Spotkanie z Markiem Weiss-Grzesinskim\nSpotkanie „Trubadura” z Markiem Weiss-Grzesińskim\nOstatnie, warszawskie spotkanie klubowe odbyło się tuż przed świętami Bożego Narodzenia w gościnnych progach Warszawskiej Opery Kameralnej przy okazji premiery Wolnego strzelca Karola Marii Webera. Dzięki życzliwości dyrekcji WOK mogliśmy skorzystać z foyer na piętrze teatru i spotkać się tam w grudniowe popołudnie z reżyserem spektaklu Markiem Weiss-Grzesińskim, a wieczorem klubowicze mogli obejrzeć przedstawienie.\nNasz gość bardzo ciekawie opowiedział nam o tym, jak doszło do jego współpracy z Warszawską Operą Kameralną.\n– Prowadziła do tego bardzo długa droga. To miejsce było mi szczególnie bliskie, bo tutaj kiedyś z Jackiem Kleifem i innymi dysydentami wystawiałem pod koniec stanu wojennego pewien prowokacyjny spektakl o granicach wolności słowa. Ten budynek, gdzie długie lata pracował mój przyjaciel Ryszard Peryt, wydawał mi się zawsze predestynowanym, żeby zrobić tu coś niezwykłego. Przyszedłem więc kiedyś, dawno temu, do dyrektora Sutkowskiego z propozycją realizacji Rycerzy króla Artura Purcella. Na korytarzu WOK spotkał mnie Peryt i ochrzanił, że wchodzę na jego teren. To zderzenie tak wpłynęło na mnie, że podczas rozmowy z dyrektorem sprawiałem chyba wrażenie, że nie wiem, czy chcę tu zrobić jakiś spektakl, czy nie chcę. Sutkowski później nie zadzwonił, więc chyba go nie przekonałem. Ale potem życie potoczyło się tak, że po dwudziestu latach i licznych, burzliwych perturbacjach personalnych w Teatrze Wielkim, nadeszła propozycja od dyrektora Sutkowskiego zrobienia czegoś w WOK, najpierw jeszcze we współpracy z Jackiem Kaspszykiem, potem pojawiło się nazwisko Tadeusza Strugały. Cały ten splot wydarzeń i jego konsekwencja, czyli propozycja wystawienia tu Wolnego strzelca, była dla mnie tak wielkim zaskoczeniem, że przyjąłem ją z pokorą i radością. Okazało się też, że stosunek dyrektora Sutkowskiego do moich poprzednich prac nie był aż tak krytyczny, jak sobie wyobrażałem.\nStan pokory towarzyszył mi przy całej realizacji tego przedstawienia w WOK. Pierwszy raz w moim życiu dyrektor teatru operowego położył przede mną gotową obsadę spektaklu i nawet się nie zająknął, żeby mnie zapytać o zdanie. Potem po miesiącu prób przedstawił mi zestawione obsady pierwszej i drugiej premiery, a ja nic. Sam byłem zaskoczony, bo jak wiele osób wie, jestem raczej niesforny i apodyktyczny w pracy, a od ukończenia studiów często sam bywałem dyrektorem różnych teatrów i nie potrafię tłumaczyć się komukolwiek z czegokolwiek (ostatnią taką osobą, której musiałem się tłumaczyć, był dyrektor Satanowski, ale to była zupełnie inna sytuacja). Tymczasem tu sam przed sobą przyznałem, że do dyrektora Sutkowskiego mam stosunek pełen szacunku i pokory. Wydaje mi się, że wszystko, co on mówi, jest bardzo ważne i kategoryczne.\nPracując tu, nie raz zdarzało mi się osłupieć ze zdziwienia. Czy wiecie Państwo, że to chyba jedyny teatr operowy na świecie, który nie ma kamery na dyrygenta? To znaczy chór, który śpiewa za kulisami, nie ma kontaktu wzrokowego z prowadzącym spektakl i jakoś musi sobie radzić. Wszędzie indziej jest kamera w kanale i monitor w kulisie. W WOK – wykluczone. Tę trudność napotkałem przy moim pomyśle mikrofonu dla diabła Samiela, który się odzywa w Wilczym Jarze. – Jaki mikrofon, jakie slajdy?! – Wykluczone! Ale po długich, długich rozmowach dyrektor chyba docenił, że byłem pokorny w innych sprawach, a na tym bardzo mi zależało i dał się jakoś przekonać, wpuścił na scenę mikrofon, kamerę i przezrocza.\nPobyt w Warszawskiej Operze Kameralnej to wielka lekcja pokory, ale również potwierdzenie przekonania z lat młodości, że teatr jest instytucją rodzinną i patriarchalną. Większość decyzji, jaka w nim zapada, ma charakter arbitralny i brak racjonalnego uzasadnienia wielu z nich. Musi więc głową teatru być człowiek, który wie, czego chce, zna się doskonale na ludziach i sztuce, i ma poczucie odpowiedzialności za każdą osobę, której wydaje polecenia. Nie ma żadnej przesady w porównywaniu go do surowego ojca, który ogranicza wolność swoich dzieci, bo wie, dokąd chce je zaprowadzić i jakie po drodze piętrzą się niebezpieczeństwa.\nPytany o problemy wiążące się z wystawianiem dzieł operowych na tak małej scenie Marek Weiss-Grzesiński tak opowiadał o swojej koncepcji Wolnego strzelca i opery w ogóle:\n– Tak naprawdę wielkość sceny nie ma żadnego znaczenia, ani to, czy ma urządzenia techniczne, czy nie. Liczy się tylko wielkość kanału dla orkiestry – czy zmieszczą się wszyscy muzycy i czy będzie ich dobrze słychać. Większość dzieł operowych, w których nie ma wielkich scen zbiorowych i przemarszów wojsk, można reżyserować nawet na malutkich scenach, bo jestem głęboko przekonany, że sedno opery tkwi w tym, co jeden człowiek śpiewa do drugiego. Cała magia opery rodzi się w chwili, kiedy utalentowany człowiek śpiewa i jego struny głosowe drgając przenoszą prawdziwe emocje. Jeżeli dwie czy trzy takie osoby śpiewają i wiedzą, o czym śpiewają – a to bynajmniej nie jest takie proste ani powszechne – to już jest szansa na wspaniały spektakl. A kiedy ma się jeszcze trochę serca i wierzy w wielkość dzieła, to można wymyślić świat, w którym ludzie do siebie śpiewają, niezależnie od warunków technicznych. Ja wierzę, że Wolny strzelec jest naprawdę wielkim, profetycznym arcydziełem, gdzie Weber potrafił przekazać dwie pozornie sprzeczne rzeczy, które są zawarte w romantyzmie. Z jednej strony to fascynacja i tęsknota do wolności. Człowiek według romantyków jest na świecie samotny, ale wolny, i może decydować o swoim losie mimo tych wszystkich pogmatwanych nacisków zewnętrznych. Ale ta wolność i samotność budzi jednocześnie straszny lęk. Przez nią wchodzi się w ciemny las, gdzie nigdy nie wiadomo, co człowieka spotka, gdzie giną lub zawodzą wszelkie zapewnienia, które wyniosło się domu, z pouczeń mamy. Nagle okazuje się, że świat pełen jest tajemniczych niebezpieczeństw, które pojawiają się w najmniej spodziewanych momentach. Według mnie właśnie to jest zawarte w tej muzyce – wielka radość i tęsknota, a z drugiej strony przerażenie.\nOpowieść o wolnym strzelcu, podobnie jak inne wielkie dzieła, zawiera w sobie bardzo wiele różnych metafor, nawet nie zawsze przez samego kompozytora świadomie używanych. Tak to jest, kiedy artysta ma siłę zapisywania w muzyce przeżyć i emocji zbiorowych, swojego pokolenia, swojej epoki. Często nie tylko jego współcześni, ale także inni ludzie po wielu latach, w innych okolicznościach i po innych doświadczeniach historycznych potrafią znaleźć w jego dziele coś dla siebie, odczytać je na nowo. I potrafią wzruszyć się tamtą zamierzchłą metaforą.\nTen utwór ma w sobie wiele tajemnic i wiele tropów. Na przykład chcieliśmy pokazać następujący wątek. Wolny strzelec niby jest opowieścią o strzelaniu, czyli o celnym oku w takim sportowym sensie. Ale strzelba, strzelanie są związane z męskim hormonem, z testosteronem, z czymś, co nakazuje mężczyźnie dwa działania: „pieprz i zabij”. Strzelanie wydaje się więc metaforą męskich popędów. Maks, strzelec, któremu nie wychodzi strzelanie, mógłby więc wylądować na kanapie u Freuda, który powiedziałby mu, że tak naprawdę nie chodzi o to, że on nie trafia, bo brak mu celnego oka, tylko że to jest przedłużenie niepowodzeń czy braku pewności na innym polu męskiej niemocy. Jakoś w tej operze doskonale się to łączy. Agata jest dla Maksa tak szlachetna i wspaniała, że czuje przed nią niemal metafizyczny lęk i przestaje celnie strzelać. Bohater czuje się chory, odrzucony i potępiony, więc tym łatwiej zbliża się do niego „ambasador diabła”, czyli Kacper. Oczywiście, opera Webera może być potraktowana tylko jako opowieść o celnym strzelaniu, ale moim zdaniem pozbawimy ją wtedy wieloznaczności i współczesnych konotacji. Jest w tym coś o mężczyźnie, który czuje, że kobieta go przerasta, że jest czysta, więc nieosiągalna, niemal święta. To sacrum jest w życiu mężczyzny piękną wartością, ale jednocześnie niesłychanie go zniewala i odbiera siły.\n– Na początku wymyśliłem sobie jakąś scenografię, poszedłem do Marleny Skoneczko, opowiedziałem jej, jak bym to widział, ona przygotowała projekty. Ale pomyślałem sobie, że warto, żebym zobaczył najpierw zupełnie pustą scenę, bo do tej pory oglądałem tu tylko różne spektakle i nie mam wyobrażenia o tej przestrzeni. Wszedłem więc na pustą scenę i dopiero zobaczyłem, jak ten spektakl powinien wyglądać. Zrozumiałem, że wszystkie projekty i całą scenografię trzeba wyrzucić do kosza, bo to zupełnie nie ma sensu. Zrozumiałem, że tu wystarczy kilka elementów do opowiedzenia całej historii bez budowania scenograficznej iluzoryczności.\nNasz gość zwrócił nam uwagę na kilkoro artystów, z którymi miał okazję pracować przy Wolnym strzelcu. Mówił też o trudnych wyborach, przed którymi stawia śpiewaków rynek pracy:\n– Reżyser pracuje z różnymi śpiewakami, może czasem starać się pomagać soliście wydobyć z partii, także pod względem wokalnym, to, co chciałby, żeby było najbardziej uwidocznione. Na przykład może się starać nauczyć śpiewaka śpiewać, patrząc w oczy partnerowi scenicznemu, co jak się okazuje, większości artystów sprawia wielki kłopot. Są przyzwyczajeni do śpiewania z samym sobą, z pianistą-akompaniatorem, z pedagogiem, dyrygentem… Partner stojący z nim na scenie bywa wtedy najmniej ważny, a przecież hierarchia powinna być odwrotna. Ale czasami pojawia się ktoś taki, jak na przykład wykonawca roli Pustelnika w pierwszej obsadzie, czyli Dariusz Górski. Mówisz mu mniej więcej, jak widzisz tę postać i oto na scenę wchodzi pustelnik jak żywy, wzruszający. Wtedy reżyseria ogranicza się tylko do pilnowania, żeby artysta ustawił się w świetle. Są bardzo zdolni młodzi śpiewacy: np. Tomasz Rak, który śpiewał tu w dwóch obsadach małe rólki. Moim zdaniem, jeśli będzie sobą mądrze kierował, to ma szansę na wielką karierę. Nie mówię już o wspaniałej Ani Wierzbickiej, która już jest wybitną artystką, mimo młodego wieku. Oczywiście taką osobę łatwo można skrzywdzić, wystarczy, że natknie się na jedną niewłaściwą rolę. Znakomitym artystą jest także Darek Machej, który potrzebuje również silnej, opiekuńczej ręki reżysera, bo jego żywiołowość może go wywrócić na jakimś trudnym zakręcie, jeśli tylko pozostawi mu się zbyt wiele swobody.\nW Warszawskiej Operze Kameralnej, jak już niemal nigdzie, artyści mają ten komfort, że dyrektor od początku ocenia ich talent i możliwości, i prowadzi ich od partii lżejszych do cięższych. Kiedy przyjmuje jakąś śpiewaczkę, to już widzi, że ona za trzy-cztery lata zaśpiewa u niego tę czy inną partię, ale najpierw musi przejść przez role mozartowskie, potem inne delikatne, rozwijające wokalnie, a dopiero później może ryzykować cięższe zadania. Stefan Sutkowski budował zespół 25 lat, ale dzięki temu wie wszystko o swoich śpiewakach i może rozdawać im partie, nie narażając się na popełnienie błędu. Dzisiaj generalnie nie ma już etatowych teatrów operowych i chyba nie może być, bo etat w sztuce obciążony jest bardzo wieloma wadami dającymi fatalne konsekwencje i dla artysty, i dla teatru. Teraz artyści są bardziej wolni, co ma swoje plusy i minusy, tak jak być wolnym strzelcem jest zarazem piękne i przerażające.\nWspólnie z naszym gościem zastanawialiśmy się, jaka jest recepta na dobry teatr operowy. Marek Weiss-Grzesiński zaczął od tego, co według niego znaczy być dyrektorem opery:\n– Co to znaczy prowadzić teatr operowy? To znaczy prowadzić instytucję, która jest zwieńczeniem wszelkich luksusów cywilizacyjnych, snobizmów i elegancji danego regionu. Miasto, które utrzymuje operę, daje sygnał, że ma wszelkie inne atrakcje, bo opera jest koroną wszystkich sztuk. Tak więc prócz realizowania swoich pasji artystycznych dyrektor opery musi mieć ogromne poczucie odpowiedzialności wobec lokalnej rangi swojego teatru. Prócz tego, że namawia ludzi, by zapłacili za bilet, to nalega jeszcze, żeby zostawili w domu pilota do 60 kanałów, poruszali się po niebezpiecznym mieście, założyli inne niż zwykle ubranie… czyli podjęli wielki wysiłek, by obejrzeć i wysłuchać to, co opera ma im do zaproponowania. Kiedy taki człowiek przyjdzie do teatru, usiądzie na widowni i zobaczy, że go robią w konia, powinien protestować. A tymczasem co chwila mamy takie sytuacje w teatrach, nie tylko w Polsce, że powinniśmy wrzeszczeć, protestować na cały głos, wychodzić trzaskając drzwiami. Szkoda, że nie ma u nas tradycji obrzucania pomidorami, nie ma publiczności takiej jak wiedeńska czy włoska, która nie patyczkuje się z artystami nawet najwyższej próby. Nasza publiczność najczęściej siedzi cicho na widowni umordowana beznadzieją lejącą się ze sceny i tylko część widzów wychodząc mówi sobie „nigdy więcej!”. Dobrych spektakli operowych jest bardzo mało, bo poprzeczka, od której zaczyna się prawdziwa opera, jest zawieszona bardzo wysoko. To skomplikowana sztuka, na którą pracuje mnóstwo ludzi i każdy z nich musi być w swojej dziedzinie niezawodny. Już sama orkiestra to wielki, złożony twór, w którym wystarczy jeden drobny fałsz, żeby praca całego zespołu poszła na marne. A jeśli dodamy do tego scenę z tancerzami, śpiewakami i całą machiną plastyczną, to trzeba sobie powiedzieć, że stworzenie bezbłędnego spektaklu i granie go co wieczór w doskonały sposób jest prawie niemożliwe. Kierowanie operą polega głównie na tym, by tę „niemożliwość” uczynić najmniej widoczną i zredukować ją do bezbolesnego minimum.\nTak jak w każdej dziedzinie sztuki jest to loteria – czy coś będzie dobre, czy złe i… czy zdobędzie publiczność. Bo istnieje możliwość, że dostanie teatr ktoś, kto będzie miał ideę, że teraz wszyscy na scenie mają występować wyłącznie w czerwonych rajtkach, na tle projekcji i wykonywać solfeż. I jeden widz powie: „Co za bzdura, w smołę go i pierze i gonić po ulicach!”. Ale inni być może zakrzykną: „Wreszcie w tym zaskorupiałym teatrze pojawiła się nowa propozycja!”. I już mamy tłumy pod kasą, kolejki… I kto ma rację?\nNa ostatnim kongresie reżyserów i twórców operowych w Paryżu wykrystalizował się wręcz pogląd, że w operze nie da się teraz zrobić niczego bez skandalu. Tylko skandal może wyciągnąć ludzi z domów, zwłaszcza tych, którzy mają setki doskonałych nagrań audio i video. I rzeczywiście, weźmy choćby przykład pewnego hiszpańskiego reżysera. To, co on wyprawia w swoich spektaklach, jest tak straszne i głupie, że wydaje się niemożliwe, żeby ktoś chciał jeszcze raz przeżyć spotkanie z jego chuligańską działalnością. Ale ów reżyser wciąż ma nowe propozycje i ciągle gdzieś coś realizuje, bo daje teatrom jedną rzecz – tłumy pod kasą, bo każdy chce zobaczyć coś, czego świat nie widział. Każdy chce brać udział w wydarzeniu, o którym wszyscy trąbią. A trąbią, bo jest skandal!\nWydaje mi się, że na tle tego wszystkiego, co się teraz dzieje w teatrze operowym, na tle tej umęczonej publiczności, która ma już tego wszystkiego dosyć, ale wciąż ciekawi ją nowość i skandal, kiedy pojawia się ktoś, kto robi operę bardzo starannie, tak jak ona została napisana, to może się zdarzyć, że właśnie to będzie nagle nowe i odkrywcze w powodzi przekrętów i nieodpowiedzialnych interpretacji. Wierzę w taką właśnie mądrość widowni i w to, że wciąż jest mnóstwo osób, które wiedzą, o czym ta czy inna opera została napisana. Wierzę, że ludzie szukają w operze nie tylko sensacji, cyrkowych popisów wokalnych, ale również zwyczajnych wzruszeń i piękna. Słowo „piękne” jest teraz pod pręgierzem. To obecnie moja obsesja, żeby znów pokazać piękno na scenie. To, co jest estetyczne, piękne i to, co jest w przesłaniu proste i wartościowe, stało się takim chłopcem do bicia, piętnowane nazwami „banał”, „kicz”, „zawstydzająco oczywiste”. Sądzi się, że wszystko powinno być brzydkie, złe, paskudne i wtedy widzi się w tym coś ciekawego, jakąś przewrotną wartość. Skąd się bierze ta tendencja? Przede wszystkim te tendencje napędza młodzież, która z definicji jest zbuntowana, chciałaby poluzować śruby tego świata, zmienić konstrukcję, zmusić starych, żeby się posunęli i ustąpili miejsca. Teraz to młodzież jest największym konsumentem sztuki, właśnie tej zbuntowanej, złej, wykoślawionej, turpistycznej. Za tym idą cwaniaczki, którzy produkują sztukę i zbierają kasę. Młodzież często nie poznaje się, że tak naprawdę jest to tylko biznes żerujący na jej postawie i oczekiwaniach, że wcale nie jest to takie śmiałe i głębokie, jak jej się wydaje. Jeśli ludzie odpowiedzialni za stabilizację, starcy, emeryci, sędziowie i adwokaci, profesorowie i zacne nauczycielki, miłośnicy piękna i spokoju przestraszą się tego zgiełku i nie będą mieli odwagi powiedzieć, że coś jest głupie i wstrętne, to zaleje nas fala uproszczeń i bzdur. To trudne, bo nikt nie lubi być zaliczanym do – proszę wybaczyć słowo – „pierdzieli”. W panice każdy usiłuje zrobić coś bardziej nowoczesnego od siebie, ale to nie ma sensu. Trzeba robić to, co się lubi, to, co się kocha, to, co się ma w sobie, a nie podglądać młodych i naśladować ich frustracje i niszczycielskie trendy.\nW Polsce jest to o tyle trudniejsze, że sztuka podlega też nie wiadomo dlaczego polaryzacji politycznej. Albo jest się zaliczanym do liberałów Gazety Wyborczej, albo do moherowych beretów ojca Rydzyka. Jeżeli tylko coś się człowiekowi wypsnie na tematy światopoglądowe, to natychmiast jest przyporządkowywany tu albo tam. Nowoczesny, awangardowy? – liberał. Tradycjonalista? – na pewno „moher”. A gdzie inne opcje, gdzie różnorodność? Dominuje uproszczenie i podział na czarnych i białych. Ta sytuacja często powoduje, że artyści, którzy nie chcą być gdzieś przyporządkowani, unikają jakichkolwiek wypowiedzi, chowają się do kokonów. Na mówienie tego, co naprawdę myślą, mogą sobie pozwolić nieliczni artyści o niepodważalnym dorobku. Ale biada, jeśli podpadną młodym jako „konserwy”. Wtedy w przerażeniu, że ich zakwalifikują do skamielin, starają się jakoś podrobić tych młodych: tu plastyk, tam neon i paskudztwo w kolorze cynamonu, i myślą, że nikt nie zauważy, ile mają lat.\nPonieważ Marek Weiss-Grzesiński wiele ze swych pamiętnych inscenizacji przygotował na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie, pytaliśmy go o sposób pracy na tamtej ogromnej scenie, oraz o to, dlaczego tan teatr budzi tyle emocji.\n– Teatr Wielki to jest bardzo trudny teatr. On jest po prostu za duży, ale piękny i można tam robić niebywałe spektakle. Z reżyserami operowymi jest jednak generalnie taka bieda, że większość z nich przychodzi do pracy nieprzygotowana. To nie są reżyserzy operowi, tylko filmowcy, reżyserzy teatralni, śpiewacy. Sam byłem jednym z tych „nieprzygotowanych” i wiem dokładnie, jak to wygląda. Nic dziwnego zresztą – honorarium w Teatrze Wielkim skusiłoby każdego. Ale w Wielkim, jeśli się nie jest przygotowanym, nie da się improwizować, ot tak: „Grzesiu, przynieś mi takie coś zakrzywione metalowe”… W Wielkim trzeba w takiej sprawie zadzwonić do dyrektora technicznego, on wzywa ekipę od jednej lub drugiej strony sceny (bo to są dwie osobne brygady) itd. Natomiast jeśli ma się dokładną wizję, opracowany każdy detal i jeszcze wielką charyzmę, to można tam zrobić cuda – prawdziwie wielkie spektakle. One mogą się jednym podobać, innym nie, ale stanowią poważny kapitał naszej narodowej kultury, bo Teatr Wielki jest ewenementem na skalę światową. To jest wciąż jedna z największych na świecie scen i niektóre produkcje wystawiane na niej nie mają sobie równych nawet na tych dużo sławniejszych scenach. Do tych wspaniałych dokonań inscenizacyjnych moich kolegów zaliczyłbym również kilka swoich spektakli na przestrzeni tych dwudziestu lat przepracowanych w tym gmachu. Możliwości tej instytucji są ogromne, ale jestem głęboko przekonany, że po pierwsze Opera Narodowa to przede wszystkim jej wielka scena, a nie jakaś działalność koncertowa w „bocznych kieszeniach”, po drugie stać ją na to, by sprowadzać najlepszych realizatorów, największe osobowości muzyczne, reżyserskie i baletowe, bo tylko takie sprostają wyzwaniom, jakie stawia przed nimi ogromna przestrzeń naszej niezwykłej sceny.\nOpowiem państwu moją ulubioną anegdotę z Teatru Wielkiego, która wyraża to, o czym ja marzę, jak powinno się móc tworzyć w teatrze. Przyjechał do Warszawy wielki choreograf Mats Ek, który miał w Wielkim zrobić swój balet. Wszyscy podnieceni, prowadzą go na scenę, pokazują urządzenia itp. Ek wszedł na scenę, rozejrzał się i mówi do dyrektora technicznego Jerzego Bojara: Wszystko dobrze, tylko proszę by to białe obramowanie otworu scenicznego pomalować na czarno. Bojar w śmiech: Panie, czy pan zwariował? Przecież na to nie zgodzi się konserwator, w ogóle nie ma mowy! A Mats Ek na to: To do widzenia. Jak to – rzucają się dyrektorzy – A spektakl, a umowa? A Ek – Proszę to przemalować, a jak nie, to nie ma o czym mówić. I… pomalowali.\nI takie rzeczy są w Teatrze Wielkim do zrobienia. Kiedy Mariusz Treliński został dyrektorem, po raz pierwszy zrobił coś takiego, o co wszyscy reżyserzy walczyli tam od lat. Zbudował dekoracje pod linią opadania żelaznej kurtyny. Nigdy niczego tam nie można było postawić, bo żelazna kurtyna musi opaść, nie napotykając przeszkód. I kiedy Treliński wystawiał Cyganerię, całą jedną ścianę scenografii wypuścił aż na proscenium. Pytam go: Mariusz, jak to zrobiłeś, że ci pozwolili? – Kazałem postawić i już.\nTeatr Wielki wymaga od swojego przywódcy wielkiej siły woli. Ma być tak, jak on chce. i koniec dyskusji. W przeciwnym wypadku wszystko rozmywa się w rutynowych działaniach i powszechnej niemożności jakichkolwiek zmian. No, jest nieźle, jeśli ta silna wola podparta jest wielkim talentem twórczym. W przeciwnym wypadku biada teatrowi i jego widzom. Ale na szczęście kilku takich charyzmatycznych przywódców kierowało tym teatrem i zapewniło mu na jakiś czas światową, bez żadnej przesady, rangę. Z pewnością takim dyrektorem był Jacek Kaspszyk. Wielka szkoda, że go w Operze Narodowej zabrakło. Decyzja ministra Dąbrowskiego o oddaniu Teatru Wielkiego Mariuszowi Trelińskiemu była zaskakująca i bardzo nagła. A przecież wcześniej była w operze, pierwszy raz od niepamiętnych czasów, sytuacja dla tego teatru jedyna możliwa i zbawienna. Co jest w moim przekonaniu niezbędne i konieczne dla Opery Narodowej w pierwszej kolejności: najważniejsze, żeby na czele tego teatru stał charyzmatyczny dyrygent. Jestem o tym głęboko przekonany, że na czele tego teatru może stać tylko dyrygent, bo to jest za duża machina muzyczna, żeby tym mógł kierować ktoś inny. A na fotelu ministra kultury powinien w tym czasie zasiadać zakochany w tym dyrygencie, oddany przyjaciel, który wszystkie donosy, które do niego z tego teatru przychodzą, bierze i nie czytając, wyrzuca do kosza. To jest sytuacja idealna do stworzenia czegoś – minister ma do dyrektora całkowite zaufanie, a dyrektor-dyrygent w sposób jednoosobowy podejmuje decyzje artystyczne, a zespół wierzy w słuszność tego, co on robi. Niestety, Jacek nie był pasjonatem teatru. Nastąpiło wyszukiwanie w Internecie, tak jak się szuka tenora do Aidy, reżyserów-specjalistów od Verdiego czy Pucciniego. No i wyskakuje z wyszukiwarki Włoch, w dodatku związany z Arena di Verona, oto właściwa rekomendacja. Przyjeżdża taki delikwent, pokazuje swoje wspaniałe projekty – wszystko pięknie, tylko dopiero później okazało się, że to, co ten człowiek robi, nie ma wiele wspólnego z reżyserią. Takie wpadki, w pierwszym samodzielnym sezonie Kaspszyka stanowiły później świetny argument na „nie”, kiedy minister zechciał zmienić dyrektora. Natomiast najbardziej kuriozalnym jednak argumentem było jakieś rzekome przekroczenie finansowe, jakiego miałby się dopuścić Kaspszyk. Decyzja niestety była krótka, szybka i gwałtowna, również dlatego, że minister Dąbrowski powiedział otwarcie: Ja wierzę w Mariusza Trelińskiego i chcę żeby on tworzył w tym teatrze. No, a skoro Kaspszyk powiedział, że więcej Trelińskiego do realizacji w Operze Narodowej nie dopuści, to było oczywiste, że musiał odejść.\nSzanuję Mariusza Trelińskiego i uważam go za wybitnego artystę, ale mam do niego jedną pretensję. Nie mogę mu darować, że tej cudownej sytuacji, którą Teatr Wielki miał przez chwilę, nie wykorzystał z właściwym sobie talentem, tylko uparł się, żeby kierować teatrem bez żadnej nad sobą kontroli. Może byłby równie wielkim dyrektorem, jak Jacek, ale nie zdążył tego udowodnić, bo kolejny minister zmiótł go w tak samo haniebnym trybie, w jakim poprzedni go powołał. Teatr Wielki jest teatrem dworskim i tak długo może być instytucją artystyczną, jak długo dworacy mu na to pozwolą.\nNa koniec Marek Weiss-Grzesiński opowiedział nam, jak otrzymał propozycję objęcia dyrekcji Opery Bałtyckiej w Gdańsku.\n– Prawdę mówiąc, kiedy zaproponowano mi to stanowisko, nie byłem przekonany, żeby po raz kolejny emigrować z Warszawy, gdzie etat reżysera w WOK bardzo mi odpowiadał. Pomyślałem więc, że podczas rozmowy z marszałkiem Województwa Pomorskiego powiem coś takiego jak Mats Ek i będzie po sprawie. I mówię zgodnie z prawdą: Te pieniądze, które tutaj przeznaczono na operę, są za małe, powinno być dwa razy tyle. I chcę wychodzić. A on mówi: Dobrze. No to ja, że musiało by być jakieś wydarzenie, które tę operę wypromuje, nada jej wyższą rangę, że trzeba reaktywować festiwal wagnerowski w Sopocie, gdzie będziemy sprowadzać spektakle z zagranicy i że na to muszą być osobne środki. I znów chcę wychodzić – a on mówi: Dobrze. To postawiłem trzeci warunek, że stworzymy unię teatrów bałtyckich, która będzie produkować rocznie jeden wspólny spektakl, który będzie potem krążył po wszystkich tych teatrach, że to jest sprawa również polityczna, w której Urząd Marszałkowski powinien aktywnie pomóc. A on mówi: Dobrze! Zrozumiałem wtedy, że mam oto przed sobą człowieka, z którym warto związać swoje losy i jeszcze raz spróbować zrealizować wszystkie swoje teatralne marzenia. Pomyślałem też, że być może los nie da mi drugi raz takiej szansy i takiego partnera. Długo rozmawialiśmy o szczegółach. Obaj zapaleni i pełni nadziei, że Opera Bałtycka stanie się niezwykłym miejscem i wizytówką prężnie rozwijającego się Trójmiasta. Marszałek Kozłowski okazał się człowiekiem, na którego słowie można polegać jak na Zawiszy. Wszystkie ustalenia znalazły się potem w dokumentach bez żadnych zmian. Czegóż może chcieć więcej dyrektor opery, który traktuje poważnie swoją misję i wymaga powagi w tej sprawie od innych?


Zamiast wyrzucać, podziel się z uboższymi Portal informacyjny z Kociewia - Kociewie24.pl\nWiadomości z Kociewia - Informacje Pelpin Starogard Gniew Tczew Info Zamiast wyrzucać, podziel się z uboższymi\n06.04.2021 15:30 4 NW/gdańsk.pl\nStoły w okresie świąt w wielu domach zastawione są po same brzegi. Nie ma w tym nic złego, o ile niezjedzone potrawy nie trafią później na śmietnik. Rozwiązanie tego problemu znalazł Gdańsk. Niezjedzone potrawy można przynosić do jadłodzielni lub punktu charytatywnego.\nJesienią ubiegłego roku oznakowana, dwuskrzydłowa szafa z napisem „JadłoDzielnica" stanęła przy wejściu do parafii Miłosierdzia Bożego przy ul. Myśliwskiej 25. Jak informuje gdański ratusz, w jednym skrzydle znajduje się lodówka do przechowywania żywności wymagającej warunków chłodniczych, w drugim półki, gdzie można postawić pozostałą żywność.\nPrzynosząc jedzenie, należy przestrzegać kilku zasad:\n„Przynoś produkty, które sam mógłbyś zjeść; produkty, które przekroczyły datę minimalnej trwałości (najlepiej spożyć przed…), ale nie przekroczyły daty przydatności do spożycia (należy spożyć do…). Produkty muszą być zapakowane lub w pojemnikach. Wyroby własne muszą być szczelnie zapakowane z opisem potrawy (zupy, ciasta…) i datą przygotowania".\nZ tego punktu korzystają nie tylko osoby bezdomne, ale także uboższe rodziny czy seniorzy. Miejsce to jest pomocne także osobom, których sytuacja finansowa pogorszyła się w czasie pandemii koronawirusa.\n– *Są firmy, które cyklicznie dostarczają nam żywność do tej lodówki. To m.in. firmy cateringowe, które przywożą wręcz całe zestawy. Jedna z fundacji przez dłuższy czas dostarczała zupy, mamy dostawy także ze sklepów, w tym z warzywniaków. Jest bardzo dużo anonimowych darczyńców, m.in. pani, która codziennie dostarcza pieczywo. Wspiera nas także jedna z dużych, i popularnych, sieci dyskontów spożywczych - wylicza Przemysław Malak, jeden z pomysłodawców powstania Jadłodzielnicy w Pieckach-Migowie, miejski radny z klubu PiS.\nPierwszą społeczną lodówkę postawili na ulicy dominikanie. Stanęła przy zabytkowym murze otaczającym siedzibę zakonu dominikanów i Kościół św. Mikołaja – od strony Hali Targowej.\n– Osoby, które chcą zostawić tutaj żywność, muszą dostosować się do podobnych zasad, jak w przypadku "Jadłodzielnicy" w Pieckach-Migowie - podkreślają przedstawiciele gdańskiego magistratu.\nMiejsce dostępne jest przez całą dobę.\nOgólnodostępna lodówka działa także przy budynku, w którym mieści się m.in. siedziba Rady Dzielnicy Oliwa, a więc przy ul. Opata Rybińskiego 10.\nPunkt charytatywny znajduje się również przy ul. De Gaulle’a 13. Działa on od pon. do pt. W godz. 12:00-17:00. Jeżeli komuś te godziny nie pasują, zapakowane jedzenie można zostawić, o każdej porze dnia czy nawet nocy, przy oknie bądź na parapecie lokalu, w którym mieści się punkt charytatywny.\n– *Przynosić można wszelką żywność. Jest jednak jeden warunek - musi być ona zapakowana w czyste pojemniki plastikowe bądź szklane (m.in. w słoiki). Dobrze, żeby były też opisane - co znajduje się w danym opakowaniu. Nie może być natomiast zapakowana w woreczki jednorazowe czy reklamówki, co zdarzało w poprzednich latach. Taką żywność musieliśmy, niestety, wyrzucać - przyznaje Janina Wiśniewska z Fundacji Droga, która prowadzi wrzeszczański punkt charytatywny. - Przynieść można tak naprawdę wszystko to, czego nie zje się w trakcie świąt. Będziemy otwarci już 6 kwietnia, we wtorek, tuż po świętach.\nZ pomocy tej korzystają najczęściej seniorzy. Zdarza się jednak, że przychodzą także osoby młodsze.\n– *Regularnie odwiedza nas m.in. 10-letni chłopiec, ale ktokolwiek do nas przyjdzie, nie pozostaje bez pomocy. W ciągu roku wydajemy potrzebującym nie tylko żywność, ale też ubrania - zaznacza Janina Wiśniewska.\nKonferencja rządu: Zmiany w obostrzeniach i szczepieniach


Aktualności Kompetencje kluczowe\nW roku szkolnym 2017/2018, Zespół Szkół Ekonomiczno-Hotelarskich im. Emilii Gierczak w Kołobrzegu, będzie realizował proces wspomagania jakości edukacji, w zakresie kształcenia kompetencji kluczowych młodzieży i dorosłych. Przy wsparciu działań, realizowanych przez Ośrodek Rozwoju Edukacji w Warszawie, w ramach projektu "Przywództwo-opracowanie modeli kształcenia i wspierania kadry kierowniczej systemu oświaty", opracowana zostanie spójna i kompleksowa oferta uczenia się przez całe życie.\nDyrektor Zbigniew Stankiewicz\nZgodnie z zaleceniami Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej, wdrażana jest polityka poszerzenia oferty kompetencji kluczowych, dla wszystkich uczestników procesu edukacyjnego, w ramach przyjętej strategii uczenia się przez całe życie.\nEdukacja, jako proces społeczny i ekonomiczny, posiada strategiczną rolę, w nabywaniu kompetencji kluczowych, dla wszystkich interesariuszy procesu kształcenia.\nNasza oferta skierowana jest do ludzi młodych, którzy będą musieli odnaleźć się na dynamicznie zmieniającym się rynku pracy oraz do osób dorosłych, które będą miały możliwość rozwijania i aktualizowania kompetencji kluczowych, w celu wsparcia swojego potencjału edukacyjnego.\nKompetencje, to połączenie wiedzy, umiejętności i postaw, odpowiednich do sytuacji. Kompetencje kluczowe, nabywane w procesie kształcenia, uczenia się, przez całe życie, w kontekście rozwoju osobistego jednostki, samorealizacji, bycia aktywnym obywatelem, wspomagają szanse na zatrudnienie w społeczeństwie wiedzy.\nProces wspomagania, zainicjowany przez Ośrodek Rozwoju Edukacji, którego wdrożenie i rozpowszechnienie, będzie jednym z kluczowych zagadnień ZSE-H.\nKompetencje kluczowe kształtowane w roku szkolnym, 2017/2018 to:\n1.porozumiewanie sie w języku ojczystym\n2.porozumiewanie sie w językach obcych\n3.kompetencje matematyczne i podstawowe kompetencje naukowo-techniczne\n5.umiejetność uczenia się\n6.kompetencje społeczne i obywatelskie\n7.inicjatywność i przedsiębiorczość\n8.świadomość i ekspresja kulturalna.


Zdradzieckie układy | Jacek Bezeg – Moim zdaniem\nJan G. Grudniewski,\nJeszcze w czasie trwającego nasilenia „zimnej wojny” w latach 1978-79, gdy Związek Radziecki prowadził zaciętą wojnę okupacyjną w Afganistanie, do Moskwy przylecieli przedstawiciele Rządu Światowego związanego z Rothschildem aby wysondować u Leonida Breżniewa, I Sekretarza KPZR, opinię na temat przyszłego zjednoczenia Niemiec.\nPo trzech dniach uzgodnień w resortach siłowych i spraw zagranicznych Breżniew dał odpowiedź, że jest to możliwe ale pod warunkiem , że między ZSRR a Niemcami będzie strefa buforowa bez przemysłu, o niestabilnej władzy i ograniczonej ludności. Tak wydana opinia była szokująca jak na te czasy, gdyż zakładała eliminację Polski, podczas gdy Związek Radziecki był jeszcze na szczycie swojej potęgi. Zakładała w rzeczywistości likwidacje Polski jako kraju suwerennego, choć ówcześnie największego sojusznika ZSRR w obozie socjalistycznym.\nZ kolei już w 1985 r. (czyli jeszcze w czasie komuny) podpisano niejawny układ między Niemcami a ZSRR (Gorbaczowem) przygotowujący zjednoczenie Niemiec. W układzie tym postawiono warunki zjednoczenia: miedzy Rosją a Niemcami ma być strefa buforowa w której nie będzie przemysłu ciężkiego, nie będzie poważnych instalacji militarnych, ma być zmniejszona ludność i niestabilna władza administracyjna zależna od obydwu stron.\nTe wszystkie zobowiązania ówczesnego zdradzieckiego układu są przez kolejne marionetkowe rządy w Polsce przestrzegane i ściśle realizowane.\nW 2003 r. podpisano ponownie nowy układ miedzy już Zjednoczonym Niemcami (kanclerz Schroeder), a po rozpadzie ZSRR , z nową Rosją (prezydent Putin) o podziale wpływów gospodarczych w Polsce.\nUstalono że na terenach polskich, od zachodu do Wisły są wpływy niemieckie, od Wisły na wschód są wpływy rosyjskie.\nCześć podziemna Polski czyli złoża geologiczne są w gestii wpływów rosyjskiej, cześć naziemna czyli np. lasy, teren i ziemia jest w gestii niemieckiej. W wyniku tego układu za wiedzą marionetkowego polskiego rządu zlikwidowano polski przemysł, gospodarkę i miejsca pracy. Już nie polskie fabryki, ziemię, markety zagospodarowują Niemcy a złoża geologiczne czy nawet kopalnie zajmą Rosjanie. Jeżeli złoża lub koncesje biorą nawet obcy z Zachodu, to po to aby z nich później rezygnować na rzecz odsprzedaży zainteresowanym oligarchom z Rosji.\nWojna na Ukrainie pomieszała trochę szyki tym układom, bo Rosjanie uwikłali się w wojnę na Ukrainie, w wyniku wojny i sankcji gospodarczych poważnie osłabli gospodarczo, stracili dobre imię i nie są w stanie dotrzymać kroku Niemcom w ekspansji gospodarczej na Polskę. Jednak to nic nie zmieniło zapisów Zdradzieckiego Układu w dalszej perspektywie. Jest stałe parcie do jego gwałtownej realizacji. Realizacji za wszelka cenę.\nCentra władzy w Polsce z których jedne prezentują agenturę rosyjską a drugie agenturę niemiecką zaczepiają i obrażają Rosję aby sprowokować ją do zajęcia z Kaliningradu przynajmniej kawałka Polski. Było by to pretekstem do czekających w Niemczech wojsk NATO dla zajęcia zachodniej części Polski do Wisły, pod pretekstem obrony przed Rosją. Te już przygotowane wojska od tygodni drepczą w miejscu z niecierpliwości, bo na razie nie ma pretekstu ze strony Rosji.\nGrozi nam wojna a obecna władza chce 20 000 doświadczonych zawodowych szeregowców i oficerów, kombatantów z Iraku i Afganistanu wyrzucić z wojska na bruk. Polacy powinni sobie to zagrożenie uzmysłowić i szukać własnych rozwiązań.\nTeraz rozumiemy dlaczego w sprawie fabryki, dawny POLAR we Wrocławiu, obecny Fagor- Mastercook warty 500 mln zł (pól miliarda zł ) władze na siłę przymuszają syndyka ( dzielną kobietę T. Kalisz) aby oddała Niemcom za 60 milionów zł.\nRozumiemy dlaczego kopalnię Brzeszcze z wysokogatunkowym węglem i po kosztownej (200 mln) modernizacji ścian wydobywczych chcą za złotówkę oddać niemieckim “słupom”. Rozumiemy też setki innych podejrzanych przykładów likwidacji prężnych zakładów i fabryk.\nRozumiemy także, dlaczego ziemię orną na zachodzie Polski nie może kupić polski rolnik, tylko przejmują ją Niemcy. Rozumiemy dlaczego naciągnięto dużych polskich producentów rolnych na kupno drogich maszyn, a zlikwidowano im dochód, aby byli niewypłacalni i zbankrutowali. Później bezwzględni komornicy zabierając im zadłużone maszyny i ziemię. Wszystko staje się logiczne ale złowrogie.\nZdrada Panowie. Zdrada.\nGen. dyw. ds. Jan G. Grudniewski, Warszawa 17 luty 2015 r.\nWpis opublikowany w Aktualności, Niemcy, Polska, Przedruki, Rosja, UE i otagowany zdrada, zdrada intereu Polski 10 marca 2015 przez Jacek.\n← Kto mieczem wojuje Powstańcze Biogramy – 3 marca – Irena Kwiatkowska →


Rozwinięte dochodzenie konkretnych Mac - JustPaste.it\nRozwinięte dochodzenie konkretnych Mac\nWyciąganie Apple może dotrzeć w linii wielu niejednakowych czynników stanu gwoli ich ułatwień opinii ogólnej. Krańcowo ćwiartka odbiorców optuje ponowić ojczyste mac, dlatego ewidentnie wyszukują firmy, która specjalizuje się w dostawaniu pojedynczych mac.\nWracanie Mac majętna przyrządzić we skończonych wariantach plonów Apple, w ostatnim w G-Series, iMac, Mac Mikroskopijnych, MacBook Pro również Macbook Air. Dziś panuje parę kolizyjnych technik otrzymywania darowanych, jakie korporacja będzie pragnęła odzyskać, w subordynacyj od zajmowanego komputera Apple.\nJeśliby pielgrzymuje o wycofywanie określonych spośród komputera Mac, wybierasz liczyć równowagę, że wszystka tabliczka, na którą wynosisz, żywi ostatnią technologię. Niepodlegle od tegoż, jakiego sorcie wyposażenia przytomności nagminnej rozporządza Twój towar Apple, musisz odzyskać ofiarowane właściwie znienacka plus skutecznie, jako zatem jedynie praktyczne.\nodzyskiwanie danych z dysku Lesko , Air i iMac\nGdy wpływowa się odgadnąć, kręgi półprzewodnikowe wyhamowują się najmodniejszym akcesorium myśli masowej gwoli przetworów Apple. Nagminnie wyciąganym stykiem gwoli albumów SSD w notebookach istnieje PCI Express (PCIe). Występuje obficie kolizyjnych czynników, jakie porzucają wraz spośród aktualnym załatwieniem pamiątek nagminnej widocznym w efektach marki Apple.\nBieżące albumy SSD biorą opisy NVMe + AHCI, których starodawne antidota do wycofywania przejętych również nowoczesność nie są w zostanie obsłużyć w wypadku przedmiotów spośród pochopem. SERT Pora Recovery przewiduje zwyczaje plus doznaje określoną technologię opracowaną ponadplanowo po wówczas, iżby odgadnąć owe wątki.


1Maud - blog | Page 3 | Niepoprawni.pl\nSłużby siłowo –porządkowe Rosji: „Izwiestija" określają wypowiedź Grasia jako "skandaliczną". Zdaniem gazety, "może ona podważyć i tak już niebłyszczący wizerunek rosyjskich...\n„Korzystając z okazji chciałbym się zwrócić do Jarosława Kaczyńskiego, aby zgodnie z tym o czym mówiła Joanna Kluzik-Rostkowska, o potrzebie powstrzymania agresji w trakcie kampanii wyborczej, żeby zadbał o zachowanie własnego zaplecza wyborczego. Już nie wspomnę o słynnym incydencie w Londynie, ale również o...\nIm bardziej brutalnie tym lepiej. Nikt, przy zdrowych zmysłach nie liczył na to, że Palikot zmieni swój styl ataku politycznego. Spokojny Palikot nikogo nie interesuje. Bronisław Komorowski doskonale wiedział, że udział Janusza Mariana będzie oznaczał...\n1Maud - 4 Czerwca, 2010 - 22:21\nOd 10 kwietnia trwa nieprzerwana trauma w Polsce. Katastrofa Smoleńska pokazała słabość Państwa. Zarówno po stronie przyczyn jak i sposobu jej wyjaśniania. Majowa powódź, osuwiska, ( które dotyczą już koło 1000 domów), obecne fala powodziowa i kolejne osuwiska związane z przesyceniem, zapowiadana jest trzecia fala. W dodatku, z komunikatów meteo wynika, że sprzęgnie się ona od wtorku z opadami na...\nCzytaj dalej wpis Rząd jak Eris-matka nieszczęść\nPostanowiłam zestawić dane ze stenogramów, z wcześniej powziętymi informacjami na temat okoliczności Tragedii Smoleńskiej. Wszędzie pojawia się jakieś brakujące 5 sekund.Wg informacji, podanych przez Dziennik Gazeta Prawna, uzyskanych z WIL, po odczytaniu zapisów trzeciej czarnej skrzynki, odczytywanej w Polsce – „pilotom zabrakło 5 sekund do odejścia.Podano też, że na poderwanie do góry samolot...\n1Maud - 2 Czerwca, 2010 - 04:28\nMarszałek Niesiołowski to postać wielce barwna. Kiedy wypowiadał się o zmarłym Prezydencie Lechu Kaczyńskim i jego bracie, skala brutalności tych wypowiedzi osiągała apogeum. Większość z nich , była wynikiem nienawiści marszałka do obu braci Kaczyńskich, niektóre jednak stanowiły kompilację nienawiści i konkretnych zarzutów, dotyczących nieetycznych postaw versus głoszone wcześniej ,deklaracje...\nCzytaj dalej wpis Hipokryta Niesiołowski\n- Nie można ujawniać tego, co może tworzyć negatywny obraz człowieka, a jest bez wpływu na wydarzenia na pokładzie - wyjaśniał minister.”\n„Pytany o to, na jakich zasadach...\n1Maud - 30 Maja, 2010 - 20:28\nRosemann powiedział, że to ważny tekst. Rosemann ma rację. Ten tekst będzie bolał. Ale przeczytajcie. Żeby wstyd nie stał się stanem nie do odwrócenia....\nGdzieś w duchu zły jestem na okoliczności (zmaganie z awaryjnym sprzętem), przez które przyznać muszę z zazdrością, że dałem się wyprzedzić Brockley Sidowi i jego świetnemu tekstowi pt. „Udając ofiarę”*. Już sam tytuł budzi zachwyt swą...\nCzytaj dalej wpis Wstyd(o wdzięczności)\nRok temu pan premier, czarował (przy okazji promocji posła PO Liberadzkiego na europosła) polską wieś następująco” „przez kilkanaście minut rysował przed zebranymi przed nim słuchaczami, obraz wsi...\n1Maud - 29 Maja, 2010 - 22:18\nJanusz Palikot dla mnie nie istnieje. Jego chamskie wypowiedzi na temat zmarłego Prezydenta i obrzydliwy żart z Jego śmierci, przesądziły, że ten pan nie jest wart mojej najmniejszej uwagi. Milczałabym, gdyby nie podłe insynuacje, które propagował dzisiaj na forach internetowych. W swoich pytaniach, sugeruje czytelnikom, że śp. Maria i Lech Kaczyńscy, wykupując polisę ubezpieczeniową na życie,...\nCzytaj dalej wpis Palikot trafił kulą w płot\nWersja I towady konstrukcyjne TU-154M, defekty sprzętu powstałe wskutek złej obsługi przez personel naziemny i defekty urządzeń zaistniałe w czasie lotu. Wersja II to zachowanie (działanie lub zaniechanie) załogi, w tym: błąd w technice pilotowania, niezdyscyplinowanie załogi w powietrzu (...


Wszystko o farbowaniu henną - część II - Strona 153 - Wizaz.pl\nStrona 153 z 167 « Początek < 53 103 128 143 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 163 > Koniec »\n2012-04-22, 19:42 #4561\nMyślę, że tak. Ja farbuje jasnym brązem (naturalne mam jasny brąz) i mi dosyć mocno przyciemnia włosy, trzymam 2 do 3 godzin\nDzięki za odpowiedź W takim razie zamawiam i mam nadzieję że przyciemni moje żółte refleksy\nA mam jeszcze pytanie.. Czy do tej mieszanki mogę dodać np trochę odżywki np Hegrona żeby po zmyciu włosy nie były takie sztywne ?\nWyślij prywatną wiadomość do mosia07\nZnajdź więcej postów mosia07\n2012-04-22, 19:47 #4562\nNapisane przez mosia07\nHegron moim zdaniem ma skład w sam raz do mieszania z henną.\n2012-04-22, 22:05 #4563\nDziewczyny, jednak nie bede dekoloryzowac wlosow.. wiec chyba naloze jakis braaz i teraz moje pytanie: mam wlosy jak widac farbowane garnierem na miedź (wyszedl jakis burgund).. czy na tych klakach uzyskam ZIMNY braz? byle nie czarny, bo mi zle w ciemnych wlosach.\nchna.jpg (122,9 KB, 36 załadowań)\n2012-04-23, 09:58 #4564\nNie sądzę, aby tak mógł wyjść dobrze przygotowany orzech. Dokładnie taki kolor wychodzi jak farbuję włosy mamie henną z amlą Khadi. Ja bym mimo wszytko spróbowała orzecowy brąz jeszcze raz. Nie zaszkodzisz sobie, a może wyjść dobrze.\n2012-04-23, 11:11 #4565\nczy to możliwe, żeby henna wypłukiwała się przy olejowaniu? Wczoraj spróbowałam olejowania na mokro i resztka wody w misce miała rudy kolor.... Zastanawiam się teraz, czy wypłukuje się henna, czy może resztki chemicznej farby, na którą nakładałam błotko???\n2012-04-23, 11:29 #4566\nTeoretycznie oleje wnikające mogą wypłukiwać i farbę i hennę\n2012-04-24, 14:40 #4567\nhmm.. czyli raczej nie dowiem się na 100%, czy to farba się wypłukuje czy henna.. bo i farba była ruda i henna wolałabym, żeby to była jednak farba marzę o tym, żeby się jej pozbyć z włosów\nW ogóle to się pochwalę, że zamieścili moje zdjęcia z farbowania na stronie KHADI i jakoś na dniach dostanę kolejną hennę Już się nie mogę doczekać farbowania\nCzy przed nałożeniem henny powinnam na kilka dni zaprzestać olejowania włosów???\n2012-04-24, 15:12 #4568\nW piątek zrobię glossa na Hegronie\n2012-04-24, 15:38 #4569\nczy jak położę ciemny brąz na czarny to chwyci?\n2012-04-24, 16:14 #4570\nhej Dziewczyny , naczytałam się o farbowaniu henną, a że marzę o zdrowych długich rudych włosach(a narazie mam do stanika i mają dość chemicznych farb) to kupiłam hennę khadi z amlą i jatrophą no i siedzę już 1,5 godziny z recznikiem na głowie i umieram ze strachu, żeby mi "rihannowaty" czerwony nie wyszedł i żeby było równo... naturalne włosy mam tzw "mysie" a reszta farbowana na rudo o x lat.... błagam trzymajcie kciuki!!!! zaraz idę spukać!!!\nWyślij prywatną wiadomość do domimimi\nZnajdź więcej postów domimimi\n2012-04-24, 16:26 #4571\njak trafić idealnie z temperaturą wody?\ntermometru nie mam,zagotuje wode,po jakim czasie mniej wiecej bedzie te 50-60 stopniiiii :P\n2012-04-24, 16:57 #4572\na o co chodzi z tym glossem ? dodaje się naturalnej henny do odżywki i co dalej? co to właściwie daje?\nNapisane przez Maylina\nja mam termometr i na temp 55stopni czekałam pól godziny.\n2012-04-24, 17:05 #4573\nW zależności ile da się odżywki do henny, wychodzi różna intensywność koloru i nie ma takiej typowej suszy pohennowej\n2012-04-24, 17:32 #4574\naaa, czyli mieszam hennę z odżywką do konsystencji błotka jak zwykle, nakładam normalnie folię, i siedzę z tym na głowie tak 2-3 godziny? A czy oprócz odżywki dodaje się też wodę?\n2012-04-24, 18:19 #4575\nte 1/2h w zamkniętym czajniku czy przelane do szklanki?\n2012-04-24, 18:23 #4576\nWcześniej tę hennę normalnie rozrabia się z wodą o odpowiedniej temperaturze i czeka się te dane godziny w przypadku czystej henny\n2012-04-24, 18:27 #4577\nwitam ponawiam pytanie, w piątek zamierzam robić włosy na ciemny brąz i też mnie nurtuuje te pytanie.\nI jeszcze jedno, czy olejek migdałowy (mam ten z vatiki) nadaje się do olejowania po farbowaniu, czy też będzie się przyczyniał do wypłukiwania koloru tak jak kokosowy ?\n2012-04-24, 18:31 #4578\nFarbowanie dwukolorowe + kilka innych pytań.\nMarzą mi się rude (bardziej pomarańcz niż czerwień) włoski z zielonymi końcówkami (tak ok. 10 cm długości). I tu rodzi się kilka kłopocików:\n1) jestem naturalną blondynką. Farbuję się henną z barwnikami, a ona szybko się zmywa. Zieleń na blondzie mi się nie marzy. Więc, czy da się utrzymać te końcówki pomalowane na hennie, czy muszę użyć trwałej farby? Czy podczas odnawiania henna złapie je na jakiś niespodziewany kolorek?\n2) czym najlepiej osiągnąć ten efekt zieleni,\n3) ile czasu od pomalowania henną muszę czekać, jeśli musiałabym użyć farby chemicznej?\n2012-04-24, 18:57 #4579\nTeż mnie to interesuje,i prosiłabym o szybką odpowiedź bo zaraz mam zamiar hennować włosy\n2012-04-24, 19:35 #4580\nja trzymałam pół godziny w plastikowym pojemniku z miarka dodanym do blendera niczym nie przykrywałam.\nMaylina - zdążyłam ???\nprzy okazji - czy któraś z Was robiła eksperyment w postaci zmieszania czystej KHADI RED z KHADI z jamlą i antrophą??? Zastanawiam się, czy tym razem nie położyć tej z amlą, ale nie chciałabym uzyskać zbyt ciemnego koloru, dlatego myślę o ich zmieszaniu.\nDołączam mój aktualny kolor, który jest jednak dużo jaśniejszy w słońcu. A marzy mi się kolorek taki jak ma Kocurzyca\nbez lampy.jpg (115,8 KB, 36 załadowań)\nCzas edycji: 2012-04-24 o 19:40\n2012-04-24, 19:45 #4581\nTAK TAK TAK dziekuje Ci!!\nmoge sie teraz zabierać za zmiane koloru\n2012-04-24, 20:24 #4582\nEdytowane przez VMK\nCzas edycji: 2012-04-25 o 10:22\n2012-04-24, 21:24 #4583\nPrzed hennowaniem z niczego nie rezygnuję normalnie olejuję, używam proteiny...\nMigdał to nie kokos, więc dlaczego miałby wypłukiwać kolor?\n2012-04-24, 21:35 #4584\nczy Wam tez naklada sie ciężko henne?jest strasznie tępa i ciężko jest ją rozprowadzić na włosach...macie na to jakieś sposoby?Czy tak ma być po prostu?\n2012-04-24, 21:37 #4585\nMoże masz za gęstą papkę, dolej trochę wody.\n2012-04-25, 09:36 #4586\nnie ma za co jak tam efekty???\n2012-04-25, 11:24 #4587\nDziewczyny bardzo proszę o poradę...\nCzytam i czytam, ale już w końcu nie wiem.\nZamierzam farbować włosy henną pierwszy raz. Aktualnie mam bardzo jasne rozjaśniane włosy blond.\nJaką hennę lub mieszankę henny mam nałożyć żeby nie wyszedł mi płomienny rudy? Raczej brąz, jeśli już to ciemniejszy rudy bardziej pod brąz, rudo-brązowe.\n2012-04-25, 11:37 #4588\nWyszło ok,trzymałam 3 godziny,włosy są strasznie suche ,kolor tez fajny,ale mam nadzieje ze jeszcze sie pogłębi po upływie 24h\ntylko to nakładanie,straszne!\n2012-04-25, 11:55 #4589\nNapisane przez VMK\nNie znam się na farbowaniu blondów...nie chcę wprowadzić w błąd i mieć Cię potem na sumieniu poczytaj i pooglądaj zdjęcia...:\n2012-04-25, 12:12 #4590\nMam tą książke i już ją czytałam\nJednak nie dowiedziałam się z niej tego co chciałam... Miałam nadzieję , że ktoś mi doradzi...\nWymyśliłam żeby najpierw zrobić hennę z amlą i na to potem położyć orzechowy brąz albo jasny brąz, ale ponieważ jestem zielona w tej kwestii chciałam zasięgnąć opinii doświadczonych ;P\nStrefa czasowa to GMT +1. Teraz jest 08:32.


Za Kasę Uk ogłoszenia Kielce sprzedam Za Kasę Uk kupię w Kielcach\nZnalezione Ogłoszenia - za kasę uk Kielce\nOpieka nad osobami starszymi w Anglii!\nPromedica24 poszukuje opiekunów/opiekunek dla seniorów w Anglii! Wymagania: •\tdoświadczenie w opiece (rodzinne lub zawodowe) lub doświadczenie w wolontariacie lub w ...\nDodano: 31 Października 15:48\nSzybkie spotkanie w aucie za kasę\nDodano: 12 Listopada 10:57\nktos zrobi loda za kasę\njestem przejazdem przez sandomierz,stalowa wola ,lezajsk,jarosław. szukam mena do 35 lat kto zrobi mi loda za kasę ja men 35 lat...\nDodano: 9 Grudnia 14:34\nDam kasę za spotkanie napakowanemu pakerowi\nBYCZKOWI po siłowni:) Ja 25l, 172/62, długie ciemne włosy do pasa. Wyglądam jak laska, ale jestem chłopakiem. Na spotkania tipsy, pełen makijaz, kabaretki, szpileczki itp. Jes...\nDodano: 11 Grudnia 16:17\nSpotkanie w aucie za kasę. Konkretnie 500\nSzukam dyskretnej dziewczyny na szybki seksik w aucie bez zbędnych pytań.Jestem miłym i przystojnym facetem kolo trzydziestki. Dyskrecja. Wsparcie do ustalenia. Zainteresowana...\nDodano: 14 Grudnia 08:59\nDam kasę za lodzika, mozliwy układ.\nSpotkam sie z nia na lodzika za kase, jak sie sobie spodobamy moze czesciej. Ja z Kielc, lat 30, szczupły, zdabany. Jak bedziesz zainteresowana pisz............\nMinetka za kasę\nHej za stoweczke udostępnie Ci co chcesz - cipke do wylizania, tyleczek czy stopki :) mogę się kutaskiem trochę pobawić jak chcesz. Pulchna 24lata. Nie uprawiam analu. Wydepil...\nDodano: 13 Grudnia 20:29\nObciągnę zrobię loda młodemu fajnemu dam $$$\nHej. Szukam młodego fajnego chłopaka na spotkania. Zrobię dobrego loda i dam Ci kasę. Jestem zadbany i miły. Kielce, Radom i okolice....\nDodano: 9 Grudnia 11:28\nWitam młody 22 lata, spotka się za kasę....\nDodano: 16 Listopada 00:30\nNikogo niema / Kielce\nJak zdążyłem sie przekonać tą drogą nie da się poznać nikogo realnego Życzę powodzenia i pozdrawiam normalne osoby nie naciągaczy na foty i kasę ,od dłuższego czasu szukam ...\nDodano: 30 Listopada 14:33\nPilnie spotkam sie z dziewczyna na loda za kase\nWitam ja jestem Darek lat 35 180w waga 85kg jestem przystojnym brunetem zadbanym pilnie spotkam się z dziewczyną jedną lub dwiema które zrobią mi porządnego loda z wytryskiem ...\nDodano: 16 Grudnia 13:21\nOd dłuższego czasu próbuje poznać kogoś do stałej relacji. Zainteresowane kobiety zapraszam do korespondencji. Szukam kobiety do 30 latek zadbanej nie myślacej kategoriami sz...\nDodano: 2 Listopada 14:41\nDam pani kase\nSpotkam się z panią teraz w mym aucie dam kasę za lodzika Kielce okolice brunet 47 lat...\nDodano: 23 Listopada 05:34\nOszustwa z fotkami! Wszystkie poniżej fotki!\nUwaga panowie,wszystkie ogłoszenia ze zdjęciami niby realnych Lasek to fikcja, przy której debil wyciągnąć chce od Was kasę. Przestrzegam. Komercyjne linki lub numery telefonó...\nDodano: 17 Grudnia 20:29\nDam 100 zł za oral\nSzukam realnej dziewczyny zainteresowanej spotkaniami na loda za kasę......\nDodano: 15 Grudnia 20:53\nZrobi jakaś pani lodzika za kasę Skarżysko Starachowice i okolice...\nDodano: 23 Listopada 14:24\nKasa za delikatne pieszczotki. Opatów i okolice\nja młody ty 18+... dam tobie kasę za delikatne pieszczotki może być bez sexu... napisz skąd jesteś i kiedy masz czas na spotkanie....\nDodano: 8 Listopada 13:18\nMłody za PLN\nSiemka wymagam żebyś był mobilny. Bez dużego buszu na dole. Zrobię loda za kasę A za dopłatą może perskie oko...\nDodano: 15 Grudnia 22:41\nWitam Panie jestem 40 latkiem z okolic Kielc poznam puszystą panią może być starsza i bardzo puszysta. Dam kasę i spełnie Twoje pragnienia....\nDodano: 13 Grudnia 04:11\nOddam dziewictwo analne (17 lat 16cm 177cm60kg) KIELCE\nTrzy zasady Guma mieszkanie wolne Dajesz kasę robię co chcesz ... Jeśli z którym się nie zgadzasz to papa Młody ambitny lecz nieśmiały chłopak Wiek +20 Penis... B...\nDodano: 28 Października 11:35\nZnalezione Ogłoszenia Kielce: za kasę uk\nsms za kasę dam kasę 16 za kasę ona se za kasę weź za kasę ona za kasę pln ełk za kasę ana l za kasę kasę za nic zmusznie kasę spotkana za kasę huje za kasę zarabiała kasę mamuska za kasę ona suka za kasę młoda za kasę 16l pani kasę sxe spec za kasę spotka sie za kasę gruba za kasę


Kubeczek menstruacyjny LADYCUP, Gold, rozmiar S Gold | Higiena \_ Art. higieniczne dla kobiet \_ Kubeczki menstruacyjne | Tytuł sklepu zmienisz w dziale MODERACJA \_ SEO\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Gold, rozmiar S\nKubeczek menstruacyjny, kolor: Gold, rozmiar S, Lady Cup\nGdybyśmy mieli opisać ten produkt jedynie w przymiotnikach, to wybralibyśmy te:\nBezpieczny - Nowoczesny - Prosty - Ekologiczny - Wygodny - Ekonomiczny - Higieniczny\nMając na uwadze wyjątkowe potrzeby kobiet, Lady Cup stworzyło kubeczek menstruacyjny dostosowany do nich. Producenci wzięli pod uwagę całe spektrum kobiecych wymagań - tak powstał świetny kubeczek menstruacyjny Lady Cup. Oto jego niewątpliwe zalety:\nkubeczek menstruacyjny Lady Cup jest całkowicie bezpieczny – otrzymał wyróżnienie Czeskiego Instytutu Zdrowia Publicznego\nten kieliszek menstruacyjny łączy w sobie wygodę stosowania tamponów z najnowocześniejszym, atestowanym silikonem medycznym wysokiej jakości, który otrzymał certyfikat bezpieczeństwa Unii Europejskiej\nponieważ medyczny silikon nie uczula, nie absorbuje płynów i nie wchodzi w reakcje chemiczne z ciałem, jest stosowany nie tylko w przemyśle medycznym, ale także spożywczym\nnowoczesny, wielorazowy kubeczek menstruacyjny Lady Cup jest wspaniałą alternatywą dla tamponów i podpasek\nLady Cup jest wytrzymały, gładki, elastyczny, łatwy w użyciu i bezpieczny\nkubeczek produkowany jest w ściśle kontrolowanych, sterylnych warunkach\nprzy odpowiedniej trosce, żywotność kubeczka to nawet 15 lat - w związku z tym jego posiadanie jest nie tylko ekologicznym wyborem, ale także dobrą inwestycją i oszczędnością dla budżetu domowego\nwartość kubeczka menstruacyjnego zwraca się średnio już po 4 miesiącach\nJak stosować kubeczek menstruacyjny?\nPrzed pierwszym użyciem zaleca się dezynfekcję kubeczka. Do dezynfekcji wystarczy użyć wody, np. gotować kubeczek przez 5 minut. Nie zaszkodzi to jego strukturze i właściwościom. Kubeczka menstruacyjnego mogą używać kobiety w każdym wieku: zarówno młode, które jeszcze nie współżyły, jak i panie stosujące antykoncepcję czy mamy. Zalecamy zapoznanie się z ulotką dołączoną do opakowania przez użyciem.\nPrzed aplikacją pamiętajmy o dezynfekcji kubeczka, umyciu dłoni i odprężeniu. Do aplikacji można użyć lubrykantu na bazie wody. Jest to szczególnie polecane młodym Paniom. Najlepszymi pozycjami do umieszczenia kubeczka są pozycja stojąca i siedząca. Ich wybór zależy od osobistych preferencji i budowy ciała. Wprowadzenie kubeczka menstruacyjnego do wnętrza ciała ułatwia złożenie go wzdłuż na połowę. Prawidłowa aplikacja spowoduje, że kubeczek sam ułoży się wewnątrz pochwy.\nCzy kubeczek menstruacyjny jest dobrze umieszczony?\nNajlepszym sposobem na sprawdzenie, czy aplikacja została przeprowadzona prawidłowo, jest spróbowanie delikatnego obrócenia kubeczka łapiąc dolną jego część. Jeżeli kubeczek menstruacyjny umieszczony jest prawidłowo, to nie będzie się obracać. Jest to zasługa mięśni pochwy, które będą ją utrzymywać w odpowiedniej pozycji i zapobiegną przeciekaniu. Umieszczony kubeczek menstruacyjny w ciele kobiety jest umiejscowiony niżej niż tampon, co nie powinno niepokoić.\nKubeczek menstruacyjny Lady Cup, w zależności od rozmiaru, jest w stanie utrzymać 15,5–21,2/26–34,3 ml krwi menstruacyjnej. Dzięki swojej konstrukcji, sprawdza się zarówno przy aktywnym wypoczynku, jak uprawianie sportu, jak i spokojnym, np.: czytanie książek i spacerowanie. Jest idealny do codziennego użytku w czasie menstruacji, także w nocy. Najlepiej opróżniać Lady Cup 2-5 razy na dobę w zależności od intensywności krwawienia, nie dłużej niż 12 godzin na dobę.\nWyjmowanie, opróżnianie, czyszczenie\nSpecjalny silikon medyczny, z którego wykonany został kubeczek, powoduje, że wystarczy do przepłukać wodą, aby był czysty. Bakterie nie są w stanie utrzymać się na jego gładkiej powierzchni. Można go także wygotować lub oczyścić w specjalnym roztworze - wybór należy do użytkowniczki.\nJak dbać o Lady Cup?\nNajlepszym sposobem jest dezynfekcja kubeczka i pozostawienie go w miejscu z dostępem do powietrza, ale bez dostępu promieni UV, które z czasem mogą zmienić jego kolor. Aby to ułatwić swoim Klientkom, producent dołącza do opakowania stylowe, bawełniane woreczki. Dzięki nim kubeczek menstruacyjny będzie chroniony przed słońcem.\nOferujemy dwa rozmiary kubeczków menstruacyjnych Lady Cup: S oraz L. W każdym przypadku uchwyt można skrócić samodzielnie uważając, aby nie uszkodzić kubeczka.\nRozmiar S (Small), to rozmiar odpowiedni dla kobiet, które nie rodziły lub dla kobiet poniżej 25. roku życia:\ndługość: 46 mm\ndługość uchwytu: 19 mm\nmaks. pojemność: 21,2 ml\nRozmiar L (Large), to rozmiar odpowiedni dla kobiet, które rodziły lub dla kobiet powyżej 25. roku życia:\ndługość uchwytu: 13 mm\nmaks. pojemność: 34,3 ml\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Touch of Lavender, rozmiar S\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Sunflower, rozmiar S\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Pink, rozmiar L\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Touch of Lavender, rozmiar L\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Wild Honeysuckle, rozmiar S\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Moonstone Blue, rozmiar L\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Night, rozmiar S\nKubeczek menstruacyjny LADYCUP, Day, rozmiar L