Zawartość adminGK - Forum Osiedla Złocień\nZawartość dodana przez adminGK\nZgodzę się z przedmówcami, kierowcy jeżdżący na co dzień Półłanki są już wystarczająco pokarani przez życie, więc nie dokładajmy do pieca\nWitam, w ostatnich dniach forum było niestety regularnie zasypywane spamem. Podjąłem już dodatkowe działania mające to powstrzymać i wyczyściłem spamerskie posty. Jednocześnie dziękuję Użytkownikom forum za wszystkie dotychczasowe zgłoszenia, które znacznie ułatwiły mi czyszczenie forum. Pozdrawiam, adminGK\ntemat odpowiedział adminGK ⇒ sledzik1984 → Rozwój infrastruktury i komunikacji\ntemat odpowiedział adminGK ⇒ sledzik1984 → Ogólne dyskusje na temat osiedla\ntemat odpowiedział adminGK ⇒ gucio → Ogólne dyskusje na temat osiedla\ntemat odpowiedział adminGK ⇒ wojciecho → Rozwój infrastruktury i komunikacji\nCzy czwarte miejsce bike'owego parkingu oznacza, ze projekt zostanie zrealizowany? Załączam tegoroczne wyniki głosowania. 161059_0.pdf 161071_0.pdf\nJeszcze dziś do północy można głosować na projekty budżetu obywatelskiego. Jak dotąd zrobiło to zaledwie 4% uprawnionych. Aż się wierzyć nie chce, że mieszkańcom Krakowa jest to tak obojętne.\ntemat odpowiedział adminGK ⇒ krolowamab → Osiedle "Słoneczne Miasteczko"\nRzeczywiście, zapewne masz rację maxkad. Zwłaszcza, że znajdujemy się w podforum Słoneczne Miasteczko Moje przeoczenie.\ntemat odpowiedział adminGK ⇒ Pawelon → Ogólne dyskusje na temat osiedla\nZ tymi mordercami to bym nie przesadzał Parkując przy siłowni zawsze chowam "tyłek" samochodu, bo miejsce parkingowe jest wystarczająco długie, abym nie musiał wystawać (a jeżdżę kombi), ale też nie sądzę aby było to jakieś śmiertelne zagrożenie. Żaden rozsądny rowerzysta nie pędzi tą scieżką z nie wiadomo jaką prędkością, bo przy autach często kręcą się inni ludzie, mogą wybiec dzieci, itd. Zgadzam się jednak, że wynika to z braku wyobraźni, niektórzy kierowcy sami na to wpadną, że komuś takie "wystawanie" może przeszkadzać i cofną się od krawężnika po wjechaniu na miejsce; innym niestety trzeba pokazać palcem, a czasem i to nie pomoże. Nie róbmy z tego jednak jakiejś tragedii, o wiele większe zagrożenie to kierowcy parkujący na rogach skrzyżowań i zasłaniający widoczność.\nZamieszczam linki do projektów powiązanych w jakimś stopniu z naszym osiedlem. Projekt nr 4 - BIKE’OWY PARKING–TANIO, SZYBKO, WYGODNIE I ZDROWO DO MIASTA - projekt dzielnicowy Projekt nr 104 - POPRAWA BEZPIECZEŃSTWA NA PRZEJŚCIU W UL. SUCHARSKIEGO - projekt ogólnomiejski. Zasady głosowania są proste - rejestrujemy się na tej stronie i następnie głosujemy poprzez przycisk "Przejdź do głosowania" na 3 projekty ogólnomiejskie (dając im 3, 2 lub 1 punkt zależnie od preferencji) oraz na 3 projekty dzielnicowe.


Wielu mężczyzn, których dotyka problem z potencją, choćby zostały to jedynie przejściowe, pojawiające się od czasu do czasu dylematy, gryzie się tym i martwi zamiast w tym samym momencie rozpocząć działać. Wiadomo, dlaczego tak jest – panowie nie lubią sięgać po specyfiki na potencję, gdyż wydaje im się, że są one zarezerwowane dla impotentów i […]\nKilka zapracowanych osób nie ma w tej chwili czasu na przygotowywanie kilkudaniowych posiłków, które byłyby nie tylko smaczne, ale i zdrowe. Z tego bardzo zrozumiałego względu dużo osób decyduje się na potrawy szybkie i zwykle bardzo łatwe w przygotowaniu.\nPraktycznie rzecz biorąc każda nowo powstająca jest a przynajmniej powinna być realizowana w oparciu o ze starannością przygotowany projekt oraz działania, jakie zapewnia uprawniony geodeta legionowo. Tylko w ten sposób możemy uniknąć późniejszych jakże w pewnych przypadkach bardzo przykrych konsekwencji związanych z nieprawidłowo naniesionym płotem albo zarysem obrębu budynku.\nUsługi geodezyjne oferowane między innymi przez sprawnie działający w tym zakresie geoprojekt legionowo mają de facto wysoki poziom. W związku z tym polecam, więc korzystać z sposobności, jakie daje ta jak i kilka innych podobnego jej firm i zdecydować się na powierzenie stworzenia jej zlecenia geodezyjnego.\nKażda firma geodezyjna legionowo zamierzająca prowadzić swoją działalność w tym obecnie zakresie powinna mieć odpowiednie uprawnienia geodezyjne. Uprawnienia tego rodzaju są niezbędne do wykonywania wszystkich typowo samodzielnych funkcji w dziedzinie pomiarów geodezyjnych i kartograficznych.\nUsługi geodezyjne oferowane między innymi przez sprawnie działający w tym zakresie geoprojekt legionowo mają rzeczywiście wysoki poziom. W związku z tym warto, zatem skorzystać z możliwości, jakie daje ta w jaki sposób i wiele innych podobnego jej firm i zdecydować się na powierzenie wykonania jej zlecenia geodezyjnego.\nKażda firma geodezyjna legionowo zamierzająca prowadzić własną działalność w tym w chwili obecnej zakresie powinna posiadać właściwe uprawnienia geodezyjne. Uprawnienia tego typu są niezbędne do wykonywania wszystkich typowo samodzielnych funkcji w dziedzinie pomiarów geodezyjnych i kartograficznych.\nObecność w topowych wynikach zapytań wpisywanych do internetowych wyszukiwarek to dziś marzenie każdej osoby posiadacza serwisu sieciowego, którego jedynym celem jest generowanie odwiedzin, a więc i zysków. Wejście do pierwszej dziesiątki jest zadaniem piekielnie skomplikowanym – szczególnie na popularne frazy – jednak nie niemożliwym.\nDla sporej części z nas gotowanie zmieniło swój wyraz, przestało być koniecznością, stało się jednak niezwykłą przyjemnością. Dbałość o posiłki nasze i naszych najbliższych to wyraz miłości, troski i życia na najwyższym poziomie. Akcesoria kuchenne zmieniły się nie do poznania, dziś stawiamy na komfort, precyzje , a oprócz tego minimalny czas poświęcony na staniu przy […]\nKiedy mężczyzna zaczyna mieć dylematy z potencją, zwykle jest to dla niego bardzo przykre i stresujące wiedzę praktyczną. Znacząca większość facetów, zamiast podejść do problemu rzeczowo i po prostu w tym samym momencie się z nam rozprawić, zaczyna się tym gryźć, wzbudzać w sobie kompleksy i unikać zbliżeń, co jeszcze pogłębia frustrację i może wywoływać […]


leczenie - Banicja.pl - informacje z drugiej strony barykady.\nNiewiarygodna transformacja poważnie chorego chłopca po leczeniu olejem z konopi indyjskich.\nZdjęcia pokazują chłopca z ciężką padaczką w normalnym dniu dwa lata temu. Będąc pompowanym lekami farmaceutycznymi, odkąd był dzieckiem, cierpiał na niezliczone ataki, widział tylko światła i był w „stanie…\nHistoria Jonathana J chorego chłopca na autyzm, którego rodzice, Tavi i Jonathan, leczą objawy choroby olejem z konopi indyjskich. Niezwykła prawdziwa historia o tym, jak dwoje rodziców poszukiwało sposobu na…\nDla osób uzależnionych od marihuany jedną z metod leczenia może być, paradoksalnie, przyjmowanie tabletek zawierających ekstrakt z konopi indyjskich. Pierwszy test tego pomysłu wykazał, że ludzie przyjmujący kapsułki tego ekstraktu,…


kraków (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach\n-60% Ale z naszymi umarłymi\ndziś najtaniej - od 11.96 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2019-06-20\nod 31.99 zł zobacz oferty z 1 księgarni - premiera: 2019-10-16\n„Damian, kiedyś będziesz prezydentem tego miasta”. To zdanie – wypowiedziane przez jednego z kompanów do Damiana D., byłego wiceprezesa Wisły Kraków, a dziś podejrzanego w wiślackiej... (więcej)\nod 31.12 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2016-11-10\n56 opowiadań mistrza polskiej prozy po raz pierwszy w jednym tomie. Oto jedyne w swoim rodzaju literackie spotkanie z Jerzym Pilchem, nie tylko na jesień, ale i każdy dzień w roku. „Książek nie czyta się po to, aby je pamiętać.... (więcej)\nod 16.63 zł zobacz oferty z 6 księgarni - premiera: 2018-10-29\n-15% Dziennik tom 1 1962-1969\nod 33.92 zł zobacz oferty z 1 księgarni - premiera: 2016-06-29\nOsobiste zapiski, baczna obserwacja współczesności i unikalna kronika epoki. Tym jest pierwszy tom Dziennika Sławomira Mrożka spisany w latach 1962 – 1969. Książka jest zaproszeniem do świata, w którym żył i... (więcej)\n-28% Elegancki morderca\nod 20.15 zł zobacz oferty z 6 księgarni - premiera: 2015-11-11\nJedna z najgłośniejszych historii kryminalnych powojennej Polski. Znajomi i sąsiedzi mówili o nim, że dobrze wychowany, kulturalny, uczynny, taki wrażliwy – często jeździł na grób swojego pieska, posadził tam nawet kwiaty. Na... (więcej)\n-22% Uniwersum Metro 2033. Człowiek obiecany\nod 23.42 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2016-11-23\nPaweł Majka, dwukrotny laureat Nagrody Literackiej im. Jerzego Żuławskiego, powraca do Uniwersum Metra 2033, by swoją nieokiełznaną wyobraźnią uchylić kolejne zasłony skrywające Kraków A.D. 2033! Horda jednomyślnych pod wodzą Króla... (więcej)\n-22% M jak morderca\nod 23.42 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2019-02-13\n-15% Dziennik t.3 1980-1989\nBoleśnie szczera autoanaliza Sławomira Mrożka, dokonywana jest niemal na każdej stronie tego dziennika. W ręce czytelników tafia trzeci tom zapisków słynnego dramatopisarza i rysownika. Książka spełnia wszystkie... (więcej)\nPOZNAJ KULISY SUKCESÓW ELITARNEJ POLICYJNEJ JEDNOSTKI ŚLEDCZEJ Z KRAKOWA Podobno ludziom zdarza się znikać bez śladu. Podobno istnieje coś takiego jak zbrodnia doskonała. Podobno czas leczy rany. W policyjnych statystykach zaginięć kryje... (więcej)\n-21% Dzielnica obiecana\nod 23.62 zł zobacz oferty z 5 księgarni - premiera: 2014-08-27\nPIERWSZA POLSKA POWIEŚĆ W UNIWERSUM METRO 2033 Nareszcie! Jest sygnał z Krakowa! W końcu mamy dowód na to, że także i w Polsce żyją niedobitki po nuklearnej zagładzie… Z nieukrywaną dumą – wraz ze znakomitym autorem, Pawłem Majką... (więcej)\nMiałam wrażenie, jakbym czytała opis tego, co sama zrobiłam, przeżywając to jakbym tam naprawdę była. Anna Perkowska, Wirtualna Polska To powieść przygodowa, której akcja toczy się we współczesnej Polsce, a dokładniej w Krakowie.... (więcej)\nod 24.94 zł zobacz oferty z 16 księgarni - premiera: 2013-12-18\nKryminalna intryga w oparach grozy i magii! Kuba i Konrad - kumple z podstawówki przy Wąskiej, na krakowskim Kazimierzu - próbują rozwiązać zagadkę śmierci szkolnego woźnego. Dookoła mnożą się jednak dziwne, mrożące krew w żyłach... (więcej)\n-23% Desperado! Autobiografia\nod 33.80 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2013-05-24\n-15% Dziennik tom 2 1970-1979\nPrywatne zapiski Sławomira Mrożka, które przedstawiają kulisy życia znanego dramaturga, ale też rzucają więcej światła na jego osobisty, prywatny świat. To co czytelnik odkryje może okazać się dużym zaskoczeniem. Drugi tom... (więcej)\nod 21.84 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2016-11-17\n-22% Inne ochoty\nod 22.62 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2017-09-28\n„Inne ochoty”, czyli co Pilchowi w głowie siedzi? Jerzy Pilch i Ewelina Pietrowiak przeszło rok od rozpoczęcia swojej wspólnej literackiej przygody spotykają się ponownie. I znów nie mogą się nagadać… Jest 2 listopada 2016... (więcej)


ochronazdrowia - galeria - obraz OCH#WN-461-PIC-17\nWielu pacjentów z niewydolnością serca, którzy mają poważne, powszechne choroby współistniejące, takie jak choroba płuc, migotanie przedsionków i dysfunkcja nerek (z których wszystkie są zarówno markerami, jak i mediatorami gorszego wyniku), są wykluczeni z randomizowanych, kontrolowanych badań z dwóch...\nPotrzebna była próbka o wielkości 800 pacjentów (400 na grupę), aby uzyskać siłę statystyczną równą 80%, aby wykryć bezwzględny spadek śmiertelności o 10% w porównaniu z obecną śmiertelnością o 50% u pacjentów, którzy nie mieli odpowiedzi na kortykotropinę ( 40% całkowitej grupy). Wszystkie analizy przeprowadzono zgodnie z wcześniej zaplanowanym planem. Populację analizowano zgodnie z za...\nDziewięćdziesiąt pięć procentowych przedziałów ufności obliczono jako dokładne dwumianowe przedziały ufności. Wartość odcięcia liczby jednostek tworzących kolonie w celu rozróżnienia między zakażeniem stawu i aseptycznego niepowodzenia została określona za pomocą poprzednio opisanej metody.13 Dokładność diagnostyczną hodowli z użyciem płynu ultradźwiękowego oceniano przez skonstruowanie charakterystyki roboczej odbiornika (ROC ). Obszar pod krzywą ROC obliczono zgodnie z wcześniejszym opisem.14 Obliczenia przeprowadzono za pomocą pakietu oprogram...\nZdarzenia, jakie występowały na naszym rynku, doprowadziły do sytuacji, w jakich to, nie do końca wierzymy wiedzy, jak również i kompetencji lekarzy. Co za tym idzie z pokolenia na pokolenie, co raz to bardziej zniechęcamy się do korzystania z usług powyższego obszaru. Ponieważ wychodzimy z założenia, że mogą oni pogorszyć stan, w jakim się znajdujemy. Jednakże leczyć się trzeba, tym samym pojawia się pytanie gdzie? Większość preferuje prywatne gabinety lekarskie, ponieważ ma świadomość tego, że płacąc za oferowaną usługę usłyszą rzetelną opin...


Doradca prezydenta z milionową odprawą - Dziennik.pl\n6 lutego 2009, 21:38 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nAdam Glapiński - nowy ekonomiczny doradca Lecha Kaczyńskiego, nie będzie pobierał za swoje usługi wynagrodzenia. Na biednego jednak nie trafiło. Jak ustaliliśmy, Glapiński po odejściu z funkcji prezesa Polkomtelu otrzymał już ponad milion złotych z tytułu zakazu konkurencji.\nGlapiński w ramach klauzuli o zakazie konkurencji z Polkomtelu (właściciela sieci komórkowej Plus GSM) dostał już ponad milion złotych, kolejne 500 tys. ma mu zostać wypłaconych do maja tego roku. Wówczas mija roczny termin, do którego obowiązuje zakaz konkurencji.\nGlapiński to jeden z najbardziej znanych polskich polityków z pierwszej połowy lat 90. Wtedy związał się z Jarosławem Kaczyńskim, tworząc z nim Porozumienie Centrum. Był ministrem w rządach Jana Krzysztofa Bieleckiego i Jana Olszewskiego. Potem jego gwiazda polityczna zbladła, poświęcił się karierze naukowej na warszawskiej SGH. Ale za rządów PiS stał się kolekcjonerem posad w kontrolowanych przez państwo firmach. Zasiadał w radzie nadzorczej KGHM oraz Centralwings. Doradzał także LOT-owi. W końcu, latem 2007 r., stanął na czele Polkomtelu, operatora sieci komórkowej Plus GSM.\nDawid Jackiewicz, poseł PiS i były wiceminister skarbu w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, bierze w obronę Glapińskiego. "Prezydent szuka osób, które znają się na gospodarce.Adam Glapiński będzie pełnił funkcję doradcy społecznego - więc jeśli nie będzie kolizji między tym, co robił w Polkomtelu, a tym, co będzie robił w Kancelarii Prezydenta, to tę nominację należy ocenić pozytywnie" - mówi DZIENNIKOWI Jackiewicz.\nJednak Paweł Graś, zastępca sekretarza generalnego PO, wskazuje, że politycy PiS inne standardy stosują, kiedy chodzi o związanych z tą partią polityków, a inne, kiedy sprawa dotyczy ludzi z obecnej koalicji rządowej. "Oczekuję teraz równie płomiennych konferencji prasowych tych polityków PiS, którzy tak mocno krytykowali szefa ABW Krzysztofa Bondaryka za podobną odprawę" - mówi Graś.\nA właśnie sprawa pieniędzy, które potajemnie obok rządowej pensji otrzymał z komórkowej Ery Krzysztof Bondaryk, szef największej tajnej służby w Polsce, kilka miesięcy temuzelektryzowała media. Sprawę wykryli agenci CBA, którzy kontrolowali majątek szefa ABW. Jak potem przyznał się Bondaryk, w sumie wziął od Ery prawie pół miliona zł netto.\nBugaj będzie doradzał Kaczyńskiemu


Studio 56 (Plymouth, Anglia) - opinie - TripAdvisor\nStudio 56 opinie, Plymouth\nNr 110 wśród 156 atrakcji w lokalizacji Plymouth\n56 Cornwall Street, Plymouth PL1 1LR, Anglia\n+44 7411 445983\nWielka radość z tej galerii\nTylko w Plymouth w interesach i przez przypadek zaparkował na parkingu za galerią. Spotkanie Studio 65 było cudowną niespodzianką. Wspaniała kolekcja wspaniałych obrazów znanych artystów. Miejsce obowiązkowe do odwiedzenia.\nNowa galeria sprzedająca najnowszą regionalną sztukę współczesną.\nRenomowani i długo utrzymujący się lokalni dealerzy Paul Somerville i Francis Mallet niedawno zamknęli swoje znane i cenione galerie, aby stworzyć najlepszy wybór współczesnych dzieł artystów z Zachodnich Krajów. Na wystawie jest dużo, ceny są takie, jakich można się spodziewać, a przestrzeń jest dobra do...oglądania. Witamy w centrum miasta.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Studio 56.


Niezawodność [Archiwum] - XTZclub.pl\nXTZclub.pl > Ogólne > Turystyka > Pytania i porady > Niezawodność\nZobacz pełną wersję : Niezawodność\n29 stycznia 2010, 00:05\n29 stycznia 2010, 09:33\n29 stycznia 2010, 10:46\nNiezawodny - potwierdzam :)\n29 stycznia 2010, 14:16\nJa też na początku się wahałem co będzie jak moto stanie w drodze bo wcześniej jeździłem Junakiem i tak jak mówisz małe obawy zawsze są. Zrobiłem od czerwca 3 tys km i na razie jestem zadowolony bo oprócz naciągania i smarowania łańcucha i smarowania kiwaka amorka tylnego nie robiłem nic, jak śniegi zejdą zamierzam zajrzeć do zaworów i zrobić jakiś dokładniejszy przegląd. Potwierdzam powiedzenie JAK KTO DBA, TAK MA :)\n29 stycznia 2010, 15:42\n29 stycznia 2010, 19:19\n29 stycznia 2010, 22:59\n29 stycznia 2010, 23:12\nładowanie działa:) rozrząd ok zawory ustawione, gaźniki zrobione choć puszczają paliwo i zalewają - nie wiem czy to może bardzo zaszkodzić, napęd jeszcze ok, oleje smary zmienione jak i klocki tarcze mam w planach, lagi nie ciekną i ładnie pracują, płyn hamulcowy ok ale nie da sie odkręcić pokrywy zbiorniczka - zjechana śruba, opony echh no muszę kupić.\n29 stycznia 2010, 23:19\n29 stycznia 2010, 23:43\nGaźniki - czyli masz nie zrobione ;)\n30 stycznia 2010, 00:06\n30 stycznia 2010, 17:18\n31 stycznia 2010, 02:17\n31 stycznia 2010, 19:27\n01 lutego 2010, 13:13\n30 listopada 2010, 17:40\n30 listopada 2010, 19:25\n30 listopada 2010, 19:59\nJa znalazłem skuteczny sposób na szybsze odpalenie ST po dłuższym postoju. Kręcę energiczne manetka kilak razy i potem kręcę rozrusznikiem przez kilak sekund i tak az do skutku. Toi kręcenie manetka pewnie powoduje wstrzykniecie trochę paliwa do cylindra, tak jak to się robi w katach, pompując kopką przed odpaleniem. ST mam od września 2009, zrobiłem kolo 6000km, narazie zmieniłem tylko olej, pogrzebałem tez w gaźnikach pali teraz 1l mniej. Tej zimy czas na zawory. Aha no i tez wywaliłem kostki do regulatora, ładowanie jest w miarę OK, na światłach 14-14.2V. Nie wiem ile moja ST ma przebiegu bo w to ze miała 48tyś jak ja kupiłem to nie wierze:) ale narazie tylko leje palio i latam, żadnych problemów. Trasy robię czasami 500km dziennie, ale nieraz tez z 100 po lasach endurzenie, a tam moto dostaje bardziej niz po tych 500:) byłem z żona nad morzem też kilkaset km jazdy, i moto full załadowanie, bardzo wygodnie mi było:) żona narzekała ze ja tłumik parzy ale to wtedy jak było 40 w cieniu , mi tez było chujowo, zadnej ulgi wtedy na motocyklu w czasie jazdy\n30 listopada 2010, 20:06\nJa znalazłem skuteczny sposób na szybsze odpalenie ST po dłuższym postoju. Kręcę energiczne manetka kilak razy i potem kręcę rozrusznikiem przez kilak sekund i tak az do skutku. Toi kręcenie manetka pewnie powoduje wstrzykniecie trochę paliwa do cylindra, tak jak to się robi w katach, pompując kopką przed odpaleniem.\nZnając budowę tych gaźników mogę stwierdzić, że nie ma to nic do rzeczy, nic nie jest wstrzykiwane.\nDobrze ustawiona, zimna ST powinna załapać najdalej po 2-3 sekundach kręcenia na ssaniu.\n30 listopada 2010, 20:11\nA jednak pomaga i to tak jak wy i wł ssanie. Poza tym każdy może spróbować choćby z ciekawości i się samemu przekonać\n30 listopada 2010, 20:17\nRozbierałeś kiedyś gaźnik?\nWytłumacz mi, co ma dać kilkukrotne ruszenie wspomnianymi elementami przy stojących tłokach?\nJedyne co mi przychodzi do głowy to to, że coś z nimi nie tak i się zacinają/odblokowują czasem.\nP.S. Przypomniały mi się czasy, gdy zaworkiem przelewowym gaźników w pierdzipedach "pompowało się" kilkakrotnie aby lepiej zapalały ;)\nPewnie że rozbierałem gaźniki. Ja mówię tylko, że to działa nie interesuje mnie jak:)\n30 listopada 2010, 23:28\nNic tu nie ma do rzeczy kręcenie manetką, noc chyba, że masz ustawione b. bogato obroty jałowe. ST nie ma pompki przyspieszającej, a ruszanie manetką pozwala tylko na otwarcie przepustnicy, która przy jałowych nic nie daje ;)\n27 lutego 2011, 17:43\nOdnośnie niezawodności ST- uszkodzenia i naprawy przy przebiegu 0- 105 000 km:\n16 000 km Linka sprzęgła\n30 000 km Regler\n35 000 km hinten Plattfuss (?)\n40 000 km przednie tarcze hamulcowe\n45 000 km zawias przedni WP, tył Ohlins\n51 000 km Ventile eingestellt (zestaw zaworów dosłownie, prawdopodobnie regulacja, bo było "alles ok")\n70 000 km kolektory zdejmował przy pomocy palnika i młotka\n82 000 km tylnia tarcza hamulocwa\n91 000 km Ventile eingestellt Es wahr N??tig (zestaw zaworów był konieczny)\n95 000 km uszczelniacze zaworowe\n105 000 km przednie tarcze hamulcowe, zestaw wydechowy. Der zweite Gang springt raus\n27 lutego 2011, 19:25\nTen Platfus to bezpiecznik płytkowy:lol2: pewnie się zfajczył\n27 lutego 2011, 19:46\nNo to jeszcze Tenere 600:\nOpony przednie 10\nzestawy napędowe 8\nŁożyska przednie 1\nKlocki hamulcowe przednie 5\nTarcze hamulcowe przednie 1\nStatorspule- stojan? 1\nłożyska główki ramy 3\nRemonty silnika 2\nKolben- tłok/ kolba? Może o wał chodziło? - 3\nRocznik motocykla 86, 100 000 miał już w 89, 200 000 w 98, 260 000 w 2005, obecnie ma 290 000.\nGość zjechał nią dość sporo: Skandynawie, Algierie, Egipt, Zair, Kamerun, Ugandę, Przylądek Dobrej Nadzieji, Tunezję, Rosję, rok temu Zjednoczone Emiraty Arabskie...\n27 lutego 2011, 20:05\nprzetłumaczę trochę "dosłownie" :\n35 000 km hinten Plattfuss (?) - kapeć z tyłu\n51 000 km Ventile eingestellt (zestaw zaworów dosłownie, prawdopodobnie regulacja, bo było "alles ok") - dosłownie: zawory ustawione\n91 000 km Ventile eingestellt Es wahr N??tig (zestaw zaworów był konieczny) - dosłownie: zawory ustawione, to było konieczne\n105 000 km przednie tarcze hamulcowe, zestaw wydechowy. Der zweite Gang springt raus[/QUOTE] - Der zwiete Gang springt raus - drugi bieg wyskakuje\n27 lutego 2011, 20:07\nNo patrz, nie skumałem drugiego biegu :)\n27 lutego 2011, 23:27\nciekawe czy ten remont silnika przy 200 tyś. był pierwszy, czy kolejny.Jeśli pierwszy to żywotność silnika jest po prostu zadziwiająca.\n28 lutego 2011, 07:07\nNie no masz napisane, że przy przebiegu 200 000 miała już 2 remonty :) Także pewnie ok 80- 100 000 silnik wytrzymywał.\n28 lutego 2011, 09:09\nPardonsik, numerków nie skojarzyłem


Elbląg, cmentarz dębica\tŁukasz Sianożęcki /Foto Gość\nCmentarz "Dębica" swoją nazwę zawdzięcza miejscu, w którym się znajduje, czyli jednej ze wschodnich dzielnic Elbląga - Dębicy. Ten jeden z dwóch elbląskich cmentarzy komunalnych powstał w 1974 roku.\nNekropolia leży daleko od centrum miasta w sąsiedztwie Parku Leśnego "Bażantarnia". Pochowano tu około 30 tysięcy zmarłych, a obszar cmentarza z roku na rok się powiększa.\nW najstarszej części cmentarza znajduje się kwatera przeznaczona na miejsce wiecznego spoczynku - szczególnie zasłużonych mieszkańców miasta. Znajduje się tam m.in. mogiła Aleksandry Gabrysiak, słynnej „Doktor Oli” i jej córki. Pani doktor została zapamiętana jako osoba bezgranicznie oddana służbie chorym i potrzebującym. Została zamordowana wraz z córką 6 lutego 1993 roku w Elblągu, we własnym mieszkaniu, przez jednego ze swoich podopiecznych.\nW centrum cmentarza znajdują się także groby kapłanów posługujących w naszym mieście, m.in. ks. prałata Mieczysława Karpińskiego, ks. prałata Aleksandra Iwanickiego, ks. prałata Mikołaja Leszczyc-Grabianki czy ks. Jana Graszka.\nNa cmentarzu znajdują się dwa budynki przedpogrzebowe. Od 2000 r. cmentarz jest sukcesywnie rozbudowywany, przygotowywane są nowe kwatery przeznaczane pod groby. W lipcu 2006 r. zapoczątkowano nową formę chowania osób zmarłych - oddano do użytku pierwsze dwa segmenty kolumbarium, przeznaczonego do umieszczania w nim urn z prochami osób skremowanych.\nW grudniu 2013 roku elbląski cmentarz Dębica rozszerzył się o wyszukiwarkę internetową, za pomocą której można odnaleźć miejsca spoczynku swoich bliskich w sieci.


Stół barowy z drewna Ruth 2X ciemnobrązowy - sklep Edinos.pl\nElior PLN 1108.00 http://schema.org/NewCondition http://schema.org/InStock edinos.pl https://www.edinos.pl//stolik-barowy-lite-drewno-z-odzysku-ciemny-braz-60x60x107-cm 2022-12-31\nLubisz stylową brąz, jeśli chodzi o wystrój Twojej kuchni, jadalni lub salonu? Poszukujesz oryginalnie zaprojektowanego, niebanalnego stołu barowego, który uświetni Twoje codzienne dni i idealnie nada się na specjalne okazje? Mebel Ruth 2X z litego drewna odzyskanego zachwyci Cię swoją szlachetnością i zadziwi niespotykaną klasą. Ten produkt odmieni Twoje wnętrze!\nWyjątkowy stół Ruth 2X został wykonany z litego drewna z odzysku o ciemnobrązowym kolorze. Ten materiał składa się z legarów, podłóg i elementów konstrukcyjnych budynków przeznaczonych do rozbiórki dlatego może mieć właściwości różnych gatunków drewna, takich jak sheesham (drzewo różane), sosna, tek, buk, dąb, cedr, mango, czy akacja. Odzyskane drewno jest też celowo postarzone i wysuszone, przez co nie wygina się ani nie wypacza.\nStół barowy Ruth 2X to stylowy i wygodny element wyposażenia, który sprawdzi się nie tylko w przestrzeniach publicznych, ale przede wszystkim w nowoczesnym salonie czy jadalni, uzupełniając Twoją aranżację.\nKażdy egzemplarz mebla Ruth 2X jest niepowtarzalny i nieco różni się od pozostałych. Drobne oznaki zużycia stołu i jego widoczne piękne słoje sprawiają, że każdy z tych produktów ma swoją historię i wyróżnia się swoim wyglądem.\nPraktyczność, minimalizm i klasa – to główne cechy, które opisują stół barowy Ruth 2X. Poza tym produkt ten utrzymany jest w stylu vintage i na pewno będzie ponadczasowym dodatkiem do Twojego domu. Ta stylistyka świetnie koresponduje z innymi designami np. ze stylem nowoczesnym, rustykalnym, czy skandynawskim.\nJeśli chcesz pokreślić ponadczasowy charakter swojego mebla, warto też dobrać do niego odpowiednie kolory ścian. Do zakupionego stołu będą pasować takie odcienie jak: szary, beż, czy biel. Do takich barw warto dobrać podłogę z betonu, drewna, a wówczas końcowy efekt będzie zachwycał. Możesz też znaleźć odpowiednie dodatki takie jak – poduszki, obrazy czy modne fotele utrzymane w kontrastowej barwie. Zadbaj jednak o to, by nie zaburzyć całego wydźwięku swojej aranżacji.\nW naszej ofercie posiadamy jeszcze kilka ostatnich sztuk stołów barowych Ruth 2X. Decydując się na jego zakup, kupisz go w bardzo korzystnej cenie 1108 zł. Spraw więc, by urok wyjątkowego mebla marki Elior ozdobił Twoje wnętrze\nPastor88 napisał/a: warto\nFantazyjny stolik barowy, wykończony w ciemnym brązie to elegancja i klasa, moim zdaniem jak najbardziej warto w tej cenie.\nLara C. napisał/a: woow\nWOOW, CÓŻ ZA UNIKALNE LITE DREWNO. MINIMISTYCZNY BLAT ŚWIETNIE KOMPONUJE SIĘ Z ORYGINALNĄ AWANGARDOWĄ PODSTAWĄ, COŚ CUDOWNEGO :))\nDrokerpl napisał/a: mega\nMebel wyróżnia się słojami a wytrzymałym wykonaniem, gorąco rekomenduje!


Książkowy spektakl dla najmłodszych na Zamku Książ!\nData: 2012-03-19 12:31:10 Autor: Sławomir Krempa\nTeatr William-Es z Zamku Książ oraz wydawnictwo Dreams mają zaszczyt zaprosić na prapremierę spektaklu Odwiedzając czarownice, który odbędzie się na Zamku Książ 25 marca 2012 r . o godzinie 12:00 w ramach poranku teatralnego bajkowej sceny Teatru William-Es.\nScenariusz widowiska powstał na podstawie książki dla dzieci autorstwa Lidii Miś, która w roku 2004 uhonorowana została Nagrodą Związku Literatów Polskich za najlepszy debiut prozatorski. Po spektaklu odbędzie się również spotkanie z autorką.\nOdwiedzając czarownice to opowieść o podróży małej dziewczynki – ośmioletniej Asi, przez świat magicznej baśni. Poprzez karty zaczarowanej książki wnika w nieznany sobie świat, który dzięki jej dobroci zaczyna się powoli zmieniać. Spotyka kolejno siedem czarownic których problemy rozwiązują się dzięki zabiegom owej ośmioletniej dziewczynki. Działania te zaś są tak naprawdę wspierane przez same czarownice, które wdzięczne za pomoc darowują Asi różnego rodzaju magiczne przedmioty, nie wiedząc, że tym samym pomagają wzajemnie sobie, choć od wielu lat pokłócone ze sobą nie spotykają się.\nOdwiedzając Czarownice - dziesiąta realizacja Bajkowej Sceny Teatru William-Es, jest kolorową opowieścią pozwalającą wejść nie tylko głównej bohaterce, ale i młodym widzom w zaczarowany świat.\nOto, jak o samej książce piszą czytelnicy i recenzenci:\nOdwiedzając czarownice pióra Lidii Miś, to książka absolutnie nietuzinkowa. Kompozycyjnie przemyślana (opowieść wpleciona w baśń, jak w dobieranym warkoczu, po troszeczku:), spójna, mądra, pełna ciepła i magii. A w dodatku świeża i pomysłowa!\nBaśń Odwiedzając czarownice to utwór kompilacyjny. Niczym mozaika składa się z elementów pochodzących ze znanych opowieści dla dzieci. Nowatorskie połączenie tradycyjnych motywów w nieco zmienionych wariantach, tworzy świeżą, atrakcyjną dla najmłodszego odbiorcy treść, a zarazem nadaje jej symboliczną wymowę, do której dąży zwyczajowa baśń.\nPani Lidia Miś napisała bardzo piękną i wzruszającą baśń. Utwór Odwiedzając czarownice uczy dzieci wrażliwości i miłości do książek. Autorka w znakomity sposób wykorzystała własne oczytanie i zauroczenie literatura dziecięcą!\nBezwstydny Mortdecai – Ekscentryk poluje na unikatowe arcydzieło!


Koronawirus w Europie. Statystyki na 7.12.2021 dla poszczególnych krajów. Ile osób zmarło? Ile zachorowań potwierdzono? Najnowsze dane | Poznań Nasze Miasto


Krystyna Rudzka Przychoda (KRUP) - Katalog stron wszechdostępny\nKultura i sztuka » Malarstwo » Krystyna Rudzka Przychoda (KRUP)\nKrystyna Rudzka Przychoda to uznana polska malarka, która posiada na swoim koncie mnóstwo sukcesów. Zajmuje się malarstwem, które obrazuje złożony świat istnienia materii ożywionej jak też nieożywionej. Obrazy są nadzwyczaj intrygujące, bardzo kolorowe i posiadają nieprzeciętny charakter. Krystyna Rudzka Przychoda urządzała i uczestniczyła w wielu wystawach malarskich w Polsce i na świecie. Prócz tego dorobek artystyczny artystki wraz z jej pracą charytatywną zostały wiele razy nagradzane przez władze różnorodnego szczebla. Obrazy malarki znajdują się w wielu osobistych i państwowych zbiorach. Na stronie internetowej krystynarudzkaprzychoda.pl jest możliwość zobaczyć twórczość artystki, a także zapoznać się z jej biografią.\nOpublikowano dnia: 19 09 2018


Fair Use Policy (Virgin Media)\nW wielkim skrócie oznacza to ograniczenia w transferze mimo posiadania łącza internetowego bez ograniczeń (unlimited broadband). Cała historia zaczęła się bez rozgłosu w okolicach początku bieżącego roku, kiedy to po drobnym (mozna rzec: kosmetycznych) zmianach w warunkach umowy, FUS (nazywany Virgin Media Acceptable Use Policy) wszedł w życie. Ta zmiana uniemożliwała zerwanie umowy posiłkując się drastycznym pogorszeniem jakości usług.\nRealna predkość łącza rzędu 2Mb (max. 257 KB/s), przy reklamowanej 'do 8Mb' w dodatku spadająca do 0.1Mb (max. 12 KB/s) chyba zasługuje na miano drastycznej?\nNic to jednak, gdyż wszystko w literze prawa. My, jako dostawca internetu możemy ustalać warunki tej dostawy. Z racji, że pragniemy traktować wszystkich naszych klientów równo, nie możemy zezwolić na zbyt aktywne wykorzystywanie naszych łączy. Odbija się to bowiem na małych żuczkach internetowych, które w czasie szczytu internetowego pragną sprawdzić pocztę czy profil na Facebook/MySpace. Z uwagi na biedne małe żuczki, nie będziesz mógł wykorzystywać w pełni swojego łącza w godzinach 16-24. I dalej będziesz płacił, jakbyś używał.\nOczywiście, musisz spełnić warunki aby uzyskać tę pełnię szczęścia. Jeżeli znajdziesz się w TOP20 najbardziej aktywnych użytkowników internetu w swoim rejonie - mamy Cię! Czasami wystarczy aby przez Twój modem przewinęło się 2GB danych w ciągu tygodnia i... już wygrałeś. Od nastepnego poniedziałku w godzinach szczytu (16-24) będziesz doświadczał niepowtarzalnej powtórki z historii internetu wdzwanianego (sponsorowanej tym razem przez Virgin Media, nie przez TP SA).\ndefinicja Fair Use Policy\nVirgin Media Acceptable Use Policy\nspowiedź Virgin Media czyli rzecz o traffic management


Ejsmont herbu Korab - PRZYGODA Z GENEALOGIĄ\nHome / PRZYGODA Z GENEALOGIĄ\nDawno temu, zdaję sobie sprawę z tego, że jest to złe sformułowanie w badaniach genealogicznych, ale, dokładnie latem 1971 roku będąc na wędrownym obozie rowerowym zwiedzając pojezierze warmińsko-mazurskie miałem pierwszy kontakt z genealogią1.\nOtóż przejeżdżając na trasie Giżycko-Gołdap w jakiejś miejscowości, dzisiaj już nie pamiętam jakiej, przyłączyliśmy się do wycieczki z przewodnikiem opowiadającym o tamtym regionie. I po raz pierwszy usłyszałem, że rodami zasłużonymi dla tamtych ziem byli Ejsmont, Stankiewicz, a przybyli tam ze Żmudzi2.\nPodekscytowany po powrocie do domu zadałem ojcu zasadnicze pytanie, skąd nasz ród, opowiadając o przeżyciach z obozu. Jak dziś pamiętam, konkretnej odpowiedzi nie uzyskałem. Ojciec coś wspominał o tym, że ze Żmudzi przemieszczali się na południe, mieli jakieś wsie rodowe, i dalej gdzieś nawet w pobliże Odessy. Później kilkakrotnie powracałem do tych pytań, ale nigdy nie usłyszałem konkretów.\nZawsze dominowała odpowiedź, że mój pradziad, którego imię nosił mój ojciec, był budowniczym kolei, i że inni męscy członkowie rodu też z koleją związani byli.\nW rodzinie była tradycja o przenoszeniu imion między pokoleniami, stąd ja mam imię po moim dziadku.\nPo tym pierwszym kontakcie informacyjnym o rodzie ze Żmudzi pochodzącym, w latach późniejszych próbowałem kilkakrotnie rozmawiać ze starszym pokoleniem, chcąc nawet budować drzewo genealogiczne, ale zawsze kończyło się na niczym. Brakowało czasu, czy też chęci, albo były inne ważniejsze tematy rozmowy.\nW domu rodzinnym dość tradycyjnym, a nawet może z tradycjami, hołdowała zasada małomówności, prawdomówności i uczciwości.\nOjciec nosił srebrny sygnet z herbem - Korabiem, pił herbatę w szklance osadzonej w srebrny uchwyt z inicjałem rodu, używał srebrnej łyżeczki z inicjałem imienia. Tyle tylko pozostało z pamiątek rodzinnych po zawierusze wojennej. Choć podobno, a nawet na pewno, jedna z ciotek, siostra dziadka przechowywała rodzinne precjoza, ale, że była od dawna wdową to musiała za coś żyć, więc większość spieniężała, lub wydawała na kościół. Poza tym, bała się czegokolwiek dać ojcu, bo my tutaj na ziemiach zachodnich nie byliśmy pewni.\nPamiętam opowieść o tym, że zegarek ojca w trzydeklowej złotej kopercie „Patek” nigdy do niego nie dotarł bo takie były to niepewne czasy. Mogli nas zabrać Niemcy, albo ruscy sprzedać, taka to była przypowieść. Cóż tak być musiało.\nLata powojenne, budowy tej pseudo demokracji, tak zwanej ludowej, sprawiły, że na temat rodu to nie za wiele się mówiło, bo nie wiadomo było, jak to może jeszcze być. Pewnie dzisiaj Ci, co nie dożyli nowych czasów żałowaliby, że znaną im historię rodu nie przekazali potomnym, tylko wzięli ze sobą do grobu. Ale dzięki temu my dzisiaj mamy co robić, szukać, znajdować i cieszyć się swoimi odkryciami.\nDrugi kontakt z genealogią nastąpił po śmierci ojca.\nKtóregoś roku przed 1990 nadszedł list adresowany do mamy z ankietą w środku i kilkoma zdaniami na temat rodu, ale w tym obszerniejszym znaczeniu, obejmującym różne pisownie nazwiska.\nZająłem się przygotowaniem odpowiedzi, ale, jak przyszło co do czego to stanęło na moich pradziadkach, żyjących ciotkach i nas tu na zachodzie.\nI znowu próbowałem coś wyciągnąć od ciotki, rodzonej siostry ojca, ale kończyło się, jak zawsze na tym samym.\nMnie brakowało zawzięcia, a im, to jest ciotkom chyba chęci, albo jeszcze dominował strach przed wyjawieniem bogatej historii.\nW taki to oto sposób mijały kolejne lata, aż nadszedł moment moich osobistych poszukiwań.\nZaczęło się niewinnie, od wpisania mego imienia i nazwiska w przeglądarce internetowej. Ku mojemu zaskoczeniu oprócz mojej strony firmowej pojawiły się inne wpisy. Najbardziej zaciekawił mnie wpis na stronie angielskiej www.prudential.co.uk, gdzie odczytałem nie znając angielskiego, że chodzi o odszkodowanie. Tak mi się wydawało do momentu przetłumaczenia przez mojego syna treści zapisu i wejścia w głąb strony również w języku polskim.\nOkazało się, że dziadek Leon był ubezpieczony przed wojną w towarzystwie ubezpieczeniowym Przezorność i można dochodzić obecnie wypłaty zgromadzonych środków. I tak zaczęła się zabawa w przejęcie spadku ubezpieczeniowego po mym dziadku Leonie. Ja przygotowywałem pisma, syn je tłumaczył i pocztą meilową wysyłaliśmy do Anglii. Powiem tak, że w ciągu dwóch miesięcy wszystko było załatwione. Sześć osób z rodu posiliło się niewielkimi, ale zawsze świeżymi środkami, można powiedzieć prosto z nieba.\nFakt ten sprawił, że zacząłem coraz częściej wpisywać się na różne fora internetowe oczekując jakiegoś odzewu.\nAż w końcu nadszedł, najpierw kontakt od przeuroczego Tadeusza z Łodzi, który to kilka lat temu przesłał ankietę na ręce mojej mamy. To on praktycznie zainspirował mnie do budowy drzewa genealogicznego i zmobilizował do działań poszukiwawczych.\nDrugim kontaktem była korespondencja od niezwykle uczynnej Leny, wnuczki jednej z kobiet noszących rodowe nazwisko, nota bene z terenów Ukrainy.\nPrzy jej pomocy, tłumaczeniu tekstów na język rosyjski, wysyłałem anonsy na strony informacyjne miejscowości na Ukrainie, gdzie przebywali moi przodkowie.\nNa temat miejsc ich przebywania, to jest gdzie się rodzili, uzyskałem informacje w urzędach stanu cywilnego. Złożyłem kilkanaście wniosków z zapytaniem, spośród, których 6 zostało załatwionych pozytywnie. To był początek budowy drzewa genealogicznego. Opowieści żyjącej ciotki, zapisy z odpisów aktów zgonu posłużyły do budowy pierwowzoru drzewa, przy czym rzekomym moim prapradziadkiem miał być Leon, taka to była pamięć i wiedza.\nUzupełnianie danych niestety dość długo trwało. Mając już jakiś materiał wyjściowy wystąpiłem z wnioskiem do archiwum w Kijowie o ustalenie linii genealogicznej.\nPo niespełna dwóch miesiącach nadeszła jakże ciekawa informacja, iż w swoich zasobach posiadają 10 akt z dokumentami dotyczącymi różnych linii rodu, spośród których trzy odnoszą się do mojej familii.\nZałączono również kalkulację kosztów związanych z informacją archiwalną.\nNadszedł czas gromadzenia pieniędzy na pokrycie tychże wydatków. Muszę przyznać, że tak zwana ściepa rodzinna się sprawdziła. Wszyscy, jak jeden mąż dołożyli się na przekazanie środków do archiwum. W ten sposób otrzymałem informacje archiwalną, według której ród sięga przełomu XVI/XVII wieku. Rodowi zostały nadane przywileje przez polskich królów Jana Kazimierza w 1661 roku i Jana III Sobieskiego w 1694 roku.\nW ten sposób zbudowałem coś, co może służyć do dalszej obróbki i kolejnych poszukiwań. Pozostały jeszcze do zamówienia dokumenty jakie posiada archiwum, ale najpierw muszę znowu zgromadzić środki pieniężne, aby sprostać nie tak małym wymaganiom finansowym.\nW sumie sześć lat prac poszukiwawczych przyczyniły się do poszerzenia wiedzy jaką posiadaliśmy na temat naszego rodu i wzbudziły zainteresowanie znajomych, zarażając ich bakcylem poszukiwawczym z zakresu genealogii. Nowe hobby pochłania dużo czasu, ale daje też wiele satysfakcji.\nChciałbym dziś stworzyć nie tylko monografię rodu, tego mnie najbliższego, ale również pokazać innym w jaki oto sposób można dochodzić swych korzeni. Jak wykorzystać nowoczesne narzędzia znajdowania informacji, przede wszystkim internet, i co należy czynić, aby wiedzę o przodkach wyciągać z rodzinnych opowieści.\nOpracowanie to będzie tworzone na bieżąco, ja wdam się w rolę opisywacza narratora, a inni poprzez kontakt meilowy będą mogli dorzucać posiadane informacje, dokumenty, zdjęcia i weryfikować zapisane fakty.3\nW dalszej części przedstawię poszczególne życiorysy znanych mi członków rodu począwszy od najmłodszych noszących nazwisko rodowe, zamieszczę zdjęcia i posiadane dokumenty.\nI tak oto kończy się 2008 rok, zająłem się wspólnie z innymi organizacją Zjazdu Rodu, powstała Rodowa strona internetowa z informacjami dot. zjazdu, rodu i historii. Poznałem osobiście wielu współrodowców, z wieloma prowadzę korespondencję. W moich badaniach genealogicznych, oprócz małych kosmetycznych zmian, nie nastąpił postęp. Myślę, że wyjazd do archiwum odpowie na wiele pytań i wątpliwości: "Skąd nasz Ród?", bo nadal tego nie wiem.\nW styczniu 2009 roku wybrałem się do archiwum w Kijowie, zaopatrzony w środki finansowe ze zrzutki sióstr, ciotki i wuja. Dokumenty, jakie tam skserowałem i sfotografowałem posłużą, po ich przetłumaczeniu do budowy, według mojej oceny, jakże okazałej tablicy genealogicznej. Po wstępnym przejrzeniu dokumentów wynika, iż moi przodkowie wywodzili się z grodzieńszczyzny i byli jedną z bardziej zasłużonych linii rodowych. Kolejnym etapem poszukiwawczym było ściągnięcie dokumentów z archiwum w Żytomierzu, które wraz z poprzednimi były bardzo pomocne przy konstruowaniu genealogicznych linii rodowych przez Tadeusza w jego opracowaniu. W czerwcu tegoż roku odbył się Międzynarodowy Zjazd Rodu Ejsmont. Ogrom pracy i niesamowita frajda ze spotkania wielu współrodowców zaowocowały chęcią zorganizowania kolejnego w następnym roku. Można powiedzieć, że stałem się genealogicznym maniakiem, nie zawsze znajdującym zrozumienie wśród rodziny. Ciągłe wieczorne poszukiwania w internecie (biblioteki cyfrowe) i przesiadywanie w czytelni Książnicy dają wymierne efekty. Konieczna jest jednak fachowa pomoc w uporządkowaniu zgromadzonego materiału, z pozyskaniem której to jest niestety nie tak łatwo. Będąc dobrej nadziei organizuję obecnie spotkania rodowe z terenu zachodniopomorskiego i uczestniczę w komitecie organizacyjnym II Międzynarodowego Zjazdu Rodu Ejsmont herbu Korab bez względu na odmiany w pisowni tego szlachetnego nazwiska.4\nZjazd się zakończył, powstały plany zorganizowania kolejnego na ziemiach praojców - grodzieńszczyźnie. A w moich pracach nastąpił przełom, opracowałem nową tablicę genealogiczną. Jest ona wynikiem zbioru dokumentów w archiwach, przestudiowaniu dostępnej literatury i ma posłużyć przede wszystkim zmobilizowaniu innych współrodowców do genealogicznych poszukiwań. Zachęcam czytających do próby identyfikacji z nierozpisanymi ogniwami, bowiem przypuszczam, że wielu ze współczesnych jest przynależnych do tej gałęzi, zwłaszcza tych z terenów Wołynia-Ukrainy.\nNiestety życie płata różne psikusy i taki też dopadł mnie. Problem z rynkiem pracy sprawił, że moje plany badań genealogicznych muszę odstawić na jakiś czas. Kontakty ze współrodowcami okazały się krótkotrwałe, co chcieli osiągnąć to chyba osiągnęli i dalej już nie chcą. Cóż, ja swoje i tak zrobię, a o innych nie będę się martwić. Jeśli zależy innym na tym, aby ktoś coś zrobił za nich i najlepiej za darmo to tak z mojej strony nie będzie.\nKończy się 2012 rok, czy rok końca świata tego nie wiem, ale raczej nie. W poszukiwaniach kolejny sukces, dzięki uprzejmości Pana Prezesa WKiŁ oraz biblioteki Ministerstwa Komunikacji nowe fakty i informacje o członkach Rodu. Najważniejsze, że w końcu poznałem rok zejścia pradziadka Aleksandra, teraz tylko wyjazd na dawne ziemie i poszukiwania grobu. Biblioteki cyfrowe coraz bogatsze w nowe pozycje, szkoda tylko, że nie ma w nich tych niskonakładowych, których nie można zakupić w księgarniach. Próby kontaktu ze światem naukowym niestety nie wyszły, za wysokie progi dla takich amatorów genealogii. Archiwa i archiwiści coraz mniej przyjazne choć bardzo bogate w interesujące zasoby z terenu Grodzieńszczyzny, gorzej z materiałami na temat Wołynia. Być może wszystko w nowym roku się zmieni, tego bym bardzo chciał. I znowu zbliża się koniec roku, bogaty w odkrycia i nowe jakże ciekawe wydarzenia. Trudno by tutaj spisać wszystko, więc tylko najważniejsze fakty: zmieniłem zawód stając się lustratorem; odkrycia z archiwum w Sankt Petersburgu przewróciły moją dotychczasową genealogię od praprapradziadka wstecz, ale na szczęście niedaleko tylko dwa pokolenia; zostałem dziadkiem - przyszła na świat córka Alicja Nina u pierworodnego Radosława i małżonki jego Pauliny. Co będzie dalej, tego nie wiem, marzą mi się podróże na Wołyń i Grodzieńszczyznę, niestety sponsora nie ma, a może rodzina z Ameryki od Franciszka Marii Kandyda zainteresuje się poszukiwaniami? Czas pokaże.\nNowy rok, nowe zmiany, dzięki Rafałowi z Rodów Grodzieńskich udało mi się pozyskać kopie dokumentów wywodowych, jakie znajdują się w archiwum petersburskim. Co z nich się okazało, otóż dotychczasowa moja wiedza była przekłamana przez dostępne źródła. Zbyt szybko poszedłem na skróty przyjmując za prawdziwe zapisy z herbarza Bonieckiego, choć na 100 % tego jeszcze nie jestem pewien. Ale okazało się, na podstawie tych dokumentów, iż ziemie na Wołyniu Dywin i Bucharowo były już we władaniu protoplasty Rodu Andrzeja, a przywileje królewskie dotyczyły innych kwestii, opisanych w zakładce Genealogia. Co dalej wyjdzie z analizy dokumentów czas pokaże, jak na razie jest ciekawie.\nCopyright © 2008–2020 by Ejsmont herbu Korab. All rights reserved.


MojaWyspa.co.uk: Polak na Wyspie - UK: Grzywna za ubliżanie Polakom - strona 1\nUK: Grzywna za ubliżanie Polakom\nBrytyjczyk Graeme McDonald Whitelaw został skazany przez sąd na 270 funtów grzywny za głośne ubliżanie swoim sąsiadom Polakom i grożenie funkcjonariuszom policji.\nDo zdarzenia doszło 6 kwietnia ubiegłego roku w miejscowości Sikeside. Oskarżony Brytyjczyk i para polskich imigrantów byli sąsiadami w budynku przy Southfield Crescent. Wszystko zaczęło się od tego, że 38-letni mężczyzna włączył bardzo głośną muzykę i do rytmu postanowił skakać po podłodze. Jakby tego było mało, po jakimś czasie zaczął krzyczeć obelgi pod adresem sąsiadów Polaków. Przez blisko 15 minut krzyczał zdania w stylu „Polish a***”czy „Polish b***”. W końcu polska para miała dość i wezwała policję – czytamy w portalu acadvertiser.co.uk.\nSprawa w końcu trafiła do sądu, gdzie przewodniczący składu sędziowskiego tak ostrzegł oskarżonego: - Tym razem sprawa skończy się na grzywnie, ale jeśli takie zachowanie kiedykolwiek się powtórzy, to wszystko skończy się w areszcie – mówił sędzia.\nKiedy policja zjawiła się w domu Brytyjczyka, ten spytał najpierw zdziwiony o powód ich wizyty. Pytał o co chodzi, czy może o ten hałas? Graeme McDonald Whitelaw widocznie zapomniał o swoich głośnych komentarzach w stylu: „Polish b***, what are they here for? They should f*** off back to their own country”.\nW końcu przed mężczyzna przyznał się do znieważania na tle rasistowskim, ubliżania oraz zakłócania porządku publicznego. 38-latek został również uznany winnym grożenia tego samego dnia czterem policjantom. Mężczyzna groził pobiciem i wysadzeniem w powietrze dwóch komisariatów policji.\nTagi: rasizm, znieważanie, obelgi, sąd, kara\nnapisalem juz i wybrales kosmos\nJeśli ktoś "przyznał się do znieważania na tle rasistowskim" to w języku polskim jest to dość jednoznaczne. Nie można stosować tej kalki językowej racial=rasitowski w tej sytuacji.\n"in British law the phrase racial group means "any group of people who are defined by reference to their race, colour, nationality (including citizenship) or ethnic or national origin" - Wikipedia\nIroniusz zapytaj na priva i podaj wiecej szczegolow czego nie rozumiesz\nInaczej odbijam to rykoszetem w kosmos\nA co to ma wspólnego w rasizmem?\nCzy ci Polacy byli czarni??\nSzanowni redaktorzy powinni się nieco doszkolić, na początek proponuję wikipedię i hasła rasizm oraz ksenofobia.\nbylo siedziec na d...\na nie podbijac i kolonizowac w kiecce w kratke\nbylby teraz lad i porzadek\nNo to juz wiem z czego sie utrzymac hehe ;) Jakby zakladac kazdemu nygerowi sprawe, to moznaby niezle zarobic ;p Ale tak powaznie, to chuj z nygami, jak nie pasi, to w ryj i tyle.\nznowu rasizm? czy w UK zyja tylko czarni i zolci brytyjczycy? az trudno uwierzyc ze biali brytyjczycy nic do nas nie maja


Partner Regional Event Wojanów, 20.10.2020 - Interreg\nZielonej infrastruktury w Karkonoszach i w Kotlinie Jeleniogórskiej\nW związku z minimalizowaniem zagrożeń COVID-19 jesteśmy zmuszeni przenieść planowaną konferencję „MaGICLandscapes” do Internetu. Przypominamy, że konferencja jest związana z zakończeniem projektu, w którym przez 3 lata współpracowaliśmy z karkonoskimi gminami, RDOŚ, DZPK i stowarzyszeniami nad identyfikacją, funkcjami i potrzebami w zakresie zielonej infrastruktury w Karkonoszach i w Kotlinie Jeleniogórskiej. Zwieńczeniem tej pracy są opracowania, podręczniki, mapy a przede wszystkim Zielona Strategia wraz z planami działań, wypracowane m.in. przy udziale pracowników Państwa instytucji.\nZapraszamy 20 października 2020 r. (wtorek), o godz. 12:00 na konferencję ONLINE, dostępną przez przeglądarkę internetową. Szczegóły połączenia i link do wydarzenia zostaną Państwu przekazane na indywidualne adresy email. Zgłoszenia uczestników przyjmujemy do dnia 19 października 2020r. pod adresem dorota.wojnarowicz@kpnmab.pl lub bezpośrednio przez formularz rejestracyjny\nJednocześnie bardzo dziękujemy za dotychczasową współpracę i czynny udział w warsztatach, które umożliwiły zawiązanie forum do dyskusji nad zielenią, łącznością ekologiczną i planowaniem przestrzennym w naszym regionie.\nBack to REGIONAL EVENTS OVERVIEW or MAIN PAGE


Zmiany klimatu wpływają na nasze zdrowie - edroga.pl\n- Z naszych obserwacji, obserwacji meteorologicznych widać wprost, że temperatura powierzchniowa Ziemi wzrasta i najgorsze co zaobserwowano, to ten wzrost jest szczególnie intensywny w tym stuleciu - podkreślił Szczepański.\nDlatego też - jak poinformował - Instytut przygotowuje projekt współfinansowany z UE pt. - Baza wiedzy o zmianach klimatu i adaptacji do ich skutków oraz kanałów jej upowszechniania w kontekście zwiększenia odporności gospodarki, środowiska i społeczeństwa na zmiany klimatu oraz przeciwdziałania i minimalizowania skutków nadzwyczajnych zagrożeń.\nZgodnie, z przygotowanym w 2013 roku, strategicznym planem adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu do roku 2020, z perspektywą do roku 2030, w pierwszej dekadzie XXI wieku straty wywołane ekstremalnymi zjawiskami pogodowymi w Polsce kosztowały 54 mld zł. W dokumencie wskazano, że jeżeli Polska nie podejmie odpowiednich działań, to skutki zmian klimatu kosztować nas będą kolejne 86 mld zł do 2020 roku, a blisko 120 mld zł do 2030 roku. Autorzy strategii ostrzegają, że w Polsce zjawiska ekstremalne będą występowały najprawdopodobniej z coraz większą częstotliwością i będą obejmowały coraz większe obszary kraju.\nŹródło: PAP, Michał Boroń\nTagi: ochrona środowiska klimat zdrowie


Zełenski skrytykował pomysł prezesa PiS. "My będziemy decydować, czy będą tu inne siły"\nStrona główna Wiadomości Regionalne Zełenski skrytykował pomysł prezesa PiS. „My będziemy decydować, czy będą tu inne...\nZełenski skrytykował pomysł prezesa PiS. „My będziemy decydować, czy będą tu inne siły”\nWołodymyr Zełenski udzielił wywiadu rosyjskiemu portalowi. Ukraiński prezydent mówił m.in. o propozycji prezesa Jarosława Kaczyńskiego dotyczącej pokojowych sił NATO. Słowa Zełenskiego dla wielu są zaskoczeniem i wywołały burzę w polskim internecie.\n– To Polska była pomysłodawcą wprowadzenia sił pokojowych na Ukrainę. Jeszcze nie do końca rozumiem tę propozycję. Nie potrzebujemy zamrożonego konfliktu w naszym kraju, wyjaśniłem to na spotkaniu z naszymi polskimi kolegami – powiedział Zełenski\n– Na szczęście, albo niestety, to wciąż nasz kraj, a ja jestem prezydentem, więc na razie my będziemy decydować, czy będą tu inne siły – oznajmił prezydent Ukrainy.\nW ostatnim czasie dziennikarz TVP INFO i reporter Onetu zwracali uwagę, że na konferencje prasowe z prezydentem Ukrainy nie są zapraszani polscy dziennikarze. Dla wielu zaskoczeniem jest teraz wywiad w rosyjskim, podobno niezależnym portalu.\n– Dla Polski poniżający jest ten ton odpowiedzi i to, że udziela jej rosyjskim dziennikarzom, jednocześnie nie rozmawiając z polskimi. To dopiero początek ceny za politykę szabelkizmu „za wolność waszą i naszą” – napisał na Twitterze Emil Krawczyk, działacz Konfederacji.\n„Tak się kończy zgłaszanie rewolucyjnych pomysłów bez uzgodnienia z nikim. Niestety w Polsce ciągle w społecznej percepcji polityki zagranicznej panuje kult słowa i gestu. A to nie słowa czy gesty kształtują ład międzynarodowy tylko właściwie przyłożone wektory siły” – skomentował Krzysztof Bosak.\nTak się kończy zgłaszanie rewolucyjnych pomysłów bez uzgodnienia z nikim.\nNiestety w Polsce ciągle w społecznej percepcji polityki zagranicznej panuje kult słowa i gestu. A to nie słowa czy gesty kształtują ład międzynarodowy tylko właściwie przyłożone wektory siły. https://t.co/RIn0XuwXJu\n— Krzysztof Bosak 🇵🇱 (@krzysztofbosak) March 27, 2022\nPrezydent Ukrainy odrzuca plan misji pokojowej NATO i nie chce żadnych sił NATO na Ukrainie. I mówi, że powiedział o tym Kaczyńskiemu w Kijowie. A pomimo to JK próbował forsować ten plan.\nTen plan to realizacja zamierzeń Orbana i Putina. https://t.co/ULmAnL4bbg\n— Roman Giertych (@GiertychRoman) March 27, 2022\nźródło: MEDIA, tarnogorski.info, Twitter


Boulder 2110 – SoundClub – High End Audio\nModel: Boulder 2110\nBoulder 2110 zastępuje słynną konstrukcję 2010 składającą się z czterech niezależnych chassis. Wewnątrz 2110 znajduje się całkowicie nowy układ regulacji poziomu zbudowany w oparciu o technologię montażu powierzchniowego, zaś stosowane płytki mają cztery warstwy.\nNiezmieniony pozostał za to wyjątkowy, charakterystyczny dla urządzeń marki Boulder: styl obudowy o unowocześnionej fakturze powierzchni, sześć wejść, trzy wyjścia oraz szereg wyjątkowych cech czynią z niego serce high-endowego systemu marzeń.\nBoulder 2110 jest wykonany tak samo luksusowo, jak 2150. Składa się z czterech niezależnych chassis – w tym osobna część zasilająca – i jest ‘zbudowany’ w najlepszym sensie tego słowa. Główna część waży 39 kg i mierzy 60 x 40 x 58 cm. Zasilacz to 27 kilogramów i 60 x 30 x 55 cm. Cztery części 2110 są ułożone w zaskakujący sposób. Każdy z kanałów audio zamuje niewielką obudowę. Obie leżą na części kontrolnej i sterującej, za wyświetlaczem. Całość wygląda wspaniale. Niezależny zasilacz składa się z czterech indywidualnych układów: dla obu kanałów audio, dla części sterującej i dla trybu standby. Każdy z nich jest monitorowany mikroprocesorowo: w razie wykrycia błędu, przedwzmacniacz jest wyciszany a na wyświetlaczu pojawia się odpowiedni komunikat.\nBoulder 2110 jest wyposażony we wszystko, czego można chcieć od audiofilskiego przedwzmacniacza. Jako konstrukcja w pełni zbalansowana, korzysta wyłącznie z wyjść/wejść XLR [urządzenia single-ended można podłączyć za pomocą adapterów]. Sześciu parom wejść i trzem parom wyjść można przypisać własne nazwy. Preamp kontroluje również polaryzację, umożliwia integrację z systemem kina domowego, pozwala na regulację jasności wyświetlacza, jest całkowicie zdalnie sterowany, itd., itp.\nTak, jak w przypadku końcówki 2150 – cała elektronika 2110 różni się od poprzednika [przedwzmacniacza Boulder 2010]. I znów: wnętrze wygląda jak dzieło sztuki. Serce preampu stanowią stopnie wzmacniające 993 zamknięte w specjalnych obudowach zapewniajacych stabilność termiczną. W oczy rzuca się również nowy, w pełni zbalansowany, układ regulacji poziomu wykonany w technice CMOS, który zapewnia niższy poziom szumu a także całkowicie eliminuje zniekształcenia i szum występujące podczas zmiany głośności. Regulacja głośności 2110 jest bardzo precyzyjna: stopień wzmocnienia ustawiony fabrycznie wynosi 0,5dB, można go jednak ustawić w zakresie od 0,1 do 1,0dB. Boulder 2110 jest zbalansowany od wejścia po wyjście. Pozwala to stopniom 993S na całkowitą eliminację szumu. Ich budowa jest opisana dokładnie w materiałach znajdujących się na stronie internetowej Bouldera. Można tam dowiedzieć się również na temat podejścia firmy do kwestii negatywnego sprzężenia zwrotnego.\nPrzednia ścianka przedwzmacniacza i części zasilającej zostały zaprojektowane na nowo. Preamp wyróżnia się teraz biegnącym przez całą szerokość wyświetlaczem LED, który jest osłonięty przez lustrzane okno. Na tylnej ściance znajdziemy nowe gniazda połączeniowe. Boulder 2010 miał jedno wyjście na kanał, 2150 posiada trzy wyjścia główne. Nowa konstrukcja może być również sterowana przez internet, zaś gniazdo wyzwalacza 12V pozwala na uruchamianie podłączonych końcówek mocy.\nPilot zdalnego sterowania jest dużo prostszy. Każde wejście ma swój osobny przycisk [nie trzeba kilka razy naciskać przycisku wyboru źródła]. Jest również dużo mniejszy i lżejszy. Zaś stosowane trwałe, tabletkowe baterie na 100% nie go nie zniszczą. Dioda IR jest zagłębiona, co ma zapobiec jej zniszczeniu w razie upuszczenia pilota.\nBoulder 2110 - przedwzmacniacz liniowy\nZbalansowane: 6 par (3-pin XLR)\nZbalansowane: 3 pary (3-pin XLR)\nAUX zbalansowane: 1 para (3-pin XLR)\nWejściowy: 7 V rms\nWyjściowy: 28 V rms\nTHD+N, 2V (wyjście) 20 Hz - 5kHz:\n0.0008% (-102 dB), @20 kHz: 0.001% (-100 dB)\nMaksymalny poziom wzmocnienia:\nOdpowiedź częstotliwościowa w pasmie 20 Hz - 5 kHz:\nOdpowiedź częstotliwościowa -3 DB:\nPrzesłuch między kanałami L-R lub R-L:\n-134 dB lub lepszy, w pasmie 20 Hz - 20 kHz\nPrzesłuch między sąsiadującymi kanałami:\n-134 dB lub lepszy, w paśmie 20 Hz - 20 kHz\nPrzesłuch między kanałami MAIN-AUX:\n-130 dB lub lepszy, 20 Hz - 20 kHz\n333 kOhm (zbalansowana)\nPobór mocy w trybie pracy: 85 W\nWaga przedwzmacniacza: 28.6 kg\nWaga przedwzmacniacza z opakowaniem: 34.9 kg\nWaga zasilacza: 21.8 kg\nWaga zasilacza z opakowaniem: 26.5 kg


Kosmiczna moc odżyła – „Star Wars: Klasyczne Opowieści, tom 1” – recenzja | Pananimacja\nStrona główna Komiks Kosmiczna moc odżyła – „Star Wars: Klasyczne Opowieści, tom 1” – recenzja\nKosmiczna moc odżyła – „Star Wars: Klasyczne Opowieści, tom 1” – recenzja\nWraz z pojawieniem się „Przebudzenia mocy” mitologia zapoczątkowana przez George’a Lucasa w pewnym sensie zaczęła tworzyć się niejako od początku. Bo nowy kanon, to i nowe historie. W dalszym ciągu warto jest pamiętać o legendach – opowieściach spoza kanonu, które przez wiele dekad stanowiły o prawdziwej mocy Gwiezdnych Wojen.\nW 2018 roku doczekaliśmy się startu zupełnie nowej kolekcji komiksów wydawanych przez oficynę De Agostini, w której skład wchodzą, jak wskazuje sama nazwa serii, „Klasyczne opowieści”. Słowem – jedne z najciekawszych i najistotniejszych historii ze słynnego uniwersum łączącego w sobie elementy fantasy oraz science-fiction. W składzie pierwszego polskiego albumu zbiorczego zaserwowano nam zeszyty od numeru pierwszego do jedenastego. Autorem pierwszych dziewięciu historii jest Roy Thomas, jedną opracował Don Glut (a właściwie Donald F. Glut, autor adaptacji Imperium kontratakuje) oraz Archie Godwin. Z kolei wizualizacjami zajął się Howard Chaykin, Steve Leialhoa i Tom Palmer. Słowem – legendy.\nZasadniczą akcję Klasycznych opowieści 1 usytuowano w latach 0 BBY i 0 ABY, czyli w czasach dziejących się w tym samym okresie, co wydarzenia z filmowej Nowej nadziei. Tak naprawdę pierwsze sześć numerów serii Marvela stanowią adaptację czwartego epizodu oryginalnej trylogii Lucasa. Jest to jednak opowieść, która nie tylko doskonale odtwarza nastrojowość space-operowej sagi, ale też poszerza perspektywę. Czuć nieprawdopodobne emocje i chemię pomiędzy bohaterami, zwłaszcza Luke zyskuje na charakterologicznej wyrazistości.\nKolejne pięć części dotyczy przede wszystkim przygód Hana Solo i Chewiego, którzy – a juści! – stracili swoją nagrodę otrzymaną od Rebelii za pomoc w uratowaniu Lei. Po aferze z gwiezdnymi piratami kapitan Sokoła Millenium oraz Chewbacca muszą schronić się na planecie Aduba-3, gdzie próbując znaleźć pracę starają się równocześnie ocalić rolników uprawiających kukurydzę. Jest w tym odpowiedni, awanturniczy sznyt, ale i podkreślenie heroicznych zmagań, który doskonale wpasuje się w nastrój sensacyjnej opowieści w kosmicznym anturażu.\nWizualia to bardzo ciekawe świadectwo czasów z lat 70. Feeria barw, nieco psychodeliczna tonacja kolorów, dynamika starć, słowem – niepowtarzalny nastrój. Za rozrysowanie kosmicznego uniwersum w komiksie odpowiadają prawdziwi mistrzowie, żeby wspomnieć tutaj Howarda Chaykina, twórcę który z wielką pieczołowitością oddaje scenograficzne zdobienia różnych zakątków odległej galaktyki.\n„Star Wars: Klasyczne Opowieści” to seria z wyczuwalnym potencjałem, która powinna zainteresować nie tylko fanów mitologii George’a Lucasa, choć przyznać trzeba, że to oni przede wszystkim powinni docenić przede wszystkim kosmiczną kolekcję De Agostini. Dla pozostałych fanów historii obrazkowych będzie to niepowtarzalne doświadczenie – bo lektura komiksu to zapis z dawnym kanonem. Moc w dalszym ciągu jest w nim wielka.\nZa udostępnienie tomu kolekcji do recenzji dziękuję wydawnictwu DeAgostini.\nPoprzedni artykuł„She-Ra” nowym serialem Netflixa!\nNastępny artykuł„Suicide Squad: Hell to Pay” – pierwszy zwiastun animacji!\nPrawdziwa klasyka Disneya w nowościach wydawnictwa Egmont\n„Gnijąca panna młoda” – miłość aż po grób! – recenzja filmu\nKacper 30 stycznia 2018 at 14:56\nJa jestem fanem Gwiezdnych Wojen od zawsze, chyba tata zaszczepił we mnie takie zainteresowania:D Sam również kupuję komiksy Star Wars z De Agostini. A będziesz też recenzował kolejne numery? Fajnie się czyta spostrzeżenia i opinie innych.\nZobaczcie animowane „Boobiverse”! – ochrona zdrowia kobiet i walka z rakiem piersi\n„Batman: Soul of the Dragon” – oficjalny zwiastun filmu!


Słońce pustyni | grand tour\nPo załatwieniu formalności na przejściu granicznym w La Balsie czekam aż zbierze się wystarczająca liczba osób do taksówki collectivo.. Większość Ekwadorczyków, która przyjechała tu ze mną truckiem z Zumby już dawno odjechała. Następny transport dotrze dopiero za 7h.. Na szczęście znajdują się jeszcze dwie osoby, co pozwala mi na bardziej korzystny podział kosztów za transport.. Za chwile już jedziemy po wertepach. Kierowca jeździ chyba tędy często bo osobowa toyota mknie z zawrotną prędkością, omijając największe dziury i skacząc nad tymi mniejszymi. Miejscami przypomina to bardziej offroadowe wyścigi niż cokolwiek innego. Mam wrażenie, że jestem w jakiejś samochodowej grze komputerowej, brakuje tylko zakrętów na ręcznym i kilku żyć w zapasie… Jakoś udaje mi się zdrzemnąć…\nDwie godziny później budzę się w San Ignacjo, pierwszym miasteczku po stronie peruwiańskiej. Od razu rozpoczynam poszukiwania bankomatu. Gdy już go znajduję, przeżywam ciężkie chwile gdy żadna z dwóch kart, które mam zawsze na wierzchu, nie działa. Maszyna przyjmuje dopiero Visę. Na szczęście jestem przygotowany na takie sytuacje, ze sobą mam cztery różne karty, których mogę użyć. Nareszcie mogę też coś zjeść, to już trzeci dzień bez normalnego posiłku.. W Peru walutą są Nowe Sole. Sol to po hiszpańsku słońce, więc można powiedzieć, że płaci się tutaj słoneczkami. Słodko, co? :] Jeszcze fajniej, że jeden sol równa się tyle, co jeden polski złoty, więc po raz pierwszy nie muszę niczego przeliczać :]\nJest dopiero ok. 1400, postanawiam, że jeszcze tego samego dnia pojadę do Jaen, większego miasta, skąd zaczyna się asfalt i można łatwiej wrócić na bardziej uczęszczany ‘szlak’. Ściśnięty w malutkim mikrobusie przez trzy godziny próbuje znaleźć wygodną pozycję między grubym jegomościem z dzieckiem na kolanach a nastoletnią dziewczyną, cierpiącą rzekomo na chorobę lokomocyjną. Po cichu liczę, że nie będzie miała nudności.. Nieutwardzona, zakurzona droga wiedzie zboczami kanionu, którego dnem płynie potężna rzeka. Nie muszę jechać do Kolorado, poza tym, tam nie ma chyba tylu plantacji ryżu.. :] Widoki są obłędne. Trzy godziny później zaczyna się asfalt i po chwili wjeżdżamy do Jaen. Słońce powoli zachodzi i muszę zostać tu na noc. Kilka osób ostrzegało mnie, że to niezbyt bezpieczne miejsce, ale nie mam wyjścia. Idę z plecakiem w kierunku centrum, oczywiście lewą stroną drogi, by nie musieć odpowiadać na denerwujące pytania riksiarzy i ich nachalne trąbienia. Jest ich tutaj mnóstwo. Samochodów praktycznie nie widać, za to ulicą ciągnie sznur motorów z doczepionymi, dwuosobowymi kabinami dla pasażerów. Co chwila słyszę rzucane w moim kierunku, raczej nieprzyjazne, Gringo! Gringo! Postanawiam zmienić swoją postawę i każdemu nadjeżdżającemu riksiarzowi patrzę prosto w oczy. Przez piętnaście minut, do czasu, gdy znalazłem mały hotelik, żaden już nie zawołał w ten sposób :) Wieczorem wychodzę jeszcze na spacer. W mieście nie ma absolutnie nic ciekawego. Poza paroma głównymi drogami i rynkiem, w mieście praktycznie nie istnieją asfaltowe drogi. Na murach z postawionymi na sztorc kawałkami szkła siedzą duże, padlinożerne sępniki, z rodziny kondorowatych, a większość budynków wygląda jakby nigdy nie została wykończona. Prostokątne bryły budynków z cegieł, częściowo bez okien, z jakby opatrzonymi już szyldami, które swoje najlepsze czasy mają już za sobą – tak wygląda ogromna część Jaen.\nBez żalu opuszczam to miasto. Początkowo chciałem jechać alternatywną drogą do Panamericany, po wschodniej stronie Andów, jednak po sympatycznej rozmowie z kierowcami collectivos okazało się, że stan dróg i bezpieczeństwa (podobno znajduje się tam większość plantacji koki) po tamtej stronie pozostawia wiele do życzenia. O ile bezpieczeństwo jest pojęciem względnym, o tyle na tak długie czasy przejazdów nie mogłem sobie pozwolić. Za trzy dni miałem być w Limie. Z Jaen wsiadłem więc w autokar, który zawiózł mnie w 6h do Chiclayo na zachodnim wybrzeżu Peru. Co to była za podróż! Zanim jeszcze wyruszyliśmy i w pierwszej godzinie drogi trwał prawdziwy bałagan z miejscami. Każdy pasażer koniecznie chciał usiąść na swoim miejscu, które miał wypisane na bilecie. Z czymś takim w Ameryce Południowej się jeszcze nie spotkałem. Tzn. nie na taką skalę. Zazwyczaj każdy siada tam, gdzie chce i wszyscy gdzieś mają te przydziały. Wyjątkiem są nocne busy i te, należące do bardziej luksusowych klas, ale takimi dużo nie jeździłem, więc dla mnie była to nowość. Tu dorośli mężczyźni chodzili na skargę do kierowcy i ayduante, że ktoś zajął jego miejsce przy oknie i nie chce się przesunąć, albo że nie reaguje na prośby o zamknięcie tego okna bo mu wieje. No po prostu komedia. Autokar nie mógł się za bardzo rozpędzić, bo co chwila musiał pokonywać reduktory prędkości ulokowane na drodze lub jakieś roboty. A naprawiać było co. Droga wiodła przez góry i widoki co prawda były warte uwagi, jednak ściany skalne były tak strome, że na skutek deszczy, na asfalt osuwał się w wielu miejscach luźny materiał skalny, przykrywając jeden z pasów ruchu. W niektórych miejscach obrywy były tak wielkie, że przejazd, jeszcze niedawno, musiał być zamknięty przez dobrych kilka godzin. Świadczyły o tym nie tylko olbrzymie bloki skalne, często ciągnące się na dystansie kilku kilometrów, ale i ilość sprzętu potrzebna do wywożenia gruzu. W którymś momencie, na jednym z ostrzejszych zakrętów, z dachu autokaru wyskoczyła duża opona zapasowa i odbiwszy się od skał, jakby nigdy nic, zaczęła turlać się w dół po drodze, znikając szybko z widoku. Kierowca tego nie zauważył i dopiero po chwili, gdy pasażerowie zaczęli walić w co się dało i krzyczeć, autokar się zatrzymał. Ayudante pobiegł szukać opony, a nas czekał 20min postój na środku jezdni. Ludzie się niecierpliwili, wyglądało to tak, jakby wszyscy się gdzieś spieszyli. Zaczęli głośno ponaglać ekipę z autobusu, żeby skończyli już mocowania opon na dachu i już ruszali. Gdy pół godziny jazdy później ayudante zapytał się, czy życzymy sobie postój na załatwienie potrzeb fizjologicznych [w autokarze nie było toalety], odpowiedział mu chór zgodnych głosów, żeby nie zawracał głowy i ponaglił jeszcze kierowcę, by jechał szybciej.. Po gromkim NOOOO! Chłopak potulnie się uśmiechnął i szybciutko zamknął drzwiczki od kabiny kierowcy. Więcej się już nie pokazał :) Ciekawym zjawiskiem były też napady sprzedawców, którzy w każdej mniejszej mieścinie podbiegali do autokaru i próbowali sprzedać swoje napoje, orzeszki, owoce i całą resztę. Nie mogli wejść do busa, więc przygotowani byli na sięganie do wyżej umieszczonych okien. Każdy z nich trzymał kij od szczotki na którego końcu przyczepiona była duża butelka po wodzie z obciętym dnem, do której włożone były artykuły. Niesamowite..\nWylądowałem na wybrzeżu. Chiclayo to duże miasto i ceny hoteli były odczuwalnie wyższe. Trochę błądziłem po zmroku szukając takiego, na który mogłem sobie pozwolić. Rano, przed wyruszeniem do Trujillo, następnego dużego miasta na Panamericanie w kierunku południowym, odwiedziłem lokalny bazar. Na dużym placu, pod kolorowymi parasolami i w budach, sprzedawano dosłownie wszystko, począwszy od zabawek, przez owoce, warzywa i zioła, a skończywszy na rybach, skarpetach i węglu na kilogramy. To było jedno\nz tych miejsc, w których nie należy nigdy wyjmować ręki z kieszeni spoczywającej na portfelu. Czujnośc oczywiście zachować trzeba zawsze, ale są miejsca wyjątkowe pod tym względem i to do takich należało. Interesował mnie na tym bazarze zwłaszcza dział nazwany mercado brujosczyli targ czarowników, na którym można kupić lecznicze rośliny, szamańskie rekwizyty, herbatki, zioła, olejki, kadzidełka i inne podobne. Być może nie trafiłem do serca tego targu, ale wydawało mi się, że trochę pokrążyłem w okolicy i szczerze mówiąc, nie zachwycił mnie tak, jak się tego spodziewałem i jak pisano w przewodnikach. Koniec końców, obszedłem dookoła bazar, zrobiłem kilka zdjęć, wypiłem sok ze świeżo wyciskanych owoców i wróciłem po plecak do hotelu. W Chiclayo, podobnie jak w wielu peruwiańskich miastach, nie ma jednego terminalu. Każda firma ma swój mały terminal albo po prostu lokal, przed którym zatrzymują się busy. Jest to trochę uciążliwe, bo o ile w większości przypadków zlokalizowane są one na jednej ulicy, to czasem trzeba się naszukać takiego biura, które akurat obsługuje kursy do żądanej przez nas lokacji. Już nie mówiąc o tym, że utrudnia to porównywanie cen między firmami.\nW autobusie oglądam el Pistolero (Desperado z Banderasem) – rozumienie dialogów i niektórych hiszpańskojęzycznych piosenek sprawią mi dużą przyjemność. Po 2000 docieram do Trujillo i jak zwykle na piechotę ruszam na poszukiwania. Po niedługim czasie trafiam hoteliku prowadzonego przez małżeństwo w średnim wieku. Tuż obok mają sklep z gwoździami i śrubami, sprzedają też doładowania do telefonów, a jak ktoś nie ma komórki, to zawsze może skorzystać z którejś z żółtych kabin telefonicznych ustawionych w lokalu. Zaprzyjaźniamy się i do późnych godzin wieczornych zanudzają mnie różnymi prezentacjami w powerpoincie o Peru. Pokazują też w albumie swoje zdjęcia z młodości, gdy podróżowali do Machu Picchu, Cuzco i innych znanych turystycznych miejsc. Sympatyczni i bardzo ciepli.\nTrujillo, trzecie co do wielkości miasto Peru, słynie przede wszystkim zMarinery, tj. narodowego tańca Peru. Co roku w styczniu, organizowane są tutaj zawody taneczne, ale kulturalne festiwale, imprezy i konkursy odbywają się praktycznie na okrągło. Trujillo może się także poszczycić dwoma ważnymi stanowiskami archeologicznymi, wśród których znajduje się Chan Chan – największe przedkolumbijskie miasto w Ameryce Południowej. Tam też postanawiam się udać rano, zanim wyruszę dalej, w stronę Limy. Miejskim autobusem w pół godziny docieram do celu. Miasto, datowane na IX wiek, jest zbudowane z glinianej cegły suszonej na słońcu i pokrytej tynkiem. Jest tak wielkie, że trudno je w ogóle ogarnąć. Utrudnia to fakt, że niewiele z niego wystaje ponad ziemie, bo nie zostało jeszcze odkopane :] Zajmuje powierzchnie 28 kilometrów kwadratowych i żyło tu ponad 30 tys. Zanim podbili je Inkowie w XV wieku, należało ono do cywilizacji Chimu. W kasie kupuje bilet i zaczynam obejście. Nie są to najbardziej spektakularne ruiny, jakie widziałem w życiu. Krążę po chodnikach jedynej udostępnionej do zwiedzania części miasta – świątyni/cytadeli Chudi, która zawiera w sobie olbrzymi plac, na którym odbywały się ceremonie religijne, pokoje sypialne i sale obradowe, kompleks krypt oraz sztuczny zbiornik wodny, co do którego roli naukowcy nie mają pewności. Wszystko to połączone jest ze sobą labiryntem korytarzy, na którego ścianach wyryte są wzory przedstawiające ptaki i ryby.\nGdy wróciłem do hotelu po plecak, Nebda i Walter poczęstowali mnie pysznym, domowym obiadem, który zjadłem w ich miejscu pracy. Otworzyli mi jedną ze swoich budek telefonicznych i obok aparatu telefonicznego postawili talerz. Liczą się intencje a nie forma, a posiłek przed drogą to był dobry pomysł. Dalej zamierzałem jechać stopem. Pożegnałem się z nimi ruszyłem na Panamericane. Nie zdążyłem wyjść jeszcze za miasto i zacząć machać na samochody, a już zatrzymał się przy mnie facet i zapytał, gdzie idę. Uwielbiam takie pytania. Nawet jakby rozumiał po polsku, to nie wiem czy by pojął o co mi chodzi, gdybym mu powiedział, że ‘chce wyjść za miasto by jechać dalej do Limy autostopem’. Większość ludzi tutaj nie wie co to autostop, bo raczej nikt tu tak nie podróżuje na dłuższe dystanse. Albo bardzo rzadko. Okazało się, że mówi świetnie po angielsku i może mnie podwieźć kilka kilometrów dalej, bo mieszka już poza granicami Trujillo. Rozmawiało nam się dobrze do tego stopnia, że zamiast kilku kilometrów przejechaliśmy razem ze trzydzieści.\nZaczynał dominować zupełnie nowy dla mnie krajobraz. Pustynia. Po jednej stronie widać było morze, a po drugiej stronie góry. A wszędzie pomiędzy -żółte, wypalone słońcem połacie ziemi, piasek, trawy, czasem jakieś pola uprawne i farmy kurczaków. Byłem oszołomiony i szczęśliwy. Za chwile zatrzymał się pickup i kolejne samochody, którymi pokonywałem krótkie odcinki. Im większą radość i pozytywną energię czułem w sobie, głupio podskakiwałem i machałem rękami, tym szybciej zatrzymywały się kolejne pojazdy. Oczywiście jak coś jechało to przestawałem się wygłupiać, ale droga zasadniczo wyglądało na pustą :] Później była ciężarówka, którą jechała cała rodzina w kabinie. Powiedzieli, że jeśli chce, to mogę wskoczyć na pakę, jest pusta. Z trudem wgramoliłem się z plecakiem po wąskiej drabince i zeskoczyłem do zabudowanej deskami platformy, na której przewożono ostatnio wyraźnie zborze. Gdy stuknąłem, że już jestem, ruszyliśmy. Wiatr rozwiewał mi włosy, biegałem w jedną i drugą stronę po pustej platformie, skacząc, podciągając się na wspornikach, patrząc na widoki.. Radość ledwie znajdowała ujście, jak dziecko się śmiałem sam do siebie. Dobrze, że mnie nikt nie widział tam, bo w tej zamkniętej przestrzeni mógłby mnie pomylić z jakimś psychicznie chorym, który znalazł się, nie bez kozery, w obitym poduszkami pokoju bez klamek.. :] Pół godziny później, w jakimś małym miasteczku, jakich pełno przy Interamericanie, musiałem wysiąść. Słońce było już bardzo nisko, rozglądałem się za jakimś hospedaje, ale szedłem mimowolnie za zabudowania, w stronę pustyni…Coś mnie ciągnęło jak magnes. Zabrał mnie kierowca tira, z którym przejechałem ponad 100 kilometrów, gadając o muzyce, dziewczynach, polityce i innych pierdołach. Zachód słońca na tle wydm był naprawdę niesamowity. Tego dnia przejechałem ponad 200 kilometrów, co jak na start po godzinie 1600 nie jest złym wynikiem :]\nNastępnego dnia było podobnie, widoki nie z tej ziemi, morze z jednej, góry po drugiej stronie, mili kierowcy i droga po horyzont. Tak to wyglądało właśnie w moich marzeniach, jeszcze gdy byłem w Polsce! Marzenia się spełniają.. ponad 300 kilometrów i po południu docieram do stolicy Peru, Limy. Zanim jednak dojechałem do dzielnicy Miraflores, gdzie chciałem się zatrzymać, minęła kolejna godzina w miejskim autobusie. Nie miałem żadnego adresu hostelu, liczyłem, że coś znajdę ot tak, od ręki. I rzeczywiście, trochę się pokręciłem i udało się.\nWieczorem zacząłem się źle czuć. Niespodziewanie. Najpierw jakieś gastryczne dolegliwości, które w nocy przybrały na sile, wysoka gorączka, bóle i zawroty głowy, dreszcze. Rano było\njeszcze gorzej. Zacząłem przypominać sobie co wiem o malarii. Z pomocą przyszedł mi Internet, nie byłem w stanie opuścić hostelu, co chwila latałem do kibla, więc i tak nie miałem specjalnie nic lepszego do roboty. Czułem się źle już w Saraguro, potem miałem wrażenie, że w Jaen też zaczyna mnie coś łapać i teraz. To może być przeziębienie, zatrucie pokarmowe, albo bardziej prawdopodobne, że to kilka rzeczy naraz plus odwodnienie lub nawet delikatny udar słoneczny. Wszak mało jadłem, a na pustyni gorąco… Objawy we wszystkich tych przypadłościach są podobne. Zacząłem liczyć godziny, analizować co się dzieje. Malarie trudno rozpoznać w początkowych stadium, ale najczęściej ujawnia się po dwóch, trzech tygodniach od zarażenia. Tyle mniej więcej minęło, od kiedy opuściłem El Oriente w Ekwadorze. Poza tym charakterystyczne są nawroty gorączki, co dzień, dwa czy trzy. Takich regularnych nawrotów nie miałem, a poza tym niby zagrożenie malarią było w okolicach Teny niewielkie.. Cholera wie… Mam ze sobą lek przeciwmalaryczny Malarone, ale świadomie nie brałem go jako zalecanej profilaktyki każdego dnia, gdy byłem w strefie. Istnieje teoria, że jeśli nie ma dużego zagrożenia, rozsądniej jest nie brać tego typu leków, które powodują czasem różne skutki uboczne, i zażyć je dopiero wtedy, gdy pojawią się objawy. Bierze się wtedy tzw. dawkę uderzeniową przez trzy dni, która ma zwalczyć chorobę. Koniec końców stwierdziłem, że lepiej wziąć i nie żałować później, że mogłem to zrobić i nie zrobiłem. Jakiś czas później, gdy słaniając się wyszedłem naprzeciwko do sklepu po wodę do picia, zobaczyłem, że tuż obok hostelu jest… klinika. Co za przypadek, że akurat na ten hostel trafiłem prawda? Zamierzałem iść następnego dnia do lekarza, nie wiedziałem, gdzie go szukać w ogóle, ile się czeka i czy trzeba coś płacić za wizytę, a tu taka niespodzianka pod płotem.. Poszedłem tam natychmiast i po chwili już byłem przyjmowany. Lekarka, która nie sprawiała wrażenie jakiejś wyjątkowo zaznajomionej z tematem (na pocieszenie powiem, że z tego co czytałem w Internecie, to w Polsce też ciężko spotkać jakiegoś dobrego specjalistę), potwierdziła moje obawy. To może być malaria, ale nie ma pewności. Powinienem zrobić test, ale jeśli wziąłem już malarone, to wynik i tak byłby negatywny. Musimy poczekać. Mam skończyć kuracje malarone i po kolejnych trzech, czterech dniach mogę dopiero przyjść na test. Jeśli miałbym nawrót mam się pojawić natychmiast. Przypisała mi coś na żołądek i sole na odwodnienie, które piłem przez resztę dnia.\nI rzeczywiście, w nocy spałem dużo lepiej, a następnego dnia czułem się już o wiele, wiele lepiej. Dziś, dzień po tym wszystkim zachowuje się prawie normalnie. Nadal jestem bardzo osłabiony, ale już głowa mnie nie boli, mogę normalnie jeść i nie mam gorączki. Nawet rozwaliłem kilku gości w pingponga w hostelu. Pytali się, czy jestem jakimś zawodnikiem.. :] Wszystko teraz zależy od tego, co się wydarzy w ciągu najbliższych dni. Jestem przekonany, że nie będzie żadnego nawrotu i że było to odwodnienie spowodowane zatruciem pokarmowym (a raczej brakiem jedzenia w ostatnich dniach), ale jestem czujniejszy.\nJutro zaczynam 10-dniowy kurs medytacji Vipassana. Vipassana oznacza „widzieć rzeczy takimi, jakie są”. To jedna z najstarszych indyjskich technik medytacyjnych, umożliwiająca samooczyszczenie umysłu poprzez proces samoobserwacji i prowadzenie ’szczęśliwego, pożytecznego życia’. Wiedzie do wolności od naszych uczuć nieszczęścia i cierpienia, które powodowane są przez pożądanie, niechęć i ignorancję. Podczas kursu nie będę mógł się komunikować ze światem zewnętrznym, zabronione jest używanie telefonów, Internetu, nie można czytać nawet książek ani notować niczego. Co więcej, przez 9 z 10 dni obowiązuje milczenie w stosunku do innych uczestników kursu. O Vipassanie dowiedziałem się od Filipa, którego poznałem w Cali. Mówił, że dzięki temu dużo zrozumiał i bardzo mu to pomogło. Co ciekawe, Fem, od której kupiłem laptopa z którego piszę te słowa, również uczestniczyła w tych medytacjach, a ponadto spotkamy się i tutaj, na kursie w Limie.. Co prawda nie pogadamy za bardzo, ale co zrobić.. :] Podobno w Polsce też organizowane są/były kursy Vipassany, tutaj można znaleźć więcej informacji.\nJa mam nadzieje, że zdrowie pozwoli mi zakończyć kurs, tymczasem żegnam się na 10 dni i do usłyszenia niebawem! Poniżej kilka zdjęć z pustyni i nie tylko..\nShift your awerness!\n5 komentarzy to Słońce pustyni\n18 kwietnia, 2010 o 17:50\nW dalszym ciągu kibicuje :) Świetne zdjęcia. A myślałeś, żeby dodać feed RSS na stronę? To chyba mało pracochłonne, a ułatwiłoby wielu osobom życie (tak myślę ;p)\nwujek Rysiek z klanu pisze:\n21 kwietnia, 2010 o 12:18\nRSS jest już na tej stronie, jest pod http://www.freddie.komrel.net/grandtour/feed/\n. Fred, jak chcesz to wrzuć linka gdzieś na stronie pod ten adres.\nzawsze do przodu,zawsze do przodu\n22 kwietnia, 2010 o 12:02\n27 kwietnia, 2010 o 08:23\nzrobione. nie wiem tylko jak się będą wyświetlały zdjęcia w czytnikach, na stronie są ładnie w miare wkomponowane w tekst, a tam się mogą rozjeżdżać gdzieniegdzie, ale w sumie nie znam się na tym i może jest git.. pzdr, wkrótce kolejny wpis\n13 czerwca, 2010 o 15:56


3Com świętuje 30-lecie istnienia - ITbiznes\n8 lipca 2009 Grzegorz Pietrzak\t4 Views Brak komentarzy\tsieci\nW tym tygodniu, 3Com Corporation świętuje 30 lat od kiedy wynalazca Ethernetu, Bob Metcalfe założył firmę. Z nowoczesną technologią w swoim DNA, 3Com dokonuje innowacji w sieci od trzech dekad. Dziś nadal rozwija swoje rozwiązania kładąc nacisk na stosunek ceny do wydajności, otwarte standardy i łatwość działania rozwiązań sieciowych dla przedsiębiorstw.\n– Czy to na prawdę minęło już 30 lat od powstania 3Com – zapytał\nMetcalfe, założyciel 3Com i obecny partner firmy Polaris. – Komunikacja\nkomputerowa i firma 3Com były w 1979 roku całkiem nowym pomysłem. Nie\nbyło wtedy żadnych komputerów osobistych, głównie Apple IIS. Świat\nWorld Wide Web znajdował się jeszcze 10 lat w przyszłości. Byliśmy\ndotcomem przed dots – dodał Metcalfe. – Naszym pomysłem założycielskim\nbyło promowanie otwartych standardów sieciowych. Postawiliśmy na trzech\nzwycięzców: Ethernet, TCP / IP i Unix. Nasi klienci entuzjastycznie\npodeszli do tych standardów i wstępnych produktów PC LAN. Rośliśmy wraz\nz nimi, zgodnie z Prawem Metcalfa: V ~ n ^ 2 . Sto lat, 3Com!.\n– 3Com jest do dziś dobrze prosperującą firmą ze względu na kulturę\ninnowacji, którą żyjemy i oddychamy każdego dnia – powiedział Bob Mao,\nCEO 3Com. – Jestem zaszczycony być częścią organizacji, która ma tak\ngłębokie korzenie w branży sieciowej. Wierzę, że posiadamy idealne\npołączenie unikalnych aktywów, strategicznych priorytetów oraz rejonów\ninwestycyjnych, które pozwolą nam na dalsze tworzenie rozwiązań,\nspełniających wymagania naszych klientów, również w przyszłości.\nPocząwszy od pierwszego komercyjnego protokołu TCP / IP dla systemu\nUNIX, a następnie wprowadzając pierwszy standard "Thicknet" Ethernet\nTransceiver do modelu 3C100, kolejne 30 lat pracy 3Com wyróżnia się\ninnowacyjnymi technologiami, takimi jak:\nPierwszy na świecie Ethernet Adapter karty PC\nPierwszy na świecie komercyjny sieciowy system operacyjny, Etherseries\nKomercjalizacja “Ethernet bridging”, która później rozwinęła się w “Ethernet switching”\nKorzystanie z układu scalonego z logiką opracowaną specjalnie dla\nokreślonej aplikacji lub urządzenia (ASIC) w celu obniżenia kosztów i\nKoncentratory wieżowe w sieci Ethernet (stackable hub) i przełączniki Ethernet (switch)\nWynalezienie i komercjalizacja technologii Power over Ethernet (PoE)\nStworzenie technologii IRF (XRN)\nW latach 90. 3Com\nobniżył koszty sieciowe poprzez wertykalną integrację badań i rozwoju\n(R&D) oraz produkcji. W 2003 roku 3Com i Huawei powołały spółkę\ntypu joint venture z siedzibą w Chinach, w której 3Com posiada obecnie\n100 procent udziałów, by opracować nowej generacji ofertę typy\n‘core-to-edge’ dla przedsiębiorstw. Powstała linia produktów H3C\nuzyskała wiodącą pozycję na rynku w Chinach i obecnie zasila sieci\nprzedsiębiorstw na całym świecie. Ilustrując umiejętności adaptacji do\nzmieniających się wymogów rynku i dojrzałych technologii 3Com, H3C\nopiera się całkowicie na uniwersalnych układach scalonych klasy\n„merchant”, a nie ASIC, i skupia się na innowacyjności eksploatacji\nsieci i zarządzania oprogramowaniem w celu zapewnienia najwyższej\nwydajności i najlepszego całkowitego kosztu posiadania (TCO).\nW 2005 roku 3Com nabył firmę TippingPoint, uznając, że bezpieczeństwo\nsieci stanie się istotnym wymogiem każdego CIO, tak jak sieci nadal\nbędą miały krytyczne znaczenie dla ich działalności biznesowej. Dzisiaj\nTippingPoint jest wybitnym graczem w systemie Intrusion Protection\nSystem (IPS) i liderem w magicznym kwadrantcie Gartnera (Gartner\nNetwork IPS AGD Magic Quadrant).\n– To, co mamy do zaoferowania naszym klientom i partnerom biznesowym\nsprawia, że jesteśmy dziś bardziej podekscytowani niż kiedykolwiek –\npowiedział Bob Mao. – Podczas naszych podróży po świecie często słyszymy\no czym rozmawiają klienci. Bardziej niż kiedykolwiek mówią o najlepszym\nstosunku wartości do ceny, potrzebach otwartych standardów i potrzebach\nsilnej, skoncentrowanych na wsparciu end-to-end partnerach. Jesteśmy\ntutaj, aby wypełnić tę potrzebę.\n← Nokia: nie zamierzamy korzystać z Androida\nRanking: z jakich netbooków klienci są najbardziej zadowoleni? →


Moje nowości książkowe - marzec 2013 | Mama z różową torebką\nUwielbiam książki i mimo, że z czasem mam coraz mniej czasu na czytanie to ciągle jest to moja ulubiona rozrywka, na którą staram się znaleść czas. Za to kupuję nałogowo, choć staram się trzymać w ryzach i założenie mam takie, żeby nie kupować więcej niż przeczytałam w ubiegłym miesiącu. Nie realne, zawsze się na coś skuszę.\nNeil Gaiman - Na szczęście mleko. Ilustracje Chris Riddel. Wydawnictwo Galeria Książki. W Biedronce rzucili fajnie wyglądające książki dla dzieci. No i nazwisko mocno przyciąga, czas w końcu przeczytać jego autorstwa. Więc w Dzień Kobiet to mój syn został obdarowany. Jakie jest Wasze podejście do tego święta?\nDanielle Jensen - Porwana Pieśniarka. Wydawnictwo Galeria Książki. Ostatnio bardzo mocno promowana i polecana. A przy okazji będę miła porównanie, czy moje ulubione BookTuberki mają podobny gust do mojego.\nMichael Crichton - Jurassic Park. Zaginiony Świat. Wydawnictwo Dream Books. Jak to możliwe, że jeszcze nic jego autorstwa nie czytałam? Jak możliwe, że nie czytałam Parku Jurajskiego? Uwielbiam film zwłaszcza 1, książkę też muszę dorwać. Czas nadrobić zaległości.\nLeslye Walton - Osobliwe i cudowne przypadki Avy Lavender. Wydawnictwo SQN. Pięknie wygrana książka, oby więcej takich. Osobliwość w tytule i już jestem kupiona. A do tego ten YouTube.\nPaulette Bourgeois, Brenda Clark - Franklin chce mieć zwierzątko. Wydawnictwo Debit. Kocham Franklina. Wiele lat temu oglądałam te bajki z wielką przyjemnością mimo, że wiek docelowy przekroczyłam dawno. Więc mimo, że mój syn jest jeszcze za mały na nie to biblioteczka systematycznie jest uzupełniana.\nFleur De Force - Jak być Glam. Przewodnik po szczęściu i urodzie. Wydawnictwo Literackie. Opanował Instagram, mam wrażenie, że u każdego ją widziałam. Czy miałam opcję nie zobaczyć o co tyle szumu?\nRenata Piątkowska - Dziadek na huśtawce. Ilustrował Artur Nowicki. Wydawnictwo BIS. Ta okładka, od razu skojarzyła mi się z Babcią na jabłoni. Jak więc mogłam ją zostawić?\nPierwsza encyklopedia - Pojazdy. Grupa Wydawnicza Foksal. Sroka ze mnie, złota okładka od razu wpadła mi w oko. Ja jestem z czasów, gdzie takie książki można było czyść w bibliotece w czytelni, bo nie wypożyczali :P\nPo równo dla mamy i syna. No dobra dla mnie więcej, bo przeczytam wszystko. Cieszę się jak dziecko z tych książek nawet podczas robienia im zdjęć. Dziwna jestem :P Część z nich przeczytałam jeszcze w marcu :)


Dodatkowe informacja: Jest to dość trudne w prowadzeniu auto. Po stuningowaniu staje się jednym z najszybszych pojazdów w całej grze. Bodaj najlepsze wóz do driftu w tej klasie pojazdów (nie licząc Saleena TT). Mocny wóz dla mocnych kierowców.\nDodatkowe informacje: Szybkie, zwrotne i mocne auto. Nie sprawia problemów w prowadzeniu. Najszybsze ze wszystkich Lamborghini, cieszące się dużym zainteresowaniem graczy. Świetnie sprawdza się na krętych odcinkach, choć i mocy na prostych odmówić mu nie sposób.\nDodatkowe informacje: Trudne w prowadzeniu, nie cieszące się dobrą opinią wśród kierowców auto. Pojazd bardzo drogi i zdecydowanie nie spełniający pokładanych w nim oczekiwań.


Tłumaczenie dokumentów Bełchatów - 61 wykonawców - Cena\nTłumaczenie dokumentów w Bełchatowie\nWykonawcy usługi Tłumaczenie dokumentów w Bełchatowie\nMetis Finanse Sp. z o.o., Bełchatów\nAngoal Łukasz Gabarkiewicz, Bełchatów\nTłumaczenia & Traduzioni, Bełchatów\nTłumaczenie dokumentów Bełchatów: Powiązane usługi\nIle ocen dostępnych jest w kategorii Tłumaczenie dokumentów w Bełchatowie\nW kategorii Tłumaczenie dokumentów w Bełchatowie dostępnych jest 126 opinii, które wykonawcy zdobyli od swoich dotychczasowych klientów. Średnia wszystkich ocen w tej kategorii wynosi 4.9.\nJak mogę wystawić ocenę wykonawcy w kategorii Tłumaczenie dokumentów?\nIle będzie mnie kosztować realizacja usługi w kategorii Tłumaczenie dokumentów w Bełchatowie?\nWykonawcy mają 24 godziny, by odpowiedzieć na Twoje zapytanie. Przeciętny czas otrzymania pierwszej oferty w kategorii Tłumaczenie dokumentów to 5 min.


Warszawa: 17-latek zadźgał taksówkarza - SE.pl\nSUPER EXPRESS.pl wiadomości polska Warszawa: 17-latek zadźgał taksówkarza\n14.01.2011, godz. 01:30\nNie wiadomo, czy chłopak od początku wiedział, po co wchodzi do mieszkania Kazimierza C., czy też skusiła go wizja darmowego alkoholu. Nieoficjalnie wiadomo, że mężczyźni najpierw pili wódkę, a potem Sebastian poszedł pod prysznic. Kiedy się kąpał, do łazienki wszedł gospodarz. Mężczyzna miał obłapiać nastolatka i składać mu propozycje seksualne.\nPatrz też: Łódź: Więźniowie chcą zlinczować Janusza T., policjanta-dzieciobójcę\ntagi: alkohol bielany Kazimierz C Mazowieckie policja taksówkarz Warszawa zabójstwo Sebastian K SEKS ul Czechowa