12,5 ar prostokątna działka przy ul.Reymonta - Sieradzak.pl\n12,5 ar prostokątna działka przy ul.Reymonta\nCena: 137 500 zł / sztukę\nsprzedam prostokątną działkę 48mx26m w szybko rozwijającym się sąsiedztwie domów jednorodzinnych o powierzchni 1250 m2 idealną pod budowę domu lub inwestycję długoterminową, działka przylega dłuższym bokiem do miejskiej gruntowej drogi wewnętrznej (utrzymanie drogi po stronie miasta, brak problemów ze współwłasnością) biegnącej prostopadle do ul. Reymonta (przedłużenie ul. Wiśniowej - obecnie ul. Malownicza). 500 m do zjazdu z obwodnicy Sieradza połączonej bezpośrednio z S8.\nDopuszczalna powierzchnia zabudowy - 20%. Prąd, wodociąg i kanalizacja sanitarna przebiega wzdłuż ul. Reymonta, możliwość pomocy ze strony obecnego właściciela przy uzyskaniu warunków przyłączeniowych oraz warunków zabudowy.\nSąsiednia działka zabudowana i zamieszkana. Do posesji prowadzi droga o szerokości 6 m (działka miejska - nr 340), obecnie nieco zawężona przez rolników, miasto posiada w planach wznowienie granic i uregulowanie szerokości.\nCena 137.500 zł\nW tym roku ul. Reymonta została dodatkowo utwardzona a kolejnym planowane jest położenie nawierzchni asfaltowej.\nRozpoczęcie: 19.02.2019, 00:00, zakończenie: 07.12.2019, 12:11


Munin Szaman - Cierpienie jako lekcja - Sklep ezoteryczny Ezosfera.pl - dla ciała, umysłu i ducha\nNie zniekształcaj świata myślami. Jak możesz tego skutecznie nie robić? Przestać kierować się jakąś “logią”, jakimś “izmem” czy “yzmem”.\nO miłości mówisz, że to “chemia” a o życiu, że “biologia”. Jesteś bardzo niemądry. Potrzeba ci wiele cierpienia i może wiele wcieleń by się obudzić. W cierpieniu doświadczasz świata i siebie takimi, jakimi są naprawdę.\nJa osobiście nie mam litości dla wielu ludzi, którzy cierpią. Cierpienie to dla nich istotna lekcja – lekcja tego, kim są i czym jest rzeczywistość.\nAle oni potrafią uparcie trzymać się własnych poglądów. Mogą nawet umrzeć za swoje religijne racje. Co za absurd. Wizja świata za ludzkie życie…\nJeżeli chcesz poznać prawdę, musisz wykroczyć poza myślenie. Cierpienie skutecznie ci w tym pomaga. Tylko ucz się. Pozwól cierpieniu wykonywać w tobie pracę. Gdy cierpisz kieruj się do wnętrza i pytaj: kto cierpi? Czyli jakie są podstawy mojego cierpienia. Co stoi za moim odczuwaniem bólu, niewygody, choroby. Co to za “ja”, którego ono dotyczy.\nOtworzyłem się na zjawiska psychotroniczne, ezoteryczne i duchowe naprawdę. I to naprawdę działa, to naprawdę istnieje. Na tym można polegać. I to jest prawdziwe. Dochodzisz do tego poprzez swoje doświadczenie a nie jakieś “dowody”, jakieś śmieszne teorie, czcze spekulacje. To nie ma mocy prawdy. Zostaw to, szkoda czasu. Nie dyskutuj, nie polemizuj o zjawiskach paranormalnych czy psychotronice. To droga donikąd. Polemizuje, kłóci się ten, kto nie zna prawdy.\nCierpienie pokazuje ci, że coś nie gra w twojej postawie. Nie ma “słusznego cierpienia”. Jeżeli ktoś cierpi, to cierpi z powodu swoich błędów. Jeśli ktoś prześladuje cię za twoje wyznanie to znaczy, że coś nie tak z twoim wyznaniem. Zostaw je, ono jest niewłaściwe.\nNie ma cierpienia za prawdę – cierpi się tylko przez uwikłanie w fałszu. Nie ma “godnego cierpienia” – każde cierpienie wskazuje na twoje pomyłki, na sztywność umysłową, na pochłonięcie przez przekonania i jakiś obraz świata.\nGdy cierpisz w związku to znaczy, że masz niewłaściwy związek. Gdy cierpisz w pracy to znaczy, że wykonujesz niewłaściwą pracę itd. Jeżeli cierpisz w swoim ubraniu, to znaczy, że do ciebie nie pasuje lub jest za ciasne. Zmień to – zmień ubranie lub je popraw. Ale nie tkwij w tym – to niemądre.


Ultima Thule • Wyświetl temat - Lublin\nDzisiaj jest pn, 23 maja 2022 14:34:34\nUltima Thule » Miejsca Przygodne » "POD RÓŻĄ" RUM\n[ Posty: 26 ] Przejdź na stronę Poprzednia 1, 2\nWysłany: pn, 25 czerwca 2012 22:28:57\npt, 29 lutego 2008 20:49:42\nSkąd: się biorą muszki owocówki\nwreszcie Lublin ma lotnisko i pierwsze połączenia, of course London-Luton i drugie do Oslo\nW jednej ręce granat,\nw drugiej nóż... i już!\nWysłany: pn, 16 lipca 2012 12:18:13\npn, 02 października 2006 09:43:00\nnie potraktujcie prosze tego jako spam, ale od jakiegos czasu pracuje jako przewodnik miejski, i chce tutaj zareklamowac swoje usługi )\nJakby ktos przejeżdzał przez Lublin, chciał się czegoś dowiedziec - to z mila chęcią oprowadze, za mała gratyfikację (piwko, winko, kawa, buziaczek etc.)\nDrogi do nikąd i drogi Tam\nwiara nadzieja i miłość\nWysłany: pn, 16 lipca 2012 13:51:26\nsob, 09 sierpnia 2008 21:41:01\nZnasz jakieś legendy o Lublinie? Ja znam jedną: podobno jest tam praca.\nHej, hej, którędy do gwiazd?\nWysłany: pn, 16 lipca 2012 21:36:52\nMoją ulubioną lubelską legendą jest ta o pięknej Złotniczance\nWysłany: pn, 16 lipca 2012 22:11:19\nśr, 10 listopada 2004 00:22:22\n...a Widzący ?\nWysłany: czw, 06 września 2012 10:25:39\ndla odwiedzających: Krakowskie Przedmieście i odnogi ulic, nawet dość dalekie od października będą oparkometrowane http://www.rmf24.pl/fakty/polska/news-w ... nId,632789\nWysłany: wt, 22 stycznia 2013 22:28:12\nsob, 09 października 2010 21:16:59\n"Nie wiedzieć czemu, ale wszystko ma tu jakieś znaczenie i odzywa się dalekim echem w innych światach. Bywają dni, że te drabiny, o których dopiero co wspominałem, opuszczane są tak nisko, że dotykają dachów domów, dworca kolejowego lub wież kościelnych. A może to jakiś potężny cherubin chce złowić człowieka jak na wędkę?"\nTomasz Budzyński "Soul Side Story" s.316\n...tam na skraju lasu, gdzie brzóz tyle...\nWysłany: sob, 22 czerwca 2013 14:26:35\nczw, 12 lutego 2009 00:19:00\nWłaśnie się wybieram na kilka dni. Koniecznie chcę zobaczyć ogród botaniczny, Stare Miasto i stary cmentarz żydowski, który jak wyczytałam nie jest ogólnie dostepny dla turystów...Jak się tam dostać? Natalia, byliście niedawno?\nWysłany: sob, 22 czerwca 2013 14:43:41\n...przez dziurę w murze...kto szuka ten znajdzie\nWysłany: wt, 02 lipca 2013 14:00:29\n...przez dziurę w murze...\nbyłam, widziałam - fantastyczne miejsce!\nA ogród botaniczny też wart spaceru.\nOgólnie Lublin zrobił na mnie bardzo pozytywne wrażenie...\nTytuł: Re: Lublin\nWysłany: pn, 23 maja 2022 09:45:33\npt, 13 stycznia 2012 17:29:27\nSkąd: Hôtel Lambert / Rafał Gan Ganowicz Appreciation Society\nWczoraj byłem po raz pierwszy w życiu (!!!) w Lublinie (wcześniej tylko na Ślubie Mikiego, ale to trudno zaliczać do zaliczeń miasta). Pretekstem do wizyty była wystawa Tamary Łempickiej w Muzeum Narodowym, ale udało się też - mimo dziwnej pogody - pospacerować po Starym Mieście. Bardzo mi się podobało, zwłaszcza różne boczne uliczki, "tyły" ulic i podwórek, bramy i przesmyki. Musi tam być ekstra poza weekendami i szczytem sezonu turystycznego - wyobrażam sobie, że zarówno w upalne i słoneczne dni, mglistą jesienią i ciężką zimą fajnie będzie tam połazić, pokręcić się i pogubić. Zaskoczyła mnie pagórkowatość i zieloność miasta! Biorąc pod uwagę naprawdę błyskawiczny dojazd z Default City, należy się tam udać znowu i to jak najprędzej!\nOgromnie polecam wystawę Tamary Łempickiej (z przyległościami, w tym designem art deco) na Zamku. Super kolekcja, w tym przede wszystkim dzieła z prywatnych zbiorów, których nie da się zobaczyć nigdy i nigdzie indziej (tj. część - np. z Villi La Fleur w Konstancinie się da, ale to jednak wymaga starań i fuksa). Bardzo dobrze przygotowane opisy, wyjaśnienia, notki biograficzne, komentarze i konteksty. Byłem pod wielkim wrażeniem całości. Wydaje się, że ekspozycja nie jest wielka, ale 2 godziny trzeba sobie zarezerwować. Bilety do dostania z marszu, ale widać, że zainteresowanie wciąż bardzo duże. Wystawa jest czynna codziennie (w tym w poniedziałki) od 9 do 18. UWAGA: koniec 14 sierpnia, więc warto tego nie odkładać na bliżej nieokreślone "kiedyś trzeba", tylko jechać i podziwiać - wyjątkowo rzadka to okazja!!\nCeterum censeo Platformem delendam esse\nWszystkie prawdziwe ścieżki prowadzą przez Góry.\nZawsze mieć dojrzałe jagody do jedzenia i słoneczne miejsce pod sosną, żeby usiąść.\nMy gender pronoun is "His Majesty / Your Majesty".\nPrzejdź do: Wybierz forum ------------------ Miejsca Pod Słońcem ARMIA ARMIA - UTWORY WSZYSTKIE 2TM2,3 TOMASZ BUDZYŃSKI BUDZY solo - UTWORY WSZYSTKIE TRUPIA CZASZKA RIMBAUD FOTOROOM Miejsca Przygodne POTFORUM OCENARIUM KAMERUM BUKOWINA "POD RÓŻĄ" RUM


Zoofilia. W poszukiwaniu słuszności obrzydzenia | Wakat - Wakat Zoofilia. W poszukiwaniu słuszności obrzydzenia | Wakat\nW przeciwieństwie do stosunkowo bezpiecznego teoretyzowania o biofilii, zabieranie głosu w sprawie zoofilii wciąż może być ryzykowne. O ile rozważanie sensowności hipotezy, jakoby ludzie byli wyposażeni w przyrodzoną tendencję do zwracania szczególnej uwagi na fenomen życia i różne formy i procesy z nim związane, a nawet potrzebę więzi z innymi formami życia , może narazić co najwyżej na zarzut naukowej nierzetelności, nadinterpretacji lub myślenia życzeniowego, o tyle zainteresowanie fenomenem zoofilii wciąż w wielu kręgach może łatwo zostać uznane za przypadek niezdrowej ciekawości. Dla większości zoofilia stanowi tabu. Rzadko mówi się o niej publicznie. Rzadko nawet się ją publicznie piętnuje. A przecież nie jest wyłącznie zjawiskiem historycznym lub egzotycznym. Przeciwnie, jest czymś tradycyjnym, wpisanym również w naszą kulturę. Współczesność, ze swoją wirtualną przestrzenią spotkań pasjonatów i pasjonatek, również ciemnych zaułków, podziemnej sceny i zamkniętych klubów dla wtajemniczonych, dała jej tylko nowe sposoby propagacji. Dostarczyła nowych mediów, powielających stare tendencje, których których ocena na przestrzeni wieków się zmieniała: od kategorycznego potępienia i surowej penalizacji (vide choćby starotestamentowe karanie śmiercią człowieka i zwierzęcia, uczestniczących w akcie zoofilnym) do gloryfikacji, sakralizacji, ekskluzywności i elitaryzmu.\nTerminem zoofilia (oraz bestiality) określa się wiele różnych skłonności seksualnych i praktyk z udziałem zwierząt. Są to – wymieniając bez pretensji do kompletności – zarówno akty genitalne, oralno-genitalne, jak i masturbacja, ocieractwo czy voyeuryzm . Zarówno Światowa Organizacja Zdrowia, jak i dokumenty Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego określają zoofilię mianem zaburzenia. Pod szerokim parasolem pojęciowym zoofilii znajdujemy zarówno praktyki przemocowe, w różnym stopniu inwazyjne (z zoosadyzmem i czerpaniem przyjemności z zabicia zwierzęcia włącznie), jak i bezprzemocowe. Mówi się zarówno o podświadomych, jak i jawnych tendencjach zoofilnych. Za zoofilię może zostać uznana forma zastępczego zachowania seksualnego, mniej lub bardziej epizodycznego, w którym zwierzę jest ersatzem człowieka jako partnera/partnerki. Zoofilia może się łączyć z innymi zachowaniami seksualnymi uznanymi za zaburzenie, jak w przypadku wspomnianego wcześniej sadyzmu. Może też być wreszcie preferowaną lub wręcz jedyną formą zaspokojenia seksualnego. Dotyczyć może różnych zwierząt, co dodatkowo komplikuje opis. Różnych nie tylko naturą, ale i stopniem uwikłania w proceder. Opisywane są przypadki tresury zwierząt do wykonywania czynności związanych z aktami seksualnymi z człowiekiem. Jeśli chodzi o różnorodność gatunkową, literatura przedmiotu wspomina choćby o avisofilii, ekwinofilii, kynofilii, ofidyfilii, a także formikofilii. Ten ostatni przypadek, oznaczający pobudzenie seksualne związane z owadami, rozszerza pojęcie zoofilii na zwierzęta, których status w filozofii moralnej i prawie jest zdecydowanie inny niż kręgowców.\nZoofilia może przybierać formę działania prywatnego, ale funkcjonuje także w ramach rynku profesjonalnych usług (np. zoofilna prostytucja) i produktów (zoopornografia, gadżety itd.). Dodatkowo jej obraz komplikuje fakt, że we współczesnych społeczeństwach dosyć powszechne są praktyki związane z cielesnym kontaktem ze zwierzętami i bliskimi relacjami ze zwierzętami udomowionymi, choćby tymi, które mają status tzw. zwierząt towarzyszących. Pieszczenie, pocałunki, przytulanie zwierząt jakkolwiek sprawiają ludziom przyjemność, mogą nie być jawnie motywowane seksualnie, ale skutkować reakcją pobudzenia seksualnego u zwierzęcia. Przy nieznajomości geografii stref erogennych zwierzęcia i niemożliwości/nieumiejętności precyzyjnego odczytania jego stanu, jest prawdopodobne, że – również bezwiednie – ludzie często wkraczają w sferę seksualności zwierząt. Tego typu zachowania można traktować jako graniczne dla zoofilii, podobnie jak voyeuryzm związany z obserwacją aktywności seksualnej samych zwierząt pozaludzkich (faunoiphilia).\nTrudno o aktualne i dokładne statystyki dotyczące powszechności zoofilii we współczesnym świecie. Ograniczenie zainteresowania do społeczeństw Zachodu niewiele tu pomaga. Silna tabuizacja i niedookreślenie natury badanego fenomenu utrudniają zebranie danych. Publikacja, w połowie XX w., raportu o seksualności ludzi, autorstwa biologa Alfreda C. Kinseya, wydawała się wypełniać tę lukę. Szokowała wynikami, choć nie tylko w kontekście zoofilii. Kinsey próbował dowodzić, że zoofilia praktykowana jest często: na podstawie tysięcy ankiet ustalił, że 8 proc. mężczyzn i 3,5 proc. kobiet miało przynajmniej jeden kontakt o charakterze zoofilii, przy czym na wsi zjawisko to miało dotyczyć połowy mężczyzn. Kinseyowi zarzucono jednak nierzetelność zbierania i interpretacji danych, próbowano podważyć naukowość raportu. Trudno znaleźć przy tym czynniki mogące mieć wpływ na ewentualne osłabienie tendencji zoofilnych w późniejszych latach. Niektóre fakty mogą nawet sugerować coś odwrotnego, choćby większa liczba tzw. zwierząt towarzyszących w miastach, a więc potencjalnie więcej możliwości praktykowania zoofilii (co może być jednak zrównoważone odwrotną tendencją, związaną z faktem migracji ludności wiejskiej do miast i rozwojem chowu przemysłowego). Trudno też posądzać Internet o cokolwiek innego niż ułatwienie dostępu do materiałów zoopornograficznych, tworzących popyt na kolejne produkcje, inspirujących i instruujących kolejnych zainteresowanych, a także usprawnienie komunikacji osób i firm zainteresowanych zoofilią.\nZmian prawnych również raczej nie da się traktować jako możliwej przyczyny ewentualnej postępującej marginalizacji tego zjawiska. Wciąż nie we wszystkich krajach funkcjonuje absolutny zakaz aktów seksualnych ze zwierzętami, podobnie jest z legalnością zoopornografii. W niektórych krajach zoofilia jest karalna dopiero wtedy, gdy zawiera elementy okrucieństwa. Fakt nieobejmowania jej zakazem tłumaczony bywa przekonaniem, że wystarczą istniejące, ogólne przepisy, chroniące przed aktami okrucieństwa i znęcaniem się nad zwierzętami . W polskim prawie zoofilia, definiowana jako obcowanie płciowe ze zwierzęciem, uznana jest za formę zabronionego znęcania się nad zwierzętami poprzez zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania mu bólu lub cierpień . Kodeks karny natomiast w następujący sposób reguluje kwestię zoopornografii: „Kto w celu rozpowszechniania produkuje, utrwala lub sprowadza, przechowuje lub posiada albo rozpowszechnia lub prezentuje treści pornograficzne […] związane z prezentowaniem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12” .\nPrzemoc, ból, negatywny stres i cierpienie zwierzęcia, gwałt – z pewnością są częstymi elementami praktyk seksualnych określanych jako zoofilia. Oprócz oczywistych przypadków wynikających z samej natury kontaktu, z pewnością dochodzi także do wielu wypadków, w których pokrzywdzone są zwierzęta. W jaki sposób traktować te formy zoofilii, których konsekwencją nie jest bezpośrednio krzywda zwierzęcia? Kiedy w roku 2001 Peter Singer opublikował w magazynie „Nerve” słynny (inni powiedzą: niesławny) tekst zatytułowany Heavy Petting , spotkał się z ostrą falą krytyki. Tekst ten zresztą żywo dyskutowany jest do dziś. Singer stwierdził w nim, że kontakty o charakterze seksualnym pomiędzy człowiekiem i zwierzęciem nie muszą zawierać elementów okrucieństwa, mogą być okazjonalnie wzajemnie satysfakcjonujące i nie stanowią koniecznie zagrożenia dla godności ludzkiej. Podał przykład takich kontaktów inicjowanych przez same zwierzęta. Zauważył, że jednoczesne trwałe istnienie opisywanej tendencji seksualnej i silnego tabu ujawnia ambiwalencję naszych relacji ze zwierzętami. Faktycznie, część praktyk zoofilnych wykorzystuje podobieństwo (choćby anatomiczne) człowieka i zwierzęcia, a jednocześnie roztacza się wokół nich aura transgresji. Georges Bataille pisał, że „pożądanie w erotyce zwycięża tabu”, skutkując wewnętrznym konfliktem człowieka . Linda Lovelace, aktorka między innymi pornograficznego filmu Deep Throat, a później aktywistka zwalczająca pornografię, opisywała traumatyczne wspomnienia aktu seksualnego z psem, zawartego w innym filmie, Dogorama: „Pies. Zwierzę. Byłam gwałcona przez mężczyzn nie lepszych od zwierząt, ale to było rzeczywiste zwierzę i stanowi to wielką linię podziału” . Zwierzę jako podmiot nie-ludzkiej seksualności postrzegane jest jako wyłącznie lub głównie sensualne (nieracjonalne), a więc pozbawione samokontroli. To przeraża, ale i zaciekawia, i przyciąga . W tym właśnie widzą zaletę zwolennicy zoofilii: zwierzę nie udaje, nie symuluje (co jest przecież elementem nie-zoofilnej prostytucji i pornografii). Jakkolwiek jednak z natury nie jest wyposażone w takie mechanizmy kontroli nad zachowaniem, jakie ma człowiek, z pewnością potrafi stawiać opór, bronić się i wyrażać swoją wolę. Poza tym, brak ludzkiej formy samokontroli nie oznacza braku kontroli w ogóle. Trzeba pamiętać, że zwierzę uwikłane w praktyki zoofilii ostatecznie podlega kontroli człowieka, a więc jego spontaniczność nie jest bezgraniczna. Jego zwierzęcość zostaje wpisana w ludzki scenariusz, a jej zakres – określony potrzebą człowieka. Zwierzęta wykorzystywane w ten sposób to przeważnie tzw. zwierzęta towarzyszące lub gospodarskie – udomowione, a więc bardziej uległe i zależne od człowieka niż tzw. dzikie zwierzęta. Jak wspomniałem, bywają to także zwierzęta tresowane, a więc programowane, przyzwyczajane do zachowań wykorzystywanych w ramach zoofilii.\nSinger sugerował, że silne tabu dotyczące zoofilii jest jedną z form realizacji potrzeby odróżnienia się od innych zwierząt . Jak zauważał, tabu dotyczące innych zachowań seksualnych nieprowadzących do prokreacji upadły (np. masturbacji, seksu oralnego czy homoseksualizmu). Intencją tekstu Singera z pewnością było to tabu naruszyć, a jego rozumowanie może dziwić wyłącznie tych, którzy zapomnieli, że jest utylitarystą, oczekującym dodatniego bilansu zaspokojenia preferencji. Czy jednak wyroki tak rozumianego utylitaryzmu definitywnie rozstrzygają kwestię dopuszczalności tych form zoofilii, w których nie ma elementów okrucieństwa i które są wzajemnie satysfakcjonujące? Innymi słowy, gdzie szukać teoretycznego uzasadnienia i potwierdzenia odczucia obrzydliwości czy niestosowności takiej zoofilii, które to uczucie podziela wielu?  Inaczej: jak potwierdzić, że to obrzydzenie jest słuszne i zamiast je podważać, powinniśmy je podtrzymać? Co zrobić z tym uczuciem, kiedy rozum nie doszuka się uzasadniającej argumentacji i nie przełoży go na element teorii etycznej lub choćby osobistej moralności? I dlaczego nie pozostać przy obrzydzeniu i niestosowności i przestać szukać dalej? Odpowiedź na to ostatnie pytanie jest prosta. Trudno upowszechnić i zuniwersalizować odczucia, w tym uczucie obrzydzenia. Można je czuć lub nie. To trochę tak, jak z troską. Kapryśność, osobniczość, naturalna wybiórczość tego uczucia uniemożliwia traktowanie go jako wystarczającej podstawy dobrych relacji z innymi (w tym z innymi gatunkowo). Dlatego właśnie projekt ekofeministyczny nie jest i nie może być, jeśli towarzyszy mu negacja użyteczności pojęcia sprawiedliwości i bezstronności, adekwatną odpowiedzią na dramatyczną sytuację pokrzywdzonych zwierząt. Potrzeba więc jakiejś przekonującej zasady, możliwie uniwersalnej, racjonalnej podstawy, której internalizacja byłaby efektywną pomocą dla mało sterownych odczuć i emocji.\nPróbowano różnych sposobów, aby ją znaleźć. Wymienię kilka, nie twierdząc, że lista jest kompletna. Można na przykład uznać zoofilię za coś nienaturalnego. Użycie dychotomii naturalne–nienaturalne jest już jednak skompromitowane, nie tylko zresztą w kontekście etyki . Toteż określenie zoofilii nienaturalną niewiele znaczy i okazuje się nieprzekonujące, pomimo że wciąż się to robi. Żyjemy jednak przecież w momencie, kiedy wiele zwierząt uznaje się za naturokulturę, a proces domestykacji jest już zaawansowany. Doprowadził do znacznych ingerencji w naturę zwierząt czy wręcz wielu społecznie akceptowanych patologii. Sztuczna inseminacja zwierząt , która jest powszechną praktyką (i krytykowaną jako forma gwałtu), dodatkowo odbiera alibi sięgania po rozróżnienie na naturalne–nienaturalne w omawianym kontekście. Samo pojęcie natury też zresztą stało się podejrzane i po solidnej porcji krytyki jest już właściwie wydmuszką. Poza tym, mamy kłopotliwą historię określania mianem nienaturalnych praktyk seksualnych, które dziś nie są w ten sposób powszechnie piętnowane, a były. Aż się prosi zacytować uwagę Jakoba von Uexkülla o pojęciach (narzędziach myślenia). Uexküll pisze, że „nikomu nie przyjedzie na myśl, aby wydrukować miarę metra na gumowej taśmie”, ale gdy do ujęcia jakiegoś problemu chcemy użyć pojęć, zaczynają one przypominać taką właśnie miarkę .\nMożna także próbować potępić zoofilię ze względu na interesy człowieka. Pomimo coraz lepszego rozpoznania podmiotowości wielu zwierząt i uznania ich za adresatów naszej moralności (moral patients ), wciąż znajdują się tacy, którzy twierdzą (jak niegdyś Kant), że wobec zwierząt pozaludzkich mamy jedynie niebezpośrednie obowiązki. Zgodnie z tym podejściem, akt zoofilny można by uznać za nieodpowiedni, bo na przykład (ale można tu wpisać dowolną szkodę człowieka) normalizuje instrumentalne wykorzystanie seksualne istoty zależnej, która nie musi być świadoma charakteru tego aktu, jak w niektórych formach pedofilii, którą niepiętnowana zoofilia mogłaby ułatwiać. Nie tyle chodzi tutaj o przykład, ile raczej o zasadę. Łatwo ją ocenić jako niezadowalającą, bo jest w złym tego słowa sensie antropocentryczna i związana z niedocenianiem statusu moralnego zwierząt, opartego na współczesnej wiedzy o ich naturze.\nInną propozycją podstawy potępienia jest odwołanie się do pojęcia godności. Zoofilia miałaby być zagrożeniem dla godności człowieka, ewentualnie zwierzęcia. Niestety, znów wartość tego pojęcia – nawet, gdy ograniczymy jego stosowanie do ludzi – okazuje się dyskusyjna. Krytycy wskazują, że jest ono redundantne, czyli może być z powodzeniem zastąpione przez inną podstawową wartość. Twierdzi się także, że nie stanowi pojęcia określającego właściwość o charakterze uniwersalnym i niezbywalnym. Innymi słowy: nie jest kategorycznie przypisane jednostce ludzkiej, a raczej skromniej: mają ją niektórzy, w niektórych okolicznościach. Jeszcze inni uznają, że nie ma ono własnego, spójnego znaczenia. Funkcjonuje jako zasobnik na inne, polityczne, społeczne lub religijne przekonania. Stąd właśnie mnogość kontekstów, w jakich występuje . Odwołanie do godności zwierzęcia faktycznie mogłoby wychodzić poza zapobieganie lub ograniczanie cierpienia, bólu i strachu oraz zapewnienie podstawowego dobrostanu. Dawałoby więc szansę wykroczenia poza klasyczny zakres stanowienia relacji, będący podstawą nurtu animal welfare, w ramach którego pyta się jak wykorzystywać, a nie czy to robić. Wyrażałoby szacunek dla integralności cielesnej i psychicznej jednostki – gdyby to pojęcie samo w sobie nie było problematyczne, wykorzystywane jako narzędzie szowinizmu gatunkowego i zdewaluowane. Pojęcie godności może przecież stanowić i stanowi kolejne narzędzie podtrzymywania podziału pomiędzy człowiekiem i innymi zwierzętami. Dobrze wyraża to uwaga znanego prawnika, prof. Huberta Izdebskiego: „trzeba przyjąć, że godność zwierzęcia w zestawieniu z godnością osoby ludzkiej należy do innej klasy ideowo-pojęciowej” . Odwołanie do pojęcia godności zwierząt jest, co prawda, wpisane na przykład w konstytucję Szwajcarii i próbuje się je wykorzystywać dla dobra zwierząt . Tamtejszy ustawowy zakaz zoofilii można rozumieć właśnie jako implementację podstawowej zasady ochrony godności zwierzęcia, i to niezależnie od jego szkody, fizycznej lub psychicznej . Jednak w tejże konstytucji mówi się również o godności roślin, co każe zastanawiać się nad sensem jego użycia w ogóle. Poza tym, prawodawstwo Szwajcarii dopuszcza przecież wiele form krzywdzącego wykorzystywania zwierząt i ich zabijania, czego odwołanie do pojęcia godności nie utrudnia.\nObiecującym narzędziem teoretycznym, które mogłoby ułatwić potępienie zoofilii, jest wymóg zgody. Zgoda na udział w aktywności seksualnej lub jej brak jest często używanym kryterium dopuszczalności (i legalności) danej praktyki. Wymóg zgody zapewniałby ochronę przed celowym angażowaniem drugiej jednostki w działania niezgodne z jej intencją. Wskazuje się jednak na to, że od zwierząt pozaludzkich nie da się, ze względu na ich naturę, uzyskać zgody w taki sposób, w jaki to jest możliwe w przypadku ludzi. Susanna Paasonen twierdzi, że „brak możliwości uzyskania u zwierząt świadomie wyrażonej zgody (informed consent) czyni zwierzęcą pornografię domyślnie nieetyczną” . Inni sądzą, że z faktu niemożliwości uzyskania takiego przyzwolenia i uzgodnienia intencji człowieka i zwierzęcia wynika nie tyle niedopuszczalność zoofilii, co normatywna nieprzydatność wymogu zgody na udział w międzygatunkowym akcie seksualnym. Można oczywiście twierdzić, że zwierzęta pozaludzkie posiadają behawioralne odpowiedniki wyrażania zgody . Przy bardzo dobrej znajomości języka (w tym mowy ciała), jakim się z nami komunikują, byłaby możliwość dobrego odczytania ich intencji. Jednak nieuchronnie pojawia się pytanie, jaki stopień precyzji i zrozumienia da się osiągnąć w takiej komunikacji i czy możemy mieć wystarczającą pewność co do prawidłowości odczytania stanu mentalnego zwierzęcia. Być może, jak w przykładzie podanym przez Singera, niektóre zwierzęta faktycznie dobrowolnie inicjują zachowania seksualne w relacjach z ludźmi i są nimi usatysfakcjonowane. Nie jest to jednak tożsame ze świadomie wyrażoną zgodą, w sposób, w jaki się to pojęcie rozumie w ramach rozważań bioetycznych. Problem w tym, że jeśli stwierdzimy, że świadomie wyrażona zgoda innego/innej nie jest konieczna, aby uznać zachowanie seksualne za uprawnione, stajemy przed konsekwencjami, które wielu uzna za kłopotliwe. Ktoś może zapytać: skoro taka zgoda nie jest decydująca, to może nie powinna być również w przypadku pedofilii? Można twierdzić, że pedofilia i zoofilia są niewspółmierne, ale trzeba to oczywiście uzasadnić . Zanim wyda się werdykt w sprawie wartości wymogu zgody jako narzędzia krytyki zoofilii, trzeba też zastanowić się, dlaczego powszechnie lekceważy się go w niezliczonych przypadkach krzywdzenia zwierząt dla ludzkich celów. Innymi słowy: dlaczego nie wymagamy zgody na uwięzienie, torturę i zabijanie w ramach hodowli przemysłowej, a wymagamy jej w akcie zoofilnym, który – jak w przykładach Singera – nie musi zawierać okrucieństwa. Znów: jeśli uznamy, że wykorzystanie w hodowli i w ramach zoofilii są niewspółmierne, powinniśmy podać uzasadnienie. A to do łatwych nie należy. Z kolei stwierdzenie, że obszar seksualności stanowi „strefę specjalną”, niewiele pomaga, o ile – znów – nie przezwycięży się trudności wykazania, dlaczego w tym kontekście miałby nią być.\nKolejnym sposobem umocowania potępienia zoofilii jest zarzut, że degraduje ona zwierzę do obiektu seksualnego, dosłownie: przedmiotu pożądania, ponieważ zwierzęcia używa się w jej ramach jedynie jako środka do osiągnięcia ludzkiego celu. Znów jednak nie da się uciec od porównania z innymi formami wykorzystania zwierząt. Można je uznać za tego rodzaju użycie lub nie. Jeśli tak, to trzeba odpowiedzieć na niełatwe pytanie, dlaczego akurat w kontekście seksualności miałoby być złe, a w innych dopuszczalne. W przypadku niekrzywdzącej i obopólnie satysfakcjonującej zoofilii (vide przykład Singera) uznanie, że zwierzę nie jest jedynie środkiem, ale także celem, jest łatwiejsze niż w przypadku hodowli przemysłowej. Powtarzające się porównania pomiędzy zoofilią i innymi formami wykorzystania zwierząt pozaludzkich są przy tym nieuniknione, jeśli problem rozważa się z nieszowinistycznych pozycji i w realiach, które pozwalają na stwierdzenie, że zestawiane praktyki są podobnie niekonieczne (tzn. zaspokajają potrzeby, które mogą lub mogłyby być zaspokojone w inny – lepszy – sposób lub nie muszą być koniecznie zaspokajane). Wykorzystywanie zwierząt jest praktyką zróżnicowaną i rozpowszechnioną, wiele jego form wpisuje się w normę społeczną. Dopuszczalność jednych praktyk i tabu związane z innymi – to kwestia kulturowa. Nic, co dane jest na zawsze i co uniwersalne. Poszczególne formy wykorzystywania mogą zapewniać sobie wzajemnie alibi, ale też mogą być traktowane zupełnie odmiennie, ujawniając hipokryzję, niekonsekwencję i uprzedzenia. Nie da się jednak uniknąć ich zestawiania (również tych silnie tabuizowanych), jeśli robi się założenie, że zwierzę posiada status moralny, np. ma prawa moralne lub interesy, które powinny być sprawiedliwie uwzględniane pomimo ustalonych, krzywdzących zwyczajów.\nKonkluzja Neila Levy’ego, który prześledził skuteczność narzędzi teoretycznych etyki, możliwych do wykorzystania przy ocenie zoofilii, wielu może wprawić w zakłopotanie i niepokój: „wszystkie bardziej przekonujące zarzuty wobec zoofilii oparte o standardowe ruchy filozofii moralnej, zawodzą. Zoofilia nie wydaje się naganna na gruncie konsekwencjalistycznym, deontologicznym lub etyki cnót” . Oczywiście, nawet jeśli porzuci się racjonalne rozważania i analizę argumentacji, wciąż można próbować szukać podstawy zastrzeżeń gdzie indziej. Wspomniana – osobista i kapryśna – sfera emocji i preferencji estetycznych, a także zwykłego przesądu, jest takim miejscem. Czy jednak trzeba porzucać rozwiązania racjonalne? Być może przydatna byłaby jednak instytucja tabu. To właśnie rozważa Levy, szukając jego racjonalnego (!) uzasadnienia w odwołaniu do wartości komunitarystycznych. Trzeba przy tym pamiętać również o słowach Andrei Beetz, która zauważyła, że „zjawisko kontaktu seksualnego ze zwierzętami zaczęło tracić swój status tabu” . Liczba publikacji naukowych na ten temat rośnie, również opinia publiczna słyszy o tym problemie częściej. Beetz uznała, że zoofilia powinna być dyskutowana „bardziej otwarcie i szczegółowo przez badaczy dyscyplin takich jak etyka relacji ze zwierzętami, behawiorystyka, antrozoologia, psychologia, zdrowie psychiczne, socjologia i prawo” .\nLevy analizował kwestię ograniczeń człowieka i zastanawiał się, na ile go konstytuują. Ograniczenia naszych ciał, ich fizycznych możliwości, długości życia z pewnością tworzą tożsamość człowieka. Podobnie jednak „produkty wspólnej wyobraźni”, ograniczenia wynikające z kultury. Być może nie jest niemoralne, jak pisał, praktykowanie zoofilii, jednak przekraczanie tej granicy wciąż można uznać za irracjonalne, ponieważ „to może być granica, której nie możemy przekroczyć, zachowując jednocześnie nasze poczucie kim jesteśmy”. Zoofilia byłaby więc zagrożeniem dla tożsamości człowieka, w tym sensie, że osoba ją praktykująca mogłaby odczuwać brak pełnej przynależności do wspólnoty, a wspólnocie byłoby ciężej uznać tę przynależność. „Przekraczanie granicy gatunkowej jest znaczącym aktem, przynajmniej dla nas, tu i teraz, przy sposobie, w jaki obecnie się definiujemy” , być może właśnie dlatego międzygatunkowy akt seksualny jest określany mianem zaburzenia. Levy jest świadomy, że wspólnota może ustanawiać granice również w sposób, który budzi słuszny sprzeciw, i że granice te są z natury zmienne, ponieważ kultury ewoluują. Ostrzega jednak: ingerencja w mapę naszej tożsamości nie jest czymś błahym. Można mu przyznać rację, ale to jego rozważania ostatecznie okazują się błahe: oto utrzymujemy tabu, bo jego naruszenie zmieniłoby nas w znaczący sposób. Z pewnością, a przynajmniej prawdopodobnie. Wciąż jednak w tych rozważaniach brakuje dobrej odpowiedzi na pytanie, dlaczego ta zmiana (tu: uznanie za dopuszczalne formy zoofilii, które nie krzywdzą i mogą być obustronnie satysfakcjonujące) miałaby być czymś złym. Levy – podobnie jak bezsilne jego zdaniem: konsekwencjalizm, deontologizm i etyka cnót – jej nie podaje.\n Stephen R. Kellert, The Biophilia Hypothesis, Island Press, 1993.\n Gieri Bolliger and Antoine F. Goetschel, Sexuality with animals (zoophilia): An unrecognized problem in animal welfare legislation, w: A.M. Beetz, A.L. Podberscek, Bestiality and Zoophilia: Sexual Relations with Animals, Purdue University Press, 2005, s. 24.\n Ustawa o ochronie zwierząt, Art. 6, ust. 2, Dz.U. 1997 Nr 111 poz. 724, http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971110724\n Kodeks karny, Art. 202, § 3, Dz.U. 1997 Nr 88 poz. 553, http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553\n Peter Singer, Heavy Petting, „Nerve” 2001. http://web.archive.org/web/20080825123207/http://www.nerve.com/opinions/singer/heavypetting/main.asp [dostęp: 12.09.2015 r.]\n Georges Bataille, cytat za: S. Paasonen, The Beast Within: Materiality, Ethics and Animal Porn, w: F. Attwood, V. Campbell, I.Q. Hunter, S. Lockyer (red.), Controversial Images: Media Representations on the Edge, Palgrave Macmillan, 2012, s. 204.\n Linda Lovelace, cytat za: S. Paasonen, The Beast Within…, s. 201. Warto zauważyć szowinizm gatunkowy zawarty w tym cytacie. Zoofilia zresztą jest przywoływana w retoryce antypornograficznej jako symbol dehumanizacji.\n Jessica Ullrich tak pisze o psach: „Psy są zawsze podwójnie kodowane. Z jednej strony pies pozostaje zwierzęciem, dzikim, nieokiełznanym, ale z drugiej strony jest również istotą ukształtowaną kulturowo, hodowaną i szkoloną”. J. Ullrich, Strefy kontaktu. Spotkanie psa i człowieka (Psio-ludzkie metamorfozy w sztuce współczesnej), [w:] A. Barcz, D. Łagodzka, Zwierzęta i ich ludzie. Zmierzch antropocentrycznego paradygmatu, Wydawnictwo Instytutu Badań Literackich PAN, Warszawa, 2015, s. 89.\n Ciekawa jest uwaga Petera Morrissa, że odraza, jaką wywołuje zoofilia, nie wynika ze świadomości związanej z nią degradacji zwierzęcia, co raczej jego wywyższenia. Ma to być specyficzna forma zaprzeczenia hierarchii, w której zwierzę pozaludzkie zawsze jest i powinno być niżej i zacierania granic pomiędzy człowiekiem i zwierzęciem. P. Morriss, Blurred Boundaries, „Inquiry” 1997, nr 40, s. 271.\n „Zoofilia to chyba najbardziej obrzydliwa forma dewiacji seksualnej” – powiedział prawnik i kryminolog, prof. Brunon Hołyst. A. Kalinowska, Liberalizm ma swoje granice, http://prawo.rp.pl/artykul/756571,1085442-Zoofilia–adopcja–homoseksualizm-a-liberalizm-wg–Holtysa.html [dostęp: 22.08.2015 r.]. Odczuwając wspomniane: niestosowność i obrzydliwość, nie mam pewności, czy tworzenie rankingu w tym kontekście jest sensowne.\n Dodać do tego trzeba problem tzw. błędu naturalistycznego.\n Warto w tym kontekście przytoczyć ciekawą uwagę Roberta H. Foote’a: “In the initial stages of attempting to develop AI there were several obstacles. The general public was against research that had anything to do with sex”. R.H. Foote, The history of artificial insemination: Selected notes and notables, “Journal of Animal Science” 2002, nr 80, s. 8.\n J. v. Uexküll, Biologia lub fizjologia, „Przegląd Filozoficzno-Literacki” 2011, nr 2–3 (31), s. 19.\n Określenie użyte choćby w teorii praw zwierząt Toma Regana. Adresat moralności to taka istota, która jest przedmiotem naszych rozważań i obowiązków moralnych, ale sama nie jest do nich zdolna. Dzieci ludzkie i wiele zwierząt pozaludzkich może stanowić przykład istoty o takim statusie. Status ten nie musi być tożsamy z posiadaniem praw moralnych.\n Michael Rosen, Dignity: Its History and Meaning, Harvard University Press, 2012,5–7.\n Hubert Izdebski, Prawa zwierząt czy prawo zwierząt?, [w:] T. Gardocka, A. Gruszczyńska, Status zwierzęcia. Zagadnienia filozoficzne i prawne, Wydawnictwo Adam Marszałek, 2012,s. 35. Kilka uwag na temat używania pojęcia godności w historii myślenia o relacjach człowieka z resztą zwierząt, patrz: J. Lejman, Ewolucja ludzkiej samowiedzy gatunkowej. Dzieje prób zdefiniowania relacji człowiek-zwierzę, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2008, s. 104–111.\n Również wśród teoretyczek i teoretyków zainteresowanych relacjami człowieka i reszty zwierząt znajdujemy próby pozytywnego wykorzystania pojęcia godności zwierząt, np. w pracach Marthy Nussbaum. Patrz choćby: M.C. Nussbaum, Frontiers of Justice: Disability, Nationality, Species Membership, Harvard University Press, 2007.\n Vanessa Gerritsen, Animal Welfare in Switzerland – constitutional aim, social commitment, and a major challenge, „Global Journal of Animal Law” 2013, nr 1, s. 6.\n Susanna Paasonen, The Beast Within…, s. 212.\n Neil Levy, What (if Anything) Is Wrong with Bestiality?, „Journal of Social Philosophy” 08/2003, nr 34(3), s. 446.\n Tamże, s. 447-448.\n Andrea M. Beetz, New insights into bestiality and zoophilia, w: A.M. Beetz, A.L. Podberscek, Bestiality and Zoophilia: Sexual Relations with Animals, Purdue University Press, 2005, s. 116.\n Neil Levy, What (if Anything) Is Wrong…, s. 453.


Prezenty dla ucznia - duży wybór. Najlepsze ceny. Sprawdź na okazje.info.\nVector Kalkulator VC-100 kieszonkowy\nKieszonkowy Kalkulator Esperanza Tales TCL101\nEan: TCL101 3520\nLiczydło tęcza Pure & Nature Little Dutch\nLiczydło tęcza Pure & Nature Little Dutch Liczydło Little Dutch . Liczydło od Little Dutch to doskonała metoda na pierwszą naukę liczenia dla najmłodszych. Liczydło posiada cztery kolorowe osie, każda...\nKompletnie wyposażone domowe laboratorium! Sercem złożonego z 77 elementów zestawu jest mikroskop edukacyjny oferujący szeroki zakres powiększeń 300x, 600x i 1200x uzupełniony o przybornik narzędziowy...\nŚwietna propozycja dla dzieci w różnym wieku. Dzieci będą mogły poznać podstawy geografii, co z pewnością ułatwi im naukę w starszych klasach. Zapoznają się z miejscami występowania wielu dzikich, egz...\nRozmiar: 130 x 77 cm;220 x 130 cm\nBRESSER Mikroskop National Geographic 300x-1200x DARMOWY TRANSPORT!\nZestaw składa się z mikroskopu, igły do preparowania, pensety, pudełka ze szkiełkami podstawowymi do preparatów oraz gotowymi preparatami, szkiełek nakrywkowych, skalpela, pojemników na preparaty (x3)...\nNaukowe Majsterkowanie - to seria edukacyjnych zestawów, pozwalających na samodzielne budowanie różnych prostych urządzeń, z różnych dziedzin życia. Zbuduj prawdziwy mikroskop, a budując go poznasz za...\nDla kogo? Węzły Matematyki - jednostki, skale, plany to pakiet pozwalający na wykonywanie ćwiczeń w otaczającym uczniów otoczeniu. Za jego pomocą omawiane są najważniejsze pojęcia zawiązane z powierzc...\nMapa Świata SUPERBOHATER DK330 Yokodesign\nNaklejka na ścianę wycinana z folii matowej. Mapa świata z nazwami kontynentów. Mapa dla małego miłośnika superbohaterów. Świetnie sprawdzi się jako element główny wystroju pokoju dla dziecka. - - - -...\nSmartwatch BEMI w zestawie nawet za 1zł! Sprawdź! >>Zestaw naukowy CLEMENTONI Naukowa Zabawa - Fluorescencyjne Kryształy 60584\nCLEMENTONI Naukowa Zabawa - Fluorescencyjne Kryształy. Aby stworzyć piękne fluorescencyjne kształty i oryginalne kryształy. Zawiera: gips, formy, torebki ałunu i siarczan potasu do tworzenia pięknych ...\nKat-congee: Dekoracje ścienne\nProdukty komplementarne: 15897\nGlobus szkolny zoologiczny 220mm ZACHEM karton /33611/\nglobus zoologiczny mapa fizyczna z naniesionymi gatunkami zwierząt zgodnie z ich występowaniem na ziemi wykonany z wysokiej jakości materiału może posłużyć jako pomoc naukowa z przyrody lub geografii ...\nDla kogo? Pakiet Węzły Matematyki. Obwody, pola, objętości przeznaczony jest dla nauczycieli pracujących z uczniami w klasach 4-6 szkoły podstawowej. Dzięki niemu uczniowie poznają na rzeczywistych pr...\nMAPA ŚWIATA DK345 Yokodesign\nSmartwatch BEMI w zestawie nawet za 1zł! Sprawdź! >>Zestaw naukowy CLEMENTONI Naukowa Zabawa - Jak Działa Zegar? 60948\nCLEMENTONI Naukowa Zabawa - Jak Działa Zegar? Zbuduj model zegara wahadłowego i odkrywaj zagadkę czasu. Zestaw do badania sekretów i pracy mechanizmów zegara. Bogaty ilustrowany podręcznik do nauki, j...\nCzas na fascynującą wyprawę! Czy pandę spotkacie w Afryce? Gdzie mieszkają niedźwiedzie polarne? W którym oceanie bawią się delfiny? Poznajcie niezwykłe zwierzęta, które zamieszkują lądy i morskie głę...\nMAPA ŚWIATA DK346 Yokodesign\nSmartwatch BEMI w zestawie nawet za 1zł! Sprawdź! >>Zestaw naukowy CLEMENTONI Naukowa Zabawa - Moje Laboratorium Chemiczne 60250\nCLEMENTONI Naukowa Zabawa - Moje Laboratorium Chemiczne Kompletne laboratorium bogato wyposażone w profesjonalne przyrządy aby wykonać 150 łatwych i bezpiecznych doświadczeń. Dzięki prostej i wyczerpu...\nSmartwatch BEMI w zestawie nawet za 1zł! Sprawdź! >>Modele pojazdów do składania CLEMENTONI Naukowa Zabawa - Laboratorium Mechaniki 60595\nCLEMENTONI Naukowa Zabawa - Laboratorium Mechaniki Bogate laboratorium, przy użyciu którego dzieci mogą się bawić podczas nauki i poznawać podstawowe zasady mechaniki i inżynierii. Dzięki ponad 250 el...\nNaukowa zabawa. Ciało ludzkie Naukowa zabawa Clementoni\n- Kategoria wiekowa: 8+ - Autor: Naukowa zabawa - Wydawnictwo/Producent: Clementoni - Rok wydania: pudełko,7x45x31 cm Ten naukowy zestaw wprowadzi Cię w świat ludzkiej anatomii i medycyny. Baw się, sk...\nClementoni, zabawka naukowa Pierwszy Mikroskop\nClementoni Naukowa zabawa Pierwszy Mikroskop 60761 Seria Naukowa Zabawa to najbardziej bezpieczny, kreatywny i zabawny sposób aby zbliżyć dzieci do świata nauki! Zestawy z tej serii to kompletna linia...\nCLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA WAHADŁOWIEC KOSMICZNY\nCLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA WAHADŁOWIEC KOSMICZNY CLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA WAHADŁOWIEC KOSMICZNY Model NASA, który wiernie odtwarza jeden z najbardziej kultowych statków kosmicznych w historii. Dzięki ...\nClementoni, Naukowa zabawa, zestaw naukowy 100 eksperymentów\nPodążaj śladami wspaniałego naukowca i baw się dobrze dzięki temu wyjątkowemu zestawowi! Baw się odkrywając tajniki fizyki, chemii, botaniki i optyki, gdziekolwiek jesteś! Eksperymentuj wewnątrz lub n...\nMikroskop Naukowy uczniowski szkolny akcesoria\nMIKROSKOP NAUKOWY+ AKCESORIA Mikroskop Naukowy akcesoria Mikrosko o powiększeniu do 1200x pozwoli na rozpoczęcie nowej fantastycznej i niezwykle ciekawej przygody w świat mikorobiologii. Mikroskop zos...\nClementoni, zabawka naukowa Kolorowa chemia\nClementoni Naukowa Zabawa KOLOROWA CHEMIA 50518 Prawdziwe laboratorium, aby wypróbować naturalne barwienie. Baw się, farbując tkaniny i tworząc z nich różne bibeloty.Baw się odkrywając tajniki natural...\nClementoni, Naukowa zabawa, Kryształy Fluorescencyjne\nClementoni Naukowa zabawa Fluorescencyjne Kryształy 60584Zestaw został stworzony przez szybko rozwijającą się markę Clementoni, która projektuje wysokiej jakości zabawki dla dzieci.Pochodzi on z serii...\nZWARIOWANA ANATOMIA Naukowa Zabawa CLEMENTONI\nNaukowa Zabawa to wyjątkowa seria edukacyjna od Clementoni, dedykowana wszystkim młodym odkrywcom i badaczom otaczającego nas świata, mechaniki, kosmicznych przestworzy oraz prahistorycznych zagadek. ...\nZachem, zabawka naukowa Globus indukcyjny\nglobus indukcyjny wykonany z wysokiej jakości tworzywa posiada kulę o czarnej, matowej powierzchni można go używać jak tradycyjnej tablicy szkolnej stanowi doskonałą pomoc naukową umożliwiającą naukę ...\nClementoni - Wyścigi - Akcja-Reakcja - Naukowa zabawa - 50691\nWYŚCIGI - AKCJA-REAKCJA - NAUKOWA ZABAW - CLEMENTONI - 50691 Informacje podstawowe Dzięki temu unikatowemu zestawowi naukowemu odkrywanie cudów fizyki staje się łatwą i świetną zabawą! Laboratorium na...\nEksperymenty dla Malucha Naukowa Zabawa Clementoni\nZestaw naukowy dedykowany najmłodszym, aby poprzez ciekawe i angażujące eksperymenty, odkryć odpowiedzi na szereg pytań z otaczającej nas rzeczywistości. Komponenty PFF zaprojektowane specjalnie dla d...\nMÓWIĄCY CYBER ROBOT PROGRAMOWALNY NAUKOWA ZABAWA\nMówiący Cyber Robot Clementoni 50122 Mówiący Cyber Robot 8+ lata Naukowa zabawa Technologic - Niesamowity zestaw naukowy dla fanów technologii, dzięki któremu można zbudować robota z 7 trybami zabawy!...\nCool Science, zabawka naukowa Mikroskop 30x\nzabawka naukowa dla przedszkolaków wprowadza w tajniki biologii w prosty sposób uczy zasad funkcjonowania świata zapewnia naukę poprzez zabawę zawartość: - mikroskop z 30krotnym powiększeniem - 2 prób...\nCLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA LEWITUJĄCY SMOK BUDUJ\nCLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA LEWITUJĄCY SMOK BUDUJ CLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA LEWITUJĄCY SMOK BUDUJ Zbuduj przerażającego smoka, który wydaje się unosić w powietrzu dzięki zasadzie TENSEGRITY, gdzie nastę...\nGlobusy Zachem. Świat, dziś nam znany, odkrywany był od zarania dziejów człowieka. Ale jedynie nieliczni z jego odkrywców na stałe zapisali historię swoich odkryć na kartkach dziejów. Wyruszamy więc w...\nTrefl, Science4You, zabawka naukowa Chemia 600\nZaskocz swoich bliskich wysyłając im kolorowe tajne wiadomości, albo pokaż im jak można bez dmuchania napompować balon. Zbadaj naturę i właściwości substancji, a także przemiany zachodzące między nimi...\nKOLOROWA CHEMIA.Naukowa Zabawa\nNaukowa zabawa Kolorowa chemia 50518 Seria Naukowa Zabawa to najbardziej bezpieczny, kreatywny i zabawny sposób aby zbliżyć dzieci do świata nauki! Zestawy z tej serii to kompletna linia z dużą ilości...\nNaukowa Zabawa Zwariowana Anatomia Clementoni 50697\nNaukowa Zabawa Zwariowana Anatomia Clementoni 50697 Jeden z najpopularniejszych tematów naukowych zaproponowany w zabawny i zróżnicowany sposób! Model ludzkiej czaszki do złożenia z różnymi komponenta...\nNAUKOWA ZABAWA MECHANICS WAHADŁOWIEC KOSMICZNY 8+\nNAUKOWA ZABAWA WAHADŁOWIEC KOSMICZNY CLE 50710 Model NASA, który wiernie odtwarza jeden z najbardziej kultowych statków kosmicznych w historii. Dzięki zasadzie tensegrity model wydaje się pokonywać gr...\nClementoni - Zwariowana anatomia - Naukowa zabawa - 50697\nZWARIOWANA ANATOMIA - NAUKOWA ZABAWA - CLEMENTONI - 50697 Informacje podstawowe Jeden z najpopularniejszych tematów naukowych zaproponowany w zabawny i zróżnicowany sposób! Model ludzkiej czaszki do z...\nCLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA - MORSKIE MYDEŁKA Ten specjalny, naukowy zestaw pomoże Ci zapoznać się z kosmetykami domowej roboty! Naucz się wytwarzać pachnące morskie mydełka. Zostań ekspertem w dziedzi...\nClementoni Laboratorium mechaniki-Monster Truck 8+ Naukowe zestawy o nazwie Laboratorium Mechaniki to nie tylko zabawa budowlana, ale przede wszystkim bogate laboratorium, które pozwala dzieciom i mło...\nNaukowa zabawa Kobiety Nauki Clementoni\nClementoni - Kobiety nauki - Eksperymenty - Naukowa zabawa - 50707\nCLEMENTONI NAUKOWA ZABAWA - KOBIETY NAUKI - EKSPERYMENTY - 50707 Informacje podstawowe Zestaw naukowy do odkrywania wielu eksperymentów przeprowadzonych przez niektóre z najważniejszych kobiet w nauce...\nCLE Naukowa zabawa Eksperymenty 50707\n!!! CLE Naukowa zabawa Eksperymenty 50707 INFORMACJA : Jeżeli na zdjęciach pokazane są produkty w kilku kolorach lub kształtach , bądź zobrazowany jest cały display lub opakowanie zbiorcze z produktam...\nClementoni Naukowa zabawa Lewitujący Smok 8+ Cechy produktu: w wyniku napięcia smok wydaje się unosić w powietrzu. zabawne doświadczenie z zaskakującym efektem, zapewniające dobrą zabawę w budowani...\nStwórz Własne KRYZTAŁY Naukowa Zabawa Fascynujące laboratorium naukowe z wieloma substancjami do tworzenia niesamowitych białych i kolorowych kryształów o różnych kształtach! Unikalny zestaw do odk...\nKobiety Nauki Naukowa Zabawa Clementoni 50707\nNauka poprzez zabawę wraz z firmą Clementoni. Zestaw naukowy poświęcony najbardziej znanym kobietom-naukowcom, zawierający wiele eksperymentów mających na celu wzbudzić zainteresowanie młodych dziewcz...\nMikroskop Naukowy uczniowski szkolny akcesoria MIKROSKOP NAUKOWY+ AKCESORIA Mikrosko o powiększeniu do 1200x pozwoli na rozpoczęcie nowej fantastycznej i niezwykle ciekawej przygody w świat mikorobiol...\nZESTAW SLIME SUPER KOLOROWE GLUTY NAUKOWA ZABAWA\nZESTAW SLIME SUPER KOLOROWE GLUTY NAUKOWA ZABAWA CLEMENTONI 50636 Niezwykle zaskakujące Naukowe laboratorium do zabawy z chemią i tworzenia najbardziej błyskotliwych i ciekawych szlamów. Możesz stworz...\nNaukowa Zabawa Pływający Trimaran 8+ Clementoni\nClementoni Naukowa Zabawa Pływający Trimaran 8+ Cechy produktu: zestaw do wykonania 10 modeli łodzi, które naprawdę unoszą się na wodzie model główny, trimaran, jest wyposażony w regulowany ster i ż...\nNAUKOWA ZABAWA LABORATORIUM BROKATU ZRÓB TO SAM 8+\nLaboratorium Brokatu Clementoni 50700 Laboratorium Brokatu 8+ lata Naukowa zabawa - Zestaw naukowy do odkrywania jasnej strony nauki, poprzez skok w połyskujący świat brokatu, personalizowania i dekor...\nLaboratorium Brokatu Naukowa Zabawa Clementoni 50700\nZestaw naukowy od Clementoni do odkrywania jasnej strony nauki, poprzez skok w połyskujący świat brokatu, personalizowania i dekorowania W pełni bezpieczna, doskonała zabawka, z którą można tworzyć sł...\nNaukowa Zabawa Pojazdy Górnicze Clementoni\nIdealny prezent dla małego majsterkowicza - Naukowa Zabawa Pojazdy Górnicze od Clementoni Zestaw konstrukcyjny do wykonania pojazdów pracujących w kopalni. Do zbudowania: - 2 modele pojazdów górniczyc...\nLaboratorium Mechaniki Samoloty i Helikoptery Naukowa zabawa Clementoni\nCLE Naukowa zabawa Planeta Ziemia 50638\n!!! CLE Naukowa zabawa Planeta Ziemia 50638 INFORMACJA : Jeżeli na zdjęciach pokazane są produkty w kilku kolorach lub kształtach , bądź zobrazowany jest cały display lub opakowanie zbiorcze z produkt...\nCLE.Naukowa zabawa Skamien.Welociraptor 50639\n!!! CLE.Naukowa zabawa Skamien.Welociraptor 50639 INFORMACJA : Jeżeli na zdjęciach pokazane są produkty w kilku kolorach lub kształtach , bądź zobrazowany jest cały display lub opakowanie zbiorcze z p...\nNaukowa Zabawa - Gigantyczne kryształy Clementoni\n- Wydawnictwo/Producent: Clementoni - Rok wydania: pudełko,450x310x70 mm Kompleksowe laboratorium naukowe z wieloma substancjami do tworzenia niesamowitych kolorowych kryształów gigantów o różnych ksz...\nLABORATORIUM DO FARBOWANIA TKANIN NAUKOWA ZABAWA\nNaukowa zabawa - Laboratorium do farbowania tkanin naturalnymi ekstraktami Clementoni 50518 Seria Naukowa Zabawa to najbardziej bezpieczny, kreatywny i zabawny sposób aby zbliżyć dzieci do świata nauk...\nNAUKOWA ZABAWA: LABORATORIUM MECHANIKI - HELIKOPTER RATOWNICZY Producent: Clementoni Kod produktu: 50687 Wiek: 8 lat + Wymiary opakowania: 45 x 31 x 7 cm Waga: 1,08 kg Ochota na konstruowanie rozwija ...\nNaukowa Zabawa Wulkanologia Clementoni 50327\nZestaw naukowy do odtworzenia jednego z najbardziej fascynujących zjawisk naturalnych na Ziemi: erupcji wulkanu! Po przeczytaniu instrukcji Ty też możesz zostać ekspertem geologiem! Udekoruj model wul...\nCLE Naukowa zabawa - Chodzący robot bion.50059\n!!! CLE Naukowa zabawa - Chodzący robot bion.50059 CHODZ CY ROBOT CLEMENTONI 50059 - Zestaw naukowy do stworzenia sympatycznego małego robota w prosty i zabawny sposób! - Zawiera 40 części, które możn...\nSZKOLNY MIKROSKOP NAUKOWY Z AKCESORIAMI 1200X\nMikroskop Naukowy uczniowski szkolny akcesoria KX9564 MIKROSKOP NAUKOWY+ AKCESORIA Mikroskop o powiększeniu do 1200x pozwoli na rozpoczęcie nowej fantastycznej i niezwykle ciekawej przygody w świat mi...\nClementoni Naukowa zabawa Ciężarówki 8+ Odkryj fascynujący świat mechaniki i inżynierii razem z zestawem Laboratorium Mechaniki Ciężarówki firmy Clementoni. Zestaw ponad 200 elementów umożliwia samod...\nEksperymenty dla malucha od Clementoni Zestaw naukowy dedykowany najmłodszym, aby poprzez ciekawe i angażujące eksperymenty, odkryć odpowiedzi na szereg pytań z otaczającej nas rzeczywistości. Kompone...\nClementoni - Moje laboratorium chemiczne - Naukowa zabawa - 60250\nCLEMENTONI - MOJE LABORATORIUM CHEMICZNE - NAUKOWA ZABAWA - 60250 Informacje podstawowe Dzięki prostej i wyczerpującej, ilustrowanej instrukcji możliwe jest wykonanie zabawnych doświadczeń z użyciem b...\nClementoni Naukowa zabawa Maszyny Rolnicze 8+ Odkrywaj tajemnicze działanie przekładni mechanicznej z Laboratorium Mechaniki. Ponad 200 komponentów oraz ponad 10 modeli do montażu. Z zębów i przegubów...\nClementoni - Mój pierwszy mikroskop - Naukowa Zabawa - 50071\nMÓJ PIERWSZY MIKROSKOP - NAUKOWA ZABAWA - CLEMENTONI - 50071 Informacje podstawowe Prawdziwy przenośny mikroskop wykonuje realistyczne powiększenia do 150 razy. Zestaw zawiera przygotowane wcześniej s...\nClementoni - Ciało Ludzkie - Naukowa zabawa - 60249\nCLEMENTONI - CIAŁO LUDZKIE - NAUKOWA ZABAWA - 60249 Informacje podstawowe Fantastyczna zabawka, która zaznajamia w prosty i bezpośredni sposób z anatomią człowieka dzięki realistycznemu modelowi ludzk...\nNAUKOWA ZABAWA KOBIETY NAUKI NAUKA PRZEZ ZABAWĘ 8+\nKobiety nauki Clementoni 50707 Zestaw naukowy do odkrywania wielu eksperymentów przeprowadzonych przez niektóre z najważniejszych kobiet w nauce i do poznania wagi ich badań. - Temat angażujący i na c...\nStwórz Własne Kryształy Clementoni 50069 Stwórz własne kryształy - Dobrze wyposażone laboratorium naukowe, dzięki któremu wyhodujesz wspaniałe kryształy. To fascynujące laboratorium ma wszystko, czego...\nUKŁAD SŁONECZNY Fantastyczny, obrotowy i podświetlany model układu słonecznego do montażu pozwalający poznać ciekawostki i tajemnice planet wokół słońca. Doskonały sposób na poznanie kosmosu i naukę a...\nMIKROSKOP dla dzieci wspaniała zabawka naukowa Clementoni 60467\nClementoni zabawka naukowa MIKROSKOP 60467 Profesjonalny mikroskop, który jest łatwy w użyciu. Przestudiuj mikrokosmos i zobacz jego powiększenie do 600 razy. prosta, intuicyjna obsługa dołączone akce...\nPrezenty dla ucznia - porównaliśmy ceny 3042 ofert i wybraliśmy kody rabatowe, promocje, wyprzedaże oraz tanie oferty. Najlepsza z dostępnych promocji pozwala na oszczędność aż 36%. Aby użyć kuponu rabatowego skopiuj kod, przejdź do sklepu i wklej go w koszyku.\n63,11 zł 98,56 zł\nSorter Edukacyjny do Nauki Liczenia Liczydło Zestaw Nauka Matematyki\n59,50 zł 92,92 zł\nSorter Drewniany do Nauki Liczenia Liczydło Zestaw Edukacyjny Nauka Matematyki\nBUKI CHEMIA POD MIKROSKOPEM 30 eksperymentów\nZEGAR ŚCIENNY TORIL METALOWY MAPA ŚWIATA 60CM\n54,06 zł 63,59 zł\nTrefl Puzzle 4000 el. Wielka mapa fizyczna świata\n1,77 zł 1,97 zł\nDługopis z figurką Sowa SHAN 6867-DF-SHAN-SOWA 6867-R, Kolor: Różowy\nDREWNIANE Puzzle Klocki 3D Mapa Świata 31 el\nDREWNIANE Puzzle Klocki 3D Mapa Świata 40el\nZegar Ścienny Matematyka Szklany\nLiczydło tęcza Pure & Nature Little Dutch Liczydło Little Dutch . Liczydło od Little Dutch to doskonała metoda na pierwszą naukę liczenia dla najmłodszych. Liczydło posiada cztery kolorowe osie, każda ma po 10 kuleczek do łatwego i samodzielnego liczenia. Oprócz walorów naukowych, liczydło również b...\nMikroskop Globus Dekoracje do domu Prezenty dla 4 latków Prezenty dla 6 latków Prezenty dla 7 latków Gry planszowe dla dzieci Prezenty dla 5 latków Prezent dla dziecka Prezent dla 10 latków Prezenty dla 8 latków Quizy dla dzieci Zabawki edukacyjne Prezent na 70 urodziny Prezent dla szefa Pomoce dydaktyczne Gry towarzyskie Prezenty dla chłopca Nauka liczenia Prezenty dla 11 latków


Zarządzanie barwą w fotografii - przestrzenie barwne, profile ICC i gamuty urządzeń - PDF\nDownload "Zarządzanie barwą w fotografii - przestrzenie barwne, profile ICC i gamuty urządzeń"\n1 1 z :42 13 września 2010, 14:00 Autor: Szymon Aksienionek czytano: 1600 razy Zarządzanie barwą w fotografii - przestrzenie barwne, profile ICC i gamuty urządzeń Masz problem z powtarzalnością kolorów na monitorze i na wydruku? Twoje zdjęcia wyglądają inaczej oglądane w Photoshopie a inaczej wywieszone w galerii internetowej? Masz już tego dosyć? Dowiedz się skąd biorą się te problemy i jak w prosty sposób poradzić sobie z nimi. Strona 1 Przestrzenie barwne, profile ICC i gamuty urządzeń Przede wszystkim RGB. Dlaczego RGB, a nie CMYK? Odpowiedź jest prosta człowiek widzi w RGB. Czopki fotoreceptory w siatkówce oka człowieka są wrażliwe na fale elektromagnetyczne o określonych długościach, odpowiadających barwom postrzeganym, jako czerwona, zielona i niebieska. Brzmi to może dość enigmatycznie, istotne jest jednak to, że RGB jest "natywnym" modelem barw nie tylko dla człowieka, ale dla większości urządzeń zaprzęgniętych w całym procesie powstawania fotografii cyfrowej.\n2 2 z :42 RGB jest modelem, który towarzyszy nam począwszy od aparatu cyfrowego czy skanera, poprzez ekran monitora, a skończywszy na odbitce z labu czy wydruku na drukarce atramentowej. Zaraz, zaraz... Przecież wydruk to CMYK! Przecież tusze mieszane są według modelu substraktywnego, z mieszaniny cyanu, magenty i żółtego powstaje czarny (prawie czarny, stąd dodatkowa barwa czarna K). Skąd więc pomysł, że drukarka może mieć cokolwiek wspólnego z RGB? I tu, moi drodzy cyfrowi fotografowie, muszę większość z Was rozczarować. W przepływie pracy (workflow) z cyfrowym zdjęciem, najlepsze fotograficzne drukarki atramentowe, takie jak np. EPSON serii StylusPro, traktowane są, jako urządzenia... RGB! Są ku temu co najmniej dwa powody. Po pierwsze, większość z nowoczesnych drukarek korzysta nie tylko z czterech pojemników z tuszem (C, M, Y, K). Płynne przejścia tonalne oraz neutralne czernie i szarości możliwe są na zdjęciach z drukarki, ponieważ tworzone są przy pomocy ośmiu oddzielnych tuszy pięć kolorowych, gdzie cyan, magenta i żółty wzbogacone są o dwa jaśniejsze tusze Lc (light cyan) i Lm (light megenta) oraz trzy poziomy tuszy "czarnych" czarny K (black), jasny "czarny" (właściwie to ciemny szary) Lk (light black) i jeszcze jaśniejszy "czarny" (czyli jasny szary) LLk (light light black). Co więcej, zamiast tuszy purpurowych M i Lm drukarki te korzystają z nowych, bardziej nasyconych wersji VM (vivid magenta) i VLm (vivid light magenta). I to jeszcze nie koniec! Najwyższe modele drukarek korzystają dodatkowo z dwóch kolorów pomarańczowego O (orange) i zielonego G (green) fotografie drukowane z ich użyciem powstają przy pomocy mieszaniny aż dziesięciu różnych tuszy! Jednak nadal nie wyjaśniłem jaki to ma związek z RGB? Taki, że przestrzeń barwna, możliwa do odwzorowania z pomocą tylu tuszy, jest prawie dwukrotnie większa niż urządzeń pracujących w "zwykłym" CMYKu!\n3 3 z :42 Taka drukarka zjada CMYK na śniadanie, podobnie srgb, a przy użyciu najlepszych papierów barytowych, o szerokiej rozpiętości tonalnej, takich jak np. ILFORD GALERIE GOLD Fibre Silk, umożliwia reprodukcję zakresu barw z prawie całej przestrzeni Adobe RGB! To pierwszy powód, dla którego drukarki te traktujemy jako urządzenia RGB. Drugi powód jest bardziej prozaiczny. Ze względu na tak dużą ilość tuszy i ogromną przestrzeń barwną, natywnym modelem barwnym sterownika takich superdrukarek jest właśnie RGB! Co to oznacza? Pozwólcie, że posłużę się przykładem. Jeśli potraktuję taką drukarkę jako urządzenie CMYK i będę chciał wydrukować (przez sterownik drukarki) plik, przygotowany w przestrzeni barwnej CMYK, to sterownik w pierwszej kolejności skonwertuje plik do RGB a dopiero potem tak przekształcony obraz RGB przeliczy na poszczególne tusze. Natomiast, gdy potraktujemy drukarkę, jako urządzenie RGB i podamy jej plik RGB (np. z osadzonym profilem Adobe RGB), sterownik przeliczy podany obraz bezpośrednio na poszczególne tusze, nie dokonując żadnych zbędnych stratnych konwersji. Ok, więc drukarka atramentowa jest urządzeniem RGB, tylko co z tego? Cóż, skoro wiemy, że na każdym etapie życia naszej fotografii cyfrowej, które zaczyna się w aparacie cyfrowym (urządzenie zdecydowanie RGB), przepływa przez obróbkę komputerową na ekranie monitora (też RGB) a kończy na wydruku (jak już wiemy, także urządzenie RGB), towarzyszy model barwny RGB, wiedza ta daje nam co najmniej dwie korzyści. Przede wszystkim (zakładając, że nie interesuje nas w tej chwili druk offsetowy), możemy z czystym sumieniem zapomnieć o CMYKu! Brak konieczności CMYKa oznacza brak konieczności dokonywania konwersji powodujących nieodwracalną utratę ogromnej ilości najbardziej nasyconych barw, po prostu nie występujących w przestrzeni CMYK. Na tym nie koniec. Najlepsze jest to, że biorąc pod uwagę możliwości współczesnych lustrzanek cyfrowych (nawet tych amatorskich) oraz graficznych monitorów LCD, które umożliwiają tworzenie (aparaty) i wyświetlanie (monitory) całkiem sporej przestrzeni barwnej, jaką jest Adobe RGB, wiedząc, że nasze dzieła możemy (dzięki 8 lub 10 kolorowym tuszom), wydrukować w przestrzeni barwnej zbliżonej do wyżej wymienionej, możemy w całym naszym workflow pracować w Adobe RGB, bez utraty cennych, najbardziej nasyconych barw! Niektóre lustrzanki cyfrowe mają możliwość zarejestrowania znacznie większej ilości barw niże te\n4 4 z :42 zawarte w Adobe RGB. Nasuwa się jednak pytanie, skoro różne urządzenia mają różne możliwości, to w jaki sposób mogą dać nam ostatecznie poprawne kolorystycznie zdjęcia? Aby to zrozumieć musimy sięgnąć na chwilę do podstaw. Przestrzeń barwna to pewien zakres barw. Największą przestrzenią barwną używaną w fotografii cyfrowej jest przestrzeń CIE LAB. Zawiera ona w sobie wszystkie barwy możliwe do zaobserwowania przez przeciętnego człowieka. Z tego powodu pełni ona rolę punktu odniesienia dla wszystkich innych przestrzeni barwnych. Wszelkie konwersje pomiędzy różnymi przestrzeniami barwnymi dokonywane są właśnie przy pomocy przestrzeni CIE LAB. W konwersjach tych przestrzeń CIE LAB nazywana jest uniwersalną (lub niezależną) przestrzenią pośredniczącą (PCS profile connection space). Konwersje barwne, wbrew pozorom, nie odbywają się bezpośrednio z przestrzeni A do przestrzeni B, ale właśnie przez przestrzeń pośredniczącą. Jest to dla nas niewidoczne, jednak przestrzeń A konwertowana jest najpierw do przestrzeni pośredniczącej CIE LAB, z której dopiero przekształcana jest w przestrzeń B. Całe zarządzanie barwą możliwe jest właśnie dzięki uniwersalnej przestrzeni pośredniczącej. Niestety, ani aparaty, ani monitory ani tym bardziej drukarki nie są w stanie zarejestrować czy odwzorować pełnego zakresu barw przestrzeni CIE LAB. Nie jest jednak źle, niektóre\n5 5 z :42 lustrzanki cyfrowe, szczególnie te z najwyższej półki, zarówno mało i średnio formatowe, mogą rejestrować zakres barw odpowiadający przestrzeni ProPhoto RGB, która obejmuje około 92% barw z zakresu, który widzimy (czyli 92% CIE LAB!). Ponieważ w ProPhoto RGB mieści się NAPRAWDĘ DUŻO barw, są dwie niedogodności, z którymi wiąże się praca w tej przestrzeni. Po pierwsze, pliki w przestrzeni barwnej ProPhoto RGB powinniśmy zapisywać z 16-bitową głębią. 16 bit sprawia, że pliki zdjęć cyfrowych ważą więcej, a do komfortowej pracy z nimi potrzebny będzie komputer o ponadprzeciętnej, NAPRAWDĘ DUŻEJ, mocy obliczeniowej. Oczywiście, z 16-bitowymi obrazami, możemy pracować na każdym sprzęcie, jednak musimy się liczyć z dłuższym czasem obliczeń, dokonywanych przez program graficzny niż w przypadku obrazów 8-bitowych. O ile praca z pojedynczymi plikami na wolnym komputerze może okazać się akceptowalna, to do masowej pracy z 16-bitowcami, konieczna będzie inwestycja w jak najsilniejszy komputer. Drugą niedogodnością, wynikającą z pracy w przestrzeni ProPhoto RGB, jest fakt, że o ile aparat może zarejestrować tak duży zakres barw, to ani żaden monitor nie wyświetli, ani żadna drukarka nie wydrukuje całej gamy zarejestrowanych barw, a jedynie część z tego zakresu część odpowiadającą mniej więcej 50% zakresu widzialnego, czyli okolice Adobe RGB. Skoro tak, to po co fotografować w ProPhoto RGB i utrudniać sobie życie dużymi i wymagającymi, 16-bitowymi plikami? Bo praca z plikami tak bogatymi w informacje o kolorze, oferuje najmniejsze ryzyko utraty, dla niektórych tak bardzo ważnych, najbardziej nasyconych żywych barw i najsubtelniejszych przejść tonalnych. Jednym słowem, przestrzeń ProPhoto RGB i 16 bit są dla tych, którzy wiedzą, że ich potrzebują, dla perfekcjonistów walczących o te ostatnie 3-5% najwyższej jakości obrazu. Strona 2 Co zatem ze starą jak aparat cyfrowy, najpowszechniejszą, standardową przestrzenią barwną srgb? Czy w dobie sprzętów pracujących w Adobe RGB a nawet ProPhoto RGB jest jeszcze miejsce na wykorzystanie w fotografii cyfrowej tej małej przestrzeni, mieszczącej jedynie około 35% barw widzialnych przez ludzkie oko? Zdecydowanie tak. W pewnych okolicznościach to właśnie przestrzeń srgb jest najlepszym wyborem. srgb jest najlepsza dla plików, które po całym procesie obróbki lądują w Internecie wywieszone w albumie czy galerii internetowej, wysłane pocztą czy jako ilustracje do artykułu. Najlepsza, bo najbezpieczniejsza. Publikacja zdjęć w Internecie skazuje nas pewnego rodzaju loterię, gdzie na stanowisku odbiorcy, mix warunków w postaci systemu operacyjnego, przeglądarki internetowej (które lepiej lub gorzej radzą sobie z interpretacją różnych profili barwnych) i ostatecznie karty graficznej i monitora stwarza ryzyko nieprawidłowego wyświetlania barw naszego zdjęcia. A przecież nie na tym nam zależy. W całej tej nieprzewidywalności to właśnie fotografie cyfrowe zapisane w przestrzeni srgb mają szansę na najpoprawniejsze zinterpretowanie i odwzorowanie barw na różnych, niemożliwych do skontrolowania stanowiskach ostatecznych odbiorców. Inna sprawa to, że większość minilabów cyfrowych naświetla zdjęcia w przestrzeni zbliżonej zakresem do srgb. Co więcej, często oprogramowanie obsługujące minilaby miewa trudności z poprawną interpretacją zdjęć z przestrzenią inną niż standardowa. Zdarza się, że bardzo nasycone zdjęcia przygotowane np. w Adobe RGB po odbiciu na papierze w minilabie, okażą się jakby wyblakłe i pozbawione tej soczystości barw, na jaką liczyliśmy oglądając je na monitorze. Paradoksalnie, odbitki zdjęć cyfrowych zapisanych w srgb potrafią zaskoczyć odwzorowaniem barw bliższym naszym założeniom. Podsumowując, przestrzeń barwną zdjęć cyfrowych można traktować jak narzędzie pracy i dobierać w zależności od zadań fotograficznych, którym chcemy sprostać. Gdy przygotowujemy zdjęcia do Internetu czy do odbicia w minilabie, warto zainteresować się stosunkowo wąską, ale przewidywalną przestrzenią srgb. Gdy chcemy zdjęcia oglądać na porządnym skalibrowanym monitorze lub wydrukować na lepszym papierze na fotograficznej drukarce atramentowej i wykorzystać w pełni możliwości, jakie dają cuda współczesnej techniki cyfrowej, optymalnym wyborem będzie Adobe RGB. O ile przestrzeń ProPhoto RGB i tryb 16 bit dla początkujących mogą okazać się przerostem formy nad treścią, to może to być jednak chleb powszedni najbardziej wymagających amatorów fotografii, niepoprawnych perfekcjonistów czy ambitnych zawodowców, którzy w swoim warsztacie nie godzą się na kompromisy i posługują się narzędziami pozwalającymi na uzyskanie najwyższej jakości fotografii. Różne przestrzenie barwne to trochę jak różne języki. Jak to się dzieje, że urządzenia i oprogramowanie, korzystające z różnych przestrzeni barwnych, dogadują się ze sobą? Skąd wiadomo, że soczysta czerwień jabłka, opisana w pliku zdjęcia cyfrowego, będzie tą samą czerwienią na monitorze i tą samą czerwienią ucieszy nasze oczy na wydrukowanej odbitce? Jest to możliwe dzięki stosowaniu zarządzania barwą i profilom ICC. Stosowanie zarządzania barwą to (w wielkim skrócie) przyjęcie pewnego sposobu pracy z fotografią cyfrową, umożliwiającego kontrolę nad kolorem na każdym etapie pracy ze zdjęciem. Kontrolę taką umożliwiają profile ICC. Profil ICC to informacja, opis, mówiący nam jak szeroka przestrzeń barw mieści się w pliku cyfrowym lub jest możliwa do odwzorowania przez urządzenie oraz w jaki sposób barwy te mają być interpretowane. W pracy ze zdjęciami możemy napotkać dwa sposoby umieszczania takiej informacji. Mówiąc o profilu ICC zdjęcia cyfrowego, będziemy mieli do czynienia z informacją osadzoną w pliku, np. srgb, Adobe RGB, ProPhoto RGB.\n6 6 z :42 Zdjęcie cyfrowe otrzymuje taki profil ICC już na poziomie aparatu cyfrowego, jeśli pliki zapisywane są w formacie JPG lub TIFF. Większość lustrzanek cyfrowych umożliwia wybór przestrzeni srgb lub Adobe RGB, a tylko niektóre, te bardziej pro, umożliwiają dodatkowo zapis w przestrzeni ProPhoto RGB. Jeśli natomiast fotografujemy w RAWach, surowy materiał zostaje wpasowany w konkretną przestrzeń barwną i otrzymuje profil ICC dopiero na etapie eksportu do bitmapy (TIFF, JPG). Nie będziemy zagłębiać się w dywagacje o wyższości RAWa nad JPGiem, czy odwrotnie, to przecież tylko narzędzia, lepiej lub gorzej sprawdzające się w konkretnych zadaniach zdjęciowych. Z punktu widzenia kolorów, najistotniejsze jest to, że druga metoda odbiera elektronice lustrzanki, a oddaje w nasze ręce, szersze możliwości w zakresie wyboru przestrzeni barwnej i kontroli nad kolorem w pliku. Drugą formą profili ICC jakie napotkamy w fotografii cyfrowej będą oddzielne, niezależne od zdjęć, pliki profili ICC, o rozszerzeniu.icc lub.icm, opisujące przestrzeń barwną konkretnego urządzenia, takiego jak monitor, aparat, skaner czy drukarka atramentowa. Profil urządzenia wykonywany jest na podstawie pomiarów pewnej ilości kolorowych pól.\n7 7 z :42 Urządzenie pomiarowe spektrofotometr lub kolorymetr wraz z oprogramowaniem mierzy i analizuje próby barwne wyświetlane na monitorze lub wydrukowane na papierze i na podstawie tych pomiarów określa błędy w odwzorowaniu kolorów oraz maksymalną przestrzeń barwną możliwą do odwzorowania przez to konkretne mierzone urządzenie. Przestrzeń ta nazywana jest gamutem urządzenia i wraz z informacją o błędzie (i krzywej jego korekcji) jest zapisana w pliku profilu ICC tego urządzenia. Wykonanie takiego profilu wymaga odrobinę czasu, wiedzy i niestety stosunkowo drogich urządzeń. Jeśli nie mamy możliwości własnoręcznej kalibracji, wykonanie profilu można zlecić firmie zajmującej się profilowaniem usługowo, odpłatnie, a jeśli będą to zawodowcy potrafiący stworzyć dobry profil, to zazwyczaj nie tanio. Na szczęście, niektórzy producenci drukarek czy papierów (np. ILFORD), w ramach wsparcia technicznego, oferują użytkownikom swoich papierów bezpłatne, generyczne profile ICC dla większości współczesnych drukarek, możliwe do pobrania ze strony producenta. Dzięki profilom ICC i informacji w nich zawartej, za pomocą, wspominanej wcześniej, niezależnej przestrzeni pośredniczącej, różne urządzenia, komunikując się ze sobą, są w stanie "dogadać się ze\n8 8 z :42 sobą" w jednym języku (PCS CIE LAB) dzięki pomocy tłumaczy (profile ICC). Brak profilu ICC na którymś etapie pracy oznacza brak kontroli nad kolorem. Brak tej kontroli to ryzyko błędów kolorystycznych na finalnym etapie obróbki (ekran monitora, wydruk zdjęcia). Zarządzanie kolorem, jeśli ma być skuteczne, wymusza na nas stosowanie zasady, mówiącej, że w całym toku pracy (workflow) każdy plik czy urządzenie musi mieć profil (zasada plik=profil). Zdjęcia cyfrowe opisane za pomocą profili barwnych, wysokiej jakości urządzenia skalibrowane i oprofilowane oraz oprogramowanie umożliwiające zarządzanie kolorem to duży krok w kierunku powtarzalności barwnej w zakresie plik-monitor-drukarka. Czy profile ICC i zarządzanie kolorem sprawią, że nasze zdjęcia będą ładniejsze? Niekoniecznie. Czy sprawią, że korekcje barwne będą zbędne? Absolutnie! Wręcz przeciwnie. Skuteczne zarządzanie barwą sprawi, że każdy błąd kolorystyczny w pliku będzie bezlitośnie odwzorowany na monitorze i drukarce. Po co więc je stosować? Po to, żeby widzieć, z czym pracujemy. By odebrać ślepemu losowi i przypadkowości decyzyjność nad barwami i przejąć nad nimi kontrolę. Żeby zdjęcia oglądane na różnych monitorach i drukowane na różnych papierach i drukarkach nie dawały na końcu negatywnie zaskakujących, losowych i przypadkowych "gniotów" barwnych, skazując nas na straty materiałowe i czasowe, nie wspominając o naszych nerwach i zdrowiu psychicznym. Zarządzanie barwą i stosowanie profili ICC na każdym etapie pracy to najskuteczniejsze obecnie panaceum na ten znany przecież wszystkim barwny chaos. To rozwiązanie, które w procesie reprodukcji barw na różnych urządzeniach da nam pełną kontrolę, powtarzalne i spodziewane rezultaty (oczywiście w zakresie fizycznych i programowych możliwości danych urządzeń). To rozwiązanie, które pozwoli nam skupić się na fotografowaniu i uczyni pracę z fotografią cyfrową miłą, lekką i przyjemną, czego sobie i Wam życzę!\n9 9 z :42 Szymon Aksienionek/ Medikon Polska Sp. z o.o.\n(12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (19) PL (11) (13) T3 (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 20.01.2005 05001064.\nRZECZPOSPOLITA POLSKA (12) TŁUMACZENIE PATENTU EUROPEJSKIEGO (19) PL (11) PL/EP 1557280 (13) T3 (96) Data i numer zgłoszenia patentu europejskiego: 20.01.2005 05001064.4 (51) Int. Cl. B41M1/14 (2006.01)\nProfile ICC - instrukcja użytkowania\nProfile ICC - instrukcja użytkowania Niniejsza instrukcja dotyczy zasad użytkowania profili ICC dla urządzeń Durst Lambda, Epson Stylus Pro oraz LaserFoto (Fuji Frontier), udostępnianych naszym Klientom


Między Wschodem a Zachodem - PINEZKA\nBogna Łakomska 31 maja 2007 Między Wschodem a Zachodem2019-03-10T22:13:46+01:00 Pryzmat\nO chińskich obrazach Giuseppe Castiglione (1688-1766)\nOd połowy XVI w. na Dalekim Wschodzie pojawiało się coraz więcej misji chrześcijańskich zakładanych przez zakon jezuitów. Był to wynik reform Kościoła katolickiego, który postanowił zintensyfikować swoje działania chrystianizacyjne przede wszystkim w rejonie Chin. Jezuici drogą morską docierali zazwyczaj do Macao, a następnie przedostawali się dalej w głąb Azji głosząc Dobrą Nowinę. Umożliwiali w ten sposób lepszy kontakt między Wschodem a Zachodem, przyjmowali bowiem na siebie rolę dyplomatów.\nWielokrotnie wykorzystywali sztukę, jako doskonałe medium ewangelizacyjne. Stąd wielu z zakonników, których wybierano na misje, odznaczało się talentami malarskimi.\nPionierem w stosunkach jezuicko-chińskich był Mateo Ricci (1552-1610). Otworzył on w pewnym sensie drogę dla innych braci zakonnych przybyłych z Zachodu. Ricci dotarłszy do Chin przywiózł z sobą kilka rysunków i jak się zdaje olejny obraz ukazujący Madonnę z Dzieciątkiem. Przedstawienia te wzbudziły ogromne zaciekawienie na dworze cesarskim, ale nie miały jeszcze wówczas większego wpływu na malarstwo chińskie. Dopiero sto lat później, gdy w 1715 r. do Pekinu przybył włoski zakonnik-artysta Giuseppe Castiglione (1688-1766), niektórzy z chińskich malarzy oraz sam cesarz wyrazili chęć przyswojenia sobie kompozycji malarskich, w których zostałaby uwzględniona perspektywa optyczna. Castiglione (po chińsku Lang Shining), zanim przystąpił do nauczania malarstwa europejskiego, sam z wielką uwagą przestudiował cechy malarstwa chińskiego. Dzięki temu stworzył jedyny w swoim rodzaju gatunek malarstwa łączący cechy obu tradycji artystycznych.\nW młodości Castiglione uczył się pod kierunkiem włoskiego artysty Carlo Cornary, ale duży wpływ wywarł nań również Andrea Pozzo. Castiglione oficjalnie wstąpił do Towarzystwa Jezusowego w Trento w 1707 roku, mając lat 19. Następnie wyruszył do Genui, gdzie dalej uczył się malarstwa. W tym czasie osiągnął sporą popularność otrzymując liczne zamówienia na malowidła ścienne kościołów jezuickich. W wieku lat 27 wysłano go na misję do Chin. Od początku pobytu na Wschodzie artysta-zakonnik uczył się naśladować styl i tradycję malarstwa chińskiego poprzez wykorzystanie chińskich materiałów: pędzli, farb, jedwabiu czy też papieru, jednocześnie sięgał po technikę światłocienia i trójwymiarową perspektywę, co zaowocowało powstaniem niepowtarzalnych obrazów. Był bodajże jedynym katolickim misjonarzem, który cieszył się poważaniem i szacunkiem trzech chińskich władców: Kangxi, Yongzhenga i Qianlonga. Jego umiejętności nie ograniczały się wyłącznie do malarstwa. Był znakomitym matematykiem, doradcą, projektantem ogrodów, zajmował się również emaliowaniem wyrobów metalowych. Ale to przede wszystkim obrazy przyniosły mu sławę.\nJedno z pierwszych dzieł artysty namalowanych w Chinach pochodzi z 1723 roku, czyli z okresu wstąpienia na tron cesarza Yongzhenga. Castiglione stworzył kompozycję pozornie prostą, bo przedstawiającą wazon z kwiatami i rozmaitymi innymi roślinami, choć sam tytuł obrazu: Zgromadzone Znaki Dobrej Pomyślności świadczy, iż mamy do czynienia ze znacznie głębszymi treściami, niż zdawałoby się na pierwszy rzut oka. Wszystkie zebrane w białym porcelanowym wazonie rośliny symbolizują dobrobyt, zapowiadają szczęście zarówno nowo panującemu, jak i całemu ludowi. Podwójne kłosy zboża czy też pełne nasion, zdublowane główki kwiatów lotosu mają być tego wyrazem. Co więcej, cała kompozycja jest pewnego rodzaju kalamburem. Słowo „waza” w języku chińskim brzmi ping, podobnie jak słowo „pokój”, tylko że zapisane innymi znakami. Z kolei „ryż” (dao sui) jest fonetycznie podobne do słowa „rok” (sui), a nazwa „lotus” (lian) brzmi tak samo jak „sukces” (lian). I nie ma znaczenia, czy program ikonologiczny był inwencją artysty, czy też nie – liczy się przede wszystkim fakt, iż powstało niezwykłej klasy dzieło spajające w sobie dwie tradycje malarskie. Jedną pochodzącą z kraju, w którym malarz-zakonnik się urodził, i drugą – przyswojoną sobie na Dalekim Wschodzie.\nWidać to jeszcze lepiej w osiągającym przeszło 8 metrów zwoju pt. Sto koni z 1728 roku. Obraz poprzedziła seria rysunków, na których artysta starał się połączyć tradycyjne chińskie metody budowania kresek z chęcią stworzenia optycznej iluzji. Wszystkie konie ukazał bardzo realistycznie, co świadczy nie tylko o zdolnościach obserwacyjnych autora malowidła, ale również o jego wiedzy z zakresu anatomii.\nPomysł na stworzenie tak gigantycznego pod względem długości malowidła, przedstawiającego przede wszystkim konie przebywające na rozległych łąkach, wypływał najprawdopodobniej z dwóch przyczyn. Po pierwsze, Castiglione sam uwielbiał te zwierzęta, a po drugie – chciał w ten sposób wyrazić majestat chińskiego władcy, który pośród niezliczonych bogactw posiadał również piękne i pełne życia rumaki. Artysta specjalnie wybrał zróżnicowane sceny, w których konie odpoczywają albo się bawią, kąpią, biegają etc., po to, by oddać jak najwierniej energię i niezwykłość owych zwierząt.\nDostojeństwo cesarza artysta starał się jeszcze mocniej wyrazić w portrecie konnym Qianlonga z 1739 lub 1758 roku. Obraz w jakimś stopniu przypomina wizerunki władców europejskich z tego samego okresu, zarówno pod względem kompozycji, jak i przywiązania do detalu. Cesarz ubrany w złoty, haftowany w smoki strój siedzi w pozycji trzy czwarte na kasztanowo-białym rumaku, na głowie ma hełm ozdobiony zwisającym pomponem, na nogach zaś miękkie, również haftowane obuwie sięgające łydek; w prawym ręku trzyma kołczan z strzałami, w lewym ściągnięte wodze. Władcę wraz z wierzchowcem umieszczono na pochyłej powierzchni, schodzącej w dół ku prawemu narożnikowi kompozycji. W tle widać wzniesienia, których grzbiety opadają delikatnie w tym samym kierunku, tworząc przecinające obraz na dwie części diagonalie. Główny element kompozycji, tj. portret konny cesarza, został zbudowany na zasadzie trójkąta, (którego wierzchołek wyznacza hełm władcy), wywołując tym samym wrażenie ładu i harmonii.\nNiewątpliwą zaletą, dającą poczucie równowagi, jest również paleta barwna uzyskana za pomocą farb wodnych i tuszu. Kolory żółcieni, brązów, zieleni, czerwieni, bieli i błękitu nie przenikają się z sobą, ale tworzą odrębne plamy zestawione w odpowiednich proporcjach. Nie ma tu przypadku lub improwizacji. Każda z plam barwnych jest przemyślana i w odpowiednim miejscu wzbogacona światłocieniem. Złoty strój cesarza stanowi główny akcent kolorystyczny, urozmaicony czarnymi konturami i niebieskimi dodatkami. Zresztą cała postać Qianlonga, dająca się wpisać w owal, jest niekwestionowanym punktem centralnym malowidła, który spaja całą kompozycję. Koń cesarski, jakkolwiek namalowany z podobną precyzją, nie odgrywa tak istotnej roli. Chodzi przecież głównie o władcę, który zasiadając na wierzchowcu występuje zarówno jako sprawujący władzę, jak i dostojny wojownik.\nRealizm przedstawienia podszyty jest jakąś baśniową atmosferą, być może za sprawą otwartej przestrzeni, w której znalazł się cesarz. Błękitne niebo z kłębiącymi się nań chmurami oraz widoczne w tle, jakby za zasłoną mgieł, wzgórza i roślinność nadają obrazowi poetyckiego klimatu. Castiglione, zapewne świadomie, wkomponował portret władcy w przyrodę, łagodząc w ten sposób wyniosły wizerunek Qianlonga.\nLiczba obrazów namalowanych przez włoskiego artystę w Chinach jest imponująca, przekracza bowiem 156 obiektów, z czego każdy jest niezwykłym dziełem sztuki. Tematy, których podejmował się Castiglione, były zróżnicowane – dotyczyły zarówno dworu cesarskiego jak i kwiatów, ptaków, polowania czy pejzaży. Ich realizacja opierała się zawsze na tej samej przesłance, tj. wprowadzeniu optycznej perspektywy do tradycji malarstwa chińskiego. I choć twórczość zakonnika nie zrewolucjonizowała sztuki w Chinach, to niewątpliwie dała duży impuls do otwarcia się artystów Dalekiego Wschodu na nowości płynące z innych, pozaazjatyckich kręgów kulturowych.\nOdcinek poprzedni: Pan Yu Liang\nBogna Łakomska, Chiny, dwór cesarski, Giuseppe Castiglione, historia sztuki, malarstwo, obrazy, sztuka\nSłodki smak Toskanii\ni nie tylko Co takiego jest w tym małym, niepozornym, wyglądającym jak pospolity sucharek ciasteczku? Nie wiem, ale po pierwszym…\nZ pamiętnika fizyka kwantowego (6)\nautora animacji: spinelli Znowu się porobiły szczeliny w żaluzjach w laboratorium. Światło prześwieca. Jak tylko nie patrzę, to…


Od urodzenia - jedynie 28,87 zł w matras.pl\nTak opisanego macierzyństwa jeszcze w literaturze nie było... Minął już rok, odkąd Ari –feministka i żona o piętnaście lat starszego od niej Paula, profesora uniwersyteckiego – urodziła Walkera. Kobieta przeżywa ogromne trudności w odnalezieniu się w nowej dla siebie rzeczywistości. Nie mogąc przyzwyczaić się do specyficznego rytmu opieki nad małym dzieckiem oraz do zmian, które zaszł ... y zarówno w jej ciele, jak i w psychice, Ari zaczyna przypominać samotne, chyboczące się na zimowym wietrze drzewo, któremu ni stąd, ni zowąd wyrwano korzenie. Kiedy w sąsiedztwie pojawia się Mina – niegdyś kultowa piosenkarka rockowa, a teraz przyszła matka w dziewiątym miesiącu ciąży – Ari, mimo że zwykle nie ufa kobietom, widzi w niej potencjalną bratnią duszę. Wkrótce kobiety się zaprzyjaźniają i łączą siły we wspólnej macierzyńskiej walce, jaką obie na co dzień staczają. Elisa Albert, z wyjątkową przenikliwością, a zarazem niezwykłym dowcipem – który można tu określić jako czarny humor – daje upust żywiołowi uczuć i emocji, jakie towarzyszą kobiecie wychowującej małe dziecko. Od urodzenia to niezwykły manifest współczesnego macierzyństwa – swoiste „laboratorium”, w którym pogłębionym analizom poddano kontrowersyjne emocje i uczucia młodej matki. To także pogłębione studium nad małżeństwem i kobiecą przyjaźnią. Prowokacyjna... Emocjonująca... Szokująca... Książka określana mianem „skutecznej pigułki antykoncepcyjnej”.Tego nie można przegapić! Czytaj dalej >> << Zwiń\nAri. Żona o piętnaście lat starszego Paula. Matka rocznego Walkera - to świetny chłopiec, mały przystojniacha. Feministka ... Cierpi na depresję poporodową i nie ma ku temu żadnych wątpliwości. Ari nie ma szczęścia do kobiet. W sensie, do przyjaźni z nimi, nawet do kobiet w rodzinie po prostu nie ma szczęścia. Można powiedzieć, że nich nienawidzi. Ma żal do matki, że nie nauczyła jej jak zajmować się dzieckiem. Właściwie, dlatego nikt nie powiedział jej jak być matką? Ari czuje się samotna, nawet w momentach, kiedy są wszyscy razem, całą rodziną. Dziecko przeszkadza jej we wszystkim co chce zrobić, ale Walker jest jej kochanym małym oseskiem i kiedy tylko straci go z oczu natychmiast za nim tęskni. W życiu Ari pojawia się Mina. Była perkusistka, artystka - kobieta w bardzo zaawansowanej ciąży. Stają się sobie bliskie i próbują wspólnie przejść przez najtrudniejsze momenty macierzyństwa.\n"Za każdym razem kiedy widzę kobietę w ciąży, mam ochotę chwycić ją za ramiona i nią potrząsnąć. Dosłownie p o t r z ą s n ą ć. Jesteś gotowa? Nie, nie czy wybrałaś dla swojego dziecka imię, płeć i styl! Nie, nie czy znasz wszelkie możliwe procedury medyczne! Chodzi mi o to, czy jesteś g o t o w a?! Tak duchowo, suko. Duchowo."\nElisa Albert napisała książkę, o której długo nie zapomnę. Stworzyła realistyczny obraz kobiety samotnej i potrzebującej pomocy. Mam wrażenie, jakby główna bohaterka przelewała swoje myśli na papier. Nie przebierając w słowach ani się nie ograniczając, ujawniając skryte pragnienia i najgłębsze. Wracając do przeszłości, do wspomnień z dzieciństwa, do czasów dorastania. Jakby przelewała na papier swoje największe rozczarowania, żale i obawy. To stanowczy protest przeciwko przedmiotowemu traktowaniu kobiet. A wszystko to podane czytelnikowi jakby w formie pamiętnika, najbardziej sekretnego dziennika. Opowieść Ari jest ciekawą, niekiedy szokującą i poruszającą historią. Spisaną odrobinę chaotycznie, ale ma to swój urok i idealnie zgrywa się z tematem.\nhttp://www.mawreads.pl/ Czytaj dalej >> << Zwiń\n„Czasami, kiedy jestem z dzieckiem, myślę sobie: jesteś moim sercem i moją duszą, oddałabym za ciebie życie. Innym razem myślę: ty mały debilu, zostaw mnie, kurwa, w spokoju, żebym mogła podciąć sobie żyły w wannie i spokojnie umrzeć”. Zaszokowana? Jeśli jesteś jedną z tych kobiet, które w dziecięcej kupce widzą ósmy cud świata, to zapewne tak – słowa te podniosły ci ciśnienie i zmotywowały do wygłoszenia mowy pochwalnej na cześć macierzyństwa. Jeśli rzeczywiście fakt ... że wyciągnęli z ciebie kilka krzyczących i wydalających kilogramów, że twoje sutki są całe popękane i bolące, że po ciąży masz kilka (kilkanaście?) kilogramów więcej sprawia ci radość i plasuje cię w gronie najszczęśliwszych z ludzi, to gratuluję. Bardziej jednak prawdopodobne, że wstając po raz kolejny w nocy do płaczącego dziecka sama masz ochotę wyć, że zmieniając po raz kolejny śmierdząca pieluchę, masz ochotę podstawić ją mężowi pod nos, że patrząc na siebie w lustrze płaczesz i jedyne czego pragniesz, to stać się choć przez godzinę niewidzialną dla ryczącego potwora, który jest krwią z twojej krwi. Nie znaczy to, że darzysz dziecko nienawiścią – po prostu zmieniło się twoje życie, a ty wciąż przechodzisz proces przyzwyczajania się do myśli, że już nigdy nie będzie tak, jak było przed wydaniem na świat nowego człowieka.\nZastanawialiście się kiedyś nad tym czym tak naprawdę jest macierzyństwo i jak kobieta znosi ciążę. Macierzyństwo to ciężki kawałek chleba; niby o tym wiedziałam, ale wiele matek opowiada, że ten wyjątkowy czas jest najpiękniejszy w całym ich życiu. Na pewno i nie mogę się z tym spierać, ale mam wrażenie, że niekiedy nie mówi się o drugiej stronie medalu, która jest ciężka i nacechowana wieloma emocjami ... których czasem nie da się wziąć przez pryzmat różowych okularów. „Od urodzenia” to książka, która pokazuje, że kobieta, pozostawiona sama sobie może sobie nie poradzić. Potrzebuję wsparcia i zrozumienia, a co najważniejsze pomocy.\nBohaterka nie chce ani zepsuć obrazka macierzyństwa i ciąży, ani też go przesłodzić. Mówi jak jest, czasem używa wulgaryzmów. Moim zdaniem niekiedy jest to przesadzone, ale to moje zdanie. Muszę powiedzieć, że ta książka wywołała u mnie mieszane uczucia. Sama nie wiem czy cieszę się, że przeczytałam tę książkę. Niestety nie mogę powiedzieć też do kogo trafi ta książka, a do kogo nie. To musicie same ocenić, ponieważ to nie jest różowy, ani czarny obrazek tego co czeka wiele z nas. To prawda zamknięta w słowach, które czasem mogą nas zaszokować. Macierzyństwo to instynkt, który budzi się w nas wraz z zajściem w ciążę. Książkę czyta się szybko. Ari to konkretna babka, która mówi jak jest. Szczera do bólu. I jeśli nie przeraża was szczerość może ktoś z was po nią sięgnie i zmierzy się z obrazem pozostawionym w książce. Czytaj dalej >> << Zwiń\nAri od roku jest matką chłopca o imieniu Walker i nie potrafi odnaleźć się w nowej sytuacji ... Wciąż próbuje przyzwyczaić się do nowego trybu życia, do tego, że musi wciąż zajmować się zależną od niej istotą, że przez przypadek może zrobić mu krzywdę, do zmian jakie zaszły w jej ciele, a także psychice. W mieście pojawia się dawna gwiazda rocka Mina, która jest w ciąży i choć Ari zazwyczaj nie ufa kobietom, jest nią zafascynowana. Kobiety w końcu się zaprzyjaźniają i razem przeżywają to, co wiąże się z macierzyństwem.\n"Od urodzenia" to książka wywołująca wiele, różnego rodzaju emocji. Osoby, które poród mają już za sobą powieść może skłonić do porównywania swoich doświadczeń z doświadczeniami bohaterki i stwierdzenia czy faktycznie bywa aż tak źle. Natomiast dla osób, które nawet jeszcze nie planują dzieci może być pewnego rodzaju odstraszaczem. Sama mogę stwierdzić, że książka robi sieczkę z mózgu, może nie jest to najlepsze porównanie pod względem stylistycznym, ale zdecydowanie najtrafniejsze. Czytaj dalej >> << Zwiń\nOd urodzenia rzuca nowe światło na macierzyństwo. Dotychczas kojarzone z najcudowniejszym doświadczeniem w życiu kobiety, pełnym radosnych chwil, kolorowych ubranek i śmiechu dziecka, tutaj zostało potraktowane z zupełnie innej strony. Ciemnej strony. Na pierwszy plan wychodzą tu bóle poporodowe, nieprzespane noce, skoki nastrojów, zmiany hormonalne i wiele, wiele więcej. W tej książce macierzyństwo jest jak najcięższe wyzwanie, któremu kobieta musi stawić czoła ... Poznajemy realia ciąży oraz późniejszej opieki nad noworodkiem, a to wszystko w bardzo surowej i dosłownej formie. Bez zbędnego koloryzowania, czy idealizowania.\nhttp://mybooktown.blogspot.com/2016/03/od-urodzenia-elisa-albert.html Czytaj dalej >> << Zwiń


Smart Architecture Events to cykliczne spotkania dla architektów oraz osób zainteresowanych projektowaniem inteligentnych przestrzeni. Temat przewodni tego spotkania to „Światło, przestrzeń, design”. Nasza pracownia miała zaszczyt obrać patronat nad tym wydarzeniem...\nWIELKIE WIETRZENIE MAGAZYNÓW! Rabat 50% na wybrane projekty.\nZapraszamy do skorzystania z mega wyprzedaży wybranych projektów LK&Projekt. Tylko teraz projekty domów jednorodzinnych i garaży ZA PÓŁ CENY! Uwaga! Liczba projektów w cenie promocyjnej jest ograniczona!\nKomfort, bezpieczeństwo i design w promocji. Energooszczędność bram garażowych i drzwi wejściowych firmy Hörmann od kilku lat jest już standardem. Powodzenie ubiegłorocznej oferty promocyjnej to dowód, że klienci doceniają ich świetną termoizolacyjność, ciekawy design i przystępną cenę.\nOgrzewanie nadmuchowe to stosunkowo nowy w Polsce sposób na uzyskanie komfortu cieplnego w domach, halach przemysłowych, budynkach sakralnych i tych o użyteczności publicznej. Nośnikiem energii cieplnej jest tu powietrze, dzięki czemu w pomieszczeniach można zrezygnować z niezbyt estetycznych i zajmujących przestrzeń grzejników...\nJako producenci schodów chcielibyśmy podzielić się z Państwem wiedzą, która przyda się przy okazji aranżacji wnętrza. Poniżej przedstawiamy naszą propozycję podziału schodów drewnianych w odniesieniu do sposobu ułożenia stopni. Temat ten jest niezwykle istotny...


Rosyjscy żołnierze zabili Nawalnego w Buczy - media\nHome»Wojna na Ukrainie»Rosyjscy żołnierze zabili Nawalnego w Buczy – media\nRosyjscy żołnierze zabili Nawalnego w Buczy – media\nPodczas pobytu w Bucza w obwodzie kijowskim rosyjscy wojskowi zastrzelili miejscowego mieszkańca Ilya Nawalnego, imiennika rosyjskiej opozycji Aleksieja Nawalnego. Zakładają, że został zabity z powodu swojego nazwiska.\nDziennikarze niemieckiej gazety rozmawiali z mieszkańcami miasta Bucha, gdzie wciąż znajdują się ciała zabitych cywilów.\nZauważają, że skala zbrodni wojennych w Buczy nadal rośnie dwa tygodnie po wycofaniu wojsk rosyjskich z przedmieść Kijowa.\nEliasz Nawalny miał 60 lat. Jego 64-letnia sąsiadka Maria powiedziała dziennikarzom, że mężczyzna został zastrzelony przez Rosjan.\nMaria (64 l.) znała dobrze Illję Navalnego, widziała go 12 marca, kiedy został zastrzelony przez rosyjskich żołnierzy. „Weszliśmy do naszego bloku w momencie, gdy Ilja zszedł ze schodów. Powiedziałem mu: Nie wychodź, kręci się strzelanina. Ale nadal chciał wyjść na zewnątrz i zapalić papierosa. Potem ciągle słyszałem strzały”.\nKiedy Maria godzinę później wyszła z piwnicy, zobaczyła Eliasza leżącego na podłodze. Okupanci strzelili mu w głowę. Obok leżał jego paszport z nazwiskiem Nawalnego.\nMiejscowi uważają, że Ilya Navalny mógł zostać zabity z powodu jego imienia.\nNie jest jasne, czy Ilja Nawalny był krewnym wroga Władimira Putina, Aleksieja Nawalnego, który był więziony przez władze rosyjskie.\nIlya Navalny pochodzi z Zalissya, ukraińskiej wsi niedaleko Czarnobyla, skąd pochodzi ojciec Oleksiy Navalny.\nOjciec rosyjskiego opozycjonisty Anatolija Iwanowicza Nawalnego urodził się w 1947 r. w Zalissie w obwodzie kijowskim, gdzie ukończył szkołę.