W pewnej bardzo starej kamieniczce, w malutkim mieszkanku, istniał szczególny pokoik. Szczególny, bo wynajmowała go szczególna osoba. Pomieszczenie to nie było duże. Mieściła się w nim tylko szafa z zepsutymi drzwiczkami i łóżko. Tapety na ścianach poodpadały już prawie całkowicie. Okno było nieszczelne, a kaloryfer prawie całkiem zepsuty. Woda przelewała się w nim hałaśliwie, a mimo to prawie wcale nie ogrzewał wyziębionego pokoju. Lokatorka tego mieszkania leżała teraz w grubym ubraniu i pod dwoma ciepłymi kocami i rozmyślała o swoim życiu. Nigdy nie wymagała zbyt wiele od losu, ale ostatnimi czasami spotkało ją, aż nazbyt wiele nieszczęść. Wiedziała o tym. Niedawno straciła bliskich. Nie miała pracy, a za sprawą wielu nieszczęśliwych zdarzeń miejsce, w którym się obecnie znajdowała było jej jedynym domem, który, i tak z powodu zalegających opłat już wkrótce będzie musiała opuścić. Dziewczyna nie miała w zwyczaju rozpaczać nad sobą. Wierzyła w siebie i swoje możliwości. Czuła, że mimo wszystkich nieszczęść, jakie ją spotykają, dzięki sumiennej pracy uda jej się skończyć studia i znaleźć dobrą pracę. Wierzyła w to bardzo mocno, ale mimo to, czasami dopadały ją rzadkie chwile zwątpienia, takie jak ta teraz. Chwile, w których wydawało jej się życie ją przerasta...\nTo właśnie w tą ponurą i zimną noc przyszedł moment kulminacji tych wszystkich niepewności. Strachu przed niepewnym jutrem i tęsknoty za tym wszystkim co już dawno umarło. Na policzku dziewczyny pojawiła się łza...\nW tym właśnie momencie stało się coś niezwykłego. W rogu pokoju tuż przy samym suficie, pojawiło się jakieś jasne światełko. Z początku dziewczyna nawet go nie zauważyła, ale z każdą sekundą światło stawało się coraz jaśniejsze.\nW końcu dziewczyna zerwała się z łóżka. Zupełnie nie wiedziała co się dzieje. Musiała zasłonić twarz rękoma, by jasność jej nie oślepiła. Gdy światło odrobinę ustało opuściła dłonie. W pokoju było teraz zupełnie jasno, jakby był środek dnia, mimo iż na dworze nadal było ciemno, a żadna z żarówek na żyrandolu nie świeciła się. Dla dziewczyny stało się jednak oczywiste, że źródłem światła jest stojąca przed nią postać - uskrzydlony mężczyzna w białych szatach, który uśmiechał się do niej serdecznie.\nDziewczyna nie czuła strachu, ani nawet zdziwienia. W twarzy nieznajomego i w niebiańsko białych piórach jego skrzydeł było coś, co starczało za wszystkie odpowiedzi. Dziewczyna wiedziała, że przed nią stoi prawdziwy, najprawdziwszy ANIOŁ.\n- Witaj nieznajoma. Jestem Anioł. Przybyłem tu, aby spełnić jedno twoje życzenie. - odezwał się Anioł. Jego głos był tak ciepły i przyjazny, że dziewczyna poczuła jakby wcale nie widziała go po raz pierwszy. Miała wrażenie, że jest on kimś dobrze jej znanym i bliskim, na kogo czekała od dawna... Być może całe życie...\n- ...Życzenie? - wyjąkała w końcu dziewczyna bardzo niepewnie.\n- Tak. Widzisz jestem z niebiańskiej fundacji „Jedyne marzenie”. Zajmujemy się wyszukiwaniem osób takich jak ty, których spotkało w życiu nieproporcjonalnie dużo nieszczęść... Zgodnie z zasadami życia na ziemi liczba nieszczęść, jakie spotykają człowieka nie powinna przekraczać pewnej określonej normy. Jeśli już przekroczy to takim osobom przysługuje rekompensata ze strony nieba. Ty jesteś jedną z takich osób. A teraz powiedz mi. Jakie jest twoje życzenie?\n- Ja... - zaczęła niepewnie dziewczyna. Rozejrzała się po swoim pustym pokoju. Przypomniała sobie samotność, brak bezpieczeństwa, uczucie głodu... Tyle było rzeczy, o które mogła teraz poprosić... Jednak... - Ja chyba nie mam żadnych życzeń...\n- To niemożliwe - powiedział Anioł i trochę się nawet zdziwił. - Przecież musi coś być... Czytałem przed chwilą twoje akta.. Wynika z nich, że straciłaś rodzinę w wypadku. Nie masz domu, pracy ani przyjaciół. Musi być coś o co możesz mnie poprosić. To może być wszystko...\n- Cóż... Najczęściej jestem proszony o pieniądze. Mógłbym ci ich dać tyle, że do końca życia nie będziesz musiała się o nic martwić... Niektórzy proszą też o przyjaciół... Albo nawet o współmałżonka... Inni chcą powodzenia w karierze, albo sławy.... Wszystko zależy od ciebie.\nDziewczyna zamyśliła się przez chwilę. Anioł przyglądał jej się z zainteresowaniem i cierpliwością.\n- No dobrze - powiedziała w końcu dziewczyna. - Chyba już wiem czego chce.\n- Nie mam dużych oczekiwań. Chcę tylko poznać odpowiedź na jedno pytanie. Udzielisz mi jej?\n- Oczywiście. Jestem reprezentantem sił wszechmocnych. Znam odpowiedź na każde pytanie.\n- Więc... - zaczęła dziewczyna pełnym podniecenia głosem. - Jaki jest sens życia?\nTeraz Anioł zamyślił się na bardzo długą chwilę. Zrobił taką minę jakby trochę nie zrozumiał o co jest proszony.\n- Słucham? - powiedział w końcu niepewnie.\n- Sens życia. Po co żyjemy...? - spytała jeszcze raz dziewczyna i z jeszcze większym napięciem wpatrzyła się w Anioła.\nAnioł zastanowił się przez chwilę. Spełnił już mnóstwo życzeń i odpowiedział na wiele pytań, ale na to się nie przygotował. Może dawniej były czasy, gdy ludzie stale zadawali sobie to pytanie i nie raz zadawali je aniołom, ale współcześni ludzie nie zastanawiali się już nad takimi rzeczami. Anioł był zbyt mało doświadczony, aby móc odpowiedzieć.\n- ...Możesz chwilę zaczekać? Muszę się z kimś skonsultować - powiedział i nie czekając na odpowiedź zniknął w niebiańskich promieniach światła. Chwilę później już leciał wśród chmur gdzie krzątały się setki aniołów.\n- Hej! Czy ktoś mógłby mi pomóc? - krzyknął głośno nie mogąc się zdecydować na bezpośrednie zwrócenie się do któregoś z nich. - Potrzebuje pilnie odpowiedzi na pytanie „Jaki jest sens życia?”.\nNajbliżej przelatujący aniołowie zatrzymali się. Większość z nich wyglądała tak, jakby miała ochotę udać, że pytania nie usłyszeli i lecieć dalej, ale w końcu byli sługami boskimi. Sens ich istnienia polegał na tym, że nie mogli zostawić kogoś w potrzebie.\n- Rety... Nikt mi nigdy nie zadał tego pytania... - powiedziała jakaś Anielica.\n- Właśnie! W dzisiejszych czasach ludzie proszą o pieniądze, sławę, albo władzę, ale o odpowiedź na pytanie...\n- Naprawdę ktoś miał takie marzenie? Poznać odpowiedź na to pytanie...?\n- No tak... - przyznał Anioł.\n- Zaraz... Było coś takiego na kursie podstawowym.... Ale nie pamiętam... Ten egzamin akurat oblałem...\nWśród aniołów rozgorzała długa dyskusja. Anioł przysłuchiwał się jej w napięciu, lecz kwestia została nierozstrzygnięta. Wszyscy zgodnie stwierdzili, że nie potrafią mu pomóc i rozeszli się w swoje strony.\n- Może spytaj jakiegoś starszego anioła...? - zaproponowała Anielica na odlocie. - Tamten wygląda sędziwie. Może ci pomorze.\nAnioł przyjrzał się wskazanej przez Anielicę osobie i podleciał do niej.\n- Przepraszam... - spytał jakiegoś bardzo staro wyglądającego anioła. - Mógłby mi pan pomóc? Pewien człowiek spytał mnie, jaki jest sens życia, a ja...\n- Nie potrafisz mu odpowiedzieć? - spytał stary anioł z wyrazem uspakajającej sympatii.\n- Tak, no właśnie... - przyznał z uśmiechem Anioł. - Jestem tu trochę nowy i na niektóre zadania wciąż nie jestem przygotowany.\n- To całkiem naturalne. Każdy początkujący anioł w naszej fundacji ma z tym problemy.\n- Więc potrafi mi pan pomóc? Zna pan odpowiedź na to pytanie?\n- Nie? - spytał z rozczarowaniem Anioł.\n- Ale wiem kogo możesz o to spytać. On ci na pewno odpowie.\n- Stwórca? - powtórzył Anioł, a jego dopiero co rozkwitłą na nowo nadzieję wypełniło uczucie niepewności. - Chyba nie powinno mu się zawracać głowy takimi drobnostkami.\n- Ależ skąd! On właśnie po to tutaj jest. Żebyśmy mogli konsultować się z nim w najtrudniejszych sprawach...\n- No dobrze, skoro tak... Ale jak do niego trafić?\n- To proste. Musisz skontaktować się z jego sekretarką..\n- Z sekretarką? To konieczne... Nie można by ominąć formalności...\n- Oczywiście, że nie! Jeśli chcesz się z nim umówić na wizytę musisz się wpisać na listę oczekujących, jak każdy.\n- Ale dziewczyna, która zadała mi to pytanie nadal czeka...\n- Więc poczeka jeszcze trochę. Chyba wiesz, gdzie jest biuro Stwórcy?\n- Jasne. Wszyscy wiedzą...\nJakiś czas później Anioł siedział w poczekalni do gabinetu Stwórcy. W jego towarzystwie było mnóstwo osób, a on miał numer dwadzieścia pięć klasy „a”. Poczekalnia była cała jasna i miała wielkość dworca kolejowego. Siedziały tam całe tłumy ludzi, w związku z czym Anioł nie był pewien dlaczego dostał tak niski numer. Pomyślał nawet, ze sekretarka musiała się pomylić, ale wolał nie mówić tego głośno.\n- Numer 25 „a” - powiedział głos roznoszący się echem po całej poczekalni. Anioł podniósł się uradowany. Czekał na swoim miejscu już od wielu godzin. Sekretarka natychmiast wskazała mu odpowiedni korytarz.\n- Ostatnie drzwi na lewo... - powiedziała do niego, a Anioł przytaknął. Z każdą chwilą denerwował się coraz bardziej. Jeszcze nigdy wcześniej nie widział Stwórcy.\nNigdy nawet nie przyszło mu do głowy, że mógłby się z nim spotkać. A jednak właśnie stał pod drzwiami jego gabinetu... Wciągnął głośno powietrze i nacisnął na klamkę...\nWszedł do środka. Tam za wysokim dębowym biurkiem siedziała jakaś postać. Był to wysoki i całkiem przystojny młodzieniec. Brunet o ciemnych oczach i sympatycznym uśmiechu. Anioł pomyślał, że kogoś mu przypomina.\n- Dzień dobry... Przepraszam, czy to gabinet Stwórcy? - spytał nieśmiało. - Mógłbym przysiądź, że sekretarka kazała mi skręcić w ostatnie drzwi na lewo...\n- Ależ wszystko w porządku, nie pomyliłeś się. Stwórca to ja.\n- Ooo... - powiedział Anioł nie kryjąc zdziwienia. Inaczej go sobie wyobrażał. - I Pan naprawdę stworzył świat?\n- Tak - odpowiedział Stwórca z uśmiechem. - Tak trudno w to uwierzyć?\n- Nie, oczywiście, że nie... Bardzo pana przepraszam... Tylko spodziewałem się że będzie pan...\n- No... - Anioł umilkł w niepewności. Chciał powiedzieć „stary”, ale czuł, że trochę nie wypada. Miał nadzieję, że Stwórca zrezygnuje z pytania i zmieni temat. Tak też się stało.\n- Dziwne, że nie zauważyłeś... - powiedział Stwórca z namysłem przyglądając się nadal stojącemu koło drzwi Aniołowi. - Większość ludzi to zauważa..\n- Usiądź chłopcze denerwuje mnie to, że tak stoisz przy drzwiach.. Uwierz mi gdybym chciał cię zaatakować, i tak nie zdążyłbyś do nich dobiec...\n- No tak, oczywiście... - przyznał Anioł i usiadł naprzeciwko Stwórcy. - Więc czego nie zauważyłem?\n- Powiedz... Nie przypominam ci kogoś?\n- Tak... - powiedział Anioł z namysłem, bo właśnie ze zdumieniem odkrył kogo. - Mnie...\n- Aha... No właśnie... Większość osób zauważa od razu...\n- Rzadko mam okazję oglądać swoje odbicie...\n- Ach, no tak... A co cię tutaj sprowadza...? - powiedział Stwórca zerkając na jakiś leżący przed nim dokument. - Masz klasę „a”, więc zgodnie z naszymi kryteriami jesteś elitarnym śmiertelnikiem w trakcie śmierci klinicznej...\n- Co? Znowu pomylili klasy, tak? - spytał stwórca z uspokajającym uśmiechem.\n- No raczej...\n- Nie martw się, to zdarza się im cały czas... No, ale skoro tu już jesteś to powiedz, co cię tutaj sprowadza?\n- No więc jestem stażystą z sekcji „jedyne marzenie”... Pewna dziewczyna zadała mi pytanie, na które nie potrafię odpowiedzieć.\n- Ach, tak... I przyszedłeś do mnie w nadziei, że ci pomogę...\n- No tak... Pan w końcu stworzył ten świat i zna pan wszystkie odpowiedzi na pytania, które go dotyczą.\n- Oczywiście. Więc co to za tajemnicze pytanie, na które nawet żaden ze starszych aniołów nie zna odpowiedzi?\n- „Jaki jest sens życia”.\n- Hm... Ale banał...\n- No tak... Ale nikt tego nie wie.\n- To ja stworzyłem cały świat i zapewniam cię, że dzieło moje nie było podyktowane jakimś chwilowym przypływem emocji... - powiedział Stwórca w głębokiej zadumie. - Oczywiście mojej pracy towarzyszyła pasja... Ale przede wszystkim była ona wynikiem głęboko przemyślanych planów. Cały świat, włącznie z żyjącymi na nim ludźmi ma sens... Oczywiście teraz nikt już tego nie docenia. Nikt się nie zastanawia jak stary dobry Stwórca stworzył świat. Mają mnie za zdziwaczałego emeryta...\nStwórca przerwał na chwilę. Wyglądało tak jakby odpłyną gdzieś w bardzo dalekie myśli. Anioł przyglądał mu się w napięciu.\n- E... Proszę Pana?\n- O! Jeszcze tu jesteś? - powiedział Stwórca przyglądając się Aniołowi tak jakby dopiero teraz go zauważył.\n- No tak... Eee... Nie odpowiedział mi Pan na pytanie...\n- Na jakie pytanie?\n- To które panu zadałem... „Jaki jest sens życia”?\n- A! No tak... Sens życia... Gapa ze mnie, przepraszam. Sens życia to...\nAnioł pochylił się nad biurkiem w ogromnym napięciu. Ciekawość przybrała w nim poziom optymalny...\n- O kurczę...! Zapomniałem...\n- Słucham? - spytał Anioł, tak jakby Stwórca powiedział coś w niezrozumiałym dla niego języku.\n- Zapomniałem! Po prostu. Sam nie mogę w to uwierzyć... Jestem pewien że życie miało jakiś sens. Kiedy jeszcze niczego nie było, siedziałem sobie zastanawiając się „stwarzać, czy nie stwarzać?”. Wiele było przeciw, ale w końcu wpadłem na pewien niepodważalny argument. To właśnie był sens całego świata. Powód, dla którego go stworzyłem... Ale co to było? Chyba źle ze mną, bo naprawdę nie mogę sobie przypomnieć.\nAnioł siedział naprzeciwko Stwórcy. Teraz miał już lekko rozchylone usta. Z wielkim niedowierzaniem przyglądał się jak Stwórca - najbardziej szanowana istota niebios, próbuje sobie przypomnieć odpowiedź na kluczowe pytanie w dziejach ludzkości. Przemknęło mu nawet przez myśl, że Stwórca po prostu się z nim droczy. Że udaje głupiego, żeby wymigać się od odpowiedzi. Anioł wiedział jednak, że to nie miałoby sensu...\n- To co ja mam teraz zrobić? - spytał załamany Anioł.\n- Może po prostu zaoferuj tej dziewczynie coś innego? Jakoś trudno mi uwierzyć, że nie ma innych marzeń, oprócz poznania sensu życia...\n- Ale czy tak na pewno można? - spytał niepewnie Anioł. - Nam zawsze mówili, że musimy spełnić życzenie bez względu na wszystko, no chyba że ktoś miałby na tym ucierpieć... Czy jeżeli zaoferuje jej spełnienie innego marzenia, nie będzie to złamanie zasad?\n- Ech... Nie wiem. Nie pytaj mnie o takie rzeczy. Ja jestem tylko stwórcą! Jestem artystą, nie znam się na tych wszystkich przepisach. Kiedyś, gdy jeszcze ja byłem Bogiem, wszystko było proste i przejrzyste, a teraz wybraliście sobie w tych waszych wyborach takiego biurokratę... No, ale nieważne... Sam chciałem przejść na emeryturę, więc nie wypada mi komentować poczynań moich następców... Wiesz... Jedyne co ci mogę teraz doradzić, to żebyś poszedł do archiwum pytań. Tam się archiwizuje wszystkie pytania, jakie kiedykolwiek zadała sobie ludzkość. „Sens życia” na pewno tam jest.\n- A gdzie to archiwum się znajduję?\n- W piwnicach tego budynku... Poczekaj dam ci przepustkę...\n- Dziękuję... - powiedział Anioł i wziął od Stwórcy przepustkę.\n- Chyba tak, dziękuje... I tak zabrałem już Panu dużo czasu...\n- Nie szkodzi. I tak teoretycznie powinienem był cię spławić już pięć minut temu....\n- Aha... To ja już pójdę... Do widzenia...\nAnioł wstał z miejsca i ruszył w stronę drzwi. Nie wiedział czemu, ale Stwórca wciąż przyglądał mu się z niezwykłym zainteresowaniem, jakby czegoś od niego jeszcze oczekiwał.\n- Przepraszam... Mogę jeszcze o coś spytać? - spytał nieśmiało Anioł.\n- Skoro już tu jesteś... Pytaj.\n- Dlaczego pan wygląda tak samo, jak ja?\n- Jak to dlaczego? To chyba oczywiste... Nie czytałeś Biblii? Stworzyłem ludzi na swoje podobieństwo. Wszyscy są więc podobni do mnie, a zarazem ja jestem podobny do nich wszystkich. Również do ciebie...\n- No tak... - powiedział Anioł z namysłem. - No ale ja właściwie nie jestem człowiekiem, tylko aniołem...\n- To wszystko jedno... Zresztą chyba byłeś kiedyś człowiekiem, prawda?\n- No... - zaczął niepewnie Anioł, bo był to dla niego temat dość drażliwy. Pomyślał jednak, że jeżeli nie ze Stwórcą, to chyba już z nikim nie będzie mógł o tym porozmawiać. - Właściwie to... Zmarłem dwa dni po urodzeniu...\n- Och... Przykro mi - powiedział Stwórca i zamilkł na chwilę w zamyśleniu. - Ale chyba... Zdążyli ci nadać imię?\nAnioł spuścił trochę wzrok. Stwórca przyglądał mu się w wielkim zamyśleniu.\n- Ach tak... Nie myślałeś kiedyś, żeby się zgłosić do programu reinkarnacji? Trudno musi ci być aniołem, który spełnia marzenia innych ludzi, jeżeli sam nigdy nie byłeś człowiekiem. Jeżeli nie cierpiałeś, nie możesz zrozumieć cierpiących. Jeżeli nigdy nie byłeś szczęśliwy nigdy nie będziesz mógł pojąć, dlaczego właściwie ludzie cały czas do szczęścia dążą... No i wreszcie... Jeżeli nigdy nie miałeś marzeń, a zapewniam cię, że jest to wliczone w bycie człowiekiem, to nigdy nie będziesz mógł ich odpowiednio spełniać.\n- Ja... Wiem o tym... Są specjalne przepisy dla takich jak ja. Zaliczyłem dwutygodniowy starz na Ziemi...\n- „Dwu tygodniowy”? - powtórzył Stwórca z lekkim uśmieszkiem drwiny. - Niektórzy ludzie żyją i po sto lat, a w pełni nie pojęli jeszcze wszystkich wartości życia, a tym zatwardziałym biurokratom się wdaję, że jak wyślą was na Ziemię na dwa tygodnie, to będziecie wiedzieli o życiu wszystko? Myślą że świat jest tworem tak prostym? Aż tak nisko cenią moje dzieło?\n- No cóż... Z tego nie jest tak łatwo dostać zaliczenie. Mnie przepuścili, bo i tak miałem ze wszystkiego najlepsze wyniki...\n- Ach no tak... Jesteś kujonem... To całkiem zrozumiałe w twojej sytuacji... Najwyraźniej nadgorliwością próbujesz nadrobić braki z ziemskiego życia. Ale powiem ci coś, i weź to sobie do serca. Pewnych rzeczy nie da się ot tak nauczyć z podręcznika. Jest taki wąski dział nauki, którą trzeba przeżyć samemu.\n- No tak... Może ma pan trochę racji, ale teraz i tak już nic z tym nie zrobię...\n- Mógłbyś się zgłosić do programu reinkarnacji. Nie wiem, jakie oni tam teraz mają kryteria, ale sądzę, że na pewno się kwalifikujesz. Jeśli nie to, to mógłbyś przynajmniej pobyć na Ziemi. Zapoznać się z prawdziwym życiem... Poznać kogoś...\n- Wolałbym nie marnować czasu na takie rzeczy. Prawdziwą radość znajduje w spełnianiu ludzkich życzeń. A teraz, jest tam gdzieś dziewczyna, która czeka, aż spełnię jej jedyne marzenie. Nie mogę jej zawieść.\n- Tak wiem, i to bardzo dobrze o tobie świadczy. Od razu poznałem, że jest w tobie coś wyjątkowego, po tym, że nie poznałeś, że wyglądam zupełnie jak ty. Większość ludzi jest tak zapatrzona w siebie, że od razu to rozpoznają. Ty najwyraźniej tak bardzo byłeś zajęty innymi ludźmi, że nie zauważałeś samego siebie. To zaleta, za którą można by cię podziwiać, ale również wada, której należy ci współczuć.\nPół godziny później Anioł był już w piwnicach. Rozmowa ze Stwórcą trochę go zdołowała.\n- Ma pan przepustkę? - spytała Anioła jakaś bardzo niska i otyła staruszka. Anioł bez słowa podał jej przepustkę. Kobieta spojrzała na nią i jakby nieco się ożywiła.\n- ...Priorytet... - mruknęła cicho i spojrzała na Anioła z nagłym zainteresowaniem, po którym poznał, że chyba znowu przydzielono go do o wiele wyższej klasy niż powinni. - Więc, w czym mogę panu pomóc?\n- Szukam odpowiedzi na pytanie „jaki jest sens życia”.\n- Ach, tak... Już pana prowadzę do odpowiedniego działu...\nAnioł posłusznie ruszył za staruszką. Mijali rzędy alejek z aktami. Wszystkie były tak długie, że mimo iż stały w linii prostej Anioł nie widział ich końca. Tytuły nad działami były najróżniejsze na przykład „Pytania o Wyniki Sportowe”, „Pytania Głupie”, Pytania retoryczne” „Pytania o Pytanie”. W końcu jednak Staruszka zatrzymała się przed działem „Pytania Kluczowe”.\n- Niech pan szuka pod „s”, jak „sens życia”. Poczekam tu na pana. Sam miałby pan problem z odnalezieniem drogi... No i gdyby miał pan jakieś wątpliwości, to chętnie panu pomogę.\nAnioł przytaknął i ruszył wzdłuż alejki. Przed oczami wirowały mu różne litery alfabetu. Stopień napięcia znów w nim narastał... W końcu uda mu się spełnić jego zadanie. Dowie się, jaki jest sens życia. Najbardziej było to dla niego ważne ze względu na dziewczynę. Pamiętał jej obraz w tym małym obskurnym pokoiku. Od razu było widać, że wiele wycierpiała. Wciąż miał przed sobą jej bladą twarz i długie jasne włosy. I te niebieskie, wpatrzone w niego oczy, tak bardzo oczekujące odpowiedzi. Anioł wiedział, że nie może jej zawieść.\nMusiał również przyznać, że teraz i jego brała nieco ciekawość. Jaka była odpowiedź, na to tak niezwykłe i zagadkowe pytanie...?\nSzedł bardzo powoli, aż w końcu dotarł do litery „S”. Stamtąd bardzo szybko znalazł już teczkę, na której tytuł brzmiał „Sens życia to...”. Anioł wstrzymał oddech i otworzył teczkę. Wtedy jednak czekało go jeszcze większe zaskoczenie.\n- Proszę, pani, Proszę pani! - krzyknął do archiwistki mimo, że stał już właściwie obok niej. Biegł do niej przez całą drogę i teraz oddychał bardzo szybko...\n- Coś się stało chłopcze? - spytała Staruszka.\n- Owszem! To musi być pomyłka! - powiedział Anioł i pokazał jej teczkę. Kobieta otworzyła ją. W środku widniała jedynie kartka z napisem „sorbet jagodowy”.\n- Och! - powiedziała kobieta z zaskoczeniem.\n- Czy można coś z tym zrobić?\n- Oczywiście, że tak! - powiedziała kobieta i nagle jej twarz przeciął niezwykły uśmiech satysfakcji. - Tym razem się już nie wywinie! Mam namacalny dowód jego niekompetencji!\n- Niech pan się przyjrzy! - powiedziała kobieta podtykając Aniołowi teczkę pod nos. - W razie czego będzie pan świadkiem!\n- Ale... O co pani chodzi...? - spytał zupełnie zdezorientowany Anioł.\n- No wie pan... Ja nie pracuję tutaj sama. Mam wspólnika, który według mnie jest zupełnie niekompetentny. Od lat próbuję to wszystkim uświadomić, ale dotąd nie miałam żadnych namacalnych dowodów! Teraz mam! Widzi pan to? Widzi? Ten idiota znowu zamienił odpowiedzi w teczkach. Mnie to się nigdy nie zdarza! Ale tym razem, zgubił jedno z pytań kluczowych! Teraz już się nie wywinie...!\nKobieta cała w skowronkach ruszyła w stronę wyjścia najwyraźniej po to, by podzielić się z resztą świata swoim odkryciem. Szła bardzo szybko i wydawało się, że nic nie może jej zatrzymać. Anioł ruszył za nią.\n- Chwileczkę, niech pani zaczeka... Dokąd pani idzie? Co z moim pytaniem...?\n- Och, wybacz synku, ale teraz nie mam czasu...\n- Ale pani nie rozumie! Ja muszę znać odpowiedź...\nKobieta zasępiła się w swoim truchcie i zmarszczyła czoło.\n- No... - powiedziała w zamyśleniu. - Jeśli tak ci zależy, to mógłbyś spróbować poszukać pytania.\n- Jakiego pytania?\n- Tego do którego odpowiedz brzmi „sorbet jagodowy”. One na pewno się zamieniły...\n- Aha... - Anioł zatrzymał się i patrzył jeszcze przez chwilę jak kobieta znika w wyjściu. Westchnął głęboko nie mogąc uwierzyć w swój pech. Potem zabrał się do poszukiwań. Sprawdził różne pozycje od „Co można przyrządzić z jagód i cukru?” do „Co ma dwa słowa zaczynające się na „s” i „j””. Przejrzał w ten sposób setki pozycji, spędzając w archiwum wiele, wiele samotnych godzin, jednak odpowiedź na wszystkie pytania brzmiała zawsze tak samo „sorbet jagodowy”. Anioł nie zamierzał się jednak poddawać. To nie leżało w jego naturze. W końcu, gdy nie mógł już wymyślić żadnych sensownych pytań, a jego desperacja zaczęła sięgać zenitu wpadł na pytanie „Moja ulubiona potrawa”. Zastanawiał się w ogóle czy tak można, bo przecież odpowiedź była względna, ale postanowił sprawdzić.\nZ zaciekawieniem otworzył teczkę z napisem „moja ulubiona potrawa to...”. W środku znajdował się jakiś zamazany napis, który natychmiast po otworzeniu zaczął przybierać wyraźniejszych kształtów. Anioła, aż coś zabolało w piersi, gdy odpowiedź skończyła się formować. Brzmiała ona „Nie mam ulubionej potrawy, ponieważ, naprawdę nigdy nie żyłem. Nie degustowałem, żadnych smaków, więc nie potrafię stwierdzić, który z nich jest moim ulubionym.”\n- Przepraszam, co pan tu robi? - spytał jakiś staruszek w okularach o bardzo grubych szkłach. Anioł szybko zamknął teczkę i odłożył ją na swoje miejsce.\n- To chyba raczej w dziale „pytania kluczowe”.\n- O to chodzi, że nie - powiedział Anioł z lekką pretensją w głosie, bo domyślił się, że ów staruszek jest tym, o którym wspominała pulchna kobieta i że to on jest sprawcą całego zamieszania. - Odpowiedź jaka się tam znajduje jest zupełnie bez sensu. Tamta archiwistka powiedziała, że pan się pewnie pomylił i zamienił zawartości teczek. Dlatego już od kilkunastu godzin przeszukuje to archiwum w poszukiwaniu, pytania, w którym mogła by się znajdować odpowiedź, jaka powinna się znajdować w teczce „sens życia to...”\n- Ta starucha znowu się mnie czepia, tak? - powiedział Okularnik z nagłą zaciętością. - Ja nigdy się nie mylę! Ona sobie to ubzdurała. Wiesz chłopcze, wiele osób było już nie usatysfakcjonowanych odpowiedziami na pytania. Ale skoro w teczce „sens życia to...”, znajdowała się taka odpowiedź, to na pewno jest ona prawdziwa. Nie ma mowy o żadnej pomyłce.\n- Naprawdę? - spytał Anioł z niedowierzaniem. Stary okularnik był takim formalistą, że najwyraźniej naprawdę nie dopuszczał do siebie możliwości pomyłki. - Chce mi pan powiedzieć, że sens życia to „sorbet jagodowy”?\n- „Sorbet jagodowy?” - powtórzył z namysłem Okularnik. - Tak tam napisali...? Zobaczmy...\nChwilę później Anioł już prezentował Okularnikowi znaną mu już teczkę z napisem „sens życia to...”.\n- „Sorbet Jagodowy” - powiedział okularnik z wielkim namysłem przyglądając się teczce. - No proszę… Kto by pomyślał...\n- Zaraz, chwileczkę, proszę pana... Pan chyba nie myśli naprawdę, że sens życia to „sorbet jagodowy”.\n- Przecież tak tu jest napisane! Nie rozumiem, co ma do tego myślenie.\nAnioł aż otworzył nieco usta ze zdziwienia. Potem bez słowa zabrał mu teczkę, wyszedł z archiwum i poszedł z nią na górę.\n- Przepraszam, mam problem - powiedział do pani z informacji. - W archiwum pytań mają jakiś bałagan i nie mogę znaleźć odpowiedzi na ważne pytanie, na które muszę znać odpowiedź. Niech mi pani pomorze. Ja już nie wiem do kogo mam się zwrócić!\n- Ach... Czyli że chciałby pan złożyć reklamację na usługi archiwum pytań, tak? - spytała uprzejmie siedząca za ladą brunetka.\n- Nie wiem.... A czy to może mi pomóc?\n- Tak. Z pewnością... Jeśli pana wniosek zostanie przyjęty, to istnieją duże szanse, że już za parę tygodni wyślemy upomnienie do odpowiedzialnych pracowników...\n- „Za parę tygodni”? Wyślecie „upomnienie”? - powtórzył bezgłośnie Anioł. - A co to da? Ja już teraz muszę znać odpowiedź.\n- A gdzie się panu tak śpieszy?\n- To marzenie pewnej dziewczyny. Poznać odpowiedź na to pytanie...\n- Ach, rozumiem... - powiedziała Brunetka ze współczuciem. - Może po prostu zaoferuje jej pan spełnienie jakiegoś innego życzenia? O! Albo nawet mógłby jej pan zaproponować w zamian dwa inne. To by chyba przeszło, prawda?\n- Pani nic nie rozumie. Ta dziewczyna mogła poprosić mnie o wszystko! Z tego co widziałem nie była bogata. Całkiem zrozumiałym byłoby, gdyby poprosiła mnie o pieniądze. Z jej akt dowiedziałem się również, że jej rodzice umarli w wypadku, mogła poprosić o to, aby się z nimi jeszcze raz zobaczyć. Wiele osób tak robi... Ale ona nie poprosiła mnie o żadną z tych rzeczy... Z pewnością miała wiele pragnień, ale z tych wszystkich, za najcenniejsze dla siebie i kluczowe w życiu uznała poznanie odpowiedzi na pytanie o sens życia. Jak ja mógłbym jej odmówić? Jak mógłbym zaoferować coś innego?\n- Pan to musi kochać swoją pracę... - powiedziała Brunetka wcierając oczy chusteczką.\n- Owszem... Pomaganie ludziom jest moją największą pasją i jak dotąd jeszcze nigdy nikogo nie zawiodłem... Naprawdę nie wie pani, co mógłbym teraz zrobić?\n- No cóż... Sens życia się zgubił, tak?\n- Na to wgląda....\n- I już się raczej nie odnajdzie, tak?\n- Marne szanse...\n- Więc mam taką propozycję. Niech pan pójdzie do Boga i poprosi go ustanowienie nowego sensu życia.\n- Pani chyba żartuje? - spytał niepewnie Anioł. - Myśli pani, że on może to zrobić?\n- Oczywiście, że tak! W końcu jest wszechmogący, prawda?\n- Sam nie wiem... Tak się składa, że rozmawiałem dzisiaj ze Stwórcą... On zapomniał, jaki jest sens życia, ale zapewnił mnie, że tworząc świat miał jakiś konkretny cel. Tego celu chyba nie można tak po prostu sobie zmienić.\n- Ależ skąd! Wszystko jest wyłącznie kwestią odpowiednich ustaleń! Moja przyjaciółka jest sekretarką pana Boga. Jego gabinet znajduje się na trzecim piętrze, jeśli pan tylko chce, to zaraz jej powiem, żeby gdzieś pana wcisnęła.\nParę minut później Anioł stał już na trzecim piętrze. Brunetka tłumaczyła coś zaciekle sekretarce. Już po paru chwilach obie westchnęły głęboko i spojrzały na Anioła ze współczuciem.\n- Niech pan do niego wejdzie - powiedziała sekretarka.\n- Chyba nie powinienem mu przeszkadzać? Nie ma teraz żadnego spotkania?\n- Nie! Właśnie mu się kończy przerwa na lunch. To dobry moment. Idź śmiało.\nAnioł odważnie ruszył do drzwi. Zapukał i wszedł do środka.\n- W czym mogę panu pomóc? - spytał siedzący po turecku za biurkiem Budda. Anioła trochę zdziwił ten widok, ale starał się być jak najbardziej taktowny i tego nie okazywać.\n- Przepraszam, że przeszkadzam, ale mam problem...\n- To zrozumiałe. Gdybyś go nie miał zapewne by cię tu nie było.\n- No tak, właśnie... Chodzi o to, że już od bardzo wielu godzin nie mogę znaleźć odpowiedzi na pytanie „jaki jest sens życia”. Ona chyba się zgubiła...\n- „Zgubiła się”? To niemożliwe! Nie mogła się zgubić...\n- Ależ tak! Chyba nikt dawno nie używał tego pytania... Nikt nie pamięta, jaka jest odpowiedź, nawet Stwórca. Sprawdziłem w archiwum pytań, ale ktoś popełnił błąd i odpowiedź zaginęła.\n- Zaraz, zaraz... Czy ja dobrze rozumiem? - spytał Budda z lekkim przejęciem. - Jest teczka z pytaniem o sens życia, ale w środku nic nie ma?\n- Nie no, jest - powiedział Anioł i podniósł trzymaną w ręku teczkę. - Ale.. Niech pan sam spojrzy... Ktoś niechcący zamienił odpowiedzi... Przez kilkanaście godzin przeszukiwałem teczki z pytaniami, do których odpowiedź brzmi „sorbet jagodowy”, ale nie znalazłem tej, w której znajdowałby się sens życia..\n- Konsultował się pan z archiwistą...?\n- Tak, tak... Ta pani powiedziała, że jakiś pan popełnił błąd i gdzieś bardzo szybko wybiegła... Potem jej już nie spotkałem. Z kolei tamten pan powiedział, że o pomyłce nie ma mowy i nie chciał mi pomóc.\n- Aha... A na czym polega problem? - spytał Budda zza trzymanej wciąż w rękach teczki. Anioł aż wzdrygnął się lekko.\n- Jak to na czym polega problem? - spytał z niedowierzaniem. - Zginął sens życia! To chyba spory problem.\n- A bo to świat się wali bez tego?\n- No nie, ale... Wszystko powinno mieć sens. Panu to na prawdę nie przeszkadza?\n- Nie. Zostałem mianowany bogiem i robię wszystko co do mnie należy zgodnie z określonymi procedurami. Po co tutaj sens?\n- Ale, ale...! Te procedury są błędne... - zaczął mamrotać Anioł. Teraz był już naprawdę zrozpaczony. - W nich jest straszny bałagan! W nich zginął nawet sens życia! Czy Pan tego nie widzi?\n- Chłopcze, nie tym tonem do boga.\n- Przepraszam bardzo... Po prostu strasznie mi zależy. Pewna dziewczyna poprosiła mnie o odpowiedź na to pytanie...\n- A ty od kilkunastu godzin biegasz i męczysz się, aby jej pomóc? Nie jesteś, aby nazbyt gorliwy? Zgodnie z przepisami możesz jej odmówić, jeżeli wykonanie zadania jest zbyt trudne.\n- Ale ja nie chcę jej odmawiać! Dla niej to bardzo ważne. Ona koniecznie chce znać odpowiedź na pytanie „jaki jest sens życia”.\n- Ach... O to chodzi... To w takim razie, jaki ma pan problem? Czemu jej pan nie odpowie?\n- Przecież ta odpowiedź zginęła!\n- Ależ skąd! Tu jest czarno na białym napisane...\n- To jest pomyłka! Przyszedłem tu bo ktoś mi powiedział, że pan jest wszechmogący i może to naprawić i ustalić nowy sens życia...\n- Myślę, że to jest zupełnie zbędne...\n- Ale życie musi mieć sens!\n- No więc ma!\n- „Sorbet jagodowy”, to nie jest sens życia, to czyjaś pomyłka!\n- To nie ma znaczenia. Jest tak napisane, więc to musi być prawda. Takie są przepisy i takie jest prawo. A prawo trzeba szanować. Trzeba mu ufać. Wierzyć w nie. Gdzie byśmy zabrnęli bez tego? Jak świat by wyglądał gdyby każdy robił co chciał i nie zważał na prawo?\n- Nie wiem. Ale wiem jak wygląda świat skrajnej biurokracji, w którym kluczowe zdanie należy do ludzi gorliwie trzymających się przepisów. I wie pan co? Nie podoba mi się on.\nAnioł wyszedł z gabinetu boga zostawiając go z wyrazem wielkiego oburzenia na twarzy. Nie przejmował się tym jednak. Stracił do niego szacunek.\n- I co? Jak panu poszło? - spytała Brunetka, która razem z sekretarką cały czas czekały na Anioła.\n- Źle. Bardzo źle. W ogóle nie chciał mi pomóc... Nie znalazłem sensu życia i jeszcze... Straciłem wiarę w system, w którym żyję. Wcześniej tego nie widziałem, ale teraz to rozumiem... Nasuwa mi się wiele pytań... Teraz jeszcze bardziej potrzebuję sensu... No i zastanawiam się... Skoro w niebie mam tyle wątpliwości, to... Jak wygląda piekło?\n- Mąż mojej koleżanki tam trafił - odezwała się sekretarka, jakby chciała pocieszyć Anioła. - Tam jest bardzo źle... Tam to dopiero jest biurokracja... Podobno całe piekło jest jak jeden wielki urząd taki jak... Hm... Jak to panu opisać? Był pan kiedyś w ZUSie?\n- Nie, nie byłem - powiedział zrezygnowany Anioł. - Dziękuje paniom za pomoc. Chyba teraz wrócę do tamtej dziewczyny i powiem jej... Powiem, że nie znalazłem odpowiedzi na jej pytanie...\nJasnowłosa dziewczyna obudziła się. W jej oczy świeciło bardzo jasne światło. W tym świetle zaczął narastać kształt, który bardzo szybko przybrał postać skrzydlatego człowieka. Dziewczyna już go kiedyś spotkała. Teraz był jednak inny niż przedtem. Wcześniej wydawał się być zupełnie szczęśliwy i beztroski. W tej chwili wyglądał tak jakby w jego życie wkradł się jakiś nieoczekiwany smutek.\n- Wróciłeś! - powiedziała dziewczyna siadając na łóżku. - A już zaczęłam myśleć, że tylko mi się przyśniłeś.\n- Nie, nie przyśniłem ci się... - powiedział Anioł smutnym głosem. - I przepraszam, że tak długo mnie nie było...\n- Nic nie szkodzi... Czy coś ci się stało? Wyglądasz na bardzo smutnego... Wcześniej byłeś taki... No nie wiem... Aż biła z ciebie wiara w dobro i szczęście, jakbyś był pewien wszystkiego... Teraz... Jesteś jakiś inny...\n- Nie przejmują się mną... Jest mi trochę smutno, ponieważ...\n- Nie znalazłem... - przyznał się w końcu Anioł spuszczając głowę.\n- Czego nie znalazłeś?\n- Odpowiedzi na twoje pytanie.\n- Jak to? - ożywiła się nagle dziewczyna i z lekkim niepokojem przyjrzała się Aniołowi. - Ale jak to możliwe? Życie chyba musi mieć jakiś sens!\n- Bo ma! - zapewnił Anioł. - Przysięgam ci że ma! Rozmawiałem ze Stwórcą i on powiedział, że kiedy tworzył świat przyświecała mu pewna idea. Wierzył w to co robił. Świat stworzył właśnie dlatego, że rozumiał potrzebę i sens jego istnienia.\n- To czemu nie powiedział ci jaki to był sens?\n- No bo... - zaczął Anioł zdając sobie sprawę z tego jak głupio brzmi to co za chwilę powie. - Zapomniał.\n- „Zapomniał”? - powtórzyła dziewczyna. - Jak... Jak on mógł zapomnieć... Przecież... On chyba jest wszechmogący, czy coś takiego...\nAnioł przyjrzał się dziewczynie. Sposób w jaki zadawała te pytania jeszcze bardziej go dobił. Widział, jak bardzo zależało jej na spełnieniu życzenia... A on ją zawiódł...\n- W twoich aktach jest napisane „ateistka”... - powiedział w końcu. - Chyba nie wierzysz w Boga?\n- Nie wierzyłam... To znaczy nie byłam zupełnie ateistką... Nie wierzyłam w Boga, ale nie wykluczałam również jego istnienia. Po prostu nigdy wcześniej nie potrzebowałam wiary... No bo wszystko i tak zawsze wydawało mi się być kwestią umowną. Każdy człowiek widział Boga inaczej. Ostatecznie nawet ataki terrorystyczne były „w imię Boga”. Słyszałam kiedyś, że w rzeczywistości każdy widzi Boga inaczej... Ja pomyślałam sobie, że mój Bóg, nie oczekuje ode mnie, żebym w niego wierzyła, ale wiedziałam jednocześnie, że on wierzy we mnie. Że wystarczy po prostu, że będę w życiu uczciwa, a jak umrę to on nie będzie miał potem do mnie pretensji, że w niego nie wierzyłam.\n- To bardzo dojrzałe... - przyznał Anioł i usiadł na skraju łóżka opierając się o ścianę. Odkrył ze zdziwieniem, że bardzo dobrze rozmawia mu się z tą dziewczyną. W każdym razie była to miła odmiana po całym dniu spędzonym w urzędzie. - ...Ale Stwórca nie jest już wszechmogący. Odebrali mu ten status. Teraz jest tylko wszechwiedzący i wszechwieczny...\nBlondynka roześmiała się.\n- Jak to? Kto mu odebrał „status wszechmogącego”?\n- Któryś z nowych Bogów...\n- Co? To on nie jest bogiem? Nie rozumiem...\n- Kiedyś był bogiem... Ale od jakiegoś czasu nikt w niego nie wierzył... Powiedział, że ludzie nadużywają znajomości z nim. Że idą do niego tylko wtedy, kiedy jest im wygodnie, albo po to, żeby wyzbyć się wyrzutów sumienia. On nie chciał takiej wiary „z łaski”... A tak się złożyło, że był cały sznureczek kandydatów na jego miejsce, więc on postanowił ustąpić... Teraz na przykład bogiem jest Budda... U niego też dzisiaj byłem... Zupełny formalista... Stwórcy naprawdę nikt już nie zastąpi...\n- Zaraz... Jak to „teraz bogiem jest Budda”, nie rozumiem.... Macie tam jakiś system? Niech zgadnę... Budda jest bogiem w nieparzyste miesiące?\n- Nie... Mamy wybory....\n- Aha... Kadencja Boga trwa siedem lat.\n- Tak? To fascynujące, opowiedz mi więcej... - powiedziała blondynka i pochyliła się bardziej w stronę Anioła. - Wszyscy buddyści, którzy teraz umierają trafią do nieba, ale gdyby wstrzymali się ze śmiercią jeszcze parę lat i pechowo kadencja Buddy by się skończyła, to trafiliby do czyśćca? Powiedz mi proszę... Mój kolega jest buddystą chętnie mu przekażę, kiedy najbardziej opłaca mu się umierać...\nAnioł uśmiechał się naprawdę bardzo szczerze. Dziewczyna też najwyraźniej dobrze się bawiła.\n- Nie to nie tak... Kryteria przyjęć do nieba są jedną z podstawowych rzeczy, jakie określa nasza konstytucja... Z resztą nieważne... I tak nie powinienem był ci tego wszystkiego mówić... Zajmijmy się lepiej twoim życzeniem... Na pewno masz jakieś zapasowe... To chyba nie było jedyne twoje marznie?\n- No... Cóż... Ja... Trochę się w życiu nacierpiałam...\n- ...Jestem samotna... biedna... Nie mam poczucia bezpieczeństwa... Pomyślałam sobie jednak, że to wszystko może się kiedyś jeszcze obrócić na lepsze. Że znajdę dobrą pracę, i zarobię na utrzymanie. Spotkam przyjaciół, może nawet wyjdę za mąż... Jestem pewna, że mogłabym to wszystko mieć gdybym tylko chciała. Ale nie wiedziałam czy warto... Czy warto tak się starać. Walczyć o marzenia. Potrzebowałam wiary. Chciałam wiedzieć, że wszystko co w życiu przeżyję nie jest bez znaczenia, że ma jakiś... Sens. Tylko tego mi było trzeba. To był klucz do całej mojej przyszłości. Do odkrycia tego kim byłam, jestem i kim chcę zostać... Ale jeżeli życie miałoby nie mieć sensu...\n- Ma sens! Zapewniam cię że ma. Nie mogę ci dokładnie powiedzieć, jaki to sens. Po prostu musisz wierzyć, że on istnieje, rozumiesz?\n- Tak. Chyba masz rację... - powiedziała dziewczyna i uśmiechnęła się lekko.\n- No więc. Tę kwestię chyba mamy już z głowy. Teraz powiedz, jakie jest twoje nowe życzenie?\n- Chciałabym... Tak... Wiem czego bym chciała!\n- Chcę żebyś został moim przyjacielem. Żebyś trochę pobył na Ziemi jako zwykły człowiek... Myślisz, że mógłbyś to dla mnie zrobić?\n- Tak, myślę, że tak - powiedział Anioł z uśmiechem.\n- Cieszę się! Wiesz jak się nazywam, prawda?\n- Tak... Dawno nikt już nie wypowiadał przy mnie tego słowa z takim ciepłem... Tęskniłam za tym...\n- Rozumiem cię...\n- Skoro teraz się przyjaźnimy, jesteśmy właściwie równi sobie. Ty spełniłeś moje życzenie, więc ja chcę ci się odwdzięczyć tym samym. Powiedz, masz jakieś marzenie, które mogłabym spełnić?\n- Tak - przyznał Anioł.\n- Chciałbym mieć imię.\n- A nie masz go? - zdziwiła się Amara.\n- Nie. Umarłem zanim ktoś zdążył mi je nadać. Widzisz... Można być całkowicie samotną osobą, ale jeśli ma się imię... Imię... To ostateczny dowód istnienia. Na to że kiedyś się narodziło. Że miało się matkę. Kogoś, kto chodź przez tą jedną jedyną chwilę nadawania imienia cię kochał... Jeśli nie ma się imienia, to tak jakby się nie nigdy istniało...\n- Ale ty istniejesz! I wiesz co? Moja miłość zdecydowanie wystarczy żeby ci nadać imię... Co powiesz na...\n- Nie pytaj mnie o zdanie - poradził jej szybko Anioł. - Dzieci nikt nie pyta...\n- Dobra. Nazywasz się „Wit”. Zadowolony?\n- Nawet nie wiesz jak bardzo - odpowiedział Anioł z uśmiechem. Nagle wstąpiła w niego nowa nadzieja. Zrozumiał, że stary dobry Stwórca, mimo upływu lat i dziwnego sposobu bycia jeszcze wie co robi.


Gmina Bardo: Podczas ucieczki zgubili skradzione przedmioty - Zabkowice.pl\nOpublikowano: 10 czerwca 2021 06:57 2021-06-10T06:57:31.485Z\nWłamali się do domu jednorodzinnego w Gminie Bardo | foto Adobe Stock\n112 Policjanci z KPP w Ząbkowicach Śl. zatrzymali dwóch mężczyzn podejrzanych o włamanie się do domu jednorodzinnego w gminie Bardo. Za przestępstwo grozi im do 10 lat więzienia.\nGmina Bardo włamanie Policja\nGmina Bardo. Ząbkowiccy policjanci otrzymali zgłoszenie dotyczące kradzieży z włamaniem do domu jednorodzinnego na terenie gminy Bardo. Z przekazanych informacji wynikało, że przed niezamieszkałym budynkiem stoi samochód, do którego ktoś ładuje przedmioty pochodzące z domu. Nie są to właściciele budynku. Pokrzywdzony powiadomiony o tym fakcie przed przyjazdem policji rozpoczął pościg za sprawcami. Złodzieje uciekając z miejsca włamania zgubili po drodze skradzione przedmioty, a następnie porzucili samochód i uciekli na piechotę.\nOficer prasowy KPP w Ząbkowicach Śl., st.asp. Katarzyna Mazurek, informuje -Sprawą włamania niezwłocznie zajęli się policjanci z Ząbkowic Śl doprowadzając do zatrzymania dwóch mężczyzn, mieszkańców Kłodzka podejrzanych o to włamanie. Z budynku ukradli przedmioty o wartości ok. 2000 zł.Mężczyźni usłyszeli już zarzut kradzieży z włamaniem. Za to przestępstwo mogą spędzić w więzieniu nawet 10 lat.\nBezczelny złodziej okradł stację diagnostyczną


Koronawirus polska najnowsze artykuły i zdjęcia - Strona 2\nCzy kościoły w Polsce zostaną zamknięte? Minister Zdrowia jasno odpowiada\nDziś w czasie konferencji po posiedzeniu Rządowego Zarządzania Kryzysowego dowiedzieliśmy się, że od jutra do 25 marca wszystkie placówki oświatowe zostaną zamknięte. Jedynie 12 i 13 marca będą one pełnić funkcję opiekuńcze i nie będzie zajęć dydaktycznych.\nPrzejmujące orędzie Andrzeja Dudy do narodu w sprawie koronawirusa: "Sytuacja jest poważna"\nZ dnia na dzień przybywa coraz więcej osób zakażonych koronawirusem. Ministerstwo Zdrowia potwierdziło dziś kolejne przypadki. Łącznie w Polsce na tę chwilę jest 25 osób z koronawirusem. W szpitalach zaczyna brakować maseczek, sprzętu i przede wszystkim personelu. W sklepach na półkach coraz mniej produktów, a ludzie zaczęli panikować. Kryzys nadszedł i nie można w żaden sposób tego podważać.\nSkutki koronawirusa: spłaty kredytów hipotecznych będą ZAWIESZONE. Na jak długo?\nWe Włoszech sytuacja z dnia na dzień jest coraz poważniejsza. Wczoraj poinformowano media, że cały kraj jest w czerwonej strefie, co oznacza wiele ograniczeń. Podjęto także inne kroki związane z koronawirusem.\nKolejne osoby zarażone w Polsce niebezpiecznym koronawirusem. Rośnie niepokój i lęk. Niestety dochodzi także do niebezpiecznych sytuacji w społeczeństwie. We Wrocławiu został napadnięty kucharz z Chin. Do pobicia doszło w centrum miasta.\nŻele znikają ze sklepów w ekspresowym tempie! Jak zrobić samemu żel? Potrzebujesz 2 składników\nJuż 15 przypadków koronawirusa w Polsce. Na świecie tysiące ludzi zakażonych wirusem, który rozprzestrzenia się w szalonym tempie. Pacjent z Zielonej Gry i pacjentka ze Szczecina poczuli się gorzej. Czy możemy się ochronić przed koronawirusem? Jak z nim walczyć?\nKolejny przypadek KORONAWIRUSA w Polsce. Minister Zdrowia nie pozostawia żadnych złudzeń\nNiestety w Polsce mamy kolejny potwierdzony przypadek koronawirusa. Najbardziej przeraża myśl, że nie dzieje się to wszystko w jednym mieście, a stopniowo pochłania cały kraj. Tym razem zarażony pacjent pochodzi z Krakowa.\nKoronawirus w Polsce - Internet zalały tematyczne memy. Śmiech przez łzy?\nPolacy po raz kolejny udowodnili, że czarny humor nie jest nam obcy.\nKsiądz we Wrocławiu wykrzyczał wiernym, że KORONAWIRUS jest karą. Za co? JEGO SŁOWA SZOKUJĄ!\nTakiego przebiegu mszy z całą pewnością nie spodziewali się wierni w kościele pw. św. Michała Archanioła we Wrocławiu. W czasie kazania duchowny zaczął mówić o koronawirusie i o tym, dlaczego dotknął on ludzkość. Aż ciężko uwierzyć w te słowa...\nPierwszy POTWIERDZONY przypadek KORONAWIRUSA w POLSCE!\nPotwierdziło się to, o czym od kilkunastu dni mówi cały kraj. W zwołanej tuż po 8:00 konferencji prasowej Minister Zdrowia poinformował o tym, że mamy pierwszy przypadek koronawirusa.\nTo już druga osoba z objawami koronawirusa w Łodzi. Mężczyzna wrócił z Wuhan\nWczoraj pisaliśmy o podejrzeniach dotyczących pojawienia się koronawirusa w Łodzi, a dziś z centrum Polski dochodzą kolejne doniesienia. Lokalna prasa podaje, że już DRUGA OSOBA z objawami wirusa trafiła do szpitala im. Biegańskiego w Łodzi.\n33-letni mężczyzna sam zgłosił się w poniedziałek po południu na SOR do Szpitala Specjalistycznego im. Floriana Ceynowy w Wejherowie. Na miejscu poinformował niemal natychmiast lekarzy, że źle się poczuł po powrocie z Singapuru. Nie zlekceważono jego słów i natychmiast przewieziono go do Pomorskiego Centrum Chorób Zakaźnych w Gdańsku.\nKoronawirus zbiera żniwo. Oto jak wygląda śmierć i pierwsze objawy\nKoronawirus najpierw rozprzestrzeniał się w Chinach, dziś możemy mówić już o przenikaniu do Europy. Czym właściwie jest? Jakie są pierwsze objawy i czym grozi zarażenie? To wszystko znajdziecie poniżej.


Tak, 8 lat temu byłem znacznie grubszy.\nPo lewej mam 20 lat, ważę 99 kg ze wzrostem 173 cm, prawda – jestem dzisiaj. Ważyłam o 29 kg mniej.\nLedwo znalazłem jakieś zdjęcie, gdzie byłem “na szczycie”. W tamtym czasie nie lubiłem fotografowania. Myślę, że wielu grubych ludzi mnie teraz zrozumie.\nNapisałem to wszystko, aby pokazać, że WIEM, jak to jest być grubym.\nJedyny sposób na usunięcie tłuszczu\nCzy wiesz, że istnieje tylko jeden sposób na usunięcie tłuszczu? Można go spalać tylko w mięśniach z aktywnością fizyczną. W jakikolwiek inny sposób.\nWszyscy ludzie, którzy sami coś pocierają, kąpią się w wannie, piją moczopędnie, przeczyszczają lub po prostu umierają z głodu – skazani są na porażkę.\n90% wszystkich naszych oparzeń tłuszczu w mięśniach w obecności tlenu. Należy to zrozumieć. Aby nie budować złudzeń co do następnej superdiety.\nMusisz podnieść swój piąty punkt i przesunąć go wzdłuż wszystkich osi współrzędnych. Każdego dnia.\n“Musimy się przenieść, aby schudnąć” – czy to oczywiste? Dla wielu nie.\n“Chodzić?” Nie, poważnie, chodząc?!\n– Artykuł lub głupi do niemożliwego lub naiwnego! Biegam rano, pływam, chodzę na siłownię – i to nie pomaga, ale tutaj jest tylko chodzenie?\nZgadzam się, “chodzenie” nie brzmi poważnie. Ile czasu zajmuje spacer?\nAle ponownie przemyślałem mój sceptycyzm po tym, jak przeczytałem książkę doktora Kovalkowa “Zwycięstwo nad wagą”. Autor w niej twierdził, że chodzenie jest ważnym elementem utraty wagi.\nMożesz mówić cokolwiek, cokolwiek, ale moje życie to potwierdziło.\nPoniżej przytoczę kilka cytatów z książki “Technika dr. Kovalkowa: Zwycięstwo nad wagą” A. V. Kovalkowa.\n90% całego tłuszczu w organizmie jest utlenione lub spala się w mięśniach w obecności nadmiaru tlenu. I to utlenianie tłuszczowe może wystąpić zarówno w pracujących mięśniach, jak i mięśniach w stanie spoczynku, ale w pracujących mięśniach utlenianie tłuszczu jest wielokrotnie wzmacniane.\nDzięki ograniczeniu ruchliwości i aktywności fizycznej zdolność mięśni do utleniania tłuszczu jest dramatycznie zmniejszona.\nZostało to potwierdzone przez pracowników University of Michigan, odkrywając, że regularna aktywność fizyczna zwiększa zdolność tkanki mięśniowej do przetwarzania kwasów tłuszczowych. Im więcej się poruszasz, tym bardziej aktywne ciało rozwija zdolność spalania tłuszczu. Oznacza to, że wyszkoleni ludzie potrafią nawet przy normalnym chodzeniu utlenić większy procent wolnych kwasów tłuszczowych.\nU osób, które nie są przyzwyczajone do regularnych ćwiczeń aerobowych, zdolność do aktywacji kwasów tłuszczowych jest wyższa niż zdolność do ich utleniania. W rezultacie znaczna część tłuszczu jest związana w postaci trójglicerydów i ponownie osiada w tłuszczu podskórnym. W licznych badaniach stwierdzono również, że większość wolnych włókien (zdolnych do odbierania energii poprzez utlenianie tłuszczów) koncentruje się w dużych masach mięśni nóg.\nWniosek sugeruje – możesz machać rękami przez wiele godzin na zajęciach aerobiku i nie spalać ani jednej kropli tłuszczu, albo możesz po prostu systematycznie chodzić codziennie po ulicy, a tłuszcze stopią się w twoich oczach. To całkiem logiczne! Czy się zgadzasz?\nW jednym badaniu przeprowadzonym na University of Loughborough University w Wielkiej Brytanii okazało się, że tylko godzina dynamicznego chodzenia na bieżni zmienia zawartość dwóch hormonów regulujących hormon: greliny i peptydu YY. “Grelyn” to hormon, który pobudza apetyt. “Peptyd YY” – wręcz przeciwnie, zmniejsza apetyt. Hormon ten wytwarzany jest w jelicie i działając z krwią w mózgu, tłumi środek głodu. Okazało się, że po godzinie treningu na bieżni poziom “greliny” we krwi badanych gwałtownie spadł, a poziom “peptydu YY” wzrósł. Wszystko razem prowadzi do zmniejszenia apetytu! Oznacza to, że gdy jesteś zaangażowany w ćwiczenia aerobowe – nie chcesz jeść. Trening siłowy działał w tym samym kierunku, ale w mniejszym stopniu, ponieważ oddziaływał tylko na jeden z tych hormonów. Zmniejszyła zawartość “greliny”, a drugi hormon pozostał na tym samym poziomie. Efekt zmniejszania apetytu jest dość krótkotrwały, ale zauważyli go wszyscy sportowcy. Po bieżni trwało to około godziny, a po treningu siłowym – tylko pół godziny.\nDzięki intensywnemu treningowi węglowodany są spożywane w mięśniach, a powstałe produkty nieutlenione (aceton, kwas mlekowy) blokują procesy utleniania tłuszczu. Po tak olbrzymich obciążeniach mięśnie całkowicie się rozluźniają, a utlenianie tłuszczu nie występuje w nich. A co ważniejsze, takie ładunki dramatycznie zwiększają apetyt.\nNaukowcy z Uniwersytetu Arystotelesa (Thessaloniki, Grecja) w swoich badaniach niezawodnie udowodnili, że “spokojne chodzenie lepiej pomaga schudnąć, niż szybko biegać”! Przez 3 miesiące obserwowali dwie grupy kobiet. Niektórzy chodzili na spacery, inni biegali. Obciążenie zostało tak obliczone, że wszyscy stracili 370 kilokalorii na zawód. W rezultacie grupa, wyszkolona w spokojnym tempie, straciła średnio 3 kg każdy, a “biegacze” – mniej niż dwa. Naukowcy wyjaśniają ten wynik: “Kobiety, które angażowały się bardziej intensywnie, jadły więcej i pasywnie spędzały wolny czas”. Zmęczeni i zmęczeni.\nWniosek jest prosty – znacznie więcej tłuszczu spali się, jeśli będziesz poruszał się regularnie, ale w optymalnym trybie – bez duszności, setki mikstur i przemocy przeciwko sobie. Idealne w tym sensie jest proste chodzenie. Co robisz codziennie, idziesz do pracy lub do sklepu. Oczywiście, przez godzinę takiego spaceru zużyjesz znacznie mniej energii niż podczas tej samej godziny biegu. Ale spala się tłuszczem, ponieważ daje energię dla obciążeń o średniej i niskiej intensywności.\nI niech się nie pali tyle – tylko czterdzieści gramów, ale jednocześnie będzie seria dla nas najważniejszych wydarzeń:\n1) metabolizm zmienia się w konsumpcję tłuszczu – aktywuje się działanie hormonów rozkładających tłuszcze (adrenalina i noradrenalina);\n2) wzrost nastroju i mięśni, co przyczynia się do wzrostu zużycia energii w ciągu dnia;\n3) zapotrzebowanie na czekoladę “nastrojową” i całkowita ilość spożywanego pokarmu jest zmniejszona – w rzeczywistości istnieje “energia” we krwi rozszczepionego tłuszczu. Stopniowo znika pragnienie stałych przekąsek i obfitych kolacji.\nZastanów się: oparzenia tłuszczu podczas treningu i zostaną zrekompensowane po długim czasie. W rezultacie jesz mniej – korzyści są oczywiste!\nŁadunek “sweatshop”, z którym osoba decyduje się odeprzeć nadmiar wagi, tym mniejsza szansa na sukces. “Rowerzysta na torze tłuszczu Tour de France zaczyna palić za pięć minut. Zwyczajna osoba na treningu – nie wcześniej niż za piętnaście minut – mówi Andrei Voronov, doktor nauk biologicznych, fizjolog. “Ale to pod warunkiem, że idzie, pedałuje, lub robi aerobik w średnim tempie.” Przy niezwykle dużym obciążeniu, nieprzeszkolony biegacz zużywa głównie węglowodany.\nA gdy skończy się energia węglowodanów, po prostu spada. Zatrzymuje oddech, ból w mięśniach, uczucie “Wszystko, już nie mogę!” I tak naprawdę nie może – mięśnie nie są jeszcze nauczone, aby wydobywać energię z tłuszczu z taką szybkością. Tak, i konsumują węglowodany dość nieefektywnie – bez spalania cząsteczek glukozy, ale po prostu dzieląc je. Energia w tym przypadku wyróżnia się znacznie mniej. Z tego powodu osoba nieprzeszkolona nie może biegać przez godzinę bez zatrzymywania się na bieganie i pływanie. On po prostu nie ma gdzie zająć się energią. “\nSkutkiem takiej przemocy jest ogromne zmęczenie, które powoduje, że reszta dnia odbywa się w pozycji poziomej. Zwiększa apetyt – podczas spalania węglowodanów spada poziom cukru we krwi, a organizm nalega na jedzenie.\nW rezultacie nastał dekadencki nastrój: “Dlaczego więc torturuję siebie, tak czy inaczej nie ma sensu!”\nIntensywny trening nie tylko nie pomaga schudnąć, ale wręcz przeciwnie, hamuje ten proces. Jeśli puls wygaśnie i dusisz się – wtedy przekrocz próg aerobowy (przestań spalać tłuszcz), a ciało zacznie działać w strefie beztlenowej (“jedz” mięśnie).\nWyobraź sobie palenisko i żarzące się żar. Jeśli zamkniesz je plandeką, naruszając dostęp tlenu, węgle są prawie zgaszone, ale jeśli je napompujesz, wybuchną w jasny płomień. Dokładnie te same procesy zachodzą z tłuszczami podczas chodzenia. Przecież każde spalanie jest procesem utleniania i zgodnie z prawami chemii może ono tylko przejść z nadmierną ilością tlenu.\nDlatego wszelkie ćwiczenia fizyczne powinny być wykonywane na zewnątrz lub w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, stale monitorując swój oddech. Aby spalić tłuszcz, tak jak w ogóle do spalania, potrzebujesz tlenu i powinno być dużo w otaczającym powietrzu!\nJednym z największych mięśni ludzkiego ciała są mięśnie nóg. W pracy spędzają maksymalną ilość energii, przez co stają się zmęczeni. Jak na ironię, te mięśnie są najbardziej rozwinięte u grubych ludzi, ponieważ muszą nosić dziesiątki dodatkowych kilogramów każdego dnia. Więc używaj go! Aktywuj te mięśnie w całości.\nStart – łatwe\nWszelkie “peptydy YY” i “triglicerydy” są oczywiście świetne, ale chciałbym powiedzieć własnymi słowami, dlaczego chodzenie jest fajne.\nPatrz: rozpoczęcie chodzenia jest łatwe. Chodzenie, oddychanie powietrzem – ciało po prostu odmawia przyjęcia go jako sportu.\nAle wszyscy pełnoprawni ludzie wiedzą, jak trudno jest zmusić się do wstania rano na bieg! Ciało i szepty: “Nie wstawaj … Nie biegnij … Panno …”.\nW przypadku chodzenia nie ma czegoś takiego. Chodzenie jest przyjemne dla wszystkich. I po prostu – wstałem i poszedłem.\nNie potrzebujesz specjalnej formy, zapasów.\nDarmowe, znowu. A ile kosztuje teraz abonament na fitness lub basen?\nGrubi ludzie wahają się uprawiać sport\nOczywiście świetnie jest biegać, gdy jesteś przystojny i sprawny. Wszyscy patrzą na ciebie z aprobatą i zazdrością. Mamy mówią swoim dzieciom: “Patrz, mój wuju, jaki grzeczny, biegnie, uprawia sport”.\nA co się stanie, jeśli grubas będzie biegał?\nGiggle! Pokazują mu palec i odrywają dowcipy, takie jak “Słonie biegnące do wodopoju”.\nW głowie pełnej osoby, ten obraz natychmiast pojawia się:\nCzy widziałeś kiedyś młode, dorosłe dziewczyny w basenie? Nie? I dlaczego? Oni też tego potrzebują. Ale dlatego, że najmniej chcą umieścić wszystkie swoje fałdy na publicznym wyświetlaczu.\nI tutaj znów widzimy cały urok chodzenia. Idziesz chodnikiem, nikt cię nie zauważa. Gdzie idziesz? I kogo to obchodzi? Może idziesz do pracy lub do sklepu. Wchodzisz w sport, ale nikt go nie widzi.\nLifehaker – miejsce, w którym żyje wielu biegaczy. Sam jestem świetnym joggerem.\nAle bieganie nie jest odpowiednie dla wszystkich. Teraz nawet wyjmuję wszystko, co doktor napisał powyżej.\nJeśli masz 30 lub więcej kilogramów nadwagi, działa bardzo ciężko i bardzo niebezpiecznie. Wszystkie systemy ciała zaczynają działać pod ogromnym obciążeniem. Urazy lub choroby są nieuniknione.\nMam trzech przyjaciół z poważną nadwagą. Wszyscy są tym nieco zaniepokojeni, a czasami podejmują nieśmiałe próby uprawiania sportu. Ich wybór? Bieganie, tenis i piłka nożna.\nRezultat – dwa były poważnie zranione kolano (jeden w kolanie jest teraz rodzajem metalowej konstrukcji) i nie będzie w stanie angażować się w aktywny sport. Trzeci przyjaciel leży teraz z kolanem – przez miesiąc nie może go zgiąć. Mam nadzieję, że wszystko się dobrze ułoży.\nTo wszystko nie jest przypadkiem. Nie możesz po prostu wziąć i zacząć angażować się w aktywny sport.\nDlatego mój czwarty grubas za każdym razem, gdy powtarzam: “Seryoga, nie musisz grać w tenisa. Rzuć co najmniej 20 kg. Dokończ kolana do piekła “. Tak, czy on mnie słucha …\nI chodzenie jest pozbawione tych wad.\nKażdy może chodzić: ludzie w każdym wieku, z dowolnym stopniem otyłości. Niech będzie wolno, niech kuleje, ale chodź!\nChodzenie to idealny sport dla grubasa, który “przejął” umysł. Będziesz bardzo dobrze dostosować obciążenie, zmniejszając lub zwiększając tempo chodzenia. Są dni, kiedy chodzę przez 8 godzin. I wiesz co? Następnego dnia czuję się jak “ogórek”. Nic nie boli.\nChód i apetyt\nPo agresywnym treningu fizycznym – apetyt wilków. I zaczynasz “jeść” wszystko, co rzuciłeś.\nZ chodzeniem nie obserwuję tego (a lekarz potwierdza).\n“Nie mam czasu na spacer”\n“Jestem pracownikiem, mam dwoje dzieci, skąd mam tyle czasu? Łatwiej jest mi wstać wcześnie, gdy wszyscy śpią i biegać wokół stadionu. Niech emeryci, którzy mają dużo wolnego czasu, chodzą. “\nUlubiony zarzut – nie ma czasu ze względu na pracę.\nAle chodzenie ma jedną wyjątkową przewagę nad innymi sportami – możesz pracować podczas chodzenia!\nOsobiście do 20% wszystkich prac w ruchu. Ostatnio szczegółowo o tym pisałem. Nie będę tutaj powtarzać.\nTak więc nic nie mogłoby nadejść z tego przedsięwzięcia, gdyby nie możliwość bezpośredniej pracy podczas spaceru. Nawiasem mówiąc, ten artykuł jest właśnie tak napisany.\nO zrównoważonym odżywianiu\nNaiwnie jest myśleć, że samo chodzenie narysuje “hipopotama” z “bagna”. Bez zbilansowanej diety nic z tego nie wyjdzie. Osobiście nie jestem zwolennikiem jakiegokolwiek kierunku, takiego jak surowa żywność, wegetarianizm czy oddzielne jedzenie. Myślę, że każdy rozsądny zrównoważony system elektroenergetyczny zadziała.\nna białka, tłuszcze i węglowodany.\nw sprawie witamin i mikroelementów.\nna wodzie i błonie wegetatywnej.\nw dniu odbioru i ilości jedzenia.\nRadzę unikać wszelkiego rodzaju “diet”, które są przykładem niezrównoważonej diety. Mogą jedynie wywoływać tymczasowy efekt lub mieć szkodliwy wpływ na twoje zdrowie.\nJest morze książek o zrównoważonym żywieniu, tylko nieliczni je czytają. Daj każdemu “formułę”. Wpisz “czerwone jedzenie jest nawet dni, a zielone na dziwne.”\nUwzględnij chodzenie w swoim codziennym harmonogramie.\nWykonaj część pracy, tak jak ja, podczas chodzenia. Lub po prostu chodź. Zdobądź psa, nie wiem.\nZwiedzanie jest odpowiednie dla wszystkich. Gruby i bardzo gruby. Zarówno młodzi, jak i starzy.\nBędzie ci spokojnie odebrać kilogram za kilogram, aż po jakimś czasie znajdziesz się szczupłą, sprawną i wysportowaną osobą.\nCzy przekonałem cię do rozpoczęcia spaceru? Nie? Co cię powstrzymuje?\n0.1 O mnie\n1 Jedyny sposób na usunięcie tłuszczu\n2 Mówi lekarz\n3 Start – łatwe\n4 Grubi ludzie wahają się uprawiać sport\n4.1 Bez obrażeń\n4.2 Chód i apetyt\n4.3 “Nie mam czasu na spacer”\n4.4 O zrównoważonym odżywianiu\n5.1 Przekonałem cię?\nPhotoMania – penjana dalam talian kesan yang indah untuk foto anda\nCum să lipiți un film de protecție fără bule\nJedinečné miesta Ruska, ktoré ste sotva počuli: Kucherlinskie jazerá\nКако ће беспилотна возила промијенити нашу будућност и лишити милионе људи њиховог рада\n5 pai yang cepat dan lazat untuk teh\nBagaimana cara duduk dan apa yang harus dilakukan jika Anda tidak bisa\nJak ubiegać się o ulgę podatkową i zwrócić 13% ceny zakupu\n안드로이드에 대한 4 가지 이유와 해결 방법\nDavid Lynch: Aká je jedinečnosť a kultivácia režiséra\nHvordan forstørre et medlem\n삶의 끝에서 사람들이 후회하는 5 가지 실수\nJbead – et utmerket program for å lage strikkede seler\nCome pompare il tuo smartphone\nPriežastys miego sutrikimams ir būdai jų susidorojimui\niPhone을 전문 카메라로 바꾸는 14 가지 사진 액세서리\nКако додати потпуну подршку за НТФС датотечни систем у ОС Кс\nAs 10 melhores universidades do mundo com aprendizado on-line gratuito\nRESEP: Nacho dengan saus keju\nSport na 40: hoe hard trainen en zonder risico voor de gezondheid\nProsty sposób na przyspieszenie mobilnego Internetu 3G i 4G\n13 znaków, że jesteś introwertykiem, nawet jeśli nie wiesz o tym


Szybki montaż alarmów w Łowiczu - RestoreQuarries\nSzybki montaż alarmów w Łowiczu\nSystemy alarmowe stały się niezawodnym elementem w przypadku kiedy zależy nam na zwiększeniu bezpieczeństwa w naszym domu. Ponadto systemy alarmowe zakładane są także w miejscach, w których jest stosunkowo duży ruch, aby w ten sposób chronić przed niebezpieczeństwami. Nowe systemy alarmowe to także możliwość zwiększenia bezpieczeństwa, aby w ten sposób zyskać poczucie komfortu psychicznego.\nMontaż nowoczesnych systemów alarmowych\nKiedy mamy możliwość zatrudnienia wysokej jakości firmy, która zamontuje dla nas systemy alarmowe warto skorzystać z jej oferty. Wiele nowoczesnych systemów alarmowych charakteruzje się bardzo wysoką jakością działania. W związku z tym wielu klientów decyduje się na zakup takich systemów alarmowych, które umożliwiają stałe monitorowanie poszczególnych powierzchni oraz infrastruktury. Systemy alarmowe mogą obejmować swoim zasięgiem dowolną przestrzeń. Może to być zarówno przestrzeń prywatna jak i przestrzeń publiczna. Bardzo często prywatne przedsiębiorstwa inwestują w wysokiej jakości systemy alarmowe, które mają chronić ich zasoby. Jak wskazują liczne przykłady zagrożeniem mogą być nie tylko osoby z zewnątrz, ale także pracownicy, którzy nie są lojalni wobec przedsiębiorstwa. Tym samym to bardzo odpowiedzialne, a jednocześnie przyszłościowe rozwiązanie, aby decydować się na instalację systemów alarmowych w swojej firmie i to niezależnie od jej specjalizacji.\nJakość montażu systemów alarmowych\nSystemuy alarmowe są urządzeniami, które wymagają bardzo dużej precyzji jeśli chodzi o ich montaż. Tylko dzięki precyzyjnemu podejściu będą one działać poprawnie i służyć przez wiele lat. Tym samym montażem systemów alarmowych powinna zajmować się specjalistyczna firma, która posiada niezbędne narzędzia oraz wiedzę specjalistyczną z zakresu obsługi i montażu systemów alarmowych. Dzięki temu będą one działać zgodnie z ich przeznaczeniem. Podczas eksploatacji systemów alarmowych konieczne jest z kolei stosowanie się do wszystkich zaleceń oraz wytycznych, które określł producent. W ten sposób z pewnością będą nam one służyć bardzo długo i to bez żadnych awarii. Zatem wybór systemów alarmowych głównie zależy od ich przeznaczenia oraz od tego jakie mamy wobec nich wymagania. Niektórzy klienci decydują się na instalację bardzo zaawansowanch systemów alarmowych, które są w stanie przekazać informacje na temat wszystkich pojawiających się zmian w otoczeniu. To pozwala z kolei na bardzo skuteczne zwiększenie ochrony. Sprawdza się to zarówno w przedsiębiorstwach jak i w prywatnych domach. Po ustaleniu niezbędnych informacji firma montująca systemy alarmowe bardzo szybko rozpoczyna swoje działania, aby w ten sposób zadowolić klienta także szybkością oraz efektywnością swojej pracy i wykonać montaż alarmów w Łowiczu. Więcej na https://montersi24.pl/montersi-lokalnie/lowicz/\nPoprzednia publikacja Poduszki na kanapę przy spokojnym wystroju wnętrza\nBrak nowszych wpisów Powrót do początku


Strategia transakcji tygodniowej fluktuacji. Funkcjonista przyszlosci i opcji\nPierwszym krokiem był wymiar kompetencji w ramach wydziałów w danym departamencie. Inwestowanie w tak popularne walory może być jednak bardzo ryzykowną strategią. Oczywistym było, iż takie tempo wzrostów ocierające się o wzrost paraboliczny nie ma prawa na utrzymanie. Ta średnia może być historyczną średnią ceny lub zwrotu, lub inną odpowiednią średnią, taką jak wzrost gospodarki lub średni zwrot z branży.\nJednak wśród tych, którzy inwestowali na sesjach z zyskiem skończyło tylko 15,5 proc. Wśród 1,5 tys. Day trading przypomina raczej zabawę w kasynie: im dłużej tam jesteś, tym więcej przegrasz — podkreślili Chague, Giovannetti i De-Losso. Możliwe, że jedynym, kto na takiej strategii zyska, tak naprawdę będzie jedynie twój dom maklerski, dzięki prowizjom od obrotu. Nie ulegaj efektowi kameleona W Woody Allen nakręcił komedię filmową w konwencji mockumentary fikcji udającej film dokumentalny, przyjmująca formę satyry lub parodiiw której to głównym bohaterem jest Leonard Zelig.\nOto 6 wskazówek, jak chronić tegoroczne zyski Koronahossa łapie zadyszkę. Dla wielu inwestorów, którzy całkiem niedawno rozpoczęli przygodę z giełdą, dzisiejsze straty to prawdziwy szok. Podpowiadamy, jak poruszać się po rozchwianym rynku i jak chronić świeżo wypracowane zyski.\nCierpi on na nieznaną chorobę psychiczną. Przebywając w otoczeniu określonej grupy osób np. Efekt naśladownictwa kameleona można jednak zauważyć wśród większości społeczeństwa.\nObserwujemy to zjawisko np. Nie inaczej jest z inwestorami giełdowymi. Bardzo często interesują się oni spółkami czy też funduszami, które zaliczyły niedawno ogromne wzrosty bądź spadki, choć to dużo rzadsze zachowanie. Takie podmioty są ulubieńcami mediów, gdyż generują one duże zainteresowanie. W końcu nikt nie chce czytać o spółce, której kurs wzrósł o 1 proc. Inwestowanie w tak popularne walory może być jednak bardzo ryzykowną strategią.\nPoczątkowo to napędza dodatkowo jeszcze wzrosty, jednak gdy dany temat jest szeroko komentowany w mediach, a szpalty gazet czy też programy telewizyjne wręcz krzyczą, aby kupować dane aktywo to przestaje rosnąć, a nawet wbrew oczekiwaniom szerokiego grona inwestorów rozpoczyna spadki.\nXTB — wykres tygodniowy. Szybko rosnąca stopa zwrotu jak i znakomite wyniki za 1Q spółki bardzo szybko zwabiły giełdowych spekulantów.\nWystarczył jednak tylko nieco gorszy od prognoz wynik drugiego kwartału opublikowany przez XTB, aby rozpoczęła się masowa wyprzedaż akcji Kawamoto — wykres tygodniowy. Kiedy w styczniu i lutym cały świat śledził sytuację rozwoju COVID w Chinach akcje japońskiego koncernu produkującego maseczki biły rekordy.\nPomimo rozprzestrzenienia się wirusa po całym globie, ceny jednak już nie wzrosły — gdyż nie miały podstaw w fundamentalnej poprawie wyników firmy Zgodnie Rynek zapasow wyboru kariery przysłowiem nie wszystko złoto, co się świeci — nie każda spółka opisywana szeroko w mediach albo na social mediowych grupach musi być znakomitą inwestycją.\nNajczęściej takie walory są już dostrzeżone przez rynek, a zainteresowanie drobnych inwestorów wynika ze skali wzrostów, jaka na nich zaszła. Oznacza to również często ogromne ryzyko wejścia w dany walor, co najczęściej kończy się później stratą, gdy trend wzrostowy ustaje i rozpoczyna się masowa realizacja zysków a później i strat przez wielu z uczestników rynku.\nOpracuj swój inwestycyjny plan i się go trzymaj Ed Seykota to jeden z najsłynniejszych traderów na świecie. W ciągu 12 lat zamienił 5 tys. Seykota zauważył, że w zarabianiu na rynku nie jest tak bardzo istotny system, a jego dopasowanie do konkretnego inwestora.\nOkazuje się więc, że nie ma metody uniwersalnej dzięki której każdy będzie mógł zarabiać. Dwie osoby o odmiennym nastawieniu, doświadczeniach, czy choćby handlujące na innych rynkach używając identycznego systemu mogą mieć diametralnie różne wyniki inwestycyjne.\nSystem inwestycyjny musi pasować do konkretnego inwestora. Jeden będzie radził sobie lepiej w krótszym interwale czasowym, inny w dłuższym. Dla kogoś bariera językowa związana z rynkami zagranicznymi nie musi mieć znaczenia, podobnie też inne godziny handlu w USA Strategia transakcji tygodniowej fluktuacji Japonii mają spore znaczenie dla podejmowania decyzji.\nDlatego spośród wielu dostępnych metod warto szukać takich, które nam odpowiadają najlepiej i je w pełni akceptujemy. Oczywiście z czasem własne przekonania mogą ulegać zmianie.\nKluczowe to jednak nie starać się wcisnąć w ramy cudzego systemu na siłę, a starać w oparciu o to co działa stworzyć coś własnego, w czym najlepiej będziemy się orientować.\nTakowa nie istnieje i nigdy nie istniała, mimo iż pojawiają się tacy, co twierdzą inaczej. Każdy system czy metoda inwestycji z czasem będzie przeżywać lepsze i gorsze momenty na rynku. W niektórych okresach agresywny trading sprawdzi się lepiej, w innych np. O ile można zdefiniować zbiór porad i zasad, które działają w przypadku akcji, to żadna strategia nie ma monopolu na ogromne zyski.\nDoskonale to obrazuje odwieczna walka strategii fundamentalnych opartych o akcje wzrostowe growth i inwestujących w wartość value. Skorzystaj z subskrypcji Portfela StockWatch. Czy to tylko przejściowa fluktuacja, czy może przez kolejne 50 lat to growth będzie bił podejście typu value?\nTego nie wiemy, trzeba być jednak świadomym, iż nawet uznawane od lat za oczywiste zasady na światowych giełdach mogą ulegać choćby tymczasowym zmianom. Nie ryzykuj więcej niż możesz stracić Jednym z głównych błędów popełnianych przez inwestorów z małym doświadczeniem jest brak kalkulacji ryzyka. Szukają najczęściej walorów, które wzrosły o setki lub nawet tysiące procent po to, aby je zakupić bez większej refleksji na temat tego, gdzie potencjalnie powinni wyjść z inwestycji w razie niepowodzenia, ile mogą stracić czy też jakie mają szanse na zarobek.\nO ile trzymanie się mocnych trendów wzrostowych na rynku akcyjnym to długoterminowo zyskowna strategia, to wchodzenie na szczycie spekulacyjnych baniek najczęściej kończy się bolesnym upadkiem.\nHerkules — wykres tygodniowy Hossa na spółkach budowlanych w roku weszła w swoje apogeum. W ciągu mniej niż pół roku kurs operatora żurawi dźwigowych wzrósł o ponad proc.\nOczywistym było, iż takie tempo wzrostów ocierające się o wzrost paraboliczny nie ma prawa na utrzymanie. Dziś kurs spółki to… 1,44 zł — 97 proc. Najczęściej na takich lokalnych szczytach akcje są dystrybuowane przez bardziej doświadczonych uczestników rynku, w tym zarządzających funduszami, którzy korzystają z nagłego pojawienia się wysokiej płynności i realizują osiągnięte zyski.\nCo więcej, bywa, iż sami insiderzy, gdy tylko widzą, iż kurs ich własnej spółki wzrósł ponad miarę pozbywają się udziałów, co daje często dość klarowny sygnał przewartościowania danego papieru. Cormay — wykres dzienny Cena akcji spółki wzrosła na pandemicznym strachu, co wykorzystał przewodniczący rady nadzorczej spółki… do sprzedaży własnego pakietu.\nNa efekty nie trzeba było długo czekać, bo kurs runął o blisko 50 proc. Na koniec warto dodać, iż mieszanka dużego ego i sporych sum pieniędzy potrafi poczynić ogromne szkody w portfelu.\nWielokrotnie powtarzanym schematem jest wejście na rynek inwestora, któremu powiodło się na innym polu biznesu np. Weryfikacja umiejętności z reguły przychodzi po pierwszych niespodziewanych sukcesach często opartych zwyczajnie o szczęście i w przypadku braku refleksji prowadzi do strat w dłuższym terminie.\nKsiążkową wielkością ryzyka dla pojedynczej pozycji w portfelu jest maksymalnie 2 proc. Ma to swoje uzasadnienie w statystykach. Ciąg 5 czy 10 stratnych pozycji będzie oznaczać stratę proc.\nCiąg 50 stratnych pozycji z rzędu jest bardzo mało realny. Natomiast jeśli ryzyko na pozycję przekracza tą wartość ryzyko nawet bankructwa, a minimum ciężkich strat, bardzo szybko rośnie. Wiedząc kwotowo, ile maksymalnie możemy zaryzykować, należy zastanowić się, gdzie powinien znaleźć się poziom obrony dla naszego zlecenia stop loss czy też mentalny poziom, poniżej którego domykamy stratną pozycję. Jeśli kurs jest zbytnio oddalony od takiego poziomu to czekamy z wejściem na dogodniejszy moment.\nFaktem na rynkach jest jednak to, że okazje są niczym pociągi na dworcu. Dywersyfikacja Dywersyfikacja, czyli podzielenie swojego portfela na różne aktywa, jeśli jest przeprowadzona prawidłowo i w odpowiedniej ilości może nie tylko ochronić zyski, ale nawet je powiększyć. Wiele osób ulega iluzji ogromnych zysków z pojedynczych akcji w długim terminie.\nMyślą o milionach, które dałby im CD Projekt kupiony po 6 zł lata temu za proc.\nNiestety, w tych snach o potędze nie biorą pod uwagę tego, iż musieliby pozycję z tak gigantycznym zyskiem do dziś utrzymać, przetrwać tymczasowe wahnięcia zysku o blisko połowę w roku czy też jeszcze w dobrym momencie najlepiej blisko historycznego szczytu… akcje sprzedać. W rzeczywistości trzymanie wszystkich środków w jednej spółce to mało realna mrzonka, chyba że sam portfel ma bardzo małą wartość dla inwestującego.\nSprawdź, czy ich nie popełniasz Jeszcze gorszą strategią może być opieranie się o pochodne martyngału. Teoria zapoczątkowana w XVIII-wiecznej Francji, a rozwinięta przez Josepha Leo Dooba w minionym stuleciu polega na podwajaniu stawki po każdej przegranej, tak że pierwsza wygrana pokrywa wszystkie straty i daje wygraną równą pierwotnej stawce.\nTa strategia pozwala wygrać z prawdopodobieństwem równym 1 czyli pewnymale tylko przy założeniu, że obstawiający ma nieograniczone zasoby pieniędzy. W praktyce wykładniczy wzrost stawek bardzo szybko doprowadziłby tak obstawiającą osobę do bankructwa.\nNa takim błędnym założeniu opierał się Long Term Capital Management.\nFundusz założony przez noblistów Roberta C. Strategia funduszu zakładała ciągłość rynku, która miała polegać na tym, że ceny zamknięcia i otwarcia są do siebie zbliżone. Spowodowało to ogromne straty w roku, gdy indeks Dow Jones na otwarciu spadał o 8,9 proc. Fundusz następnie powiększając stawki i ryzyko próbował odrobić straty na rynku opcji w czasie, gdy zmienność była rekordowo wysoka. Konto Direct zajęło pierwsze miejsce w rankingu najwygodniejszych kont osobistych opracowanym przez Comperia.\nBank za swoją działalność powierniczą w roku został wyróżniony statusem Top Rated nadawanym przez Global Custodian.\nTo tylko kilka najnowszych wyróżnień zdobytych przez bank. Na przestrzeni wielu lat działalności nagrody i wyróżnienia zawsze potwierdzały, że ING Bank Śląski to solidna i rzetelna firma, jednak najlepszym tego dowodem jest stale rosnąca liczba klientów, których obecnie jest ponad 3,3 mln.\nKontakt Elastyczność zarządzania zasobami ludzkimi w realizacji bankowych procesów operacyjnych w oparciu o funkcjonujący system zarządzania ING Bank Śląski wywodzi się z utworzonego w Banku Śląskiego, którego od roku większościowym akcjonariuszem jest ING Bank N.\nBadanie to jako jedyne obejmuje swoim zasięgiem pracowników całej Grupy ING i porusza tematy takie jak przywództwo, strategia, efektywność biznesowa, uznanie, rozwój zawodowy.\nTrzeci filar strategii — Doskonałość Operacyjna — realizowany jest w duchu Lean Management. Dzięki rozwiązaniom technologicznym oraz pracy opartej na obrazach, umiejscowienie pełnej obsługi w dwóch lokalizacjach w żaden sposób nie odbiło się na jakości i na terminowości świadczonych usług dla klientów. Dziś Operacje ING Banku Śląskiego to scentralizowana w dwóch lokalizacjach Katowice i Warszawa obsługa procesów operacyjnych klienta detalicznego i korporacyjnego — 7 departamentów i ponad pracowników.\nPocząwszy od roku model zarządzania operacyjnego był sukcesywnie wdrażany we wszystkich departamentach Pionu. Na przestrzeni ostatnich 7 lat system zarządzania operacyjnego LeanPack był rozwijany i modyfikowany wraz ze zmieniającym Strategia transakcji tygodniowej fluktuacji charakterem operacji, a także zgodnie z potrzebami biznesu i kadr zarządzających. Zgodnie z zasadą, że apetyt rośnie w miarę jedzenia system nadal ewoluuje.\nW budowie modelu zarządzania operacyjnego operational management LeanPack kluczowym było wielopłaszczyznowe podejście do dwóch obszarów: procesów oraz zasobów potrzebnych do ich realizacji. Obszary te połączone zostały ujednoliconą strukturą raportowania i usystematyzowaną Opcje handlu w Irlandii komunikacji pomiędzy wszystkimi szczeblami organizacji. Pierwszym krokiem na drodze do budowy modelu zarządzania operacyjnego była szczegółowa analiza procesu.\nInwentaryzacja poszczególnych kroków i działań wraz z pomiarami czasu realizacji stanowiła punkt wyjścia do łączenia czynności w większe agregaty, będące działaniami i szeroko rozumianą produkcją operacyjną na poziomie managerów liniowych. Analiza, na tych dwóch etapach, pozwoliła na: ocenę realizowanych zadań z punktu widzenia ich zasadności i wartości dodanej dla klienta, kwantyfikację czasu niezbędnego do realizacji tych zadań, budowę wskaźników procesowych na poziomie jednostki realizującej poszczególne etapy procesu.\nWażnym elementem tej części modelowania działań było poznanie specyfiki każdego z wyznaczonych działań oraz wskazanie prawidłowych driverów wolumenowych opisujących te działania. Różnorodność charakteru pracy jednostek operacyjnych obejmuje: procesy zautomatyzowane gdzie czynności mają charakter operatorski i czas poświęcony na ich realizację nie zależy od wolumenu transakcyjnego zwane okołoprocesowymi.\nRozdzielenie działań, a następnie prawidłowe oszacowanie pracochłonności działań procesowych, uwzględniających planowane wolumeny Rys. Zależność pracochłonności od wolumenu dla przykładowego procesu Kolejnym etapem było ułożenie działań w procesy oraz wyznaczenie elementów szeroko-rozumianej jakości procesu. Zastosowane podejście procesowe pozwoliło na zbieranie danych w układach niezbędnych dla realizacji celów strategicznych.\nPoziomy wskaźników jakościowych zostały wspólnie wypracowane z właścicielami procesowymi.\nStały się one konkretnymi celami indywidualnymi i grupowymi — solidarnościowymi w zadaniach premiowych pracowników wszystkich jednostek uczestniczących w procesie. Ma to szczególne uzasadnienie dla tych procesów, które mają swój początek w oddziałach zlokalizowanych w całej Polsce.\nZbudowanie i dostosowanie do specyfiki procesów innych wskaźników procesowych daje obraz pracochłonności, wydajności i efektywności procesów oraz stanowi analityczny wsad do podejmowania decyzji strategicznych dotyczących automatyzowania czy zmian procesowych. Czyż nie jest powszechny sąd, iż z liczbami się nie dyskutuje? Dzięki znajomości modelu OM przez osoby odpowiedzialne za proces i zaangażowane w jego realizację oraz posiadanie szeregu danych w jednorodnych układach, pozwalających na ocenę trendów w długich okresach czasu, planowanie zatrudnienia jest niewątpliwie dużo prostsze i znajduje merytoryczne uzasadnienie w faktach, danych i liczbach.\nOdpowiednio skonstruowane wskaźniki procesowe, będące istotą podejścia lean: jakość, terminowość oraz koszt, świadczą o poziomie doskonałości operacyjnej jednostek. Powszechna jest świadomość, iż nie ma procesów idealnych w nieustannie zmieniających się warunkach. Realizowane procesy podlegają nieustannemu monitorowaniu w poszukiwaniu usprawnień, rozwiązywaniu bieżących problemów, ulepszaniu i eliminowaniu działań nieprzynoszących wartości klientowi.\nDzięki opomiarowanym działaniom, usprawnienia dokonane na procesach i podnoszące ich efektywność, można przedstawić w konkretnych i wymiernych wartościach Rys. Bilans zatrudnienia w Pionie Operacji Wbudowanie w taki obraz dodatkowej informacji o przeszkodach, czy utrudnieniach w realizacji procesów daje wyraźny sygnał o Strategia transakcji tygodniowej fluktuacji ich niezwłocznego usuwania i rozwiązywania problemów w miejscu pracy oraz optymalizowania działań na całej długości procesu.\nWymiar kosztowy strat w procesie — prosty do wyliczenia w wymiernych wartościach złotych — składający się z czasu oczekiwania, przestojów czy nadgodzin niezbędnych do zrealizowania uzgodnionej z właścicielem procesu oraz deklarowanej klientowi terminowości, stanowi solidny argument do decyzji o inwestycjach czy koniecznej, poważniejszej reinżynierii procesów.\nJednorodne, systemowe podejście pozwala zatem na uzyskanie szerokiego spektrum informacji zarządczej o procesach dla wszystkich szczebli zarządzania. Obok sprawnych systemów, automatyzacji procesów Opcje zapasow ev., pozostaje spory obszar działalności wymagający udziału pracowników. Ich kwalifikacje, profesjonalizm, wiedza specjalistyczna i zaangażowanie, świadczy o jakości usług, marce i postrzeganiu firmy przez klientów.\nW modelu systemu zarządzania operacyjnego wymiar ten ma kluczowe znaczenie. Zarówno wolumeny wpływające do realizacji, tak i frekwencja ludzi dedykowanych do ich realizacji charakteryzują się swoistą nieprzewidywalnością. W przypadku transakcji do realizacji wynika to chociażby z sezonowości, kampanii sprzedażowych, koniunktury, a w przypadku ludzi powodowane jest to absencją chorobową. Klasycznymi zabiegami wszystkich managerów w planowaniu i organizowaniu czasu pracy swoich jednostek są powszechnie stosowane narzędzia takie jak: harmonogramy czasu pracy, praca na zmiany, plany urlopowe, czy w przypadkach zwiększonej pracochłonności — nadgodziny.\nW dłuższym okresie prawidłowe stosowanie systemu zarządzania operacyjnego prowadzi do optymalizacji zarządzania wolumenami zwanymi produkcją operacyjną oraz zasobami dedykowanymi do ich realizacji. Strategia transakcji tygodniowej fluktuacji, w formie stałego buforu, gotowości do realizacji zwiększonych ilości transakcji czy operacji ma ekonomiczny sens jedynie w przypadkach krytycznych procesów strategicznych, uzgodnionych z właścicielami procesów.


Mata łazienkowa, bambusowa, 120 x 170 cm, kolor ciemnobrązowy brązowy\nMata łazienkowa, bambusowa, 120 x 170 cm, kolor brązowy to niezbędny element wyposażenia każdej łazienki. Spełnia bowiem dwie ważne funkcje - zapewnia bezpieczeństwo podczas wychodzenia z kąpieli i chroni przed poślizgnięciem a a ponadto jest ważnym dodatkiem do wystroju aranżowanego pomieszczenia.\nMata łazienkowa, bambusowa, 120 x 170 cm, kolor brązowy doskonale sprawdzi się w tej roli. Została wykonana z wysokiej jakości naturalnego surowca jakim jest bambus. Specjalna struktura maty jest również szybkoschnąca, co stanowi zdecydowaną zaletę tego produktu. Duży rozmiar 120 x 170 cm sprawi, że dywanik znakomicie sprawdzi się tuż obok brodzika lub wanny, gwarantując dużą powierzchnię użytkową podczas wychodzenia po skończonej kąpieli.\nSpód dywanika łazienkowego został pokryty antypoślizgową powłoką, co zapobiega przesuwaniu go po mokrej lub wilgotnej podłodze. Pozwala to zmniejszyć ryzyko upadku i gwarantuje bezpieczeństwo. Kolor brązowy pięknie komponuje się z większością płytek łazienkowych, zwłaszcza polecany jest do pomieszczeń urządzonych w stylu marine.\ndywanik do łazienki w kolorze brązowym,\nwykonany z wytrzymałego bambusa,\nodporny na wilgoć i zniekształcenia,\nmarkowy produkt francuskiej firmy Atmsphera.\nMasz ten produkt? Dodaj pierwszą opinię dla Mata łazienkowa, bambusowa, 120 x 170 cm, kolor ciemnobrązowy


Starcie tytanów w klatce AFN! | NaszeMMA\nStarcie tytanów w klatce AFN!\nJuż 11 września dojdzie do konfrontacji byłego strongmana Sławomira Rawińskiego (2-1) z reprezentantem Wojska Polskiego Damianem Kosiorkiem.\n25 sierpnia 2020\tprzez\tKamil Gieroba\nPoprzednie edycje Armia Fight Night pokazały, że zawodnicy kategorii ciężkiej potrafią dawać emocje na najwyższym poziomie. Nie mogło zabraknąć pojedynku w tej dywizji także podczas tego wydarzenia.\nDo klatki organizacji AFN po raz trzeci wejdzie były strongman Sławomir Rawiński. 37-letni zawodnik podczas siódmej edycji wspólnie z Dominikiem Dąbrowskim rozgrzali publiczność do czerwoności. Ostatecznie to właśnie Rawiński okazał się zawodnikiem lepszym kończąc rywalizację w drugiej rundzie. Napędzony zwycięstwem nie może doczekać się występu na MINUTOR Energia Armia Fight Night 8 już 11 września w Arenie Gliwice.\nPrzeciwnikiem Rawińskiego będzie zawodowy żołnierz i wielokrotny medalista służb mundurowych – Damian Kosiorek. Reprezentant Kompanii Rozpoznawczej I Brygady Pancernej w Wesołej miał okazję walczyć w szeregach Armia Fight Night podczas czwartej edycji w formule kickxboxingu. Teraz powraca aby stoczyć swój debiut w MMA.\nDla którego z zawodników ten pojedynek okaże się zwycięskim ? O tym przekonamy się już 11 września.\nPrzeczytaj też: MINUTOR Energia Armia Fight Night 8: Sebastian Romanowski wstępuje w szeregi AFN!\nArmia Fight Night 8Damian KosiorekSławomir Rawiński\nOficjalnie: Maciej Kazieczko vs Karlo Caput na KSW 54\nprzez\tKacper Pieprzyca\t- Sie 25, 2020\nWłaściciele KSW komentują zmianę w walce wieczoru na KSW 54


PKN Orlen przygotował 1,5 mld zł na akwizycje 'okazyjnych' spółek wydobywczych - Nafta\nPKN Orlen przygotował 1,5 mld zł na akwizycje 'okazyjnych' spółek wydobywczych\nPKN Orlen ma łącznie 1,5 mld zł, przewidzianych w nowej strategii do 2013 r., które chce przeznaczyć na zakup spółek prowadzących działalność w zakresie wydobycia ropy naftowej i liczy, że w efekcie obecnego kryzysu finansowego będzie mógł zapłacić za nie cenę wynoszącą 20-30% wyceny sprzed pogorszenia się sytuacji na świecie, poinformował prezes koncernu Jacek Krawiec w poniedziałek.\nPodkreślił, że Orlen jest zainteresowany akwizycjami w wielu krajach, ale wykluczył Rosję, Kazachstan, kraje Zatoki Perskiej i "głębokiej" Afryki.\n"Mamy (na upstream - przyp. ISB) 700 mln zł plus 800 mln zł na liście produktów oczekujących, czyli w sumie 1,5 mld zł. [...] Zmieniliśmy trochę podejście do wydatkowania tych pieniędzy. W tej chwili nastawiamy się głównie na przejmowanie spółek, gdyż wiele spółek, które charakteryzowały się wysokim poziomem zadłużenia, zostało bardzo mocno przecenionych przez różne giełdy światowe" - powiedział Krawiec w wywiadzie dla radia PiN.\nPodkreślił, że "dzisiaj jest możliwe pozyskanie atrakcyjnych aktywów za 20-30% wartości sprzed kryzysu i będziemy takich okazji akwizycyjnych poszukiwać". Przyznał, że PKN Orlen obserwuje kilka spółek, "które posiadają różne lokalizacje aktywów" i prowadzą działalność wydobywczą.\n"W poprzednich strategiach Orlen deklarował, że najchętniej inwestowałby w Polsce, na Ukrainie, na Morzu Północnym, na Morzu Bałtyckim, ewentualnie w Północnej Afryce, jeżeli chodzi o upstream. W tej chwili jesteśmy dużo bardziej otwarci na lokalizacje geograficzne" - powiedział także Krawiec.\n"Na pewno nie jest w kręgu naszego zainteresowania głęboka Afryka, czyli kraje typu Sudan, Nigeria, Kongo, Gwinea. Nie jest też w kręgu naszego zainteresowania Rosja, Kazachstan" - dodał. Wśród krajów, którymi Orlen nie jest zainteresowany, wymienił też m.in. Kuwejt i Arabię Saudyjska, prawnie zabraniają nabywania aktywów z dostępem do surowca inwestorom zagranicznym.\nPrezes Orlenu podtrzymał też plany rozwoju sieci stacji paliw za granicą, przede wszystkim krajach bałtyckich.\n"Jesteśmy zainteresowani kierunkowo ekspansją detaliczną na rynki tych krajów, natomiast w chwili obecnej uważamy, że ekonomicznie, a w przypadku rynku ukraińskiego, również politycznie, sytuacja jest na tyle nieprzewidywalna i niestabilna, że nie decydujemy się, żeby aktywnie na te rynki wchodzić" - powiedział Krawiec.\nPrzedstawiając nową strategię w ub. tygodniu, prezes zapowiedział, że PKN Orlen wyprodukuje w 2013 r. przynajmniej 1 mln baryłek ropy naftowej, przy czym ilość ta nie uwzględnia możliwych akwizycji i partnerstwa w dziedzinie wydobycia ropy.\nalberto, 06.12.2008 09:57\njak nie zaryzykujesz to nigdy niczego nie osiagniesz


Opublikowany dnia 18 marca 2013 2 lipca 2013 by Redakcja\nKonglomerat to mieszanka minerałów, żywic akrylowych i pigmentów. Jest bardzo plastyczny i łatwo poddaje się obróbce, dzięki czemu nadaje się na blat o nietypowym kształcie. Blaty konglomeratowe są gładkie i pozbawione porów, więc bez problemu można utrzymać je w czystości.\nSą odporne na wodę i uszkodzenia mechaniczne, nie ulegają przebarwieniom. W ofertach producentów można znaleźć bardzo dużo ciekawych kolorów i dekoracyjnych deseni. Jedyną wadą konglomeratu jest jego cena – bardzo trudno znaleźć blaty, które kosztują mniej niż 900 złotych za metr kwadratowy.\nmeble kuchenne, wyposażenie kuchni blaty kuchenne, blaty z konglomeratu\nPoprzedni Poprzedni post: Kuchnia w stylu prowansalskim\nNastępny Następny post: Jak zaplanować i zmierzyć kuchnię


Wyróżnij się, albo zgiń - Architektura\n01 paź 2014 15:25\nfot. Siedziba Millward Brown Polska S.A. to projekt wnętrz biurowych, który powstał w Pracowni A+D Retail Store Design\nNudno urządzone open space'y odchodzą do lamusa. Biura przechodzą prawdziwą rewolucję, bo firmy oczekują oryginalnej i stymulującej do pracy przestrzeni.\nMamy za sobą ciekawy rok pod względem kreowania nowych trendów i aranżacji powierzchni biurowej. Nad Wisłą powstało wiele śmiałych projektów - niektóre na miarę sławnej centrali Google'a. Wyszły spod kreski nie tylko uznanych pracowni, ale również młodych architektów, którzy wykazali się świeżym i odważnym spojrzeniem.\nPojęcie typowej powierzchni biurowej już nie istnieje. - Jeszcze niedawno przyjmowało się, że na pracownika przypada 10 mkw. przestrzeni. Dziś trudno mówić o standardzie w tym zakresie, bo każda firma jest inna i ma różne potrzeby co do wielkości, funkcjonalności czy wreszcie samej aranżacji swojej siedziby - uważa Stanislav Frnka, Country CEO, HB Reavis.\nPiotr Stanowicz, menedżer wydziału ds. zarządzania nieruchomości w ING Banku Śląskim, zwraca uwagę, że aktualne zapotrzebowanie na powierzchnie biurowe może być nawet o 20 proc. mniejsze w odniesieniu do tradycyjnego modelu sprzed kilku lat. - Dziś w specyfikacji nowego budynku znajdziemy jedynie takie parametry jak wydajność wentylacji przy założeniu np. osoby na 8 mkw. pozostawiając kwestię aranżacji powierzchni w gestii przyszłego użytkownika – wyjaśnia.\nO metrach kwadratowych w biurowcach nie myśli się już wyłącznie w kontekście obowiązku spełnienia przepisów i norm. Wielkość biura planuje się przede wszystkim biorąc pod uwagę specyfikę pracy danej spółki oraz liczbę zatrudnionych pracowników. Chodzi także o zaplanowanie takiej powierzchni, która da możliwość wprowadzenia wielu dodatkowych funkcji.\nNa rynku dostępne są zatem zarówno kameralne budynki oferujące niewielkie moduły biurowe o powierzchni od 100 mkw. wzwyż, jak i duże kompleksy z przestrzeniami biurowymi o wielkości dochodzącej nawet do kilku tysięcy mkw.\n- Powierzchnie biurowe zlokalizowane w ścisłych centrach miast, w miejscach o dużym natężeniu ruchu pieszego, budowane są z nastawieniem na najemców, którzy mają częsty kontakt z klientem. Zapotrzebowanie na taką powierzchnię to najczęściej od kilkudziesięciu do kilkuset mkw. - tłumaczy Piotr Stanowicz.\nPoza ścisłym centrum, ale w miejscach dogodnych pod względem komunikacyjnym, często powstają parki biurowe o powierzchniach nawet kilkudziesięciu tysięcy mkw. z nastawieniem na takich klientów jak duże firmy i korporacje, które chętnie lokują w takich miejscach swoje jednostki centrali i duże oddziały.\nPo wyborze lokalizacji i odpowiedniego metrażu przychodzi czas na decyzję, czy siedziba firmy ma być urządzona standardowo czy też oryginalnie, by w ten sposób podkreślać lub nawet budować wizerunek spółki.\nDariusz Gocławski: Różna funkcjonalność jest kluczem sukcesu salonu łazienkowego\nMarek Witaszewski RSS Dariusz Gocławski RSS biuro przyszłości RSS Krzysztof Zalewski RSS Piotr Stanowicz RSS