Z listów niewysyłalnych (III) - zawsze - Portal Pisarski\nZ listów niewysyłalnych (III) - zawsze\nProza » Inne » Z listów niewysyłalnych (III)\nOd autora: https://www.youtube.com/watch?v=XgeKHTcufLY\nOstatnio obróciłam się przeciwko ciszy - to trochę niesprawiedliwe, bo zawsze była mi chlebem. Rytm wybijany przez ciała ją zagłusza i zaczyna stanowić błogą rutynę. Myślałeś, że wiatr, którym bywam, odnajdzie się w porządku? Szczęśliwie nie oddychamy zbyt jednostajnie, bo i czym byłaby wichura zamknięta w pudełku? I czy odważyłbyś się kiedyś ją wypuścić?\nZnów masz zimne ręce i za daleko od moich kolan, by się ocieplić.\npatrzyłaś też ostatnio, jak wiązki światła uciekają Ci między włosami. Wiesz, to zabawny kontrast z kaskadą loków zasłaniającą resztę świata, kiedy się przy mnie pochylasz. Tu światło byłoby zbędnym elementem. Jeśli miałbym Cię nazwać wiatrem i cieniem, miałbym ciągle zimne dłonie.\nKiedy śpisz, patrzę, jak oddychasz. Żebyś nie wywietrzała.\njeśli wiatrem - byle ciepłym. Wiem, że połączysz role żagla i steru. Ale czy na statku może pachnieć cynamonem, dymem i kawą?\nMam tyle pytań, a odpowiedzi tylko na te, których nie zadajesz - stąd przeciąg. Mam tylko nadzieję, że nie trzaskam za głośno, kiedy w końcu zasypiasz. W moich snach jest głównie szukanie i lęk, że nie znajdę którejś nocy punktu zaczepienia - tak wyglądają moje końce świata. Końca nie widać - to dobrze?\nzawsze · dnia 20.12.2015 20:42 · Czytań: 553 · Średnia ocena: 5 · Komentarzy: 8\nLaura nie umie i nie chce się uczyć\nDobra Cobra dnia 20.12.2015 22:14 Ocena: Świetne!\nCiąg dalszy nastąpil!\nZ wielką radością czytam kolejny rozdział wyznan pelnych miłości!\nPiękne są. Kto teraz tak kocha, kto teraz tak tęskni?\nzawsze dnia 21.12.2015 12:25\nPrawda, Dobra Cobro - kto tak kocha? Dziękuję! Miło, że pamiętasz.\nDobra Cobra dnia 21.12.2015 17:03 Ocena: Świetne!\nNiepokoi mnie jednak nadal ta obca ręka, dusząca Twoją szyję...\npurpur dnia 22.12.2015 11:17\nPoczułem się jakbym ukradkiem wyczytywał czyjeś zapisane kartki papieru. Ja wiem, że to zamierzone, ale i tak poczułem się dziwnie\nNo za nastrój masz dużego plusa!\nWidzę, że to III część, aż strach spoglądać na resztę, no i mam nadzieję że IV lub V część nie będzie tonęła, nie będzie taka mokro - flukająca... Trzymam kciuk, bo drugi już zaczyna odwijać zawiniątko numer II\nzawsze dnia 22.12.2015 13:25\nDoCo - tylko czy moja jest szyja czy ręka, bo już nie pamiętam?\nPurpur, dzięki. Zamierzony klimat intymności, cieszę się, że się udało. Miło, jeśli zajrzysz do pozostałych.\nLilah dnia 27.12.2015 13:58\nIntymnie, pięknie, podoba mi się.\nPozdrawiam Cię serdecznie i wciąż pamiętam smak Twoich babeczek. Lilah\nzawsze dnia 05.02.2016 05:38\nLilah! Jakże mi miło! Również, że pamiętasz smak babeczek...\nLilah dnia 07.02.2016 19:46\nRównież, że pamiętasz smak babeczek...\nNie tylko pamiętam, ale mam nadzieję na kolejne przy jakimś okazjonalnym zlocie.


Dom polskiego ambasadora w Irlandii obrzucono koktajlami Mołotowa - Magna Polonia\nButelki z łatwopalnym płynem wrzucono przez okno do środka jednego z pomieszczeń. Powołując się na lokalne źródła, „The Sunday Times” wskazuje, że atak doprowadził jedynie do niewielkich szkód. Reakcja ambasady to potwierdza. Choć groźne wydarzenie z Irlandii miało miejsce już kilka dni temu, historię dopiero teraz opisały tamtejsze media.\n– Ambasadora Ryszarda Sarkowicza tamtego dnia na szczęście nie było w domu, budynek stał pusty. Policja zajęła się już tą sprawą. Naszym zdaniem to przykład wandalizmu – wyjaśniła brytyjskiemu dziennikowi Nikola Sękowska-Moroney, odpowiadająca w Ambasadzie m.in. za kontakty z mediami.\n– Incydent dotyczący polskiego ambasadora mieszkającego pod numerem 12-tym na Ailesbury Road miał miejsce 21 października, czyli kilka dni po identycznym ataku na prywatny dom pod numerem 2. Tam celem był szef firmy PR-owej i jego rodzina. Butelka z benzyną przebiła szybę i wpadła do pokoju na parterze, ale nie pękła – dodaje gazeta.\nPolicja Obwodu Odeskiego zaprzeczyła, iżby miał miejsce napad na jednostkę wojskową


Czwarta fala pandemii koronawirusa zbliża się do Polski - Polska i świat - Radio Szczecin\nCzwarta fala pandemii koronawirusa zbliża się do Polski\nPolska i świat 2021-07-22 07:32 Informacyjna Agencja Radiowa\nCzwarta fala pandemii koronawirusa nieuchronnie zbliża się do Polski - alarmują eksperci. I ostrzegają przed wariantem delta, o wiele bardziej zaraźliwym od innych odmian, ale mniej śmiertelnym. Jak dotąd w Polsce potwierdzono 194 zakażenia tym wariantem. Lekarze i rządzący apelują o zaszczepienie się.\nWczoraj Ministerstwo Zdrowia poinformowało o 124 nowych zakażeniach koronawirusem oraz trzech zgonach osób, które były zakażone i miały choroby towarzyszące.\nŁącznie od marca ubiegłego roku za zakażonych koronawirusem uznano w Polsce dwa miliony 881 tysięcy 718 osób, a 75 tysięcy 222 osoby zmarły.\n(od wczoraj oglądane 24077 razy)\n(od 19 lipca oglądane 15256 razy)\n(od przedwczoraj oglądane 13933 razy)\n(od dzisiaj oglądane 13302 razy)


IMPRESJE JAZZOWE W KROPLACH POEZJI URSZULI ZYBURY - Wielkopolski Oddział Związku Literatów Polskich\nIMPRESJE JAZZOWE W KROPLACH POEZJI URSZULI ZYBURY\nGrudzień 2, 2017 admin WIEŚCI Z WIELKOPOLSKI 0\nW piątek 1 grudnia 2017 roku miała miejsce nowatorskie spotkanie zorganizowane przez Urszulę Zyburę w kaliskiej Szkole Podstawowej nr 10 na osiedlu Zagorzynek w Kaliszu dla klas gimnazjalnych oraz młodzieży z kaliskiego Ośrodka Szkolno -Wychowawczego.\nPoetka zaprezentowała swoje HAIKU JAZZOWE, które powstawały na odbywających się w Kaliszu już od 44 lat koncertach Międzynarodowego Festiwalu Pianistów Jazzowych.\nDzisiejsze spotkanie było multimedialne, albowiem prezentację HAIKU JAZZOWEGO wzbogacono o puszczane na telebimie fragmenty kaliskie koncertów polskich jazzmenów, takich jak np. pochodzący z Kalisza Jan Ptaszyn Wróblewski (swego czasu mieszkający przy tej samej ulicy, co U. Zybura – ulicy Kazimierza Pułaskiego), Leszek Możdżer (rozpoczynąjący swoją karierę właśnie w Kaliszu na którymś z MFPJ), Włodzimierz Nahorny czy Mieczysław Urbaniak.\nMłodzież była bardzo zasłuchana zarówno w teksty HAIKU JAZZOWEGO, jak i w sam JAZZ. Spotkanie zostało sfilmowane, co wzbogaci „filmotekę” Wielkopolskiego Oddziału ZLP, albowiem mamy nagrania z wydarzeń artystycznych które odbywały się już w roku 2003.


Na Grzyby… – nowy konkurs fotograficzny | Portal Tygodnika „Sztafeta”\nHome Konkursy Na Grzyby… – nowy konkurs fotograficzny\nNa Grzyby… – nowy konkurs fotograficzny\nDodane przez: Redaktoron: Październik 19, 2017 13:44 W: KonkursyBrak Komentarzy\nPrzyślij do nas zdjęcia siebie oraz znalezionego grzyba. Zrób opis do zdjęcia: gdzie go znalazłeś, jaki to rodzaj rodzaj, wielkość czy waga. Dołącz informację o zgodzie na wykorzystanie fotografii w celach konkursowych.\nNajciekawsze zdjęcia opublikujemy na stronie internetowej www.sztafeta.pl oraz w papierowym wydaniu Sztafety.\nZdjęcia należy przesyłać na adres sztafeta@sztafeta.pl do końca października!\nSponsorem nagrody jest Wydawnictwo Sztafeta.\nWygraj książkę „Reifstein albo Podróż Trzech Króli”


Osłona opatrunek na bark, ramię i łopatkę psa - Kuna - Kot Barnaba\n» Osłona Opatrunek na ramię bark łopatkę psa Kuna\nKod produktu: 78E7-781B5_20171104154435\nOsłona opatrunek na bark, ramię i łopatkę psa\nBawełniana osłona pozwalająca skutecznie i komfortowo ochronić przed lizaniem i drapaniem okolicę ramienia, barku i łopatki psa bez konieczności zakładania zwierzęciu większego ubranka.\nAby prawidłowo założyć osłonę, należy przełożyć łapę przez otwór w taki sposób, aby dłuższa część materiału zakończona taśmą zakrywała chronione miejsce. Zawiązać taśmy wokół nasady szyi, jak na schemacie poniżej. Nadmiar taśm można obciąć.\nUbranko może być używane wielokrotnie, przed ponownym użyciem powinno poddane sterylizacji poprzez autoklawowanie, upranie w temp. 90 stopni, wygotowanie, ewentualnie dokładne uprasowanie gorącym żelazkiem.\nOsłona produkowana jest w 5 rozmiarach:\nS do 13 cm 18 cm\nM do 18 cm 28 cm\nL do 23 cm 35 cm\nXL do 26 cm 45 cm\nXXL do 30 cm 55 cm


Swe Cytaty - Cytaty w Butelce\nNależy swe szczęście dzielić, by je pomnożyć. -Anonim\nDaj (swemu) geniuszowi szansę. -Persjusz\nKażdy swego szczęścia jest kowalem. -Wacław Potocki\nNikt swego garbu nie widzi. -Samuel Adalberg\nSwe gęsi za łabędzie uważać każdy rad. -Remigiusz Kwiatkowski\nPolacy są zbyt inteligentni jak na swe położenie geograficzne. -Jarosław Iwaszkiewicz\npies-bywa-częściej-przywiązany-do budy-ż-do swego-pana\nPies bywa częściej przywiązany do budy, niż do swego pana. -Bujak Bogusław\nCzłowiekiem szczęśliwym jest ten, który zdobył swe szczęście. -Eugene Delacroix\nczy-jest ojciec-który-by nienawidził-swego-syna\nCzy jest ojciec, który by nienawidził swego syna? -Talmud\npolacy-są zbyt-inteligentni-jak na swe-położenie-geograficzne\nPolacy są zbyt inteligentni jak na swe położenie geograficzne. -Jarosław Iwaszkiewicz\nto ty wybierasz-swoja-drogę-tworzysz-scenariusz-swego-życia\nTo ty wybierasz swoja drogę, tworzysz scenariusz swego życia. -stokrotka123\nObyś żył przez wszystkie dni swego życia. -Jonathan Swift\nKto błędy swe dostrzegł, więcej nie błądzi. -Lao Cy\nBóg oparł swe dzieło na jednym tylko filarze: miłości. -Sylvana Carmen\nPokładaj swe nadzieje w tym, po kim się nie dziedziczy. -Augustyn z Hippony\nNawet nienawiść może być swego rodzaju pomostem. -Luise Rinser\nKto wrogów ma wiele, ten siły swe dzielić musi. -Sy-Ma Cien\nTylko myślący przeżywa swe życie, u bezmyślnego przechodzi ono obok. -Marie Von Ebner - Eschenbach\nbo nadałem-swemu-szczęściu-najpiękniejsze-imię-na świecie-twoje\nBo nadałem swemu szczęściu najpiękniejsze imię na świecie- twoje. -Silvidian\nnie-każdy-jest kowalem-swego-losu-przeważnie bywa ę-kowadłem\nNie każdy jest kowalem swego losu. Przeważnie bywa się kowadłem. -Wiesław Malicki\nZobaczyć swe nazwisko w druku! Niejeden tylko po to gotów popełnić zbrodnię. -Gustaw Flaubert


Długopis Parker Jotter CT Victoria Violet + Etui Grawer CT Victoria Violet | Długopisy \_ Długopisy PARKER \_ Długopisy Parker JOTTER Na specjalne okazje \_ Prezenty na zakończenie szkoły Na specjalne okazje \_ Święcenia kapłańskie Na specjalne okazje \_ Prezenty dla wychowawcy Na specjalne okazje \_ Prezenty dla maturzysty Na specjalne okazje \_ Prezenty dla szefa | PARKER - WATERMAN - SWAROVSKI - Artykuły pismiennicze\nPrzedstawiamy Państwu długopis Jotter oraz eleganckie etui z indywidualnym grawerunkiem !\nKolor : CT Victoria Violet\nParker Jotter to klasyczny kształt, ceniony na całym świecie za swoją jakość, trwałość i przystępną cenę. Długopis Parker Jotter posiada mechanizm sprężynowy przyciskowy i wyposażony jest w standardowy wkład koloru niebieskiego. Korpus, skuwka oraz przycisk wykonane są ze gładkiej stali nierdzewnej. Część dolna to stal szlifowana, pokryta fioletowym lakierem. Klip z polerowanej stali nierdzewnej. Wkład umieszczony jest w długopisie.\nGRAWER na długopisie GRATIS !!!\nŚwietny i niepowtarzalny prezent nawet dla wymagającego odbiorcy.Idealny upominek z okazji świąt, urodzin, imienin, Dnia Matki, matury itp. Super gadżet reklamowy dla Twojej firmy.


Rysowanie jest jedną z najbardziej złożonych umiejętności, którą zdobywamy praktycznie od dzieciństwa. Każdy z nas jako małe dziecko chętnie siadał do kartki papieru z zestawem kredek i flamastrów. Dla wielu jednak, nauka rysowania zakończyła się na szkole podstawowej, inni zaś chętnie nazywają rysowanie pasją i chcą ją rozwijać przez całe życie. Pomóc w tym może niewątpliwie kurs rysunku.\n1. Czy warto zacząć kurs rysunku?\n2. Czym charakteryzują się zajęcia na kursie rysunku?\n3. Zalety kursu rysunku\nCzy warto zacząć kurs rysunku?\nKurs rysunku jest jedną z możliwości jaką daje nam współczesny świat na to, by rozwinąć swój nietuzinkowy talent. Dodatkowym atutem takiego kursu jest późniejsza możliwość dostania się na wymarzone studia. Kierunki, takie jak architektura czy grafika często wymagają uczestnictwa w egzaminie wstępnym, do którego warto się przygotować. Kurs rysunku z pewnością przyda się także osobom, które startują na urbanistykę lub budownictwo. Co ciekawe, doświadczenie pokazuje, że rysowania mogą się nauczyć osoby, które w ogóle nie mają do tego drygu. Jest to także świetna okazja dla chętnych, by nieco podwyższyć swoje kwalifikacje bądź po prostu zacząć intensywnie realizować własne hobby.\nCzym charakteryzują się zajęcia na kursie rysunku?\nKurs rysunku od podstaw dla chętnych to nauka, w której skład wchodzą zajęcia poruszające zagadnienia malarstwa, podstaw rysunku, grafiki, komponowania przestrzennego, geometrii wykreślnej. Jest to niezwykle przydatne dla osób, które chcą startować na kierunek architektura wnętrz czy architektura i urbanistyka.\nNieodłącznym elementem kursu są stałe konsultacje uczestników z mentorami. Uczniowie bez większego problemu będą informowani o swoich atutach, a ponadto z pewnością otrzymają wskazówki, jak ulepszyć własną pracę. Kurs rysunku Warszawa to także poznanie podstawowej terminologii związanej z rysunkiem, a ponadto nauka rysowania, myślenia i organizacji pracy. Zaledwie kilka godzin w tygodniu sprawi, że uczestnicy kursu zrobią ogromne postępy, a wszystko to dzięki pozytywnej presji panującej na zajęciach i motywacji płynącej ze strony mentorów.\nZalety kursu rysunku\nZalet kursu rysunku jest wiele, ale przede wszystkim uczniowie mogą realizować swoje pasje i na zawsze połączyć swoje życie z tworzeniem. Umiejętność przelewania uczuć na papier i biegłego władania ołówkiem może dostarczyć wielu cudownych emocji.\nKurs rysunku Warszawa, np. w https://www.kursrysunku.waw.pl/, to możliwość nabycia nietuzinkowych umiejętności niezbędnych do późniejszego studiowania. Warto pamiętać, że kurs rysunku to dla wielu klucz do otwarcia drzwi, których w innym wypadku nie dałoby się nawet uchylić.


Konsorcjum dla amantadyny – Medicus\nz prof. Konradem Rejdakiem,\nkierownikiem Kliniki Neurologii SP Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie,\nW Polsce od kwietnia, a od maja już w wielu ośrodkach na świecie, prowadzone są badania nad wpływem amantadyny na przebieg COVID‑19. Jak przebiega to badanie?\n– Dla ścisłości: Klinika Neurologii SPSK 4 w Lublinie przy ul. Jaczewskiego 8 prowadzi projekt naukowy „Zastosowanie amantadyny w zapobieganiu progresji i leczeniu objawów COVID‑19 u pacjentów zarażonych wirusem SARS‑CoV‑2”.\nCelem tego projektu jest ocena skuteczności i bezpieczeństwa amantadyny w zapobieganiu progresji infekcji COVID‑19 w kierunku rozwoju ostrej niewydolności oddechowej oraz następstw neurologicznych zakażenia. Ostatnio nasz projekt dołączył do międzynarodowego konsorcjum, prowadzącego badania nad skutecznością amantadyny i jej pochodnych w leczeniu infekcji SARS‑CoV‑2. Co napawa nas dumą, nasz wkład – lubelskich naukowców (pierwszy raport kliniczny opublikowany w piśmiennictwie światowym) – został zauważony i doceniony. Znaleźliśmy się tym samym w gronie największych i najbardziej prestiżowych europejskich ośrodków naukowo‑badawczych.\nNa początku marca 2020 r. prof. Konrad Rejdak z Uniwersytetu Medycznego w Lublinie oraz prof. Paweł Grieb z Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej im. M. Mossakowskiego PAN jako pierwsi na świecie opublikowali raport kliniczny, dotyczący amantadyny w kontekście COVID‑19. Pisali wtedy, że lek stosowany przez pacjentów cierpiących na chorobę Parkinsona czy stwardnienie rozsiane może łagodzić przebieg infekcji wywołanej przez SARS‑CoV‑2, w oparciu o obserwację kliniczną prof. Konrada Rejdaka. Publikacja jest szeroko cytowana na świecie.\nPowiedzmy, jakie ośrodki naukowe realizują te badania?\n– Konsorcjum współtworzą między innymi: University of Copenhagen (Dania); Max-Planck-Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften (Niemcy); University of Barcelona (Hiszpania); University of Athens (Grecja); Aarhus University (Dania) i KU Leuven (Belgia). Już jako konsorcjum złożono projekt naukowy pt.: „New Avenues For Covid‑19treatment With Amantadine And Other Ion Channel Blockerssuitable For Drug Repurposing” w prestiżowym konkursie Horison 2021.\nJaką rolę pełnią w tym projekcie lubelscy naukowcy?\n– Udziałem lubelskich specjalistów w działalności konsorcjum będzie badanie kliniczne, realizowane w naszej klinice w PSK4 razem z partnerskimi ośrodkami klinicznymi z Lublina (Sz.W. im. Jana Bożego), Warszawy, Grudziądza, Wyszkowa i Rzeszowa zatytułowane „Zastosowanie amantadyny w zapobieganiu progresji i leczeniu objawów COVID‑19 u pacjentów zarażonych SARS‑CoV‑2”. Całość przedsięwzięcia jest finansowana przez Agencję Badań Medycznych i ma charakter niekomercyjnego badania klinicznego, które z założenia jest uzupełnieniem świadczeń medycznych finansowanych przez NFZ. Ponadto wraz z zespołem Instytutu Medycyny Doświadczalnej i Klinicznej PAN pod kierownictwem prof. Pawła Grieba, zespół badaczy rozpocznie badania nad biowskaźnikami biochemicznymi w monitorowaniu progresji i powikłań COVID‑19.\nCo istotne, w Danii i Grecji rozpoczęło się bliźniacze badanie kliniczne z zastosowaniem amantadyny w terapii infekcji SARS‑CoV‑2 w oparciu o protokół podobny do opracowanego przez polskich naukowców. Musimy łączyć siły i zdawać sobie sprawę, że trwa wyścig z czasem. Pandemia opada, ale jest tak samo groźna, jak była. Niech nas to nie zwiedzie.\nMusimy szukać leków?\n– To oczywiste. Nadal nie mamy leku na wczesną fazę infekcji, który może zapobiegać progresji do COVID‑19. Amantadyna może nim być, to lek powszechnie stosowany w neurologii od ponad 30 lat i dobrze tolerowany przez pacjentów. Nie jest to jakaś nieznana substancja. Oczywiście na obecnym etapie mamy do czynienia z serią przypadków, a nie z wynikami badań kontrolowanych. I na tę chwilę nie ma podstaw do wpisywania leku w rekomendacje, bo te opierają się na zgromadzonych dowodach naukowych. Ale mamy kilka tysięcy doniesień od osób w Polsce, które brały lek poza wskazaniem rejestracyjnym i zgłaszają, że działa. Nasze badania powinny rozwiać wszelkie wątpliwości. Na pewno nie jest to „cudowna tabletka na COVID‑19”, ale nasza koncepcja opiera się na wczesnej interwencji z użyciem tego leku, aby zapobiec progresji choroby do niewydolności oddechowej i powikłań neurologicznych. Pamiętajmy, że lek penetruje do układu nerwowego, a wirus atakuje układ nerwowy.\nOd lewej: lek. Aleksandra Cieniuch-Paciejewska, lek. Adriana Zasybska\nDo tego potrzebni są pacjenci – osoby spełniające wymagane badaniem kryteria. Stąd Pana apel i prośba, aby ci chorzy byli kierowani do Kliniki Neurologii?\n– To nasza gorąca prośba do lekarzy, zarówno lekarzy POZ, jak i lekarzy dyżurujących w SOR‑ach. Do badania będą włączani pacjenci dorośli, u których potwierdzono w badaniu laboratoryjnym zakażenie wirusem SARS‑CoV‑2 (testem PcR lub antygenowym w ciągu ostatnich 5 dni) lecz nie zdiagnozowano zaawansowanej niewydolności oddechowej.\nPrzy kwalifikacji do niniejszego badania, u każdego chorego zostanie wykonane, w ramach standardowej opieki medycznej, badanie KT klp (lub rtg), badania laboratoryjne oraz badanie EKG. Obserwacja chorych będzie prowadzona w określonych punktach czasowych od momentu włączenia i może się odbywać w warunkach szpitalnych lub domowych, zgodnie ze stanem pacjenta. Każdy pacjent otrzyma aktywne leczenie – albo od momentu włączenia lub po 2 tygodniach obserwacji.\nBadanie realizuje interdyscyplinarny zespół: lek. Adrianna Zasybska, lek. Katarzyna Stelmasiak, lek. Aleksandra Cieniuch‑Paciejewska i dr hab. Ewa Papuć z Kliniki Neurologii oraz dr Jan Siwiec, lekarz kierujący Obszarem Izolacyjnym. W szpitalu im. Jana Bożego program realizują dr Sławomir Kiciak, lek. Piotr Dąbrowski i lek. Agnieszka Rodak‑Pokora. Do współpracy zapraszamy również innych lekarzy.\nDziękuję za wsparcie ze strony rektora UM prof. Wojciecha Załuski oraz dyrekcji SPK 4 i zespołu Centrum Innowacyjnych Terapii SPSK nr 4 w Lublinie.\nProsimy o kontakt telefoniczny pod specjalnie uruchomionym numerem telefonu:\ninfolinia szpitalna: 81 724 42 07 (od poniedziałku do piątku w godz. 7.30‑15.00).\nBezpośredni kontakt z Zespołem Obszaru Izolacyjnego SPSK nr 4: 81 724 48 73.


Projekt Volta pozwala zapomnieć o ładowarce | Mobilestage.in\nProjekt Volta pozwala zapomnieć o ładowarce\nPosiadacze telefonów z Androidem już od latach narzekają na krótki czas pracy na baterii. Są trzy główne przyczyny tego stanu rzeczy:\n– coraz nowsze podzespoły potrzebują jeszcze więcej energii,\n– osiągnięty zastój technologiczny w ulepszaniu baterii,\n– system źle gospodarujący zasobami.\nDeveloperzy najnowszej wersji zielonego robocika wzięli sobie za cel poprawę mechanizmów gospodarowania energią. W ten sposób projekt Volta wprowadza ulepszone i bardziej inteligentne zarządzanie zasobami oraz znaczne ograniczenie tzw. “wakelocków”.\nDla przypomnienia, wakelocki to mechanizmy, który zapobiegają przejściu telefonu w stan uśpienia. W ten sposób telefon zamiast zredukować zużycie energii elektrycznej do minimum, cały czas ją pobiera. Część wakelocków nie wyłącza ekranu (tylko go przyciemnia), a nawet pozostawia podświetlenie klawiatury. Są one stanowczo odradzane w trakcie projektowania systemu i aplikacji, jednak często stanowią jedyne sensowne rozwiązanie. Analizując poniższe wykresy już na pierwszy rzut oka widać, że zbędna aktywność systemu została zredukowana. Regularne czynności zostały wyłączone i zastąpione bardziej inteligentymi procesami.\nPoprawa gospodarowania zasobami w Android L.\nObietnice tego typu już nie pierwszy raz pojawiają się w sieci. Jak w praktyce sprawuje się projekt Volta? Sprawdził to serwis ArsTechnica. Do badania użyto telefonu Nexus 5, którego wyświetlacz był cały czas aktywny i ustawiony na jasność 200 nitów. Test polegał na przeglądaniu sieci poprzez WiFi przy zmianie strony regularnie co 15 sekund. Android 4.4 KitKat pozwolił na 345 minut pracy, natomiast Android L wraz z projektem Volta podniósł ten wynik do 471 minut, co stanowi przyrost na poziomie 36%!\nLepsze wykorzystanie baterii w Android L. Poprawa o 36%!\nPotrzeba rodzi wynalazek, dlatego nie dziwnym jest, że pojawiają się przenośne ładowarki wyposażone we własne, pojemne ogniwa. Pozwalają nam cieszyć się naszym smartfonem kilka chwil dłużej. Najważniejsze jest jednak to, że już wkrótce staną się one zupełnie zbędne, a zielony robot w końcu wyjdzie obronną ręką z fali krytyki. Szkoda jedynie, że musieliśmy czekać na to tak długo. Cóż, lepiej późno, niż wcale.\nTagi: androidandroid lbateriaprojekt Volta\nSamsung Galaxy S5 z systemem Tizen?\nNie mam w co grać! – Myśląc mobilnie #1\nNie mam w co grać! - Myśląc mobilnie #1


Poważne zderzenie dwóch pociągów. "Wagon złamał się i uniósł" - Polska w Kontakt 24\n10 Lutego 2014, 08:56\nPoważne zderzenie dwóch pociągów. "Wagon złamał się i uniósł"\nDwa pociągi - SKM i Kolei Mazowieckich - zderzyły się pomiędzy stacjami Warszawa Wesoła i Warszawa Wola Grzybowska. Trzy osoby zostały ranne. Pierwszą informację, film i zdjęcia dostaliśmy na Kontakt 24 od internauty.\n1/3tvnwarszawa.pl / Lech Marcinczak\n2/3tvnwarszawa.pl / Lech Marcinczak\n3/3tvnwarszawa.pl / Lech Marcinczak\nDo zdarzenia doszło o godz. 5.35. "100 m. od stacji Warszawa Wesoła w kierunku stacji Warszawa Wola Grzybowska doszło do zderzenia dwóch pociągów - SKM i Kolei Mazowieckich" - powiedział w rozmowie z redakcją Kontaktu 24 asp. Piotr Świstak z zespołu prasowego Komendy Stołecznej Policji.\n"SKM wbiła się w tył składu Kolei Mazowieckich, którego ostatni wagon złamał się i uniósł"- opowiada Lech Marcinczak, reporter tvnwarszawa.pl. "Oba pociągi jechały tym samym torem i w tę samą stronę. Udało mi się dowiedzieć, że skład KM zatrzymał się i wtedy doszło do zderzenia" - dodaje.\nJak informują kolejarze, są ranni. "W wyniku zderzenia lekko ranne zostały trzy osoby: mechanik pociągu SKM, kierownik pociągu KM i kierowniczka pociągu SKM, którzy zostali zabrani przez pogotowie ratunkowe do szpitala" - poinformował Paweł Boczek z Komendy Głównej Straży Ochrony Kolei.\nW pociągu Kolei Mazowieckich jechało niewiele osób - około dziesięciu. Nie wiadomo, ile osób jechało w SKM. "Na miejscu pracuje policja i straż pożarna" - poinformował asp. Świstak.\nPracują na miejscu\nNa miejscu, zgodnie z procedurami, pracuje teraz specjalna komisja, a gdy zakończy pracę, do działań przystąpią służby techniczne. Według Donaty Nowakowskiej, rzeczniczki KM, prace w tym miejscu potrwają jeszcze wiele godzin. "Jest za wcześnie, żeby dokładnie określić, o której uda nam się przywrócić normalny ruch" - dodaje.\nRuch pociągów jest zablokowany.\nO utrudnieniach czytaj na tvnwarszawa.pl


Witamina C w kosmetykach | Koreańskie kosmetyki z witaminą C | GLOW Blog - Sklep GLOW SHOP\nNa pewno słyszałaś już o dobroczynnym działaniu witaminy C na skórę. Rozjaśnia, rozświetla, redukuje przebarwienia np. po trądziku lub po opalaniu. Skóra zyskuje zdrowy odcień i blask. W dzisiejszym wpisie dowiesz się na jakie kosmetyki koreańskie zawierające witaminę C warto zwrócić uwagę, oraz o jej cudownych właściwościach pielęgnacyjnych.\nWitamina C to inaczej kwas L-askorbinowy(Ascorbic Acid), który przede wszystkim jest silnym antyoksydantem (przeciwutleniaczem) - spowalnia procesy starzenia skóry, zwalcza wolne rodniki, czyli np. zanieczyszczenia środowiska, które mogą mieć negatywny wpływ na naszą skórę.\nKwas L-askorbinowy nie jest wytwarzany w organizmie człowieka, dlatego ważne jest, aby go dostarczać poprzez zawierającą go żywność oraz w celu pielęgnacyjnym - właśnie poprzez odpowiednie kosmetyki.\nNajczęściej witaminę C stosuje się w celu poprawieniu kolorytu skóry, rozjaśnienia, i redukcji przebarwień.\nNajczęściej występujące zalety przy stosowaniu kosmetyków z witaminą C:\n- hamuje produkcję melaniny, dzięki czemu doskonale redukuje przebarwienia skóry, powstałe np. po trądziku, opalaniu.\n- Rozjaśnia i wybiela, poprawia koloryt skóry,\n- Redukuje rumień, zaczerwienienia, nadaje skórze zdrowego blasku i kolorytu skórze poszarzałej, suchej,\n- jest silnym antyoksydantem, zwalcza wolne rodniki,\n- wykazuje działanie przeciwstarzeniowe, przeciwzmarszczkowe, hamuje procesy starzenia się skóry,\n- uszczelnia naczynka krwionośne, dzięki czemu jest polecana dla cer naczynkowych,\n- przyspiesza proces gojenia naskórka\nFormy witaminy C:\nWitaminę C możemy podzielić na kilka form, które są bardziej lub mniej stabilne, co oznacza, że nie każdy rodzaj będzie tak samo skuteczny w swoim działaniu. Warto wybrać pochodną witaminę C kierując się typem naszej cery.\nKwas L-askorbinowy (Ascrobic Acid)\n- forma witaminy C, która jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie. Jego pozytywne oddziaływanie na skórę widać bardzo szybko - niemal natychmiastowe rozjaśnienie skóry, pojawienie się zdrowego blasku oraz sprawienie, że skóra poszarzała nabiera zdrowego kolorytu.\nNiestety ta forma witaminy C charakteryzuje się słabą stabilnością, co oznacza, że jest wyjątkowo czuła na warunki zewnętrze takie jak światło, temperatura, powietrze, nieodpowiednie pH skóry etc. Te czynniki sprawiają, że choć efekty kwasu L-askorbinowego są silne, to jednak krótkotrwałe, a kosmetyki z nim zawarte mają przeważnie dość krótki termin przydatności. Często kosmetyki zawierające kwas L-askorbinowy podrażniają skórę wrażliwą i suchą, dlatego polecana jest głownie dla skóry tłustej.\nZe względu na wysoką niestabilność najczęściej tą formę witaminy C stosuje się w kosmetykach posiadających niskie, kwaśne pH nie większe niż 3,5. Produkty te powinny być przechowywane najlepiej w lodówce, chronione przed działaniem promieni słonecznych oraz zawierać składniki poprawiające jej stabilność – glikole oraz alkohole.\n- silne i natychmiastowe działanie rozjaśniające,\n- duża moc często podrażnia skórę suchą i wrażliwą,\n- jest to forma niestabilna, przez co efekty są krótkotrwałe,\n- kosmetyk powinien być chroniony przed promieniowaniem słonecznym, posiadać niskie, kwaśne pH, przebywać w niskiej temperaturze oraz dodanie odpowiednich składników do kosmetyków celu zwiększenia jej stabilności\n– forma kwasu askorbinowego stabilizowana cząsteczką glukozy. To połączenie sprawia, że witamina C jest bardziej stabilna , tym samym wnikając w głębsze warstwy naskórka. Efekty są bardziej długotrwałe a ryzyko podrażnień jest niższe. Wykazuje działanie rozjaśniające przebarwienia np. po trądziku, plamy posłoneczne oraz poprawiające koloryt skóry.\n- wysoka stabilność pozwala wniknąć w głębsze warstwy naskórka,\n- działanie tej formy jest delikatniejsze a efekty są bardziej długotrwałe,\n- ryzyko podrażnień jest mniejsze\nEtylowany kwas askorbinowy (3-O Ethyl Ascorbic Acid)\n– to najnowsza i najnowocześniejsza forma witaminy C. Jest bardzo dobrze rozpuszczalna w wodzie i tłuszczach, jednocześnie pozostając bardzo stabilną. Jest wysoce odporna na działanie światła, temperatury i powietrza oraz wnika w głębokie partie skóry dając tym samym zadowalające efekty. Ethyl Ascorbic Acid jest formą nie wywołującą podrażnień, dzięki czemu będzie odpowiednia nawet dla cer delikatnych, przez co można stosować nawet bardzo duże stężenia. Forma ta wykazuje się działaniem przeciwzapalnym, antybakteryjnym, fotostarzeniowym, przeciwzmarszczkowym, zwalcza przebarwienia np. po trądziku lub po opalaniu.\n- przenika w głębsze warstwy naskórka, tym samym dając zadowalające rezultaty,\n- jest stabilna w wodzie i olejach, przez co utworzenie formuły kosmetycznej jest bardziej wszechstronne,\n- nadaję się nawet dla cer wrażliwych,\n- działa wysoce skutecznie, efekty jednak nie są tak szybko widoczne jak przy stosowaniu czystej witaminy C,\n- jest to najnowocześniejsza pochodna witaminy C, która też jest najdroższą opcją\nTetraizopalmitynian askorbylu (Tetrahexyldecyl Ascorbate)\n– uznawana za najskuteczniejszą pochodną witaminy C, nie wymagającą stosowania wysokich stężeń w kosmetykach. Jest rozpuszczalna w olejach, co sprawia, że jest dobrze przyswajalna i tolerowana przez skórę, nawet tę delikatną. Efekty jej stosowania wymagają dłuższego stosowania, ale efekty są długotrwałe i wysoce zadowalające. Charakteryzuje się mocnym działaniem antyoksydacyjnym, działaniem przeciwstarzeniowym, redukującym przebarwienia.\n- Najskuteczniejsza forma witaminy C, bardzo stabilna,\n- Rozpuszczalna w olejkach, nie wymaga wysokich stężeń,\n- bardzo dobrze tolerowana przez skórę, nawet wrażliwą, nie powoduje podrażnień,\n- zapewnia wysokie, długofalowe działanie,\n- nie zapewnia tak szybkich efektów jak czysta witamina C,\n- jest drogą pochodną witaminy C\nSól magnezowa kwasu fosforanu askorbylu (Magnesium Ascorbyl Phosphate „MAP”)\n– rozpuszczalna w wodzie, co sprawia, że nie przenika w głębsze warstwy naskórka, a jej efekty są delikatne. Wykazuje słabsze działanie od czystej witaminy C, przez co zaleca się stosować wyższe stężenia, powyżej 10%. Dzięki delikatniejszemu działaniu polecana jest dla skór bardzo delikatnych, podrażnionych. Wykazuje wysoce skuteczne działanie w hamowaniu w produkcji melaniny, tym samym redukując przebarwienia i poprawiając koloryt skóry.\n- Nie przenika w głębsze warstwy skóry, powodując mniejsze działania,\n- bardzo delikatna i odpowiednia nawet dla cer wrażliwych,\n- skutecznie redukuje przebarwienia, poprawia koloryt cery,\n- wymaga stężeń powyżej 10%\nSól sodowa fosforanu askorbylu, askorbinian sodu (Sodium Ascorbyl Phosphate „SAP”)\n– pochodna wykazująca podobne działanie do MAP, ale cechuje ją również wysokie działanie antybakteryjne i przeciwzapalne, dzięki czemu jest polecana dla cer trądzikowych i tłustych. Ze względu na delikatne działanie może być stosowana również przy cerze wrażliwej. Jest odpowiednia do stosowania również dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Wykazuje działanie rozjaśniające, antybakteryjne, przeciwzapalne, redukujące wydzielanie sebum, stymuluję syntezę kolagenu i elastyny.\n- Rozpuszczalna w wodzie, bardzo łagodna w działaniu pochodna witaminy C,\n- odpowiednia dla cer bardzo delikatnych, kobiet karmiących, bądź ciężarnych,\n- polecana dla cer trądzikowych i tłustych ze względu na działanie antybakteryjne\nKoreańskie kosmetyki z witaminą C w sklepie GLOW SHOP:\n- SOME BY MI V10 Vitamin Tone Up Cream (Ascorbyl Glucoside)\n- Holika Holika Baby pet mask sheet seal (Sodium Ascorbyl Phosphate)\nHolika Holika Baby pet mask sheet seal\n- Some By Mi Pure Vitamin C V10 Cleansing Bar (Ascorbic Acid, Ascorbyl Glucoside)\n- Some By Mi Galactomyces Pure Vitamin C Glow Toner (Soluble Vitamin C)\n- HELLOSKIN Jumiso All Day Vitamin Brightening & Balancing Facial Serum (Ascorbic Acid)\n- Mishe - Maseczka na twarz w płachcie z ekstraktem z liczi i wodą lodowcową\nMishe - Maseczka na twarz w płachcie z ekstraktem z liczi i wodą lodowcową\n- SOMEBYMI YUJA Niacin Brightening Sleeping Mask - Nocna maseczka rozjaśniająca\nTo wszystko, co chcieliśmy Ci przekazać. Mamy nadzieję, że ten wpis pomorze Ci w wyborze odpowiedniego kosmetyku z witaminą C dopasowanego do Twojej cery. Witamina C to jeden z najczęściej stosowanych składników w kosmetykach, co sprawia, że na rynku jest ogromny wybór tego typu produktów. Na pewno znajdziesz odpowiedni dla siebie :)\nWięcej kosmetyków zawierających witaminę C znajdziesz w naszym sklepie glowshop.pl pod tym linkiem:\npochodne witaminy c


Strona głównaAgataOgłoszenie korepetytora - język polski\nBoisz się nowej matury z języka polskiego? Nie wiesz czy poradzisz sobie z rozprawką na egzaminie gimnazjalnym?\nNie jesteś jedyny! Znam sposób na pozbycie się strachu. Odpowiedź jest prosta: dobre przygotowanie =)\nW ciągu jednej godziny w tygodniu, jesteśmy w stanie zrobić wiele. Nie tylko popracować nad zagadnieniami z podstawy programowej, ale także poćwiczyć autoprezentację i radzenie sobie ze stresem.\nJestem studentką 5 roku polonistyki. Nie tylko mam uprawnienia do nauczania języka polskiego, prowadzę wiele warsztatów dla uczniów, ale dobrze pamiętam realia szkolne. Tak jak Ty, co semestr zmagam się z egzaminami, więc wiem, jak się czujesz.\nEgzamin maturalny już za mną. Wynik 1:0.\nA jaki będzie Twój wynik?


SOPHOS- prosta w zarządzaniu i wdrażaniu, zaawansowana ochrona całej infrastruktury IT.\nSophos to kompleksowe rozwiązania w sprawie bezpieczeństwa sieci, zarówno na jej brzegu, jak i stacjach końcowych. Dzięki zlokalizowanych na całym świecie Sophos Labs, zagrożenia są analizowane i wykrywane zaraz po ich powstaniu. Firma od ponad 20 lat skupia się na dostarczaniu skutecznych rozwiązań z jak najprostszym zarządzaniem.\nKompleksowe zabezpieczenie infrastruktury sieciowej w jednym urządzeniu. Dzięki zróżnicowaniu platformy sprzętowej, Sophos umożliwia zabezpieczenie sieci firmowej w przedsiębiorstwie liczącym do kilku tysięcy pracowników. Sophos UTM to przede wszystkim funkcjonalność, efektywne i proste zarządzanie siecią, a także wysoki poziom bezpieczeństwa potwierdzony licznymi testami oraz certyfikatami. Rodzina rozwiązań Sophos oferuje pełną ochronę, jest dostępna na platformie sprzętowej, softwareowej, a także jako maszyna wirtualna.\nOchrona całej organizacji za pomocą jednego produktu. Sophos Endpoint to rozwiązanie skierowane do średnich i dużych przedsiębiorstw. Skutecznie wykrywa i zwalcza zagrożenia za pomocą technologii pro aktywnych, zapewniając kontrolę na bieżąco, bez znaczącego wpływu na wydajność systemu. Dane są zabezpieczone za pomocą algorytmów szyfrowania, zgodnych z polskimi przepisami. Narzędzie do kontroli urządzeń, aplikacji i dostępu do sieci, pozwala na wdrażanie polityk bezpieczeństwa w zależności od potrzeb przedsiębiorstwa. Sophos Encpoint to rodzina rozwiązań wieloplatformowych, wspierających Windows, Mac OSX, Unix, Linux oraz systemy wirtualne.\nSzyfrowanie danych z centralnym zarządzaniem. Sophos SafeGuard Enterprise pozwala na zabezpieczenie danych znajdujących się w komputerach, laptopach, urządzeniach przenośnych oraz w chmurze. Zapobiega także utracie danych. Szyfrowanie uniemożliwia naruszenie danych i ułatwia utrzymanie stanu zgodności z polityką bezpieczeństwa. SafeGuard pomaga oszczędzać czas – zarządzanie jest łatwiejsze dzięki pojedynczej konsoli. Rozwiązanie w dwóch opcjach pozwala na pełne szyfrowanie dysków oraz szyfrowanie pojedynczych plików, folderów i nośników zewnętrznych.\nZaawansowana ochrona sieci przed malware’em, filtrowanie URL i kontrola treści w urządzeniu Secure Web Gateway. Urządzenie Secure Web Gateway blokuje u źródła nawet najbardziej zaawansowany malware i fałszywe oprogramowanie antywirusowe. Niezależnie od tego, czy jest to Twitter dla działu PR, Facebook dla CR, czy LinkedIn dla HR, możesz zapewnić użytkownikom bezpieczny i wydajny dostęp do potrzebnych im narzędzi.\nUrządzenie Email Appliance oferuje szyfrowanie poczty elektronicznej, ochronę przed utratą danych, zabezpieczenie przed spamem i malware’em, umożliwia także skonfigurowanie zdalnego monitoringu, zapewniając ciągłość jego działania. Sophos Email Appliance to skuteczne zabezpieczenie poczty elektronicznej, niezależnie od natężenia wiadomości.


Amur 1650 dla Indonezji? - Altair Agencja Lotnicza\nPrzedstawiciele sił zbrojnych Indonezji mieli wyrazić zainteresowanie nabyciem rosyjskich okrętów podwodnych Amur 1650, będących eksportową odmianą OP proj. 677E Łada.\nWedług rosyjskich mediów powołujących się na przedstawicieli Rosobronexportu, Indonezyjczycy mają wyrażać zainteresowanie zakupem nieokreślonej liczby OP typu Amur 1650. Wstępne rozmowy na ten temat miały być prowadzone podczas zakończonej niedawno wystawy Defence Services Asia (DSA) w Malezji.\nEwentualny zakup przez Indonezję Amur 1650 mógłby zostać sfinansowany dzięki linii kredytowej o wartości 1 mld USD (3 mld zł), którą Rosjanie udostępnili Indonezyjczykom w 2007 w celu skłonienia ich do większych zakupów rosyjskiego uzbrojenia (Su-30MK2 dla Indonezji, 2013-02-25).\nChoć szczegóły dotyczące planów zakupu przez Indonezję Amur 1650 nie są znane, bardzo prawdopodobnie, że w grę wchodziłoby nabycie dwóch okrętów tego typu. W przeszłości mówiło się bowiem o możliwości odsprzedaży Indonezyjczykom właśnie 2 ex-rosyjskich jednostek proj. 877. Nowe okręty stanowiłyby wsparcie dla obecnie budowanych jednostek opartych na projekcie południowokoreańskich Chang Bogo (Kosztowne indonezyjskie przygotowania, 2014-02-19).\nPrzypomnijmy, że okręty typu Amur 1650 oferowane są również Indiom, które w ramach programu Project 75I zamierza zakupić 6 nowoczesnych konwencjonalnych OP, wyposażonych w napęd niezależny od powietrza atmosferycznego (AIP) (MDL zbuduje okręty podwodne P-75I, 2014-01-02).


reumatyzm – Blog wielotematyczny\nW ciągu całego życia jesteśmy wystawieni na niebezpieczeństwo zachorowania różnego typu. Choroby kości także nie są rzadkością. Szkielet to nie tylko umożliwający ruch element organizmu ludzkiego.\nBudujące kości stanowią „magazyn” na składniki mineralne, i mimo, że cyklicznie odnawiają się to bywają atakowane przez chorobę. A ta może przejawiać genezę odmiennego typu. Do najczęstszych zaliczają się przyczyny: o charakterze dziedzicznym, wynikające z niedoborów witamin i minerałów, wywołane modyfikacjami hormonalnymi oraz związane z przemianą materii, a także wywołane zmianami nowotworowymi. Wraz z upływem lat wzrasta prócz tego zagrożenie rozwojem zrzeszotnienia kości.\nStan ten może wywoływać zwiększoną łamliwość kości. Początkowe fazy rozwoju schorzenia często pozostają ignorowane, a odczuwany charakterystyczny dla osteoporozy ból – zlekceważony. Niestety, gdyż najlepsze efekty pozwala uzyskać szybko rozpoczęte leczenie. Kluczowe jest jednak szczególnie prowadzenie działań zapobiegawczych. Wtedy nawet w starszym wieku będziemy mieli możliwość cieszyć się sprawnością. Do poszczególnych elementów procedury zapobiegawczej zaliczamy: często podejmowane ćwiczenia ruchowe oraz właściwą, bogatą w mikroelementy oraz witaminy dietę. Dobrym rozwiązaniem będzie też kontrola wagi, jako że nadwaga ma wyniszczający wpływ na kościec.\nkościo kościachukłąd kostnyzdrowe kości


Opisz doświadczenie w którym można sprawdzić i otr... - Zadane.pl\nOpisz doświadczenie w którym można sprawdzić i otrzymać ciśnienie atmosferyczne.\nprzez gimnazjalista1 05.12.2009\nW piłeczce pingpongowej wykonaj kilkanaście równomiernie rozmieszczonych niewielkich otworków oraz jeden większy o średnicy równej średnicy końcówki strzykawki lekarskiej. podziurawiona piłeczkę nałóż na końcówkę strzykawki lekarskiej i uszczelnij połączenie( klejem, plasteliną, gumą do żucia itp. ) Zanurz piłeczkę w naczyniu z wodą i wciągając tłok zassij wodę do wnętrza strzykawki. wyjmij z wody strzykawkę z piłeczką i naciskając natłok słabej lub silnej wsuwaj go do strzykawki. obserwuj jak woda wytryskuje przez wszystkie otwory jednakowym strumieniem, tym silniejszym im siła która działamy na ciecz za pomoca tłoka jest większa. tak działa cisnienie


Sokół, własnemu zostawiony instynktowi, biegł prosto najkrótszą drogą, sadził przez rowy i płoty, a jednak cienie drzew przykurczyły się zupełnie i zaczynały z lekka na wschodnią stronę usuwać, gdy przed domem stanąłem.\nWyszedł Bazyli na moje spotkanie, pogderał trochę, że koń tak zmęczony, że ja po nocy karku gdzie nadkręcę, ale mimo to uśmiechał się tajemniczo i coś o niespodziance, o przybyłych gościach wspomniał.\nW jednej minucie sto przypuszczeń mignęło mi przez głowę, co prędzej wbiegłem do pokoju - na pierwszy rzut oka uderzyła mnie tylko wielka jakaś, pokostem pod światło błyszcząca tablica, ale gdy naprzód postąpiłem, gdy w lepszym stanąłem miejscu - o, doprawdy na chwilę zdawało mi się, że to czary, że to niepodobieństwo. Naprzeciw łóżka mojego wisiał obraz kobiety, pieszczącej wspartą na jej kolanach młodzieńca jakiegoś głowę. Kobietą ona była - wyraźnie ona, też same rysy, toż samo czoło wzniosłe i milczące, też same usta namiętne a czyste i niewinne, taż sama włosów promienność, taż sama krągłość ramion i wyniosłość piersi, tenże sam odcień rumieńca na licach i białości na łonie, tej białości nie zimnej jako śnieg, nie martwej jako alabaster, lecz tej białości, na której czuć prawie ciepły słońca promień, pod którą widać nieledwie krwi młodej i zdrowej krążenie; tak jest, to była ona, ale więcej niż ona, więcej niż ta kobieta, którą mi blask pioruna i kunsztownych kagańców oświecił, jej kształty wypełniły się innym duchem - ona była taką, jaką być mogła, gdyby kochała, ona była szczęściem, objawieniem, miłością - a tym młodzieńcem u jej kolan, tym pieszczonym, zachwyconym, tym kochanym, byłem ja. I nie mogłem rozczarować ułudzenia - gdyby chociaż raz spojrzała na mnie swoim kamiennym, ciemnopołyskliwym okiem, to bym może otrząsnął się z ogarniających mnie potęg - ale nie, ona miała spuszczone powieki i tylko na twarzy mojej odbiciem niewypowiedzianej rozkoszy, najwyższego uwielbienia i najtkliwszej podzięki rozświecał promień jej źrenicy. Zgadywałem, przeczuwałem to spojrzenie - serce mi się wydarło ku niemu, pół życia uciekło ze mnie i wstąpiło w pierś młodzieńca na obrazie - i miałem taką chwilę, jakiej z was żaden podobno mieć nie będzie - wyście marzyli, kochali, pragnęli, otrzymali, używali jedną biedną duszą waszą, jednym waszym nędznym ciałem, jam miał dwie dusze, dwa ciała, dwa szczęścia, ja w obrazie drżałem pod jej pieszczotą, piłem jasność jej źrenicy, dumny byłem radością jej, wielki byłem miłością jej - a poza obrazem tkwiła we mnie pewność niezachwiana, spokojność rozumna, bo taka kobieta żyła przecież, a choć martwa, choć inna, to mnie do piersi zstąpiło tyle wiary we wszelką dobrego możliwość, tyle marzeń i nadziei, że ja, co tak ukochałem, czułem, iż mogłem stworzyć miłość w niej, mogłem wstąpić choćby do piekieł, zbawić choćby szatana - obraz mi wszystko przyrzekał, obraz mi wszystkiego dotrzymywał.\nWtem Bazyli wszedł do pokoju, kiwał głową i ręce zacierał.\n- A co? - rzekł - czy panicz wiedział o tym, ci śliczni państwo wczoraj do nas późnym wieczorem zjechali - i cóż? Panicz się o nic więcej nie pyta?\n- Jest i list przecie - dodał Bazyli zniecierpliwiony trochę - list i paka okazją się tu dostały.\n- List? - powtórzyłem drżącym głosem, a serce zaczęło mi bić gwałtownie, a z duszy, w uroku szczęścia zawisłej, wydobyła się nagle niczym na pozór nieusprawiedliwiona niespokojność i trwoga, co mi w piersiach oddech tamowała. Chciałem sobie przypomnieć, czego ja się to lękać mogę? - zrobiłem wielkie wysilenie, od teraźniejszości oderwałem pamięć moją i cofnąłem ją w przeszłość, ale pamięć dochowała mi tylko śladu jakiegoś przykrego wrażenia, jakiejś groźby niepewnej. Wszystko to zaledwie tyle czasu trwało, ile go potrzeba było Bazylemu do przejścia przez pokój, wyjęcia zachowanego między książki listu i podania mi na koniec; widzę jeszcze poczciwie radosny uśmiech jego w tej chwili, gdy mi świecił przed oczyma znajomym podpisem - co prędzej wziąłem, rozdarłem kopertę i pamięć mi wróciła, i przypomniałem sobie wszystko, bo oczy moje padły na te wyrazy ręką Ludwinki skreślone:\n- "Miałeś brata Cypriana".\nCo się potem ze mną stało, nic a nic nie wiem. Dobra to rzecz takie upadki nagłe i niespodziewane, z obłoków prosto w studnię. Organizm natury nie może im wydążyć, robi małą synkopę, a czas idzie sobie, jako szedł, i policzony nam jest w życie według zegarka i według kalendarza.\nKiedy moja synkopa ówczesna wartość swoją przetrwała już, a na klawisze pamięci kiedy los, ten fantastyczny wirtuoz, przyłożył swoje diabelskimi pazurami zakończone palce, była to noc właśnie - jak dziś jeszcze widzę i przypominam sobie wszystko. Lampka musiała gdzieś stać na ziemi, w głowach mojego łóżka, gdyż światło jakieś migotało po pokoju, a nie mogłem wytłumaczyć sobie, skąd się wzięło, lecz wkrótce wyobraziłem sobie, że bez wątpienia w podłodze deska jakaś ciągle się unosi i spuszcza, a spod tej deski wydobywa taka ciecz powietrzna, jasna i w rozmaitym stopniu wszystkie przedmioty zalewająca; przyznam się, że mnie też bardzo ucieszył mój dowcip w wynalezieniu tak prostej przyczyny. Rozpatrywałem się potem coraz lepiej i zobaczyłem przy nogach moich na stołku jak na łódce chwiejącą się postać starej kobiety, która zupełnie do miary z wznoszeniem i opadaniem światła wznosiła i opuszczała głowę swoją; obok niej stał nieruchomy jakiś zwierz na czterech cienkich nogach, z białym łbem w środku ciała. Ten zwierz przycichłym głosem ciągle mówił: tak, tak, tak. Naprzeciw mnie zaś, niezupełnie naprzeciw mnie, ale nade mną, nad kobietą i nad zwierzem wyjęto kawał ściany - w tę stronę jasnej cieczy najwięcej płynęło, wyraźnie więc ujrzałem rozwarty pokój przepyszny, rozłożone najbogatsze wezgłowia, a na nich siedzącą Aspazję w białej greckiej tunice, u ramion dwiema kameami spiętej. Zawstydziłem się okropnie, że ja tak blisko nie ubrany leżę - chciałem wstać, ale stara kobieta okropnie głową zatrzęsła, przestraszyłem się, bo myślałem, że krzyknie na mnie, a gdyby krzyknęła, to by pewnie Aspazja, dotąd w głębi swej komnaty czym innym zajęta, wstała i przyszła zobaczyć, co się dzieje, i zobaczyła mnie, mnie w koszuli, z jakąś chustką na głowie, pod flanelową kołdrą. Nie, tej myśli przenieść na siebie nie mogłem, ogarniał mnie zaraz taki przestrach, czułem się tak zhańbiony, że aż wszystkie poty biły na mnie, przyległem więc cichuteńko, a stara baba zaczęła mi z wolna głową potakiwać, a zwierz jej potakiwał nawzajem, a ja tymczasem przemyśliwałem tylko, co by to zrobić, żeby ich oszukać, żeby się ubrać i uciec do tego pokoju, w którym Aspazja siedziała. Kłopot wielki, bo suknie daleko ode mnie leżały, co więcej nawet, składała je dni powszednich odzież, krótki, z grubego sukna Spencer i skórą oblamowane spodnie - nie można było tak wystąpić przecież, mnie się chciało także greckiej tuniki, purpurowego, na zarzucenie przez jedno ramię, płaszcza, greckich na nogi koturnów, bo inaczej Aspazja mi powie - "idź precz - jesteś brzydki". Przymierzałem ja sobie tych wszystkich strojów w życzeniach moich, aż na koniec ubrałem się w nie i podniosłem trochę, by zobaczyć czy mi pięknie będzie - było prześlicznie - widziałem, jak Aspazja objęła mi szyję w okrągłość cudnych kształtów ręki, przygarnęła do łona swego i patrzyła w oczy, ku jej oczom wzniesione, i mówiła mi:\n- A widzisz, że wróciłeś, Beniaminie - teraz ja ciebie kocham, teraz nie jesteś już nudny, ubogi i śmieszny - zabiłeś smoka w jaskini wawelskiej, odebrałeś mu klucz od skarbów jego, przeczytałeś wszystkie książki, jakie były wystawione na Lipskim jarmarku. - O! ja cię bardzo kocham, Beniaminie; każesz mi zrobić balon z pajęczyny, mój Murzyn zaniesie go na najwyższą z gór Himalaja, tam sobie razem jak do kocza wsiądziemy, dwa moje małe szatanki dmuchną tylko i polecimy wysoko, wysoko szukać Cypriana na gwiazdce polarnej - śpiesz się tylko, mój kochany, i weź co cieplejszego, bo śniegów pełno na wierzchołku skały!\nJa się śpieszyłem, gorąco mi się robiło, gdyż wiedziałem, że lada chwila baba na mnie obejrzyć się może i znów mnie do łóżka zapakuje, a wtedy co ja pocznę nieszczęśliwy? Wtedy Aspazja się dowie, że ja smoka nie zabiłem, że ani jednej więcej książki od tego czasu nie przeczytałem, że nie mam tuniki, płaszcza, koturnów i że leżę pod flanelową kołdrą. Męczyłem się tą bojaźnią jak zmorą, która by mi na żołądku usiadła - co ją zepchnąłem na chwilkę, to znów wracała upornie, zaledwie wstępowałem w wyłom ściany i opierałem głowę o kolana Aspazji, zaledwie ona cośkolwiek przemówiła do mnie, zaraz tak wypadało, że powinienem był wstać, chodzić, ruszać się, bo albo mnie wysyłała po Cypriana, albo prosiła, żebym jej przeczytał moje wiersze, które na samym dnie ogromnego kufra leżały, albo kazała sobie przynosić wachlarz, ołówki, cyrkle, harmoniki, worki pereł i czcionek drukarskich, pęki rozkwitłej paproci i pęki rózg liktorskich i smocze zęby ze szczękami. A ja biedny, skoro tylko jednym muskułem drgnąłem, zaraz się widziałem rozciągniętym na łóżku z tą przy nogach moich babą szkaradną, która coraz wyżej i głębiej falowała na swojej łódce, coraz groźniej głową swoją trzęsła. Na koniec przedsięwziąłem pokorą ją wzruszyć - zacząłem do niej mówić głosem tak cichym jak myśl i prosiłem, zaklinałem, żeby mi wstać pozwoliła, żeby mi nieznacznie podała te ubiory, które dla mnie za murem w otwartym pokoju wiszą, ale stara wykrzywiła się piekielnie i odpowiedziała mi, dzięki Bogu, że równie cicho przynajmniej:\n- Nie uciekniesz mi stąd, będę cię trzymała, póki ci włosy nie osiwieją i póki wszystkich zębów nie stracisz, przykryję cię niemiecką pierzyną, włożę ci białą szlafmycę na głowę i do samego końca nosa przystawię ci dwie ogromne pijawki.\nTe pijawki, ta szlafmyca i pierzyna zabijały mnie - a tymczasem nad głową baby słyszałem, jak Aspazja mówiła:\n- Beniaminie, każ osiodłać twojego Sokoła, pojedziemy razem, o! zawsze razem, mój Beniaminie, nasze konie będą miały rzędy koralowe i złote podkowy - puścimy się z gór karpackich na ukraińskie stepy, jednym spięciem ostrogi Dniepr przeskoczymy i schwytamy Cypriana, przywieziemy go matce - prędko wybierajże się, Beniaminie mój!\nNa słowa Aspazji i mnie rozpacz ogarnęła, wlepiłem oczy w starą moją strażniczkę i widząc, że nie uważa na mnie, wstałem, jak mogłem najciszej - myślałem sobie, jeśli się obejrzy i krzyczeć zacznie, to ją uduszę - ale ona nie obejrzała się! Na ten raz dość jednostajnie zanurzała i wynurzała się wśród płynącego dokoła światła. Uszczęśliwiony jej spokojnością, kocim krokiem podszedłem ku szafie z rzeczami, wyciągnąłem płaszcz tylko, okryłem się nim i mając jakieś niepewne wyobrażenie, że choć to ubiór mniej dostateczny, będzie można jednak po drodze innego dostać, sunąłem się jak cień ku drzwiom, schwyciłem za klamkę i dalej w nogi. Zdawało mi się, że usłyszałem wkrótce głośne wołanie za sobą: "Panie Beniaminie! Panie Beniaminie!" - lecz ja wiedziałem, co mnie czeka - pierzyna, szlafmyca i pijawki u nosa - nie odzywałem się przeto, biegłem ciągle, a noc była czarna jak atrament, a każdy krok mój cichy jak westchnienie, gdyż biegłem boso. Według mojego zamiaru chciałem wielkie koło określić i z drugiej strony domu wejść do tego pokoju, w którym Aspazja czekała na mnie; kiedy mi się zdawało, że już bliski celu byłem, nagle zimno dotkliwe nogi mi podcięło - zachwiałem się i upadłem, upadłem w wodę. Rzeczywistość niebezpieczeństwa wróciła mię do przytomności, chciałem wołać o pomoc, ale woda zalała mi usta - zrobiłem machinalnie kilka poruszeń jak do pływania i znów z sił opadłem, fałdy mego płaszcza uniosły mię tylko, nurt wody pchnął ku brzegowi, a czując pod ręką jakieś krzaki i zarośla, schwyciłem się ich z całą mocą, która mi została jeszcze.\nCo ma być, to się stanie - wierzą Turcy i Ja wierzę: nie uciekniesz przeznaczeniu. Kiedy się po raz drugi ocknąłem, głowa moja złożona była na łonie kobiety, oczy moje patrzyły jakby jeszcze w chorobliwej gorączki rojeniach na jej piękną twarz ku mojej twarzy schyloną.\n- Biedne dziecię - mówiła, a tak słodko i tkliwie jakby matki głosem - biedne dziecię, co tobie? czy ty doprawdy ubogi i nieszczęśliwy bardzo?\nNa te słowa wróciło mi pojęcie życia z całą boleścią swoją i ze wszystkimi radościami swoimi, okropna strata i najpiękniejsza nadzieja razem w zbudzone serce uderzyły - wydołać im nie mogłem - łkania pierś przepełniły, zasłoniłem twarz rękoma i rozpłakałem się rzewnymi łzami jak kobieta.\n- Czegóż ty płaczesz, chłopcze? - pytała mię ciągle - czyś słaby, przeziębiony, czy żałujesz, żeś nie utonął?\n- Nie, pani, ja tylko bardzo chory byłem - w gorączce musiałem z domu wybiec; nie wiem, jakim sposobem tutaj się dostałem, nie wiem, gdzie jestem, nie wiem, skąd przy tobie?\n- A czy poznajesz mnie?\n- O! poznaję.\n- I któż ja jestem?\n- Ty jesteś... - zatrzymałem się, bom nie mógł przypomnieć sobie, czy mi powiedziała kiedykolwiek nazwisko swoje, a strach mi było, żeby niedokładnej odpowiedzi za nowy objaw choroby nie wzięła. Wreszcie przyszły mi na myśl jej własne słowa, uśmiechnąłem się spoza łez moich i rzekłem: - Ty jesteś piękną kobietą.\n- Dobrą masz pamięć, Beniaminie - odpowiedziała wesoło - pójdź za to do łódki mojej, wrócimy razem na zamek.\n- Mój dom bliżej od zamku - przełożyłem nieśmiało - za kilka chwil już będę miał dosyć siły, żebym sam wrócił do niego.\n- Nie zdaje mi się, Beniaminie, bardzo jeszcze osłabiony jesteś - pójdź lepiej, razem do czółna wsiądziemy. Oprzyj się na mnie, ja cię poprowadzę.\n- Oh! nie, nie, jeszcze nie wstawaj pani, mnie tak najlepiej, jak teraz jestem! - i w istocie mnie tak najlepiej było. Czułem, że niby fale ciepła, jasności i życia uderzały o pierś moją, a pierś wzbierała nimi powoli lecz bezprzestannie. Sama wzmianka o jakiej bądź zmianie miejsca przejmowała mnie niepojętą trwogą. Zamek i łódka, te wyrazy szczególniej dziwnym rozdrażnieniem wstrzymywały prawie przystęp sił wracających. Ach! gdyby ona była raczej o moim domku wspomniała, gdyby ona tak poszła ze mną, jak ja z nią później poszedłem - kto wie? może to była chwila stanowcza? chwila, w której się losy nasze ważyły, w której ja mogłem ją przyciągnąć ku sobie i kołem ducha mojego zakreślić, i ukochaniem moim na całą naszą wspólną przyszłość zaczarować! Inaczej się stało - powstydziłem się ubóstwa mojego - źle mówię, pożałowałem tylko mojej pięknej w niskie progi i w nieozdobne ściany, nie śmiałem żądać, aby ona w moją stronę poszła i gdy mi się zdało, że mię przez litość odstąpić nie zechce, nie może, przyrzekłem wreszcie, iż jej stroną pójdę.\n- Ale zostańmy tu, zostańmy tu jeszcze - prosiłem się jako dziecko i obwijałem sobie szyję białym jej ramieniem.\n- Czyż nie masz dość już mocy, by choć na chwilę powstać? - pytała mię łagodnie.\n- O! to nie o moc chodzi - odpowiedziałem jej - ja chcę tylko użyć daru Cypriana. On śmiercią swoją kupił dla mnie zjawienie się twoje - ty musiałaś przyjść, musiałaś mię tak objąć wskrzeszającym uściskiem, tak przytulić do łona swojego, bo on kazał i umarł.\n- Cicho, cicho, znów ci gorączka wraca, a ja nie lubię maligny.\n- Możebyś chciała tak szydzić i żartować ze mnie jak w owej nocy, piękna, czy pamiętasz ją? Oh, ja się niczym nie zrażę, ja żadnemu złemu już nie uwierzę nigdy, bo ty mię kochać będziesz - widzisz sama, jak wszystko się składa według myśli Cypriana - ja cierpiałem, mnie śmierć zagrażała, a ty zstąpiłaś ku mnie, wzięłaś na ręce, życie przywołałaś ubiegłe. Jakże ty mię kochać będziesz musiała, kiedy to się tak wielką miłością kocha tych, którym się dobrze czyni. Wszak prawda, piękna moja! Chociażbyś serce wyrzuciła z swej piersi, choćbyś wszelkiemu zaprzeczała uczuciu, choćbyś wzgardą i nienawiścią na cały świat ten cisnęła - jeszcze, jeszcze wtedy kochać byś musiała tego, który by w potrzebie wsparcie, w niebezpieczeństwie życie przyjął od ciebie. Powiedz mi, żebyś go kochała - choć tylko na wrażenie przyjemne, na jedno słowo poczciwe, na jedną miłą pamiątkę. Oh! powiedz mi, żebyś go kochała!...\n- Chcesz koniecznie dobry uczynek wmówić we mnie, Beniaminie - rzekła prawie wesołym głosem - nie uda ci się - dość piękną jestem, bym się bez pożyczanych zasług obejść mogła. Że tu jestem, że tobie przytomność wróciłam w tej chwili właśnie, gdy głowy twojej moje ręce dotknęły, wszystko to jest przypadkiem jedynie. Sam osądź. Zmęczyła mię już uczta, której początek widziałeś - trwała trzy dni i trzy noce. Podróżni żegnali się, mijając mój zamek - strach padł na okolicę, bajeczne wieści po kraju się rozeszły. Ale, bo też prawda, że wielkie, bardzo wielkie obchodziłam święto... - i na tym słowie umilkła przez chwilę... i zamyśliła się.\n- Jakie święto? - spytałem jej.\n- Oh! wyobraź sobie, że na przykład święto twojemu świętu podobne - wracałam do życia i najpierw zdawało mi się, że odzyskałam wszystko tak, jako niegdyś było, ale dzisiaj nad ranem spostrzegłam, że mi czegoś brakuje - zaczęłam szukać, szukać - znaleźć ani przypomnieć sobie nie mogłam, ogarnęła mię czczość i nuda. Zniknęłam więc gościom moim, rzuciłam się w tę łódkę i z wodą popłynęłam. Ach! jak mi dobrze było! Może w godzinę potem słońce zaczęło wschodzić - ja tak lubię słońce - a woda! co za prześliczna woda była w rzece! pod uderzeniem wiosła przelewała mi się niby krwią najczystszego metalicznego blasku, a jakie srebrne rozesłały się po błoniach mgliste tumany, to wyraźnie wielkie morza, jeziora i stawy - dachy domów pływały po nich jak wysepki maleńkie, a drzewa majaczyły jak duchy olbrzymów. Nie mogłam się dość nacieszyć tym wszystkim, gdy niespodziewanie wśród krzaków ujrzałam postać jakąś nad brzegiem leżącą. Bardzo prędko poznałam cię, bo mam wzrok bystry i wierną pamięć, ale nie zawołałam, bo mi się podobałeś w tym uśpieniu swoim - pięknie ci było, jak gdybyś ty, młody bożek szklistych nurtów rzeki, dobrowolnie w wieczystą nieruchomość przyległ u jej boku - świeże gałązki wierzbiny powikłały się niby wieńce i korony nad głową twoją - płaszcz twój ułożył się w snycerskiej dokładności fałdy - woda jak rozkochana nimfa całowała białe stopy twoje. Długo bardzo przypatrywałam ci się z zachwyceniem; na koniec widząc niezmierną bladość twej twarzy, przyszło mi do myśli, że może już nie żyjesz, wtedy...\n- Oh! widzisz, że wtedy pożałowałaś mnie i pomoc przyniosłaś.\n- Nie, Beniaminie, wtedy pożałowałam tylko piękności twojej, obrazka mojego - chciałam na dłużej trochę zasłonić cię przed słońca upałem i przed dziobami kruków żarłocznych. Wysiadłam więc na ląd, rozpostarłam nad tobą tę, którą widzisz, zasłonę i gdy mi wypadło głowę twoją w głębszy cień jeszcze usunąć, wzięłam ją do rąk; a ty wtedy westchnąłeś i ożyłeś...\n- To więc tak było tylko?...\n- Tak, moje dziecko - lecz skądże nowe łzy w oczach?\n- Z choroby i z żalu - nie pytaj mię, pani...\n- I owszem, ja chcę wszystko wiedzieć - wszystko i zawsze, no, przyznaj się chłopcze. Może się we mnie od owego wieczora szalenie pokochałeś, a widząc, żeś nie kochany, chciałeś sobie życie odebrać?... Ja ci tego za złe nie wezmę.\n- Oh! Boże! Boże! jakież domysły okropne, jakaż spokojność kamienna... Nie, nie, Cyprian skłamać musiał chyba.\n- Któż to jest ów Cyprian, którego już po raz drugi wspominasz?\n- Cyprian jest ten, co powiedział, co mi pokazał, że ty mnie kochać będziesz...\n- Dziwna rzecz, nie znam go wcale - a jednakże zaczekaj... kochać... kochać ciebie - oh! czy to ja nie tego szukałam właśnie... Kto wie? czemuż ja bym cię kochać nie miała?\n- Kobieto! nie powtarzaj słów takich, one zabijają, zabijają!...\n- A toż dlaczego, Beniaminie, jeśli prawdą będą? - i nagle słońce wszystkimi promieniami zagrało po szklistości jej ciemnozielonych oczu. - Jeśli prawdą będą, jeśli ja cię ukocham - ożyję zupełnie, nowym czy też dawnym życiem - jeśli ci powiem: wyczerpnęłam wszystkie zbytki, uciechy i szaleństwa, przerzuciłam karty ksiąg najmądrzejszych, mam i znam wszystko, ale mi świata zabrakło, a przypomniałam sobie o innym świecie, o szczęściu innym - więc chcę miłości. Beni mój, kochaj mnie, Beni mój, ja cię kochać będę...\n- Słuchaj, Aspazjo! - rzekłem na koniec z trudnością - Aspazjo! bo wszakże tobie Aspazja na imię?\n- Już ci to w zamku powiedzieć musiano.\n- Nie, nie w zamku, pierwej, daleko. Słuchaj więc, Aspazjo - słuchaj, bo to jest chwila jedyna, może i ostatnia, w której mam siłę zebrać resztę zastanowienia i powiedzieć te słowa. Jeśli czujesz, że, co wyrzekłaś teraz, jest tylko dowolną twej wyobraźni igraszką, jeśli umiesz bawić się jedynie pięknymi dźwiękami i układać je tak, by żywe na słuchaczach wrażenie robiły, jeśli wiesz, że tak być nie może, jak obiecujesz, że będzie - Aspazjo, Aspazjo! jeśli ty nie chcesz lub zdolną nie jesteś kochać - oh! przez litość - ja cię nie potępię - mów, mów prawdę tylko. Może ty pragniesz hołdów, uwielbienia, miłości? - możeś ty dumna i chcesz, bym w proch się ukorzył przed tobą? - mów, mnie i na to serca wystarczy - ja o wyższość potęgi walczyć z tobą nie myślę - poprzestanę na obrazie twoim, nie zbluźnię ci nigdy innej kobiety wyborem - ale powiedz, że słowa twoje były żartem, że szaleństwem nadzieja zbudzona. Powiedz i zostaw mię tu samym; choćbym nie miał siły zawlec się do domu, choćbym tu skonał opuszczony i biedny, jeszcze w skonaniu błogosławić ci będę i powiem przed Bogiem w niebie: Oh! to szlachetna kobieta. Aspazjo, miej litość - ty nie pojmiesz nigdy, jeśli sama nie pokochasz, ile szczęścia, ile ducha mojego zmieszało się z głosem twoim, gdy mówiłaś do mnie.\nGdyby taka radość wsączyła się kiedy w krew żył moich, gdyby stan podobny przeszedł choć na dzień jeden w uznanie moje i gdyby potem rozłączyć mi się z nim przyszło - gdybym musiał kawałami wyszarpywać moje serce temu złudzeniu, Aspazjo! ja w tej chwili miałem piekielne objawienie, że bym tego nie zniósł. Aspazjo, oszczędź mi tej boleści... Porzuć mię, zapomnij, teraz czas jeszcze - teraz tylko szczęście moje uniesiesz ze sobą.\nI opowiedziałem jej wszystko - kim ja byłem, co mi Cyprian mówił, jak mi nieszczęścia unikać kazał, jak razem z obrazem wiadomość o jego śmierci mię doszła.\n- Patrz, Aspazjo, mój brat miał słuszność - dodałem nareszcie - ja nigdy cierpieć nie powinienem -\npatrz, jak mię złamała pierwsza zła przygoda, znalazłaś mię przy drodze twojej jak sierotę, jak żebraka - biednym, chorym, umarłym prawie - co tobie drażnić się z tak słabą istotą? co tobie na niepewność rzucać całą przyszłość moją? - Aspazjo, jeśli kochać nie możesz - bądź litościwą, miej prawość, rzetelność choćby kupiecką tylko, miej odwagę męskiej poczciwości - idź precz stąd, zostaw, zostaw mię!\nI składałem ręce i modliłem się, a jej lica rozbłysnęły gorętszym rumieńcem - pochyliła się nade mną, ustami dotknęła ust moich i słyszałem jak mówiła:\n- Nie lękaj się, nie lękaj, Beni mój, ja cię nie opuszczę - Beni mój! ja kocham ciebie!\nNiebo świeciło najpiękniejszą pogodą swoją; rzeka niby roztopionym słońcem płynęła, na rzece łódka maleńka pomykała się lekko, a w łódce była Aspazja, a białe jej ręce z siłą i wdziękiem raz po raz pluskały o migotliwą wodę kunsztownym włosiem, którego hebanowa rękojeść dziwną sprzeczność z trzymającymi ją dłoniami tworzyła, a u nóg Aspazji na porzuconej tygrysiej skórze ja leżałem, bezsilny jeszcze, odurzony resztą gorączki i dnia światłością, i szczęściem moim.\n- Któż ty jesteś, Aspazjo?... - mówiłem.\n- Kto jestem? - odpowiadała ona - czy dziecię chce powieści jak śpiewki przed uśnieniem, czy mój kochanek nie zna mię - i śmiała się, i zaczynała tysięczne cudowności o zaklętych księżniczkach, o salamandrach, o Greczynkach, niewolnicach w sułtańskim seraju, i w najciekawszych miejscach przerywała sobie i pytała mię znowu: - A ta, czy ci się podoba? - i gdym się do niej uśmiechnął, to mi mówiła: - Otóż ja nią jestem - i tak płynęliśmy w górę rzeki, a ja zapomniałem o wszystkim - zapomniałem o śmierci Cypriana. Aspazja wzięła mi z duszy cały mój żal za umarłym.\nOd tej chwili zostałem przy niej - porzuciłem mój zawód - nie wróciłem do domu.\nAle... ale... moi kochani, obiecałem, że kiedyś powiem wam którą z tych bajek, co mi Teresia tak często opowiadała; właśnie przypomniałem sobie jedną, słuchajcie, póki nie zapomnę:\n"Gdzieś nad bardzo głębokim morzem stał bardzo wysoki zamek na bardzo wysokiej skale i bardzo mała chatka na bardzo niskim brzegu; w chatce mieszkał rybak, piękny młody - w zamku mieszkała piękna, młoda księżniczka. Rybak pokochał księżniczkę, księżniczka przyrzekła kochać rybaka. Jednej nocy rybak usnął w chatce swojej, księżniczka umarła w swoim pysznym zamku. Rybak płakał dzień cały, płakał i noc całą, a księżniczce na zamku śpiewały stare mnichy z długimi brodami i stare baby z wpadłymi oczyma. Na drugi dzień i przez drugą noc rybak się modlił ciągle, a księżniczkę ubrano w złociste suknie, zamknięto w kryształowej trumnie, wstawiono do grobu i przyciśnięto ciężkim kamieniem i kamień zapieczętowano królewską pieczęcią. Przez trzeci dzień rybak założył ręce, siedział nad brzegiem morza i ani sieci nie zarzucił, ani czółna nie naprawił, a księżniczka leżała w zimnym i ciemnym grobie pod ogromnym kamieniem - pod pieczęcią królewską. Na trzecią noc rybak leżał w chatce swojej, ale nie spał - z dwunastą godziną uchyliły się drzwi chaty i weszła księżniczka w swojej złocistej sukni, ale bardzo drżąca i blada. Rybak wyciągnął do niej ręce, a księżniczka spytała go:\n- Czyś ty mię kochał, rybaku?\n- Jakżeż ja cię kochać nie miałem - rybak odpowiedział - kiedyś ty umarła, a ja się trupa twojego nie lękam.\n- Dziękuję ci, rybaku - rzekła na to księżniczka i schyliwszy się odgarnęła mu włosy z jednej strony głowy i pocałowała w samą skroń.\nI tak było nocy następnej i jeszcze następnej, i wszystkich nocy przez lat trzy.\nA tymczasem twarz rybaka coraz bledszą się stawała, ręce jego coraz słabsze; nie wychodził za próg domu, nie siadywał nad brzegiem morza, nie wstawał z posłania swego. Przyszedł doń ksiądz i mówił:\n- Spowiadaj się, biedny człowiecze, bo twoja śmierć bliska.\n- Nie jeszcze, mam sześć nocy przed sobą - siódmej nocy przyjdźcie tu.\nI siódmej nocy przyszedł ksiądz, a za księdzem chłopiec mały z zapaloną gromnicą i olejami świętymi, z wodą święconą i kropidłem w ręku.\nKsiądz się przeżegnał, postać zniknęła, ale rybak nie wstał już - ciało jego było białe jak kreda, na prawej skroni tylko miał włosy rozgarnięte i znak drobny jak od ukłucia szpilki maleńkiej.\nKsiądz przelękły pośpieszył na zamek, wezwał kapelana i wszystkich obecnych - zstąpili razem do sklepień kościelnych, znaleźli na grobie księżniczki pęknięty ogromny kamień i pozrywane królewskie pieczęcie - kamień odwalili - ujrzeli w kryształowej trumnie piękną księżniczkę, świeżą, jakby snem najrozkoszniejszym zasnęła, a tylko na jej ustach, niby koralu ziarno, maleńka jeszcze kropla krwi świeciła".\nNa was, moi państwo, jak widzę, ta powiastka żadnego nie robi wrażenia - może się gniewacie, że ją tak niepotrzebnie wtrąciłem - lecz nie uwierzycie, jak ona w moich dziecinnych latach dziwny jakiś wpływ wywierała na mnie. Pamiętam, kiedy przychodziło do tego miejsca, w którym księżniczka rozgarnia włosy rybaka i całuje go w skronie; mnie, co wiedziałem, że ona tym pocałunkiem kroplę krwi jego pije, mnie wtedy zawsze robiło się tak zimno, tak niespokojnie, jak gdybym czuł dotknięcie tych ust trupich i zabójczych.\nNajpierw oddałem jej wspomnienie umarłego brata - wciągnęła je z pocałunkiem, rozwiała na słowa.\nPotem oddałem jej wszystkie moje upodobania. Przestałem kochać kwiaty, ona je lubić zaczęła - na jej głowie, przy jej boku, we wszystkich wazonach etruskich, wszędzie pełno było kwiatów, a mnie radość upajała, że straciwszy, jej rzuciłem choć jedną przyjemność w życiu. Któregoś dnia wystarałem się dla niej fuksji, prześlicznego kwiatka, co swoimi dzwoneczkami jak krwawymi łzami płacze. Aspazja zerwała pełniejsze gałązki, pieściła je, pocieszała niby ludzkie zasmucone serce - potem zwiędły w jej ręku - wyrzuciła przez okno - potem na trzeci dzień i fuksja zwiędła w doniczce i znów ją wyrzucić kazała - a gdym pytał zasmucony, czemu ona już nie żyje?\n- Zapomniałam - rzekła tylko.\nPotem jednego wieczora, gdyśmy siedzieli pod ciepłym niebem południowych krain, ja wzniosłem oczy i patrzyłem ku gwiazdom dawnym spojrzeniem dzieciństwa mego.\n- O czym tak dumasz? - pytała mię Aspazja, a ja ręką ku górze wskazałem i rzekłem jej:\n- Patrz, weź to, luba moja - to piękne, świetne, to chwile naszego szczęścia uzupełnia, bo wieczność obiecuje.\nAspazja spojrzała za kierunkiem mej ręki i powtórzyła:\n- Ach! to piękne, to piękne - czemu ja na to patrzyć zapomniałam? dziękuję ci, Beni, żeś mi przypomniał znowu. Ach! to piękne - i takie wielkie, takie niezmierzone, to się wołać zdaje: "prochem jesteś - chwilą jesteś - nie trudź myśli, nie trudź ręki - nie zużywaj sił twoich na poznanie złego i dobrego - w naszej nieskończoności byt jest prawdą jedyną, wypełnienie bytu przypadkiem, kształty, zdarzenia, łzy, uśmiechy - obojętnością". Ach! jak ja kocham te gwiazdy, jak one mi mówią, że ja młodą jestem, że panią wszechwładną losu mojego, że na mnie inne nie ciążą prawa, tylko prawo mej własnej woli i prawa czasu tymi jasnymi zgłoskami wypisane: "Wszystko było - ty jesteś - wszystko zawsze będzie".\nOd tej chwili Aspazja częściej w niebo patrzyła, a ja gwiazdy kochać przestałem.\nPotem - już nie wiem, gdzie to było - widzę tylko rozesłane miękkie dywany, ściany zawieszone zwojami ciemnej, lecz złotem przetykanej materii, okna w marmur i złoto objęte i roztworzone na jakieś gęste zagajenie drzew rozłożystych i wonnych. Aspazja wpółleżąca, w pół na jednym łokciu wzniesiona patrzyła niedbale w kartki opartej przed nią na głowie hebanowego sfinksa książki, ja z dala nieco siedziałem i dziś nie pomnę, czemu mi było smutno jakoś. Wtem spomiędzy drzew ciemnych, przez otwarte okno wzbił się ku nam głos czysty, dźwięczny; głos ten nucił piosenkę miłosną; prostą, nieozdobną, ale tak rzewną, tak tkliwą, że przypomniałem sobie i moją Julkę, i ławeczkę, na której siadywała, i wszystkie dumki, których, siedząc przy jej nogach, tak słuchać lubiłem.\n- Pójdź do mnie, pójdź do mnie, Beni mój - zawołał głos Aspazji; rzuciłem wspomnienia i poszedłem, a ona objąwszy mnie za szyję: - Czy słyszysz? - mówiła do mnie - czy słyszysz, jak ta piosenka całuje włosów pierścienie, całuje oczy kochane, całuje czoło i usta? A z każdym zapytaniem Aspazja pieściła mię tak, jak szły słowa piosenki - i od tej chwili dźwięk śpiewów był mi tylko pięknym przez wrażenia jej - i przestałem kochać pieśni.\nPotem przyszło mi naraz wiele listów z domu.\nBrat mój Adaś napisał: "Beniaminie! pożegnałem się z żoną i dziećmi moimi, wracaj do nas''.\nBrat mój Józef napisał: "Beniaminie! Ogień zniszczył zagrodę moją, wiatr pustymi stodołami przewiera, nie ma ręki, co by pług lub radło wzięła, wracaj do nas".\nBrat mój Karol napisał: "Beniaminie, wszystko pójdzie dobrze, ale wracaj do nas". Ojciec napisał: "Beniaminie! Przy urodzeniu twoim błogosławiłem, że się człowiek światu narodził, że przybyło jedno serce do kochania,. dwie ręce do użytecznej pracy. Serca i rąk nam dziś trzeba, wracaj do nas".\nMatka napisała: "Beniaminie! W moim łonie cię nosiłam, z moich piersi mleko ssałeś, ty wrócisz, kiedy matka w smutku i potrzebie zawoła: Synu! synu! wracaj do nas".\nAle Aspazja rzekła:\n- Tam skarb twój, gdzie serce twoje, tam władza czynu, gdzie kochanie - tam powinność, gdzie wolna wola. Ojca, matkę, rodzinę przypadek dał tobie - mnie ty wybrałeś, ty wziąłeś sobie spośród świata całego i ze mną tylko cały świat twój - alboż ty rośliną jesteś, żeby miejsce jedno, grunt jeden upodobać sobie? Od bieguna do bieguna ziemią naszą, a kędy wiatru tchnienie wonniejsze, kędy głos słowika pieściwszy, kędy rzeźwiej krew w żyłach płynie, kędy serca namiętniej uderzają, kędy natrętnych głosów cudzej boleści nie słychać, tam rozbijmy białe namioty nasze i tam żyjmy, kochajmy, bo tam przyobiecany kraj Chanaanu, tam wybrana Jerozolima nasza...\nI nie wróciłem... Odtąd przestałem kochać rodziców, siostry, braci moich - wszystko, wszystko - Aspazję kochałem tylko i nie przerażała mię ta nędza moralna; w niej odnajdywałem siebie i ona wypożyczyła mi nowej jakiejś władzy i zdolności.\nChciała bogactw, rzuciłem się w szalone przedsięwzięcia. Okręty do brzegów Europy z wszystkich stron świata niosły mi zyski i złoto - miliony płynęły przez ręce moje.\nChciała wielkości, zaszczytów - wnet pozawieszałem na szyi krzyże wszystkich świętych z kalendarza i wyobrażenia wszystkich zwierząt od słonia do baranka - i miano mi raz nawet jakąś podwiązkę koło nogi zawiązać... Oh! już zapomniałem, co za drogami biegłem przez te niespokojnej wyobraźni dziwactwa. Czarne gondole Wenecji, dym Wezuwiusza, parlament angielski, wiedeńskie walce, paryskie salony, Eskurial, piramidy Egiptu i niemieckie księgarnie - wszystko razem mąci mi się w głowie jak różnofarbne szkiełka kalejdoskopu. Pamiętam jak przez mgłę, że nazywano mię hrabią, baronem, lordem, eccelenze, że mi doktorski biret na głowę wsadzono i że kiedyś, jak coś mówiłem, grono ludzi poważnych, z rogatymi czapkami i w długich czarnych togach, wyszczerzało do mnie ponadpsowane zęby i klaskało mi w chude, grube, kościste ręce... Z tych naddatków nic a nic do wspomnień moich nie przybyło, nic a nic do historii życia nie weszło, bo to nie byłem ja - to były jednochwilowe życzenia, fantazje, upodobania Aspazji - ja byłem tylko w jej uśmiechu, w jej wesołości, w jej słowie przychwalającym. I tak mi zeszło kilka lat życia.\nPrzez ten czas Aspazja roztrwoniła wszystkie wspólne dostatki nasze; zapał, natchnienie, uczucie piękna, władzę cieszenia się, pojmowania, tworzenia coraz to nowych, a ciągle uiszczanych marzeń, władzę szczęścia - miłość całą moją ona wzięła i zmarnowała. Ach! wtedy nastąpiło okropne jutro.\nPróżnia ducha mojego wypełniła się nowymi pierwiastkami - zacząłem cierpieć, oburzać się i niepokoić, zazdrościć i nienawidzić. Trudno byłoby mi z wszelkim stopniowaniem opowiedzieć wam, jak to zepsucie rozszerzało się w mej piersi, jak ta gangrena ogarniała mię powoli.\nDłoń, której Aspazja nie ścisnęła wzajemnie, spojrzenie obojętne jej oczu, martwiejących w dawną kamienność swoją, jej głos przycięty i bezdźwięczny, długie godziny roztargnienia, nieuwagi i posępności - dla was to wszystko byłoby nudne, a dla mnie dziś także zadziwiająco czcze i jednostajne. Wspomnę wam tylko ostatnie zdarzenie. Doszedłem już po tę miarę boleści i zepsucia, w której człowiek wstydzi się nieszczęścia gorzej niż trądu, a nieszczęście rozdrabnia na wszystkie otaczające go przedmioty, okoliczności, wypadki i przeciw każdemu widomemu ułamkowi tej niewidomej całości natęża siły swoje, ostatecznych chwyta się środków i potem dziwi się, że takie walki przetrwał, takie góry porzucił, a tu nowe łby odrastają hydrze i o nowe grupy potrąca się jego noga. Więc też ślepa jakaś wściekłość go opanowywa - istynktownie tłucze pięściami na wszystkie strony - a czy to rozbije, co mu najdroższym, czy w własną głowę uderzy, czy w kodeks prawny, on już nie dba o to, byle sobie ulżyć choć na jedno odetchnienie, byle przestać cierpieć choć przez czas ruchu zegarowego wahadła. Otóż, jako wam rzekłem, ja byłem w tej chwili właśnie choroby nieszczęścia. Siedzieliśmy przy wspaniałej uczcie - stół uginał się od sreber, złota, kryształów, błękitne płomyki tlejącego ponczu tu i ówdzie migały jak potępione duszyczki, a czarnymi dziobami lamp z żelaza, ulanych na herkulańskie wzory, tryskała jasność rażąca i czerwonawa. Niewiele nas było osób: ona, ja i ktoś trzeci. Ona go wzięła za rękę, swoją czarą o puchar jego trąciła, a on się pochylił i dotknął ustami brzegów tej czary w miejscu, w którym ona dotknęła ich pierwej!\nSpojrzałem na tego człowieka - on zadrżał i wskazując Aspazji, szepnął z cicha:\n- Beniamin mię zabije. Aspazja się roześmiała.\n- Nie, on ciebie nie zabije - mówiła wesoło - ja tak lubię ogniste spojrzenie twoich czarnych oczu, tak się cieszę, kiedy przemówisz tym głosem silnym jak rozkaz, nęcącym jak pokusa - a Beni kocha mię tak szczerze, a Beni tak żyje tylko życiem moim, Beni tak czuje tylko moją rozkoszą, że on by nigdy zabić cię nie mógł. Wszak prawda, Beni, miłość twoja najwyższa, najzupełniejsza, najprawdziwsza - miłość twoja używa moim szczęściem tylko, miłość twoja nie pragnie, lecz kocha mnie - wszak prawda, Beni?\nPrawdą było to dawniej, wtedy kłamstwem już... Dawna owa, niczym niezachwiana wiara w serce moje, owa pewność wszystkich poświęceń z mej strony trzymała mię przykutym do skinienia jej ręki - ale dawniej było wiele jeszcze dobrego we mnie, dawniej kochałem ją - a wtedy czułem tylko, iż nienawidzę wszystkich, których ona, jak na stypie mej duszy, dzieliła okruszynami tego, co ja jej dałem kochania.\nPo uczcie oddalił się cudzy człowiek - wyszedłem za nim i szedłem długo przez ciemnych ulic zakręty. Do końca jednej ulicy przytykał plac rozległy i pusty, na całej jego przestrzeni chwiały się tylko we mgle wilgotnego powietrza dwa światełka dwóch zapalonych latami; zbliżyłem się do człowieka i powiedziałem mu:\n- Zgadłeś dziś los swój - ja ciebie zabiję. Człowiek ten był uzbrojony, miał szpadę przy boku i puginał za pasem - bronił się odważnie, z rozpaczą, ale ja go zabiłem - i wracałem tą samą drogą, a zamiast latami świeciły przede mną dwa okropne, rozwarte i bielmem zaszłe oczy.\nI wróciłem do Aspazji - powiedziałem jej wszystko; Aspazja wysłuchała mię bez oburzenia, bez wstrętu, ale zamyśliła się głęboko i po długim milczeniu rzekła zimnym głosem sądowego wyroku:\n- Ja ciebie nie kocham - ty mię nie kochasz, rozstańmy się, Beniaminie.\nGdy usłyszałem te słowa, ciemno mi się zrobiło i język mi zdrętwiał; potem przez chwilę patrzyłem na tę kobietę i w mózgu moim postawa jej odbijała się z taką dokładnością, jak niegdyś postawa tego wilka, co Zittę za piersi chwytał. Nie uszło mojej baczności ani jedno zawiązanie misternych kółeczek perłowej siatki, którą na włosach miała, ani jeden fałd kaszmirowej jasnozielonej sukni - pamiętam każdy odblask światła, który się łamał w dwóch przepysznych opalach na jej obnażonych ręku bransoletami upiętych - pamiętam, jak trzymała te ręce łokciami przed sobą wsparte o stół ciemny i w dziwaczne arabeski mozaiką wykładany - pamiętam, jak na zaciśniętych dłoniach brodę oparła, jak jej szyja wygięła się przez to, jak cała głowa w tył przerzuciła, jak jej to nadawało wyraz dumy i zuchwalstwa, jak mi spoglądała w oczy tymi swoimi oczyma, które jej poczerniały prawie od czarnej krwi jej serca. Potem - oh! potem wzgarda płomieniem z piersi do ust mi buchnęła, rozgrzał mi się język, splunąłem z niego wszystkie obelgi, wszystkie moje męczarnie, wszystkie przekleństwa. Aspazja słuchała ich z tąż samą spokojnością jak pierwej, gdym jej mówił, że przez nią i dla niej zabiłem człowieka. Ta spokojność wywołała ze mnie wściekłą i dziką chęć zemsty - przyszło mi na myśl, że jak ją zabiję, to przecież choć pod pchnięciem sztyletu zadrgną rysy jej twarzy i usta jękną boleśnie... Chęć moja uprzytomniła mi się tak dobitnie, gdym ją nagle ujrzał prawie spełnioną; sam siebie się przeląkłem i uciekłem z pokoju... Dziwna rzecz - ani byście zgadli, czego ja najwięcej żałowałem, gdym z pierwszego uniesienia zawziętości ochłonął. Dziwna rzecz, ja żałowałem, że Aspazji nie zabiłem dawniej, oh! dawniej, kiedy ją kochałem jeszcze. Mnie rozpacz brała nie za kobietą, lecz za miłością moją. Nie mieć miłości - tracić tak najpierwszy istnienia swego warunek, patrzyć tak na pogrzeb własnej duszy dlatego, że się na ohydę wybranego przedmiotu patrzyło - to okropnie! Czyż nie lepiej byłoby, czyż nie stokroć lepiej, gdybym był zabił Aspazję wtedy, jak ona ze mną razem na gwiazdy patrzyła, jak włosy i oczy moje całowała, słuchając z dala płynącej piosenki - czyż nie lepiej? - ja umarłą byłbym owinął we wszystkie pamiątki moje i byłbym przechował na dnie serca bez uszkodzenia, bez zmazy grobowej i byłbym ją kochał na wieki - i wtedy przypomniałem sobie te pierwsze prawie rzeczone do mnie słowa: "Bóg kocha zniszczeniem i tajemnicą". Zrozumiałem je - łzy mi w oczach stanęły - Aspazja znikła z pamięci, został tylko żal niewymowny, rozpaczliwa ku przeszłości tęsknota, wydarcie się wszystkich władz ducha ku temu, co już minęło!... Gdybym ja to miał, choć zniszczeniem i tajemnicą - to bym miał. Na wyższy sylogizm nie mógł się wtedy zdobyć mój umysł.\nMieć jeszcze - mieć! - w te słowa zaklęły się zwroty wszystkich myśli moich, a biedny nic już nie miałem. Zrzuciłem mój ubiór bogaty, rozzułem nogi moje, wziąłem płaszcz tylko na ramiona i wyszedłem z naszego pałacu takim, jakim mię Aspazja przy drodze swojej spotkała. - Takim? - oh! nie, nie, nie takim wcale. Kiedym wielkie i puste, choć zawsze światłem gorejące, przechodził salony i kiedy weneckie zwierciadła ze wszech stron odbiły moją postać ciemną, wychudłą, złamaną, na podróżnym kiju wspartą, mnie wielka litość nad sobą samym zdjęła - czemu ja dzieckiem w rodzicielskim domu nie zostałem, czemu mię tak daleko od sióstr i braci wysłano? Czemu zły duch mojego konia w stronę jej zamku popędził? Czemu ona tam przypłynęła, gdzie ja byłbym skonał może w pierwszym szczęściu i w pierwszej boleści - skonał niewinny, cichy, biały jak lilia, nim na nią kurz lub upał dnia skwarnego padnie? Czemu ona nie odeszła, kiedy ja przeczuwałem wszystko i prosiłem: "zostaw mnie?" Byłbym umarł, albo dotychczas byłbym jeszcze siadywał przy obrazie Cypriana długimi wieczorami po skończonej pracy, byłbym marzył, byłbym kochał - albo może... i przypomniałem sobie listy braci, ojca, matki... Spuściłem wstydem okryte czoło, nie otarłem łez płynących - poszedłem dalej ciężką drogą moją. I szedłem długo, daleko, przez gęste lasy, przez strome góry, przez rzeki i przez jeziora; a tymczasem dzienniki europejskie we wszystkich językach przetłumaczyły ważną, nadzwyczajną, niespodziewaną nowinę:\n"Hrabia Beniamin - donosił jeden z nich - komandor krzyżów, kawaler orderów... członek wielu uczonych towarzystw, zniknął nagle w nocy z l na 2 listopada po odbytym pojedynku z księciem... którego zabił. Nazajutrz był wielki bal w pałacu.... Hrabina Aspazja przyjmowała kwiat naszych salonów z właściwym sobie wdziękiem i nie mogliśmy dość wydziwić się jej spokojnej wesołości, którą zapewne wszystkie domysły i podejrzenia oszukać chciała. Mówią powszechnie, że hrabia Beniamin, młodzieniec niepospolitych zdolności, genialny autor ważnego dzieła o starożytnościach etiopskich i zachwycającej książeczki drobnych poezyj pod tytułem: Czarnoksięstwa oraz najznakomitszy spomiędzy dyplomatyków naszych, był już od dawna w bliskich z tą panią stosunkach. Tajemnica, ale tajemnica pełna uroku i dobrego smaku, taka, jaka od najsurowszych nawet sędziów wysokiej arystokracji cierpianą bywa, i przed którą się nawet rozwarły pyszne pokoje Margrabiny ***, tej skały niedostępnej powodziom dzisiejszych zwyczajów; tajemnica taka, mówimy, osłania życie tych dwóch zupełnie godnych siebie istot - z przyjemnością jednak możemy donieść czytelnikom naszym, że wszelkie hańbiące domysły o urodzeniu hrabi Beniamina są jak najnikczemniejszą potwarzą. Szlachetne rysy jego zbyt jawnie świadczyły przeciwko tym, którzy mu chcieli izraelskie zarzucić pochodzenie - a teraz jeden wiarogodny z poufałych jego towarzyszy objaśnił nas zupełniej w tym względzie, lecz włożył zarazem trudny obowiązek dochowania wiernej tajemnicy. Zdaje się nam jednak, iż jej nie zdradzim, jeśli przydamy tylko, że za Beskidem może, w rozkosznej zaciszy książęcego ogrodu, na marmurach i wschodnich kobiercach pierwsze kroki swoje stawiać zaczęło to dziecię nadzwyczajne, które miało zajść tak daleko i zniknąć tak nagle".\nZ gorzkim uśmiechem przeczytałem cały ten ustęp na kawałku wyrzuconej przez okno gazety: - Hrabia Beniamin, człowiek genialny, domniemane jakieś serbskie czy wołoskie książątko, siedział wtedy pod murem gościnnego domu, śnieg i wiatr na przemiany twarz jego smagały, a krew zamarzała na grubych szmatach, którymi nogi swoje obwinął - daleko mu jeszcze było do końca podróży - oh! daleko bardzo.


Ostatnia zmiana: 06 kwiecień 2020 . Opublikowano w Pod lupą\nOstatnia zmiana: 10 marzec 2020 . Opublikowano w Pod lupą\nŚmieci, plastik, składowanie, przetwarzanie i jedno słowo łączące szereg wątków – Brynek. Mieszkańcy sołectwa, którzy wciąż żyją obok składowiska śmieci działającego tam od 2017 r., nie chcą słyszeć o jakiejkolwiek działalności gospodarczej w ich miejscowości kojarzącej się z odpadami. Taki wniosek można wyciągnąć czytając wpisy na portalu społecznościowym. Niestety fala internetowego hejtu zdążyła się wylać. Gmina nie pozostaje obojętna. Na stronie www.tworog.pl pojawiło się oficjalne wyjaśnienie (do pobrania niżej). Sprawę opisujemy w marcowym "TWG Kurierze".\nInformujemy również, że konsultacje społeczne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn: „Zmiana sposobu użytkowania istniejącego obiektu budowlanego na zakład odzysku tworzyw sztucznych (występujących w postaci innych niż niebezpieczne) o łącznej mocy przerobowej nie większej niż 350 kg/h (0,350 Mg/h)” w miejscowości Brynek przy ul. Pyskowickiej, zostają przedłużone do 31 marca. Osoby zainteresowane mogą zapoznać się z dokumentacją dotyczącą sprawy w siedzibie Urzędu Gminy Tworóg przy ul. Zamkowej 16, 42 – 690 Tworóg w Referacie Gospodarki Rolnictwa i Spraw Komunalnych – pokój nr 111.\ninformacja dla mieszkańców.pdf [ ] 331 kB\nPączki, pączusie, pączunie!\nOstatnia zmiana: 20 luty 2020 . Opublikowano w Pod lupą\nDługo wyczekiwany przez wszystkich łasuchów i nie tylko, Tłusty Czwartek już jest! Sklepowe półki uginają się pod ilością pączków sprzedawanych tego dnia. A klienci nie poprzestają na degustacji jednej sztuki.\nOstatnia zmiana: 31 marzec 2020 . Opublikowano w Pod lupą\nMarzec 2020 r. przejdzie do historii jako data wybuchu na terenie Polski epidemii koronawirusa. Dziś w walce z pandemicznymi szczepami wspiera nas nowoczesna medycyna, skuteczne metody diagnostyczne, genetyka oraz wiedza gromadzona przez wieki. Nie sprzyja nam jednak globalizacja, w wyniku której bardzo szybko agresywny wirus z Chin trafił do Europy. Czy nasze życie w czasach zarazy bardzo różni się od tego sprzed dwóch wieków? W teorii powinno, w praktyce przekonajcie się sami…\nW kwietniowym "TWG Kurierze" tekst historyczny o epidemii cholery na Górnym Śląsku. Gazeta będzie w sklepach tuż przed Wielkanocą.\nPoniżej ulotka z informacjami o podstawowych zasadach higieny mających ustrzec przed chorobami zakaźnymi wydana w 1915 r. w Dąbrowie.\nTańczący z Berami...\nOstatnia zmiana: 24 luty 2020 . Opublikowano w Pod lupą\nChłód, ostry wiatr i ponura aura – pogoda raczej niezachęcająca do zabawy. Mimo to ostatnia sobota karnawału okazała się dla mieszkańców Połomi i Wojski jedną z najweselszych w roku. Nikt nie ma co do tego wątpliwości. 22 lutego do drzwi każdego domu zapukały Bery – grupa przebierańców zapraszających do wspólnego żegnania karnawału.\nTradycja wodzenia niedźwiedzia jest w tych miejscowościach kultywowana od wielu lat. W gronie przebierańców najważniejszą postacią jest słomiany niedźwiedź prowadzony przez poganiacza. Towarzyszą mu obowiązkowo muzykanci, baba, policjant, myśliwy, diabeł, sołtys oraz czasami dodatkowe postacie np. nawiązujące do wydarzeń, którymi żyje świat. W Połomi w tym roku pojawiła się postać ubrana w medyczny strój ochronny nawiązująca do koronawirusa.\nOSTATKI Z BERAMI!\nOstatnia zmiana: 11 luty 2020 . Opublikowano w Pod lupą


Alexis Texas- Fleshlight Girls | Pochwy i masturbatory \_ Fleshlight | Sklep-intymny.pl - Sexshop wysyłkowy\nPochwy i masturbatoryFleshlightAlexis Texas- Fleshlight Girls Producent: FleshlightKod produktu: E24336Fleshlight to prawdopodobnie najlepsze sztuczne pochwy na Świecie. Realistyczna kopia pochwy gwiazdy porno Alexis Texas. Made in USA.\nNIE DA SIEPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyAlexis Texas- Fleshlight Girls Kod produktu: E24336Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nAlexis Texas- Fleshlight Girls Fleshlight czyli najlepiej sprzedające się sztuczne pochwy na Świecie! Oryginalny odlew pochwy Gwiazdy porno Alexis Texas Fleshlight.\nPochwa została wykonana z niewiarygodnie miękkiego i elastycznego materiału który do złudzenia przypomina ludzką skórę! Materiał został specjalnie wymyślony do wykonania właśnie tej pochwy pod nazwą Real Fell Super Skin. Jest jedwabiście gładki, delikatny, przyjemny a przede wszystkim szybko się nagrzewa i długo utrzymuje temperaturę. Tworzywo jest w pełni bezpieczne dla ciała, nie wywołuje alergii. Materiał ten został opatentowany, jego produkcja odbywa się w USA.\nFleshlight w zamkniętym opakowaniu wygląda jak latarka, także nikt nie będzie wiedział co to jest.Tylko pamiętaj !!! Sex z tą pochwą jest jak prawdziwy.Flashlight w dolnej części ma regulacje przepływu powietrza. Po włożeniu penisa do maksymalnej głębokości możesz zamknąć dopływ powietrza. W ten sposób w waginie zmieni się ciśnienie a twoje uczucia będą nie do opisania - podobne ssaniu. Każdy może ustawić dopływ powietrza według swojej potrzeby lub zmieniać ustawienie podczas masturbacji. Flashlight możesz używać w wodzie np. w wannie a odczucia są zupełnie inne ale też bardzo realistyczne.\nDzięki specjalnej budowie Lotus masturbator świetnie dopasowuje się do kształtu penisa. Wkład Fleshlight, został tak zaprojektowany by w czasie masturbacji idealnie naśladować odczucia faktycznego stosunku. Stało się to możliwe dzięki zastosowaniu nieprawdopodobnie realistycznego w dotyku materiału i specjalnemu uformowaniu tunelu rozkoszy.\nPochwa jest dla:1. Wszystkich mężczyzn, którzy chcą masturbację zmienić w prawdziwe przeżycie, 2. Prawiczków, którzy chcą już wiedzieć, co ich czeka,3. Mężczyzn z przedwczesnym wytryskiem,4. Jako trening wytrzymałości,5. Kobiet, które kochają swoich mężczyzn i chcą, aby byli spokojni, kiedy mają comiesięczne "swoje dni"\nPo użyciu sperma zostaje wewnątrz pochwy a jeżeli nie możesz od razu jej umyć możesz ją zamknąć z dwóch stron i zrobić to później. Pochwę w prosty sposób wyjmiesz z opakowania i umyjesz, możesz ja dosłownie przełożyć na lewą stronę.Pomysł na wykorzystanie:1. Włóż pochwę Latarkę między materace na kanapie i spróbuj prawdziwego seksu,2. Połóż pochwę na plecy partnerki i spróbuj na zmianę.\n3. Spróbuj masturbacji w wannie. Ssanie jest takie, że nie zadowoliłby Cię już klasyczny żywy seks oralny.4. Podaruj pochew Latarkę swojemu ukochanemu w drogę służbowa a będzie Ci wierny...Fleshlight jest najczęściej kupowaną na świecie zabawka erotyczną. Sprzedano ich już ponad 1 mln. Masturbator można przed użyciem zanurzyć na chwilę w ciepłej wodzie aby uzyskać miły, rozgrzewający efekt. Struktura tego realistycznego materiału jest również wytrzymała i odporna na tarcie oraz pozbawiona nieprzyjemnego zapachu.\nPragniesz w pełni oddać się rozkoszy? Polecamy specjalny uchwyt mocujący do masturbatorów Fleshlight.\nSpecyfikacja:Kolor tuby: PerłowyDługość tuby: ok. 25,4 cmŚrednica tuby: od 10,2 do 6,3 cmKolor wkładu: cielistyTekstura tunelu wewnętrznego: Tak - LotusProdukt: USA.W zestawie gratis próbka żelu poślizgowego.\npola oznaczone - - są wymagane Orgasm Stopper Spray 50 ml99.00zł\n79.00złŻel poślizgowy SoSexual15.00zł\n10.00złPenisizer Gel - żel powiększający członka117.00zł\n88.00złPrezerwatywa Durex Extra Safe1.59zł\n1.39złFeromony SoHot Men - Mega mocne165.00zł\n99.00złLast Longer Gel - żel opóźniający wytrysk117.00zł\n88.00złWibrator Big Boss G5 różowy466.00zł\n396.00złWibrator G-spot - 7 programów wibracji !164.00zł\n139.00złExxtreme - Tabletki na Potencję i zbyt wczesny wytrysk160.00zł\n99.00złIntim Gel - Silniejszy orgazm - Rabat 45%47.00zł\n39.00złGiętkie żelowe dildo66.00zł\n59.00złUltra realistyczne podwójne dildo145.00zł\n109.00złŻylaste dildo z przyssawką89.00zł\n69.00złBezzapachowe feromony męskie Pure - mega stężenie 5ml50.00zł\n35.00złSprężysty penis z przyssawką99.00zł\n69.90złMocne feromony męskie67.55zł\n58.00złInformacjeKoszty wysyłkiZwroty i wymianaRegulaminOchrona d. osobowychPomocCzęste pytaniaGwarancjaDyskrecjaPaczkomatyMoje kontoMoje zamówieniaUlubioneHistoria transakcjiUstawienia konta O firmieDane firmyHurtownia erotycznaProgram partnerskiInformacja o cookiesNewsletter


Kamionek Wielki - działka budowlana sprzedaż, ul. Kamionek Wielki\nOferta sprzedaży działki o pow. 2499 m2 położonej w Kamionku Wielkim (w odległości ok. 7 km od Elbląga, w kierunku Suchacza) w otoczeniu Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej oraz nowopowstających domów jednorodzinnych. Prąd i woda znajdują się przy granicy działki, do których...\nPasłęk - magazyn sprzedaż, ul. Sakówko\nHala produkcyjno-magazynowa Okazyjna cena ! Tylko 588zł/m2 za halę , działka 9942m2 !!! Sprzedam halę magazynową o pow. 675m2 o wymiarach 45X15 metrów, o wysokości przy kalenicy 10m, a przy ścianie 4,5m, z dachem dwuspadowym. Budynek jest położony na skraju parceli w miejscowości...\nNowy Dwór Gdański - działka pod bud. wielorodz. sprzedaż, ul. przy DK 7 i ul. Kanałowej\n666 320 PLN\nSprzedam działkę budowlaną w nowej dzielnicy Nowego Dworu Gdańskiego, na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Działka o pow. 8329m2 Nieruchomość blisko sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej i energetycznej. Bardzo dobra lokalizacja, cicha dzielnica blisko centrum...\nElbląg - działka sprzedaż, ul. Dąbrowa\n2 213 358 PLN\nProponujemy Państwu kupno działki Inwestycyjnej o pow. 52699m2. ELBLĄG Dąbrowa Działka objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego OFERTA DLA DEWELOPERA LUB LOKATA (podzielona działka do sprzedaży w znacznie wyższej cenie) PRZEZNACZENIE TERENU: ZABUDOWA...\nElbląg /Władysławowo - działka sprzedaż, ul. Żuławska\n109 480 PLN\nNOWA OFERTA Działka budowlana położona w miejscowości Władysławowo k/Elbląga (przedłużenie ul. Żuławskiej) z decyzją o warunkach zabudowy, z przeznaczeniem na budowę obiektu usługowo - warsztatowego z poddaszem mieszkalnym. Atrakcyjna lokalizacja. Dobra cena 115zł/m2 Bardzo...\nGronowo Górne - działka rzemieślnicza wynajem, ul. Berylowa\nNOWA OFERTA Działka budowlana(o pow. całkowitej 6412m2) Nieruchomość zgodnie z MPZP na terenach przeznaczonych pod zabudowę usług produkcyjnych i składów z mieszkaniem właściciela. ATRAKCYJNA LOKALIZACJA !!! Bardzo dobry dojazd, działka bezpośrednio przy skrzyżowaniu ulic (...\nElbląg - mieszkanie wynajem, ul. Wigilijna\nDo wynajęcia 1-pokojowe mieszkanie położone w sercu Starego Miasta, ul. Wigilijna. Powierzchnia lokalu ok. 30 m2,II piętro, salon połączony z aneksem kuchennym, łazienka z toaletą. Salon z widokiem na ulicę Wigilijną. Mieszkanie w pełni umeblowane, również w sprzęt AGD: pralka,...\nElbląg - działka sprzedaż, ul. Radomska\n292 560 PLN\nNOWA OFERTA Działka przemysłowa (o pow. całkowitej 6095m2) w Elblągu przy ul.Radomskiej (przy moście Uni Europejskiej) ! Nieruchomość składa się z dwóch sąsiednich działek o pow. 3163m2+ 2932m2 Zgodnie z MPZP na terenach przemysłowych. ATRAKCYJNA LOKALIZACJA !!! Bardzo dobry...\nDo wynajęcia lokal usługowy w centrum Elbląga. Nieruchomość jest umiejscowiona na Placu Dworcowym przy dworcu.. Znajduje się na drugim piętrze dwu piętrowego budynku, w którym mieszczą się inne firmy handlowo-usługowe. Proponowana nieruchomość ma powierzchnię 160 m2 i składa...\nDo wynajęcia lokal usługowy w Elblągu. Nieruchomość jest umiejscowiona na Placu Dworcowym przy dworcu.. Znajduje się na pierwszym piętrze dwu piętrowego budynku, w którym mieszczą się inne firmy handlowo-usługowe. Proponowana nieruchomość ma powierzchnię 130 m2 i składa się z...\nElbląg - lokal użytkowy wynajem, ul. Fromborska\nProwadzisz działalność i szukasz lokalu? Zapoznaj się z ofertą. Oferuję do wynajęcia lokal usługowy zlokalizowane przy ul. Fromborskiej. Dobra komunikacja miejska i bliskość marketu. Lokal o powierzchni 25m2 znajduje się na piętrze w budynku biurowo-handlowym. Lokal posiada własną...\n492 317 PLN\nSPRZEDAM mieszkanie 2-pok. w nowej kamienicy zlokalizowanej na Starym Mieście w stanie deweloperskim. Nieruchomość o pow. 90,89m2 . Salon posiada wysokośc 5,29m co pozwala na możliwoś uzyskania ciekawej aranżacji. Mieszkanie składa się z przestronnego salonu z aneksem kuchennym,...\nKrynica Morska - obiekt sprzedaż, ul. Nowa\nNIEPOWTARZALNA OKAZJA !!! Szanowni Państwo proszę zapoznać się z tą wyjątkową ofertą- Pensjonat w Krynicy Morskiej. Na sprzedaż dom w zabudowie szeregowej pełniący funkcję pensjonatu- od wielu lat z powodzeniem prosperujący. Nieruchomość zlokalizowana w samym centrum Krynicy...\nNOWA OFERTA SPRZEDAM KOMFORTOWE 2-POKOJOWE na I piętrze o pow. 55,5m2 MIESZKANIE ZADBANE, CIEKAWA ARANŻACJA, WYSOKI STANDARD. ZABUDOWA KUCHNI, PRZEDPOKOJU i POKOJU w cenie NIERUCHOMOŚCI. Mieszkanie składa się z: pokoju z garderobą i wyjściem na balkon , salonu z aneksem kuchennym,...\nCentrum miasta, ul. Hetmańska, główny pasaż handlowy. Do wynajęcia lokal usługowo-handlowy o pow. 94,2 m2 położony na parterze z bezpośrednim wejściem z ulicy. Sala główna + zaplecze z wc. Duże witryny. Drugie wejście do lokalu od zaplecza. Cena wynajmu 1500 + opłaty do...\nSztutowo - dom bliźniak sprzedaż, ul. Bukowa\nDOM O WYSOKIM STANDARDZIE WYKOŃCZENIA Oferujemy do sprzedaży dom w zabudowie bliźniaczej o pow. ok. 160 m2 posadowiony na działce o pow. 400 m2, znajdujący się w Sztutowie. Oferta z filmem - ZOBACZ FILM PARTER Znajdują się tu dwa pokoje, przestronny salon o pow 28 m2, duża kuchnia,...\n260 550 PLN\nLEXNOVA NIERUCHOMOŚCI Sprzedam mieszkanie – Gdańsk Orunia ul. Madalińskiego. DEWELOPERSKIE Świetna lokalizacja, zaledwie 4 km od Gdańskiej Starówki, pozwala na skorzystanie z wielu atrakcji oferowanych przez miasto. Dobre połączenie komunikacyjne z całym 3-Miastem. Na terenie...\nElbląg - mieszkanie wynajem, ul. Saperów\nSzukasz dla siebie lub swojego pracownika nowej kawalerki w Elblągu? Jeśli tak to zapraszam do zapoznania się z ofertą. Na wynajem ładna kawalerka po generalnym remoncie. Urządzona w nowoczesnym stylu. Nieruchomość jest umiejscowiona przy ulicy Saperów, na 1 piętrze 2-piętrowej...\nNa wynajem lokal usługowo-handlowy w Centrum Elbląga. Znajduje się przy ul. Hetmańskiej w ciągu innych lokali usługowych. Lokal usytuowany na parterze budynku. Wejście do lokalu bezpośrednio z tzw. deptaka oraz drugie wejście od zaplecza. Miejsce postojowe z tyłu lokalu oraz rampa do...