Testamenty - Prawnik w Anglii, Londyn, Manchester UK | IMD Solicitors LLP\nHome Usługi Prawo spadkowe Testamenty\nNiewiątpliwie chcesz mieć pewność, że w każdym momencie życia Twoja przyszłość, jak również przyszłość Twoich bliskich, jest w dobrych rękach, szczególnie jeśli chodzi o nieletnie dzieci.\nDoskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że rozmawianie o śmierci może być nieprzyjemne. Jednak jeśli teraz uporządkujesz swoje oczekiwania wobec tego, co ma się stać z Twoim majątkiem po Twojej śmierci, gwarantujesz sobie mniej zmartwień na przyszłość.\nSpisanie testamentu jest jedynym sposobem, aby mieć pewność, że Twoje życzenia zostaną spełnione po śmierci. Wiele ludzi odwleka to, ale bez testamentu, Twoje mienie przekazane będzie Twoim krewnym zgodnie z obowiązującym prawem, a nie zawsze będą to ludzie, którym rzeczywiście chcesz przekazać swój majątek.\nTestament jest prawnie wiążącym dokumentem, dzięki któremu możesz zapobiec takim sytuacjom. Pomaga on też zapewnić Twoim dzieciom opiekę ze strony osób, które sam wybierzesz, wiedząc, że zadbają o bezpieczeństwo i przyszłość Twoich dzieci. Poprzez ustanowienie opiekuna dla swoich dzieci przekazujesz wyznaczonej w testamencie osobie odpowiedzialność rodzicielską wobec Twoich dzieci w przypadku Twojej śmierci. Zapewnienie przyszłości dziecka jest bez wątpienia najważniejszym obowiązkiem każdego rodzica. Sporządzony testament pomoże zapewnić Twojemu dziecku najlepszą opiekę.\nDoradzimy Ci, na co należy zwrócić uwagę i co trzeba zrobić, aby skutecznie wyznaczyć opiekuna.\nPrzy podejmowaniu decyzji o tym, że kancelaria ma się zająć Twoim testamentem, powinieneś upewnić się, że zagwarantują Ci usługi w oparciu o Twoje indywidualne potrzeby.\nŹle sformułowane testamenty są bardzo niebezpieczne dla rodzin i mogą doprowadzić do napięć i kłótni. Jeśli testament jest źle sporządzony może wywołać niepewność, która będzie powodowała w przyszłości problemy. Zostawiając po sobie dobrze przygotowany testament możesz sprawić, że nie będzie żadnych wątpliwości co do tego, kto ma dziedziczyć Twój majątek, co oszczędzi Twojej rodzinie stresu.\nNasz polski zespół prawników zajmujących się sprawami spadkowymi w profesjonalny sposób sporządzi wersję roboczą Twojego testamentu (lub zaktualizuje obecny, jeśli go posiadasz), a potem, jeśli tego sobie życzysz, przechowają go na terenie naszej kancelarii. Zajmujemy się też administracją Twojego majątku.\nSkontaktuj się z nami już dziś, a pomożemy Ci dopilnować swoich spraw.\nPisanie testamentu – Pakiet Brązowy – £200,00 plus VAT\nBez testamentu, lub mając źle napisany testament, narażasz się na ogrom niepotrzebnego stresu dla siebie i swoich bliskich; zabezpiecz się przed tym wybierając naszych doświadczonych adwokatów.\nNasza opłata stała w wysokości £200.00 plus VAT za usługę pisania testamentu zapewnia Ci wszystko, czego potrzebujesz, by być dobrze zorganizowanym i przygotowanym na przyszłość.\nNasza usługa pisania testamentów może też obejmować bliźniaczy testament dla współmałżonka/partnera za jedyne £349,00 plus VAT za oba testamenty.\nPakiet Brązowy obejmuje:\nKonferencje z klientem przez Skype’a w celu potwierdzenia instrukcji\nMianowanie do 4 wykonawców i opiekunów dla dzieci poniżej 18 roku życia\nPrzyznanie do 10 prezentów pieniężnych lub 10 prezentów w formie przedmiotów\nListę wszystkich świadczeniobiorców Twojego majątku\nPrzepisy dotyczące prostych życzeń pogrzebowych\nPodpisanie w domu w obecności adwokata lub w jednym z naszych biur\nDarmowe miejsce na przechowywanie testamentu\nPakiet Brązowy nie obejmuje:\nOmówienia podatku od spadku i darowizn ani porad dotyczących planowania\nFunduszy użytkowania wieczystego, powierniczych, ani innych bardziej skomplikowanych funduszy\nFunduszy dla osób niepełnosprawnych\nPomijania członków rodziny\nProblemów ze zdrowiem psychicznym\nPisanie testamentu – Pakiet Złoty – standardowa stawka godzinowa\nNasze usługi pisania testamentów są dostosowane do Twoich potrzeb, zapewniając Ci wszystko, czego potrzebujesz, by być dobrze zorganizowanym i przygotowanym na przyszłość.\nProsimy o płatność £500,00 Plus Vat na konto, co powinno wystarczyć, by pokryć nasz czas – godzinę, którą wykorzystamy na doprecyzowanie instrukcji oraz godzinę na opracowanie testamentu.\nMożemy umówić się na spotkanie w jednym z naszych czterech biur i udzielić Ci porady w sprawie zawartości Twojego testamentu. Możemy też spotkać się domu klienta (możemy wtedy prosić o zwrot kosztów podróży)\nPo otrzymaniu porady, testament przygotowany zgodnie z Twoimi życzeniami\nW razie potrzeby, choć jest to usługa, której nie obejmuje płatność z góry,\nzajmiemy się też zebraniem szczegółowych porad na temat planowania podatkowego od eksperta specjalizującego się w planowaniu podatku od spadków i darowizn.\nRejestrację w narodowym rejestrze testamentów\nUwierzytelniony odpis testamentu\nZdajemy sobie sprawę z tego, że czas żałoby jest niesamowicie trudny dla tych, którzy muszą poradzić sobie ze śmiercią osoby bliskiej. Dlatego jesteśmy z Tobą – pomożemy Ci w tym trudnym momencie, oferując fachowe usługi sporządzania uwierzytelnionych odpisów testamentów.\nCzym jest uwierzytelniony odpis testamentu?\nJeśli zostałeś mianowany wykonawcą czyjegoś testamentu, możesz potrzebować uwierzytelnionego odpisu testamentu, żeby móc zająć się uporządkowaniem spraw zmarłego.\nPoświadczenie ważności testamentu jest to proces, drogą którego testament jest uznany za ważny przed sądem, w wyniku czego testament zmarłego jest uznany za poprawny.\nSąd wyda poświadczenie ważności testamentu, w którym figurować będą wykonawcy wymienieni w testamencie jako osoby posiadające prawo do rozporządzania mieniem zmarłego.\nJednakże, dopóki taki dokument nie zostanie wydany, możesz nie mieć dostępu do konta bankowego zmarłego, ani sprzedać jego mienia. Możliwe też, że nie będziesz mógł wypłacać świadczeniobiorcom wymienionych w testamencie kwot.\nW przypadku, gdy zmarły w testamencie wymieni wykonawców, będą oni odpowiedzialni za wnioskowanie o poświadczenie ważności testamentu.


inspiracje w moim mieszkaniu: Skórzana galanteria dla naszego telefonu\nPropozycja dla Panów, klasyczna czerń i czekoladowy brąz.\nPoszerzona wersja modelu Book czyli etui Talis z kieszonkami na\nSmukłe etui UltraSlim z klapką otwieraną do dołu.\nSkórzane etui w formie wygodnej saszetki ze skóry nappa.\nSkórzane futerał na tablet lub praktyczna torba.\nFoto 1-16 stilgut.pl\nSkórzane wyroby są szlachetne i ponadczasowe. Mają swoich zwolenników od lat, którzy nie zamienią jej na żaden inny materiał. Nasz smartfon też może zyskać klasyczny i elegancki image, dzięki skórzanemu etui.\nSkóra w sama w sobie nie jest nuda, bo może mieć wyjątkową strukturę i piękny kolor. Jej popularność nie mija, wręcz przeciwnie, wielu projektantów stosuje skórzane elementy we wnętrzach jak np. uchwyty do szafek.\nJa lubię skórzane torebki, więc taki futerał pasowałby mi idealnie do kompletu :).\nCiekawa jestem czy i wam podoba się pomysł na skórzane etui na telefon ?\nMiłego zbliżającego się weekendu :))\nraeszka 19 kwietnia 2018 20:44\nJa nie miałam nigdy etui na telefon i żaden nigdy nie był zniszczony hihi :).\nSkórzane etui jakoś do mnie nie przemawiają. Takie masywne mi się wydają :).\nAlicja 19 kwietnia 2018 23:21\nMoje etui to materiałowa saszetka ,która zajmuje mało miejsca i jest łatwa w utrzymaniu w czystości bo mogę ją wyprać. Mojemu staremu telefonowi to wystarczy :-). Pozdrawiam .\nagatek 20 kwietnia 2018 06:30\nNie używam i jeśli skóra to raczej skoropodobne, w dobie dzisiejszych możliwości nie jestem za skórą chociaż doskonale zdaję sobie sprawę, że w procesie uboju zwierząt żal tej części nie wykorzystać...ale...\nPod białą sową 20 kwietnia 2018 17:06\nDoti 20 kwietnia 2018 22:53\nUbranka dla telefonów bardzo szykowne i praktyczne:) Pozdrawiam Cię Aniu serdecznie!\nCentramedycznemedyceusz 20 kwietnia 2018 23:15\nlubię etui, w szczególności te z 'kieszeniami', ale nie wyobrażam sobie trzymać tam kart kredytowych, jak to pokazane jest na zdjęciach (mm nadzieję, że nikt sobie nie wyobraża) ;)\nElżbieta 21 kwietnia 2018 08:15\nSkórzane etui jest eleganckie i praktyczne. Sama kiedyś sprawiłam taki prezent mężowi i do dziś się sprawdza:)Mnie najbardziej spodobał się u Ciebie ten niebieski w formie saszetki, ale pewnie to z miłości do tego odcienia błękitu:)Pozdrawiam\nŁukasz Bier 21 kwietnia 2018 10:56\nSkórzane jest piękne :)\nNigdy nie byłam fanką takich etui ale te piersze prezentują się na prawdę ładnie :)\nElwiraK 7 lipca 2018 20:23\nNie moj styl... Raz sie skusiłam. Kompletnie mi nie spasowalo skórzane etui. Teraz mam tylko case z printem polnych kwiatów :)\nDominika 29 grudnia 2020 11:00\nJa już nie wyobrażam sobie mojego telefonu bez czerwonego, skórzanego etui…Tymczasem bardzo cenię sobie sklep z galanterią skórzaną https://www.franczesko.pl/, w którym kupiłam między innymi elegancki portfel ze skóry dla męża na tegoroczną gwiazdkę. Portfel od razu przypadł do gustu mojemu ukochanemu.


Piko 55402, Tor prosty G119, 119 mm, A-Gleis z podłożem, skala H0. - makieta.pl\n> H0 - TORY, sygnalizacja...>PIKO A-Gleis + podłoże>Piko 55402, Tor prosty G119, 119 mm, A-Gleis z podłożem, skala H0.\nPiko 55402, Tor prosty...\nTor prosty G119, 119 mm, A-Gleis z...\nPiko 55402, Tor prosty G119, 119 mm, A-Gleis z podłożem, skala H0.\nIndeks: piko 55402\nTor prosty G119, 119 mm,\nA-Gleis z podłożem, skala H0.\nRozjazd łukowy prawy BWR A-Gleis z podłożem,...\nRękaw, wskaźnik wiatru. 2 szt., wys. 110 mm....\nSpecjalne spinki łączące torowiska Piko A-Gleis...


Kompleks małego członka – Stajnia Liderów\nZajęcia rozwojowe z końmi polegają głównie na rozpoznawaniu i zmianie społecznych, kulturowych lub rodzinnych schematów, jeśli okaże się, że te nam w życiu nie służą. Jednym z takich schematów jest nasza rola w małżeństwie.\nNiestety, prawie każda kobieta, niezależnie od tego jak silna, zaradna i poukładana, nosi w sobie jak obcego ósmego pasażera Nostromo przekonanie, o tym, że mężczyzna powinien dla niej zabić smoka, wygrać wojnę, albo przynajmniej bitwę, wybudować dom i upolować kolację.\nNajprawdopodobniej dla pokolenia dwudziestolatek, a może już nawet trzydziestolatek to wszystko można zamienić na kupić, kupić, kupić i jeszcze raz kupić. Niewielu facetów może tak sobie po prostu kupić wszystko, czego zapragnie ich wychowana w konsumpcyjnym społeczeństwie luba. Stąd ich naturalna frustracja, poczucie niespełnienia, nie bycia dość dobrym, porównywanie się z innymi facetami, których stać na więcej i taki społeczny kompleks małego członka, który naprawdę z seksem wiele wspólnego nie ma. Kompleks, oczywiście, nie członek, bo raczej chodzi nie o jego rozmiar, tylko obawę, że ich ukochana znajdzie sobie bardziej zaradnego życiowo dawcę nasienia.\nZ tym nasieniem, to też bym nie przesadzała, bo choć faceci często mają zakodowany schemat kobiety jako istoty kruchej cichej, miłej i chętnej do zakładania gniazda, to często okazuje się, że dziewczyna w wieku trzydziestu kilku lat jeszcze nie wie, czy dojrzała do roli matki, a gniazdko che mieć, owszem, wypasione, w dobrej dzielnicy, nowocześnie urządzone, w którym nie komponuje się potomstwo.\nWszystko to przypomina jedną wielką szekspirowską komedię omyłek. Czterdziestoletni Don Kiszot pokonał właśnie smoka grając w plejkę, a jego Dulcynea chrapie sobie już w pościeli w piżamce z najnowszego katalogu, na którą musiała sobie sama zarobić i wkurzona poszła spać nie próbując nawet zwabić do sypialni dzieciucha, co to nie potrafi na marną koszulkę za 350 zł pochałturzyć do kotleta na tej swojej bezużytecznej gitarze.\nMoże pora z tym zrobić porządek i pozwolić każdemu być po prostu najlepszą wersją siebie? Może kobieta, która zarabia dwie średnie krajowe może powiedzieć do swojego partnera po powrocie z pracy:\n– Kotku, co dziś na obiad?\nPomyślcie, o ile życie byłoby prostsze gdyby ani on, ani ona nie mieli problemu z tym, że żyją właśnie w takim układzie. Albo gdyby facet wrócił z pracy umordowany jak osioł i nie czuł się jak palant usłyszawszy żonę narzekającą w rozmowie z koleżanką na jego żałosną pensję, zwłaszcza że naprawdę ciężko pracuje, a swój zawód kocha i się w nim spełnia. Gdyby ta żona poczuła się równie jak on odpowiedzialna za utrzymanie domu i dzieci, które wspólnie wyprodukowali, a które dla innych kobiet nigdy nie stanowiły przeszkody w zarabianiu pieniędzy. Gdyby zamiast zgodnie z wyniesionym z domu schematem jęczeć i narzekać znalazła sobie zajęcie pozwalające jej dorobić w domu do niskiej pensji męża.\nBardzo często to nie brak chęci, ale właśnie zardzewiałe wyobrażenia o tym jak małżeństwo powinno wyglądać ograniczają nas na tyle, że jesteśmy nieszczęśliwi w związku z osobą, w której się przecież zakochaliśmy na zabój.\nA co, jeśli to kobieta potrzebuje się spełniać, biegać, gonić, kiszki pompować, że sparafrazuję tekst z filmu „Vabank”. Co, jeśli to ona musi się realizować zawodowo, a za co się nie zabierze, za tym płyną strumieniem pieniądze? Czy taka kobieta ma żyć już zawsze sama? Bo jak sobie znajdzie faceta takiego jak ona, to nigdy się razem nie spotkają w domu. Dlaczego nie mogłaby darzyć szacunkiem nigdy nie publikowanego poety, który z typowo męskich rzeczy, potrafi tylko spłuczkę naprawić, a pozostawiony sam sobie umrze z głodu, mimo że świetnie gotuje. Czy coś się komuś stanie jeśli ona zrobi boazerię w przedpokoju, a on wyhaftuje obrus świąteczny?\nNiezrównoważona żona →\n13 kwietnia 2016 Iwona Chamska 1


Kaznodzieja. Tom pierwszy. - Garth Ennis, Steve Dillon (4730971) - Lubimyczytać.pl\n8,66 (71 ocen\ti\t9 opinii) Zobacz oceny\nostatnia dodana przez PAWEŁ82, 2 tygodnie temu, w grupie Świat książek\nostatnia dodana przez Road33, 37 tygodni temu, w grupie Aktualności\nMarcin Knyszyński | 2017-08-31\nRecenzja przygotowana we współpracy z portalem Szortal - była też tam pierwotnie publikowana (http://szortal.com/node/12725).\nEgmont wydał w tym roku w jednym albumie zbiorczym pierwszych dwanaście części legendarnego już komiksu o poszukiwaniu Boga. We wszystkich blurbach, recenzjach i artykułach możemy przeczytać o tym, jak bardzo jest on kontrowersyjny, obrazoburczy i obrzydliwy. Te marketingowe chwyty oczywiście spełniają swoje zadanie, jednak w moim odczuciu niepotrzebnie skupiają uwagę odbiorcy właśnie na tym aspekcie. Umyka wtedy trochę innych, wartościowych rzeczy, jakie możemy znaleźć w „Kaznodziei”.\nW Niebie, zamieszkałym przez Boga i anielskie zastępy, dochodzi do potwornego skandalu . Jeden z Aniołów Serafinów płodzi wraz z nieznaną demonicą zupełnie nowy byt, nazwany Genesis. Istota ta, o mocy niemal dorównującej boskiej, ucieka ze swojego więzienia , w którym była...\nW Niebie, zamieszkałym przez Boga i anielskie zastępy, dochodzi do potwornego skandalu . Jeden z Aniołów Serafinów płodzi wraz z nieznaną demonicą zupełnie nowy byt, nazwany Genesis. Istota ta, o mocy niemal dorównującej boskiej, ucieka ze swojego więzienia , w którym była przetrzymywana przez wystraszonych mieszkańców Nieba, dociera na Ziemię i, delikatnie mówiąc, zakłóca mszę prowadzoną przez młodego pastora Jessego. Ten, jak się okazuje, nieprzypadkowo wybrany śmiertelnik, po wydostaniu się ze zgliszczy spalonego kościoła i spod stosu zwęglonych ciał parafian, zyskuje moc rozkazywania Słowem. Może zmusić każdego (no, prawie każdego) do wykonywania swojej woli bez dyskusji. Próbując dociec, co tak naprawdę się wydarzyło i kim, lub czym, jest tajemnicza istota, która wstąpiła w jego ciało, dowiaduje się, że dobry Bóg i nasz Pan uciekł z Nieba, w którym zaczyna panować chaos. Jesse, wraz z Tulip, swoją opuszczoną przed pięcioma laty dziewczyną, i Cassidym, irlandzkim stuletnim wampirem przypominającym typowego amerykańskiego rozrabiakę, postanawia odnaleźć Boga i zmusić go do wyjaśnienia, dlaczego zaniedbuje swoje obowiązki. Tymczasem tropem trójki bohaterów podąża Święty od Morderców, maszyna do zabijania, niezniszczalny byt wysłany przez anioły w pogoni za Genesis.\nGarth Ennis nie jest jednak twórcą wtórnym wobec wymienionych wyżej popkulturowych obrazków. Wraz z Steve’em Dillonem, rysownikiem, który chyba wyjątkowo dobrze pasuje do tej serii, kreuje świat przypominający nieco ten z „Dogmy” Kevina Smitha. Dodajmy do tego specyficznego, lekko bluźnierczego czarnego humoru, mnóstwo krwi i przemocy, której nie powstydziłaby się rodzinka z „Teksańskiej masakry piłą mechaniczną” i mamy wyobrażenie tego, o czym mówimy. „Kaznodzieję” mógłby oczywiście rysować ktoś z inną kreską oraz bardziej surrealistycznymi i mroczniejszymi kadrami, jednak zabiłoby to coś, co Dillon świetnie buduje wraz z Ennisem – dystans do opowiadanej historii, zrównoważone balansowanie pomiędzy grozą, humorem, przygodą i najprawdziwszą frajdą, którą mieli autorzy podczas tworzenia komiksu i którą nieustannie dzielą się z czytelnikiem.\nŚwiat, po którym poruszają się bohaterowie „Kaznodziei”, to z pozoru sen nihilisty, cynika i pesymisty. Ale gdy przyjrzeć się dobrze i wczytać w ostatnie rozdziały pierwszego tomu, widać coś zgoła innego. Bo czymże jest Genesis? Czy nie uosabia czasem prawdziwej idei zła i dobra na świecie? Tej rzeczywistej szarości, przykrytej tak wygodnymi dla nas czarno-białymi definicjami? Różnica między Niebem a Piekłem to niekoniecznie to samo, co różnica między dobrem i złem, co podkreśla Jesse Custer. Jego poszukiwanie Boga na amerykańskiej ziemi wydaje się z góry skazane na porażkę, bo czy w takim kraju, jaki tworzy na naszych oczach Ennis, może w ogóle być mowa o Bogu? Życie Custera, wyjątkowo dosadnie rozrysowane w opowieści, którą snuje on swojej dziewczynie, wskazuje na to, że człowiek znajduje Boga dopiero wtedy, gdy jest na samym dnie – upokorzony, pobity, na granicy życia i śmierci. Masz do wyboru Boga albo lufę własnego pistoletu w ustach. Lecz co jeśli odnalezienie Go to tylko złudzenie, bo nic tak naprawdę się nie zmienia? Co jeśli wyobrażenie Pana jako kogoś, kto jest zawsze z nami, widzącego wszystko, co robimy, wiedzącego wszystko, co myślimy, wymagającego od nas bezwarunkowego oddania zwyczajnie budzi protest? Bóg to przyjaciel, który nas kocha, więc jeśli chcemy być z Nim po śmierci, musimy bez zwątpienia kroczyć Jego śladami, na przekór trudnej codzienności. „To przerażające mieć takiego przyjaciela” – mówi Jesse.\nCzęsto zdarza się tak, że twory popkultury przyciągają odbiorców swoją kontrowersyjnością i niczym więcej. Nie można zaprzeczyć, że w przypadku tego komiksu czynnik ten również jest znaczący, ale trzeba zauważyć, że „Kaznodzieja” to nie zwyczajne guilty pleasure. Komiks jest tak daleki od tej definicji, jak przedstawiony w nim świat od raju na ziemi. Odwaga i bezkompromisowość autorów budzą podziw, podobnie jak świadomość tego, co tworzą.\nGarth Ennis napisał w przedmowie, że pierwsze skojarzenie, jakie mu przychodzi do głowy w związku z pracą nad tym tytułem to „ogromna przyjemność”. Dla mnie jego słowa okazały się pierwszym określeniem tego, co odczuwałem po zamknięciu komiksu. Tom pierwszy „Kaznodziei” to początkowy etap długiej i wyboistej drogi naszych bohaterów. Już niedługo pojedziemy dalej.\ngeokuba | 2017-12-11\nAle o co chodzi? Chodzi o to, że nie ma Boga. Zwiał ci on z nieba na ziemię ładnych parę lat temu i się ukrywa. Anioły zostały same w niebiesiech i próbują całą aferę utrzymać w tajemnicy. Jednak nie tylko to mają na głowie. Okazuje się, że uciekł im również na ziemię dziwny twór imieniem Genesis, który...\nReszta to coś niebywałego. Custer odkrywa, że ma moc wpływania na innych ludzi, i że pewien rewolwerowiec chce go zabić. Jego była dziewczyna przypadkiem go odnajduje, ale towarzyszy jej pewien gościu, który za dnia nie chce wyjść spod azbestowego koca, a jego przysmakiem jest krew. Razem będą chcieli odnaleźć na ziemi Boga, żeby mu wpuścić wciry za to, że ucieka od odpowiedzialności za ludzkość. Ale po drodze wpadają w takie tarapaty, że co obrazek nie mogłem wyjść ze zdumienia. Nawet na chwilę nie można ochłonąć. Nie można złapać oddechu. Kiedy nie rżałem jak ogłupiały, to zatykało mnie zdumienie. Moc tego komiksu przerosła moje oczekiwania. Wszystko tam mi pasuje i jest zrobione pode mnie, jeżeli chodzi o moc popkultury. Dialogi mistrzowskie, postacie wykreowane genialnie, zwroty akcji, że mucha nie siada, wymyślone historie tak odjechane, że aż fascynujące. Ot, taki przykładowy dialog:\nPewien reporter spotyka w barze swojego bardzo dobrego przyjaciela - obieżyświata, którego nie widział bardzo długo i mówi na dzień dobry:\n- Twoja mama nadal liczy sobie pięć centów od łba?\n- Nie. Od kiedy wykopałem jej zęby, dziesięć.\n- Mam tylko piątaka…\n- Za pięć dostaniesz ojca.\n- Więc zostanę przy swojej siostrze.\nTu fabuła jest wielowątkowa, co czuć już od początku, gdy zagłębiamy się w kolejne niuanse sprawy, która ma na celu znalezienie Boga. Historia szybko zaczyna porywać, tajemnice ciekawić, a postacie wywoływać sympatię. W ogóle to niesamowite, jak w serialu na podstawie "Kaznodziei" z bohatera udało się zrobić takiego mięczaka... Każdy w komiksie wypada lepiej, ma wyrazistą osobowość,...\nAliEns00 | 2017-07-19\nSłyszałem wiele dobrego na temat "Kaznodziei", ale zawsze odkładałem czytanie tej serii w czasie. Zapowiedź nowego wydania przez Egmont bardzo mnie ucieszyła, ponieważ był to idealny moment na rozpoczęcie szalonej podróży z Jessem Custerem i jego towarzyszami.\nFabuła jest mozaiką powieści drogi, westernu, horroru, romansu i czarnej komedii. Garth Ennis bardzo zręcznie łączy wszystkie te gatunki i prezentuje nam przewrotną podróż w poszukiwaniu Boga. Ogromnym plusem są dialogi oraz drugi plan. Postacie, które pojawią się w tle, choć często klasycznie stereotypowe, to cała gama niesamowicie barwnych osób a ich historie powodują opad szczęki u czytelnika.\nChoć miałem obawy co do rysunków, nie czułem zawodu. Znam prace Steva Dillona raczej w konwencji superhero, gdzie jego kreska niespecjalnie mi odpowiada. Tutaj grafiki przedwcześnie zmarłego artysty pasują idealnie. Jego surowa kreska, brzydkie twarze idealnie integrują się z tematyką utworu. Zwracam też uwagę na bardzo solidne,...\nChoć miałem obawy co do rysunków, nie czułem zawodu. Znam prace Steva Dillona raczej w konwencji superhero, gdzie jego kreska niespecjalnie mi odpowiada. Tutaj grafiki przedwcześnie zmarłego artysty pasują idealnie. Jego surowa kreska, brzydkie twarze idealnie integrują się z tematyką utworu. Zwracam też uwagę na bardzo solidne, typowo filmowe kadrowanie.\nKaznodzieja to pozycja fascynująca, prześmiewcza, niezwykle brutalna okraszona czarnym jak smoła humorem.\nNa półkach: Przeczytane, Komiks, Wydane w 2017\nSpośród tego, co u nas niegdyś wydano, to na reedycję serii Kaznodzieja chyba najbardziej czekałem. Co ciekawe – nie jestem szczególnym fanem całego cyklu. Uważam, że jest przereklamowany (choć nie aż tak mocno, jak Sandman), bo Ennis jedzie głównie na tanim szokowaniu. Wali nam na dzień dobry solidnie z bani eksplozją flaków, rozwalonych łbów i soczystych bluzgów, a zanim się czytelnik połapie, to poprawia z kolana w jaja. Problem serii jest taki, że Ennis zaczyna z kopyta, ale nie jest w stanie cały czas podbijać intensywności kolejnych zdarzeń, dlatego kolejne rozwalone łby przestają robić wrażenie. Zostaje fabuła, na siłę rozdmuchana do 66 zeszytów. I bohaterowie, za którymi akurat autentycznie tęskniłem.\nPierwszy tom nowego wydania Kaznodziei, to dla mnie powrót starych kumpli, którzy poszli lata temu w świat, a teraz wrócili. Dzięki czemu na nowo możemy snuć dobrze znane nam wszystkim historie, o tym jak to Jesse Custer, klecha z amerykańskiego zadupia, został nawiedzony...\nPierwszy tom nowego wydania Kaznodziei, to dla mnie powrót starych kumpli, którzy poszli lata temu w świat, a teraz wrócili. Dzięki czemu na nowo możemy snuć dobrze znane nam wszystkim historie, o tym jak to Jesse Custer, klecha z amerykańskiego zadupia, został nawiedzony niemal boską mocą, po czym ruszył w trasę po USA szukając Boga (tego jednego jedynego), a jego trasę znaczył kolejne akty przemocy, krew i trupy (nie tylko ludzi). Kumple wracają dubeltowo, bo i tomik nieco grubszy niż wcześniej, historia będzie dawkowana zgodnie z amerykańskimi wydaniami w twardej oprawie. I dobrze. Jeszcze więcej szczęścia na raz.\n(...) Trzeba pamiętać, że w momencie premiery Preachera w połowie lat 90-tych nie było za tak dużo takich historii. Owszem, były komiksy alternatywne, undeground pełen bluzgów i przemocy, także seksu, były artystowskie eksperymenty z superhero, ale to odpalenie przez DC wydawnictwa Vertigo (a Kaznodzieja był jednym z jego pierwszych flagowców) jakoś tam na amerykańskim rynku umocowało komiks przegięty i brutalny, dla dorosłych, ale jednak mieszczący się w kategoriach sensacyjnego (i mimo wszystko komercyjnego) mainstreamu.\nO czym jest ta seria? Nieco o poszukiwaniu Boga. Bardziej o przyjaźni, miłości, lojalności i ich braku. Troszkę o rodzinie. Na pewno też o tym, że przemoc rodzi przemoc, w końcu to współczesny western. Jesse Custer ma tu swoją misję poszukania Najwyższego i porozmawiania sobie z nim szorstko, po męsku, ale by to zrobić, to najpierw musi poukładać swoje życie – relacje z byłą dziewczyną, którą zostawił parę lat wcześniej, relacje z przygodnie poznanym irlandzkim ochlapusem, ale co najważniejsze – zamknąć młodzieńczy etap swojego życia, związany z tyranizującą rodzinę zaborczą babcią-psychopatką i jej przybocznymi redneckami, którzy na jej zawołanie równie łatwo obijają ryje, co pociągają za cyngiel...\nIrimias | 2017-06-29\nDoprawdy nie wiem jak to możliwe, że tak przeciętnie narysowany i (niestety) przegadany komiks robi tak duże wrażenie. A nie da się ukryć, że robi. Jest tu i klimat (wspaniałe lata dziewięćdziesiąte), i świetne dialogi, i charyzmatyczne postaci, do tego kilka naprawdę mocnych scen. Szkoda tylko, że całość nie cieszy oka tak, jak zjawiskowe okładki Glenna Fabry'ego. Z drugiej strony mam wrażenie, że ta historia lepiej zagrałaby w czerni i bieli i wówczas być może doceniłbym kunszt Dillona.\nKain | 2018-03-05


II wojna światowa | Broń Wiki | Fandom\nII Wojna Światowa, Wojny, Działania zbrojne\nZmiany: II wojna światowa\nWersja z 15:07, paź 30, 2018 (pokaż źródło)\n(→Inwazja na Skandynawię)\nWersja z 09:00, lis 1, 2018 (pokaż źródło)\nZapowiedzią nadchodzącego konfliktu był wzrost nastrojów nacjonalistycznych i dążeń ekspansywnych ze strony [[Państwa Osi|państw Osi]]. Już w '''październiku 1933 roku''' po dojściu do władzy narodowych socjalistów na czele z [[Adolf Hitler|Adolfem Hitlerem]] Niemcy opuściły [[Liga Narodów|Ligę Narodów]]. W tym samym okresie w latach 1935-1939, polityka największych państw zachodnich była zdominowana przez kurs dyplomatyczny pełen ustępstw oraz kompromisów z Hitlerem i rządzoną przez niego [[III Rzesza|III Rzeszą Niemiecką]]. Wyrazem tej polityki był m.in. godzący w niepodległość oraz integralność [[Czechosłowacja|Czechosłowacji]] Układ Monachijski, którego skutkiem był rozbiór Czechosłowacji dokonany '''na przełomie 1938-1939 roku''' przez III Rzeszę, Węgry oraz Polskę, która zajęła Zaolzie. W tym samym okresie od '''1936 roku''' trwała krwawa [[Wojna domowa w Hiszpanii|wojna domowa w Hiszpanii]], w której starły się interweniujące państwa faszystowskie oraz Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) rządzony przez [[Józef Stalin|Józefa Stalina]]. '''23 sierpnia 1939 roku''' po fiasku moskiewskich negocjacji w sprawie utworzenia koalicji ZSRR z Anglią oraz Francją, III Rzesza i ZSRR zawarły Pakt o nieagresji między Niemcami a Związkiem Radzieckim (nazywany potocznie Paktem Ribbentrop-Mołotow), który osłabił niemiecko japoński Pakt Antykominternowski oraz doprowadził do ochłodzenia stosunków między Niemcami a Japonią.  Zgodnie z celami strategicznymi '''1 września 1939 roku''' III Rzesza Niemiecka dokonała inwazji na Polskę, w wyniku której '''3 września''' [[Wielka Brytania]] oraz [[Francja]] wypowiedziały wojnę Niemcom. Ta data jest oficjalnie uważana za początek drugiej wojny światowej.\n====Atak na Polskę====\nWojna wybuchła '''1 września 1939 roku '''po ataku III Rzeszy na Rzeczpospolitą Polską. Pierwszy etap wojny, nazywany wojną obronną Polski lub tradycyjnie w piśmiennictwie kampanią wrześniową, prawdopodobnie rozpoczął niemiecki nalot bombowy na miasto Wieluń o godz. 4.40, a zaraz po nim o godz. 4.45 ostrzał polskiej Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte przez pancernik [[Schleswig-Holstein]] i agresja wzdłuż całej granicy niemiecko-polskiej. Formalnie wojna nabrała charakteru światowego '''3 września 1939 roku''' z chwilą wypowiedzenia jej przez Wielką Brytanię i Francję dzięki układom sojuszniczym z Polską. Wraz z Wielką Brytanią pomiędzy '''3''' a '''10 września 1939 roku''' do wojny przystąpiły [[Indie]], [[Australia]], [[Nowa Zelandia]] i [[Kanada]]. Na początku wojny [[Królestwo Italii|Italia]] rządzona przez Benito Mussoliniego pozostała za zgodą Adolfa Hitlera neutralna, do wojny nie przyłączyła się również oficjalnie [[Japonia]]. Do niemieckiego ataku na Polskę przyłączyła się natomiast [[Słowacja]].\nGdy w Polsce trwały walki, na froncie zachodnim toczyła się tzw. [[Dziwna wojna|dziwna wojna]]. '''5 września''' Francuzi podjęli ograniczoną ofensywę w Zagłębiu Saary. Mając znaczną przewagę liczebną i materiałową, wkroczyli jedynie 8 km w głąb terytorium niemieckiego na odcinku frontu o szerokości 32 km. Mimo że nie napotkali przy tym większego oporu wroga. Wkrótce potem, '''12 września''' na posiedzeniu Rady Najwyższej Sprzymierzonych w Abbeville Francja i Wielka Brytania postanowiły, że nie udzielą Polsce realnej, wojskowej pomocy. Francuskie dywizje wycofały się więc za umocnienia Linii Maginota, podczas gdy przysłany na kontynent Brytyjski Korpus Ekspedycyjny stał bezczynnie na granicy francusko-belgijskiej. Stan ten trwał aż do '''maja 1940 roku'''.\n====Inwazja na Skandynawię====\nInwazja na Skandynawię\nW '''czerwcu 1940 roku'' '''''Związek Radziecki zaanektował Litwę, Łotwę oraz Estonię przyłączając je jako Socjalistyczne Republiki Radzieckie do ZSRR. Józef Stalin próbował rozciągnąć swoją strefę wpływów także na [[Finlandia|Finlandię]]. Odmiennie niż republiki bałtyckie, odmówiła ona jednak przyjęcia warunków ZSRR dotyczących baz wojskowych i korekty granicy. W rezultacie została zaatakowana − od 30 listopada 1939 do 13 marca 1940' roku toczyła się tzw. [[Wojna zimowa|wojna zimowa]]. Mimo że siły fińskie były zdecydowanie słabsze liczebnie od radzieckich, zdołały zadać im ciężkie straty i obronić granice swego kraju. Aby zabezpieczyć dostawy szwedzkich rud żelaza, niezbędnych dla niemieckiego przemysłu wojennego, i uprzedzić spodziewane zajęcie norweskich portów przez aliantów, '''9 kwietnia 1940 roku''' III Rzesza zaatakowała Danię i Norwegię. Dania nie była w stanie stawiać jakiegokolwiek oporu i podporządkowała się Niemcom, broniła się natomiast Norwegia. Pomimo utraty najważniejszych miast słaba 50-tysięczna armia norweska stworzyła ogniska oporu w głębi kraju. Po zaciętych walkach z udziałem polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich został opanowany też Narwik. Sukces ten nie miał jednak już większego znaczenia w obliczu ataku III Rzeszy na Francję i kraje Beneluksu. W rezultacie w czerwcu alianci wycofali się. Norweskie porty i lotniska stały się odtąd dla Niemców dogodnymi bazami do ataków na Wielką Brytanię i północny Atlantyk. Dania i Norwegia pozostały pod okupacją do ostatnich dni wojny.\n'''10 maja 1940 roku''' III Rzesza zaatakowała Holandię, Belgię oraz Luksemburg. Opanowanie przez spadochroniarzy mostów i lotnisk holenderskich pozwoliło armii niemieckiej na zajęcie tego kraju w ciągu sześciu dni. '''12 maja''' Niemcy przerwali front francuski w rejonie Sedanu i ruszyli na zachód, następnego dnia dotarli do kanału La Manche. Lewe skrzydło wojsk alianckich zostało odcięte. '''28 maja''' armia belgijska skapitulowała. Od '''26 maja''' do '''4 czerwca '''w rejonie Dunkierki odbywała się [[Operacja Dynamo|ewakuacja wojsk brytyjskich]]. Plaże pozostawiono wypełnione sprzętem, ale ludzi zdołano wywieźć na Wyspy Brytyjskie. '''10 czerwca''' Włochy wypowiedziały wojnę Francji, co jednak nie mogło już mieć większego wpływu na losy wojny. W cztery dni później Niemcy wkroczyli do Paryża.''' 22 czerwca''' pod Compiègne, w tej samej salonce kolejowej, w której podpisano rozejm kończący [[I Wojna Światowa|I wojnę światową]], Francuzi sygnowali zawieszenie broni. Północna Francja wraz z Paryżem dostała się pod okupację niemiecką, Alzację i Lotaryngię przyłączono do III Rzeszy, południowa zaś część kraju stała się kolaborującym z Niemcami Państwem Francuskim ze 100 tys. armią i rządem Petaina-Lavala ulokowanym w słynnym kurorcie Vichy. Państwo to istniało do '''1942 roku''', kiedy całe jego terytorium zaanektowane zostało przez Niemców w związku z wydarzeniami w Afryce Północnej.\n====Bitwa o Anglię====\n'''8 sierpnia 1940 roku''' atakiem niemieckiego [[Luftwaffe]] na lotniska [[RAF]] rozpoczęła się powietrzna bitwa o Anglię, trwająca do '''31 października'''. Celem Niemców było osiągnięcie dominacji w powietrzu oraz osłabienie potencjału militarnego wroga, co miało być wstępem do morskiej inwazji na Wyspy Brytyjskie. Oprócz ataków na cele czysto wojskowe, Luftwaffe podjęła także szeroko zakrojoną kampanię nalotów wymierzonych przeciwko ludności cywilnej, mających złamać morale brytyjskiego społeczeństwa. Wskutek dobrze zorganizowanej brytyjskiej obrony (m.in. skuteczne wykorzystanie sieci stacji radarowych), bitwa zakończyła się jednak porażką Niemiec. Udział w tym mieli Polacy − spośród wszystkich pilotów myśliwskich, broniących angielskiego nieba, 5% pochodziło z Polski. Przypisuje się im 11% wszystkich zestrzeleń samolotów wroga.\nOprócz działań powietrznych Niemcy rozwinęli ofensywę morską przy pomocy okrętów podwodnych, pragnąc odciąć Wielką Brytanię od dostaw żywności i materiałów wojennych z kolonii i USA. Bitwa o Atlantyk przybrała na sile.\n'''28 października 1940 roku''' Italia zaatakowałą Grecję. Wojska włoskie zostały jednak szybko powstrzymane i odrzucone, a w '''grudniu''' oddziały greckie wkroczyły do południowej Albanii. Szerokiego poparcia Grekom udzielili Brytyjczycy, wysyłając swoje siły ekspedycyjne. Obecność Brytyjczyków w Grecji i niepomyślny rozwój sytuacji politycznej w Jugosławii doprowadził do niemieckiej inwazji na oba te kraje ('''6 kwietnia 1941 roku'''). Oprócz Italii do ataku przyłączyły się również Węgry i Bułgaria. Już '''12 kwietnia''' Niemcy wkroczyli do Belgradu, a do '''30 kwietnia''' opanowali lądową część terytorium Grecji. Brytyjczycy wraz z resztkami greckiej armii wycofali się na Kretę.''' 20 maja''' na wyspie wylądowały niemieckie oddziały powietrzno-desantowe i pomimo ciężkich strat zdobyły ją (ostatnie oddziały brytyjskie zostały ewakuowane '''31 maja'''). Grecja znalazła się pod niemiecko-włosko-bułgarską okupacją.\n====Inwazja na ZSRR====\nInwazja na ZSRR\n'''22 czerwca 1941 roku''' III Rzesza Niemiecka wypowiedziała wojnę i dokonała zbrojnej agresji na Związek Radziecki (ZSRR), co otworzyło po raz pierwszy od października '''1939 roku''' front wschodni II wojny światowej. Historiografia radziecka, a następnie rosyjska określa wojnę niemiecko-radziecką ('''1941-1945''') jako [[Wielka Wojna Ojczyźniana|Wielką Wojnę Ojczyźnianą]] . W działaniach wojennych sojusznikami III Rzeszy były Rumunia, Finlandia, Węgry, Włochy oraz oddziały ochotników z Belgii, Holandii, Francji i Hiszpanii. W pierwszych miesiącach wojny Armia Czerwona ponosiła olbrzymie straty w ludziach i sprzęcie, a wojska niemieckie zajęły rozległe obszary Ukrainy, Białorusi i republik nadbałtyckich, docierając aż pod Leningrad i Moskwę. Grudniowa kontrofensywa radziecka pod Moskwą odrzuciła jednak Niemców spod bram miasta. Ofensywa radziecka była kontynuowana na początku '''1942 roku '''jednak zakończyła się niepowodzeniem (por: Kontrofensywy radzieckie '''1941/1942'''). Umożliwiło to podjęcie ponownych działań ofensywnych przez wojska niemieckie. Wiosną '''1942''' Niemcy, uderzając na południu ZSRR w kierunku Wołgi i roponośnych terenów Kaukazu, doszli do Stalingradu. Bitwa o Stalingrad skończyła się jednak klęską niemieckiej 6 Armii feldmarszałka Friedricha Paulusa, która otoczona w ruinach Stalingradu, ostatecznie poddała się''' 2 lutego 1943 roku'''. Obroną dzisiejszego Wołgogradu kierował Wasilij Czujkow. Hitler, zły po przegranej, wydał rozkaz rozliczenia dowództwa za klęskę. Pragnąc odzyskać inicjatywę strategiczną na froncie wschodnim, w''' lipcu 1943 roku''' Niemcy przeszli do kontrataku w okolicach Kurska. Bitwa na Łuku Kurskim, pomimo początkowych sukcesów niemieckich, skończyła się przegraną atakujących i ostateczną utratą przez Niemcy inicjatywy strategicznej na froncie wschodnim.\n====Przyłączenie się USA do aliantów====\nPrzyłączenie się USA do aliantów\nIstotnym wydarzeniem, zmieniającym całkowicie układ sił, było przystąpienie do wojny po stronie koalicji antyhitlerowskiej Stanów Zjednoczonych Ameryki, w następstwie japońskiego ataku na amerykańską bazę na Hawajach – [http://pl.uzbrojenie.wikia.com/wiki/Atak_na_Pearl_Harbor?action=edit&section=3 Pearl Harbor ]('''7 grudnia 1941'''), przeprowadzonego bez wypowiedzenia wojny. Oprócz podjęcia walk z flotą i wojskami japońskimi w Azji południowo-wschodniej i na Pacyfiku, USA, dysponujące ogromnym potencjałem przemysłowym, zaczęły wysyłać oddziały i sprzęt wojskowy do Wielkiej Brytanii i Afryki.\nPo pokonaniu sił niemiecko-włoskich w północnej Afryce, alianci dokonali [[Operacja Husky|inwazji na Sycylię]] '''10 lipca 1943''', a '''3 września''' w południowych Włoszech i '''9 września '''na obcasie włoskiego buta, wylądowała brytyjska 8 Armia dowodzona przez gen. Montgomery'ego, zaś w okolicach Salerno na południe od Rzymu wylądowała 5 Armia amerykańska gen. Marka Clarka. Całymi siłami alianckimi we Włoszech dowodził brytyjski gen. Alexander. Rząd marszałka Pietro Badoglio podpisał akt kapitulacji Włoch, a wkrótce wypowiedział wojnę Niemcom. Początkowo uwięziony dyktator Włoch Benito Mussolini uwolniony został przez niemieckich spadochroniarzy pod dowództwem Otto Skorzeny'ego i uciekł na północ kraju, gdzie ogłosił powstanie sprzymierzonej z Niemcami tzw. Włoskiej Republiki Socjalnej, zwanej Republiką Salo. Zaciekłe walki na tym froncie toczyły się na liniach obronnych: Gustawa i Gotów, aż do''' 4 maja 1945''', kiedy Niemcy ogłosiły kapitulację tego frontu, jeszcze przed końcem wojny.\n====Front zachodni 1944 - 1945====\nFront zachodni 1944 - 1945\n'''[[Plik:800px-Approaching_Omaha.jpg|thumb|284px|[[Operacja Overlord]]]]6 czerwca 1944''' alianci dokonali wielkiej operacji desantowej we francuskiej Normandii, w ramach [[Operacja Overlord|Operacji Overlord]]. Umocnienia Wału Atlantyckiego nie wytrzymały naporu wojsk inwazyjnych pod dowództwem generała Eisenhowera, wspieranych przez siły morskie, powietrzne oraz powietrzno-desantowe. '''29 czerwca''' Amerykanie wyzwolili Cherbourg, a w połowie '''lipca''' wojska brytyjskie opanowały po krwawych bojach Caen. W '''sierpniu''' doszło do załamania się obrony Niemców w Normandii i okrążenia ich sił w kotle pod Falaise, z czym zbiegło się lądowanie aliantów na południu Francji. '''19 sierpnia''' w Paryżu wybuchło powstanie, któremu przyszły z odsieczą czołgi gen. Leclerca. '''25 sierpnia''', po czteroletniej okupacji, miasto zostało wyzwolone. Trzy dni później padł garnizon Marsylii. Pierwszy tydzień września przyniósł również wyzwolenie Calais, Rouen, Lyonu oraz znacznej części Belgii z Antwerpią i Brukselą.\n'''17 września''' rozpoczęła się aliancka Operacja Market Garden. Miała ona na celu uchwycenie mostów na wielkich przeszkodach wodnych w Holandii i otwarcie drogi do przemysłowego serca Niemiec, Zagłębia Ruhry, co zdaniem jej pomysłodawcy Bernarda Montgomery'ego dawało szansę zakończenia wojny przed końcem '''1944''' roku. Operacja zakończyła się jednak niepowodzeniem, o czym zadecydowała klęska brytyjskich spadochroniarzy pod Arnhem. Porażka ta oraz nadmiernie rozciągnięte linie zaopatrzeniowe aliantów spowodowały zastój na froncie aż do zimy. Dało to Niemcom czas na odbudowanie sił; w '''grudniu 1944''' rozpoczęli oni kontrofensywę w Ardenach, która po początkowych sukcesach zakończyła się klęską, m.in. dzięki amerykańskiej obronie Bastogne i przerwaniu pierścienia okalającego miasto przez wojska gen. Pattona. Zachodni alianci wkroczyli na terytorium Niemiec i w '''marcu 1945''' sforsowali Ren, dokonując wielkiego okrążenia wojsk niemieckich w Zagłębiu Ruhry. Następnie ich czołowe oddziały dotarły do Łaby, gdzie '''25 kwietnia 1945''' nastąpiło spotkanie z idącymi od wschodu Sowietami.\n====Front wschodni 1944 - 1945====\nFront wschodni 1944 - 1945\n'''6 stycznia 1944''' roku Armia Czerwona przekroczyła dawną granicę Polski. '''22 czerwca''', w trzecią rocznicę inwazji Niemiec na ZSRR, rozpoczęła się ofensywa strategiczna na Białorusi, zakończona rozbiciem niemieckiej [[Grupa Armii Środek|Grupy Armii Środek]]. Dzięki temu w lipcu wojska radzieckie sforsowały Bug i wyszły na linię Wisły. W dniu '''21 lipca 1944 roku''' zostało wyzwolone miasto Lublin, dzień później '''22 lipca''' ogłoszono w nim manifest Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN), który został oficjalnie powołany przez Krajową Radę Narodową (KRN). W Manifeście PKWN wzywano do walki z okupantem niemieckim, ustanawiano KRN jako jedyne legalne źródło władzy w odrodzonej Polsce. Ważnym faktem proklamowania nowego socjalistycznego państwa było również międzynarodowe uznanie Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej (TRJN), którego podstawą był Rząd Tymczasowy RP w Lublinie. '''1 sierpnia''' wybuchło powstanie warszawskie, zainicjowane przez Armię Krajową (AK) w celu opanowania stolicy Polski przed nadejściem Armii Czerwonej. Po 63 dniach walki upadło.\nNa południu fronty radzieckie po zajęciu Rumunii (jej rząd oraz rząd bułgarski przeszły na stronę aliantów) wkroczyły na terytorium Węgier i Jugosławii. W '''październiku 1944''' roku został wyzwolony Belgrad, a w '''lutym 1945''' roku po długotrwałych walkach padł Budapeszt. W '''marcu''' Niemcy podjęli nieudaną ofensywę strategiczną nad Balatonem − swoją ostatnią w tej wojnie. Miesiąc później Sowieci wkroczyli do Wiednia. Propaganda niemiecka zapowiadała użycie nowych rodzajów broni, tzw. [[Wunderwaffe]], lecz losów wojny nie było już w stanie nic zmienić.\n[[Plik:652px-Destruction_in_a_Berlin_street.jpg|thumb|302px|Ulica w Berlinie]]Przełamanie Wału Pomorskiego w ramach operacji pomorskiej i przekroczenie Odry przez armie radzieckie oraz 1 i 2 Armię Wojska Polskiego dało początek operacji berlińskiej, która zakończyła się''' 2 maja 1945''' kapitulacją załogi miasta. Wcześniej, '''30 kwietnia''' Adolf Hitler popełnił samobójstwo. Na mocy jego testamentu władza nad państwem i siłami zbrojnymi przeszła w ręce admirała [[Karl Donitz|Karla Dönitza]], który powołał we Flensburgu ostatni rząd III Rzeszy.''' 8 maja''' Niemcy w jednym ze szkolnych budynków w Reims we Francji skapitulowali na froncie zachodnim przed przedstawicielami armii USA i Wspólnoty Brytyjskiej. Dzień później '''9 maja''' w Berlinie podpisali również akt kapitulacji w obecności delegacji radzieckiej. Tym samym II wojna światowa w Europie oficjalnie dobiegła końca, choć na niektórych obszarach działania zbrojne trwały jeszcze przez jakiś czas (dopiero '''11 maja''' poddała się na terenie Czech Grupa Armii Środek − jako ostatni niemiecki związek operacyjny; do''' 15 maja''' toczyły się walki na froncie jugosłowiańskim).\nWalki w północnej Afryce rozpoczęły się w chwili przystąpienia Włoch do wojny po stronie Niemiec. '''13 września 1940''' armia włoska pod dowództwem marszałka Rodolfo Grazianiego, atakując z Libii, wtargnęła do Egiptu i zdobyła Sidi Barrani. Mimo zdecydowanej przewagi liczebnej zatrzymała się tam i zaczęła się umacniać, czekając na zaopatrzenie. Brytyjczycy, dowodzeni przez generała Archibalda Wavella, wycofali się do Marsa Matruh. '''9 grudnia '''ruszyła brytyjska kontrofensywa. Włosi zostali wyparci z Egiptu i utracili Cyrenajkę z Bardią i Tobrukiem.\n'''19 stycznia 1941''' ruszyła ofensywa Brytyjczyków przeciwko wojskom włoskim we Wschodniej Afryce. Brytyjczycy zaatakowali z trzech stron kierując się na stolicę Etiopii – Addis Abebę. '''26 marca''' po 7-tygodniowym oblężeniu upadła twierdza górska Keren. Brytyjskie oddziały desantowe odbiły stolicę Somalii Brytyjskiej – Berberę. Główny atak brytyjski wyszedł z Kenii i po 53 dniach stałego marszu i walk wojska tego frontu wyzwoliły Addis Abebę. W''' II poł. maja 1941''' cała Etiopia, Erytrea i Somalia były wolne od okupantów włoskich.\nWalki w północnej Afryce rozpoczęły się w chwili przystąpienia Włoch do wojny po stronie Niemiec. '''13 września 1940''' armia włoska pod dowództwem marszałka Rodolfo Grazianiego, atakując z Libii, wtargnęła do Egiptu i zdobyła Sidi Barrani. Mimo zdecydowanej przewagi liczebnej zatrzymała się tam i zaczęła się umacniać, czekając na zaopatrzenie. Brytyjczycy, dowodzeni przez generała Archibalda Wavella, wycofali się do Marsa Matruh. '''9 grudnia '''ruszyła brytyjska kontrofensywa. Włosi zostali wyparci z Egiptu i utracili Cyrenajkę z Bardią i Tobrukiem.''' 19 stycznia 1941''' ruszyła ofensywa Brytyjczyków przeciwko wojskom włoskim we Wschodniej Afryce. Brytyjczycy zaatakowali z trzech stron kierując się na stolicę Etiopii – Addis Abebę. '''26 marca''' po 7-tygodniowym oblężeniu upadła twierdza górska Keren. Brytyjskie oddziały desantowe odbiły stolicę Somalii Brytyjskiej – Berberę. Główny atak brytyjski wyszedł z Kenii i po 53 dniach stałego marszu i walk wojska tego frontu wyzwoliły Addis Abebę. W''' II poł. maja 1941''' cała Etiopia, Erytrea i Somalia były wolne od okupantów włoskich.\n====Niemieckie wsparcie dla Włochów====\n'''9 stycznia 1941 '''Niemcy podjęli decyzję o wsparciu włoskich działań wojennych w Afryce. W lutym do Libii dotarły pierwsze jednostki Niemieckiego Korpusu Afrykańskiego pod dowództwem generała Erwina Rommla.\nNiemieckie wsparcie dla Włochów\n'''31 marca''' ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich, przy czym główne uderzenie wyszło od strony pustyni. Rozcięta na dwie części armia brytyjska wycofała się aż nad granicę libijsko-egipską, pozostawiając jedynie załogę w oblężonym Tobruku.''' 25 sierpnia''' broniących się w Tobruku Australijczyków wsparła polska Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich. '''18 listopada''' ruszyła brytyjska ofensywa, która po ciężkich walkach zlikwidowała oblężenie Tobruku i wyparła wojska Osi z Cyrenajki. '''21 stycznia 1942''' siły niemiecko-włoskie rozpoczęły kontratak, odzyskując utracone terytorium libijskie i zdobywając twierdzę Tobruk, a następnie wkroczyły w głąb Egiptu docierając pod Al-Alamajn. Ciężkie walki pod Al-Alamajn trwały od '''31 sierpnia''' do''' 4 listopada''' i zakończyły się porażką wojsk świeżo mianowanego feldmarszałka Rommla.\n'''9 stycznia 1941 '''Niemcy podjęli decyzję o wsparciu włoskich działań wojennych w Afryce. W lutym do Libii dotarły pierwsze jednostki Niemieckiego Korpusu Afrykańskiego pod dowództwem generała Erwina Rommla.''' 31 marca''' ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich, przy czym główne uderzenie wyszło od strony pustyni. Rozcięta na dwie części armia brytyjska wycofała się aż nad granicę libijsko-egipską, pozostawiając jedynie załogę w oblężonym Tobruku.''' 25 sierpnia''' broniących się w Tobruku Australijczyków wsparła polska Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich. '''18 listopada''' ruszyła brytyjska ofensywa, która po ciężkich walkach zlikwidowała oblężenie Tobruku i wyparła wojska Osi z Cyrenajki. '''21 stycznia 1942''' siły niemiecko-włoskie rozpoczęły kontratak, odzyskując utracone terytorium libijskie i zdobywając twierdzę Tobruk, a następnie wkroczyły w głąb Egiptu docierając pod Al-Alamajn. Ciężkie walki pod Al-Alamajn trwały od '''31 sierpnia''' do''' 4 listopada''' i zakończyły się porażką wojsk świeżo mianowanego feldmarszałka Rommla.''' 7 listopada''' siły angielsko-amerykańskie w ramach Operacji Torch wylądowały w Maroku i Algierii. Niemcy i Włosi wycofali się do Tunezji, gdzie podjęli próbę kontrofensywy na Linii Mareth, a wobec jej niepowodzenia skapitulowali '''12 maja 1943'''.\n'''7 listopada''' siły angielsko-amerykańskie w ramach Operacji Torch wylądowały w Maroku i Algierii. Niemcy i Włosi wycofali się do Tunezji, gdzie podjęli próbę kontrofensywy na Linii Mareth, a wobec jej niepowodzenia skapitulowali '''12 maja 1943'''.\n====Azja i Oceania====\nWojna na Pacyfiku rozpoczęła się '''7 grudnia 1941''' [[Atak na Pearl Harbor|atakiem japońskich sił powietrznych na bazę amerykańskiej floty w Pearl Harbor]]. Japończycy zadali duże straty amerykańskiej Flocie Pacyfiku. Dowódcą armii japońskich był Isoroku Yamamoto.\nNastępnie kierując atak na południe, '''8 grudnia''' Japończycy wylądowali na Filipinach, gdzie stawiały im długotrwały opór siły amerykańsko-filipińskie pod dowództwem generała Douglasa MacArthura. Opór obrońców został ostatecznie złamany po zdobyciu twierdzy na wyspie Corregidor '''5 maja 1942'''. Również '''8 grudnia 1941''' siły japońskie zaatakowały Malaje i '''15 lutego 1942''', po ofensywie lądowej, zdobyły największą na Dalekim Wschodzie bazę brytyjskiej marynarki wojennej i zarazem twierdzę lądową – Singapur. Uwaga Japończyków skierowała się na wyspę Borneo i Indie Holenderskie, które zaatakowali w '''styczniu 1942'''. Desanty morskie i powietrzne opanowały roponośne obszary Borneo i Sumatry, a broniąca wysp flota aliancka poniosła porażkę w bitwie na Morzu Jawajskim. '''9 marca''' naczelny dowódca wojsk holenderskich podpisał kapitulację Jawy. Indie Holenderskie znalazły się w rękach Japończyków.\nW celu wzmocnienia morale, amerykańskie bombowce startujące z lotniskowca dokonały '''18 kwietnia 1942''' pierwszego nalotu na Tokio.\nLądowa ofensywa Japończyków w Birmie doprowadziła do zajęcia tego kraju w '''czerwcu 1942''' i odrzucenia Brytyjczyków do Indii. Chcąc przeszkodzić w usadowieniu się Japończyków na Nowej Gwinei i na Wyspach Salomona, Amerykanie stoczyli bitwę powietrzno-morską na Morzu Koralowym, powstrzymując japoński marsz w kierunku Australii. Zwycięska dla Amerykanów lotniczo-morska bitwa o Midway stoczona między''' 3''' a '''6 czerwca 1942 '''stała się punktem zwrotnym w wojnie na Pacyfiku – Japończycy utracili inicjatywę strategiczną. Na południu Pacyfiku wielomiesięczne zmagania na Guadalcanal w archipelagu Wysp Salomona powstrzymały kolejną japońską próbę marszu w kierunku Australii.\nWojna na Pacyfiku rozpoczęła się '''7 grudnia 1941''' [[Atak na Pearl Harbor|atakiem japońskich sił powietrznych na bazę amerykańskiej floty w Pearl Harbor]]. Japończycy zadali duże straty amerykańskiej Flocie Pacyfiku. Dowódcą armii japońskich był Isoroku Yamamoto. Następnie kierując atak na południe, '''8 grudnia''' Japończycy wylądowali na Filipinach, gdzie stawiały im długotrwały opór siły amerykańsko-filipińskie pod dowództwem generała Douglasa MacArthura. Opór obrońców został ostatecznie złamany po zdobyciu twierdzy na wyspie Corregidor '''5 maja 1942'''. Również '''8 grudnia 1941''' siły japońskie zaatakowały Malaje i '''15 lutego 1942''', po ofensywie lądowej, zdobyły największą na Dalekim Wschodzie bazę brytyjskiej marynarki wojennej i zarazem twierdzę lądową – Singapur. Uwaga Japończyków skierowała się na wyspę Borneo i Indie Holenderskie, które zaatakowali w '''styczniu 1942'''. Desanty morskie i powietrzne opanowały roponośne obszary Borneo i Sumatry, a broniąca wysp flota aliancka poniosła porażkę w bitwie na Morzu Jawajskim. '''9 marca''' naczelny dowódca wojsk holenderskich podpisał kapitulację Jawy. Indie Holenderskie znalazły się w rękach Japończyków. W celu wzmocnienia morale, amerykańskie bombowce startujące z lotniskowca dokonały '''18 kwietnia 1942''' pierwszego nalotu na Tokio.\nW '''1943''' Amerykanie odzyskali archipelag Wysp Salomona, część zajętych wcześniej przez Japończyków terytoriów Nowej Gwinei i Wyspy Gilberta.''' 1 lutego 1944''' Amerykanie wylądowali na Archipelagu Marshalla,''' 15 czerwca''' na Marianach.\nLądowa ofensywa Japończyków w Birmie doprowadziła do zajęcia tego kraju w '''czerwcu 1942''' i odrzucenia Brytyjczyków do Indii. Chcąc przeszkodzić w usadowieniu się Japończyków na Nowej Gwinei i na Wyspach Salomona, Amerykanie stoczyli bitwę powietrzno-morską na Morzu Koralowym, powstrzymując japoński marsz w kierunku Australii. Zwycięska dla Amerykanów lotniczo-morska bitwa o Midway stoczona między''' 3''' a '''6 czerwca 1942 '''stała się punktem zwrotnym w wojnie na Pacyfiku – Japończycy utracili inicjatywę strategiczną. Na południu Pacyfiku wielomiesięczne zmagania na Guadalcanal w archipelagu Wysp Salomona powstrzymały kolejną japońską próbę marszu w kierunku Australii. W '''1943''' Amerykanie odzyskali archipelag Wysp Salomona, część zajętych wcześniej przez Japończyków terytoriów Nowej Gwinei i Wyspy Gilberta.''' 1 lutego 1944''' Amerykanie wylądowali na Archipelagu Marshalla,''' 15 czerwca''' na Marianach.\n'''[[Plik:502px-Nagasakibomb.jpg|thumb|278px|Grzyb atomowy nad Nagasaki]]19-20 czerwca 1944''' miała miejsce wielka lotniczo-morska bitwa na Morzu Filipińskim, zakończona amerykańskim zwycięstwem. '''20 lipca''' Amerykanie wylądowali na Guam, a '''20 października''' na wyspie Leyte na Filipinach, gdzie między '''23 '''a '''26 października''' doszło do wielkiej bitwy morskiej zwanej bitwą o Zatokę Leyte stoczonej między Flotą USA, a Cesarską Marynarką, usiłującą zniszczyć przyczółek sformowany przez lądujące w zatoce wojska amerykańskie. W czasie tej bitwy Japończycy pierwszy raz użyli samobójczych oddziałów lotniczych – kamikaze. '''19 maja 1945''' ustał opór japoński na Filipinach, w czerwcu Amerykanie zdobyli Okinawę.\nWersja z 09:00, lis 1, 2018\nOd lewej Benito Mussolini i Adolf Hitler\nII Wojna Światowa - największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 7 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.\nKonflikt II Wojna Światowa\nData 1 września 1939 - 2 września 1945\nLokalizacja Europa, Pacyfik, Atlantyk, Azja, Środkowy Wschód, Afryka, Ameryka Północna, Morze Śródziemne\nZwiązek Radziecki (ZSRR)\nStraty wśród żołnierzy 16 000 000 8 000 000\nStraty wśród cywilów 45 000 000 4 000 000\nŁączne straty 61 000 000 12 000 000\nUzbrojenie w czasie II Wojny Światowej:\nTyp 99 Arisaka\nTyp 11 Taisho\nTyp 3 Taisho\nTyp 10 Taisho\nPanzerkampfwagen V Pantera\nPanzerkampfwagen VI Tygrys Królewski\nZapowiedzią nadchodzącego konfliktu był wzrost nastrojów nacjonalistycznych i dążeń ekspansywnych ze strony państw Osi. Już w październiku 1933 roku po dojściu do władzy narodowych socjalistów na czele z Adolfem Hitlerem Niemcy opuściły Ligę Narodów. W tym samym okresie w latach 1935-1939, polityka największych państw zachodnich była zdominowana przez kurs dyplomatyczny pełen ustępstw oraz kompromisów z Hitlerem i rządzoną przez niego III Rzeszą Niemiecką. Wyrazem tej polityki był m.in. godzący w niepodległość oraz integralność Czechosłowacji Układ Monachijski, którego skutkiem był rozbiór Czechosłowacji dokonany na przełomie 1938-1939 roku przez III Rzeszę, Węgry oraz Polskę, która zajęła Zaolzie. W tym samym okresie od 1936 roku trwała krwawa wojna domowa w Hiszpanii, w której starły się interweniujące państwa faszystowskie oraz Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) rządzony przez Józefa Stalina. 23 sierpnia 1939 roku po fiasku moskiewskich negocjacji w sprawie utworzenia koalicji ZSRR z Anglią oraz Francją, III Rzesza i ZSRR zawarły Pakt o nieagresji między Niemcami a Związkiem Radzieckim (nazywany potocznie Paktem Ribbentrop-Mołotow), który osłabił niemiecko japoński Pakt Antykominternowski oraz doprowadził do ochłodzenia stosunków między Niemcami a Japonią. Zgodnie z celami strategicznymi 1 września 1939 roku III Rzesza Niemiecka dokonała inwazji na Polskę, w wyniku której 3 września Wielka Brytania oraz Francja wypowiedziały wojnę Niemcom. Ta data jest oficjalnie uważana za początek drugiej wojny światowej.\nWojna wybuchła 1 września 1939 roku po ataku III Rzeszy na Rzeczpospolitą Polską. Pierwszy etap wojny, nazywany wojną obronną Polski lub tradycyjnie w piśmiennictwie kampanią wrześniową, prawdopodobnie rozpoczął niemiecki nalot bombowy na miasto Wieluń o godz. 4.40, a zaraz po nim o godz. 4.45 ostrzał polskiej Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte przez pancernik Schleswig-Holstein i agresja wzdłuż całej granicy niemiecko-polskiej. Formalnie wojna nabrała charakteru światowego 3 września 1939 roku z chwilą wypowiedzenia jej przez Wielką Brytanię i Francję dzięki układom sojuszniczym z Polską. Wraz z Wielką Brytanią pomiędzy 3 a 10 września 1939 roku do wojny przystąpiły Indie, Australia, Nowa Zelandia i Kanada. Na początku wojny Italia rządzona przez Benito Mussoliniego pozostała za zgodą Adolfa Hitlera neutralna, do wojny nie przyłączyła się również oficjalnie Japonia. Do niemieckiego ataku na Polskę przyłączyła się natomiast Słowacja.\n17 września 1939 roku Związek Radziecki (ZSRR) wkroczył do wschodnich terenów Polski (zachodniej Białorusi i zachodniej Ukrainy), które stanowiły część jego strefy interesów. Atak ten złamał polsko-radziecki pakt o nieagresji z 1932 roku, który miał obowiązywać do 1945 roku, jednak nie wywołał ze strony rządu polskiego wypowiedzenia wojny. Armia Czerwona toczyła ograniczone walki z Korpusem Ochrony Pogranicza na całej linii granicznej. Ciężkie walki oddziały Wojska Polskiego i ochotnicy stoczyli w obronie Grodna. Brak publicznego formalnego ogłoszenia przez Prezydenta i rząd RP faktu istnienia stanu wojny pomiędzy ZSRR a Polską i brak jednoznacznego rozkazu Naczelnego Wodza stawiania oporu najeźdźcy doprowadził do dezorientacji dowódców i żołnierzy a w konsekwencji do wzięcia do niewoli ok. 250 tysięcy żołnierzy i oficerów, w większości nie stawiających oporu. Na wieść o agresji ZSRR rząd polski ewakuował się w nocy 17 września na terytorium sojuszniczej Rumunii. Wbrew porozumieniu polsko-rumuńskiemu o swobodnym prawie przejazdu, pod naciskiem niemieckim i przy porozumieniu Rumunów z rządem francuskim, rząd polski został bez uprzedzenia internowany. Kampania wrześniowa dobiegła końca, wojska niemieckie oraz radzieckie zajęły terytorium Polski i zdławiły zorganizowany opór regularnych wojsk polskich na terenie kraju (6 października zakończyła się ostatnia batalia kampanii − bitwa pod Kockiem). III Rzesza oraz ZSRR rozpoczęły okupację terytorium Rzeczpospolitej i likwidację polskiej państwowości.\nGdy w Polsce trwały walki, na froncie zachodnim toczyła się tzw. dziwna wojna. 5 września Francuzi podjęli ograniczoną ofensywę w Zagłębiu Saary. Mając znaczną przewagę liczebną i materiałową, wkroczyli jedynie 8 km w głąb terytorium niemieckiego na odcinku frontu o szerokości 32 km. Mimo że nie napotkali przy tym większego oporu wroga. Wkrótce potem, 12 września na posiedzeniu Rady Najwyższej Sprzymierzonych w Abbeville Francja i Wielka Brytania postanowiły, że nie udzielą Polsce realnej, wojskowej pomocy. Francuskie dywizje wycofały się więc za umocnienia Linii Maginota, podczas gdy przysłany na kontynent Brytyjski Korpus Ekspedycyjny stał bezczynnie na granicy francusko-belgijskiej. Stan ten trwał aż do maja 1940 roku.\nW czerwcu 1940 roku Związek Radziecki zaanektował Litwę, Łotwę oraz Estonię przyłączając je jako Socjalistyczne Republiki Radzieckie do ZSRR. Józef Stalin próbował rozciągnąć swoją strefę wpływów także na Finlandię. Odmiennie niż republiki bałtyckie, odmówiła ona jednak przyjęcia warunków ZSRR dotyczących baz wojskowych i korekty granicy. W rezultacie została zaatakowana − od 30 listopada 1939 do 13 marca 1940' roku toczyła się tzw. wojna zimowa. Mimo że siły fińskie były zdecydowanie słabsze liczebnie od radzieckich, zdołały zadać im ciężkie straty i obronić granice swego kraju. Aby zabezpieczyć dostawy szwedzkich rud żelaza, niezbędnych dla niemieckiego przemysłu wojennego, i uprzedzić spodziewane zajęcie norweskich portów przez aliantów, 9 kwietnia 1940 roku III Rzesza zaatakowała Danię i Norwegię. Dania nie była w stanie stawiać jakiegokolwiek oporu i podporządkowała się Niemcom, broniła się natomiast Norwegia. Pomimo utraty najważniejszych miast słaba 50-tysięczna armia norweska stworzyła ogniska oporu w głębi kraju. Po zaciętych walkach z udziałem polskiej Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich został opanowany też Narwik. Sukces ten nie miał jednak już większego znaczenia w obliczu ataku III Rzeszy na Francję i kraje Beneluksu. W rezultacie w czerwcu alianci wycofali się. Norweskie porty i lotniska stały się odtąd dla Niemców dogodnymi bazami do ataków na Wielką Brytanię i północny Atlantyk. Dania i Norwegia pozostały pod okupacją do ostatnich dni wojny.\nKampania francuska 10 maja 1940 roku III Rzesza zaatakowała Holandię, Belgię oraz Luksemburg. Opanowanie przez spadochroniarzy mostów i lotnisk holenderskich pozwoliło armii niemieckiej na zajęcie tego kraju w ciągu sześciu dni. 12 maja Niemcy przerwali front francuski w rejonie Sedanu i ruszyli na zachód, następnego dnia dotarli do kanału La Manche. Lewe skrzydło wojsk alianckich zostało odcięte. 28 maja armia belgijska skapitulowała. Od 26 maja do 4 czerwca w rejonie Dunkierki odbywała się ewakuacja wojsk brytyjskich. Plaże pozostawiono wypełnione sprzętem, ale ludzi zdołano wywieźć na Wyspy Brytyjskie. 10 czerwca Włochy wypowiedziały wojnę Francji, co jednak nie mogło już mieć większego wpływu na losy wojny. W cztery dni później Niemcy wkroczyli do Paryża. 22 czerwca pod Compiègne, w tej samej salonce kolejowej, w której podpisano rozejm kończący I wojnę światową, Francuzi sygnowali zawieszenie broni. Północna Francja wraz z Paryżem dostała się pod okupację niemiecką, Alzację i Lotaryngię przyłączono do III Rzeszy, południowa zaś część kraju stała się kolaborującym z Niemcami Państwem Francuskim ze 100 tys. armią i rządem Petaina-Lavala ulokowanym w słynnym kurorcie Vichy. Państwo to istniało do 1942 roku, kiedy całe jego terytorium zaanektowane zostało przez Niemców w związku z wydarzeniami w Afryce Północnej.\nBitwa o Anglię 8 sierpnia 1940 roku atakiem niemieckiego Luftwaffe na lotniska RAF rozpoczęła się powietrzna bitwa o Anglię, trwająca do 31 października. Celem Niemców było osiągnięcie dominacji w powietrzu oraz osłabienie potencjału militarnego wroga, co miało być wstępem do morskiej inwazji na Wyspy Brytyjskie. Oprócz ataków na cele czysto wojskowe, Luftwaffe podjęła także szeroko zakrojoną kampanię nalotów wymierzonych przeciwko ludności cywilnej, mających złamać morale brytyjskiego społeczeństwa. Wskutek dobrze zorganizowanej brytyjskiej obrony (m.in. skuteczne wykorzystanie sieci stacji radarowych), bitwa zakończyła się jednak porażką Niemiec. Udział w tym mieli Polacy − spośród wszystkich pilotów myśliwskich, broniących angielskiego nieba, 5% pochodziło z Polski. Przypisuje się im 11% wszystkich zestrzeleń samolotów wroga. Oprócz działań powietrznych Niemcy rozwinęli ofensywę morską przy pomocy okrętów podwodnych, pragnąc odciąć Wielką Brytanię od dostaw żywności i materiałów wojennych z kolonii i USA. Bitwa o Atlantyk przybrała na sile.\n28 października 1940 roku Italia zaatakowałą Grecję. Wojska włoskie zostały jednak szybko powstrzymane i odrzucone, a w grudniu oddziały greckie wkroczyły do południowej Albanii. Szerokiego poparcia Grekom udzielili Brytyjczycy, wysyłając swoje siły ekspedycyjne. Obecność Brytyjczyków w Grecji i niepomyślny rozwój sytuacji politycznej w Jugosławii doprowadził do niemieckiej inwazji na oba te kraje (6 kwietnia 1941 roku). Oprócz Italii do ataku przyłączyły się również Węgry i Bułgaria. Już 12 kwietnia Niemcy wkroczyli do Belgradu, a do 30 kwietnia opanowali lądową część terytorium Grecji. Brytyjczycy wraz z resztkami greckiej armii wycofali się na Kretę. 20 maja na wyspie wylądowały niemieckie oddziały powietrzno-desantowe i pomimo ciężkich strat zdobyły ją (ostatnie oddziały brytyjskie zostały ewakuowane 31 maja). Grecja znalazła się pod niemiecko-włosko-bułgarską okupacją.\n22 czerwca 1941 roku III Rzesza Niemiecka wypowiedziała wojnę i dokonała zbrojnej agresji na Związek Radziecki (ZSRR), co otworzyło po raz pierwszy od października 1939 roku front wschodni II wojny światowej. Historiografia radziecka, a następnie rosyjska określa wojnę niemiecko-radziecką (1941-1945) jako Wielką Wojnę Ojczyźnianą . W działaniach wojennych sojusznikami III Rzeszy były Rumunia, Finlandia, Węgry, Włochy oraz oddziały ochotników z Belgii, Holandii, Francji i Hiszpanii. W pierwszych miesiącach wojny Armia Czerwona ponosiła olbrzymie straty w ludziach i sprzęcie, a wojska niemieckie zajęły rozległe obszary Ukrainy, Białorusi i republik nadbałtyckich, docierając aż pod Leningrad i Moskwę. Grudniowa kontrofensywa radziecka pod Moskwą odrzuciła jednak Niemców spod bram miasta. Ofensywa radziecka była kontynuowana na początku 1942 roku jednak zakończyła się niepowodzeniem (por: Kontrofensywy radzieckie 1941/1942). Umożliwiło to podjęcie ponownych działań ofensywnych przez wojska niemieckie. Wiosną 1942 Niemcy, uderzając na południu ZSRR w kierunku Wołgi i roponośnych terenów Kaukazu, doszli do Stalingradu. Bitwa o Stalingrad skończyła się jednak klęską niemieckiej 6 Armii feldmarszałka Friedricha Paulusa, która otoczona w ruinach Stalingradu, ostatecznie poddała się 2 lutego 1943 roku. Obroną dzisiejszego Wołgogradu kierował Wasilij Czujkow. Hitler, zły po przegranej, wydał rozkaz rozliczenia dowództwa za klęskę. Pragnąc odzyskać inicjatywę strategiczną na froncie wschodnim, w lipcu 1943 roku Niemcy przeszli do kontrataku w okolicach Kurska. Bitwa na Łuku Kurskim, pomimo początkowych sukcesów niemieckich, skończyła się przegraną atakujących i ostateczną utratą przez Niemcy inicjatywy strategicznej na froncie wschodnim.\nPrzyłączenie się USA do aliantów Istotnym wydarzeniem, zmieniającym całkowicie układ sił, było przystąpienie do wojny po stronie koalicji antyhitlerowskiej Stanów Zjednoczonych Ameryki, w następstwie japońskiego ataku na amerykańską bazę na Hawajach – Pearl Harbor (7 grudnia 1941), przeprowadzonego bez wypowiedzenia wojny. Oprócz podjęcia walk z flotą i wojskami japońskimi w Azji południowo-wschodniej i na Pacyfiku, USA, dysponujące ogromnym potencjałem przemysłowym, zaczęły wysyłać oddziały i sprzęt wojskowy do Wielkiej Brytanii i Afryki.\nKampania apenińska Po pokonaniu sił niemiecko-włoskich w północnej Afryce, alianci dokonali inwazji na Sycylię 10 lipca 1943, a 3 września w południowych Włoszech i 9 września na obcasie włoskiego buta, wylądowała brytyjska 8 Armia dowodzona przez gen. Montgomery'ego, zaś w okolicach Salerno na południe od Rzymu wylądowała 5 Armia amerykańska gen. Marka Clarka. Całymi siłami alianckimi we Włoszech dowodził brytyjski gen. Alexander. Rząd marszałka Pietro Badoglio podpisał akt kapitulacji Włoch, a wkrótce wypowiedział wojnę Niemcom. Początkowo uwięziony dyktator Włoch Benito Mussolini uwolniony został przez niemieckich spadochroniarzy pod dowództwem Otto Skorzeny'ego i uciekł na północ kraju, gdzie ogłosił powstanie sprzymierzonej z Niemcami tzw. Włoskiej Republiki Socjalnej, zwanej Republiką Salo. Zaciekłe walki na tym froncie toczyły się na liniach obronnych: Gustawa i Gotów, aż do 4 maja 1945, kiedy Niemcy ogłosiły kapitulację tego frontu, jeszcze przed końcem wojny.\n6 czerwca 1944 alianci dokonali wielkiej operacji desantowej we francuskiej Normandii, w ramach Operacji Overlord. Umocnienia Wału Atlantyckiego nie wytrzymały naporu wojsk inwazyjnych pod dowództwem generała Eisenhowera, wspieranych przez siły morskie, powietrzne oraz powietrzno-desantowe. 29 czerwca Amerykanie wyzwolili Cherbourg, a w połowie lipca wojska brytyjskie opanowały po krwawych bojach Caen. W sierpniu doszło do załamania się obrony Niemców w Normandii i okrążenia ich sił w kotle pod Falaise, z czym zbiegło się lądowanie aliantów na południu Francji. 19 sierpnia w Paryżu wybuchło powstanie, któremu przyszły z odsieczą czołgi gen. Leclerca. 25 sierpnia, po czteroletniej okupacji, miasto zostało wyzwolone. Trzy dni później padł garnizon Marsylii. Pierwszy tydzień września przyniósł również wyzwolenie Calais, Rouen, Lyonu oraz znacznej części Belgii z Antwerpią i Brukselą.\n17 września rozpoczęła się aliancka Operacja Market Garden. Miała ona na celu uchwycenie mostów na wielkich przeszkodach wodnych w Holandii i otwarcie drogi do przemysłowego serca Niemiec, Zagłębia Ruhry, co zdaniem jej pomysłodawcy Bernarda Montgomery'ego dawało szansę zakończenia wojny przed końcem 1944 roku. Operacja zakończyła się jednak niepowodzeniem, o czym zadecydowała klęska brytyjskich spadochroniarzy pod Arnhem. Porażka ta oraz nadmiernie rozciągnięte linie zaopatrzeniowe aliantów spowodowały zastój na froncie aż do zimy. Dało to Niemcom czas na odbudowanie sił; w grudniu 1944 rozpoczęli oni kontrofensywę w Ardenach, która po początkowych sukcesach zakończyła się klęską, m.in. dzięki amerykańskiej obronie Bastogne i przerwaniu pierścienia okalającego miasto przez wojska gen. Pattona. Zachodni alianci wkroczyli na terytorium Niemiec i w marcu 1945 sforsowali Ren, dokonując wielkiego okrążenia wojsk niemieckich w Zagłębiu Ruhry. Następnie ich czołowe oddziały dotarły do Łaby, gdzie 25 kwietnia 1945 nastąpiło spotkanie z idącymi od wschodu Sowietami.\nFront wschodni 1944 - 1945 6 stycznia 1944 roku Armia Czerwona przekroczyła dawną granicę Polski. 22 czerwca, w trzecią rocznicę inwazji Niemiec na ZSRR, rozpoczęła się ofensywa strategiczna na Białorusi, zakończona rozbiciem niemieckiej Grupy Armii Środek. Dzięki temu w lipcu wojska radzieckie sforsowały Bug i wyszły na linię Wisły. W dniu 21 lipca 1944 roku zostało wyzwolone miasto Lublin, dzień później 22 lipca ogłoszono w nim manifest Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego (PKWN), który został oficjalnie powołany przez Krajową Radę Narodową (KRN). W Manifeście PKWN wzywano do walki z okupantem niemieckim, ustanawiano KRN jako jedyne legalne źródło władzy w odrodzonej Polsce. Ważnym faktem proklamowania nowego socjalistycznego państwa było również międzynarodowe uznanie Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej (TRJN), którego podstawą był Rząd Tymczasowy RP w Lublinie. 1 sierpnia wybuchło powstanie warszawskie, zainicjowane przez Armię Krajową (AK) w celu opanowania stolicy Polski przed nadejściem Armii Czerwonej. Po 63 dniach walki upadło.\nWe wrześniu wyczerpana wojną Finlandia poprosiła ZSRR o podpisanie rozejmu i wkrótce potem podjęła działania zbrojne przeciwko swym niedawnym sojusznikom, Niemcom. W październiku Związek Radziecki po raz pierwszy od wybuchu wojny przekroczył przedwojenną granicę III Rzeszy (w Prusach Wschodnich). W styczniu 1945 roku ruszyła ich kolejna wielka ofensywa, która odrzuciła Niemców od Wisły aż do Wału Pomorskiego, Odry i Nysy Łużyckiej. Dzięki tejże ofensywie już 17 stycznia 1945 roku została wyzwolona przedwojenna stolica Polski Warszawa, a dwa dni poźniej 19 stycznia miasto Łódź.\nNa południu fronty radzieckie po zajęciu Rumunii (jej rząd oraz rząd bułgarski przeszły na stronę aliantów) wkroczyły na terytorium Węgier i Jugosławii. W październiku 1944 roku został wyzwolony Belgrad, a w lutym 1945 roku po długotrwałych walkach padł Budapeszt. W marcu Niemcy podjęli nieudaną ofensywę strategiczną nad Balatonem − swoją ostatnią w tej wojnie. Miesiąc później Sowieci wkroczyli do Wiednia. Propaganda niemiecka zapowiadała użycie nowych rodzajów broni, tzw. Wunderwaffe, lecz losów wojny nie było już w stanie nic zmienić.\nUlica w Berlinie\nPrzełamanie Wału Pomorskiego w ramach operacji pomorskiej i przekroczenie Odry przez armie radzieckie oraz 1 i 2 Armię Wojska Polskiego dało początek operacji berlińskiej, która zakończyła się 2 maja 1945 kapitulacją załogi miasta. Wcześniej, 30 kwietnia Adolf Hitler popełnił samobójstwo. Na mocy jego testamentu władza nad państwem i siłami zbrojnymi przeszła w ręce admirała Karla Dönitza, który powołał we Flensburgu ostatni rząd III Rzeszy. 8 maja Niemcy w jednym ze szkolnych budynków w Reims we Francji skapitulowali na froncie zachodnim przed przedstawicielami armii USA i Wspólnoty Brytyjskiej. Dzień później 9 maja w Berlinie podpisali również akt kapitulacji w obecności delegacji radzieckiej. Tym samym II wojna światowa w Europie oficjalnie dobiegła końca, choć na niektórych obszarach działania zbrojne trwały jeszcze przez jakiś czas (dopiero 11 maja poddała się na terenie Czech Grupa Armii Środek − jako ostatni niemiecki związek operacyjny; do 15 maja toczyły się walki na froncie jugosłowiańskim).\nWalki w północnej Afryce rozpoczęły się w chwili przystąpienia Włoch do wojny po stronie Niemiec. 13 września 1940 armia włoska pod dowództwem marszałka Rodolfo Grazianiego, atakując z Libii, wtargnęła do Egiptu i zdobyła Sidi Barrani. Mimo zdecydowanej przewagi liczebnej zatrzymała się tam i zaczęła się umacniać, czekając na zaopatrzenie. Brytyjczycy, dowodzeni przez generała Archibalda Wavella, wycofali się do Marsa Matruh. 9 grudnia ruszyła brytyjska kontrofensywa. Włosi zostali wyparci z Egiptu i utracili Cyrenajkę z Bardią i Tobrukiem. 19 stycznia 1941 ruszyła ofensywa Brytyjczyków przeciwko wojskom włoskim we Wschodniej Afryce. Brytyjczycy zaatakowali z trzech stron kierując się na stolicę Etiopii – Addis Abebę. 26 marca po 7-tygodniowym oblężeniu upadła twierdza górska Keren. Brytyjskie oddziały desantowe odbiły stolicę Somalii Brytyjskiej – Berberę. Główny atak brytyjski wyszedł z Kenii i po 53 dniach stałego marszu i walk wojska tego frontu wyzwoliły Addis Abebę. W II poł. maja 1941 cała Etiopia, Erytrea i Somalia były wolne od okupantów włoskich.\n9 stycznia 1941 Niemcy podjęli decyzję o wsparciu włoskich działań wojennych w Afryce. W lutym do Libii dotarły pierwsze jednostki Niemieckiego Korpusu Afrykańskiego pod dowództwem generała Erwina Rommla. 31 marca ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich, przy czym główne uderzenie wyszło od strony pustyni. Rozcięta na dwie części armia brytyjska wycofała się aż nad granicę libijsko-egipską, pozostawiając jedynie załogę w oblężonym Tobruku. 25 sierpnia broniących się w Tobruku Australijczyków wsparła polska Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich. 18 listopada ruszyła brytyjska ofensywa, która po ciężkich walkach zlikwidowała oblężenie Tobruku i wyparła wojska Osi z Cyrenajki. 21 stycznia 1942 siły niemiecko-włoskie rozpoczęły kontratak, odzyskując utracone terytorium libijskie i zdobywając twierdzę Tobruk, a następnie wkroczyły w głąb Egiptu docierając pod Al-Alamajn. Ciężkie walki pod Al-Alamajn trwały od 31 sierpnia do 4 listopada i zakończyły się porażką wojsk świeżo mianowanego feldmarszałka Rommla. 7 listopada siły angielsko-amerykańskie w ramach Operacji Torch wylądowały w Maroku i Algierii. Niemcy i Włosi wycofali się do Tunezji, gdzie podjęli próbę kontrofensywy na Linii Mareth, a wobec jej niepowodzenia skapitulowali 12 maja 1943.\nWojna na Pacyfiku rozpoczęła się 7 grudnia 1941 atakiem japońskich sił powietrznych na bazę amerykańskiej floty w Pearl Harbor. Japończycy zadali duże straty amerykańskiej Flocie Pacyfiku. Dowódcą armii japońskich był Isoroku Yamamoto. Następnie kierując atak na południe, 8 grudnia Japończycy wylądowali na Filipinach, gdzie stawiały im długotrwały opór siły amerykańsko-filipińskie pod dowództwem generała Douglasa MacArthura. Opór obrońców został ostatecznie złamany po zdobyciu twierdzy na wyspie Corregidor 5 maja 1942. Również 8 grudnia 1941 siły japońskie zaatakowały Malaje i 15 lutego 1942, po ofensywie lądowej, zdobyły największą na Dalekim Wschodzie bazę brytyjskiej marynarki wojennej i zarazem twierdzę lądową – Singapur. Uwaga Japończyków skierowała się na wyspę Borneo i Indie Holenderskie, które zaatakowali w styczniu 1942. Desanty morskie i powietrzne opanowały roponośne obszary Borneo i Sumatry, a broniąca wysp flota aliancka poniosła porażkę w bitwie na Morzu Jawajskim. 9 marca naczelny dowódca wojsk holenderskich podpisał kapitulację Jawy. Indie Holenderskie znalazły się w rękach Japończyków. W celu wzmocnienia morale, amerykańskie bombowce startujące z lotniskowca dokonały 18 kwietnia 1942 pierwszego nalotu na Tokio.\nLądowa ofensywa Japończyków w Birmie doprowadziła do zajęcia tego kraju w czerwcu 1942 i odrzucenia Brytyjczyków do Indii. Chcąc przeszkodzić w usadowieniu się Japończyków na Nowej Gwinei i na Wyspach Salomona, Amerykanie stoczyli bitwę powietrzno-morską na Morzu Koralowym, powstrzymując japoński marsz w kierunku Australii. Zwycięska dla Amerykanów lotniczo-morska bitwa o Midway stoczona między 3 a 6 czerwca 1942 stała się punktem zwrotnym w wojnie na Pacyfiku – Japończycy utracili inicjatywę strategiczną. Na południu Pacyfiku wielomiesięczne zmagania na Guadalcanal w archipelagu Wysp Salomona powstrzymały kolejną japońską próbę marszu w kierunku Australii. W 1943 Amerykanie odzyskali archipelag Wysp Salomona, część zajętych wcześniej przez Japończyków terytoriów Nowej Gwinei i Wyspy Gilberta. 1 lutego 1944 Amerykanie wylądowali na Archipelagu Marshalla, 15 czerwca na Marianach.\nGrzyb atomowy nad Nagasaki\n19-20 czerwca 1944 miała miejsce wielka lotniczo-morska bitwa na Morzu Filipińskim, zakończona amerykańskim zwycięstwem. 20 lipca Amerykanie wylądowali na Guam, a 20 października na wyspie Leyte na Filipinach, gdzie między 23 a 26 października doszło do wielkiej bitwy morskiej zwanej bitwą o Zatokę Leyte stoczonej między Flotą USA, a Cesarską Marynarką, usiłującą zniszczyć przyczółek sformowany przez lądujące w zatoce wojska amerykańskie. W czasie tej bitwy Japończycy pierwszy raz użyli samobójczych oddziałów lotniczych – kamikaze. 19 maja 1945 ustał opór japoński na Filipinach, w czerwcu Amerykanie zdobyli Okinawę.\nNaloty dywanowe amerykańskich latających fortec zniszczyły Tokio i inne miasta japońskie. 8 sierpnia Związek Radziecki wypowiedział wojnę Japonii, sowieckie dywizje wkroczyły do Mandżurii, rozbijając szybko japońską Armię Kwantuńską. 6 i 9 sierpnia Amerykanie zrzucili bomby atomowe na Hiroshimę i Nagasaki, co walnie przyczyniło się do złamania ducha oporu i do podpisania aktu bezwarunkowej kapitulacji Japonii 2 września 1945 (1 września czasu środkowoeuropejskiego).\nStraty w ludności\nII wojna światowa miała tragiczne skutki dla obywateli państw biorących udział w wojnie. Straty wśród ludności cywilnej wyniosły łącznie prawie 33 miliony ludzi. Wojna (zarówno bezpośrednie działania wojenne, jak i nie mające uzasadnienia militarnego alianckie naloty dywanowe czy zaplanowane akcje pacyfikacyjne ze strony Niemców) doprowadziła do dużego zniszczenia w miastach, głównie tych o dużym znaczeniu strategicznym – takich jak Warszawa, Stalingrad, Cherbourg, Drezno, Tokio czy Berlin, a także tragicznych dla Japończyków wybuchów dwóch bomb atomowych (w Hiroshimie i Nagasaki), wskutek czego bezpośrednio zginęło nie mniej niż 150 tys. osób a kilkadziesiąt tysięcy zostało ciężko rannych (co doprowadziło znaczną ich część do szybkiej śmierci), a dalsze zgony nastąpiły wskutek promieniowania. Znana jest także zbrodnicza działalność hitlerowców zakładających obozy koncentracyjne, będące narzędziem ludobójstwa podbitych narodów.\nWskutek wojny z powodu zniszczeń i strat materialnych pozycję na arenie międzynarodowej straciły Wielka Brytania, Japonia, Niemcy i Francja. Od teraz los Europy zależał w głównej mierze od USA i ZSRR. Po konferencji w Jałcie w lutym 1945 nastąpił polityczny podział Europy na blok zachodni i blok wschodni (początek zimnej wojny). Na zebraniu Wielkiej Trójki potwierdzającym spotkanie w Teheranie ustalono, że terytoria, zdobyte przez Armię Czerwoną znajdą się w strefie wpływów ZSRR, a te wyzwolone przez aliantów zachodnich – w strefie wpływów państw zachodnich. W ten sposób Polska i pozostałe kraje Europy środkowo-wschodniej stały się zależne od ZSRR, natomiast Grecja, Włochy, Francja i Benelux, a po kilku latach także cała Austria – w bloku zachodnim. Jugosławia i Albania opanowane po wycofaniu się Niemców i Włochów przez armię partyzantów Josipa Broz Tito pozostały po wojnie od ZSRR zasadniczo niezależne, choć oba te kraje poszły w następnych latach drogą komunistyczną.\nAlianci podjęli działania mające na celu zapobiec powstawaniu konfliktów na arenie międzynarodowej. Powołana została (w miejsce Ligi Narodów) Organizacja Narodów Zjednoczonych mająca przeciwstawiać się przejawom łamania praw człowieka. Państwa należące do ONZ zobowiązały się nie dopuszczać do władzy partii o poglądach neonazistowskich, a nawet je delegalizować. Zakazano propagowania symboli swastyki. Zajęto się także sprawą okaleczonego przez holokaust narodu żydowskiego, co doprowadziło do stworzenia państwa Izrael, na terytorium Palestyny.\nNiemcy i Austria zostały podzielone na cztery strefy okupacyjne: brytyjską, francuską, amerykańską (gdzie w 1946 w Norymberdze odbyły się procesy norymberskie skazujące zbrodniarzy wojennych) i radziecką. Według takiej samej zasady podzielono Berlin i Wiedeń. USA dodatkowo przejęły kontrolę nad miastami Bremą i Bremerhaven w strefie brytyjskiej.\nWłoska Republika Socjalna została rozwiązana. Nowe władze tymczasowe Włoch zgodziły się na przekazanie włoskiej części Dalmacji Jugosławii oraz Dodekanezu Grecji. Anektowana wcześniej Albania stała się ponownie niepodległym państwem.\nZnacznie zmieniono granice państw w radzieckiej strefie wpływów. Zachodnia granica Polski miała przebiegać wzdłuż biegu rzek Odry i Nysy Łużyckiej, południowa naturalnymi granicami w Sudetach i dalej na wschód według stanu z 1938, wschodnia rzeką Bug i wzdłuż tzw. linii Curzona oraz północna na północnych Mazurach. Polacy zyskali także miasto Gdańsk kontrolowane przed wojną przez Ligę Narodów. Czechosłowacja, ponownie oficjalnie niepodległa, odzyskała Ruś Zakarpacką od Węgier, ale odstąpiła ją ZSRR. Węgry utraciły również Siedmiogród na rzecz Rumunii. Ta zaś utraciła Besarabię na rzecz ZSRR. Na Bułgarię wielkie mocarstwa nałożyły sankcje gospodarcze za przyłączenie Dobrudży kosztem Rumunii w 1940 r. i odcięcie jej dostępu do morza.\nNa Dalekim Wschodzie Japonia, okupowana przez USA do 1952, straciła, oprócz zdobytych od Amerykanów archipelagów, wszystkie swoje zamorskie terytoria, począwszy od Tajwanu, Hajnanu, Mandżurii i wschodnich Chin na rzecz Republiki Chińskiej, Sachalinu i Kuryli na rzecz ZSRR, Azję Południowo-Wschodnią na rzecz Wielkiej Brytanii i Francji, kończąc na stracie Korei. Cesarz Hirohito musiał zrzec się statutu boga, w 1946 uchwalono konstytucję zmieniającą diametralnie ustrój kraju. Zbrodniarze wojenni zostali skazani w Międzynarodowym Trybunale Wojskowym dla Dalekiego Wschodu w Tokio w 1948. Wojna stworzyła sprzyjające warunki do uzyskania niepodległości przez DRW (1945), Filipiny (1946) i Birmę (1948).\nW Afryce Północnej Libia i Somalia, dawne posiadłości włoskie, dostały się pod okupację aliantów zachodnich (w 1951 Libia ogłosiła niepodległość, a w 1950 Somalia znalazła się pod władzą ONZ). W 1941 niepodległość odzyskała Abisynia (od 1936 włoska). Na Bliskim Wschodzie okazję do ogłoszenia niezależności zyskała Syria (1946).\nPostęp w technologii militarnej\nPodczas II Wojny Światowej szybki rozwój zanotowało wyposażenie żołnierza. Począwszy od pistoletów maszynowych MP 40 i PPSz 41, a skończywszy na karabinach StG 44 i Mosin-Nagant które powstały w trakcie wojny. W czasie konfliktu swoje początki miały także bomby atomowe.


Zamek Królewski - Kraków\nPodobają Ci się nasze materiały związane z: Zamek Królewski?\nZamek Królewski adres. Sprawdź jak dojechać samochodem czy autokarem, jak dojść na pieszo. Znajdź parking wybierając się do Zamek Królewski, zobacz gdzie w Krakowie zaparkować samochód lub autokar. Lokalizacja, mapa dojazdu z oznaczeniem Zamek Królewski.\nZadzwoń i dowiedz się więcej o Zamek Królewski - telefon: +48124225155\nTelefon 3\t+48 124 226 121\nAdres email Zamek Królewski: zamek@wawel.org.pl\nZamek Królewski mieści się przy ulicy Wawel 5 w Krakowie\nOficjalna strona Zamek Królewski: http://www.wawel.krakow.pl/pl/\nZamek Królewski strona na Facebook'u\nCeny biletów / cennik wejść do Zamek Królewski. Redakcja serwisu www.e-krakow.pl nie ponosi odpowiedzialności za ich aktualność.\nUlgowy\t4-55 zł\nZamek Królewski cena biletu ulgowego: 4-55 zł\nNormalny\t7-83 zł\nZamek Królewski cena biletu normalnego: 7-83 zł\nCo myślicie, czy polecacie, czy warto zobaczyć - odwiedzić: Zamek Królewski opinie pozostawione przez internautów. Czy warto z małymi dziećmi - jaka jest Wasza opinia?


Bruggen, Owsianka czekolada mleczna & wiśnia | Recenzja, wartości odżywcze, kalorie, skład\n09/01/2018 03/05/2018 Olga\nZ szeregu owsianek w kubkach dostępnych w Auchan wybrałam tylko jedną. Bohaterka dzisiejszej recenzji oczarowała mnie połączeniem smaków czekolada + wiśnia, z naciskiem na czekoladę. Mimo iż jej gramatura przewyższa moje ulubione 50 g, postanowiłam przymknąć na to oko.\nWarto również podkreślić, że owsianki oferowane przez Auchan i prezentowane jako produkt marki własnej marketu tak naprawdę pochodzą od Bruggena. To kolejny dowód, iż niemieckie przedsiębiorstwo niemal (?) zmonopolizowało pewien obszar polskiego rynku spożywczego. Jego produkty śniadaniowe dostępne są we wszystkich popularnych sklepach i marketach. Czy robicie zakupy w Żabce bądź Freshu, czy Lidlu lub Biedronce, czy Leclercu albo Auchan, i tak do waszego koszyka w końcu trafi Bruggen.\nOwsianka czekolada mleczna & wiśnia\nPo zdarciu wieczka z ciekawej pod względem szaty graficznej owsianki pomyślałam: wow! W ciemnawej suchej treści (płatki owsiane 65% + mleko w proszku + cukier puder + kakao) znajdują się dodatki naprawdę pokaźnych rozmiarów. Tytułowego bohatera numer dwa – wiśni – nie tylko jest dużo, ale również występuje w formie całych owoców. Zresztą płatki owsiane także zachowano w całości. Tuż obok leżą spore kawałki mlecznej czekolady.\n65 g suchej owsianki z czekoladą i wiśniami to 235 g gotowego produktu i 248 kcal.\nWewnątrz kubeczka znajduje się znajoma podziałka, która pomaga degustatorom uzyskać taką konsystencję owsianki, jaką lubią. No, przynajmniej w teorii. Z doświadczenia wiem, że przy moim czasie zostawiania zalanych produktów typu instant pod przykrywką – przypominam: ok. 30 minut – muszę dawać wody przynajmniej odrobinę więcej. Chcąc uzyskać gęstość w sam raz, wlewam wrzątek do linii lekko/płynnie/rzadko, gdyż płatki dostają aż nadto czasu na dopuchnięcie.\nTak zrobiłam i tym razem (tj. wlałam więcej wody). Niestety po powrocie i zajrzeniu do wnętrza kubeczka spotkało mnie rozczarowanie. To kolejna czekoladowa owsianka – druga po wersji proteinowej, również marki Bruggen – przy przygotowywaniu której mój system zawiódł. Nie musiałam co prawda jeść zupy, ale wolnej wody było zdecydowanie za dużo.\nZapach przygotowanej owsianki jest obiecujący, bo czekoladowy i słodki. Słodki oczywiście w ten sam sposób, co w czeko-poprzedniczce, czyli sztuczny i powodujący lekką mdłość.\nPłatki, tak jak wspomniałam, zastosowano całe (nierozdrobione). W kontakcie z wrzątkiem puszczają kleisty żel, wprowadzając do deseru miłą łagodność i spoistość. Okazały się miękkie i przyjemne.\nOgromne wiśnie, którymi początkowo się zachwyciłam, wypadły przeciwnie do płatków, czyli okropnie. Są kwaśne, co jeszcze da się znieść, ale przejawiają tak tragiczną konsystencję, że przez chwilę rozważałam wyrzucenie ich z kubeczka. Mają piankowo-gumowaty środek i twardawą skórkę. Nie są ani wiśniami z kompotu, ani suszonymi. Są… dziwne.\nW wyniku przesadzenia z ilością wody owsianka była czekoladowowowowawa, nie zaś czekoladowa. A w sumie to nawet kakaowa. Na swoje usprawiedliwienie mam jednak dwa istotne argumenty: 1) dotąd mój system działał, więc winą obarczam owsiankę, 2) producent dopuścił wlanie większej ilości wody, oznaczając potencjalną konsystencję jako płynną, powinien zatem zadbać o wielbicieli zupy w takim samym stopniu, jak o amatorów betonu.\nNie konsystencja jednak jest w deserze najgorsza. Na naganę zasługują wiśnie, które są zbyt naturalne smakowo: kwaśne – choć dla wielu osób jest to niewątpliwym plusem – a przy okazji okropne w strukturze. Początkowa zaleta polegająca na ich sporej liczbie szybko przemienia się w wadę.\nOwsianka o smaku czekoladowym kakaowym jest słodka umiarkowanie, niestety w sposób sztuczny i mdlący. Zastosowane w niej płatki okazały się rewelacyjne. Całość nie jest ani dobra, ani zła – raczej żadna. Gdybym zalała deser do poziomu gęstego lub pomiędzy, miałabym szansę na zmianę zdania, acz niespecjalnie chce mi się do niej wracać. Wam zakupu ani nie odradzam, ani nie polecam.\nOpublikowany w eating on my ownTagged Bruggen, deser, owies, owsianka, wiśnia, zdrowe\n8 myśli na temat “Bruggen, Owsianka czekolada mleczna & wiśnia”\n09/01/2018 o 6:57 am\nŁeh. Co jak co, ale piankowy środek wiśni to mnie już wręcz przeraża.\nPrzy tym przypomniało mi się jednak coś innego. Przy „mlecznej czekoladzie” chyba dość rzadko widuje się wiśnie, a moja Mama od miesięcy poszukuje wiśni w alkoholu i właśnie mlecznej czekoladzie. Widziałaś może kiedyś takiego? Ktoś? Coś?\n09/01/2018 o 9:55 am\nNie pomogę, bo nie wiem, jaki rodzaj czekolady jest w tych pralinkach, które znam z widzenia. Zapewne producenci dają ciemną, że było wytwornie.\n11/02/2018 o 2:03 pm\nTa ich ciemna… 47 % kakao, a do tego tłuszcz mleczny… kurde, w sumie nie wiem, jak taką nazwać. :P Nie krytykuję, ale autentycznie: co to?\n11/02/2018 o 4:07 pm\nJEDZ, A NIE SIĘ INTERESUJESZ, CZYM NIE TRZEBA!\n09/01/2018 o 7:53 am\nNje wygląda to zachęcająco i zdecydowanie pozostanę przy swojej owsiance :D\n09/01/2018 o 9:56 am\n10/01/2018 o 11:02 am\nA my naszą proteinową owsiankę z Biedry dodałyśmy do zbożowych ciastek czekoladowych jakie robiłyśmy dla znajomych :D W ten sposób pozbyłyśmy się paskudztwa z szafki xD\n11/01/2018 o 1:17 am\n…i otrułyście znajomych, czyli dwa w jednym. Well done!


Wydawnictwo Initium - Księgarnia PWN\nNa mieszkańców Warszawy pada blady strach, ponieważ na ulicach stolicy grasuje zabójca, który za cel obrał sobie młode kobiety. Jego tropem podąża kiepsko opłacany, ale niezwyk...\nAleksandra Rumin, Agnieszka Szmatoła\n„Wziął ze stolika strzykawkę i pociągnął tłok. Strzykawka wypełniła się powietrzem. Z uśmiechem wbił igłę w żyłę kobiety. Upajał się tą chwilą. Wiedział, że staruszka umrze w ciągu kilku minu...


Wyposażenie pracowni przedmiotowych - www.dobrynauczyciel.fora.pl\nWysłany: Pią 15:53, 17 Mar 2017 Temat postu: Wyposażenie pracowni przedmiotowych\nFirma Moje Bambino przygotowała serię gotowych rozwiązań na zaaranżowanie i wyposażenie pracowni chemicznej, fizycznej, biologicznej oraz przyrodniczej. Wśród przygotowanych projektów pracowni, znajdą Państwo zarówno specjalistyczne meble, jak i niezbędne pomoce do fizyki, chemii czy biologii.\nGotowe wizualizacje wraz z wycenami w postaci wygodnych kalkulatorów znajdą Państwo na stronie:\nZachęcamy do skorzystania z proponowanych rozwiązań i kontaktu z konsultantami Moje Bambino. Chętnie pomożemy Państwu w wyborze właściwego asortymentu.\nWysłany: Pon 9:33, 19 Cze 2017 Temat postu:\nTo może ja jeszcze rzucę linkiem do tablic edukacyjnych - wytrzymałe, kolorowe, ale co najważniejsze: bardzo przydatne. [link widoczny dla zalogowanych]


Lalka hiszpańska Nines Minerva Vichy 1311\nLalka Minerva Vichy wykonana jest z miękkiego materiału, ma winylowe rączki i nóżki. Charakteryzuje ją bardzo delikatny waniliowy zapach. W lalce wbudowany jest mechanizm, który sprawia, że lalka się śmieje. Ma 45 cm.\nHiszpańskie lalki firmy Nines d'Onil. Lalka ;Minerva Vichy ;wykonana jest z miękkiego materiału, ma winylowe rączki i nóżki. Charakteryzuje ją bardzo ;delikatny waniliowy zapach. W lalce wbudowany jest mechanizm, który sprawia, że lalka się śmieje. Lalka ma piękne pofalowane włosy. Ubrana jest w sukienkę i kurtkę w kratkę.


Na terenie wsi Hutki występują źródła wywierzyskowe będące oficjalnie uznanym „Pomnikiem Przyrody Nieożywionej”. Stanowią one główną atrakcję z której korzystają zarówno miejscowi jak i przyjezdni czerpiąc wodę posiadającą ugruntowaną renomę w rejonie Krasnobrodu czy Zamościa. Miejscowość leży na terenie Krasnobrodzkiego Parku Krajobrazowego. . Na terenie tego pierwszego od początku lat osiemdziesiątych do dnia dzisiejszego powstało wiele domków letniskowych. W centrum osady znajduje się budynek „Klubu” w którym mieści się sklep i filia Miejsko-Wiejskiej Biblioteki Publicznej w Krasnobrodzie. Budynek posiada również salę "widowiskowo-zebraniową" wyposażoną w drewnianą scenę i zaplecze sanitarno-gastronomiczne. W sąsiednim budynku funkcjonuje jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej założona w 1968 roku, na wyposażeniu której znajduje się wóz strażacki marki Ford Transit. We wsi znajduje się zakład produkcji parkietu „Europarquet”. Mieści się on w budynkach dawnej Betoniarni. We wsi znajduje się też Sala Królestwa zboru Świadków Jehowy. Funkcjonuje tu także gospodarstwo agroturystyczne „Pod Figurą” i łowisko. Hutki posiadają rozbudowane zaplecze noclegowe. Są to zarówno gospodarstwa agroturystyczne jak i kwatery prywatne. Związane jest to z atrakcyjnością Hutek jako miejscowości wypoczynkowej wynikającej z bezpośredniego sąsiedztwa Krasnobrodu i bliskości Zamościa. Mają tu swój początek spływy kajakowe na Wieprzu. Przebiegają tu też liczne szlaki turystyczne. W pobliżu znajdują się stawy wykorzystywane przez mieszkańców i letników jako dzikie kąpielisko. We wsi znajduje się leśniczówka podległa Nadleśnictwu Zwierzyniec. W bezpośrednim sąsiedztwie funkcjonuje również gminna oczyszczalnia ścieków.\nTę stronę ostatnio edytowano 23 mar 2019, 14:30.