyliśmy doświadczenie w radzeniu sobie z klientem zdalnie – a co jeśli spróbowalibyśmy sił w handlu bardziej bezpośrednim, na przykład w galerii handlowej? Stoiska handlowe są obecnie bardzo popularne, bo stawiając je w centrach handlowych to tak, jakbyśmy wynajmowali lokal na biznes. Z tym, że za darmo otrzymujemy bazę klientów właśnie tegoż centrum.\nNie ma co owijać w bawełnę – podboju galerii handlowej NIE należy rozpoczynać od zakupu stoiska handlowego. Już tłumaczymy, dlaczego. Każde centrum handlowe ma swoje wymagania dotyczące tak zwanych wysp wolnostojących (ale i pełnoprawnych lokali sklepowych). Wszystko zatem zależy od naszej umowy i do momentu jej podpisania powinniśmy wstrzymać się z zakupem samego stoiska. Umowa definiuje po pierwsze metraż (a zatem wymiary samego stoiska), jak i miejsce, w którym się znajdzie (pod nieczęsto można łatwiej i bardziej funkcjonalnie zaprojektować własną wyspę). Choć większość centrów handlowych swoją ofertę najmu jest w stanie dopasować do kontrahentów już posiadających swoje wyspy, lepiej nie ryzykować ewentualnych strat związanych z koniecznością jej przerabiania.\nKolejną sprawą jest fakt, że część centrów handlowych wymaga od najemców zachowania określonej stylistyki ich stoisk (na przykład metalowych czy drewnianych zdobień). Pierwszym krokiem powinno być zatem podpisanie umowy albo dowiedzenie się na temat wymagań, dopiero potem możemy przejść dalej.\nJak powstaje wyspa handlowa?\nJeżeli już jesteśmy już na etapie zakupu stoiska handlowego, zazwyczaj proces rozpoczynamy od udzielenia wykonawcy naszych wskazówek, uwag i wytycznych dotyczących wyglądu. Firma tworząca naszą wyspę najpierw przygotowuje profesjonalną jej wizualizację, a następnie da nam możliwość wprowadzenia zmian w samej koncepcji i projekcie. Gdy już z kolei tego dokonamy, firma przejdzie do realizacji. Warto zamówić tę opcję wraz z montażem, co pozwoli nam nie martwić się o nic związanego z bardziej techniczną stroną obecności naszej firmy w galerii handlowej.\nCechy stoiska idealnego\nProjektując własne stoiska handlowe musimy zastanowić się, jak myśli klient. Możemy zrobić prosty eksperyment: wybrać się do galerii handlowej i okrążyć ją, obserwując jednocześnie to, jakie wysepki handlowe zwrócą naszą uwagę. To właśnie w taki efekt celujemy – efekt, który pozwoli nam przykuć uwagę i pozostać w świadomości klienta. Jakie są zatem cechy stoiska, które jest w stanie to osiągnąć?\n– profesjonalny i schludny wygląd – klienci aż garną do wyglądających ładnie wysepek; jeżeli nasza cechuje się nienagannym połączeniem minimalizmu i schludnego wykonania, pierwszy krok jest za nami!\n– przykuwające oko kolory – jeżeli galeria handlowa, w której chcemy się wystawić nam na to pozwoli, wyspę możemy zaaranżować z użyciem rzucających się w oczy, nieszablonowych kolorów; dzięki temu jesteśmy w stanie przyciągnąć jeszcze więcej klientów, właśnie tą unikalnością;\n– odpowiednie oświetlenie – jeśli zadbamy o to, aby nasze stoisko handlowe było odpowiednio oświetlone, nie tylko poprawimy jego wygląd, ale też będziemy w stanie dodatkowo wyeksponować oferowane na nim towary, uwydatniając ich zalety, a jednocześnie ukrywając pomniejsze wady; ludzie z łatwością poddają się tego typu niebezpośrednim sugestiom świetlnym, czego doskonałym przykładem są przymierzalnie w sklepach odzieżowych; idźmy za ich przykładem!\n– świetna ekspozycja towaru – swoje produkty najlepiej pokażmy w taki sposób, aby wyglądały atrakcyjnie – dbajmy o to, żeby ekspozycja w miarę często się zmieniała; nasza wyspa powinna więc umożliwiać łatwą podmianę produktów na froncie;\n– bezpieczeństwo – jako że wyspy handlowe z założenia znajdują się na samym środku korytarza, konieczne jest ich odpowiednie zabezpieczenie; podstawą jest przygotowanie odpowiedniego miejsca do przechowywania pieniędzy – jeżeli zarabiamy dużo, musi to być nieco większy sejf, najlepiej w niewidocznym dla klienta miejscu; podstawą jest też miejsce na kamerę; uwagę należy zwrócić również na zamykane wejście na wyspę – choć oczywistym jest, że ktoś może po prostu tam przeskoczyć, wzbudzi tym więcej podejrzeń, aniżeli po prostu ją otwierając;\n– solidne wykonanie – wyspa powinna wyglądać solidnie; nie może się chybotać, gdyż będzie wtedy zagrożeniem dla nas i klientów; warto zainwestować w pancerne, nietłukące się szyby na froncie – same w sobie w szkielecie powinny się trzymać nie tylko w najbardziej popularnych „rowkach”; dobrze byłoby na przykład je przykręcić.\nDecydując się na własne stoisko handlowe w galerii musimy wykazać się rozsądkiem i najpierw nagrać wszystko z jej włodarzami, a dopiero później zająć się budowaniem tego typu wysepki. Jeżeli wszystko zostanie przez nas rozegrane we właściwy sposób, w zaledwie kilka tygodni możemy przejść ze stanu „na zero” do dobrze prosperującego stoiska jeszcze bardziej napędzającego nasz biznes.\npodkladka8 - 23 stycznia 2020


Przychodzi baba do lekarza | Mira Faber\nPrzychodzi baba do lekarza. Ja też, bo baba po angielsku nie umie. Pani z recepcji wskazuję na pacjentkę, a ja już widzę, że baba obrażona na cały świat. No nic, przedstawiam się i siadam obok. Wyciągam książkę. Widzę kątem oka jej wzrok utkwiony we mnie i choć bardzo się staram, mimochodem odwracam wzrok w jej stronę.\n– To konowały są. Ja w ogóle nie wiem po com tutaj przyszła. Koleżanka powiedziała, że już za długo kaszlę i mnie zapisała. Ileż można, prawda? To już tydzień, a mi nic nie przechodzi.\nO matko. Tydzień! Na pogotowie trzeba było, a nie do konowałów. Nic się nie odzywam, tylko kiwam głową, że acha.\n– Ciekawe, co mi powie. To strata czasu jest. Nic mi nie powie, żem zdrowa tylko. I żeby paracetamol brać. Niedouki!\nWszystko to mówi z taką miną, że oprzeć się nie można wrażeniu, że przychodzi tu codziennie i codziennie doświadcza tej samej dupnej obsługi. Przyzwyczaiłam się. Większość ludzi w poczekalniach, dla których tłumaczę, siedzi tam za karę i narzeka, jaka to służba zdrowia w UK jest beznadziejna, że w Polsce to jest dużo lepiej, a ci za murzynami ze sto lat. I tak siedzą i narzekają, a ja się denerwuję, bo jak tak niedobrze i źle, to na cholerę tam ślęczą?\n– O, proszę! I opóźnienie mają! W Polsce to wszystko na czas! (Kurde, ale nowina).\nPatrz na zegarek, rzeczywiście opóźnienie. Cztery minuty. Wchodzimy. Baba zła jak diabli, bo nic jej nie powie, a poza tym, jak tak można pacjenta traktować, czasu jego nie szanować, na czas powinno być, a nie opóźnienie.\nLekarka pyta, w czym może pomóc. Na końcu języka mam, że w niczym, ale siedzę cicho i czekam. Baba mówi, że bardzo kaszle i katar ma. I nic jej nie przechodzi, a to już tydzień! Katar to nawet dłużej. Gorączki co prawda nie ma, ale czasem w nocy się spocona budzi. Lekarz pyta, czy bierze jakieś leki. Otwiera torebkę i wyjmuję wielką butelkę syropu na kaszel. Macha lekarzowi przed oczami, po czym sięga do torebki i wyciąga listek tabletek.\n– No antybioty se wzięłam, przecież nie będę się męczyć. Ale coś grubszego musi być na rzeczy, bo antybiotyk już szósty dzień biorę i nic!\nLekarka za głowę się złapała. Skąd antybiotyk? A z polski, znajoma lekarka receptę wypisała, każdy tak robi, zwozi leki na receptę z Polski, bo tutaj ciemnogród. Osłuchała pacjentkę, zmierzyła temperaturę, zajrzała do gardła. Nic nie ma, wszędzie czystko. Co za pech. Zaczyna tłumaczyć, że to wirus, a wirus na antybiotyk nie pójdzie, nigdy. Że biorąc antybiotyk bez konsultacji z lekarzem, tylko sobie szkodzi, bo to obniża odporność, a gdy rzeczywiście będzie kiedyś potrzebowała antybiotyku, to wtedy nie zadziała. Że to dopiero tydzień, więc nie ma co się martwić, wirus to nic groźnego, ale nie ma niego lekarstwa. Baby mina robi się jeszcze brzydsza, niż gdy ją zobaczyłam w poczekalni. Oburzenie z niedowierzaniem. Dziwne, bo przecież była pewna, że konowały, to co? Cudu się spodziewała? Lekarka chce wiedzieć, czy ma jakieś pytania. Ma. Oczywiście.\n– A jakiś paracetamol mam brać?\nOdpowiada, że jak chce to może, ale tak jak już powiedziała, na wirusa nie ma lekarstwa.\nWychodzimy. Zamykam drzwi za sobą, a baba w tej samej chwili:\n– A nie mówiłam? Że nic nie powie, tylko każe paracetamol brać? Muszę se więcej tych antybiotyków nazwozić, bo oni tutaj człowieka do grobu chcą wpędzić!\nPowinnam ją była olać, ale wymsknęło mi się, że nigdzie na świecie nie leczy się wirusów antybiotykami, tylko w Polsce. Głównie dlatego, że co drugi lekarz ma podpisaną umowę z jakimś producentem i zarabia na każdej recepcie. Tego już nie dodałam, bo nie miałam komu, pani się obraziła, powiedziała „no to dowidzenia” i poszła cierpieć w samotności.\nNie wiem jak skończy się ta historia, czy pacjentka zdąży zdobyć potrzebne antybiotyki i czy w ogóle kiedyś wyzdrowieje. Może poleci do Polski, może tam ją uratują?\nLubię rozpamiętywać dawne czasy. Też tak macie? Często myślę o tym, czym dawniej się zajmowałam, bo nie zawsze byłam tłumaczem...


Taką fajną wycieczkę obiecywałam Alturce już od piątku. Jeszcze nie wiedziałam co to będzie, ale nie było wątpliwości, że jej się należy.\nTo, że nie możemy się doczekać lata, to nic odkrywczego, ale pomyślałam sobie że co szkodzi pojechać teraz w zimie, w to samo miejsce, które tak lubimy latem. To miejsce, to jezioro Kryspinów gdzie uwielbiamy pływać a potem siedzieć sobie na brzegu i gapić się na żaglówki. Alturka, rzecz jasna, również.\nZorganizowanie się nie było takie znowu oczywiste. Jak zwykle, Dorota i ja - spontanicznie i natychmiast. Automatycznie również Przemek i Alturka. Natomiast żeby Leszka oderwać od kanapy przed telewizorem, trzeba było użyć podstępu i przekupstwa. Oczywiście póżniej był zadowolony, ale dla zasady co 5 min. mówił że pora wracać i że się dziwi jak udało nam się go wyciągnąć\n.Lasek sosnowy był doskonałym miejscem na spacer. Tafla jeziora zamarznięta i pokryta śniegiem. Nie wiadomo na ile bezpiecznie, więc odwoływałam stamtąd sunię gdy tylko się zbliżała do niewidocznego brzegu.\nO tej porze roku nawet w niedzielę ludzi jest mało. Minęliśmy kulturalnie kilka psów, ładniejszych i brzydszych aż wkońcu przykleił się do nas mały, rudy kundelek. Alturka szczeknęła na niego porządkowo, bez złych zamiarów, tak żeby sobie nie myślał, a mały wpadł w panikę i zaczął uciekać. Wiadomo powszechnie, że jeśli coś ucieka, to się to goni i tak zrobiła Altura.Gnały dobrą chwilę, zanim mały ze zdziwieniem zauważył, że wciąż jeszcze żyje i właściwie fajnie się biega. Gdy po chwili sunia stwierdziła że wystarczy, przyszedł jeszcze do mnie na głaskanie i żeby coś przegryżć. Nie lubię takich psów, ale ten był sympatyczny i tak bardzo się starał, że niech mu będzie... W rekompensacie za to przerażenie na początku, zanim przestał bać się Altury.\nA prawdę mówiąc, nie warto było tak się nim przejmować, bo gdy wracaliśmy, on szedł już z kolejną rodziną i podlizywał się na wszelkie sposoby.\nw szkole w Skawinie\nWłaściwie to powinnam się wstydzić, że w nas zwątpiłam. Żadnej kompromitacji nie było.Mnie, nerwy trzymały do momentu wyjścia z domu. Potem - jak ręką odjął.\nA Alturka chyba czując co się święci, cały dzień była podkręcona i chciała się popisywać.Aż do przesady - na każdą moją komendę z własnej woli robiła 3 zadania.\nA już gdy dojechałyśmy na miejsce - spotkała się z koleżankami i kolegą z pracy i wstąpiła w nią nowa energia. Już tak bywało i za każdym razem mnie to zadziwia.\nPracowała bardzo dobrze. No, może nadal była trochę za bardzo nakręcona i chciała jeszcze więcej i szybciej i nawet próbowała poszczekiwać. Ale co tam.\nZa pierwszym razem zaklinowała się w tunelu, ale zupełnie jej to nie zniechęciło. Następne podejścia były udane.\nWszystko przebiegło zgodnie z planem: rodzice, dzieciaki, "ciało pedagogiczne"...Zostaliśmy docenieni i uznani. Z każdą z nas porozmawiano, dziękowano.Psy brały udział w konkursach na równi z dziećmi, miały okazję pochwalić się sztuczkami.Głaskanie było dozwolone dopiero na koniec, za naszym przyzwoleniem.\nNajdłuższa kolejka ustawiła się do Charliego. Był karmiony, głaskany i rozdawał "piątki" na prawo i lewo. też wyrażnie ciągle mu było mało.\nPoza tym, dzieci były przez naszą Beatkę profesjonalnie przygotowane do kontaktów z psami.Wiedziały jak podawać jedzonko, jak można je dotykać, o co pytać.\nA po wyjściu ze szkoły, na zagrodzonym terenie spuściłyśmy psy, żeby na luzie wszystko odreagowały. Wszystkie trzy puściły się pędem przez zwały śniegu, a na końcu rwała z całej siły Alturka, wpatrzona w czubek ogona Charliego!!!! Ósemki, poszczekiwania, nagłe zwroty, dawno nie widziałam tak pięknej zabawy.\nTo towarzystwo z pracy czyni z nią cuda!!!\nNatomiast dokumentację fotograficzną, zawdzięczamy Patrycji i Konradowi.\nTak się złożyło , że w tym samym dniu byłam na spacerze najpierw z Alturką, a potem z Pawełkiem (prawie 4).\nI trudno uniknąć małych porównań. Z Alturką w zimie chodzi się tak, że ona maszeruje suchą ścieżką lub udeptaną dróżką, rozpychając się i spychając w śnieg towarzyszącą osobę.\nZupełnie odwrotnie jest z dzieciakiem. Jemu sucha ścieżka nie jest do niczego potrzebna. On przedziera się przez hałdy śniegu, zwalone po obu stronach na całej długości ulicy. Im większe, tym lepsze. Im wyżej można się wdrapać, tym ciekawiej.Dodatkowo zatrzymuje się co kilka kroków i analizuje wnikliwie leżące butelki, papierki i przeróżne śmieci.\nA ja od kilku dni męczę Alturkę powtórkami, ponieważ przed nami bardzo ważne wystąpienie w szkole, poza Krakowem. Duża impreza, rodzice, nauczyciele i kilka klas dzieciaków na sali gimnastycznej. Od nas 4 psy i 6 wolontariuszy. Scenariusz zapięty na ostatni guzik.\nTymczasem, z przerażeniem stwierdzam, że suni wszystko się myli!\nDawno nie pracowała i teraz, nie żeby jej się nie chciało...Wręcz odwrotnie! Bardzo chce! Jest pełna entuzjazmu, chce pokazać wszystko na raz, pochwalić się tym co umie: spieszy się, zamiast się skupić próbuje - może to chciałaś? a może o to ci chodzi?..\n.Jeszcze jutro mamy pół dnia, żeby ochłonąć i wziąć się w garść, bo jak tak dalej pójdzie, położymy na łopatki cały występ. Opanowanie to podstawa.\nNastraszyła mnie dzisiaj Alturka.\nJuż od dłuższego czasu jestem jej taka pewna: wiem co ją interesuje, wyczuwam co kombinuje, znam jej sposób myślenia. Od dawna nie robi mi żadnych kawałów, jest ze mną w kontakcie na spacerach, słucha, a też coraz częściej, po prostu już jej się nie chce.\nA dzisiaj uciekła mi trochę dalej i na dłużej. Właściwie nie uciekła - powiedziałam "biegaj", więc pobiegła.\nDługo jej nie było, a ja okropnie się o nią martwiłam. Najczarniejsze scenariusze pojawiały się w mojej głowie i czułam że zwariuję jeśli cokolwiek jej się stanie. Dziki, samochody, złodzieje psów - panikowałam (czy w ogóle psy mają swojego Anioła Stróża?!)\nJuż kilka razy przeżywałam takie lęki z jej powodu, ale jak z tego wyciągać wnioski jeśli chcę jej dać tyle swobody i wolności ile potrzebuje?\nDobrze, że nie kazała mi jeszcze dłużej tego przeżywać. Wróciła taka z siebie zadowolona, taka uśmiechnięta i tak serdecznie się ze mną przywitała, że w momencie emocje mi opadły.\nJa wierzę w przeznaczenie i optymistycznie zakładam, że nie jest nam pisane przeżyć coś strasznego.\nA poza tym ostatnio Alturka wędruje w nocy. Już nie wystarczy własne łóżko i darowane prawa do fotela. Ona przenosi się do drugiego pokoju i ładuje na kanapę z jasnym przykryciem, które po dwóch takich nocach wygląda jak ścierka. Musiałam znależć sposób i nawet okazało się to całkiem proste. Wystarczy że położę tam wieczorem jeden z większych worków foliowych. Jest szeleszczący i nieprzyjazny, a sunia uważa że jeśli on położył się tam pierwszy, to trzeba ustąpić.\nPo dłuuuuugej przerwie nasza fundacja znowu prowadzi zajęcia z dogoterapii. Czekaliśmy aż w naszym Ośrodku, gdzie działaliśmy ostatnio, zbierze się odpowiednia grupa dzieci. Zaproszono nas, zachęcono mówiąc że "dzieci już nie mogą się doczekać", pojechałyśmy.\n.Pierwsze zajęcia miały nas ze sobą zapoznać a dzieci przygotować na spotkania z psami. Nie wzięłyśmy psów tym razem, ale był piękny plakat ze zdjęciami i duży pluszowy pies do ćwiczeń. Z rozmów wstępnych wynikało, że stosunek tych dzieciaków do zwierząt pozostawia wiele do życzenia.\n-czy będą nas gryżć?\nWiedziały że nie powinno się ich bić, kopać,szarpać, ale u nich wszystko sprowadzało się do przemocy. Dlaczego akurat takie zachowania od razu przychodziły im do głowy? Usłyszałyśmy też coś, co nas zmroziło: "kiedy pies się kładzie i odsłania brzuch, to ktoś może wtedy wbić mu nóż"...\nTakie skojarzenie z psim brzuchem ma 6-latek...\nI o rodzicach i o domu, ale to nie było o cieple rodzinnym. Nawet wprost nie było nic powiedziane, ale niestety wszystko było wiadomo.\nChyba wiemy jaką misję mamy tam do spełnienia. Nie zmienimy świata dla tych dzieci, ale możemy pokazać im jego fragment lepszy niż to, co dotąd poznały. Pokazać jakie mogą być relacje ze zwierzętami oraz ile one mogą wnieść w nasze życie. A także jak ważni możemy być my - dla nich.\nZapisałam się na warsztaty z rysunku.\nAmatorskie malowanie to u nas pewna tradycja w rodzinie, co jakiś czas, ktoś coś zaczyna tworzyć. Pejzaze olejną malował mój Tata-inżynier. Córcia, nie najgorzej posługuje się pastelami. To ona namówiła mnie na te zajęcia.\nJa też mam czasami wenę, robię jakieś akwarelki i bardzo dokucza mi wtedy brak podstaw teoretycznych.\nTo tylko raz w miesiącu, 4 godziny, w sobotę, w dodatku na początek bezpłatnie. Możemy się zmobilizować i podziałać pod okiem kogoś mądrzejszego.\nTym razem z cyklu: co za ludzie!\nScenka rodzajowa: tramwaj, blisko drzwi siedzi dziewczyna z maltańczykiem. Piesek obok niej na siedzeniu -kanapie, przewidzianym dla jeszcze kilku osób.Przy drzwiach dzwoni dzwonek co oznacza że zaraz zostaną zamknięte. Ale co tam - w ostatniej chwili z impetem wsiadła staruszka i z takim "uff, zdążyłam", klapnęła obok dziewczyny. Czyli na maltańczyka! Na szczęście nie była ogromnych rozmiarów więc psinie nic się nie stało, ale natychmiast popełniła kolejny błąd.\nMówiąc przepraszam, przepraszam, nachyliła się nisko nad psem, dosłownie nos w nos.. Skóra mi ścierpła, obcy pies, przestraszony, gdyby był większy, to można by stracić w momencie połowę twarzy. Ze strony maltańczyka również można spodziewać się co najmniej kłapnięcia w nos..Na szczęście ten był zbyt oszołomiony. A pani, niczego nie świadoma, dawaj!\nJeszcze głaskanie po głowie, jeszcze po głowie poklepać! Rany, ten pies był święty że wytrzymał ten nagły atak! Po wykonaniu wszystkiego czego psom się nie robi a już zwłaszcza obcym, pani wyrażnie poczuła się lepiej. Przecież załatwiła sprawę z pieskiem, polubownie.\nTe przedszkola załatwiły nam dzieci na całej linii. Najpierw zapalenie oskrzeli. potem zapalenie płuc, a teraz jeszcze szkarlatyna. Jeżdżę więc do nich prawie codziennie, popilnować, bo reszta musi chodzić do pracy. Uwielbiam te dzieciaki, mają miliony pomysłów i często niezłe teksty. Co nie zmienia faktu, że wracam nieżle wykończona. Taki los, ja swoich też podrzucałam rodzicom, żeby nie brać za dużo zwolnień.\nW każdym razie znowu ciągle nie ma mnie w domu.\nAlturka nie ma problemów z zostawaniem, z resztą przeważnie gdzieś tam w domu jest jeszcze ktoś , kto wypuści do ogródka w razie potrzeby.\nAle to nie to samo co mieć najbliższych blisko i pod kontrolą.\nWczoraj nie było mnie wyjątkowo długo i w dodatku również nie było Leszka. Gdy wróciłam, szybko wyszło na jaw, że sunia w związku z tym spała wszędzie gdzie się dało, po kolei. Na wszystkich miejscach nie dla psów przeznaczonych.\nNawet nie zdjęłam butów, tylko od razu poszłyśmy na boisko. Po powrocie, miałam ją cały czas pod nogami. W końcu mówię: ja też się stęskniłam, ale nie utrudniaj, mam mnóstwo rzeczy do zrobienia... A ona na to, że nic nie jest ważniejsze od psa! Więc poszłam poprzewalać się z tą wielką bestią na kanapie... Miałam obgryzane ucho, ośliniony sweter i cały przegub ręki w jej szczękach, jak jakiś ogryzany gnat.\nSuper jest to poczucie wzajemnego zaufania, kiedy ja mogę z nią zrobić wszystko (ale nie zrobię), a ona może zacisnąć szczęki i odgryżć mi tę rękę (ale nie odgryzie). \nTym razem wyjątkowo sympatycznie upłynęło mi czekanie na autobus. Zwykle trafiam na kogoś, kto tylko czeka na okazję żeby ponarzekać: a to że rząd złodziejski, a to że na osiedlu zmiany idą nie tak jak powinny, w sklepie oszukują a sąsiedzi są żli. Nienawidzę takiego marudzenia. ale nie zawsze mogę się wykręcić.\nA dzisiaj - nic z tych rzeczy.Pani która przyszła, mieszka ponad naszym osiedlem, wyżej, na stoku, pod samym Laskiem\nWolskim.Opowiadała, że codziennie widzi przez okno jak sarenki przychodzą w najbardziej nasłonecznione miejsce, odgrzebują spod śniegu kępki trawy a potem kładą się i grzeją do słońca.To musi byc piękny obrazek jak na widok za oknem!\nA potem pani powiedziała, że nie widuje ostatnio bażantów. I tutaj ja mogłam ją zapewnić, że wszystkie one przesiadują w zaroślach nad Wisłą, gdyż Alturka regularnie je tam namierza.Jeszcze było o dzikach które także łatwo spotkać (mam to za sobą) i już autobus przyjechał.Bardzo szybko nam minął czas czekania.\nA potem jeszcze spacer z Alturką. Niby wesoło, ale w tym błocie - wyrażnie brakowało entuzjazmu. A po chwili zmylił ją powiewający worek nylonowy i gotowość do akcji-kot była natychmiastowa.\nStało się jasne że spacery wtedy nabiorą sensu, gdy z ciepłych zakamarków wreszcie powyłażą koty.\nWystarczyło że pokazało się trochę słońca, a już zrobiło się przyjemniej. Wybrałyśmy się na trochę dłuzej. Mnóstwo mokrego śniegu, który wg Alturki do niczego się nie nadawał, .Długo starała się iść tylko koleinami, zeby stawać tylko na asfalcie, ale w końcu zboczyła tu i tam...Trzeba było przeciez zaglądnąć do kolegi -kaukaza, a potem podjudzić owczarka za ogrodzeniem i pogonić się z nim wzdluż płotu.To wprawdzie nie to, co letnie wycieczki, ale zawsze.