Dana White nie jest zainteresowany rewanżem Diaza z Masvidalem - NaszeMMA\nDana White nie jest zainteresowany rewanżem Diaza z Masvidalem\nKurz powoli opada po gali UFC 244, w walce wieczoru dwóch "gangsterów" lepszym okazał się Jorge Masvidal, który zastopował Nate'a Diaza.\n4 listopada 2019\tprzez\tPrzemek Kosiński\nDana White nie jest zainteresowany rewanżem Diaza z Masvidalem. Sternik UFC przyznał w wywiadzie po UFC 244, że widzi dużo innych, ciekawszych opcji dla 34-latka z Miami.\nNie, to mnie nie interesuje na chwilę obecną. Dostałem już kilka pytań dzisiejszego wieczoru – “Dlaczego Diaz został zatrzymany w rundach, w których mógł przechylić walkę na swoją szalę?” Tak się by nie stało. Masvidal wygrywał bezsprzecznie ten pojedynek. Bardzo dobrze się prezentował.\nCały rok prezentował się świetnie, jeśli któryś z zawodników zasłużył na pochwały to właśnie ten dzieciak. Uważam, że bardzo dużo, ciekawych opcji zbliża się dla Jorge. Zobaczymy co z tego wyjdzie i jak to wszystko się potoczy.\n– skomentował ewentualną możliwość rewanżu pomiędzy Nate’em Diazem i Jorge Masvidalem.\nObydwaj zawodnicy są jak najbardziej chętni na pojedynek rewanżowy, ale czy UFC będzie chętne zorganizować rewanż z miejsca? Wszystko na to wskazuje, że Dana White ma zupełnie inne plany wobec obu zawodników. Nate Diaz po pojedynku przyznał, że gdyby był na miejscu Masvidala nie cieszył by się z tego zwycięstwa.\n34-letni Masvidal jest gotów na rewanż z młodszym z braci Diaz, ale na celownik wziął także ewentualnego zwycięzcę pojedynku Usman vs. Covington. Kolejka do Gamebreda ustawi się bardzo szybko, Conor McGregor to kolejny śmiałek do walki o pas BMF. Szanse na to zestawienie są jednak nikłe.\nPrzeczytaj także: Nate Diaz: Rewanż z Masvidalem jest tym czego teraz chcę!\nDana WhiteJorge MasvidalNate DiazUFC 244\nConor McGregor reaguje na zwycięstwo Masvidala w walce z Diazem\nprzez\tPrzemek Kosiński\t- lis 4, 2019\nACA 101: Ruslan Magomedov poznał rywala!\nprzez\tPiotr Górski\t- lis 4, 2019\nPo udanym powrocie podczas sobotniej gali UFC Vegas 44, Guida z ekscytacją wypowiadał się o planach na przyszłość. Nadal ma w głowie rewanż wobec Nate’a Diaza. W 2009 roku...\nWyniki gali UFC Vegas 44: Font vs. Aldo: Karta główna: Kategoria Kogucia: Jose Aldo (31-7) pokonał Roba Fonta (19-5) Kategoria Lekka: Rafael Fiziev (11-1) pokonał Brada...


Lampa wisząca Murano Gold L złota - sufitowe - Oświetlenie - sklep meblowy Meble-Bocian\n» Lampa wisząca Murano Gold L złota\nKod produktu: JD9607-L.GOLD\nLampa wisząca Murano Gold\nZdumiewająca swoim designem lampa Murano Gold to produkt wykonany w stylu glamour, najlepiej odnajdzie się we wnętrzach wykończonych w tym właśnie stylu. Lampa wykonana została z drobnych łańcuszków szklanych, rozpraszają one światło w spektakularny sposób. Obręcz klosza, na której mocowane są łańcuszki, w kolorze złotym, podobnie podsufitka - całość tworzy spójną i elegancką kompozycję.\nDlaczego warto kupić oświetlenie wiszące Murano Gold?\nŹródło światła: 3xE14 Max 40W\nLampa wisząca Murano Chrom S


Przedszkolny terror - www.krzywaprosta.pl\nOto nadszedł ten dzień, gdy J. trafił pod skrzydła placówki wychowawczej zwanej przedszkolem. Przyznam, kiedy zapisywałam go w marcu do przedszkola, cieszyłam się bardzo na myśl o tym, że mój trzylatek tam pójdzie. W końcu będzie miał większy kontakt z innymi dziećmi. Wykwalifikowany personel będzie czuwał nad jego edukacją a rodzice może wygospodarują chwilę dla siebie. Jeszcze bardziej cieszyłam się, gdy okazało się, że J. dostał się do placówki państwowej. Po pierwsze to wydatki mniejsze … choć wcale nie aż tak, a po drugie mam wrażenie, że nad państwówkami jest jednak większy nadzór… W końcu to o placówkach prywatnych pieją media, że źle się dzieje … A jak jest teraz … Jakie są teraz moje odczucia? No cóż … nie obcy jest mi przedszkolny terror.\nMiało być tak pięknie … Mój młody, który nie tak dawno skończył trzy lata, do czasu rozpoczęcia edukacji przedszkolnej miał opanować całą gamę umiejętności, które pozwolą mu na bezstresowe, w pełni radosne spędzanie czasu w placówce wychowawczej. Miał umieć wszystko i jeszcze więcej. Plan był taki, że J. do rozpoczęcia przedszkola będzie w sposób idealny korzystał z toalety, umiejętnie będzie zmieniał swą garderobę, zdejmował i zakładał buty, idealnie korzystał z widelca i łyżki. Życie jednak robi swoje … A młody człowiek rozwija się w sobie tylko prawidłowym tempie. Korzystanie z toalety i owszem, ale jak tu umiejętnie wytrzeć pupę … No i to rozbieranie się w pośpiechu, gdy bardzo się chce. Rozbieranie się i ubieranie nie wychodzi tak dobrze jak powinno… Rączki nie są na razie na tyle sprawne a i ciężko dojść dlaczego akurat przód jest przodem a prawa strona akurat prawą… Łyżka i widelec … No cóż … J. używa i to całkiem nieźle, ale gdy się rozproszy, to jedzenie ląduje wszędzie tylko nie w jego buzi. O samodzielnym zakładaniu butów nie wspomnę … Może to nie są jakieś wielkie niedociągnięcia, ale mogą jednak dziecko trochę zestresować, a wizja jego stresu przenosi się oczywiście na mamę.\nNiemniej mam nadzieję, że młody szybko się podszkoli… bo przecież u dzieci w tym wieku to w ciągu jednego dnia potrafi się tak wiele zmienić. No i patrząc na jego nauczycielki trochę oddycham spokojniej … Zdają się przygotowane na wiele okoliczności i bardzo wyrozumiałe dla dziecięcych błędów. To jednak przepaść w porównaniu do tego, co działo się w przedszkolach, gdy ja byłam dzieckiem. Wówczas na porządku dziennym było wrzeszczenie na dzieci, szydzenie z nich, a winę za wszystko zrzucano na rodziców.\nPamiętam, że w moim przedszkolu standardem w ramach wymierzania kary jednemu z chłopców było przebieranie go w dziewczęce ubrania. Patologia? Całkowicie się z Wami zgadzam … A gdy rodzic danego dziecka się z odbiorem jego spóźniał, to nauczycielka straszyła dziecko, że z pewnością rodzic już nie żyje. Chyba jeszcze większa patologia?\nNa szczęście czasy się zmieniły, a dziećmi zdają się opiekować bardziej normalne osoby, no i zdecydowanie lepiej merytorycznie na to gotowe. Miałam tego przykład na dniach integracyjnych. Drugiego dnia mój syn nie chciał z przedszkola wyjść… Więc może nie ma się o co martwić?\nA jak Wy przeżywacie pierwszy dzień swego dziecka w przedszkolu/szkole?\ndzieciedukacjapalcówka wychowawczaprzedszkoleprzedszkolny terrorrodzicestresterrorwychowanie\n1 września 2015 at 09:57 Odpowiedz\nTrochę mnie przeraziłaś z tym początkiem, bo myślałam, że na serio będziesz sobie robić wyrzuty, że J. miał coś opanować do perfekcji, ale nie zdążył. Masz rację – każde dziecko rozwija się w swoim tempie, a my tego nie przyśpieszymy. Najważniejsze, żeby przedszkolanki były kochane i pomocne. My właśnie na takie wychowawczynie trafiliśmy w przedszkolu Gabi I choć na początku miała mały kryzys (chodzi do przedszkola od 10 dni i przez 10 dni w czerwcu) to dziś np. biegła w podskokach i nie patrzyła, czy Kuba jeszcze za nią stoi (mąż ją odprowadza rano). U dzieci wszystko szybko się zmienia, więc trzeba być przygotowanym również na te słabsze dni, ale i one mijają\nŻyczę powodzenia i samych przyjemności w odkrywaniu edukacji przedszkolnej!\n1 września 2015 at 10:09 Odpowiedz\nBardzo dziękujemy. Cieszę się, że Gabi dzielnie zniosła początek przedszkola i jak czytam świetnie sobie radzi. Oby nasze dzieci miały piękne wspomnienia z tego okresu\n1 września 2015 at 10:17 Odpowiedz\nTo prawda – wspomnienia przedszkolne są jednymi z najważniejszych i również chciałabym, aby Gabi miała same cudowne wspominki! Tego samego J. życzymy! :*\nCóreczka mojej kuzynki poszła do przedszkola w wieku trzech lat. Niejadek, niezaradek… Dwa lata później spokojnie mogłaby zaliczać drugą klasę podstawówki\n1 września 2015 at 10:11 Odpowiedz\nNo rewelacja Trafiła do wspaniałej palcówki i super opiekunów.\n1 września 2015 at 11:09 Odpowiedz\nNa szczęście czasy się zmieniły. Janek na pewno świetnie sobie poradzi!\n1 września 2015 at 11:31 Odpowiedz\nJeszcze nie dzwonili więc chyba jest ok\n1 września 2015 at 11:28 Odpowiedz\nU nas to nie pierwszy dzień, bo mała chodzi od początku maja do przedszkola, prywatnego. I jak na dwulatkę to radzi sobie super. Sama je, potrafi sama się ubrać i rozebrać, w zasadzie motorycznie jest super, tylko gadać jej się średnio chce. A Ty się nie martw, panie pomogą się ubrać jak jest taka potrzeba, nikt dziecka nie zostawi bez pomocy Ty zasiądź wygodnie w fotelu, napij się kawy i zrelaksuj\n1 września 2015 at 11:32 Odpowiedz\nBardzo dziękuję za wsparcie U nas ta motoryka ździebko siada, za to wygadany jest okrutnie O pomoc z pewnością poprosi\n1 września 2015 at 12:30 Odpowiedz\nMoje okna wychodzą na podwórko gdzie jest szkoła podstawowa. O 8.00 godzinie zaczynają się apele. Trwają do 11.00. (klasy 4,5,6 – każde osobno). Niestety dzieci śpiewające nie powinny tego robić. Szału można dostać. Wrrrr\n1 września 2015 at 12:35 Odpowiedz\nMałe wyjce potrafią “umilić” życie\nPonoć właśnie koło trzeciego roku życia dziecko zaczyna potrzebować rówieśników bardziej niż rodziców, by prawidłowo się rozwijać. Z obserwacji synka wnioskuję, że sporo w tym racji. Dlatego właśnie chcieliśmy z mężem wysłać go do przedszkola, gdy tylko jest to możliwe. Na szczęście teraz przedszkole to miejsce przyjazne dziecku. Nie to co w PRL. Obowiązkowe przedszkola? Niezły pomysł\n1 września 2015 at 14:55 Odpowiedz\nPewnie że nie ma się co martwić Zuzka uwielbiała przedszkole, nie chciala wręcz z niego wychodzić. Wszystko dzięki Paniom, które doskonale znały się na swojej pracy. A jak widziałam, jak się rozwija . Miód na serce przestraszonej matki teraz już do czwartej klasy idzie\n1 września 2015 at 21:19 Odpowiedz\nSuper, że trafiła na wspaniałe nauczycielki. U Janka też wydają się niczego sobie No zobaczymy. Na razie po pierwszym dniu chce iść znowu To raczej dobry znak.\n1 września 2015 at 14:58 Odpowiedz\nAha i trzymam za Janka kciuki. Z tego co piszesz to rezolutny chlopak i doskonale sobie poradzi. Mam martwi się nie potrzebnie. Nauczys się korzystać z tego czasu, gdy młody w przedszkolu\n1 września 2015 at 21:20 Odpowiedz\nDzięki i ja trzymam kciuki za Zuzkę To już wyrośnięta panna\n1 września 2015 at 16:00 Odpowiedz\nSamodzielność to poważna sprawa, ale nie ma co się martwić na zapas. Raczej wszystkie panie w przedszkolu rozumieją, że trzylatek jeszcze nie jest wirtuozem w zakładaniu butów, czy w korzystaniu z noża i widelca, więc nie ma co się stresować. Można też paniom nieco ułatwić życie i kupić dziecku buty zapinane na rzepy, a nie ze sznurowadłami…\n1 września 2015 at 21:21 Odpowiedz\nNo tak Wszystko z czasem ogarnie A i wszelkie ułatwiacze sytuacji, jak wspomniane przez Ciebie buty znacznie przetrwanie ułatwiają\n1 września 2015 at 21:42 Odpowiedz\nNie martw się, syn na pewno sobie poradzi:-) tak jak nasz przedszkolak też nie umie jeszcze perfekcyjnie wielu rzeczy, ale wierzę w niego\nTeż mocno wierzę w synka Na szczęście z uśmiechem idzie do przedszkola\n1 września 2015 at 23:39 Odpowiedz\nWypowiem się raczej z drugiej strony lustra\nJako nauczycielka pragnę uspokoić, że dzieci, które rozwinęły się jak chciały one, a nie jakby chciał system, jest wiele wiele i Panie Nauczycielki są na pewno na to przygotowane I na dziecięce niedociągnięcia i na niedojrzałość w różnych sferach i na wszelkie inne, według nas, niedociągnięcia\nWszystko będzie dobrze Chociaż zalecam obserwowanie i dziecięcia i placówki, na wszelki wypadek Ale to oczywista oczywistość\n2 września 2015 at 09:34 Odpowiedz\nStrzeżonego … ale wszystko wygląda dobrze i dzieciaki spotykają się z ogromem życzliwości\n2 września 2015 at 06:42 Odpowiedz\nZ doświadczenia mojej chrześnicy, teraz prawie czteroletniej, powiem, że przedszkole w kilka miesięcy bardzo ją rozwinęło Rozgadała się, ośmieliła, zaczęła być bardziej samodzielna. Także niczym się nie martw, wszystko przyjdzie samo (tylko wiesz, ja podchodzę do tego spokojnie, bo sama jeszcze nie mam dzieci).\nTeż mam nadzieję na duży, pozytywny wpływ przedszkola na mojego synka\n2 września 2015 at 07:26 Odpowiedz\nPowodzenia w przedszkolu J!\n2 września 2015 at 17:37 Odpowiedz\nA. chodziła w sumie 4 lata do przedszkola. Początki były super. Kłopoty zaczęły się w grupie , gdy pani do pomocy przeceniała swoje wpływy a i wychowawczyni nie reagowała, że dwa razy większy chłopiec ją bije. Nawet obwiniała A. że nie chcę się zbytnio spoufalać. Ale znasz mnie. Wiesz, że tzw. ryj mam po rodzicielce. Wyklarowałam paniom, co o tym sądzę. Kazałam się douczyć o introwertykach. Raz nawet interweniowała wyżej. Wszystko się skończyło, gdy A. poszła do innej grupy. Cud, miód orzeszki. Teraz wiem, że M. (2rok chdzi) ma super panią i ten gderający pustostan nie zdąży dopaść go, bo za rok idzie do szkoły. Zresztą on poradzi sobie , gdyż charakterem ma za mną.\n2 września 2015 at 21:06 Odpowiedz\nCzasem zdarzają się jeszcze okazy nieprzygotowane do opieki nad dziećmi. Na szczęście u nas wygląda wszystko wzorowo a młody jest zadowolony\n3 września 2015 at 11:50 Odpowiedz\nTylko ta pani do pomocy (woźna, wiele lat już pracuje) jest już starszą panią i już jej wnuki chodziły do przedszkola. Czuje się ważniejsza niż panie wychowawczynie. A Hania (wychowawczyni) to wstrętna baba. Stara a głupia.Żeby tylko ze mną nie znalazła wspólnego języka ok, ale szykanować jedne dzieci za ich odmienne charaktery? NIe każde musi być tak podatne i skoro do ulegania tym silniejszym. Dwa lata się z nią męczyłam, M. ma panią Ewę. Zajefajna pani. 5 letnie moje doświadczenie każe mi zaryzykować, że entuzjazm małego łobuza nie ulegnie zmianie.\n3 września 2015 at 15:30 Odpowiedz\nNiektórzy są po prostu niereformowalny, nie nadają się do danej pracy i zupełnie nie wiedzą, gdzie ich miejsce Oby jak najmniej takich ludzi. Oni nie powinni mieć styczności z naszymi dziećmi.\n10 września 2015 at 15:28 Odpowiedz\nJa mogę się wypowiedzieć patrząc innej strony- od dwóch tyg jestem na praktykach w przedszkolu- kilka razy miałam okazję być w grupie maluszków. Dzieci są na różnych poziomach- jedne potrafią powiedzieć że chcą siusiu inne nie, jedne trzymają widelec- inne nie, jedne wiedzą które są ich ubranka- inne pytając się ich 10 razy nie będą w stanie odpowiedzieć czy te różowe spodenki są ich czy koleżanki. I płacz- ja chce do maamy! dlatego potrzeba niezwykłej wyrozumiałości- przede wszystkim ze strony nauczyciela (i tego życzę! ) ale i ze strony rodzica I ciągłej pracy z dzieckiem.


Lismore — najpopularniejsze atrakcje\nWodospady ProtestorsWodospady Protestors (Nightcap) to miejsce, które warto odwiedzić. Znajduje się 2,6 km od centrum.\nPark Królowej ElżbietyJeśli chcesz odpocząć wśród zieleni i kwiatów, Park Królowej Elżbiety (Lismore) to miejsce, które warto odwiedzić, w odległości 22,6 km od centrum. Jeśli Park Królowej Elżbiety to miejsce, które Ci się podoba, Muckleewee Mountain Nature Reserve to miejsce oddalone o kilka minut jazdy samochodem, które również przypadnie Ci do gustu.\nNimbin Candle FactoryJeśli Nimbin to miejsce, w którym planujesz odwiedzić muzea, Nimbin Candle Factory to tutejsza atrakcja, która może Cię zainteresować. Jeśli Nimbin to miejsce, w którym szukasz więcej atrakcji kulturalnych, Park Narodowy Nightcap i Targowisko Nimbin to miejsca, które warto odwiedzić.\nJeśli poszukujesz idealnego miejsca na rodzinne wakacje rozważ wyjazd do przyjaznego miejsca takiego jak Lismore. Czeka tutaj na Ciebie mnóstwo atrakcji, które zachwycą zarówno dzieci jak i dorosłych. Goście lubią przyjeżdżać do miejsca takiego jak Lismore ze względu na okazje do zakupów. Nie przegap takich miejsc tak Regionalna Galeria Sztuki w Lismore, Klub golfowy Lismore Workers czy Wilson Nature Reserve. Jeśli szukasz odpoczynku po całym dniu szaleństw z dzieciakami, w miejscu takim jak Lismore z łatwością znajdziesz wiele komfortowych obiektów, takich jak rodzinne hotele z basenem czy hotele z pokojami przystosowanymi dla rodzin. Na Hotels.com możesz wybierać spośród 13 rodzinnych hoteli w miejscu takim jak Lismore. Z pewnością znajdziesz obiekt, który Ci się spodoba.\nMotel (3 gwiazdki), gdzie goście mają do dyspozycji całodobowy klub fitness — Regionalna Galeria Sztuki w Lismore w pobliżu\nMotel (3,5 gwiazdki, Lismore), gdzie goście mają do dyspozycji bar\n• Bezpłatny parking • Bezpłatny dostęp do Internetu w pokoju • Restauracja • Pralnia • Centralna lokalizacja\nOdkryjesz, że w miejscu takim jak Lismore i jego okolicach jest wiele atrakcji dla Ciebie i dzieci. Oto kilka pomysłów jak sprawić, by pobyt był ciekawy i wartościowy:


xsimS337 08 Gru 2015 16:51 2205 36\n#1 08 Gru 2015 16:51\nMój stary monitor Actina 17LM CY 765-780 nagle zrobił się biały ekran i zgasł, nie włącza się, tylko raz dioda świeciła na żółto w panelu ale teraz już nic nie świeci kompletnie martwy. Na matrycy nie widać obrazu przy użyciu latarki.\nBardzo proszę osób którzy znają się na monitorach lcd którzy mogli by mi pomóc znaleźć przyczynę usterki, ponieważ to mój jedyny monitor. Pozdrawiam\n#2 09 Gru 2015 14:04\nMój stary monitor Actina 17LM CY 765-780 nagle zrobił się biały ekran i zgasł, nie włącza się, tylko raz dioda świeciła na żółto w panelu ale teraz już nic nie świeci kompletnie martwy.\nPrzewód zasilający sprawny, bezpieczniki?\n#3 13 Gru 2015 10:24\nCzy masz stabilne napięcia zasilające: +12V, +5V. Jakiekolwiek pomiary?\n#4 15 Gru 2015 22:58\nZasilacz zewnętrzny, napięcie stabilne na wyjściu 12V, na głównej przetwornicy 5V i 3.3V jest 12V i 0V jak na zdjęciu i jedna dioda zaznaczona pokazuje zwarcie nie jestem pewien ale według kolorów jakie mają paski to powinno mieć gdzieś 20 Ohm\nDo inwertera napięcia dochodzi 12V a z płyty głównej do elektroniki matrycy na jednym pinie gniazda 12V reszta 0V\nna panelu jest 7V i 5V dioda nie świeci\n#5 16 Gru 2015 16:39\njedna dioda zaznaczona pokazuje zwarcie nie jestem pewien ale według kolorów jakie mają paski to powinno mieć gdzieś 20 Ohm\nTo jest opornik nie dioda i raczej jest sprawny, nie trafiłem jeszcze na zwarty opornik, ale wszystko jest możliwe.\nDla pewności wylutuj jedną stroną i zmierz.\npinie gniazda 12V\nMiędzy tym pinem, a matrycą nie ma bezpiecznika?\n#6 17 Gru 2015 16:58\nJedną stronę opornika wylutowałem i jest zwarty, a na padach w miejscach dla opornika pokazuje 277 Ohm\nNa płycie głównej do gniazda JP1 dochodzi 12V na jednym pinie a reszta 0V nie widzę w pobliżu bezpiecznika.\nNa przetwornicy głównej jest 12V i 0V zamiast 5V i 3.3V więc raczej coś na płycie padło\n#7 17 Gru 2015 20:38\nJedną stronę opornika wylutowałem i jest zwarty,\nMierzysz na zakresie Ω.\nZmierz napięcia na zaznaczonych elementach.\nx.jpg Download (204.75 KB)\n#8 18 Gru 2015 16:39\n#9 18 Gru 2015 18:57\nNie ma więcej stabilizatorów z drugiej strony płyty?\n#10 18 Gru 2015 20:52\nraczej tak, pokazuje 96 Ohm, tylko jak wylutowałem ten opornik zwarty to wtedy D12 pokazał 175 Ohm\nnie, z drugiej strony nic nie ma.\nJak mierzyłem napięcia zauważyłem że w momencie gorący robi się układ LM4838MTE ale on jest dla audio więc raczej nic z tym nie ma wspólnego.\n#11 18 Gru 2015 21:31\nTo raczej uszkodzona, dla pewności sprawdź na zakresie ,,dioda" po wylutowaniu jedną stroną.\nOpór wymień na sprawny.\n#12 21 Gru 2015 19:16\nWylutowałem diodę D12 i pokazuje 175 Ohm, wylutowałem jeszcze raz opornik i jest zwarty na zakresie "dioda" piszczy i pokazuje 0. To który jest uszkodzony ?\n#13 21 Gru 2015 19:26\nWylutowałem diodę D12 i pokazuje 175 Ohm\n- czy dokonujesz pomiaru na zakresie "dioda" czy na rezystancji? Dioda w jedną stronę powinna przewodzić w drugą już nie. Dla kontroli możesz sprawdzić inną diodę na układzie i wtedy zobaczysz jakie powinny być wskazania na mierniku.\nwylutowałem jeszcze raz opornik i jest zwarty na zakresie "dioda" piszczy i pokazuje 0.\n- a jaką powinien mieć wartość według oznaczeń na obudowie? Jeśli niską rezystancję to miernik może piszczeć.\nCo prawda nadal nie wiemy jakim miernikiem się posługujesz.\n#14 21 Gru 2015 21:10\n- czy dokonujesz pomiaru na zakresie "dioda" czy na rezystancji?\nNa zakresie "dioda"\nDioda w jedną stronę powinna przewodzić w drugą już nie.\nDioda D12 w jedną stronę przewodzi, w drugą nie. To raczej jest sprawna.\n- a jaką powinien mieć wartość według oznaczeń na obudowie?\nKolory pasków: czerwony, czarny, biały i złoty to prawdopodobnie powinien mieć wartość 20.9 Ω\nJeśli niską rezystancję to miernik może piszczeć.\nTak, mój miernik jak ma jeszcze 20 Ohm to piszczy ale ten opornik ma 0 - zwarcie\n#15 22 Gru 2015 08:46\nNa tym zakresie mierz diody i tranzystory, ciągłość obwodu, a na zakresie pomiar oporu oporniki.\nTo raczej jest sprawna.\nZmierz na zakresie ,,dioda" to, będzie wiadomo.\nale ten opornik ma 0 - zwarcie\nWymień na sprawny.\n#16 22 Gru 2015 11:10\na na zakresie pomiar oporu oporniki.\nopornik - ustawiłem na zakresie pomiar oporu 200Ω i pokazuje 00.5Ω\nDioda - D12 na zakresie "dioda" pokazuje 175 w jedną stronę a w drugą nie przewodzi\n#17 22 Gru 2015 13:54\nUszkodzony do wymiany.\nWartość wskazuje na diodę Schottky'ego, tylko dlaczego na anodzie jest 0V, jest połączona z masą?\n#18 22 Gru 2015 17:38\nWartość wskazuje na diodę Schottky'ego, tylko dlaczego na anodzie jest 0V\nWięc powinno być na anodzie napięcie a na katodzie OV czyli wychodzi na to że jest zwarcie do "+" ponieważ jak wylutowałem całkiem diodę D12 to na padzie w miejscu anoda względem masy jest zwarcie i może dlatego jak mierzyłem napięcie było tam 0V\njest połączona z masą?\nTak, mierzyłem napięcia względem masy\n#19 22 Gru 2015 21:32\nWięc powinno być na anodzie napięcie a na katodzie OV\nNie, jeśli anoda diody nie jest fizycznie połączona z masą to, powinno być na anodzie napięcie wyższe o spadek na tej diodzie.\nczyli wychodzi na to że jest zwarcie do "+" ponieważ jak wylutowałem całkiem diodę D12 to na padzie w miejscu anoda względem masy jest zwarcie i może dlatego jak mierzyłem napięcie było tam 0V\nJak ten pad ścieżka nie jest masą to, tak.\nPytałem, czy dioda ma połączenie z masą, a nie o mierzenie względem masy.\n#20 23 Gru 2015 10:48\nPytałem, czy dioda ma połączenie z masą\nW tym miejscu zaznaczyłem\n#21 23 Gru 2015 11:38\nŚcieżka biegnie pod ten dławik (cewkę) i raczej nie powinna mieć połączenia z masą.\nByć może łączy się z tą ,,cewką" i przez nią łączy się masą, lub inny element przed diodą , a za ,,cewką" jest uszkodzony zwiera do masy.\nNa zdjęciu nie da się tego prześledzić, daj zdjęcie drugiej strony.\nCzy zaznaczona ścieżka to masa?\nx.jpg Download (132.05 KB)\n#22 23 Gru 2015 15:27\n#23 23 Gru 2015 21:17\nCzyli dioda na masie i sprawna.\nSkąd ,,przychodzi" 12V, może tam ma być 5V?\n#24 29 Gru 2015 21:41\n5V dochodzi do płyty głównej.. dokładnie do gniazda i dalej za gniazdem już nigdzie na płycie nie ma 5V tylko 12V więc nie wiem co jeszcze sprawdzić, a może po wymianie tego uszkodzonego opornika wszystko wróci co normy ?\n#25 30 Gru 2015 07:56\nJak mierzyłem napięcia zauważyłem że w momencie gorący robi się układ LM4838MTE\n- jakie przychodzi napięcie zasilające na ten układ, pin.6,16,27?\n#26 30 Gru 2015 08:56\nSprawdziłbym jednak najpierw zasilacz, możliwe że podaje prawidłowe napięcie ale brakuje mu mocy i dlatego układ nie chce się załączyć. (zmierz napięcie po obciążeniu go żarówką)\n#27 30 Gru 2015 09:07\n- a na układzie AK2551 nie powinno być 5,1V?\n- możliwe że układ jest uszkodzony i brak +5V.\n#28 30 Gru 2015 19:24\nz żarówką sprawdziłem więc zasilacz na pewno sprawny\nukład LM4838MTE pin. 6,16 i 27 każdy ma napięcie 12V\nmożliwe że powinno tam być 5V a jest 2,5V niestety nie posiadam schematu żeby to sprawdzić\n#29 31 Gru 2015 07:57\nKolega mariuszw19640717 podał Ci jakie napięcia powinny być na tym stabilizatorze. Czyli albo masz uszkodzony stabilizator albo coś obciąża Ci gałąź +5V i stąd ten spadek napięcia. Nie zawsze dostępny jest schemat, czasami trzeba szukać i bez schematu. Proponuję podnieść wyjście z stabilizatora- sprawdzić czy pojawia się odpowiednie napięcie. Jeśli nadal brak +5V do wymiany stabilizator, jeśli napięcie prawidłowe - szukać elementu który powoduje spadek tego napięcia. W celu szybszej diagnozy możesz podłączyć zasilacz warsztatowy na gałąź +5V i sprawdzić pobór prądu. Jeśli dość duży - łatwiej namierzyć uszkodzony element , chociażby przez nagrzewanie się uszkodzonego elementu.\n#30 15 Sty 2016 12:01\nProponuję podnieść wyjście z stabilizatora- sprawdzić czy pojawia się odpowiednie napięcie. Jeśli nadal brak +5V do wymiany stabilizator\nMasz na myśli AK2551 żeby odlutować tylko wyjście i wtedy na nim sprawdzić napięcie ?\nPodobne tematy Actina 17LM - Zrobił się biały ekran i zgasł, nie włącza się\nLenovo Y550P - Zalanie/ ekran się nie włącza\nWitam dostałem ostatnio laptop firmy Lenovo, który był zalany problem polega na tym,że wszelkie diody się świecą,słychać pracujący wentylator tylko br... (5)\nWitam, mam problem z uruchomieniem laptopa Lenovo G550. Mianowicie po kliknięciu przycisku "power" zapalają się wszystkie kontrolki i laptop zaczyna s... (8)\nOglądam sobie wczoraj film na komputerze z monitorem LG W1942S 19" i nagle pojawił się biały ekran, odłączyłem kabel sygnałowy od komputera i biały ek... (12)\nDobra, trochę poczytałem i znalazłem owe kondensatory, podpowiesz mi gdzie moge je zakupić? najlepiej w gdańsku, trójmieście.,Witam, mam taki problem ... (6)\nWitam! Miałem problem z monitorem taki że się włączał i wyłączał wymieniłem zaznaczone na zdjęciu kondensatory i teraz jest tak że monitor się włacza... (12)\nNajprawdopodobniej masz matrycę Vestel VES400UNDS-03,powinna być naklejka na obudowie. Możesz wrzucić zdjęcie naklejki z twojej płytki main podobne j... (13)


Czytanie generacyjne, czyli jak być bliżej | Mała książka - wielki człowiek\nKampania pod hasłem „Mała książka – wielki człowiek” zachęca odbiorców do czytania dzieciom już od chwili ich narodzin. W ramach akcji poruszone zostają także zagadnienia związane z tzw. czytaniem generacyjnym, które niesie za sobą wiele korzyści zarówno dla maluchów, jak i dorosłych. Odpowiedzmy sobie więc na pytanie, co właściwie kryje się pod pojęciem czytania generacyjnego i dlaczego jest ono takie ważne?\nPamiętam to dobrze… Stoję przed wielkim murem obrośniętym pnączem. Wchodzę przez małą furtkę i widzę olbrzymi ogród, w którym natura dawno zaczęła rządzić się własnymi prawami. Marry i Dick już w nim są – zastanawiają się, jak przywrócić do życia uschnięte rośliny. Wtedy mama zamyka książkę i mówi, że do Tajemniczego ogrodu wrócimy jutro, a ja nie mogę się doczekać…\nDziś jestem „duża”, jednak powieść F.H. Burnett na zawsze gdzieś we mnie została, a moja mama, już w roli babci, czyta książeczki wnuczce. Pewnie gdy mała Helenka dorośnie, zaprosi do fantazyjnego świata literatury kolejne pokolenia – swoje dzieci oraz wnuczęta. I to właśnie jest czytanie generacyjne. Wspólna, a wręcz rodzinna, chwila z książeczką bez wątpienia stanowi dużą wartość w wychowaniu najmłodszych. Jak zaleca większość specjalistów, czytać dzieciom powinni nie tylko rodzice, ale i dziadkowie. Za praktyką tą przemawia szereg korzyści.\nCzytanie czy rozmowa?\nCzytanie najmłodszym zarówno przez rodziców, jak i dziadków jest niezwykle ważne ze względu na budowanie relacji i emocjonalnych więzi, a także tworzące się poczucie bliskości i bezpieczeństwa. Być może nie zawsze zdajemy sobie sprawę, że wspólne chwile z lekturą dają dziecku bezcenne przeświadczenie o przynależności do rodziny, a co za tym idzie – pewność siebie. Na tym jednak nie koniec…\nWspółcześnie ludzie mają coraz większy problem z wyrażaniem emocji i wzajemną komunikacją. Możemy wręcz mówić o pewnym deficycie słów. Tymczasem książka bywa dobrym pretekstem do rozmowy z dzieckiem. Wspólna próba interpretacji bajek, wierszy czy opowieści ułatwia drogę do dialogu. Staje się też dobrym polem do międzypokoleniowej wymiany doświadczeń i opinii. To znów pomaga w obserwacji emocjonalnego i społecznego rozwoju dzieci i nadawaniu mu odpowiedniego kierunku. Co więcej, czytanie najmłodszym rozwija ich osobowość, dzięki czemu dziadkowie i rodzice mają w tym swój wkład.\nCzasami osoby dorosłe nie potrafią podejmować z dziećmi tematów trudnych lub w jasny sposób tłumaczyć zawiłych zjawisk występujących w świecie. W tym przypadku książka może okazać się bardzo pomocnym narzędziem wychowawczym. Odpowiednio dobrana literatura dostarcza najmłodszym wiedzy o ludziach i przedmiotach, pomaga oswajać tematy „ciężkiego kalibru”, takie jak np. choroba czy smutek, a także uczy wyrażać własne emocje i pokonywać lęki. Spotykani w opowieściach bohaterowie dają dzieciom wzorce osobowe, dzięki którym łatwiej odnaleźć się w wielu życiowych sytuacjach.\nDajmy się zaskoczyć!\nJak można zauważyć, czytanie generacyjne wspiera rozwój emocjonalny dzieci oraz kształtuje ich światopogląd. Warto jednak zastanowić się, co wspólna lektura daje tej drugiej stronie – rodzicom i dziadkom? Chwile, w których dorośli czytają swoim pociechom, niejednokrotnie przynoszą pozytywne zaskoczenie samym dorosłym. Wychowani w zupełnie innych czasach dziadkowie łatwiej znajdują nić porozumienia z najmłodszymi członkami rodziny i poznają nowe zjawiska występujące w świecie. Z kolei rodzice mogą „zostać zarażeni” dziecięcą fantazją i beztroską, która przecież nie ma sobie równych.\n– Momentami jest to dla mnie dziwne, jak dziecko odbiera pewne treści ukryte w książeczkach. Dorosły by tego nie wymyślił! Maluchy często łapią za kredkę i ilustrują to, co wspólnie razem czytaliśmy. Gdy później patrzę na te rysunki, to mam z tego satysfakcję – mówi moja mama, która, jak mogliście już zauważyć, niejedną książkę dzieciom czytała. – Czasem bajka tak potrafi zapaść w pamięć, że jeszcze po kilku dniach dziecko pyta o Jasia, o Małgosię, albo w zabawie utożsamia się z jakimś bohaterem. A to sprawia, że człowiekowi się chce. Widzę wtedy, że ten czas nie poszedł na marne – dodaje z uśmiechem.\nPowiedzmy to sobie wprost – czytanie generacyjne nie jest niczym odkrywczym ani nawet nowym. W dawnych czasach składanie liter było umiejętnością elitarną, ale może właśnie dlatego do popularnych praktyk należało czytanie na głos każdemu, kto tylko chciał słuchać – dzieciom, rodzinie, sąsiadom czy służbie. Początki literatury dziecięcej sięgają VIII w. Wcześniej do najmłodszych trafiały jednak utwory (w tym także baśnie i bajki) przeznaczone dla dorosłych. Na długo przed powstaniem kinematografii, telewizji i internetu wspólne chwile z książką były uznawane za rodzinną rozrywkę, a także formę przekazywania tradycji i ludowych opowieści. Naszym dziadkom czytali ich rodzice. Tak było, jest i powinno pozostać.\nObecnie powstaje wiele ciekawych tytułów dla najmłodszych. Dzieci mogą zaprzyjaźniać się z zupełnie nowymi bohaterami, odpowiadającymi na potrzeby naszych czasów. Jednakże przez dekady utarło się wiele klasyków literatury, na których wychowały się i wciąż wychowują całe pokolenia. Potrzebę zapoznawania dzieci z dobrze znanymi wszystkim tytułami dostrzega prof. Grzegorz Leszczyński – znawca literatury dla dzieci, który na przykładzie braci Grimm wyjaśnia istotne zjawiska:\n– Byłoby naprawdę bardzo szkoda gdyby nasze dzieci wzrastały w świecie analfabetyzmu kulturowego. Baśnie braci Grimm są elementem doświadczenia kulturowego i to jest nieodzowne. Takie postaci, jak Kopciuszek czy Śpiąca królewna można uznać za ikoniczne znaki… Powiedzenie „nie bądź Śpiącą królewną” otwiera pewne skojarzenia i jeśli ich nie mamy, to po prostu jest to zbiór pusty.\nZachęcamy do przeczytania wywiadu z prof. Grzegorzem Leszczyńskim.


Prawo do normalności | Przegląd\nStandardy prawa karnego jasno definiują, że po odbyciu kary skazanego uznaje się za “rozliczonego”\nLeszek Pękala, jeden z zabójców księdza Jerzego Popiełuszki, pod zmienionym nazwiskiem od kilku lat pracuje dla “Życia Warszawy”. Ta informacja, ujawniona przez konkurencyjne dla ŻW “Życie” Tomasza Wołka, wywołała gorącą dyskusję publiczną. Bo czy osoba skazana niegdyś za najcięższe przestępstwo ma prawo pracować w mediach albo na innym publicznie eksponowanym stanowisku? – pytano. Sprawca całego zamieszania, redaktor naczelny “Życia”, nie miał wątpliwości:\n– W mediach nie powinno być miejsca dla ludzi z taką przeszłością! – grzmiał Wołek. – Owszem, nie pracują tu same anioły. Jednak ktoś, kto ma na sumieniu tak potworną zbrodnię – nawet jeśli twierdzi, iż według sumienia, czuje się z niej rozliczony – samą obecnością w środowisku wystawia na szwank jego wizerunek i dobre imię. Coś, co w tym zawodzie jest wartością bezcenną.\nNadmierne moralizatorstwo? Być może. Jakkolwiek jednak określić tę postawę, znalazła ona znaczne poparcie wśród przedstawicieli branży. Celowała w tym zwłaszcza stacja TVN, której relacje pałały oburzeniem większym niż na łamach Wołkowego pisma. W efekcie Leszek Pękala na własną prośbę rozstał się z ŻW, w czym bez wątpienia pomogła mu postawa kierownictwa gazety i wydawnictwa – delikatnie mówiąc, niezdecydowana.\nPiętno na czole na pożegnanie\nA zatem, można by rzec, sprawa zakończona. Tylko czy rzeczywiście ów finał zasługuje na miano sprawiedliwego?\n– Stańmy na gruncie pryncypiów państwa prawa – proponuje prof. Marian Filar, karnista z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. – A te jasno definiują, że po odbyciu kary skazanego uznaje się za “rozliczonego”. I za wyjątkiem sytuacji, w których sąd okresowo pozbawia byłego więźnia części praw obywatelskich, ma on prawo powrotu do normalności. Czyli również podjęcia pracy, i to na takich samych warunkach jak reszta obywateli. Chcemy czy nie, takie są standardy współczesnego prawa karnego, dla których alternatywą są rozwiązania sprzed wielu, wielu lat – na przykład wypalanie skazańcom na pożegnanie piętna na czole…\n– Oczywiście są zawody, których wykonywanie wymaga pewnych cech moralnych, jakich byłemu zabójcy raczej brakuje – dodaje Filar. Zdaniem prof. Zbigniewa Hołdy z Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, chodzi tu o tzw. zawody zaufania publicznego.\n– Czyli, w myśl prawa, sędziów, adwokatów, notariuszy, ławników – wymienia profesor. – Do tej grupy zalicza się także m.in. nauczycieli, lekarzy, słowem, osoby pracujące w sektorze publicznym. A ludzie mediów? Choć bardzo szanuję dziennikarzy, w tej grupie ich nie dostrzegam. To zaś, że w środowisku dziennikarskim obowiązują wewnętrzne kodeksy etyczne, do przepisów prawa ma się nijak.\nPrawo prawem, jednak w potocznej opinii dziennikarstwo zalicza się do profesji zaufania publicznego. W badaniach CBOS, przeprowadzonych w kwietniu 2004 r., aż 80% respondentów wyraziło taki właśnie pogląd. Co więcej, odsetek wskazań dał dziennikarzom dziewiąte miejsce w hierarchii zawodów zaufania publicznego (po lekarzach, pielęgniarkach, notariuszach, adwokatach, radcach prawnych, psychologach, tłumaczach przysięgłych i farmaceutach). W tych samych badaniach czytamy również o przymiotach, jakimi powinny charakteryzować się osoby wykonujące te profesje. Do najważniejszych zaliczono – umiejętność wzbudzenia zaufania, utrzymania tajemnicy zawodowej oraz wysokiego poziomu świadczonych usług. A ponadto – “nienaganną postawę moralną i etyczną”…\nPrzesłanki nieprawdziwe i niesprawdzone\nWidziana w tym świetle wypowiedź prof. Jacka Hołówki, etyka z Uniwersytetu Warszawskiego – szeroko komentującego “sprawę Pękali” – zdaje się nabierać uprawomocnienia.\n– Ważne jest to, co myśli opinia publiczna – stwierdził profesor na antenie radia TokFM. – A ta nie życzy sobie, by osoba, która jest zabójcą księdza, chociaż nie pozbawiono jej praw obywatelskich i prawnie może się ubiegać o wszelką możliwą pracę, znalazła sobie miejsce eksponowane, w którym jest łatwo widoczna. Moja odpowiedź jest bardzo prosta – ktoś taki jak Pękala zasługuje wyłącznie na anonimowość.\nTyle że przesłanki, na podstawie których Hołówka wyraził swój pogląd, są nieprawdziwe i niesprawdzone. Bo po pierwsze Pękala nie zajmował eksponowanej posady, a po drugie – nie można stwierdzić, że skazanie go na anonimowość jest życzeniem opinii publicznej. Zacznijmy od posady – otóż jeden z zabójców księdza Popiełuszki nie był nawet podrzędnym dziennikarzem. Jego praca dla ŻW polegała na zbieraniu reklam i ogłoszeń. Jaki ma to związek z zawodem zaufania publicznego? Żaden.\n– Fakt, iż nie jest dziennikarzem, działa tylko w biurze reklamy, nie ma znaczenia, takie biura bowiem stanowią integralną część każdego wydawnictwa. A ich pracownicy w kontaktach z klientami i opinią publiczną też reprezentują konkretne tytuły oraz wpływają na ich wiarygodność i reputację – twierdził tymczasem na łamach swojego pisma Tomasz Wołek. Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, że ta dość karkołomna logicznie konstrukcja służyła wyłącznie jednemu celowi – zapewnieniu o zasadności rozpętania całej sprawy.\nJeśli zaś chodzi o przekonania opinii publicznej – brakuje w Polsce aktualnych badań, których wyniki wyrażałyby społeczne oczekiwania wobec procesu readaptacji zabójców. Są za to dość świeże badania CBOS, z maja 2004 r., w których respondenci wypowiadali się o tym, jak postępować wobec osób karanych za inne ciężkie przestępstwo – pedofilię. Ponad 97% zgodziło się, by policja miała możliwość sprawdzenia, co robią i gdzie przebywają skazani niegdyś za ten czyn. Tyle samo twierdziło, że byli skazańcy powinni mieć absolutny zakaz pracy z dziećmi – w szkołach, świetlicach itp. Jednak już tylko 17% respondentów godziło się na wyraźne oznakowanie mieszkań należących do osób, które odbyły karę więzienia za pedofilię. Jaki z tego wniosek? Otóż działania mające dodatkowo pognębic nie zyskują sympatii opinii publicznej. Tymczasem w takich kategoriach można rozpatrywać nie tylko malowanie charakterystycznych znaków na drzwiach, ale również odmawianie prawa do pracy na zupełnie podrzędnym stanowisku.\nNiechciany były skazaniec\nZwłaszcza że sytuacja na rodzimym rynku pracy wcale byłych skazańców nie rozpieszcza. Co roku polskie zakłady karne opuszcza ponad 9 tys. osób. Tylko 10-15% z nich ma szansę na znalezienie zatrudnienia. Na tak złą sytuację ma wpływ zarówno niewielka liczba ofert pracy, wysokie bezrobocie, jak i fakt, że sami pracodawcy nie wykazują chęci współpracy z byłymi więźniami. Firmy po prostu nie chcą ryzykować ani brać na siebie odpowiedzialności, jaką jest zatrudnienie osoby z więzienną przeszłością. Ich właścicielom nie ułatwia podjęcia decyzji polski system podatkowy – ten bowiem, w przeciwieństwie do rozwiązań w wielu krajach Europy Zachodniej, nie przewiduje żadnych ulg w przypadku zatrudniania dawnych osadzonych.\nA zatem – patrząc na “sprawę Pękali” z tej perspektywy – trudno nie nabrać przekonania, że uczyniono mu wielką krzywdę. I choć dla wielu brzmi to wręcz obrazoburczo, fakty przemawiają same za siebie – byłego skazańca pozbawiono pracy, a ujawniając jego nowe nazwisko i przypominając zapomniany już wizerunek, ograniczono i tak niewielkie szanse na znalezienie kolejnej posady. Oczywiście tego typu argumentacja spotkać się może z wyraźnym odporem – że “ten człowiek” pracę miał, podczas gdy tysiące innych, przez całe życie uczciwych mogło o niej tylko pomarzyć. I że nie ma co żałować jego dekonspiracji, ponieważ Pękala sam siebie uczynił osobą publiczną, brutalnie mordując, za co w konsekwencji został skazany w głośnym procesie.\nTo wszystko prawda. Tyle że niewiele mająca wspólnego z racjami moralnymi. Także tymi podzielanymi – przynajmniej publicznie – przez sprawcę medialnej nagonki na Leszka Pękalę.\n– Z punktu widzenia chrześcijańskiego, takiego normalnego patrzenia człowieka wiary, ten zabójca ma prawo żyć, ma prawo pracować, ma prawo zmienić imię i nazwisko, żeby się pozbyć swego piętna – mówił w rozmowie z dziennikarzem ŻW biskup Tadeusz Pieronek. – Wyciąganie tego wszystkiego dzisiaj nie jest dla mnie moralnie klarowne.\nPękala nie jest osobą publiczną\n– Czy Pękala może żądać odszkodowania od “Życia”?\n– Był raczej osobą znaną publiczne, a nie osobą publiczną w rozumieniu prawa – wyjaśnia prof. Kubicki. – Nie oznacza to jednak, że Leszek Pękala – jako osoba prywatna – może się skutecznie ubiegać o jakiekolwiek roszczenia z tytułu ochrony dóbr osobistych. Zwłaszcza jeśli widnieje jeszcze w rejestrze skazanych. Artykuł w “Życiu” nie zawierał bowiem nieprawdziwych informacji. Pękala był przecież jednym ze sprawców zabójstwa ks. Popiełuszki.\n– Gdyby Pękala uparł się i dochodził swoich praw w procesie cywilnym, bardzo trudno byłoby mu wygrać – konkluduje profesor. – Bo faktu ujawnienia miejsca jego pracy nie można rozpatrywać w kategoriach prawnych. To raczej kwestia do rozważań moralnych, do zastanowienia się, czy publikacja “Życia” nie naruszyła zasad etyki dziennikarskiej. A moim zdaniem, do tego właśnie doszło. Bo czym innym jest odbieranie osobie, która odbyła karę, prawa do zatrudnienia?


Opracowanie formalne i rzeczowe dokumentów - Uniwersytet w Białymstoku - USOSweb\nOpracowanie formalne i rzeczowe dokumentów\nKod przedmiotu: 340-PS1-2OFR Kod Erasmus / ISCED: 09.001 / (brak danych)\nNazwa przedmiotu: Opracowanie formalne i rzeczowe dokumentów\nGrupy: 3L stac. I st. studia filologii polskiej - przedmioty obowiązkowe\nFilologia polska 2 rok sem.letni 1 stopień\nCelem przedmiotu jest poznanie zasad sporządzania opisów bibliograficznych różnego typu dokumentów zgodnie z obowiązującymi normami i przepisami. Studenci poznają podstawowe pojęcia oraz zasady klasyfikowania.\nprofil ogólnoakademicki, studia stacjonarne, przedmiot obowiązkowy specjalnościowy, nauki humanistyczne, II r. I stopnia, II semestr, 30 godzin, laboratorium, metody ćwiczeniowe, 3 ECTS (30 godz. lab., 2 godz. konsultacji, 50 godz. przygotowanie się do zajęć, w tym prezentacje, referat): - 1,5 wymagających bezpośredniego udziału nauczycieli akademickich i studentów; 3,0 z zakresu nauk podstawowych, - 3 o charakterze praktycznym, 2,0 – do wyboru\n1. Polskie normy w zakresie opisu bibliograficznego dokumentów.\n2. Bibliotekarstwo, pod red. A. Tokarskiej, Warszawa 2013, s. 221-400 (Moduł III. Organizowanie informacji w bibliotece).\n3. Bibliotekarstwo, pod red. Z. Żmigrodzkiego, Warszawa 1998, s. 90-143 (rozdziały: Formalne opracowanie zbiorów, Rzeczowe opracowanie zbiorów).\n4. A. Stopa, O treści książek. Opracowanie rzeczowe piśmiennictwa, Warszawa 2002.\n5. E. Ścibor, Klasyfikacja piśmiennictwa, Olsztyn 1996.\n6. Biblioteka Narodowa. Dla bibliotekarzy - UKD [online] ; https://bn.org.pl/dla-bibliotekarzy/ukd/polska-ukd-online\n7. Uniwersalna Klasyfikacja Dziesiętna, publikacja Konsorcjum UKD nr 102 (UDC-P102) autoryzowana przez Konsorcjum UKD na podstawie licencji PL2019/01 / [oprac.Tablic Jolanta Hys, Joanna Kwiatkowska]. Wydanie skrócone dla bieżacej bibliografii narodowej i bibliotek publicznych. Warszawa 2019\n8. J. Sadowska, Język haseł przedmiotowych Biblioteki Narodowej: studium analityczno-porównawcze, Warszawa 2003.\n9. B. Sosińska-Kalata, Podręcznik UKD dla bibliotekarzy i pracowników informacji, Warszawa 1995.\n10. E. Chrzan, A. Padziński, Format MARC 21 rekordu zasobu, Warszawa 2001.\n1. M. Burchard, Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny NUKat, „Bibliotekarz” 2000, nr 2, s. 6-10.\n2. J. Hys, Pragmatyka Języka Haseł Przedmiotowych Biblioteki Narodowej i Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej w „Przewodniku Bibliograficznym”, Warszawa 2009.\n3. J. Hys, J. Kwiatkowska, Kartoteka wzorcowa Uniwesalnej Klasyfikacji Dziesiętnej online w Bibliotece Narodowej, „Bibliotekarz” 2012, nr 5.\n4. UKD w środowisku komputerowym, pod red. B. Sosińskiej-Kalaty, Warszawa 2004.\n5. E. Mickiewicz, Kartoteka Haseł Wzorcowych UKD w Bibliotece Politechniki Białostockiej, „Bibliotekarz” 2013, nr 12.\n6. A. Padziński, Stosowanie polskich norm w zautomatyzowanych katalogach bibliotecznych, Warszawa 2000.\n7. B. Włodarczyk, J. Woźniak-Kasperek, Język haseł przedmiotowych Biblioteki Narodowej: od analizy dokumentu do opisu przedmiotowego, Warszawa 2017.\nStudent ma podstawową wiedzę z opracowania formalnego i rzeczowego dokumentów. Zna różne klasyfikacje zbiorów bibliotecznych, ze szczególnym uwzględnieniem UKD. Potrafi tworzyć poprawne opisy bibliograficzne i rzeczowe. Docenia znaczenie opracowania treściowego dokumentów. Ma świadomość interdyscyplinarnego charakteru studiowanej dziedziny oraz jej relacji z innymi dyscyplinami i dziedzinami wiedzy\nKA6_WK1 KA6_UWO1 KA6_KR1 KA6_KKOR1\nzaliczenie na ocenę na podstawie zadań wykonywanych podczas zajęć i testu na przedostatnich zajęciach. Dopuszczalne są dwie nieobecności\nKoordynatorzy: Katarzyna Zimnoch\nProwadzący grup: Katarzyna Zimnoch


KALLOS LAB 35 Odżywka ułatwiająca rozczesywanie - 500 ml - DLM SP. Z O.O. - Apteka Internetowa OLMED\nKALLOS LAB 35 Odżywka ułatwiająca rozczesywanie - 500 ml\nDzięki zawartości wyjątkowych składników działających nawilża, odżywia i wzmacnia wewnętrzną strukturę włosów i łamiące się końcówki.\nKod produktu: 5998889512088\nDzięki zawartości wyjątkowych składników działających nawilża, odżywia i wzmacnia wewnętrzną strukturę włosów i łamiące się końcówki. Wyczarowuje bardziej lśniące, jedwabiste w dotyku, zdrowsze i elastyczniejsze oraz łatwe do czesania włókna włosów.\nLekka tekstura nie obciąża włosów.\nPrzed użyciem silnie wstrząsnąć by obydwie fazy wymieszały się, a następnie rozpylić na umyte i wysuszone ręcznikiem włosy.


beatka_net - Dogomania\nJeszcze raz serdecznie dziękuję, psiaka konsultowałam u kilku weterynarzy, nikt nie spotkał się z takim przypadkiem u szczeniaka nawet specjaliści pediatrzy. życzę wszystkiego co najlepsze\nbeatka_net started following bou August 9, 2017\nszczeniak robi kupę i siku pod siebie\nbeatka_net replied to beatka_net's topic in Gastrologia\nTak, odbiegała pod tym względem od swojego rodzeństwa, nie potrafiła stanąć na tylne łapki. Chodzić zaczęła 3-4 tygodnie pózniej od swoich braci. Bardzo serdecznie dziękuję za wsparcie i pomoc. Też jesteśmy dobrej myśli że psina sobie poradzi. Napiszę jeśli sytuacja się zacznie zmieniać.\nZdjęcie nie zrobione, specjalista radiolog stwierdził żeby się wstrzymać pies mały, trzeba uśpić a i tak nie wszystko będzie widać. Ponadto skoro zaczęła chodzić na tylne łapki, chociaż późno to warto poczekać. Póki co miotamy się dalej sunia dostaje Nivalin mam wrażenie, że przy podnoszeniu sika kilka kropelek a nie strumień, ale tak bardzo czekamy na poprawę, że nie wiem czy wolno mi się cieszyć. Kupa idzie bez zmian nadal nie przykuca\nOk, chciałam tylko zaznaczyć, że sunia ma dobry nastrój, może nic ją nie boli. Byliśmy u innego weta, ten też w całej swojej praktyce nie spotkał się z takim przypadkiem, ale podpowiedział aby wykonać zdjęcie RTG kręgosłupa. Jutro jedziemy, może to coś wyjaśni.\nSzczeniak nie przykuca przy sikaniu, kupki wypadają z niego podczas zabawy lub snu. Sikanie to ścieżka podczas chodzenia. Poza tym sunia jest wesoła, chętna do zabawy nie widać w zachowaniu że jest chora.\nbeatka_net posted a topic in Gastrologia\nWitam, mam szczeniaka 8 tygodni, wygląda i rozwija się prawidłowo. Niestety nie panuje nad trzymaniem moczu siusia bez kontroli wygląda to jakby pecherz sie przepełniał i wtedy siku wylewa się na zewnątrz. Zawsze też sika przy podnoszeniu na ręce. Kupa też załatwiana jest poza świadomością po prostu wypadają z suni kawałki bobków lub wydala ją podczas snu pod siebie. Czy ktoś spotkał się z takim przypadkiem? Bylismy u weta wdrożył leczenie Nivaliną na razie efektów brak


Ogólnopolskie obchody XVII Dnia Judaizmu | Niedziela.pl\nW tym roku Sandomierz stał się miejscem centralnym w Polsce do obchodów Dnia Judaizmu. Już po raz siedemnasty organizatorzy chcą wskazać na rozwój dialogu chrześcijańsko-żydowskiego. Celem takich corocznych spotkań jest modlitwa i refleksja nad związkami obu religii. Dzień Judaizmu, jak podkreślają organizatorzy, ma pomóc katolikom w odkrywaniu judaistycznych korzeni chrześcijaństwa oraz pogłębianiu świadomości tego, że – jak nauczał bł. Jan Paweł II – religia żydowska nie jest wobec chrześcijaństwa rzeczywistością zewnętrzną, lecz „czymś wewnętrznym, oraz że nasz stosunek do niej jest inny aniżeli do jakiejkolwiek innej religii”. Mottem duchowym tegorocznego spotkania stały się słowa z Księgi Wyjścia: „Pan jest moją mocą (...) Jemu zawdzięczam moje ocalenie” (Wj 15, 2).\nOd 12 stycznia Sandomierz żył również po części kulturą żydowską. Wydarzeniu towarzyszyły liczne koncerty, prezentacje, wystawy, warsztaty, panele edukacyjne i dyskusyjne, projekcje filmów i prezentacje spektakli, konkursy, kulinaria żydowskie oraz wycieczki po królewskim mieście. Uczestnicy spotkania mieli również możliwość odwiedzenia dawnej synagogi, a obecnie siedziby Archiwum Państwowego.\nCentralne uroczystości odbyły się 16 stycznia. Na zaproszenie bp. Krzysztofa Nitkiewicza i Jerzego Borowskiego, burmistrza Sandomierza, do miasta przybyli przedstawiciele społeczności żydowskiej. Nie mogło zabraknąć ambasadora Izraela w Polsce Zvi Rav-Ner’a oraz Naczelnego Rabina Polski Michaela Schudricha. Wśród zaproszonych znalazł się również bp Mieczysław Cisło – przewodniczący Komitetu ds. Dialogu z Judaizmem, bp Bronisław Dębowski i bp Jacek Jezierski oraz wielu innych znamienitych gości i znawców tematyki. W obchodach uczestniczył także bp Edward Frankowski.\nNa sandomierskim zamku w Muzeum Okręgowym gości przywitał Burmistrz Sandomierza oraz Ordynariusz Sandomierski, który mówił: – Żydzi byli obecni w Sandomierzu już od czasów średniowiecza i wespół z katolickimi mieszkańcami miasta budowali jego duchowe i materialne bogactwo. Ogólny bilans wzajemnych relacji wydaje się być pozytywny, chociaż nie sposób przemilczeć konfliktów i napięć jakie miały miejsce. Bardzo bym pragnął, aby obchodzony w Sandomierzu Dzień Judaizmu nie tylko ożywił dialog chrześcijańsko-żydowski, ale zaowocował nowymi kontaktami pomiędzy przedstawicielami obu społeczności, szczególnie pomiędzy młodymi. Dzisiaj tych kontaktów brakuje i obracamy się przede wszystkim w sferze słowno-celebratywnej. Mam nadzieję, że to się zmieni i będziemy rzeczywiście bliżej siebie.\nGłos zabrali również przedstawiciele społeczności żydowskiej: Ambasador Izraela w Polsce oraz Naczelny Rabin. Wykład na temat: „Polacy i żydzi w Sandomierzu, czyli o potrzebie wspominania przeszłości” wygłosił profesor z Instytutu Historii Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach Waldemar Kowalski.\nKolejnym punktem spotkania była wspólna modlitwa na Cmentarzu Żydowskim w Sandomierzu. Modlitwie przewodniczył rabin Michael Schudrich. Wieniec przy odnowionym monumencie złożyli również bp Nitkiewicz i bp Cisło. Następnie goście zostali zaproszeni do Muzeum Diecezjalnego w Domu Długosza na panel dyskusyjny prowadzony przez Marcina Przeciszewskiego z KAI. Udział w nim wzięli: Monika Adamczyk-Garbowska z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, Magda Teter z Wesleyan University w USA, rabin Michael Schudrich – Naczelny Rabin Polski, bp Mieczysław Cisło i Jan Grosfeld z Uniwersytetu kard. Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.\nW Domu Długosza odbyła się natomiast promocja książki: „Stosunki chrześcijańsko-żydowskie w historii, sztuce i pamięci. Europejski kontekst dzieł w katedrze sandomierskiej”. Goście otworzyli także wystawy: prac Hanny Kossowskiej: „Wypiski z niepamięci” z udziałem artystki oraz fotografii: „Ślady pamięci – sandomierska wspólnota żydowska”.\nPrzed obchodami w katedrze sandomierskiej odsłonięty został i wystawiony na nowo na widok publiczny osiemnastowieczny obraz Karla de Prevo przedstawiający rzekomy mord rytualny dokonany przez miejscowych Żydów w 1710 r. – wraz z wyjaśnieniem, że takie akty nie miały miejsca. Obecnie – na prośbę Komitetu Konferencji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem – towarzyszyć mu będzie tablica informująca w sposób jednoznaczny, że Żydzi nigdy nie popełniali mordów rytualnych.\nModlitewnym punktem spotkania było Nabożeństwo Słowa Bożego w bazylice katedralnej pod przewodnictwem bp. Krzysztofa Nitkiewicza, podczas którego homilię wygłosił bp Mieczysław Cisło. Kaznodzieja odnosząc się do historycznych relacji chrześcijańsko-żydowskich wskazał na zadania i kierunki dalszego wspólnego dialogu. – Po wielu wiekach separacji i wrogości, po obu stronach, Kościół odkrył na nowo ten szczególny rodzaj bliskości z Żydami. Dlatego prowadzony dialog nie wynika z politycznej poprawności wobec Żydów czy z ignorancji, lecz z pełniejszego zrozumienia własnej tożsamości chrześcijańskiej, z pełniejszego odczytania Ewangelii i naśladowania Chrystusa – podkreślał bp M. Cisło. – Przeżywany Dzień Judaizmu przygotowuje nas bezpośrednio do obchodów 50. rocznicy soborowej deklaracji otwierającej Kościół na dialog z judaizmem. Łączą nas z nim szczególne więzy: przede wszystkim nadprzyrodzone Objawienie, przymierze z ludem pierwszego wybrania, Księga Święta, Dekalog i obietnica spełniona dla nas w Jezusie Chrystusie, a której spełnienia oczekują Żydzi, w nadziei, modlitwie, tęsknocie. My, chrześcijanie, też oczekujemy na ostateczny powrót Chrystusa przy końcu świata. Wierzymy, że wówczas Chrystus stanie się wszystkim we wszystkich, wypełniając wszelkie Boże obietnice – mówił Hierarcha.\nPunktem wieńczącym 17. Ogólnopolskii Dzień Judaizmu był spektakl „Josela Rakowera rozmowa z Bogiem”, autorstwa Zvi Kolitz’a, w przekładzie Artura Kucia, w interpretacji Sławomira Holland z muzyką w wykonaniu Michała Górczyńskiego. Spektakl wystawiono w Katolickim Domu Kultury św. Józefa.\nzn / Otwock / KAI


Relacja Jacka Kukorowskiego z Żerkowa i Karpacza – LKS Chrobry Gniezno\nRelacja Jacka Kukorowskiego z Żerkowa i Karpacza\nHours 16 listopada 2014\nPrezentujemy relację Jacka Kukorowskiego, porównującą występ naszych juniorów we wrześniowych mistrzostwach makroregionu oraz listopadowych półfinałów mistrzostw Polski, a także z turnieju Karpacz CHESS OPEN.\nKarpacz – Żerków. Paralela\nKarpacz w listopadzie 2014 roku. dzień zerowy\nSzykujemy się na jutrzejszą (niedzielną) pierwszą rundę. Nastroje jak zwykle w fazie początkowej turnieju mocno bojowe!!!! Miro wspiera jak może, a może jak zwykle.;) „Moc jest z nami” – tak mówią nasi juniorzy. Na zdjęciach zadowolone miny, a może pokrywają jutrzejszą tremę. Świnka jak zwykle deklaruje zwycięstwo, reszta z większym umiarem podchodzi do potencjalnych wyników.\nŻerków niespełna dwa miesiące temu – nastroje bardziej buńczuczne. Ekipa mocna i dająca o wiele więcej nadziei na sukces. Tam dzień pierwszy , a dzień zerowy dzisiaj, to zupełnie inne nastroje.\nI same podróże na turniej różne – wtedy , ot za węgłem miejsce zaledwie, dziś pół kraju do przemierzenia. I góry – przecudne góry, w które wjechaliśmy pod wieczór. Wojtek mocno zaznaczył, że pierwszy raz jechał w chmurach! I zachód słońca, którym poczęstowały nas Sudety, w barwach szafiru, różu, błękitu – rzucony o karminowe zbocza bukowych lasów.\nTak, jutro będzie się działo!\nAcha – mamy kartki na obiady itd. W Żerkowie też takie mieliśmy, tylko ładniejsze.\nA podczas odprawy okazało się, że organizatorów zaskoczyła frekwencja, znaczy przyjechało nas kilkakrotnie więcej, aniżeli oczekiwano. Ale to chyba dobrze dla szachów. Tam, czyli w Żerkowie zaskoczeniem była stosunkowo mała ilość uczestników. Być może to wina zmiany przepisów, a być może miejsce już się opatrzyło.\nKolacja w Karpaczu bogata! Żerków przyciągał od zawsze solidną domową kuchnią!\nSą już kojarzenia – obawy i nadzieje wypełniają głowy uczestników!\nTeraz wszyscy smacznie śpią, jest więc wreszcie czas, aby to i owo zapisać J\nŚniadanie, potem runda: rundy są zapowiedziane codziennie o dziewiątej. Jedynie jutro (w poniedziałek) oraz w najbliższą środę odbędą się rundy dwie: poranna i popołudniowa – ot, taki harmonogram turnieju.\nRozlokowano nas w dwóch hotelach: większość w „Mieszku”, część z „openu” osobno (co wcale nie przeszkadza w kontaktach). W Żerkowie wszyscy byliśmy w jednym miejscu.\nBudzimy się jak na komendę. Co przyniesie dzień?\nNo to zaczęło się. Kilka komunikatów na początek, kilka komunałów i już grają. Jeszcze pięć minut dla fotoreporterów.\nNiestety nie mam stałego podglądu wszystkich naszych zawodników: Jaś i Wojtek grają w Hotelu Mieszko, Kamil i Dawid w innym miejscu (tam gdzie po południu rozpocznie się Open). Podzieliliśmy się z Mirkiem: on pilnuje starszych, ja – naturalną koleją rzeczy – zaglądam do młodszych. Dodatkowo Miro ma na głowie Jacka grającego w turnieju otwartym (Jacek już zapewnił sobie w Żerkowie podczas Makroregionu awans do finałów MP).\nTu mimochodem pojawiają się gdybania: gdyby Jaś w Żerkowie nie przestraszył się wygranej z Jackiem, gdybyż wygrał prawie wygraną partię z mocnym Leśkiewiczem, gdyby nie zabrakło mu zaledwie pół punktu. Powroty z Makroregionu nie dla wszystkich były wesołe (ach te apetyty) pomimo świetnego wyniku całej drużyny.\nA wyniki faktycznie były znakomite, zwłaszcza w odniesieniu do stanu sprzed roku. Przypomnijmy: rok temu z wszystkich juniorów Chrobrego tylko jednemu Mateuszowi udało się awansować do finału Mistrzostw Polski (jak mu tam później poszło to już inna sprawa). Dzisiaj w młodszych grupach awans mają wywalczony nasze juniorki: Marysia Kamińska (D9) i Zuzia Szeląg (D13), a wśród chłopców Jacek Miętkiewicz (C13). Co ciekawe Piotr Kamiński uzyskał awans z rankingu! A więc mamy już czworo finalistów w tym roku i spore szanse na kolejnych.\nW Karpaczu otwarcie turnieju mniej entuzjastyczne aniżeli w Żerkowie. Kamil przegrana, Jaś i Dawid remis, jedynie Wojtek (co było łatwe do przewidzenia) wygrał. Kamila Miro chwalił, że dobra partia, że trudny przeciwnik, że niezły materiał szkoleniowy. U Dawida huśtawka – najpierw przewaga, później mocny dół, odrabianie strat i w końcu remis. Na uwagę zasługuje fakt, że to była najdłuższa partia tej rundy turnieju (sędzia z ulgą zanotował wynik). Jasiowy remis wisiał już od początku partii: ani Jaś, ani jego bardzo mocny przeciwnik nie popełnili większego błędu. Dla Jasia to dobra prognoza na dalszą część turnieju. Wojtkowi rywal zagrał „francuza”, po kilkunastu posunięciach już miał nasz zawodnik przewagę pionka, której to przewagi nie oddał do końca partii („wieżówka” z kilkoma pionami to coś co Wojtki lubią najbardziej).\nRano jeszcze msza dla tych, co walczą po południu (w końcu to niedziela), o siedemnastej dla pozostałej grupy. Byli, którzy byli. Kościółek w Karpaczu prześliczny, zwłaszcza jego najstarsza część z pięknymi zdobieniami i cudnymi organami.\nObiad, solidny i obfity, choć wykwintnością nie zachwycał.\nOd godziny piętnastej zaczął się „Open”. Miro – dość łatwa i szybka wygrana, Jacek też do przodu, jedynie Pan Marek po wyrównanej walce uległ bardzo mocnej przeciwniczce (kojarzenia następnego dnia wskazują, że i dla Mira, i dla Jacka mogą to być partie życia 😉 )\nI tutaj same nasuwają się porównania: w dniu otwarcia w Żerkowie na siedmiu zawodników, pięciu miało zwycięstwa. Tamten turniej po pierwszej partii rozbudził apetyty, Karpacz pierwszą partią pozwolił zaledwie na snucie domysłów. Nadzieje są, ale realizm już nas lekko dotyka. Ważne, że wszyscy zawodnicy rozumieją wagę turnieju – co można uzyskać tutaj, co osiągnąć. Dziś grzecznie wszyscy poszli spać. Umysły muszą być jutro gotowe na zmagania.\nA kolacja? Wczoraj wyborem była bogatsza, choć nikomu jedzenia nie zabrakło.\nPoniedziałek będzie ciężki. Dwie rundy i mało czasu na przygotowania.\nDzień drugi. Runda poranna.\nNic nie zapowiadało takich wyników. Czarny poniedziałek, przynajmniej jego przedpołudnie. W Żerkowie też się przytrafił podobny dzień, tylko kilka rund później. Zbyt wcześnie tym razem. Dawid i Kamil przegrywają z przewagą dwóch pionów, Wojtek po ładnym debiucie znów niefrasobliwie – suma drobnych błędów i podstawiona wieża w końcówce złożyły się na przegraną. Jaś w debiucie poświęcił piona, za to miał przez sporą część gry przewagę w polu. Później po swojemu „okopał się na z góry upatrzonych pozycjach”, co tradycyjnie doprowadziło do remisu. Dobre i to – przy przegranej całej drużyny, remis tym cenniejszy, tym bardziej cieszy (choć oczekiwania były nieco inne).\nAle przynajmniej pogoda ładna.\nDowiadujemy się rano, że grupa C-13 będzie grała łącznie 7 partii, a nie 9. Na odprawie przed turniejem mówiono o dziewięciu dla tej grupy. Ot, taka dziwna zmiana reguł w trakcie gry. Do tego transmisja szwankuje i zawiesza się co chwilę – organizatorzy jakoś nie potrafią sobie z tym poradzić, a Wojtek po partii melduje, że zapis z transmisji i jego własny zapis nieco się różnią. W trakcie obiadu zaczynam tęsknić za kuchnią żerkowską (odnajdywanie „przeglądu tygodnia” w grochówce nie nastraja optymistycznie, a i mielone wyglądają dziwnie znajomo).\nAle pogoda ładna, ciepło, słonecznie, wiatru jak na lekarstwo. Może w góry?\nPrzeglądam komentarze z naszej strony z czasów żerkowskiego Makroregionu. Ileż wtedy (jeszcze w czasie czwartej rundy) było w nas optymizmu. Jasne: Antek przegrał z Jackiem, a i Olo nie zachwycał występami, że o „dokonaniach” Mateusza nie wspomnę. Jednak każdy nadal miał szansę na awans i jeszcze wszystko mogło się zdarzyć. Tutaj, w Karpaczu, nastroje nader minorowe. Słowem: „jak żyć, panie Premierze, jak żyć”?\nAle pogoda i góry… No i gladiatorzy już poszli na kolejną rundę!\nPopołudnie Fauna, czyli dla każdego coś dobrego.\nNo więc poszli, znaleźli – każdy swoje miejsce przy odpowiednim stole. Jedynie Jaś zajął się lekturą jako jedyny bez popołudniowej rundy. Ucinam sobie małą drzemkę w nadziei, że Wojtek trochę pogra. Chwilę wcześniej „zrzuciłem” zdjęcia z aparatu do komputera – będzie co wklejać pod relacją.\nZnów czytam komentarze ze strony „Chrobrego”, te dotyczące Żerkowa – do piątej rundy było naprawdę dobrze! Potem nastąpiła katastrofalna szósta runda. Miro wtedy „palnął mówkę”, później każdy z juniorów szedł do niego osobno na dywanik. Podobno spowiedź była szczera i dogłębna, a postanowienie poprawy niezwykle mocne. Zaowocowało to wyraźną zwyżką ilości dobrych wyników.\nNo i w Karpaczu po południu jest nieco lepiej. Co prawda Jacek i Dawid przegrali dość szybko, za to Miro remis. Pan Marek promieniejący i rozradowany wpadł do pokoju z wiadomością o wygranej. Wreszcie jakiś punkt dzisiaj. Walczą jeszcze Kamil i Wojtek. Tuż przed kolacją z placu boju wraca Wojtek z punkcikiem w kieszeni.\nKolacja jak zwykle obfita, a i wybór wreszcie nieco większy i ciekawszy. Wypatrujemy Kamila. Wreszcie jest – miał najdłuższą partię tego dnia. Remis, choć Miro uważa, że Duża Foka powinien wygrać.\nPotem przemiły wieczór w doborowym towarzystwie. Dobrze jest mieć na takim wyjeździe urodziny.\nWiem, czego mi jutro będzie brakowało – rogali świętomarcińskich!\nKarpacz. Wtorek, Dzień Niepodległości. Środa – dzień po.\nZaczęło się nie najlepiej wtorkowym rankiem – Jaś i Wojtek dość szybko przegrali, potem lekka poprawa nastrojów: Dawid remis, no i po jakimś czasie przyszedł Kamil z wiadomością o kolejnym remisie. Zresztą wyniki do sprawdzenia na chessarbitrze. Następnego dnia też nie zachwycili rezultatami nasi zawodnicy. Praktycznie Kamil z Dawidem i Jasiem w środę pogrzebali swoje szanse na cokolwiek. Wojo po krótkim wzlocie przegrał drugą środową partię w sytuacji, w której należał mu się przynajmniej remis. Jaś z Dawidem „w nagrodę” za wyniki dostali po pauzie z darmowym punktem. Nie są pocieszeni, trener też, że o kibicach nie wspomnę. Nastrój taki, że tylko wiersze pisać, albo drewno rąbać. Zima przecież idzie.\nWe wtorek państwowa telewizja nadaje co musi nadawać. Innej tutaj nie ma. Oglądać się nie chce. W nocy wiatr się zrywa. W środę spokojniej, ale już nie tak ciepło jak dotychczas.\nZ każdej partii robimy zdjęcia. Czasem wychodzą oficjalne, w większości zabawne. Ustawianych nie ma – fantazja juniorów zaskakuje. Dawid robi kilka ciekawych ujęć.\nWieczorem wtorkowy blitz – tu jest wreszcie zabawa. Nie ma napięcia towarzyszącego poważnemu turniejowi. Zawodnicy rozluźniają się i wyniki przez to ciekawsze, bardziej zaskakujące. Trafiamy kilkukrotnie na derby Chrobrego. Najciekawsze: Jaś vs Miro. Zgodnie z podpisem pod stosownym zdjęciem – „wygrał lepszy”. Jaś po tej partii odzyskał wiarę we własne umiejętności. Wojtek ściubił punkt po punkcie. Z juniorów najlepszy wynik zrobił oczywiście Jacek, ale Wojt mógł się pochwalić pierwszym miejscem w klasyfikacji do 10 lat. I znów chessarbiter pokaże jak było – łatwo znaleźć.\nWieczory – i wtorkowy, i środowy, upłynęły głównie pod znakiem przygotowań do kolejnej porannej rundy. Jedynie Jaś jutro (czwartek) pauzuje, reszta walczy.\nMam ochotę wracać do domu. Wyniku żadnego już nie będzie, przynajmniej u moich chłopaków, chyba że przytrafi się cud. Cuda się tu i ówdzie przytrafiają, więc pomogę Opatrzności i zostanę z moimi zawodnikami. Pamiętam też rozczarowanie i rozgoryczenie w Żerkowie, kiedy ojciec jednego z szachistów z grupy Jasia wycofał swojego syna (chłopak stracił szansę na awans w połowie turnieju). Nie wolno wycofywać się w połowie gry, nie można tego robić innym zawodnikom, nie powinno się! Nie zrobię. To byłoby nie fair! Gra toczy się do końca i co ma być to będzie.\nA wczoraj faktycznie wszystkim brakowało rogali świętomarcińskich.\nJest teraz środa, nieco po dwudziestej drugiej. Nasi zawodnicy smacznie śpią. Tak, co ma być, to będzie. Jutro.\nW czwartek z wynikami było różnie, w piątek zapewne różniej…\nByła wycieczka. Do miejsca, które powinno być (przynajmniej wg oświadczeń organizatorów) otwarte przez cały rok. Jedno było, inne nieco mniej – nasi chłopcy lekko niepocieszeni, że zapowiedzi mocno różniły się od tego, co zastali. Pospacerowaliśmy od saneczek (podobno) całorocznych do biedronki. Ta ostatnia nas nie zawiodła – lody tiramisu i tym podobne słodkie dyrdymałki. Zdjęcia na stoku. Zdjęcia gdzie się da – z nudów. Pogoda taka sobie: przynajmniej nie wieje i nie pada.\nSpacer długi, ale mało wymagający. Gadaliśmy o świętomarcińskich także.\nW hotelu oceniamy partie kolegów – ostre dyskusje, zwłaszcza nad przegranymi. Wieczorem zagląda Pan Przemo Lesień z Poznania, nasz Miro nieco później i Marek Romański na koniec. Juniorzy niemal w komplecie. Brakuje Jacka (pewnie słodko śpi). Wszyscy grają w naszym pokoju klubowego blitza (bez Jacka oczywiście). Przy okazji analizują własne partie. Nawiązuje się ożywiona dyskusja. Pomieszanie z poplątaniem. Partia za partią. Zapisana jedna, na trzy/cztery klubowe. Dyskusje coraz gorętsze! Walczymy z czasem – zbliża się północ, a jutro kolejny dzień aby udowodnić swoją wyższość w szachach.\nŻegnamy Przema. Marek już poszedł spać. Miro na korytarzu kończy dyskusję nad rozwojem gnieźnieńskich szachów. Jan i Wojciech już śpią. Wracam do pokoju. Zapisuję co mam zapisać.\nMoże sen przyjdzie, a może przyśnią się lepsze wyniki.\nJutro dzień przedostatni. Co pokaże? Nie wiem.\nCoś się będzie działo na pewno.\nAle to jutro….. I jesień za pasem…\nJutro jest piątkiem. Przytrafia się raz na tydzień. To jutro jest również jesienią – smutną i przewidywalną. Szachy juniorów to mocny kolor fioletu, przeciwstawny do czerni seniorów. Czerń jest mocna, choć przewidywalna. Większość w nią popadnie, choć nie wszyscy.\nBudzi nas Dawid – jak co rano. Kamil przychodzi szybko po nim. Zwiastuje nowy dzień.\nRęce wrzucamy w rękawy koszulek, zastanawiamy się nad nowymi ubraniami, nad fryzurą na dzisiaj. Takie czasy – dawniej inaczej bywało. Mydło na półce pod lustrem obsycha. Tubka pasty do zębów w najwymyślniejszych skrętach.\nNowy dzień, nowe partie, nowe nadzieje. I nic to, że niektórzy wierzyć przestali w dobry wynik!\nDobry wynik nie przyszedł, przynajmniej do niektórych. Praktycznie żaden z juniorów nie ma już szans na awans. Nie szkodzi. Kiedy wszystko jest wiadome opadają emocje. Nastroje rosną – jest dystans.\nDo pokoju wpadają jeden po drugim. Długie były partie. Szkoleniowo najlepsze. Wyniki coraz mniej się liczą. Giełda. Juniorzy analizują, znów się spierają, gorąca atmosfera. Wcześniej zagląda Miro z mamą Jacka. Wymieniamy kilka luźnych uwag. Po kilku chwilach idą do siebie, do hotelu.\nPo obiedzie schodzimy w niższe partie miasta – mamy zrobić zdjęcia całej drużynie. Zdjęcia wychodzą nadspodziewanie dobrze. Jedynie mama Jacka gdzieś uciekła, nie ma jej na zbiorczym zdjęciu. Część zawodników idzie na sanki (podobno całoroczne), Jacek, Miro i Marek zostają na swojej popołudniowej partii. Miro gra z Jackiem – ciekawe jaki będzie wynik. Marek ulega zawodnikowi, któremu raczej nie powinien ulec. W naszym derby nie ma żadnych umów – zawodnicy znają się jak najlepiej. Wygrywa Trener. To dowód, że nie było żadnych ustawianych partii. Jacek mógł wygrać podobnie, jak Jaś z Mirem dzień wcześniej na blitzu. Nie udało się Jackowi – trudno. Jaś z Trenerem wygrał. Taka kolej rzeczy.\nW naszym klubie nie ma ustawianych partii!!! I to jest dobre! Szkoleniowo bardzo dobre!!!!\nPo sutym obiedzie długi spacer. Karpacz, ulicami miasta. Potem idziemy na tamę. Widoki zapierające dech. Skałki , omszone głazy, góra za tamą – przyciąga młodych chłopaków ekspozycjami, egzotyką, której nie poznali jeszcze. Robimy zdjęcia – sporo zdjęć. Wypuszczam młodzież na samodzielny spacer, później muszę ich nieco temperować. Wracają z ociąganiem.\nWieczór upływa niektórym zawodnikom pod znakiem odrabiania zdań ze szkoły – taka jest cena półfinału mistrzostw Polski. Jeszcze przedsenne pogaduchy i już mamy prawie sobotę.\nJest czas aby zapisać wrażenia z minionego dnia. Jutro nas niczym nie zaskoczy – szanse zmarnowane nie pozwalają na jakiekolwiek nadzieje. Hazard turniejowy umarł śmiercią naturalną. Będziemy się przyglądać wynikom na chłodno, ale może to i dobrze?\nPóźnym wieczorem zrywa się wiatr – spać się przez to nie chce, więc zapisuję wrażenia z dnia. Bez wiatru nie byłoby relacji, czy co?\nNiby wszystkim pozabierano szanse, a walczą. Dziwne, ale prawdziwe. To dopiero jest pokaz mocy.\nTacy są nasi zawodnicy – walczą do końca (niczym ich patron – Chrobry!).\nWyniki turnieju jak wyniki – zawsze się można na nie skarżyć. Grunt, że do końca walczyli. Derby klubowe wygrywa Jacek. Miro swoją partię wygrywa w 45 minut. Już wracają do domu. Pan Marek niepocieszony, Dawid na koniec remis. Wojtek okopany na pozycjach – nie dało się wygrać partii, więc remis. Kamil dobrze – wygrana (najdłużej czekaliśmy na ten wynik).\nZa chwilę obiad (przepyszne ziemniaczane łódeczki w ziołach). Po obiedzie uroczyste zakończenie turnieju. Kukory do końca zostają.\nWojo odbiera swoją nagrodę za najlepszego juniora do lat 10 w blitzu – zawsze to jakieś pocieszenie.\nSzybko dopisuję zakończenie relacji, jeszcze tylko wklejenie zdjęć i do domu.\nKarpacz żegna nas wichurą, trochę deszczem, ale jest ciepło. Trzeba już myśleć o turnieju następnym. Jutro „Szachy rodzinne” w Kaliszu, w najbliższy piątek nasz klubowy turniej, grudzień w Gnieźnie zacznie się „Szachami na basenie”. Potem turniej kolejny, i jeszcze jeden…\nRuszamy. Za kilka godzin dom.\nEpilog (powrót z Karpacza).\nDroga jak droga – na tyle późno wyjechaliśmy, że zmrok znalazł nas już po kilkudziesięciu kilometrach jazdy. GPS przez chwilę zwiódł nas na manowce. Piękne sudeckie manowce: miejscowości momentami wręcz cukierkowe, przyklejone do skał, czasem schowane we mgle. W oddali majaczy zamek w Bolkowie. Deszcz ustał na wysokości Głogowa. Dalej droga przez Leszno, Poznań. W domu już po dwudziestej pierwszej.\nDzwonimy po znajomych – jak droga, jak się jechało, czy szczęśliwie.\nSiadam wreszcie na spokojnie do przejrzenia relacji, którą z Wami dzieliłem się przez te wszystkie dni. Z pewnością tu i ówdzie powinno się tekst wygładzić, bo chropowaty, miejscami kuleje, trochę faktów przypomina się poniewczasie. Coś dodaję tu i ówdzie – wersji ostatecznej nie chce mi się już szlifować. Niech jest jak jest. Całość powinna się ukazać na stronie „Chrobrego” niebawem.\nWinienem jeszcze podziękowania naszym kibicom za wierne trzymanie kciuków, za wszelkie słowa otuchy i sympatii. Bez kibiców żaden turniej nie miałby sensu. Uwielbiam czytać te zażarte dyskusje na naszej klubowej stronie, polemiki, połajanki. To esencja, żar, najprzyjemniejsze z przyjemnych klubowych doznań. Z wielką przyjemnością zaglądam tam co czas jakiś.\nMistrzostwa Makroregionalne Juniorów – Żerków, 9-26.09.2014 r.\nPółfinały Mistrzostw Polski Juniorów – Karpacz, 8-15.11.2014 r.\nKarpacz CHESS OPEN – Karpacz, 8-15.11.2014 r.\nZdjęcia z turniejów w Żerkowie i Karpaczu


Odkryj Nieznaną Litwę 4 DNI\nStrona główna/Odkryj Nieznaną Litwę\nWyjazd z miejsca zbiórki . Przyjazd do Kowna. Spotkanie z przewodnikiem i zwiedzanie Kowieńskiej Starówki: Zamek Kowieński z XIII wieku, kościół św. Jerzego i klasztor Bernardynów, kościół Trójcy Świętej wraz z byłym klasztorem Bernardynek (obecnie Seminarium Duchowne), dawna poczta konna, plac ratuszowy i ratusz, dom, gdzie mieszkał Adam Mickiewicz i zaglądał do okna pięknej Karoliny Kowalskiej, dom Perkunasa – perła litewskiego baroku, kościół Wniebowzięcia NMP ( tzw. kościół Witolda)- najstarsza świątynia katolicka w Kownie, archikatedra św. Piotra i Pawła, spacer po ul.Wileńskiej.obiadokolacja. nocleg w Hotelu.\nPo śniadaniu wyjazd z Kowna w kierunku Litewskiego Pomorza. Po drodze zwiedzamy zamki nadniemeńskie w Czerwonym Dworze, Raudanach i Poniemuniu, które należały kiedyś do znanych rodów Tyszkiewiczów i Giełgudów.Przyjazd do Połągi. Zwiedzanie miasta: Park Botaniczny z Górą Biruty, grota Matki Bożej z Lourdes ufundowana przez Tyszkiewiczów, Muzeum Bursztynu w Pałacu Tyszkiewiczów, posiadającego unikatową kolekcję inkluzji, bardzo bogatą kolekcję różnych przedmiotów wykonanych z bursztynu oraz trzeci pod względem wielkości bursztyn w Europie “Kamień Słońca” ważący 3,5kg.Spacer po al. Basanaviciaus z mnóstwem sklepików, kawiarenek i długim prawie półkilometrowym molo.Zakwaterowanie w hotelu, obiadokolacja, nocleg.\nPo śniadaniu przejazd do Kłajpedy, najstarszego miasta Litwy.Przeprawa promem na Mierzeję Kurońską, unikalny zakątek przyrody na Litwie, będący pod ochroną UNESCO.Oglądanie pokazu delfinów w odnowionym Delfinarium, które będą tańczyć, malować, śpiewać oraz bawić widownię.Wycieczka wzdłuż Neringi. Obserwowanie kolonii czapli siwych i kormoranów, które w Europie są uważane prawie za wymarłe. Zwiedzanie rezerwatu przyrody “Nagliu“, gdzie możemy oglądać szare wydmy ukrywające tajemnicę zasypanej przez piasek przed 300laty miejscowości.Wspinanie się na najwyższą wędrującą wydmę Parnidzio wraz z zegarem słonecznym, skąd widać Zatokę Kurońską, Morze Bałtyckie oraz przepiękne wydmy.Czas wolny w Nidzie. Powrót do Kłajpedy. Obiadokolacja. Nocleg\nPo śniadaniu zwiedzanie Kłajpedy: Starówka, plac Teatralny z rzeźbą Anusi z Tharau, port, kamienice, symbol miasta – statek Meridianas, Ratusz, gdzie mieszkał król Prus Frydrich Vilhelm III z królową Luizą, rzeźba cudownej myszki, która spełnia wszelkie życzenia oraz rzeźba kominiarza przynoszącego szczęście. Wyjazd do Polski.\nPrzeprawa promowa: autokar (ponad 31 miejsc siedzących) – 160 lt oraz 2,90 lt/os .\nDelfinarium: oficjalne ceny na razie nie podane (Będą podane w terminie późniejszym przez Delfinarium )


Złom na złomie - moje-gniezno.pl\nZłom na złomie\nArtykuł dodany: Środa, 31 maja 2017\nIveco z naszego głównego zdjęcia czasy świetności ma dawno za sobą. Wozi złom, niewiele się od niego różniąc. Bardzo zły stan techniczny pojazdu i niedostateczne zamocowanie ładunku przyciągnęły uwagę inspektorów.\nW czasie ostatniego weekendu inspektorzy transportu drogowego poznańskiego WITD z oddziału w Gnieźnie sprawdzali normatywność pojazdów. Skontrolowano między innymi cztery pojazdy ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej do 40 ton. Spośród nich aż trzy miały przekroczony maksymalny nacisk na osi napędowej.\nKontroli poddano także busy do 3,5 tony. Trzem z kierowców zakazano dalszej jazdy z uwagi na przekroczoną dopuszczalną masę całkowitą pojazdów, a dodatkowo jednemu z nich zatrzymano dowód rejestracyjny za bardzo zły stan techniczny auta.\nWystawiono w sumie trzy mandaty karne na łączną kwotę 1 500 zł za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdów. W stosunku do trzech przewoźników zostanie wszczęte postępowanie administracyjne za przejazd pojazdem nienormatywnym po drogach publicznych bez wymaganego zezwolenia.


70(1 443) Barbarzyńca - Hardkor\nHełm Pustkowi Gniazda (0) 731 do siły 650 do witalności Skraca czas odnowienia wszystkich umiejętności o 11% +2 m do zasięgu podnoszenia złota i kul zdrowia 6% większa szansa na trafienie krytyczne\nKirys Pustkowi 229 pkt. doświadczenia za zabicie potwora Gniazda (0) 550 do siły +198 do odporności na wszystkie żywioły 600 do witalności\nSabatony Pustkowi 165 pkt. doświadczenia za zabicie potwora 384 pkt. pancerza 463 do siły +91 do odporności na wszystkie żywioły 431 do witalności +1 m do zasięgu podnoszenia złota i kul zdrowia\nRękawice Pustkowi 240 pkt. doświadczenia za zabicie potwora 934 do siły 855 do witalności 46% większe obrażenia od trafień krytycznych 8.5% większa szansa na trafienie krytyczne\nNaramienniki Pustkowi 483 do siły 34% dodatkowego złota od potworów +92 do odporności na wszystkie żywioły Kule zdrowia i mikstury przywracają 29,540 pkt. życia 485 do witalności Skraca czas odnowienia wszystkich umiejętności o 8%\nNabiodrniki Pustkowi 2,595 obrażeń od cierni Gniazda (0) 460 do siły +226 do odporności na wszystkie żywioły 479 do witalności +2 m do zasięgu podnoszenia złota i kul zdrowia\nUścisk Mortika 240 pkt. doświadczenia za zabicie potwora 639 do siły Umiejętności fizyczne zadają 18% więcej obrażeń +118 do odporności na wszystkie żywioły 5% większa szansa na trafienie krytyczne\nUroczysta Przysięga Bul-Kathosa 1 929,2 ONS Nie traci trwałości. Gniazda (0) 745 do siły +991-1,267 obrażeń od mocy świętej 130% większe obrażenia od trafień krytycznych Skraca czas odnowienia wszystkich umiejętności o 8%\nWojownicza Krew Bul-Kathosa 2 155,4 ONS 171 pkt. doświadczenia za zabicie potwora Gniazda (0) 661 do siły +1,181-1,425 obrażeń od mocy świętej 704 do witalności 130% większe obrażenia od trafień krytycznych\nLament 9,440 obrażeń od cierni 598 do siły 14% pkt. życia +127 do odporności na wszystkie żywioły 631 do witalności\nJedność Żywiołów Gniazda (0) 443 do siły 34% dodatkowego złota od potworów 45% większe obrażenia od trafień krytycznych 6% większa szansa na trafienie krytyczne\nObsydianowy Pierścień Zodiaku 0.06% większa szybkość ataku Nie traci trwałości. Gniazda (0) +146 do odporności na obrażenia fizyczne Skraca czas odnowienia wszystkich umiejętności o 7% 5.5% większa szansa na trafienie krytyczne\nOpętanie Vaxo Gniazda (0) 699 do siły +145 do odporności na obrażenia fizyczne 99% większe obrażenia od trafień krytycznych 8% większa szansa na trafienie krytyczne\n7,406 do siły\nOstatnia aktualizacja dn. 10. kwi 2020 r. 21:47 CEST


Anita's Handmade Pracownia Rękodzieła: Na pierwszy ogień kremowa poszewka na poduszkę robiona na drutach\nNa pierwszy ogień kremowa poszewka na poduszkę robiona na drutach\nPierwszy krok jest zawsze najtrudniejszy, ale do odważnych świat należy! Najchętniej wrzuciłabym do jednego posta zdjęcia wszystkich moich prac - tyle mam w sobie zapału! Emocje trzeba jednak dawkować, dlatego zaczynam od poszewki na poduszkę, którą wykonałam na drutach już jakiś czas temu.\nRobienie na drutach to jedna z moich pasji, która jednak regularnie odchodzi i wraca. Mam takie dni, tygodnie, miesiące, że tylko dziergałabym ciągle coś nowego. Potrafię wtedy przesiedzieć kilka dobrych godzin i ciągle robić na drutach. Wyciągam wszystkie włóczki, nawet te, które od długiego czasu czekają na zagospodarowanie i jestem w stanie zrobić z nich wszystko. Zawsze jednak jest tak, że po pewnym czasie druty zaczynają mnie mierzić. Wtedy też muszę odłożyć je na jakiś czas i czekać na kolejny okres twórczy.\nMyślę jednak, że nie tylko ja tak mam. Na pewno odziedziczyłam to po mojej mamie, u której zaobserwowałam dokładnie takie samo podejście. A że mama jest moim "guru" w kwestii szycia, robienia na drutach i w ogóle wszystkiego, co wiąże się z rękodziełem, uważam, że takie zachowanie nie jest szczególnie nienormalne :D\nPodstaw robienia na drutach, na szydełku i szycia nauczyła mnie właśnie moja mama, a ja rozwijałam je w kierunku, który najbardziej mi odpowiadał. Oczywiście w tym procesie rozwijania swych umiejętności nie obyło się bez porażek. Na przykład jako dziecko miałam od drutów pokaleczone palce, ponieważ - aby wzór wychodził bardzo równo - strasznie ściągałam włóczkę. Wzór rzeczywiście wychodził idealnie, ale za to na malutki kocyk dla lalki musiałam zużyć pół motka włóczki, a do tego moje wyroby były sztywne jak koci ogon :D Wzorów typu warkocz nauczyłam się sama najlepszą metodą prób i błędów. Metodą tą kieruję się na co dzień i chyba do tej pory mnie nie zawiodła. Zastosowałam ją nawet kiedyś przy podłączaniu komputera stacjonarnego i dałam radę! Komputer nie dość, że po tym podłączeniu działał bezbłędnie, to jeszcze, mimo mojego dłubania w nim później, on sobie pracował, pracował i nic złego mu się nie działo :)\nSame widzicie, że nie trzeba się bać nowych rzeczy, tylko łapać druty w dłonie i zaczynać wzory warkoczowe, bo ich ukończenie zawsze daje dużo satysfakcji i dumy z samej siebie!\nMimo że zdaję sobie sprawę, że blog z dwoma (a właściwie z jednym) postem z pewnością nie będzie odwiedzany przez 100 osób na minutę, jestem dobrej myśli i mam nadzieję, że ktoś, prędzej czy później tu trafi. Tak więc, jeśli tylko macie ochotę, zostawiajcie swoje opinie, każda jest mile widziana :)\nAnonimowy 24 listopada 2015 23:53\nMogłabyś rozpisać w pdf jak ją zrobiłaś? Tak jak w innych postach ...


1. Czy uzyskiwany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu bycia wspólnikiem o nieograniczonej odpowiedzialność (komplementariuszem) w słowackiej spółce komandytowej, zarówno na etapie jego powstania, w momencie jego podziału, jak i w momencie faktycznej wypłaty wspólnikom, będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym od osób fizycznych?2. Czy podjęcie i realizacja uchwał o wypłacie udziału w zysku spółki komandytowej słowackiej Wnioskodawcy jako jej wspólnikowi, częściowo w formie pieniężnej, a częściowo zaś w postaci przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy własności obligacji, akcji i udziałów spółek zależnych, a także częściowo w postaci cesji na Wnioskodawcę przysługującej tej spółce wierzytelności z tytułu umowy pożyczki (w trybie datio in solutum), wpłynie na zwolnienie z opodatkowania w Polsce dochodu z tytułu udziału Wnioskodawcy w tej spółce podatkiem dochodowym od osób fizycznych?\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2014 r. (data wpływu 9 maja 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie – jest prawidłowe.\nW dniu 9 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie.\nWnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych (polskim rezydentem podatkowym). Wnioskodawca, zamierza zostać wspólnikiem spółki z siedzibą w Republice Słowackiej ( zwanej dalej „Spółką”). Spółka, do której przystąpienie rozważa Wnioskodawca, będzie odpowiednikiem polskiej spółki komandytowej. Spółka ta w języku słowackim nazywana jest „komanditna spolocnost” i może posługiwać się skrótem k.s. W przypadku spółki komanditna spotocnost przynajmniej jeden wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem bez ograniczeń, a odpowiedzialność przynajmniej jednego wspólnika ograniczona jest do wysokości wniesionych wkładów do spółki. Wnioskodawca zamierza przystąpić do Spółki w charakterze wspólnika o nieograniczonej odpowiedzialności czyli komplementariusza. Spółka będzie pełnić funkcję spółki holdingowej posiadającej udziały i akcje w spółkach mających siedzibę w krajach Unii Europejskiej, w związku z czym będzie osiągać dochody z tytułu: dywidend, umorzenia udziałów i akcji, zbycia udziałów, akcji oraz innych papierów wartościowych. Spółka nie będzie uzyskiwała dochodów (dywidend) w związku z posiadaniem udziałów/akcji spółek kapitałowych mających siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej, jak również z tytułu zbycia czy umorzenia udziałów/akcji spółek mających siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.\nUmowa Spółki zostanie podpisana na terytorium Republiki Słowackiej. Zgodnie z. przepisami słowackimi umowa Spółki zawierać będzie m.in. postanowienia dotyczące przedmiotu działalności Spółki, postanowienia identyfikujące jej wspólników oraz wskazujące który z nich jest komplementariuszem, a który komandytariuszem Spółki, wysokość wkładów do Spółki oraz sposób podziału zysku pomiędzy wspólników. Spółka na terytorium Republiki Słowackiej będzie miała stałą siedzibę, w której podejmowane będą decyzje dotyczące Spółki oraz z której sprawowany będzie zarząd Spółką.\nZgodnie ze słowackimi przepisami podatkowymi komanditna spolocnost jest spółką osobową w której przynajmniej jeden wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem bez ograniczeń (Wspólnik o nieograniczonej odpowiedzialności czyli komplementariusz), a odpowiedzialność przynajmniej jednego wspólnika ograniczona jest do wysokości niewpłaconych wkładów do spółki (Wspólnik o ograniczonej odpowiedzialności czyli komandytariusz). Zgodnie z art. 2 słowackiej ustawy o podatku dochodowym z dnia 4 grudnia 2003r., każdy podmiot prawny posiadający siedzibę lub miejsce efektywnego zarządu na terytorium Słowacji podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a co za tym idzie, jest traktowany jako słowacki rezydent podatkowy.\nKomanditna spolocnost posiadająca siedzibę lub miejsce efektywnego zarządu na terytorium Słowacji podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz jest, co do zasady, podatnikiem podatku dochodowego od generowanych przez siebie dochodów. Jednak od ustalonej podstawy opodatkowania odejmuje się część przypadającą jako udział wspólnikom o nieograniczonej odpowiedzialności, określany proporcjonalnie do udziałów w zysku przed opodatkowaniem podlegającym podziałowi pomiędzy wspólników zgodnie z umową spółki. Tak więc na poziomie spółki opodatkowaniu podlega część dochodów przypadająca na wspólników o ograniczonej odpowiedzialności czyli kompletnentariuszy. Wyłączona z podstawy opodatkowania k.s. kwota przypadająca, zgodnie z umową spółki wspólnikom o nieograniczonej odpowiedzialności stanowi dochód do opodatkowania tychże wspólników, którzy są, zgodnie z przepisami słowackimi, podatnikami podatku dochodowego.\nJeśli Spółka wypracuje zysk, zostanie podjęta przez zgromadzenie wspólników Spółki uchwała o podziale zysku pomiędzy jej wspólników zgodnie z zasadami podziału zysku określonymi w umowie Spółki. Dodatkowo zostanie podjęta przez wszystkich wspólników, w tym Wnioskodawcę, uchwała określająca, że udział w zysku zostanie wypłacony Wnioskodawcy częściowo w formie pieniężnej, częściowo zaś w postaci przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy własności obligacji, akcji i udziałów spółek zależnych a także częściowo w postaci cesji na Wnioskodawcę przysługującej Spółce wierzytelności z tytułu umowy pożyczki. W uchwale będzie określone kwotowo, w jakiej dokładnie części wypłata udziału w zysku Spółki będzie realizowana w podane wyżej sposoby. Tak więc uchwała o wypłacie udziału w zysku Spółki jej wspólnikom, w tym Wnioskodawcy, będzie realizowana częściowo poprzez świadczenie w miejsce wykonania tj. dokonanie innych świadczeń (wydanie akcji, udziałów i obligacji, cesja wierzytelności) w miejsce pierwotnie istniejącego zobowiązania pieniężnego (tryb datio in solutum, zgodny z art. 453 polskiego kodeksu cywilnego). Wartość tych świadczeń będzie odpowiadała udziałowi w zysku Spółki należnemu Wnioskodawcy.\nCzy uzyskiwany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu bycia wspólnikiem o nieograniczonej odpowiedzialność (komplementariuszem) w słowackiej spółce komandytowej, zarówno na etapie jego powstania, w momencie jego podziału, jak i w momencie faktycznej wypłaty wspólnikom, będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym od osób fizycznych...\nCzy podjęcie i realizacja uchwał o wypłacie udziału w zysku spółki komandytowej słowackiej Wnioskodawcy jako jej wspólnikowi, częściowo w formie pieniężnej, a częściowo zaś w postaci przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy własności obligacji, akcji i udziałów spółek zależnych, a także częściowo w postaci cesji na Wnioskodawcę przysługującej tej spółce wierzytelności z tytułu umowy pożyczki (w trybie datio in solutum), wpłynie na zwolnienie z opodatkowania w Polsce dochodu z tytułu udziału Wnioskodawcy w tej spółce podatkiem dochodowym od osób fizycznych...\nZdaniem Wnioskodawcy, dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę, jako komplementariusza czyli wspólnika o nieograniczonej odpowiedzialności, z tytułu jego udziału w Spółce komandytowej (komanditna spolcnost) z siedzibą w Słowacji podlegać będzie w Polsce zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku podpisanej w Warszawie dnia 16 sierpnia 1994 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 30. poz. 131) zwanej dalej „UPO” a w konsekwencji art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym o osób fizycznych , zarówno na etapie powstania dochodu, jak i w momencie podziału zysków w spółce pomiędzy jej wspólników, jak i w momencie faktycznej wypłaty. Bez znaczenia dla zwolnienia z opodatkowania w Polsce tego dochodu pozostanie fakt podjęcia i realizacji uchwał o wypłacie dywidendy częściowo w formie pieniężnej, a częściowo w postaci przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy własności obligacji, akcji i udziałów spółek zależnych, a także częściowo w postaci cesji na Wnioskodawcę przysługującej Spółce wierzytelności z tytułu umowy pożyczki.\nZgodnie z art. 4a ustawy o PIT przepis art. 3 ust, 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania) których stroną jest Rzeczpospolita Polska.\nDyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w indywidualnej interpretacji z dnia 30 stycznia 2012 r., nr IPTPB2/415-729/11-2/TS,\nDyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w indywidualnej interpretacji z dnia 17 grudnia 2008 r., nr IPPB5/423-73/08-2/AJ,\nZgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych, w przypadku spółek „transparentnych podatkowo”, do jakich to spółek należy komanditna spolcnost w odniesieniu do jej komplementariuszy, wszelkie skutki podatkowe (w podatkach dochodowych) należy analizować autonomicznie dla każdego wspólnika takiej spółki. Powyższe potwierdzają również słowackie przepisy podatkowe. Na ich gruncie osoby niebędące słowackimi rezydentami podatkowymi podlegają opodatkowaniu słowackim podatkiem dochodowym jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Słowacji. Przepisy wskazują przy tym kategorie dochodów, co do których obowiązuje domniemanie, że osiągane były na terytorium Słowacji. Wśród wymienionych pozycji są m.in. dochody osiągane poprzez położony na Słowacji stały zakład. Jednocześnie słowacka ustawa o podatku dochodowym wprowadza przy tym zasadę domniemania istnienia stałego zakładu w odniesieniu do dochodów uzyskiwanych przez wspólników spółek osobowych ponoszących nieograniczoną odpowiedzialność za ich zobowiązania. W konsekwencji dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu bycia wspólnikiem o nieograniczonej odpowiedzialności w Spółce, traktowane będą w świetle lokalnych regulacji podatkowych, jako zyski z działalności gospodarczej osiągane za pośrednictwem stałego zakładu, a co za tym idzie będą co do zasady, podlegały opodatkowaniu słowackim podatkiem dochodowym. Tym samym również na gruncie UPO dochody te regulowane będą postanowieniami art. 7, zgodnie z którym Słowacji przysługuje prawo ich opodatkowania. W konsekwencji, dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu bycia w Spółce wspólnikiem o nieograniczonej odpowiedzialności (zarówno na etapie ich powstania, jak i w momencie ich faktycznej wypłaty na rzecz wspólników), stanowić będą dla niego w całości dochody uzyskiwane poprzez położony na terytorium Słowacji stały zakład, które zgodnie z postanowieniami art. 7 UPO mogą podlegać opodatkowaniu na Słowacji. Biorąc powyższe pod uwagę należy wskazać, iż dochody Wnioskodawcy uzyskiwane za pośrednictwem Spółki będą podlegać zwolnieniu z opodatkowania w Polsce. Nie ma w tym zakresie znaczenia, iż na zyski Spółki mogą się składać m.in. dochody określone w art. 10-12 UPO.\nNależy bowiem wskazać, że w przypadku, gdy odbiorcą dochodów określonych w art. 10-12 UPO jest spółka osobowa mająca swoją siedzibę na Słowacji oraz gdy wypłacane należności, rzeczywiście wiążą się z działalnością takiej spółki (np. wypłata dywidendy będzie wynikać z faktu posiadania przez spółkę osobową udziałów/akcji w innych spółkach), to zyski z tytułów określonych w art. 10-12 UPO powinny być traktowane jako zyski osiągane przez zakład i w konsekwencji podlegać opodatkowaniu zgodnie z art. 7 UPO. Jak podkreśla się w doktrynie prawa międzynarodowego dochody bierne są opodatkowane jako zyski stałego zakładu, gdy prawa majątkowe generujące te dochody (tj. udziały/akcje, wierzytelności, patenty etc.) są efektywnie związane z takim stałym zakładem (Prawo podatkowe przedsiębiorców, Tom 1, red. nauk. H. Litwińczuk, red. P. Karwat, Warszawa 2008 r.). Związek ten będzie zachodził, przede wszystkim, gdy wspomniane prawa lub rzeczy będą wykazane po stronie aktywów w bilansie stałego zakładu (A. Maksymczak, w: Model Konwencji OECD Komentarz, pod red. B. Brzezińskiego, Oficyna Prawa Polskiego, Warszawa 2010 r.). Spółka zobowiązana będzie do prowadzenia ksiąg rachunkowych i ujmowania w posiadanych praw jako aktywów w bilansie Spółki. To Spółka, a nie np. Wnioskodawca będzie zatem właścicielem udziałów w innych spółkach oraz dywidend . Nie może być więc wątpliwości, że dochody uzyskiwane przez Spółkę z tych tytułów, związane będą z działalnością zakładu i jemu przypisane.\nW konsekwencji, dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu bycia wspólnikiem o nieograniczonej odpowiedzialności w Spółce (zarówno na etapie ich powstania, jak i w momencie ich faktycznej wypłaty na rzecz wspólników), stanowić będą dla niego w całości dochody uzyskiwane poprzez położony na terytorium Słowacji zakład, które zgodnie z postanowieniami art. 7 UPO mogą podlegać opodatkowaniu na Słowacji. Jednocześnie zgodnie z postanowieniami art. 24 ust. 1 lit. a) UPO dochody te podlegały w Polsce zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym. Stanowisko powyższe potwierdzają organy podatkowe. Przykładowo:\ninterpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 maja 2011 r., nr IPPB1/415-268/11- /ES;\ninterpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 maja 2011 r. nr IPPB1/415-268/11-2/ES;\ninterpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 wrzesnia 2012 r. nr IPPB1/415-773/12-2/KS.\nJednocześnie, podjęcie uchwał o tym, że udział w zysku Spółki będzie wypłacony Wnioskodawcy będącemu jej wspólnikiem częściowo poprzez przeniesienie na rzecz Wnioskodawcy własności obligacji, akcji i udziałów w spółkach zależnych czy też poprzez, dokonanie na rzecz Wnioskodawcy cesji przysługującej Spółce wierzytelności z tytułu umowy pożyczki, a więc w trybie datio in solutum, nie wpłynie na zwolnienie z opodatkowania w Polsce dochodu z. tytułu udziału Wnioskodawcy w tej Spółce podatkiem dochodowym od osób fizycznych.\nZgodnie z prawem słowackim udział w zysku spółki komandytowej może zostać wypłacony zarówno w formie pieniężnej, jak i - za zgodą wspólnika którego to dotyczy także w trybie datio in solutum, w tym również w formie cesji wierzytelności, bądź też przeniesienia własności obligacji lub akcji/udziałów w spółkach zależnych na wspólnika. Dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę z tytułu bycia w Spółce wspólnikiem o nieograniczonej odpowiedzialności stanowić będą dla niego w całości dochody uzyskiwane poprzez położony na terytorium Słowacji stały zakład, które zgodnie z postanowieniami art. 7 UPO mogą podlegać opodatkowaniu na Słowacji. Opodatkowanie tych dochodów w Polsce jest wyłączone również na etapie faktycznej ich wypłaty i to niezależnie od sposobu dokonania tej wypłaty. Okoliczność, że udział w zysku Spółki zostanie przekazany Wnioskodawcy w postaci przeniesienia na Wnioskodawcę własności obligacji, akcji i udziałów w spółkach zależnych od Spółki oraz w postaci cesji wierzytelności z tytułu umowy pożyczki w żaden sposób nie wpływa na zwolnienie z opodatkowania w Polsce dochodów Wnioskodawcy uzyskiwanych poprzez zakład położony na Słowacji (a to poprzez słowacką spółkę komandytową).\nLokalizacja: Wyszukiwarka > Wspólnik > IPPB1/415-471/14-2/MT


Remont warowni Fjalenhelm - Forum Klubu Historycznego HIRD\nRemont warowni Fjalenhelm\nWysłany: Śro 11:10, 22 Lip 2009 Temat postu: Remont warowni Fjalenhelm\nOd 24 - 28 sierpnia organizuję grupę remontową do naszej warowni.\nChętni proszę zrobić sobie remanent posiadanych młotków, łomów budowlanych , "wyrywaczy gwoździ".... wszystko się przyda.\n- PRZEGLĄD KONSTRUKCJI warowni , wymiana lub uzupełnienie braków i zbutwień.\n- zmiana konstrukcji bramy i ściany czołowej nad bramą\n- budowa kładki-chodnika między bramą , a wejściem do wieży.\n- budowa sceny i amfiteatru na potrzeby Pikniku.\nCzy jesteśmy w stanie to zrobić ?\nTak ... jesli:\na) Mar [+ 2-3 osób ] znajdzie ze dwa dni czasu i pokieruje budową sceny [ rysunek już mam ]\nb) jesli te podkłady kolejowe, o których ktoś wspomniał będą dla nas dostępne, a od Mara przewieziemy ogromne bale konstrukcyjne.\nc) jeśli Grendel [+ 2-3 osób] znajdzie czas i pokieruje budową kładki / chodnika [ rysunki mam gotowe ]\nd) To wtedy ja pokieruję pracami przy bramie[ + 3-5 osób ]\nMar i Grendel ... co Wy na to?\nLista zdecyduje o ostatecznym planie pracy.[ czyli z czego zrezygnujemy w dniach 24 - 28 sierpnia ]\nOstatnio zmieniony przez Jarl dnia Czw 22:13, 23 Lip 2009, w całości zmieniany 6 razy\nw dniach 24-28 sierpnia... ... od poniedziałku do piątku może być ciężko z czasem. XD Hy ale jeśli w biznes plan wchodzą jeszcze przyległe weekendy to postaram się wyskrobać młotek czas i załogę... Pozostaje pytanie kto jeszcze ma czas itp... Na tygodniu u mnie czas wolny rysuje się po 16...\nJa na tygodniu odpadam ale tak jak upior pisze sie na weekendy\nSobota jest jak najbardziej bobrym dniem do pracy. jesli będzie odpowiednia ilosć rąk do pracy to jednego dnia mozna zdziałać naprawdę dużo. jestem za. w grę mogą wchodzić również popołudnia w wymienionym tygodniu jesli to odpowiada to git.\nWysłany: Czw 8:18, 23 Lip 2009 Temat postu:\nMi pasuje każdy termin, od rana do wieczora i chętnie się zjawię do pomocy.\nWysłany: Czw 8:56, 23 Lip 2009 Temat postu:\nMogę pomóc jeżeli i moje łapki sie przydadzą.\nA i pewnie Fenia uda mi sie ze sobą zabrać\nWysłany: Czw 15:21, 23 Lip 2009 Temat postu:\nJeśli będę w tym czasie w Kielcach- stawię się.\nWysłany: Czw 22:13, 23 Lip 2009 Temat postu:\nLista chętnych i mających mozliwość popracować przy warowni umieszczona jest dalej.\nOstatnio zmieniony przez Jarl dnia Nie 15:19, 26 Lip 2009, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Czw 23:07, 23 Lip 2009 Temat postu:\nJeśli będę (a raczej powinienem ) to jestem wolny jakieś 12h/7\nA z tych podkładów to nici...\nJa z racji tego ze na tygodniu jestem zajęty w Warszawie tez zgłaszam się na przylegające weekendy\nWysłany: Pią 10:52, 24 Lip 2009 Temat postu:\nMar... to może 15 sierpnia moglibyśmy balusie przetransportować? Godziny jeszcze podać nie mogę, ale to sobota .\nWysłany: Pią 15:30, 24 Lip 2009 Temat postu:\nI święto kościelne. Ups. sorry, ja katol jestem.\nWysłany: Pią 16:23, 24 Lip 2009 Temat postu:\nI Swięto Wojska Polskiego i Rocznica Cudu nad Wisłą... i w kościele dam radę być i z pocztami pod pomnikami....\nnie zmienia to faktu ,że w niedzielę nie będziemy "dzielać" bo od tego jest Nie-dziela by nie działać.\nW kolejną sobotę ja nie mogę.... no i pozostaje jedynie 15 sierpnia.\nJeśli Marze pasuje... to te balusie bym przewiózł do Belna w tym terminie.\nWysłany: Pią 22:57, 24 Lip 2009 Temat postu:\njak będę wolny to chętnie pomogę