Smart Pixel - Nowoczesne Usługi Cyfrowe » Szablon strony www dla hotelu z systemem rezerwacji online!\n• System rezerwacji online i zarządzania obiektem hotelowym Hotres\n• Wtyczka przewodnik po atrakcjach w okolicy\nHotello Pro czyli szablon strony internetowej dla hotelu zintegrowany z systemem rezerwacji online Hotres!\nHotello Pro to responsywny, nowoczesny, ładnie zaprojektowany szablon strony internetowej dla hoteli, hosteli, apartamentów, pensjonatów, rezydencji lub innych usług związanych z zakwaterowaniem.\nCo najważniejsze ten szablon strony internetowej jest zintegrowany z jednym z najpopularniejszym na naszym rynku systemem rezerwacji online i zarządzania hotelem Hotres.\nJest to gotowa strona internetowa dedykowana firmom z branży hotelarskiej posiadająca wbudowany system rezerwacji online!\n✅ Grafika szablonu jest stworzona specjalnie z myślą o branży hotelowej.\n✅ Szablon ma 9 podstron: Storna główna, Pokoje, Podstrona z pokojem, Rezerwacje, Bilety, Vouchery, Kontakt, Polityka Prywatności, Storna błędu 404\n✅ Zintegrowany bardzo rozbudowanym, zaawansowanym i jednocześnie prostym w obsłudze systemem rezerwacji online i zarządzania hotelem Hotres!\n✅ Posiada specjalną wtyczkę "przewodnik po atrakcjach w okolicy"\n✅ Szablon domyślnie ma 4 rodzaje pokojów : Apartament, Pokój diamentowy, Pokój rodzinny, Standard. Jest możliwość stworzenia większej liczby rodzajów pokojów.\n✅ Wyraźny i widoczny przycisk zachęcający rezerwacji (call to action).\n✅ Schludny, przejrzysty i nowoczesny układ.\n✅ Wgrane bezpłatne czcionki Google.\n✅ Szablon można dostosować dla dowolnego rodzaju działalności usługowej związanej z zakwaterowaniem. Szablon świetnie sprawdzi się też dla hosteli, apartamentów, pensjonatów, rezydencji i każdego innego rodzaju ośrodka wypoczynkowego.\n🟦 System rezerwacji i zarządzania hotelem Hotres\nNiektóre z możliwości jakie daje system Hotres:\n✅ Booking Engine - bardzo rozbudowany, zaawansowany technologicznie i jednocześnie prosty w obsłudze silnik rezerwacji online i zarządzania hotelem.\n✅ 0% prowizji - za rezerwacje, opłata jednorazowa tylko za abonament roczny.\n✅ ChannelManager z Booking, Expedia, Airbnb, Noclegi.pl, Agoda, Noclegowo, Trivago (cena zależna od liczby pokoi, nie mozna mieć ChannelManager bez systemu Hotres. Nie łączymy się z innymi ChannelManagerami, wyjątkiem jest YieldPlanet).\n✅ Cross-selling - Sprzedaż usług dodatkowych podczas składania rezerwacji (wino do pokoju, kwiaty, masaż, wypożyczenie roweru itp).\n✅ Oferty specjalne - W Hotres można również tworzyć oferty specjalne / pakiety. Ustal cenę, długość pobytu oraz dodatki.\n✅ Preautoryzacja karty - Rezerwacja może być zabezpieczona danymi karty kredytowej / debetowej.\n✅ WhereToGo - przewodnik po atrakcjach w okolicy, specjalna wtyczka na strone www.\n✅ Jeden z najpopularniejszych i sprawdzonych rozwiązań na polskim rynku.\n✅ All in One - Technologia stworzona dla hotelarzy przez hotelarzy. Recepcja, dział marketingu, księgowość są obsługiwane przez jeden program.\n✅Dostosowany do wszystkich urządzeń elektronicznych - System Hotres jest w pełni przygotowany na urządzenia mobilne - 75% gości dokonuje rezerwacji przez telefon tablet.\n✅ Zgodny z RODO - rozwiązania w pełni zgodne z obowiązującym prawem RODO\n✅Wszystko w chmurze -Brak instalacji. Wszystko, czego potrzebujesz do korzystania z Hotres to dostęp do internetu i komputer, telefon lub tablet.\n✅Różne profile użytkownika (dla recepcjonistów, pracowników, obsługi sprzątającej, właścicieli itp.)\n✅ Integracja z programami hotelowymi (programy gastro i magazynowe oraz typowo hotelowe)\npołączenie formatem iCal - bezpłatnie (polega na łączeniu tylko i wyłącznie kalendarzy - z Nocowanie.pl, HomeAway)\n✅ Integracja z zamkami szyfrowymi .\n✅ Integracja z SalesManago.\n✅ Integracja z Fakturownia.\n✅ Integracja z kasami fiskalnymi (Novitus, Posnet i Thermal).\n✅ Płatności online - bezpłatnie, prowizja wg stawek operatorów.\n✅ Wiadomości sms - automatyczne przypomnienia w formie sms.\n✅ Integracja z narzędziem Analytics i Adwords Conversion.\n✅ Vouchery i bilety - możliwość sprzedaży biletów oraz voucherów.\n✅ Newsletter i oferta dedykowana.\n✅ Fakturowanie - możliwość wysyłki faktury w formacie pdf bezpośrednio z panelu do klienta.\nJak zintegrować system zarządzania hotelem i rezerwacji Hotres z szablonem?\nSzablon strony www Hotello Pro w celach prezentacji jest domyślnie zintegrowany z kontem testowym systemu Hotres.\nAby zintegrować swoją stronę www zbudowaną na tym szablonie z systemem Hotres należy założyć konto bezpośrednio na stronie internetowej www.hotres.pl lub zgłosić się do nas a my podpowiemy dokładnie jak to zrobić oraz jak prawidłowo skonfigurować konto w tym systemie.\nPo założeniu konta na hotres.pl i prawidłowym skonfigurowaniu należy wygenerować i osadzić kod html na stronie stworzonej na szablonie Hotello Pro.\nJeśli potrzebujesz pomocy zgłoś się do nas. Smart Pixel jest oficjalnym partnerem Hotres i pomagamy naszym Klientom prawidłowo wdrożyć to oprogramowanie w codzienne funkcjonowanie firmy oraz zintegrować z witryną internetową.\n🟧 Możliwości i edycja szablonu\nSzablon strony internetowej Hotello Pro jest w pełni edytowalny a to znaczy, że możesz w nim zmienić niemal wszystko, a w tym m.in: kolor i rodzaj czcionki, edytować i dodawać nowe teksty oraz nagłówki, zmienić zdjęcia i dodawać świeże obrazki, zmienić kolory główne szablonu, wkomponować dodatkowe sekcje na stronie głównej lub nawet dodać zupełnie nowe podstrony do witryny. Możesz dowolnie rozbudować całą stronę internetową opartą o ten szablon, nie ma limitu oprócz własnej wyobraźni, czasu i umiejętności.\n🔸 Jak edytować szablon?\n✏ link do edycji szablonu\nJeśli chcesz stronę internetową o indywidualnym designie i układzie projektowaną specjalnie pod Twoje potrzeby z systemem rezerwacji online to zgłoś się do nas, napisz lub zadzwoń a wykonany dla Ciebie wycenę.\nSpecyfikacja szablonu strony internetowej Hotello Pro\n* Kliknij poniżej w "Edytuj szablon" i dostosuj go do swoich potrzeb. Gdybyś potrzebował pomocy to skontaktuj się z nami.


Świat według Kiepskich: Kiepski film (87) - serial komediowy\nsezon 1 odc. 87: Kiepski film\nNa podwórku kamienicy, w której mieszkają Kiepscy, będzie kręcony film wojenny. Ferdek wraz z Waldkiem postanawiają wystąpić jako statyści.\n1:30 ATM Rozrywka (z napisami)\nNa podwórku kamienicy, w której mieszkają Kiepscy, będzie kręcony film wojenny. Wszyscy mieszkańcy są poruszeni tą wiadomością. Reżyserem ma być ponoć sam Steven Spielberg. Takiej okazji nie wolno przepuścić. Ferdek wraz z Waldkiem i licznymi sąsiadami postanawiają zgłosić się na plan w charakterze statystów.


chojnow.pl - A w górach... Część 3\nData utworzenia: 17 październik 2013, 10:23 Wszystkich komentarzy: 2\nJuż wiem. Wytłumaczę to zamieszanie. Przecież Łomniczka może być zamknięta, a zejść trzeba. No? Trzeba. To idziemy przez Strzechę, Samotnie do Wangu. I mam znowu prowadzić? A kto? Kawę wypiłem? Wypiłem. Trzeba się ruszyć.\nWyjście ze schroniska jest najgorsze. Ciepło, gwar i ten zapach. Zwróciliście uwagę na zapach. Każde schronisko ma inny. Najbardziej odczuwalny i intensywny zapach ma chatka pod Śnieżnikiem. Zapach starego wędzonego drewna zmieszanego z odrobiną(!) parującego potu, zmieszanego z aromatami przypraw najróżniejszych konserw oraz nutką dymy ze świec i tego wszystkiego co wchłoną płuca. Jeśli wśród czytających są chatkowicze, to wiedzą co mam na myśli. Zapach ten wietrzeje po kilku miesiącach.\nMiałem mówić o górach a nie o zapachach, odorach i smrodkach. Niemniej jednak to jest też koloryt gór. To idziemy. Mam prośbę do Pana Marudy. Proszę kontrolować końcówkę grupy, bo ostatnio zgubiłem Legniczankę.\nTo taki literacki żart, bo z nikim nie szedłem i nikogo nie zgubiłem. Niemniej jednak zgubienie kogoś w górach może skończyć się tragicznie i dla zgubionego i tego co zgubił. Uczestnicy moich wycieczek musieli zgłaszać to, że chcą siusiu i muszą z tego powodu wejść do lasu. Zastanawialiście się ile trwa siusianie? Krótko. Nieprawda. Każdy chce być niewidoczny. Traci kontakt wzrokowy z grupą. Chwila skupienia. Czas leci, a grupa się oddala. Końcowe formalności i dziesięć minut mija. Grupa oddaliła się o ponad pięćset metrów.\nTo nie przesada. Spotkałem się kiedyś z takim przypadkiem. Przed Odrodzeniem w Karkonoszach zostało na trasie dwoje uczestników, którzy stracili kontakt wzrokowy z grupą. Grupa weszła do schroniska, a kierowniczka wycieczki nie zostawiła nikogo przed Odrodzeniem, aby powiadomić tych dwoje, że wszyscy są wewnątrz. I co? Tych dwoje poszło dalej omijając schronisko i przełęcz Karkonoską. Pani Profesor zamiast podjąć działania celem znalezienia tych dwoje, to uciekła do Szklarskiej Poręby licząc, że nic im się nie stanie, a ta dwójka sama się jakoś znajdzie. Miała szczęście, że było to latem.\nOpuściwszy Śląski Dom będziemy wędrować czerwonym i niebieskim szlakiem w kierunku Przełęczy Karkonoskiej. Za naszymi plecami pozostawiamy Śnieżkę. Warto czasami się obrócić. Z miejsca, w którym się znajdujemy rozpościera się jeden z najsympatyczniejszych widoków na masyw Śnieżki. Dobrze jest jak zaplanujemy powrót tą trasa późnym popołudniem. Zachodzące Słońce oświetla wówczas zachodni stok szczytu. Jak ktoś będzie miał dużo szczęścia i będzie szedł tedy naprawdę bardzo późno, to będzie mógł podziwiać Śnieżkę skąpaną w różowoczerwonej poświacie zachodu z wschodzącym Księżycem w tle.\nRównię pod Śnieżką najlepiej widać ze Śnieżki. Wędrując nią możemy odnieść wrażenie, że nie jesteśmy w górach. Jednak jesteśmy, a świadczy o tym chociażby kosodrzewina. Droga, którą idziemy omija jeziorka Równi pod Śnieżką. Nie są to duże jeziora. Ich średnica waha się od 15 do 50 metrów, a głębokość od 30 do150 centymetrów. Niektóre z nich w okresach bardziej suchych znikają. Wody tych jeziorek mają charakterystyczny brązowy kolor, który zawdzięczają kwasom humusowym.\nWiosną na płaskich i wilgotnych powierzchniach torfowiska dominuje wełnianka darniowa. Łatwo tę roślinę rozpoznać, gdyż czubek jej zakończony jest kłaczkiem białych włókienek przypominających wełnę. Wełniance towarzyszą również inne rośliny: modrzewnica zwyczajna, torfowce, turzyce skąpokwiatowe. Na jeszcze bardziej suchszych terenach rośnie wełnianka pochwowata, borówka czarna, borówka brusznica, borówka bagienna, żurawina błotna, żurawina drobnolistna, wrzos zwyczajny, bażyna obupłciowa. Tereny jeszcze bardziej suche porasta kosodrzewina, malina moroszka, podbiałek alpejski.\nRośliny tu mają skrajnie trudne warunki. Przez prawie pół roku leży tu śnieg. Okresowa zmarzlina na głębokości 5 – 10 centymetrów ustępuje dopiero w czerwcu. Dlatego też roczne przyrosty torfu liczy się tu w milimetrach, a nie jak na nizinach w centymetrach.\nWędrując Równią pod Śnieżką można odnieść również wrażenie, że jesteśmy na stepie. Przez lekko pofalowany teren przemykają szare cienie chmur lub jasne, słoneczne plamy. U schyłku ery mezozoicznej wędrowały tędy dinozaury. Miały bardzo ciekawy punkt orientacyjny. Ktoś się domyśla czym był ów punkt? No dobrze. Proszę głośniej. Śnieżka. Tak dla sprostowania, to ta palegeńska powierzchnia zrównania była troszeczkę wyżej. Erozja usunęła trzeciorzędową zwietrzelinę. Potem podczas orogenezy alpejskiej Sudety popękały. Niektóre fragmenty zostały wypiętrzone inne się zapadły. Odmłodzone stare Sudety nabrały charakteru gór zrębowych. Czym są zręby? To te części wypiętrzone ograniczone uskokami. Właśnie Równia pod Śnieżką jest takim zrębem. A gdzie rowy i zapadliska tektoniczne. Proszę spojrzeć dalej, na północ. Co tam jest? Tak, Kotlina Jeleniogórska. Możecie wierzyć lub nie, ale na dnie kotliny leży odpowiednik starej powierzchni, po której wędrujemy.\nChyba jechaliście z Jeleniej Góry do Szklarskiej Poręby. Płasko. Po lewej stronie piękna panorama Karkonoszy wyrastających z dna kotliny. Zbliżając się do Piechowic i góry zaczynają nam rosnąć. Nie rosną, tylko my jesteśmy coraz bliżej nich i uskoku. Wjeżdżając w dolinę Kamienną pokonujemy rozcięty przez jej wody uskok. To tu doszło do przesunięcia mas skalnych. Te wypchnięte utworzyły Karkonosze, a te drugie dno kotliny.\nUwaga! Skręcamy. Przy spalonej strażnicy skręcamy zgodnie z niebieskim oznaczeniem szlaku w kierunku Strzechy Akademickiej. Czerwony szlak biegnie dalej grzbietem.\nJeśli ktoś szuka pogorzeliska to nie znajdzie. Kiedyś była tu strażnica. Kiedyś była tu ścieżka przez torfowiska Równi pod Śnieżką do Lućni boudy na Bile louce. Korzystano z niej jeszcze w XVII w.\nMy trzymamy się utwardzonej jezdnej drogi i będziemy schodzić niżej. Ciekawskim mogę zdradzić, że byliśmy na 1430 m n.p.m. Teraz tylko w dół.\nPo lewej stronie teren opada zbyt raptownie. To krawędź polodowcowego kotła Małego Stawu. Staw jest mały, natomiast kocioł duży. A czy jest duży staw? Jest, tylko że Duży Staw mieści się w polodowcowym „rondelku”.\nPonownie zbiera mi się na żarty. Zgoda, niemniej jednak nie jestem szkole. Zawsze tłumaczyłem uczniom, że geografia zaczyna się za oknem klasy, tu jest tylko nudna teoria. Jaki z tego wniosek? Najlepiej uczyć na trasie.\nTo co? Zanim dojdziemy do Strzechy, to kilka informacji o glacjologii. Nie słyszę sprzeciwu. Fajnie mieć takich uczestników wycieczki. Dziedzina nauki zajmująca się lodowcami, to glacjologia. Klasyczny lodowiec typu alpejskiego posiada pole firnowe i jęzor. Na polu firnowym śnieg przekształca się początkowo w szreń. To już nie śnieg, ale i nie lód. To taki stary śnieg marcowy z wyczuwalnymi drobnymi kryształami lodu. Szreń przekształca się firn, który ma wyraźne kryształki lodu i coraz mniej powietrza. Wzrastający nacisk masy śniegu, szreniu i firnu doprowadza do powstania lodu firnowego i właściwego lodu lodowcowego.\nWiemy jak powstał lód. A jak powstał lodowiec? Tu muszą być spełnione trzy warunki jednocześnie. Temperatura, ukształtowanie terenu i opady śniegu. Pierwszy warunek związany jest z granicą wiecznego śniegu. Śnieg tu wiecznie nie leży, gdyż topnieje lub sublimuje. Niemniej jednak akumulacja przeważa nad ablacją, czyli więcej jego się tu gromadzi niż ubywa w cyklu rocznym. Poniżej granicy wiecznego śniegu więcej go ubywa niż przybywa.\nUkształtowanie terenu ma taki wpływ, że musi powstać płat wiecznego śniegu, który zainicjowałby powstanie pola firnowego, a w przyszłości kotła. Dlatego w Tatrach nie ma lodowców, bo „młoda’ rzeźba terenu nie sprzyja zainicjowaniu powstania pola firnowego. Pozostałe warunki są spełnione.\nNo i opady, które za sprawą najzwyczajniejszej arytmetyki sprawiają, że lodowce są lub ich nie ma.\nDzisiaj w Karkonoszach mamy dogodne miejsca na tworzenie się lodowców. Mamy dostateczną ilość opadów. Nie mamy chłodu. Krótko mówiąc, jest za ciepło na lodowce.\nDroga opada wzdłuż krawędzi kotła. Jeśli ktoś z was ma bujną wyobraźnię, to może wyobrazić sobie zimową scenerię, gdy dno kotliny Jeleniogórskiej wypełniał lądolód. Tam był lądolód, a tu lodowiec. Niedaleko od nas przebiegała szczelina brzeżna na polu firnowym. A! Cały kocioł był wypełniony śniegiem i lodem. Wędrówka przez pole firnowe mogła się skończyć tragicznie, gdyż owa szczelina brzeżna była niewidoczna. Czasami „latem” śnieg się roztapiał i ją odsłaniał. W wielu miejscach tworzyły się mosty śnieżne, a na granicy między polem firnowym a jęzorem powstawały lodospady. W fachowej literaturze możecie spotkać się z serakami.\nLodowce się roztopiły i pozostawiły po sobie piękne formy polodowcowe. W Karkonoszach spotkacie się z kotłami polodowcowymi, jeziorkami i morenami recesyjnymi, związanymi z postojem jęzora lodowcowego podczas jego zaniku.\nO! Widać już dach Strzechy. Tym sposobem dotarliśmy na Złotówkę. Jeśli ktoś kojarzy to miejsce z drogocennym kruszcem, to kojarzy dobrze. Niedaleko stąd jest Złoty Potok. Kolejne miejsce związane z Walonami, którzy poszukiwali złota, szlachetnych kamieni i innych bogactw tych gór.\nMy nie będziemy szukać złota. Skorzystamy z gościnności schroniska, które usytuowane jest w bardzo ciekawym miejscu. Za plecami ściana kotła polodowcowego. Po przeciwnej stronie panorama na Kotlinę Jeleniogórską.\nSą przypuszczenia, że pierwsze budynki powstały tu w pierwszej połowie XVII wieku. Prawdopodobnie była to strażnica na Śląskim Trakcie do Czech. Pierwszy zapis związany z tym miejscem pochodzi z 1654 r. i jest związany z informacją o budzie na Złotówce. Była to Buda Salomona, nazwa której wiązała się z jej właścicielem. Nazwa owej budy często ulegała zmianie, tak jak jej właściciele. Zatem po Salomonie buda należała do Daniela, a następnie do Hempla.\nOwa buda była bardzo dobrym miejscem na atak na szczyt Karkonoszy. Jeśli ktoś przypuszcza, że oferowano tu doskonałe warunki pobytu, to jest w błędzie. W karcie dań, gdyby była taka, proponowano masło, chleb, mleko, ser, piwo i gorzałkę. Każdy kto chciał coś zjeść ponad to co oferował gospodarz budy musiał to przynieść.\nMijały lata. Pasterstwo, które przyczyniło się do powiększenia łąki na Złotówce, zaczęło schodzić na plan drugi. Ważnym momentem było wybudowanie kaplicy na szczycie Śnieżki. Za sprawa cystersów, którzy opiekowali się kaplicą powstało księżowskie schronisko. Był to 1738 rok. Schronisko to przetrwało do lat dwudziestych XIX wieku. W tym samym okresie pojawia się na Złotówce rodzina Hamplów z Wilczej Poręby. Buda na Złotówce należała do Hamplów od 1758 do 1836 roku. Niemniej jednak nazwa przetrwała aż do 1945 roku i to pomimo zmian właścicieli schroniska.\nNowe schronisko zostało wybudowane 1896 roku. Spłonęło 1 kwietnia 1906 roku. To już tradycja w historii karkonoskich schronisk. Uwaga! W tym samym roku, 8 września, uroczyście poświęcono nowy hotel górski.\nPo II wojnie światowej schronisko przejęli studenci z Krakowa. Początkowo dawne schronisko Hempla nazywało się Wysokogórskim Domem Akademicki. Nazwę zmieniono w 1947 roku na Strzechę Akademicką. Nazwa ta się przyjęła i pomimo zmian właścicieli przetrwała do dzisiaj.\nWarto pamiętać, że zimą żółty szlak do Białego Jaru jest zamknięty. Dlaczego? Lawiny!!! Mogli o tym przekonać się uczestnicy wycieczki, która odbyła się 20 marca 1968 roku. W zwałach śniegu zginęło wówczas 19 osób. Lawinisko miało 600 m długości, 80 m szerokości i 12 m grubości. Około 150 tysięcy ton śniegu przetoczyło się przez Biały Jar w ciągu 48 sekund z prędkością ponad 100 km na godzinę. Nie ma sposobu by uciec.\nZatrzymamy się tu na chwilę i powędrujemy dalej niebieskim szlakiem na dno kotła Małego Stawu. Mogę zmęczonych pocieszyć, że zatrzymamy się dłużej w Samotni.\nWszyscy są! Jest Pan Maruda! To chyba są wszyscy. Wiem, brakuje Legniczanki. Dostałem wiadomość, że Pani Lisa i Legniczanka dogonią nas w Samotni i nie będziemy samotni, tylko w komplecie.\nŚcieżka łącząca Strzechę z Samotnią jest jedną z najpiękniejszych w Karkonoszach. Jeśli ktoś chciałby się o tym przekonać, to musi tu być przed październikową pełnią Księżyca. Dlaczego? Jest wówczas piękna pogoda, której towarzyszy euforia barw. Dodatkowo piękne stare schronisko i lekko zmarszczone wody Małego Stawu. Zdjęcie warto zrobić między dwunasta a czternastą. Tłem dla tej panoramy są szare skały polodowcowego karu.\nTu się zatrzymamy na dłużej. Przed nami już tylko Kocioł Małego Stawu, Stara Polana i Karpacz.\nTe wszystkie szkolne wycieczki pozostaną mi na długo w pamięci.A chatka i zjazdy na byle czym to już wogóle.Serdecznie Pana Profesora pozdrawiam.Małgośka\nW chatce były trzy Małgośki. Na foliobobach jeździły dwie. Która? To nie ważne. Fajnie, że ktoś to pamięta. Pozdrawiam wszystkie moje Małgości i Małgośkę zwaną Gizdą. Jerzy Kucharski


Więcej Niż Zdrowe Odżywianie Wegańskie flaczki z boczniaków - Zdrowe odżywianie, przepis wege\n/ Bezglutenowe / Wegańskie flaczki z boczniaków\nTatiana Jaworska on 11 września 2017 - 06:00 in Bezglutenowe, Wegetariańskie, Zdrowe odżywianie, Dieta, Zupa\nZamiast tego użyła boczniaków. Ugotowała rosołek warzywny, grzybki pocięła w zgrabne paski i powstało coś wyjątkowego. Dlatego dzielę się sposobem mojej mamy na flaczki bez flaków. Takie gotuję i ja – nasze dzieci (te powyżej 6 roku życia;-) bardzo je polubiły.\nSkładniki na wegańskie flaczki z boczniaków:\npo 10 dag marchewki, pietruszki i pora\npo 0,5 łyżeczki kozieradki, pieprzu, słodkiej papryki, gałki muszkatołowej\npo łyżce dobrej soli, majeranku, lubczyku i oliwy z oliwek\nWegańskie flaczki z boczniaków – sposób wykonania.\nMarchewkę i pietruszkę pokrój w małą kostkę, pora w krążki, a boczniaki w paski. Wszystko wraz z przyprawami daj do garnka z wrzątkiem i gotuj na małym ogniu 20 minut.\nPorcja dla 4 osób na 2 razy.\nbezglutenowy białko Błonnik detoks Dieta fosfor jak schudnąć Odporność Odżywcze Profilaktyka przepisy wegetariańskie wegetariański przepis witaminy Zdrowe Jedzenie, Jak schudnąć Zdrowe odżywianie, Dieta Zdrowe Przepisy, Detoks Zdrowie\n14 września 2017 - 06:00\n7 września 2017 - 06:00\nWitam, od kilku miesięcy próbuję nieco zmodyfikować naszą dietę w kierunku zdrowszej, roślinnej, z lepszym lub gorszym rezultatem;-). Ten przepis należy zdecydowanie do tej pierwszej grupy, najchętniej zjadłabym cały garnek sama, zupa jest obłędnie pyszna, bogata smakowo. Do dziś zastanawiam się jak mogłam tyle lat nie używać gałki muszkatołowej;-) Pozdrawiam i dziękuję!


Chłopak mógł żyć - gostynska.pl - wiadomości - informacje - ogłoszenia – portal - Gostyń - gostynska.pl\nArtykuł: Chłopak mógł żyć\nNowe fakty w sprawie tragicznej śmierci 17-latka porażonego prądem.\nJak ustaliła prokuratura, gdyby pomoc nadeszła szybko, nastolatek przeżyłby zdarzenie. Do tragedii doszło w środę w Podrzeczu. Z wstępnych ustaleń wynikało, że 17-latek, który odbywał praktykę zawodową w jednej z firm w Podrzeczu, w trakcie wykonywania prac związanych z podłączeniem przewodu elektrycznego został śmiertelnie porażony prądem. -Bierzemy też pod uwagę to, że przewód ten prawdopodobnie znajdował się na mokrym gruncie, w związku z tym mógł być wilgotny i mogło nastąpić przebicie. Brak było wystarczającej ochrony przed skutkami dotyku bezpośredniego - informuje Arkadiusz Jaraczewski z PIP w Lesznie. Następnego dnia po wypadku przeprowadzono sekcję zwłok. - Wypadek nie zatrzymał serca. Doszło do migotania komór, serce zaczęło nieregularnie pracować. Gdyby udzielono mu szybko pomocy, odłączono go od prądu i podjęto działania reanimacyjne, chłopak przeżyłby. Znaleziono go za późno - mówi Roch Waszak, prokurator rejonowy w Gostyniu. Więcej w jutrzejszym „Życiu”. (iza)


Francuskie zespoły piosenka kabaretowa\nFrancuskie zespoły - Zespoły piosenka kabaretowa - Zespoły muzyczne\nFrancuskie zespoły piosenka kabaretowa. Zespoły muzyczne.\nZnaleziono zespołów muzycznych: 0. Zespoły spełniają kryteria: zespoły francuskie, z gatunku piosenka kabaretowa.\nTagi wyszukiwania zespołów: kraj Francja, muzyka francuska, zespoły francuskie, gatunek Piosenka kabaretowa.\nSpis zespołów - francuskie zespoły piosenka kabaretowa - zespoły muzyczne


Na stadionach: Zamiast gwizdów, szubienice - legionisci.com\nGKS Katowice na wyjazdowym meczu ze Stomilem Olsztyn\nNa stadionach: Zamiast gwizdów, szubienice\nWtorek, 10 maja 2016 r. 19:17 Bodziach, źródło: Legionisci.com - Wiadomość archiwalna\nW minionym tygodniu dobrych liczb wyjazdowych, jak i opraw meczowych, było jak na lekarstwo. Najliczniej na obcym stadionie stawił się Piast, który w 1270 osób zawitał na Łazienkowską. Legioniści oprócz efektownej oprawy wywiesili transparent, który bardzo szybko obiegł wszystkie ogólnopolskie media.\nRuch tym razem nie zaliczył kolejnego wyjazdu na zakazie. W dobrych liczbach na wyjazdach pojawili się kibice Górnika Zabrze i Zagłębia Lubin. Fani z Łęcznej zaprezentowali racowisko i jeśli chodzi o mecze najwyższej klasy rozgrywkowej, to by było na tyle.\nW niższych ligach dobrze w Olsztynie pokazali się GieKSiarze, którzy zaprezentowali oprawę z wykorzystaniem pirotechniki. W środku tygodnia rozegrano derby Tarnowa w wojewódzkim Pucharze Polski. Unia wystawiła ponad 1000-osobowy młyn, w tym Wisła (150). Tarnovii 350 osób, wraz z Cracovią (150) i Jarotą. Fani Gwardii Koszalin ultrasowali na meczu z Bałtykiem Koszalin. Pirotechnikę odpalili też kibice Unii Nowa Sarzyna, Igloopolu, ŁKS-u, czy Limanovii.\nLegia Warszawa - Piast Gliwice (1270).\nKomplet widzów obejrzał niedzielne spotkanie przy Łazienkowskiej. Legioniści zaprezentowali oprawę składającą się z malowanej sektorówki przedstawiającej Boga w koszulce Legii, anioła z legijną flagą na kiju, do tego flagi na kiju w barwach, transparent "Niech się dzieje wola Nieba" oraz spore ilości pirotechniki. Warszawiacy wywiesili transparenty - "Sagan, za Twój charakter, serce i oddanie - szacunek dla Ciebie zawsze tu zostanie" oraz "KOD, .Nowoczesna, GW, Lis, Olejnik i inne ladacznice - dla was nie będzie gwizdów, będą szubienice!". Piast dzięki mobilizacji na "wyjazd wszech czasów" stawił się w rekordowej liczbie - ok. 1300 osób z 6 flagami. Do Warszawy przyjechali pociągiem specjalnym.\nGórnik Łęczna - Górnik Zabrze (398).\nZabrzanie do Łęcznej udali się w komplecie, wykorzystując 398 biletów. W sektorze gości powiesili trzy flagi oraz płótno poświęcone zabitemu przed rokiem przez policję Dawidowi. Gospodarze odpalili kilkadziesiąt rac.\nPogoń Szczecin - Zagłębie Lubin (350).\nZagłębie przyjechało do Szczecina w 350 osób, wspierane przez Zawiszę (35). Przyjezdni z siedmioma flagami. Portowców na stadionie niewiele ponad 6 tysięcy, ze skromnym młynem i słabym dopingiem.\nLechici zajęli miejsca w młynie "Pasów" i prowadzili wspólny doping dla obu ekip. M.in. dzięki przyjazdowi lechitów, liczba kibiców w sektorze za bramką na Cracovii prezentowała się zdecydowanie lepiej niż zazwyczaj.\nŚląsk Wrocław - Termalica Nieciecza (45).\nTermalika przyjechała do Wrocławia w 45 osób z trzema flagami. Prowadzili doping przez większość meczu, machali flagami na kiju i rozciągnęli na krzesełkach sektorówkę. Na stadionie Śląska ok. 11 tysięcy kibiców, z czego ponad połowa z wrocławskich szkół.\nNa trybunach 13 tysięcy kibiców. Ruch tym razem nie pojawił się na zakazie w Gdańsku.\nWisła Kraków - Jagiellonia Białystok (-).\nBiałostoczanie z zakazem za pirotechnikę odpaloną na meczu z Górnikiem Łęczna. Wiślacy na meczu przywitali koszykarki, które wywalczyły mistrzostwo Polski.\nPodbeskidzie z sektorówką i dopingiem przez cały mecz. Sektor gości pozostał pusty.\nStomil Olsztyn - GKS Katowice (446).\nLiczny wyjazd katowiczan do Olsztyna, gdzie wspierali ich symbolicznie Banik (3) i Górnik (1). GKS otrzymał zaledwie 300 biletów, ale Stomilowcy pomogli we wpuszczeniu całej grupy. Przyjezdni zaprezentowali flagi na kiju w asyście pirotechniki, a także malowane płótno "Nie dla nas forma zła!". Gospodarzy w młynie ponad 400 z flagami na kiju.\nGKS Bełchatów - Miedź Legnica (75).\nMiedź wspierana przez Śląska (6).\nSandecja Nowy Sącz - Pogoń Siedlce (40).\nChełmianka Chełm - Stal Rzeszów (140).\nPrzyjezdni wywiesili 3 flagi i prowadzili głośny doping.\nIskra Iskrzynia - Stal Sanok (109).\nBrzostowianka Brzostek - Igloopol Dębica (73).\nSiarka Tarnobrzeg - ROW Rybnik (59).\nPolonia Przemyśl - Orlęta Radzyń Podlaski (55).\nGranica Kętrzyn - ŁKS Łomża (53).\nWyjazd tygodnia: 1270 kibiców Piasta w Warszawie\nOprawa tygodnia: Choreografia Legii na meczu z Piastem\nPodbeskidzie Bielsko-Biała na meczu z Koroną Kielce:\nTermalica Nieciecza na wyjazdowym meczu ze Śląskiem Wrocław:\nWisła Płock na wyjazdowym meczu z Chojniczanką Chojnice:\nUnia Tarnów na derbach z Tarnovią:\nStal Rzeszów na wyjazdowym meczu z Chełmianką Chełm:\nŁKS Łódź na wyjazdowym meczu z Wartą Sieradz:\nResovia na wyjazdowym meczu z Avią Świdnik:\nOlimpia Grudziądz na meczu z MKS-em Kluczbork:\nUnia Nowa Sarzyna na meczu z Wisanem Skopanie:\nStal Stalowa Wola na wyjazdowym meczu z Rakowem Częstochowa:\nLimanovia Limanowa na meczu z Sokołem Słopnice:\nSokół Słopnice na wyjazdowym meczu z Limanovią Limanowa:\nIgloopol Dębica na meczu z Czarnovią Czarna:\nPolonia Bytom na wyjazdowym meczu z Legionovią Legionowo:\nMotor Lublin na wyjazdowym meczu z Orłem Przeworsk:


ICE wypuściło z aresztu imigranta, zatrzymanego mimo sponsorowania przez żonę Amerykankę - SE.pl\nUSA nowy jork newsy ICE wypuściło z aresztu imigranta, zatrzymanego mimo sponsorowania przez żonę Amerykankę\nICE wypuściło z aresztu imigranta, zatrzymanego mimo sponsorowania przez żonę Amerykankę\nPrzyjechał do Stanów, bo w rodzinnej Kolumbii bał się o swoje życie. Tu osiadł w Nowym Jorku, złożył dokumenty o azyl polityczny, ożenił się z Amerykanką, urodził mu się synek i wiódł spokojne życie. Szczęście jednak zostało zburzone przez agentów ICE, którzy aresztowali go i osadzili w więzieniu deportacyjnym. Na szczęście interwencje adwokatów, organizacji walczących o prawa imigrantów i amerykańskiej rodziny sprawiły, że władze federalne pozwoliły mu wyjść na wolność.\nNie oznacza to jednak końca przepraw z władzami imigracyjnymi, ale przynajmniej teraz rodzina jest razem i dalej, już wspólnie, może walczyć o pobyt. Koszmar 29-letniego Juana Vivaresa rozpoczął się w zeszłym miesiącu. Podczas kontroli w oddziale Urzędu Imigracyjnego na Manhattanie, do czego był zobowiązany, zamiast odpowiedzieć na kilka rutynowych pytań sędziego, został aresztowany. Przewieziono go federalnego więzienia imigracyjnego, najpierw w Teksasie potem Luizjanie, skąd miał zostać deportowany. Juan Vivares przyjechał do Stanów w 2011 roku po tym, jak grożono mu śmiercią za działalność w politycznym podziemiu w rodzinnym Antioquia, w Kolumbii. Osiadł w Nowym Jorku. Złożył aplikację o azyl polityczny. W międzyczasie poznał 39-letnią Yahairę Burgos, z którą ożenił się. Oboje doczekali się rocznego synka Christophera. Tak żona jak chłopczyk są amerykańskimi obywatelami. Rok temu urząd imigracyjny odrzucił jego wniosek o azyl, ale złożył aplikację o zalegalizowanie pobytu jako mąż i ojciec obywatela USA. Ale po ostatnich dyspozycjach administracji Donalda Trumpa (71 l.), który zapowiedział wielkie „porządki imigracyjne, Vivares w oczach ICE kwalifikował się do deportacji. Na szczęście zdecydowane działania adwokatów i rodziny poskutkowały i władze federalne zgodziły się wypuścić imigranta, który po kilkutygodniowej rozłące przytulił w środę kochanego synka i żonę. Czeka go jeszcze sporo formalności oraz procedur, ale jest już bezpieczny i z rodziną.\ntagi: Ameryka Deportacje imigracja ICE Juan Vivares Nowy Jork USA


Biały owczarek szwajcarski hodowla - Katalog Stron - serwisu Gazeta.pl\nBiałe owczarki rozwijały się stopniowo jako odrębna rasa w USA i Kanadzie. Pierwsze ich egzemplarze sprowadzono do Szwajcarii w latach siedemdziesiątych zeszłego wieku. Urodzony w USA 5 marca 1966 roku pies o imieniu Lobo może być uznany za „ojca” rasy w Szwajcarii. Jego potomkowie, wpisani do szwajcarskiej księgi rodowodowej (LOS), i kolejne psy sprowadzone z USA i Kanady, dali początek licznej grupie białych owczarków. Obecnie psy te, o pochodzeniu znanym od kilku pokoleń, znane są w całej Europie. Od 1991 roku rasa uznana jest w Szwajcarii. Biały owczarek szwajcarski może wykonywać wiele zadań. Jest to rasa bardzo wszechstronna i można z nią uprawiać różne "kynosporty" oraz spędzać czas w różnoraki sposób to jednak nie jest to typowa rasa do agility czy frisbee i używanie ich jako psów wyczynowych w tych dziedzinach nie jest najlepszym rozwiązaniem, ze względu na ich masę i obciążenia wynikające z tych aktywności. Może być psem sportowym (np. dogtrekking, skijoring, canicross), aportującym, towarzyszącym, rodzinnym, a także przewodnikiem osoby niewidzącej, pracować w dogoterapii, oraz może być psem tropiącym, poszukiwawczym czy stróżującym, świetnie sprawdzają się również jako psy pasterskie. Reasumując jest to rasa bardzo wszechstronna i chętna do pracy z człowiekiem. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie!\nSzczegóły strony bialyowczarekszwajcarski.weebly.com:\nTytuł: Biały owczarek szwajcarski hodowla\nSłowa kluczowe: rasy psów, owczarki, szczeniaki, biały owczarek szwajcarski, białe wzgórza, hodowla, szczenięta\nPodlinkuj stronę bialyowczarekszwajcarski.weebly.com:\nZa pośrednictwem sklepu zoologicznego karmapremium.pl będą mogli Państwo zakupić wszystko to co potrzebne jest dla Waszego psa i kota. Sprzedajemy karmy dla psów i karmy dla kotów znanego fińskiego producenta Frank’s Pro Gold, a także jedzenie dla myszy i chomików oraz różne przyrządy dla piesków i kotków: smycze automatyczne, miseczki do picia, kuwety i łopatki, produkty witaminowe, szampony. Wysyłka w stolicy państwa jest bezpłatna. Przy kupnie produktów na kwotę wyższą niż 100 zł przesyłka gońcem na terenie całego kraju jest darmowa.\nHaruki. Blog o pieskim życiu. »\nBlog poświęcony psu rasy Border Collie o imieniu Haruki. Znaleźć tam można wiele ciekawostek, filmów i zdjęć z życia psa tej rasy. Konkursy fotograficzne. Historia życia psa od szczeniaka po dorosłość. Bolg opisywany jest w formie pamiętnika pisanego przez psa.\nStajnia Batanka, nauka jazdy konnej Wrocław, konie Wrocław, »\nJedzenie dla psa - Friskies.pl »\nSzukasz dobrej karmy dla swojego psa lub kota? Jeśli tak, postaw na karmę marki Friskies! Tworzymy ją od ponad 50 lat, stale starając się zapewnić najwyższą jakość i doskonały smak. Twoje domowe zwierzaki ją pokochają. Zajrzyj na naszą stronę internetową i zobacz jakie karmy mamy do zaoferowania – wybierz tę najlepszą i spraw swojemu pupilowi prawdziwą przyjemność, a przy okazji zapewnij mu wszystkie niezbędne do rozwoju składniki, które dodadzą energii.\nNa stronie znajdziesz profesjonalne porady o psach. Praktycznie wszystkie popularne rasy psów w jednym miejscu. Jeżeli interesujesz się psami lub chcesz kupić, adoptować psa to serdecznie zapraszam do zapoznania się z informacjami zawartymi w serwisie Piesie.pl. W niedalekiej przyszłości zamierzam otworzyć forum dyskusyjne oraz zrobić galerię zdjęć gdzie dodawane będą psy właścicieli. Na chwilę obecną znajduje się około 100 opisów najpopularniejszych ras jednak liczba w niedalekiej przyszłości będzie trzykrotnie większa. Strona dla każdego miłośnika psa. Serdecznie zapraszam do częstych odwiedzin oraz komentowania newsów.


Wszystko, co wypada mieć pojęcie o patentach na autonomiczne roboty - Przed Czasem\nRoboty mogą sprowadzić everyman proces. Mogą poczęstować się każdej operacji bez zależności od czegokolwiek. Mają długą listę zastosowań, w których mogą dostarczyć korzyści ludzkości. Autonomiczne roboty mogą czynić dowolne zadania spośród dokładnością i wysoką efektywnością. Są one http://www.deszcz.eu zautomatyzowane, gdyż nie wymagają żadnego rodzaju kontroli ze strony człowieka. Robotyka zaczyna rządzić światem na skutek rosnącym spośród dnia na dzień innowacjom. Znaczenie ochrony własności intelektualnej odgrywa dodatkowo rolę w komercjalizacji robotyki do różnych zastosowań. Wynalazcy mają unormowanie aż do ubiegania się o patenty na każdą innowację wprowadzoną w tej dziedzinie. Głównym celem praw patentowych jest asekuracja idei twórcy. Chociaż nie ma ochrony prawnej gwoli sztucznej inteligencji, ludzka interwencja pozwala wynalazcy starać się o patent.\nPatent jest ochroną prawną gwarantowaną wynalazcy http://www.potaczek.eu wewnątrz jego współpraca w jakąkolwiek dziedzinę. Pomaga jego osoba bronić wybieg zaproponowane z wykorzystaniem jednostkę w celu rozwiązania jakiegokolwiek istotnego problemu, którego nie mogą unieważnić aktualnie istniejące rozwiązania w branży. Korzystając spośród praw patentowych, wynalazcy kwalifikują się do uniemożliwienia innym konkurentom stworzenia podobnej wersji tego, co nuże zostało stworzone. Prawa patentowe muszą zapewniać korzyści twórcy, żeby zachęcić innych ludzi aż do wymyślania innowacji.\nCzy prawa patentowe powinny znajdować się przyznawane w dziedzinie robotyki?\nPrawa patentowe mogą uzasadniać ludzi do używania swoich pomysłów, tak aby przynieść byt użytecznego gwoli ludzkości. Przyspieszają tok innowacji zaś przyczyniają się aż do rozwoju technologii. Zapewnia równe szanse gwoli wszystkich ludzi, iżby mogli zaprezentować swoje innowacje nim światem. Tak tedy subsydium praw patentowych w jakiejkolwiek dziedzinie prawdopodobnie przynieść więcej promieni światła a http://www.materka.eu odciążyć we wzroście gospodarki. Może przynieść ulgę ludziom stać się częścią transformacji wielu utrzymywać się naraz.\nUbieganie się o ochronę patentową pomoże wynalazcy w dochodzeniu praw na wielu terytoriach. Zastrzeżenie wynalazku spośród dziedziny robotyki zależy od momentu użytych komponentów. Unikalna kant musi sprawić, iż skończony artykuł będzie wydawał się innowacyjny. Wynalazca ma akt prawny cofnąć się everyman nieabstrakcyjny cząstka robotyki. Pomaga owo oraz wynalazcy uważać o produktach, w których innowacja mógłby pozostać zastosowany.\nOpatentowanie wynalazku http://www.kregiel.eu przypuszczalnie kojarzyć się spośród odpowiednimi kosztami. Koszty początkowe składają się spośród kwoty wymaganej do sporządzenia wniosku patentowego. Jednakże, znaczna liczba prawdopodobnie stanowić również zaangażowana w utrzymanie zgłoszenia patentowego. Biura patentowe mogą wystąpić z żądaniem opłat za badanie zgłoszenia patentowego. Opłaty w środku utrzymanie zgłoszenia odgrywają ważną rolę w utrzymaniu efektu praw patentowych w nienaruszonym stanie. Tak więc, wynalazca musi być wyposażonym dokładne mniemanie o kosztach, które mogą być zaangażowane w całkowity proces.\nCzy roboty mogą dysponować prawa aż do wynalazków?\nRoboty mogą przeobrazić świat http://www.butowski.eu. Mogą odkrywać rozwiązania złożonych problemów. Mogą przyczynić się aż do znalezienia nowych rozwiązań tudzież ulżyć w tworzeniu niematerialnych rezultatów. Kilka krajów planuje rozszerzyć prawa na maszyny. W niektórych krajach później obowiązuje układ przyznawania praw wynalazcy robota. Jednak kraje tworzą przepisy, które mają na celu ochronę takich wynalazków. Kwestią sporną jest, jednakowoż właściwość intelektualna generowana za pośrednictwem roboty kwalifikowałaby się aż do ochrony praw autorskich. Tak ergo w miarę upływu czasu podążamy drogą pod adresem jaśniejszej zaś zautomatyzowanej przyszłości! Może to spośród pewnością przerobić czas przyszły rozwoju robotyki natomiast mianować dziewiczy promień dla wynalazców a krajów, o których należy myśleć.\nPrevious: Wskazówki, podczas gdy hamować kradzieży tożsamości\nNext: 5 prostych sposobów, żeby ulżyć Twojej firmie poprawiać się


"Teraz jesteśmy na deskach, ale musimy wstać" - Aktualności - COVID-19 - Medycyna Praktyczna dla lekarzy\n"Teraz jesteśmy na deskach, ale musimy wstać"\nDorota Stelmaszczyk, Natalia Kamińska\nWalka z COVID-19 jest rozłożona na wiele rund, teraz jesteśmy na deskach i parę razy już byliśmy, ale musimy wstać i walczyć dalej - powiedział prezes Warszawskich Lekarzy Rodzinnych dr Michał Sutkowski.\nSutkowski zauważył, że wzrost o ponad 5 tys. to bardzo dużo. "Te dane są niepokojące, poszybowały nadspodziewanie wysoko i to może nie być jeszcze koniec" - powiedział. Zauważył również, że trudno znaleźć modus operandi dla rozwoju pandemii, bo składa się na to wiele zmiennych wskaźników.\nAle - podkreślił - wciąż niebagatelną rolą pozostaje zachowanie społeczeństwa. "70-80 proc. zależy od nas i naszych zachowań. Wiadomo, że do części ludzi się nie dotrze, ale do części jednak tak. Pytanie, na ile skuteczna jest ta cała komunikacja z osobami, które nie przestrzegają zasad" - przekonywał ekspert.\nJak jednocześnie zauważył, trzeba wierzyć w nasze zwycięstwo w walce z koronawirusem. "Ta walka jest rozłożona na wiele rund. Teraz jesteśmy na deskach i parę razy już byliśmy, ale musimy wstać i walczyć dalej" - mówił.\n"Musimy zauważać też plusy - choćby szczepienia, które wygląda na to, że działają. Poza tym robi się wiosna, więc można wychodzić na spacery, można spędzić święta niekoniecznie przy stole w zamkniętym pomieszczeniu, ale na rodzinnym spacerze z zachowaniem dystansu, można także zrobić święcenia i liturgie przed kościołem, też z zachowaniem obostrzeń" - wymieniał Sutkowski.\nDodał, że musimy szukać rozwiązań tego typu, bo możliwości w ramach lockdownu pozostaje coraz mniej. "Te możliwości jeszcze mamy, to są rzeczy mocno działające, takie jak zakaz mobilności, ale być może nieuniknione - wiele państw to przecież wprowadziło" - powiedział. I zauważył, że przy takich wzrostach zakażeń musimy się liczyć z najgorszymi scenariuszami.\n"Jeszcze nie jest niewydolny na szczęście. Jest na granicy wydolności. To oznacza, że bardzo musimy zacząć stosować się do zaleceń" - mówił w sobotę w TVN 24.


25 Luty 2012 – 65. rocznica walki i śmierci Józefa Kurasia „Ognia” – Małopolscy Patrioci\n25 Luty 2012 – 65. rocznica walki i śmierci Józefa Kurasia „Ognia”\n25 lutego 201221 maja 2012Hamas\tTak jak rok temu udaliśmy się do Waksmundu na obchody czczące pamięć Józefa Kurasia i jego niezłomnych podkomendnych.\nNiestety poprzez wynikłe w ostatniej chwili trudności z organizacją własnego transportu, do Waksmundu wyruszamy PKS-em w mocno okrojonym składzie.\nW miejscowym kościele jak w zeszłym roku miejsce miał program artystyczny przygotowany przez dzieci z miejscowej placówki grupującej szkołę podstawową i gimnazjum. Teksty, wiersze i pieśni ( m.in. „Biały Krzyż” czy „Epitafium dla Majora Ognia” ) mocno ściskały za serce.\nPo części artystycznej odbyła się Msza Święta odprawiona przez brata jednego z żołnierzy Ognia. Genialne kazanie, pełne pasji i okraszone własnymi doświadczeniami, na temat patriotyzmu i wartości dzisiejszego świata zapewne na długo zapadnie uczestnikom w pamięci. Również intencje mszy każdorazowo poprzedzone odpowiednim fragmentem poezji wpisały w mocno patriotyczny klimat mszy.\nPo Eucharystii udaliśmy się wspólnie z członkami ONR Podhale na pobliski cmentarz gdzie zapiliśmy znicze i oczekiwaliśmy na przybycie reszty uczestników obchodów. Po apelu poległych wszyscy udaliśmy się na krzepiący posiłek. W serdecznej atmosferze wśród wielu starych i nowo poznanych znajomych spędziliśmy resztę popołudnia. Po ciepłym pożegnaniu i obietnicy znajwienia się za rok udaliśmy się w drogę powrotną do Grodu Kraka.\nOprócz licznych pocztów sztandarowych różnorakich organizacji kombatanckich w tym roku w uroczystościach wzięło udział kilku posłów i senatorów RP, przedstawiciele różnych środowisk podziemia patriotycznego, Strzelca, GRH „Ogniowcy”, przedstawiciele krakowskiego LOS czy MW. Największe wrażenie zrobiła na nas liczna grupa podhalańkich OeNRowców. Cieszy rozwój struktur tego stowarzyszenia.\nZdjęcia dzięki uprzejmości ONR Podhale\nPosted UnderRelacjeTaggedKuraś "Ogień" Liga Obrony Suwerenności Małopolscy Patrioci Młodzież Wszechpolska ONR Podhale Rocznica Waksmund\n13 Grudnia 2011 – Marsz Pamięci – Ofiarom Zbrodni Komunistycznych – galeria1 Marca 2012 – Spotkanie o Rotmistrzu Witoldzie Pileckim w Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych\tDodaj komentarz Anuluj pisanie odpowiedzi\tTwój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *Komentarz Podpis * Email * Witryna internetowa Powiadom mnie o kolejnych komentarzach przez email. Powiadom mnie o nowych wpisach przez email.\tSzukaj:


Nazwy handlowe: Padauk, African Corail, African Padouk\nZastosowanie:Ze względu na swoje wyjątkowe właściwości, a przede wszystkim dużą trwałość i odporność, drewno padoukowe ma bardzo szerokie zastosowanie. Doskonale sprawdza się w produkcji podłóg, schodów, drzwi i okien, ale również jest często wykorzystywany do wytwarzania pokładów łodzi i fornirów. Co ciekawe, oprócz zastosowania czysto praktycznego, padouk jest także chętnie używany przez twórców sztuki oraz wytwórców instrumentów muzycznych. Bez problemu znaleźć można gitary, bębny, ozdobne szkatuły czy dzbany wykonane właśnie z tego egzotycznego drewna.\nWłaściwości: Drewno padoukowe jest ciężkie i niezwykle twarde, ale przede wszystkim ma bardzo wysoką trwałość oraz odporność na pleśń, wilgoć, grzyby czy też zróżnicowane warunki atmosferyczne. Suszy się ono bardzo dobrze, zarówno w warunkach naturalnych jak i sztucznie. Jego stabilność wymiarowa sprawia, że kolejne etapy obróbki technologicznej przebiegają szybko i sprawnie.\nZaraz po ścięciu lub też przetarciu padouk ma odcień jasnoczerwony lub różowo-koralowy, jednak w skutek działania promieni słonecznych zmienia się na ciemniejszy i przybiera barwę purpurowo-brązową\nObróbka: Padouk można łatwo obrabiać zarówno narzędziami ręcznymi i maszynowymi. Ze względu na jego kolor i teksturę ten gatunek drewna doskonale nadaje się do polerowania. Ultrafioletowe odporne lakiery zapobiegną zbyt szybkiemu ciemnieniu żywego odcienia czerwonego drewna\nDostępne grubości: 65mm


Książka Bilet do szczęścia Beata Majewska - Romanse - Literatura piękna, popularna i faktu\nBilet do szczęścia Beata Majewska\nKod ean: 9788324582617\nJestem pewna, że czekałam na dalsze losy Łucji i Hugona równie niecierpliwie, jak pozostałe Czytelniczki. Pragnęłam kolejnej dawki emocji, wzruszeń i ciepłego humoru. Nie zawiodłam się. „Bilet do szczęścia” właśnie taki jest. Serdecznie polecam.\n– Małgorzata Garkowska, autorka Układanki z uczuć\n„Bilet do szczęścia” to niezwykle frapująca, nietuzinkowa powieść o tym, co w życiu najważniejsze. Beata Majewska czaruje słowem, trzymając czytelnika w napięciu aż do ostatniego zdania. Gorąco polecam.\n– Hanna Greń, autorka powieści kryminalnych i obyczajowych\n„Bilet do szczęścia” to doskonałe zakończenie historii Łucji i Hajduka. To powieść o sile przebaczenia, o nadziei na miłość oraz o tym, że warto w życiu odnajdywać właściwe ścieżki. Jestem pod wrażeniem. Serdecznie polecam!\n– K.N. Haner, autorka serii o Morfeuszu i powieści Na szczycie\nKsiążnica 2017, ISBN: 978832458261, 135x205, 288 s., oprawa miękka\nInne spojrzenie Rosamunde Pilcher\nCiemny brzeg Susan Howatch\nBiegaj zdrowo Poradnik medycyny biegowej Lewis G Maharam\nStara cena: 44.00 PLN


Tramwaje w Dunkierce – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData uruchomienia 1 czerwca 1880\nPierwsze tramwaje w Dunkierce uruchomiono 1 czerwca 1880 były to tramwaje konne, które kursowały na jednej linii normalnotorowej (1435 mm) łączącej dworzec kolejowy z Kursaal. W 1896 otwarto trasę tramwajową z Dunkierki do Saint-Pol o długości 3 km. Linia podmiejska nie miała połączenia z wcześniej istniejącą linią w mieście. W 1898 otwarto linię Dunikerka − Gare de Rosendael. W 1899 uruchomiono tramwaje akumulatorowe, które zastąpiły tramwaje konne, a wagony tramwajów konnych zostały przebudowane na wagony doczepne. W 1903 po niepowodzeniu z tramwajami akumulatorowymi uruchomiono tramwaje elektryczne. W latach 1903−1906 wybudowano dwa nowe odcinki sieci:\nW 1906 w eksploatacji znajdowało się 25 wagonów silnikowych i 21 wagonów doczepnych. W 1912 linia do Saint-Pol została przejęta przez spółkę, która zarządzała siecią miejską i została zelektryfikowana. W tym czasie dostarczono do miasta 9 nowych wagonów silnikowych. Wówczas sieć przedstawiała się następująco:\nW 1940 miasto znacznie ucierpiało, a w raz z nim sieć tramwajowa. Po wojnie uruchomiono tylko linię do Malo-les-Bains. Ostatecznie sieć tramwajową w Dunkierce zlikwidowano 3 listopada 1952.\nTę stronę ostatnio edytowano 7 mar 2018, 01:44.


Aktualności z dnia 2020-03-05\nDnia 5 marca br. uczniowie z klas: 7A, 8A, 3P i 1Pb udali się na wycieczkę do Laboratorium Wyobraźni Poznańskiego Parku Naukowo-Technologicznego Fundacji UAM. Zajęcia miały charakter warsztatowy, a ich celem było rozbudzanie i rozwijanie wśród uczniów zainteresowań naukami przyrodniczymi. Uczniowie przekonali się, że nauka wcale nie musi być nudna, a wręcz przeciwnie – może być ciekawą przygodą.\nNa początku odbyły się zajęcia z interaktywną grą Knoocker. Uczniowie podzieleni na grupy musieli trafić piłeczką w elementy gry komputerowej wyświetlanej na interaktywnej ściance. Przy okazji świetnej zabawy mogli ćwiczyć refleks i umiejętność współpracy w grupie.\nNastępnie zajęcia odbyły się w laboratorium chemicznym, gdzie samodzielnie wykonali izolacje DNA i gołym okiem zobaczyli kod genetyczny truskawki. Niesamowite wrażenie! Ponadto zrobili wielobarwny mleczny eksperyment.\nNajwięcej emocji wzbudziły zajęcia prowadzone pod okiem ekspertów na interaktywnej ekspozycji, na której można było samodzielnie poznać zjawiska z różnych dziedzin fizyki. Uczniowie uczestniczyli w zajęciach z ogromnym zainteresowaniem i zaangażowaniem.\ndodane przez Aleksandra Radzińska, Zyta Czechowska, Grażyna Surma


T-shirt wojska polskiego - myBaze.com\nmyBaze / Odzież / Odzież damska / Bluzki, topy, tuniki / T-shirty damskie / t-shirt wojska polskiego - Kolekcja zima 2018\nT-shirty damskie – na przykład t-shirt wojska polskiego – nigdy nie wychodzą z mody. Wręcz przeciwnie, niektóre modele t-shirtów stały się kultowe i pożądane, np. marki Levis. Na co dzień chętnie nosimy t-shirty damskie, t-shirt wojska polskiego, gdyż są nie tylko wygodne i praktyczne, ale bardzo stylowe. Każda kobieta powinna mieć w szafie przynajmniej jeden czarny, biały, szary i granatowy t-shirt, t-shirt wojska polskiego, gdyż na ich podstawie stworzymy z łatwością całą stylizację. Na popularności zyskują t-shirty damskie z nadrukiem, szczególnie te w klimacie rockowym. Możesz je śmiało nosić na koncerty, ale także na co dzień – zakupy, spacer. Modne są również t-shirty z motywacyjnymi czy zabawnymi hasłami. T-shirty damskie w cenie od 9,99 zł do 12900,00 zł znakomicie sprawdzają się także noszone pod kardigany, marynarki czy narzutki. Możliwości ich stylizacji jest naprawdę wiele. Jeśli jeszcze nie masz w swojej szafie t-shirtów damskich, koniecznie nadrób zaległości. To z pewnością część garderoby, którą wykorzystasz wielokrotnie w stylizacjach.\nt-shirty damskie spartoo pl żółte t-shirty damskie t-shirty damskie dekolt w kształcie v t-shirty damskie reserved t-shirty damskie z dekoltem na plecach t-shirty damskie under armour t-shirty damskie colour pleasure t-shirty damskie odlo szare t-shirty damskie t-shirty damskie na-kd\nZnajdź podobne t-shirt wojska polskiego\nt-shirt wojska polskiego - zobacz wybrane produkty


Domek w lesie - Letniskowo.pl\nProjekt LAS w NAS - to autorski projekt realizowany przez Magdę Bębenek i Piotra Horzelę.\nPo latach podróży w najdalsze zakątki świata, Magda i Piotr rozpoczęli swoją kolejną przygodę - tym razem w sercu Puszczy Knyszyńskiej! Przez siedem miesięcy pisali, opowiadali na YouTube i publikowali zdjęcia inspirujące do życia zgodnie z naturą. Teraz ruszają w Polskę z serią prezentacji multimedialnych. Wszystko to z ludźmi i przyrodą w tle.\nKontynuowali w ten sposób prowadzone od dawna działania związane z promocją polskiej przyrody oraz stylu życia w zgodzie z naturą. Dzielą się swoją wiedzą na temat leśnego ekosystemu i inspirują do tego, by powracać do natury w życiu codziennym: zarówno w kontekście spędzania czasu na świeżym powietrzu, jak i otaczania się naturą w domu i w pracy.\nKiedy skontaktowali się z nami z prośbą o zostanie Głównym Sponsorem projektu i udostępnienie im jednego z naszych domków, długo się nie zastanawialiśmy. Po krótkich konsultacjach ruszyliśmy do budowy ich tymczasowego leśnego domu na planie modelu Podlasie.\nJuż teraz stanął on na wybranej przez Magdę i Piotra działce, a Wy możecie obserwować ich działania i leśne życie na stronie http://laswnas.com\nPoniżej prezenteujemy wybrane artykuły z ich strony oraz dodatkowe treści dotyczące korzystania z domku, który jest częścią projektu Magdy i Piotra.\nJaki kolor ma las jesienią?\nJesienny klimat w domku\nCo Piotrek trzyma w rękach? Grzyba!\nBezcukrowy kompot mirabelkowo-jabłkowy? Proszę bardzo!\nNie znaleziono więcej artykułów.


PRACA SOCJALNA studia - 2021 | Warszawa 59 uczelni - rekrutacja | wymagania i opinie\nOdkryj pracę socjalną w Warszawie i sprawdź, gdzie możesz studiować\nPraca socjalna studia Warszawa 2021 | woj. mazowieckie\nStudia na kierunku Praca socjalna w Warszawie to studia licencjackie, których program kształcenia trwa 3 lata (studia I stopnia) i kończy się uzyskaniem dyplomu licencjata.\nPraca socjalna to szczególne studia stworzone z myślą o osobach, które chciałyby przeciwdziałać skutkom wykluczenia społecznego. To kierunek z pogranicza nauk społecznych i pedagogicznych. Studenci zapoznają się więc z problemami społecznymi różnorakiego pochodzenia, zgłębiają teorie pracy socjalnej oraz podczas zajęć praktycznych rozwijają swoje kompetencje miękkie, które odgrywają szczególne znacznie!\nAbsolwenci tego kierunku posiadać będą wszechstronne kwalifikacje umożliwiające dokonywanie analiz i ocen zjawisk, które przyczyniają się do trudnego położenia danych osób. Każdy pracownik socjalny będzie także przygotowany do korzystania z narzędzi pozwalających na udzielanie wartościowej pomocy.\nczytaj dalej wszystko o Praca socjalna - Warszawa\nZobacz, na jakich uczelniach w Warszawie jest kierunek praca socjalna\nJakie wymagania mają studia na kierunku praca socjalna w Warszawie?\nPrzedmioty, z których powinieneś przygotować się najlepiej, jeśli chcesz rozpocząć studia na kierunku praca socjalna, to przykładowo: WOS, historia, geografia, dowolnie wybrany język obcy nowożytni, czy język polski. Te przedmioty są bowiem najwyżej punktowane w procesie rekrutacji.\nNie zapomnij o wyborze poziomu rozszerzonego – to dzięki niemu twoje szanse na znalezienie się na listach osób przyjętych znacznie wzrosną.\nPraca socjalna w Warszawie - zasady rekrutacji\nPRACA SOCJALNA WARSZAWA STUDIA I STOPNIA\nPRACA SOCJALNA WARSZAWA STUDIA STACJONARNE\nPRACA SOCJALNA WARSZAWA STUDIA NIESTACJONARNE\nSpecjalności / ścieżki kształcenia na kierunku praca socjalna w Warszawie\nKierunek Praca socjalna w Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie realizowany jest na Wydziale Pedagogicznym. Założeniem nauki jest...\nKierunek Praca socjalna w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie realizowany jest na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych. Najważniejszym...\nKierunek Praca socjalna na Uniwersytecie Warszawskim realizowany jest na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych i Resocjalizacji. Założeniem...\nWspółczesność stawia przed nami wiele wyzwań. Nie każdy potrafi sobie jednak z nimi poradzić. Z jednej strony statystyki pokazują, że społeczeństwo w Polsce nieustannie się rozwija, że ludzie zarabiają coraz lepiej, że obecnie dominuje rynek pracownika. Z drugiej strony wciąż wiele osób zmaga się z uzależnieniami, czy biedą. Powinni wtedy znajdować oparcie w pracownikach socjalnych, którzy zajmują się działaniem na rzecz pomocy ludziom potrzebującym. Samą pracę socjalną możemy zdefiniować jako wspieranie zdolności do funkcjonowania w społeczeństwie.\nW praktyce oznacza to, że studia na kierunku praca socjalna powinny być wybierane przede wszystkim przez osoby, które czują powołanie do wykonywania tego odpowiedzialnego zawodu. Powinieneś być osobą empatyczną, otwartą, wrażliwą oraz gotową do niesienia konstruktywnej pomocy innym ludziom. Warto podkreślić, że nie każdej osobie można przypisać te cechy, a to one w znaczącym stopniu pozwolą uniknąć wypalenia zawodowego.\nStudia na kierunku praca socjalna w Warszawie realizowane są w ramach pierwszego stopnia. Pierwszy stopień to studia licencjackie, które trwają trzy lata.\nPolskie ośrodki akademickie dostrzegają, jak ważna jest dziś inwestycja w pracę socjalną. Dlatego studia w Warszawie na tym kierunku rozpoczniesz na kilku ośrodkach akademickich. Możesz wybrać spośród propozycji przygotowanych przez uczelnie, które znajdziesz w dziale poniżej. Szczegółowo przeanalizuj każdą tę ofertę, by mieć pewność, że spełnia ona twoje wszystkie oczekiwania.\nZapewne zastanawiasz się, jakie przedmioty znajdują się w programie kształcenia na kierunku praca socjalna. Uczyć się będziesz wielu interdyscyplinarnych zagadnień, które łączą w sobie elementy psychologii, pedagogiki, czy socjologii. Wśród przedmiotów, z którymi będziesz mieć styczność podczas wszystkich lat kształcenia, znajdą się przykładowo:\npolityka aktywizacji zawodowej\nIle trwają studia na kierunku praca socjalna w Warszawie?\nStudia na kierunku Praca socjalna w Warszawie trwają 3 lata (studia I stopnia).\nJAKA PRACA PO STUDIACH NA KIERUNKU PRACA SOCJALNA?\nUczelnie w Warszawie zawsze czujnie śledzą zapotrzebowanie na aktualnym rynku zatrudnienia i starają się przygotowywać taką ofertę dydaktyczną, która będzie gwarantem stałej i stabilnej pracy w zawodzie. To niezwykle ważne dla młodych ludzi – każdy chce się bowiem kształcić z poczuciem, że lata edukacji nie zostaną w żaden sposób zmarnowane. Praca socjalna to jeden z tych sektorów gospodarczych, w który dość mocno się inwestuje. Władze dostrzegają bowiem, że zbilansowany rozwój obywateli przekłada się na ogólną poprawę jakości życia.\nJako pracownik socjalny znajdziesz zatrudnienie w różnego rodzaju ośrodkach polityki społecznej, czy powiatowych centrach pomocy rodzinie i ośrodkach pomocy społecznej. To jeszcze nie koniec, ponieważ praca czeka na ciebie w:\nośrodkach dla uchodźców\nW swojej pracy zajmować się będziesz konstruktywną opieką nad podopiecznymi – zajmować się będziesz ich resocjalizacją, czy motywowaniem do zmian.\nGdzie studiować na kierunku praca socjalna w Warszawie?\nUczelnie na których można studiować kierunek praca socjalna w Warszawie\nCo warto sprawdzić przed rekrutacją na kierunek Praca socjalna w Warszawie?\nPOZOSTAŁE UCZELNIE W WARSZAWIE NA KTÓRYCH JEST KIERUNEK PRACA SOCJALNA


Lokata terminowa czy depozyt bieżący?\nLokatę terminową warto zakładać wtedy, gdy mamy pewność, że przez dłuższy czas nie będziemy potrzebowali tych pieniędzy. Jeżeli prawdopodobne jest, że pieniądze potrzebne będą wcześniej, wtedy lepiej jest poszukać lokaty krótkoterminowej albo zapewnić sobie swobodny dostęp do środków na rachunku.\nWpłacając pieniądze do banku będziesz musiał wybrać, czy ma to być lokata terminowa czy też depozyt bieżący lub rachunek oszczędnościowy. Depozyt bieżący (zwany również a vista) można wycofać w każdej chwili. Równie szybko otrzymasz pieniądze z konta oszczędnościowego. Z kolei lokatę terminową zakłada się na z góry określony czas, a wycofanie pieniędzy przed terminem zapadalności oznacza najczęściej utratę odsetek. Zamrożenie pieniędzy na czas trwania lokaty terminowej jest więc niedogodnością dla oszczędzających, która jest rekompensowana oprocentowaniem wyższym niż w przypadku depozytów bieżących. Zazwyczaj oprocentowanie jest tym wyższe, im dłuższy jest okres, na jaki lokata została zawarta.\nLokatę terminową warto zakładać wtedy, gdy masz pewność, że przez czas do jej zakończenia nie będziesz potrzebował ulokowanych pieniędzy. Jeżeli wiesz że pieniądze potrzebne będą ci wcześniej, wtedy lepiej jest poszukać lokaty o krótszym terminie albo pozostawić je na rachunku bieżącym - w razie wycofania środków możesz liczyć na odsetki, choć niewielkie. W przypadku zerwania lokaty terminowej dostaniesz najczęściej z powrotem jedynie zainwestowaną kwotę.\nRozróżnienie na depozyty bieżące i lokaty terminowe traci obecnie na ostrości. Oferty banków coraz częściej łączą w sobie cechy wysokiego oprocentowania charakterystycznego dla lokat terminowych z elastycznością dysponowania środkami zgromadzonymi w banku, typową dla depozytów bieżących. Dobry przykład to konta oszczędnościowe – są one oprocentowane często wyżej niż lokaty, a wypłaty zgromadzonych na nich środków można dokonać np. raz w miesiącu bez prowizji lub utraty naliczonych odsetek. Jeszcze innym rozwiązaniem jest zakup jednostek uczestnictwa funduszy rynku pieniężnego. Wzrost wartości jednostek takich funduszy jest zbliżony do oprocentowania lokat terminowych, a nawet może je przewyższać, natomiast wypłat środków – czyli sprzedaży jednostek – można dokonać w dowolnym momencie, nie tracąc osiągniętych zysków. Ryzyko inwestycji w fundusze rynku pieniężnego jest minimalne, podobnie jak w przypadku lokat bankowych. Ponadto wiele banków oferuje swoim klientom łatwy dostęp do tych funduszy, sprzedając je np. w tych samych okienkach, w których składa się depozyty.\nTo, że klasyczne lokaty terminowe tracą na atrakcyjności znajduje potwierdzenie w danych z polskich banków: jeszcze w 2002 r. depozyty terminowe stanowiły ok. 80% wszystkich depozytów bankowych Polaków; w połowie 2007 r. było to jedynie nieco ponad 50%.\n© Copyright 2018, Kredyt24.info. All Rights Reserved. /


Tak wyglądają najważniejsze procesory Intela ostatnich lat. Oto Alder Lake-S\nWczoraj podglądaliśmy najbliższe premiery procesory Rocket Lake-S Intela, a dziś mamy coś jeszcze lepszego, bo najważniejsze CPU niebieskich od lat. Popatrzcie na zdjęcia układów Alder Lake-S.\nZdjęcia Alder Lake-S\nAlder Lake-S, to wieloletnia historia związana przede wszystkim z 10 nm procesem produkcji Intela, który nadal nie trafił na poletko komputerów osobistych w ramach CPU tej firmy. To jednak wreszcie zmienią procesory Alder Lake-S, będąc wieloma „pierwszymi razami” dla firmy.\nProcesory Alder Lake-S (via Videocardz) jako pierwsze będą produkowane w oparciu o 10 nm proces SuperFin firmy, otrzymają technologie nowej generacji, a możliwe, że nawet wsparcie interfejsu PCIe 5.0 i nawet DDR5. To jednak tylko plotki.\nWszystko to będzie wymagało nowego gniazda, więc i płyt głównych, co nie jest niczym dziwnym, bo patrząc na różnice między procesorem Alder Lake-S i obecnym Comet Lake-S (na LGA1200) można złapać się za głowę.\nWyciekła specyfikacja ZTE Blade 20 5G\nKiedy odbędzie się premiera Samsung Galaxy S21?


Dziś ósmoklasiści zaczynają trzydniowy maraton egzaminacyjny - Portal asta24.pl - Piła - informacje i wydarzenia\nDziś ósmoklasiści zaczynają trzydniowy maraton egzaminacyjny\n24.05.2022 Autor: Artur Maras\nTo pierwszy tak poważny sprawdzian w ich życiu, kończący jeden z etapów edukacji. W samej Pile podeszło do niego ponad 950 uczniów. W całym kraju 360 tysięcy.\nTo już ostatni dzwonek na powtórki przed egzaminem...\n- Na lekcji polskiego powtarzamy wszystkie lektury obowiązkowe i nie będę miał z żadną problemu, bo każdą przeczytałem. Najgorzej z matematyki. Będę polegać na wiedzy, którą mam i która szlifuję przez te 8 lat i będzie co będzie - mówią uczniowie.\nZ wiedzy tej uczniowie sprawdzą się przez najbliższe trzy dni. We wtorek o 9 egzamin z języka polskiego. W środę z matematyki. Ostatni dzień, czyli czwartek - to język obcy. W pilskich podstawówkach trwają ostatnie przygotowania do egzaminacyjnego maratonu.\n- Nie piszemy wszyscy w jednej wielkiej sali gimnastycznej. Stąd musimy poczekać na koniec lekcji. Wtedy stoły, rozstawienie, zegary, wszystko trzeba sprawdzić, aby działało i jutro było jak najlepiej - zapewnia Dorota Gulińska, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 5 w Pile.\nZ tym nie powinno być problemu. Szkoły mają to już dobrze przećwiczone. Egzamin ósmoklasisty w takiej formule organizują po raz czwarty.\n- One się niewiele zmieniły od zeszłego roku. Trochę rzeczy związanych z kodowaniem czy naklejkami, natomiast reszta jest bez zmian. Nie mamy też restrykcji związanych z wejściem na egzamin oraz opuszczeniem szkoły po egzaminie - mówi Marcin Borowicz, dyrektor SP nr 12 w Pile.\nCo wymusiły wcześniej pandemiczne obostrzenia. W Pile do egzaminu ósmoklasisty podejdzie 956 osób. 18 z nich to ukraińscy uchodźcy, którzy tak jak Nicole z mamą, po agresji wojsk rosyjskich musieli opuścić swój kraj. Choć Nicole coraz lepiej zna język polski, to nadal wiele słów czy zwrotów jest dla niej niezrozumiałych.\n- Kiedy jakiś dzieciak do mnie mówi szybko to często nie rozumiem. Na lekcjach pan, pani nauczyciele mówią dla mnie jasno i rozumiem - mówi Nicole Kovbasiuk, uczennica SP 5 w Pile.\nDlatego też Centralna Komisja Edukacyjna przygotowała dla ukraińskich uczniów pewne ułatwienia.\n- Na każdym z tych trzech egzaminów. Na pierwszym z języka polskiego mają wydłużony czas pracy z 120 tradycyjnych do 210 minut. Konieczność obecności w czasie tego egzaminu tłumacza oraz osoby wspierającej w postaci pedagoga czy psychologa. Niektóre z treści zadań mogą być przetłumaczone - wyjaśnia Sebastian Dzikowski, dyrektor Wydziału Oświaty, Kultury i Sportu UM w Pile.\nPodejście do egzaminu ósmoklasisty jest obowiązkowe, aby mógł on ukończyć szkołę podstawową. Im lepiej zdany egzamin tym łatwiej będzie dostać się do wymarzonej szkoły średniej. Wyniki uczniowie poznają 1 lipca.\nPrzeczytaj więcej o: Dziś ósmoklasiści zaczynają trzydniowy maraton egzaminacyjny , egzamin 8 klasa, egzamin ośmioklasisty, sebastian dzikowski, Dorota Gulińska, Marcin Borowicz, szkoła podstawowa w pile,


1958 | Rodzina Tonks - Page 2\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 11.09.21 19:56\n- Na jego? - powtórzyła takim tonem, jakby ją to bardzo zaskoczyło. Pomału zsunęła palce z własnego ramienia, mimowolnie wyobrażając sobie samą siebie w tańcu, z obiema dłońmi na chłopięcych ramionach, na karku, na... - Może i tak. Ramię jest bezpieczne - wyrzuciła na wydechu, rumieniąc się, pospiesznie zmieniając temat, żeby we własnej wyobraźni dalej niż za to bezpieczne ramię nie zachodzić. - Myślę, że to umiem. Przekazywać coś dotykiem. Kiedy Michael panikuje, zawsze łapię go za łokieć i splatam nasze ręce, od razu jest spokojniejszy. - Zastanowiła się.\nZaraz ton Justine stał się poważniejszy i Kerstin mimowolnie też spoważniała, prostując plecy i słuchając uważnie każdego słowa. Błękitne oczy Kerry wyraźnie zmiękły i zaszły mgiełką, gdy siostra wspomniała, że Vincent kocha ją taką, jaka jest.\n- Jestem najszczęśliwsza na świecie, że mam taką siostrę jak ty, mówiłam ci to ostatnio? - przypomniała cicho, uśmiechając się pod nosem. - Cóż, muszę więc znaleźć kogoś, kto będzie lubił mnie prawdziwą. Może to będzie Thomas. Może nie. - Odwróciła spojrzenie i zapatrzyła się na szare, zachmurzone niebo za oknem. - Mam nadzieję, że nie kłamał, ale z drugiej strony... ja też będę kłamać, prawda? Dla naszego wspólnego dobra. - Westchnęła drżąco. Rozumiała to, nie mieli innego wyjścia. Temat ubrań nieco ją rozchmurzył, choć nie należała do panien, które nadzwyczaj się stroją... a przynajmniej zazwyczaj. - Myślałam o tej czerwonej sukience z białym kołnierzykiem po mamie, mogłabym do niej ubrać ciepłe, wełniane rajstopy, brązowe kozaki, bo w sumie innych nie mam, no i czerwony dobrze będzie wyglądał pod ciemnym płaszczykiem... - Wydęła usta. Nie miała zbyt wielu płaszczy i kurtek, a zima nie sprzyjała przebieraniu w sukienkach. - Mogę też wziąć zieloną z dodatkowym kaftanikiem i wtedy będę mogła rozpiąć płaszcz...\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 11.09.21 21:00\n- Na jego. - ale uważała, że Kerrie była tak niewinna i urocza, że nie potrzebowała dodatkowych sztuczek. Chociaż trochę flirtu jeszcze nikomu nie zaszkodziło. Ona go lubiła, uszenie, przyciągnie, uciekanie. Cóż, ostatnio pociągnęła mocniej, ale nie żałowała nawet chwili. - Poradzisz sobie. - zapewniła spokojnie siostrę, patrząc łagodnym spojrzeniem na rumieniące się uroczo policzki.\n- Z chwilę temu? - zażartowała mało zabawnie.\n- Prawda. - potwierdziła bez fałszywych zapewnień. - Jeśli wasza znajomość się rozwinie, a jego intencje okażą się czyste wyznasz mu swój sekret. Jego reakcja też będzie pewną informacją. - orzekła ostatecznie.\n- Ślicznie w niej wyglądasz. Czerwony dobrze działa na mężczyzn podobno. - zastanowiła się na głos. - Chociaż Vincent ma słabość do zieleni. - stąd dwie na trzy z jej sukienek miały właśnie ten kolor. Cóż, jednak przez dość szczęśliwy przypadek bo należała wcześniej do Hanki. - Zdecyduj rano w sobotę. Załóż to w czym będziesz się czuła lepiej. - poradziła siostrze wydymając lekko usta. - I cóż, skoro zamierzasz iść, na te kilka chwil odrzuć troski. Odpocznij, Kerrie, dbasz o nas codziennie chwila rozrywki to nie zbrodnia. - poradziła jeszcze bo sama jeszcze jakiś czas temu nie doceniała zbawiennego skutku odpoczynku i relaksu. - Coś jeszcze chciałabyś wiedzieć?\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 12.09.21 12:38\nSkoro Justine mówiła, że sobie poradzi, a znała ją przecież dobrze, bo rok już prawie spędziły mieszkając w jednym domu, to chyba nie powinna martwić się, że będzie inaczej. Kerstin lubiła siebie taką, jaka była, uważała, że jest ładna - przeciętnie, ale jednak - i charakter też ma porządny...\nPodrapała się z zażenowaniem po szyi, odganiając od głowy niegrzeczne myśli.\n- Mogę ci o tym przypominać codziennie - odgryzła się pogodnie w odpowiedzi na żart, a potem westchnęła ze zdziwieniem. - Pozwolisz na to? Na zdradzenie sekretu? - Na samą myśl czuła wzruszenie, choć nic się jeszcze przecież z Thomasem nie udało, nie znała go dobrze, a to miała być ich pierwsza ran... spotkanie. - Ładnie ci w zielonym - powiedziała i żeby zająć czymś ręce złapała za kubek kawy Justine i upiła łyk, krzywiąc się mimowolnie na jej przesadną gorycz. - Nawet nie wiesz, jak cieszę się, że mogłam o tym z tobą porozmawiać - szepnęła, w oku zakręciła jej się pojedyncza łza, którą szybko starła. - Strasznie się bałam, że powiesz, że nie wolno mi spotykać się z nikim, kogo nie znacie. Że powinnam siedzieć w domu, zająć się kurami, czy coś podobnego... - Bardzo lubiła opiekować się kurkami, zwłaszcza teraz, gdy musiała pilnować, aby było im ciepło, ale siostra miała rację; zasługiwała na odrobinę rozluźnienia. - Tak - przyznała w odpowiedzi na pytanie, wstydliwie opuszczając wzrok. - Będziesz w sobotę w domu? Chciałabym, żebyś zaplotła mi... warkocza - Ostatnie słowo były ciche, ale słyszalne. Kręciła nerwowe młynki kciukami, nie wiedząc nawet, dlaczego jest to dla niej tak ważne.\nTo było tak dawno temu, gdy jako szesnastolatka szła na szkolny bal z chłopcem, który odebrał ją z domu pod pilnym wzrokiem taty... wciąż pamiętała, jak tamtego wieczoru mama delikatnymi dłońmi zaplatała jej warkocza.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 12.09.21 15:46\nWargi uniosły się łagodnie a krótkie aroganckie że może stwierdzenie opuściło usta. Zaraz jednak spoważniała.\n- To nie proste Kerrie, sytuacja nas zmusza, żebyśmy zamknęli się na zewnątrz. Zaufanie jest luksusem, na który czasem nie możemy sobie pozwolić. Nie mówię, że od razu. I nie będzie to łatwe, przekonać dwóch i pół aurora. Ale jeśli znajdziesz mężczyznę, który na celu będzie miał Twoje dobro, dlaczego mielibyśmy ci tego bronić? Tamtym dwóm się przemówi do rozsądku, to troska Kerrie, sama wiesz. - uniosła kącik ust wspominając braci. Jej samej było ciężko, coś niewygodnie kuło ją na myśl o wpuszczaniu obcych do ich życia. Ale nie mogła zabronić siostrze żyć. Uśmiechnęła się na stwierdzenie, że ładnie jej w zielonym. Na jej kolejne słowa westchnęła krótko i uniosła ręce, żeby spleść je ze sobą za głową.\n- Bo wolałabym, żebyś się nie spotykała. - wyznała ze spokojem. - Ale sama nie posłuchałabym zakazu, gdyby na czymś mi zależało. - wzruszyła ramionami lekko. - Nie możemy zrobić z ciebie więźnia nawet jeśli to z troski. Ale potrzebujemy jakiś zasad. - orzekła spoglądając na sufit. - Ciekawe czy byłabyś w stanie używać lusterek dwukierunkowych, trochę kosztują, ale może to jest wyjście. - mówiła na głos wydymając lekko usta. - I Kerr, nie pozwalaj się odprowadzać do domu. Nikt obcy go nie zobaczy, co może wzbudzić pytania i podejrzenia. Wybierz Lecznicę, jeśli to Dolina i nie chcesz odmawiać. - poradziła siostrze ze spokojem. Kolejne z pytań opuściło jej wzrok ale głowę pozostawiło w niezmienionej pozycji.\n- Będę. - właśnie postanowiła, może zmieniła odrobinę plany, ale to nie miało znaczenia. - Mogę, ale z tym radzę sobie wiesz, tak tyle o ile. - przestrzegła od razu siostrę.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 12.09.21 18:04\nNie po raz pierwszy otrzymała doskonały dowód na to, że zamartwianie się na zapas nie było wiele warte. Tak się stresowała, że będzie musiała utrzymać swoje plany w sekrecie przed rodziną - na tyle, na ile mogła po tym jak Gabriel zobaczył ją przy tamtej studni - a okazało się, że mimo całej ostrożności z Justine można było się dogadać, jeśli tylko nie łamało się fundamentalnych zasad. Teraz powinna wziąć z tego nauczkę i przestać martwić się spotkaniem z Thomasem. To jednak, jak się okazało, nie było już tak proste.\n- Chciałabym znaleźć mężczyznę idealnego dla mnie... może nie teraz, od razu, ale niedługo - wymamrotała, zbierając się wreszcie z krzesła, bo robota się sama nie zrobi, a papryki nie pokroją. - Mam wrażenie, że młodość mi ucieka. Wiem, że to wina wojny, ale jestem coraz starsza i wciąż samotna. Jeszcze ludzie pomyślą, że coś ze mną nie tak - Przygryzła wargę i rzuciła Just szybkie spojrzenie. - Nie zrozum mnie źle! Ty w moim wieku miałaś już swoje... przygody - zakończyła niepewnie, okraszając to wszystko długim westchnieniem, dość wymownym, aby Just domyśliła się jej zdania na ten temat. Zresztą, pewnie już je znała. - Jak działają lusterka dwukierunkowe? - spytała, bo była skłonna skorzystać ze wszystkiego, co sprawi, że będzie bezpieczniejsza i da jej więcej swobody. - Oczywiście. Nikogo nie zabiorę nawet na drogę, która tu prowadzi - zapewniła z ręką na sercu, a potem jej twarz złagodniała. - Będzie mi się podobać, bo będzie twój. Musisz umieć pleść warkocze, bo kto wie: masz stałego mężczyznę, ciąża może czekać tuż za rogiem. Przy odrobinie szczęścia, za parę lat będziesz mieć córeczkę i pleść jej warkocze z kokardkami - zasugerowała, uśmiechając się szerzej, podekscytowana samą myślą.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 12.09.21 20:19\nWpatrywała się w siostrę ze spokojem słuchając padających z jej ust słów, do czasu aż nie padło stwierdzenie o ludziach. Jej brew drgnęła do góry.\n- A tak właściwie, co cię obchodzi co mówią ludzie? - zapytała pomijając całkowicie kwestię jej samej. Miała doświadczenia, prawie była zaręczona, pewnie wyszła za mąż, dowiedziała się już wiele o mężczyznach. Ale i o życiu jako takim. Ale gdyby słuchała tego, co mówili ludzie, dałaby się wepchnąć w ramy w których nie chciała się zamykać.\n- Trochę jak telefon. - zastanowiła się na głos. - Są dwa połączone ze sobą lusterka - jedna osoba ma jedno, druga drugie, kiedy chcą porozmawiać wywołują się w nich, słyszą i widzą wzajemnie. - Na wykład o ciąży i warkoczach westchnęła ciężko.\n- Nie mam teraz czasu na dzieci. - powiedziała zaplatając dłonie na piersi i wywracając oczami. Kiedyś marzyła o rodzinie, ale poświeciła ją dla dobra sprawy podczas Próby. Jej myśli, cała jednostka oddana była sprawie. Dokonała poświęceń i pogodziła się ze sobą. Wybrała ścieżkę świadomie.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 13.09.21 18:16\nTrudno było Kerstin stwierdzić, dlaczego dokładnie zależało jej na ogólnoludzkiej opinii, bo gdyby rozmawiała z przyjaciółką lub - o ironio - siostrą, pewnie poradziłaby jej, aby się przejmować przestała. Może to kwestia wychowania, a być może była tylko zwykłą, niepewną dziewczyną, która nie chciała być postrzegana jako wyrzutek.\n- Dużo pracuję z ludźmi - wymamrotała, bo był to pierwszy argument, jaki przyszedł jej do głowy. - I można siebie zobaczyć nawzajem w tym lusterku? - zainteresowała się, odwracając na moment i wsuwając do ust najmniejszy kawałek papryki. Oddzieliła już nasiona od miąższu i siekała na paski nadające się do marynowania. - Ale czary! To jest dopiero magia - rozpromieniła się, dochodząc do wniosku, że czułaby się z tym urządzeniem o wiele bezpieczniej.\nNa stanowczy protest wobec wizji uroczej blond córki Kerstin jedynie wzruszyła ramieniem z tajemniczym uśmiechem. Przekonywać siostry nie miała co, bo wiedziała, że nic z tego nie wyjdzie, ale nie mogła powstrzymać się przed cichym wyznaniem:\n- Ja bym chciała mieć dzieci. Przynajmniej czwórkę - Na samą myśl o własnych maleństwach robiło jej się ciepło w środku.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 14.09.21 9:37\n- To żaden powód. – orzekła wzruszając ramionami. Gdyby miała słuchać wszystkich tych głosów i myśli wypowiadanych słowami w jej kierunku już dawno przestałaby być sobą. Ale Kerrie była inna, wrażliwsza, kruchsza w jej oczach.\n- Można. – potwierdziłam jeszcze rozejrzę się za nimi. – Hannah chyba ma jedno z tego co pamiętam, możemy przeprowadzić próbę czy będziesz w stanie ich używać. – zastanowiła się jeszcze na głos.\nDzieci – zdecydowanie nie. Albo zdecydowanie nie teraz. Rozmawiała już o tym z Vincentem, znał jej stanowisko. Może kiedyś – później, kiedy będzie mogła wziąć głębszy oddech. Mimowolnie wywróciła oczami na uśmiech siostry. Z krótkim westchnieniem podniosła się do pionu opuszczając najpierw stopy na ziemię.\n- Jak dla mnie, możesz mieć i całą drużynę Quidditcha. Byle byś była szczęśliwa. – oznajmiła siostrze. – Zbieram się Młoda, muszę jeszcze dzisiaj być w kilku miejscach. Chyba że masz jeszcze jakieś pytanie? – zawiesiła pytanie, zatrzymując się w pół kroku nad nią.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 14.09.21 20:52\nMoże i żaden, kto jednak powiedział, że potrzebowała powodu, aby czuć się tak, jak się czuła? Nie miała wpływu na to, że rzeczywistość, w której się wychowała, sprawiła, że uznawała za ważne wypaść dobrze przynajmniej w oczach najbliższych. Nie miała tyle samozaparcia i wiary w siebie, co Justine, aby wznieść się ponad te proste reguły.\n- Chętnie! - Nabrała trochę marynaty na łyżkę, żeby upewnić się, czy jest dobrze doprawiona. - Tylko wiesz co, Just... nie mów Hani, że używam jej jako hipotetycznego przykładu, dobrze? - zaczerwieniła się, jąkając przez moment, nim na nowo przyoblekła usta w uśmiech. - Mam, ostatnie. Obiecujesz mi, że będziesz na siebie uważać? - Widząc jak siostra podnosi się z krzesła, Kerry odstawiła słoik i podeszła do niej z wyciągniętymi ramionami, aby złapać ją w ciasny uścisk. - Kocham cię - mówiła to często, ale wciąż czuła, że nie dość często. Ważne było, żeby w rodzinie wiedzieli, że cokolwiek się nie działo, zawsze łączy ich wzajemna miłość. Wypuściła Just z objęć i obdarzyła ją ostatnim, żartobliwym szturchnięciem w bok. I tak powinny kończyć, za chwilę przyjdzie Gabriel. Miała nadzieję, że do tej pory zdąży przygotować chociaż jeden słój marynowanej papryki.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 15.09.21 0:00\nPóźnym, styczniowym popołudniem wracał do nieswojego domostwa, brodząc przez kopczaste zaspy świeżego śniegu. Mimo dość wczesnej pory, ciemna kotara zachmurzonej nocy rozłożyła się nad rozległymi terenami wybrzeża, zmuszając do zapalenia koniuszka głogowej różdżki. Wzburzona woda szumiała w oddali, a on poruszał się powolnie, mozolnie obładowany ogromną ilością lnianych worków, wypełnionych nowymi zakupami. Mróz szczypał w odsłonięte policzki, dłonie zakryte grafitowymi rękawiczkami, piekły niemiłosiernie trawione skutkami klątwy, nad którą pochylał się w pierwszej części dnia. Był rozkojarzony, nieuważny, niechcący dotknął powierzchni artefaktu, wywołującego natychmiastowe poparzenia. Skrzywił się gdy materiał otarł się o podrażnioną skórę. Długi płaszcz szorował po białym podłożu, gdy zbliżał się do znajomego wejścia, wzdychając ze zrezygnowaniem i zmęczeniem. Podciągając kolano, aby przytrzymać produkty, wspomagając się czubkiem zarośniętej brody, pchnął skrzypiące wrota, wślizgując się do środka. Przyjemne ciepło, znajomy zapach uderzył w jego nozdrza nadając upragnione ukojenie. Przez moment stał w dziwnej dla siebie pozycji, wiedząc, że jeśli ruszy się w jakąkolwiek stronę, wypuści z rąk opakowanie z jajkami, świeżymi owocami oraz płynnymi składnikami. Nie chciał połamać również fioletowych łodyg, których strzeliste głowy, nieśmiało wystawały ponad papierową granicę. Miały spełnić wyjątkową powinność. Kombinując i rozglądając się na wszystkie strony, krzyknął: – Jest ktoś w domu i mógłby mi pomóc? – przyjść i zapanować nad małą, huczną katastrofą, która za chwilę nawiedzi nazbyt spokojny i przytulny dom rodziny Tonks.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 15.09.21 0:31\nZa oknami było już biało. Na dworze mróz szczypał w policzki, a dom z nienapalonym ogniem był zimny. Szczęśliwie dla niej, dzisiaj w kominku paliło się już na tyle długo, by ogrzać pomieszczenia. Poranna zmiana była za nią i dzisiaj nie planowała już więcej wychodzić. Jak zwykle leżała w fotelu przygotowując sobie wcześniej napar z dziwacznych specyfików Vincenta. Głównie dlatego, że skończyła się kawa, wcale nie, że lubiła jej zapach bo niezmiennie kojarzył jej się z nim. Otwarcie drzwi zwyczajowo sprawiło, że przesunęła ręką, lokalizując pozycję różdżki, ale nie podniosła się. Robiła to z natręctwa nie z rzeczywistej obawy. Do góry poderwał ją dopiero podniesiony głos. Odrzuciła książkę na bok i w szybkich susach dotarła do korytarza w pierwszej chwili obawiając się, że jest ranny. Ale kiedy znalazła się przed nim jej brwi powędrowały do góry a dłonie splotły się na piersi obleczonej w luźny wełniany biały sweter.\n- A nie sprawdzimy, jak długo wytrzymasz w tej pozycji? - zapytała z pozoru poważnie, ale efekt psuło rozbawienie połyskujące w oczach. Podeszła też zanim zdążył odpowiedzieć. - Za które łapie? - zapytała czekając na instrukcje wedle których postąpiła pomóc mu wnieść wszystko do kuchni. - Rozbieraj się. - poleciła kiedy zapobiegli małej katastrofie. - Jednak za chwilę. - postanowiła podchodząc, łapiąc za poły rozpiętego płaszcza i wspinając się na palce. - Dzień dobry. - przywitała się krótko, unosząc kącik ust ku górze, jednak nie zbliżając się bardziej.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 15.09.21 0:55\nPospieszne kroki wybawicielki nadeszły w natychmiastowym tempie. Ukochana sylwetka, zbiegła po schodach w kilku zgrabnych susach za którymi nie był w stanie nadążyć. Czarny płaszcz owijający się wokół sylwetki, grzał niemiłosiernie, gdy ostatkiem sił przytrzymywał wypadające produkty i naprężone siatki. Zdążył jedynie omotać ją cieniem błękitnych źrenic, które następnie wykręciły się w lekkim niezadowoleniu z tak śmiałego żartu; perfidnie sobie z niego drwiła, prawda? Otwierał usta szykując odpowiedź w bardzo podobnym stylu, lecz znalazła się tuż przy nim rozpraszając i dekoncentrując jego uwagę; ładnie jej było w tej śnieżnobiałej bieli. – Weź tą tutaj i tą, co najbardziej wyślizguje mi się z prawej ręki… Uważaj na to pudełeczko, są w nim jajka. – poinstruował zaraz, nie pozwalając, aby choć skrawek koniuszka dziewczęcego palca, dotknął ukrytego kwiecia. Skrzywił się nieznacznie, gdy po raz kolejny naruszył przewrażliwioną skórę i posłusznie posunął się do ulubionej kuchni. Paczki postawił na blacie, te najważniejszą ukrył za pozostałymi. Odetchnął z ulgą łapiąc kojący oddech. Odwrócił się do swej uroczej towarzyszki, która przysunęła się tak blisko, złapała za gruby materiał i przyciągnęła go do siebie. Zawsze to robiła. Uśmiechnął się lekko, kiwając głową przecząco: – Chyba dobry wieczór koleżanko, za oknem już noc… – wymamrotał ciszej i nie czekając na zaproszenie, nachylił się ku jej twarzy, składając na ustach dłuższy, wytęskniony, słodki pocałunek. Gdy zakończył przywitanie, zrzucił płaszcz i wyniósł go do przedpokoju. Zsunął również rękawiczki, które od razu schował do głębokich kieszeni. Dłonie były zaczerwienione, lekko pomarszczone. W niektórych miejscach widać było białe pęcherze, pozostałości po ogniu podsyconym czarnomagicznym jarzmem. Naciągnął rękawy ciemnego golfu, aby nie zdołała dostrzec ran i nie martwiła się niepotrzebnie. Jak gdyby nigdy nic wrócił do pomieszczenia. Nie spojrzał na blondynkę; zaczął otwierać szafki w poszukiwaniu kilku ziół odpowiadających oparzeniom: żywokost, nagietek, może resztki rumianku? Musiał to mieć. – Co dziś robiłaś? – zapytał dla odwrócenia uwagi.\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 15.09.21 11:02\nWidziała niezadowolenie w niebieskich tęczówkach wyrażone w wywróceniu oczami, ale nim zdążył się odciąć znajdowała się już obok, postępując według przekazanych instrukcji. Łapiąc krótkie niezadowolenie, które znalazło się na twarzy, ale uznając za jego powód niewygodne. Złapała tą którą wskazała i tą, która wymykała się z każdą chwilą z uścisku uważając na pudełko i wraz z rzeczami przeszła do kuchni układając je na stole. By później przesunąć się w jego kierunku. Na zaprzeczanie, czy może brak zgody uniosła kąciki ust górze, przesuwając jasnym spojrzeniem po przystojnej twarzy. Kiedy złączył ich usta jej dłonie przesunęły się, przesuwając po męskiej piersi. Przystanęła przy jednej z szafek opierając się o nią biodrami, łapiąc w dłonie pozostawiony i zapomniany wcześniej kubek. Skoncentrowała swoje spojrzenie na nim, kiedy wszedł ponownie do kuchni nie łapiąc nawet jej tęczówek. Obserwowała jak otwiera kolejne szafki. – Miałam patrol i zajęcia z technik przesłuchań. Connor standardowo wywracał na mnie oczami. – wzruszyła ramionami. Mówiła mu wcześniej o jednym z kursantów, który nadal nie potrafił pogodzić się z jej obecnością wśród nich. – Ty? – zapytała w rewanżu, przekrzywiła odrobinę głową, kiedy otworzył kolejną z szafek. – Szukasz czegoś konkretnie? Twoje mieszanki stoją tutaj. – wskazała głową miejsce, które dobrze znał w którym znajdowała się kawa – jeśli była, herbata i od jakiegoś czasu specyfiki Vincenta. Czy tylko jej się zdawało, czy unikał jej spojrzenia?\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 15.09.21 23:50\nWyłapał zawadiacki uśmiech, który spoczął na jej bladych, kuszących wargach. Przymknął powieki ciesząc się tą ulotną chwilą bliskości. Gruba odzież wierzchnia zaczynała być niewygodna, przeszkadzająca, dlatego żwawym krokiem pozbył się zimowych butów, płaszcza, szalika oraz drażniących rękawiczek. Powrócił do kuchennego pomieszczenia zaciągając ciemne rękawy swetra. Otwierał szafki, a ściągnięte brwi poszukiwały konkretnych składników. Zachowywał się dziwnie, dlatego skutecznie odwracał kobiecą uwagę: – Connor? – zaczął z nutą zaskoczenia połączoną z nieukrywaną kpiną. Westchnął charakterystycznie kiwając lekko głową: – Chyba musisz dać mi jakieś namiary na tego – przerwał, aby zaakcentować nazwisko wymowną drwiną – Connora; nie będzie wtedy dłużej wywracał na ciebie oczami. Pewnie zazdrości, że jesteś zdolna i szybko łapiesz nowe rzeczy. – dodał bezsprzecznie i odwrócił się na moment, aby posłać jej porozumiewawczy, delikatny grymas. Wrócił do przestawiania nieznanych puszek, pudełeczek, innych przedmiotów służących do segregacji; mógłby przysiąść, że zostawił to w jednej z górnych szafek. Westchnął ponownie: – Ja? – zatrzymał. – Ja musiałem rano przygotować kilka roślinnych zamówień, a potem dostałem wezwanie… Pewien samozwańczy poszukiwacz artefaktów, chyba opowiadałem ci kiedyś o nim, znów nadział się na oszusta. Przyniósł ze sobą średniowieczną wazę z dobrze ukrytą i bardzo kapryśną klątwą. – wyjawił jedynie tą odpowiednią część perypetii, nie chcąc chwalić się podstawowym błędem, którego dopuścił się tak łatwo. Zamknął wszystkie drzwiczki, kiwając głową przecząco i odkręcił jedynie tułów; dłonie pozostawały schowane, na blacie: – To nie o te mi chodzi. Miałem tutaj takie niskie pudełko w srebrnawym kolorze… Wytarte, stare, było tam coś, co mogłoby mi się przydać. Widziałaś je może? – zapytał rozglądając się po kuchni. Niebieskie spojrzenie zatrzymało się na jej twarzy tylko przelotnie; bał się, że coś wyczuje. Poradzi sobie przecież, po co zsyłać na nią kolejne zmartwienia?\nOstatnio zmieniony przez Vincent Rineheart dnia 16.09.21 14:20, w całości zmieniany 1 raz\nRe: 1958 | Rodzina Tonks [odnośnik] 16.09.21 0:43\nLubiła aurę, którą roztaczał kiedy zjawiał się obok. Lubiła to, jak czuła się, kiedy był blisko. W końcu chciana w jakiś sposób zrozumiana. Kochana. Jasne tęczówki przesuwały się za jego sylwetką, kiedy przesuwał się od szafki do szafki widocznie czegoś szukając.\n- Yhym. - potwierdziła mruknięciem, unosząc pod nos napar. Był już zimny, ale nadal czuła ziołowy zapach. Nie zauważył? Coś skupiało jego uwagę bardziej. Sławetne poszukiwania, którym się właśnie oddawał. Zaśmiała się, i wywróciła łagodnie oczami, jednak zaraz spoważniała. - Ty poważnie mówisz. - stwierdziła odrobinę zaskoczona, unosząc jedną z brwi ku górze. - Poradzę sobie. Jest jednym z tych którym widok przysłania to, że jestem kobietą. Zdolną i szybko łapiącą. - potwierdziła dźwigając znów kącik ust ku górze. Musiała poradzić sobie sama, inny obrót sprawy, tylko by ją pogorszył. A przynajmniej tak zakładała.\n- Nie nudziłeś się. - podsumowała krótką opowieść. Odkładając kubek na blat by ruszyć z wolnymi dłońmi w jego kierunku. Zatrzymała się obok przekrzywiając lekko głowę, lustrując go uważnie. Coś jej nie do końca grało, ale nie była pewna co. Zdawało jej się, że kojarzy pudełko o którym mówił. Dlatego przeszła na drugą stronę do dolnych szafek które otworzyła wyciągając po przesunięciu kilku innych pudełko, przypominający jego opis. Uniosła dłoń ze zdobyczą, gestem pytając, czy właśnie o to mu chodziło. - Jaki tajemniczy. - stwierdziła a kiedy ruszył w jej kierunku, sama zrobiła kilka kroków do tyłu widocznie się z nim drażniąc. - Przydać do czego? - chciała wiedzieć, jasne spojrzenie ulokowane było na nim a tęczówki przesuwały się z uwagą. - Mam nadzieję, że część z tych rzeczy to twoje zakupy do domu. Wiesz, że każdy z nas pracuje też, nie? - zapytała w międzyczasie brodą wskazując na wyłożone na stole pakunki. - Co przyniosłeś? - zaciekawiła się na chwilę tracąc uwagę co do puszki i robiąc krok w kierunku stołu i pakunków. Może jakimś cudem zdobył kawę.


Days in colours: Synesis - Glinka marokańska\nRozpoczynając testowanie glinki marokańskiej marki Synesis, stwierdziłam, że pokuszę się o wydanie opinii na jej temat, dopiero po kilkukrotnym użyciu. Jak pomyślałam, tak też zrobiłam, dlatego post na jej temat pojawia się dopiero teraz.\nJak do tej pory nie miałam styczności z glinką, którą należy własnoręcznie rozrobić, aby uzyskać produkt gotowy do użycia. Jednak nie miałam z tym żadnych problemów, więc myślę, że każdy sobie z tym poradzi. Ilość wody jaka jest nam potrzebna do rozmieszania glinki (która jest w formie proszku ;P) jest naprawdę niewielka, ja dodawałam jej 'na oko', dlatego nie jestem w stanie stwierdzić ile ml dodawałam.\nKonsystencja powinna być w miarę gęsta,jednolita, bez grudek, abyśmy mogły nałożyć ją na twarz bez obawy, że glinka zaczyna po prostu spływać.\nPo nałożeniu, czekamy 15 minut i wyglądamy, o tak:\nPamiętamy przy tym, żeby nie dopuścić do wyschnięcia glinki na twarzy. W tym celu uzbrajamy się w wodę w sprayu i spryskujemy nią twarz lub wykonujemy ten zabieg bardziej manualnie - zwilżamy delikatnie 'maskę glinkową' mokrymi dłońmi :)\nPo 15 minutach zmywamy glinkę. Czytałam u niektórych blogerek, że zmywa się ją bezproblemowo, ale kiedy doszło do momentu kiedy miałam zrobić to ja, okazało się, że nie jest to aż tak proste. Być może w niektórych miejscach glinka nieco przyschnęła dlatego ciężko było jej się pozbyć. Ale ostatecznie po zmyciu i wytarciu końcowy efekt był świetny:\n- niesamowita gładkość (która utrzymywała się przez kolejny dzień)\n- znacznie zmniejszone pory ( przy mojej cerze jest to dla mnie główna cecha dobrego produktu)\n- usunięte sebum (twarz widocznie zmatowiona)\n- nie uwidaczniają się suche skórki, jak ma to miejsce po użyciu niektórych produktów\n- duże oczyszczenie, wydaje mi się, że wypryski stały się mniej widoczne i przestały 'rosnąć w siłę' (:P)\nW moim opakowaniu 40g, które, muszę dodać, że jest bardzo estetyczne, pozostało jeszcze trochę glinki marokańskiej - jej dni są jednak policzone. Stwierdzam, że dawno nie używałam produktu do pielęgnacji twarzy, o tak dobrym działaniu.\nPo informacje uzupełniające, które wielokrotnie były pisane na innych blogach, zapraszam pod TEN link :)\nAutor: A. o 19:16\nIdalia 6 czerwca 2011 19:20\nPrzede mną jej recenzja, ale znając moją miłość do glinek to wątpię byśmy się nie polubili :P\nEwelina 6 czerwca 2011 19:27\nPaula 6 czerwca 2011 19:30\nja też będę ją testować ;)\nmyślę, że też będą podobne efekty ;p\nsimply_a_woman 6 czerwca 2011 19:34\njeszcze u żadnej z dziewczyn nie czytałam negatywnej opinii na jej temat, chyba rzeczywiście będę musiała kupić :)\nGreatdee 6 czerwca 2011 21:37\nJa zaraz idę nakładać ją na paszczę więc mam nadzieję, że będę równie zachwycona :D\nGoodForYouDP 6 czerwca 2011 22:45\nMaska jest bardzo, ale to bardzo fajna, testowałam ją u siebie jeśli ktoś jest ciekawy:)\njedyny jej minus to rozrabianie;)\nYasminella 7 czerwca 2011 18:36\nOooo mamy tutaj kolejnego ślicznego glinkowego potworka xD\nA. 7 czerwca 2011 19:13\nGreatdee : pisz u siebie jak wrażenia :)\nYasminella: hehe ;P miałam nie dodawać tego zdjęcia, ale ostatecznie stwierdziłam: 'a co mi tam' ;) 'ubłocona pantera' ;P\nHania 8 czerwca 2011 11:59\n"Ublocona pantera" jest super!!!\nps. otagowalam cie u mnie :)