Obława augustowska. Gdzie spoczywają szczątki kilkuset Polaków? - nowahistoria.interia.pl\nObława augustowska była największą masową zbrodnią popełnioną na cywilach w Europie pomiędzy zakończeniem drugiej wojny światowej a wybuchem wojen w dawnej Jugosławii. Ofiarami sowieckiej akcji padło ponad sześciuset Polaków. Do dziś nie jest znane miejsce ich pochówku. O obławie augustowskiej, która najpewniej była elementem sowieckiego przygotowania się do trzeciej wojny światowej, Interia rozmawiała z profesorem Grzegorzem Motyką z Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.\nNa zdjęciu: Pomnik ofiar obławy augustowskiej w Gibach\n/Jerzy Undro /Reporter\nArtur Wróblewski, Interia: Obława augustowska jest największą niewyjaśnioną zbrodnią popełnioną na Polakach po drugiej wojnie światowej. Jednocześnie to temat w niewielkim stopniu obecny w świadomości Polaków. Co tak naprawdę wydarzyło się na Podlasiu latem 1945 roku?\nProfesor Grzegorz Motyka: To nie tylko największa zbrodnia na Polakach po drugiej wojnie światowej, ale też jeden z większych masowych mordów popełnionych pomiędzy zakończeniem drugiej wojny w Europie, a wojnami bałkańskimi z lat 90. XX wieku. Mówimy przecież o mordzie na około sześciuset osobach. W dniach 12-19 lipca 1945 roku 50. Armia Armii Czerwonej przeprowadziła wielką operację "czyszczącą" w lasach augustowskich. W jej wyniku zatrzymano ponad siedem tysięcy osób. Byli to przeważnie dorośli mężczyźni zdolni do noszenia broni, których z zasady uznawano za podejrzanych. Oprócz tego aresztowano ludzi widniejący na listach sporządzonych przez polski komunistyczny Urząd Bezpieczeństwa.\n- Zatrzymani zostali przekazani funkcjonariuszom sowieckiego kontrwywiadu Smiersz i poddani tzw. filtracji - sprawdzano ich tożsamość i przesłuchiwano. Z tych siedmiu tysięcy ludzi, około pięć tysięcy po filtracji wypuszczono do domów. Pięciuset Litwinów przekazano służbom bezpieczeństwa sowieckiej Litewskiej Republiki Socjalistycznej, przy czym około połowę z nich uznano za "bandytów". Do dziś nie wiadomo, co się stało z tą grupą ludzi. Kolejne prawie sześćset osób, Polaków, zostało zamordowanych. Wiadomo, że egzekucję tych ludzi wykonał specjalny batalion NKWD, przeznaczony do takich właśnie operacji. O losie pozostałych osób, a było ich około tysiąca, niewiele wiadomo. Mieli zostać poddani kolejnym przesłuchaniom, ale czy zostali zwolnieni, czy też również rozstrzelani, to pozostaje tajemnicą.\n- Przebieg obławy był typowy dla tego typu akcji. Cały teren został szczelnie otoczony przez czerwonoarmistów, podzielony na sektory i dokładnie przeszukany. Zatrzymano wszystkich podejrzanych, a napotkany oddział polskiego podziemia antykomunistycznego po krótkiej walce został rozbity. Dokładne szczegóły operacji można poznać z dokumentów, które znajdują się w książce "Miotła Stalina. Polska północno-wschodnia i jej pogranicze w czasie obławy augustowskiej w 1945 roku". Znajdują się tam między innymi bardzo szczegółowe sowieckie raporty, ukazujące dokładnie przebieg obławy, dosłownie dzień po dniu. Wszystkich zainteresowanych szczegółami odsyłam do tej pracy.\n- Warto zwrócić uwagę, że samą obławę augustowską przeprowadziły regularne jednostki Armii Czerwonej, natomiast odpowiedzialność za przesłuchania i egzekucję spada na funkcjonariuszy NKWD.\nW wyniku obławy augustowskiej zaginęło kilkaset osób. To potężna liczba. Czy ich nagłe znikniecie nie wywołało reakcja tamtejszej społeczności?\n- To był szok dla regionu. Z dnia na dzień zniknęło kilkaset osób. Rodziny nie miały żadnych informacji na temat zaginionych. Przez następne kilkadziesiąt lat próbowały się bezskutecznie dowiedzieć, co się stało. Pod koniec lat 80. zeszłego stulecia, w czasach "Solidarności", jednym z podstawowych postulatów lokalnych Komitetów Obywatelskich w Polsce północno-wschodniej, było ujawnienie prawdy o obławie augustowskiej. Niestety, poszukiwania miejsca, gdzie spoczywają ciała zamordowanych przez NKWD, trwają po dziś dzień.\nW obławie augustowskiej brały udział regularne oddziały Armii Czerwonej (zdjęcie ilustracyjne)\nCzy poza reakcją lokalnej społeczności temat obławy augustowskiej odbił się echem w ówczesnej powojennej Polsce?\n- W ówczesnych warunkach było to niemożliwe. Władza utrzymywała fakt zbrodni w tajemnicy. Jednak świadomość obławy augustowskiej trwała w lokalnym środowisku na tyle mocno, że - zgodnie z zasadami kontrpropagandy - wspominano między wierszami o tym wydarzeniu również w komunistycznych materiałach propagandowych, dotyczących utrwalania władzy ludowej w Polsce. Dobrym przykładem może tu być książka "Mgły nad jeziorem" wydana w 1987 roku w popularnej serii "Żółtego Tygrysa", gdzie niby przypadkiem wspominano o "reakcyjnych bandytach" zabijających po wojnie saperów z Armii Czerwonej, rozminowujących ziemie polskie, których wyłapywano i sądzono przed sowieckimi sądami wojennymi. W sposób oczywisty była to odpowiedź na to, o czym mówiła podziemna "Solidarność" w latach 80., czyli o zniknięciu kilkuset osób w okolicach Augustowa.\nDlaczego ten obszar był tak szczególnie ważny dla Sowietów? Istnieje kilka hipotez. Mówi się o tym, że tamtędy na wschód szły konwoje zrabowanych dóbr z Prus Wschodnich. Druga hipoteza to konieczność zabezpieczenie przejazdu Stalina na konferencję w Poczdamie.\n- W trakcie badań, które prowadziliśmy nad tym tematem, długo zastanawialiśmy się nad teoriami na temat genezy wydarzeń z lipca 1945 roku. Zauważyliśmy, że do podobnych obław dochodziło wówczas właściwie w całym pasie od Bałtyku po Karpaty. De facto takie same rozkazy, jak sowiecka 50. Armia, otrzymały również oddziały ludowego Wojska Polskiego z 1, 3, i 9 Dywizji Piechoty, które prowadziły obławy na Białostocczyźnie, w Lubelskiem i na Rzeszowszczyźnie. Rozkazy te również mówiły, że wszystkich schwytanych podczas obław żołnierzy podziemia antykomunistycznego należy rozstrzeliwać. Tyle, że żołnierze ludowego Wojska Polskiego nie widzieli sensu w łapaniu i rozstrzeliwaniu ludzi, którzy często byli ich kolegami z sąsiedniej wioski. W związku z tym pomiędzy treścią rozkazów a ich realizacją istniał spory rozdźwięk. W dodatku, często dochodziło do dezercji lub, jeszcze częściej, wypadków "nie zauważania" oddziałów partyzanckich. Z tych powodów dowództwo ludowego Wojska Polskiego doszło do wniosku, że wykonanie rozkazów w skali jeden do jednego, czyli w praktyce masowe egzekucje na schwytanych członkach podziemia, doprowadzi tylko do zwiększenia liczby dezercji, a może nawet całkowitego rozkładu jednostek.\n- Wszystko to pozwala postawić hipotezę, że w okresie pomiędzy zakończeniem drugiej wojny światowej w Europie, a rozpoczęciem konferencji poczdamskiej, naczelne dowództwo Armii Czerwonej postanowiło przeprowadzić wielką operacją przeciwko partyzantce, na całym terenie od Bałtyku aż po Karpaty. Celem było zniszczenie podziemia antykomunistycznego i zabezpieczenie sobie tyłów w wypadku, gdyby na konferencji w Poczdamie nie doszło do porozumienia pomiędzy Sowietami a aliantami zachodnimi, co mogło doprowadzić do wybuchu kolejnego konfliktu.\nTrzecia wojna światowa, na którą liczyło polskie podziemie.\n- Dokładnie. Wiemy, że obydwie strony, to znaczy tak alianci, jak i Sowieci, brały pod uwagę wybuch kolejnej wojny i przygotowywały nawet jej plany. Wracając do obławy augustowskiej: jej unikatowość nie polega na tym, że w ogóle do niej doszło, a na tym, że została przeprowadzona ściśle według zaleceń, z niezwykłą precyzją. Sowieccy żołnierze zgodnie z rozkazem przeszukali wyznaczone tereny, zatrzymali podejrzanych, przekazali ich funkcjonariuszom Smiersz, a ci zamordowali bez skrupułów wszystkich uznanych za "wrogi element". Nie zwrócono dotąd uwagi na podobne akcje, prowadzone na innych terenach, nie tylko zresztą po polskiej stronie granicy. Podobne operacje trwały po sowieckiej stronie: na Łotwie, Litwie, w tak zwanej Zachodniej Białorusi czy Ukrainie. Tyle tylko, że nie doszło tam do jednej zbiorowej egzekucji o takiej skali, jak w ramach obławy augustowskiej, a przynajmniej nic na ten temat jak dotąd nam nie wiadomo.\nProfesor Grzegorz Motyka\nOd lat strona rosyjska odmawia dostępu do swoich archiwów w tej sprawie. Jak w praktyce wygląda dotarcie do źródeł historycznych znajdujących się w rękach Rosjan?\n- To bardzo żmudna praca. Archiwa rosyjskie są tylko częściowo otwarte, w dodatku udostępnia się jednego dnia tylko niewielką liczbę teczek. Niedogodnością jest również fakt, że rewersy należy składać z dużym wyprzedzeniem. Składając zamówienie na daną teczkę, nie otrzymuje się jej po godzinie albo nawet następnego dnia. Często trzeba czekać kilka dni na realizację rewersu. Przy czym każdy błąd przy wypełnianiu zamówienia jest bezlitośnie wykorzystywany na niekorzyść zamawiającego. Pamiętam taką na poły humorystyczną sytuację, kiedy przyleciałem w grudniu do Moskwy i chciałem zrealizować wypełniony tydzień wcześniej rewers. Kiedy udaliśmy się wypożyczyć teczki, pani archiwistka grzecznym tonem poinformowała nas, że nie złożono żadnego zamówienia na dziś. Tymczasem instytucjonalnie przysłaliśmy rewers i uzyskaliśmy nawet potwierdzenie jego realizacji. W odpowiedzi usłyszeliśmy, że rzeczywiście, ale w zamówieniu podaliśmy datę grudniową z roku następnego. Archiwistka z nie ukrywanym uśmiechem dodała, że wszyscy się zdziwili, iż składamy rewers z tak dużym wyprzedzeniem czasowym. Ostatecznie, po negocjacjach, niektóre z zamówionych przez nas teczek zostały nam wydane, ale zamiast piętnastu dostaliśmy dzień później zaledwie pięć.\n- Z kolei, gdy po przejrzeniu teczek wszystkich oddziałów NKWD działających na obszarze obławy augustowskiej okazało się, że w samej obławie brały udział jednak wyłącznie jednostki Armii Czerwonej, koledzy z białostockiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej poinformowali, że dużą partię dokumentów dotyczących tej sprawy rosyjscy dokumentaliści nieoczekiwanie umieścili w internecie. Potwierdzały one nasze ustalenia, że samą operację przeprowadzili czerwonoarmiści z 50. Armii. Przypuszczamy, choć nie mamy i nigdy nie będziemy mieć na to dowodu, że Rosjanie znając wyniki naszej kwerendy uznali, iż dłużej nie ma sensu ukrywać tej części archiwów dotyczących obławy augustowskiej. Wspominam o tym dlatego, by pokazać, że te żmudne i czasochłonne kwerendy mają jednak sens, pozwalając krok po kroku odsłaniać białe karty historii. Niestety, prawodawstwo naukowe, które jest obecnie tworzone, jest tak konstruowane, że tego typu badania przestają być kompletnie opłacalne. Mówię to z żalem.\nMarszałek Senatu profesor Tomasz Grodzki powiedział, że podczas niedawnego spotkania z rosyjskim ambasadorem w Warszawie poruszył temat obławy augustowskiej. Czy jest jakakolwiek szansa, by Rosjanie przekazali Polsce materiały na ten temat? Przede wszystkim te dotyczące miejsca pochówku zamordowanych Polaków.\n- Bardzo bym chciał, by tak się stało. Wydaje mi się nieprawdopodobnym, by w rosyjskich archiwach nie było dokumentów z dokładną informacją o miejscu spoczynku ciał pomordowanych. Nie mam też wątpliwości, że ujawnienie takiej informacji jest możliwe wyłącznie na mocy decyzji politycznej podjętej na najwyższym szczeblu. Niestety, w kontekście trwającego obecnie konfliktu historycznego między Warszawą i Moskwą, jest mało prawdopodobne, by taka pozytywna dla strony polskiej decyzja została podjęta. Chciałbym się mylić.


Wysłany: Pią 5:49, 04 Kwi 2014 Temat postu: MogÄ dĹuĹźej gdy sobie trochÄ golnÄ ale moje zmysĹy sÄ\nDo recklesss [link widoczny dla zalogowanych] Filip - syn Patrycji Markowskiej\nA najfajniejszy byĹ masaĹź gĹowy ...gratis !!! pieciodniowej, tzn bylam tylko na swiezych sokach owocowo warzywnych i wodzie i schudĹam 3 kg, cera piekna po prostu jak z okladki czasopism, kosci obojczyka wreszcie ujrzaĹam, bylo ok, ale po skonczeniu zaczelam jesc normalnie, potem juz nienormalnie i wrĂłciĹy mi kilogramy, wyskoczyly pryszcze i mam wielki brzuch - a i jeszcze jeden minus - mialam duze pelne piersi, schudĹam to i one, teraz wisza sobie i niemoge na nie patrzec Ponadto czÄsto nie zmywajÄ\nsiÄ do koĹca lub farbuja na inny kolor. Teraz jest ok, duĹźo mniej boli, mniej opuchniety.Tak wiÄc usuniÄcie chirurgiczne to efekt krĂłtkotrwaĹy. WidziaĹam z niÄ\npatrzy - jest sĹodka i Ĺmieszna w tej swojej blondynkowatoĹÄi. [link widoczny dla zalogowanych]\nDostaĹam od mÄĹźa na rocznicÄ zaproszenie do ambasady (szkoda, ze nie jest w scislym centrum). nom wlasnie sa normlane bo to pierwszy model jeansow na swiecie ma ponad 120 lat - i dlatego pytam czy kobiety doceniaja klasyke czy tylko patrza na bajerki nowosci itd Teraz mam inny problem - okres pojawia mi sie raz na 3 mce a teraz mam jakis taki strasznie skÄ\npy jak nigdy... Nie wazne ze oni tluka co innego co drugi dzien i jeszcze w przerwach wyda jakies 5 dol zeby mu jakas narkomanka z ulicy loda zrobila...... Jakie macie doswiadczenia? na pytanie jakie mam dobre strony i jakie mniej dobre odpowiedzialam Skoro tak gĹoĹno krzyczysz na temat dzieci z domĂłw dziecka, to zapewne planujesz conajmniej jedno adoptowac?\nJest w tym wielkie ryzyko. [link widoczny dla zalogowanych] ggggg Ĺşle zrozumiaĹam TwojÄ\n2. Kiedy mĂłwisz kocham to kĹamiesz. Unikanie ostrego sĹonca latem i smaĹźenia sie na murzynke w solarium , bardziej zapobiegliwi mogÄ\nsmarowac sie kremami z filtrem. Nie wiem czy mozna ssanie oleju stosowac w glodowce Te formy Ĺysienia mogÄ\nĹźyÄ. ÄwiczÄ systematycznie trzeci tydzieĹ i coĹ zaczyna siÄ dziaÄ. ByĹam u rĂłĹźnych fryzjerĂłw- Pietrzyka nie polecam mĂłwiĹam mu Ĺźeby mi nie dawaĹ na wĹosy preparatĂłw, bo bÄdÄ\nzaraz,ale on wiedziaĹ lepiej i daĹ mi jakieĹ gĂłwno -oprĂłcz tego Ĺźe po 2 tygodniach siÄ nawet nie ukĹadaĹy. gdyby chodziĹo im o przypadkowego chĹopaka zrozumiaĹabym ale one majÄ\nce. Niestety zle to wygladalo. Wynagrodzenie 600 zĹ za m-c...Kontakt 661-196-484 gg 5875681, e-mail: -das Kleine oder das GroĂe deutsche Sprachdiplom,\nw Select? zamierzam wyprobowac krem MATRIXa.\nZamydla ci najpierw w Polsce oczy obietnicami, a kiedy juz bedziesz u nich, rzeczywistosc okaze sie zupelnie inna. [link widoczny dla zalogowanych] Czy rzeczywiĹcie to tak gĹadko wyglÄ\nTen zapach jest obrzydliwy!! Wiadomo ze ten model levis'a jest lepszy niz chocby jeansy armaniego z prostego powodu - model 501 ma swojÄ\nhistoriÄ - jest pierwszym modelem jeansĂłw na Ĺwiecie i po lekkich retuszach dalej pozostaje jednym z najbardziej popularnych fasonĂłw. juz drugi raz kupiĹam sobie buty w sklepie wysyĹkowymwww.duze.pl ...jakoĹÄ pierwsza klasa bo buty niemieckie, jak zamĂłwiĹam to nastepnego dnia je miaĹam u siebie... moĹźe w koĹcu siÄ uda? â˘ psiankowate (pomidory, papryka) [link widoczny dla zalogowanych]\nale czemu na jego niekorzysc? Nie bawcie siÄ w jakieĹ preparaty itp. *uzupelnienie 40zl KaĹźdy ciÄ\ngnie zabawki do siebie i nie ma mowy Ĺźe siÄ podzieli. blagam pomozcie mi co mam zrobic od 3 lat farbuje wlosy na czarno moj naturalny kolor to ciemny blod chcialabym zejsc do bladu ale jak to zrobic blagam doradzcie mi cos !!!! zanim ktokolwiek zdecyduje sie na operacje piersi u niego powinien obejrzec zdjecia jego cycki sa okropne nie maja nic wspolnego z naturalnym ksztaltem blizny zostawia fatalne o wiele ladniejsze biusty sa od skupina,kubasika,bieleckiego ,szczyta,potockiego a jak blizna sie zle zagoi to ci powie ze to wina twojego ciala a nie jego cicieca tylko dziwne ze 95% dziewczyn zle sie goi polazcie troche do modelmedu same zobaczycie ile kobiet i mezczyzn wraca z reklamacja.poraĹźka Ja oczywiscie czytaĹam Ĺźe sÄ\nCzyli te '' dzikie wiÄso ''. Przerwanie dowozu biaĹka i tĹuszczu doprowadza do zuĹźywania wĹasnych, zwyrodniaĹych biaĹek, zĹogĂłw tĹuszczu i cholesterolu.\nczy w aptece? [link widoczny dla zalogowanych] A ogolnie zgadzam sie z tym ze samoloty latajace do Polski pozostawiaja wiele do zyczenia.,no ale coz..lepsze to niz 30 godzin tluczenia sie autobusem...\nJestem dobrej myĹli. stevie wonder- i just call to say i love you Piaskowanie z tego, co zrozumialam robi siÄ nie tyle dla efektu wizualnego, co dla lepszego oczyszczenia kamienia nazebnego. podnoszÄ bo temat mnie teĹź interesuje Od razu dodaĹo mi skrzydeĹ [link widoczny dla zalogowanych]\nalbo zahaczylas o cos - o schody moze.. Mocniej bije mi serce, nawet bardzo mocno nie wiem czy to dobrze czy moĹźe cos zĹego. nie wiem czy dla mnie polska jest taka super bo tam nie jestem, czy popostu ja docenilam. co w nie byĹo nie tak, prĂłcz normalnych ĹladĂłw upĹywajÄ\ncego czasu... co mam powieidzieÄ,5 dni temu miaĹam czarne wĹosy, ktĂłrych nie znosilam. Dieta proteinowa dr Dukana, Dieta 1000 kalorii ,Dieta 1200 kcal, Dieta 1500 kcal i inne prowadzÄ\ndo odwitaminizowania i odmineralizowania organizmu to bardzo nie zdrowe. Dodam jeszcze, Ĺźe:


magazynbike.pl - Dziennik Treningowy kompletne przygotowanie do sezonu\nDziennik Treningowy kompletne przygotowanie do sezonu\nZacznij z nami ćwiczyć! Startujemy z Dziennikiem Treningowym. Opracowany przez trenera Darka Porosia plan obejmuje treningi od okresu roztrenowania aż do wyścigowego, czyli okrągły sezon. Kalendarz-Dziennik przeznaczony jest dla osób dopiero rozpoczynających swoją rowerową przygodę i dla zaawansowanych amatorów startujących w maratonach MTB!\nNasz Dziennik będzie się opierał na planach ujętych w cykle 3-tygodniowe (wzrastające obciążenia przez 14 dni i cykl regeneracyjny 7-dniowy). Te z kolei będą się układać w mezocykle (minimum 6-tygodniowe, maksimum 12-tygodniowe). W każdym okresie poza BPS (Bezpośrednim Przygotowaniem Startowym) ćwiczenia będziemy wykonywać przez minimum 6 kolejnych tygodni, ponieważ zmiany adaptacyjne w organizmie wymagają czasu, a minimalny okres powtarzania bodźców treningowych to właśnie ok. 42 dni.\nNa makrocykl roczny składać się więc będą następujące OKRESY TRENINGOWE:\nRoztrenowanie – 6 tygodni\nPrzygotowanie – 6 tygodni\nPodstawa – 6-12 tygodni\nTrening specjalistyczny – 6 tygodni\nSzczyt formy (BPS) – 23 dni\nOkres startowy – 6-12 tygodni\nOpisy pojedynczych ćwiczeń ujętych w planie dziennym zawierać będą informacje o czasie, intensywności, niezbędnym sprzęcie i formie treningu. A zacząć będziecie musieli od wyznaczenia stref wysiłkowych, do czego dojdziecie, przeprowadzając samodzielnie 20-minutowy test wydolnościowy (na rowerze lub trenażerze).\nTest pozwalający wyznaczyć strefy intensywności\nRaz na 6 tygodni zawodnik powinien wykonać test. Najczęściej wykonuje się go w pierwszym tygodniu każdego cyklu. Taki test może stać się treningiem, a i wyglądać jak typowa czasówka (do wykonania także na trenażerze). Najprostszy z samodzielnych testów został opracowany przez Joego Friela, autora „Biblii treningu kolarza górskiego” i polega na przejechaniu półgodzinnej czasówki, w której pierwsze dziesięć minut to rozgrzewka.. Przez następne 20 minut zapisujemy za pomocą pulsometru dane, a uzyskane tętno średnie z odcinka to przybliżone tętno na progu mleczanowym. W naszym planie treningowym należy odjąć od wyniku 5%. Uzyskana wartość to podstawa do wyliczenia stref treningowych, używanych później w opisie każdego z ćwiczeń w prezentowanych planach. Aby wyniki testów były spójne i porównywalne, zawodnik powinien przystępować do nich wypoczęty, nie będąc aktualnie w trakcie nawet drobnej choroby lub bezpośredniego okresu rekonwalescencji; unikać też powinno się przeprowadzania testu w ekstremalnych temperaturach oraz przy dużym wietrze. Zaleca się trasę płaską, może też być jednak pagórkowata lub nawet górzysta pod warunkiem, że za każdym razem test przeprowadzany będzie na tej samej trasie\nSkracamy okres potrzebny na adaptację organizmu do zadanych na treningach obciążeń. Trening sam w sobie nie wywołuje zmian adaptacyjnych w związku ze zbyt małym obciążeniem.\nMożliwe są częste (codzienne) sesje treningowe w strefie 2. o umiarkowanej długości (np. 2 godziny), kompletna regeneracja po dłuższych treningach w tej strefie może jednak zająć więcej niż 24 godziny. Wypracowujemy wydolność tlenową organizmu, czyli podstawę kondycji kolarza. Górną granicę tej strefy poznamy po trudnościach w prowadzeniu rozmowy w związku z przyspieszeniem oddechu.\nTrenujemy w tzw. strefie mieszanej. Organizm adaptuje się do zmiennych warunków obciążenia treningowego, charakterystycznych dla kolarstwa górskiego. Utrzymanie tempa wymaga koncentracji, zwłaszcza podczas samotnego treningu i blisko górnej granicy strefy. Regeneracja po sesjach treningowych w strefie 3. jest z reguły dłuższa niż 24 godziny.\nNajwyższa intensywność, przy której gromadzony kwas mlekowy jest metabolizowany przez organizm. Trening w tej strefie jest na tyle intensywny, że podtrzymanie założonego natężenia wysiłku jest męczące psychicznie, zazwyczaj zatem wykonuje się go w wielokrotnych powtórzeniach, zwykle kilkunastominutowych, dających łącznie 30-60 min treningu w strefie. Moment odpoczynku między powtórzeniami powinien być dłuższy w wysiłkach w górnej granicy strefy i równy czasowi wysiłku przy wysiłkach w dolnej granicy strefy.\nMaksymalna moc tlenowa\nTrenujemy zdolność kontynuowania wysiłku o bardzo dużej intensywności. Interwały kilkuminutowe (3-8 min), których zadaniem jest podnieść VO2max. Z reguły przerwy między wysiłkami są dwukrotnie dłuższe od czasu tempówki. Przystępować do treningu należy jedynie wypoczętym. Kolejne treningi należy rozdzielać przerwami na regenerację dłuższymi niż 24 godziny.\nPojemność glikolityczna (anaerobowa)\nintensywność: wysiłek maksymalny w zadanym czasie\nWysiłki maksymalne o czasie trwania do kilku minut (30 s - 3 min), których zadaniem jest zwiększyć zdolność mięśni do rozwijania mocy w procesach beztlenowych. Efektywność buforowania wytwarzającego się kwasu mlekowego. Odpoczynek między interwałami do niemal zupełnego ustąpienia uczucia zmęczenia. Puls bezużyteczny jako wskaźnik intensywności ze względu na zmienną naturę wysiłku. Bardzo silne uczucie wkładanego wysiłku.\nPojemność fosfagenowa i moc glikolityczna\nKrótsze (do 10 s) wysiłki maksymalne rozwijają pojemność fosfagenową, dłuższe (do 30 s) moc glikolityczną. W obu przypadkach przerwy czynne do pełnego wypoczynku. Trenujemy np. odskoki, start zatrzymany, krótkie sprinty, które większy stres wywołują w układach mięśniowo-szkieletowych niż metabolicznych.\nPoczytaj więcej na temat: dziennik treningowy, trening,


Zarząd Miejski Sojuszu Lewicy Demokratycznej jest zdziwiony uchwałą Rady Powiatowej AWS, w której AWS zarzuca szereg zaniedbań przy składaniu wniosku o zmianę terytorialnej przynależności naszego miasta.\nRada Powiatowa AWS w przyjętej uchwale zaatakowała przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej ds. Przyłączenia Elbląga do woj. pomorskiego Andrzeja Kempińskiego. Jej zdaniem przewodniczący, który nie zwołał w miniony roku ani jednego posiedzenia komisji, nie zrealizowały uchwały Rady Miejskiej z dnia 2 grudnia 1999 roku w sprawie postępowania mającego na celu zmianę granicy województwa warmińsko-mazurskiego i pomorskiego.\n"Rada Powiatowa AWS stoi na stanowisku, że całkowity brak aktywności Przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej spowodował zmarnowanie wysiłku włożonego w przeprowadzenie konsultacji społecznych, które odbyły się w październiku 1999 roku przy wielkim zaangażowaniu i entuzjazmie elblążan" - czytamy w uzasadnieniu uchwały Rady Powiatowej AWS\nRada Powiatowa AWS zarzuca Przewodniczącemu, że nie podjął skutecznych zabiegów, aby rady gmin wchodzących w skład powiatu elbląskiego wydały opinie w sprawie wniosku Elbląg, co spowodowało, że w MSWiA został złożony wniosek niekompletny oraz, że nie podjął "skutecznych działań w celu wydania przez Radę Powiatową Elbląskiego oraz Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurski pozytywnych opinii w sprawie wniosku Elbląga".\nUchwała Rady Powiatowej AWS oburzyła zarząd miejski SLD, które stwierdził, że "zarzuty te są nieuprawnione, zarówno od strony formalno-prawnej jak i merytorycznej".\n"Kategorycznie stwierdzamy, że przygotowany wniosek w sprawie przyłączenia Elbląga do województwa pomorskiego był kompletny, zawierając wszystkie wymagane załącznik" - czytamy w stanowisku przyjętym przez elbląskie SLD.\nSLD uważa, że stawianie zarzutów w sprawie braków skutecznych zabiegów, aby rady gmin wchodzące w skład ziemskiego powiatu elbląskiego wydały opinie odnoszące się do wniosku Elbląga, stanowi kuriozalne pojęcie autonomii poszczególnych samorządów lokalnych.\n"To samo zresztą dotyczy wpływu władz naszego miasta na podjęcie uchwały Rady Powiatu Elbląskiego, czy też terminu przyjęcia uchwały przez Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego" - pisze SLD.\nZarząd miejski SLD w przyjętym stanowisku pyta - "Czy formułowanie zarzutów pod adresem lewicowych radnych nie jest przypadkiem próbą ukrycia braku stosowanej woli politycznej na dokonanie zmian w podziale terytorialnym centralnych gremiów kierowniczych, reprezentujących przecież bliskie Radzie Powiatowej AWS preferencje polityczne?"\nAWS ma rację, elbląskie SLD powinno jeszcze wymóc na USA aby wydało stosowną deklarację odnośnie przyłączenia Elbląga wraz z USA do woj. pomorskiego.\nPanowie z SLD zawsze "władali" Elblągiem nie tak do końca myśląc o potrzebach miasta i jego okolic. Smutne jest to, że za takimi nierobami (SLD) idą i głosują elblążanie.\nW myśl staropolskiego przysłowia - winny (SLD) tłumaczy się.\nStanowisko elbląskiej "Solidarnosci" od poczatku bylo zawsze jasne i zdecydowane w tej sprawie.\nNic sie nie zmienailo od nieboszczki PRLu, ktorekj dzidzicami sa obecne wladze Elblaga. Zamiast dzialac w interesie lokalnej spolecznosci, wdaja sie w jalowe gadulstwo (patrzy wypowiedzi Henryka Sloniny na tema regionalizacji Elblaga). Brak zaangzowania wladz miasta w sprawe integracji regionalnej idzie w parze z postawa Witolda Gintowt - Dziewałtowskiego, ktory glosowal przeciw finasowaniu instalacji przeciw powodziowych na Zulawach (patrz GW>Regiaon>Elblag). Kogo ci ludzie reprezentuja...?\nJacek K. Tyminski(2001-01-25)


Kolejki na NFZ do Psychologa Dziecięcego w Białymstoku. Stan na 23.09.2021 | Białystok Nasze Miasto\nJak długo trzeba czekać na wizytę do Psychologa Dziecięcego w Białymstoku? Przedstawiamy listę ośrodków, gdzie dostaniesz się do lekarza najszybciej na NFZ w pobliżu swojego miejsca zamieszkania. Sprawdź proponowane przez nas miejsca, by nie czekać na wizytę do Psychologa Dziecięcego zbyt długo. Gdzie w Białymstoku dostaniesz się do Psychologa Dziecięcego najszybciej?\nKolejki na NFZ do Psychologa Dziecięcego w Białymstoku - stan na 23.09.2021\nRaporty Fundacji Watch Health Care, która regularnie kontroluje kolejki do lekarzy, pokazują, że na wizytę u specjalisty w naszym kraju trzeba poczekać średnio aż cztery miesiące. Jak długo trzeba czekać na termin do Psychologa Dziecięcego w Białymstoku? Sprawdź w naszym serwisie, gdzie dostaniesz się do Psychologa Dziecięcego najszybciej i na NFZ.


Lidan Oliwka Do Skórek I PaznokciAloesPojemność 1,5 ml Nawilża Zmiękcza Wygładza Regeneruje Oliwka Do Skórek I Paznokci Lidan występuje w innowacyjnej postaci pisaka zakończonego pędzelkiem. Taka formuła ułatwia dozowanie i aplikację preparatu. Oliwka\nKod katalogowy: 20963\nFormuła oliwki zawiera ekstrakt z aloesu. Preparat zapewnia nawilżenie, zmiękczenie regenerację i wygładzenie skórek oraz ochronę i wzmocnienie płytki paznokcia.\nWygodny aplikator w pędzelku. Dobrze nawilża skórki. Fajnie, delikatnie pachnie. Polecam\nAutor: Daria, Jastków\nSama oliwka jest super ale opakowanie (choć innowacyjne, co jest na plus) jest kiepskie- kręcę, kręcę, kręcę i nie leci nic. Przekręcę o raz za dużo-leci pół opakowania...\nKupiłam ten produkt bez przekonania, ale z chęcią wypróbowania i jestem zadowonola. Oliwka faktycznie regeneruje skórki i nawilża, ładnie wnika w skórę i przyjemnie się jej używa. Zapach jest delikatny, nie przeszkadzający. Ogólnie serdecznie polecam, jak dla mnie produkt jest wystarczająco wydajny i kuszący cenowo do tego, a przy tym wszystkim faktycznie działa :)\nUwielbiam te odżywki, są super. Przy każdym zamówieniu dorzucam je do koszyka, ta z aloesem i druga z miodem są moimi ulubionymi. Fajnie się nimi aplikuje produkt, skórki są fajnie nawilżone.\nDobrze nawilża skórki. Bardzo fajny aplikator w pędzelku, niestety nie ma jej zbyt dużo . Za te pieniądze polecam.\nFajnie nawilża skórki, warto kupić za tą cenę :)\nŚwietna oliwka, stosowałam kilka razy i widzę efekty! Poza tym zamiłowanie do aloesu, który koi sprawia, że produkt jeszcze bardziej mi się spodobał :) Polecam\nOliwka jest okej :) Jak ktoś zastanawia się jak pachnie- to powiem krótko - jak mydło :) Czy to jest jego wadą czy zaletą to musicie same sprawdzic :) Nawilża, skórki ładnie po niej wyglądają. Cena jest okej jednak myślę, że nie wystarczy mi na długo.\nOliwka robi to co ma robić :) czyli nawilża i zapewne odżywia :) aplikator na plus jednak produkt sam w sobie mało wydajny ... ale warty wypróbowania


Najdziwniejsza broń wojen światowych - odcinek 7 - sezon 2 - streszczenie odcinka - Telemagazyn.pl\nNajdziwniejsza broń wojen światowych - Odcinek 7 (Sezon 2)\nPoznamy historię brytyjskiego MD1, zespołu konstrukcyjnego znanego jako Churchill's Toyshop, pracującego nad nowymi rodzajami broni. W 1942 roku rozpoczął on eksperymenty z wąglikiem. W tym samym czasie w Londynie grasował seryjny morderca znany jako Blackout Ripper. Dowiemy się, kim był zbrodniarz i dlaczego naśladował Kubę Rozpruwacza. Ponadto w programie o niewyjaśnionej tajemnicy lotu 19 - zaginięciu eskadry pięciu amerykańskich samolotów torpedowo-bombowych, do którego doszło 5 grudnia 1945 roku. Zniknęła też jedna z maszyn wysłanych na poszukiwania. Twórcy serii opowiadają również o tym, jak w 1942 roku brytyjski żołnierz u podnóży Himalajów natknął się na jezioro pełne szkieletów."


Bezpieczny transport mięsa - siteopia.pl\nStrona główna » Bezpieczny transport mięsa\nBezpieczny transport mięsa\nDuże zapotrzebowanie na mięso (np. w zakładach przetwórstwa mięsa) jest bezpośrednią przyczyną projektowania nowych rozwiązań odnośnie transportu. Długie trasy wymagają zabezpieczenia wrażliwego ładunku przed wpływem warunków atmosferycznych, temperatury, uszkodzeń fizycznych i innych. Nacisk kładziony jest głównie na pojazdy służące do transportu mięsa oraz pojemniki z plastiku, w których jest ono przechowywane w tym czasie.\nWarunki do przewożenia mięsa\nZabezpieczenie mięsa pod kątem świeżości i jakości podczas transportu to bardzo podstawowa kwestia, o którą dbałość wykazuje się już na etapie wyboru pojazdu. Transport mięsa zachodzi w warunkach chłodniczych, w samochodach posiadających specjalne, izolowane komory, w których temperatura bliska jest 0 stopni. Dzięki temu ładunek nie zamarza, ale też nie jest narażony na negatywny wpływ ciepła. Jest to bardzo ważne zwłaszcza podczas transportu na dłuższe dystanse – nietrudno wyobrazić sobie skutki długotrwałego przechowywania mięsa i jego przetworów w zamkniętej przestrzeni i wyższej temperaturze. Po zapewnieniu odpowiednio dobrych warunków, przewożenie mięsa nie jest ani trochę problematyczne, więc można je realizować na szeroką skalę.\nDlaczego warto sięgnąć po plastikowe pojemniki?\nWłaściwe porcjowanie oraz oczywiście zabezpieczanie mięsa przed przypadkowym zabrudzeniem czy uszkodzeniami umożliwiają pojemniki z plastiku. Ich powierzchnia jest o wiele mniej podatna na zanieczyszczenia i wnikanie drobnoustrojów niż np. drewniana, można też bez problemu zmywać ją i dokładnie osuszać. Zanika tutaj problem zanieczyszczania środowiska, bo pojemnik na mięso wykorzystuje się wielokrotnie. Nie ma konieczności wyrzucania zużytych i nabywania nowych przez dłuższy czas.\nRóżne rozmiary, wzory, a nawet kolory\nWłaściwy transport mięsa dzięki pojemnikom z plastiku zapewnia przede wszystkim doskonałą izolację przed wnikaniem do wewnątrz nich różnych drobnoustrojów i zanieczyszczeń. Żeby efekt był jak najlepszy, należy sięgnąć po elementy odpowiednich rozmiarów i kształtów. Pojemnik na mięso posiada również szczelną pokrywę, która jednocześnie jest łatwa do zdjęcia w razie potrzeby (przeważnie należy zastosować nacisk na jedno lub dwa miejsca, wtedy łatwo zsuwa się z pojemnika). Dzięki oznaczeniom kolorystycznym można posegregować niejednorodny ładunek i uniknąć pisania po powierzchni pojemników lub otwierania ich bez potrzeby tylko w celu sprawdzenia zawartości. Takie pojemniki prezentują się też bardziej estetycznie, co miewa znaczenie np. podczas wyładunku lub przechowywania w magazynach.\nTagipojemnik na mięso pojemniki z plastiku\nJak zbudować energooszczędny dom – projekt idealny\nNa czym polega działanie alkomatu jednorazowego?


Mazowieckie: dziczyzna zakażona włośnicą trafiła do restauracji? - Usługi medyczne\nMazowieckie: dziczyzna zakażona włośnicą trafiła do restauracji?\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 20 września 2015 09:46\nJeśli potwierdzą się informacje o wprowadzeniu mięsa do obrotu, sanepid przeprowadzi kontrole w restauracjach Fot. Archiwum RZ\nZakażona włośnicą dziczyzna prawdopodobnie nie trafiła do obrotu w Warszawie i okolicy. Podczas przesłuchania przez policję 38-letni mieszkaniec Radomia przyznał, iż mięso, które kupił od nieznanej osoby, zostało przez niego spalone, a nie sprzedane.\nSprawa dotyczy próbek mięsa dzika, które do Powiatowego Inspektoratu Weterynarii w Radomiu dostarczył 38-letni mieszkaniec tego miasta. Wykryto obecność jednego włośnia w jednej z dziewięciu próbek dziczyzny. W piątek, po zawiadomieniu złożonym przez inspektorat weterynarii, policja poinformowała, że mężczyzna, nie czekając na wynik badania, sprzedał mięso zakażone włośnicą i w efekcie między 10 do 14 września mógł wprowadzić do obrotu kilkaset jego kilogramów - w Warszawie i jej okolicach.\nRadomianin, który został zatrzymany w czwartek i początkowo odmawiał złożenia wyjaśnień, po przesłuchaniu oraz przedstawieniu zarzutów został zwolniony. Wyznaczono wobec niego dozór policyjny. - Mężczyzna złożył ostatecznie wyjaśnienia - istotne, gdyż wynika z nich, że po ujawnieniu faktu o zakażeniu mięsa zostało ono przez niego zutylizowane poprzez spalenie - powiedziała PAP w sobotę rzeczniczka radomskiej Prokuratury Okręgowej, prok. Małgorzata Chrabąszcz.\nDodała, że 38-letni mężczyzna ma w tej chwili dwa zarzuty: sprowadzenia niebezpieczeństwa dla zdrowia i życia wielu osób poprzez wprowadzenie do obrotu mięsa pochodzącego z dzika i zakażonego włośnicą oraz posługiwania się sfałszowanym dokumentem, mającym potwierdzać, że próbki mięsa do badań weterynaryjnych zostały pobrane zgodnie z procedurą, przez uprawnioną osobę. W rzeczywistości - według prokuratury - mężczyzna sam pobrał te próbki.\nChrabąszcz podkreśliła, że śledztwo ws. zakażonej włośnicą dziczyzny nadal jest prowadzone, a wersja podana przez mężczyznę podczas przesłuchania - że mięso zostało przez niego spalone, a nie sprzedane - jest szczegółowo weryfikowana przez policję. - Ustalane jest też źródło pochodzenia tego mięsa i jego faktyczna ilość. Przesłuchiwany stwierdził, iż nabył mięso od nieznajomego mężczyzny - dodała prokurator.\nW sobotę Mazowiecka Komenda Policji w Radomiu poinformowała, że bada, co się stało z "mięsem z dzików, co do którego zachodziło podejrzenie, iż może być zakażone włośnicą". "Badane jest kilka wątków (...). Najmniej prawdopodobna jest jednak wersja, że skażone mięso trafiło do restauracji w Warszawie i okolicach" - zaznaczono w policyjnym komunikacie.\nJeszcze w piątek rzeczniczka wojewody mazowieckiego Ivetta Biały zapowiadała, że jeżeli potwierdzą się informacje o wprowadzeniu do obrotu dziczyzny z partii badanej w Radomiu, "sanepid niezwłocznie przeprowadzi kontrole w restauracjach".\nJak potwierdził wówczas Mazowiecki Urząd Wojewódzki, lekarz weterynarii wykrył obecność jednego włośnia w jednej z dziewięciu próbek, a mimo wezwania właściciel nie dostarczył do badania całej partii mięsa, czyli dziewięciu dzików. Zaznaczono jednocześnie, że nie jest pewne, czy dziczyzna została wprowadzona do obrotu, "ale taką ewentualność należy prewencyjnie brać pod uwagę".


✒ Niepowszedni 2 W potrzasku - Justyna Drzewicka | Porównaj ceny książek, oceny i recenzje - upolujksiazke.pl\nwww.taniaksiazka.pl e-book Brak danych 23,36 zł\nwww.ibuk.pl e-book 33,00 zł 23,76 zł\nDrugi tom przygód Niepowszednich zaczyna się krótko po wydarzeniach z pierwszego tomu. Po wyzwoleniu z niewoli u Welesa bohaterowie oczekują na zamku Kniazia na intratne propozycje. Niespodziewanie zostają im postawione bardzo poważne zarzuty a oskarżycielem jest sam Weles.\nTakiego obrotu sprawy się nie spodziewałem i dlatego tym razem dam trochę lepszą ocenę. Szkoda tylko, że samych rozpraw sądowych jest niewiele i autorka nie poszła bardziej w tym kierunku. Bohaterowie i czarne charaktery dalej... Czytaj całą recenzję


O saunachJak prać dywan?Porady prawne - skąd je wziąć?Do you like nature?Czy można chłodzić co2 po godzinach?Marketing internetowy, a korzyści z inwestycji Dla aktywnych: suplementy i odżywkiSuplementy do treninguDentysta i jego gabinetPILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz dostać dotację na fotowoltaikęArtykuł o prawnikach i prawieSłońce i jego energia. Jak ja wykorzystać?Sporty a odżywki i dietyPomoc w radzeniu sobie w trudnych sytuacjachDobrze i tanio. Ciuchy z lumpeksuDj idealny. Świadomy wybór DJ'aPrace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejGeodezyjne sprawyKomfort używania samochodu10 sposóbów na to jak korzystać z kolektorów słonecznychCo warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiBiałko, witaminy i minerały - podstawa diety przy uprawianiu sportuCzy w 2020 jeszcze warto wynająć podnośnik?Jak leczyć żylaki i inne defekty?Proste metody nawadniania ogrodówThe most popular city in Poland for foreign touristsKiedy trzeba do dentystyOsąd prawnika. Czyli o adwokatach i sądachZalety paneli fotowoltaicznychKrótko o maszynach budowlanych


Adrianna Sokołowska – Strona 26 – Dom Pomocy Społecznej\nUroczyste obchody „Światowego Dnia Choroby Alzheimera”\n21 września 2015 w Aktualności /Autor Adrianna Sokołowska\nOrganizacja Światowego Dnia Choroby Alzheimera przeszła już do tradycji w „Domu Kombatanta”. Jest to dzień bardzo ważny dla pracowników jak i mieszkańców. Pozwala pamiętać o tych, którym niestety pamiętać nie jest dane. Światowy Dzień Choroby Alzheimera obchodzony jest 21 września. W „Domu Kombatanta” obchody odbyły się w dniu 18 września 2015 r. Hasłem tegorocznego spotkania […]\n8 września 2015 w Aktualności /Autor Adrianna Sokołowska\n30 sierpnia 2015 w Aktualności /Autor Adrianna Sokołowska\n27 sierpnia 2015 w Aktualności /Autor Adrianna Sokołowska\n21 sierpnia 2015 w Aktualności /Autor Adrianna Sokołowska\n20 sierpnia 2015 w Aktualności /Autor Adrianna Sokołowska\n13 sierpnia 2015 w Aktualności /Autor Adrianna Sokołowska


Kredyt a pożyczka - Artelis\nW tym artykule nakreślę Państwu podstawowe różnice pomiędzy kredytem a pożyczką.\nZ pewnością wiele osób zastanawiało się czym się różnią kredyty od pożyczek. Zarówno w jednym jak i drugim przypadku dostajemy pieniądze i spłacamy raty, jednak istnieją pewne różnice pomiędzy tymi dwoma produktami finansowymi. Pożyczka działa podobnie jak kredyt gotówkowy, z tą różnicą, że chcąc zaciągnąć kredyt gotówkowy musimy ustalić ściśle określony cel tego kredytu. Natomiast pieniądze uzyskane dzięki pożyczkom możemy wydać na co tylko chcemy, nie musimy podawać konkretnego celu na jaki przeznaczamy pieniądze. Poza tą kwestią, bardzo ważną przede wszystkim dla klienta, jest jeszcze kilka kwestii prawnych. Kredytu może udzielić tylko bank, natomiast pożyczkę może udzielić osoba fizyczna lub instytucja posiadająca pieniądze. Bank dający kredyt musi nałożyć odpowiednie oprocentowanie, natomiast pożyczkodawca może to zrobić nieodpłatnie.\nJednak z doświadczenia wiemy, że firmy oferujące pożyczki gotówkowe nakładają bardzo duży procent, dużo większy niż w przypadku kredytów oferowanych przez banki. Dlatego też, jeśli potrzebujemy pieniądze na ściśle określony cel lepszym rozwiązaniem będzie nisko oprocentowany kredyt bankowy. Wiele firm oferujących pożyczki nakłada kosmiczne oprocentowanie i nawet jeśli nie jest ono podawane bezpośrednio, to w umowie znaleźć możemy wiele dodatkowych opłat, które powodują, że pożyczka jest bardzo niekorzystna. Jednak dla wielu osób jedynym wyjściem jest zaciągnięcie pożyczki, nawet jeśli potrzebują pieniądze na jakiś ściśle określony, konkretny cel. Mówię tu o sytuacji, w której jesteśmy już kredytobiorcami i bank nie może nam udzielić kolejnego kredytu. W takim przypadku jedynym rozwiązaniem będzie pożyczka, jednak unikajmy pożyczek jak tylko się da. Niech będą one dla Was ostatnią deską ratunku.\n- Jak nie zalać diesla benzyną - wtyczka paliwowa rightfuel\nKredyty hipoteczne – szansa na realizację marzeń\nRemigiusz Nowak Remigiusz Nowak


Tylko świnie siedzą w kinie. Film jako narzędzie propagandy niemieckiej w Generalnym Gubernatorstwie | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nAutor: Katarzyna Kotula\nTagi: Film i telewizja, Historia kultury i sztuki, Historia społeczna, Historia polityczna, Artykuły, II wojna światowa, Polska, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Europa\nOpublikowany: 2010-08-31 21:30\nTylko świnie siedzą w kinie. Film jako narzędzie propagandy niemieckiej w Generalnym Gubernatorstwie\nOd momentu przejęcia władzy w Niemczech przez Adolfa Hitlera, całokształt funkcjonowania państwa i życie obywateli w każdym jego aspekcie było ściśle podporządkowane zbrodniczej ideologii narodowego socjalizmu. Również w sferze kultury wykorzystywano wszelkie zjawiska mogące przyczynić się do realizacji nazistowskich celów.\nSzczególnie mass media znalazły się na usługach prowadzonej z całą bezwzględnością propagandy i indoktrynacji. Niebotyczna rola przypadła tu filmowi. Jako „duchowa potęga” kreował rzeczywistość taką, jaką chciała ją widzieć III Rzesza. Zwłaszcza na terenach okupowanych władze nazistowskich Niemiec zmuszone były „urobić” umysły miejscowej ludności poprzez działalność propagandową. Dlatego też, na tych terenach w dziedzinie polityki kulturalnej tak dużo miejsca poświęcano sprawie kinematografii.\nGeneralne Gubernatorstwo i polityka kulturalna okupanta na tym terenie\n12 października 1939 roku w dzienniku urzędowym III Rzeszy ukazało się rozporządzenie o stworzeniu Generalnego Gubernatorstwa na okupowanych ziemiach polskich. Dzieliło się ono na cztery dystrykty: warszawski, radomski, krakowski oraz lubelski\n. Według niemieckich statystyk zamieszkiwało ją powyżej 19 mln ludzi, w tym 14 mln Polaków\n. Na czele administracji stał Generalny Gubernator jako wyłączny ośrodek władzy. Urząd ten niezmiennie przez całą okupację piastował dr Hans Frank\n. Na „stolicę” GG oraz siedzibę „rządu” obrano Kraków.\nPo niemieckim zwycięstwie na Zachodzie dokonano zmiany w nomenklaturze – nie było już konieczności prowadzenia dalszej zabawy w subtelności, usunięto więc dodatek o „terenach okupowanych”\n. Odtąd nowy twór zaczęto nazywać po prostu Generalną Gubernią. Chciano w ten sposób dać polskiej ludności do zrozumienia, że zarządzeniom wojennym nadaje się cechy trwałości. Sam Frank wyjaśniał to słowami: nowa nazwa ma wyrazić, że Generalna Gubernia jest istotną częścią składową Rzeszy Niemieckiej i na zawsze nią pozostanie\n. Owo „zawsze” dobiegło końca w styczniu 1945 roku, kiedy gubernator ze swoją świtą wycofywał się pospiesznie z zamku królewskiego na Wawelu, uciekając na zachód.\n(il. Lonio17, na bazie pracy XrysD, na licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported)\nJuż od pierwszych miesięcy wojny władze hitlerowskie stawiały ostre veto w sprawie organizowania polskiego publicznego życia kulturalnego. Wielokrotnie stwierdzały, że Polacy jako podludzie, naród prymitywny nie wniósł w przeszłości nic wartościowego do skarbnicy światowej kultury, nie ma w tej dziedzinie potrzeb wyższego rzędu i stąd też nie ma konieczności tworzenia nowych, bądź dalszego utrzymania już istniejących, instytucji służących ich zaspokajaniu\n. Ponadto, niektórzy hitlerowscy politycy stali na stanowisku, że kultura polska bardzo często stanowiła narzędzie walki z Niemcami i aby zapobiec spełnianiu przez nią owej roli w przyszłości, należało bezzwłocznie się z nią rozprawić.\nCałkowita kasacja polskiego życia kulturalnego była jednym z bazowych założeń niemieckiej polityki prowadzonej w Generalnym Gubernatorstwie. W swoich wypowiedziach Hans Frank niejednokrotnie podkreślał, że polski kraj powinien obrócić się w intelektualną pustynię. W październiku 1939 roku w Łodzi doszło do spotkania Generalnego Gubernatora z ministrem propagandy, podczas którego Goebbels zarysował przyszłość kulturalną okupowanego kraju. W rozmowie z Frankiem opowiedział się za rozwiązaniem, w którym Polakom w zasadzie nie powinno się […] zezwolić na teatry, kina i kabarety, aby nie przypominali sobie stale o tym, co utracili. Jeśli w wielkich miastach, np. Warszawie, zajdzie konieczność odciągnięcia Polaków z ulic za pomocą wyświetlania filmów, powinno się wówczas każdorazowo podejmować specjalne postanowienia\nKoncepcję „krzewienia kultury” rozszerzał okólnik\nwystosowany do szefów administracji terenowej. Zawierał on dyrektywy zakazujące Żydom wszelkiej działalności w sferze sztuki. Określał również dokładnie, na co zezwalało się w tej dziedzinie Polakom. Stwierdzano w nim, że ludności polskiej należy dać możliwość prowadzenia pewnej działalności na polu kultury. Musiała się ona jednak zamykać w granicach prymitywnych, prostackich potrzeb rozrywkowych ludności. Stąd też niezwykle ostro należało sprzeciwiać się jakimkolwiek nawiązaniom do niedawnej przeszłości oraz „nalotowi” patriotyzmu w powstających dziełach. Wszelkiego rodzaju imprezy widowiskowe (w tym pokazy filmowe) musiały otrzymywać zezwolenie cenzury. Na terenach okupowanych sprawowana była przez Hauptabteilung Propaganda w Krakowie. Części polskich artystów przyznano placet na zatrudnienie w instytucjach kulturalnych. Kryły się za tym specyficzne intencje okupanta. Próbowano dzięki temu odciągnąć twórców kultury od angażowania się w konspirację oraz od czynnego udziału w dysputach politycznych\nHitlerowskie władze systematycznie więc spychały kulturę polską na margines życia społecznego, nie rezygnowały jednak z używania jej jako istotnego narzędzia propagandy kształtującego świadomość zniewolonej ludności. Dostarczało ono również informacji pożądanych przez okupanta, wspierało propagandę i oddziaływało ideologicznie na masy. Wilhelm Ohlenbusch\nszybko doszedł do wniosku, że film może być idealnym instrumentem do propagowania chwały niemieckiej armii oraz krzewienia rasistowskich idei. Co więcej, działające kina na korespondentach prasy zagranicznej miały sprawiać wrażenie „normalności” życia w Generalnym Gubernatorstwie.\nKinematografia na terenie Generalnego Gubernatorstwa\nProwadzony przez okupanta plan eksterminacji kultury nie oszczędził polskiej kinematografii. W wyniku hitlerowskiej inwazji nie tyle został zahamowany jej rozwój, ile wręcz rozpadła się ona w gruzy. Więzy zawodowe, którymi połączone było środowisko pracowników kinematografii, praktycznie przestały istnieć. Wszystkie wytwórnie filmowe zostały unieruchomione, a rzesze czołowych twórców opuściło granice kraju; niejeden z nich zmuszony był ukrywać się lub znalazł się w obozie.\nPierwszy cios zadano już w połowie listopada 1939 roku. Zarządzono wówczas konfiskatę wszelkich kin i biur wynajmu, a następnie uzależniono je od placówki powierniczej. Kierownikami kin zostali wyłącznie Niemcy lub Volksdeutsche. Organizacyjnie na szczeblu dystryktów kinoteatry podlegały tzw. Betriebstellen, w których kluczową figurą był dysponent filmowy ustanawiający „właściwy” repertuar.\nPierwsze trzy kina w Warszawie oddano do użytku publiczności już 11 listopada 1939 roku. Dwa dni później jedno z nich („Hollywood”) zostało przemianowane na „Deutsches Lichtspielhaus”. Wkrótce swoją działalność podjęły kolejne kina warszawskie: „Napoleon” przy placu Trzech Krzyży oraz „Popularny” na Pradze. Już pod koniec 1939 roku w Warszawie oddano Niemcom pierwsze kino dla ich wyłącznego użytku (dawne kino „Palladium” przemianowane na „Helgoland”). Od tego momentu nastąpił podział kinoteatrów na te nur fur Deutsche oraz te przeznaczone dla „niższej rasy”. W Krakowie z kolei udostępniono Polakom kina: „Apollo” (ul. Świętego Tomasza), „Atlantic” (ul. Stradom), „Stella” (ul. Lubicz), „Sztuka” (ul. Św. Jana), „Uciecha” (ul. Starowiślna), „Wanda” (ul. Św. Gertrudy)\nJoseph Goebbels, 1934 r. (fot. ze zbiorów Deutsches Bundesarchiv, Bild 102-17049, na licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Germany)\nOgólnie rzecz biorąc, w 1943 roku na terenie całej Generalnej Guberni miało się znajdować: 25 kin przeznaczonych wyłącznie dla Niemców, 61 wyłącznie dla Polaków oraz 4 kina przeznaczone dla ludności ukraińskiej\n. Co ciekawe, ludności polskiej zakazano oglądania niemieckich tygodników aktualności oraz filmów oświatowych, natomiast Niemcy nie mieli prawa wstępu na seanse opracowywane dla przedstawicieli „niższej rasy”.\nKinoteatry rozmieszczone były w większych miastach czy ośrodkach przemysłowych Generalnego Gubernatorstwa. Oczywiście okupantom zależało, aby swoją filmową akcją propagandową objąć możliwie najszersze kręgi polskiego społeczeństwa, stąd więc w poszczególnych miastach powiatowych przy Oddziałach Propagandy utworzone zostały specjalne jednostki. Miały one nieść ludziom kinową rozrywkę tam, gdzie nie było to możliwe ze względów technicznych. Jednostki te do swej dyspozycji miały specjalne samochody wyposażone w przenośną aparaturę projekcyjną i nieustannie objeżdżały z tym sprzętem wsie i miasteczka danego okręgu. Przykładowo w 1943 roku w okręgu radomskim znajdowało się pięć kin objazdowych. Każdy z samochodów w przeciągu tygodnia pokonywał średnio trasę 1000 kilometrów, gromadząc łącznie podczas seansów ok. 14 000 widzów.\nProdukcja filmów w zasadzie została całkowicie wstrzymana. Hans Frank uważał, że w ramach realizowanej polityki kulturalnej w Generalnym Gubernatorstwie wykazałby się niekonsekwencją, obdarzając naród Polski własną twórczością filmową. Utrzymywał ponadto, że jako strawa rozrywkowa w zupełności wystarczą „resztki” przedwojennych polskich produkcji oraz dozowany odpowiednio import zagraniczny. Pomimo różnorodnych trudności, okupacyjna administracja GG zdołała założyć swoją pierwszą produkcyjną placówkę filmową – Film und Propagandamittel Vertriebsgesellschaft (w skrócie zwana FIP). Wszystkie funkcje kierownicze w jej ramach przejęli Niemcy oraz Volksdeutsche. Współwłaściciel „Falangi”, Stefan Dękierowski, zmuszony został do uruchomienia laboratorium na potrzeby FIP-a. Jednym z pierwszych zadań „Falangi” było dostarczanie niemieckim produkcjom polskich napisów oraz dokończenie przedwojennych filmów polskich, których produkcję przerwał wybuch wojny.\nRepertuar kin opracowywany był według sprecyzowanych dyrektyw hitlerowskiego Urzędu Propagandy. Zgodnie z wymogiem Franka wyświetlane były wyłącznie „filmy złe” tj. te pozbawione jakichkolwiek artystycznych walorów (operetki, farsy, melodramaty drugo i trzeciorzędnej produkcji). Oczywiście wyświetlano prawie wyłącznie obrazy niemieckie, sporadycznie zdarzały się również filmy hiszpańskie lub włoskie. Na duży ekran dopuszczono ponadto 33 odpowiednio ocenzurowane i wyselekcjonowane przedwojenne polskie ekranizacje\n. Reżyser Jan Fethke, z pochodzenia Niemiec, po otrzymaniu papierów Reichsdeutscha ukończył na polecenie władz okupacyjnych swoje filmy „Złota maska” oraz „Przez łzy do szczęścia”. Według niemieckich danych, w przeciągu pierwszych trzech lat okupacji w kinach Generalnej Guberni wyświetlono 147 filmów niemieckich w wersji oryginalnej (dla Niemców), 109 filmów niemieckich z napisami polskimi, 33 filmy polskie oraz pojedyncze tytuły włoskie i hiszpańskie\nDoceniając w pełni polityczną przydatność kronik filmowych, Niemcy poświęcali im najwięcej uwagi. 1940 roku miał miejsce pokaz pierwszego numeru Wiadomości Filmowych Generalnej Guberni. „Nowy Kurjer Warszawski” tak opisywał tą swoistą premierę: W kinach warszawskich zaczęto wyświetlać […] „Wiadomości Filmowe Generalnej Guberni”. W pierwszym numerze mamy piękne zdjęcia Zamku Wawelskiego i przemówienie Generalnego Gubernatora dr Franka. Reportaż filmowy z życia religijnego Polski. Inwestycje i odbudowa Warszawy […] Tekst Tygodnika mówiony jest po polsku. Zdjęcia, montaż i ujęcie tematów bardzo interesujące\n. Przez cztery lata kronika dostarczana była do wszystkich kin dla Polaków.\nSzef Urzędu Propagandy, Hans Guttenberger, twierdził, że najważniejszym elementem działalności filmowej w Generalnej Guberni jest kronika filmowa dla ludności polskiej […] O podjęciu realizacji sprawozdania filmowego z tutejszych obszarów zadecydowały względy polityczne […] W ciągu 10 minut, jakie kronika zajmuje w całym programie filmowym, przesuwają się przed oczami widzów sceny, które szczególnie u prymitywnych ludzi przewyższają oddziaływanie słowa drukowanego\n. To, czego nie był w stanie dopowiedzieć obraz, uzupełniał głos komentarza chwalący triumfy, zdobycze, osiągnięcia „gospodarzy” z III Rzeszy. Głównym więc zadaniem Tygodnika Dźwiękowego było ukazanie, jak szczęśliwie, bogobojnie żyje i pracuje ludność GG znajdująca się pod płaszczem troskliwej opieki władz niemieckich.\nIdentyczne zadania stały przed filmami „dokumentalnymi” (jeśli możemy je tak nazwać, ponieważ z wierną rejestracją rzeczywistości miały mało wspólnego). Te propagandowe krótkometrażówki ukazywały w sposób niezwykle tendencyjny i zafałszowany bieżące wydarzenia polityczne oraz sceny z życia okupowanych terenów Polski. Chyba najbardziej cynicznym obrazem z całej serii tych filmów był ten o wiele mówiącym tytule „Żydzi, wszy, tyfus”. Realizatorzy filmu uzasadniali potrzebę zakładania zamkniętych dzielnic dla Żydów koniecznością zwalczania epidemii tyfusu. Wzbudzali w ten sposób wrogość, odrazę do niearyjskich podludzi roznoszących zabójcze zarazki.\nNiemiecki plakat propagandowy z 1942 r.\nInnym przykładem może być film „Lepsze jutro”. Nakręcony w formie fabularyzowanego dokumentu, nakłaniał chłopów do terminowego oddawania kontyngentów władzom niemieckim. Jerzy Teoplitz zauważa, że gadzinówka „Goniec Krakowski” przedstawiała sens owego apelu stwierdzając, że Lepsze jutro uśmiecha się do wieśniaka Wojciecha, wtedy, gdy uświadomiony, racjonalnie gospodarujący, zrozumie swój obowiązek wobec współrodaków i społeczeństwa\n. Łącznie w latach okupacji zostało wyprodukowanych kilkanaście filmów „dokumentalnych”. Stanowiły one szczególnie groźną broń w rękach okupanta. Ich głównym zadaniem było bowiem fałszowanie rzeczywistości – ukazywały rzekomą normalność życia w Generalnym Gubernatorstwie, a okupanta przedstawiały jako „dobrego gospodarza”. Obrazy te produkowali Niemcy, oni również zajmowali się opracowywaniem scenariuszy oraz kierowali całym procesem realizacji. Polacy odgrywali drugoplanową rolę, należy jednak zaznaczyć, że nie obce im było zjawisko kolaboracji w dziedzinie filmu.\nIstotnym jest fakt, że nie funkcjonował żaden przepis prawny zmuszający byłych pracowników przedwojennego filmu polskiego do podejmowania pracy w „niemieckich” przedsiębiorstwach i produkcjach FIP-u. Decyzję o zatrudnieniu się tam podejmowano z własnej nieprzymuszonej woli, na zasadzie suwerennego wyboru, tylko w rzadkich wypadkach sankcjonowanego przez organizacje Polski Podziemnej\n. W czasie trwania okupacji prasa polska wielokrotnie sygnalizowała, że kolaboracja jest procederem szkodliwym dla narodu. Stanisław Ozimek przytacza np. fragment noty („Nowa podłość”) zamieszczonej w czasopiśmie „Jutro” (15 lutego 1941 r.). Czytamy w niej, że w najbliższym czasie zamierzają Niemcy uruchomić atelier filmowe Falanga w Warszawie przy ulicy Chopina. Atelier to już w lutym przystępuje do nagrywania „polskich” filmów. [...] Nie potrzebuję chyba dodawać, że w tym zespole Falangi nie ma miejsca dla artystów polskich szanujących wielkość swojego powołania scenicznego i rozumiejących misje polskiej sztuki. Do zespołu tego pójdą tylko ci, którym pieniądz nie śmierdzi...\nPo zakończeniu wojny zostało wszczęte postępowanie weryfikacyjne w stosunku do osób biorących udział w niemieckiej produkcji filmowej. W tym celu reaktywowano Stowarzyszenie Realizatorów i Techników Filmowych. Komisja ta przebadała wszystkie zachowane dokumenty (szczątki filmów, wycinki z prasy) oraz przeprowadziła rozmowy z realizatorami, którzy przeżyli okupację. Na podstawie zebranych materiałów około dwudziestu osób uznano za kolaborantów. Jednak w większości wypadków trudno było udowodnić świadome działanie na niekorzyść polskiego narodu.\nNajbardziej wymownym symbolem istnienia „kinematograficznej kolaboracji” był udział polskich aktorów w obrazie Gustava Ucicky'ego „Powrót” („[Heimkehr]”). Był to utwór o wyraźnym zabarwieniu propagandowym, a jego głównym celem było zniesławienie narodu polskiego. Wszyscy jego członkowie zostali przedstawieni jako bezwzględni, zwyrodniali sadyści. Był to niezwykle kłamliwy i prowokacyjny paszkwil. Ukazana w nim rzekoma ciemnota oraz okrucieństwo z natury cechujące Polaków miały być powodem bezwzględnych prześladowań niemieckich kolonistów. Jak bardzo film ten musiał oddziaływać na najniższe instynkty szowinistycznych mas, świadczą wypadki samosądów dokonywane na Polakach będących w kinie wyświetlającym owo „dzieło”.\nDo roli niewinnie prześladowanych Niemców wołyńskich zwerbowani zostali aktorzy niemieccy, zaś w postacie brutalnych oprawców wcielili się Polacy. I właśnie w tym celu w Warszawie zjawił się sam reżyser. Swoją pomocą przy rekrutacji służył mu Igo Sym, po wielokroć używający argumentów nie do odrzucenia\n. Mimo to wielu znanych aktorów teatralnych oraz filmowych nie przyjęło oferty Syma. Ostatecznie Ucicky'emu udało się podpisać kontrakty z ponad dziesięcioma polskimi wykonawcami. Jedną z głównych ról przy boku m.in. Attili Horbigera zagrał Bogusław Samborski. Udział pozostałych Polaków w tej produkcji ograniczył się do epizodycznych ról, niemniej były one bardzo wymowne\n. Sam Igo Sym szybko stał się persona non grata. Za całokształt swojej działalności, wyrokiem sądu polskich władz podziemnych skazany został na karę śmierci\n. Zabójstwo jednego z bożyszczy przedwojennego ekranu odbiło się echem nie tylko w polskim społeczeństwie. Fakt ten był szeroko komentowany również w Berlinie i daleko poza granicą. Po wykonaniu wyroku zastraszony Samborski wyjechał do Wiednia i występował odtąd pod scenicznym pseudonimem Gottlieba Sambora.\nJednak czy publiczne występy polskich artystów w niemieckich produkcjach powinniśmy z całą bezwzględnością traktować jako kolaborację z wrogiem? W swojej istocie kolaboracja polega na działalności przeciwko swojemu narodowi, uczestnictwie w akcjach propagandowych oraz nawiązywaniu kontaktów, które przekraczają dozwolone minimum. Spora większość filmowców traktowała swoją obecność w niemieckich ekranizacjach jako niegroźny epizod. Często ich udział w produkcji filmu ograniczał się do aktorskiego minimum\n. Nie traktowali przeto swojej roli jako zdradzieckiego występku przeciwko polskiemu narodowi. Za okoliczności łagodzące uważali także potrzebę uzyskania niezbędnych środków do życia.\nPostawa społeczeństwa polskiego wobec kinematografii lat okupacji.\nPolska Podziemna prowadziła ciągłą, konsekwentną akcję nie tylko przeciwko kolaborantom kulturalnym. Starała się doprowadzić do maksymalnego sparaliżowania hitlerowskiej propagandy filmowej. Zamierzenia te znalazły swe odbicie w akcji bojkotowania kin, do których, o dziwo, uczęszczała relatywnie duża liczba osób. Precyzyjne określenie frekwencji nie jest jednak łatwym zadaniem, w tym zakresie posiadamy bowiem jedynie szczątkowe, wyrywkowe dane. Na ich podstawie możemy ustalić, że np. w 1941 roku na terenie Generalnego Gubernatorstwa wyświetlane filmy obejrzało 15 mln widzów, w tym 9 mln Polaków. Z kolei konspiracyjny biuletyn „Informacja Bieżąca” zamieścił dane dotyczące widzów warszawskich: w styczniu 1940 roku ich liczba wynosiła 116 tys., w styczniu 1941 roku 235 tys. a w styczniu 1942 roku już 501 tys.\nAnalizując powyższe dane możemy dojść do wniosku, że prowadzona akcja bojkotu kin zupełnie się nie udała. Nie było to jednak winą środków zastosowanych w celu jej realizacji. Źródłem jej niepowodzenia była specyficzna sytuacja, kondycja społeczeństwa polskiego. W warunkach okupacyjnych kino było jedną z nielicznych dostępnych form rozrywki, brak było innych, konkurencyjnych wydarzeń kulturalnych. Ponadto część wojennych dorobkiewiczów traktowała wyjście do kina czy teatru jako jawną oznakę swojego społecznego awansu. Na wysoką frekwencję duży wpływ miał także proces materialnego usamodzielnienia się młodzieży. W niezwykle brutalnej i ciężkiej okupacyjnej rzeczywistości, właśnie na młodsze pokolenie szczególnie działało zjawisko tzw. magii srebrnego ekranu. W czasie okupacji dorastały przecież roczniki młodzieży, które kina prawie nie znały. Hans Frank podaje na kartach swojego dziennika, że znaczna część spośród 10 czy 12-milionowej ludności polskiej odnosi się oczywiście najzupełniej obojętnie do wydarzeń politycznych obecnej doby […] i nie ma ochoty zajmować się działalnością polityczną w jakiejkolwiek formie\n. Ta część społeczeństwa starała się nadawać swojej okupacyjnej egzystencji cechy najbardziej zwyczajnej codzienności. Wyjście do kina dawało możliwość choćby chwilowego zapomnienia o tragicznej sytuacji.\nHans Frank, 1939 r. (fot. ze zbiorów Deutsches Bundesarchiv, Bild Bild 121-0270, na licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Germany)\nPolski ruch oporu doskonale zdawał sobie sprawę, jaką niezwykle sugestywną potęgą dysponuje film w ideologicznej walce. Dlatego też w zakrojoną na szeroką skalę akcję bojkotu kin starano się angażować wszelkie dostępne wówczas środki i siły. Podziemna prasa bezustannie biła na alarm. Na swoich łamach przypominała, że każdy grosz wydany na bilet wędruje wprost do hitlerowskiej kieszeni i pomaga tym samym w uzbrajaniu wroga. „Biuletyn Informacyjny” pisał, że każdy dobry Polak powinien pamiętać, że dziś każde kino jest placówką niemiecką. Bezwzględnym obowiązkiem każdego Polaka jest zupełny bojkot kin\n. Warszawska gazeta „Rzeczpospolita Polska” zachęcała, aby otoczyć atmosferą potępienia i wzgardy [...] tę część polskiej publiczności, która odwiedza teatrzyki i kina. To nie Polacy prawdziwi, to ludzie mali i marni, których nie mierzi cała ohyda teatralnych i kinowych błazeństw, rzucanych na grotterowskie tło skrwawionej i deptanej przez wroga Polski\nJedna z konspiracyjnych ulotek tłumaczyła społeczeństwu wagę prowadzenia bojkotu kin. Wymieniała kilka przyczyn, dla których włączenie się w owa kampanię było koniecznością:\nPieniądze: dochód z kin nie idzie do kieszeni właścicieli, lecz do kas Urzędu Propagandy;\nPropaganda: każdy program kinowy zawiera dodatki – przegląd wydarzeń wojennych i politycznych, przegląd z życia GG. W dodatkach tych stale i systematycznie podkreśla się niezwyciężoność armii niemieckiej i słabość przeciwników Rzeszy;\nWalka: nie wystarczy być patriotą – trzeba być patriotą czynnym. Trzeba co dzień szukać sposobności do zatrudniania życia szwabom i kanaliom spośród własnego społeczeństwa, a skoro tak, to stawiamy pytanie, czy bojkot kin nie jest doskonałą zaprawą do walki\nKiedy jednak słowa nie skutkowały, należało przejść do czynów. Swojego rodzaju krucjatę przeciwko kinom z całą bezwzględnością prowadziła organizacja „Wawer”. Pod koniec 1940 roku jej dowództwo sprecyzowało główne kierunki działalności organizacyjnej. W czołówce najważniejszych zadań znalazło się właśnie prowadzenie kampania antykinowej. Już zimą „Wawerczycy” rozpoczęli gazowanie kinowych lokali (w sprawozdaniach organizacyjnych określano to mianem „smrodów dmuchanych”). Ponadto w ich „repertuarze” znajdowało się również rozlepianie satyrycznych nalepek czy rozlewanie żrących chemikaliów i farb w salach kinowych\nIgo Sym, 1937 r.\nNa terenie Warszawy akcja antykinowa prowadzona była permanentnie aż do wybuchu Powstania Warszawskiego. Organizowana z rożnym natężeniem i pod różnymi formami, zawsze cechowała się błyskawiczną ripostą. Przykładem może być obwieszczenie o egzekucji kilkudziesięciu Polaków w ramach odwetu za zabójstwo aktora filmowego Igo Syma. „Wawerczycy” błyskawicznie na setkach plakatów przekształcili podpis dowódcy SS i policji Dystryktu Warszawskiego Modera na „Moerdera”. Jesienią 1941 roku nastąpiło nasilenie akcji antykinowej. Z balkonów kinowych rozrzucano wówczas ulotki, ciskano petardy, gazowane sale. Podczas pokazów kronik pod gołym niebe, działacze „Wawra” umyślnie siali panikę m.in. poprzez okrzyki „łapanka!”. Wśród stosowanych przez nich środków znajdowały się także podpalenia sal kinowych oraz kabin projekcyjnych.\nZ biegiem czasu, kina stały się nie tylko obszarem działań tzw. małego sabotażu. Polskie podziemie upatrzyło w nich obiekt działań odwetowych, np. za publiczne egzekucje prowadzone przez okupanta. Do jednej z najgłośniejszych akcji tego typu należała ta przeprowadzona przez Grupę Specjalną Sztabu Głównego Gwardii Ludowej pod dowództwem Jana Strzeszewskiego „Wiktora”. Gwardziści zaatakowali równocześnie najpopularniejsze kina warszawskie nur fur Deutsche\n. Najbardziej dramatyczny przebieg miał zamach w kinie „Apollo”. Odbywała się tam akurat ceremonialna premiera filmowa. Wśród zaproszonych gości obecny był m.in. gubernator Dystryktu Warszawskiego Ludwig Fisher oraz słynna szwedzka aktorka Zarah Leander. Zamachowiec (Ładysław Buczyński) został wyśledzony na widowni przed uruchomieniem zapalnika bomby. Po krótkiej walce w foyer kina, zmarł wskutek odniesionych ran.\nNależy zaznaczyć, że liczne zamachy na budynki i sale kinowe nie ograniczały się wyłącznie do terenów stolicy naszego kraju. Znanych jest wiele przykładów akcji antykinowych w innych miejscowościach Generalnej Guberni. I tak na przykład, niecodzienne zakończenie miała akcja w kinie „As” w Piotrkowie Trybunalskim. Otóż tamtejsza grupa dywersyjna zniszczyła ekran i aparaturę projekcyjną, skutecznie przerywając seans. I nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że udało się następnie puścić z głośników żołnierskie pieśni, m.in. „Pierwszą Brygadę”.\nRównież „stolica” Generalnego Gubernatorstwa była częstym teatrem licznych działań mających na celu paraliż kinematograficznego życia Krakowa. W Kronice okupowanego Krakowa niejednokrotnie można natknąć się na notę typu: w kinie „Apollo” oblano widzów kwasem solnym. Publiczność w popłochu opuszczała seans. Patrole Kedywu (AK) wznieciły w kinach Uciecha, Atlantic, Apollo i Sztuka pożary wypłaszając widzów, którzy mimo zarządzenia Kierownictwa Walki Społecznej o bojkocie kin uczęszczali na filmy szkalujące Polskę i filmy niemieckie\n. Akcja antykinowa oraz spowodowany przez nią rezonans w narodowej świadomości stanowi niespotykany precedens. W żadnym z krajów okupowanej Europy nie doszło do takiej akcji bojkotu kin – ani pod względem nasilenia działań, ani pod względem czasu ich trwania.\nW świadomości ówczesnego polskiego społeczeństwa niezwykle mocno ugruntowała się idea wojny totalnej oraz jej specyficznych prawideł. Okupowany naród prowadził wojnę nie tylko w oparciu o wojsko czy rząd na emigracji. Czynny udział w walce był obowiązkiem każdego Polaka. Opór winien objąć całe społeczeństwo w ramach tzw. wojny cywilnej. Jej istotę oraz główne cele możemy określić następująco:\ncały zjednoczony naród musi prowadzić tę wojnę aż do zwycięskiego końca;\nwspólna odpowiedzialność każdego z Polaków jest istotą zjednoczenia w walce z okupantem;\nnależy utrzymać w społeczeństwie ducha walki i postawy moralnej godnej narodu polskiego;\nutrudnianie grabieży dóbr kultury;\nżadne okoliczności życiowe nie mogą osłabić zasadniczego stanowiska oporu\nŚrodkami wojny cywilnej była głównie walka z propagandą okupanta, bojkot wszystkiego co niemieckie i od Niemców pochodzące. Szczególny wymiar miało również potępianie w formie moralnych represji winnych naruszenia godności narodowej. Gwarancją skuteczności owej wojny była całkowita integracja zachowań i postaw społeczeństwa.\nWalka z negatywnymi zachowaniami części obywateli była jednym z istotniejszych zadań dyscyplinujących oraz wychowawczych państwa podziemnego. Władze konspiracyjne aż nazbyt wyraźnie dostrzegały niepokojące rozmiary owego problemu. Dlatego też wszelkie przejawy niesubordynacji w szeregach społeczeństwa wymagały bezwzględnego napiętnowania i karania. Perspektywa utrwalenia tych negatywnych zachowań stanowiła bowiem zagrożenie dla przyszłych powojennych losów polskiej społeczności. Prowadzona akcja bojkotu kin była więc tylko częścią zakrojonych na szeroką skalę działań. Miały one na celu „wyćwiczenie” (wychowanie) społeczeństwa w posłusznej realizacji poleceń legalnej władzy podziemnej.\nWydaje się, że w mniejszym stopniu chodziło o szkodliwość treści propagandowych, którymi podszyte były ówczesne produkcje kinowe. W końcu ludność polska nieustannie znajdowała się pod ostrzałem propagandy płynącej z przeróżnych źródeł (gadzinówki, megafony miejskie...). Wśród nich kino wcale nie stanowiło najważniejszego ogniwa. Dzięki swoim akcjom państwo podziemne było uosobieniem ładu społecznego. Wymuszało na jednostce przestrzeganie i uznawanie norm społecznych właściwych dla okupacyjnej egzystencji. Państwo przede wszystkim wychowywało, egzekwowało i w ostateczności karało. W miarę swoich możliwości oraz ekstremalnych warunków wojennych starało się, aby stan anomii ograniczony został do minimum. Chciano, by społeczne koszty okupacji były jak najniższe.\nIlustrowany Kuryer codzienny, nr 282, Kraków 1939\nNowy Kuryer Warszawski, nr 135,Warszawa 1940\nNowy Kuryer Warszawski, nr 239, Warszawa 1941\nChrobaczyński J, Postawy, zachowania, nastroje: społeczeństwo Krakowa wobec wojny i okupacji 1939–1945, Kraków 1993.\nDmitrów E, Niemcy i okupacja hitlerowska w oczach Polaków – poglądy i opinie z lat 1945–1948, Warszawa 1987.\nDrewniak B, Kult w cieniu swastyki, Poznań 1969.\nTenże, Teatr i film III Rzeszy w systemie hitlerowskiej propagandy, Gdańsk 1972.\nGóra W, Wojna i okupacja na ziemiach polskich 1939–1945, Warszawa 1984.\nGwóźdź A, Europejskie manifesty kina – od Matuszewskiego do Dogmy, Warszawa 2002.\nIrving D, Goebbels – mózg III Rzeszy, Gdynia 1998.\nKracauer S, Od Caligariego do Hitlera: z psychologii filmu niemieckiego, Warszawa 1958.\nKról E, Propaganda i indoktrynacja narodowego socjalizmu w Niemczech 1919–1945, Warszawa 1999.\nŁuczak C., Polska i Polacy w II wojnie światowej, Poznań 1993, t. V.\nMadajczyk C., Faszyzm i okupacje 1938–1945, Poznań 1984, t. II.\nTenże, Inter arma non silent Musae: wojna i kultura 1939–1945, Warszawa 1982.\nTenże, Polityka III Rzeszy w okupowanej Polsce, t. II, Warszawa 1970.\nTenże, Kultura europejska a faszyzm, Wrocław 1979.\nMajewski P, Wojna i kultura – instytucje kultury polskiej w okupywanych realiach Generalnego Gubernatorstwa 1939–1945, Warszawa 2005.\nNewcourt-Nowodworski S, Czarna propaganda – Polska, Niemcy, Wielka Brytania. Tajemnice największych oszustw II wojny światowej, Kraków 2008.\nOzimek S, Film polski w wojennej potrzebie, Warszawa 1974.\nPiątkowski B, Jarmark X muzy – film polski w latach 1900–1945, Łódź 1975.\nPiotrowski S, Dziennik Hansa Franka, Warszawa 1956\nPłażewski J, Historia Filmu 1895–2005, Warszawa 2005.\nPłoskim S, Okupacja i ruch oporu w dzienniku Hansa Franka,Warszawa 1970, t. I.\nTeoplitz J, Historia sztuki filmowej, Warszawa 1970, t. V.\nTenże, Historia filmu polskiego, Warszawa 1974, t. III.\nWroński T, Kronika okupowanego Krakowa, Kraków 1974.\nWyszyński Z, Filmowy Kraków 1896–1971, Kraków 1975.\nObraz ideologii nazistowskiej w prasie polskiej w przededniu wojny\nO sowieckiej propagandzie i nie tylko... Dyskusja „Karty” i „Krytyki Politycznej”\nIdeologia zamknięta w kadrze. „Triumf woli” Leni Riefenstahl\nMagister historii, doktorantka Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Pasjonuje się w szczególności okresem dwudziestolecia międzywojennego i II wojny światowej; niespełniona pani fotograf.


Gala Polski Kompas 2020 odwołana - wGospodarce.pl\nOpublikowano: 5 października 2020, 14:15\nAktualizacja: 5 października 2020, 14:18\nGrupa Medialna Fratria z przykrością informuje, że zaplanowana na wtorek 6. października b.r. Gala „Polski Kompas 2020”, z przyczyn związanych z postępującym wzrostem zakażeń SARS-CoV-2, zostaje przeniesiona na inny termin\nDecyzja ta została podyktowana odpowiedzialnością za bezpieczeństwo uczestników i gości gali. Przeniesienie gali na inny termin jest dziś jedynym rozwiązaniem, pozwalającym zapewnić wszystkim poczucie bezpieczeństwa.\nW związku z informacjami o utrzymującym się w ostatnich dniach poważnym wzroście zachorowań na COVID-19 w Warszawie, w poczuciu odpowiedzialności za zdrowie i bezpieczeństwo uczestników Gali podjęliśmy decyzję o jej odwołaniu i przeniesieniu na inny termin. Mimo że przepisy i wytyczne w zakresie organizacji tej uroczystości pozwalają na jej realizację przy zachowaniu określonych zasad, uznaliśmy, że kwestie zdrowia i bezpieczeństwa naszych gości są dla nas priorytetowe – mówi Michał Karnowski, członek zarządu Grupy Medialnej Fratria.\nW ciągu najbliższych dni poinformujemy o nowym terminie i formule gali inaugurującej wydanie rocznika Polski Kompas 2020 i wręczenia tegorocznych nagród „Gazety Bankowej” - Polski Kompas.


Znaki.pl - Sklep ze znakami drogowymi - Optimo24.pl - katalog stron www\nSklep internetowy Znaki.pl proponuje Państwu duży wybór znaków drogowych i innych elementów, które służą do zwiększenia bezpieczeństwa ruchu drogowego. U nas zakupy możesz zrobić nie tylko on-line, ale i w naszej siedzibie w Łodzi przy ulicy Traktorowej 202 - gdzie oczywiście zapraszamy.\nDlaczego warto zamawiać znaki drogowe właśnie u nas? Ponieważ nasze doświadczenie wynika z 18 lat pracy w tej branży. Po prostu znamy się na tym co robimy! Dlatego dokonując zakupu w naszym sklepie zawsze otrzymasz produkty najwyższej jakości.\nSłowa kluczowe: pachołki, sklep ze znakami drogowymi, znaki, progi zwalniające, znaki drogowe\nSklepik budowlany jest to niższa forma punktu budowlanego który może być zbudowany na portalu budowlanym. To właśnie dzięki temu oprócz zawartych tam informacji wolno również przy okazji zrobić małe zakupy budowlane. Są to najbard...\nJesteśmy korporacją budowlaną wykonującą wszystkie zaawansowane usługi powiązane z remontami. Terenem działalności mojej firmy jest Sosnowiec i jego pobliskie rejony. Z zalet, które mamy możliwość pokazać naszym potencjalnym kontr...\nOferta drzwi i podłóg - Domodrzwi.pl »\nJeśli należysz do osób, które chcą mieć inne drzwi w domu to wybierz firmę domodrzwi.pl. to ta firma wykonuje drzwi:


Niniejszy Regulamin określa zasady korzystania z Programu Rabatowego "Karta Rabatowa Grupy AVIMED"\nobowiązującego wyłącznie w placówkach własnych AVIMED PLUS.\n1. Karty Rabatowe wydawane są przez pracowników rejestracji placówek medycznych Grupy AVIMED przy okazji korzystania z usług medycznych w placówkach Grupy AVIMED. Karty Rabatowe mogą być również dystrybuowane w inny sposób np. za pomocą wyspecjalizowanych firm świadczących usługi z zakresu dystrybucji bezadresowych druków reklamowych lub pracowników Grupy AVIMED.\n2. Warunkiem skorzystania z rabatu na usługę medyczną jest każdorazowe okazanie pracownikowi rejestracji którejkolwiek ze wskazanych poniżej placówek AVIMED PLUS Karty Rabatowej Grupy.\n3. Posiadacz Karty Rabatowej oświadcza, że posługując się Kartą Rabatową zapoznał się i akceptuje Regulamin Programu Rabatowego „Karty Rabatowej Grupy AVIMED”.\n4. Karta Rabatowa może być używana wyłącznie w celu oraz na warunkach zawartych w regulaminie Karty Rabatowej, zamieszczonym również na stronie www.avimed.pl.\n5. Karta Rabatowa traci ważność w przypadku korzystania z wizyt opłaconych przez innego zleceniodawcę np.Towarzystwo Ubezpieczeniowe.\n6. Karta Rabatowa Grupy AVIMED jest kartą na okaziciela i każdy posiadający kartę nabywa uprawnienia do określonego poniżej rabatu.\n7. Karta Rabatowa jest dokumentem uprawniającym do rabatu na: świadczenia komercyjne realizowane w placówkach AVIMED PLUS, a w szczególności na konsultacje specjalistyczne oraz zabiegi diagnostyczne i terapeutyczne świadczone przez AVIMED PLUS.\n8. Karta Rabatowa nie łączy się z innymi promocjami.\n9. Z rabatu mogą skorzystać wyłącznie osoby posiadające Kartę Rabatową Grupy AVIMED PLUS.\n10. Karta Rabatowa może być stosowana wyłącznie w placówkach Grupy AVIMED wyszczególnionych poniżej:\nSZPITAL AVIMED, KATOWICE\ntel.: 32 254 41 40 czynne: pon-piątek 8:00 – 18:00\nPLACÓWKI AVIMED PLUS\ntel. 32 254 41 40 czynne: pon-piątek 8:00 – 18:00\nul. Ks. J. Popiełuszki 50,\ntel. 32 767 64 46 czynne: pon-piątek 8:00 – 18:00\nAVIMED PLUS Mikołów\ntel. 32 226 47 12 czynne: pon-piątek 8:00 – 18:00\n11. Karta Rabatowa uprawnia do korzystania z rabatów na świadczenia odpłatne wykonywanych w placówkach własnych Grupy AVIMED PLUS w skład której wchodzą placówki wymienione powyżej na terenie Śląska.\n12. Karta Rabatowa uprawnia do następujących zniżek:\n- 10% na konsultacje lekarskie w powyższych placówkach AVIMED,\n- 5% na wykonane zabiegi operacyjne ortopedyczne w Szpitalu AVIMED ( rabat nie obejmuje kosztu zastosowanego implantu)\n- 10% na konsultacje lekarskie w poradni przyszpitalnej ortopedycznej Szpitala AVIMED,\n- 10% na konsultacje i badanie zaburzeń snu,\n- 10% na zabiegi rehabilitacyjne przy realizacji powyżej 10 zabiegów\nw AVIMED PLUS Piekarach Śląskich i Bytomiu.\n13. Grupa AVIMED określa ważność Kart Rabatowych Grupy AVIMED do dnia 31.12.2018 r.\n14. Grupa AVIMED może przedłużyć okres ważności Kart Rabatowych Grupy AVIMED o dowolny okres, informacja na temat okresu ważności Kart Rabatowych Grupy AVIMED będzie publikowana w placówkach Grupy AVIMED oraz na stronie internetowej www.avimed.pl.\n15. Grupa AVIMED zastrzega sobie prawo do możliwości zmian w treści regulaminu w każdym zakresie i czasie.


Jakiego typu kurtka męska na jesień? - Modne w tym sezonie\nMaj to okres, w którym to wszelkiego rodzaju projektanci mody chwalą się swoimi modowymi koncepcjami – na okres jesienny. Czyli jeśli jakiegoś mężczyznę bardzo interesuje świat mody, nie musi sądzić, że już w tym momencie nie kupi czegoś eleganckiego na jesień.\nChoć w sumie trzeba trochę poczekać, na szczęście przed nami ciepłe lato, zatem na kurtki przeciwdeszczowe męskie nadejdzie odpowiedni czas. Zapamiętajmy jedno: to nic niewskazanego, że w dzisiejszych czasach faceci chcą gustownie wyglądać.\nMoże niektórzy nadal patrzą niefajnie na mężczyznę, którego ogromną pasją jest ubiór, ale nie ma sensu zwracać większej uwagi na ludzi. Bądź co bądź absolutnie każdy ma święte prawo do stanowienia o sobie, to pewne.\nFajnie, że w ogóle nawet typowy mężczyzna ma dzisiaj tak wiele alternatyw modowych: kiedyś ładny ubiór był adresowany wyłącznie do elit, a powszechnie wiadomo, iż ciężko było wejść do elity, no takie niegdyś były czasy. Mocno cieszy także to, że bądź co bądź obecne kurtki krótkie męskie (przyjrzyj się ofertom sklepów internetowych: kurtki na deszcz dla mężczyzn) są różnorakie, a więc nawet mocno wybredny miłośnik mody bez cienia wątpliwości odnajdzie na stoisku taką kurtkę, która jest niezwykła, nieprzeciętna.\nKiedy będziemy oglądali się za właśnie kurtkami na jesień powinniśmy pamiętać o jednej kwestii: w żadnym przypadku cena nie jest najważniejszym czynnikiem. Czyli chodzi o to, że chociaż zasadniczo te droższe kurki przejściowe męskie kojarzą się z lepszą jakością, bardzo dobrym wykonaniem, to na szczęście często nawet taka względnie tania kurtka jesienna charakteryzuje się odpowiednią jakością, żywotnością. No co jak co, ale szczególnie typowo polska kurtka jest w porządku. Doceniajmy wzrastającą rangę krajowych producentów ubrań, kurtek, choć nie tylko.\nWiadoma sprawa: często i polskie przedsiębiorstwa odzieżowe otwierają własne fabryki gdzieś w dalekiej Azji bądź (strona internetowa) kooperują z już istniejącymi fabrykami, ale zasadniczo tak czy siak polskie kurtki puchowe męskie (zobacz co zamówić online: kurtki męskie puchowe) i pozostałe rodzaje są bardzo dobre. Choćby z tego powodu, że są niejako przystosowane do polskiej aury, ale także naszych upodobań. To powodzenia w szukaniu kurtki jesiennej!


HOTEL LA PIETRA LʼÎLE-ROUSSE - LʼÎle-Rousse, Francja\nRoute Du Port, LʼÎle-Rousse, Francja\nBudżetowy Hotel La Pietra jest 3-gwiazdkowym obiektem ulokowanym w 30 km od Szczyt Monte Cinto.\nObiekt powstał w 24 km od Saleccia Beach. Obiekt leży w odległości 1 km od centrum LʼÎle-Rousse.\nZ myślą o dobrym samopoczuciu odwiedzających, Hotel La Pietra przygotował 39 pokoi. Takie udogodnienia jak darmowe wi-fi, telewizja satelitarna, sejf, odtwarzacz DVD i system nagłośnienia zapewnią pełen komfort pobytu w LʼÎle-Rousse. W ofercie Hotel La Pietra są też pokoje z panoramą na ulicę. W każdym pokoju goście mogą korzystać z prywatnych łazienek, w których znajdą prysznic, umywalkę i przybory toaletowe.\nDelikatesy Brasserie Du Port usytuowany w 200 metrach od obiektu.\nZ Hotel La Pietra do lotniska Ste Catherine dojeżdża się w 25 minut.\nGoście mogą korzystać z całodobowej recepcji, usług concierge i usługi robienia zakupów, jak również z takich udogodnień jak darmowy parking, sklep pamiątkarski i kiosk z gazetami.\nGościom spodobają się dostępne na miejscu salon spa, jacuzzi i sauna.\nHotel La Pietra, Francja


Czy suplementy diety pomagają schudnąć? | Cateromarket.pl\nWszyscy wiemy, że aby schudnąć, trzeba włożyć w to sporo pracy – odpowiednia dieta i ruch to podstawa skutecznej utraty zbędnej tkanki tłuszczowej. Czasem jednak mamy ochotę pójść na skróty i nieco wspomóc ten proces, biorąc suplementy diety. Czy faktycznie są skuteczne? Sprawdź w artykule.\nObecnie na rynku jest mnóstwo specyfików, które obiecują nam szybką utratę kilogramów, bez żadnego wysiłku. Nie dajmy się złapać na ten chwyt marketingowy. Prawda jest taka, że suplementy mogą nas wspomóc, jednak nie wykonają za nas całego procesu. A oto, jakie substancje mogą nam się przydać przy odchudzaniu:\nOkazuje się, że ekstrakt z nasion afrykańskiego mango ma właściwości odchudzające. Wspomaga utratę masy ciała, zmniejsza stężenie trójglicerydów oraz frakcji lipoprotein LDL. Wpływa również na normalizację poziomu glukozy we krwi oraz adiponektyny i leptyny we krwi (są to hormony wpływające na metabolizm).\nKapsaicyna to substancja, która jest odpowiedzialna za ostry smak papryczki chili. Ma silne właściwości rozgrzewające i przyspieszające przemianę materii. Zwiększa także termogenezę, przyczyniając się do szybszego spalania tkanki tłuszczowej. Ponadto kapsaicyna uśmierza ból, dlatego często jest składnikiem maści przeciwbólowych.\nZielona herbata odchudza dzięki działaniu antyoksydantów – katechin. Jeden z nich to EGCG (galusan epigalokatechiny), który ma silne właściwości przeciwzapalne oraz znacząco przyspiesza metabolizm. Zielona herbata wspiera także detoks organizmu, co pozwala na łatwiejsze usuwanie efektów spalania tkanki tłuszczowej.\nKofeina zawarta w guaranie znacznie przyspiesza tempo metabolizmu i ułatwia spalanie tkanki tłuszczowej. Hamuje także apetyt oraz zwiększa wydolność organizmu, co sprzyja zwiększeniu aktywności fizycznej. Z kolei produkty kosmetyczne zawierające guaranę ujędrniają ciało i redukują cellulit.\nGorzka pomarańcza zawiera ciekawą substancję – synefrynę. Jest to alkaloid, który pobudza układ nerwowy, podobnie jak hormony, takie jak adrenalina czy efedryna. Zwiększa tym samym termogenezę i lipolizę (czyli rozkładanie się tłuszczów). Synefryna także zwiększa znacznie wydolność organizmu, ponieważ podnosi ciśnienie krwi oraz przyspiesza krążenie.\nOstrokrzew paragwajski – yerba mate\nZwiązki zawarte w yerba mate wpływają na przyspieszenie metabolizm, perystaltyki jelit, a także wspomagają metabolizm węglowodanów. Yerba mate wykazuje także działanie hamujące aptetyt. Dodatkowo działa diuretyczne (czyli wspomaga przy nadmiernym zbieraniu wody w organizmie).\nZielona kawa to niepalone ziarna kawy, które w odróżnieniu od kawy palonej, pełne są kwasu chlorogenowego (ACG) , który jest antyoksydantem i wspiera normalizację gospodarki cukrowej. Wraz z kofeiną wpływa także na spalanie tkanki tłuszczowej i wzmacnia kondycję skóry.\nTen suplement przyspiesza przemianę materii, wspomaga detoks organizmu oraz ułatwia spalanie tłuszczu. Dodatkowo wzmacnia układ odpornościowy i działa antyseptycznie.\nPokrzywa indyjska zawiera forskolinę, która wspiera spalanie tkanki tłuszczowej, a także działa przeciwzapalnie, reguluje gospodarkę cukrową i normalizuje ciśnienie krwi.\nTen suplement zawiera przede wszystkim dużo błonnika, który usuwa nadmiar kwasów żółciowych i cholesterolu z organizmu, przyspiesza perystaltykę jelit (wspomaga przy zaparciach) oraz powoduje uczucie sytości i dzięki temu nie ma chęci na podjadanie. Młody jęczmień wspiera także detoks i dostarcza organizmowi wiele cennych witamin i minerałów.\nJak widać, istnieje wiele substancji, które faktycznie przyspieszają spalanie tkanki tłuszczowej i mogą nas wspomóc w procesie odchudzania. Należy jednak pamiętać, że sulplementy powinny być dodatkiem, uzupełnieniem odpowiednio dobranej, odżywczej diety oraz aktywności fizycznej. Nie łudźmy się, że istnieje magiczna tabletka, która sprawi, że schudniemy bez wysiłku. Przytycie wbrew pozorom wymaga trochę czasu – dlatego dajmy sobie czas, skupmy się na odżywianiu i ruchu, a efekty przyjdą. Suplementy mogą nas wspomóc, jednak nie wykonają za nas całej pracy.\nChcesz zrzucić zbędne kilogramy? Znajdź dobrą dietę w Twoim mieście\nW obecnych czasach żywność została dosłownie naszprycowana mnóstwem dodatków. Dzięki temu możemy ją przechowywać znacznie dłużej oraz producenci mają wpływ na smak...


Abstrakcje Kosmity: 2011\nMałe dzieci, mały kłopot\nZnajomi, którzy mają dzieci w wieku niemowlęco-przedszkolnym, wzdychają zazdrośnie: „Ale ci dobrze, masz już duże, odchowane dziecko. Masz spokój, swobodę, możesz robić, co chcesz”. A ja na takie dictum kiwam głową wertykalnie i wyrzucam z siebie enigmatyczne „pożyjemy, zobaczymy”. Dołączam zwykle kilka opowieści z cyklu: niesłychane wyczyny nastolatka. Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że w głowach słuchaczy pojawia się konkluzja: „Eee, niemożliwe, nasze dziecko nie będzie takim książkowym przypadkiem”.\nI wcale się nie dziwię. Sama myślałam, obserwując zmagania koleżanki ze zbuntowaną córką, że w moim domu nigdy nie pojawi się Kosmita. Wydawało mi się, że te wszystkie historie o trudnym wieku dorastania to gruba przesada, same skrajności, przecież nastolatek też człowiek, wszystko da się załatwić staroświecką rozmową, argumentami, tłumaczeniem, okazując miłość i zrozumienie… Taki standardowy, intuicyjny pakiet, który każdy rodzic wypracowuje w miarę zdobywania nowych sprawności w trudnej sztuce wychowywania potomstwa.\nOd dwóch lat weryfikuję swoje teorie, testuję różne metody. Czasem wydaje mi się, że już prawie zrozumiałam, jak działa, potrafię przewidzieć jego reakcje, a tu klops – Kosmita znów zmienia oprogramowanie i trzeba się go uczyć od nowa.\nZ rozrzewnieniem myślę, jaki banalny w obsłudze był Kosmita w wydaniu siusiumajtka: godzinami bawił się swoimi zabawkami, jadł bez grymaszenia różnokolorowe papki, nie pytał wciąż „dlaczego”, patrzył na mnie, jakbym była całym światem.\nTeraz światem Kosmity są koledzy, cyfrowa rzeczywistość z komputera i to, co powiedzą w radiowych wiadomościach. A jak dorwie telewizor, którego w domu nie mamy, to powtarza zasłyszane tam prawdy objawione. Co tam matka i ojciec mogą wiedzieć. Żadne nie ma konta na Facebooku więc jakby nie istnieli J\nSprawdziłam na własnej skórze maksymę Bardzo Mądrej Cioci: „Małe dzieci nie pozwalają spać, a duże żyć”.\nAutor: agata o 19:40 1 komentarz:\nKosmita pojawił się nieco ponad dwa lata temu. Wstał rano z łóżka i choć wyglądał i mówił głosem, który znałam od dwunastu lat, brzmiał jak istota z innej planety. Nagle przestał lubić to, co lubił zawsze na śniadanie, muzyka, której słuchał stała się żałosna, a książki, które czytał z pogardliwym prychnięciem zakwalifikował jako "chłam dla maluchów".\nPoczątkowo przyglądałam się temu przepoczwarzeniu ze spokojem i pobłażliwością - zima, brak światła, kolega chory - racjonalizowałam. No przecież piąta klasa podstawówki - jeszcze nie czas na bycie matką nastolatka.\nWkrótce na nosie pojawił się pierwszy pryszcz, w dzienniczku coraz więcej jedynek, a na zebraniu z rodzicami dowiedziałam się, że mój syn stawia pierwsze, na szczęście niezdarne kroki w fachu fałszerza rodzicielskich autografów.\nZrozumiałam, że Kosmita rozgościł się w naszym domu na dobre. Od tamtej pory próbuję nauczyć się kosmicznego języka. Wychodzi różnie. Porozumiewanie się z nastolatkiem to materia, która nie poddaje się prawom logiki, to cienki lód, który pęka pod naporem zbyt wielu słów i niekontrolowanych emocji.\nIle razy wydaje mi się, że już oswoiłam Kosmitę, wyłazi z niego dzika, nieokiełznana bestia. Choć Kosmita bywa też przymilnym stworzeniem, ma tysiące pomysłów, prowadzi egzystencjalne dysputy i żeluje włosy :)\nMam nadzieję, że z tego mojego pisania powstanie instrukcja obsługi Kosmity, choć zapewne każdy ma w domu egzemplarz unikatowy.\nAutor: agata o 23:36 Brak komentarzy:


Idealny wentylator sam powinien wiedzieć kiedy ma się włączyć, sam też powinien się wyłączać. Powinien być również cichy i wydajny. Większość tanich modeli nie spełnia jednak tych warunków - albo wentylator szybko i sprawnie opróżnia łazienkę z pary wodnej, czemu towarzyszy hałas, albo pracuje bardzo cicho, jednak suche ręczniki mamy tylko w szafkach poza łazienką. Również automatyka pozostawia dużo do życzenia. W miejscach wilgotnych wentylator może być włączany wewnętrznym higrostatem, jednak w każdym mieszkaniu panują inne warunki, więc czujnik wilgoci powinien mieć możliwość regulacji. W przeciwnym razie wentylator będzie działał non stop lub nie włączy się wcale. Obecne na rynku wentylatory posiadają najczęściej mało eleganckie, zawodne pokrętła z zaznaczonym poziomem wilgotności względnej w procentach lub ukryte pod obudową delikatne pokrętełka, które łatwo uszkodzić, a dostęp do nich jest utrudniony. Tymczasem powszechnie wiadomo, że nawet w tym samym mieszkaniu inna jest wilgotność latem, a inna zimą, więc powinniśmy mieć możliwość łatwej zmiany ustawień, tak aby wywiew uruchamiał się w optymalnych warunkach.\nWszystkie problemy rozwiązuje najnowszy model wentylatora Decor 100CHZ Visual. Ten superpłaski wentylator posiada m.in. wbudowane opóźnienie czasowe pozwalające na ustawienie czasu, po którym ma się on wyłączyć (od 1 do 30 minut), łożyska kulkowe gwarantujące długoletnią cichą pracę oraz klapkę zwrotną blokującą napływ powietrza z wnętrza kanału wentylacyjnego do łazienki. Największą jego zaletą jest jednak unikalny system sterowania wbudowanym higrostatem. Urządzenie posiada zaprogramowane cztery wartości, przy których ma się uruchomić: 60, 70, 80 i 90% wilgotności względnej. Wyboru danej nastawy użytkownik może dokonać za pośrednictwem zlicowanego z obudową przycisku, a wybrany poziom wilgotności sygnalizują zapalające się kolejno diody. Brak ruchomych, wystających części ułatwia czyszczenie kratki osłonowej wentylatora i zwiększa jego walory estetyczne.\nKolejny problem występuje podczas korzystania z toalety w środku nocy. Zapalenie światła każdorazowo uruchamia wentylator, którego szum może zbudzić ze snu dzieci lub wrażliwych domowników. Tutaj również w sukurs przychodzi kolejna nowość - Decor 100CRZ Night. Na pozór jest to zwykły wentylator z tej serii. Ma kulkowe łożyska, regulowane opóźnienie czasowe, klapkę zwrotną, płaską obudowę. Nie zawiera wprawdzie higrostatu, wyposażono go za to w specjalną funkcję pracy nocnej. Mały przycisk z symbolem zegara tuż obok lampki kontrolnej zapewnia rozwiązanie problemu nocnego szumu. Funkcja działa przez 8 godzin od chwili naciśnięcia przycisku i załącza się ponownie w sposób automatyczny po upływie kolejnych 16 godzin. Jeśli zatem funkcja pracy nocnej zostanie uruchomiona o godzinie 22, to pozostanie ona aktywna do godziny 6 rano, a następnie wentylator powróci do swojego standardowego trybu pracy i aktywuje ponownie funkcję nocną o godzinie 22. Gdy tryb nocny jest aktywny, wentylator nie uruchomi się, jeśli przebywamy w toalecie krócej niż 50 sekund. Jeśli jednak korzystamy z toalety przez dłuższy czas, wentylator zacznie działać, ale wyłączy się natychmiast po jego odłączeniu, czyli np. zgaszeniu światła. O tym, że funkcja jest aktywna, informuje podświetlenie przycisku. Aby ją wyłączyć, wystarczy ponownie go nacisnąć. Życzymy więc suchej łazienki i spokojnych snów!


[Solved] Montaż pompy cyrkulacyjnej Wilo Star Nowa A\nPaweł1355 12 May 2019 17:34 2025 3\n#1 12 May 2019 17:34\nMam zamiar zamontować pompę cyrkulacyjną do CWU firmy Wilo.\nWersje Star-Z NOVA A i Star-Z NOVA C są po\nstronie tłocznej wyposażone w zabezpieczenie\nprzed przepływem zwrotnym (1), a po stronie\nssawnej - w zawór odcinający (2)\nW domu mam piec gazowy Termet oraz zasobnik o pojemności 100 L.\nRozmawiałem z pracownikami działu technicznego Wilo i dowiedziałem się że mam zamontować pompę tak aby woda była tłoczona z zasobnika na piętro czyli strzałka na pompie skierowana w górę (w kierunku pietra ), czyli jak mniemałem od początku ,że tak zrobię Dzisiaj oglądam schematy w internecie i wychodzi mi ,że kierunek przepływu powinien być odwrotny czyli strzałka na pompie powinna być skierowana w dół czyli w kierunku zasobnika z wodą znajdującego się pod piecem ?\nProszę o pomoc bo jestem całkowicie wygłupiony i sam już nie wiem jak powinno być aby wszystko działało poprawnie .\nZresztą tak na marginesie pompa zapakowana w kartoniku miała ustawiony przepływ w dół .( przekręcić kazali mi w firmie WILO na odwrót).\nCzy oni się nie znają na temacie . Pan z serwisu ustalał jak ma wyglądac ustawienie pompy przez około 5 minut. Zgroza.\nProszę o pomoc i może poprawny schemat i jaki macie zastosowany sterownik do pompy cyrkulacyjnej CWU.\nZałączam zdjęcie jak to teraz wygląda : zawór kulowy na rurze zamyka pętlę cyrkulacji , na zasobniku kruciec jest zakręcony.\n#2 12 May 2019 18:53\nPompa cyrkulacyjna do CWU - bez znaczenia czy Wilo, Grundfos, czy coś innego - ma być tak zamontowana, żeby gorąca woda wypływała z zasobnika tą rurą gdzie jest wyjście ciepłej wody, następnie płynęła tą rurą do najdalszych miejsc i wracała rurką cyrkulacyjną do zasobnika do króćca cyrkulacji.\nJeśli zamontujesz pompę na rurze gorącej wody - to będzie bez sensu - bo pobierając normalnie wodę w kranie będzie ona musiała przepłynąć przez pompę. Dlatego pompę cyrkulacji montuje się na przewodzie cyrkulacji z kierunkiem przepływu w stronę zasobnika! Pomiędzy pompą a zasobnikiem musi być zawór zwrotny zgodny z kierunkiem przepływu wody, czyli zgodny ze strzałką na pompie. Moim zdaniem bez znaczenia czy będzie klapowy, czy sprężynowy. Klapowy musi mieć odpowiedni montaż, a sprężynowy dowolny. Przed pompą powinien być filtr, a przed filtrem i za pompą zawory odcinające.\nPompa cyrkulacji nie może być zamontowana na króćcu od cyrkulacji w zasobniku ze strzałką "od zasobnika", ponieważ pobierała by wodę ze środka zasobnika a nie z góry - gdzie jest najgorętsza. Dodatkowo płynęła by do najdalszych części instalacji "pod prąd" w stosunku do wypływającej gorącej wody z zasobnika.\n#3 12 May 2019 19:30\nDzięki za odpowiedź . Czyli w firmie Wilo żle mnie poinformowali , a myślałem że w dziale technicznym powinni to wiedzieć i w serwisie również. Jak to dobrze że można poszukać informację i zapytać się kogoś kto wie.\nPompa Wilo ma zamontowany zawór zwrotny i zawór na stronie ssawnej więc mam trochę mniej wydatków\n#4 20 May 2019 22:04\nInstalacja zrobiona pompa działa więc wszystko OK.\nSimilar topics to montaż pompy cyrkulacyjnej Wilo Star Nowa A\nWitam Potrzebuję pompę z tematu uruchomić w drugą stronę (zmiana kierunku obrotów). Nie mogę nigdzie znaleźć schematu pompy. Czy ktoś po zdjęciach j... (7)\nWitam ,potrzebuję porady w sprawie doboru pompy obiegowej do układu jak poniżej: kocioł 62 lub 70 kW (groszek,tłokowy) + dwie nagrzewnice wodne 2x30k... (1)\nBrotje BBS 20E - Uruchomiemie pompy cyrkulacyjnej\nWitam wszystkich, Mam prośbę o pomoc w uruchomieniu pompy cyrkulacyjnej do c.w.u. Piec został zainstalowany ponad dwa lata temu ale niestety "ins... (2)\nWitam wszystkich Kolegów. Jestem posiadaczem nowego (4mies. ) pieca Viessman Vitipend 100. Jedyne co mnie w nim niepokoi (na razie ) to ciągła prac... (12)