Słuchawki nauszne V-MODA Crossfade M-100 z mikrofonem\nSłuchawki V-MODA Crossfade M-100 to wielokrotnie nagradzane słuchawki nauszne, które przykują swoją uwagę nie tylko wyglądem, ale również potężnym i czystym dźwiękiem nawet najbardziej wymagających użytkowników.\nSłuchawki nauszne V-MODA Crossfade 2 Wireless z mikrofonem\nUdoskonalone słuchawki V-MODA Crossfade 2 Wireless z jeszcze lepszym i potężniejszym brzmieniem, zapewniające komfort użytkowania w systemie bezprzewodowym.\nSłuchawki nauszne V-MODA Crossfade Wireless z mikrofonem\nBezprzewodowe słuchawki nauszne V-MODA Crossfade Wireless charakteryzujące się potężnym i szczegółowym brzmieniem przy zachowaniu nieskazitelnej jakości dźwięku.\nSłuchawki dokanałowe Beyerdynamic iDX 200iE\nSłuchawki dokanałowe Beyerdynamic iDX 200 iE zapewniające idealną przejrzystość dźwięku oraz zrównoważony bas i tony średnie z niesamowitą szczegółowością.\nAudiofilskie słuchawki wokółuszne Kennerton Vali\nWysokiej jakości słuchawki wokółuszne renomowanej marki Kennerton VALI - w drewnianej, designerskiej obudowie, łączące basowe brzmienie oraz żywy i naturalny dźwięk.\nWokółuszne słuchawki Sennheiser HD 599 zamykające świetną serię HD 5, następca kultowego HD 598 w atrakcyjnym i nowoczesnym designie, oparte na wysokiej jakości autorskim przetworniku produkowanym w Niemczech oraz dynamicznym i mocnym basie z demontowalnymi przewodami.\nSłuchawki wokółuszne Sennheiser HD 600\nWielokrotnie nagradzane, wokółuszne słuchawki Sennheiser HD 600 Avantagarde, oferują najlepsze doznania muzyki w audiofilskiej jakości, posiadają zaawansowaną technologię membranową eliminującą drgania oraz zapewniają naturalną i przestrzenną scenę dźwiękową.\nSłuchawki wokółuszne Sennheiser HD 650\nAudiofilskie słuchawki wokółuszne Sennheiser HD 650 opracowane na podstawie legendarnego modelu HD 600 zostały udoskonalone, w celu stworzenia jeszcze lepszej reprodukcji dźwięku, aby wydobyć ze słuchawek niezwykłą dynamikę, przy zachowaniu precyzji odtwarzanej ścieżki dźwiękowej.\nSłuchawki wokółuszne Sennheiser HD 660 S\nAudiofilskie słuchawki wokółuszne Sennheiser HD 660 S wyposażone w ulepszony przetwornik, zapewniający jeszcze bardziej naturalne oraz klarowne brzmienie. Optymalna impedancja umożliwia wiernie odwzorowanie dźwięku na wysokiej klasy sprzęcie stacjonarnym oraz przenośnym.\nSłuchawki Wokółuszne Beyerdynamic DT 990 32 Ohm\nFiiO FA7 – Audiofilskie słuchawki dokanałowe\nWykonane w najnowszej technologii druku 3D słuchawki dokanałowe FiiO FA7 zapewniają niezwykle spójny dźwięk, który jest jest przetwarzany przez 4 wysokiej jakości przetworniki gwarantujące szeroką scenę dźwiękową oraz dynamiczny, potężny bas.\nSłuchawki dokanałowe Etymotic MK5\nEtymotic MK5 to słuchawki dokanałowe z doskonałą izolacją wyposażone w wysokie jakości przetwornik dynamiczny.\nPokazuję 55 - 71 z 71 towarów


Nowa Fantastyka - Opowiadanie: BartekS - Koniunkcja\n- Opowiadanie: BartekS - Koniunkcja\nmężczyzna, 30 lat, Płock | 01.09.16, g. 23:38 | znaki: 27132\nJest to jedno z pierwszych opowiadań, więc jest pełne błędów nowicjusza, ale mam nadzieję, że mimo to będzie znośne.\nZostało dodane pełniejsze zakończenie :)\nzgodnie z ostatnimi zaleceniami, przesyłam raport sytuacyjny stanu faktycznego Armii Centrum Wojska Polskiego.\nObecnie linia frontu przebiega przez zachodnie przedmieścia Berlina, sztab Armii przeniósł się już w całości do gmachu w mieście. Informuję, że z Bożą pomocą wyparliśmy wroga z większej części aglomeracji. Sytuacja na froncie jest już stabilna.\nW kwestii oczekiwanego sprawozdania n. t. stanu społeczeństwa zajętych ziem: trudno określić te pozostałości mianem społeczności (szczegóły w załącznikach). Ośmielę się stwierdzić, iż tereny te trzeba będzie zasiedlić nowymi osadnikami, ponieważ ludność, która przetrwała koniunkcję, destabilizację, partycypację oraz działania zbrojne – nie może stanowić podstawy budowania zdrowego, katolickiego społeczeństwa.\nStan infrastruktury oraz przemysłu – zadowalający.\nW załączeniu do tego listu przesyłam sporządzone przeze mnie oraz współpracowników analizy demograficzne zajętych terenów oraz stan działań zbrojnych.\nks. bp. egz. płk. Andrzej Boratyński\nAdiutant Sztabu armii Centrum WP\nDowódca sekcji wsparcia duchowego Armii Centrum\nObudził go ostry dźwięk gwizdka. Michał zerwał się na nogi i odruchowo podciągnął pasek hełmu, zarepetował karabin.\nSłońce ledwie zdążyło wznieść się nad horyzont, mgła zalegała w zagłębieniach terenu szaro-błękitną warstwą.\n– Kontakt dwunasta! Wstawać, debile! Kontakt! – krzyczał chorąży.\nWyznaczony w plutonie szafarz biegł okopem między stanowiskami. Kropił broń, sprzęt, ludzi, betonowe wzmocnienia okopów – słowem, wszystko co się dało.\n– Masz święconkę? – spytał, zbliżając się do stanowiska Michała i wprawnie machając kropidłem.\nZ ustawionych na wysokich tykach głośników zaczęły płynąć psalmy.\n– Mam – odpowiedział Michał, ściągając z wiadra worek foliowy. Nie starł z twarzy nielicznych, drażniących kropli wody święconej.\nOdbezpieczył karabin, położył dwa magazynki i kilka granatów na krawędzi okopu, postawił wiadro na specjalnie naszykowanym stoliku. Ktoś modlił się głośno.\nNa skraju pola widzenia, między zabudowaniami, pojawiły się pierwsze postacie.\nZagłuszając i psalmy, i modlitwę, zaczął dudnić wielkokalibrowy karabin maszynowy.\nGotowość. Odezwał się z radia głos porucznika.\nNie otwierać ognia!\nCzekać na rozkaz!\nNie obawiał się, przeciwnik był daleko. Przed dotarciem do umocnień, zostanie zdziesiątkowany przez ogień artylerii i broni maszynowej.\nDo nas dotrą tylko niedobitki, pomyślał Michał, o ile cokolwiek przedrze się przez pole minowe.\nW końcu tak było zawsze.\nTym razem nie było jak zawsze. Dwadzieścia metrów przed ich pozycją wyrósł ogromny owal jasnego światła. Portal.\nZanim wrota zdążyły się ostatecznie ustabilizować, posłał w nie cały magazynek. Sądząc z huku wystrzałów, podobnie jak reszta oddziału. Z początku porucznik krzyczał coś przez interkom, później słychać było już tylko trzaski.\nPrzyklęknął, żeby przeładować. Z sąsiedniego stanowiska dobiegł go makabryczny krzyk.\nSkulił się w swoim okopie.\nWciąż słyszał miarowe dudnienie WKM oraz nieliczne strzały oddawane przez kolegów.\nUsłyszał również bojowe okrzyki i wycie nadbiegających przeciwników.\nWychylił się z okopu. Kilkanaście metrów przed jego pozycją, stała ogromna humanoidalna postać. Wiele rzeczy po koniunkcji nie spełniło oczekiwań ludzkiej wyobraźni, ale akurat demony stanęły na wysokości zadania. Wyglądały dokładnie tak, jak ludzie je sobie wcześniej wyobrażali.\nByle nie serią.\nMuszka, szczerbinka, spust, spust, spust…\nTrafił, był pewien, że trafił. Niemalże widział kule uderzające w piersi potwora.\nOpuścił karabin. Bestia spojrzała mu w oczy.\nDłoń zacisnęła się na chwycie broni… Parciany pas nośny strzelił, gdy nieoczekiwanie wyprostował rękę, napinając wszystkie mięśnie ciała. Czuł, że wyprężony, naciągnięty jak struna unosi się w powietrze.\nNie mógł oderwać wzroku od okrutnych, złośliwie uśmiechniętych i przerażająco ludzkich oczu potwora. Zatracał się w nich, czuł, jak obca wola delikatnie wpełza do jego myśli. Czuł oślizgłego robaka cudzej jaźni. Mało tego, czuł że działa to w obie strony.\nPotwór krzyknął, a w jego ryku zabrzmiał ból.\nBestia upadła. Michał patrzył z góry jak wije się na trawie obok jego stanowiska. Obojętnie, nieobecnie obserwował jak miota się w agonii.\nJeszcze przez chwilę unosił się w powietrzu, patrząc na wydęte truchło, leżące u jego stóp.\nCiemność zapadła dopiero, gdy z impetem uderzył w ziemię.\nObudził się w białej, świeżo krochmalonej pościeli. Odetchnął z ulgą. Żebra, ramię i bark bolały niemiłosiernie.\nPokój był duży, wysoko sklepiony, znajdowały się w nim jedynie łóżko, szafa i niewielki stolik z krzesłem.\nSkrzypnęły otwierane drzwi.\n– Nakazano mi was powitać – powiedziała nieokreślonej płci postać, która weszła wraz ze zbrojną strażą.\nStrażnicy mieli na sobie błyszczące polerowaną stalą zbroje płytowe, pięknie, aczkolwiek zupełnie niepraktycznie cyzelowane w roślinne wzory. Obaj mieli długie, karminowe płaszcze, spływające z ramion spod długich blond włosów. Wyglądali jak dwa zakute w zbroje cherubinki.\n– Szaty znajdziecie w szafie – powiedział. – Straż zaczeka przed drzwiami. Pan oczekiwał waszego przebudzenia.\nWeszli przez gotyckie, ostrołukowe drzwi.\nPomieszczenie wyglądało jak gabinet. Wyłożone gustowną boazerią ściany sprawiały miłe, przytulne wrażenie. Jedyne umeblowanie stanowiło przestronne, eleganckie biurko z wymoszczonym aksamitem fotelem. Dzięki potrójnym, gomółkowym oknom było zalane ciepłym światłem. Sufit zdobił ogromny fresk, przedstawiający paradujące przez duży plac centaury. W tle widoczne były barwne frontony antycznych budowli.\nZa biurkiem siedziała karykaturalnie chuda, nienaturalnie wysoka postać. Na widok Michała uśmiechnęła się rzędem krótkich, spiczastych ząbków. Strażnicy szarpnięciem zmusili go, by stanął na środku.\n– Witaj w moich skromnych progach. – Gospodarz skinął ręką, a cherubiny wyszły bez słowa. – Przykro mi z powodu okoliczności, w jakich się tu zjawiłeś.\nMichał nie odpowiedział, głównie dlatego, że nie wiedział co odpowiedzieć. Gospodarz stanął krok przed nim.\n– Nie ciekawi cię, dlaczego akurat ciebie jednego moi podwładni zabrali z pola bitwy? - Michał wbrew woli zadarł głowę i spojrzał na rozmówcę. – To w końcu nieliche wyróżnienie.\n– Co ze mną będzie?\n– Zależy od ciebie. To zaskakujące, ale ty, człowiek, możesz mieć dla mnie znaczną wartość. – Gospodarz spojrzał za okno. – Zarówno poznawczą jak i praktyczną. Pomówmy na tarasie, dzisiaj jest stamtąd piękny widok.\n– Nie wiem nawet, z kim rozmawiam.\n– Jestem Argen ein Venfict, Markgraf ziem na których cię pojmano – powiedział otwierając środkowe drzwi. – Dowodzę chorągwiami walczącymi z twoimi rodakami. Moi ludzie nie biorą jeńców. – Markgraf wyszedł na taras i oparł się o balustradę, wspartą na miniaturowych kolumnach doryckich. – Podejdź, proszę.\nPodchodząc Michał podniósł z pliku leżących na biurku kartek nożyk do otwierania listów.\nWidok faktycznie zapierał dech w piersi. Wysokie, przykryte jeszcze śniegiem szczyty gór i urocza, luźno zabudowana miejscowość tworzyły piękny górski pejzaż.\n– Co zamierzasz zrobić? – spytał głównodowodzący armii, która podbiła Niemcy i Francję, a rozbiła się dopiero na bastionach Poznania, Wrocławia i Szczecina. – Czy może heroicznie poświęcisz się i zabijesz mnie, by później polec z rąk strażników?\nMichał nie wiedział, co się dalej stało. Ramię przeszył mu ostry ból, a dłoń sama wygięła się pod nienaturalnym kątem. Nożyk brzęknął o płyty tarasu.\n– Pozostawmy to zagadnienie w sferze teorii – powiedział Argen bez emocji. – Podejdź do mnie, odrętwienie zaraz minie.\nMichał stanął obok niego, masując bolące przedramię.\n– Rozejrzyj się. U twych stóp leży miasteczko Tegernesse. Tu będziemy osiedlać wiernych nam ludzi. – Markgraf spojrzał na Michała. – Tu będziemy ich uczyć arkanów magicznych. Rzecz jasna, tyczy się to tylko tych utalentowanych. Pamiętasz cokolwiek ze swojego pojmania?\n– Nie, ostatnie co pamiętam to kolacja i wieczorna msza – odpowiedział, uznając że ta informacja nie ma znaczenia.\n– Ekranowałeś i refleksowałeś intencję demona. – Argen patrzył na Michała przeszywająco. – A na podstawie późniejszych badań i testów szacuję, że jesteś najbardziej aperentnym człowiekiem, jakiego spotkałem.\nMichał nie uznał za celowe odpowiadać.\n– Aperentność to otwartość na przepływ energii, mocy która tworzy magię. To twój dar i talent, który stanie się prawdziwie wartościowym, gdy go oszlifujesz. – Argen położył mu rękę na ramieniu. – Proponuję ci naukę. Więcej nawet, proponuję byś został moim osobistym adeptem.\n– Chyba cię pojebało – odparł Michał spokojnie.\n– Rozumiem twoją reakcję i nie będę tego traktował jak odpowiedzi. – Markgraf uśmiechnął się, tym razem nie pokazując zębów. – Przemyśl to, stoisz na progu niezbadanego. Teraz, gdy upadła pierwsza kostka domina, i tak będziesz musiał zrobić kolejny krok. Chcesz wędrować sam, czy wolisz iść z przewodnikiem?\n– Nie zamierzam…\n– Dopóki twoje zdolności były uśpione, pozostawały asymptomatyczne. Teraz efekty będą narastać lawinowo. Nie zdołasz ani tego ukryć, ani się tego wyprzeć, a chyba wiesz, co ten wasz kościół robi z takimi jak my? Stos? Tak?\n– Masz kilka dni, oddaję do twojej dyspozycji komnaty dla gości. Są bezpośrednio połączone z biblioteką. Znajdziesz tam kilka książek w swoim języku, choć nie będzie ich wiele. W zakresie tych pomieszczeń w żaden sposób nie będę ograniczał twojej swobody. Mamy środę, w poniedziałek dasz mi odpowiedź na moją propozycję.\nCherubiny odprowadziły go do jego wytwornego miejsca odosobnienia.\nTydzień później siedział w gabinecie, w ławce żywcem wyjętej z pruskiego gimnazjum. Patrzył na zapisane ciągami dziwnych znaczków tablice i czuł się ponownie jak na lekcjach rosyjskiego w podstawówce.\n– Michale – powiedział Markgraf – jeżeli mam cię uczyć arkanów, musisz opanować język, w którym napisane są te wszystkie księgi. – Wskazał zalegające na półkach tomiszcza.\n– Uczę się, Mistrzu.\n– Jak widać, zbyt pasywnie.\nJeszcze raz rozważył swoją sytuację i nieodmiennie doszedł do tych samych wniosków. Możliwości ucieczki na razie nie widział. Nie miał też pojęcia, co by z nim zrobiono gdyby odmówił współpracy, a tak miał większą swobodę, a więc i więcej możliwości. Do tego przeciwnik niejako wkładał mu broń do ręki.\n– Robię, co mogę, nic nie poradzę, że nigdy nie spotkałem się z czymś takim – odpowiedział spokojnie. – W naszym języku liter jest znacznie mniej.\n– Kolejny raz powtarzam, chart jest więcej, ponieważ oznaczają całe sylaby. – Argen patrzył na niego z politowaniem. – Jest więcej kombinacji.\n– Pamiętam. Po prostu…\n– Nie rozumiem cię, to nie tylko twój jedyny obowiązek, ale i jedyna rozrywka. Tymczasem tobie zajmuje dwa tygodnie opanowanie podstawowych znaków! Co będzie, gdy przejdziemy do alfabetu hierofanicznego?\nMistrz siedział na podłodze w pozycji kwiatu lotosu i medytował.\nA Michał stał i obserwował dużą, idealnie pustą salę. Czuł podniecenie, czyżby pierwsze zajęcia dotyczące magii sensu stricte? Czyżby w końcu miał się nauczyć czegoś wykraczającego poza matematykę, fizykę, biologię czy przede wszystkim język?\nMieszkał na zamku dość długo, by wiedzieć, że nic nie jest tu przypadkowe. Zaczynając od kamieni i wzoru pokrywającej podłogę mozaiki, przez układ fresków i barwnych witraży, a kończąc na skomplikowanym żyrandolu.\n– Michale, dziś przejdziesz pierwszy test – powiedział Argen, nie zmieniając pozycji.\n– Tak, Mistrzu.\n– Jeśli przejdziesz go pozytywnie, rozpoczniemy naukę właściwą – nauczyciel nawet nie otworzył oczu. – Jestem pewien, że sobie poradzisz, tak z testem, jak z nauką. Twoja znajomość języka pozostawia jeszcze wiele do życzenia, lecz dalej doskonalić się możesz już podczas nauki Arkanów.\nMichał nie skomentował.\n– Stań na tej sześcioramiennej gwieździe.\nStanął we wskazanym miejscu. Był teraz dokładnie na środku sali, pod żyrandolem.\nUświadomił sobie, że we wszystkich innych pomieszczeniach, światła dostarczają rozliczne lampy i kinkiety. Przyjrzał się konstrukcji nad swoją głową i dostrzegł, że nie ma tam miejsca na żaden płomień ani żarówkę.\n– Spójrz mi w oczy – powiedział rozkazująco Mistrz.\nSzlifowane kryształy cicho podzwaniały.\nPowoli zaczynał czuć. Czuć całym ciałem i całym sobą.\nNagle wszystko ucichło, jakby ktoś nakrył go grubym, szklanym kloszem. Wokół zaległa ciemność.\nCzuł, że idzie.\nObserwował otoczenie przez swoje oczy. Chciał się zatrzymać, lecz szedł. Chciał krzyczeć, lecz zaciskał usta w milczeniu.\nMijał pokaleczone szrapnelami drzewa oraz widział szykujących się do walki ludzi i gobliny.\nCzuł się jak pasażer w samochodzie.\nUsłyszał jak wypowiada obce słowa w nieznanym, chrapliwym języku. Usłyszał jak ktoś mu odpowiada.\nOtworzył trzymaną w ręku, zapisaną znakami książkę.\nZnowu szedł, słyszał jak kule i szrapnele przelatują tuż obok, niemal muskając jego policzki.\nZnajomy dźwięk psalmów.\nTrawiaste zbocze z lasem na szczycie, gdzieniegdzie niewielkie wybrzuszenia trawy błyskające ogniem wystrzałów.\nPrzed nim okopany BWP.\nWbrew woli machnął od niechcenia ręką, a pojazd wyfrunął w powietrze, upadając na nadbiegających żołnierzy.\nLudzie ginęli wokół. Umierali sieczeni szablami, rąbani tasakami, rozrywani granatami.\nKtoś wylał na niego wiadro lodowatej wody. Zatrzymał się.\nBył już na granicy lasu.\nPrzed nim stał żołnierz.\nKevlarowy hełm, kamizelka szturmowa, szalokominiarka na szyi.\nJest zimno, dotarło tępo do Michała.\nŻołnierz zamoczył rękę w wiadrze i skropił go, kreśląc w powietrzu znak krzyża.\n– Sancte Michael Archangele, defende nos in proelio! – Michał czuł, że robi krok w jego stronę. – Contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium. Imperet illi Deus, supplices deprecamur!\n– Tuque, Princeps militiae Caelestis, satanam aliosque spiritus malignos! – Trzy postacie zbliżyły się, głośno odmawiając modlitwę. Zmusił się do odwrócenia głowy w tym kierunku.\n– Qui ad perditionem animarum pervagantur in mundo!\n– Divina virtute in infernum detrude!\n– Amen! – Wyrzekli jednocześnie. Michał się zatrzymał.\n– Vade retro satanis! – Krzyknął stojący przed nim żołnierz. Czuł, że przekrzywia głowę.\nPotem był ból, potworny, skręcający trzewia ból, jakby ktoś wbijał mu w mózg zardzewiałe gwoździe.\nPo niekończącym się cierpieniu nastała ciemność.\nCzuł, że tonie. Lodowata woda wdzierała mu się w usta, przy każdym wdechu.\nSzarpał się z całych sił, walczył, trzymany krzepkimi rękoma.\nNagle wyciągnięto go i rzucono na przykręcone do podłogi krzesło. Ręce i kostki krępowały kajdanki.\nPomieszczenie miało nisko sklepiony sufit i depresyjnie betonowe ściany. Bunkier? Piwnica?\n– Wiesz, dlaczego przenajświętsza Rzeczpospolita nie podzieliła losu Francji i Niemiec? – Przesłuchujący zaczął, nie dając mu nawet czasu na wzięcie oddechu. – Dlaczego jest groźniejsza niż potężna Federacja Rosyjska?\nMichał nie odpowiedział, łapczywie chwytając powietrze cieszył się swobodą oddechu.\n– Rzecz jasna, było kilka czynników – kontynuował – przestarzały sprzęt, nieuszkodzony impulsem elektromagnetycznym, stosunkowo młoda, jednorodna populacja, et cetera Lecz wiesz co było najważniejsze?… Wiara!\nWalnął pięścią w stół i wstał.\n– I dlatego, śmieciu, jesteś taki kurwa niebezpieczny. – Patrzył Michałowi z bliska w oczy. – Bo wrzuciliśmy cię właśnie do wanny jebanej wody święconej, a na tobie nie ma nawet znaku. – Usiadł i zapalił papierosa. – Więc teraz powiesz dokładnie wszystko, co będę chciał, żebyś powiedział…\n– Jestem kapral Michał Serduik, Czwarty Ochotniczy Pułk Piechoty Zmotoryzowanej…\n– Morda w kubeł! – Major aż opluł stół gubiąc papierosa. – Odpowiadaj na pytania…\n– Nie przeklinajcie, majorze – powiedział mężczyzna oparty o ścianę. Pod rozpiętą bluzą mundurową widać było czarną koszulę z koloratką. – I pozwólcie mu mówić.\nMichał rozpoznał w nim żołnierza, który zaszedł mu drogę.\n– Dlaczego niby…\n– Ponieważ majorze nie chcecie, aby Święte Oficjum odniosło wrażenie, że mi przeszkadzaliście – uśmiechnął się nieładnie.\nLaboratorium ulokowano w pozbawionym okien lochu. Niektóre odczynniki i mikstury były bardzo wrażliwe na światło.\nMistrz Argen pracował. W skupieniu odmierzał precyzyjne porcje składników i półproduktów. Zawahał się, gdy przerwało mu głośne pukanie w masywne, okute stalą drzwi.\n– Wejść – rozkazał, wsypując zawartość próbówki do zbiorniczka osadowego.\n– Jaśnie Panie, nakazaliście zameldować, gdy będziemy mieli jakiekolwiek informacje – powiedział stary, dostatnio odziany człowiek nie przekraczając progu. – Został wzięty żywcem i przeszedł już wstępne śledztwo. Wiemy, że będzie przewieziony do Warszawy jeszcze dziś wieczorem. Realizacja planu przebiega więc zgodnie z terminami.\n– To pewne informacje? – spytał markgraf nie odwracając wzroku od umieszczonego w wywarze termometru.\n– Tak – odparł mężczyzna.\n– To dobrze – odpowiedział Argen nie poświęcając człowiekowi już więcej uwagi. – Bardzo dobrze.\nMichał nie stawiał oporu. Ani wtedy, gdy weszli do jego ciasnej, pozbawionej wszelkich urządzeń celi, ani gdy zarzucali mu na głowę gruby, czarny worek. Poszedł pokornie, ze spokojem skazańca, pewnego nieuchronności swojego losu. Dwóch rosłych specjalsów prowadziło go między sobą, mocno trzymając jego ramiona. Co miałby osiągnąć uciekając? Zupełnie obojętnie pozwolił wsadzić się do samochodu, a później wprowadzić po długiej stalowej rampie na pokład samolotu.\nDzięki temu nie uszkodzono go w trakcie transportu.\nWprowadzono go do schludnego, skąpo urządzonego pokoju. Przez małe okna wlewał się blask słońca. Gdy strażnicy wyszli, usiadł na krzesełku przy szkolnej ławce.\nOd rana czuł się zagubiony, to był pierwszy dzień, gdy nakarmiono go do syta, choć prosto. Pozwolono mu nawet wejść pod prysznic.\nAż się poderwał, gdy z rozmachem otwarto drzwi. Ksiądz miał na sobie sutannę, a nie zdarty, polowy mundur, ale i tak go poznał.\n– Spokojnie synu – powiedział kaznodzieja. – Usiądź.\nPosłuchał, niepewnie opuszczając się na siedzenie. Ksiądz zajął miejsce po drugiej stronie ławki.\n– Wybacz polowe warunki. Gmach Seminarium nie był przewidziany do pełnienia funkcji aresztu. Dziś wieczór zostaniesz przesłuchany przez przedstawicieli Świętego Oficjum. – Michał nie zdołał powstrzymać drżenia. – Nie obawiaj się. Ojcowie inkwizytorzy będą starali się ocalić twoją nieśmiertelną duszę. – Kapelan siedział patrząc na więźnia przenikliwym wzrokiem. – Czy chcesz mi jeszcze o czymś opowiedzieć?\nMichał bał się jego wzroku, ze spuszczoną głową patrzył pod swoje nogi.\n– Nie, księże – odpowiedział w końcu, po nerwowo przedłużającym się milczeniu.\n– Synu, jestem tu, by ci pomóc. – Kapelan wstał i podszedł do okna. – Chcę dobra nawet tych owieczek, które otarły się o Zło.\n– Nie zrobiłem niczego złego ojcze.\n– Rozumiem – powiedział ksiądz, flegmatycznie wyglądając za okno. – Lecz musisz pamiętać, że wyroki sług inkwizycji są surowe. Muszą takie być.\n– Mam czyste sumienie…\n– Uścisnąłeś rękę Złego. Przyjąłeś jego nauki. – Kapelan odwrócił się szybkim ruchem od okna.\n– Synu, poświęciłeś życie wieczne, bojąc się stracić życie doczesne. – Ksiądz oparł się rękoma o ławkę. – To zrozumiałe. To ludzkie. Lecz ten wybór… – Kapelan zawahał się. – Ten wybór otworzył furtkę w twej duszy. Za twoją zgodą, i przez tą zgodę parałeś się magią, czarnoksięstwem.\nW Michale narastał strach.\n– Jeżeli inkwizycja uzna, że… – zaczął.\n– Tak, jeżeli zostaniesz uznany za czarnoksiężnika… – Kapelan zrobił efektowną pauzę. – Dlatego musisz dokładnie i ze szczegółami wszystko mi opowiedzieć.\n– Wszystko co wiedziałem, wyjawiłem już wcześniej – odparł Michał.\n– Synu, rozumiem twoją frustrację, ale to naprawdę ważne. – Ksiądz usiadł splatając ręce na brzuchu. – Niekiedy, gdy spojrzymy na wydarzenia z dystansu czasu, dostrzegamy więcej, niż wcześniej.\nMichał zaczął mówić. Najpierw powoli i cicho, później pewnie i szybko. Resztki nadziei dały mu na to siły. W końcu, rozmawiał z nim jeszcze kapelan, nie inkwizytor.\nBłysnęły flesze. Michał odruchowo zasłonił oczy ręką. Sala sądowa była pełna dziennikarzy.\nStrażnicy poprowadzili go pleksiglasowym tunelem do wykonanej z tego samego tworzywa klatki, a następnie posadzili na twardej, drewnianej ławie. Lampy aparatów błyskały nieznośnie. Powinien już przywyknąć. Która to już rozprawa? No tak – ostatnia.\nJego obrońca flegmatycznie i od niechcenia składał jakieś papiery. Ot tak, żeby zająć czymś ręce.\n– Proszę wstać, sąd ogłosi wyrok – powiedział sędzia sprawozdawca. – Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej z błogosławieństwem Świętego Oficjum – ogłosił gdy wszyscy wstali.– Sąd w składzie tu obecnym postanowił…\nŚwiatło, które wdarło się przez otwarte drzwi wana, oślepiło go na chwilę potęgując obezwładniający strach. To już? Krzepkie ręce chwyciły go za ramiona i brutalnie poderwały z ławki, upadł na kolana. Skute ręce utrudniały utrzymanie równowagi. Ponad licznym tłumem dostrzegł wysoki stos z ustawioną na szczycie platformą i grubym, pionowym palem.\nDotarła do niego nieuchronność zasłyszanego kilka dni temu wyroku. Zwierzęce przerażenie zmroziło mu krew w żyłach. Rzucił się na podłogę, wściekle wierzgając nogami. Schwycili go za czarne ubranie i powlekli w stronę tylnych, szeroko otwartych drzwi furgonetki. Próbował walczyć o swoje życie, zapierając się stopami o boczne słupki. Mocne uderzenie drewnianej kolby pozbawiło go przytomności.\nGdy się obudził, miał dużo większe pole manewru. Łańcuchy były na tyle długie, że mógł dojść niemal do krawędzi platformy, o średnicy metra. Miał stąd dużo lepszy widok. Egzekucja zgromadziła całą masę ludzi ze stolicy i okolic, gawiedź cisnęła się upchnięta nawet w bocznych uliczkach.\nOstry zapach benzyny i sosnowego drzewa wiercił Michałowi w nosie. Dotarło do niego, gdzie się znajduje. Zerwał się na równe nogi, omal nie spadając z podestu. Na wielkich telebimach jakiś kaznodzieja emfatycznie perorował, z głośników niosło się grzmiące kazanie. Michał rozejrzał się szukając drogi ucieczki i beznadziejnie szarpiąc łańcuch. Przemawiający zakończył ostrym tonem, a z tłumu podniósł się wrzask.\nSpostrzegł, że obraz na ekranie się zmienił, pokazywał teraz odświętny, ubrany w galowe mundury poczet, który zbliżał się z pochodnią do stosu.\nMichał krzyczał. Wył. Z całych sił, lecz mimo to, nie był w stanie przekrzyczeć tłumu.\nZ głośników spokojnie płynęła pieśń religijna, tymczasem Michał zaczął czuć narastające z każdą chwilą ciepło. Drewno zbierano w pośpiechu, nie było więc dostatecznie wysuszone i pomimo sutego oblania benzyną rozpalało się powoli, lecz nieubłaganie. Gdy temperatura zaczęła stawać się niemożliwa do wytrzymania, zrezygnował. Osunął się na gorące belki podestu, wsłuchując się w ogłuszający ryk gawiedzi. Chciał krzyczeć, ale w gorącym, coraz bardziej zadymionym powietrzu ciężko było złapać oddech. Deski, na których siedział zaczynały parzyć go przez spodnie. Po chwili, na krawędzi plaformy, dostrzegł pierwsze, niewielkie języczki ognia. Powoli przestawał widzieć otaczający go jeszcze świat. Dym i naftowe opary pozbawiały go powoli przytomności.\nW malignie znów przeniósł się do miękkiego, wygodnego łóżka w przestronnym, zamkowym pokoju. Mistrz stanął mu przed oczami jak żywy, całą swą nienaturalną postacią. Przykucnął przy nim i pocałował go w usta.\nWtedy to poczuł. Poczuł, że ma moc i wie, jak ją wykorzystać. Przestał czuć śmierdzący dym i uporczywą temperaturę. Zerwał się na równe nogi wywołując wyjątkowo głośny ryk tłumu.\nKsiądz na ekranie znów perorował, być może relacjonował ceremonię. W otaczającym go hałasie, mieszaninie wycia i transmisji nie był w stanie zrozumieć, co mówi.\nStanął na krawędzi platformy i skupił drobną część rozpierającej go energii na zamkniętych na jego nadgarstkach kajdanach. Żelazne bransolety eksplodowały w setki drzazg.\nW jego stronę zbliżyła się osadzona na wysięgniku kamera.\nMistrz Argen ein Venefict uśmiechał się obejmując dłońmi dużą, obsydianową kulę.\nSztab siedział zgromadzony w milczeniu. Wódz goblinów był niezadowolony, jego wojowników wykluczono z udziału w operacji.\n– Gotowe – powiedział markgraf.\n– Chorąży? – spytał generał w mundurze Bundeswehry.\n– Wszystkie oddziały KSK potwierdziły gotowość – zameldował siedzący przy skomplikowanej radiostacji żołnierz.\n– Panie, moi wojownicy są gotowi, mogą… – zaczął wódz.\n– Nie. – Stanowczo wszedł mu w słowo markgraf. – W tej bitwie wezmą udział wyłącznie ludzie.\n– Czy to rozsądne, by całą walkę opierać na najemnikach? – Goblin dalej próbował argumentować.\n– Decyzja zapadła. – Uciął krótko Argen.\nResztki stosu walały się wśród pogiętych barierek przeciwtłumowych. Na placu panował chaos. Implozja spowodowana rozdarciem wywołała potężne zniszczenia. Popękał nawet asfalt i fronty okolicznych budynków. Wokół szalały demony i widma, które mimo, że rozdarcie trwało ledwie sekundy, licznie wdarły się do tego świata.\nPapieska Gwardia Wadowicka i wojska garnizonowe były zajęte walką. Policja usiłowała opanować panikę i ewakuować tłum. BOR próbował wyprowadzić VIP-ów. Nikt nie przewidział takiego rozwoju wydarzeń.\nMichał stał wśród rozrzuconych szczątków krzycząc w dziwnym, niezrozumiałym języku.\nŻołnierze wybiegali z portalu czwórkami, szybko i bardzo blisko siebie. Zgodnie z planem ewakuacji znaleźli się dokładnie za plecami Michała. Szybko zajęli wyznaczone sektory, a przedostatni z nich zaaplikował mu strzałkę ze środkiem usypiającym. Michał niemrawo i już nieprzytomnie spróbował dosięgnąć jej ręką. Chwilę stał tak, w dziwnej pozycji, nim upadł.\nSanitariusze sprawnie przełożyli go na nosze i ruszyli biegiem w stronę portalu.\nNajemnicy nie wdawali się w walkę i wycofali za zespołem ewakuacyjnym. Nikt nie zwrócił uwagi na niewielką skrzynię, którą zostawili za sobą.\nOd chwili, gdy medyk wstrzyknął Michałowi wybudzającą mieszankę minęły może dwie godziny. W tym czasie pozwolono mu się umyć i dojść do siebie.\nWprowadzono go do znanego mu gabinetu. Mistrz już czekał z kielichem w dłoni.\nMichał stał osłupiały. Mistrz podążył za jego wzrokiem.\n– Tak, zasada zmiany liczby ziaren w komórkach podstawowych materii była mi znana od dawna. Stanowi podstawę alchemii. – Markgraf patrzył z dumą na swoje dzieło. – Choć przyznam, że nie przyszło mi do głowy tak niszczycielskie jej wykorzystanie.\nZa oknem, widział niewielki z tej odległości obłok pyłu, gazu i ognia układający się w kształt nuklearnego grzyba.\n– Wykorzystałeś mnie… – wyszeptał Michał.\n– Niestety, teleportacja wiąże się z pewnymi problemami – odparł po chwili mistrz. – Więc musiałem wystawić cię na pewne ryzyko.\n– Spokojnie, Michale. – Argen odwrócił się do niego. – Odnośnie teleportacji, jestem pewien, że chętnie poznasz szczegóły. W twojej komnacie poleciłem zostawić odpowiednie księgi.\n– Nigdy nie będę… – Michał uciął zdanie. Przed oczami stanął mu osnuty dymem widok z Warszawskiego stosu.\n– Gdybyś nie chciał, nie wykorzystałbyś tej mocy, którą ci dałem, nie byłem wtedy w stanie zmusić cię do czegokolwiek – powiedział Argen dobitnie. – Ale chciałeś, i okazałeś się naprawdę obiecującym adeptem.\n– To znaczy? – spytał Michał zrezygnowany.\n– Opłaciło się ciebie ratować.\nkobieta, Łódź | 02.09.16, g. 00:32\nJest jakiś pomysł na fabułę. Nawet mi się spodobało spojrzenie na problematykę. No bo faktycznie – co bojownicy o wiarę zrobiliby z takim “swoim”?\nPoza tymi refleksjami niewiele mnie zainteresowało, ale ja w ogóle nie przepadam za militariami.\nInterpunkcja mocno kuleje. Coś się posypało przy kopiowaniu na początku.\nParciany pas nośny strzelił, gdy nieoczekiwanie wyprostował rękę,\nUważaj na zgubione podmioty. Z tego zdania wynika, że pas miał rękę.\n– Jestem kapral Michał Serduik, 4 Ochotniczy Pułk Piechoty Zmotoryzowanej…\nLiczby w beletrystyce raczej piszemy słownie, a w dialogach już obowiązkowo. No bo jak wymówić 4?\nmężczyzna, 30 lat, Płock | 02.09.16, g. 09:47\nkobieta, 32 lata, Toruń | 02.09.16, g. 10:04\nPoczątek spodobał mi się najbardziej, był intrygujący. Wraz z pojawieniem się Mistrza i nauki nieco straciłam zainteresowanie, a końcówka wydała mi się strasznie chaotyczna. Samego zakończenia chyba nie zrozumiałam.\nJest sporo powtórzeń i zagubionych przecinków.\nkobieta | 03.09.16, g. 18:11\n“wroga z większej części aglom\neracji. Sytuacja na froncie jest już stabilna.“\nChyba się Eminencja przesunęła z początku w środek ;P\n“ciężko określić te pozostałości“ –> nie ciężko, a trudno/niełatwo\n“ponieważ ludność[+,] która ocalała koniunkcję“ – ocalała koniunkcję? Nieprawidłowe sformułowanie, raczej: przetrwała\n“Wyznaczony w plutonie szafarz biegł okopem między stanowiskami. Kropił broń, sprzęt, ludzi, betonowe wzmocnienia okopów – słowem wszystko[+,] co się dało.“ – W jakim znaczeniu używasz tu słowa “szafarz”?\n“– Masz święconkę? – spytał, zbliżając się do stanowiska Michała“ – Kto spytał? Brak dookreślenia podmiotu; ostatnim nie był szafarz, bo poprzednie zdanie dotyczyło tyk z głośnikami.\n“– Mam – odpowiedział“ – Jak wyżej, brak dookreślenia podmiotu. Kto odpowiedział?\n“…posłał w nie pół magazynka.\nPrzyklęknął, żeby zmienić magazynek.“\nStraszne marnotrawstwo, skoro zmieniał magazynek opróżniony tylko w połowie ;p\n“Kilkanaście metrów przed jego pozycją[-,] stałą ogromna humanoidalna postać.“ – literówka: stała\n“Zatracał się w nich, czuł, jak obca wola delikatnie wpełza do jego myśli. Czuł obcego, oślizgłego robaka obcej jaźni.“ – zdecydowanie za dużo tej obcości\n“Wrażenie było tak silne, że omal nie spadł z łóżka.“ – Nie rozumiem. Jakie wrażenie? Wrażenie czego?\n“Pokój był duży, wysoko sklepiony, były w nim jedynie łóżko…“\n– mamy tu też powtórzenie słowa “łóżko” w dwóch kolejnych zdaniach, przy okazji.\n“weszła wraz z zbrojną strażą.“ → ze\n“Strażnicy mieli na sobie błyszczące polerowaną stalą zbroje płytowe, pięknie, aczkolwiek zupełnie niepraktycznie cyzelowane w roślinne wzory. Obaj mieli długie…“\n“– Szaty zastaniecie w szafie – powiedział.“ – Raz, że raczej “znajdziecie” niż zastaniecie, dwa – kto powiedział? Brak dookreślenia podmiotu, a poza tym dopiero co to była “nieokreślonej płci postać”. Ta postać, nie “on”.\n“Pomieszczenie wyglądało jak gabinet. Wyłożone gustowną boazerią ściany sprawiały miłe, przytulne wrażenie. Jedyne umeblowanie stanowiło przestronne, eleganckie biurko z wymoszczonym aksamitem fotelem. Dzięki potrójnym, gomółkowym oknom pomieszczenie było zalane miłym, ciepłym światłem.“\n– tu oczywiście pewnie się czepiam, ale “przestronny” nie jest określeniem, które pasuje mi do biurka… A w każdym razie nie do zamkniętego biurka, którego wnętrza nie widzimy.\n“– Witaj w moich skromnych progach[+.] – gGospodarz skinął ręką, a cherubiny wyszły bez słowa.“\n“Nie odpowiedział, głównie dlatego, że nie wiedział co odpowiedzieć.“ – Kto nie odpowiedział? Znowu brak dookreślenia podmiotu (ostatnim był gospodarz).\n“Spojrzał za okno.“ – Kto?\n“– Nie wiem nawet[+,] z kim rozmawiam.“\n“– Jestem Argen ein Venfict, Markgraf ziem na których cię pojmano – powiedział otwierając środkowe drzwi. – Dowodzę chorągwiami, z którymi walczą twoi rodacy.\n– Moi ludzie nie biorą jeńców[+.] – Markgraf wyszedł na taras i oparł się o balustradę, wspartą na miniaturowych kolumnach doryckich.“\nDlaczego kwestie dialogowe, które wypowiada ta sama osoba, rozbiłeś na dwie części, zaczynające się w nowych akapitach?\n“Podchodząc podniósł z pliku leżących kartek nożyk do otwierania listów.“ – Jesteśmy na tarasie, to nie jest naturalne miejsce dla “leżących kartek”. Gdzie leżały, na czym? Był tam jakiś stolik, mebel?\nNie wspominając o tym, że byłam przekonana, że to Markgraf wziął nożyk, bo podmiot nie został zmieniony i nie ma żadnej wskazówki mówiącej, że zrobił to Marcin…\n“Podejdź do mnie, drętwienie zaraz minie.“ → odrętwienie\n“Stanął obok niego, masując bolące przedramię.“ – Kto stanął?\n“– Rozejrzyj się. U twych stóp leży miasteczko Tegernesse. Tu będziemy osiedlać wiernych nam ludzi[+.] – sSpojrzał na Michała.“ – Kto spojrzał?\n“– Nie, ostatnie co pamiętam to kolacja i wieczorna msza – odpowiedział, uznając że“ – Kto odpowiedział?\n“– Ekranowałeś i refleksowałeś intencję demona[+.] – Argen patrzył na Michała przeszywająco.“\n“– Aperentność[-,] to otwartość na przepływ energii, mocy która tworzy magię. To twój dar i talent, który stanie się prawdziwie wartościowym, gdy go oszlifujesz[+.] – pPołożył mu rękę na ramieniu.“ – Kto położył?\n“– Rozumiem twoją reakcję i nie będę tego traktował jak odpowiedzi[+.] – Markgraf uśmiechnął się,[+spacja]tym razem nie pokazując zębów.“\n“– Nie zamierzam …“ – a tu zbędna spacja przed wielokropkiem\n“– Wiwikremacja …“ – j.w.\n“– Masz kilka dni, oddaję do twojej dyspozycji komnaty dla gości. sSą bezpośrednio połączone z biblioteką.“\nHmm… Niby opisujesz pobieżnie rozmówców bohatera, ale nie nadajesz im żadnych “demonicznych” cech. Czy w takim razie czytelnik powinien zakładać, że Markgraf oraz strażnicy wyglądają jak ludzie? (pomijając wzmianki o chudości/wysokości?).\n“– Michale – powiedział Markgraf – jeżeli mam cię uczyć arkanów, musisz opanować język, w którym napisane są te wszystkie księgi[+.] – wWskazał zalegające na półkach tomiszcza.“\n“– Kolejny raz powtarzam, chart jest więcej, ponieważ oznaczają całe sylaby[+.] – Argen patrzył na niego z politowaniem.“\n“– Pamiętam. Po prostu …“ – znowu zbędna spacja przed wielokropkiem\n“– Jeśli przejdziesz go pozytywnie, rozpoczniemy naukę właściwą[+.] – nNauczyciel nawet nie otworzył oczu.“\n“– Jeśli przejdziesz go pozytywnie, rozpoczniemy naukę właściwą – nauczyciel nawet nie otworzył oczu. – Jestem pewien, że sobie poradzisz, tak z testem, jak z nauką. Twoja znajomość języka pozostawia jeszcze wiele do życzenia, lecz dalej doskonalić się możesz już podczas nauki Arkanów.“\n– anyway, wcześniej “arkana” pisane były małymi literami, dlaczego nagle stały się Arkanami?\n“– Stań na środku, na tej sześcioramiennej gwieździe.\nStanął we wskazanym miejscu. Był teraz dokładnie na środku sali“\n“Uświadomił sobie, że we wszystkich innych pomieszczeniach[-,] światła dostarczają rozliczne lampy i plafony.“\n– czy to na pewno plafony dostarczały światła…?\n“Przyjrzał się konstrukcji nad swoją głową i dostrzegł, że nie ma tam miejsca na żaden płomień ani żarówkę.\n– Spójrz mi w oczy – powiedział rozkazująco Mistrz.\nSzlifowane kryształy podzwaniały nad jego głową.“\n– płomień albo żarówkę? Czy nie powinno być raczej: świecę albo żarówkę? Na płomień to pewnie miejsce by się znalazło…\n“Nagle wszystko ucichło, jakby ktoś nakrył go grubym, szklanym koszem.“ – Domyślam się, że literówka: kloszem.\n“Michał czuł, że robi krok w jego stronę.“ – Kto robi krok w czyją stronę?\n“– Sancte Michael Archangele, defende nos in proelio! – Michał czuł, że robi krok w jego stronę. – Contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium. Imperet illi Deus, supplices deprecamur!\n– Tuque, Princeps militiae Caelestis, satanam aliosque spiritus malignos! – tTrzy postacie zbliżyły się, głośno odmawiając modlitwę. Zmusił się do odwrócenia głowy w ich stronę.“\n“– Amen! – Kkrzyknęli jednocześnie.“\n“– Amen! – Krzyknęli jednocześnie. Michał się zatrzymał.\n– Vade retro satanis! – krzyknął stojący przed nim żołnierz.“\n“Czuł[+,] że przekrzywia głowę.“\n“Czuł[+,] że tonie.“\n“– Wiesz, dlaczego przenajświętsza Rzeczpospolita nie podzieliła losu Francji i Niemiec? – przesłuchujący zaczął[+,] nie dając mu nawet czasu na wzięcie oddechu.“ – Albo Przesłuchujący zaczął, albo trzeba odwrócić szyk: zaczął przesłuchujący.\n“łapczywie łapiąc“ – bardzo niefortunne złożenie\n“– Rzecz jasna, było kilka czynników – kontynuował[+.] – pPrzestarzały sprzęt“ – Kto kontynuował?\n“etc. etc. etc.“ – w tekstach beletrystycznych nie stosujemy takich skrótów. Wypada napisać dokładnie, co kto powiedział. Bo co powiedział dany człowiek? “Etckropka” czy “et cetera”?\n“Lecz wiesz co było najważniejsze? … Wiara!“ – znowu niewytłumaczalna spacja przy wielokropku…\n“– I dlatego, śmieciu, jesteś taki kurwa niebezpieczny[+.] – pPatrzył Michałowi z bliska w oczy.“\n“– Bo wrzuciliśmy cię właśnie do wanny jebanej wody święconej, a na tobie nie ma nawet znaku[+.] – uUsiadł i zapalił papierosa.“\n“– Jestem kapral Michał Serduik, 4 Ochotniczy Pułk Piechoty Zmotoryzowanej…“ – Nie 4, tylko Czwarty\n“– Morda w kubeł! – aAż opluł stół wypluwając papierosa.“ – Kto opluł? I ponownie: “opluł wypluwając” to niefortunne złożenie\n“– Odpowiadaj na pytania …“ – Zbędna spacja\n“– Dlaczego niby …“ – j.w.\n“– Ponieważ[+,] majorze[+,] nie chcecie, aby Święte Oficjum odniosło wrażenie, że mi przeszkadzaliście[+.] – uUśmiechnął się nieładnie…“ – Dlaczego kończysz wielokropkiem?\nOk. Przyznam, że zainteresował mnie wykreowany przez Ciebie świat. Podoba mi się wątek wojen demoniczno-religijnych po – zasugerowanym – jakimś rodzaju Apokalipsy. Tyle tylko, że urywasz w momencie, w którym opowiadanie tak naprawdę dopiero się zaczyna. To nie jest opowiadanie, to jest fragment. Niczego nie tłumaczysz. Nie wiemy, dokąd bohater trafił, z kim rozmawiał, kto go uczył i w jakim celu. Nie wiemy, co teraz bohater zrobi po powrocie do świata “ludzi”. Wprowadzasz na samiutki koniec postać księdza, która najwyraźniej ma znaczenie, a o której nic nie wiadomo… A szkoda. Rozwiń to. Bo w tej formie tekst jest po prostu niepełny, a taki nie może dostarczyć satysfakcjonującej lektury.\nPrzy okazji – jeśli coś dopiszesz i domkniesz tę opowieść – zachęcam do dodania tagu “Alternatywy”. Akurat mamy na portalu taki konkurs. A Twoje uniwersum zdecydowanie się łapie na świat alternatywny ;)\nmężczyzna, 30 lat, Płock | 04.09.16, g. 22:23\nkobieta, Łódź | 08.09.16, g. 22:36\nCzytałam z ciekawością, by na koniec doznać rozczarowania mało satysfakcjonującym finałem. Pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że, zgodnie z deklaracją, postarasz się jeszcze, by opowiadanie miało porządne zakończenie. ;-)\n…mgła zalegała w zagłębieniach terenu szaro-błękitnym oparem. – Mgła, to opar.\nProponuję: …mgła zalegała w zagłębieniach terenu szarobłękitną warstwą.\nDłoń zacisnęła się na chwycie broni… – Co to jest chwyt broni? Dłonią można coś chwycić i ścisnąć, ale nie wiem, jak dłoń może zacisnąć się na chwycie.\n…podwładni zabrali z pola bitwy? - Michał wbrew woli… – Po pytajniku, zamiast dywizu powinna być półpauza.\nMarkgraf uśmiechnął się,tym razem nie pokazując zębów. – Brak spacji po przecinku.\n…będziesz musiał zrobić koleny krok. – Literówka.\nmężczyzna, 30 lat, Płock | 08.09.16, g. 23:07\nkobieta, Łódź | 08.09.16, g. 23:24\nJestem przekonana, że dobra droga zaprowadzi Cię do celu. ;-)\nmężczyzna, Wrocław | 14.09.16, g. 21:49\nKilkanaście metrów przed jego pozycją[-,] stała ogromna humanoidalna postać\nCiemność zapadła dopiero[+,] gdy z impetem uderzył w ziemię.\nSufit zdobił ogromny fresk, przedstawiający paradujące\nMarkgraf wyszedł na taras i oparł się o balustradę, wspartą na miniaturowych kolumnach doryckich\nDo dwóch powyższych: teoretycznie te przecinki mogą sobie być. Ale przyjrzyj się, jak w literaturze zapisuje się zdania zawierające przydawki imiesłowowe. Zaleca się umieszczanie ich przed rzeczownikiem (wspartą… balustradę, przedstawiający paradujące… fresk), choć z tego, co widziałem, częstszym rozwiązaniem jest Twoja metoda, ale bez przecinka (przecinek wyłącznie wtedy, gdy jest to dopowiedzenie, wtrącenie… no, dużo jest tych wyjątków w sumie;). To w ogóle jeden z trudniejszych tematów w interpunkcji.\ntak będziesz musiał zrobić koleny\nChyba cię pojebało – odparł Michał spokojnie.\nTo uderza tak nagle, że aż nie pasuje do reszty w tym swoim osamotnieniu.\nRobię [,+] co mogę, nic nie poradzę,\nWszystkie uwagi są oczywiście subiektywne, nie jestem żadnym teoretykiem, wypowiadam się wyłącznie na podstawie własnego gustu.\nWięc tak, nie moja tematyka, demony vs wiara, trudne to dla mnie do przełknięcia. Gdy się nad tym głębiej zastanowię, to właściwie jest potencjał, lecz jakoś go nie poczułem w trakcie lektury. Mam jednak spore wymagania co do języka (kiedyś nawet nie zdawałem sobie z tego sprawy) i czasem najlepszy tekst mnie odrzuca, gdy technicznie jest poniżej pewnego, wydumanego, poziomu. Tu dramatu nie ma, ale też i żadnych ochów i achów. Taka przeciętna poczekalni. Może przydałoby się popracować nad płynnością i brzmieniem (rytmem) tekstu.\nPodobała mi się natomiast dbałość o szczegóły, brak monotonii i mnogość pomysłów.\nZdziwiła mnie nieco uwaga odnośnie Rosji. Prawosławie, przynajmniej wedle moich obserwacji, dużo silniej zakorzenia się w społecznościach, gdyż ma pewien kompleks niższości (przekuty w poczucie siły i jedności – znamy to skądś?). Jak widać, nie bez podstaw.\nmężczyzna, 30 lat, Płock | 15.09.16, g. 10:15\nkobieta | 16.09.16, g. 12:28\nCzytam, czytam, skoro się poszerzyło…\n“– Rzecz jasna, było kilka czynników – kontynuował – przestarzały sprzęt” – kontynuował kto?\n“stosunkowo młoda, jednorodna populacja, et cetera Lecz wiesz co było najważniejsze?“ – brak kropki na końcu zdania\n“Walnął pięścią w stół i wstał.“ – znowu: kto?\n“Patrzył Michałowi z bliska w oczy.“ – j.w. Raz nazwałeś podmiot mówiący “przesłuchującym”, ale potem skaczesz pomiędzy nim a Michałem, nie dookreślając tego.\n“– Morda w kubeł! – Major aż opluł stół gubiąc papierosa.“ – I nagle wyskakujesz z jakimś majorem, którego wcześniej nie przedstawiłeś…\n“– Ponieważ[+,] majorze[+,] nie chcecie, aby Święte Oficjum odniosło wrażenie, że mi przeszkadzaliście[+.] – uUśmiechnął się nieładnie…“ – To zdanie nadal nie poprawione, poza usunięciem wielokropka ;)\n“– Spokojnie[+,] synu“\n“a nie zdarty, polowy mundur, ale i tak go poznał.\n– Spokojnie synu – powiedział kaznodzieja. – Usiądź.\nPosłuchał, niepewnie opuszczając się na siedzenie. Ksiądz zajął miejsce po drugiej stronie ławki.\n– Wybacz polowe warunki.”\n“Kapelan siedział patrząc na więźnia przenikliwym wzrokiem. – Czy chcesz mi jeszcze o czymś opowiedzieć?\nMichał bał się jego wzroku, ze spuszczoną głową patrzył pod swoje nogi.“\n“po nerwowo przedłużającym się milczeniu.“ – niezgrabne\n“– Nie zrobiłem niczego złego[+,] ojcze.“\n“flegmatycznie wyglądając za okno“ – flegmatycznie niezbyt pasuje do wyglądania przez okno\n“– Lecz musisz pamiętać, że wyroki sług inkwizycji są surowe. Muszą takie być.\n– Mam czyste sumienie…\n– Uścisnąłeś rękę Złego. Przyjąłeś jego nauki. – Kapelan odwrócił się szybkim ruchem od okna.\n“i przez tą zgodę parałeś się magią“ – tę\n“– Wszystko[+,] co wiedziałem, wyjawiłem już wcześniej – odparł Michał.“\n“Powinien już przywyknąć. Która to już rozprawa?“\n“ogłosił gdy wszyscy wstali.– Sąd w składzie tu“ – brak spacji przed półpauzą\n“Światło, które wdarło się przez otwarte drzwi wana, oślepiło go na chwilę[+,] potęgując obezwładniający strach.“\n“ubrany w galowe mundury poczet“ – hm, to nie poczet był ubrany w mundury, tylko tworzący go ludzie…\n“Deski, na których siedział[+,] zaczynały parzyć go“\n“Powoli przestawał widzieć otaczający go jeszcze świat. Dym i naftowe opary pozbawiały go powoli przytomności.“\n“– Nie. – Stanowczo wszedł mu w słowo markgraf.“ – albo bez kropki po nie i “stanowczo” małą literą, albo trzeba odwrócić szyk zdania po półpauzie: Markgraf stanowczo…\n“– Decyzja zapadła. – Uciął krótko Argen.“ – j.w.\n“Implozja spowodowana rozdarciem wywołała potężne zniszczenia.“ – rozdarciem czego?\n“Wokół szalały demony i widma, które mimo [+tego], że rozdarcie trwało ledwie sekundy” – wiem, że to generuje powtórzenie (tego świata), ale można je wyeliminować, a tutaj wyraźnie “tego” brakuje…\n“Od chwili, gdy medyk wstrzyknął Michałowi wybudzającą mieszankę[+,] minęły może dwie godziny.“\n“Za oknem[-,] widział niewielki z tej odległości obłok pyłu”\nTak, teraz opowieść ma zakończenie – otwarte, ale zakończenie ; ) Fajnie, że zdecydowałeś się ją rozwinąć i dorzucić tekst do konkursu ;)\nmężczyzna, 30 lat, Płock | 16.09.16, g. 12:50\nkobieta | 16.09.16, g. 13:29\nOwszem, całkiem, całkiem ;)


październik 2021 – Ssp3\nPraca na prac to często zajęcie bardzo wymagające i fizycznie ciężkie. Od pracowników linii produkcyjnej wymaga się przede wszystkim dobrego stanu zdrowia oraz warunków fizycznych, które umożliwiają wykonywanie obowiązków. A to nie wszystko – istnieje kilka grup szkoleń i kursów, które pragną być regularnie wykonywane. Jak często powinni się szkolić pracownicy produkcji?\nKażda firma, która chce tak naprawdę się rozwijać, dba przede wszystkim właśnie o handel zagraniczny – jest toż całkowicie zrozumiałe stanowisko. Niemniej jednak trzeba tutaj poznać różne przepisy i prawa, które taki obrót towarów w państwach Unii Europejskiej regulują. Jak to tak wygląda? W skrócie przedstawimy wszystkie najważniejsze informacje poniżej…\nW każdej firmie ważnym jest, aby pracownicy oraz ich kierownicy dbali o swój rozwój zawodowy. W tym celu coraz chętniej pracownicy na różnych szczeblach udają się na szkolenia 2020. Te zaś organizowane są coraz częściej.\nOn 12 października 2021\nPraca w domu produkcyjnym nie należy do najłatwiejszych. Pracownicy najniższych szczebli muszą charakteryzować się dobrym zdrowiem – często łączy się ona z pracą w pozycji stojącej, co może obciążać organizm. Często potencjalni pracownicy obawiają się również bardzo ciężkich norm produkcyjnych, w tym jakościowych, czasowych i ilościowych. Kto jednak wyznacza cele, które musi osiągnąć zespół w zakładzie produkcyjnym?\nBrygadzista czy mistrz to osoba, która sprawuje nadzór nad grupą podległych mu pracowników. Każdego dnia zajmuje się on koordynacją pracy zespołu oraz rozliczaniem pracowników z wykonywanych zadań.\nBrygadzista to pracownik zakładu produkcyjnego, od którego zależy praca pojedynczego zespołu pracowników wykonawczych. Szkolenia dla brygadzistów nastawione są przede wszystkim na praktyczne rozwijanie kompetencji miękkich, takich jak komunikatywność czy zdolności przywódcze. Dobre szkolenie dla mistrzów będzie też pokazywało techniki motywacji pracowników czy rozwijało umiejętności z zakresu rozwiązywania problemów.\nOn 9 października 2021\nBrygadzista jest osobą, do której obowiązków należy koordynowanie działań grupy podległych robotników, zarządzanie ich pracą, motywowanie oraz pamiętanie o linię produkcyjną. Brygadzista, by móc chronić swoje obowiązki, musi dysponować odpowiednie uprawnienia. Przedstawiamy trzy grupy szkoleń i kursów, które powinien przejść każdy mistrz w zakładzie produkcyjnym!


1920 Bitwa Warszawska - repertuar kin Bielsko-Biała\nRepertuar filmu "1920 Bitwa Warszawska" w Bielsku-Białej\nBrak repertuaru dla filmu "1920 Bitwa Warszawska" na dziś.\nWarszawa, rok 1920. Jan (Borys Szyc), lewicujący poeta i kawalerzysta, po otrzymaniu rozkazu wyjazdu na front, oświadcza się swojej narzeczonej Oli (Natasza Urbańska), aktorce warszawskiego teatru rewiowego. Ślubu w kościele św. Anny udziela młodym ksiądz Ignacy Skorupka (Łukasz Garlicki). Podczas walk Jan zostaje posądzony o bolszewicką agitację i skazany na karę śmierci. Tymczasem Olę nachodzi w teatrze natrętny wielbiciel, żandarm o nazwisku Kostrzewa (Jerzy Bończak). Wkrótce Ola wstępuje do Ochotniczej Legii Kobiet jako sanitariuszka i przygotowuje się do obrony Warszawy.\nOceniono 1254 razy. | Oceń film\nTrailer filmu: 1920 Bitwa Warszawska\nszymon 9. października 2011, 7:25\nFilm zaskakujący a zaskoczyło mnie to, że jest kompletnie nudny..... film to totalny gniot.\nRJ1970 8. października 2011, 2:20\nAnulka 5. października 2011, 15:52\nByłam dzisiaj ze szkoły - obowiązkowo.Dziwię się ,że mieliśmy na to iść,bo tyle przekleństw na raz w życiu nie słyszałam. Kiedy już zaczynało się coś dziać,ktoś umierał.. Wątek miłosny- banalny. Gra aktorska?... Nie najgorsza, ale te spowolniena i efekty specjalne? Żenada!!! Rola księdza którą grał nie wiem kto,była beznadziejna... Podsumowując- jeśli macie iść na coś innego lub na to,to idzcie na coś innego :) Szkoda czasu i pieniędzy.\nAnita 5. października 2011, 14:55\ncałkiem dobry, nie nudziłam się -niech każdy sam się przekona.\nREalista 5. października 2011, 8:03\nOdradzam ten film,szkoda czasu i oczu,to że film jest w 3d to za mało aby warto było go zobaczyć.\nDostałem darmowe zaproszenie i mimo tego czułem że zostałem oszukany,straciłem czas na mega kiszkę. Radzę omijać ten film, to żenujące że taki reżyser zrobił takie coś....\nRekin 4. października 2011, 22:36\nBrak mi słów by opisać jak bardzo jestem rozczarowany. Oprócz scen batalistycznych i dbałości o szczegóły nie urzekło mnie kompletnie nic. Fabuła kompletnie do bani, przygody głównego bohatera kompletnie nierealne. I ten okrutny wszechogarniający patos.. Chyba po prostu spodziwałem się zbyt wiele.\nfrutti 3. października 2011, 15:08\nPierwszy film polski w 3D. Efekty mi się podobały, gra aktorska też nieczego sobie. Pozatym brakowało mi czegoś w fabule, wątek miłosny przynudnawy. Warto zobaczyć, film lekki.\nniunia 3. października 2011, 12:41\nFilm naprawde fajny..............\nmerna 3. października 2011, 8:27\nFilm jest dobry a gra Urbańskiej jest bez zarzutów. Powiedziałbym wręcz że Urbańska bardzo dobrze pasowała do postaci którą zagrała. Zresztą nie rozumiem tego całego zamieszania z Urbańska ponieważ jej rola nie jest głównym filarem tego scenariusza. Wracając do filmu to szczerze polecam ten film. Zupełnie nie rozumiem tych zajadłych komentarzy.\nBlysk 2. października 2011, 21:15\nPanie Historyk UJ w którym momencie Pani Natasza źle zagrała ? Ja się nie dopatrzyłem scen rodem z W11 ? Gra normalnie i nie trąci to jakąś amatorką, zaskoczyłem się pozytywnie. Film swietnie sie oglada o wątek milosny na + gdyz 2h rzeźni na polach podwarszawskich byłby dopiero nudne. Efekty 3d jak w kazdym innym filmie ( ta sama technika wiec inaczej być nie może. )\nSTACHU 2. października 2011, 20:21\nChała jakich mało!!! Nigdy nie pisałem żadnych komentarzy, ale właśnie wróciłem z kina i nie mogę się powstrzymać i aż się zalogowałem. Tak sobie myślałem "A może tym razem...?" I niestety: płytko, banalnie, wątek głównych bohaterów trywialny. Do tego "oprawa" tandetnych adaptacji pieśni legionowych, wplecionych ni w d... ni w oko :/ Efekty jak na to zadęcie reklamowe- słabiutkie, chwilami wręcz śmieszne. Latające krzyże i sceny w zwolnionym tempie tylko dopełniają tego obrazu nędzy i rozpaczy... Dobrze radzę, poczekajcie sobie aż zaczną to puszczać w święta w TV, obok innych gniotów w podobnym stylu\nyossarian 2. października 2011, 16:24\nPonoć w tym filmie nie ma tak naprawdę tytułowej bitwy. To tak monstrualny WTF, że aż brakuje słów. No i popisy Urbańskiej, co to miało być? Taniec z gwiazdami? Albo się robi film dla sztuki i ma się pomysł, chce coś przekazać albo też robi się kupę pod publiczkę, żeby sprzedać produkt filmopodobny. Bigos, do którego wrzuca się wszystko co popadnie, to nie jest film, tylko koszyk w supermarkecie.\nCo ma do tego obrazu Palikot? Ktoś zapomniał zażyć swoje tabletki?\nBlysk. 2. października 2011, 14:19\nNie czepiajcie się Urbańskiej, dostała rolę to zagrała najlepiej jak umie. Jest zresztą świadoma tego że jest aktorką z 3 ligi. jej swiat to modeling a gre w filmach traktuje zapewne jako przygodę.Jak bym sie mail czepiac to juz Hoffmana że obsadza gł. role modelkami. Mysle ze to zabieg marketingowy by przyciagnac młodych do kin. Jeszcze chwila i zobaczymy Dode i Wojewódzkiego w filmach tego kalibru.\nBart 2. października 2011, 10:31\nWsszystko okej oprocz tej aktorki przez którą nie chę isc na ten film\nJovanna 2. października 2011, 8:38\nFilm banalniutki, ale dobrze zrobiony.Urbańska żadna aktora (niestety), ale prześliczna.Szyc, Ferency, Linda, Olbryski, Domagarow bardzo dobrzy.Dynamiczny, w tempie i nawet dowcipny. Potop to nie jest, ale efekt pozytywny.\nredz 1. października 2011, 19:40\nDRAMAT. ŻĄDAM ZWROTU PIENIĘDZY ZA BILET!!! Dawno nie wiedziałem tak monstrualnej kichy. Tutaj trudno powiedzieć o jakiekolwiek pozytywnej rzeczy.\nSceny bitewne - dramat, widoki obcinanych kończyn, wnętrzności - żenujące spolszczenie amerykańskiego kina. Efekty 3d zupełnie niepotrzebne. Widok Urbańskiej która strzela z maksima i krzyczy - to Stallone w najgorszym wydaniu. Kostiumy - no gorzej nie można było, szczególnie bolszewików. Scenariusz tak pourywany, że nie sposób pojąć o czym jest film.A Piłsudski w dorożce ciągniętej przez wiwatujących ludzi - nie wiem czy można gorzeć coś nakręcić. Witos - widok Kota wyjęty ze Shreka. Żenujące wprost dialogi, a widok czerownoarmisty leczącego hemoroidy z dialogiem na temat sukojebcjy - brak słów. Na co wydali te pieniądze.\nVan Mar 1. października 2011, 12:39\n"Jak mawiał mój Mistrz..Andrzej Wajda..spoko, szkoły przyjdą!":))))\nHistoryk UJ 1. października 2011, 12:08\nWczoraj byłem na premierze i "na gorąco" mogę ocenić ten film. Na "plus" obsada, temat produkcji, sceny batalistyczne, muzyka. Niestety na "minus" gra Urbańskiej (kompletna porażka), gra Olbryskiego (jak na niego bardzo słabe odwzorowanie marszałka), niedociągnięcia montażowe 3D (brak ostrości we wielu scenach). Ponadto wątek miłosny przytłacza swoją nachalnością istotę tego wielkiego historycznego wydarzenia. Brak mi było (a co dopiero zagranicznemu widzowi) map z opisaną legendą wydarzań - żeby oglądający wiedział o co tak naprawdę chodzi - nie było ANI JEDNEGO ZDJĘCIA mapy II Rzeczypospolitej. Nie było też choćby wspomnienia ważnej obrony Zadwórza na przedmieściach Lwowa, która wstrzymała 1 Konną Armię Budionnego zmierzającą 17 lipca na pomoc Tuchaczewskiemu pod Warszawę. Mimo jednak tych istotnych niedociągnięć WARTO obejrzeć ten film - głównie po to aby uświadomić młodym ludziom, że dzięki bohaterstwu ich dziadków i pradziadków oraz dzięki katolickiej religii dziś mówią po polsku (!) mało tego wbrew takim bezideowym prostytutkom jak zbolszewizowany degenerat obyczajowy komisarz Palikot mogą być dumni że są POLAKAMI !\nariadna 1. października 2011, 11:10\nBardzo dużo dymu, koni, armat, huku, mięsa. Ja wolę, choć to epizod w "Sławie i chwale" Pana Kazimierza Kuzta, może to ryzykowne porównanie, ale ile tam było prawdy i dramatu!\nKotu 1. października 2011, 5:53\nByłem wczoraj. Mam nadzieję, że Pan Jerzy Hoffman, którego bardzo cenię za dwa pierwsze filmy z cyklu Trylogia, da sobie spokój. Jedyne co mogę uznać to "zdjęcia". Cała reszta to kiszka.\nPo pierwsze, albo ciągniemy wątek "miłosny" albo "militarno-państwowy", a dla mnie ten film jest niespójny, pocięty. Na przykład nie wiadomo właściwie dlaczego Jan zmienia mundur itp.\nNo cóż, pójdą masowo szkoły więc sukces pewnie będzie ale moim zdaniem 1920 wpisuje się w "chlubną" tradycję Ogniem i Mieczem, Starej Baśni.\nP.S. Po co tam wsadzono Urbańską???? Jest nienaturalna i za bardzo "nowoczesna".\nDodaj nowy komentarz 1920 Bitwa Warszawska


Wysłany: Pon Lut 06, 2006 18:30 Temat postu: NIEBIESKA KARTA\nMam problem z uzyskaniem niebieskiej karty. Toczy się sprawa o znęcanie psychiczne i fizyczne wobec mnie przez brata. Zgłoszony jest do AA. Dzielnicowy jest o wszystkim poinformowany. Ale niebieskiej karty nie chcą mi wydać. Dzielnicowy mówi, żepodczas interwencjipolicjant wypisuje,ale ci którzy są podczas interwencji, że nie widzą podstaw czy zagrożenia. To jak to jest. Kto powinien wypisać tę niebieską kartę? Skargę już też złożyłam na policję do jednostki nadrzędnej tj. Do wojewódzkiej komendy.\nWysłany: Wto Lut 07, 2006 12:53 Temat postu:\njuż w poprzednim temacie dotyczącym Twojej sprawy pojawił się także wątek "Niebieskich Kart". Rozumiem, że uważasz go za kluczowy w Twojej sprawie?\nOtóż "Niebieska Karta" to procedura interwencji wobec przemocy w rodzinie. Jeśli policja na miejscu zdarzenia nie ma podstaw do podjęcia jasnej decyzji z jakim rodzajem przestępstwa (i czy w ogóle) ma do czynienia, to nie wypełni formularza "Niebieskich Kart". Policjant opisze zdarzenie w notatniku patrolu interwencyjnego i przekaże przełożonemu. On podejmie decyzje - jesli uzna, ze to jednak przemoc w rodzinie to każe wypełnic formularz "NK" i przekazać do dzielnicowego.\n"Niebieskie Karty" - o czym warto pamietać - to nie tylko formularz, który wypelnia patrol interwencyjny na miejscu zdarzenia. To przede wszystkim cała procedura uruchamiająca lokalne służby do zajęcia się sytuacją osób poszkodowanych i całej rodziny - w policji poza pionem interwencyjnym także dzielnicowego, pomoc społeczną, szkołę (jesli sa dzieci), sąd rodzinny, służbę zdrowia, organizacje pozarządowe - kogo tam trzeba i kto jest w srodowisku lokalnym.\nNie wiem czego oczekujesz od formularza "Niebieskich kart"? Czy ma rozpoczać system pomagania? Jesli tak, to możesz sama zgłosić się do innych niż policja służb z prośbą o pomoc, nie musi tego robić tylko policja... Czy ma być dowodem w sprawie sądowej? Notatki patrolu interwencyjnego w notatniku policjanta też mogą być dowodem (a przede wszystkim sam policjant, ktory jest wtedy wzywany na świadka). Jak widać bez "Niebieskich Kart" można się obejść.\nWarto tylko odpowiedzieć sobie na pytanie - jaki jest mój cel? co chcę osiagnąć? I jasno oddzielić to na co sie nie ma wpływu (czyli decyzje innych ludzi), od tego co możesz zrobić ty sama.\nWysłany: Wto Lut 07, 2006 13:27 Temat postu:\nCzegoś tu nie rozumiem-czy niebieska karta coś ułatwia, czy nic? Czy mając niebieską kartę można łatwiej liczyć na reakcję policji, bez wypytywania: czy na pewno interwencja potrzebna itd.\nLiczę na odpowiedź osoby z niebieskiej linii, czy propagowanie wśród ofiar przemocy zasadności założenia nieb. karty, nakłanianie ludzi by żądali tego od policji jest słuszne, czy nie?\nI jak to jest -kto lepiej widzi zagrożenie-ofiara, czy obserwujący policjant? Bo jak zauważyłam po interwencjach u mnie zależało to od policjanta. Na oko mogłabym powiedziedzieć, który z nich sam ma problemy z alkoholem i przemocą-po reakcji po prostu.\nWysłany: Sro Lut 08, 2006 15:17 Temat postu:\njasne, że słuszne! Ale nie jako sposób na rozwiązanie problemu tylko narzędzie do poszukiwania drogi wychodzenia z kryzysu.\nCzasem ofiary (a także policjanci) maja takie przekonanie, ze wypełnienie "Niebieskiej karty" zaczyna i kończy proces pomagania. "Mam wypełnioną Niebieska Karte - mówi pani - i nic! On dalej mnie krzywdzi". Lub - "Wypełniłem Niebieska Karte - mowi policjant - to czego oni jeszcze ode mnie chcą?".\nA "Niebieska Karta" zostala pomyślana jako standard do działania - żeby policjant na miejscu zdarzenia wiedział o co pytać i na co zwracać uwagę, a po powrocie z interwencji - aby nadac bieg sprawie i zapobiec odkladaniu spraw przemocy w rodzinie "ad acta".\nBrak "Niebieskich Kart" nie świadczy o braku przemocy.\nBrak "Niebeiskich Kart" nie zamyka drogi do działania samych zainteresowanych, ani pracowników różnych służb.\n"Niebieska Karta" to pomoc dla ludzi (krzywdzonych i interweniujących).\nJeśli już mamy narzędzie to go używajmy. Ale nie stańmy sie niewolnikami formularzy!\nTen sposób myślenia jest nam - w "Niebieskiej Linii" - bliski.\nMoja wypowiedz miala tylko pokazać Beacie, ze brak "Niebieskiej Karty" niczego jej nie zamyka, niczego nie przesądza, że cel interwencji to zapewnienie bezpieczeństwa przed przemocą, a nie posiadanie magicznej "Niebieskiej Karty".\nA postawy interweniujących to juz osobny, wieeeeelki temat...\nKilka godzin temu osobiście zachęcałam policjantów do zaglądania na to Forum, aby mogli poznać najczęściej popełniane przez policje "grzechy" w przypadkach przemocy w rodzinie. Piszmy o tym, bo głośno wypowiedziane spostrzeżenia, o tym co nam przeszkadza w praktyce działania służb, na pewno posłużą do zmiany tych zachowań... Ja w to wierzę!\nWysłany: Pią Cze 02, 2006 17:37 Temat postu:\nDroga Renato !\nBylam swiadkiem przemocy w domu wlasnym czesto byla policja moj ojciec alkocholik bil mnie i mame kiedys sie odwazylam i zadzwonilam na policje oni zawsze rece rozkladali ze nic nie moga zrobic , prosilismy o pomoc inne sluzby , chcielismy ojca wyslac na przymusowe leczenie ale nikt nie widzial podstaw kiedy zas wyszlam z maz mama odeszla z domu bo juz nie mogla wytrzymac i wtyedy zalozyla sprawe o rozwod z orzeczeniem winy wiec tez potrzebowala dokumentow z policji miedzy innymi okazalo sie ze ich nie ma tak jak by ih nigdy nie bylo ..............\nA teraz ja jestem w podobnej sytuacji tylko moj maz nie pije i juz mnie nie bije i co dla mnie bardzo wazne to to ze to wszystko co robi to stara sie tak aby dziecko nie widzialo ale jak wiadomo ono i tak wie ale nie do tego daze . Kiedys mnie pobil i byla policja balam sie odezwac bo przeciez musze wrocic do domu i nie wiem co sie tam stanie jak sie poskarze policji, ale rano poszlam na obdukcje poszlam do psychologa w instytucjii pomocy rodzinie w przemocy tam mi powiedziano cyt.--" niech maz przyjdzie" poszlam na policje do dzielnicowego to mi powiedzial cyt" jak bedzie wygladalo jak wlasna zona wystapi ze skarga na meza" wtedy sie balam i teraz tez sie boje co kolwiek zrobic bo musze z nim byc pod jednytm dachem ,a doszlam do wniosku ze nikt nie pomoze , teraz nie bije mnie ale zneca sie psychicznie , ciagle slysze jaka jestem brzydka , wyzwiska i ze do niczego sie nie nadaje, jest tego duzo wiecej, straszy tez mnie ze znowu dostane, musze robic to co on chce , mam dosc ,chce odejsc ,chce spokoju, nawet dziecko ma dosc ,nie wiem co mam robic, nie wiem jak i komu o tym powiedziec , nie wiem czy ktos mi uwierzy , nie wiem czy bede umiala opowiedziec w szczegolach co sie dzieje , jestem chora na nerwice lecze sie od dziecka , kiedys z ojcem umialam walczyc a teraz nie wiem czy bede miala tyle sily i strasznie sie boje ze on mi zrobi w domu pieklo jak sie dowie ze juz nie chce z nim zyc .\nWysłany: Pią Cze 02, 2006 23:02 Temat postu:\nola7406 odpisałem Ci na pw które wysłałaś .


Kultura średniowiecza nad brzegiem jeziora Lipno | lipno-cli.pl\nGazeta CLI 13/09/2019 16:57\nW minioną sobotę nad Jeziorem Kikolskim spotkali się miłośnicy i pasjonaci średniowiecza. Były pokazy, pojedynki, walki a przede wszystkim wspaniała zabawa. To już kolejna edycja Festiwalu Kultury i Sztuki Wczesnośredniowiecznej.\nTo już siódma odsłona corocznego Festiwalu Kultury i Sztuki Wczesnośredniowiecznej Oldfest 2019, której głównym organizatorem jest Stowarzyszenie Umożliwiające Restaurację Tradycji. Impreza wystartowała w piątek a zakończyła się w sobotę. Przed dwa dni zostały przybliżone zwyczaje sprzed blisko tysiąca lat. Festiwal ma także na celu ukazanie średniowiecznej codzienności.\nJak zwykle festiwal rozpoczął się przeprowadzeniem warsztatów dla publiczności oraz prezentacją łodzi historycznych. Przy pomostach zacumowały średniowieczne okręty. Publiczność miała niepowtarzalną okazję, by zobaczyć ich wyposażenie oraz posłuchać wykładu na temat użytkowania i przeznaczenia statków. Jednak najwięcej wrażeń wywołał rejs łodziami wikingów.\nPoza tym uczniowie biorący udział w warsztatach mogli sprawdzić swoje zdolności rękodzielnicze, lepiąc naczynia z gliny oraz przyglądając się pracy innych rzemieślników z wieków średnich. Nad brzegiem jeziora wraz ze swoimi stoiskami pojawili się szewcy, garncarze, wróżki i kaletnicy.\n– Przyznam szczerze, że na takiej imprezie jestem pierwszy raz, ale już teraz mogę powiedzieć, że nie będzie to ostatni raz. Niesamowite przeżycie, jakim jest powrót do odległej przeszłości – mówi Maciej Podolski z Czernikowa.\nW drugim dniu odbyły się walki i turnieje rycerskie. Miejscem starcia była plaża przy jeziorze. Rycerze wyposażeni w broń, jakiej używali wojownicy w XII wieku, pojedynkowali się podczas turniejach indywidualnych oraz grupowych.\n– Już po raz siódmy do Kikoła przyjeżdżają pasjonaci okresu średniowiecznego. To idealna okazja, by poszerzyć swoją wiedzę historyczną. Dzięki przeprowadzonym warsztatom dla uczniów z całego regionu, dzieci uczestniczą w żywej lekcji historii – mówi Józef Predenkiewicz, wójt gminy Kikół.\nW trakcie trwania festiwalu można było w kramach kupić wyjątkowe pamiątki. Organizatorzy zapewnili także widowiskowe pokazy oraz koncerty.\nKultura średniowiecza nad brzegiem jeziora komentarze opinie


Betonowanie pod wodą | Porady budowlane\nWoda, w której jest formowana konstrukcja betonowa, dno oraz wnętrze ściany grodzy lub podwodnego szalunku powinny być czyste. W wodzie nie powinno być chemikaliów działających korozyjnie na beton. Dno należy oczyścić z osadów i słabego gruntu oraz wyrównać. Wgłębienia w dnie po usuniętym słabym gruncie wypełnia się grubym kruszywem. Woda w miejscu betonowania podwodnego powinna być nieruchoma. Dlatego należy zamknąć wszystkie otwory w szalunku, aby uniemożliwić przepływy wody przy ułożonej w nim mieszance. Należy przeciwdziałać wszelkim zawirowaniom wody oraz chronić świeży beton przed ruchami pływowymi i prądami wody.\nNie należy dopuścić do przelewania się wody przez wierzch grodzy lub skrzyni, w której została zabetonowana konstrukcja.\nPonieważ nie można uniknąć przy powierzchni konstrukcji pewnego zmieszania betonu z wodą, dlatego trzeba usunąć jego wierzchnią warstwę oraz pominąć tę warstwę w obliczeniach wytrzymałości i w ocenie trwałości konstrukcji.\nZimą należy mieszankę betonową (lub jej składniki) podgrzewać, aby temperatura betonu po ułożeniu pod wodą wynosiła co najmniej + 5°C. Gdy temperatura powietrza jest poniżej —15°C, to lej i górna część rury wlewowej powinny być ogrzewane nagrzewnicą parową, powietrzną lub elektryczną.\n← Przebieg betonowania pod wodą Regał na sprzęt hi-fi →


Kontrola znakowania wybranych artykułów rolno - spożywczych w I kwartale 2011 r. - BIP Wojewódzki Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych w Szczecinie\nKontrola znakowania wybranych artykułów rolno - spożywczych w I kwartale 2011 r.\nInformacja w zakresie prawidłowości znakowania wybranych artykułów rolno-spożywczych z uwzględnieniem artykułów pochodzących z przetwórni ekologicznych wg tematyki kontroli GI-BKJ-403-27/10\nPrzedmiotem prowadzonych kontroli było sprawdzenie prawidłowości znakowania wybranych artykułów rolno-spożywczych tj.: herbat i herbatek owocowych, kawy, napojów bezalkoholowych na zgodność z obowiązującymi przepisami prawa.\nProgram kontroli nie przewidywał kontroli napojów spirytusowych i fermentowanych napojów winiarskich na terenie województwa zachodniopomorskiego.\nSkontrolowano 6 jednostek.\nKryteria typowania podmiotów:\n1. Herbaty i herbatki owocowe oraz kawa – skontrolowano jedyne funkcjonujące zakłady na terenie województwa zachodniopomorskiego,\n2. Napoje bezalkoholowe – skontrolowano cztery spośród pięciu zakładów funkcjonujących na terenie województwa zachodniopomorskiego, w tychże jednostkach stwierdzono w poprzednich kontrolach nieprawidłowości.\n1. Ogólne zasady dotyczące znakowania\nW 4 jednostkach, kontroli znakowania (napojów bezalkoholowych, kawy i herbaty) poddano:\n- napoje bezalkoholowe – 6 partii – 6.713,1 l,\n- herbata i herbata owocowa – 1 partia – 1.500 kg,\n- kawa – 5 partii – 4.044 kg\nKawa naturalna palona drobno mielona a’500 g – partia 609 kg,\nKawa naturalna palona drobno mielona a’500 g – partia 1.035 kg,\nKawa naturalna palona drobno mielona a’250 g – partia 1.890 kg,\nKawa naturalna palona drobno mielona a’250 g – partia 270 kg,\nKawa naturalna palona drobno mielona a’100 g – partia 240 kg\nOranżada a’300 ml – partia 1.377 szt. (413,1 l),\nOrange a’300 ml - partia 760 szt. (228 l)\nNapój o smaku jabłkowym a’0,5 l – partia 1.236 szt. (618 l),\nSolo napój o smaku pomarańczowym napój gazowany a’0,5 l – partia 4.248 szt. (2.124 l),\nCola napój gazowany a’0,5 l – partia 3.156 szt. (1.578 l),\nOranżada napój gazowany a’0,5 l – partia 3.504 szt. (1.752 l),\nZielona Herbata >fix< 78 – partia 1.500 kg,\nStwierdzono następujące nieprawidłowości :\nKawa naturalna palona drobno mielona a’500 g – partia 609 kg (o wartości 7429,80 zł),\nKawa naturalna palona drobno mielona a’500 g – partia 1.035 kg ( owartości 10588,05zł),\nKawa naturalna palona drobno mielona a’100 g – partia 240 kg (o wartości 3040,80 zł\nNa etykietach ww. asortymentów użyto oznaczenia systemu zapewnienia jakości HACCP (naruszenie postanowień art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych – tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 187 poz. 1577 z późn. zm. i art. 46 ust. 1 pkt 1 lit. A i c ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia – Dz. U. z 2006 r. nr 172, poz. 1225 z późn. zm.)\nWydano decyzję administracyjną nakładającą karę pieniężną w wysokości 500 zł w związku z wprowadzeniem do obrotu nieprawidłowo oznakowanych ww. asortymentów. (art. 40a ust. 1 pkt.3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych).\nDo jednostki skierowano zalecenia pokontrolne wzywające producenta do oznakowania wprowadzanych do obrotu ww. artykułów rolno-spożywczych zgodnie z obowiązującymi przepisami.\n2. Dodatkowe wymagania dotyczące znakowania wybranych artykułów rolno-spożywczych\nW zakresie dodatkowych wymagań dotyczących znakowania w/w artykułu nie wnoszono zastrzeżeń.\nHerbata i herbatki owocowe\nW zakresie dodatkowych wymagań dotyczących znakowania w/w artykułu nie wnoszono zastrzeżeń .\n3. Wymagania dotyczące znakowania z powołaniem na rolnictwo ekologiczne oraz wymagania dotyczące używania chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności.\n3.1 Produkty ekologiczne\n3.2 Kontrole w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących produktów posiadających chronione nazwy pochodzenia (ChNP), chronione oznaczenia geograficzne (ChOG) lub będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami (GTS).\nKontrolowane zakłady nie produkowały wyrobów z ChNP, ChOG, GTS. Nie stwierdzono bezprawnego stosowania odniesień do chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych.\n5. Kontrola dokumentacji\nZgodnie z art. 12 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 187, poz. 1577 z późn. zm.) kontrolowane zakłady dopełniły obowiązku podjęcia działalności gospodarczej w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania i obrotu Zachodniopomorskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Szczecinie.\nNie zastosowano grzywien w drodze mandatu karnego\nWszczęte i niezakończone postępowania administracyjne - 0\n– decyzja dotycząca wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 500 zł (art. 40 a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych);\nZalecenia pokontrolne – 1 zalecenie\nDo firmy skierowano zalecenie pokontrolne nakazujące oznakowanie wyrobów zgodnie z obowiązującymi przepisami.\nDodanie dokumentu: Włodzimierz Iwan 12-05-2011 10:22\nOstatnia aktualizacja: Włodzimierz Iwan 12-05-2011 10:23


¯akowski kontra Wilk - Elbl±g\n¯akowski kontra Wilk\n- Nawet nie chodzi o tre¶æ, ale jako¶æ kulturow± tej komunikacji, bo ona oddaje jako¶æ motywacji takiego cz³owieka w polityce. My¶lê, ¿e pozwala siê spodziewaæ powa¿niejszych nadu¿yæ, gdyby ten polityk sprawowa³ jak±kolwiek funkcjê - tak "ta¶my prawdy" Jerzego Wilka, kandydata PiS na prezydenta Elbl±ga, komentowa³ w TOK FM Jacek ¯akowski.\n- Kandydat PiS na prezydenta Elbl±ga postanowi³ przej±æ w³adzê w mie¶cie, potajemnie finansuj±c kampaniê przeciw PO. "Razem wspólny cel mieli¶my - wypierd... Nowaczyka" - przyznaje Jerzy Wilk w nagraniu, które wstrz±snê³o miastem - przypomina na pierwszej stronie "Gazeta Wyborcza".\n- Muszê powiedzieæ, ¿e fiko³ki, które wykonuj± politycy PiS, ¿eby tego nie zauwa¿yæ, nie oceniæ, s± dla mnie zadziwiaj±ce. Zadziwiaj±ce jest te¿ to, jaki poziom kulturowy i intelektualny zaprezentowa³ pan Wilk. To jest wstrz±saj±ce - komentowa³ w "Poranku Radia TOK FM" Jacek ¯akowski.\n- Jak ³atwo ta kiepska jako¶æ elity ujawniaj±ca siê przed opini± publiczn± jest akceptowana przez tych cz³onków elity, którzy mieli to szczê¶cie, ¿e ich rozmowy nie trafi³y jeszcze do internetu i gazet. To jest dla mnie zadziwiaj±ce - przyzna³ ¯akowski\nWiêcej na stronie www.tokfm.pl\nniech ¯akowski skomentujeta¶my z niewinna Sawick± oraz ta¶my Mira, Zbycha i Rycha co siê na cmentarzach umawiaj± na omówienie wa¿nych spraw, powo³ywanie siê na opiniê tego alfonas politycznego jest ¿enuj±ce\nJakby nie patrzeæ, przyczyni³ siê do wykonania demokratycznej woli ludu. Jakby referendum siê nie odby³o - Nowaczyk dalej by rz±dzi³, wbrew woli 96% mieszkañców.\nMimo, ¿e w Elbl±gu ju¿ nie mieszkam, to szkoda mi tego co siê tam wyprawia. Jedni bandyci odeszli, drugi bandyta (czas poka¿e, czy nie gorszy) ju¿ siê szykuje na objêcie posadki :( Polska rzeczywisto¶æ, polskie dno.\nTo jest wstrz±saj±ce. .Wiem co¶ o tym. Szed³em sobie ulic± i kto¶ zaatakowa³ mnie s³owem na k i zaraz jeszcze s³owem na h czy na ch, sam ju¿ nie wiem, bo by³o ju¿ ciemno. POwali³o mnie na glebê i dosta³em wstrz±su, kto¶ wezwa³ karetkê i mnie uratowano. Panie ¯akowski czy to mogli byæ faszy¶ci?\nNie 96% tylko 23% zamieszka³ych, tylu by³o potrzeba do odwo³ania Prezydenta i Rady Miasta. Pan Wilk By³ radnym, co robi³³? Jest Prezesem / dyrektorem/ Sp- dzielni Inwaliów Elssin, jak dzia³a i jakie incjatywy podejmuje aby utrzym±æ miejsca pracy- nik³e?, bo zaj±³ siê sob±/ s³ownictwo jakie u¿ywa i metody jakimi siê pos³ugiwa³ / to wstyt !\ntakich brudnych chwytów u¿ywa³o PiS wczesniej. Nie rób nikomu co tobie nie mi³e. .. .mówi stare przys³owie. Jako¶ jednak kiedy robi to kto¶ pod nadzorem Kaczyñskiego to jest dobrze a kiedy Kaczyñskiemu to jest ¿le. Znamy to z ksi±zki pt. W pustyni i w puszczy. W ka¿dym razie jedna wielka ¶ciema dla mieszkañców i jazda do w³adzy po trupach i za wszelk± cenê. jak w Rancho!!\nMaj±c w pamiêci okres dwuletnich PiSowskich "nierz±dów" i SBeckie metody jakie wtedy stosowali. .. z du¿ym prawdopodobieñstwem mo¿na przyj±æ ¿e owo nagranie zosta³o wpuszczone w siec w³a¶nie przez PiSowskich "specjalistów". .. .. rozmowa Wilka wygl±da na bardzo "autentyczn±" lecz jego trywialna szczero¶æ w rozmowie ze swoim adwersarzem jest zastanawiaj±ca. Wilk mówi w taki sposób aby powiedzieæ jak najwiêcej o swych przeciwnikach i to mu siê udaje a on ???. .. .a on wychodzi jako ten, który pragnie ten elbl±ski uk³ad rozwaliæ. Wczorajsza, oficjalna akceptacja niecenzuralnych s³ów Wilka przez samego prezesa Kaczyñskiego pokazuje wyra¼nie i¿ materia³ zosta³ sprytnie skomponowany z PiSowskiego nadania. ..\nJako¶ nie pamiêtam aby wypowiada³ siê p. ¯akowski w podobnym tonie w trakcie "afery hazardowej" lub w trakcie afery Rywina gdy rozmawia³ Rywin z Michnikiem a s³ownictwo by³o wówczas bardziej dosadne. Nie wypowiada³ siê wówczas jaki¶ skromny kandydat na prezydenta Elbl±ga lecz czo³owy polityk/guru/tamtych czasów. Traktuj±c powa¿nie to co napisa³ ¯akowski nale¿y zakazaæ publikowania jakichkolwiek tekstów Michnikowi. To kolejny przyk³ad obiektywizmu dziennikarskiego funkcjonuj±cego w mediach.\nKrólowie Irlandcy hodowali najwspanialsze ze wszystkich psów, aby polowaæ na wilki oraz jelenie -. S± one bliskimi krewnymi charta angielskiego, najs³ynniejsza jest historia psa nie maj±cego sobie równych, GELERTA, bohatera ballady Roberta Spencer´a. Gelert by³ wilczarzem o wielkiej sile i inteligencji, zosta³ ofiarowany Llewelyn´owi Wielkiemu przez króla John´a w 1205 roku. Mieszka³ u stóp góry Sonwdown. Gelert by³ bardzo oddany za dnia razem polowali, a w nocy spa³ przy jego ³o¿u. Jednak pewnego dnia Gelert nie pojawi³ siê na polowaniu, a kiedy Llewelyn wróci³ do zamku by³ z³y na psa, ¿e nie dotrzyma³ mu towarzystwa. W takim nastroju ujrza³ Gelerta wychodz±cego z komnaty jego ma³ego synka. Pies by³ ca³y we krwi, ko³yska przewrócona a dziecko zniknê³o. Lleweln zawo³a³ na ch³opca, lecz on nie odpowiada³. S±dz±c, ¿e sprawc± znikniêcia synka jest Gelert, Lleweln przywo³a³ do siebie i przebi³ go mieczem. Gelert wyda³ jêk po czym wyzion±³ ducha. Wedy Lleweln us³ysza³ p³acz ch³opca, który obudzi³ siê s³ysz±c skowyt umieraj±cego Gelerta. Lleweln znalaz³ synka ca³ego i nietkniêtego w szafie w której usn±³. Pospieszy³ do zakrwawionej ko³yski i pod ni± znalaz³ cia³o martwego, ogromnego wilka, co wyja¶ni³o mu ca³± sytuacjê. Lleweln´a ogarnê³y straszne wyrzuty sumienia, a ku pamiêci swego wiernego psa wzniós³ kaplicê i grobowiec. Miejsce to znane jest jako Bedd-Gelert. Rzymianie spotykali je podczas bitew, a Irlandczycy zwali go „ sagh clium” , pies-wilk.\nAle jaja nie macie ju¿ czego siê czepiæ tylko tego jak kto mówi prywatnie mo¿e jeszcze do ³ó¿ka zajrzycie? Wiêkszo¶æ Polaków u¿ywa spier. .wypier, ,. kur. .. nie mówcie mi ¿e inni politycy nie u¿ywaj± prywatnie tych s³ów. W koñcu Wilk nie parodiuje papie¿a po wyj¶ciu z samolotu wiêc sk±d te oburzenie.\ndo Lolelb. Nasz najs³ynniejszy pisarz rzek³ mówiæ, ¿e nigdy nie my¶la³ i¿ tylu idiotów chodzi po tym padole ³e¿ dopóki nie "otworzy³ internetu'. Ty jeste¶ tego przyk³adem. Nie wiem czy jest sens ci wyja¶niaæ co by³o podmiotem tego nagrania. Bo napewno nie wulgaryzmy z ust tego cz³owieka. Ja us³ysza³em ma³o inteligentnego cz³owieka przesi±kniêtego z³± wol±.\nWilk jest s³abym politykiem i kandydatem na prezydenta


Grupa TIM mocnym akcentem rozpoczęła rok, celuje jeszcze wyżej - P&L\nGrupa TIM mocnym akcentem rozpoczęła rok, celuje jeszcze wyżej\nData: 20 maja 2021 roku\nTemat: Omówienie sytuacji Grupy TIM po Q1 2021\nGrupa TIM zanotowała w pierwszym kwartale br. rekordowe rezultaty, które są kontynuacją długoterminowego trendu wzrostowego. Wiodącą rolę w tym sukcesie ma TIM, oferujący szeroki asortyment techniczny.\n– Dynamicznie rośnie liczba użytkowników naszego e-sklepu, pozyskujemy nowych użytkowników i ich lojalizujemy, a co więcej – po okresie stabilizacji rośnie również średnia wartość zamówienia. Spadł nam współczynnik konwersji, ale jest to po prostu efektem coraz większego ruchu na stronie, coraz lepszego SEO – mamy dwa razy większą liczbę wyświetleń w Google i 40% więcej kliknięć rok do roku. Pracujemy nad przełożeniem tego na zakupy, ale wciąż utrzymujemy współczynnik konwersji powyżej 4% przy standardzie w e-commerce na poziomie 2-3% – wskazał Piotr Nosal, Członek Zarządu ds. Handlowych w TIM S.A.\n– Nieco mniejszy niż obserwowany wcześniej udział sprzedaży online (68%) wynika z jednej strony z dynamiki cen części asortymentu i przesyłania zapytań ofertowych zamiast dokonania zakupu online, a z drugiej strony to kwestia miksu sprzedażowego z większą rolą kabli i przewodów. Wyróżniamy się dostępnością także tego asortymentu. To zresztą również, wraz z ożywieniem w marcu rynku fotowoltaiki – przyczyna wyższej dynamiki wzrostu sprzedaży produktów oznaczonych u nas jako czerwone, z mniejszą marżą, niż produktów o wyższych marżach. Nawet jednak na „czerwonym” asortymencie bardzo dobrze zarabiamy, co pokazują całościowe wyniki finansowe – podkreślił Piotr Nosal.\nRzeczywiście, przychody jednostkowe TIM-u wzrosły o 21% rdr, do 258,4 mln zł, EBITDA o 110%, do 16,2 mln zł, a zysk netto – o 164%, do 11,9 mln zł.\n– Na nasze rezultaty miał wpływ wzrost skali działalności, ale też wyższa procentowa marża brutto. I to nie tylko wyższa rok do roku, mając na względzie ostrożne szacowanie bonusów rocznych przed rokiem, ale również wyższa w porównaniu do całego roku 2020. Koszty operacyjne rosną wolniej niż biznes, widać efekt dźwigni operacyjnej. W analizie przepływów pieniężnych chciałbym zwrócić uwagę na wzrost kapitału obrotowego, który wynikał wprost z wykorzystania okazji rynkowych i szybszych płatności dla dostawców w zamian za bonusy – wskazał Piotr Tokarczuk, Członek Zarządu ds. Finansowych w TIM S.A.\n– Patrząc na grupę kapitałową, w której obecnie po sprzedaży z końcem zeszłego roku spółki Rotopino znajdują się dwie spółki – TIM i logistyczne 3LP, widzimy porównywalny rok do roku wzrost przychodów na poziomie 24%. Grupa rośnie więc nawet jeszcze szybciej niż sam TIM. 3LP zanotowało wzrost sprzedaży do klientów zewnętrznych o 86% i zdecydowanie nie był to efekt niskiej bazy. Wypracowaliśmy w minionym kwartale jako grupa wzrost wyniku operacyjnego o 160%, do 19 mln zł, czyli poziomu pierwszego półrocza zeszłego roku (trzy spółki w grupie). Warto zwrócić uwagę na spadek kosztów leasingowych o 1,2 mln zł kwartalnie dzięki przedterminowej spłacie części tych zobowiązań. Mamy bardzo wysoką efektywność, bardzo dobre wskaźniki i saldo ponad 20 mln zł wolnych środków pieniężnych – dodał Piotr Tokarczuk.\nWskazał również, że w porównaniach kwartał do kwartału należy wziąć pod uwagę one-off w postaci sprzedaży spółki Rotopino – wpływ 35 mln zł oraz zaksięgowanie zysku na tej transakcji w wysokości 6,5 mln zł na poziomie jednostkowym i 6,7 mln zł na poziomie skonsolidowanym.\nW ostatnim czasie, już po publikacji raportu okresowego za rok 2020, ukazały się dwa raporty analityczne o TIM-ie.\n– Miały optymistyczny wydźwięk, ale dzisiaj – po wynikach za pierwszy kwartał – są bardzo konserwatywne. Dobrym kierunkiem, taką jaskółką, jest wskazanie w jednym z raportów na cenę 52 zł za akcję – powiedział Krzysztof Folta, Prezes Zarządu TIM S.A.\nPo publikacji raportu za pierwszy kwartał 2021 roku kurs akcji na sesji 21 maja wzrósł do 33,7 zł. Długoterminowy trend wzrostowy rozpoczął się pod koniec 2018 roku, po zawirowaniach związanych ze zmianą modelu biznesowego i oparciu się w dużej części na e-commerce. W 2020 roku kurs przebił 10 zł, a w marcu br. przekroczył próg 20 zł. TIM udanie łączy cechy spółki wzrostowej z cechami spółki dywidendowej – polityka dywidendowa jest jasno określona, a z zysku roku 2020 do akcjonariuszy ma łącznie trafić 2,2 zł na akcję (1,2 zł zaliczki wypłaconej na koniec grudnia i potencjalnie 1,0 zł w lipcu br.). Finalną uchwałę o podziale zysku roku 2020 Walne Zgromadzenie podejmie 15 czerwca br.\nInformacja prasowa nt. wyników Grupy TIM w Q1 2021\nRaport okresowy Grupy TIM za Q1 2021


Pierwszy świąteczny album Haliny Mlynkovej pt. „Adeste Fideles” – Muzykoholicy.com\nBy Alicja GacIn AlbumyPosted 7 grudnia, 2021 0 Comment(s)\nTrzeciego grudnia na sklepowe półki trafiło najnowsze wydawnictwo Haliny Mlynkowej zatytułowane „Adeste Fideles”. Jest to zbiór ulubionych kolęd wokalistki w nowych aranżacjach, które już dziś mogą zagościć w Waszym domu. Warto wiec zamówić ją na stronie Empik.com bądź wybrać się do sklepu stacjonarnego.\nArtystka na płycie wykonuje swoje ulubione kolędy takie jak: „Cicha noc”, „Gdy śliczna panna” czy „Adeste Fideles” – jedną z najstarszych kolęd. Jest też utwór „Po kolędzie” ze słowami Władysława Młynka, Taty artystki i muzyką Haliny Mlynkovej. Wszystkie kompozycje zabrzmią w zupełnie nowych aranżacjach.\n„Co roku, jak mała dziewczynka wyczekuję wraz z dziećmi Świąt.\nKocham ten niepowtarzalny magiczny klimat, kiedy w każdym z nas budzi się więcej dobra i uśmiechu, niż na co dzień.\nPostanowiłam przekazać trochę własnej świątecznej atmosfery nagrywając tę płytę. Chciałam, żeby wniosła spokój i ciepło. Tak, jak świąteczny wieczór w przygaszonym pokoju z pachnącą choinką, ogniem w kominku i rozgrzewającym dłonie kubkiem zimowej herbaty.\nChciałabym być choć małą częścią każdego domu. Domu pełnego kochających się ludzi, domu, gdzie została pustka po kimś bliskim, domu, gdzie samotność przeszywa każdy kąt, domu, w którym jest nadzieja.\nPięknych, magicznych Świąt!” – Halina\nTags: albumnowa płytanowość


Knajpy, restauracje (Lwów) - Strona 2 - RosjaPL.info\nKnajpy, restauracje (Lwów)\nPost autor: hrumek007 » pn 03 paź, 2011 22:41\nPyzata Chata ok potwierdzam, jedzenie kompleksowe: śniadania -I klasa, obiady I klasa kolacja I klasa i wszystko za cenę śmiesznie niską. W piwnicy kokalu świetna kwa i świeże ciasta. Blisko centrum, miła obsługa.\nDla zainteresowanych Pyzata Chata jest też w Odessie w galerii IV piętro na zdaje się ul. Derybasowksiej - główna ulica starówki, ale ta we Lwowie ma super niepowtarzalny klimat.\nPost autor: Anna888r » sob 08 paź, 2011 23:47\nPierwsza Lwowska Grilowa Restauracja Mięsa i Sprawiedliwości\nPost autor: marcinkoper » wt 11 paź, 2011 18:34\nmoże ja nie mam racji, ale owszem zwiedzić meczet mogę , ale nie muszę krzyczeć od razu że Allach jest bogiem. Mnie jakoś na widok wszystkiego co z nacjonalizmem , w tym ukraińskim nie rajcuje. W Niemczech byście chodzili do knajpy ze swastykami i podnosili ręke jako hasło? Ale to tylko moja opinia. Każdy chodzi gdzie chce i nikogo tu nie krytykuję.\nPost autor: szaman » czw 13 paź, 2011 09:31\nChyba Ci się troszkę ideologie pomyliły. Zobacz w słowniku słowa "patriotyzm" i "nacjonalizmy". Ja wiem, że mamy takie czasy, że każdy patriotyzm ma w du**. Że w programach muzycznych besztają chłopaka, że śpiewa pieśń patriotyczną itp. Co nie oznacza, że na taki lokal nie ma miejsca w świecie. Co do wypowiedzenia hasła: "Sława Ukrajini" przy wejściu do tego lokalu to jest to sympatyczne, po za tym na hasło to dostaje się przy wejściu kieliszek jakiegoś bimbru . Byłem w Kryjiłce w poniedziałek o 17. Masa ludzi i ciężko znaleźć miejsce... Aż dziwne, że właściciel nie chce otworzyć drugiego takiego lokalu.\nAha i dla wszystkich tych którym nie przejdzie przez gardło to hasło... Warto tam iść z innego prostego względu. Byłem wiele razy na Ukrainie i obsługa klienta jako całokształt jest tam fatalna... W tym lokalu można się miło zdziwić. POLECAM!\nPost autor: marcinkoper » czw 13 paź, 2011 12:33\nSzaman- ja się z Tobą zgadzam, każdy chodzi gdzie chce. Ale ja na przykład będąc we Lwowie owszem uwieczniłem na zdjęciu pomnik Bandery, ale już mojego uśmiechu przy nim nie )) A widziałem jakiś sklep z banderowskimi pamiątkami to mnie trzepało. Ale to może moje zboczenie, w młodości schodziłem Bieszczady wzdłuż i wszerz i akurat tamte rejony ucierpiały (nie tylko od nich ) od nacjonalistów ukraińskich. Ale dyskusja schodzi na temat nie związany z tym tematem. Wszystkim życzę smacznego !!!!\nPost autor: mariolcia_1 » ndz 16 paź, 2011 08:15\nPost autor: rudolviv74 » ndz 16 paź, 2011 12:16\nJustangel, a gdzie jest ten dim legend? Tak na marginesie, to ja też byłem w tamten weekend w loży, a dokładniej w sobotę. Kartę wyrobiłem na dole w operze, czyli w Lewym Brzegu, bo tak się ta knajpa nazywa\nPost autor: chlorofil » pn 17 paź, 2011 00:39\njustangel pisze: „Kryjówka” - świetny pomysł, jedzenie dobre, obsługa super. Polecam w godzinach około południowych, bo wieczorem jak przechodziliśmy obok była potworna kolejka.\nFaktycznie świetny. Można sobie pogloryfikować sprawców ludobójstwa naszych dziadków na Wołyniu. 100% Banderstadt Ultras i SS-Galizien. Jedzenie dobre, obsługa super, więc wspierajmy katów i bandytów ....\nPost autor: szaman » pn 17 paź, 2011 07:44\nPost autor: marcinkoper » pn 17 paź, 2011 18:12\nPostWysłany: Wczoraj 8:15 Temat postu:\n100 zł na dzięn to wyyyypas\nPost autor: mariolcia_1 » pn 17 paź, 2011 19:02\nPost autor: justangel » pn 17 paź, 2011 20:32\nrudolviv74 pisze: Justangel, a gdzie jest ten dim legend? Tak na marginesie, to ja też byłem w tamten weekend w loży, a dokładniej w sobotę. Kartę wyrobiłem na dole w operze, czyli w Lewym Brzegu, bo tak się ta knajpa nazywa\nAdresu dokładnie nie pamiętam, ale jak się idzie od Rynku w stronę Cafe Masoch (ul Serbska) to trochę dalej w dół i w lewo (tak mniej więcej). Na dole jest sklep z pamiątkami, a kamienica jest ozdobiona głowami smoków (które wieczorem zieją ogniem). Nie piszę nic więcej, bo nie chcę psuć niespodzianki jaką niewątpliwie jest na knajpka:)\nPrzypomniało mi się jeszcze jedno miejsce: budka z ciepłymi "ciastkami" na Kościuszki (na rogu, blisko Hostelu Cherry), pyszne ciepłe ciastka różnego rodzaju: z parówką i leczo, czymś a la jajecznica, mini pizze. Bardzo, bardzo dobre.\nPost autor: chlorofil » wt 18 paź, 2011 16:59\nWracając do tematu, w kwestii normalnych knajp/kawiarni polecam Kabinet - kawiarnię z dobrym piwem i smacznymi miniprzekąskami urządzoną w księgarni.\nPost autor: mariolcia_1 » czw 20 paź, 2011 11:02\nPost autor: Anna888r » sob 10 gru, 2011 13:01\n«Зеник. Пиво з дерунами» м. Львів, вул. Костюшка, 1\nтел.: +38 050 378 60 36\nтел.: +38 050 378 60 38\nwiecej tutaj (nacisnac Kontakty) http://www.lokal.lviv.ua/\nPost autor: tomek » wt 13 gru, 2011 19:02\njest taki bar korol danylo,tanio,jedzenie zwykle ale mozna albo miec swoje jedzenie i zamawiac alkohol albo miec alkohol i zamawiac jedzenie:)\nPost autor: kunek » wt 13 gru, 2011 21:03\nprzecież nie tylko ta knajpa oferuje takie możliwości:) generalnie to dość popularne na wschodzie...\nPost autor: piotr6 » wt 13 gru, 2011 21:48\nDo znawców tematu restauracje, dyskoteki,night cluby.\nPotrzebuję namiarów na sprawdzone i dobre nawet na bardzo dobre restauracje, dyskoteki,night cluby we Lwowie, Kijowie, Odessie cena nie gra roli na Krymie byłem więc już wiem co odwiedzić . Jadę w czwartek na kilka- kilkanaście dni więc czasu mam bardzo mało.\nMam już namiary na Milenium, Marco club we Lwowie i na na Paladium w Odessie. Z góry dziękuję wszystkim za odp.\nPs. Po powrocie obiecuję wrzucić małą relację z grudniowego wyjazdu na Ukrainę.\nPost autor: djds » czw 09 lut, 2012 23:16\nPost autor: ARTURINGA » ndz 12 lut, 2012 19:17\nSklep jest na rynku po tej stronie co towarzystwo polskie.\nSklep całkiem fajnie zaopatrzony wiza z połowy świat\nPost autor: djds » pn 13 lut, 2012 15:12\nPost autor: Paweł Z. » pn 13 lut, 2012 21:41\ndjds pisze: A czy ktoś posiada może namiary na jakąś knajpkę-winiarnię, w której można uraczyć się trunkami z Krymu? Może we Lwowie jest jakiś sklep, gdzie takowe można nabyć?\nBar-sklep "Bukiet Wina" ,ul.Starojewrejska 5\nNie byłem tam,ale z opisu wygląda na takie miejsce właśnie.\n" молоді вина Одеси, Кримські вина та вина Грузії..."\nhttp://welcome.lviv.ua/index.php?cat=in ... 96&lang=pl\nRejestracja: pn 09 kwie, 2012 22:23\nPost autor: werther » pn 09 kwie, 2012 22:25\nMam pytanie odnośnie knajp.\nBywając we Lwowie w latach '90 często jadałem w Gruzińskiej, niestety nie pamiętam adresu, niedaleko centrum. Menu, jak nazwa wskazuje, gruzińskie, gołąbki z liści winogron, soljanka itd. Wie ktoś czy jeszcze istnieje i gdzie ją znaleźć?\nPost autor: kunek » wt 10 kwie, 2012 21:28\nnie wiem czy widzieliście, na dworcowej w miejscu dawnych baraków z gastronomią stawiają nowe pawilony - wygląda, ze też dla gastronomii - nic prz dworcu nie ma... choć nie, koło podmiejskiego pojawiła się knajpka - niezłe ceny i wybór (dania do wyboru w gablotkach - jak np. w puzatej)... jedyny minus - piwo tylko flaszkowe, a do obiadku nie ma jak Lwiwskie z kijaszka...\nPost autor: kniazix » śr 11 kwie, 2012 10:49\nJeszcze bodajże na ulicy Drukarskiej jest sklepik z możliwością degustacji win Masandra. Znajdziesz na pewno.\nPost autor: półkresowianin » śr 11 kwie, 2012 14:44\nkunek pisze: koło podmiejskiego pojawiła się knajpka - niezłe ceny i wybór (dania do wyboru w gablotkach - jak np. w puzatej)... jedyny minus - piwo tylko flaszkowe, a do obiadku nie ma jak Lwiwskie z kijaszka...\nMówisz o podmiejskim kolejowym czy podmiejskim autobusowym, domyślam się, że o podmiejskim dworcu kolejowym, ale wolę się upewnić.\nkniazix pisze: Knajpkę «Букет вина» polecam. Ostatnio jak byłem mieli chyba za ladą 12 nalewaków z różnymi winami plus jeszcze butle na ścianie.\nPost autor: kunek » śr 11 kwie, 2012 21:14\noj podmiejskim elektryczkowym rzecz jasna:)\nPost autor: arko » czw 12 kwie, 2012 08:41\nPost autor: tomek » czw 12 kwie, 2012 22:20\njeszcze raz polecam:korol danylo,rodzinna i mila atomsfera!to nie reklama po prostu bardzo fajnie tam jest:) jeszcze molocznyj bar\nPost autor: półkresowianin » śr 18 kwie, 2012 11:53


Ultimate X-Men #90 - Avalon MarvelComics.pl\nFilmy\t(2677) - 2018-08-22 00:17:44\n[Dyskusja] Various comics\t(1610) - 2018-08-21 22:24:10\n[Zapowiedzi] Co piszczy w tra... na polskim rynku!!!\t(6681) - 2018-08-21 19:58:19\nZbiorczo o serialach\t(4870 - 13) - 2018-08-18 09:39:33\nKomiksy Wychodzące\t(53 - 11) - 2018-08-15 17:25:09\nKONWENTY\t(117 - 10) - 2018-08-17 07:52:13\nAvalon » Serie komiksowe » Ultimate X-Men » Ultimate X-Men #90\n"Apocalypse" - part 1\n* Storm , Angel , Dazzler , Beast , Bishop , Pyro , Wolverine , Psylocke\n* Cyclops , Marvel Girl\n* Leech , Nightcrawler , Sunder\n* inni Morlockowie\nWraz z przybyciem nowego rysownika, Salvadora Larroci, rozpoczyna się apokalipsa. Sinister został przywrócony do życia, gracze zajmują swoje miejsca i wszystko zaczyna nabierać sensu. Czy X-Men będą w stanie powstrzymać Apocalypse'a?\nApocalypse: "Sinister is no more. Now is the time for Apocalypse."\nSzkoła Xaviera. Marvel Girl kontaktuje się z Bishopem i prosi go o przybycie, ponieważ wynikła bardzo pilna sprawa. Po chwili w pokoju otwiera się portal, z którego wychodzą X-Men. Jean i Scott są zdziwieni na widok Beasta, który mówi, że nigdy nie umarł, ale to długa historia, na którą nie ma teraz czasu. Cyclops mimo to chce jej wysłuchać, ale Marvel Girl czyta myśli Hanka i zapewnia chłopaka, że przed nimi stoi prawdziwy McCoy, a o szczegółach opowie mu później. Bishop pyta się, z jakiego powodu zostali wezwani. Jean mówi, że Nathaniel Essex, czyli Mister Sinister, uciekł z kostnicy S.H.I.E.L.D. po tym, jak najwyraźniej upozorował samobójstwo. Scott przypomina, że szaleniec słyszy głosy, które każą mu zabić dziesięciu niewinnych mutantów. Zostało mu jeszcze sześciu, więc ludzie są w niebezpieczeństwie. Uważa, że Sinister drugi raz nie zaatakuje szkoły, ale na wszelki wypadek woli pozostać i ochraniać studentów, więc chciałby, aby X-Men się zajęli Essexem. Bishop zgadza się, mówiąc, że będzie potrafił go znaleźć.\nW tunelach pod Manhattanem, Sinister rozmawia z głosem Apocalypse’a, któremu mówi, że po ostatniej próbie, na jaką został wystawiony, czuje się silniejszy i pewniejszy, nawet już się nie jąka, i obiecuje, że tym razem wypełni wolę swojego pana. Słyszał o mieszkających pod ziemią mutantach i uważa, że będą oni łatwym celem. Na swojej drodze spotyka Leecha i prosi go o pokazanie mu drogi do siedziby Morlocków. Mutant odmawia, ale Sinister powtarza rozkaz, tym razem używając swojego hipnotycznego głosu. Leech prowadzi Essexa do miasta, gdzie przybysza wita Nightcrawler. Temu wydaje się, że już kiedyś spotka stojącego przed nimł mężczyznę i po chwili już wie, z kim ma do czynienia, ale moment wahania wystarcza, aby Sinister wyciągnął broń i zastrzelił Leecha. Kurt teleportuje się za Essexa i powala go na ziemię, ale temu udaje się zabić kolejnego Morlocka. Pozostali zaczynają uciekać w przerażeniu, a Sinister bierze na cel następną ofiarę, ale Nightcrawler w porę teleportuje mutanta. Sunder rzuca się na Essexa, ale ten hipnotyzuje go i każe mu poszukać dla niego łatwych celów. Siłacz wskazuje Morlocka, który próbuje pomóc wstać innemu. Sinister zabija go, ale zanim może strzelić do drugiego, Kurt kopie go w plecy, krzycząc, że żaden z Morlocków nic mu nie zrobił. Sinister nie słucha, jedynie myśli o tym, że pozostało mu do zabicia jeszcze trzech mutantów. Po chwili do miasta teleportują się X-Men. Nightcrawler mówi im, że teraz oni mają się zająć mordercą – on musi zaprowadzić swoich ludzi w bezpieczne miejsce i potem im pomoże, jeżeli będzie jeszcze potrzebny. Bishop każe Pyro, Psylocke, Beastowi i Wolverine’owi pomóc Kurtowi, ale Logan nie słucha i rzuca się na Essexa. Ten hipnotyzuje go i każe zabić swoich towarzyszy. Wolverine atakuje Bishopa, krzycząc, że nie może się powstrzymać. Storm każe odsunąć się liderowi i poraża Logana potężnym piorunem. Tymczasem Dazzler oślepia Sinistera, ale na chwilę, ponieważ ten uderza dziewczynę w twarz. Sunder przynosi Essexowi dwóch Morlocków. Sinister zabija ich, po czym kieruje broń w kierunku podnoszącej się Ali, która ma być dziesiątą ofiarą. Angel chwyta mordercę i unosi go do góry, przez co ten chybia. Wolverine dochodzi do siebie po porażeniu piorunem i pyta się Storm, czy może to samo zrobić z Essexem. Ororo mówi, że nie póki Warren go trzyma. Dazzler proponuje Storm, aby ich rozdzieliła, a ona zajmie się resztą. Obie dziewczyny przygotowują się do ataku, ale w tym momencie Bishop używa na nich swojej mocy, co powoduje, że Ali nie trafia Sinistera. Essex mówi, że Angel będzie odpowiednią dziesiątą ofiarą i strzela do niego. X-Men mogą tylko patrzeć, jak Warren i Sinister spadają na ziemię. Morderca ostatkiem sił mówi, że wypełnił wolę swojego pana. Głos odpowiada mu, że nadszedł czas, i Essex w blasku światła zaczyna się unosić. Bishop patrzy na rozpaczającą Dazzler i mówi, że jest mu przykro. Wolverine krzyczy, że widział, co on zrobił, więc równie dobrze mógł zabić Angela osobiście. Przywódca X-Men chce się tłumaczyć, ale Logan stwierdza, że nie ma już do tego prawa i przebija go pazurami. Umierając, Bishop mówi, że musiał tak postąpić, ponieważ gdyby nie Sinister, to ktoś inny wypełniłby wolę Apocalypse’a – ktoś, o kim by nie wiedzieli i w porę by go nie znaleźli. W ten sposób przynajmniej mogli zaplanować to razem i wszystko naprawić. Wolverine pyta się, o jakich „ich” mówi Bishop, ale ten tylko jest w stanie powiedzieć, że wkrótce się dowie. X-Men przez dłuższą chwilę stoją nad ciałami dwóch towarzyszy. Milczenie przerywa Beast bardzo trafnym pytaniem: co się stało z ciałem Essexa?\nSinister zostaje wyniesiony na powierzchnię, otoczony kulą energii i zaczyna się przemieniać. Po chwili powstała istota mówi, że Essexa już nie ma – teraz nadszedł czas Apocalypse’a.\n« Ultimate X-Men #89 Ultimate X-Men #91 »