graphitowa-ra, Archiwum marzec 2004 - Blogi.pl\nmar 31 2004 Lol\nPo powrocie do domu, jakoś tak zlapalam za pamiętnik (pamiętając o fakcie ze od 2 tygodni nic nie napisalam) i dloń jakoś tak sama mi poplynela przez te 3 kartki, no ponad. Uczucie jak po wyciśnięciu paskudnego pryszcza. Dziś z Janis blakalysmy sie (zeby nie powiedziec szlajalysmy) po naszym jakże uroczym mieście. Wogóle lol, spoko bylo. Glowna atrakcja to jeżdzenie na wózkach w Biedronce, potem 'wkradnięcie' sie do kościola, niestety nie udalo nam sie wejść do konfesjonalu (zeby odwalić spowiedź, mialam być ksiedzem^^) bo zjawil sie taki wysoki, w czerni i trzeba bylo spadac ;). Potem bujaczki nad jeziorem i lody w polomarkecie. Po raz kolejny czulam sie jak totalne dziecko :). I tak jest dobrze, very dobrze :). I to jej "mam ochote na piwo" a czemu by nie? Może następnym razem? ]:-> a może coś więcej? Sesesessessse :P. dotfl\nmar 30 2004 na dwa\nDzisiejszy dzien mozna by podzielic na dwa.\n1. Deprecha, dol, zlosc, wogole total zjeb. Nie bylo netu a potem to juz sie wszytko na glowe posypalo, ale mniejsza. Najbardziej dobijajace bylo to, ze jak szlam sobie ulica uslyszalam jakis smiech nade mna, potem spadala na mnie jakas obrzydliwa ciecz, smiech byl glosniejszy i uslyszalam "jebac metali" no qrwa.... no comment.\n2. Bartek zrobil net, alleluja :). Potem przyczepilo sie do mnie takie kurestwo, co przyplulo sie ze podobno odbilam jej chlopaka i chce mi cytuje 'najebac w szkole' dziewczyna plula sie jak nie wiem i juz spazmow macicy dostawala :) oczywiscie ja nawet nie pamietam kiedy tam sie widzialam z tym jej chlopakiem. Nie wyobrazacie sobie jak to kurestwo poprawilo mi humor, lol. Jej niezwykle ubogie slownictwo, brak kompetencji i pisanie na gg z predkosia zolwia bylo żenujące. Potem śmieliśmy sie z tego z Bartkiem. Wgóle napad dobrego humoru :)\nmar 29 2004 This day\nObudzilam sie i pierwsza rzecza którą poczulam byl okropny ból w calym kregoslupie. (efekty pogo) i tak mnie napierdala przez caly dzionek. Jakos wygrzebalam sie z lóżka zeby zobaczyc karteczke "<moje imie> pozmywaj naczynia po śniadaniu. Mama" bleh :/. Ale potem bylo już fajnie. Spotkalam sie z Janis i spedzilysmy póltorej godzinki chodząc po naszym wspanialym (inaczej) mieście. Wogóle to jest genialstwo, zeby wejsc do sklepu tylko zeby sobie na wózkach pojezdzic :). Potem obejzalysmy dwa filmy u mnie, naprawde nie myślalam ze mój kuzyn potrafi być aż tak upierdliwy :/. Wtedy siadlysmy sobie do kompa. Looz majonez. A ja nie spodziewalam sie ze zabawa chińską paleczką może być aż tak wciągajaca :]. Ogolnie dzien minal milusio, niaf. Szkoda tylko, ze jako takie dobrze filmy mi sie na dvd juz kończą, bo te dobre już zlookalyśmy. Byla opcja zeby jechac do kina, ale do skótku raczej nie dojdzie to nie dojdzie.\nMetallica "Sweet Amber" - I love this\nmar 27 2004 ***\nYou frozen, when your hearts not open...\nChcialabym znowu poczuć, ze świat należy do mnie i może w końcu zapanować nad tym wszytkim, bo tak naprawde, to jak jedno zlapie, to drugie mi ucieka, a po trzecim sladu nie widac. Chcialabym znowu czuć kazdy najmniejszy dotyk i najmniejsze spojzenie tak silnie jak kiedys, znowu ze szczegolow z uporem maniaka ukladac wieze Babel. I ludzic sie, ze mam cos wiecej niz tylko monitor i klawiature, ktore towrzą najswietrze sankturamium, gdzie zawsze bede powracac, absolutnie nie wiedzac po co. Chcialabym znowu umiec pisac wiersze, bo nie umiem juz tak dawno... a barkuje mi tego, nie moge znalesc alternatywy dla tego, ale moj dialog pomiedzy olowkiem i kartka jest taki... qrwa, pierdole. Ehhhh, pierdole. Jest dobrze, jest bardzo dobrze, no bo czego brakuje mi do szczecia. Aniola na parapecie, zapachu rozy, szczytu piekna w parującej herbacie, calego świata w ramach okna, czystej szczerej duszy w ludzkich oczach, szalenstwa we krwi i widzenia cudu w malej, rozkiwtajacej roslince. Tego mi potrzeba. Nici zrozumienia ze swiatem, jednosci z gwiazdami, czucia wody na dloniach, a nie H2O, najpiekniejsze chwile dnia jako chwile z muzyka, i dloni plynacych po klawiaturze, bolu w nadgarstku i spiewu olowka, ciszy żywszej i glosniejszej niz cokolwiek, ulamka uniesienia gdy poczuje wiatr, smaku pomaranczy.\nA gdy sie zastanowie, co i jak i zobacze pustke i chlod, to nie panikowac, tylko ze spokojem wyjac pudelko zapalek i zapalic jedno malenkie swiatelko choc na chwile aby zobaczyc jakie jest piekne. Zyc. It's all.\nmar 26 2004 Nothing\nRed Hot Chili Peppers, no to tak relaksuje czlowieka ze az milo no... Zabiegana bylam przez ten tydzien i strasznie zle mi z tym bylo, nie wiem jak ja wytrwam w szkole sredniej, (a na studiach?) nienawidze zycia w biegu. Ale to nie wazne, teraz bedzie spokoj... jako taki, w najbizszym czasie... Goraca kawa z 5 lyzeczkami cukru, kiedy w czerwonym poranniczku usiade sobie na stole w kuchni i bede patrzec za okno, na krzak róży i usmiechne sie do siebie w duszy myslac "juz niedlugo zakwitniesz, mój kochany". Taaaa... Throw away your television.... genialna piosenka... Jest teraz taki okresik, kiedy po tych wszystkich spieciach moge powiedziec "dobrze mi", heh, a nie znowu tak dawno chcialam znikac/umierac... Anita kiedys napisala mi w liscie jakis cytat, chodzilo w nim o to, zeby wlasnie w tej najgorszej, najbardziej dramatycznej chwili, kiedy to myslimy ze nie damy juz rady dluzej, zeby wlasnie wtedy sie nie wycofac, nie poddac sie, bowiem po tej chwili przyjdzie przyplyw, ktory tak wiele zmieni na lepsze. Tak jest. Troche sie boje, ciagle, wbrew pozorom ja tez chcialabym cos powiedziec, tylko ze... nie umiem jeszcze. Ale dzieki temu wszytskiemu zlemu wrocilam do siebie, wiecie, to jest okropne zapomiec siebie, byc kims innym niz soba, wtedy jast tak okropnie, bleh passssssskuuuudnieeeee. Teraz musze sie zastanowic co zrobic z rzeczami ktore zaczelam, a ktorych nie skonczylam, a mianowicie, co z koralikami i wygladem tego bloga? Ehhh koraliki, zostaly 3 do pomalowania, czy to wogole ma jakis sens? Ano nie, kiedys mialo ale teraz... zawsze to samo drewno. A blog... czekam na pomysl, pojde za pomyslem, jak przyjdzie. Taaaaa, widze note o zabarwieniu osobistym, a miala wyjsc inna. No nie wazne, i wiecie, boje sie tego pierdolonego jutra... Ja nawet... sama nie wiem czy chce...


Działka rolna Gdańsk Rudniki 2 hektary!, oferta nr PN410922 Gdańsk\nStrona główna » Działki » Gdańsk » Rudniki » ul. Rolna » Działka rolna Gdańsk Rudniki 2 hektary!, oferta nr PN410922\nfot. Działka rolna Gdańsk Rudniki 2 hektary!, oferta nr PN410922 Gdańsk\nGdańsk Rudniki ul. Rolna [woj. Pomorskie, pow. Gdańsk, gm. Gdańsk]\nOferujemy do sprzedaży działkę rolną w dzielnicy Gdańsk - Rudniki. Działka bardzo dobrze położona, blisko ul. Tama Pędzichowska , dojazd poprzez drogę asfaltową, potem utwardzoną gruntową. Doskonały wyjazd zarówno w stronę Warszawy jak i centrum Gdańska, w tym trasy Sucharskiego, Obwodnicy Południowej i w stronę Tunelu pod Martwą Wisłą Powierzchnia działki to 2,0112 HA . Działka ma status rolny zarówno w ewidencji gruntów jak i obecnie obowiązującym planie miejscowym. Warto wspomnieć, że miasto przygotowuje na ten teren nowy plan pozwalający na budowę farm fotowoltaicznych (więcej informacji na stronie Biura Rozwoju Gdańska). W sąsiedztwie działki nie ma zabudowań. Na terenie działki znajdują dwa słupy wysokiego napięcia 110kv i słup średniego napięcia. Działka jest płaska, nieogrodzona, teren zmeliorowany. Brak mediów na chwilę obecną. Obecnie jest to pole uprawne. Zapraszam na prezentacje KUP Z NAMI - KORZYSTNIE, SZYBKO I BEZPIECZNIE! - 0% prowizji od Kupującego (dotyczy wyłącznie ofert oznaczonych znaczkiem KUP bez prowizji) i żadnych dodatkowych lub ukrytych kosztów - gwarantujemy bezpieczny zakup i najlepszą cenę - oferujemy skuteczną i bezpłatną pomoc w uzyskaniu kredytu - zapewniamy fachowe doradztwo przy zakupie pod inwestycję Więcej podobnych ofert znajdziesz na naszej stronie partnerzy.pl Dodano: 2021-09-13 w TabelaOfert.pl\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. pomorskie). Gdańsk, Olszynka, 2...\nNa sprzedaż ziemia rolna w granicach administracyjnych miasta Gdańsk o pow. 2,0763 ha, z możliwością ubiegania się o siedlisko i budowę budynków towarzyszących.Dojazd drogą polną ok 300 m od drogi miejskiej asfaltowej, ul. Zawodzia i Modrej. Teren płaski, zmeliorowany. na miejscu studnia artezyjska, ziemią poprowadzony kabel z energią elektryczną.W pobliżu obwodnica Gdańska od str. południowej - S... więcej »\nPowierzchnia: 72 250 m2\nDziałka o powierzchni 7,225 ha położona na Wyspie Sobieszewskiej, w odległości 1 km od plaży i kąpieliska. W okolicy również szkoła wraz z gimnazjum, przedszkole, apteka, sklepy spożywcze, hotele, restaurację. Media zlokalizowane przy działce. Świetna lokalizacja. Dobry dojazd do Gdańska, 20 min. samochodem od Starego Gdańska. Zapraszam na prezentacje czytaj więcej więcej »\nDodano: 2020-11-02 w Trójmiasto.pl\nDziałka o powierzchni 7,225 ha położona na Wyspie Sobieszewskiej, w odległości 1 km od plaży i kąpieliska.W okolicy również szkoła wraz z gimnazjum, przedszkole, apteka, sklepy spożywcze, hotele, restaurację. Media zlokalizowane przy działce. Świetna lokalizacja. Dobry dojazd do Gdańska, 20 min. samochodem od Starego Gdańska.Zapraszam na prezentacje więcej »\n11 526 m2\nPowierzchnia: 11 526 m2\nCena: 922 080 zł\nDziałka ROLNO-SIEDLISKOWA o pow.11526 m2 położona w cichej ładnej i spokojnej okolicy Gdańsk Olszynka, przy ul. Olszyńskiej, wśród niskiej zabudowy jednorodzinnej i ogródków działkowych. Działka płaska, w kształcie trapezu o bokach 250 X 43 m. Do ścisłego centrum Gdańska ok. 5 km. Działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W pobliżu znajduje się przystanek autobusow... więcej »\nGdańsk » Rudniki » ul. Rzęsna\nDziałka rolna Gdańsk, ul. Sitowie\nGdańsk, Juszkowo, Kasztanowa Działka na sprzedaż\nOpis nieruchomości Działka rolna w Juszkowie Na sprzedaż działka nr 93 o powierzchni 8400 m2 położona w miejscowości Juszkowo, obok Pruszcza Gdańskiego. W Księdze Wieczystej przeznaczenie działki oznaczone jest jako rola. Działka nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Aktualnie porośnięta lasem samosiejnym, istnieje możliwość wykarczowania przez Właściciela, na prośbę... więcej »\nOferujemy na sprzedaż grunt rolny w dzielnicy Gdańsk - Olszynka.LOKALIZACJA:Działka położona jest w południowej części Gdańska w dzielnicy Olszynka bezpośrednio graniczącej od północy ze Śródmieściem. Olszynka to głównie płaskie, zmeliorowane tereny rolnicze i działkowe, z racji położenia teren dzielnicy z dużym potencjałem rozwojowym.PARAMETRY:Działka rolna IV klasy (Brak planu miejscowego oraz w... więcej »\nDZIAŁKA: Działka rolna o powierzchni 6921m2 położona w Gdańsku Rudniki przy ul. Michałki/Połęże.Działka ma kształt trapezu, jest płaska i nieogrodzona.Dojazd drogą asfaltową i krótki odcinek polną. Media: w drodze dojazdowej - prąd, woda, kanalizacja i gaz.PARAMETRY ZABUDOWY:-wysokość powierzchni zabudowy minimalnie nie ustala się, maksymalna 30%-minimalny procent powierzchni biologicznie czynnej:... więcej »


Friber z nową drużyną. Szwed oficjalnym zawodnikiem Heroic! | ESPORTIVO.net - eSport w PL/Global\nFriber z nową drużyną. Szwed oficjalnym zawodnikiem Heroic!\nWreszcie wiemy, do jakiej drużyny trafi legendarny gracz CS:GO — Adam "Friberg" Friberg. Okazuje się, że Szwed został oficjalnym reprezentantem zespołu Heroic, w którym do tej pory pełnił funkcję zmiennika.\nPrzypomnijmy, że Friberg początkowo miał wspomóc Heroic w rozgrywkach ESL Pro League, jak również eliminacji do Kijowskiego turnieju StarSeries i-League S5. Jak widać, współpraca musiała układać się nadwyraz dobrze, a całkiem niezłe wyniki zespołu przekonały ostatecznie włodarzy formacji do zatrzymania 26-latka na dłużej.\nTeraz przed nowym zespołem Szweda spore wyzwanie, bo Heroic już wkrótce wystąpi na wielkich finałach ESL Pro League w Dallas, w stanie Texas, USA. Będzie to zdecydowanie bardzo interesujący turniej, gdzie będziemy mogli przekonać się, na co stać friberga i spółkę.\nFriberg to legenda CS:GO, zawodnik ten przez pięć lat związany był z Ninjas in Pyjamas, zespołem, z którym triumfował między innymi na ESL One Cologne 2014, DreamHack Summer 2014, DreamHack Masters Malmö 2016 czy chociażby na finałach IEM Oakland w 2016 roku.\nPo odejściu z NIP-u Szwed związał się z Amerykańską formacją OpTiC Gaming, z która nie odniósł żadnego ważnego zwycięstwa, poza drobnymi triumfami w lokalnych turniejach kwalifikacyjnych dla regionu Północnej Ameryki.\nTeraz może się to zmienić, bo obecny skład Heroic jest niezwykle obiecujący i być może w najbliższej przyszłości będzie to zespół, który powalczy o tytuły na największych Majorach CS:GO. Obecnie Heroic znajduje się w pierwszej dwudziestce najlepszych drużyn rankingu HLTV, plasując się na dwudziestej pozycji.


Europa decyduje o losach Jednolitego Sądu Patentowego - Firma - rp.pl\nAktualizacja: 13.03.2020, 12:41\nPodczas gdy w Polsce prace legislacyjne związane z utworzeniem sądów do spraw własności intelektualnej właśnie dobiegły końca, Europa (po raz kolejny) staje przed o wiele trudniejszym wyzwaniem. Decydują się właśnie losy projektu, którego celem jest powstanie pierwszego ponadnarodowego sądu patentowego.\nIdea, która powraca od lat\nPomysł utworzenia międzynarodowego sądu do spraw patentowych pojawił się po już w latach 70-tych XX wieku, kiedy do życia powołano Europejski Urząd Patentowy (EPO). Wraz z utworzeniem ponadnarodowej instytucji, której głównym zadaniem jest udzielanie patentów na wynalazki, powstało też pytanie o egzekwowanie tych praw. Ponieważ „patent europejski" nie jest patentem Unii Europejskiej i jako taki nie obowiązuje z mocy prawa we wszystkich państwach członkowskich, w sprawach jego naruszeń właściwe są (z osobna) sądy cywilne każdego z tych państw, w których ostatecznie odnosi on skutek. Stwarza to sytuacje, w których ocena naruszenia tego samego patentu w analogicznych sprawach może prowadzić do całkowicie odmiennych rozstrzygnięć sądowych w różnych krajach. Właśnie ten element nieprzewidywalności oraz m.in. wysokie koszty prowadzenia osobno w wielu krajach postępowań sądowych, stanowiły jeden z czynników przemawiających za utworzeniem ponadnarodowego sądu patentowego.\nCzytaj także: Sąd Najwyższy: Zapłata za wynalazek od jego stworzenia\nProjekt na miarę zjednoczonej Europy\nDroga do urzeczywistnienia Jednolitego Sądu Patentowego (Unified Patent Court - UPC) od początku nie była prosta. Sądom o statusie międzynarodowym nie powierzano dotychczas kompetencji w sprawach, gdzie przeciwnymi stronami postępowania mogliby być konkurenci rynkowi. Utworzenie sądu cywilnego wspólnego dla kilku państw stanowi w tym kontekście wyzwanie, ponieważ wymaga m.in. wypracowania konsensusu w kwestii wyboru właściwych przepisów prawa, które sąd powinien stosować w toku orzekania.\nPlanowany system UPC opiera się na umowie międzynarodowej (UPC Agreement - UPCA). Nie jest zatem systemem tworzonym przez Unię Europejską jako organizację ponadnarodową, choć z założenia przeznaczony jest tylko dla państw, które podlegają jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości UE. Oznacza to, że UPC nie będzie organem sądowym UE, ale zgodnie z przepisami umowy międzynarodowej będzie jednocześnie sądem krajowym każdego z państw-członków systemu. Tym samym jako sąd krajowy UPC musi stosować także prawo unijne.\nWejście w życie Jednolitego Sądu Patentowego wymaga ratyfikacji UPCA przez co najmniej trzynaście państw członkowskich UE, w tym przez trzy z nich, w których (upraszczając) patenty europejskie są najczęściej walidowane, czyli wskazywane jako terytorium docelowej ochrony. Tymi krajami były dotychczas Francja, Niemcy i Wielka Brytania. Francja jako pierwsza z nich ratyfikowała UPCA, jej śladem podążyło Zjednoczone Królestwo i gdy już wydawało się, że powstanie jednolitego sądownictwa patentowego stanie się niebawem faktem, na horyzoncie wydarzeń pojawił się Brexit. Z prawnego punktu widzenia Wielka Brytania, gdyby tylko tego chciała, może pozostać członkiem systemu UPC, nawet będąc poza strukturami UE. Tego rodzaju rozwiązanie należy uznać za realne, o czym w 2019 r. wspominał w jednym z wywiadów Alexander Ramsey, przewodniczący międzynarodowego komitetu przygotowawczego ds. UPC. Problem w tym, że Brytyjczycy po opuszczeniu Unii nie chcą uznać jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości UE w jakichkolwiek sprawach, a tego – w pewnym zakresie – wymaga uczestnictwo w UPC.\nW tle problemów związanych z Brexitem, oczy wszystkich zainteresowanych utworzeniem UPC skierowane są obecnie w stronę niemieckiego Trybunału Konstytucyjnego w Karlsruhe. Zgodnie z zapowiedziami na początku 2020 r. (po przeszło trzech latach) ma on rozpoznać skargę konstytucyjną zmierzającą do rozstrzygnięcia, czy UPCA jest zgodna z niemiecką ustawą zasadniczą. W kuluarach toczących się wciąż negocjacji i przygotowań przez długi czas spekulowano, że niemiecki Trybunał czeka na ostateczne rozwiązanie kwestii Brexitu, czemu jeden z jego sędziów, Justice Huber, jeszcze w ubiegłym roku stanowczo zaprzeczał. Jeśli jednak Niemcy wycofają się z projektu UPC, nie biorąc tym samym odpowiedzialności za jego powodzenie, bez wątpienia jednolite sądownictwo patentowe pozostanie wciąż tylko w sferze projektów.\nNie jest tajemnicą, że siedziby centrali UPC w Paryżu, Londynie i Monachium są już przygotowane, aby rozpocząć działalność orzeczniczą. W przypadku rezygnacji Londynu z udziału w tym projekcie nieoficjalnie wskazuje się, że jego miejsce może zająć Mediolan. Po blisko 50 latach wydaje się, że nadszedł kluczowy moment dla urzeczywistnienia UPC. Europa ponownie wstrzymuje oddech, a wraz z nią liczne grono uprawnionych z patentów.\n- Tomasz Gawliczek rzecznik patentowy, radca prawny, kancelaria JWP Rzecznicy Patentowi


Autoterapia REBT: SESJA 46: AUTODESTRUKCYJNA PRACA UMYSŁU\nSESJA 46: AUTODESTRUKCYJNA PRACA UMYSŁU\nNasze przypadłości nie biorą się znikąd. To banalne stwierdzenie zasługuje na ciągłe powtarzanie zwłaszcza w przypadku dolegliwości psychicznych. Ostatnio przyglądaliśmy się biochemii mózgu, dowodząc, że różne formy terapii (w tym i autoterapia) mogą skutecznie pomóc w zwiększeniu neuroplastyczności naszego mózgu, a więc sprawić, że poszczególne komórki nerwowe (neurony) będą się ze sobą lepiej komunikowały. Dzięki temu nasze myślenie staje się bardziej konstruktywne, a tym samym jesteśmy mniej podatni to, co naszej psychice daje się czasem we znaki.\nDzisiejszą sesję poświęcimy dwóm autodestrukcyjnym przekonaniom związanym z pracą zawodową. Dorosły człowiek spędza w pracy przeciętnie 1/3 doby, ale są i tacy, którzy nie opuszczają stanowiska pracy przez kilkanaście godzin. Zatem już z racji samego zakresu czasowego praca zawodowa jest istotnym elementem życia, nie mówiąc o jej znaczeniu ekonomicznym i psychologicznym. M.C. Maultsby w „ABC twoich emocji” w rozdziale o znamiennym tytule „Nie wierz we wszystko, co ci powiedziano” przygląda się nieracjonalnym przekonaniom.\n„Jeśli nie robię wszystkiego doskonale lub nie jestem najlepszy, dowodzi to, że jestem bezwartościowym partaczem”\nMaultsby takie myślenie określa mianem śmieci. W jego świetle warunkiem koniecznym do akceptowania siebie jest bycie perfekcyjnym. Co za absurd!. To, w jaki sposób wykonujesz różne zadania nie dowodzi absolutnie niczego o twojej wartości jako człowieka. Pokazuje jedynie to, że osiągnąłeś w danej sferze taki, a nie inny wynik. W końcu jesteś omylną istotą ludzką, ale bycie omylnym nie odbiera w żaden sposób prawa do bycia akceptowanym i wartościowym człowiekiem.\nAutodestrukcyjne przekonanie o własnej bezwartościowości jest zakorzeniane już dosyć wcześnie, kiedy to rodzice i nauczyciele usilnie oceniają dzieci na podstawie ich osiągnięć i zdobywanych umiejętności. Myślę, że wielu z nas z łatwością jest w stanie przywołać z pamięci sceny z okresu szkolnego, w których byliśmy oceniani na podstawie tego czy udawało nam się sprostać wymaganiom otoczenia. Nasze potknięcia często wywoływały negatywne reakcje dorosłych wyrażane wprost („Co z ciebie za uczeń ”, „Do niczego w ten sposób nie dojdziesz”, „Takie wyniki to mają tylko osły”, „Musisz dać z siebie więcej”) jak i w sposób pośredni (np. poprzez porównania z innymi). Wyobraź sobie dwunastoletniego Marka, który otrzymał z bardzo trudnego sprawdzianu z matematyki ocenę dobrą. Widząc swój wynik w dzienniku niezmiernie się ucieszył. Zupełnie nie spodziewał się takiej oceny, mimo że jest jednym z lepszych uczniów w klasie. Marek po powrocie do domu z radością dzieli się z ojcem wiadomością o sprawdzianie. „No nieźle. A co dostał Olek?” – słyszy w reakcji pytanie ojca. Olek dostał 5. Niespodziewanie wielka radość Marka znika. Mimo, że ojciec jedynie lekko zmrużył oczy i wrócił do swoich zajęć, Marek pomyślał „Muszę być uzyskiwać najlepsze wyniki, by zyskać aprobatę i podziw ojca”. Zdarza się, że dorośli nieświadomie kreują w dzieciach tendencję do porównywania się z innymi, wzbudzają przekonanie o konieczności bycia perfekcyjnym, by uzyskiwać akceptację otoczenia. Mało tego, część rodziców od osiągnięć dziecka warunkuje swoją miłość i akceptację, co potem przekłada się na stosunek dzieci do samych siebie w dorosłym życiu. Takim osobom trudno jest uzyskać zadowolenie z osiąganych przez siebie sukcesów, gdyż nieustannie porównują się z innymi.\n„Jeśli nie lubię swojej pracy albo ludzi czy instytucji wymagających ode mnie wykonania tej pracy, nikt nie ma prawa złościć się na mnie, gdy ją spartaczę lub gdy w ogóle odmówię jej wykonania”\nTo przekonanie trochę przypomina bunt małego dziecka niszczącego zabawkę, którą otrzymało, choć chciało zupełnie inną. Skutek jest taki, że maluch nie ma czym się bawić, zostaje z psutymi rękami. Niestety dorośli potrafią zachowywać się równie absurdalnie, jednak późniejsze konsekwencje są znacznie poważniejsze. Możesz nie zgadzać się z polityką rządu i ustaleniami budżetowymi, ale niepłacenie podatków doprowadzi cię do sankcji karnych. Możesz nie lubić swojego szefa, ale celowe niewypełnianie jego poleceń zaowocuje najpewniej zwolnieniem. W życiu dorosłym nieraz mierzymy się z sytuacjami i zadaniami, których nie mamy ochoty wykonywać z różnych względów. Nawet w lubianej pracy mogą pojawiać się takie rodzaje zadań, które rodzą niechęć. Lubienie pracy nie jest warunkiem koniecznym do dobrego jej wykonania, a co więcej koncentrowanie się na swoim emocjonalnym stosunku do zadania może wydłużać czas jego wykonania i pogarszać jakość pracy. M.C. Maultsby zachęca, by przywołać bardziej racjonalną myśl: „Jeśli dobrze wykonuję swoją pracę, której nie lubię unikam kłopotów i pomagam sobie osiągnąć to, czego chcę”.\nW dzisiejszej pracy domowej spróbujmy spacyfikować nieco tendencję do porównywania się z innymi. Nie jesteś ani lepszy ani gorszy od innych, lecz jedyny w swoim rodzaju. Zachęcam Cię do poszukiwania własnej odrębności, „swoistości”. Spróbuj znaleźć w sobie co najmniej 5 unikalnych aspektów siebie – takich, które twoim zdaniem odróżniają cię od innych. Powodzenia!:)\nEtykiety: niezdrowe myślenie, przymusy, zamartwianie się


Open Source - wielka promocja rozdawania - Korporacja Ha!art\nNa puszce napisane jest jednak jeszcze coś, co odróżnia zawarty w niej napój od innych podobnych: „Sprawdź źródło na opencola.com”. Pod podanym adresem internetowym znaleźć można to, czego nie ma na stronach Coca-Coli czy Pepsi – przepis na colę. Po raz pierwszy można ją sobie zrobić samemu w domu12.\nOpenCola to pierwszy na świecie produkt typu open source3, który pojawił się poza rynkiem programów komputerowych. Używając określenia open source producent zgadza się na ujawnienie receptury tego produktu. Każdy może wyprodukować napój i dowolnie modyfikować jego skład pod warunkiem, że receptura pozostanie nadal jawna. Dziwny to sposób prowadzenia interesów – Coca-Cola nie ujawnia swoich sekretów handlowych. I dokładnie o tę różnicę chodzi.\nOpenCola to dowód, że dyskusja trwająca od dawna wśród producentów oprogramowania komputerowego wyszła poza ściśle informatyczny świat. To, co rozpoczęło się jako spór między specjalistami dotyczący tego, jak najlepiej usunąć błędy z programu komputerowego, staje się polityczną debatą nad problemem posiadania i wykorzystywania wiedzy. Dyskusja toczy się między tymi, którzy uważają, że idee powinny podlegać swobodnej i niekontrolowanej wymianie oraz tymi, którzy wolą mówić o „własności intelektualnej”. Nikt nie wie, jaki będzie wynik trwającego sporu, ale w świecie rosnącej opozycji wobec korporacyjnych potęg, globalizacji i restrykcyjnych praw własności intelektualnej, open source pojawia się jako interesująca alternatywa oraz narzędzie politycznej walki. Czytając ten artykuł sama/sam przyczyniasz się do sprawdzenia, jaka jest wartość tego narzędzia.\nRuch open source narodził się w 1984 roku, kiedy programista Richard Stallman odszedł z MIT i stworzył Fundację Wolnego Oprogramowania (Free Software Foundation)4. Jego celem była produkcja programów komputerowych wysokiej jakości dostępnych za darmo. Stallman występował tym samym przeciw firmom komputerowym, które zabezpieczają swoje produkty patentami i prawami autorskimi i utrzymują w tajemnicy ich kod źródłowy, czyli oryginalny kod programu napisany w jakimś języku programowania, takim jak na przykład C++. Stallman uważał, że jest to niewłaściwy sposób postępowania, ponieważ nie tylko prowadzi do powstawania produktów o niskiej jakości i pełnych błędów, ale co gorsza, blokuje swobodną cyrkulację pomysłów. Stallman uznał, że jeśli programiści przestaną uczyć się nawzajem ze swoich programów, sztuka programowania ulegnie stagnacji (New Scientis, 12 grudnia 1998, s. 42). Jego postawa i działania spotkały się z uznaniem w pewnych kręgach programistów komputerowych i dzisiaj istnieje kilka tysięcy podobnych projektów. Najbardziej znanym jest Linux, system operacyjny stworzony na początku lat 90-tych XX wieku przez fińskiego studenta Linusa Torvaldsa i zainstalowany obecnie na około osiemnastu milionach komputerów na całym świecie.5\nTo, co odróżnia oprogramowanie open source od porównywalnych produktów komercyjnych to fakt, że jego zamysł opiera się na idei wolności zarówno w politycznym, jak i ekonomicznym sensie. Ktoś, kto chce używać produktów komercyjnych takich jak Windows XP czy Mac OS, musi za nie zapłacić, a oprócz tego zgodzić się na warunki umowy, która zakazuje dalszego rozprowadzania oraz modyfikowania programu. Aby używać Linuxa czy innego programu z grupy open source,nie trzeba płacić ani grosza, chociaż są firmy, rozprowadzające je odpłatnie wraz z usługami serwisowymi. Program można również modyfikować, kopiować i rozprowadzać bez jakichkolwiek ograniczeń. Ta swoboda działa jako skierowane do użytkowników zaproszenie – niektórzy mówią nawet wyzwanie – do ulepszania programu. Tysiące zapaleńców nieustannie pracuje nad kodem źródłowym Linuxa, dodając nowe funkcje i usuwając błędy. Efekt ich pracy jest poddawany testom i ocenie, a najlepsze pomysły zostają wykorzystane w kolejnych wersjach systemu. Dla wielu programistów podobne wyróżnienie jest samo w sobie nagrodą. W efekcie powstał stabilny i wydajny system operacyjny, który szybko adaptuje się do nowych generacji sprzętu komputerowego. Firma IBM oceniła Linuxa tak wysoko, że instaluje go na sprzedawanych przez siebie komputerach.\nAby utrzymać taki bardzo korzystny dla użytkowników stan rzeczy, oprogramowanie open source jest chronione przez prawo, zwane Ogólną Licencją Publiczną (ang. General Public License, dalej w skrócie GPL). Zamiast ograniczać sposób użytkowania programu, jak robią to klasyczne licencje, GPL – znane również jako copyleft6 – pozostawia tyle wolności, ile tyko możliwe (zobacz: http://www.gnu.org/licenses/gpl-3.0.html). Oprogramowanie objęte licencją typu GPL (albo jakąkolwiek licencją typu copyleft) może być rozprowadzane i modyfikowane przez każdego pod warunkiem, że zachowane są zasady copyleft. To ograniczenie jest bardzo istotne, ponieważ zapobiega wykorzystywaniu produktów z grupy open source przez producentów oprogramowania komercyjnego. Dostęp do kodu źródłowego odróżnia je również od programów, które są po prostu rozprowadzane za darmo. GPL gwarantuje, że produkty open source pozostaną na zawsze wolne.\nStandard open source okazał się dobrym sposobem na tworzenie oprogramowania. Oprócz tego uznaje się go za wyraz pewnego światopoglądu politycznego, którego wyznawcy kładą nacisk na swobodną wymianę idei, nie ufają wielkim korporacjom i negatywnie oceniają ideę „własności intelektualnej” i prywatnej kontroli nad dostępem do wiedzy. Jest to „sposób widzenia relacji między jednostką a instytucją oparty na idei wolności”, jak mówi guru ruchu open source Eric Raymond.\nJednak nie tylko firmy produkujące oprogramowanie zamykają wiedzę w sejfach, dając do niej dostęp jedynie tym, którzy chcą za to płacić. Za każdym razem, kiedy kupujesz płytę CD, książkę, gazetę, czy puszkę Coca-Coli, płacisz za dostęp do czyjejś własności intelektualnej. Za pieniądze uzyskujesz prawo do słuchania, czytania czy konsumowania, ale nie do zmiany samego produktu lub swobodnego kopiowania i rozprowadzania go. Nic więc dziwnego, że ludzie związani z ideą open source zastanawiali się, czy zdałaby ona egzamin w zastosowaniu do innych produktów. Nie jest to do końca pewne, ale istnieje kilka interesujących przykładów.\nWeźmy OpenColę. Chociaż w zamierzeniu była instrumentem promocyjnym, mającym wyjaśnić, o co chodzi w oprogramowaniu open source, od pewnego momentu zaczęła żyć własnym życiem. Pochodząca z Toronto firma, która wyprodukowała OpenColę stała się znana właśnie dzięki niej, a nie dzięki oprogramowaniu, które napój miał tylko promować. Laird Brown, jeden z dyrektorów firmy, tłumaczy ten sukces powszechną w pewnych środowiskach niechęcią wobec korporacji i wobec świata, w którym wszystko do kogoś należy. Za pośrednictwem strony WWW sprzedano 150 tysięcy puszek, a na amerykańskich campusach lewicowi studenci urządzali imprezy, podczas których każdy mógł sporządzić własny napój w oparciu o recepturę OpenColi.\nSukces OpenColi był poniekąd przypadkowy i w żaden sposób nie zagroził Pepsi czy Coca-Coli, jednak w innych dziedzinach pewni ludzie celowo wykorzystują ideę open source, aby walczyć z establishmentem. Dobrym przykładem jest przemysł muzyczny. W walce prym wiedzie tutaj Electronic Frontiers Foundation (dalej w skrócie EFF) z San Francisco, która powstała w celu obrony swobód obywatelskich w dziedzinach życia związanych z technologią cyfrową. W kwietniu 2001 roku EFF stworzyło Otwartą Licencję Muzyczną (ang. Open Audio License, dalej w skrócie OAL) napisany w duchu copyleft model licencji open source dla produktów muzycznych. Dzięki niej muzycy, zamiast walczyć z pewnymi cechami produktów cyfrowych – takimi jak łatwość kopiowania i dystrybucji – mogą je wykorzystać. Muzyka objęta OAL może być swobodnie kopiowana, wykonywana, zmieniana i wydawana ponownie, pod warunkiem, że nowe utwory są również objęte licencją OAL. Muzycy mogą uzyskać rozgłos dzięki swobodnej dystrybucji swoich dzieł. „Jeśli ludziom podoba się muzyka, będą wspierać artystę, żeby mógł tworzyć nadal” – mówi Robin Gross z EFF.\nJest jeszcze zbyt wcześnie, aby stwierdzić, czy OAL zdobędzie taką popularność jak OpenCola. Bez wątpienia wiele mocnych stron stosowania idei open source do tworzenia oprogramowania nie istnieje w przypadku muzyki. W oprogramowaniu komputerowym metoda open source pozwala na ulepszenie programu poprzez eliminację błędów i poprawę źle skonstruowanych części kodu źródłowego. Nie bardzo wiadomo, jak miałoby coś podobnego wyglądać w muzyce, której natura jako produktu niezbyt pasuje do idei open source. Również utwory dostępne na stronach WWW promujących OAL (na przykład http://www.openmusicregistry.org/7) to w większości pliki MP3 lub Ogg Vorbis, a więc formaty, pozwalające słuchać, ale nie modyfikować. Nie bardzo również wiadomo, dlaczego jakikolwiek artysta głównego nurtu miałby korzystać z licencji OAL. Wielu muzykom nie podobało się to, jak użytkownicy Napstera rozpowszechniali utwory bez zgody i wiedzy autorów, czemu więc teraz mieliby zgodzić się na niczym nie ograniczoną dystrybucję muzyki i jej dowolne modyfikacje? Mało kto słyszał zapewne o dwudziestu zespołach, które umieściły swoją muzykę na openmusicregistry.org. Trudno oprzeć się wrażeniu, że open audio to możliwość zaprezentowania swojej muzyki atrakcyjna wyłącznie dla nieznanych artystów.\nProblemy z tworzeniem i rozprowadzaniem muzyki w systemie open source nie zniechęciły zwolenników tej filozofii do podejmowania innych prób. Encyklopedie wydają się bardzo obiecującą dziedziną. Podobnie jak oprogramowanie, powstają w wyniku współpracy większej grupy ludzi, składają się z wielu modułów i potrzebują nieustannej aktualizacji. Pierwsza z prób stworzenia darmowej encyklopedii internetowej o nazwie Nupedia (http://www.nupedia.com/) nie skończyła się wielkim sukcesem – w ciągu dwóch lat z zamierzonych 60 tysięcy haseł powstało zaledwie dwadzieścia pięć. „Przy obecnym tempie nigdy nie będzie to duża encyklopedia” – mówi jej główny redaktor Larry Sanger. Problem tkwi w tym, jak zmotywować do pracy potencjalnych autorów haseł. Nupedia nie może im zapłacić, a za wykonaną pracę nie zdobywają oni uznania wśród kolegów po fachu, jak ma to miejsce w przypadku Linuxa. To jest problem dotyczący wszystkich projektów z grupy open source: jak zachęcić ludzi do brania w nich udziału? Sanger bada możliwości zarabiania na Nupedii przy jednoczesnym utrzymaniu swobodnego dostępu do zawartej w niej wiedzy. Jedną z możliwości są banery reklamowe, jednak o wiele lepszym rozwiązaniem byłoby zachęcenie naukowców do cytowania Nupedii, dzięki czemu autorzy haseł zyskiwaliby rozgłos i uznanie.\nJest też inna możliwość: zaufać dobrej woli i intencjom entuzjastów open source. Rok temu Sanger, zawiedziony powolnym tempem tworzenia Nupedii, rozpoczął realizację innego projektu, zwanego Wikipedią (http://www.wikipedia.com/; nazwa pochodzi od darmowego programu open source Wiki Wiki służącego do edytowania stron WWW z dowolnego miejsca w Internecie). Jest to o wiele swobodniejsza przestrzeń ekspresji, gdzie każdy może tworzyć lub edytować hasła; wyjaśnia to poniekąd obecność licznych wpisów na temat piwa i Star Treka, ale jest również kluczem do sukcesu Wikipedii, liczącej obecnie około 20 tysięcy haseł.8 „Ludziom podoba się idea, że wiedza powinna być swobodnie dostępna i rozprowadzana bez ograniczeń” – mówi Sanger. Z czasem tysiące użytkowników powinno wyeliminować błędy i wtedy Wikipedia stanie się wiarygodnym źródłem wiedzy zawierającym setki tysięcy haseł.\nInnym eksperymentem, który może okazać się ważny, jest projekt OpenLaw (http://eon.law.harvard.edu/openlaw/) prowadzony w Centrum badań nad Internetem i Społeczeństwem na Wydziale Prawa Uniwersytetu Harvarda. Prawnicy uczestniczący w tym przedsięwzięciu specjalizują się w prawie z dziedziny komputerów i wysokich technologii – hackerstwo, prawa autorskie, algorytmy szyfrowania itd. – a samo centrum współpracuje z EFF i innymi organizacjami promującymi standard open source. W 1998 roku pracujący na Harvardzie Lawrence Lessing, obecnie prawnik na Uniwersytecie Stanforda, został poproszony przez internetowego wydawcę Eldrtich Press o wniesienie sprawy przeciw prawom autorskim obowiązującym w Stanach Zjednoczonych. Eldritch wyszukiwał książki, których prawa autorskie wygasły i publikował je na stronach WWW; nowy projekt ustawy przedłużającej okres wygasania praw autorskich z 50 do 70 lat był mu bardzo nie na rękę. Lessing zaprosił studentów z Harvardu do udziału w otwartym forum on-line, gdzie rozpoczęła się debata na temat prawnych możliwości zakwestionowania tejże ustawy. Z biegiem czasu forum wyewoluowało w projekt OpenLaw.\nNormalne firmy prawnicze przygotowują argumenty procesowe w taki sam sposób, w jaki firmy komputerowe tworzą kod źródłowy oprogramowania. Prawnicy dyskutują za zamkniętymi drzwiami i chociaż ostateczny produkt debaty zostaje ujawniony w sądzie, treść dyskusji, czyli „kod źródłowy”, pozostaje tajna. OpenLaw działa inaczej – argumenty są formułowane w publicznej debacie i objęte licencją typu copyleft. „Celowo za model przyjęliśmy sposób tworzenia darmowego oprogramowania” – mówi Wendy Selzer, który przejął opiekę nad OpenLaw, kiedy Lessing przeniósł się na Stanford. Obecnie około 50 prawników pracuje nad sprawą Eldritch Press, a OpenLaw zaangażowane jest również w inne sprawy. „Korzyści są takie same, jak w przypadku oprogramowania” – mówi Selzer. „Setki osób przeglądają <<kod>> w poszukiwaniu błędów i sugerują, jak je usunąć. Inni zajmują się rozwijaniem nowych aspektów sprawy, a później dzielą się efektami swojej pracy z resztą zespołu”. Działając w oparciu o takie metody OpenLaw doprowadziło sprawę Eldritcha – uznawaną na początku za niemożliwą do wygrania – aż do Sądu Najwyższego i obecnie oczekuje na jego wyrok9.\nIstnieją też oczywiście słabe strony opisanej strategii. Argumenty są publicznie znane od samego początku, więc OpenLaw nie ma możliwości zaskoczenia swojego przeciwnika w sądzie. Z tych samych powodów nie może zajmować się sprawami, w których wymagana jest tajność czy poufność. Jednak w przypadkach, kiedy w grę wchodzi interes publiczny, strategia typu open source okazuje się bardzo skuteczna. Członkowie różnych grup działających na rzecz swobód obywatelskich wykorzystują osiągnięcia OpenLaw w innych sprawach. „Ludzie używają ich, pisząc listy do Kongresu lub drukując ulotki” – mówi Selzer.\nRuch open source jest ciągle w dość wczesnej fazie rozwoju i trudno przewidzieć, jak dalej potoczą się jego losy. „Nie jestem pewien, czy open source ma zastosowanie w wielu dziedzinach ludzkiej aktywności” – mówi Sanger. „Jeśli ma, to będziemy się nimi zajmować”. Eric Raymond również nie kryje wątpliwości; w znanym eseju z 1997 roku zatytułowanym Katedra i bazar ostrzegał przed stosowaniem metod open source do innych dziedzin twórczości: „Muzyka i większość książek nie przypominają oprogramowania, ponieważ nie trzeba usuwać z nich błędów ani ciągle ich ulepszać”. W takiej sytuacji produkt zyskuje bardzo niewiele dzięki pracy innych ludzi, więc korzyści z ujawnienia kodu i swobodnego rozpowszechniania są również małe. „Nie chcę osłabić wartości podejścia open source do oprogramowania, próbując zastosować je w kwestiach, gdzie nie zdaje egzaminu” – napisał. Jednak od tamtego czasu poglądy Raymonda uległy pewnej zmianie. „Wydaje mi się, że w przyszłości ideę open source będzie można zastosować w innych dziedzinach niż oprogramowanie” – powiedział w wywiadzie dla New Scientis. „Teraz jest jeszcze na to zbyt wcześnie”. Trzeba poczekać aż oprogramowanie open source wygra walkę z podejściem tradycyjnym. Jego zdaniem stanie się to około roku 2005.\nTak więc eksperyment trwa. W jego ramach New Scientist (http://www.newscientist.com) i AlterNet (http://www.alternet.org) postanowiły opublikować niniejszy artykuł zgodnie z ideami copyleft. Oznacza to, że każdy może rozpowszechniać i przedrukowywać go w całości lub w częściach i dowolnie przerabiać, pod warunkiem, że efekt swoje pracy udostępni w standardzie open source. W przypadku wykorzystania artykułu prosimy również o przesłanie informacji na ten temat pod adres: copyleft@newscientist.com. Jeden z powodów, dla których wykorzystujemy licencję copyleft jest możliwość wydrukowania receptury OpenColi, co samo w sobie pokazuje, jaką siłę rozprzestrzeniania się ma copyleft. Jest też jednak inny powód: chcemy zobaczyć, co się stanie. O ile mi wiadomo, jest to pierwszy raz, kiedy artykuł z pisma naukowego zostaje objęty licencją copyleft. Jaki będzie tego efekt? Nie wiadomo. Być może tekst zniknie bez śladu, a może będzie kopiowany, rozprowadzany, tłumaczony i przerabiany. Nie wiem – ale na tym to wszystko polega. Teraz nie zależy to już ode mnie. Decyzja należy do wszystkich.\nINFORMACJA ZAWARTA W TYM TEKŚCIE JEST UDOSTĘPNIANA ZA DARMO. Tekst może być kopiowany, rozpowszechniany i/lub modyfikowany zgodnie z zasadami opisanymi w Design Science License autorstwa Michaela Stutza dostępnej pod adresem http://dsl.org/copyleft/dsl.txt.\nRedakcja magazynu „Ha!art” oraz tłumacz nie zastrzegają sobie ŻADNYCH praw do niniejszego tekstu. Może być on wykorzystywany w sposób opisany przez Autora. W przypadku rozprowadzania lub wykorzystywania polskiego przekładu, prosimy o wysłanie informacji na adres portal@ha.art.pl.\ntłumaczenie Jan Sowa\n1 Od czasu napisania tekstu, firma Opencola zmieniła strategię promocji swoich produktów i recepturę napoju można obecnie uzyskać jedynie za pośrednictwem poczty elektronicznej (przyp. tłum.).\n2 Obecnie domena opencola.com należy już do nowego właściciela. Instrukcje, jak sporządzić „otwartą colę” można jednak znaleźć na innych stronach, np. http://www.opensoda.org/ (przyp. tłum. 2012).\n3 "Open source" oznacza dosłownie „otwarte źródło” i jest terminem trudno przekładalnym na język polski, z tego powodu decyduję się na używanie oryginalnego wyrażenia, tak jak przyjęło się w publikacjach dotyczących programów komputerowych, skąd termin pochodzi (przyp. tłum.).\n4 Angielska nazwa Fundacji jest trudno przetłumaczalna na język polski. Słowo free oznacza jednocześnie „wolny” oraz „darmowy” i jest tutaj użyte przede wszystkim dla podkreślenia faktu, że udostępniane oprogramowanie stanowi manifestację wolności, na co Fundacja kładzie duży nacisk. "Free" like in "freedom" not "free beer" – „Wolny” jak w słowie „wolność”, a nie jak „darmowe piwo” – tłumaczą jej członkowie. (przyp. tłum.; dziękuję Piotrowi Przybylakowi za zwrócenie uwagi na znaczenie nazwy Fundacji – J.S.).\n5 Obecne dane wskazują, że takich komputerów jest już ok. 100 milionów. Linux ma gigantyczną przewagę nad wszelkimi innymi systemami w zastosowaniach przemysłowych, biznesowych i infrastrukturalnych. Zob. np. 50 Places Linux is Running That You Might Not Expect, „Focus”, http://www.focus.com/fyi/50-places-linux-running-you-might-not-expect/ (przyp. tłum. 2012).\n6 Copyleft to neologizm powstały na bazie angielskiego słowa copyright. Utworzono go, wykorzystując podwójne znaczenie słowa right – techniczne, czyli „prawo” i polityczne, czyli „prawica”. Idea produktów open source jest kojarzona z lewą stroną sceny politycznej, dlatego utworzony neologizm jest dość nośny. W polskim nie da się tej operacji powtórzyć, więc w dalszej części tekstu pozostawiono angielski termin copyleft (przyp. tłum.).\n7 Obecnie strona nie istnieje. Ciekawy podobny przykład zob. Open Music Archive: http://www.openmusicarchive.org/ (przyp. tłum. 2012).\n8 Przypadek Wikipedii pokazuje, jak wielki sukces odnieść może projekt oparty o idee wolnego i otwartego dostępu. Obecnie, 10 lat po napisaniu przez Lawtona niniejszego tekstu, angielskojęzyczna Wikipedia ma prawie 4 miliony haseł! (przyp. tłum. 2012).\n9 W 2003 roku Sąd Najwyższy USA odrzucił argumenty zespołu Open Law. Zob. http://en.wikipedia.org/wiki/Eldred_v._Ashcroft (przyp. tłum. 2012).


Kieliszek Cabernet 580 ml ARCOROC | Dajar\nKieliszek Cabernet 580 ml ARCOROC\nKieliszek do wina z serii Cabernet, o pojemności 580 ml stworzony został z myślą o użyciu w gastronomii. Bardziej odporny na uderzenia w porównaniu do innych kieliszków. Zachowuje swoją przejrzystość i blask do 2000 cykli zmywania w zmywarce. Jego rant jest cięty i niewyczuwalny podczas degustacji. Kieliszki linii Cabernet wykonane są z materiału nowej generacji Kwarx, który zapewnia wytrzymałość, przejrzystość i odporność na działanie chemicznych środków myjących. Linia o pięknie wyważonych krągłościach doskonale się sprawdza we wnętrzach klasycznie eleganckich, ale również w lokalach nowocześnie oszczędnych.


WSZYSTKO O DUCHOWOSCI - "Aniol Milosci i Swiatla": Telewizja jako narzedzie kontroli\nCo więcej, pozbawienie edukacji wszelkiej treści łączy się z tępym eskapizmem i fikcją telewizji w celu stworzenia społecznego nałogu i przyzwyczajenia współczesnej cywilizacji do nowego narkotyku. Establishment i rząd, który jest na jego usługach - znalazły w telewizji najpotężniejsze narzędzie, którym dysponuje w celu kontrolowania, uwarunkowywania i manipulowania społeczeństwem pod dyktando władzy. Mówiąc prosto, telewizja stała się na przestrzeni kilku dekad, fajerwerkami wybuchającymi w sennych polucjach każdego Josepha Goebbelsa, jaki dzisiaj istnieje, manną z nieba propagandystów i wybranym narzędziem Establishmentu w celu kontrolowania umysłu i manipulacji myślami.\nDzisiaj eksperyment telewizji odnosi coraz większy sukces, w miarę jak kolejne generacje obywateli padają ofiarą tej heroiny w naszych własnych domach. Nie będąc nigdy wcześniej częścią ludzkiej ewolucji, telewizja nagle pojawiła się bez studiów czy badań nad jej efektami wywieranymi na ludzki mózg, chwytając miliony obywateli w swe sidła już pól wieku temu. Przez ponad 50 lat całe generacje dzieci zostały poddane tym obecnie znanym, szkodliwym wpływom TV, tworząc w populacji Murków, czyli w grupie, która spędza przed telewizorem o wiele więcej godzin niż reszta świata, serie anomalii behawiorystycznych, emocjonalnych i psychologicznych, jakich żadna ludzka społeczność nie musiała nigdy konfrontować.\nPo latach nieustannego oglądania telewizji przez młodych, dla których monitor stał się rodzicem, nauczycielem, modelem do naśladowania i zaufanym przyjacielem, świeże umysły pozostające pod zaklęciem fikcyjnego uwarunkowania i prania mózgu, jako dorośli obywatele łatwo padają ofiarą oszustwa, manipulacji i dyktatów Establishmentu. Używając w najwyższym stopniu uzależniającego i bardzo potrzebnego programowania telewizji eskapistycznej, jako haczyka i narkotyku do przyciągnięcia i uchwycenia uwagi mas, ci u władzy wypełniają fale radiowe subtelnymi a jednak potężnymi mechanizmami kontroli, sterującymi masy w kierunku, w którym pragną je poprowadzić.\nKorporacyjny świat poprzez swoje reklamy indoktrynuje masy produktami, które mają być używane w naszym codziennym życiu. W ten sposób jesteśmy "wprowadzani" do przyjęcia produktów i idei co, do których nie mamy innego wyboru, jak tylko je kupować i włączać. Używając zwodniczych obrazów fantazji i doskonałości, które nam się sprzedaje, zaaranżowanych na podstawie metodycznych badań psychologicznych, których rezultaty przynoszą najlepsze plony w manipulacji ludzkim umysłem, każe nam się wierzyć, że jeśli nabędziemy produkty i usługi, które oglądamy, to niezawodnie osiągniemy doskonałość, którą tam widzimy i fantastyczne życie, którym się będziemy rozkoszować.\nPoprzez telewizję Establishment nie tylko kontroluje to, co chce, abyśmy kupowali i sposób, w jaki społeczeństwo ma ewoluować, ale również stopień naszego posłuszeństwa i poddania systemowi. Kiedy pragnie wojny, bombarduje on kanały propagandą z filmami i autorytetami, które najlepiej zmobilizują cały naród. Korporacyjne media będą zniekształcać, oszukiwać i manipulować tzw. wiadomościami, aby odpowiadały potrzebom rządu i korporacyjnego świata, próbując przekonać w większości obojętne społeczeństwo o znaczącej potrzebie wojny. Przybierając formy oczywistej propagandy, Establishment przyrządza koktajl kłamstw, fantazji, emocjonalnie naładowanego i psychologicznie manipulatywnego dżingoizmu przez jakiś okres czasu, naciskając właściwe guziki, które zmienia społeczeństwo w podobne do dronów i zatroskane jedynie o własne życie - w reinkarnowane manifestacje przeszłych generacji, tworzące podnieconą, wściekłą, spragnioną krwi i poszukującą kozła ofiarnego kulturę wojny pod hipnotycznym zaklęciem telewizji i potęg, które ją kontrolują.\nUżywając strachu i zagrożenia niepewnością aby manipulować ludzi, korporacyjne media, dzielące wspólne łoże z rządem, stają się po latach rzecznikiem rządowej kontroli, wypuszczając lawinę propagandy w obrazkach i komentarzach pro-wojennych, aby wzbudzić w społeczeństwie fałszywe poczucie bezpieczeństwa, które usprawiedliwia akcję militarną. Tym sposobem, debaty zostają uciszone i dysydenci znikają z fal eteru, jako że ponownie korporacyjne media - strażnicy informacji, pozwalają nam jedynie widzieć i słyszeć punkt widzenia, który pragną inkorporować w naszej psychice. Głosy rozumu i inteligencji bywają ignorowane, zakazane aby nie propagowały istotnych mądrych myśli, czyniąc dosłownie niemożliwym dla społeczeństwa jakakolwiek wiedzę o tym, że mogą tam istnieć inne opcje poza horrorem wojny.\nI ponownie widzimy system w działaniu, wiedząc jak łatwo jest kontrolować umysły ogłupionej społeczności, które zostały dobrze wytrenowane, a niektórzy mówią - socjologicznie skonstruowane, aby nigdy nie kwestionować autorytetu, nigdy nie myśleć w sposób nieszablonowy, nigdy nie poszukiwać odpowiedzialnych i nigdy nie myśleć na własny rachunek. Łatwo manipulowane miliony Murków są tak uwarunkowane, aby wierzyć i to od bardzo wczesnych lat, że wszystko, co emanuje z telewizji jest świętą prawdą. Zatem wszystko, co oglądają - jest rzeczywistością i wszystko, co słyszą - jest prawdą. Prezenterzy i dziennikarze stają się zaufanymi osobistościami, wygłaszającymi lakoniczne opinie, których prawdziwość jest rzadko, jeśli kiedykolwiek,\nMiliony Murków nigdy nie przystaną, aby pomyśleć o wielu ukrytych interesach po stronie korporacyjnych mediów, o zawiłościach profitu i dochodu, o potrzebie rozszerzenia dóbr udziałowców, o celowej demonizacji arabskich ludów i lukrowaniu wszystkiego, co izraelskie, a nawet o tym, dlaczego istnieje taka nierównowaga w wiadomościach i komentarzach na tematy izraelsko-palestyńskie, czy też dlaczego istnieje taka troska i propaganda na rzecz obecnej administracji. W rzeczywistości, ta bezkrytyczność społeczeństwa, które nigdy nie kwestionuje interesów własnych telewizji, zarówno tych ukrytych jak i publicznych, jest symptomem systemu w operacji, gdzie dzieciom pierze się mózgi i uwarunkowuje je wcześnie, aby jako dorośli byli łatwiejsi do manipulowania i kontrolowania.\nMurkowie stali się narodem uzależnionym od swej heroiny, którą nas karmi sprzedawca narkotyków nazywany Establishmentem, utrzymując nas permanentnie w eskapistycznym świecie telewizji. Heroina wstrzykiwana w nasze domy rozprasza nas, nie pozwalając zauważać rzeczywistości. Jest ona przeznaczona jednocześnie zarówno do manipulowania jak i kontrolowania, przeistaczając społeczeństwo w siedzące stado owiec, które nigdy nie kwestionuje tego, co im się mówi. Przez cale lata miliony obywateli używały tego najniebezpieczniejszego narkotyku aby uciec przed życiem w frustracji, nieszczęściu, rozpaczy, depresji i samotności, nigdy nie zdając sobie sprawy z tego,że z każdą godziną spędzoną na oglądaniu TV, z każdym programem, do którego lgną, z każdym kanałem, po którym surfują - ich umysły zamieniają się w miazgę, stając się nośnikami ignorancji, "mięsniakami" w desperackiej potrzebie plotek i sensacji i nie potrafiącymi myśleć samodzielnie.\nEstablishment udoskonalił swe machinacje propagandowe tworząc rzeczywistość, jakiej pragnie dla społeczeństwa, formując dowolną prawdę, która przyniesie największe korzyści - nie społeczeństwu, ale jemu samemu. Jaką tylko rzeczywistość pragnie on stworzyć i rozpropagować, taka bywa szybko absorbowana przez społeczeństwo chętne do karmienia się z mlecznych gruczołów telewizji. Establishment, korporacyjny świat i rząd już przez wiele lat mówią nam jak i co myśleć, jak się zachowywać, komu być posłusznym i dokąd zmierzać, skazując nasze umysły na niewolę, a nasze życie na konformizm i milczące przyjmowanie do wiadomości.\nUczyniono nas owcami, wszystkich po kolei, niektórych bardziej niż innych, owcami, stającymi się poprzez lata uwarunkowanej odbiorczości, członkami bajkowej armii, nieświadomie zaciągniętymi w szeregi od urodzenia, z umysłami przearanżowanymi narzędziami fal eteru, stworzeniami ogłupionymi przez służącą Establishmentowi edukację i telewizję, słuchającymi rozkazów naszych panów, kłaniającymi się w wiecznym poddaństwie potęgom zarówno znanym, jak i nieznanym, padającymi ofiarą ich zwodniczości i manipulacji, pozwalającymi im wyczyniać, co tylko pragną z naszymi umysłami. Jeśli chodzi o elity, nic nigdy nie było dla nich łatwiejsze, nic nie przyniosło im większego sukcesu; od kołyski do grobu nasze umysły stały się ich niewolnikami\nAutor: Robert o 16:04


Jak wynika z ubiegłorocznego badania Computerworld, przeprowadzonego na grupie ponad 700 respondentów, 70 proc. specjalistów IT nie szuka aktywnie pracy. Dane firmy doradztwa personalnego Experis pokazują, że jeszcze w 2013 r. tylko 1 na 5 pracowników z branży IT posiadał konto w serwisie zawodowym.\nNawiązanie kontaktu z tą grupą kandydatów jest obecnie jednym z największych wyzwań dla rekruterów. Tym bardziej, że według najnowszego raportu Antal International specjalistów IT w najbliższych kwartałach będzie zatrudniać 4 na 5 przedsiębiorstw. Dlatego organizacje odchodzą od tradycyjnych metod rekrutacyjnych. Starają się też dotrzeć nie tylko do samych kandydatów, ale również ich bezpośredniego otoczenia – rodziny czy znajomych.\n– W branży IT, w aspekcie zapotrzebowania na kadry można mówić o rynku pracownika. W takiej sytuacji, firmy stosują kilka zabiegów zwiększających ich konkurencyjność, do których początkowo należą wysokość zarobkówi inne zachęty mające wymiar materialny. Jednak w długotrwałej perspektywie to nie wystarcza. Konieczne jest stworzenie wiarygodnej marki pracodawcy, zapewnienie możliwości rozwoju i awansu, a także umiejętność budowania i utrzymywania dobrej atmosfery oraz zaufania pracowników do kadry kierowniczej – opowiada prof. dr hab. Inż. Piotr Szczepaniak, Prorektor Politechniki Łódzkiej ds. Rozwoju Uczelni, Przewodniczący Rady ICT Polska Centralna Klaster.\nGamifikacja, albo zastosowanie w biznesie elementów gry i rywalizacji, jest obecnie używane w wielu obszarach działalności firm, m.in. w celu zwiększenia zaangażowania pracowników.\nZ raportu Markets and Markets wynika, że do 2020 r. wartość rynku grywalizacji sięgnie ponad 11 miliardów dolarów. Coraz częściej stosuje się ją także, aby przyciągnąć uwagę specjalistów, którzy pozostają bierni na rynku pracy i nie biorą udziału w tradycyjnych procesach rekrutacyjnych.\nCoraz więcej pracodawców szuka kanałów dotarcia do pracowników, które do tej pory nie były kojarzone z rekrutacją – zaczynają być obecni np. w przestrzeni publicznej. Jak wynika z badania Pracuj.pl „Specjaliści na rynku pracy”, blisko połowa ankietowanych, podejmując decyzję o wyborze pracodawcy, korzysta zrekomendacji osób z najbliższego otoczenia. Dlatego działania firm mają na celu budowanie świadomości nie tylko wśród potencjalnych pracowników, ale także ich rodziny i znajomych.\n– Regularnie wspieramy szereg inicjatyw edukacyjnych w branży IT. Dodatkowo, co roku organizujemy konkurs programistyczny Digital Banking skierowany do osób chcących podnosić swoje kompetencje i dowiedzieć się więcej o tym jak pracuje się dla największych instytucji finansowych świata. Zadaniem uczestników jest zaproponowanie kreatywnego rozwiązania programistycznego, a do wygrania jest 30 tys. złotych. W tym roku, finaliści pojadą także na poświęcony cyfryzacji, międzynarodowy CODE_n new.New Festival w Niemczech, gdzie będą mieli okazję zdobyć cenne kontakty branżowe. Projekt cieszy się ogromnym zainteresowaniem ze strony społeczności IT – spłynęło do nas już prawie 200 zgłoszeń – mówi Dorota Sadowska, GFT.\nGrywalizacja, kampanie ambientowe i inicjatywy oparte na dzieleniu się wiedzą to obecnie jedne z najważniejszych trendów w działaniach Employer Brandingowych. Firmy, którym zależy na stworzeniu atrakcyjnej marki pracodawcy powinny skupić się na kampaniach oferujących kandydatom wartość dodaną, np. możliwość podniesienia własnych kwalifikacji. W branżach takich jak IT, gdzie panuje rynek pracownika, a tradycyjne metody rekrutacyjne nie są atrakcyjne dla kandydatów, strategia ta może się okazać receptą na przyciągnięcie najlepszych specjalistów.


MIESZKANIE SPRZEDAŻ - Grochowska Grochów Praga-Południe Warszawa Mazowieckie Agencja Nieruchomości Warszawa – mieszkania, domy, działki, lokale, magazyny\nPrzesyłam link do ciekawej oferty: http://www.dragowski.pl/mieszkanie-sprzedaz-63m2-580000pln-grochowska-praga-poludnie-warszawa-mazowieckie,3757/4790/OMS\n9 206,35 PLN\nAtrakcyjne mieszkanie 63 m2 w świetnej lokalizacji na Grochowie.\nMieszkanie składa się z salonu ok. 20 m2 rozdzielonego małą ścianką z kuchnią. Kuchnia zabudowana, wyposażona w sprzęty AGD. W kuchni znajduje się okno z widokiem na panoramę miasta.\nPodłoga w salonie wyłożona jest deską podłogową z Barlinka, w pozostałych pokojach mozaika. Z salonu jest wejście do sypialni i gabinetu. W sypialni znajduje się duża, pakowna szafa, z sypialni jest wejście do loggii, z której rozpościera się piękny widok na Warszawę. Drugi pokój to gabinet (może być pokój dziecięcy).\nZ przedpokoju jest wejście do łazienki (z nową kabiną prysznicową i pralką), do osobnego wc i do dużej, ok. 3 m2 zabudowanej garderoby.\nDo mieszkania przynależy sporej wielkości piwnica ok. 4,5 m2 i wygodny schowek, który znajduje się na piętrze, blisko mieszkania.\nW budynku znajdują się 3 niezależne windy.\nBudynek jest po remoncie instalacji cieplnej i kanalizacyjnej.\nBudynek jest chroniony przez zewnętrzną firmę ochroniarską.\nDo mieszkania przynależy 1 miejsce postojowe.\nOgromnym atutem jest doskonała lokalizacja. Miejsce jest świetnie skomunikowane. Jest dużo linii autobusowych i tramwajowych, pozwalających w bardzo szybki sposób dostać się do centrum Warszawy i w inne kierunki miasta.\nW bliskości pełna infrastruktura - restauracje, bary, sklepy, Uniwersam Grochów, apteki, przedszkola, bazarek, kościół. W pobliżu są 2 szpitale.\nJest też możliwość rekreacji - Park Polińskiego i w niedalekiej odległości Park Skaryszewski z kortami tenisowymi.\nMieszkanie idealne dla rodziny z dziećmi (bezpośrednio w budynku znajduje się przedszkole) lub osób starszych, które mogą czuć się bezpiecznie w pobliżu dobrych szpitali.\nDostępne w okolicy: Sklep, Żłobek, Bazarek, Apteka, Bar, Kościół, Plac zabaw, Park, Szpital, Przedszkole, Szkoła, Centrum handlowe, Restauracja, Kort tenisowy, Bank, Przychodnia lekarska


FuchsiaHybrida - najlepsze kwiaty do ogrodu. - joaga\nHome » Biznes Online » Ogród, Rośliny » FuchsiaHybrida - najlepsze kwiaty do ogrodu.\n2016-08-01|Kategoria: Biznes Online / Ogród, Rośliny\nInteresują Cię takie kwiaty do ogrodu jak fuksje, goździki, floksy, dzwonki, hibiskusy, krwawniki czy pelargonie? Sadzonki tych wszystkich roślin można nabyć właśnie u nas - w sklepie hodowli FuchsiaHybrida, specjalizującej się w kwiatach ogrodowych, szczególnie w Fuksjach. Tworzymy naszą hodowlę rodzinnie, tak więc jest to efekt naszej wspólnej pasji oraz miłości do kwiatów. Dlatego właśnie nie do zastąpienia są nasze hortensje, fuksje czy pelargonie. Sadzonki sprzedawane w naszej hodowli są niedrogie i wysokiej jakości - dlatego cieszą się dużą popularnością wśród miłośników pięknych kwiatów ogrodowych.\nInteresują Cię takie kwiaty do ogrodu jak fuksje, goździki, floksy, dzwonki, hibiskusy, krwawniki czy pelargonie? Sadzonki tych wszystkich roślin można nabyć właśnie u nas - w sklepie hodowli FuchsiaHybrida, specjalizującej się w kwiatach ogrodowych, szczególnie w Fuksjach. Tworzymy naszą hodowlę rodzinnie...\nA teraz przydadzą się kosmetyki do cery tłustej. Tak też wymaga odpowiedniej pielęgnacji. Powinniśmy się zatem dobrze zapoznać z tym, co będzie dla nas odpowiednie i na takie kosmetyki stawiać nawet dzisiaj. Dzięki temu na pewno niczego nam nie zabraknie i będziemy zawsze mieć wszystko, co najważniejsze p...


Topnieje polska siła na morzu. Czas się kończy, a nowe okręty wciąż za horyzontem - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościTopnieje polska siła na morzu. Czas się kończy, a nowe okręty wciąż za horyzontem\nChoć kolejne okręty trafiają na żyletki, MON nadal odwleka zakup nowych jednostek.\nPolska musi szybko podjąć decyzję w sprawie kupna nowych okrętów podwodnych. Czas się kończy, bo kolejne jednostki przestają nadawać się do służby. Tym czasem czekać na nie możemy nawet 8 lat. Jak to możliwe, że jeden z priorytetowych programów modernizacji armii tonie na naszych oczach?\nNowe okręty podwodne dla polskiej marynarki obiecywał były minister obrony narodowej Antoni Macierewicz. Ich zatwierdzenie miało mieć miejsce do końca 2017 roku. Tak się jednak nie stało. Zegar tyka, a ministerstwo odwleka sprawę na kolejny cykl planistyczny. Oznacza to, że okręty polska marynarka wojenna może otrzymać nawet za osiem lat.\nJak poinformował wiceminister obrony Wojciech Skurkiewicz, odpowiadając na interpelację posła Adama Andruszkiewicza, okręty mając zostać kupione najwcześniej po 2022 roku. Pierwotny Plan Modernizacji Technicznej (lata 2013-22) zakładał jednak, że dwa z trzech nowoczesnych okrętów podwodnych będą w Polsce najdalej do 2022 roku.\n- Jestem przekonany, że poprzednie kierownictwo MON miało w rękach wypracowaną przez komisję opcję zakupu i wybranego docelowego oferenta. Specjalna grupa specjalistów powołana w tym celu w resorcie obrony otrzymała bowiem wszelkie potrzebne do tego dane. Informacje te przekazał każdy z biorących udział w programie "Orka" podmiotów przemysłowych: niemiecki koncern TKMS (Thyssen Krupp Marine Systems), szwedzka grupa przemysłowa Saab i francuska grupa przemysłowa Naval Group. Fakt ten potwierdziło nam zresztą ministerstwo. Zabrakło jedynie decyzji – i to decyzji konkretnej osoby – ministra obrony narodowej Mariusza Błaszczaka - zaznacza w rozmowie z money.pl kmdr por. rez. Maksymilian Dura, ekspert Defence24.\n*Zakup okrętów podwodnych kluczowy dla modernizacji armii *\nJak przypomina komandor Dura, ta decyzja miała zapaść do końca grudnia 2017. Przesunięto ją do końca stycznia 2018. Ostatecznie nie udało się jej podpisać. Dlaczego? - Najprawdopodobniej dlatego, że nowy minister tego nie chciał. Komisja została rozwiązana, a sprawa straciła na priorytecie – sugeruje ekspert. - Powodem może być brak pieniędzy w budżecie MON na okręty podwodne. Zresztą nie tylko na nie.\n**Okręty tracą priorytet? **\nO tragicznej kondycji polskiej marynarki pisaliśmy na money.pl nie raz. - Choć marynarze nie mają na czym pływać, to przetarg na nowe jednostki za 10 mld zł, zamiast przyspieszyć,tonie - pisaliśmy w marcu.\nPrzypomnijmy tylko, że pod koniec ubiegłego roku opuszczono banderę ORP Kondor. Po nim w stan spoczynku idzie ORP Sokół, który jako drugi z pięciu zostaje wycofywane ze służby. "Orzeł" - produkcji rosyjskiej - jest w miarę nowoczesny. Jednak i on jest od czterech lat remontowany. Jeśli nic się nie zmieni, to marynarka wojenna pływać będzie jedynie na zabytkach.\nTym samym, jak informowaliśmy w money.pl, nasi marynarze mają obecnie do dyspozycji 38 (za chwilę 37) okrętów bojowych ze średnią wieku ponad 30 lat. Modernizacja czy wręcz odbudowa marynarki jest więc konieczna. Jak to możliwe, że terminy wciąż się odsuwają?\n- Szokuje fakt, że z taką łatwością nowy minister możne zmieniać priorytety armii wypracowywane przez lata przez grupy analityków. To nie do pomyślenia. Tymczasem minister Błaszczak prawdopodobnie nie pozwolił komisji na przedstawienie mu propozycji. Rozwiązał ją. I samodzielnie zadecydował, że program Orka nie jest tak w tej chwili dla niego najważniejszy. Dziwne jest przy tym, że nie zareagowało na to: ani Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, ani żadna komisja sejmowa (sprawa nie dotyczy tylko wojska, ale również przemysłu i współpracy międzynarodowej) – zaznacza komandor Dura.\n**Polska z nowoczesnym systemem odstraszania**\nPo co nam w ogóle okręty podwodne? To broń, która ma wyjątkową zdolność operacyjną. Nowoczesne jednostki są praktycznie niewykrywalne, co stanowi ich wielką zaletę.\n- Mogą być one bowiem uzbrojone w rakiety manewrujące o zasięgu ponad 1000 km, które stanowią zagrożenie dla strategicznych celów ewentualnego agresora. Odpalenie tych pocisków może się dodatkowo odbywać z dowolnego akwenu morskiego na świecie, ponieważ okręty podwodne mogą się bez problemu skrycie przemieszczać się w dowolne miejsce i z niego precyzyjnie zaatakować. Do odparcia takiego ataku trudno się przygotować i mu zapobiec – podkreśla komandor Maksymilian Dura.\nNawet trzy nowoczesne okręty dają więc możliwość stworzenia systemu odstraszania, z którym potencjalnych przeciwnik musi się liczyć. - Oczywiście w przypadku polskich okrętów podwodnych będzie to jednorazowo około 20 rakiet, ale nawet one mogą neutralizować najważniejsze punkty - w tym centra wydawania politycznych decyzji – zaznacza ekspert Defence24.\nJak podkreśla komandor Dura, Polska miałaby wówczas taki system jako jedna z niewielu państw NATO. Podobnym systemem operują bowiem jedynie USA, Francja i Wielka Brytania, a to podbudowałoby naszą pozycję wojskową i polityczną.\n- Każdy kraj - w tym Rosja - ma swoje punkty krytyczne: rurociągi, elektrownie, ośrodki dowodzenia, których zagrożenie może odstraszyć od podejmowania zaczepnych działań. Dodatkowo, jeśli jedno państwo NATO użyje tego rodzaju uzbrojenia, to automatycznie wywoła tym działania sojuszników – zaznacza ekspert wojskowy.\n**Francja, Szwecja czy Niemcy?**\nSkąd przypłyną okręty podwodne dla polskiej marynarki? Tego wciąż nie wiadomo. Wieść niosła, że rząd rozważał nawet opcję kupna rumuńskiego okrętu podwodnego tej samej klasy co "Orzeł". MON jednak zdementował te informacje w odpowiedzi na pytania money.pl.\nW grę wchodzą więc właściwie trzej oferenci: Niemcy, Francuzi i Szwedzi. Którą opcję wybierzemy, zdaniem eksperta, nie ma to większego znaczenia. Ważne, aby decyzje podjąć, bowiem to, że się wciąż odsuwa terminy, niewątpliwie powoduje szkody – i to zarówno dla wojska, jak i przemysłu. - Nie znamy wymagań w kwestii okręt podwodnych, ale obecnie oferty wszystkich trzech firm są tak dobre, że każdy wybór przyniesie pozytywne rezultaty – zaznacza nasz rozmówca.\nCo prawda francuska oferta ma w pewnym aspekcie przewagę na pozostałymi. Jaką? - Poza tym, że oferują sojusz na szczeblu rządowym dotyczący budowy w Polsce okrętów podwodnych, to w ramach kontraktu dodatkowo dodają rakiety manewrujące MdCN. W przypadku pozostałych dwóch opcji musielibyśmy je zamówić u Amerykanów, na co jak na razie nie ma zgody – zaznacza komandor Dura.\nDodaje jednak, że jeśli jednak rakiety odsunie się na później to każda z zaproponowanych nam ofert jest obecnie z najwyższej półki.\ntomPo Macierewiczu budżet MON długo będzie się podnosił, więc nie będzie żadnych zakupów. Tylko obrona terytorialna dostaje sprzęt.\nrębaczprzeżarli te pieniądze na grające ławeczki, nikomu niepotrzebne strzelnice i tzw leśne ludki z WOT\nrosaAle za to cały świat słyszy i widzi jakim to jesteśmy niezależnym i suwerennym krajem miodem i mlekiem płynącym\nPieniędzy coraz więcej, a modernizacja polskiej armii nie przyspiesza. NIK przyjrzał się wydatkom na wojsko


Dobranocka TCB.2040 Nocna koszula, Kobieta Bielizna Piżamy i Koszule - Avaro.pl\npn – pt 8:00-18:00Opłaty wg stawek operatoraJesteś tu: Strona głównaDobranocka TCB.2040 Nocna koszulaDodatkowe informacje strefa 3Zamówienia o wartości powyżej 150 zł obejmuje darmowa wysyłka (dotyczy przedpłat).Dobranocka TCB.2040 Nocna koszulapowrót do listy produktów >informacje o producencie >\nOszczędzasz 21 %12.93złKup za punkty\nPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyDobranocka TCB.2040 Nocna koszulaRozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nKoszula, która przypadnie do gustu każdej kobiecie. Jej fason sprawia, że sylwetka wygląda niezykle lekko i zwiewnie. Modna kolorystyka w subtelny sposób podkreśla urodę. Jednokolorowa bawełna została połączona z uroczymi paseczkami co nadaję tunice niezwykłego uroku. W tym modelu została zastosowana praktyczna długość rękawów oraz funkcjonalne rozpięcie dekoltu, które idealnie sprawdzi się również w okresie ciąży oraz karmienia maleństwa. Skład: 100% bawełna.\nKolor producenta:navy blue\nKoszt wysyłki wynosi 300zł. Paczka jest ubezpieczona a wysyłka odbywa się wyłącznie za pośrednictwem Poczty Polskiej. Dla przesyłek wysyłanych poza granice Unii Europejskiej oraz do krajów Skandynawskich gwarantowany czas doręczenia wynosi maksymalnie 14 dni roboczych.Polecane60.00 zł64.95 zł55.66 zł49.99 zł66.91 złOszczędzasz: 25%55.08 zł