Uroczystość wręczenia odznaczeń Katarzynie Bartkiewicz, Michałowi Mrozińskiemu (...) - La France en Pologne - Ambassade de France en Pologne\n> Kwiecień 2016 > Uroczystość wręczenia odznaczeń Katarzynie Bartkiewicz, Michałowi Mrozińskiemu (...)\nUroczystość wręczenia odznaczeń Katarzynie Bartkiewicz, Michałowi Mrozińskiemu i Januszowi Onyszkiewiczowi\nUroczystość wręczenia odznaczeńKatarzynie Bartkiewicz, Michałowi Mrozińskiemui Januszowi OnyszkiewiczowiRezydencja Ambasady Francji20 kwietnia 2016 r.\nPanie Ministrze,Pani Profesor,Panie i Panowie Profesorowie,Panie Przewodniczący polskiej sekcji Stowarzyszenia Członków Legii Honorowej i Narodowego Orderu Zasługi, Drogi Jean Caillot,Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele,Mam przyjemność i zaszczyt gościć Państwa dzisiaj wieczorem w Rezydencji Ambasady Francji, aby uhonorować trzy osoby, które - każda na swój sposób – wniosły istotny wkład w promowanie Francji i w pomyślną realizację jej projektów w Polsce. Od wielu lat czynią to z ogromnym oddaniem, za które, za chwilę, otrzymają odznaczenia: Order Palm Akademickich i Order Legii Honorowej.\nNatomiast Order Legii Honorowej został ustanowiony w 1802 roku przez Napoleona Bonaparte. Jest przyznawany za wybitne zasługi w promowaniu Francji oraz za szerzenie wartości, których Francja broni i które propaguje na świecie.\nZanim przystąpię do wręczenia odznaczeń pani Katarzynie Bartkiewicz, panu Michałowi Mrozińskiemu i panu Januszowi Onyszkiewiczowi, pozwolą Państwo, że zgodnie ze zwyczajem w kilku zdaniach przypomnę dokonania, za które francuskie władze postanowiły ich wyróżnić.\nSzanowna Pani Profesor Katarzyno Bartkiewicz, Urodziła się Pani w Milanówku, na Mazowszu.\nDwa lata temu, w czasie wizyty prezydenta Komorowskiego w Mont-Ormel, opowiedziała mi Pani, jak generał Stanisław Maczek, bohater bitwy stoczonej tam w sierpniu 1944 roku, przesądził o Pani karierze zawodowej. Bowiem właśnie temu wybitnemu polskiemu dowódcy, pogardzanemu przez ówczesne komunistyczne władze, poświęciła Pani pewną rozprawę. Otrzymała Pani za tę pracę pierwszą nagrodę w konkursie, a była nią podróż do naszego kraju.\nOd wczesnej młodości darzyła Pani Francję szczególnym uczuciem, dlatego rozpoczęła studia z zakresu języka i literatury francuskiej w Instytucie Filologii Romańskiej Uniwersytetu Warszawskiego.\nW 1981 roku, z powodu zawirowań dziejowych, jakie wówczas miały miejsce, a przede wszystkim wprowadzenia stanu wojennego, nie mogła Pani obronić swojej pracy doktorskiej zatytułowanej „Lourdes d’Emile Zola: le texte et l’avant-texte”. Pani promotorka została internowana za działalność opozycyjną. Poznała Pani wówczas cenę, jaką płaci się za odwagę i zaangażowanie w walkę przeciw uciskowi.\nOd tego czasu prowadzi Pani działalność naukowo-dydaktyczną na Uniwersytecie Warszawskim. Jest Pani specjalistką od literatury francuskiej drugiej połowy dziewiętnastego wieku.\nNastępnie dołącza Pani do zespołu Instytutu Francuskiego w Warszawie, który stanie się Pani drugim domem. W 1982 roku zostaje Pani lektorem języka francuskiego i przez blisko dwadzieścia pięć lat uczy tam języka francuskiego.\nNie ogranicza się Pani jedynie do nauczania języka, zadania ważnego, ale jednocześnie trudnego. Prowadzi Pani także zajęcia z cywilizacji, literatury i przekładu. Przez te wszystkie lata była Pani świadkiem a także uczestnikiem przemian zachodzących w Polsce, w samej Warszawie, a także francuskiej obecności tutaj, nad Wisłą.\nPo tych latach jakże cennej pracy w Instytucie Francuskim, nadal popularyzuje Pani język francuski. Od 2007 roku pracuje jak tłumacz pisemny i ustny w wielu prestiżowych instytucjach. Wymienię tutaj Polską Akademię Nauk, Muzeum Narodowe i Zamek Królewski w Warszawie, liczne uczelnie wyższe Warszawy, Krakowa, Torunia czy Poznania.\nNastępnie przez kilka lat pracuje Pani w Biurze Kadr i Odznaczeń w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. W grudniu 2014 roku przyczyniła się Pani do przygotowania niezwykle udanej Szóstej edycji Salonu Frankofońskiego, zainicjowanego przez naszą Ambasadę, a który odbył się wtedy w tak prestiżowym miejscu, jakim jest Pałac Prezydencki. Powiem przy tej okazji, że cieszę się z obecności wśród nas dzisiejszego wieczoru Pani Prezydentowej Anny Komorowskiej.\nPonadto, mimo licznych zajęć, znajduje Pani czas na pielęgnowanie pasji, jaką jest archeologia. Uczestniczy Pani, jako wolontariusz, w wykopaliskach na terenie Francji, prowadzonych w ramach współpracy uniwersyteckiej. Przyczynia się Pani do zbliżenia francuskich i polskich środowisk naukowych.\nPrzez wszystkie lata swojej pracy zawodowej działała Pani na rzecz lepszego wzajemnego poznania kultur naszych krajów. Przełożyła Pani na język polski liczne francuskie publikacje, zarówno dzieła literatury francuskiej jak i artykuły naukowe. Współpracowała Pani z francuskimi instytucjami, między innymi z Muzeum Luwru. Wniosła Pani cenny wkład w promowanie francuskiej myśli w Polsce.\nW uznaniu dla zawodowego i osobistego zaangażowania na rzecz wzmocnienia francusko-polskich relacji, nauczania i promowania języka francuskiego, Francja postanowiła mianować Panią oficerem Orderu Palm Akademickich.\nMme Katarzyna Bartkiewicz, au nom de la Ministre de l’Education nationale, de la Recherche et de l’Enseignement supérieur, nous vous remettons les insignes d’Officier de l’Ordre des Palmes Académiques. ***\nSzanowny Panie Michale Mroziński, Warszawa jest Pana miastem rodzinnym. Tutaj ukończył Pan studia w Instytucie Filologii Romańskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Francja Pana pociągała, więc pod koniec lat siedemdziesiątych wielokrotnie odwiedzał Pan nasz kraj.\nI chyba nie myślał Pan wówczas, że podejmie Pan kiedyś pracę w warszawskim biurze Agencji France Presse. Jednak kiedy wiatr wolności zaczął wiać na wybrzeżu w Gdańsku, a potem w całej Polsce, postanowił Pan wrócić do Polski, by przekazywać informacje o tych historycznych wydarzeniach. Pozostał Pan tutaj mimo wprowadzenia stanu wojennego, co zmusiło Pana do działania w konspiracji, kiedy przekazywał Pan wiadomości od przeciwników władzy komunistycznej.\nAż do upadku reżimu w 1989 roku zajmował Pan miejsce w pierwszym rzędzie podczas ważnych wydarzeń epoki. Przypomnę ceremonię wręczenia małżonce Danucie Wałęsowej Pokojowej Nagrody Nobla przyznanej Lechowi Wałęsie, czy pierwszą pielgrzymkę Jana Pawła II do ojczyzny.\nPo przywróceniu demokracji w Polsce, jako zastępca dyrektora stał się Pan jednym z filarów tutejszego biura agencji AFP. Na tym stanowisku działał Pan na rzecz upowszechniania niezależnej informacji, co jest nierozerwalnie związane z prawidłowym funkcjonowaniem państwa demokratycznego.\nSwoich działań nie ograniczył Pan tylko do kontynuowania bogatej kariery dziennikarskiej. Nieustannie angażował się Pan na rzecz promowania języka i kultury francuskiej w Polsce.\nPo pierwsze łącząc swoje dwie pasje, dziennikarstwo i język francuski. W 1996 roku był Pan jednym z założycieli Courrier de Varsovie, tygodnika redagowanego po francusku, który można było dostać we wszystkich dobrych punktach sprzedaży prasy.\nTo wydawnictwo pełniło podwójną rolę. Z jednej strony, na jego łamach studenci dziennikarstwa zdobywali swoje pierwsze zawodowe szlify, z drugiej zaś, dzięki ich pracy, Francuzi przebywający w Polsce mogli przeczytać trafne analizy czy ciekawe reportaże.\nPoza tym, jako miłośnik poezji, umożliwił Pan polskim czytelnikom odkrycie piękna francuskiej liryki. Korzystając z erudycji wspartej doskonałą znajomością francuskiego stał się Pan autorem przekładu wielu wierszy publikowanych w antologii poezji francuskiej.\nPopularyzował Pan również francuską piosenkę tłumacząc teksty wielu popularnych utworów. Niektóre z nich były nadawane przez radio a nawet wykonywane przez polskich artystów. Przypomnę tutaj kilka najbardziej znanych, L’été indien Joe Dassina, Au bout de mon âge Jeana Ferrata na podstawie wiersza Louisa Aragona czy Le Métèque Georges’a Moustaki.\nZa pozostanie wiernym ideałom dziennikarstwa niezależnego, za odwagę w dążeniu do prawdy, za stawianie sobie samemu wysokich wymagań, za zaangażowanie w promowanie języka francuskiego w Polsce, Francja postanowiła mianować Pana oficerem Orderu Palm Akademickich.\nMichal Mroziński, au nom de la ministre de l’Education nationale, de l’Enseignement supérieur et de la Recherche, nous vous remettons les insignes d’Officier de l’ordre des Palmes académiques.\nA teraz zwracam się do Pana Janusza Onyszkiewicza.\nSzanowny Panie Ministrze, Z początku zafascynowała Pana matematyka, odbył więc Pan błyskotliwe studia z tej dziedziny. Predestynowały one Pana do kariery naukowej.\nNiemniej jednak, zgodnie z mądrością starożytnych filozofów greckich, matematykę od dobra publicznego dzieli tylko krok. Taki krok postawił Pan odważnie w latach siedemdziesiątych, włączając się w działalność opozycji demokratycznej.\nI tak w roku 1980 był Pan wśród założycieli struktur Solidarności Regionu Mazowsze. Za tę działalność był Pan przez reżim komunistyczny ścigany i internowany. Zwolniono Pana po roku, ale nieugięcie walczył Pan nadal o demokratyczne przemiany w Polsce.\nBrał Pan udział w rozstrzygających negocjacjach Okrągłego Stołu, pełniąc funkcję rzecznika prasowego Solidarności.\nJako aktywny uczestnik tego historycznego okresu przemian, głosił Pan wyznawane poglądy pełniąc liczne funkcje z wyboru i na różnych stanowiskach : najpierw przez cztery kadencje jako poseł na Sejm, następnie między innymi jako minister Obrony Narodowej, a od 2004 roku jako poseł do Parlamentu Europejskiego, którego był Pan wiceprzewodniczącym przez blisko trzy lata.\nJako polityk, dbał Pan zawsze o przekuwanie w praktykę tych wzniosłych ideałów odpowiedzialności i demokracji, które Panu przyświecają. Jako Europejczyk z przekonania, działał Pan na rzecz tego, by Polska w pełni zajęła należne jej miejsce w Unii Europejskiej.\nBędąc uważnym współuczestnikiem udanego procesu przemian demokratycznych, dwukrotnie zajmował Pan kierownicze funkcje w resorcie Obrony Narodowej w jakże ważnych dla współczesnych dziejów Polski okresach.\nNajpierw w roku 1990 był Pan jego wiceministrem, a potem ministrem, stając się wraz z Bronisławem Komorowskim pierwszym cywilem pełniącym tak poważne funkcje w tym resorcie, wcześniej powierzane generałom.\nPodjął Pan wtedy, wkrótce po upadku reżimu komunistycznego, niełatwe zadanie uruchomienia procesu modernizacji polskich sił zbrojnych. Wypełnił Pan jednak to zadanie z powodzeniem i w latach 1997-2000 ówczesny Premier powierzył Panu ponownie tekę ministra obrony. W tym okresie czynnie uczestniczył Pan w staraniach o przystąpienie Polski do NATO.\nJest jeszcze jeden aspekt Pana życiorysu, o którym chciałbym wspomnieć: chodzi o inną Pana pasję, dzięki której stał się Pan kolejnym reprezentantem bogatej polskiej tradycji taternictwa, alpinizmu i himalaizmu. Nawiązując do wcześniej wymienionych zasług podkreślę jedynie, że jest Pan zarazem jednym ze zdobywców Szczytu Komunizmu w masywie Pamiru, jak i jednym z tych, którzy piętnaście lat później pokonali sam komunizm.\nZawsze wierny wyznawanym zasadom i ideałom, nadal dzieli się Pan cennymi radami, oczywiście przede wszystkim w zakresie bezpieczeństwa i obronności, ale także w dziedzinie udanej transformacji demokratycznej. Dodam tu, że zawsze się cieszę z naszych spotkań przy okazji różnych paneli czy konferencji.\nW tym właśnie zakresie Pana osobiste świadectwo, jako pierwszoplanowego uczestnika działającego na rzecz pokojowych przemian, cieszy się Pan szczególnym poważaniem.\nW uznaniu dla Pana nieustannej walki o demokrację, w której nie wahał się Pan ryzykować wolność osobistą, pozostając zawsze w służbie wyznawanym ideałom, a także dla Pana zaangażowania na rzecz europejskiej przy szłości Polski, Prezydent Francji postanowił przyznać Panu order Legii Honorowej w randze oficera.\nJanusz Onyszkiewicz, au nom du Président de la République, nous vous remettons les insignes d’officier de l’ordre national de la Légion d’Honneur.


promujbloga.pl - Instamedias - Keywords: bandaniematerialnychszalencow\n🌙 Och, co to była za książka! Poczytałam sobie troszkę opinii zaraz po tym, jak napisałam swoją i były przeróżne, mniej lub bardziej pochlebne. Ja tę książkę z @czytampierwszy zamówiłam całkowicie w ciemno, nie czytając nic poza opisem. Ja natomiast jeste\n#mariakrasowska #czytam #czytambolubie #book #bookstagram #bookstagrammer #wydawnictwosqn #bookevening #bandaniematerialnychszalencow #bookstagrampl #czytampierwszy #booksofinstagram\nWed, 1 Aug 2018, 18:38\nDzień dobry! Jak Wam mija niedziela i w ogóle weekend? Mi już ciężko znieść ten upał, słabo się przez niego czuję :/ Zaczytanego dnia!\n#czytampierwszy #czytaniejestfajne #books #baszasmaku #bookstagrampl #bookstagram #polskiebookstagramy #bandaniematerialnychszalencow #polishbookstagram #booksofinstagram #czytambolubie #czytam\nSun, 29 Jul 2018, 13:27


Mój Ci on ;) czyli o pędzlu z BPS ⋆ Kociołek Rozmaitości\nDzisiaj chcę Wam powiedzieć parę słów o pędzlu, który zrewolucjonizował mój makijaż. Serio! Nie wiem, jak ja mogłam bez niego funkcjonować. Ale po kolei:\nJak może pamiętacie – od jakiegoś czasu używam podkładu mineralnego, jednak nie miałam pędzla przeznaczonego stricte do niego, przez co czasem ciężko mi się ów podkład nakładało. Czasem kończyło się to za grubą warstwą i efektem „ciasta” jak ja na to mówiłam. W efekcie musiałam zmywać makijaż i zaczynać od nowa :/\nPędzel, o którym dziś mowa też nie jest przeznaczony typowo do minerałków, ale genialnie nabiera puder i stosując metodę stemplowania uzyskuję idealny efekt.\nPędzel, o którym dziś będzie mowa wygląda tak:\nMożecie go kupić w Born Pretty Store, a dokładniej TUTAJ; obecnie jest na promocji i kosztuje 2,99$, ale szczerze Wam powiem, że nawet cenę regularną warto za niego zapłacić.\nW najdłuższym miejscu włosie ma długość 2,3 centymetra, średnica włosia wynosi mniej więcej 2,5 cm, długość całego pędzla to 14,5 cm.\nPędzel jest solidnie wykonany, rączka jest z takiego przyjemnie ciepłego w dotyku drewna, lekka i poręczna. Włosie jest przycięte równiutko, mięciutkie i sprężyste; jak na razie przetrwało kilka myć bez żadnego uszczerbku, nic się z niego nie sypie.\nZ pewnością zaopatrzę się w kolejne pędzle z BPS, bo zapowiadają się bardzo ciekawie 😉\nTags: akcesoria blog kosmetyczny born pretty store BPS make up makijaż pędzel


Yerba Mate - Marilla Herbaciarnia i sklep z Herbatą\nTradycyjny napój spożywany w Ameryce Południowej znany ze swoich pobudzających właściwości. Badania dowodzą, że picie tradycyjnego napoju Yerba Mate przed treningiem może wzmacniać spalanie tłuszczu.\nPobudzające właściwości Yerba Mate zawdzięcza trzem składnikom: mateiny, teobrominy i teofiliny. Mateina zawarta w Yerba Mate nie wywołu...\nPobudzające właściwości Yerba Mate zawdzięcza trzem składnikom: mateiny, teobrominy i teofiliny. Mateina zawarta w Yerba Mate nie wywołuje uzależnienia, a jej działanie pobudzające nie obciąża układu sercowego. Dodatkowo nie posiada efektów ubocznych kofeiny.\nYerba Mate Jest 14 produktów\n6,50 zł\tobecnie brak na stanie\nYerba Mate czysta Klasyczna Yerba pochodząca z prowincji Misiones (Argentyna). Bez dodatków smakowych, dobra do przygotowania na ciepło jak i na zimno (terere).\nYerba Mate Cytrynowa (Salida del Sol) klasyczna czysta Yerba z dodatkiem skórki cytrynowej oraz trawy cytrynowej.\nYerba Mate Gruszka Jabłko\nYerba Mate Gruszka Jabłkoskład: Yerba Mate green, gruszka, jabłko, brzoskwinia, aromat.\nYerba Mate Guarana IQ\nYerba Mate Guarana GinkgoSkład mieszanki: dodatek listków ginkgo biloba, kawałeczki guarany, żółte płatki kwiatu słonecznika i niebieskie płatki bławatka polnego, skórka pomarańczowa.\nYerba mate Dzikie JabłkoSkład: Yerba mate, jabłko, aromat, wiśnia liofilizowana.\nYerba Mate Despalada 0,5kg\nAmanda Despalada – Yerba mate pochodząca z Argentyny. Najlepsza wśród Amand. W opakowaniu znajdują się jedynie średnio cięte liście\nYerba Mate Amanda Czerwona 0,5kg\nAmanda czerwona Elarbolada. Argentyńska Yerba Mate przeznaczona dla osób które zaczynają swoją przygodę z tym słynnym napojem. Zawiera pył mate oraz łodygi, posiada delikatny smak i aromat.\nZestaw startowy Yerba mate Idealny zestaw, aby rozpocząć swoją przygodę z yerba mate. Składa się z doskonałej Yerba mate Klasyczna 150g, Matero Ceramiczne calabaza brąz - prążkowane oraz Bombilla nierdzewna Inox Resorta II.\nZestaw Startowy Yerba Mate Energia\nZestaw Startowy Yerba Mate Energia Idealny zestaw, aby rozpocząć swoją przygodę z yerba mate. Składa się z doskonałej Yerba mate Klasyczna 150g, Matero Ceramiczne calabaza brąz - prążkowane oraz Bombilla nierdzewna Inox Resorta II.\nBombilla nierdzewna Dł. 14cm. Doskonale się sprawdza z każdym rodzajem naczynka.\nRosamonte – Najstarsza argentyńska yerba oraz najbardziej ceniona przez argentyjczyków yerba mate. Jednym słowem „Klasyk”. Obowiązkowa yerba dla wszystkich yerbomaniaków.\nPajarito Cytryna mięta 0,5kg\nPajarito cytrynowo mietowe Długotrwale pobudza, pozostawia orzeźwiający posmak mięty i cytryny.


Jak udekorować stół wielkanocny? - Gotujmy.pl\nStół wielkanocny, nie musi być zastawiony kolorowymi pisankami, figurkami, baziami czy sztucznymi kurczakami aby oddawał atmosferę świąteczną. Warto natomiast pomyśleć o drobnych kilku elementach, które wprowadzą nas w świeży, wiosenny nastrój. Ważne jest też utrzymanie równowagi kolorystycznej. Motywy w odcieniach pastelowych, zieleni, żółci bądź błękitu nadadzą wiosenny klimat naszej kompozycji. Klasycznym rozwiązaniem będzie biały obrus i jeden bądź dwa inne elementy kolorystyczne współgrające razem ze sobą. Aby podczas świąt stół wyglądał zachwycająco, nie musimy wydawać fortuny na drogie dekoracje, wystarczy tylko odrobina wyobraźni.\nIdealnym dodatkiem na stół wielkanocny jest bukiet świeżych kwiatów pasujący kolorystycznie do reszty stołu . Świetnym pomysłem będą tu konwalie, żonkile lub tulipany umieszczone w dekoracyjnych wazonach. Pamiętajmy, że element dekoracyjny stojący pośrodku skupia na sobie wzrok i uwagę gości. Zadbajmy zatem szczególnie o ten detal.\nMożemy też samodzielnie zasadzić wielkanocną „trawkę”. Do tego celu wystarczy tylko kupić nasiona rzeżuchy lub zboża (owsa, żyta czy pszenicy) i zasadzić je na około tydzień przed Wielkanocą. Wyhodowane roślinki, posadzone w ozdobnych doniczkach, możemy ustawić w szeregu wzdłuż stołu wielkanocnego. Taki akcent nada dekoracji świeżość, a zarazem będzie nawiązywał do wiosennego odrodzenia się natury.\nRęcznie wykonanie serwetek\nCiekawym elementem dekoracyjnym na naszym stole mogą być zrobione przez nas obrączki do serwetek. Pamiętajmy aby najlepiej używać serwetek materiałowych które są bardziej eleganckie od tych papierowych. Oto kilka pomysłów na wiązanie serwetek, zaczerpniętych z poradnika Anthei Turner „Perfekcyjna pani domu”:\n• Złożoną serwetkę obwiąż wąską aksamitną tasiemką i włóż pod nią pojedynczy kwiatek\n• Jaskrawo kolorową lnianą serwetkę obwiąż trzy pałeczki chlebowe. Pod węzeł wsuń gałązkę świeżego rozmarynu\n• Jeśli uprawiasz w ogródku szczypiorek, zerwij garść. Dwoma lub trzema źdźbłami obwiąż zwiniętą serwetkę\n• Upleć warkocz z rafiowego sznurka i obwiąż nim gotowe obrączki do serwetek. Przymocuj kilka liści laurowych, lub gałązkę szałwii albo tymianku\n• Wstąp do sklepu z materiałami i przejrzyj pudełko z resztkami, poszukując nietypowych dodatków: koronki, perełek, frędzli, z których zrobisz obrączki na serwetki.\nDekoracje z motywem jajek lub pisanek\nSymboliczne jajko powinno się znaleść na naszym stole wielkanocnym. Możemy wykorzystać do tego celu wydmuszki, pisanki lub również zwykłe jajka o białych i beżowych skorupkach. Jajka możemy podpisać imonami gości, będą pełnić rolę wielkanocnej winietki. Ciekawym pomysłem będzie wykonanie świeczek wlewając wosk do połówek skorupek po jajkach. Białe wydmuszki można umieścic w wazonie wypełnionym wodą z kwiatami. Skorupki po jajkach możemy wykorzystać również do zasadzenia w nich rzeżuchy. Umieszczone w kieliszkach do wódki skorupki z rzeżuchą stanowią pomyśłową dekorację stołu.\n08 kwi 2009 21:02


Nowelizacja Karty Nauczyciela bez poprawek Senackich Komisji - wydarzenia\n(Fot. Senat gov.pl Katarzyna Czerwińska)\nDodano: 25-06-2019 21:53\nProjekt nowelizacji przygotowali posłowie Prawa i Sprawiedliwości.\nMówiąc o wrześniowej podwyżce i wysokości wynagrodzeń nauczycieli wiceminister przypomniała, że podniesienie płac nauczycieli zostało zapowiedziane już w 2017 r. Ówczesna premier Beata Szydło zapowiedział wówczas wprowadzenie trzech podwyżek dla nauczycieli.\nNa zakończenie dyskusji wniosek o to, by połączone komisje senackie rekomendowały Senatowi przyjęcie nowelizacji bez poprawek złożył senator Kazimierz Wiatr (PiS), przewodniczący Komisji Nauki, Edukacji i Sportu. Został on poparty jednogłośnie.\nPrzedstawiając połączonym komisjom zapisy nowelizacji, wiceminister edukacji - Marzena Machałek - przypomniała, że jest ona wynikiem porozumienia zawartego 7 kwietnia tego roku przez stronę rządową z Sekcją Krajową Oświaty i Wychowania NSZZ "Solidarność".\n- Jestem nauczycielem i to podkreślam. To nie są pensje marzeń nauczycieli, ale są to wynagrodzenia w oparciu o możliwości (...). Mamy też świadomość, że to nie jest nasze ostatnie słowo, jeśli chodzi o wzrost wynagrodzeń. Przed nami następna dyskusja, jeśli o te kwestie chodzi - zaznaczyła Machałek.\n- To jest przeniesienie dokładnie tych samych przepisów z rozporządzenia do ustawy, ale z zapisem, że ta minimalna kwota dodatków za wychowawstwo wynosi 300 zł. My niczego nie zmieniamy oprócz ustalenia tej minimalnej kwoty za wychowawstwo, ale mówimy za wychowawstwo klasy, bo tak też brzmiało wcześniej - powiedziała Machałek.\n- Samorządy niektóre, nie wszystkie, płaciły za wychowawstwo także nauczycielom w przedszkolach. Nie jest to zamknięta droga, ale nie chcieliśmy tego zadania w stosunku do samorządów wpisywać na twardo do ustawy, bo to rodzi duże skutki finansowe - kontynuowała.\nDo tej kwestii odniósł się m.in. senator Piotr Zientarski (PO). Jak mówił, nauczyciele przedszkolni "podnoszą słuszne larum w tej sprawie". Jak podano na stronie internetowej Senatu do dnia 24 czerwca wpłynęło 200 jednobrzmiących maili od nauczycieli przedszkolnych.\n- Zobowiązałem się. Niewątpliwie złożę poprawkę w tej sprawie - zapowiedział Zientarski. Według niego należy wykreślić z noweli określenie "wychowawca klasy" i zastąpić je określeniem "wychowawca".\nPrzewodniczący Branży Nauki, Oświaty i Kultury Forum Związków Zawodowych Sławomir Wittkowicz poinformował, że podziela wątpliwości, które pojawiły się już na etapie prac nad projektem nowelizacji w Sejmie.\n- Sugerowalibyśmy poprawkę, w której byśmy mówili o dodatku funkcyjnym za wychowawstwo klasy, w nawiasie: oddziału". Zwrócił uwagę, że w innych przepisach, czy ustawowych, czy w rozporządzeniach ministra edukacji używane jest określenie oddział, tylko w rozporządzeniu płacowym używane jest określenie klasa.\n- Spowodowało to na przestrzeni ostatnich 12-15 lat spory sądowo-administracyjne w wyniku, których udało się wypracować spójną linię orzeczniczą. Jeżeli teraz przenosimy ten przepis do rangi ustawowej to powinien być on jednoznaczny i wycinał możliwość różnej interpretacji (...). Byśmy o to gorąco apelowali - powiedział Wittkowicz.\nSenator Jan Żaryn (PiS) odnosząc się do wypowiedzi Zientarskiego i Wittkowicza zapowiedział: "Prawdopodobnie będę za tą poprawką głosował".\n- Zamiana (klasa) na oddział była by zdecydowanie ułatwiająca całą procedurę, przebieg i potem następstwa w postaci zagwarantowania jednoznaczności określenia - wyjaśnił.\nDo tych wniosków odniosła się wiceminister.\n- Cieszę się, że zaczynamy doceniać wychowawczą funkcję szkoły - zaznaczyła.\nJak mówiła inna jest rola wychowawcza "wychowawcy szkół", a inna w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, czy w przedszkolu.\n- Uważamy, że uwagi, że trzeba nad prawem pracować są słuszne (...) dlatego doprecyzowujemy, że dotyczy to wychowawcy klasy, natomiast w rozporządzeniu uwzględnimy, że samorządy mogą też (przyznać dodatek - red.) wychowawcom przedszkoli - zaznaczyła Machałek.\n- Natomiast nie możemy tego dziś rozszerzyć na wszystkich wychowawców, którzy są też w MOW-ach, MOSW-ach, bo to jest zadanie zgoła inne - dodała.\nJak podkreśliła dodatek za wychowawstwo na poziomie minimum 300 zł ma dotyczyć nauczycieli, którzy uczą przedmiotów, a pełnią funkcję wychowawcy klasy.\n- Nie ma przeciwskazań, żeby samorządy, jeśli je na to stać w sposób zróżnicowany uwzględniły w regulaminach (wynagradzania) tego typu dodatek - mówiła.\nDo artykułu: Nowelizacja Karty Nauczyciela bez poprawek Senackich Komisji\nDyskryminacja 2019-06-26 14:04:28\nA kto Wam kurwa siedzi z Waszymi bachorami w wakacje jak nie WYCHOWAWCA przedszkola/zerówki w szkole i pełni jebany dyżur?????!!!!!!\nputosz 2019-06-26 11:05:46\nCzyli znowu część nauczycieli funduje podwyżkę innym. Odebrali dodatek za wychowawstwo w przedszkolach, podwyższyli w szkołach. Dziękujemy ci władzo za takie "podwyżki".\nPrzedszkole 2019-06-26 09:36:29\nNie uczą nie wychowują? OK od września jedyne co będę robić to pilnować żeby sobie głów nie urwały. Zero zajęć, zero zasad niech robią co chcą.\nWychowawczyni???? 2019-06-26 00:22:42\nParanoja jakas. Mialam mozliwosc pracy zarowno w szkole jak i w przedszkolu i odbieranie przedszkolom funkcji wychowawczej jest dla mnie conajmniej niedorzeczne i uwlaczajace . Zgodnie z tym co glosi partia rzadzaca przedszkole nie wychowuje, nie uczy, jest tylko przechowalnią dzieci, gdy "korpo"rodzice lub rodzice "500+" musza pojsc do pracy lub na zakupy, albo "nie moga juz wytrzymac z dzieckiem w domu". W chwili obecnej kończę staż na nauczyciela mianowanego, dostanę 200 zl podwyzki (na ktore pracowalam kilka lat) a które zostaną mi zabrane bo "przedszkolanka"nie wychowuje. W takim razie wezmy ludzi z lapanki-zapewne niejeden bedzie chcial zajac sie waszymi dziecmi!!!! Ja mam dosc!!!


Pajacyk z dzianiny dla noworodka. - Biel mleczna - Nasze propozycje - Obaïbi & Okaïdi\nPajacyk z dzianiny dla noworodka.\nPajacyk z dzianiny do wyprawki niemowlęcej dla chłopca. Trykot pikowany, miękki i dwuwarstwowy. Długie rękawy i nogawki Ultra praktyczne zapinanie na klapę z zatrzaskami na całej długości z przodu i w kroku. Trykotowa naszywka animobaïbi na piersi.\nOznaczenie : 0085151\nMateriału 100% Bawelna, 25% Poliester, 100% Poliester, 75% Bawelna


Algonika maska na twarz - apteka, prawdziwe opinie, kup teraz, cena\nAlgonika maska na twarz - apteka, prawdziwe opinie, kup teraz, cena\nMocny efekt podnoszenia i komórkowej czyszczenia skóry właściwej zapewniają w komforcie własnego domu oznacza Algonika zmarszczek. Pomoże to każdej kobiecie w takim przypadku, jeśli zmiany związane z wiekiem dotknęły już jej skórę. W skutecznej masce - związki organiczne, przywracające produkcję kolagenu i kwasu hialuronowego, z efektem ujędrniającym, zdolne do wygładzenia nawet najgłębszych zmarszczek od wewnątrz na zewnątrz.\nJak Algonika radzi sobie ze zmarszczkami\nPo 25 latach od kiedy kobiety zauważyły pierwsze pojawienie się zmarszczek twarzy, kurzych łapek w pobliżu powiek. Skóra stopniowo się rozpada, pojawiają się opuchnięte kąciki ust, pojawiają się plamy wiekowe i obrzęk.\nWyglądać młodo i atrakcyjnie, zadanie każdej kobiety, aby pomóc jej skórze. I innowacyjna maska - właśnie ta miękka, bez reakcji alergicznych i podrażnień zapoczątkuje proces odmładzania. Efekt po aplikacji jest zaprojektowany na długi okres czasu.\nProblemy, które łatwo i szybko poradzą sobie z maską:\nTępa szara cera;\nJuż setki kobiet wybrało opiekę nad skórą dojrzałą tę maskę. Jej zalety:\nPrawie natychmiastowy efekt piękna bez zastrzyków i innych kosmetycznych zabiegów pielęgnacyjnych, które pozostawiają wgniecenie w rodzinnym budżecie;\ndługoterminowy efekt trwający kilka lat;\nnie ma ryzyka dla zdrowia, w przeciwieństwie do chirurgii plastycznej czy zastrzyków z botoksu;\nwysokiej jakości i skuteczne narzędzie, które posiada patenty i certyfikaty zgodności sprzedawane w wielu krajach świata.\nCertyfikat narzędzi jakościowych\nProdukty są certyfikowane zgodnie z międzynarodowymi wymaganiami i standardami. Dostępne wszystkie patenty i licencje na sprzedaż.\nMaska Algonika od zmarszczek\nwegetatywny kolagen pochodzący z kiełków i glonów pszenicy poprawia elastyczność, zwiększa syntezę kolagenu, odpowiedzialnego za regenerację i odbudowę na poziomie komórkowym, a także za produkcję melaniny;\nKwas hialuronowy - intensywnie nawilża, stwarza uczucie komfortu.\ngliceryna ma właściwości zmiękczające, nadaje skórze miękkość i aksamitność;\naloe Vera juice - działanie przeciwzapalne, usuwa blizny, redukuje zmarszczki i trądzik, zaskórniki i podrażnienia.\nZłożone z niezbędnych witamin skóry B5, C i E. Poprawiają metabolizm, wymianę węglowodanów i tłuszczu, normalizuje bilans wodny, wykazując właściwości oczyszczające.\nJak założyć maskę Algonika\nAby przygotować maskę i nałożyć ją na twarz, należy postępować zgodnie z instrukcją obsługi zawartą w każdym opakowaniu. Po 20 minutach, usuń, potraktuj twarz tonikiem, a następnie swoim ulubionym kremem odżywczym.\nProcedura jest wykonywana nie krócej niż 1 raz w ciągu 7 dni.\nKlikając na poniższy przycisk przeniesie Cię na stronę internetową, na której musisz zamówić, aby uniknąć podrabianych produktów, uzyskać odpowiedzi na wszystkie pytania od Menedżera i skorzystać z warunków tej promocji, która się odbywa.


Jak ubierać się w chłodne wieczory? 3 propozycje dla dziewczyn - Dzielnica Rodzica\nStrona główna » Fajne produkty » Jak ubierać się w chłodne wieczory? 3 propozycje dla dziewczyn\nIdzie lato! To ulubiona pora roku większości z nas, głównie za sprawą wakacji, ale także wyższych przecież temperatur i słonecznych dni. Sprzyjająca pogoda wcale jednak nie oznacza, że o chłodzie możemy na kilka miesięcy zapomnieć. W naszym kraju nawet latem poranki i wieczory bywają nieprzyjemne, nie wspominając o nocach, gdy temperatura może spaść znacznie poniżej...\nIdzie lato! To ulubiona pora roku większości z nas, głównie za sprawą wakacji, ale także wyższych przecież temperatur i słonecznych dni. Sprzyjająca pogoda wcale jednak nie oznacza, że o chłodzie możemy na kilka miesięcy zapomnieć. W naszym kraju nawet latem poranki i wieczory bywają nieprzyjemne, nie wspominając o nocach, gdy temperatura może spaść znacznie poniżej poziomu komfortu. Dlatego tak ważne jest, by pamiętać o cieplejszych elementach garderoby, także podczas wakacyjnych tułaczek. Zobacz, co warto na siebie zarzucić!\nSwetry dziewczęce cechują się wyjątkowym wdziękiem. To taki element garderoby, który świetnie sprawdza się nie tylko zimą, ale również w chłodniejsze wieczory wiosną czy latem. Ich niewątpliwą zaletą jest wygoda, jaką zapewniają, a także ciekawy, zróżnicowany design. To kategoria ubrań o bardzo szerokim zastosowaniu. Wśród produktów dostępnych w sklepach znajdziesz zarówno swetry idealne na jesienne wieczory spędzane w domu, jak i lekkie sweterki o eleganckim charakterze. To właśnie zwłaszcza te ostatnie przydadzą Ci się w lecie. Ich uniwersalne kroje pasują do rozmaitych kreacji i podkreślają sylwetkę. Mimo że są stosunkowo cienkie, w zupełności wystarczą, by zapewnić Ci ciepło w chłodniejszych momentach.\nKamizelki wracają w łaski trendsetterek po dłuższej nieobecności w świecie mody. Raczej trudno było zauważyć je na ulicach, mimo że jakiś czas temu cieszyły się ogromną popularnością. Teraz znów zachwycają – zarówno swoim nietuzinkowym wyglądem, jak i funkcjonalnością. Kamizelki to prosta odzież wierzchnia, która znacząco wpływa na komfort termiczny jej użytkowniczki. Można założyć ją właściwie do wszystkiego, co zdecydowanie pomaga się ubrać, kiedy chcesz postawić na wszechstronność i niezależność.\nDziewczęce bluzy z kapturem od lat nie tracą na popularności. Szczególnie upodobały je sobie miłośniczki streestyle’u. Hoodies są przyjemne w dotyku i ciepłe. Pasują do luźnych kreacji, a kaptur przydaje się zawsze wtedy, gdy chcesz osłonić się przed nieprzyjemnymi podmuchami wiatru. W sklepach znajdziesz różne rodzaje bluz z kapturem – od zwykłych zakładanych przez głowę, po modele zapinane na zamek błyskawiczny. Jeśli chcesz podkreślić swój dziewczęcy urok, poszukaj modeli urozmaiconych o kreatywne ozdobniki – takie jak na przykład uszy naszyte na kapturze 😉\nNiech zachwyt latem nie zawróci Ci zanadto w głowie! Nawet w gorące, słoneczne dni nie zapominaj o tym, by zabezpieczyć się na wypadek spadków temperatur. Jeśli szukasz modnych kamizelek, lekkich sweterków i oryginalnych bluz z kapturem, zajrzyj na stronę sklepu ReporterYoung.pl. Znajdziesz tam również atrakcyjne kurtki na lato – delikatne parki, płaszczyki, a także wiecznie modne kurtki skórzane. Ciepła odzież to podstawa komfortu, niezależnie od okoliczności, ale też sposób na interesujące uzupełnienie rozmaitych kreacji. Nie zwlekaj więc i już dziś dobrze zaopatrz swoją szafę na odpowiednią pogodę!


Gliwice. Teatr Miejski rozpocznie nowy sezon w sierpniu | e-teatr.pl\n03.07.2020, 08:25 Wersja do druku\nGliwice. Teatr Miejski rozpocznie nowy sezon w sierpniu\n- Rozpoczynamy wznowieniem spektaklu, za którym wielu naszych widzów już tęskni i o który wypytuje. „Mała Syrena” w reż. Martyny Majewskiej to opowiedziana w nowatorski sposób historia dziewczynki, która rozpoznaje swoje emocje, uczucia, walczy o swoją niezależność i własne zdanie - informuje Daniel Arbaczewski z gliwickiego teatru.\nHistoria ze zbiorów baśni Andersena została przedstawiona w spektaklu w sposób bardzo serio traktujący młodego widza, bez mizdrzenia się, bez przymilania i nie dając gotowych, czarno- białych odpowiedzi. Wszystko ubrane zostało w intrygującą formę plastyczną, z wykorzystaniem multimediów i autorskich rozwiązań scenicznych. Na festiwalu „Mała Boska Komedia” w Krakowie spektakl zdobył szereg entuzjastycznych opinii od jury dziecięcego.\nKolejną propozycją w sierpniowym repertuarze gliwickiej sceny będzie lubiany przez młodą widownię i grany od kilku sezonów „Chłopiec z Gliwic” w reż. Ireneusza Maciejewskiego. Spektakl dla widzów od lat 5. cieszy oko kolorową scenografią, zabawnymi kostiumami oraz zaskakującymi formami lalkowymi. Aktorzy wchodzą w interakcje z widzami, prześcigają się w komediowych gagach, przy okazji, w lekkiej formie opowiadając jedną z najciekawszych gliwickich legend.\nBilety na oba spektakle już są dostępne w sprzedaży na stronie www.teatr.gliwice.pl .Kosztują 25 złotych (dorośli i dzieci). "Mała Syrena" będzie grana 11, 12, 13 i 14 sierpnia, a "Chłopiec z Gliwic" - 26, 27, 28 i 29 sierpnia.\nChłopiec z Gliwic (reż. Ireneusz Maciejewski, Gliwicki Teatr Muzyczny)\nTo ciekawe, że jeden z najmniejszych teatrów w Polsce – Mazowiecki Teatr Muzyczny im. Jana Kiepury w Warszawie – organizuje najbardziej prestiżowy konkurs tego typu


Clank (Ratchet & Clank) | Bohaterowie Wiki | Fandom\nTowarzysz i najlepszy przyjaciel Ratcheta\nZwiedzanie galaktyki z Ratchetem.\nPomóc Ratchetowi eliminować zagrożenia dla dobra galaktyki i chronić wszechświat.\nOczyszczenie imienia Ratcheta z zarzutów (Secret Agent Clank).\nMówiłem wam kiedyś o moim synu? Niezwykły chłopak. Całkiem mądry! Urodził się w fabryce robotów w Galaktyce Solana, ale mówiąc dokładniej, został „stworzony” znacznie dalej. Mój syn nazywa się XJ-0461, ale wszechświat zna go jako Clank!\n—Orvus o swoim synu, Clanku.\nClank, którego prawdziwe to XJ-0461 jest małym, wadliwym robotem (później ujawniono, że ma duszę Zoni) oraz długoletnim towarzyszem i przyjacielem Ratcheta. Jest głównym deuteragonistą serii Ratchet & Clank, który powstał w Fabryce Robotów na planecie Quartu, gdzie ostatecznie uciekł. Następnie wylądował na Veldin i spotkał Ratcheta.\nZostał stworzony w Wielkim Zegarze przez swojego ojca Orvusa. Podczas gdy numer seryjny Clanka to B5429671, nazwa „Clank” pojawiła się, gdy domowy statek Ratcheta zakołysał się podczas lotu na Planetę Novalis, powodując, że mały robot uderzył w bok statku i wydał dźwięk brzęku.\nStało się to jego pseudonimem podczas jego przygód z Ratchetem, chroniąc wszechświat przed licznymi złoczyńcami i stając się legendarnymi bohaterami, którzy zawsze wspierają się nawzajem, w przenośni i dosłownie.\nZoni nazywają Clanka „Wybrańcem”. Twórcą Clanka był Zoni o imieniu Orvus, który uważał swoje dzieło za syna. Po znalezieniu się w gigantycznej maszynie stworzonej przez Zoni, znanej jako Wielki Zegar, Clank został Starszym Opiekunem Wielkiego Zegara, ale ostatecznie awansował z Młodszego Opiekuna Sigmunda na Starszego Opiekuna, aby mógł ponownie zjadnać się z Ratchetem.\nW angielskiej wersji językowej głosu użyczył mu David Kaye, a w wersji polskiej Jerzy Kryszak.\nClank często działa jako głos rozsądku dla Ratcheta, stanowiąc spory kontrast dla zuchwałej osobowości jego przyjaciela. Jest dość kompetentny w różnych tematach, których nigdy nie wahał się pokazać. Clank okazuje się nieco wolniejszy w realizacji pewnych rzeczy niż Ratchet; na przykład w Ratchet & Clank pomylił robota Kapitana Qwarka z prawdziwym Kapitanem Qwarkiem i zdał sobie sprawę, że to robot dopiero po tym, jak powiedział mu o tym Ratchet, a w Zeldrin, w filmie Qwark przebrany za kobietę proszącą o podwózkę, Clank nie zdawał sobie sprawy, że to naprawdę kapitan Qwark.\nMyślał, że to jego siostra, dopóki Ratchet nie powiedział, że Qwark żyje. Clank wydaje się mieć uczucia. W Size Matters, Clank był smutny z powodu Ratcheta, gdy był w Dreamtime. Choć od początku serii był bardzo kompetentny i opanowany, Clank najwyraźniej rozwinął także bardziej śmiałą stronę siebie. Chociaż początkowo nie był tak chętny na przygody z Ratchetem w Going Commando, w miarę rozwoju serii, przyzwyczaił się do bycia bohaterem do tego stopnia, że początkowo nie czuł się tak komfortowo, gdy odchodził na emeryturę.\nRównież jego oddanie Ratchetowi wzrosło do tego stopnia, że złamał jedyną zasadę swojego ojca dotyczącą Wielkiego Zegara: nie używania jako wehikułu czasu, podróżowania sześć minut w przeszłość, aby uratować Ratcheta przed zabiciem przez Alistera Azymutha, dzięki podpowiedzi hydraulika. Zrezygnował także ze swojej pozycji Starszego Opiekuna Wielkiego Zegara na rzecz Zygmunta, aby zostać z Ratchetem, mówiąc, że nie może po prostu zostawić go samego, kiedy jeszcze nie znalazł swojej rodziny. Ponadto, w Secret Agent Clank, nie chciał on uwierzyć, że Ratchet był złym mastermindem stojącym za kradzieżą Oka Nieskończoności i pracował niestrudzenie, aby znaleźć prawdziwego geniusza i oczyścić jego imię.\nDodatkowo, w Deadlocked, kiedy Battledome miał eksplodować, gdy Ratchet kazał Clankowi odejść, powiedział Ratchetowi, że nie wyjdzie bez niego. Clank również wydawał się lepiej dogadywać z kobietami niż Ratchet, jak pokazano w Up Your Arsenal, gdzie z łatwością był w stanie przekonać Courtney Gears, by zrezygnowała z niektórych informacji o Nefariousie, podczas gdy Ratchet walczył, mimo że zgłosił się na ochotnika do rozmowy.


PRZEŻYŁAM ... cz.3\nNatalia i ja dostałyśmy przydział do kliniki laryngologicznej prof. Dobrzańskiego, o ile dobrze pamiętam nazwisko– powstanie zastało go w klinice w czasie usuwania migdałków u jakiegoś młodego człowieka. Profesor odstąpił nam małą salkę, gdzie mogłyśmy spać na wysokich opatrunkowych kozetkach. Pozostałe koleżanki dostały przydziały na inne oddziały, a miejsce do spania w małym pokoju, na tzw. Syberii (tak nazywałyśmy w szkole najbardziej oddaloną od dyżurki salkę chorych na internie – zresztą rzeczywiście bardzo zimną). Po dwóch czy trzech dniach Krystyna Jarecka odeszła ze szpitala do WIG-u i razem ze stacjonującymi tam chłopcami z AK dokądś się razem wycofali. My pozostałyśmy w szpitalu.\nW tym czasie nasz szpital jeszcze nie należał do żadnej z walczących stron. W ciągu dnia od strony Oczki pojawiali się ostrożnie Niemcy, a wieczorem i nocą od al. Jerozolimskich i Nowogrodzkiej nasi chłopcy z WIG-u. Po wycofaniu się powstańców z WIG-u Niemcy przejęli pełną władzę nad szpitalem. 15 VIII pozwolili chętnym opuścić szpital. Podobno wyszło sporo osób, wśród których znalazł się jeden z lekarzy. Część z nich, głównie kobiety, dostały się przed wyjściem z Warszawy na etap przejściowy na „Zieleniaku”. Zrobiło się trochę więcej miejsca. Niemcy rozlokowali swoich żołnierzy w małych grupkach na poszczególnych oddziałach. Na laryngologii też było kilku żołnierzy, którzy dwa razy dziennie wychodzili z innymi na akcję. W tym czasie prowadzili podobno działania w okolicach Chmielnej. Zdarzyło się chyba dwukrotnie, że nie wszyscy wrócili z akcji. Po kilku dniach zabrano ich z oddziału. Któregoś dnia Zosia i Nata wyprawiły się z siostrą Żelechowską za zgodą Niemców do magazynów w podziemnych garażach budynków mieszkalnych między al. Jerozolimskimi, Chałubińskiego i Nowogrodzką. Przyniosły stamtąd niebyle jakie zapasy, między innymi solone masło, kakao i cukier. Zrobiłyśmy sobie krem. Oczywiście Basia miała rację, mówiąc, że to świństwo, ale my mimo wszystko zjadłyśmy z przyjemnością. Zaniosłyśmy chłopcom. Opinie były podzielone, ale wszyscy spróbowali. Gryf nawet trochę zjadł.\n25 sierpnia Niemcy wpuścili na teren szpitala własowców i zarządzili ewakuację. Musiał wyjść cały personel i wszyscy chodzący chorzy. Nasi chłopcy i Bronka zostali. Pożegnałyśmy ich ze łzami w oczach, obiecując, że jeśli tylko będzie taka możliwość, wrócimy. Najdłużej żegnał się z nami i Aldkiem Gryf, tak jakby przeczuwał, że się już nie zobaczymy. Zostawiłyśmy im resztki żywności, jaką miałyśmy. Na ul. Oczki uformowała się ustawiona przez Niemców dość pokaźna kolumna ewakuowanych. Nasza piątka razem z prof. Dobrzańskim, Panią Kochaną i Aldkiem znalazła się prawie w jej końcówce. Nagle w czole kolumny rozległy się krzyki, coś jakby się poruszyło i padły strzały. Podobno zginęła jedna z lekarek, która wyszła z szeregu.\nNikt z naszej grupy nie miał bagażu, poza profesorem, który niósł parasol. Część osób z niższego personelu szpitalnego miała dość znaczne tobołki, które zresztą w miarę posuwania się kolumny w kierunku Dworca Zachodniego stopniowo się zmniejszały. W pewnym momencie w pobliżu pl. Narutowicza podjechała do nas „buda” i Niemcy zaproponowali, że mogą podwieźć słabszych. Aldek po postrzale w brzuch niezupełnie doszedł do siebie, ja od kilku dni gorączkowałam, więc zdecydowaliśmy się skorzystać z okazji. Gdzieś tam w głębi kołatała się myśl, że mogą nas wywieźć gdzieś, skąd się nie wraca, ale zaryzykowaliśmy. Oprócz nas wsiadło jeszcze kilkanaście starszych osób, ale tych objuczonych bagażem Niemcy nie chcieli zabrać. Dowieźli nas do Dworca Zachodniego i tu czekaliśmy na nasze towarzystwo. Po przyjściu reszty ewakuowanych, Niemcy załadowali nami dość szczelnie wagony towarowe i po jakimś czasie ruszyliśmy w podróż w nieznane.\nTo nieznane to był Pruszków. Pociąg wjechał na jakąś bocznicę, wyładowali nas i zaczęła się segregacja. Jedni na lewo, inni na prawo. Pomagała w tym lekarz weterynarii dr Kiełbasińska. Kazała nam zdjąć czepki i fartuchy i udawać chore. Przy jej pomocy zakwalifikowano nas do grupy, która nie dostała się do obozu w Pruszkowie, a skierowana została do szpitala dla psychicznie chorych w Tworkach. Noc spędziliśmy w salach chorych na jakichś kocach i materacach na podłodze. Wśród osób, które dostały się do Tworek znalazł się znajomy mego taty, adiunkt kliniki internistycznej prof. Orłowskiego, dr Rydygier. Skoro świt wyprowadził on naszą grupę pięciu dziewcząt i Aldka ze szpitala.\nZnalazłyśmy się przed bramą szpitalną i dalej musiałyśmy sobie jakoś same poradzić. Znałam w Pruszkowie rodzinę ojca naszej koleżanki z Torunia. Całe szczęście byłam tam z nią kilka razy przed powstaniem i wiedziałam, gdzie mieszkają. Doszliśmy wszyscy do Pruszkowa. Natalia i ja zapukałyśmy do pp. Chojnickich z prośbą o pomoc. Młodszy brat ojca Krysi zajął się nami serdecznie. Załatwił dla nas mieszkanie w jakiejś niewykończonej willi w Leśnej Podkowie, zameldowanie w Pruszkowie z wsteczną datą. Dostałyśmy słomy, kartki na obiady w RGO, trochę żywności, jakąś kołdrę, poduszkę. Spaliśmy wszyscy, tzn. cała szóstka pokotem na podłodze zasłanej cienką warstwą słomy, na jednej poduszce i pod jedną kołdrą. Aldek od lewej strony jako jedyny mężczyzna, pierwszy jako chory dostał miejsce na kawałku poduszki i przykryty został kawałkiem kołdry. Ja jako gorączkująca leżałam obok, także uprzywilejowana kawałkiem poduszki i kołdry, obok mnie Natalia. Dalej kolejności nie pamiętam. W każdym razie noc była długa, duszna i ciasna, bo przecież jakiś kawałek kołdry musiał zostać jeszcze dla Natalki. Nasza trójka przewracała się z boku na bok na komendę.\nRano Ewa wypruła zaszyte w spódnicy dolary. Pan Chojnicki je wymienił i Ewa obdzieliła nas pieniędzmi. Po dwóch czy trzech dniach załatwiono nam lepsze lokum w dużej eleganckiej willi z pięknym ogrodem. Aldek spotkał w Leśnej Podkowie swoich rodziców, Ewa męża, a Basia jakichś kuzynów czy koleżankę. Zostałyśmy we trójkę: Nata, Zosia i ja. Obiecałyśmy naszym rannym, że wrócimy i chciałyśmy tej obietnicy dotrzymać. Zosia nawiązała kontakt z dr. Wagnerem, który zorganizował nasz powrót do szpitala w Warszawie. 3 IX wyruszyliśmy z Milanówka zaopatrzeni w przepustkę i dojechaliśmy ponownie do Dworca Zachodniego, skąd samochodem zawieziono nas do szpitala.\nPo ewakuacji chorzy praktycznie byli całkowicie pozbawieni opieki. Pozostały jedynie trzy czy cztery najstarsze siostry zakonne, które jakoś uchroniły się przed wypędzeniem, chowając się w domu sióstr Szarytek. Nasza trójka podzieliła się pracą. Zaczęłyśmy pracować w trzech różnych pawilonach i miałyśmy pod opieką po kilkudziesięciu ciężko chorych. Każda z nas przejęła pełną obsługę „swojego” oddziału. Spełniałyśmy funkcję salowych, pielęgniarek i czasami lekarzy. Zamieszkałyśmy w gabinecie dr. Rydygiera.\nW końcu sierpnia i na początku września Niemcy oczyszczali z ludności zdobyte dzielnice. Sporo osób wychodzących z Warszawy z różnych powodów „zawadzały” po drodze o szpital i pozostawały tu. Tak trafili jeszcze przed naszym przyjazdem lekarze ze szpitala ewangelickiego dr Bohdan Bednarski, dr Tadeusz Turski (przed powstaniem pracował na chirurgii u prof. Wojciechowskiego) i student medycyny Roman Chodorowski. Zajęli się oni oddziałami chirurgicznymi. Po kilku kolejnych podróżach do Milanówka i z powrotem pozostał w szpitalu dr Wagner. Na internę przywędrowała lekarka, specjalistka z chorób zakaźnych. Powróciła także siostra Żelechowska i znów roztaczała nad nami opiekuńcze skrzydła.\nNiestety, nie wszyscy nasi ranni przeżyli okres poewakuacyjny. Gryfa już nie było. Lekarze z Koszykowej operowali go z powodu olbrzymiego tętniaka tętnicy udowej. Nie wytrzymał tego. W pierwszą czy drugą noc po naszym powrocie zmarł Janek. Bronka i Jurek żyli, choć stan ich był bardzo ciężki. Jurek mimo naszych tłumaczeń i argumentów dr. Wagnera nie dał się namówić na amputację nogi. Chciał jeździć na nartach, chodzić po górach, życie bez nogi nie miało dla niego wartości. Podobnie Bronka nie zgadzała się na amputację.\nPo upadku Czerniakowa ktoś nas zawiadomił, że można pójść po rannych, którzy leżą opuszczeni, bez opieki w jakiejś szopie. Bez namysłu i dyskusji zdecydowaliśmy natychmiast, że idziemy. Niemcy przydzielili po dwie osoby na nosze. Zosia chyba z dr. Bednarskim, Natalia z dr. Turskim, a ja z Chodorowskim. Ochotnicy do noszenia zgromadzili się przy izbie przyjęć. Było nas kilkanaście osób. Wyróżniała się ładna, może trzydziestoletnia kobieta, ubrana w niebieski mundurek sióstr z domu dziecka Boduena (nie wiem, czy prawidłowo napisałam nazwisko tego kapłana). To ona w swobodnej rozmowie z komendantem szpitala ustalała trasę i wszystkie warunki naszej wyprawy. Nie wiedziałyśmy, kim ona jest, więc nazywałam ją Niebieska Pani. Okazało się, że to dzięki niej mogłyśmy pójść po rannych. Tylko ona z racji pewnej zażyłości z komendantem była w stanie przekonać go o konieczności podjęcia takiej decyzji. Ludzie oceniali ją bardzo różnie. Trzeba jednak przyznać, że swoje dobre układy z Niemcami wykorzystywała w szlachetnych celach.\nNa Czerniaków prowadzili nas Niemcy dość okrężną drogą – z Oczki przez Filtry, Kolonię Staszica do Wawelskiej, al. Niepodległości, Rakowiecką, Puławską, Al. Szucha, Szpital Ujazdowski, Górnośląską do Rozbrat. Domy na Kolonii Staszica, w których jeszcze niedawno byłyśmy, stały częściowo podpalone, szare, smutne ziejące pustką. Na terenie Szpitala Ujazdowskiego swąd spalenizny, kikuty wypalonych pawilonów, na progu jednego z nich zwęglone zwłoki człowieka z wyciągniętą ku niebu zastygłą ręką. Na Górnośląskiej spuchnięte, cuchnące, rozkładające się ciało konia. Przechodzimy rozbitymi schodami w dół i już Rozbrat. Niemcy doprowadzili nas do jakiejś szopy, skąd zabieramy rannych. Wracamy tą samą drogą. Odpoczywamy chwilę w Al. Szucha, tuż przy budynku gestapo. Przy okazji zabieramy ze sobą do pomocy kilku młodych mężczyzn, wygarniętych przez Niemców z okolicznych domów. Wszystkich udało się ulokować w szpitalu.\nW dniu 28 listopada Nata z Zosią i dwoma chłopcami, z tych uratowanych w Al. Szucha, wybrali się do ogrodu pomologicznego, żeby uzupełnić nasze „kaszowe menu” ziemniakami, pomidorami i innymi witaminowymi smakołykami. Znaleźli się pod obstrzałem Niemców stacjonujących w szkole chemicznej tuż przy Ministerstwie Komunikacji. Strzelali pociskami „dum–dum”. Jeden z nich zabił chłopca i rozerwał się w nodze Natalii. Zosia przyczołgała się do szpitala i pobiegłyśmy z noszami po Natę. Niemcy strzelali, ale jakoś szczęśliwie dotarłyśmy na oddział, gdzie zajęli się Natą dr Bednarski i dr Turski. Oni uratowali jej życie i nogę, choć miała z nią później dużo kłopotów, ale jak obiecał dr Bednarski, tańczyć mogła. W dalszym ciągu pracowałyśmy z Zosią na swoich oddziałach. Zajmowałyśmy się Natalią, Bronką i Jurkiem, a ja szyłam z koców ręcznie, bawełną do cerowania, spódnice, bo robiło się chłodno i nie miałyśmy w co się ubrać.\nW dwa czy trzy dni po zranieniu Naty, chyba 30 IX, wyjrzałam przez okno i zauważyłam wjeżdżający przed bramę od ul. Nowogrodzkiej ciężarowy samochód, który szybko przejechał wzdłuż ogrodzenia w kierunku pl. Starynkiewicza. Na odkrytej platformie stała wyprostowana, chyba siwa, starsza pani, a obok dwaj czy trzej mężczyźni. Podobno byli to delegaci Komendy Głównej AK jadący do kwatery von dem Bacha do Ożarowa. 2 X podpisano kapitulację.\nNastępnego dnia pobiegłam z Zosią do izby przyjęć, gdzie urzędował komendant szpitala. Chciałyśmy dostać przepustkę do Śródmieścia. Zastałyśmy tam kilkadziesiąt osób otaczających komendanta i domagających się przepustki. Z boku stała Niebieska Pani z uśmiechem na ładnej buzi. Zobaczyła nas, jak weszłyśmy do holu i przerażone patrzyłyśmy na krzyczący tłum. Zdałyśmy sobie sprawę, że nie mamy żadnych szans na otrzymanie przepustki. W pewnym momencie Niebieska Pani znalazła się obok nas i zapytała: – Chcecie przepustkę?– Szybko odpowiedziałyśmy: – Tak! Nasi rodzice są w Śródmieściu.– Kobieta energicznie przecisnęła się przez tłum do komendanta, coś mu powiedziała, zwróciła się do otaczających go ludzi, żeby się odsunęli, zawołała nas, żebyśmy podały nazwiska i tylko my dwie dostałyśmy tego dnia przepustki. Z wdzięcznością wspominam tę nieznaną mi kobietę, bo tylko jej zawdzięczam możliwość spotkania z rodziną i później zabranie ojca do szpitala.\nZ Oczki na róg ulic Koszykowej i Chałubińskiego przeleciałyśmy z błyskawiczną szybkością. Przy barykadzie Niemiec sprawdził nasze przepustki zdziwiony, że idziemy tam, skąd ludzie mają wychodzić. Za drugą barykadą stała nasza polska dziewczyna. Zapytałyśmy, czy nie wie gdzie mogą być powstańcy z Odwetu. Skierowała nas na Noakowskiego. Dotarłyśmy do Romana. Był jeszcze szczuplejszy, miał bardziej szarą twarz z przygaszonym wzrokiem. Odniosłam wrażenie, że był właściwie zdziwiony, że nas widzi. Zdałyśmy mu dokładne sprawozdanie z tego, co się z nami działo od 10 VIII. Uśmiechnął się i powiedział, że nie spodziewał się, że jesteśmy takie zaradne. Spokojnie przyjął wiadomość o śmierci Janka, o śmierci Gryfa. Prosił, żeby nie mówić nikomu. W pokoju obok był brat Gryfa zupełnie załamany po śmierci rodziców. Umówiłyśmy się, że przed wyjściem do szpitala przyjdziemy jeszcze raz.\nPrzeszłyśmy przez pełną dołów Koszykową. Zosia pobiegła na Wspólną. Przy zbiegu ulic Koszykowej, Śniadeckich i Marszałkowskiej rozbity dom ze sklepem Braci Pakulskich, na przeciwnym narożniku zrujnowany dom obok Izby Lekarskiej i wreszcie Koszykowa 35, mój dom. W bramie powitał mnie nasz Walenty: – O Boże, to panienka żyje? A my tu wszyscy byliśmy na mszy za pani duszę. – Ano, pewnie dlatego żyję, że się za mnie pomodliliście.– Uściskałam go serdecznie. Zanim doszłam do mieszkania, wszyscy sąsiedzi z suteryn i parteru witali mnie jak zmartwychwstałą. Weszłam na górę. Drzwi otwarte. W domu kręcą się jacyś obcy ludzie i w końcu, w drugim pokoju widzę ojca. Powitaliśmy się bez słów. Zobaczyłam tylko w jego oczach łzy tak jak przy pożegnaniu. Za chwilę wpadł Wojtek, dziarski jak zwykle, w eleganckich oficerkach. Jutro wychodzi ze swoimi do niewoli. Przyszła z kościoła ciotka. Popłakała się biedna z radości, bo naprawdę myślała, że zginęłam. Posiedzieliśmy we czwórkę, pogadaliśmy, dostałam dobrej, jeszcze przedwojennej, herbaty. Poznałam wszystkich zebranych ze zrujnowanych domów ludzi, którzy znaleźli u nas schronienie. Przyszła Zosia. Jej dom leży w gruzach. Nie wie, co się dzieje z matką. Spotkała tylko mamę Basi. Wracamy jeszcze do Romana. Zabieramy legitymację AK dla Bronki, Jurka, Natalii i swoje. Roman chce, żeby przenieść jakiegoś rannego oficera do szpitala. Umawiam się, że postaramy się przyjść jutro. Zosia zabrała ze sobą swoich znajomych. Udało nam się wszystkim przejść do szpitala. Mogę więc przypuszczać, że jutro przeprowadzę, podobnie jak Zosia, swego ojca.\nNastępnego dnia organizuję przeniesienie oficera, o którym mówił Roman i jednocześnie wyprowadzenie kilku mężczyzn jako sanitariuszy – noszowych. Mój ojciec, p. Stefan Bożek, p. Edward Sepczyński i p. Śmiech ubrani w białe fartuchy szczęśliwie wynoszą rannego ze śródmieścia do Szpitala Dzieciątka Jezus. Nikt nas nie zaczepił, nikt o nic nie pytał, nikt nie żądał przepustki. Ciotka nie chciała wyjść do szpitala. Uważała, że jest stara i nikt jej nie zrobi krzywdy ani nie wywiezie do obozu, a ratować trzeba młodszych. Po dwóch czy trzech dniach udało mi się załatwić przepustkę umożliwiającą piesze wyjście z Warszawy kilkunastoosobowej grupy z pominięciem obozów przejściowych. W grupie tej znaleźli się panowie wyprowadzeni przez nas ze Śródmieścia. Obiecałam ojcu, że postaram się jak najszybciej przyjechać do Grójca lub do Mogielnicy, gdzie miał się zatrzymać u znajomych.\nTymczasem do szpitala znoszono coraz więcej starszych, chorych ludzi z całym ich skromnym dobytkiem. Na największej sali na internie, gdzie pracowałam, leżało kilkadziesiąt osób na noszach czy starych materacach. Niektórzy byli zawszeni, ich tobołki z rzeczami „ruszały się”. Trzeba było każdego umyć, co było możliwe tylko dzięki pracownikom z filtrów, którzy jeszcze przed kapitulacją znaleźli się na terenie szpitala. To oni wywiercili studnię artezyjską przed naszym pawilonem i na brak wody już nie narzekaliśmy. Gorzej było z ratowaniem dobytku naszych chorych. Często z żalem, ale musiałam palić ich skromne tobołki, żeby nie doprowadzić do zawszenia wszystkich i dalszych tego konsekwencji. Po przyjściu z dyżuru dosłownie rękoma zgarniałam z fartucha wszy. Miałam warkocze i nawet codzienne wyczesywanie gęstym grzebieniem nie zapobiegło gnidom.\nCodziennie wychodziłam z Zosią albo sama i znosiłam najpotrzebniejsze rzeczy z naszego mieszkania. Wciąż posługiwałyśmy się przepustkami z pierwszej wyprawy. Wychodząc z jakimś tobołkiem z domu brałam ze sobą także kilka pudełek żyletek, mydło do golenia i męskie wody kolońskie (w czasie okupacji ojciec prowadził hurtownię farmaceutyczno–kosmetyczną). Dzięki takim prezentom niemieccy żołnierze nie tylko mnie przepuszczali, ale nawet pomagali przy przenoszeniu dobytku do szpitala. Ubranie dla siebie już miałam. Brakowało palt dla Zosi i Natalii. Pomogła mi jedna z chorych, z którą zaczęłam rozmawiać o swoich kłopotach. Okazała się właścicielką sklepu na Kruczej i pozwoliła mi wziąć z piwnicy, gdzie ukryła towar, dwa zimowe palta. Podała mi adres domu, dokładny opis, w której klatce jest piwnica i wręczyła kluczyk od kłódki. W ten sposób zdobyłam dwa nowe płaszcze – granatowy dla Natalki i czarny dla Zosi.\nW czasie codziennych wypraw widziałam jak ludzie przywożeni z obozu w Ożarowie składali na narożnikach Marszałkowskiej maszyny do szycia, do pisania, instrumenty muzyczne i inne wartościowe przedmioty wynoszone z opróżnianych mieszkań. Jak wracałam z ostatniej wyprawy, płonęły domy na Piusa XI, Wilczej i Hożej. Miałyśmy już wszystkie palta. Nie musiałam nic więcej przynosić. Teraz zaczęłam myśleć o jakimś transporcie, żeby można było wywieść Natalkę. Powędrowałam do szpitala wojskowego na 6 VIII, gdzie stacjonowali Niemcy. Umówiłam się z dwoma podoficerami, że zabiorą nas wozem i wywiozą z Warszawy. Niestety, jak przyszłam po nich następnego dnia okazało się, że już wyjechali.\nPróbowałyśmy z Zosią dojść do Dworca Zachodniego, żeby jakoś załatwić transport. Wybrałyśmy się we dwójkę któregoś popołudnia. Szłyśmy alejami Jerozolimskimi wśród gruzów, pustki wymarłego miasta i wycia pozostawionych w domach psów. To była straszna droga, zbyt trudna, żeby ją przebyć do końca. Kilkaset metrów za pl. Narutowicza nie wytrzymałyśmy i ze łzami w oczach wróciłyśmy zupełnie bezsilne do szpitala. Pozostało nam tylko oczekiwanie. I stało się. W połowie października przyjechał dr Rydygier i zorganizował ewakuację szpitala. 25 X opuszczaliśmy Warszawę. Tym razem wszyscy pojechaliśmy samochodem na Dworzec Zachodni. Dr Rydygier wraz ze swoim bratem zajęli dla nas miejsca w jednym z wagonów. W pierwszym załadowanym samochodzie przyjechała Zosia i ja. Dr Bednarski i Turski pozostali w szpitalu. Przygotowali do podróży Natalię i wyprawili następnym nieco luźniejszym autem razem z Romanem Chodorowskim, który wrócił z powrotem do szpitala. Ustawiłyśmy nosze w „naszym” wagonie, same usiadłyśmy na workach z książkami i czekałyśmy na odjazd. Żona jakiegoś kolejarza mieszkająca w pobliżu dworca przyniosła nam trochę klusek kładzionych ze słoninką.\nPrzywieziono nas do Grodziska, umieszczono na noc w szkole. Stąd z pomocą węgierskich żołnierzy zorganizowałam przewiezienie rannej Natalii i Zosi do szpitala w Skierniewicach, dotąd skierował swoją chorą dr Bednarski. Tam miał się nią zająć dr Jurewicz. Dopiero teraz rozstawałam się z Natą, nie pojechałam z nią. Byłam w rozterce. Obiecałam tacie, że przyjadę prosto z Warszawy do niego, ale chciałam być też z Natą. Byłyśmy razem przez całe powstanie. Ona teraz mnie potrzebowała. Wydawało mi się, że tylko ze mną będzie bezpieczna, że powinnam wszystko zostawić i zawieźć ją do Skierniewic. Ale przecież jechała z Zosią, która się nią chyba zajmie równie serdecznie i dobrze, a może nawet lepiej niż ja. Brat dr. Rydygiera inż. Stanisław Rydygier pomógł mi podjąć decyzję. Powiedział, że mam przede wszystkim obowiązek wobec ojca, a Natalkę zostawiam przecież pod dobrą opieką. Wyprawiłam więc Natę z Zosią, a sama pojechałam wynajętym wozem do Grójca, skąd znajomi zawieźli mnie do Mogielnicy. Wraz ze mną pojechało młode małżeństwo z dzieckiem i dwaj mężczyźni, którzy dołączyli do naszej grupy w czasie przenoszenia rannych z Czerniakowa. Zajęli się nimi znajomi ojca. Umieścili ich gdzieś na wsi. Dobrze ukryli, bo podobno byli Żydami i pomogli przetrwać do końca wojny. A mnie jednak cały czas męczyły wyrzuty sumienia. Nie wiedziałam, czy Nata szczęśliwie dotarła do Skierniewic, czy wszystko u niej w porządku, czy żyje. Tkwiło to we mnie jak cierń, a tata nie pozwalał mi się nigdzie ruszać poza Mogielnicę. Uspokoiłam się dopiero, jak przyjechała Zosia po styczniowej inwazji. Nata odnalazła mamę, żyje i czuje się lepiej.\nPrzeżyłyśmy dzięki życzliwości i pomocy ludzi, którzy stanęli na naszej ciernistej powstańczej drodze. Byli wśród nich przyjaciele lub zupełnie obcy, a nawet wrogowie. Obie z Natalią skończyłyśmy medycynę. Jestem specjalistą z zakresu chorób wewnętrznych i organizacji ochrony zdrowia. Pracowałam w Polsce, Libii i zwiedziłam świat jako lekarz okrętowy. Jeszcze w czasie studiów wyszłam za mąż. Mam jednego syna i trójkę wnuków. Mąż mój zginął w wypadku samochodowym w 1976 r.\nKrystyna Marta Person–Nejman urodziła się 3.08.1923 w Ciechocinku jako córka Adeli z Sobieckich i Jana Romana Persona. Ojciec brał udział w kampanii 1920 r. Przez wiele lat był prezesem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i pracował społecznie w samorządzie jako radny miejski w Ciechocinku i radny wojewódzki w Toruniu.\nKrystyna Person w 1935 r. ukończyła sześć klas szkoły powszechnej w Ciechocinku, a w 1939 r. cztery klasy Państwowego Gimnazjum im. Królowej Jadwigi w Toruniu.\nW 1942 r. zdała „małą maturę” w Państwowym Liceum Handlowym, w 1944 r. ukończyła Liceum Ogólnokształcące na kompletach Gimnazjum i Liceum Ziem Zachodnich w Warszawie. Od stycznia 1943 r. do sierpnia 1944 była uczennicą Państwowej Szkoły Pielęgniarskiej w Warszawie przy ul. Koszykowej. W końcu czerwca 1944 r. została przyjęta na komplety I roku studiów medycznych.\nOd 1942 r. należała do II Kompanii Szturmowej „Odwet”, przekształconej w 1943 r. w batalion. W okresie od 1942 r. do sierpnia 1944 r. przeszła podstawowe szkolenie wojskowe i pracowała jako łączniczka. Jednocześnie od 1943 r. do sierpnia 1944 prowadziła szkolenie sanitarne grup dziewcząt z Sodalicji Mariańskiej.\nOd 1 sierpnia bała udział w Powstaniu Warszawskim jako sanitariuszka na terenie Kolonii Staszica.\nW roku akademickim 1945/46 była studentką I roku biologii na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 1946 studiowała w Akademii Medycznej w Gdańsku, gdzie w czerwcu 1952 r. otrzymała dyplom lekarza.\nOd lipca 1952 r. do marca 1956 r. pracowała w Szpitalu Miejskim i Poradni Higieny Pracy we Włocławku. W 1955 r. uzyskała I stopień specjalizacji z zakresu chorób wewnętrznych. W marcu 1956 otrzymała stanowisko asystenta w I Klinice Chorób Wewnętrznych w Poznaniu, gdzie w 1959 zdała egzamin i uzyskała specjalizację II stopnia z chorób wewnętrznych. W czerwcu 1959 r. przeniosła się do Łodzi, gdzie początkowo pracowała jako starszy asystent w Szpitalu MSW, a następnie jako kierownik wzorcowej Przychodni Rejonowej Łódź-Polesie, prowadząc jednocześnie pracownię EKG, a od 1962 r. do sierpnia 1964 pracując w Zakładzie Organizacji Ochrony Zdrowia Akademii Medycznej jako wykładowca. W 1964 r., po przeprowadzeniu się do Warszawy, otrzymała pracę starszego inspektora ds. higieny szkolnej w Prezydium Dzielnicowej Rady Narodowej Warszawa Mokotów i konsultanta w zakresie chorób wewnętrznych w Przychodni Obwodowej.\nOd 1964 r. jest specjalistą II stopnia z zakresu chorób wewnętrznych, a od 1954 r. z organizacji ochrony zdrowia.\nOd 1965 do 1969 roku była wykładowcą w Katedrze Organizacji Ochrony Zdrowia w Studium Doskonalenia Lekarzy i w 1970 r. powołana została do pracy w Wydziale Zdrowia i Opieki Społecznej Warszawa Śródmieście, początkowo jako kierownik Przychodni Obwodowej, a po kilku miesiącach jako kierownik Wydziału Zdrowia. D lutego 1973 r. do października 1975 pracowała jako kierownik oraz konsultant w zakresie kardiologii w Poliklinice przy komitecie ds. Radia i Telewizji.\nPrzez cały okres pracy na stanowiskach administracyjnych pracowała w dodatkowym wymiarze godzin jako internista. Od 1975 r. do 1980 r. była zatrudniona przez Polservice w Trypolisie w Libii jako specjalista chorób wewnętrznych. Od 1981 r. do 1985 r. pracowała jako lekarz okrętowy w Polskich Liniach Oceanicznych, a od 1986 r. do 1994 r. jako lekarz zakładowy w Urzędzie Gospodarki Morskiej i Komitecie Badań Naukowych.\nW 1968 r. uzyskała w WHO stopień Master in Social Medicine and Public Health. Ogłosiła kilka prac z zakresu interny i medycyny społecznej.\nW 1950 r. wyszła za mąż za Bolesława Tadeusza Nejmana, dr. nauk technicznych, który zginął w wypadku samochodowym w 1976 r. Ma jednego syna Ryszarda Jana.\nW 1980 r. przeszła na emeryturę.


Mam pytanie nie wiem pod jake prawo to podlega dlatego piszę na ogólnym Tak mi się wydaje że pod administracyjne Moj problem to Jestem na drugim roku studiów licencjackich na pierwszym pobierałam stypendium socjalne. Teraz ...\nMam pytanie nie wiem pod jake prawo to podlega dlatego piszę na ogólnym Tak mi się wydaje że pod administracyjne\nMoj problem to Jestem na drugim roku studiów licencjackich na pierwszym pobierałam stypendium socjalne. Teraz okazało się że weszła podobno ustawa że jeżeli ktoś już studiował na licencjacie ono nie przysługuje. Studiowałam pare lat temu, ukończyłam, ale rozpoczełam całkowicie inny kierunek. Na poprzednich studiach nie pobierałam stypendium\nMoje pyt. brzmi: Czy ta ustawa dotyczy też studentów któży już są na drugim roku\nJeżeli tak to muszę przewać studia ponieważ mnie nie stać na opłacanie czesnego i ktoś wtedy nie pomyślał o tych ludziach bo nie jestem napewno jedna w takiej sytuacji\nStypendium socjalne przyznawane jest studentowi znajdującemu się w trudnej sytuacji materialnej na jego wniosek złożony w uczelni.\nW związku ze zmianami w systemie stypendialnym, który wszedł w życie 1 października 2011 r. stypendium socjalne otrzyma więcej studentów z powodu podwyższenia progów dochodowych i większej puli środków na ten cel; w przypadku studentów studiów\nstacjonarnych stypendium socjalne może być zwiększone z tytułu zamieszkania w domu studenckim lub obiekcie innym niż dom studencki oraz z racji zamieszkania z niepracującym małżonkiem lub dzieckiem.\nOd dnia 1 października 2011 r. ustawowe wysokości dochodu na osobę w rodzinie studenta i doktoranta uprawniające do ubiegania się o stypendium socjalne zostały podwyższone o 30 %, tj. z 351 zł do 456,3zł (minimalna wysokość) oraz z 602 zł do 782,6 zł (maksymalna wysokość).\nPowyższa zmiana oznacza, że próg dochodu uprawniający do otrzymania świadczenia socjalnego może być ustalony przez rektora w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego (uczelnianym organem samorządu doktorantów) w granicach od 456,3 zł do 782,6 zł netto miesięcznie na osobę w rodzinie studenta.\nSytuację materialną studenta tj. miesięczną wysokość dochodu przypadającą na osobę w rodzinie studenta, ustala się na zasadach określonych w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, poz. 2255, z późn. zm.). Art. 3 pkt 1 tej ustawy wymienia dochody brane pod uwagę przy ustalaniu sytuacji materialnej.\na) przychody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych,\nc) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione enumeratywnie w art. 3 pkt 1 lit c ww. ustawy tj.:\n- dochody członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej,\n- stypendia określone w przepisach o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, a także inne stypendia przyznawane uczniom lub studentom,\n- dodatki za tajne nauczanie określone w ustawie z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112, Nr 137, poz. 1304, Nr 203, poz. 1966 i Nr 213, poz. 2081),\n- dochody uzyskiwane za granicą Rzeczypospolitej Polskiej, pomniejszone odpowiednio o zapłacone za granicą: podatek dochodowy oraz składaki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne i zdrowotne,\n- renty określone w przepisach o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (tzw. renty strukturalne),\nDochody nieopodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych lub zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, które nie zostały wymienione w katalogu dochodów w lit c, nie są brane pod uwagę przy ustalaniu sytuacji materialnej studenta przy przyznawaniu stypendium socjalnego - będą to np. świadczenia rodzinne (tj. zasiłek rodzinny, dodatki do zasiłku rodzinnego, świadczenia opiekuńcze, w tym zasiłek pielęgnacyjny i świadczenie pielęgnacyjne), świadczenia z pomocy społecznej (tj. zasiłki stałe, okresowe, celowe itd.), dopłaty bezpośrednie dla rolników w ramach Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej. Ponadto do dochodu nie wlicza się:\nświadczeń otrzymywanych na podstawie Działania Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego "Wyrównywanie szans edukacyjnych poprzez programy stypendialne" (tzw. stypendia unijne dla uczniów i studentów),\nświadczeń pomocy materialnej dla uczniów otrzymywanych na podstawie ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329, z późn. zm.),\nkwot alimentów płaconych przez członków rodziny na rzecz innych osób.\nZgodnie z Obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 23 września 2011 r. przeciętny dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2010 r. wynosił 2.278 zł (jest to dochód roczny).\nSposób dokumentowania dochodu rodziny studenta jest ustalany w uczelnianym regulaminie ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów. W związku z powyższym informacji na temat dokumentów, które student powinien przedstawić, aby wykazać trudną sytuację materialną, należy zasięgać bezpośrednio w uczelni.\nW przypadku, gdy student spełnia wskazane w ustawie (art. 179 ust. 6) warunki do uznania go za samodzielnego finansowo, nie bierze się pod uwagę dochodów osób wymienionych wyżej w pkt 3 przy ustalaniu jego sytuacji materialnej, a jedynie dochody własne studenta, jego małżonka i dzieci.\nWedług definicji zawartej w ustawie student jest samodzielny finansowo jeżeli on lub jego małżonek spełnia łącznie następujące warunki:\n3) jego miesięczny dochód w okresach, o których mowa w pkt 1 i 2, nie jest mniejszy od minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników ogłaszanego na podstawie przepisów o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, obowiązującego w ostatnim miesiącu ostatniego roku podatkowego w przypadku dochodu studenta z ostatniego roku podatkowego i obowiązującego w miesiącu złożenia wniosku o przyznanie stypendium\nW pozostałych przypadkach tj. gdy student nie jest samodzielny finansowo, według powyższej definicji, jego sytuacja materialna będzie ustalana również z uwzględnieniem dochodów jego rodziców i rodzeństwa.\nW ocenie MENiS źródłem stałego dochodu studenta może być wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę, a także między innymi renta po zmarłym rodzicu, renta inwalidzka, alimenty, cyklicznie zawierane umowy zlecenia, umowy o dzieło.\nStałe źródło dochodu oznacza generalnie nieprzerwane źródło dochodu w roku, czyli dla ostatniego roku podatkowego przez 12 miesięcy w roku. Uczelnia może jednak w szczególnych przypadkach uznać źródło dochodu jako stałe np. w sytuacji rozpoczęcia pracy przez studenta później niż w styczniu, pod warunkiem, że przy liczeniu miesięcznego dochodu studenta dochód z ostatniego roku podatkowego będzie traktowany jako dochód z 12 miesięcy.\nbrak tutaj odpowiedzi na zadane pytanie...\ni nurtuje mnie inna sprawa - nie wlicza się swiadczeń z FA, ale wlicza się alimenty płacone dobrowolnie? w świadczeniach rodzinnych świadczenia z FA za poprzedni rok (aktualnie 2010) przy rozpatrywaniu świadczeń rodzinnych są doliczane\nNo niestety nie m odp na moje pytanie ale dowiedziałam sie że ta ustawa nie istnieje od dziś\nTo dlaczego mi przyznano na pierwszym roku stypendium a teraz się obudzili i mi nie przyznają\nCzy mogę pociągnąć szkołę do jakiejś odpowiedzialności?\nodołuj się a najlepiej znajdź poradnie adwokacką, czasem istnieją takie darmowe ) poszukaj na necie może akurat coś wpanie Ci w ręce\nNo i właśnie nic takiego nie ma w tym co Ci przesłałm dlatego się zdziwiłam że uczelnia tak Cię potraktowała\nspróbuj odwołania od decyzji\nLena.84 i po co to wklejasz?\nkora 85 - jeśli ukończyłas jedne studia licencjackie to stypendium przysługuje Ci tylko na studiach 2-go stopnia\ni cos mi sie wydaje, że to co wkleiła Lena 84 to staroć\na tu cos z Ustawy o szkolnictwie wyższym : "5. Studentowi, który po ukończeniu jednego kierunku studiów kontynuuje naukę na\ndrugim kierunku studiów, nie przysługują świadczenia, o których mowa w art. 173, chyba Ŝe\nkontynuuje on studia po ukończeniu studiów pierwszego stopnia w celu uzyskania tytułu\nzawodowego magistra lub równorzędnego, jednakŜe nie dłuŜej niŜ przez okres trzech lat."


Świat kobiety i jej dziecka: Hipoalergiczny odplamiacz CONCERTINO BABY – recenzja.\nCena: około 11,99zł\nJako mama nieraz trudziłam się z wywabieniem plam na ubrankach mojego dziecka, niestety często z marnym skutkiem.\nDziś mam okazję użyć wybielacza hipoalergicznego, czyli też bezpiecznego.\nProdukt wydobywamy za pomocą wygodnego spryskiwacza, czyli w łatwy sposób możemy go nanieść bezpośrednio na plamę.\nPrzetestowałam jego skuteczność na koszulce mojej córeczki. Została zabrudzona sosem marchewkowym. Niestety pierwsze pranie pozostawiło brzydką plamę.\nA więc użyłam wybielacza, pozostawiłam na około 15 minut, następnie wyprałam.\nEfekt jak widać. Plama zeszła. Koszulka uratowana, czyli pełne zadowolenie z produktu.\nOstatnio też użyłam go na poplamioną kurtkę sokiem jabłkowym. Brzydkie żółte plamy nie sprały się w pralce. Na szczęście po użyciu odplamiacza i przepraniu ręcznym zeszły.\nParadoxa Raz 20 września 2013 08:16\nodplamiacz w domu wymagany\nguuuffy 20 września 2013 08:17\no tym to ja nie wiedziałam:D\nkinga b. 20 września 2013 09:23\nten odplamiacz jest bardzo dobry :)\nAngelika Musiał 20 września 2013 10:50\nBardzo dobry odplamiacz, no i bezpieczny dla skóry malucha.\nMałgorzata Margaretka 20 września 2013 11:07\nTeż polubiłam ten produkt :)\nmiraga 20 września 2013 15:28\nTanika i Wojtas 20 września 2013 11:57\nOj tak, przy dzieciach plamy są normalką ;) Świetne działanie, musze zakupić ;)\nmama Piotrusia i Bartusia 20 września 2013 12:31\nmamy i lubimy sprawdza się :)\nKatarzyna O. 20 września 2013 13:32\nPrzydałby się, bo mój małżonek się gorzej brudzi niż małe dziecko :D\nmiraga 20 września 2013 15:38\nMonnie 20 września 2013 13:58\nciekawe czy poradzi sobie z lakierem do paznokci, którym wczoraj ochlapałam koszulkę:(\nmiraga 20 września 2013 15:41\nOj, na lakier też szukam sposobu, bo pościel dziecko mi raz pobrudziło.\nżaneta serocka 20 września 2013 16:53\nooo rzeczywiście bez plamy :)\nAlicja R. 20 września 2013 18:11\nJestem pozytywnie zaskoczona działaniem tego odplamiacza :) Przydatna rzecz.\nNigdy nie miałam tego odplamiacza, ale dobrze wiedzieć że jest skuteczny.


Dropshipping od dłuższego tematu stanowi gorący temat na rynku e-commerce. Wymieniany jest jako jeden z dynamicznie rozwijających się trendów, z którego korzystają zarówno niewielkie, jak i duże sklepy internetowe. Sprawdź czym jest dropshipping i czy warto go prowadzić!\nIstotę modelu logistycznego, jakim jest dropshipping stanowi pominięcie magazynowania produktów w sklepie internetowym. W praktyce oznacza to, że każde zamówienie, które jest składane przez klientów e-sklepu, dociera do nich wprost z hurtowni. Tym samym właściciel sklepu internetowego nie musi posiadać magazynu ani zatrudniać personelu, który zajmie się pakowaniem poszczególnych zamówień.\nDropshipping będzie więc doskonałym sposobem na zaoszczędzenie czasu i pieniędzy - zwłaszcza dla początkujących w branży e-commerce.\nDwojakie rozumienie dropshippingu\nW sieci możemy spotkać się z dwojakim rozumieniem dropshippingu, co wprowadza niemałe zamieszanie w określeniu obowiązków sprzedającego względem klienta oraz rozliczenia dochodów uzyskanych z tej działalności. Za dropshipping w szerokim rozumieniu uznaje się:\nPośrednictwo sprzedaży, które można zaobserwować np. podczas dropshippingu towarów z Chin. Zarobek stanowi wtedy ustalony z dostawcą procent od obrotu jego towarem, a Ty nie stajesz się jego właścicielem.\nWysyłkę towaru z hurtowni wprost do klienta detalicznego, która oferowana jest przez wiele sklepów internetowych. Uzyskiwane w ten sposób dochody uzależniane są od marży na poszczególne produkty, jaką sobie ustalimy. Dodatkowo, to my pozostajemy właścicielem towarów (tak jak w przypadku klasycznej wysyłki z magazynu) i odpowiadamy zarówno za jego zwrot, jak i wymianę. Hurtownia jest jedynie współpracownikiem, na którego został przerzucony obowiązek pakowania i dostarczenia towarów do poszczególnych klientów.\nPopularnością i znacznymi udogodnieniami w sprzedaży każdego rodzaju produktów cieszy się przede wszystkim drugi z modeli, z którego korzystają zarówno nowe sklepy internetowe, jak i te, które stawiają na stały rozwój swojej oferty.\nCzy warto zaczynać dropshipping?\nDropshipping jest wartościowym modelem, na który warto zwrócić uwagę. Zalety dropshippingu to m.in.:\nNiski koszt rozpoczęcia prowadzenia sklepu internetowego.\nBrak konieczności zakupu towarów przed ich sprzedażą. Towary opłacane są w hurtowni dopiero wtedy, gdy klient złoży na nie zamówienie.\nOszczędność comiesięcznych kosztów najmu powierzchni magazynowej.\nMniej czasu poświęconego na obsługę zamówień.\nMożliwość prowadzenia e-sklepu z bardzo szerokim asortymentem.\nDropshipping warto zaczynać w każdym momencie prowadzenia sklepu internetowego. Na początku działalności pozwoli nam wystartować z biznesem nie ponosząc przy tym ryzyka związanego z zatowarowaniem. Działające od dłuższego czasu e-sklepy poszerzą dzięki niemu asortyment i zbadają rynek przed zakupem większych ilości nowych produktów do swoich magazynów.\nCo musisz wiedzieć nim zaczniesz dropshipping?\nChoć wykorzystanie dropshippingu w sklepie internetowym niesie za sobą szereg korzyści, nie jest to model logistyczny pozbawiony wad. Całkowite przerzucenie odpowiedzialności za wysyłkę towarów na hurtownię wiąże się z:\nMożliwością opóźnienia wysyłki do Twoich klientów np. w okresie świątecznym, gdy hurtownia obsługuje zwiększoną ilość zamówień.\nKoniecznością przesyłania dowodów zakupu drogą mailową, bowiem do paczek w hurtowni nie zostanie on dołączony.\nBrak rozpoznawalności paczek związany z pakowaniem produktów w opakowania Twojego partnera.\nKorzystaniem ze stanów magazynowych, które mogą nie być aktualne. Tu należy zadbać o odpowiednio częste aktualizowanie informacji docierających do Twojego sklepu.\nZaczynając dropshipping pamiętaj, że z prowadzonej sprzedaży rozliczasz się dokładnie tak samo, jak zazwyczaj. Początkowo nabywasz towar, by następnie sprzedać go klientom.\nRozpoczęcie dropshippingu nie jest trudne. Wystarczy znaleźć hurtownię, z którą chcesz współpracować i upewnić się, że oferuje ona ten model wysyłki. Dalsze czynności będą sprowadzać się do wprowadzenia produktów na wirtualne półki np. z pomocą specjalnego oprogramowania, a także promocji poszczególnych produktów.\nKinga Tobała, www.sky-shop.pl.\nJak wybrać pomysł na biznes w internecie?\nCRM - oprogramowanie, z którym zadbasz o jakość obsługi klienta


Głośnik Bluetooth – Nobo Gadget – Phone Case , Gadgets & Accessories\nStrona główna / Głośnik Bluetooth\nZnaleźliśmy rozwiązania dla tych wszystkich, którzy nie lubią rozstawać się z muzyką, a od sprzętu oczekują naprawdę dobrego brzmienia. Bezprzewodowe głośniki to prawdziwa rewolucja w świecie urządzeń mobilnych. Pozwalają na słuchanie ulubionych utworów lub radia, gdzie tylko chcesz i tak jak lubisz. Zastosowanie wysokiej klasy komponentów sprawiło, że sprzęt gwarantuje dobrą jakość dźwięku także na otwartej przestrzeni.\nGłośniki Bluetooth Canvas Green\nGłośniki Bluetooth Radio\nWodoszczelny Głośniki Bluetooth B1 Rock – Red\nGłośniki Bluetooth Canvas Black\nGłośnik bezprzewodowy odznacza się z reguły niedużą wielkością oraz nie posiada okablowania. Oznacza to, że może być wykorzystywany praktycznie wszędzie – także tam, gdzie nie dostępu do źródeł zasilania (sprzęt posiada zazwyczaj zasilanie akumulatorowe). Do popularnych miejsc zastosowania głośników bezprzewodowych należą:\nśrodki komunikacji (pociągi, autobusy oraz samochody osobowe),\nplaże – nad morzem i nad jeziorami,\nbiwaki i pola campingowe,\nz tego rodzaju rozwiązań coraz chętniej korzystają użytkownicy również w domach.\nGłównym atutem każdego głośnika bluetooth jest brak okablowania.Urządzenia działa na zasadzie połączenia bezprzewodowego ze sprzętem grającym – komputerem, smartfonem, tabletem, mp3, itp. Zapewnia to przede wszystkim większą estetykę. Wiele osób decyduje się na umieszczenie we własnych domach takich rozwiązań, ponieważ nie ma konieczności prowadzenia przewodów. Ponadto odznaczają się wysoką mobilnością. Brak okablowania pozwala na swobodne przenoszenie urządzeń i nie ogranicza ich ustawienia od długości przewodu. Dzięki temu można je ze sobą zabrać w dowolne miejsce. Decyduje o tym także zasilanie akumulatorowe. Urządzenia dostępne w naszym sklepie mają źródło zasilania w postaci akumulatorów. Dzięki temu mogą działać bez podłączenia pod gniazdko – mogą być ładowane za pomocą power banków. Do atutów głośników bezprzewodowych z naszego sklepu należy też zaliczyć wygląd. Proponujemy modele bardzo efektowne, wykonane na bazie wysokiej jakości materiałów.


www.gosc.pl → Marcin Jakimowicz → Pocieszaj mnie, Kundusiu\nPani Franciszka, siostra spowiednika mistyczki, opiekuje się dziś jej domem\tfot. ROMEK KOSZOWSKI\nWitold Cempel - dyrektor generalny firmy konsultingowej – Rozmowy Kundusi z Jezusem rozbijają wiele mitów na temat surowego, karzącego Boga. Wyciskają łzy wzruszenia. Czytałem je prawie rok. Karmiłem się nimi, zdanie po zdaniu. Jej duchowość łączy orędzie Bożego Miłosierdzia Faustyny i „małą drogę” Tereski. Dla zagonionego człowieka karmionego terabitami informacji to prawdziwe objawienie!\nTo samo uczucie. Towarzyszyło mi, gdy schodziłem w Płocku do ciemnawej kuchni, w której pracowała Faustyna i gdy dotykałem drewnianych krat oddzielających mnie od sióstr w starej plebanii w Rybnie. Albo gdy schylałem głowę, by nie wyrżnąć o sufit maleńkiej pustelni Mieczysławy Faryniak, mistyczki ze Spisza. Czy Pan Bóg nie mógł wybrać bardziej atrakcyjnych miejsc, by objawić światu swe miłosierdzie? Czy nie zna się na marketingu? Wybrał to, co kruche, co nie rzuca się w oczy, co łatwo minąć, zbagatelizować, przejść na drugą stronę ulicy. Siedzę w drewnianej chałupie w Siwcówce, ślicznej wiosce schowanej w górach niedaleko Suchej Beskidzkiej. Dom ma 168 lat. Jego ściany słyszały niejedną rozmowę. Były też świadkami niezwykłych spotkań. Prosta góralka Kunegunda Siwiec spotykała się tu z samym Jezusem. Nie umiała pisać. Ale umiała słuchać. I to pokornemu Gościowi podobało się najbardziej.\nZawiało. Wysiadający z pociągu relacji Kraków–Zakopane ks. Bronisław Bartkowski skulił się. 13 października 1937 r. wysiadł w Suchej Beskidzkiej. Pochodził z północy, z diecezji pelplińskiej. Chorował. Dostał urlop zdrowotny, a lekarz zalecił mu zmianę klimatu. Trafił do beskidzkiej wioski. Tłukł się furmanką kilkanaście kilometrów po kocich łbach. Wreszcie zajechał do Siwcówki. Zapukał do klasztoru sióstr zmartwychwstanek. Trafił tu „przez przypadek”. Kto wie, jak potoczyłoby się jego życie, gdyby nie choroba? Tuż przed śmiercią powiedział zresztą: od ponad 40 lat nie potrafię sobie wyobrazić dnia bez bólu głowy. To, co po ludzku wydawało się przekleństwem, okazało się nieprawdopodobną łaską. W Siwcówce spotkał Kundusię. Ofiarowała pod klasztor swą rodzinną ziemię – chwaliły ją siostry zmartwychwstanki. Finansowała naszą piękną kaplicę – cieszyli się mieszkańcy. Nie znali jednak jej największego sekretu. Nie wiedzieli o długich rozmowach, które prowadziła z samym Jezusem. Jak zareagował na tę wiadomość ks. Bronisław? Patrzę na wiszącą na ścianie fotografię. Spod krzaczastych brwi spogląda swym poważnym, przenikliwym wzrokiem. Przypomina mi historię innego kapłana. W podobnie kłopotliwej sytuacji znalazł się przed laty ks. Michał Sopoćko. W Wilnie do jego konfesjonału podeszła ruda, piegowata zakonnica i szepnęła: „Mam na imię Faustyna. Znam księdza. Opowiedział mi o księdzu sam Jezus”.\nUfna wiara Kundusi musiała zrobić na ks. Bartkowskim wrażenie. Prosta kobiecina wyjaśniała rodzinie zawiłe fragmenty dzieł mistycznych Jana od Krzyża. Powtarzała w czasie spowiedzi słowa, które słyszała od Jezusa. I choć wszystkie znaki na niebie i na ziemi wskazywały na to, że mówi prawdę, przezorny kapłan poprosił o wyjątkowy znak. Zawarł z niebem umowę. – Boże, proszę Cię o nawrócenie i wyspowiadanie się pewnego grzesznika, który od lat kościół omija szerokim łukiem – modlił się. – Jeśli to, co słyszę od Kundusi jest prawdziwe, niech ten człowiek przyjdzie do kościoła i wyspowiada się. Ks. Bronisław był konkretny. Wyznaczył Bogu konkretną datę: 3 maja 1943 r. Nie pisnął o tym Kundusi ani słowem. – Módl się w pewnej intencji – powiedział jej jedynie. „Kundusia nic nie wiedząc o treści ani o terminie, modliła się gorąco o spełnienie mojego pragnienia – notował. – Nadszedł dzień 3 maja. Po nabożeństwie zasiadłem do konfesjonału. Patrzę, a tu pod chórkiem stoi ów grzesznik. Ludzie powoli poczęli opuszczać kaplicę, a on wstał i zamiast skierować się do wyjścia, podszedł do konfesjonału. Otrzymałem odpowiedź”.\ndodane 18.06.2009 00:27


W działaniach email marketingowych najważniejszym celem jest wysyłanie kampanii, które będą chcieli czytać Twoi odbiorcy. Zadajesz sobie pytanie jak możesz poznać rzeczywiste potrzeby osób, które otrzymują Twój newsletter? Jak dostarczać ciekawe i angażujące treści swoim subskrybentom? Wykorzystaj potencjał Email Marketing Automation, zwiększ efektywność swoich kampanii i skutecznie realizuj własne cele. Zobacz dlaczego warto zacząć stosować automatyzację już dziś.\nAnaliza wyników kampanii jest kluczowa dla optymalizacji działań i stałym dążeniu do sukcesu. Sprawdzając interakcje odbiorców z otrzymanymi wiadomościami wiesz, które treści mają potencjał sprzedażowy i co w danej chwili jest interesujące dla nich. Jeśli wyniki są coraz lepsze, idziesz dobrą drogą. Jeśli jednak spadają, musisz wyszukać przyczynę i znaleźć rozwiązanie.\nZ Email Marketing Automation możesz iść o krok dalej. Nie tylko dowiesz się co wydarzyło się z Twoim mailem w inboxie adresatów, ale poznasz również zachowanie odbiorcy po kliknięciu w link z mailingu. Będziesz mieć pewność, które strony Twojej witryny zostały odwiedzone oraz sprawdzisz konwersję swoich kampanii email marketingowych. Znając ścieżkę jaką podąża Twój odbiorca na stronie internetowej będziesz mógł:\nwykorzystać automatyczne autorespondery z dopasowanymi treściami, aby zachęcić odbiorców do dalszych działań,\npersonalizować wiadomości i stosować content dynamiczny bazując na rzeczywistych preferencjach Twoich odbiorców,\nwysłać kampanie oparte na danych behawioralnych z Twojej witryny internetowej,\ndosyłać rekomendacje produktów powiązanych z wcześniejszymi zakupami,\nodpowiednio i na czas reagować na potrzeby Twojej grupy docelowej,\ni wreszcie najważniejsze - wysyłać treści, które ludzie chcą czytać!\nPołącz to co najlepsze\nFunkcjonalności Email Marketing Automation FreshMaila opierają się na integracji z Google Analytics oraz stosowaniu kodów trackingowych, zamieszczanych w obrębie Twojej witryny. Dzięki temu masz możliwość obserwowania działań odbiorców Twojego mailingu, zarówno w obrębie przesłanej kampanii, jak i po przejściu na Twoją stronę internetową w jednym centralnym miejscu - we FreshMailu.\nKażda akcja, jak np. klik w link mailingu, odwiedzenie strony z cennikiem czy pobranie materiału premium jest monitorowana i przypisana do konkretnego adresu mailowego z Twojej bazy. Dane te możesz następnie wykorzystać do tworzenia jeszcze efektywniejszych wysyłek, targetowanych na podstawie rozpoznanych preferencji Twoich odbiorców.\nAby móc śledzić zachowania użytkowników na swojej stronie, prześlij do wybranej listy odbiorców kampanię mailingową. Zachowania tych, którzy przejdą z maila na stronę, będą zweryfikowane przez FreshMail, zgodnie ze zdefiniowanymi ścieżkami konwersji. System automatycznie wyśle przygotowane przez Ciebie treści autoresponderów do osób, które zrealizowały wyznaczone przez Ciebie w cele. Będziesz mógł też sam wysłać do odpowiednich grup dedykowany newsletter lub mailing.\nNim wyślesz kampanię aktywacyjną zintegruj swoje konto Google Analytics z FreshMailem lub wklej na odpowiednie strony swojej witryny kody trackingowe. Z naszego poradnika dowiesz się jak prawidłowo przejść krok po kroku proces integracji lub implementacji kodów trackingowych.\nTargetując kampanie email marketingowe warto bazować na podstawowych informacjach demograficznych i wysyłać inne treści w zależności od płci, wieku, zawodu czy miejsca zamieszkania danego odbiorcy. Nadal jednak nie masz pewności, którzy z adresatów z największym prawdopodobieństwem zareagują na Twój komunikat i wykonają określoną akcję - zapiszą się na webinarium, zamówią usługę czy kupią od Ciebie produkt.\nWykorzystując dane behawioralne pochodzące z informacji o działaniach na Twojej stronie jeszcze lepiej dopasujesz swoje wysyłki. Prześlesz wówczas odpowiednie informacje, odpowiednim osobom, w odpowiednim czasie. Zobacz jak z Email Marketing Automation osiągniesz swoje biznesowe cele jeszcze skuteczniej. Wygrzejesz swoje leady, maksymalnie spersonalizujesz komunikat sprzedażowy i zwiększysz konwersję wysyłek.\nLead nurturing - wygrzewanie leadów\nCzęsto mamy mylne wrażenie, że skoro klient odwiedza naszą stronę, to na pewno po to, aby coś od razu kupić. Rzeczywistość wygląda jednak inaczej. Zdecydowana większość internautów zainteresowanych konkretnym produktem sprawdza jedynie ofertę. Poszukuje informacji, przegląda ceny konkurencji, porównuje właściwości i opcje zamówienia. Do decyzji zakupowej musi dojrzeć, a Twoim zadaniem jest im w tym pomóc i przekonać, że zakup u Ciebie jest najbardziej optymalnym dostępnym wyborem.\nKorzystając z Email Marketing Automation połączysz działania marketingowe i efekt sprzedażowy. Dosyłając odpowiednie informacje skutecznie wesprzesz potencjalnego klienta na każdym etapie procesu zakupowego, aż do momentu dokonania zakupu. Skutecznie realizowany lead nurturing pozwala przewidywać zainteresowania na podstawie charakterystyki klienta, a znając jego aktywność na Twojej stronie internetowej już przy pierwszej wizycie, możesz odpowiedzieć na jego konkretne potrzeby już po pierwszej interakcji.\nStosując integrację z Google Analytics lub osadzenie kodów trackingowych możesz łatwiej i efektywniej określić profil osób, które otrzymują od Ciebie wiadomości. Na tej podstawie posegmentujesz swoją bazę. Nie wysyłaj wszystkim odbiorcom tej samej treści. Ta metoda nie sprawdza się już w działaniach marketingowych, dzisiejszy konsument oczekuje wręcz przewidywania swoich potrzeb, a jeśli odkryje, że otrzymuje od Ciebie generyczne, mało interesujące treści, nie będzie otwierał wiadomości od Ciebie, Co więcej - możliwe iż wypisze się z subskrybcji.\nNowoczesny system do email marketingu pozwoli Ci stworzyć dowolną ilość wersji jednej wysyłki, automatycznie dopasowujących się do odbiorcy, w oparciu o zgromadzone o nim dane behawioralne i deklaratywne. Dostarczaj odpowiednie treści dla grup o różnym poziomie zainteresowania, a Twoja komunikacja będzie przynosić wymierne efekty. Możesz przeprowadzić działania follow-up wykorzystując autorespondery oraz wysyłać dopasowane do aktywności odbiorcy kampanie email. Monitoruj zachowania swoich odbiorców na stronie, śledź statystyki kampanii i wysyłaj coraz skuteczniejsze newslettery.\nKody trackingowe pozwolą Ci śledzić ruch w czasie rzeczywistym pochodzący z mailingu na stronę. Z kolei po integracji z Google Analytics możesz monitorować aktywność odbiorców nawet w przypadku ruchu z innych źródeł niż mailing. Jest to możliwe nawet przez okres do 6 miesięcy po wysyłce kampanii. Każde dodatkowe informacje, poza raportami z kampanii email marketingowych, jakie posiadasz o swoich subskrybentach są niezwykle cenne. W szczególności te z systemów e-commerce i CRM czy dane behawioralne z Twojej własnej witryny.\nAnalizując informacje z wielu źródeł, lepiej poznasz potrzeby swojej grupy docelowej i będziesz mieć niemal 100% pewności, że każdy newsletter zawiera coś interesującego dla danego odbiorcy. Email marketing jest wciąż preferowanym przez klientów kanałem komunikacji i ma ogromny potencjał sprzedażowy. Email Marketing Automation pozwoli Ci przesyłać odbiorcom treści, które chcą czytać.\nFreshMail jest zintegrowany z Zapierem. Sprytną aplikacją, która pozwoli Ci połączyć Twój system do email marketingu z ponad 500 innymi aplikacjami dostępnymi w bibliotece Zapiera. Dzięki integracji będziesz mógł automatycznie zaciągać dane np. z Gmaila, systemu CRM, PayPala, czy jakiejkolwiek innej aplikacji, której używasz w codziennej pracy i na tej podstawie stworzysz listy odbiorców we Freshailu. Załóż darmowe konto na Zapier i poznaj możliwości jakie daje ta prosta integracja tutaj. Nie musisz posiadać technicznej wiedzy. Prosty interfejs Zapiera działa na zasadzie drag’n’drop, a połączenie aplikacji zajmuje tylko kilka chwil.\nProwadzisz e-sklep na konkretnej platformie ecommerce? Zajrzyj do naszego centrum integracji i zobacz jak zautomatyzować przepływ danych pomiędzy rozwiązaniami IT. Zintegruj swojego FreshMaila z wciąż rosnącą liczbą aplikacji i platform, z których na co dzień korzystasz.


Jeśli chcecie, żeby Wasza miłość przetrwała na wieki, koniecznie zatrzaśnijcie kłódkę na Moście Chlebnickim przewieszonym nad Kanałem Raduni. Na kłódce obowiązkowo wypiszcie swoje imiona albo inicjały, a kluczyk wrzućcie do rzeki.\nTen gest przypieczętuje Wasz związek. Most już teraz ugina się pod ciężarem kłódek — wszystkie zostały zawieszone przez pary przysięgające sobie dozgonną miłość. W tym mieście można się zakochać! Polecany artykuł:. Takiego filmu o mieście jeszcze nie było. I napra Odwiedź Oliwę i… spójrz na morze!\nRandki - Sopot, wojewodztwo pomorskie\nW Gdańsku już działa nowy punkt widokowy. Autor: fot. Piwnej oficjalnie przechodzi w ręce zakochanych na czas Jarmarku Dominikańskiego - na furcie pojawiają się wtedy serca z wyznaniami miłosnymi. Autor: screen z www. Długie Pobrzeże Gdańsk. Most Miłości Gdańsk. Motława Gdańsk. Czytaj więcej. Waginalia - czym są?\nO co chodzi? Warzywa i owoce w upalne dni: tego nigdy nie kupuj! Dieta online: ty wybierasz tempo odchudzania, my dostosowujemy jadłospis! Newsy z Trójmiasta. Koronawirus na Pomorzu. Kolejny przypadek śmiertelny w regionie. Tragiczne statyst Prawdziwe włoskie smaki na wyciągnięcie ręki. Drożyzna nad Bałtykiem. Fortuna nawet za przekąski. Zdzierają przez koronawirusa [ Pierwsze komentarze: "Spanikowałem! Straciłeś pracę przez koronawirusa? Tutaj nie musisz mieć doświadczenia. Narcos z Prabut przypomniał policji cały kodeks karny.\nWłamanie, narkotyki Nie dajcie się nudzie! Wyłączcie kolejny film, zatrzaśnijcie drzwi restauracji i zapukajcie do świata VR , gdzie czeka Was wirtualna randka w krainie pełnej gier i zabaw! Połączcie ruch ze świetną zabawą, a dzięki emocjom nawet nie zauważycie, jak udany był ten dzień. Skorzystajcie z bieżni VR , unieście się w przestworzach dzięki maszynie do latania , ścigajcie się w wyścigach lub przenieście umysły i ciała do fabularnej przygody , pełnej zabaw i ekscytujących pojedynków!\nCzas na super zabawę w super miejscu! Dzieci w wieku 8 — 13 lat mogą używać sprzętu pod opieką rodziców jeżeli mają co najmniej cm wzrostu. Dzieci w wieku 8 — 13 lat muszą użytkować sprzęt pod asystą osoby dorosłej. Każdy użytkownik poniżej 18 roku życia musi przynieść podpisaną zgodę opiekuna. Warto namówić dziewczynę na taką randkę, nawet jeśli nie interesuje się grami i technoloigią.\nSopot - Molo, Relaks i Wakacje w Polsce. Trójmiasto -Tri-City Vacation in Poland. 4K\nMoja dzięki temu wypadowi złapała bakcyla i teraz sama namawia mnie do zakupu gogli ;. Tak Nie. Zabrałem dziewczynę na randkę z VR - przekonała się co do mojego zamiłowania grami :. Super opcja dla osób, którym znudziły się regularne randki.\nWarto spróbować takiej alternatywy, my byliśmy z dziewczyną zachwyceni. Ruwniez dalam sie facetowi namowic kupilismy i jestem zaskoczona bardzo miły klimat dla mnie bomba, fajne na rocznice. Bylam z narzczonym i cóż, no bylo genialnie - on kanapowiec, a ja romantyczka. Polecam wszystkim żonom z mężami leniami! Prezenty dla niego Prezenty dla niej Prezenty dla dwojga Prezenty dla firm Z przyjaciółmi Prezenty dla rodziców Prezenty dla dzieci Prezenty dla seniorów Lista wszystkich odbiorców. Znajdź nas Pomoc Kontakt. Zaloguj Ulubione Mój Voucher. Zniżki Darmowa dostawa wybierz. Menu Szukaj Koszyk Znajdź nas Szukaj.\nProdukty w koszyku. Twój koszyk jest pusty. Po wybraniu produktu kliknij przycisk "Dodaj do koszyka". Dla kogo? Prezenty dla niego Prezenty dla męża i narzeczonego Prezenty dla chłopaka Prezenty dla kolegi więcej. Prezenty dla niej Prezenty dla dziewczyny Prezenty dla siostry Prezenty dla żony i narzeczonej więcej. Prezenty dla dwojga Weekend we dwoje Wieczór we dwoje Przygoda we dwoje. Prezenty dla firm Prezenty dla pracowników Prezenty dla szefa Prezenty na imprezy integracyjne.\nZ przyjaciółmi Przygoda z przyjaciółmi Weekend z przyjaciółmi Wieczór z przyjaciółmi. Loty Lot balonem Lot motolotnią Lot paralotnią więcej. Za kierownicą Nauka bezpiecznej jazdy Gokarty Off-road więcej. Skoki Tunel aerodynamiczny Skok na bungee Skok ze spadochronem więcej. Uroda Manicure Pedicure Zabiegi kosmetyczne więcej. Sopotu chyba nie trzeba nikomu przedstawiać. To położone między morzem a zalesionymi wzgórzami przepiękne miasto co roku odwiedza ponad dwa miliony turystów i wczasowiczów, zarówno zakochanych, jak i singli szukających swojej miłości.\nSopot, łącznie z pobliskim Gdańskiem i Gdynią, tworzy ponad milionową aglomerację trójmiejską. Zachęcamy do odwiedzenia tej Perły Bałtyku, niezależnie od tego czy jesteś singlem, czy masz już drugą połówkę. Zapewniamy, że nie będziesz się nudzić! Przechadzając się uliczkami Sopotu spotkamy mnóstwo młodych ludzi, niezależnie od pory roku. Poza sezonem letnim zobaczymy tu głównie mieszkańców Trójmiasta i okolic, którzy po pracy czy zajęciach na uczelni relaksują się na molo lub plaży, a wieczorem świetnie się bawią w nocnych klubach zlokalizowanych głównie w okolicach słynnego Monciaka.\nLatem natomiast Sopot zmienia się nie do poznania. W upalne dni tłumy turystów z całej Polski i z innych krajów przemierzają ulicę Monte Cassino w górę i w dół. Kto wie? Może właśnie w tym tłumie zobaczysz osobę, na widok której Twoje serce zabije mocniej? Sopot znalazł się na pierwszym miejscu zestawienia przygotowanego przez eDarling wśród dziesięciu polskich miast, w których mieszkają najbardziej atrakcyjni single. Niepowtarzalny charakter nadają miastu secesyjne kamieniczki, wille otoczone drzewami, zabytkowe parki oraz piękne ogrody.\nTo właśnie tu można spotkać rodziny z dziećmi, zakochanych czy samotnych wyczekujących swej miłości. Sopot to idealne miejsce dla singli chcących poznać wymarzonego partnera.\nkochaj.pl portal randkowy opinie.\nTrójmiasto (CZAT regionalny) – CZATeria w flipnorth.com.\nmarcin sójka singiel tekst.\nUrzekająca sceneria Sopotu oraz atrakcyjne obiekty rekreacyjno-wypoczynkowe i liczne imprezy kulturalno-rozrywkowe sprawiają, że każdego roku przyjeżdża tu mnóstwo turystów i wczasowiczów. Monciaka zna prawie każdy.