Najemnicy i gra na dwa fronty. Rosja zwiększa zaangażowanie w Afryce [ANALIZA] - Defence24\nFot. VOA/Freeman Sipila/domena publiczna\nZaangażowanie militarne Rosji w Afryce, gdzie Moskwa wykorzystuje rosyjskie firmy kontraktowe, przeważnie wynika z wykorzystywania okazji stworzonych w wyniku błędów Zachodu. Rosja, wypełniając próżnię, stara się wziąć udział w rywalizacji neokolonialnej, której stawką są zasoby naturalne oraz kontrola szlaków transportowych i potencjału demograficzno-migracyjnego. Nierzadko gra jednak na dwie strony.\nRepublika Środkowoafrykańska jest najlepszym przykładem tego, jak błędne kalkulacje postkolonialnego mocarstwa patronackiego, w tym wypadku Francji, doprowadziły do utraty kontroli nad tym krajem i otwarcia drzwi dla rosyjskiej infiltracji. Stawką w tym wypadku są, przede wszystkim, środkowoafrykańskie złoża diamentów i złota, a także zasoby ropy i uranu, eksploatowane dotychczas w niewielkim stopniu, oraz sprzedaż rosyjskiej broni dla tego kraju. W dalszej perspektywie może to być jednak również brama do ekspansji do innych, większych i bardziej zasobnych krajów, takich jak choćby sąsiednia Demokratyczna Republika Kongo.\nKluczem otwierającym Rosji drzwi do poszczególnych krajów afrykańskich jest ich niestabilność wewnętrzna i resentymenty wobec Zachodu. Rosja jest państwem, które nie odegrało żadnej roli w wyścigu kolonialnym końca XIX i pocz. XX w., co wiąże się dla niej zarówno z plusami (brak kolonialnego obciążenia), jak i minusami (brak kulturowych wpływów – np. język rosyjski, w przeciwieństwie do francuskiego, angielskiego, hiszpańskiego i portugalskiego, nie jest urzędowy w żadnym z państw afrykańskich). Należy jednak pamiętać, że w okresie postkolonialnym Afryka była jedną z aren rywalizacji między Zachodem i ZSRR o wpływy, przy czym, w przeciwieństwie do Europy, tu Zachód nie odgrywał roli protektora ruchów wolnościowych (czasem wręcz przeciwnie). Tymczasem ZSRR, który generalnie przegrał zimnowojenną rywalizację w Afryce postkolonialnej (pomijając Afrykę Płn., Angolę i krótkotrwałe wpływy w niektórych innych państwach np. Kongo-Zairze za Patrice’a Lumumby), zyskał jednak w niej wpływ na lewicowe ruchy i ściągał afrykańskich studentów na uczelnie w ZSRR i innych państwach bloku wschodniego. Innymi słowy, w większości państw afrykańskich Rosja może wywoływać konotacje neutralne lub nawet pozytywne, a w wielu z nich dysponuje potencjałem ludzkim w postaci wykształconych na terenie bloku wschodniego elit.\nRŚA to państwo, które doskonale nadaje się na poligon doświadczalny rosyjskiej ekspansji w neokolonialnym wyścigu, trwającym obecnie w Afryce, którego liderem są - dotychczas - Chiny. Azjatyckie mocarstwo preferuje jednak kraje znajdujące się pod stabilną dyktaturą, gdyż z jednej strony (przynajmniej obecnie) stara się nie angażować militarnie, z drugiej zaś pozwala mu to dyskontować rosnące opory Europejczyków przed współpracą z dyktatorami. Korzystanie przez Rosję z „zielonych ludzików” daje jej natomiast przewagę w krajach głęboko zdestabilizowanych, z aktywnymi lub tlącymi się konfliktami wewnętrznymi. Tymczasem RŚA to państwo małe, którego ludność liczy niespełna 5 milionów, o jednym z najniższych na świecie dochodów per capita (wg wielu statystyk zajmuje ono ostatnie miejsce), o rachitycznych siłach zbrojnych (szóste miejsce od końca w rankingu Global Firepower) i całkowitej destabilizacji wewnętrznej. Całkowita wartość eksportu RŚA wyniosła w 2017 r. raptem 62 miliony usd, co dało jej 192. miejsce w rankingu światowych eksporterów. Faktem jest jednak to, że środkowafrykańskie diamenty są przedmiotem niekontrolowanego i nieewidencjonowanego eksportu (przemytu). Dlatego RŚA pozostaje jednak atrakcyjnym i łatwym łupem dla takiego kraju jak Rosja. Zwłaszcza, ze relacje tego państwa z jego tradycyjnym patronem, czyli Francją, skomplikowały się w 2012 r.\nFot. hdptcar/CC BY-SA 2.0\nŚrodkowa Afryka znalazła się pod kolonialnym władztwem Francji w ostatniej dekadzie XIX w. W 1960 r. jako Republika Środkowoafrykańska zyskała niepodległość, ale kolejni jej przywódcy byli zależni od Francji, często korzystali z jej pomocy wojskowej lub zawdzięczali jej swoją inwestyturę (a czasem również obalenie), wreszcie pozostawali, jak słynny „cesarz” Bokassa, w zażyłych stosunkach z francuskimi przywódcami.\nW marcu 2013 r. francuski prezydent Francois Hollande odmówił jednak ówczesnemu przywódcy RŚA Francois Bozize wsparcia militarnego w celu odparcia ataku muzułmańskich rebeliantów z Seleki, co doprowadziło do obalenia Bozize i wybuchu wojny domowej, a także czadyjskiej interwencji.\nMuzułmanie oficjalnie stanowią obecnie w RŚA około 10-15%, ale w ostatnich kilkunastu latach nastąpił gwałtowny wzrost ich liczebności, co jest wynikiem coraz bardziej intensywnej migracji muzułmańskich nomadów z sąsiednich Sudanu i Czadu do północno-wschodniej części RŚA. Znaczna część środkowoafrykańskich muzułmanów należy przy tym do potężnego, nomadycznego plemienia Fulani, liczącego około 150 mln osób i rozsianego po niemal dwudziestce krajów Sahelu. Fulani, którzy mają przedkolonialne tradycje państwowe, znani są ze swoich bojówek, milicji i oddziałów rebelianckich, a także związków z dżihadyzmem.\nFulani odgrywali również istotną rolę w ataku Seleki na Bangui w latach 2012-2013, który doprowadził do upadku Bozize i krótkotrwałego przejęcia władzy przez Selekę. Nie bez znaczenia dla takiego rozwoju sytuacji miał fakt, że Czad, który po cichu popierał Selekę, jest jednym z najważniejszych obecnie afrykańskich partnerów Francji i Paryż potrzebował pomocy tego kraju dla swej interwencji w Mali. Tymczasem reakcją środkowoafrykańskich chrześcijan było stworzenie bojówek anti-balaka, których stosunek do Francji był od początku bardzo negatywny. Natomiast po utracie władzy w Bangui przez Selekę nastąpiła próba secesji północno-wschodniej części RŚA (bogatej w ropę i uran) jako Republiki Logone (zwanej też państwem Dar al. Kuti).\nW takich warunkach trudno się dziwić, że gdy w marcu 2016 r. wybory prezydenckie wygrał Faustin-Archange Touadera, który do stycznia 2013 r. (dwa miesiące przed przejęciem władzy przez Selekę) był premierem RŚA, to nowa głowa państwa nie ufała zbytnio Francuzom (i Zachodowi w ogóle) i zaczęła szukać nowego protektora militarnego. Trudno się też dziwić, że szybko zgłosili się Rosjanie, którzy w 2017 r. zyskali w dodatku aprobatę ONZ na wsparcie środkowoafrykańskiego rządu i wyłączenie spod embarga na dostawy broni do RŚA. W sierpniu 2018 r. Rosja podpisała więc umowę o współpracy militarnej z RŚA i, poniekąd, otworzył się dla Rosji dostęp do środkowoafrykańskich złóż i ewentualnej dalszej ekspansji.\nCzytaj też: Francuzi wycofują się z Afryki Środkowej\nWsparcie dla Touadery zapewnia obecnie około 250 kontraktorów rosyjskich. Tworzą oni również osobistą ochronę prezydenta, a Rosjanin został doradcą ds. bezpieczeństwa. Modus operandi Rosji nie opiera się jednak na dążeniu do stabilizacji i wygaszania konfliktów, gdyż to przyciągałoby konkurencję. I nie chodzi tu wyłącznie o Europejczyków i Amerykanów, ale przede wszystkim o Chińczyków, którzy raczej unikają angażowania się w zbrojne konflikty. Tymczasem wiele wskazuje na to, że Rosja ma ambicje rywalizowania z Chinami o wpływy na Czarnym Lądzie. Oczywiście, obecnie brzmi to dość nierealnie, zważywszy na zakres obecności chińskiej, ale Rosjanie mają już swoje małe sukcesy. Chodzi np. o zablokowanie odkupienia przez chińską spółkę udziałów francuskiej Arevy w kopalni uranu Bakouma, co dawałoby Chińczykom absolutną kontrolę nad tym obiektem. W skuteczności Rosji pomógł paradoksalnie fakt, że Bakouma leży na terenach kontrolowanych przez muzułmańskich rebeliantów. Tyle, że Rosja wspiera również ich.\nWzorzec działania Rosji, polegający na wspieraniu obu stron konfliktu oraz podtrzymywaniu go w celu uzyskania statusu permanentnego mediatora-protektora (i czerpania z tego benefitów np. handlowych), można było już zaobserwować w innych miejscach. Formalny sojusz Rosji z Armenią nie przeszkadza jej w byciu głównym dostawcą broni do Azerbejdżanu, która później wykorzystywana jest do ataków na Górski Karabach. Również formalny sojusz z Iranem nie przeszkadza Kremlowi w układaniu się z Izraelem i pozwalaniu mu na bombardowanie pozycji irańskich w Syrii. Przykładów jest więcej, a ich opisanie starczyłoby na odrębny artykuł. Niemniej zgodnie z tym wzorcem rosyjscy kontraktorzy wspierają również rebeliantów.\nONZ-owskie „zielone światło” dla sprzedaży rosyjskiej broni do Bangui i szkolenia wojskowe prowadzone przez Rosjan spowodowały, że wzrosło zapotrzebowanie na broń i analogiczne usługi po stronie rebeliantów. Ocenia się, że w kontrolowanym przez Selekę rejonie Um Dafug przebywa ok. 500 kontraktorów rosyjskich, którzy prowadzili tam szkolenia rebeliantów Seleki i wspierających ich żołnierzy sudańskich.\nRosjanie grając na dwie strony najwyraźniej nie obawiają się negatywnej reakcji którejkolwiek ze stron, gdyż dotychczasowe doświadczenia wskazują raczej na to, że konsekwencją jest zwiększona rywalizacja o względy Kremla - a więc większa skłonność do ustępstw. Ponadto relacje z rządem dają Rosjanom legalne uzasadnienie ich obecności w RŚA, podczas gdy większość złóż znajduje się na terenach kontrolowanych przez rebeliantów. Wykorzystywanie formalnie niezależnych od państwa kontraktorów daje również możliwość tłumaczenia partnerom, że ich przeciwnikom pomaga zupełnie ktoś inny, kto tylko przypadkowo mówi tym samym językiem.\nDla rosyjskiej ekspansji w głąb afrykańskiego interioru istotny jest jednak też dostęp do portów. Dlatego Rosja postanowiła wesprzeć również izolowanego dyktatora Sudanu Omara al-Baszira, w zamian za zgodę na budowę rosyjskiej bazy wojskowej i przyczółek portowy na Morzu Czerwonym. Upadek al-Baszira, któremu rosyjscy „wagnerowcy” nie zapobiegli, skomplikował jednak plany rosyjskie w Sudanie. Póki jednak nie dojdzie do stabilizacji w tym kraju, póty trudno mówić o tym, że Rosja będzie w nim przegrana.\nInnym krajem, w którym odnotowano aktywną obecność rosyjskich kontraktorów, jest Libia. Rosja wsparła tam gen. Chalifę Haftara, co wywołało wylew bardzo mało trafnych wniosków sugerujących, iż ten dowódca Libijskiej Armii Narodowej jest marionetką Kremla i swoje zwycięstwa zawdzięcza obecności „wagnerowców”. Tymczasem jest dokładnie odwrotnie, tj. Rosja kierowała się świadomością, że Haftar jest w dłuższej perspektywie stroną wygraną i prędzej czy później ktoś, kto będzie chciał robić interesy w Libii, będzie musiał się z nim dogadywać. Rosja, robiąc to prędzej, mogła też liczyć na kupno swojej broni przez Haftara (choć oficjalnie obowiązuje embargo) i zapewnić sobie pierwszeństwo w dostępie do kontraktów dot. libijskiej ropy, wreszcie dogadać się w sprawie budowy bazy wojskowej.\nZważywszy na to, że Libia jest krajem tranzytowym jeśli chodzi o ruch migracyjny z Afryki do Europy to w perspektywie Rosja mogłaby też zyskać wpływ na Europę za pomocą szantażu migracyjnego lub ataków bronią demograficzną. Rosji na rękę są przy tym wszelkie wezwania do izolacji Haftara, gdyż w ten sposób pozbywa się konkurencji. Nie oznacza to jednak, że Rosja nie może również i tutaj grać na dwie strony, gdyż jest to przecież jej charakterystyczny model działania. Ponadto istotną rolę w transporcie uzbrojenia do Libii odgrywają Ukraińcy, co również może znajdować się w sferze zainteresowania Kremla.\nRosja z całą pewnością będzie chciała rozszerzać zakres swojej strefy wpływów w Afryce, zwłaszcza w krajach bogatych w surowce. Jednym z pierwszych krajów na liście rosyjskich planów ekspansji może stać się niezwykle bogata w surowce i zarazem wyjątkowo niestabilna Demokratyczna Republika Konga, w której nie brakuje członków elit wykształconych w ZSRR.\nAwanturnictwo to nie biznes, ani zarobek dla najemnika.Jako przykład to ni to szpital ni to wiezienie pod Hawana dla tych co wrócili z Angolii.Biznes to kawa i banany niemieckch korporacji w bananowych republiikach.Wystarczy pozwolić na nieakcyzowy bimber i kraj wielkości Nikaragua zamienia sie w jedna zapijaczoną wioske. Co do afrykańskich surowców to jest mit. Rosjanie którzy rozpychają sie po Afryce,bardziej przypomina sredniowieczne wyprawy krzyzowe. Armia rosyjska pozbywa się ludzi ktorym jest winna emerytury, mieszkania i wysługi.Emeryt generał osiada na wsi i klepie biede jak cała wioska a zakupy robi za gotówke,ale sierzant aby żyć musi dorabiać,np kraść las, przemyt. i inne dranstwo.\npiątek, 25 października 2019, 22:49\nCo Rosja może zaproponować krajom afrykańskim ? Broń, "doradców wojskowych" i jeszcze większy chaos i przekupstwo. Czy naprawdę wierzycie w to że Rosja uspokoi konflikty religijne, plemienne i gospodarcze ? Będzie tylko gorzej. Jeżeli coś zrobią, to nie będzie to "zysk" Rosji tylko konkretnych oligarchów, którzy "wydoją" te państwa i zostawią zgliszcza. Afryka musi się zreformować sama, ale to raczej niemożliwe. Czy państwo - Rosja - zyska coś na tym, że rosyjscy wojskowi będą pilnować interesów oligarchów ? Odpowiedzcie sobie sami.\nponiedziałek, 21 października 2019, 22:13\nSzukaliśmy tłumaczy polsko-Suahili, nie da rady znaleść. Znaleźliśmy za to ze stu lokalnych chłopaków jako chętnych do pracy ale w języku rosyjko-suahili... w tydzień!! Połowa Rządu mówi po rosyjsku, większość wykładowców jest z Rosji. Mnóstwo ludzi włada rosyjskim i skończyło tam uczelnie. Bardzo dużo jest "mieszanych " małżeństw - ona z Rosji-On lokalny i wykształcony. A gdzie my jesteśmy - nawet nie wiedzą że taki jak Polska istnieje, nie mają w szkole takiej dobrej geografii? Nie będzie najmniejszego kłopotu dla Rosjan żeby na pstryknięcie palca "rozszerzyć" współpracę z Rosją. Już to się dzieje i współpraca jest naprawdę ogromna (lecz skryta - militarna, surowcowa, szkolenia odpowiednich Służb). W pewnym turystycznym mieście na północy widzialem ostatnio instruktorów w mundurach z Rosji - z 50 osób wraz z 300 lokalnymi żołnierzami (Miasto na liter "A" w rejonie największych atrakcji turystycznych Afryki). A Amerykanie jakich tutaj spotykam są zazwyczaj skupieni na projektach które nie mają najmniejszego sensu dla tego kraju. Pozwalają im działać, ale dopuszczeni są do pomocy humanitarnej, medycznej, pro-rozwojowej, otwarcie na świat. I na swojej amerykańskiej stronie Ambasada Usa pisze że LGBT mogą czuć się tutaj dyskryminowani i "zwalczani". Śmieją się z tego tutaj lokalni włodarze.... Prawdziwy business i kontakty robią Rosjanie, Hindusi no i oczywiście największy-Chińczycy. My białasy-Mzungu,,, możemy co najwyżej kasę u nich gubić na bezsensowne projekty i pomoc,,chodzące bankomaty jesteśmy,,,, żeby nie było że Europa Afryce nie pomaga. Na moim osiedlu w Stolicy stoi ze 30 szt. Toyota V8, 20 nowe BMW X5/X6, ze 20 Range Rover, Nissan Patrol i z 50 Toyota Land Crouser..,,wszystko prywatne albo rządowe, a przypominam, że tu nie ma kredytów samochodowych i leasingu- wszystko za gotówkę. Jeden taki samochód to 30 studni dla biednich wiosek albo 2 szkoły dla małych dzieci , albo 1000 ton kukurydzy na ugali.... JEDEN SAMOCHÓD Z OSIEDLA. A osiedli takich jest wiele. A co dopiero jak się pojedzie do miasta portowego??? Mnóstwo tego tam jest. I przypominam,,, tutaj nie ma kredytów- tylko gotówka. I kto tu komu chce pomagać???? My?? Żeby nazwać to potem że pomagamy głodującym w Afryce?? --- Pozdrowienia z Tanzanii.\nniedziela, 13 października 2019, 18:24\nPutin każdego dnia udowadnia że jest najskuteczniejszym sternikiem służb tajnych i jawnych, że bezwzględnie i cynicznie wygrywa różnice między interesami poszczególnych państw i że ma agenturę właściwie wszędzie.\nniedziela, 18 sierpnia 2019, 15:17\nPanie Witoldzie, wychodzi na to, że Rosjanie szybko się uczą od USA. To przecież Amerykanie w czasie wojny Irak - Iran wspierali obie strony. No i w Syrii Amerykanie przez lata niby zwalczali ISIS, ale równocześnie uzbrajali "umiarkowaną opozycję", która tą broń przekazywała właśnie ISIS, a nawet do ISIS się przyłączała, za cichą zresztą akceptacją wspierających...\nniedziela, 18 sierpnia 2019, 15:08\nKtóre porty Afrykańskie sa przyjazne dla Rosiji? Libia Angola Mozambik Dżibuti? No to jest kłopot\nCóż. Rosji dobrze idzie dogadywanie się z kacykami, bo nią samą rządzi taki sam kacyk.\nniedziela, 18 sierpnia 2019, 11:29\nniedziela, 18 sierpnia 2019, 08:51\nNic się nie zmieniło od lat 60 kiedy kolonie uzyskały niepodległość.Proszę poczytać o walkach w belgijskim kongo i najemnikach - Mad Mike Hoare to jedna z lepiej znanych postaci, Zumbach też nam znany człowiek...zabawki się zmieniają, idee się zmieniają a cel jest ten sam - zasoby.\nniedziela, 18 sierpnia 2019, 19:47\nBUBA, tyle że nawet w Kongu jedno państwo nie grało na dwa fronty podtrzymując konflikt by sprzedawac jedyna rzecz jako potrafia zrobic czyli broń. A to własnei robi Rosja. Hoare jakos nie walczył naraz dla dwóch stron konfliktu w Kongu.\nczwartek, 22 sierpnia 2019, 00:06\nA jak to było podczas Iran-Contra?\npiątek, 23 sierpnia 2019, 12:48\nNo popatrz jakos nie przypominam sobie by w tym czasie w Iranie była jakaś wojna domowa albo że rząd USa wspierał rząd Nikaragui:) Cos sie panu chyba pomerdało:) Aha, za Iran-Contras poleciały głowy i to wysoko, w Rosji raczej dostana medale:)\nczwartek, 17 października 2019, 14:22\nAle była wojna irańsko-iracka i USA wspierało obie strony. Chociaż trzeba przyznać, ze nie byli w tym odosobnieni.\nsobota, 17 sierpnia 2019, 23:45\nWłaśnie dlatego oceniając siły zbrojne Rosji trzeba oceniać ich przeznaczenie. Rzeczy, które wydają się być nielogiczne w Europie są idealne na afrykańskim teatrze działań. Jednocześnie w Afryce Rosja posiada przewagę technologiczną nad przeciwnikiem. Wszyscy naśmiewający się z postradzieckiej technologii powinni pamiętać o relatywizmie - stareńki T-72, możne nie dać rady Abramsowi, ale walcząc z ludźmi na ciężarówkach będzie siał postrach... Okaże się, że ma większy zasięg widzenia niż przeciwnicy, większą siłę ognia i odporność a nawet lepiej widzi w nocy - nawet 20 letni noktowizor jest lepszy niż nic.\npiątek, 15 listopada 2019, 19:23\nstarenkich t-72 juz nie ma.\nniedziela, 18 sierpnia 2019, 19:50\nAndrettoni, tyle ze zapominasz że dla tego T-72 smiertelnym zagrozeniem jest inna rosyjska broń masowo sprzedawana w Afryce czyli równie stary RPG-7. Do tego wiekszość krajów afrykańskich dysponuje znacznie lepszym sprzetem, to nie lata 60-te.\nczwartek, 22 sierpnia 2019, 16:08\nDavien RPG-7 są tak stare, że nie są zbyt groźne dla nowych rosyjskich czołgów. Tyle co dla Abramsów. Trafienia "krytyczne" w silnik, elektronikę itd. Są skuteczne do uszkadzania, ale nie śmiertelne. Zresztą podobnie jak amerykańskie LAV-y. To jest broń do innych celów i zresztą w Afryce nie ma nowych modeli z nowymi głowicami np. paliwowo-powietrznymi, które są śmiertelne dla piechoty. To nie jest już broń ppanc, chyba, że do lżejszych celów, tylko tania broń wsparcia, a że ktoś z niej strzela do czołgów? Jak nie ma czym to strzela się tym co jest, nawet butelką z benzyną. Niby jakim sprzętem dysponują kraje Afrykańskie? Nie mówimy przecież o Egipcie czy RPA. Wiele krajów ma tam po prostu zero czołgów. Ewentualnie niesprawne rupiecie pokroju T-55. Przykład Zimbabwe ze 100 szt. Typ 59 i 69. Mozambik około 100 T-55. Namibia T-34(!) i T-55 oraz Mig 21 - 3 sztuki. Nigeria AMX 30. Kongo 100 T-72. Dżibuti AMX 13, Etiopia 200 T-72 i T-34. Zimbabwe 40 sztuk Type 59 i 69 oraz T-34. Togo T-34 tylko. Dodajmy, że większość z tego to "małpie wersje" eksportowe. Sprzęt jest stary i słabo serwisowany, zużyty, bez nowoczesnej amunicji, SKO itd. Nie ma lotnictwa lub jest bardzo słabe, nie ma radarów. W wielu wypadkach jest gorzej niż źle. Na takim polu walki armia FR po prostu ma przewagę technologiczną w każdej dziedzinie. Biorąc pod uwagę uzbrojenie, mentalność, w wielu wypadkach konflikty plemienne itd. te kraje są łatwe do wprowadzenia w chaos i wykorzystania tego chaosu - bądź do zajęcia ich i eksploatacji surowców bądź jako kupcy taniej "muzealnej" broni. Wywołujesz konflikt, wspierasz jedną ze stron i automatycznie wszyscy potrzebują się zbroić, a raczej nie kupią nic drogiego i wyszukanego. Szybciej sprzedasz im używane Mig-21 czy nasze T-72 niż F-35... Rzeczy, które w Europie nie przejdą...\nPanie Andrettoni RPG-7 dla rosyjskich czołgów to ciągle smiertelne zagrożenie jak udowodnił Grozny czy Syria. Rosja od dawna do RPG-7 produkuje głowice tandemowe PG-7WG z którymi sprzedawali je na cały swiat. Do tego panei Andrettoni pisałes o starych T-72 nie o najnowszych T-72B3M. A co do państw Afrykańskich, to tez tam leży nei tylko Egipt i RPA ale i Tunezja, Maroko, Angola, Algieria a oni maja znacznie lepszy sprzęto od państewek które wymieniłeś:)\nsobota, 17 sierpnia 2019, 22:25\nWprowadzać kolejne Kraby i Raki wymieniając je za Goździki i Dany sztuka za sztukę nie kombinować z wprowadzaniem nowych kalibrów ze względu na logistykę iść w ilość ------ produkując w POLSCE dając pracę POLAKOM\nhmm - Raki zamiast Goździków ?? A jak sobie wyobrażasz wymianę setek pływających, gąsienicowych haubic 122mm o zaś. ognia do 20km na kilkadziesiąt horrendalnie wielkich i drogich moździerzy 120mm o zaś. ognia do 7000m(tak, to NIE pomyłka) ? To katastrofa dla wojska, a nie wymiana sprzętu na lepszy.\nniedziela, 18 sierpnia 2019, 22:02\nTo nie takie proste! Skąd wziąć tych Polaków do pracy? do tego: fachowych Polaków. Za chwilę nawet w polskiej policji będziemy zatrudniać obcokrajowców\npiątek, 30 sierpnia 2019, 10:24\nNo popatrz jak pytałem się o zatrudnienie w Policji to mi odpowiedzieli, że osoby w wieku 45+ nie potrzebują. To chyba aż tak źle jeszcze w tej Policji nie jest?\nsobota, 17 sierpnia 2019, 22:22\nWprowadzić na szeroką skalę PIRATA nasycić tym sprzętem terytorialsów i inne formacje może będzi to równie skuteczny środek jak nasz GROM/PIORUN jedno przecilotnicze drugie przeciwpancerne jedno POLSKI odpowiednik Jawelina drugie Stingera najważniejsze żeby był to środek powszechny wręcz bardzo powszechny w szeregach POLSKIEJ armi ---------- wszystko produkowane w POLSCE dając pracę POLAKOM\nsobota, 17 sierpnia 2019, 22:17\nCAMMY-ER do tego mobilna Loara (zwóciły by się środki zainwestowane kiedyś w ten projekt nie poszły by na zmarnowanie) mobilna ale może na podwoziu ANDERSA bądz Kraba do 35 mm dział dołożyć PK-6 (czyli rozwinięcie pioruna a konkretnie jego zasięg do 10-12 km) i mamy mobilą OPL wymienić sztuka za sztukę za Szyłki Osy --- wszystko produkowane w POLSCE dając pracę Polakom nie wyprowadzając środków finansowych z kraju\nsobota, 17 sierpnia 2019, 22:12\nRosjanie na dwa fronty a nasze zdolnośći obronne ? Powinniśmy stworzyć realną OPL nie dwie baterie Patryjotów które parasol otworzą nad 2 lotniskami bo większych zdolności nie posiadają powinniśmy zakupić licencję na CAMY-ER (pod uwagą pełnego transferu do POLSKI technologi i pełnej kontroli nad tą technologią Polaków) i produkować w POLSCE wymieniając sztuka za sztukę KUBY, NEWY za CAMMY-ER (uniezależnilibyśmy się od jednego dostawcy USA stając się samodzielnym użytkownikiem) po wyremontowaniu i zmodyfikowaniu T-72 sprzedawać je w rozsądnej cenie po za granice RP wprowadzając ANDERSY sztuka za sztukę (ANDERSY sprawdzone w testach ze 120 mm RUAGIEM które można by było na licencji produkować w POLSCE pod warunkiem pełnego transferu technologi przez Szwajcarów dla POLSKI wraz z nowoczesną amunicją "ofset za zakup licencji na wierzę" pełen transfer technologi na wierzę i amunicję do Pionek i nowej lufowni Bumaru) wszystko w kraju dając pracę POLAKOM\nsobota, 17 sierpnia 2019, 18:10\nNa taką a nie inną politykę Rosja może sobie pozwolić tylko z powodu braku spójnej polityki państw zachodnich. Jeżeli można w ogóle mówić o jakiejkolwiek polityce zachodu względem Rosji. Może jeszcze USA cokolwiek czyni w tym temacie,ale to też zależy jaka administracja jest u steru. Podziękowania za kompetentny artykuł.\nsobota, 17 sierpnia 2019, 12:34\nNormalna polityka zagraniczna cenne zasoby np niklu kobaltu i inne trzeba kontrolować .USA chcą kupić Grenlandie CHINY inwestują w afryce w tym samym celu\nczwartek, 22 sierpnia 2019, 17:27\nGrenlandii nie można odkupić, bo nie należy do Danii. Grenlandię USA może mieć "za darmo" jeżeli zechce zmienić status z terytorium zależnego na niepodległe lub zależne od innego kraju. Tylko, że Grenlandia jest stale dotowana i przyjęcie jej oznacza stałe wydatki. Do tego byłby to wrogi akt w stosunku do sojusznika. Wszelkie korzyści gospodarcze są teoretyczne podobnie jak w przyszłości wydobycie na Księżycu.\nYogi, ale jakos USa nie podsyca celowo konfliktów wewnetrznych wspierajac obie strony jak robi to Rosja. No tak ale dla was w rosji to norma:)\nczwartek, 22 sierpnia 2019, 17:21\nTy chyba kompletnie nie znasz historii. Wikileaks nic ci nie mówi? A wspieranie Saddama Husajna? Afera Iran-Contras? Wspierano Irak i jednocześnie sprzedawano nielegalnie broń Iranowi. Wielkie mocarstwa po prostu tak robią i z krytyką musielibyśmy cofać się co najmniej do czasów Imperium Rzymskiego... Fakty są takie, że tak się robi i się tego nie zaprzestanie i jest to praktyka którą po prostu nasi politycy powinni mieć na uwadze i właśnie dlatego mamy własny wywiad. Trzeba mieć na uwadze, że każdy kraj dba o swoje korzyści - jeśli teren jest odległy to jest małe niebezpieczeństwo odwetu i dlatego można grać o wysokie stawki obstawiając mało. Można np. przejąć kontrolę nad diamentami czy surowcami, a jak się nie uda postąpić przeciwnie i zarobić na dozbrojeniu potencjalnego celu wykorzystania. Na przykład dla Polski byłoby obojętne czy zarobimy na wydobyciu diamentów czy sprzedamy nasze T-72. Ważne, że zarobimy dla nas. Niestety nasze podejście nie jest mocarstwowe tylko idealistyczne i nie szukamy korzyści tylko sprawiedliwości. Jako przykład podam, że we Francji korupcja jest karalna, ale firmy za granicą mają prawo korumpować byle więcej zarobić i normalnie wpisują to w swoje koszta i odliczają od podatku. Inne kraje po prostu to po cichu tolerują, a nasze firmy starają się być czyste i działać zgodnie z prawem. W ten sposób nigdy nie wygramy konkurencji.\npiątek, 23 sierpnia 2019, 12:55\nPanie ichtamniet ładdnie tak kłamać? Jakos nei widze gdzie podcza swspierania Husseina USA wspierało kogos innego w Iraku, jakos nie przypominam sobie by wspierali Contras i rząd Nikaragui jednoczesnie więc jak widać żałosne manipulacje nie wypaliły:) Aha Pisałem o Kkonfliktach wewnetrznych wiec panie ichtamniet prosze sie nauczyc czytac:) I to tyle, twoich bredni nie ma sensu komentować:)\nsobota, 17 sierpnia 2019, 20:39\nNormalna polityka zagraniczna nie obejmuje podtrzymywania konfliktów. Jednak nawet afrykańskie "elity" w końcu zrozumieją jak perfidnym sojusznikiem jest Rosja - jak mawiają "kłamstwo ma krótkie nogi".\nwtorek, 20 sierpnia 2019, 14:59\nTo nie takie proste. Na rosyjską "pomoc" nabierają się dużo bardziej zaawansowani gracze - katalońscy separatyści, Serbowie, francuscy związkowcy, niemieccy Zieloni i amerykańska prawica. Dostajesz "pomoc" w rozwiązaniu problemu i nagle okazuje się, że spór zamienił się w konflikt i ognisko destabilizacji. Według rosyjskiej doktryny "im gorzej tym lepiej".\nwtorek, 20 sierpnia 2019, 12:13\nNajwazniejsze jest to, że afrykańskie elity wcale nie musza tak źle oceniać Rosji jak ty. Obecnie panuje raczej odwrotna atmosfera.


Węgry, kraj bajkowy…. | Niepoprawni.pl\nWęgry, kraj bajkowy….\nTLMaxwell - 12 Września, 2017 - 19:46\nOd 15 sierpnia konsumowałem swój należny, prawie trzytygodniowy urlop, potem musiałem jeszcze przetrawić to co zobaczyłem. A zobaczyłem dużo, choć chciałbym zobaczyć o wiele więcej….\nWęgry, a przede wszystkim Budapeszt. Rok temu byłem w Wiedniu, teraz w Budapeszcie. Dwie stolice upadłego sto lat temu państwa Habsburgów. Dzisiejszy Wiedeń to miasto kosmopolityczne, na skutek znacznego napływu emigrantów z Bliskiego Wschodu, w szybkim tempie upodabniające się do Stambułu czy Kairu, gdzie w miarę czyste są jedynie główne ulice miasta, z przeraźliwym hałasem. I te wszechobecne, krążące z kąta w kąt, grupy męskiej młodzieży muzułmańskiej, których głośne zachowanie budzi przerażenie wśród białych przechodniów. A policajów nie widać….\nI Budapeszt…. Miasto bajkowe. Bajkowa architektura secesyjnych kamienic, kościołów, budynków użyteczności publicznej (ten jakby koronkowo utkany parlament, czy zamek Vajdahunyad stanowiący pierwowzór rysowanych warowni Disneya czy zamków tworzonych przez śp. Janusza Christę w baśniach dla dorosłych) i pomników. Właściwie to, co najbardziej rzuciło mi się w oczy w Budapeszcie, to właśnie ta mnogość pomników i to pomników niezwykłych. Np. idąc naddunajskim bulwarem od parlamentu w stronę Mostu Elżbiety natkniemy się na cztery niezwykłe monumenty. Pierwszy to pomnik węgierskiego poety Attili Jozsefa. Attila Jozsef usiadł nad brzegiem Dunaju i wygląda tak, jakby za chwilę, z kieszeni marynarki miał wyjąc kanapkę, zawiniętą w papier pakowy. Inny pomnik, to kamienne buty, poświęcony pamięci Żydów, rozstrzelanych w lecie 1944 roku na brzegu Dunaju. Przed rozstrzelaniem, oprawcy nakazali Żydom zdjąć buty i dlatego na Dunajem postawiono te kamienne buty. Dalej na bulwarze jest pomnik dziewczyny i jej psa. Dziwne, dla mnie było, że ktoś pomyślał, by upamiętnić właśnie dziewczynę z psem, ale w bajkowym mieście i dziewczyna bawiąca się z psem ma swoje miejsce zaklęte w brązie. No i ostatni z pomników, znajdujących się na naddunajskim bulwarze to pomnik Małego Księcia w błazeńskiej czapeczce.\nAle nie tylko nad budapesztańskim Dunajem znajdziemy osobliwe pomniki. Na ulicy Prater (tak, tak, Prater jest nie tylko w Wiedniu….) jest pomnik Chłopców z Placu Broni. W parku miejskim, niedaleko placu Bohaterów (Hosok Tere) i cudownego zamku Vajdahunyad, jest pomnik Anonymusa, pierwszego węgierskiego kronikarza, przypominający postać z mrocznych horrorów. Ale to nie wszystkie niezwykłe pomniki, bo przecież nie widziałam, ani pomnika Imre Kalmana ani porucznika Columbo. No, to jest powód, aby do Budapesztu wrócić….\nNie tylko w Budapeszcie znalazłem osobliwe monumenty. W oddalonym o 50 km Szeksefehervar, gdzie w katedrze spoczywają doczesne szczątki węgierskich królów, są pomniki linoskoczka i cioci Kati, biednej babuleńki, pchającej załadowany dobytkiem wózek. No, a w oddalonym o 10 kilometrów od Szeksfehervar miasteczku Tac znajdują się ruiny starożytnego miasta Gorsium. Gdy chodziłem po ruinach Gorsium temperatura powietrza sięgnęła 42 stopni Celsjusza, więc miałem taki przedsmak Pompei.\nWęgry to nie tylko niezwykłe pomniki. To także kultywowana pamięć o ostatnich Habsburgach. W kościele św. Macieja w Budzie jest kaplica poświęcona Franciszkowi Józefowi I i cesarzowej Sissi, gdzie można podziwiać replikę korony św. Stefana, którą ukoronowano Najjaśniejszego Pana (wszak w tym roku wypada 150 rocznica koronacji Ferenca Jozsefa na apostolskiego króla Węgier). Ponadto, w każdej świątyni katolickiej, którą odwiedziłem znajduje się portret, popiersie czy ołtarz poświęcony bł. Karolowi, ostatniemu królowi Węgier i ostatniemu cesarzowi monarchii austro-węgierskiej. Nierzadko bł. Karol jest przedstawiony w towarzystwie swojej małżonki, cesarzowej Zyty. Pamięć o ostatnich Habsburgach na Węgrzech jest bardzo silna, co stoi w opozycji do sąsiedniej Austrii, gdzie odniosłem wrażenie, że historia zaczęła się wraz z kanclerzem Bruno Kreiskym, a Habsburgowie to była jakaś dynastia zaborcza, narzucona Rakusom siłą, jak Polakom Romanowowie czy Hohenzollernowie, a większości Niemców naziści ;) .\nNo, a ponadto na Węgrzech najadłem się do syta…. Wbrew utartej opinii potrawy, które jadłem wcale nie były ostre i naszpikowane papryką. Natomiast serwowane porcje przyprawiłyby o zawrót głowy nawet takich żarłoków jak Onufry Jan Zagłoba czy sierżant Garcia. Dobrze, że można było zabrać to, co niezjedzone na wynos. Szczególnie przypadła mi do gustu kuchnia pani Judyty, właścicielki gospody pod św. Krzysztofem w Szantod. Wszystkim Czytelnikom, którzy będą w tamtych okolicach polecam zupę rybną (halaszle) i zupę gulaszową. Szantod, Szent Kristof etterem.\nWiem, że wielu Czytelników tut. bloga napisze: A tam byłeś? A tamto widziałeś? Nie, w wielu miejscach nie byłem i wielu rzeczy nie widziałem. Ale to jest powód, aby na Węgry jeszcze wrócić, wszak „Lengyel, magyar – ket jo barat, együtt harcol, s issza borat”, a ponadto do bajek z dzieciństwa też tak chętnie wracamy….\njeszcze jeden pomnik...\nbenjamin - 13 Września, 2017 - 21:57\nJest też w Budapeszcie inny, poruszający pomnik, niesłusznie pomijany w programach zwiedzania (zwłaszcza tych zorganizowanych). Schodząc z Baszt Rybackich (Halászbástya) drogą za hotelem Hilton, znajdziemy "pomnik" a w zasadzie wkomponowaną w mur rzeźbę, spadającego głową w dół człowieka. To postać Petera Masfelda, zamordowanego przez władze komunistyczne, na fali represji po 1956 roku.\nDlaczego akurat Peter doczekał się upamiętnienia, skoro ofiar było kilkanaście tysięcy? Otóż ten czynnie zaangażowany w powstanie piętnastolatek był najmłodszą ofiarą procesów sądowych, w których zamordowano ponad tysiąc osób. Jednocześnie stanowił pewien problem, nawet dla komunistycznego "wymiaru sprawiedliwości" - otóż w chwili ogłoszenia wyroku nie miał ukończonych 18 lat, co uniemożliwiało wykonanie KS. Łaskawe władze "węgierskie" odczekały więc aż osiągnie pełnoletność i powieszono go 11 dni po osiemnastych urodzinach.\nNietypowy pomnik, odwołuje się do brawurowej ucieczki Petera, który po aresztowaniu w 1958 zdołał zbiec, skacząc z 4 metrowej skały na Wzgórzu Róż (łamiąc przy okazji rękę).\nZajrzyjcie do Petera gdy będziecie w Budapeszcie,\nWiedeń, a Budapeszt, to jak Warszawa, a Kraków\nparodystka - 14 Września, 2017 - 07:23\nTe pierwsze miasta są zbudowane porządnie, bogato, ale brak im ducha, te drugie z fantazją i czymś takim niewypowiedzianym - genius loci? - co urzeka i zmusza, aby tam powracać. Ale faktycznie oprócz Budapesztu bajkowo jest nad Balatonem, który objechaliśmy dookoła, te wspaniałe restauracyjki z klimatem nad jego brzegiem. Polecam autorowi bajkową zabudowę Heviz - altanka na ciepłym jeziorze i piękny zamek Kesthely, położone na przeciwległym do Szekesfehervar końcu Balatonu. I mogłabym jeszcze tak dłuuugo, dłuuugo pisać, ale muszę lecieć do pracy.\nTLMaxwell - 6 Października, 2017 - 18:49\nWarszawa na dziś to miasto z ducha amerykańskie, jak Denver czy Baltimore lub Milwaukee. Z jakimiś tam rzadkimi secesyjnymi budynkami, z ulicami w większości przecinającymi się pod kątem prostym. Zawdzięczamy to Niemcom.\nAle Warszawa w przeciwieństwie do Wiednia jest CZYSTA i SCHLUDNA.\nW ogóle obecne miasta niemieckie, a byłem i w Wiedniu i Berlinie, a córka była w Stuttgarcie, z uwagi na niekontrolowany napływ nachodźców zaczynają przypominać Kair tudzież Karaczi czy Algier. Jest brudno, poza kilkoma głównymi ulicami i otoczeniem drogich hoteli i restauracji.


Miliony na inwigilację Polaków. Operatorzy wystawiają rachunek - Dziennik.pl\n19 września 2012, 06:03 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nMiliony na inwigilację Polaków. Telekomy wystawiają rachunek / Shutterstock\nOperatorzy telekomunikacyjni na każde żądanie policji, ABW, CBŚ, CBA, Straży Granicznej, Żandarmerii Wojskowej czy innych służb państwowych muszą dostarczać im billingi wskazanych abonentów. To kosztuje fortunę.\nTelekomy robią to za darmo, bo do tego obliguje ich prawo. Ale same ponoszą w związku z tym koszty. I to niemałe.\nProkuratura poprosiła o przygotowanie kompleksowej informacji o numerach, które łączyły się ze wskazanym przez nich abonentem w ciągu kilku miesięcy. Oprócz wykazu danych na płycie CD zażyczyła sobie przesłania ich faksem. Łącznie było tego kilkaset stron, a cała procedura zajęła oddelegowanemu do tego zadania pracownikowi cały dzień – opowiada przedstawiciel jednego z telekomów.\nOczywiście rozumiemy, że te informacje są niezbędne w niektórych postępowaniach, ale niestety liczba zapytań ogólnych o ogromną ilość danych przybrała rozmiary plagi – mówi wprost Jarosław Mojsiejuk z Cyfrowego Polsatu i członek Rady Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji. Potwierdzają to oficjalne dane Urzędu Komunikacji Elektronicznej – wynika z nich, że o ile w 2009 r. służby prosiły o billingi milion razy, o tyle w ubiegłym sięgały po nie już niemal 1,9 mln razy. A gdy liczba zapytań rośnie, automatycznie wzrastają koszty ponoszone przez firmy telekomunikacyjne. W 2009 r. na zaspokojenie potrzeb służb wydały około 40 mln zł, czyli niemal dwa razy mniej niż w minionym.\nKosztuje agregacja tych danych, pensje dla pracowników, którzy je przygotowują, do tego dochodzi papier, atrament i spełnianie życzeń specjalnych, jak przesyłanie setek stron dokumentów faksem – wylicza Mojsiejuk.\ntelefon operator inwigilacja rachunek podsłuch\nPanstwo POlicyjne NIESTETY KOSZTUJE!\nwybraliscie PO to macie.\nKominiarz i jego irlandzkie cuda\n1) Afera hazardowa\n2) Afera lekowa\n3) Afera z kupowaniem głosów w Wałbrzychu\n4) Afera Senatora Misiaka (ustawione przetargi)\n5.Afera ministra Grada (firma jego zony przypadkowo wygrywa przetargi\ndla ministerstwa którym kieruje Grad...),\n6 Afera ministra Grabarczyka,\n20. Brak odpowiedniego przygotowania i bezpieczeństwa polskich żołnierzy\n21. Skandaliczne szkolenie wojska - 4 katastrofy lotnicze (Bryza, Casa,\n22. Minister sportu na stanowisko dyrektora mianuje swojego prywatnego\n23. Pierwszy raz w historii ministrem sprawiedliwości została osoba bez\n24. Asystent Komorowskiego Roman Kuźniar publicznie deklaruje ze Katyń\nnie był ludobójstwem\n25. Usilnie twierdza ze w Polsce niema kryzysu i jesteśmy zielona wyspa\na dług publiczny wynosi ponad 800 miliardów,\n28. Obietnica wybudowania autostrad\n29. Nowo oddana trasa S8 której 1km kosztował 200mln. nadaje się już do\n31. Według raportu NIK Polowe polskich dróg należałoby zamknąć z powodu\nstanu technicznego a przyzwoitych jest tylko 0,5 procenta,\n35. Ciągle próby sprywatyzowania strategicznych polskich firm (Lotos,\nOrlen, WBK, SPEC, LOT,), 36. Coraz więcej opóźnień w przygotowaniach do\nEURO 2012 (brak autostrad, nowych lotnisk, dworców, hoteli, opóźnienia w\nbudowie stadionu w Warszawie i Wrocławiu, problemy z murawa stadionu w\nPoznaniu która była już sześciokrotnie wymien\n38. Brak reakcji rządu na krytykę Polski w Parlamencie Europejskim przez\n39. Brak reakcji Polskiego rządu na oskarżenia Eriki Steinbach o to ze\nPolska jest współwinna wybuchowi II Wojny Światowej,\n46. Planowane zwolnienia, prezesa Narodowego Centrum Sportu otrzymuje\n570tys zł premii od minister sportu Anny Muchy za brak dotrzymania\nterminu związanego z oddaniem do użytku Stadionu Narodowego.\naha, to kiedy opłat za billingi będą dokonywały służby, to forsa na to nie będzie już szła z naszych kieszeni... bardzo inteligentne spostrzeżenie redaktorka... bo jak wiadomo państwowe pieniądze pochodzą z kosmosu a nie z podatków...\nDURNY LEMING Z PO\nBOLESŁAWIE WAŁĘSO, CZY O TAKIE POLSKE MY WALCZYLI.\nMAMY POLICYJNY TUSKISTAN, W KTÓRYM MIMO PODSŁUCHÓW BANDYCI ROBIĄ CO CHCĄ.\nNiech zyje wolnosc i swoboda, wszystko ma swoja cene...\nSchiza. Wszyscy chcą włącznie z opozycja aby specsłużby i policja wszystko wiedziały i były skuteczne ale jednocześnie niechca aby nie stosowały przedsiewzięć specjalnych. W serialu W-11 cały czas korzystają z bilingów lub podsłuchów.\nI co z tych opłat od państwowych służ? Wniosek jest taki, że teraz płacimy raz w postaci części kosztów w opłatach za połączenia, a po "reformie" będziemy płacić podwójnie: w podatkach - na służby i w opłatach. Też mi powód do radości.\nW takim kraju jak Polandia najskuteczniejsze dla policji i specsłużb zamiast podsłuchów i bilingów są metody parapsycholigiczne jasnowidz, wróżka, różdżkarz, przepowiadacz i tp.\nI słusznie, proponuję opłatę stałą za każde zapytanie 500 zł. To rozwiąże wiele problemów, np., jak zmniejszyć inwigilacje Polaków. Tak robią w urzędach. Za każdy papierek opłata.\n40zł?!!! To idę tam robić zapytam komputera 10 razy w ciągu dnia zajmie mi to z pół godziny i dniówka jak się patrzy - wyssane z palca kwoty!!!\nUważam że, jest to koszt konieczny poniesiony przezemnie i w moim interesie w celu zmniejszenia przestępczości ciągle rozwijającej się . I jestem za zmniejszeniem wpływów mafii w polsce bo jeszcze do niedawna mafia w polsce była wysoko i szeroko widoczna przypomnijmy sobie spektakularne morderstwa , a teraz niektórzy nieposłuszni sami się zabijają , popełniają samobójstwa .\nKoszt zapytania jest znacznie mniejszy. To nie 40,- zł. a ledwie kilka groszy bo zapytania idą drogą mailową. Ile kosztuje wysłanie 2 szyfrowanych maili...? 40zł. ??? Cały ten artykuł to element nagonki i obaw o własną dupę dziennikarzy, przestępców, polityków i tych wszystkich którzy mają coś na sumieniu. Uczciwy człowiek nie boi się ujawnienia billingów, a zresztą Policja nigdy nie pyta o uczciwych obywateli\nwe Francji jestem ciagle na podsluchu...\nbezczelnie daja poznac ze jest sie na podsluchu...\nja nieraz lacze sie specjalnie i SMS pisze BZDURY zeby mieli co robic...\ntak naprawde gdyby szukali przstepcow to musieli by pozamykac b. duzo ludzi...a oni nieraz sa nastawiani przez "politykow" "policje" i.t.p..\nmoga pocalowac mnie w d+++\nA mówili, że to zły Kaczor tylko podsłuchiwał i inwigilował...\nDemokracja a'la POlszewia.\nReżim Tusska szybko wprowadza państwo policyjne - pewnie zdrajca nie ma innego wyjścia... - będzie dobrze, jeśli uda się obalić tę mafię bez większego rozlewu krwi.\nżydowscy rządzący nie patrzą na koszta tylko ważne jest aby wiedzieć wszystko o wszystkich aby mogli zapobiegać odebrania im władzy i odgonienia od koryta a nie mówię że ukarania ich za zlodziejstwa\nNo widzicie, jaki spadek pozostawił po sobie Kaczofaszyzm... Nawet pani profesor to wyskrzeczała...\nmarekkk - jesteś aż tak naiwny, czy całkiem ogłupiony ?\nDOpóki Kaczor ściągał bilingi przestępców, był "faszystą". Jak teraz inwigiluje się nieposłusznych - to jest demokracja... Już nie będę wnikał, dlaczego TERAZ podsłuchów jest 4 razy więcej, niż za Kaczyńskiego. .. . .\nPrzeciez za to wszystko placimy MY--KLIENCI; musi to byc wrzucone w koszty operatorow. Wmawiano nam za Kaczynskiego bylo panstwo policyjne, to co teraz powiedziec o Tuskolandii?\nBRAWO LORN --- TAK DALEJ !!!---\nCały ten artykuł to element nagonki i obaw o własną dupę dziennikarzy, przestępców, polityków i tych wszystkich którzy mają coś na sumieniu. Uczciwy człowiek nie boi się ujawnienia billingów, a zresztą Policja nigdy nie pyta o uczciwych obywateli. Artykuł sponsorowany czyżby nie było o czym pisać!!!\nCiekawe ile kosztuje totalna inwigilacja internautów, którą prowadzi ABW wg tajnej instrukcji wdrożonej po protestach w sprawie ACTA?\nP.Wojtek Młynarski ma rację-tu "każdy ma swego szeryfa",rządy się zmieniają a szpiclowska karawana jedzie dalej,jestem w zestawie szpiclowanych ale już mnie to tylko bawi...róbta co chceta...ale szkoda "demokracji" i wolności!!!\nciekawe komu zależy na tej nagonce, bo ja jakos nie czuję się wcale zagrozony podsłuchiwaniem i bilingami,\nNadejdzie dzień gdy Polacy wreszcie wygnają wszelakiej maści zdrajców, kolesi i złodziei z kraju. Umieści się ich na statku po czym wytransportuje na Antarktydę. Tam ich miejsce. Wtedy Polska stanie się światowym mocarstwem, a naszego języka nauczać będą we wszystkich szkołach świata Pozdrawiam\n""Dlatego, choć średnia cena jednego billingu oszacowana została na 40 zł, to zdarzają się takie, których wygenerowanie liczone jest nawet w setkach złotych. Służby za nie nie płacą. ""\nZ tego wynika, że nie dość, że cię inwigilują, to jeszcze za twoje pieniądze. Alle jaja.\nJeżeli będę chciał śledzić swego szefa, to każę mu najpierw zapłacić koszty, które będę musiał ponieść.\nW sumie to nie ma znaczenia czy słuzby będą płacić za bilingi czy operatorzy obciążą ich kosztami abonentów, tak czy siak i tak ciemny lud za to zabuli jesli nie jako klient sieci to podatnik który utrzymuje ze swojej krwawicy różne słuzby państwowe.\nWrzuć monetę, wrzuć monetę, wrzuć monetę.\na to POdobno PIS inwigilował społeczeństwo\nRządy matołów słów brakuje, niech się jak najszybciej skończy ten koszmar.\n"ciekawe komu zależy na tej nagonce, bo ja jakos nie czuję się wcale zagrozony podsłuchiwaniem i bilingami,"\nmyśleniem też.szczęśliwy leming w stadzie.\nPartie, których członkowie stanowią 1,5 % obywateli głosujących muszą wiedzieć co dzieje się w narodzie. Partia zawsze inwigilowała społeczeństwo.\nTuskolandia jak Korea Północna i Białoruś a nawet 100 razy gorzej wszędzie kamery,podsłuchy, tajniacy i złodziejstwo\nTak matoły wydają nasze pieniądze, a niema na leczenie chorych dzieci i utżymanie szpitali, ludzie zacznijćie myślec czy oboiętne jest wam na co idą nasze piniądze.\n1. rozwiazac panstwo polskie\n2. przylaczyc do brd\n3. bedzie spokoj, sprawiedliwosc i praworzadnosc\nPolska to ************ Panstwo w europie nawet maly Chinczyk to wie !\nLeming Tus * kowy


Innowacyjny przemysł wykorzystuje dziesiątki tysięcy palnych i wybuchowych substancji. Parametry gazów oraz cieczy w moc faktach są doskonale rozpoznane i udokumentowane. Stąd te identyfikacja zagrożeń, które dotyczą spośród ich obecności w procesie pracy jest całkiem bardzo przyjemna. Sytuacja zatrzymuje się o znacznie dużo skomplikowana w sukcesu przemieszczania, magazynowania lub obróbki materiałów sypkich. W wielu sukcesach na pozór niegroźne substancje takie jak mąka, drewno, cukier, kakao, aluminium czy dokument w skóry pyłu stanowią poważne zagrożenie wybuchowe.\nPrzemysłowe instalacje centralnego odkurzania wykorzystywane są do usuwania osiadłego pyłu z parkietów, płaskich powierzchni oraz konstrukcji narzędzi i hal. Tworzy zatem na celu utrzymanie higieny w znaczeniu pracy, i tym tymże ochronę osób pracujących oraz instytucji oraz urządzeń przed złym wpływem pyłu, w ostatnim ryzykiem pojawienia się wtórnych wybuchów. Każda firma wykonująca instalacje przemysłowe, musi wykonywać montaż zgodnie z obowiązującymi normami wprowadzonymi w dyrektywie atex installation.\nWażne zadanie które pełni centralne odkurzanie: - ochrona zdrowia a życia osób dokonujących w pomieszczeniu przed niszczącym działaniem pyłów. - ochrona maszyn i narzędzi przed awarią w skutku ingerencji pyłu, - ochrona budowy oraz osób piszących czynność przed skutkami niekontrolowanego wybuchu pyłku.\nUwaga – zagrożenie wybuchowe W przypadku jeżeli w toku odkurzania biorą udział palne lub wybuchowe substancje, gazy, pyły, opary cieczy, bądź mieszanki hybrydowe, istnieje ogromne ryzyko wystąpienia niekontrolowanego wybuchu. Wydarzenie to że sprawić do zniszczenia jednostki odpylającej, jak i całej jednostki. Według statystyk jednostki filtracyjne oraz cyklony są zakwalifikowane do większości urządzeń poważnie zagrożonych wybuchem.\nCentralne odkurzanie, i bezpieczeństwo wybuchowe Jak powiedziano wyżej, samym z ważniejszych zadań instalacji centralnego odkurzania jest zmniejszenie ryzyka wtórnego wybuchu poprzez usunięcie z obszaru pracy tzw. pyłów osiadłych. Rozwiązanie to z jednej strony maksymalizuje bezpieczeństwo wybuchowe i pożarowe jednostki, z różnej pozwala ograniczyć koszty powiązane z dopasowaniem instalacji procesowej do wymogów dyrektywy ATEX. Tym samym należy zwrócić uwagę, iż w przypadku pyłów palnych oraz wybuchowych, montaż centralnego odkurzania musi robić surowe wymogi dyrektywy ATEX.


Bezgłośni - Oceny, opinie, ceny - Eliza Segiet - Lubimyczytać.pl\n6 ocen 7 opinii\nHolocaust II wojna światowa ludobójstwo wojna wspomnienia zbrodnia na ludziach\nDojmująca, przenikliwa minipowieść zapisana w formie listu. Przedstawione losy Polaka, żydowskiego pochodzenia, dla którego wybuch II wojny światowej zmienia wszystko. O tym, co doświadcza, opisuje w chwytającym za serce liście do matki. Głód, strach, lęk o życie swoje i własnej rodziny, nieludzkie zachowania okupanta, piętno wojny, jakie odciska się na życiorysach niewinnych istot. Jak przeżyć to całe zło, które wokół się dzieje? Jakim trzeba być człowiekiem, by dopuścić się takiej zbrodni na ludziach…\nKsiążka Elizy Segiet stanowi rzetelne studium człowieka wplątanego w czas apokalipsy spełnionej. Autorka z przeogromnym taktem odzwierciedla ówczesne realia. Codzienność wypełnioną potwornym głodem, przerażającym lękiem, bólem i cierpieniem. W takich realiach Jeszua i wielu jemu podobnych ludzi było w stanie posuwać się do zachowań, które z naszego punktu widzenia mogą wydawać się niepojęte. Czy mamy jednak prawo by je oceniać?\n„Bezgłośni” to rozdzierające i rzetelne świadectwo nieludzkiego czasu, który nadal budzi lęk i chwyta za serce.\nNa niby i napr... Magdalena Starzycka\nDzień na Harme... Tadeusz Borowski\nJózef nie wie, jak długo będzie jeszcze żył, pisze więc list do rodziców. O których też nie wie, czy żyją gdzieś w tym dziwnym świecie, w którym niemal wszyscy stracili grunt pod nogami. Wprawdzie urodził się jako Jeszua, ale żeby zwiększyć swoje szanse na przeżycie, ochrzcił się i przyjął imię Józef. Zrobił to dla swoich dwóch córeczek – sześcioletniej Krysi i trzyletniej Marysi – które, jak ich mama, są chrześcijankami.\nMłody ojciec chowa się tuż pod podłogą kuchni, w której krzątają się cztery kobiety – oprócz córek i żony, również teściowa. Była przeciwna ślubowi córki z Żydem, ale pogodziła się z tym po narodzinach wnuczek, które kocha bezgranicznie.\n„Bezgłośni” Elizy Segiet to po prostu list Jeszuy do rodziców, który z czasem staje się dla niego drogą powrotu do żydowskiej przeszłości, do czasu dzieciństwa i dorastania oraz towarzyszącego im poczucia bezpieczeństwa. Ale jest też kroniką życia obok własnej rodziny, bo choć czasami dzielą ich zaledwie centymetry, to on może co najwyżej podglądać najbliższe sobie osoby przez szczelinę w desce lub tylko słuchać tego, co mówią. Bo jeśli się ujawni, śmierć grozi nie tylko jemu, ale i wszystkim, którzy go ukrywają. Z córkami włącznie.\nJózef nie wie, jak długo będzie jeszcze żył, pisze więc list do rodziców. O których też nie wie, czy żyją gdzieś w tym dziwnym świecie, w którym niemal wszyscy stracili grunt pod nogami. Wprawdzie urodził się jako Jeszua, ale żeby zwiększyć swoje szanse na przeżycie, ochrzcił się i przyjął imię Józef. Zrobił to dla swoich dwóch córeczek – sześcioletniej Krysi i trzyletniej...\nTo krótka, bo zaledwie 80 stronicowa książka, napisana w formie listu Józefa do matki. Józef jest Żydem, przechrztą, który przed wielu laty, wbrew woli rodziców poślubił gojkę - Jankę, przez co został wydziedziczony. Ma dwie córeczki, które kocha i chce chronić, ale jako Żyd nie może czuć się bezpiecznie, podobnie jak jego rodzina. Dlatego Józef od lat się ukrywa, a jego bliscy mają mówić, że nie żyje.\nZ każdej strony tej przejmującej powieści przemawia nieopisany smutek, rozpacz, poczucie krzywdy, jaką wyrządził żonie i dzieciom, zakładając rodzinę. Każdy dzień jego życia stanowi zagrożenie dla bliskich. Ale w tym liście jest też obawa o rodziców, poczucie winy wobec nich, wypowiedziana miłość i tęsknota za nimi, a także strach przed każdym kolejnym dniem, który może przynieść śmierć lub uratować życie ich wszystkich. To świadectwo popadania w depresję, niemalże w obłęd, kiedy przez tygodnie, miesiące czy lata trzeba siedzieć w skrytce pod podłogą czy w jakiejś komórce, strychu - bez okien, wygód, bez możliwości rozmowy z kimkolwiek, bez ruchu, bo hałas może zwrócić czyjąś uwagę.\nSmutny obraz wojennej rzeczywistości, w jakiej przyszło żyć wielu ludziom żydowskiego pochodzenia podczas hitlerowskiej okupacji, a także tych, którzy ukrywając ich narażali życie.\nTo krótka, bo zaledwie 80 stronicowa książka, napisana w formie listu Józefa do matki. Józef jest Żydem, przechrztą, który przed wielu laty, wbrew woli rodziców poślubił gojkę - Jankę, przez co został wydziedziczony. Ma dwie córeczki, które kocha i chce chronić, ale jako Żyd nie może czuć się bezpiecznie, podobnie jak jego rodzina. Dlatego Józef od lat się ukrywa, a jego...\n„Boję się śmierci, tak bardzo boję się śmierci, ale życia, niestety, też się boję.” Te słowa pisze w liście do Mame dorosły syn, który w czasie II wojny światowej ukrywa się ze względu na swoje żydowskie pochodzenie. Sam jest już dorosłym mężczyzną, ma żonę i dwie córeczki. Ściśnięty raz pod podłogą, innym razem schowany na strychu pisze o wydarzeniach, których jest biernym świadkiem, a których nierzadko samemu przychodzi mu być przyczyną, bo Niemcy nieustannie szukają takich jak on… parchów.\nZagłada, która miała miejsce podczas II wojny światowej, należy chyba do najtrudniejszych tematów, z jakimi nam – społeczeństwom – przychodzi się mierzyć. Wśród wielu narodowości Żydzi zostali doświadczeni najbardziej. Rodzina Elizy Segiet, także dotknięta tragedią, przechowuje w pamięci okruchy tamtych wydarzeń. Żyć z nimi trudno, jednak puścić w niepamięć nie wolno.\nSkulony i zastraszony, próbujący w ukryciu przetrwać szaleństwo wojny, Józef w rozpaczy pisze list do Mame. List, którego chwyta się jak ostatniej deski ratunku i który ma mu pomóc przeżyć. Ma przecież dla kogo się starać, ma żonę i dwie kochane córeczki. Mame wprawdzie nie była zadowolona, gdy on, Żyd, wybrał sobie za żonę chrześcijankę. Gdyby jednak mogła ujrzeć dziewczynki, na pewno zmieniłaby zdanie. W liście, między ostrymi dźwiękami wystrzałów i porażającym echem podkutych butów, opisuje Matce, co się z nim dzieje, co czuje. Wprawdzie sam nie wie, gdzie rodzice dokładnie przebywają, i na jaki adres wysłać list, ale przecież to nieważne, bo przecież na pewno jakoś dojdzie.\nW „Bezgłośnych” relacje z bieżących wydarzeń przeplatane są słodkimi wspomnieniami dzieciństwa, gdy Mame piekła mace, a troskliwy Tate dbał o wszystkich. To zestawienie tylko potęguje poczucie tragizmu i cierpienia Józefa, który czuje wyrzuty sumienia, że z jego powodu rodzina dotkliwie cierpi i jest wystawiona na niebezpieczeństwa, bo jest nachodzona przez Niemców, którzy uparcie węszą za ofiarami. Dziewczynki odgrywają swoje role na miarę nagród aktorskich, pytane o tatusia, opowiadają wyuczoną historię, że tatuś ich zostawił, ale to w sumie dobrze, bo i tak je przecież bił. On, ojciec, zamiast dbać o rodzinę, zapewniać im godny byt, teraz sam od nich zależy, a jego dzieci żyją w kłamstwie, by go chronić. Boleśnie przeżywa fakt, że dla jego dobra i w trosce o jego życie własna rodzina się go wyparła. Ten świat postawiony na głowie, te zaburzone role, ojca, który potrzebuje ochrony, dzieci, które bawią się w selekcję zamiast w dom, szokuje i paraliżuje bezdusznym wypaczeniem. Do tego dochodzi stały strach i niepewność, jak długo taka wegetacja będzie trwała, co się z nimi stanie, kiedy w końcu ktoś go wyda. Przecież dla niektórych Żyd to nie człowiek, a zwykły parch. Galopujące myśli, setki pytań o los, o sens cierpienia. Początkowo Segiet udaje się uchwycić i oddać chaos myśli, w jakich trwa Józef. Powtarzane wątpliwości, chwiejna zmiana nastawienia, wpajanie sobie konieczność bycia silnym, że kiedyś to się musi skończyć. Świat obserwowany z perspektywy szczelin w podłogowych deskach, zza samotnych ścian strychu odziera go z możliwości otoczenia dzieci ojcowską troską, jaką chciałby im dać w normalnych okolicznościach. W obecnej sytuacji może tylko patrzeć, jak inni przytulają jego dzieci, jak inni się z nimi bawią. Nie on, ojciec, który trwa w ukryciu jak szczur.\nNie przekonało mnie posłużenie się przez autorkę dwukrotnie tym samym zabiegiem narracyjnym. Gdy bohater czerni sobie twarz i udaje zduna, by nie rozpoznali go Niemcy, scena ta rzeczywiście ścisnęła mi żołądek ze strachu, czy Józef ujdzie z życiem. Jednak gdy parę chwil dalej ten sam bohater udaje szalonego szklarza, by znowu umknąć Niemcom, trudno mi było oprzeć się wrażeniu, że to już było i autorka nie osiągnęła zamierzonego efektu dramatyzmu. Życie pisze przedziwne scenariusze i nawet jeśli w rzeczywistości te wydarzenia miały miejsce, to jednak z punktu widzenia czytelnika, gdy opowiedziana historia liczy niespełna 90 stron, dublowanie pewnych historii może powodować u niego reakcje budzące wątpliwą ocenę stylistyczną.\nBohater Segiet jest bezgłośny, ale to nie jedyny jego przymiot w kontekście przeciwności losu, które spadły na jego głowę. Józef jest bez głosu, Józef jest bez normalnego życia, Józef jest bez praw. Józefa zwyczajnie nie ma w kategoriach, które wprowadzili Niemcy. Nie jest człowiekiem, stał się rzeczą i to na dodatek rzeczą bez wartości, zwykłym bezużytecznym śmieciem. I choć może sam Józef został odarty z praw i pozbawiony głosu, to jego historia i historia jego rodziny mówią wyraźnie. Tu nie ma miejsca na milczenie. Tu nie ma miejsca na zapomnienie. Jego rodzina i on sam nigdy już nie uwolnią się od przeszłości. Ona w nich tkwi zadrą. I choćby z tego względu, by utrzymać pamięć o tamtych wydarzeniach i przestrzec kolejne pokolenia przed koszmarem, który się wydarzył, warto sięgnąć po „Bezgłośnych” Elizy Segiet.\n„Boję się śmierci, tak bardzo boję się śmierci, ale życia, niestety, też się boję.” Te słowa pisze w liście do Mame dorosły syn, który w czasie II wojny światowej ukrywa się ze względu na swoje żydowskie pochodzenie. Sam jest już dorosłym mężczyzną, ma żonę i dwie córeczki. Ściśnięty raz pod podłogą, innym razem schowany na strychu pisze o wydarzeniach, których jest biernym...\n"W czasie wojny nie można obiecywać życia, a co tu mówić o lepszym czy gorszym. Najważniejsze to być razem, żeby jeden o drugiego się nie martwił. Co nas tutaj czeka?"\nFilozoficzne ujęcie dramatu II wojny światowej i żydowskiej zagłady w "Bezgłośnych" Elizy Segiet to zupełnie odmienny obraz od tego, do jakiego przywykłam choćby w prozie Joanny Jax, Sabiny Waszut, Romy Ligockiej, czy książkach innych autorów, których miałam przyjemność czytać. Ten brutalizm jest gdzieś obok, w tle całej historii, której bohaterami są zwykli ludzie - Polacy i ich rodziny. Z perspektywy skrawków wspomnień ochrzczonego Żyda, Józefa, niegdyś Josefa, zapoznajemy się z opowieścią o dramacie wojny i trudach, nierzadko narażanego życia. Józef ukrywa się przez całą wojnę, mimo, iż przyjął chrzest. Zakorzeniona jednak w mieszkańcach i znajomych rodziny świadomość jego prawdziwej tożsamości zmusza go do tego, by się ukrywać, narażając tym samym swoją rodzinę - żonę, dwie córeczki i teściową.\nNawiązując do tytułu opowieści, autorka doskonale sportretowała psychologiczny aspekt swojej głównej postaci odzierając ją z przemyśleń, emocji i uczuć. Często stawia Józefa w bardzo chybotliwej sytuacji, wystawia na próby cierpliwości, pokazując potrzebę bycia z ukochanymi, bliskimi. Wewnętrzny krzyk rozdziera mu duszę i serce na kawałki. Jego bunt na rzeczywistość, w której przyszło mu żyć nie pozwala na głośne wyrażanie swoich odczuć i myśli, stąd bezgłośność zapisana na skrawkach papieru, którego już na początku określa listem do swojej matki. Nie wiemy, czy w ogóle ten list dotarł do adresata, czy adresaci żyją, ale głębia istoty jego przesłania ujmuje nas za serce i staje się przyczynkiem do głębszych refleksji.\n"Wojna przyzwyczaja do śmierci, której wszędzie tak dużo, której wszyscy mamy dość. Tak bardzo dość, że każdą chwilę poświęcam na przemyślenia. Chciałbym znaleźć wytłumaczenie, dlaczego tak jest. Ale jak wytłumaczyć coś, co jest niewytłumaczalne?"\nFilozoficzne ujęcie dramatu II wojny światowej i żydowskiej zagłady w "Bezgłośnych" Elizy Segiet to zupełnie odmienny obraz od tego, do jakiego przywykłam choćby w prozie Joanny Jax, Sabiny Waszut, Romy...\nBardzo utalentowana poetka tym razem zaprezentowała się czytelnikom z nieco innej strony. Książka, którą trzymam obecnie w ręce choć jest lekturą krótką, to nie łatwą. Najlepiej będzie początkowo przybliżyć z czym w ogóle dziś mamy do czynienia. Te niewiele ponad osiemdziesiąt stron zawiera w sobie cały możliwy wachlarz emocji wojennych. Książka ma formę jednego bardzo długiego listu, w którym poszczególne sytuacje, dni, okresy, są oddzielone akapitami. List jest listem Josefa (w sumie już Józefa) do swojej Mame. Dzięki temu zwrotowi już na samym początku listu łatwo się więc zorientować jakiego pochodzenia jest bohater główny - narrator. Tak, Josef jest Żydem. Żydem, który przeciwstawił się swoim rodzicom, poślubił Polkę - katoliczkę i sam przyjął chrzest. Nie baczył na wszystko, najważniejsza była dla niego miłość. Mężczyzna nie zaczyna pisać swojej historii przed rozpoczęciem wojny - pisze już będąc w ukryciu i drżąc o życie swoje własne, swojej rodziny oraz innych osób jakie były mu bliskie.\nOpisy Josefa są dość chaotyczne, widać że gubi się, przeżywa wielokrotnie pewne zdarzenia, niektóre z nich nie mogą pomieścić mu się w głowie, do samego końca nie chce w nie wierzyć - woli wierzyć w dobro i to, że nawet Naziści mogą być dobrymi ludźmi. Razem z nim czytelnik przeżywa wojenne losy i dzięki niemu przybiera zupełnie inny ogląd na pewne zdarzenia. Czy udało mu się przeżyć wojnę? Czy los i ludzie byli mu przychylni? Koniec listu rozwieje wszystkie wątpliwości czytelnika.\nBardzo utalentowana poetka tym razem zaprezentowała się czytelnikom z nieco innej strony. Książka, którą trzymam obecnie w ręce choć jest lekturą krótką, to nie łatwą. Najlepiej będzie początkowo przybliżyć z czym w ogóle dziś mamy do czynienia. Te niewiele ponad osiemdziesiąt stron zawiera w sobie cały możliwy wachlarz emocji wojennych. Książka ma formę jednego bardzo...\n„Bezgłośni” to fikcja literacka powstała na bazie prawdziwych dokumentów oraz wspomnień. Eliza Segiet po raz kolejny zapisuje na kartach literatury świadectwo pokolenia II wojny światowej, utrwala pamięć o ofiarach i snuje rozważania o tragizmie ich położenia. Autorka stawia istotne pytanie m.in. o sprawy moralne, o ludzką godność, o siłę ducha i miłości, "która...\n(…) prawdziwa miłość może, a nawet powinna przekraczać granice. Nie wolno zabraniać człowiekowi kochać...\nBoję się śmierci, tak bardzo boję się śmierci, ale życia, niestety też się boję. Najgorsza jest ta niepewność jutra. Myślami wybiegam trochę za daleko… Przecież nie wiem, co może się stać nawet za godzinę.\nBoję się śmierci, tak bardzo boję się śmierci, ale życia, niestety też się boję. Najgorsza jest ta niepewność jutra. Myślami wybiegam trochę...


Dokonaj zmian w mieszkaniu w kilka chwil | Bpgew\nZrobienie gruntownego remont dowolnego pomieszczenia w naszym domu związane jest z sporymi kosztami. Są jednakże sposoby, jakie pozwalają na uzyskanie interesujących rezultatów przy niewielkich nakładach gotówki.\nO jakich pomysłach mowa? Jakie rozwiązania, dają szansę znacząco odnowić wnętrze bez zanadto dużych wydatków?\nIstnieje sporo takich rozwiązań, lecz najbardziej powszechne są ostatnimi czasy przeróżnego rodzaju naklejki (sprawdź tutaj) ścienne i szablony malarskie (zobacz jak wykorzystać szablony malarskie razem z nami). Co decyduje o ich sporej popularności? Między innymi korzystna cena, spory wybór jak i łatwość użycia. Decydując się na szablon malarski, będziemy potrzebować tylko odpowiedniej farby, którą namalujemy na ścianie pożądany wzór. Może to być coś niewielkiego albo choćby mierzące dwa metry dzieło.\nJeżeli sprawdzimy oferty paru atrakcyjnych sklepów z tego typu produktami, w parę chwil się zorientujemy, iż wybór jest rzeczywiście znaczący i każdy będzie mógł znaleźć coś odpowiedniego do własnego wnętrza. Jeśli nie chcemy malować, możemy postawić na odrobinę szybsze rozwiązanie, a mianowicie naklejki. Oferowane w sklepach naklejki mogą być rzeczywiście odmienne – prezentujące określone przedmioty, abstrakcyjne kształty lub fantazyjne grafiki. Niemałym zainteresowaniem pochwalić się mogą także naklejki ścienne cytaty (szukasz cytatów w formie naklejek na ścianę), jakie witają przeważnie gości w korytarzu bądź umieszczane są nad wezgłowiem łóżka. Wszystko uzależnione jest od naszego pomysłu jak i wyobraźni.\nNie czekaj! Jeśli zaintrygowała Cię istota tego opisu, to doczytaj tu (http://fabrykaoptyka.pl/produkty/dla-mezczyzn/okulary-dla-kierowcow-meskie/) kolejne niebywale zajmujące informacje w kolejnym wątku.\nInnym interesującym rozwiązaniem na odnowienie mieszkania może być użycie fototapety. Wybór takich produktów jest w dniu dzisiejszym niemały, a w dodatku dużo firm oferuje możliwość stworzenia fototapety na podstawie wysłanego zdjęcia. Jeżeli zatem posiadamy zdjęcie, jakie ma dla nas naprawdę duże znaczenie albo szczególnie nam przypadło do gustu, możemy je wykorzystać i zamieścić w szczególnie zaszczytnym miejscu naszego domu lub mieszkania. Warto się i nad takim pomysłem zastanowić, gdyż rezultaty mogą być naprawdę interesujące – przyklejka.pro/ – polecamy.


Jak wygłuszyć podłogę? - Remonty, modernizacje, przebudowa - Forum budowlane - BudujemyDom.pl\nPrzez RobertSZ, 19 lipca 2008 w Remonty, modernizacje, przebudowa\nmam mały problem, mieszkam w domu wielorodzinnym. Problem polega na tym, że pod moją sypialnią jest sypialnia sąsiadów. No i czasami występuje nieprzyjemna sytuacja... Sami wiecie. No i muszę wygłuszyć podłogę, tylko nie wiem jak... Ktoś może orientuje się, jakie są koszty, ile czasu zajmuje taki remont?\nProsty sposób - to gruby dywan, albo wykładzina na piance wytłumiającej.\nNatomiast prawdziwe wytłumienie podłogi - to grubsza robota.\nTrzeba ją na nowo położyć.\nNie piszesz jaka jest obecna podłoga, ale głównie polega na założeniu warstwy wytłumiającej z wełny mineralnej między stropem a podłogą.\nKonkretnie warstwy i szczegóły zależą od konstrukcji podłogi (na legarach, czy inna) i jaką ma grubość.\nWełna mineralna i styropian nie są materiałami tłumiącymi.Aby materiał skutecznie tłumił dźwięki musi byc ciężki i elastyczny.Lekkie i sztywne materiały wpadają w rezonans.Wełna jako tako tłumi,ale pod warunkiem,że jest jej grubo i jest ubita.\nGruby dywan to męczarnia przy czyszczeniu i trzepaniu. Może sąsiedzi wyciszą sobie sufit?


Roland – wzór średniowiecznego rycerza chrześcijańskiego. - Sciaga.pl\nRoland – wzór średniowiecznego rycerza chrześcijańskiego.\nsatysfakcja 82 % 61 głosów\nHrabia Roland jest uznawany za wzór rycerza chrześcijańskiego. Świadczą o tym jego cechy – jak rycerz walczył i umierał, kochał, służył swej ojczyźnie, wreszcie oddał za nią życie, wiernie służył cesarzowi, a mając do wyboru hańbę lub śmierć – wybrał tę drugą. Ale nie był poddanym jedynie Karola Wielkiego. Równie gorliwie służył Bogu, w Jego imię szerzył chrześcijaństwo – mieczem i siłą. To, co umiał najlepiej, robił dla Boga i ojczyzny.\nRoland był znany w całej Francji, gdzie lud go wielbił i w krajach pogańskich, gdzie bano się go wielce. Jego czyny, męstwo i odwaga były sławne w całej ówczesnej Europie i nie tylko. Poganie mogli mu dorównać tylko mając wojsko wielokrotnie silniejsze od jego, a gdy udało się im go zabić, sami przy tym zginęli.\nTuż przed swą ostatnią bitwą Roland ukazuje swój honor i odwagę. Mimo, iż zdaje sobie sprawę, że ma małe szanse na zwycięstwo, nie ucieka i nie wzywa na pomoc cesarza. Nakłaniany do tego przez Oliwiera odpowiada: „Nie daj Bóg, aby przeze mnie hańbiono mój ród i aby słodka Francja miała iść w pogardę. Raczej będę walił moim Durendalem co sił...”. Na widok bitwy raduje się, „staje się pyszniejszy od lwa lub leoparda”. Mówi, że jest gotów ścierpieć wszystko w imię króla i Boga.\nW walce ukazuje swe wielkie rycerskie umiejętności. Swym mieczem – Durendalem – zabija ogromną ilość pogan. Zadziwia siłą ciosów, rozcina głowy, pancerze, wielokrotnie przerąbuje przeciwników na pół. Nie cofa się przed nikim.\nJest też świetnym wodzem. Za nim tysiące Francuzów z bojowymi okrzykami podąża nawet na pewną śmierć. Krzyczy: „Bijcie panowie (...) walczcie o waszą śmierć i o wasze życie, iżby słodka Francja nie doznała przez nas hańby! ” i cała armia rzuca się do walki. Niesieni widokiem męstwa Rolanda walczą całym sercem. A on ich wspiera i dodaje otuchy.\nW końcu zostaje sam, ze śmiertelną raną, na pobojowisku. Tu daje poznać drugą stronę swej natury. Płacząc, znosi poległych Francuzów do arcybiskupa, aby udzielił im błogosławieństwa. W końcu, gdy i Turpin umiera, odmawia nad nim skargę i poleca go Bogu: „(..)polecam cię oto wspaniałemu Panu niebios (...) oby twoja dusza mogła nie cierpieć żadnego braku! Oby bramy raju były jej otwarte!”. Wreszcie sam pada. Czując, że śmierć się zbliża, próbuje złamać swój miecz, aby nie dostał się w ręce pogan.\nChce, aby cesarz Karol powiedział, że umarł jako zwycięzca. Wchodzi więc na górę i obraca głowę w stronę zabitych wrogów. Wyciąga ku niebu rękawicę i modli się o odpuszczenie grzechów. Bije się w piersi i błaga o przebaczenie. W końcu umiera.\nMyślę, że pomimo iż uznanie Rolanda wzorem chrześcijanina może wywołać na pierwszy rzut oka uzasadniony sprzeciw – wszakże zabijanie jest zabronione w dekalogu – to należy uwzględnić fakt, że postępował on zgodnie z zasadami przyjętymi w tych czasach przez Kościół. Natomiast co do jego rycerskości nie można mieć żadnych zarzutów – czyny hrabiego mówią same za siebie.\n74% Różny czy podobny wizerunek średniowiecznego rycerza na podstawie "Dziejów Tristana i Izoldy" oraz "Pieśni o Rolandzie".\n34% Sformułuj i oceń kodeks postępowania rycerza wobec damy swojego serca.\n47% Ethos rycerski\n60% Charakterystyka i ocena ideałów życia spopularyzowanych przez literaturę Średniowiecza.\n53% "Polegać jak na Zawiszy" - zwrot wyrażający istotę etosu rycerskiego.\n64% Rycerz Średniowiecza\n45% Średniowiecze - pojęcia.\nMiejsce śmierci Rolanda Królowie średniowieczni rzucić komuś rękawicę Everymani literatury naszych czasów dobiec kresu\nRoland jako wzór średniowiecznego rycerza chrześcijańskiego Średniowiecze Ideał średniowiecznego rycerza chrześcijańskiego Roland jako wzór rycerza Roland jako idealny rycerz średniowieczny ideał rycerza Pieśń o Rolandzie Pieśń o Rolandzie jako realizacja wzorcu idealnego rycerza Roland jako średniowieczny ideał rycerza Roland rycerz idealny Dlaczego Roland był wzorem idealnego rycerza Wzorzec idealnego rycerza w średniowieczu Średniowieczny rycerz Wzorzec średniowiecznego rycerza na podstawie Pieśni o Rolandzie Dlaczego Roland był idealnym rycerzem Średniowieczny ideał rycerski Roland Na czym polegało bohaterstwo Rolanda Roland jako ideał rycerza Roland jako wzór idealnego rycerza WSZYSTKIE\nchucky112 :) fajne :D\nwolverine4 trochę długie\nale przynajmniej nie dostanę pały\nAlunia054 sie skorzysta z lekka xd ale praca super!!\ncharakterystyka Tristana jako średniowiecznego rycerza. Musze miec krotko i na\nNapisz dłuższą prace: Czy cechy średniowiecznego rycerza i władcy są we\nJakie cechy średniowiecznego myślenia o świecie dostrzegasz w


Microsoft daje kolejny dowód swojej miłości do Linuksa - Android.com.pl\nMicrosoft daje kolejny dowód swojej miłości do Linuksa\nStrona główna > Newsy > Microsoft daje kolejny dowód swojej miłości do Linuksa\nExFAT (Extended File Allocation Table) jest systemem plików Microsoft dla dysków półprzewodnikowych i kart SD, który został zaprezentowany w 2006 roku. Ponieważ był to system zastrzeżony, montaż tych dysków i kart na maszynach z systemem Linux zazwyczaj wymagał zainstalowania dodatkowego oprogramowania. Dziś jednak Microsoft ogłosił, że wspiera dodawanie exFAT do jądra Linuksa i publikowanie specyfikacji technicznych dla exFAT.\nSystem plików exFAT także dla Linuksa\nMicrosoft już od jakiegoś czasu otwarcie deklaruje miłość do Linuksa. Za słowami coraz częściej idą także czyny.\nJest dla nas ważne, żeby społeczność Linuksowa mogła korzystać z exFAT zawartego w jądrze Linuksa. W tym celu udostępnimy publicznie specyfikację techniczną exFAT. Robimy to celu ułatwienia rozwoju zgodnych, interoperacyjnych wdrożeń.\nOprócz tego, że Microsoft chce, aby stał się on częścią jądra Linuksa. Dodaje również, że ma nadzieję, iż specyfikacje exFAT staną się częścią definicji Linuksa w Open Invention Network. Po zaakceptowaniu kod skorzystałby z obronnych zobowiązań patentowych ponad 3040 członków i licencjobiorców OIN.\nZobacz też: 5G to nie wszystko. Qualcomm naciska na popularyzację Wi-Fi 6\nMicrosoft i Linux były kiedyś śmiertelnymi wrogami — a niektórzy ze społeczności Linuksowej zdecydowanie nadal myślą o Microsofcie jako źródle antyotwartym. Jednak w dzisiejszych czasach Microsoft wyraźnie zaakceptował open source i Linux. Jest on obecnie najpopularniejszym systemem operacyjnym na Azure i opcjonalnie, częścią systemu Windows 10, dzięki swojemu Podsystemowi Windows dla Linuksa. Wciąż interesujące będzie to, jak społeczność zareaguje na tę propozycję. Posmak strategii Microsoftu objąć, rozszerzyć i wygasić nadal budzi niesmak w społeczności. Nie tak dawno temu, to posunięcie zostałoby zinterpretowane jako kolejna próba Microsoftu zniszczenia konkurencji poprzez tego typu działanie.


Przechodząc do autografy. Dziś przedstawię podpis Moniki Hojnisz polskiej biathlonistki. Monika ma na swoim koncie brązowy medal Mistrzostw Świata z 2013 roku w biegu masowym. W swojej kolekcji ma także medale Mistrzostw Świata Juniorów, Mistrzostw Europy, Mistrzostw Europy Juniorów i Uniwersjady. Autograf zdobyłam pisząc do PZB i czekałam ok. miesiąca. Oto adres:\nAutor: Kamila Komoń o 11:02 7 komentarzy:\n121.2 Magdalena Gwizdoń\nHej!!! Dziś przedstawię wam autograf polskiej biathlonistki - Magdaleny Gwizdoń. Magda ma na swoim koncie medale Mistrzostw Europy, Uniwersjady, Światowych zimowych wojskowych igrzysk sportowych. Najwyższe miejsce w klasyfikacji generalnej Magda zajęła w sezonie 2012/2013 - 15 miejsce. Na podium PŚ stała 6 razy, ostatnio w Soczi w 2013 roku, dwa razy wygrała. Autograf zdobylam pisząc do PZB, czekałam ok. miesiąca.\nAutor: Kamila Komoń o 18:16 5 komentarzy:\n120.2 Weronika Nowakowska\nHej!!! Dziś przedstawię wam autograf polskiej biathlonistyki - Weroniki Nowakowskiej. Weronika ma na swoim koncie srebrny i brązowy medal Mistrzostw Świata z Konthiolahti 2015 oraz 5 medali Uniwersjady. Najwyższe miejsce w klasyfikacji Pucharu Świata miała 14 w sezonie 2014/2015, dwa razy stawała na podium PŚ stawała raz na drugim i trzecim miejscu. Aktualnie Weronika nie startuje w zawodach, ponieważ we wrześniu została mamą bliźniaków. Autograf zdobyłam pisząc do PZB, czekałam ok. miesiąca.\nAutor: Kamila Komoń o 14:24 6 komentarzy:\n119.3 Krystyna Guzik\nHej!!! Dziś przedstawię wam autograf polskiej biathlonistki - Krystyny Guzik. Krysia ma na swoim koncie srebrny medal Mistrzostw Świata z 2013 roku. Najwyższe miejsce w Pucharze Świata to miejsce 10 w poprzednim sezonie, na podium PŚ stawała 4 razy, ale ani razu nie wygrała. Autograf zdobyłam pisząc do Polskiego Związku Biathlonu, czekałam ok. miesiąca. Mam taką jedną kartę na wymianę.\nAutor: Kamila Komoń o 20:37 6 komentarzy:\n118.3 Klemens Murańka\nHej!!! Dziś przedstawię wam autograf polskiego skoczka - Klemensa Murańki. Klemens ma na swoim koncie brązowy medal Mistrzostw Świata w Falun 2015, złoty i 3 srebrne medale Mistrzostw Świata Juniorów. Najwyższym miejscem Klimka w Pucharze Świata jest 38 w sezonie 2013/2014. Już raz wstawiałam autograf Klimka - poprzedni post. Podpis zdobyłam pisząc do Team Meble Ziobro, czekałam około tygodnia, można też napisać do Eve-nement Team. Dostałam dwie kartki więc drugą przeznaczam na wymianę. Napiszę dwa adresy:\nAutor: Kamila Komoń o 16:11 10 komentarzy:\n117. Vojtech Stursa\nHej!!! Dziś przedstawię wam autograf czeskiego skoczka - Vojtecha Stursa. Vojtech ma żadnych dużych sukcesów, w tym sezonie pierwszy raz w swojej karierze zapunktował w Pucharze Świata, zdobył 1 punkt. Podczas Letniego Grand Prix w 2016 stanął na podium- 3 miejsce w Czajkowskim i zajął 23 w klasyfikacji LGP. W tamtym roku zajął 9 miejsce na Mistrzostwach Świata Juniorów. Autograf zdobyłam pisząc do Vojtecha na FB. Czekałam ok. 3 tygodni. Oto autograf:\nAutor: Kamila Komoń o 14:47 7 komentarzy:\n116. Jakub Janda\nHej!!! Dziś przedstawię wam autograf czeskiego skoczka - Jakuba Jandy. Jakub ma na swoim koncie zwycięstwo w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata w sezonie 2005/2006, także w tym sezonie wygrał ex aequo z Janne Ahonenem 54.Turniej Czterech Skoczni. W 2005 roku na Mistrzostwach Świata w Obersdorfie zdobył srebro i brąz. Autograf zdobyłam pisząc na adres Meble Ziobro, czekałam około tygodnia.\nAutor: Kamila Komoń o 22:08 5 komentarzy:


Waniliowe Improwizacje: Buraczki zasmażane na ciepło\nkilka buraczków (ok. 800g)\nBuraki zalałam wodą i gotowałam w łupinach aż były miękkie (jak są duże to ok. godziny, jak małe to może być mniej). Ugotowane buraczki ostudziłam a następnie obrałam. Obrane buraczki starłam na tarce na małych oczkach. Na patelni rozgrzałam łyżkę masła. Do masła wsypałam mąkę i dokładnie rozmieszałam żeby nie było grudek. Na tak przygotowaną zasmażkę wrzuciłam starte buraczki i doprawiłam je solą, pieprzem i cukrem i sokiem z cytryny.\nNie podaję dokładnych proporcji przypraw bo to zależy od indywidualnego smaku oraz od rodzaju buraczków. Jedne są słodsze inne bardziej gorzkie. Trzeba więc kierować się wyczuciem. W składnikach napisałam też że można dodać sok z cytryny lub ocet albo nawet kwasek cytrynowy. Ja daję sok z cytryny bo wydaje mi się najbardziej naturalny. Buraczki dusiłam kilka minut mieszając od czasu do czasu żeby się nie przypaliły. Gotowe buraczki podałam z ziemniakami i kotletami mielonymi. Można oczywiście podać je z innymi mięsami lub kluseczkami.\nJa czasem do buraczków dodaję również majeranek, ale ja tą przyprawę bardzo lubię i dodaję ją do wielu potraw. Tradycyjnie do buraczków jej się nie dodaję, więc zdecydujcie sami czy chcecie skorzystać z tej podpowiedzi.\nZ podanych proporcji buraczków powinno starczyć dla kilku osób.\nZapraszam również do zapoznania się z przepisem na sałatkę z gotowanych buraczków na zimno z cebulą i papryką. Tu jest link do przepisu: http://wanilioweimprowizacje.blogspot.com/2017/09/saatka-z-czerwonych-buraczkow-do-obiadu.html


Restauracje hotelowe będą działać? Rozmowy trwają... - Gastronomia\nRestauracje hotelowe będą działać? Rozmowy trwają...\nW rozmowie z WP Gheorghe Mariana Cristescu, prezes Polskiego Holdingu Hotelowego, mówi, że hotele czekają nie tylko na ponowne otwarcie od 12 lutego, ale również na możliwość serwowania posiłków w restauracji - a to podlega nadal debatom.\nAutor: www.propertynews.pl Data: 09 lutego 2021 15:54\nPolacy chętnie rezerwują pobyty na okres otwarcia hoteli w dniach 12-26 lutego, ale część wstrzymuje się z uwagi na brak możliwości zjedzenia posiłku chociażby w hotelowej restauracji. Ten temat był omawiany również na szczeblu rządowym.\n- W piątek wraz z przedstawicielami sektora hotelarskiego uczestniczyłem w spotkaniu z premierem Morawieckim, w którym udział wzięli również m.in. wicepremier Jarosław Gowin oraz minister zdrowia Adam Niedzielski - mówił w rozmowie z WP Gheorghe Mariana Cristescu, prezes PHH Hotelowego.\nJak dodał, trwają rozmowy negocjacyjne w sprawie przywrócenia możliwości działania hotelowych restauracji, jednak decyzja nie została jeszcze podjęta.\nPrezes PHH podkreślił, że teraz najważniejsze jest to, żeby hotelarze przestrzegali zasad i nie nadużywali warunków uzgodnionych w protokole bezpieczeństwa, tak, żeby krok po kroku otwierać branżę na świat.\n- Musimy być teraz bardzo odpowiedzialni, żeby nie dać rządowi powodu do ponownego zamknięcia hoteli, bo to będzie katastrofa - dodał Gheorghe Mariana Cristescu.


Wielkie marki czy mali producenci? - Z nami wybudujesz\nBrowse: Home » Wielkie marki czy mali producenci?\nadam Marzec 24, 2016\nSą takie marki, które konsumenci rozpoznają natychmiast po zobaczeniu logo lub usłyszeniu nazwy czy znanego sloganu reklamowego. Udowodniono nawet, że kiedy widzimy logo popularnego napoju podczas picia, w naszych mózgach uaktywnia się obszar odpowiedzialny za pamięć, a nie za doznania smakowe. Kultowe marki nie są związane jedynie z branżą spożywczą, ale praktycznie z każdą gałęzią gospodarki. Na rynku są także firmy meblowe, które są rozpoznawalne w całym kraju. Czy warto kupować w nich meble? Czy może lepiej sięgnąć po te wytwarzane przez niewielkich producentów? Czy bardziej rozpoznawalne oznacza lepsze?\nSalony dużych marek meblowych można znaleźć w niemalże każdym większym polskim mieście. Często w dużych miastach znajduje się ich nawet kilka. Ma to taki plus, że jeśli nie znajdziemy modelu, który nas zainteresował w jednym z nich, można przeszukać także inne.\nZarówno w małych, jak i dużych miastach działają także mniejsi producenci mebli. Czasem wybór w ich sklepach jest mniejszy niż w wielkich salonach, ale za to możliwe jest zamówienie mebla o określonych parametrach – rozmiarze czy obiciu.\nW dużych salonach zazwyczaj mamy spory wybór różnych modeli mebli, jednak dostępne są w pewnych z góry określonych wersjach kolorystycznych. Z niewielkim, prywatnym producentem często możemy natomiast osobiście porozmawiać i zamówić pewien wymarzony kolor czy na przykład łóżko o niestandardowym wymiarze.\nZnanych producentów mebli dość łatwo jest znaleźć. Rozpoznajemy ich logo i nazwę z reklam, szyldów i banerów. Jeśli poruszamy się po mieście, zwykle kojarzymy, w jakich miejscach znajdują się salony meblowe – prawie zawsze są bardzo dobrze oznaczone. Często można je także znaleźć w dużych galeriach handlowych.\nZ szukaniem małych producentów może być trudniej. Czasem ich sklepy znajdują się w bocznych uliczkach, nie są wyraźnie oznaczone i mniej rzucają się w oczy. Jednak bardzo wielu z nich zamieszcza swoje adresy w internecie. Warto więc wstukać w wyszukiwarkę na przykład frazę „meble kuchenne warszawa”, aby znaleźć, gdzie w naszym mieście można kupić meble, które potrzebujemy.\nJeśli chodzi o cenę, do każdego produktu należy podejść indywidualnie. Czasami ceny w niewielkich sklepach są niższe niż te w dużych salonach, a przy tym można porozmawiać ze sprzedawcą o rabacie, na przykład na dowóz.\nCzasem jednak znane marki mogą pozwolić sobie na atrakcyjne promocje, z których warto skorzystać. Oczywiście, przedtem porównując, czy nie można bardzo podobnego mebla kupić w niższej cenie u mniejszego producenta.\nNowe kolekcje mebli kuchennych znajdziesz na http://7.ly/mMpA.\nmeble, Wystrój wnętrz, kuchania, meble, meble kuchenne


Specjaliści: za dwa lata dogonimy UE w liczbie kardiologów - Serwis Kardiologia\nAutor: Marzena Sygut/Rynek Zdrowia • • 06 czerwca 2014 12:54\nW 2013 r. mieliśmy w Polsce 2734 kardiologów, co daje nam średnią 71 kardiologów na milion mieszkańców. Ten wskaźnik zaczyna zbliżać nasz kraj do średniej w UE, która wynosi 83 kardiologów na milion mieszkańców - poinformował prof. Grzegorz Opolski, konsultant krajowy w dziedzinie kardiologii.\nO stanie polskiej kardiologii ekspert mówił podczas odbywającej się w piątek (6 czerwca) w Warszawie konferencji "Jak Leczymy pacjentów kardiologicznych w Polsce w 2014 r." podsumowującej spotkanie Krajowego Zespołu Nadzoru Specjalistycznego w Dziedzinie Kardiologii.\nProf. Opolski wyjaśnił, że wskaźnik dotyczący liczby kardiologów jest tym bardziej zadowalający, że zaczynaliśmy od średniej 50 kardiologów. - Liczba 71 specjalistów sprawia, że za 2-3 lata powinniśmy osiągnąć średni poziom europejski, a w niedługiej przyszłości nawet go przekroczyć osiągając wskaźnik 100 kardiologów na milion mieszkańców - podkreślił konsultant krajowy.\nW jego ocenie jest to efekt priorytowego traktowania kardiologii przez zarządzających ochroną zdrowia w ciągu ostatnich lat. - W Polsce nadal specjalizacja z kardiologii jest uznawana za dziedzinę priorytetową. Obecnie w trakcie specjalizacji jest 1436 lekarzy, w tym 924 na etacie rezydenckim - dodał prof. Opolski.\nProf. Hanna Szwed, mazowiecki konsultant wojewódzki w dziedzinie kardiologii zaznaczyła, że tak duża liczba szkolących się lekarzy daje nam gwarancję przekroczenia średnich wskaźników europejskich. - Oczywiście część osób przejdzie na emeryturę, ale nadal będziemy mieć bardzo dobry wynik, jeśli chodzi o liczbę specjalistów w tej dziedzinie - mówiła prof. Szwed.\nProf. Opolski przypomniał, że obecnie w Polsce mamy 283 oddziały kardiologiczne, z czego blisko połowa (46 proc.) stanowią oddziały o trzecim stopniu referencyjności, leczące ostre zespoły wieńcowe. Dodał, że wzrosła też nieznacznie liczba ośrodków kardiologii inwazyjnej. Mamy ich w tej chwili 160, przy czym 148 pełni całodobowe dyżury hemodynamiczne. Ich rozmieszczenie nadal nie jest równomiernie rozłożone w województwach: najwięcej takich ośrodków znajduje się na Mazowszu (23), a najmniej w regionach: opolskim, lubuskim, warmińsko-mazurskim, podlaskim (po 4). Mimo tych różnic dostępność w Polsce do wspomnianych zabiegów jest jednak bardzo dobra.\nEksperci zwrócili także uwagę, że tym co liczy się dla pacjentów, jest nie liczba oddziałów, a czas oczekiwania na świadczenie. Prof. Opolski wyjaśnił, że według danych otrzymanych od konsultantów wojewódzkich, czas oczekiwania na zabieg koronarografii i angioplastyki wieńcowej waha się od kilku dni do kilkudziesięciu tygodni, w zależności od regionu i pracowni, w której pacjent oczekuje na zabieg.\n- Ten wskaźnik nie zmienia się od kilku lat i sądzę, że jest on dobrym wynikiem - podkreślił konsultant krajowy. Tym, co jednak niepokoi - w ocenie prof. Opolskiego - jest czas oczekiwania na ablację, zwłaszcza w migotaniu przedsionków, który czasami sięga nawet roku.


Do opieki seniorka - 59872 Meschede - 21.09.2018 - 1300 Euro - Oferty Pracy - OpiekawNiemczech.pl\nDo opieki seniorka - 59872 Meschede - 21.09.2018 - 1300 Euro\nMiejsce pracy: 59872 Meschede\nTermin rozpoczecia pracy: 21.09.2018\nWynagrodzenie: 1300 Euro netto za miesiąc\nDługość wyjazdu: 8 tygodni\nPani Irmgard ma 86 lat, 168 cm wzrostu i waży 70 kg. Seniorka choruje na demencję, zaburzenia rytmu serca, niewydolność serca oraz inkontynencję. Porusza się ze wsparciem przy pomocy wózka inwalidzkiego oraz balkonika. Potrzebuje pomocy przy kąpaniu, pielęgnacji ciała, ubieraniu/rozbieraniu, jedzeniu/piciu. Rano i wieczorem przychodzą pielęgniarki, żeby umyć seniorkę. Do dyspozycji jest specjalistyczne łózko, krzesło toaleta, krzesło pod prysznic, dźwignia na schodachc oraz materac przeciwodleżynowy.\nprzyjazne i pogodne usposobienie,\ncierpliwość oraz życzliwość wobec podopiecznych;.\nwynagrodzenie - 1300 Euro netto za miesiąc\nskładki rentowo-emerytalne odprowadzane od średniej krajowej.\nubezpieczenie zdrowotne na wypadek zachorowania na terenie Niemiec (EKUZ),\norganizację i opłacenie wyjazdu i powrotu,\nopiekę i wsparcie koordynatora;\nw.patyrowska@medcare24.pl lub tel: 501-127-762\nPrzez: Medcare24 2017-06-09\nMożliwości i organizacja opieki długoterminowej w Niemczech i w Polsce\nZ uwagi na wynikające z naturalnego starzenia się organizmu problemy, jesień życia to czas szczególnie wymagający, zwłaszcza jeśli senior przestał być osobą w pełni sprawną, dotknęły go choroby wieku podeszłego i wymaga stałej opieki. Opieka długoterminowa zakłada szereg możliwości wsparcia i pomocy, choć nieco inaczej wygląda to w Polsce, a inaczej w Niemczech.\nDo opieki seniorka - 85560 Ebersberg - 26.01.2019\nPrzez: Medcare24 2019-01-08\nDo opieki małżeństwo - 89567 Sontheim - 10.12.2018\nPrzez: Medcare24 2018-11-20\nDo opieki seniorka - 28355 Bremen - 1680 Euro - od 10.12.2018\nPrzez: Medcare24 2018-11-09\nDo opieki seniorka - Berlin - OD ZARAZ\nPrzez: Medcare24 2018-10-30\nDO opieki Pani Agnes - 49610 Quakenbrueck - 06.12.2018 - 1680 EURO


Jak się nie nadziać na zakupie używanego roweru? - jak kupować - FORUM rowerowe SzajBajk\nJak się nie nadziać na zakupie używanego roweru?\n8 Maj 2017 w jak kupować\nGdzie kupujecie używane rowery? Czy odbieracie je osobiście? Jak często zdarza się Wam "nadziać" na uszkodzoną ramę, lub sprzęt wątpliwego pochodzenia? Oto przypomnienie moich doświadczeń, od kontaktu ze sprzedającym, po poradę prawnika:\nSzczerze? - w życiu nie kupiłem używanego roweru. Właśnie dlatego, aby mieć 100% pewność, że nie ma zamaskowanych uszkodzeń, mieć pewną historie użytkowania i gwarancję, ze jak coś wyjdzie w trakcie użytkowania an jaw to zawsze mogę bez najmniejszego problemu udac się do sklepu z rekalmacją.\nZdaję sobie sprawę, że można kupić coś używanego okazyjnie i w bardzo dobrym stanie i że nazbieranie na nowy rower może przyspożyć problemów (patrz FSI) to jednak wolę mieć sprawdzone źródło i tyle. Mniej nerwów.\nJa również nie kupię takiego sprzętu używanego - za mało wiedzy mam w temacie by sprawdzić każdy element\nWszystko moim zdaniem zależy od sprzedawcy. Sam musiałem sprzedać 2 rowery więc robiłem to tak jakbym sam chciał być potraktowany. Przed sprzedażą przegląd roweru i wymiana części do tego interesował mnie tylko odbiór osobisty bądź dowiezienie gdzieś w granicach rozsądku. Osoby które kupiły z tego co wiem są zadowolone, szczególnie, że jak mówią nic nie musiały do niego dokładać. Oczywiście mogłem nic nie wymieniać i dać tak jak był bo w sumie jeszcze dało się jeździć ale jakoś wolę być uczciwy.\nI z drugiej strony lustra czyli od strony kupowania. Mam używany rower i jestem jego pewny z tego względu, że kupiony od znajomego. Często można znaleźć kogoś wśród znajomych bądź znajomych znajomego i wtedy jest większa szansa na pewniejszy zakup.\nMoim zdaniem nie ma co się bać używek tylko należy najpierw samemu je obejrzeć albo dogadać się z serwisem żeby sprawdzili nawet a drobną opłatą.\nPierwsza podstawowa sprawa, nie kupiłbym roweru, którego bym nie "pomacał". Druga kwestia to unikanie wszelkiej maści pchlich targów i podejrzanie okazyjnych cen.\nUżywany rower tylko z pewnego źródła - kwit z zakupu, od znajomych itp. Za nic bym nie chciała wspierać przemysłu złodziejskiego.\nJa miałem w całym życiu 3 nowe rowery i niezliczoną ilość używanych. Zakupy w Polsce były nierzadko problematyczne, ale np. w Niemczech często było lepiej, niż wynikałoby z treści ogłoszenia.\nCzęsto się przewija na forum że warto kupić rower z zagranicy. Pytanie gdzie tego szukać? Gdzie można nabyć takie perełki?\nDnia 9.05.2017 o 20:46, Yan napisał:\nW UK można naprawdę trafić na perełki i to często. Na Gumtree jest dość sporo okazji\nNie rozumiem waszego strachu przed używanymi rowerami. Dokładne obejrzenie ramy w 95% pozwala wyłapać ewentualne usterki. Podobnie z amortyzatorem - widać jak działa, czy działają regulacje i blokada, czy lagi są wytarte, czy cieknie. Na amora, z reguły tez świadomy sprzedający ma papiery odnośnie serwisu. Napęd - od razu widać, czy coś jest nie tak.\nJeśli widzę jakieś usterki, to po prostu nie kupuje, albo mam podstawę do sporej negocjacji ceny.\nBiorąc pod uwagę to, że za rower używany płacimy z reguły połowę, albo i mniej, tego co zapłacilibyśmy za nowy tej klasy, nie wiem czego się obawiać. Nawet jeśli coś przy nim będzie trzeba wymienić czy wyregulować - i tak jesteśmy finansowo sporo do przodu.\nPerełki można znaleźć i u nas. Właśnie kupiłem żonie takiego używanego fulika w cenie nowego hardtaila z XCT-kiem na altusie/acerze. Rower jest jak nowy...\nA ja potrafię to zrozumieć, bo z reguły rower używany kupujemy "w ciemno" bez wcześniejszych oględzin, chociażby z racji dużej odległości jaką musimy pokonać aby go obejrzeć i ufamy sprzedawcy i stan faktyczny jest zgodny z opisem, a w praktyce bywa naprawdę różnie.\nNic nie kupujemy w ciemno. Żyjemy w XXI wieku i jeśli chcesz to sprzedający może Ci zrobić 100 zdjęć tego roweru i wysłać. Jak nie chce to dziękuję, szukam innego. Jeśli boisz się wysyłki (i słusznie, bo z tym może być różnie), to szukasz roweru w akceptowalnej odległości i odbierasz osobiście. A wcześniej tak jak mówiłem - milion zdjęć i jak mi się tylko coś nie podoba to nie jadę. A jak się zdecyduję, to na miejscu dokładne oględziny.\nKupowanie w ciemno, to jest właśnie częsty błąd. Spodoba się komuś rower i nie sprawdzi go dobrze, tyko się "przypala" i kupuje z myślą "jakoś to będzie". A potem płacz, że kupił badziewie. Kupno roweru używanego w żadnym wypadku nie oznacza, że mamy go kupować w ciemno, wręcz przeciwnie, używany sprawdzamy na dziesiąta stronę.\nPodpowiem jeszcze, że oprócz roweru warto sprawdzić sprzedającego. Mając imię i nazwisko, czasami adres, bardzo często internet daje nam możliwość sprawdzenia gdzie pracuje, mieszka, jakie ma hobby - to często sporo nam mówi o człowieku a czasem i o kupowanym rowerze.\nDnia 3.08.2017 o 12:52, Nurek_ napisał:\nBiorąc pod uwagę to, że za rower używany płacimy z reguły połowę, albo i mniej, tego co zapłacilibyśmy za nowy tej klasy, nie wiem czego się obawiać. Nawet jeśli coś przy nim będzie trzeba wymienić czy wyregulować - i tak jesteśmy finansowo sporo do przodu\nOtóż to Ja kupiłem dwuletniego Cube'a za 1400zł chyba, a paragon dostałem od sprzedawcy na 2600zł. Oględziny na miejscu, przejechałem się, hamulec nie działał, więc chłopak mi to jeszcze zrobił przed odbiorem (w serwisie) i spisaliśmy nawet akt sprzedaży, w którym zawarliśmy stwierdzenie, że rower jest wolny od wad prawnych (kradzież, zastaw itp.)\nLiczyłem się ze zmianą łańcucha i kasety na starcie, plus zmieniłem opony, bo były dla mnie za szerokie. No i dołożyłem trochę sprzętu, które z crossa zrobiły trecka, ale to już inna bajka.\nSprzętowo rower bardzo niezły, lepszy od tego co mogłem dostać w tamtym czasie za 2600zł. Jednak korbę zmieniłem, bo była na kwadrat. Korzystam z niego dwa lata i jestem zadowolony, bo nic wielkiego się nie dzieje (w końcu to nie samochód, więc co ma się dziać )\nDnia 26.01.2018 o 19:53, Nurek_ napisał:\nDokładnie tak, to dużo daje. Ja niedawno kupowałem akurat już nie kolejny rower, a samochód używany, sprowadzony ze Szwecji z dość okazyjnie niskim przebiegiem (56500, auto z 2010 roku). Koledzy w pracy jęczeli, że to ściema, pewnie licznik kręcony, bo to niemożliwe, za mało przejechane. Nie przemawiał do nich argument, że każde auto zarejestrowane w Szwecji można prześwietlić na szwedzkiej stronie ministerstwa komunikacji i tam niski przebieg się zgadzał...\nWięc dla świętego spokoju przeprowadziłem małe śledztwo. Z dokumentów wozu, które miałem do wglądu, zdobyłem nazwisko i adres szwedzkiego właściciela. Kilka chwil na jego koncie na Facebooku i na Stravie ukazało mi, że gość regularnie startuje w maratonach i triathlonach, ukończył nawet Ironmana.\nDużo trenuje na rowerze, biega, a do pracy zazwyczaj dojeżdża na codzień rowerem.\nNie muszę dodawać, że samochód kupiłem i okazał się strzałem w dziesiątkę, jestem mega zadowolony...\n@Łabędź no to cóż, że ze Szwecji\nNie rozumiem waszego strachu przed używanymi rowerami.\nKupiłem używkę za 1500, włądowałem w nią kolejny 1000 i dalej nie chodzi jak powinna. Na dzień dobry do wymiany były stery i suport, potem tylna przerzutka, ostatnio rozleciał się widelec, i stery też poszły do wymiany, klamki są totalnie zużyte ale już ich nie zmieniam bo by mnie coś trafiło chyba... W zasadzie do wymiany jest wszystko wszystko oprócz ramy. Dlatego - nigdy więcej używek. NEVER.\nPytanie - skoro części były do wymiany na "dzień dobry" to nie było tego widać od razu?\nSzymon Mtb góry świętokrzy\nSiema. Za kupnem używanego roweru przemawia czysta ekonomia. Pierwsza Merida kupiona w Piątek sport w Kielcach za 2300 gdzieś w w 2009 roku po dwóch sezonach była warta z 1000 nawet jej nie sprzedałem tylko podarowałem kuzynowi. Natomiast już drugi mój rower ktm ultra sport kupiony jako używany w Krakowie po trzech sezonach sprzedał się za 2700. Po tych transakcjach rowery używane zacząłem kupować hurtowo :-) kilka baboli oczywiście było. Bo praktycznie wszystko szło wysyłką... Najczęściej uszkodzone były fulle, a konkretnie tylne trójkąty zawieszenia. Historii było mnóstwo ale z większością sprzedających idzie się dogadać. Teraz prawdziwą plagą są oszuści na OLX którzy wystawiają aukcje rowerów których nie mają w atrakcyjnych cenach , czekają na przelewy. Jakie kolwiek:\nZaliczka na wysyłkę, zadatek bo już ktoś niby jedzie, ale kto pierwszy ten lepszy, albo i zapłata za cały rower. Po jednym dniu takie ogłoszenie znika i szukaj wiatru w polu. Trzeba być zwyczajnie ostrożnym. Jesli tylko ktoś z forumowiczów będzie potrzebował porady w takim temacie to służę pomocą. Znam wielu sprzedających na Polskich portalach aukcyjnych i mogę sporo pomoc.\nZe swojego doświadczenie mogę powiedzieć, że czasami nie da się znaleźć w okolicy roweru używanego na swój wzrost i szukanie dalej po prostu zwiększa koszty. Kupując używki w "ciemno", bez wcześniejszego obejrzenia czasami nie unikniemy i w moim przypadku udało się kupić wszystko tak jak było w ogłoszeniu. Oczywiście po drodze było kilku naciągaczy ale w miarę łatwo było ich sprawdzić.\n1. Gdy tylko była mowa o zaliczce bądź innej formie rezerwacji roweru rezygnowałem\n2. Kiedy sprzedawca nie chciał się zgodzić na wysłanie za pobraniem z doliczonym kosztem wysyłki oraz opcja otwarcia paczki przy kurierze, rezygnacja\n3. Wykrecanie się od zrobienia zdjęcia numeru ramy czy gwarancji bądź innych elementów, rezygnacja\n4. Brak możliwości obejrzenia roweru przez osobę trzecią ( kolega, znajomy, ktoś z forum)\nTo takie podstawowe rzeczy, o które prosiłem w poszukiwaniu swojego roweru.\n8 godzin temu, Szymon Mtb góry świętokrzy napisał:\nPo tych transakcjach rowery używane zacząłem kupować hurtowo :-)\nJak się ma żyłkę rowerowego majsterkowicza i rowery bierze na handelek - jak najbardziej. Ale jak się potrzebuje roweru do jazdy i nie ma ochoty grzebać przy nim ciągle albo tracić czasu z warsztatami (a żaden dziś nie trzyma części na zapas, więc każda drobnostka urasta do rangi wielkiej i długotrwałej naprawy), to już może być problem z używką.\nNo to jest racja. Lubię grzebać przy rowerach. I faktycznie niektóre sztuki nie nadają się do niczego innego jak tylko rozebrać na części pierwsze. To co się jeszcze nadaje spróbować sprzedać a resztę do utylizacji:-)\nCo innego zakup na handel czy do zabawy w mechanikę, a co innego "chcę jeden dobry rower". Wtedy naprawdę nie chcesz trafić na sztukę, która może tylko iść na części...\nW takim kontekście używany rower kupowałbym tylko ze sklepu, który się takimi zajmuje. W interesie sklepu leży, aby używka długo dobrze chodziła (a w naszym dopytać o pisemną gwarancję). No i nie zniknie taki magicznie z Internetu.\nEdytowane 16 Luty 2018 przez Andrzej Sawicki\nJeżeli chodzi o zakup używanego roweru, to moim zdaniem kluczową kwestią jest jego faktyczny stan i warto obejrzeć, dokładnie sprawdzić go na żywo. Wtedy wiesz co kupujesz, nie jest to kot w worku.\nOsobiście polecam szukać nowych rowerów na gwarancji serwisowej producenta, wtedy masz pewność i nie musisz się niczego obawiać w przypadku awarii, usterki. W przypadku rowerów używanych nikt Ci takiej gwarancji nie da.\nSamochód jest 1000 razy bardziej skomplikowany i jakoś pewnie większość kupowała używany.\nRower to prosta maszyna, wszystko jest na wierzchu. Nie ma co się bać używek, ale wg mnie odbiór tylko osobisty.\nSam jak się bardziej wkrece treningi i osiągnę założone cele to mam zamiar kupić jakąś używaną szosę


Największy zestaw poprawek w historii naprawia 115 błędów w Windowsie - Instalki.pl\nInstalki.pl » Aktualności » Software » Największy zestaw poprawek w historii naprawia 115 błędów w Windowsie\nNajwiększy zestaw poprawek w historii naprawia 115 błędów w Windowsie\nŚroda, 11 Marzec 2020 16:09, Wpisany przez Maksym Słomski\nZostał już udostępniony.\nDrugi wtorek miesiąca już za nami, a to oznacza, że Microsoft udostępnił duży zestaw aktualizacji z okazji Patch Tuesday. Na tę chwilę nie mamy dla Was żadnych doniesień o większych problemach z poprawkami, ale wiemy już, że jest to największy pakiet łatek, jaki kiedykolwiek udostępniła firma Microsoft. Gigant z Redmond informuje, że naprawił dokładnie 115 różnego rodzaju podatności.\nAż dwadzieścia sześć spośród wszystkich poprawek dotyczy luk krytycznych, czyli relatywnie łatwych do wykorzystania w bardzo niebezpieczny z perspektywy użytkownika systemu sposób. Z perspektywy użytkowników systemu Windows 10 w wersjach 1909 i 1903 istotne powinny być poprawki w zakresie systemu weryfikowania loginów i haseł użytkowników systemu, zwiększone bezpieczeństwo podczas korzystania z akcesoriów zewnętrznych (pady do gier, drukarki, kamerki internetowe) oraz poprawa bezpieczeństwa w trakcie korzystania z przeglądarki Microsoft Edge.\nPoprawki z okazji Patch Tuesday udostępniane są użytkownikom Windowsa 10 w wersjach:\nbuild 10240 (wersji premierowej)\nWedług najnowszych informacji, pakiet aktualizacji z Patch Tuesday dla Windowsa 10 w wersjach Home i Pro nie zawiera żadnych znanych błędów. Wygląda na to, że jak na razie proces udostępniania poprawek przebiega bez problemów, a użytkownicy OSu nie informują na forach o żadnych krytycznych usterkach.