grudzień, 2015 | Oczami Duszy\nOpublikowany 29 grudnia 2015 przez Rafal\nCzłowiek doświadcza pokory przez pysznego, wiary przez niewiernego, nadziei przez zrozpaczonego, sprawiedliwości przez niesprawiedliwego, litości przez okrutnika, łagodności i dobrotliwości przez gniewnego.\nWszystkich cnót doświadcza się i spełnia je przez bliźniego, podobnie jak niegodziwi spełniają przez niego wszelkie swe złości. Wiedz, że pokory doświadcza się pychą, bo pokora tryumfuje nad pychą. Pyszny nie może wyrządzić szkody pokornemu, jak niewierność złego człowieka, który Mnie nie kocha i nie ufa Mi, nie udziela się temu, który jest Mi wierny; nie umniejsza wiary ani nadziei w tym, który ją począł w sobie przez miłość do Mnie; owszem, umacnia ją i wypróbowuje ją w miłości bliźniego. Kiedy widzi, że ktoś jest niewierny i nie pokłada nadziei we Mnie i w bliźnim (bo kto nie kocha Mnie, nie może mieć wiary i ufności we Mnie, lecz wierzy i ufa własnej zmysłowości, która zabiera całą jego miłość), wierny mój sługa nie przestaje jednak kochać go wiernie i z ufnością szukać we Mnie jego zbawienia. Widzisz więc, że niewierność i brak ufności doświadczają wiarę wierzącego. W tych i innych okolicznościach, w których wiara potrzebuje potwierdzenia, wierzący potwierdza ją dla siebie i względem bliźniego swego.\nNie tylko sprawiedliwość nie umniejsza się przez niesprawiedliwość innych, lecz także doznane niesprawiedliwości wykazują, że sprawiedliwy trwa w sprawiedliwości przez cnotę cierpliwości, tak samo jak dobrotliwość i łagodność w obliczu gniewu świadczą o słodkiej cierpliwości, a zazdrość, odraza i nienawiść dobywają na jaw życzliwość miłości oraz głód i pragnienie zbawienia dusz.\nNie tylko cnota umacnia się w tych, którzy odpłacają dobrym za złe, lecz powiadam ci, że często próba czyni z nich węgle płonące ogniem miłości, który niszczy nienawiść i urazę w sercu i ducha gniewnego złośnika i zmienia nienawiść w życzliwość. Taka jest siła miłości i doskonałej cierpliwości w tym, który, narażony na gniew złośnika, znosi bez skargi jego ułomności (zob. Rz 12, 17-20).\nŚw. Katarzyna ze Sieny, Dialog o Bożej Opatrzności czyli księga Boskiej nauki, Poznań 2012\nZaszufladkowano do kategorii Przystanek książka, Rafał | Otagowano Cnoty, Filozofia, Św. Katarzyna ze Sieny | Dodaj komentarz\nMartyrologium Rzymskie na 25 grudnia\nOpublikowany 25 grudnia 2015 przez Rafal\nDnia 25-go grudnia. W 5199 roku od stworzenia świata, kiedy Bóg utworzył z początku Niebo i ziemię; w roku 2957 od Potopu; w 2015 roku od narodzenia Abrahama; w 1510 roku od Mojżesza i od wyjścia ludu izraelskiego z Egiptu; w 1030 roku od namaszczenia Dawida na króla; w sześćdziesiątym piątym tygodniu po proroctwie Daniela i w sto dziewięćdziesiątej czwartej Olimpiadzie; w 752 roku od zbudowania miasta Rzymu; w czterdziestym drugim roku panowania Oktawiana Augusta, kiedy ziemia pogrążona była w pokoju, w szóstej epoce świata, wtedy to Jezus Chrystus, odwieczny Bóg a Syn Ojca przedwiecznego, chcąc świat uświęcić Swym łaski pełnym przybyciem, poczęty został z Ducha św. i w dziewięć miesięcy po Swym poczęciu w Betlejem ziemi Judzkiej narodził się jako człowiek z Maryi Dziewicy: Narodzenie Pana naszego Jezusa Chrystusa.\nZaszufladkowano do kategorii Rafał, Religia | Otagowano Historia, Kościół, Społeczeństwo | Dodaj komentarz\nBoże Narodzenie i Nowy 2016 Rok\nOpublikowany 23 grudnia 2015 przez Rafal\nŚpiewajmy Panu z weselem,\nJezus naszym przyjacielem,\nZ Panny czystej się rodzi.\nZłóżmy Mu ukłon głęboki,\nSzanujmy Jego wyroki;\nKolęda ze zbioru „Pieśni nabożnych katolickich do użytku kościelnego i domowego”, reprint wydania z roku 1886\nBożych łask na święta oraz cały 2016 rok\ndla nas wszystkich,\nby razem z narodzeniem Jezusa,\nrodziła się w nas wiara wytrwała,\nsilna i prowadząca do zbawienia.\nZaszufladkowano do kategorii Grażyna, Rafał | Otagowano Modlitwa, Rodzina | Dodaj komentarz\nOpublikowany 22 grudnia 2015 przez Rafal\nPoczątki i korzenie współczesnej psychologii sięgają idei oświeceniowych. Wtedy zaczęto odrzucać Boga i zaczęto kierować się wskazaniami ludzkiego umysłu. Pod wpływem panujących prądów umysłowych zaczęło się prześladowanie Kościoła jak również katolików co było bardzo widoczne w rewolucji we Francji. Wiek XIX powodował coraz większe odrzucanie Bożego prawa i przykazań. Inaczej wyjaśniano dotychczasową naukę o grzechu, winie, zadośćuczynieniu i pokucie. Próbowano znaleźć inne usprawiedliwienia dla człowieka. To było inaczej sformułowane kłamstwo szatana, że człowiek może być samowystarczalny i może obyć się bez Boga. Nauczanie Kościoła zostało odrzucone jako nienaukowa, wsteczne, z ciemnogrodu.\nW takim klimacie żyli i tworzyli prekursorzy psychologii. Za ojca psychologii, twórcę psychoanalizy uważany jest Zygmunt Freud. O sposobach prowadzenia badań, fabrykowaniu badań jak i fałszowaniu wyników można poczytać między innymi w pracy „Zakazana psychologia” Tomasza Witkowskiego, czy też „Freud i pseudonauka” Franka Cioffi. System Freuda uwalniał człowieka od odpowiedzialności za swoje czyny. Działania ludzkie były usprawiedliwiane podświadomością i nie poddające się kontroli. Zachowanie człowieka ma być zdeterminowane przez różne czynniki wewnętrzne jak i zewnętrzne. Jest to swojego rodzaju odrzucenie wolnej woli jak i działania łaski Bożej. Podświadomość zdejmuje z człowieka odpowiedzialność za jego czyny. Freud krytykował religię uznając ją za rodzaj nerwicy, miało to być rodzajem złudzenia potrzebnego do radzenia sobie we wrogim świecie.\nKolejną osobą bardzo popularną we współczesnej psychologii jest Carl Gustaw Jung. Człowiek o bardzo barwnym życiorysie. Pradziad był Mistrzem Loży Szwajcarskiej, dziadek ze strony matki, pastorem i okultystą, ojciec zaś pastorem Kościoła Reformowanego. Rodzina ze strony matki była bardzo zainteresowana praktykami okultystycznymi a on sam w dzieciństwie spędził dłuższy czas w szpitalu psychiatrycznym. Jung promował astrologię, alchemię, I Ching, nekromancję, wizualizację. Fascynowali go myśliciele i naukowcy zaciekle walczący z chrześcijańskim porządkiem świata. Jung twierdził, że świadomym celem życia człowieka jest samorealizacja. Wielu autorów widzi w nim prekursora ruchu New Age. Jung kreuje własną psychodeliczną religię o gnostyckim podłożu, gdzie Chrystus i Antychryst są jako swoiście widziana jedność. Bóg jest osobistym doświadczeniem psychicznym, jest tylko wytworem umysłu człowieka.\nMłodszym od nich był Abraham Maslow twórca hierarchii potrzeb, która bazowała również na samorealizacji jako najważniejszym celu w życiu człowieka. Według jego koncepcji, aby człowiek mógł się prawidłowo rozwijać, musi najpierw zaspokoić potrzeby podstawowe tzn. fizjologiczne i bezpieczeństwa, następnie przynależności i miłości, własnej wartości i uznania aż do potrzeby najwyższej – samorealizacji. Kłóci się to z nauczaniem Jezusa, że najważniejsze jest szukanie Królestwa Bożego i pełnienie woli Bożej a reszta będzie nam dana. Gdy celem jest samorealizacja i możemy go osiągnąć sami to Bóg przestaje nam być potrzebny.\nJesteśmy przekonani, że psychologia ma poparcie naukowe i mocne dowody na potwierdzenie swoich tez. Mało kto zdaje sobie sprawę, że psychologia nie jest tym za co się podaje, i że jesteśmy uczestnikami wielkiego oszustwa i manipulacji. Nie chodzi o same badania, gdyż wiele z nich jest rzetelnie wykonane i dobrze opisują zachowania, reakcję i zależności. Do momentu gdy opisujemy rzeczywistość to nie ma problemu. Trudności zaczynają się gdy pojawia się interpretacja wyników i pogłębiają się one gdy zaczynamy stosować je w praktyce. Opis rzeczywistości przez psychologię można uznać za dziedzinę naukową. Wyciąganie wniosków i budowanie teorii związane jest z projekcją własnych poglądów, zapatrywań, ideologii osoby interpretującej. Formułując wnioski nie jesteśmy obiektywni, zawsze robimy to przez pryzmat własnych doświadczeń, poglądów, systemu wartości i nie ma możliwości by tego uniknąć. Freud i Jung przenieśli wprost swoje antychrześcijańskie poglądy na tworzone koncepcje. Nadmierne zainteresowanie Freuda seksem spowodowało iż swoje problemy i fantazję uogólnił, przypisując wszystkim to co sam przeżywał.\nPsychoterapia nie jest tak skuteczna jak się przedstawia. Hans Eysenck przeprowadził badania, które jednoznacznie pokazują, że psychoterapia nie ma żadnych podstaw naukowych. Wnioski z badań widać na podanym wykresie. Wyniki badań nad młodzieżą w Anglii wykazały, że młodociani przestępcy nie korzystający z poradnictwa wchodzą w konflikt z prawem rzadziej niż ci, którzy taką pomoc otrzymują. Terapie często trwają latami i powodują uzależnienie od terapeuty lub terapii. Wygląda jakby psychoterapia tworzyła problemy, z którymi później walczy mało skutecznie.\nŚwiecka psychologia przypisując sobie naukowe podstawy odrzucała religię jako nienowoczesny zabobon. Badania przeprowadzone pod koniec XX wieku pokazały, że osoby religijne żyją dłużej i znacznie rzadziej mają zawał serca. U osób wierzących stwierdzono większą przeżywalność po zawale. Religijność ma wpływ również na mniejsze ryzyko depresji oraz szybszy powrót do zdrowia osób na nią cierpiących.\nW pierwszej połowie XX wieku powstała szkoła filozoficzna nazwana pozytywizmem logicznym. Jej twórcy zajęli się krytyką wielu teorii i koncepcji psychologicznych jako nieweryfikowalnych naukowo. Uznali za absurdalne pojęcie podświadomości, gdyż nie ma możliwości udowodnienia istnienia czegoś takiego. Istnienie podświadomości wymaga takiej samej wiary jak to, że naszym życiem kieruje Opatrzność Boża. Św. Paweł pisząc: „Nie czynię dobrego, które chcę, tylko złe, którego nie chcę”, nie zwalał odpowiedzialności na podświadomość, wiedział, że to grzech powoduje ten stan rzeczy. Od samego początku człowiek ma nieodpartą chęć do usprawiedliwiania siebie i zrzucania odpowiedzialności na innych. W dniu dzisiejszym psychologia ułatwia takie podejście, możemy powiedzieć, że nasze wybory wynikają z podświadomości, uwarunkowań genetycznych, choroby. Również wpływ społeczeństwa, urazów z dzieciństwa, traumy z przeżyć szkolnych itd., dają nam podstawę do usprawiedliwiania grzechów. Według obecnych standardów nie ma zła, są tylko choroby, zaburzenia, uzależnienia. Nie ma złodziei są tylko kleptomani, nie ma podpalaczy są tylko piromani, ani pijaków tylko uzależnieni, chorzy z powodu słabej woli. Pojawia się twierdzenie, że psychologia to religia udająca naukę, która jednocześnie ma na celu zniszczenie prawdziwej religii. W imię nauki psychologia wyrugowała religię a kierownictwo duszy zastąpiono leczeniem umysłu, zwanym psychologią. Psychologia jest religią, bo przedmiotem jej zainteresowania jest sens i cel życia, wartości i zachowania, narzuca pewien system wierzeń, tworzy nowy system wartości i nie ma żadnych podstaw naukowych.\nMit pozytywnego myślenia\nCo jest złego w pozytywnym myśleniu? Współczesna koncepcja pozytywnego myślenie nie polega na tym by dobrze myśleć o sobie i o innych. Dzisiaj chodzi o myślenie „możliwościowe”. Chodzi tu o wpływanie na rzeczywistość za pomocą naszych myśli, czego nie można naukowo udowodnić, a po drugie chodzi o odwadzanie nas od prawdy, że bez Chrystusa nic nie możemy. Jest to tylko umacnianie pychy, która jest źródłem wszystkich innych grzechów. Pozytywne myślenie naucza, że nasze wewnętrzne nastawienie da nam szybko sukces w postaci bogactwa, zdrowia, satysfakcji nie tylko w pracy. W księgarniach możemy znaleźć całe stosy poradników jak dzięki pozytywnemu myśleniu możemy osiągnąć sukces oraz że możemy dzięki niemu wpływać na innych ludzi. Z podejściem naukowym ma to niewiele wspólnego, przypomina to bardziej praktyki okultystyczne. Ideologia pozytywnego myślenia (PM) opiera się w pewnej części na przekonaniu, że człowiek wykorzystuje jedynie kilka procent możliwości mózgu (spotkałem się z informacją, że profesor wykorzystuje jedynie ok. 10% co miało być wysokim wskaźnikiem). Przekonanie to nie zostało potwierdzone żadnymi badaniami klinicznymi i jak na razie nie ma faktycznego potwierdzenia tych rewelacji. Część psychologów, mimo to, chcąc wykorzystać pełne możliwości ludzkiego umysłu wykorzystuje w swojej terapii techniki zaczerpnięte z religii wschodu jak joga, autohipnoza, autosugestia, trening relaksacyjny, medytacje wschodnie, wizualizację.\nNie potrzebujemy już opieki Opatrzności Bożej, łaska Boża również nie jest już potrzebna, Bóg zaś nie jest sędzią sprawiedliwym. O tym, na co otwieramy się kierując się w życiu ideologią pozytywnego myślenia sporo mogą powiedzieć egzorcyści, którzy mają styczność na co dzień z ludźmi stosującymi te metody. Pozytywne myślenie nie wymaga pracy nad sobą i ciągłej walki duchowej, nie uwzględnia krzyża i cierpienia jako drogi do doskonałości, przez co jest łatwiejsze i przyjemniejsze do realizowania i dlatego wielu ludzi wpada w tę pułapkę. Pozytywne myślenie powoduje tłumienie prawdziwych uczuć. Mamy coraz więcej osób nierealistycznie myślących, których wyobrażenia i oczekiwania są nieadekwatne do rzeczywistego otoczenia. Rzeczywistość, często brutalnie weryfikuje ich nastawienie, co kończy się dla nich często depresjami i wizytami w gabinetach psychoterapeutów.\nNie wprzęgajcie się z niewierzącymi w jedno jarzmo. Cóż bowiem ma wspólnego sprawiedliwość z niesprawiedliwością? Albo cóż ma wspólnego światło z ciemnością?(2 Kor 6, 14).\nU podstaw współczesnej psychologii leży przekonanie o konieczności samorealizacji i samoaktualizacji. Odrzucono antropologię chrześcijańską a postawiono na pierwszym miejscu człowieka z jego potrzebami.\nBóg w centrum Człowiek w centrum\nBóg osobowy w Trójcy jedyny Kult podświadomości\nŁaska Boża niezbędna Nieograniczone możliwości umysłu\nWspółpraca z łaską przez modlitwę Techniki samorozwoju\nGrzeszna natura człowieka Człowiek z natury dobry\nGrzech Choroba, zaburzenie\nWolna wola Wpływ czynników niezależnych\nCelem życie wieczne Celem samorealizacja\nDążenie do świętości Dążenie do sukcesu\nKierownictwo duchowe Psychoterapia\nPrawo dane przez Boga Tworzenie własnych zasad moralnych\nZaufanie Bogu Wiara we własne siły\nCzłowiek, pozostający pod wpływem myślenia psychologicznego, nastawiony jest na zaspokajanie własnych potrzeb – nie może być naprawdę szczęśliwy, nie może czuć się bezpiecznie, taki człowiek nie umie porządkować własnego życia.\nCzłowiek powodowany pychą, odwrócił się od Bożych przykazań i ustanowił własne prawa. Za tę pychę przychodzi płacić wysoką cenę, nie tylko w życiu doczesnym.\nWedług „Psychologia jak religia, religia jak psychologia”, Anna Wasiukiewicz, Warszawa 2015\nAnna Wasiukiewicz – mężatka, matka trójki dzieci, psycholog i publicysta; udziela porad psychologicznych w ramach Fundacji Promień Bożego Miłosierdzia.\nZaszufladkowano do kategorii Przystanek książka, Rafał | Otagowano Duchowość, Filozofia, Psychologia | 4 komentarze\nO komunie paryskiej 1871 roku.\nOpublikowany 18 grudnia 2015 przez Rafal\nKto mieszkał w Paryżu, kto znał go choć nieco, wie, że mimo niesłychanego skażenia obyczajów i wyrafinowanej zmysłowości, tryskały również stamtąd potężne zarazem strumienie życia umysłowego i religijnego. Gdzie osadziła swoją siedzibę rewolucja, nic dziwnego, że szatan musiał mieć licznych swoich apostołów; ale i Kościół potężny liczył zastęp niezmordowanych a genialnych i rycerskich wielce swoich pracowników. Ileż to znakomicie katolickich w dzisiejszym stuleciu rozsiewało z Paryża na cały świat cały olbrzymie płody swojej nauki. Cóż to za zakłady, co za instytucje z wdowiego najczęściej grosza wzniesiono ku szerzeniu i obronie Kościoła, Paryż rokrocznie wysyłał liczne zastępy zakonnych dziewic i duchowej młodzieży – sam kwiat francuskiego społeczeństwa w dalekie krainy Wschodu, Ameryki i Oceanii. Samo Towarzystwo św. Wincentego a Paulo, gigantyczne wydawnictwo dzieł i liczne piśmiennictwo, świadczą już wymownie o gorliwości katolików w Paryżu. Obok złego było więc i wiele, bardzo wiele dobrego. Wszystko to dzisiaj w krwi, zgliszczach i gruzach. Pomnikom nawet sztuki i narodowej chwały nie przepuszczono. Ręka zbrodniarzy, bezczeszczą Boga, poniszczyła wszystko. Nie sama Francja, ale świat cały dotkliwe tutaj poniósł straty. Bolesną lekcję dały dzisiejszemu społeczeństwu nieśmiertelne zasady 1794 roku, tak namiętnie pielęgnowane przez liberałów. Wobec tych katastrof wszystkie inne najzupełniej bledną. Darwiniści mają rację; mogą być ludzie nie tylko małpami i vice-versa, ale ogromem zbrodni i okrucieństwa przejść najdziksze nawet zwierzęta. Darwinizm znalazł w zbrodniarzach paryskich najkompletniejsze potwierdzenie swojej doktryny. Kanonizowana nowoczesna cywilizacja dowiodła swojej żywotności; zdolną jest rzeczywiście stworzyć zadziwiające rzeczy, wyhodować społeczeństwu hordy krwiożerczych barbarzyńców. Od dawna to Kościół katolicki przewidywał te następstwa, od dawna przed niebezpieczeństwem ostrzegał ludy. Pierwszy potępił w Syllabusie owe monstrualne liberalizmu doktryny, które tyle nieszczęść sprowadziły na biedną Francję. Zżymano się za to na Ojca Świętego. Ukoronowany karbonarysta Napoleon zakazał u siebie ogłaszać encyklikę. Żądano od Kościoła, aby dla „ratunku świata” pogodziła się z tym, co właśnie do zguby świat cały prowadzi, z dzisiejszą cywilizacją, z nowoczesnymi pojęciami wolności, w imieniu których Boga i Jego naukę z państwa, prawodawstwa i szkoły usunięto. I na czymże skończyła się ta wolność. Ucieczką podobno ratowali się przed jej apostolstwem. U wrogów ojczyzny szukano schronienia, pośród nich nie wahano się wydać okrzyku radości: „Dieu merci nous voil? Parmi les Prussiens”. I okrzyk ten, mówi pan Klaczko, nikogo nie zadziwił, nikogo nie oburzył, bo zdrowy instynkt ostrzegał już wszystkich, do czego posunąć się mogą zasiadający w komunie adepci „de la science positive”, tego wykwitu nowożytnej cywilizacji.\nA jednak wypadki paryskie, wobec których świat cały zgrozą jest przejęty, znalazły w katolickim kraju, na polskiej ziemi pewną dla siebie pobłażliwość niektórych naszych dziennikach. Od pierwszej chwili zainaugurowania się Komuny Paryskiej, liberalni u nas nowinkarze zwrócili do niej swoje sympatie. „Gazeta Narodowa” to prała wszystkie brudy rewolucjonistów paryskich, to je ukrywała o ile sił jej tylko starczyło. Dzisiaj, kiedy ich już milczeniem więcej pokryć nie można, wyraża się o nich z niezwykłą w „Gazecie” skromnością, że skompromitowały cywilizację! Wynagrodziła sobie za to później, wypaliwszy od ucha do ucha potężny artykuł: Zemsta Wersalczyków. – Wersalczycy więcej jej ciążą, jak ogrom popełnionych przez Komunę zbrodni – jak zbezczeszczenie Boga, rozrzucane i deptane hostie, jak rabowanie kościołów, zamordowanie: arcybiskupa Darboya, takiego gorącego przyjaciela Polski i dobrodzieja emigracji naszej jak proboszcza Świętej Magdaleny, ks. Deguerry, uwięzionego notabene dzięki wyrokowi wyrzutka Polski, ale zawsze Polaka, Dąbrowskiego, takich uczonych jak X. Olivue i Clair, jak zburzenie i spalenie najpyszniejszych pomników sztuki – to wszystko mniej ją boli, i mówi sobie, że przez to tylko „cywilizacja skompromitowaną została”. Dziwny fenomen – „Gazeta” nie przebierająca nigdy w wyrażeniach, nie gardząca i gminnymi słowami – tutaj wobec takich zbrodni, jak młodziutkie dziewczę zaambarasowana widocznie nie wie co powiedzieć. Spazmatyczka i wizjonerka, przybrała wyraz obojętności zupełnej, najmniejszego nie okazała oburzenia. Zostawiła to sobie na Wersalczyków, bo ci nie są godni jej sympatii, owszem zasługują na jej nienawiść jako ludzie porządku i do tego w przeważnej liczbie szczerzy katolicy. „Gazeta” chciała dochować wierność swoją do końca komunistom-zbrodniarzom. Przyznajemy jej logiczność, ale bolesny to objaw w naszym społeczeństwie, bo świadczy, że można wśród nas bezkarnie redagować dziennik, w którym wszelkie pojęcia sprawiedliwości, honoru i uczciwości, obcymi są zupełnie. O religii nie wspominamy, bo o tej jeśli niekiedy „Gazeta” mówi, to dla zręczniejszego tylko zamaskowania swych planów. I taki dziennik prenumerują katolicy i aż tysiąc księży (wedle twierdzenia redaktora „Gazety”) dla potwierdzenia swoich patriotyczno-ortodoksyjnych uczuć. A czy nie nadszedł już czas, aby się zastanowić, do czego w ten sposób przyczynić się można…? „Poveri… sempre incorretta gente!”.\n„Unia” wydrukowała przed kilku dniami list księdza Leona Postawki, umieszczamy go bez żadnych komentarzy, daje on wyobrażenie o gospodarowaniu po kościołach paryskich rządców Komuny – i tamtejszego motłochu, jakiemu żaden inny nie wyrówna w sprośnościach.\n„Paryż, 16 maja 1871 roku.\nW kilku słowach powiem ci, co się tutaj dzieje; głowę mam tak zmordowaną bezsennością, pracą i tysiącznymi kłopotami, że mi darujesz nieład w myślach, które ci rzucam w tym liście; primum żyję, a to dzięki Bogu najważniejsze, wszystko inne drobnostka, dzisiaj nie mamy czasu myśleć o sobie, coś więcej ciąży ustawicznie na duszy i sercu. Oczy moje widzą, a uszy słyszą abominację i ohydę spustoszenia na miejscu świętym wedle słów proroka. W zeszły piątek, tj. 12 maja, dwie a później trzy ulicznice z włosami rozczochranymi ze sztyletem i pistoletami w rękach, wpadły do mego mieszkania, wręczając mi rozkazy klubu niewieściego, abym im kościół Świętej Trójcy polecił otworzyć. Robiłem, co mogłem, wreszcie gwardziści towarzyszący z bronią w ręku owym wysłanniczkom klubu, zabrali mi klucze. Kazano mnie następnie aresztować, za chwilę puszczono, dzięki, wstawiennictwu prezydentki, o co wcale nie prosiłem. Pyszny nasz kościół od siódmej wieczorem do wpół do jedenastej był świadkiem najsprośniejszych bluźnierstw. Citoyenki (obywatelki) jedna za drugą wchodziły na ambonę wyziewając najokropniejsze przeciwko Bogu samemu wyrazy: „S’ily a un Dieu, c’est un Dieu lâche”, wrzeszczała jedna z nich, druga celując pistoletem w Chrystusa Pana na krzyżu, wołała: „jeżeli jesteś Bogiem, zstąp z krzyża” itd. – I takim bluźnierstwom przyklaskiwało całe zgromadzenie. Serce się kraj na widok tego upadku. Chwała jednak Bogu, że na tym się tylko skończyło; dziś kościół wypełnił się ludem Bożym, z którego piersi jeden jęk boleści wyrwał się w czasie nabożeństwa. Inaczej ma się z kościołem Najświętszej Maryi Panny z Loretto; przez miesiąc był zamknięty, przed dziesięciu dniami otworzono go wreszcie, a w zeszłą sobotę , 13 maja, tłuszcza zbrodnicza wpadła do niego. Dwóch księży, którzy tam byli ukryci, uciekło, nie było komu wynieść Najświętszego Sakramentu. Dziś ten piękny kościół w największym spustoszeniu. Ołtarze zgruchotane, krzyże, obrazy i krzesła połamane i zniszczone, jedna statua Matki Najświętszej pozostała cała, ręka bezbożników oszczędziła ją przynajmniej. Byłem tam, patrzyłem własnymi oczyma na ten naród rozbestwiony bez Boga, wiary i uczciwości; śmiało powiedzieć Ci mogę, że prawie cudem stamtąd uszedłem, zbezcześcili mnie. Darli na mnie sutannę, znów chwilę dali mi spokój – wypchnęli za drzwi i na nowo ciągnęli do wnętrza kościoła, kazali mi krzyczeć „vive la commune!”, krzyczeć, że nie ma Boga. W tej chwili nie wiem co się ze mną zrobiło, ale jakaś odwaga wstąpiła we mnie, zacząłem na cały głos wyrzucać Francuzom ich zbrodnie. Delegat porwał wówczas za pistolet i mierzył we mnie; rozerwałem sutannę, odkryłem pierś gołą i zawołałem: „strzelaj obywatelu w samo serce, jeśli ci się podoba, ja Boga, wiary i mych przekonań nigdy nie zmienię – je suis Polonais”. Bóg mnie wybawił – nic więcej nie mogłem uczynić, nie dali mi zbrodniarze wynieść Najświętszego Sakramentu – rozsypali go po ziemi i deptali świętokradzcy nogami. Zbrodniarze – i zbrodnia ma być ich wolnością.\nTwój ks. Leon Postawka”\nSocjalizm i komunizm potępiony przez papieży – Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, Sandomierz 2009\nZaszufladkowano do kategorii Przystanek książka, Rafał | Otagowano Herezje, Historia, Liberalizm, Socjalizm | Dodaj komentarz\nDOM Łaski NMP w Krzeszowie\nOpublikowany 15 grudnia 2015 przez Grazyna\nW małej miejscowości Krzeszów położonej w Dolinie Kamiennogórskiej stoi Dom Łaski Świętej Maryi. To Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej zwanej też Królową Sudetów.\nBarokowa świątynia została konsekrowana w 1735 a jej budowę zakończono w 1791 roku.\nCofnijmy się kilka stuleci wstecz. Tereny obecnego Dolnego Śląska znajdowały się pod panowaniem Piastów świdnicko – jaworskich. O te ziemie wciąż trwały boje miedzy Piastami, Czechami i Niemcami.\nW roku 1163 książę Bolesław Wysoki sprowadził na Śląsk zakon cystersów. Był to najpotężniejszy zakon w średniowiecznej Europie. Opierał się na benedyktyńskiej regule, słynął z doskonałych umiejętności gospodarowania; hodowli bydła, zbóż, karpi, w budownictwie, produkcji win, ogrodnictwie i sadownictwie a w latach późniejszych z mecenatu sztuki. O potędze i znaczeniu zakonu cystersów świadczy chociażby to, że z tego zgromadzenia Kościół ma 850 świętych i błogosławionych.\nW małej miejscowości Krzeszów w roku 1242 księżna Anna Świdnicka, wdowa po Henryku Pobożnym ufundowała i postawiła kościół i klasztor. 50 lat później Książę Bolko I świdnicko-jaworski sprowadził do Krzeszowa cystersów przekazując im również sąsiednią Lubawkę, winnice i chmielniki koło Bolkowa i Lwówka oraz ławy mięsne w kilku miastach Dolnego Śląska. Opactwo cysterskie w Krzeszowie było filią opactwa w Lubiążu. Dobrze uposażone nowe opactwo cysterskie dynamicznie się rozwijało i bogaciło a kościół przy nim stał się miejscem pochówku książąt świdnickich. Podobnie kwitły inne cysterskie klasztory na Śląsku: w Henrykowie, Kamieńcu, Krzeszowie, Rudach i Jemielnicy, a także pierwsze w Polsce opactwo cysterek w Trzebnicy. Pozostałością po gospodarowaniu cystersów jest założony przez nich a zachowany do dziś i użytkowany kompleks stawów do hodowli karpi w dolinie Baryczy.\nCystersi wznieśli w 1301 roku nowy kościół w miejscu fundowanego przez księżnę Annę. Otrzymał on wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. W świątyni umieszczono ikonę Matki Bożej Łaskawej. Maryja lewą dłonią wskazuje na Dzieciątko i jednocześnie na swoje serce jako źródło wszelkich łask. Dzieciątko patrzy na Maryję, prawa ręką błogosławi a w lewej trzyma zwój pergaminu będący symbolem Bożej tajemnicy. Jedynie legendy opowiadają, jak bizantyjska w formie ikona znalazła się w Krzeszowie. Można przeczytać, że w czasie wypraw krzyżowych ikona została przywieziona z Bizancjum do Włoch i dostali ją cystersi, którzy przybyli z Krzeszowa do Rzymu w celu potwierdzenia przez Papieża nadanych im przywilejów. Badania przed koronacją dokonaną przez Jana Pawła II w 1997 roku potwierdziły bizantyjskie pochodzenie obrazu. Jest to najstarszy obraz maryjny w Polsce i jeden z pięciu najstarszych w Europie. Jest starszy około 200 lat od wizerunku Matki Bożej Częstochowskiej. Obraz zasłynął wieloma łaskami: uzdrowieniami, nawróceniami.\nOpactwo cysterskie przeżywało trudne okresy w historii. W okresie wojen husyckich w XV wieku mnisi z klasztoru w Krzeszowie ukryli ikonę, aby nie ucierpiała w czasie najazdów. Niestety wszyscy zostali wymordowani i zabrali tajemnicę jej ukrycia do grobu. Prawie 200 lat potem, 18 grudnia roku 1622 w czasie remontu zakrystii pracujący ujrzeli w pewnym miejscu światło wydobywające się spod posadzki. Odkryli skrytkę a w niej zabezpieczony obraz Matki Bożej Łaskawej. Cudowna ikona mogła wrócić na swoje miejsce i skupiać przed swym obliczem wiernych polecających swoje prośby. Pamiątką cudownego odnalezienia ikony jest obchodzone do dnia dzisiejszego Święto Światła (Festum Lucis). Tego dnia odprawiana jest specjalna msza św. a bazylika jest wspaniale i bogato oświetlana.\nKolejne stulecie to okres reformacji, w czasie której katolicki Śląsk stał się protestancki. Trwająca od 1618 do 1648 roku wojna trzydziestoletnia między katolicką dynastią Habsburgów a państwami protestanckimi Cesarstwa Rzymskiego o prymat w Europie, przyniosła znaczne straty w krzeszowskim opactwie. Zniszczona została bezcenna biblioteka zakonna.\nW roku 1660 opatem w Krzeszowie został Ślązak o. Bernard Rossa. Był nim 36 lat. Bez przesady można powiedzieć, że dokonał rechrystianizacji w ogromnym majątku krzeszowskim cystersów (40 wsi i 2 miasta). Ponad 130. letni okres protestantyzmu osłabił ducha religijnego wśród ludności i rozluźnił dyscyplinę wśród mnichów. Opat pielgrzymował do wszystkich miejscowości, głosił kazania, uczył modlitw, odmawiał różaniec, organizował pielgrzymki piesze i brał w nich udział (kroniki podają 1000 pątników w 1671 roku w pielgrzymce z Krzeszowa do Barda Śląskiego). Założył pierwsze na Śląsku bractwo św. Józefa, które po blisko 100 latach działalności przy opactwie krzeszowskim liczyło wg zapisów ok. 100 000 osób wszystkich stanów. Stosował też siłę w przywracaniu wiary katolickiej a nawet doprowadził do wysiedlenia ze wsi klasztornych ponad 1200 protestantów zastępując ich osiedleńcami z katolickich Czech, Łużyc i Brandenburgii. Dbał o życie wspólnotowe, wysyłał mnichów do renomowanych europejskich uczelni, założył trzyletnią szkołę łacińską dla młodzieży przekształconą później w gimnazjum, wzbogacał zbiory biblioteczne zakonu.\nKulminacją rekatolizacji terenów krzeszowskiego opactwa cystersów było wybudowanie w latach 1728-1730 nowego kościoła i klasztoru w miejsce zburzonych średniowiecznych budowli.\nNowe Opactwo cysterskie do dziś zachwyca swoim rozmachem i pięknością. Nazywane jest Europejską Perłą Baroku. Leży na Południowo- Zachodnim Szlaku Cysterskim, na szlaku św. Jakuba oraz rowerowym szlaku Jana Pawła II.\nCały zespół pocysterski składa się z klasztoru, Bazyliki Mniejszej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny wraz z Kaplicą Loretańską, Mauzoleum Piastów świdnicko-jaworskich, kaplicą św. Marii Magdaleny z Grobem Pańskim, cmentarza klasztornego z monumentalną grupą Ukrzyżowania, kościoła brackiego św. Józefa, Domu Opata oraz Kalwarii Krzeszowskiej.\nW ołtarzu głównym bazyliki umieszczony jest słynący łaskami od stuleci obraz Matki Bożej Łaskawej a sama bazylika zwana jest Domem Łaski Świętej Maryi. Na srebrnej ramie wyryty jest napis „Gratia Sanctae Mariae” (Łaska Świętej Maryi). Matka Boża w cudownej ikonie jest czczona od stuleci przez Czechów, Polaków, Niemców i Węgrów.\nW 1810 roku zakon został skasowany przez władze pruskie a kościoły i klasztor splądrowane. Dopiero po odzyskaniu przez Polskę niepodległości do klasztoru wrócili w 1919 roku benedyktyni. Rozpoczęli prace konserwatorskie, które niestety przerwał wybuch II wojny światowej. W czasie jej trwania w obiektach opactwa umieszczono obóz śląskich Żydów a potem obóz przejściowy dla jeńców wojennych i składnicę muzealną (na strychu kościoła św. Józefa ukryto Bibliotekę Pruską). W 1949 roku objęły obiekt benedyktynki, które przyjechały ze Lwowa, a później również elżbietanki.\nBarokowy zespół pocysterski jest obecnie pięknie wyremontowany i stanowi znane miejsce pielgrzymkowe, a także jedną z największych atrakcji architektonicznych i artystycznych na Dolnym Śląsku. Bazylika wyposażona jest w największe na Śląsku barokowe organy – dzieło Michała Englera młodszego, z rozbudowanym rzeźbiarsko prospektem autorstwa Antoniego Dorazila. Bazylika i kościół św. Józefa udekorowane są obrazami i freskami takich mistrzów jak zwany „śląskim Rafaelem” Michał Willmann, Jerzy Wilhelm Neunhertz, Piotr Brandl, Antoni Scheffler i rzeźbami takich artystów jak Ferdynand Maksymilian Brokoff, Antoni Dorazil i Antoni Lachel. Możemy podziwiać wspaniałe stalle, ołtarz główny i liczne boczne, ambonę i wiele elementów rzeźbiarskich ozdabiających wnętrza.\nW 1998 r. kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny został podniesiony do rangi Bazyliki Mniejszej Krzeszów jest głównym sanktuarium Diecezji Legnickiej.\nOdpusty: 2 czerwca, 29 czerwca, 3 lipca, 15 sierpnia, 29 sierpnia.\nZapraszam do galerii zdjęć z Krzeszowa.\nTekst ukazał się pierwotnie w miesięczniku „Misericordia” Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Ożarowie Mazowieckim w marcu 2014 roku.\nOpublikowany 11 grudnia 2015 przez Grazyna\n95 lat temu ostatniego sierpnia pod Komarowem na Zamojszczyźnie została rozbita konna armia Siemiona Budionnego. Po cudzie nad Wisłą 15 sierpnia, konnica rosyjska wyruszyła 25 sierpnia spod Lwowa na pomoc armii Tuchaczewskiego.Po nieudanym oblężeniu Zamościa skierowała się na południowy –wschód. Napotkała w Wolicy Śniatyckiej koło Komarowa polskie oddziały kawalerii. Siły były nierówne. Niektóre źródła podają, że polskie oddziały liczyły ok. 1500 żołnierzy a sowieckie ok. 4000.\nMordercza bitwa na wzgórzach trwała cały dzień. Szarża polskiej kawalerii przy zachodzącym słońcu przesądziła o zwycięstwie polskich ułanów.\nZapraszamy do galerii zdjęć z rekonstrukcji największej bitwy kawaleryjskiej wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku.\nZaszufladkowano do kategorii Grażyna, Współczesność | Otagowano Historia, Społeczeństwo, Wycieczki | Dodaj komentarz\nObjawienia w Guadelupe\nOpublikowany 8 grudnia 2015 przez Rafal\nMatka Boża objawiła się azteckiemu chrześcijaninowi w 1531 roku w dniach 9-12 grudnia. Był to czas wielu znaczących wydarzeń w świecie. Minęło zaledwie 14 lat od ogłoszenia 95 tez Marcina Lutra. W tym czasie, za sprawą herezji Lutra, w Europie wystąpiło z Kościoła Katolickiego 5 milionów wiernych, jego zwolenników. Dzięki objawieniom w Guadelupe wstąpiło do Kościoła Katolickiego 10 milionów Indian, mieszkańców dwóch kontynentów amerykańskich.\nMisjonarze przybyli do Meksyku w roku 1524. Byli to franciszkanie a w dwa lata później dominikanie. Mimo ciężkiej pracy ewangelizacyjnej efekty były mizerne. Natomiast w ciągu siedmiu lat po objawieniach nawróciło się osiem milinów Meksykańczyków. Matka Boża objawiła się Juanowi Diego Cuauhtlatohua – imię azteckie znaczyło „ten, który mówi jak orzeł”. Indianin imiona Juan Diego otrzymał na chrzcie świętym w roku 1524. Miał on szczególne nabożeństwo do Matki Bożej i codziennie wędrował przez góry do odległego o 15 km kościoła na Mszę św. To właśnie w drodze na maryjną mszę wotywną Juan Diego spotkał na wzgórzu Tepeyac oczekującą na niego Najświętszą Maryję Pannę. „Śliczna Pani” jak Ją nazwał Juan Diego przedstawiła mu się jako „Maryja Dziewica Matka Boga” i poleciła przekazać biskupowi przesłanie, iż pragnieniem Matki Boga jest aby na wzgórzu Tepeyac powstała świątynia ku Jej czci. Biskup Zumárraga nie potraktował posłańca poważnie sądząc, że są to rojenia pobożnego Indianina. W trakcie kolejnego spotkania 10 grudnia biskup zażądał dowodu na to, że objawienia te są prawdziwe. Wczesnym rankiem 12 grudnia Juan Diego szedł do kościoła aby przyprowadzić księdza do umierającego wuja. Matka Boża sama wyszła na jego spotkanie mimo tego, że zmienił swoją trasę wędrówki. Zapewniła go, że jego wuj jest zdrowy i nie grozi mu śmierć. Następnie poleciła wejść na wzgórze i nazrywać świeżych kwiatów, które ma zanieść do pałacu biskupiego jako dowód prawdziwości objawień. Gdy Juan Diego wysypał z wierzchniego okrycia (zwanego tilma) przyniesione kwiaty, obecni ujrzeli na płaszczu wizerunek Niewiasty o rysach Meksykanki, która wyglądała tak jak Ją wizjoner opisywał.\nJuż dnia 24 grudnia 1531 roku była postawiona w miejscu objawień kaplica, do której w uroczystej procesji przeniesiono wizerunek na tilmie.\nJuan Diego zamieszkał w pobliżu kaplicy i do końca swojego życia posługiwał nieprzeliczonym rzeszom przybywających pielgrzymów. Zmarł w roku 1548 i został pochowany w kaplicy, o którą tak dbał.\nTreść, przebieg oraz fakty i daty dotyczące objawienia zostały zachowane dla kolejnych pokoleń dzięki azteckiemu notablowi o imionach Antonio Valeriano, który będąc bratankiem Montezumy, ostatniego władcy Azteków, był przyjacielem zarówno biskupa Zumárragi jak i Juana Diego. Spisał on rozmowy jak i podstawowe okoliczności objawień w azteckim języku nahuatl.\nOprócz spisanej słowami relacji pozostał jeszcze wizerunek na tilmie. Cudowny wizerunek, „nieludzką ręką zrobiony”, jest ikoną czytelną dla Hiszpana ale również niesie wiele treści dla Azteków. Dla Meksykanów tilma to nie tylko płaszcz, okrycie konkretnego właściciela ale symbol całego indiańskiego ludu. Niebieski kolor płaszcza to symbol władzy, złożone ręce świadczą, że Osoba z wizerunku nie jest boginią, ale oddaje hołd komuś większemu. Stoi na księżycu, co oznacza, że bóstwa słońca, księżyca, gwiazd zostały zdetronizowane, a symbolika kwiatów mówi Meksykanom, że ofiary z ludzi są już niepotrzebne.\nAzteckie słowo „coatlaxopeuh”, które znaczy kamienny, zdeptany wąż jest wymawiane jak „quatlasupe” i brzmi jak hiszpańskie Guadelupe. Określenie wizerunku „Święta Maryja z Guadelupe” jest odczytywane przez Indian jako „Ta, która depcze węża”. Aztekowie szybko zrozumieli, że Matka Boża jest tą, która pokonała ich straszliwego boga czczonego pod postacią upierzonego węża (quetzalcoatl), któremu składano ludzi w ofierze. „Kwiat życia” na jej tunice świadczy o nowym życiu, jakie Ona nosi w swoim łonie.\nIndianie oglądający cudowny wizerunek od razu zwracali uwagę na postać anioła z rozpostartymi rękoma znajdującego się u stóp Maryi. Jest uderzające podobieństwo Juana Diego z najstarszych zachowanych portretów z obliczem anioła podtrzymujące szaty Matki Bożej z Guadelupe. Twarz tego anioła jest również podobna do twarzy Juana Diego odbijającego się w źrenicy oka na obrazie Matki Bożej z Guadelupe. Obecność jego na tym obrazie świadczy, że grzeszna przeszłość nie jest przeszkodą do nawrócenia. Osoba Juana Diego jest bardzo poważana przez jego rodaków, o czym może świadczyć błogosławieństwo matek wypowiadane nad swymi dziećmi: ”Niech Bóg potraktuję cię tak, jak potraktował Juana Diego!”.\nDo czasu objawień misjonarze chrzcili przeważnie niemowlęta oraz osoby umierające. Po 12 grudnia 1531 roku każdego dnia tysiące Indian zgłaszało się z prośbą o chrzest. Są zapiski księdza, który podaje, że zdarzało się mu udzielić chrztu nawet 6 tysiącom osób dziennie. Inny podaje, że w ciągu pięciu dni ochrzcił 14200 Indian. Do chwili objawień mieszkańcy Ameryki byli niechętnie nastawieni a nawet wrodzy w stosunku do chrześcijaństwa, po roku 1531 nawrócili się masowo i spontanicznie.\nW roku 1990 w Bazylice Matki Bożej z Guadelupe w Mexico City Juan Diego został ogłoszony błogosławionym Kościoła Katolickiego.\nMatka Boża z Guadelupe jest patronką ruchów obrony życia. Wynika to z faktu, że objawiła się Juanowi Diego w stanie brzemiennym. Wskazówką może być wysoko zawiązana szarfa oraz lekko zaznaczone łono. Poniżej końców szarfy widoczny jest niewielki czterolistny kwiat – Kwinkunks. Jest to „kwiat słońca” który mówił Indianom, że narodziło się dla nich Słońce, że nastał czas nowego Życia.\nPIERWOTNIE TEKST BYŁ OPUBLIKOWANY W MIESIĘCZNIKU „MISERICORDIA” SANKTUARIUM MIŁOSIERDZIA BOŻEGO W OŻAROWIE MAZOWIECKIM W GRUDNIU 2014 ROKU.\nZaszufladkowano do kategorii Rafał, Religia | Otagowano Kościół, Matka Boża, Misericordia, Społeczeństwo | Dodaj komentarz\nOpublikowany 4 grudnia 2015 przez Rafal\nW zeszłym wieku (tj. w XVIII), kiedy ilość zarozumiałych głów przekładała się na wielość różnych tłumaczeń Pisma Świętego, pojawił się osobliwy człowiek i zaprezentował swój wykład nauki moralnej, która obok siebie nie dopuszcza wiary. Był to Emmanuel Kant (zm. W 1804r.), profesor filozofii na Uniwersytecie Królewieckim w Prusach. Będąc wychowanym wśród wolności sumienia nakierowanej na wszystko, wydał nieodrodne owoce od swojego szczepu, z którego wyszedł. Pobudzony rządzą zdobycia sławy, umyślił szukać jej w nowości, dosyć szczęśliwy, według swojego zdania, że trafił na błąd, którego nikt przed nim przynajmniej jawnie nie odważył się nauczać i popierać. Dumny ze swoich pierwszych sukcesów, ogłosił w swych pismach, że pokaże dokąd rozum ludzki zdoła sięgnąć swoim objęciem. Uwielbiany i naśladowany przez wielu, usiłował postawić na gruzach starej prawdy nowy błąd i kłamstwo. Swoje rozumienie Pisma Świętego nazwał moralnym i oparł je na tych niby niewzruszonych zasadach:\nZmysły są jedynym sposobem, przez który rozum może przekonać się o istnieniu i własnościach rzeczy; do czego zmysły nie dojdą, tego rozum nie może twierdzić z pewnością.\nRozum w religii nie może mieć ani udziału, ani zasługi; wszystkie zatem rzeczy, które należą tylko do rozumu, i w zgłębianiu których na próżno się on wysila, nie mają żadnej wartości.\nWszelka religia polega tylko na przyzwoitych i uczciwych obyczajach, tę zaś uczciwość nabywa się przez cnoty towarzyskie, którymi kojarzą się i utrzymują związki społeczeństwa.\nPołożywszy te zasady wnosił:\n– Iż tylko nauki przyrodzone, oparte na doświadczeniu zmysłowym, mają niezawodną pewność. Reszta, gzie rozum musi badać albo upokarzać się przed powagą Objawienia, jest zajęciem niegodnym człowieka i wprost przeciwnym jego szlachetnemu przeznaczeniu.\n– Prawdy podane w Piśmie Świętym do wierzenia rozumowi, jeżeli nie dają naciągnąć jakimś sposobem do ukształtowania woli i poprawy obyczajów, można je odrzucić chociażby były najściślej przykazane.\nTakie są jego zasady, dążące wprost do usunięcia wszelkich tajemnic z religii, tak dalece, że nawet sam Syn Boży, u tego bezbożnika, nie był czymś innym, jak tylko pięknym pomysłem i zebraniem towarzyskich cnót, wystawionym w myśli na kształt osoby miłej Bogu. Gdy zaś do tłumaczenia Pisma Świętego tylko sam rozum wyznacza, i jeszcze tak go ogranicza, aby zgoła nic nie stanowił, nic nie wnioskował, o czym by się wpierw przez zmysły nie przekonał, któż tu nie widzi, że tym jednym zamachem dąży do zniweczenia prawd odwiecznie utrzymywanych między wszystkimi narodami? Bo któż chwyciwszy się tej zasady, będzie jeszcze chciał wierzyć, tak jak zawsze wierzono, w nieśmiertelność duszy, w wieczne nagrody i kary, w Boga albo wprost przez siebie, albo przez posługę aniołów, objawiającego ludziom swoją wolę, gdyż o tym rozum jego ani oko, ani ucho, ani żaden inny zmysł przekonać nie jest w stanie.\nZatem Kant, Emmanuel z imienia, co znaczy „Bóg z nami”, jest czystym bezbożnikiem, i zdaje się nosić to piękne imię tylko dlatego, żeby ciągle sprzeciwiać się Bogu swoimi szkaradnymi błędami. Wszakże pomimo to, że wytyczył prostą drogę do zagłady Bóstwa, do zniszczenia religii i do zhańbienia rozumu, wzbudził jednak w wielu podziw. Poszły za jego nauką szkoły, akademie, towarzystwa uczone, uważno go za wielkiego mędrca, chwalono jego przenikliwość i głębokość rozumu, i jeszcze dziś o jego zasługi w świecie uczonym spór wiodą. Jakby było trudno ocenić stopień nagrody dla tego, który zamienił Boską cześć w towarzyską korzyść, wymyślił religię bez wiary, uwięził rozum w ciemnych granicach zmysłów i wskazał drogę do życia rozpustnego.\nTo są smutne obłąkania, które Bóg dopuszcza na odszczepieńców od Kościoła rzymskokatolickiego, że nigdy nie mogą utrzymać jednomyślności między sobą. Przed trzema wiekami w Wittenberdze i w Genewie wiara zastępowała wszystko, a dobre uczynki zgoła nie były potrzebne do zbawienia, zaś za czasów Kanta uczynki i cnoty towarzyskie w Królewcu stanowiły całą religię, a wiara na nic się nie zdała.\nWzdryga się zdrowy rozum na bredzenie, których nawet pogańscy filozofowie dopuścić nie śmieli, jak widać z ich wyroczni i tajemnic. Ale (powie ktoś) za mędrcem naszym stoją wyroki Pisma Świętego, gdzie tyle przekazów jest o dobroczynności, o wspólnej zgodzie, o darowaniu uraz. Tak jest, te wykonać trzeba, lecz i czego wiara nas uczy – nie zaniedbywać. Inaczej byłoby to podobnie jak z tych słów Chrystusa: „Nie sądźcie a nie będziecie sądzeni”(Mt 7,1) wnosić, że do wiecznego uszczęśliwienia się dosyć jest unikać płochego posądzenia, a zabójcom, cudzołożnikom, niedowiarkom niebo obiecywać, dokąd ich jednak sam Chrystus nie dopuszcza (Ap 22,15). Wyroki Pisma Świętego nie są więc wszystkie zamknięte w jednym punkcie, ale są podzielone na te, w które potrzeba wierzyć i te które wypełniać koniecznie potrzeba. Bo jeżeli nam zalecono „abyśmy przez dobre uczynki pewne czynili wybranie nasze” (2 P 1,10) tedy również przykazano, „żebyśmy podbijali wszelki rozum pod posłuszeństwo Chrystusowe”(2 Kor 10, 5).\nSkoro więc chcemy trzymać się takiej religii, jaką Chrystus ustanowił i podał przez Ewangelię, tedy powinniśmy niezbędnie wierzyć w to, co Ewangelia ta podaje nam do wierzenia. Wyraźnie bowiem Chrystus rzekł: „Przepowiadajcie Ewangelię wszelkiemu stworzeniu, Kto uwierzy i ochrzci się, zbawiony będzie, a kto nie wierzy, będzie potępiony”(Mk 16, 15). I św. Paweł też naucza: że „bez wiary niepodobna jest podobać się Bogu”(Hbr 11, 6). Cały człowiek jest obowiązany czcić Boga, bo cały przez Niego jest stworzony; a zatem i rozum swój powinien uniżyć przez Jego Boskim Majestatem. To zaś dzieje się dopiero wtedy, gdy się wierzy w to, czego się nie widzi się i rozumem nie pojmuje. „Bo wiara jest gruntem tych rzeczy, których się spodziewamy, wywodem rzeczy niewidzialnych”, mówi św. Paweł (Hbr 11, 1). Religia Kanta niby to bez wiary wyciągnięta z Ewangelii, nie jest religią Chrystusa, ale Kanta. A że pozwala każdemu żyć według własnych upodobań, doszło do tego, że znalazła wielu stronników, wśród tych, którym smakuje bydlęce życia.\n„Protestantyzm potępiony przez papieży”; Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu; Sandomierz 2012\nZaszufladkowano do kategorii Przystanek książka, Rafał | Otagowano Filozofia, Grzech, Herezje, Społeczeństwo | Dodaj komentarz\nNiepokalana Początkiem Zbawienia\nOpublikowany 1 grudnia 2015 przez Rafal\nNa samym początku Adwentu mamy święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Święto to upamiętnia wydarzenie, które stoi na samym początku historii Zbawienia. Jest ono początkiem „duchowym”, podczas gdy Boże Narodzenie jest początkiem „fizycznym”, materialnym tego wydarzenia. Poprzez Niepokalane Poczęcie Bóg chciał przygotować drogę, jaką miał przyjść Jego Syn na ziemię. Niepokalanie Poczęta jest też zakończeniem oczekiwania na Zbawiciela przez lud wybrany. Cała historia Izraela w Starym Testamencie jest obrazem tego wyglądania. Rozmyślając o Święcie Niepokalanego Poczęcia dochodzimy do początków rodzaju ludzkiego. Najświętsza Maryja Panna była niepokalana tak jak jej pramatka Ewa. Pierwsi rodzice byli stworzeni bez grzechu oraz obdarzeni wielkimi łaskami. Posiadali rozum zdolny do poznawania dokładnie wszelkich rzeczy i uległy Bogu. Ich wola była posłuszna rozumowi i nie czuła pożądania złego, tylko skłonność do dobrego. Ciało nie podlegało żadnym cierpieniom, słabościom ani śmierci. Nie mieli żadnych trosk ani trudności. Wszelkie zwierzęta były im poddane i posłuszne. Gdyby pierwsi rodzice wytrwali w posłuszeństwie Bogu wszystkie wymienione dary i łaski byłyby naszym udziałem. Niestety pierwsi rodzice ulegli pokusie i przez grzech nieposłuszeństwa stracili je.\nWypędzając pierwszych rodziców z raju Bóg dał im nadzieję – „Położę nieprzyjaźń między tobą, a między niewiastą, między nasieniem twoim a nasieniem jej: ona zetrze głowę twoją” (Rdz 3,15). Bóg zapowiedział niewiastę, która będzie poskromicielką kusiciela.\n„Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: Bóg z nami” (Mt 1,22-23). Tak jak jutrzenka zwiastuje narodziny słońca tak Najświętsza Maryja Panna jest zapowiedzią przyjścia Zbawiciela. Tak jak Ewa przez swój grzech nieposłuszeństwa była przyczyną upadku ludzkości tak Maryja poprzez swoje posłuszeństwo ma naprawić zło. Została Ona uchroniona od grzechu pierworodnego, jej poczęcie było bez zmazy. Jako zapowiedź zasług Jej Syna, Jego Męki i Śmierci, jest uchroniona od grzechu. Bóg stworzył Ją w stanie pierwotnej niewinności. Będąc bez grzechu była Matka Boża również uchroniona od jakichkolwiek żądz, które to są skutkami grzechu pierworodnego. Skutkiem grzechu pierworodnego jest również śmierć. Najświętsza Maryja Panna nie podlegała śmierci, została wziętą do nieba razem z ciałem i duszą po zakończeniu Swojego ziemskiego życia.\nDogmat o Niepokalanym Poczęciu został ogłoszony 8 grudnia 1854 roku.\nDefinicja dogmatu o Niepokalanym Poczęciu NMP z bulli Ibeffabilis Deus(1854):\n„…na chwałę Świętej i Niepodzielnej Trójcy, na cześć i uwielbienie Bogurodzicy Dziewicy, dla wywyższenia wiary katolickiej i rozkrzewienia religii chrześcijańskiej, powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych Apostołów Piotra i Pawła oraz naszą ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swojego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga oraz ze względu na przewidywane zasługi Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana wolna od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć”.\nDzień 8 grudnia był wybrany nieprzypadkowo – już od kilku stuleci ten dzień uroczyście poświęcano Niepokalanemu Poczęciu NMP. Tego też dnia 1661 roku papież Aleksander VII podpisał bullę, w której znajduje się streszczenie dziejów kultu, a w 1708 roku papież Klemens XI ustanowił święto obowiązujące w całym Kościele.\nW cztery lata po ogłoszeniu dogmatu Matka Boża potwierdza tę prawdę wiary w objawieniu w Lourdes. Tam na pytanie Bernadetty Soubirous, kim jest, odpowiedziała: Ja jestem Niepokalane Poczęcie!\nJednym z najbardziej znanych przejawów kultu maryjnego w Polsce są „Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny”. Nabożeństwo to przywołuje zawarte w Starym Testamencie zapowiedzi i proroctwa związane z narodzeniem Niepokalanej oraz opisuje jej cnoty i przymioty. Pierwszy polski przekład został wydrukowany w roku 1482 w modlitewniku z pieśniami autorstwa bł. Władysława z Gielniowa. Obecny tekst Godzinek został prawdopodobnie ułożony przez tłumacza Pisma św. jezuitę ks. Jakuba Wujka.\nJest Niepokalane Poczęcie początkiem zbawienia, jest również zakończeniem okresu wyczekiwania przez naród wybrany na przyjście Zbawiciela. Narodzenie Maryi Niepokalanie Poczętej to duchowe zakończenie oczekiwania. Nielicznym zostało to objawione. Należy do nich starzec Symeon, który otrzymał od Boga obietnicę, że przed swoją śmiercią ujrzy Zbawiciela. Rozpoznał Go przyniesionego przez Maryję i Józefa do świątyni wraz z darem w postaci gołębicy (Łk 2,25-35).\nPoprzez Maryję przyszedł na świat Zbawiciel, dzięki Niej otworzyły się na powrót bramy niebios dla ludzi. I poprzez Nią przyjdzie Zbawiciel kolejny raz na ziemię, jak zapowiada św. Jan w Apokalipsie – ostatniej księdze Nowego Testamentu.\nMódlmy się za św. Maksymilianem Kolbe słowami:\nO Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a szczególnie za masonami i poleconymi Tobie.\nTekst pierwotnie ukazał się w miesięczniku „Misericordia” Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Ożarowie Mazowieckim w GRUDNIU 2013 roku\nZaszufladkowano do kategorii Lista wzorów, Rafał | Otagowano Duchowość, Matka Boża, Refleksje, Rodzina | Dodaj komentarz


Organy | Miejski Ośrodek Kultury i Sztuki w Oleśnicy - MOKiS\nStrona główna/Nasza działalność/Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej/Organy\nInstrument, który od wieków towarzyszy obrzędom liturgicznym, zachwyca swym niezwykłym pięknem zarówno podczas nabożeństw, jak i niezliczonych koncertów. Jego bogata i długa historia jest równie fascynująca, jak brzmienie.\nTrudno bowiem znaleźć instrument większy, potężniejszy i o porównywalnych możliwościach. Wewnątrz organów znajdziemy szereg piszczałek, wiatrownic, miechów i innych ciekawych elementów, bez których prawidłowe funkcjonowanie nie byłoby możliwe. Duże organy posiadają nawet kilka manuałów. Piszczałki znajdują się na kilku kondygnacjach, a wewnętrzna komunikacja przypomina małe miasteczko. Zewnętrzna obudowa bywa bogato zdobiona i stanowi przepiękną oprawę zarówno instrumentu, jak i świątyni.\nOrgany Bazyliki Mniejszej p.w. św. Jana Apostoła w Oleśnicy są niezwykle cennym zabytkiem. Najstarsza część - prospekt - pochodzi z początku XVIII wieku. Pozostałe elementy datowane są na rok 1910.\nWytworzono je w jednym z najbardziej wówczas znanych i cenionych warsztatów organmistrzowskich - Schlag & Söhne. Początkowo organy nie posiadały silnika elektrycznego. Zatrudniono dwóch kalikantów, którzy deptając specjalne pedały, tłoczyli powietrze do miechów magazynowych. Była to ciężka praca fizyczna, tym cięższa, im głośniej grał organista, bowiem większa ilość powietrza była wówczas potrzebna. W 1929 roku zainstalowano elektryczną turbinę.\nZespół brzmieniowy odzwierciedla XIX-wieczne tendencje, których naczelną zasadą było budowanie organów na wzór orkiestry symfonicznej. Stąd obecność w dyspozycji głosów takich, jak: skrzypce, altówki, wiolonczele, kontrabasy, flety, oboje, klarnety fagoty, waltornie, trąbki, puzony etc.


Biżuteria taka jak Ty - czyli jak stworzyć niepowtarzalną bransoletkę Biżuteria stworzona dla ciebie… przez ciebie- Portal dla kobiet\nBiżuteria taka jak Ty - czyli jak stworzyć niepowtarzalną bransoletkę\nBiżuteria stworzona dla ciebie… przez ciebie\nWyraź swój nastrój, zachowaj wspomnienia\nCharmsy trwałe i efektowne\nKażda kobieta kocha stylowe i niepowtarzalne dodatki. To szykowna biżuteria jest bowiem wspaniałym dopełnieniem stroju, który nadaje stylizacji wyrazu i charakteru. Niestety, w dobie sieciowych sklepów i masowo produkowanych wyrobów trudno trafić na biżuterię, która będzie unikalna.\nOryginalna biżuteria to wspaniały dodatek stroju. Często zależy nam na tym, by nie tylko zwracała na siebie uwagę, ale również oddawała nasze cechy i charakter. Taki efekt trudno jest osiągnąć kupując jeden z tysięcy fabrycznych wyrobów. Nic więc dziwnego, że coraz więcej pań poszukuje ozdób, które będą niepowtarzalne i wyjątkowe.\nW odpowiedzi na potrzeby pań indywidualistek, które chcą wyróżnić się i wyrazić poprzez unikalną i niecodzienną biżuterię powstały bransoletki, których wygląd możemy dowolnie dostosowywać do swoich potrzeb i upodobań poprzez dodawanie paciorków i zawieszek zawnych charmsami. Nic dziwnego, że ten rodzaj ozdób zdobył gigantyczną wprost popularność wśród kobiet w każdym wieku. Mimo to, trudno jest znaleźć dwie osoby, które miałyby takie same bransoletki. Charmsy dają bowiem wiele możliwości.\nCharmsy mają setki róźnych kształtów i wzorów – od klasycznych koralików, poprzez seduszka, literki, koniczynki, aż po fantazyjne formy takie jak zwirzęce łapki, podobizny butów czy innych elementów garderoby oraz wiele, wiele innych wzorów. Możliwości ich komponowania są więc nieograniczone. Niektóre z pań decydują się na dwa lub trzy charmsy będące dla nich symbolem ważnych wspomnień, dat czy osób. Inne zaś poprzez te piękne, małe ozdoby wyrażają swój nastrój lub charakter. Każdy sposób jest dobry a efekt końcowy jaki osiągnięmy zależy tylko od nas.\nZawieszki do bransoletek oferuje obecnie wiele firm. Jeśli zależy nam na tym, by bransoletka, którą stworzymy przetrwała długi czas nie tracąc swojego uroku warto postawić na najwyższą jakość. Dlatego też wybór charmsów od firmy Pandora wydaje się być dobrą decyzją (https://estore-pl.pandora.net/pl_PL/charmsy/). Jako jedne z nielicznych stworzone są bowiem z najwyższej jakości metali szlachetnych co gwarantuje im nie tylko doskonały wygląd, ale i długą żywotność.\nPodsumowując, bransoletka stworzona z charmsów jest doskonałym pomysłem na niecodzienną, oryginalną biżuterię. Warto więc wziąć go pod uwagę.\nSamodzielne robienie biżuterii


Medycyna po Dyplomie - Interpretacja wyników badań czynności tarczycy w codzienn...\nInterpretacja wyników badań czynności tarczycy w codziennej praktyce lekarskiej\nAdres do korespondencji: prof. dr hab. med. Marek Ruchała, Katedra i Klinika Endokrynologii, Przemiany Materii i Chorób Wewnętrznych, Szpital Kliniczny im. Heliodora Święcickiego, ul. Przybyszewskiego 49, 60-355 Poznań. E-mail: mruchala@ump.edu, tel. (61) 869 13 30, faks (61) 869 16 82\nProblematyka interpretacji wyników badań czynności tarczycy jest istotna nie tylko ze względu na rozpowszechnienie chorób tego gruczołu w populacji, ale przede wszystkim w związku z konsekwencjami wynikającymi z niepoprawnej interpretacji wyników badań stężeń TSH, fT4, fT3 czy miana przeciwciał przeciwtarczycowych.\n• zlecić odpowiednie badania czynności tarczycy w zależności od choroby\n• zinterpretować wyniki badań czynności tarczycy\nUkład dokrewny, w tym gruczoł tarczowy, zapewnia homeostazę organizmu w zmieniających się warunkach wewnętrznych i zewnętrznych ustroju. Symptomatologia chorób tarczycy niezwykle często przebiega pod wieloma maskami i pacjenci z zaburzeniami endokrynologicznymi szukają pomocy z powodu dolegliwości związanych z układem krążenia, przewodem pokarmowym czy zaburzeniami miesiączkowania. Leczenie przyczynowe wymaga ustalenia właściwego rozpoznania, które zawsze powinno się opierać na całościowym ujęciu problemu klinicznego chorego.\nCelem niniejszej pracy jest przekazanie aktualnej wiedzy na temat interpretacji wyników badań czynności tarczycy pomocnej w codziennej praktyce lekarskiej. Warto podkreślić, że trafne rozpoznanie zawsze opiera się na badaniu podmiotowym i przedmiotowym chorego, a parametry laboratoryjne uzupełniają proces diagnostyki i leczenia. Dodatkową trudnością w analizie badań układu wydzielania wewnętrznego jest konieczność jej przeprowadzania z uwzględnieniem współzależności między poszczególnymi gruczołami endokrynnymi. Należy także pamiętać, że wiele leków oraz substancji chemicznych stosowanych powszechnie może istotnie modyfikować czynność hormonalną przysadki i tarczycy.\nRepetitio est mater studiorum, czyli o układzie podwzgórze-przysadka-tarczyca raz jeszcze\nZnajomość podstaw fizjologii układu podwzgórze-przysadka-tarczyca jest niezbędna do prawidłowej interpretacji wyników badań laboratoryjnych. Dowodów na to, jak istotne jest systematyczne przypominanie z pozoru oczywistych informacji, dostarczają doświadczenia codziennej praktyki lekarskiej. Przykładem z niedalekiej przeszłości jest przypadek pacjentki, u której włączono substytucję lewotyroksyną z powodu nieoznaczalnego stężenia tyreotropiny (TSH – thyroid-stimulating hormone), błędnie interpretując wynik badania jako obraz niedoczynności tarczycy.\nDziałanie układu podwzgórze-przysadka-tarczyca opiera się na sprzężeniu zwrotnym ujemnym. Podwzgórze wydziela tyreoliberynę (TRH – thyrotropin-releasing hormone), która pobudza przysadkę do uwalniania TSH. Hormon tyreotropowy pobudza tarczycę do s...\nOznaczanie stężenia TSH we krwi jest najbardziej dostępnym i rozpowszechnionym testem laboratoryjnym z panelu badań hormonalnych. Badanie to wykonuje się z wykorzystaniem czułych metod [...]\nHormony tarczycowe to tyroksyna oraz trijodotyronina. Są one w odpowiednio 99,98% oraz 99,80% transportowane z białkami. Natomiast aktywność biologiczną wykazują frakcje wolne – [...]\nChoroby autoimmunologiczne tarczycy występują stosunkowo często. W ich rozpoznaniu pomocne jest stwierdzenie podwyższonego miana przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom tarczycowym. Przeciwciała przeciwtarczycowe o znaczeniu [...]\nTyreoglobulina (Tg – thyroglobulin) jest głównym składnikiem koloidu pęcherzykowego tarczycy. Do krwiobiegu przedostaje się w znikomym stopniu w zapaleniu tarczycy lub w raku zróżnicowanym [...]\nKalcytonina (CT – calcitonin) wytwarzana jest w komórkach okołopęcherzykowych tarczycy (komórkach C) i jej rola polega na obniżaniu stężenia wapnia i fosforanów we krwi. [...]\nOprócz kalcytoniny również antygen rakowo-płodowy (CEA – carcinoembryonic antigen) wykorzystuje się do monitorowania pacjentów poddanych tyreoidektomii z powodu raka rdzeniastego tarczycy. Jego [...]\nInterpretacja wyników badań czynności tarczycy jest nieodzownym elementem codziennej praktyki lekarskiej zarówno w podstawowej opiece zdrowotnej, jak i w pracy wielu specjalistów. Powyższe opracowanie [...]


Dzieci uczyły się na co uważać w internecie [ZDJĘCIA] | Gazeta Lubuska\nDzieci uczyły się na co uważać w internecie [ZDJĘCIA]\nŁukasz Koleśnik 27.01.2016\nPolicjanci na spotkaniach z młodzieżą przestrzega przed różnymi zagrożeniami. W Bytnicy rozmawiali o cyberprzemocy. Komenda Powiatowa Policji Krosno Odrzańskie\nJakie zagrożenie może spotkać nas w internecie? Dowiadywały się tego dzieci podczas ferii zimowych, uczestnicząc w spotkaniach z policjantami z Krosna Odrzańskiego. Jedno z takich zebrań odbyło się w Bytnicy.\nJedną z najczęstszych form spędzania przez dzieci i młodzież wolnego czasu jest korzystanie z internetu. Młodzi ludzie wykorzystują go do różnych celów, czasami jednak zapominając o zagrożeniach jakie mogą ich tam spotkać. - Dlatego policjanci podczas spotkań z uczestnikami ferii omawiają zjawisko cyberprzemocy, informując ich o konsekwencjach niewłaściwego korzystania z internetu - mówi Justyna Kulka, rzecznik krośnieńskiej policji.\nMundurowi jeszcze przed rozpoczęciem ferii prowadzili zajęcia z dziećmi, w których przestrzegali przed różnymi zagrożeniami. Do końca ferii pozostało kilka dni, policjanci kontynuują spotkania z młodzieżą. Wprawdzie aura nie sprzyja już zimowym zabawom, jednak jest to doskonała okazja by porozmawiać z dziećmi na temat innych form spędzania wolnego czasu. Jednym z ulubionych zajęć jest korzystanie z komputera, a w szczególności z internetu. Dlatego też st.asp. Mariusz Matuszewski z zespołu ds. profilaktyki społecznej, nieletnich i patologii krośnieńskiej komendy, spotykając się w środę (27 stycznia) z dziećmi z terenu gminy Bytnica, przypomniał im o zagrożeniach wynikających z niewłaściwego korzystania z komputera i Internetu.\nW rozmowie z dziećmi powiedział między innymi czym jest cyberprzemoc, jakie konsekwencje może mieć umawianie się z osobą poznaną w sieci oraz podszywanie się pod inną osobę. Na zakończenie uczestnicy obejrzeli krótki film, który obrazowo przedstawił omawiany problem oraz otrzymali opaski odblaskowe.


Łosoś z grilla. – Gabinet dietetyczny\nbezglutenowe bez laktozy\nDzwonek łososia opłucz.\nPosyp świeżo mielonym pieprzem oraz ziołami prowansalskimi.\nUłóż na rozgrzanym grillu.\nZ sałaty, awokado, pomidorków przygotuj sałatkę.\nGotową rybę skrop sokiem z cytryny oraz sosem balsamicznym.\nSałatka brokułowa z soczewicą i szpinakiem Poprzedni przepis\nKoktajl truskawkowy Następny przepis


Lampy Dla Młodzieży Oferowane Przez Producentów w 2019\nZaspokojenie potrzeb młodzieży w dzisiejszych czasach nie jest proste, jedną z istotnych kwestii zapewniających twojemu dziecku komfort podczas czytania, nauki lub innych czynności wykonywanych w pokoju jest dobre oświetlenie. Producenci stają na wysokości zadania i zapewniają nam różnoraki wybór, niebanalne kompozycje i wzory oraz modny, wieczny desing tych urządzeń. W tym artykule wskażemy Ci czym kierować się przy wyborze oświetlenia oraz jakie produkty tego typu powinny być godne twojej uwagi.\nWędrując po, zdawać by się można było, niekończących się korytarzach w sklepach z wyposażeniem do domu i ogrodu natykamy się zawsze na dział związany z oświetleniem naszej domowej przestrzeni. W dzisiejszych czasach wybór tego typu sprzętu jest ogromny, ciężko więc się zdecydować. Głównym aspektem, którym powinniśmy się kierować przy wyborze owych przedmiotów powinna być ich funkcjonalność oraz styl wykonania.\nLampy powinny być dostosowane do tego, aby ich umieszczenie w domu było jak najlepsze, aby otrzymać z ich działania jak największą korzyść funkcjonalną, ale także wizualną. Przykładowym, częstym wyborem konsumentów, są lampy podłogowe (stojące), będą one wspaniałą opcją, która może przypaść do gustu każdemu nastolatkowi. Ich zaletą jest możliwość przeniesienia w dowolne miejsce pokoju, odpowiednio do tego czy dziecko czyta coś będąc na łóżku, czy wykonuje inne czynności przy swoim biurku i potrzebuje światła. Zbliżona do lamp podłogowych jest funkcjonalność oświetleń stołowych, te z kolei bywają często mniejszych rozmiarów.\nZalety praktyczne lamp stołowych i podłogowych\nNiewątpliwie, wielkim atutem tego rodzaju oświetlenia jest fakt, że często wyposażone są one w wysięgniki, dzięki temu możne je ustawić tak, aby służyły nam jak najlepiej i na przykład, przy czytaniu, źródło światła skupiało się w określonym przez nas miejscu. Kolejną zaletą jest możliwość ściemnienia lub ustawienia intensywnego działania tych przedmiotów, wiąże się to z możliwością oszczędzania energii, co za tym idzie, niższymi rachunkami za prąd.\nNa dobrą sprawę w tym rodzaju przekaźnika światła ciężko znaleźć jakiekolwiek wady. Ustawiając je w rogu pokoju, gdy skierujemy źródło światła w górę optycznie zostaje powiększona przestrzeń naszego pomieszczenia, wydaje się ono obszerniejsze. Zważywszy na wygórowane preferencje młodzieży odnośnie stylu i koloru, w tym przypadku, nie możemy narzekać na mały wybór, sklepy zapewniają nam dostęp do niezliczonej liczby odcieni, wzorów i materiałów, z których są one wykonane. Ważnym aspektem, który umożliwi nam lekkie zaoszczędzenie środków jest również odpowiedni wybór żarówki do owych produktów.\nOdpowiedni wybór żarówki\nDo niedawna każdy z nas miał w swoim domu zwykłą żarówkę, teraz coraz częściej sięga się po nowsze, bardziej funkcjonalne żarówki typu LED, halogeny, czy też świetlówki energooszczędne. Wybierając te ostatnie, w ciągu roku zaoszczędzić możemy korzystną dla naszej kieszeni sumę, oczywiście pod warunkiem, że wymienimy żarówki w całym domu, nie tylko w jednym pokoju czy też jednej lampie. W ten sposób możemy na przykład pozwolić sobie na odrobinę droższy przedmiot mając na uwadzę, że zaoszczędzimy na jego użytkowaniu. W pokoju nastolatka jednak lepszym wyborem byłaby świetlówka typu LED ze względu na dużo większe skupienie energii, które umożliwia lepsze oświetlenie pokoju.\nWcześniej skupiliśmy się na oświetleniu wolnostojącym, warto jednak również zwrócić uwagę na lampy sufitowe LED. Fundamentalną zasadą przy wyborze tego rodzaju przekaźnika światła jest taki dobór, aby światło dobiegające z sufitu było jak najlepszą kopią światła dziennego, gdyż ludzki organizm czuje się gorzej przy sztucznym oświetleniu. Mimo możliwości dobrania wspaniałego żyrandolu, kinkietu czy też żarówek ledowych wbudowanych w sufit, ważne jest aby miejsce pracy nastolatka znajdowało się przy jak najlepszym dostępie do światła dziennego, najlepiej prostopadle do okna.\nWybór lampy sufitowej zależy przede wszystkim od rozmiarów przestrzeni jaką mamy do oświetlenia. Przy niskich pokojach najodpowiedniejsze będą plafony i regulowane zwisy, natomiast w znacznie wyższych miejscach, wieloramienne żyrandole. Warto również pokusić się o opcje regulacji mocy światła, jak w przypadku lamp wolnostojących.\nPlafony, żyrandole i regulowane zwisy\nWarto również wspomnieć o funkcjonalności niektórych rodzajów oświetleń, które będą korzystne w pokoju młodzieżowym:\nPlafony, są one niewielkich rozmiarów, więc nie musimy się martwić o to, że pokój będzie â€œzagracony” światło dostarczane przez te środki przekazu energii układa się w efektowne półkole co sprzyja zachowaniu dobrego i nowoczesnego stylu oświetlenia,\nŻyrandole, przemawia za nimi wysublimowana elegancja oraz wysokie walory estetyczne, jeśli pokój urządzony jest w klasycznym klimacie warto pokusić się o ten rodzaj lampy,\nRegulowane zwisy, w tym przypadku należy liczyć się z tym, że w pokoju powinno znajdować się kilka pojedynczych zwisów, ustawienie ich w odpowiedniej odległości i dobre rozplanowanie ułożenia zdziała cuda w pokoju, oświetli bardzo mocno całą jego przestrzeń.\nOdpowiednie rozmieszczenie źródła światła\nGdy już kupimy oświetlenie, złożymy je, ważnym jest abyśmy pamiętali o rozmieszczeniu go w taki sposób, aby nie zaszkodziło ono dziecku. Mając na uwadzę fakt, że dziecko uczy się przy biurku głównie nocą, światło podłogowe czy też biurkowe powinna być ustawiona minimum 40 cm od miejsca pracy, aby jej jaskrawe działanie nie uszkodziło oczu.\nJeśli mowa o przekaźniku światła umieszczonym w suficie również należy pamiętać o tym, że do niskiego pomieszczenia o wysokości na przykład 2,5 – 3 m nie należy montować żyrandolu czy plafonu o długości od 30 do 50 cm gdyż będzie się on znajdował tuż nad głową.\nPomijając oświetlenia typowo funkcjonalne i niezbędne w każdym pokoju naszego domu, warto jest również nieco urozmaicić i wzbogacić pomieszczenie wypoczynku nastolatka. Ciekawym pomysłem, na fajną aranżację, jest forma lamp dekoracyjnych.\nPosługując się światełkami ozdobnym możemy wyróżnić, na przykład zdjęcia i obrazy a także poprowadzić je dookoła pokoju w narożnikach co da fajny efekt podświetlanego podłoża. Takie produkty możemy zakupić nie tylko w sklepach typowo wyposażeniowych dla naszego domu, ale również w galeriach, czy też sklepach wyposażonych w przedmioty ozdobne i upiększające wnętrze naszych mieszkań.\nCo prawda typ oświetlenia girlandami może kojarzyć się tylko z świętami, jednak moda i zapotrzebowanie na ten produkt stało się nieco szersze, ludzie częściej sięgają po nie już nie tylko w święta Bożego Narodzenia ale także i w każdym czasie, gdyż wspaniale ożywiają ponury i smutny wystrój mieszkania zamieniając je na ciepłe i przyjazne miejsce.\nPrzedstawione rodzaje oświetlenia z całą pewnością dają nowe światło na ważne aspekty, którymi warto się kierować przy ich wyborze, na co zwracać uwagę aby w pokoju nastolatka zapanowała przyjazna, ciepła i przede wszystkim funkcjonalna atmosfera.\nZ tego co staraliśmy się państwu przybliżyć wynika również, że nieodpowiedni wybór oświetlenia może skutkować pogorszeniem naszego stanu zdrowia, warto więc wybierać te produkty z jakąkolwiek wiedzą na ten temat.\nTags: lampalampa do salonulampa sufitowa


Lamborghini Huracan LP610-4 | TEST | autoGALERIA.pl\nDzień ten zaczął się wyjątkowo wcześnie. Szybkie śniadanie, mocna kawa, weryfikacja sprzętu i w drogę. Choć dystans, który mieliśmy do pokonania był bardzo krótki – zwłaszcza w perspektywie podróży z Warszawy do Modeny – to jednak przezornie wyruszyliśmy ze sporym wyprzedzeniem. Nigdy nie wiadomo, kiedy Antonio, Marco lub Luigi postanowią pokłócić się na środku skrzyżowania blokując przy tym całą okolicę na dobrych kilkanaście minut. Sant’Agata Bolognese w przeciwieństwie do Maranello zdaje się być oazą spokoju – nie jesteśmy tutaj atakowani na każdym kroku przez Cavallino Rampante, a największym urozmaiceniem krajobrazu są przemykające zamaskowane egzemplarze Lamborghini – zarówno te gotowe do wydania dla klientów, jak i tak zwane „muły testowe”.\nDocieramy do celu. Przyfabryczny parking zastawiony jest samochodami z rejestracjami z Ingolstadt, co oznacza, że trafiliśmy pod dobry adres. Związek Lamborghini i Audi trwa już 18 lat. Okres ten to czas niesamowitego rozwoju Lamborghini – z pozycji marki przerzucanej pomiędzy kolejnymi właścicielami i ledwo utrzymującej się na rynku (nawet pomimo bogatego portfolio oraz niesamowitych modeli w ofercie) przeszli do czołówki segmentu supersamochodów, przyciągających całe rzesze klientów. Aktualnie roczna produkcja w zakładach w Sant’Agata Bolognese wynosi około 3 500 egzemplarzy, co oznacza, że dziennie z hali wyjeżdża dziesięć nowych aut. Liczba ta dzieli się na dwa aktualnie oferowane modele – Aventadora oraz Huracana. W nasze ręce trafić miał mniejszy i młodszy reprezentant marki z bykiem w logo.\nPrzed rozpoczęciem testu samochód zawsze przechodzi inspekcję przeprowadzaną przez wykwalifikowanego mechanika. Cel tego zabiegu jest prosty – każde Lamborghini ma dawać z siebie sto procent możliwości. Oczekiwanie na wydanie Huracana umilamy sobie wizytą w Muzeum Lamborghini. Na dość niewielkiej przestrzeni zgromadzono wszystkie ważne dla marki modele – od 350 GT, przez LM002 czy Diablo, aż po Reventona i Sesto Elemento. Wśród nich znalazło się także miejsce na prototypy – wystawiono tam między innymi Asterion, Urus czy też nowe wcielenie Miury zaprezentowane kilka lat temu. Z drugiego piętra, na którym ulokowano większość aut, rozpościera się przyjemny widok na główne wejście oraz centralny kanał komunikacyjny. W pewnym momencie, gdzieś pomiędzy turkusowym a bladoczerwonym Aventadorem przed budynkiem pojawia się on, nasz testowy egzemplarz. Z pozoru zwyczajny Huracan LP610-4, którego bez problemu spotkacie także na polskich drogach. Niemniej jednak to właśnie „baby-lambo” najbardziej przyciąga wzrok w okolicy – jest to zasługa lakieru, który działa jak magnes nawet na pracowników widujących to auto każdego dnia. Verde Scandal. Pod tą nazwą kryje się szalony odcień łączący ostrą zieleń zmieszaną z żółcią. Na tle “popularnych” kolorów zdaje się być snem szalonego lakiernika, który chciał zrobić wszystko, aby jego dzieło zwracało na siebie uwagę, niezależnie od pogody i pory dnia. Przekazanie kluczyków było już tylko formalnością – po krótkiej chwili wyruszyliśmy na południe, kierując się w stronę tak zwanego Apeninu Toskańskiego.\nHistoria „małych” Lamborghini jest niezwykle burzliwa. Rozdział ten otworzył model Urraco, zaprezentowany w 1970 roku. Do sprzedaży trafił jednak dopiero trzy lata później, co już było lekkim strzałem w stopę. Niezwykle ciekawa sylwetka wyszła spod ręki Marcello Gandiniego – człowieka, który stworzył takie legendy jak chociażby Lamborghini Miura czy Countach, Bugatti EB110 oraz Lancie Stratos. Urraco w swoim założeniu miało być zdecydowanie bardziej dostępnym modelem, stawiającym na wyższy komfort przy zachowaniu odpowiednich właściwości jezdnych. Zrezygnowano z dużych silników na rzecz mniejszych i lżejszych jednostek V8 o pojemnościach od dwóch do trzech litrów. Model ten produkowano aż do 1979, lecz po drodze pojawił się jego „teoretyczny” następca, czyli Silhouette. Okazał się on jednak sporym niewypałem – od momentu prezentacji w 1976 do 1979 wyprodukowano zaledwie 54 egzemplarze. W 1981 pojawił się właściwy następca obydwu modeli – Jalpa. Dużo tańszy i łatwiejszy w prowadzeniu od flagowego Countacha miał być sposobem na zdobycie rynku. Brutalna rzeczywistość oraz oczekiwania klientów okazały się jednak być gwoździem do trumny. Przez siedem lat, do 1988 roku wyprodukowano tylko 410 sztuk tego auta.\nNa powrót w wielkim stylu trzeba było czekać kolejne siedem lat. W 1995 podczas salonu samochodowego w Genewie Lamborghini zaprezentowało model Cala. Wyszedł on spod ręki Giorgetto Giugiaro, zaś trzy prototypy były w pełni gotowe do jazdy, co wskazywało na zaawansowany rozwój projektu. W Cali po raz pierwszy pojawił się także silnik V10, który później zaczął towarzyszyć bazowym Lamborghini. Niestety – ponownie zawirowania wokół marki sprawiły, że samochód ten skończył na półce. Na szczęście po dziś dzień jeden z trzech egzemplarzy można podziwiać z przyfabrycznym muzeum.\nPrzełomem okazał się dopiero rok 2003, kiedy to na rynek z impetem wjechało Gallardo. Był to najpopularniejszy model w historii marki – przez 11 lat produkcji sprzedano aż 14 022 egzemplarzy w najróżniejszych konfiguracjach. Jego następca, czyli właśnie Huracan, w dużej mierze korzysta z doświadczenia oraz technologii, które wyewoluowały właśnie z tego modelu.\nŁączy je chociażby wspólne serce – w Huracanie pracuje umiejscowiona centralnie, wolnossąca 5,2-litrowa jednostka V10 generująca 610 koni mechanicznych przenoszonych na wszystkie cztery koła dzięki elektrycznie sterowanemu systemowi Haldex piątej generacji, z samoblokującym się mechanicznym tylnym dyferencjałem. W zależności od sytuacji wielopłytkowe sprzęgło rozdziela moc w proporcjach 30:70 na przód, lecz w zaledwie ułamek sekundy może przekazać do 50 procent mocy na przód lub 100 procent na tył. W całym tym technologicznym wywodzie nie może zabraknąć 7-biegowej, ulokowanej tuż za silnikiem dwusprzęgłowej skrzyni „Lamborghini Doppia Frizione”. Dzięki zaawansowanej konstrukcji zmiany pomiędzy kolejnymi przełożeniami są niezwykle płynne i nie wpływają na przerwanie dostarczania momentu obrotowego na koła. Wisienką na torcie jest sama konstrukcja auta. Nazywana przez Włochów „hybrydową”, wykorzystuje włókno węglowe połączone z aluminiową ramą przestrzenną. Całość scalona jest specjalnym klejem oraz nitami. Widać tutaj jak bardzo know-how przekazane przez Audi wpłynęło na rozwój nowych modeli. Rozwiązanie to pozwala na zachowanie niskiej masy oraz wysokiej wytrzymałości. Panele nadwozia wykonano zaś z aluminium oraz syntetycznych materiałów, co również pozytywnie oddziałuję na finalną wagę auta. Co ciekawe wyraźnie obniżono środek ciężkości (przy tak niskim aucie!), jak i zwiększono o około 50% siłę docisku bez instalowania wielkich spoilerów oraz potężnych splitterów.\nZostawmy jednak technikalia w spokoju i oddajmy się przyjemności z jazdy. Zajmując miejsce za kierownicą Huracana trudno nie zwrócić uwagi na dwie rzeczy. Po pierwsze jest to dziecinnie proste i w porównaniu do wielu innych supersamochodów, nie trzeba uprawiać specjalnej akrobatyki aby dostać się do środka. Po drugie – fotel, w którym zasiadamy jest niemal idealnie skrojony – fantastycznie łączy odpowiednie utrzymywanie ciała z wysokim komfortem.\nOdpalanie Huracana można śmiało nazwać małym rytuałem, przypominającym wykonywanie rozkazu wystrzelenia rakiet na okręcie bojowym. Zaczynamy od podniesienia czerwonej klapki kryjącej przycisk startera. Wciskając go budzimy do życia niesamowite V10, które swoim dźwiękiem hipnotyzuje już od samego początku. Następnie pociągamy do siebie prawą łopatkę – w ten sposób wbijamy pierwszy bieg przełączając jednocześnie skrzynię w tryb automatyczny. Pierwsze wrażenie zza kierownicy może być sporym zaskoczeniem, gdyż Huracan jest zadziwiająco wygodny i łatwy w obsłudze. Skok pedału hamulca jest odpowiednio duży, co pozwala na właściwie i precyzyjne dozowanie siły hamowania przy jednoczesnym uniknięciu spotkania z przednią szybą na pierwszym skrzyżowaniu.\nWszystkie elementy sterowania w kabinie są w większym lub mniejszym stopniu oparte na technologii Audi, co ułatwia odnalezienie się w obsłudze. System MMI przeniesiono z konsoli środkowej do zestawu zegarów wyświetlanych na 12,3-calowym ekranie TFT, minimalizując tym samym ilość wyświetlaczy we wnętrzu do zaledwie dwóch – wspomnianego wcześniej, odpowiedzialnego za przekazywanie większości informacji, oraz malutkiego wyświetlacza ulokowanego tuż nad najważniejszymi przełącznikami, podającego dane dotyczące aktualnego ładowania, jak i ciśnienia oraz temperatury oleju. Każdy element wykończono z najwyższą starannością – nie znajdziecie tutaj skrzypiących lub źle spasowanych plastików. Praktycznie każdy fragment kokpitu obszyto ciemną skórą przeszytą zieloną (a jakże!) nicią. Jedyną rzeczą wymagającą chwili przyzwyczajenia jest przeniesienie sterowania kierunkowskazami oraz wycieraczkami na kierownicę.\nCel naszej podróży położony był około 80 kilometrów na północ od Modeny. Postanowiliśmy zapuścić się w górzyste tereny, jadąc wzdłuż rzeki Panaro. Okolica ta stanowi niezwykły kontrast względem tego, co można zobaczyć między innymi w Sant’Agata Bolognese. Kręte i niezwykle puste drogi zachęcają do zbadania możliwości Huracana, choć tak naprawdę to Huracan sprawdził nasze możliwości.\nZaczęliśmy od bezpiecznego badania gruntu w trybie Strada. Lamborghini oferuje kierowcy trzy tryby pracy – Strada, Sport i Corsa. Zmieniać je możemy za pomocą przełącznika umiejscowionego w dolnym ramieniu kierownicy. Włosi nazywają go ANIMA, czyli “dusza”. W rzeczywistości jest to skrót od Adaptive Network Intelligent Management. Różnica pomiędzy każdą kolejną konfiguracją podzespołów przypomina raczej przesiadkę do innych samochodów, aniżeli delikatny ruch kciukiem prawej lub lewej ręki.\nWspomniana wcześniej “Strada” pozwala nam w zasadzie bezstresowo pokonywać kolejne kilometry. Samochód niczym przyklejony pokonuje z gracją kolejne zakręty. Skrzynia wyjątkowo kulturalnie, jak na tego typu samochód sprawnie żongluje kolejnymi przełożeniami, zaś każde przejście jest wieńczone niepowtarzalnym mechanicznym kliknięciem dobiegającym z przekładni. Nawet na 20-calowych kołach trudno narzekać na brak komfortu. Lekkie nierówności wybierane są z zadziwiającą sprawnością, tymczasem na większych poczujemy co najwyżej wyraźniejsze szarpnięcie nadwoziem. W takiej atmosferze z cudowną lekkością pochłania się kolejne kilometry, absolutnie nie przejmując się otoczeniem. Lekkim zaskoczeniem jest zachowana przy takim stylu jazdy ekonomiczność. V10-ka, w którą wyposażono Huracana posiada system odłączania połowy cylindrów, co symbolizuje charakterystyczna ikona wyświetlana w dolnej części zegarów. Przy odrobinie szczęścia będziecie w stanie zejść nawet nieco poniżej 10 litrów na setkę. Zdziwieni? Jednak nie o to tutaj chodzi – w takim samochodzie nie liczy się walka o każdą kroplę spalonego paliwa. Imponujące są rozwiązania, które przy 610-konnym aucie pozwalają na maksymalne zwiększenie pokonywanego dystansu na jednym tankowaniu w trasie.\nZbliżając się do naszego celu napotykamy odcinki, które zachęcają do mocniejszego potraktowania gazu. Przeskakujemy w tryb SPORT, jednocześnie redukując lewą ręką przełożenia. Dociskając prawy pedał aż do podłogi wreszcie budzimy do życia silnik, który dopiero powyżej 4 tysięcy obrotów pokazuje swoją twarz. Słuch jest wówczas bombardowany lekką , acz szaloną symfonią, przypominającą twórczość Niccolo Paganiniego pomieszaną z ostrym gitarowym brzmieniem Iron Maiden, zwiększającą swoje natężenie aż do osiągnięcia limitera, znajdującego się nieco powyżej 8 250 obrotów na minutę. Układ kierowniczy z chirurgiczną precyzją reaguje na każdy ruch, zaś fantastycznie skalibrowany napęd na cztery koła pozwala dać z siebie wszystko. W pewnym momencie obraz za oknami zaczyna przesuwać się niebezpiecznie szybko, niezależnie od drogi, którą pędzimy. Gdzieś pomiędzy kolejnymi zakrętami przecinanymi długimi prostymi jedynka z przodu zaczyna ustępować miejsca dwójce. Trudno powiedzieć, co działoby się dalej, gdyż największym ogranicznikiem w tym aucie nie jest technologia, a kierowca właśnie.\nDotarliśmy. Wpadamy na wyjątkowo kręty odcinek, składający się głównie z ciasnych serpentyn połączonych zdradliwymi szykanami. Przez większość czasu jedynym towarzyszem podróży (poza naszą Octavią, która próbowała nadążyć za Lamborghini) było echo odbijające się od wzniesień. Wtedy też przyszedł czas, aby przejść w tryb Corsa. Zwykle po najbardziej „hardkorowym” ustawieniu można spodziewać się niezwykle surowego charakteru, ale to co dzieje się z Huracanem jest niezwykle trudne do opisania. Zawieszenie zdaje się wyczuwać leżący na jezdni włos, zaś kierowca jest w zasadzie zdany wyłącznie na swoje umiejętności – wszelkie systemy wsparcia zostają uśpione, a ESP przesuwa swoją granicę tolerancji do absolutnego maksimum, interweniując dopiero w krytycznym momencie. Jednak nawet w takiej konfiguracji ciężko jest wprowadzić iście nerwową atmosferę. Dopiero na granicy możliwości auta pojawia się wyraźna tendencja do podsterowności, będąca typową cechą aut czteronapędowych. Łatwo ją jednak przekuć w wyraźną, acz łatwą do opanowania nadsterowność.\nPo kilku przejazdach pojawia się też zaufanie do hamulców. Początkowo można odnieść wrażenie, iż nie ma opcji, aby wyhamowały ważącego blisko 1600 kg Huracana na tak krótkim dystansie. Z każdym kolejnym zakrętem granica przesuwana jest jednak coraz dalej, aż do momentu, w którym ponownie kończą się nasze umiejętności. Dla Lamborghini nie jest to jednak żaden wyczyn – w rękach wprawionego kierowcy jest niczym szyty na miarę garnitur, idealnie dopasowujący się do sylwetki. Wytrwałym pozostawiono także funkcję Launch Control. Procedura startu jest niezwykle prosta – hamulec w podłogę, ESP całkowicie odłączone, łopatki do siebie. Czekamy na komunikat, wciskamy gaz w podłogę i puszczamy hamulec. Przy suchej nawierzchni pierwsza setka pojawi się na zegarach w zaledwie 3,2 sekundy.\nW stylistyce Huracana jest coś magicznego. Choć ostre krawędzie i wulgarnie zarysowane linie nie mają w sobie tyle finezji, co bryły Ferrari, to jednak rekompensują to niepowtarzalnym charakterem i dużą dozą solidności. Zresztą to właśnie Huracan jest przez wielu uznawany za to „ładniejsze” auto w ofercie. Płaski przód zyskuje niepowtarzalne spojrzenie dzięki wąskim oraz płaskim reflektorom, optycznie poszerzającym sylwetkę. Jest to ciekawa odmiana po charakterystycznych pociągłych lampach, które doskonale pamiętamy z Gallardo. Linia boczna to zbiór kresek, które układają się w niesamowity geometryczny wzór płynnie przechodzący w tył nadwozia. Na każdym kroku spotkamy tutaj typowe dla nowych Lamborghini heksagonalne elementy, będące ich wyróżnikiem. Nawet takie drobne detale jak nacięcia w szybie osłaniającej silnik zostały wykonane w tym kształcie. Dorzućcie teraz do tego lakier Verde Scandal, którym wykończono to auto. Trudno jest się nie zakochać, prawda?\nZresztą nie tylko my mieliśmy takie zdanie na temat tego auta. Niezależnie od miejsca, w którym się pojawiliśmy, budziliśmy ogromne zainteresowanie. Nawet blokując jeden pas ruchu nie stanowiliśmy problemu dla Włochów. Spokojnie realizowaliśmy sesję zdjęciową, zaś kierowcy mijających nas aut zwalniali, aby zrobić pamiątkowe zdjęcie lub po prostu nam pomachać. Przełóżcie taki obrazek na polskie warunki – tutaj po prostu byłoby to niemożliwe.\nPowoli opuszczając kręte serpentyny obraliśmy kierunek na Castelvetro di Modena, słynącą z urokliwego średniowiecznego centrum. Ponownie wyjechaliśmy na nieco szersze i licznie uczęszczane drogi. Mając już nieco doświadczenia z autem postanowiliśmy zapuścić się w wąskie uliczki prowadzące na rynek miejski. To zaskakujące, jak doskonałą widoczność z kabiny ma kierowca. Dość duże oraz dobrze umiejscowione lusterka ułatwiają wyczucie wielkości auta i manewrowanie przy cofaniu. Na wyposażeniu standardowym jest także kamera cofania, tak więc składanie się „na milimetry” nie stanowi żadnego problemu. Nieco gorzej jest ze zwrotnością, choć nikt raczej nie spodziewał się promienia skrętu na poziomie Smarta. W codziennej eksploatacji bardzo przydaje się możliwość podniesienia przedniej części nadwozia o 3 centymetry – zwłaszcza podczas przejeżdżania przez progi lub inne strome podjazdy.\nSkoro już dotarliśmy do tematyki szeroko pojętej praktyczności, to w ramach dziennikarskiego obowiązku trzeba wspomnieć o bagażniku. Oferuje on 150 litrów pojemności, czyli dokładnie tyle, ile aktualna Mazda MX-5. Dodatkowo za fotelami znajduje się około 60 litrów przestrzeni na mniejsze torby lub drobniejsze przedmioty. W drzwiach ulokowano małe kieszenie, zaś największe schowki znajdziemy w podłokietniku, przed pasażerem oraz pod konsolą środkową.\nPo wykonaniu ostatniej części sesji zdjęciowej przyszedł czas na spokojny powrót do Sant’Agata. Zbliżająca się na zegarze godzina 17 zwiastowała korki oraz wzmożony ruch związany z powrotami z pracy. W takich warunkach jedyne co mogliśmy zrobić to delektować się każdym pokonanym kilometrem, niezależnie od tego z jaką prędkością jechaliśmy. Drogi w okolicy Modeny mają także pewną dość specyficzną przypadłość – miejscami są niezwykle wąskie. Kilkukrotnie przeżywaliśmy małe zawały serca, ot chociażby gdy zza zakrętu wyłaniał się pędzący traktor John Deere z pełnym rynsztunkiem. Jest jednak pewna rzecz, której w Polsce nigdy byśmy nie uświadczyli. Zrozumienie. Włosi, mający motoryzację we krwi, doskonale zdają sobie sprawę z tego, jak trudne jest prowadzenia auta o szerokości 1924 mm po drodze o szerokości 2,2 metra. Większość kierowców widząc nas zjeżdżało na pobocze lub czekało do momentu, w którym można było się bezpiecznie minąć.\nPrzez cały dzień pokonaliśmy blisko 200 kilometrów. To zbyt mało, aby idealnie poznać auto i nie popaść na chorobę zwaną „chcę więcej”. Osiem godzin spędzonych z tym autem pozwoliło nam jednak poznać je w stopniu pozwalającym na wydanie opinii. Czy jest to idealne auto sportowe? Tak i nie. Wszystko ze względu na charakterystyczną pracę napędu sprawiającą, że samochód w pewnych momentach z idealnie przewidywalnego zamienia się w małą podsterowną bestię, która po chwili potrafi lekko zarzucić tyłem. Dzięki Haldexowi świetnie sprawdzi się w codziennej eksploatacji, zwłaszcza na wilgotnej lub wręcz zaśnieżonej nawierzchni, lecz traci przy tym nieco sportowej i brutalnej tożsamości. Na szczęście jest na to rozwiązanie – Huracan LP580-2, czyli nieco słabsza, lżejsza o 30 kilogramów tylnonapędowa wersja, zapewniająca znacznie więcej radości wprawionym i doświadczonym kierowcom.\nLekkim problemem jest cennik, indywidualny dla każdego kraju, w którym kupujemy auto. W Polsce jednakże nie ma oficjalnego przedstawicielstwa Lamborghini – warszawski salon to oddział zagranicznego dealera. Cennik w 2016 roku otwierała kwota 201 000 euro za „gołe” LP610-4. Nasz egzemplarz według informacji przekazanych przez producenta został wyceniony na blisko 250 000 euro, co w przeliczeniu na złotówki po kursie z dnia 11 grudnia 2016 da wartość 1 110 000 zł.\nfantastyczne brzmienie silnika\nrewelacyjny układ hamulcowy\ngenialna, niezwykle szybka skrzynia biegów\npraktyczne i łatwe w obsłudze wnętrze\nspora przestrzeń dla kierowcy i pasażera\nirytująca obsługa kierunkowskazów i wycieraczek\nnieco utrudniona obsługa systemu inforozrywki\nHuracan bez wątpienia jest jednym z najwspanialszych superaut na rynku. Od swoich konkurentów odróżnia się możliwością wyboru wersji z napędem na cztery koła, co zapewnia mu niesamowitą użyteczność oraz praktyczność nawet w kiepskich warunkach pogodowych. Złośliwi będą wytykać bezpośrednie powiązania z Audi, w tym fakt, że R8 w dużej mierze korzysta z tych samych rozwiązań. W tym przypadku jest to jednak duży plus dla marki. Niemcy zaoferowali Lamborghini nowoczesne technologie i niezwykle ciekawe rozwiązania, które dotąd dla Włochów były całkowicie obce. Moim zdaniem romans z producentem z Ingolstadt jest właśnie w okresie swojego rozkwitu. Oznacza to, że niebawem oferta Lamborghini stanie się jeszcze bardziej konkurencyjna i przyciągnie rzeszę nowych klientów. Warto tylko dodać, iż producent z Sant’Agata sprzedaje rocznie niecałe 4 000 aut. Dla porównania mieszczące się w pobliskim Maranello Ferrari ustawiło limit na 7 500 aut.\nA my? My teraz mamy ochotę na więcej.\nSilnik benz, widlasty, 10 cyl., 40 zaw.\nTyp zasilania paliwem wtrysk bezpośredni oraz pośredni\nMoc maksymalna 610 KM (449 kW) przy 8250 obr./min.\nMaks. moment obrotowy 560 Nm przy 6500 obr./min.\nOpony P: 245/30 R20 T: 305/30 R20\nWymiary (dł./szer./wys.) 4459/1924/1165 mm\nMasa własna /ładowność 1550/b.d kg\nSpalanie: miasto/trasa/średnie 17,9/9,8/13,8 (TEST: 21,9)\nEmisja CO2 290 g/km\nGwarancja mechaniczna 4 lata\nOkresy międzyprzeglądowe rok lub 15 000 km\nCena wersji podstawowej 892 440 zł\nCena wersji testowej 892 440 zł\nCena egz. testowego 1 110 000 zł


Mata do jogi OCEANSCAPE 6 mm\nĆwicz bezpiecznie i komfortowo dzięki macie do jogi o trwałej, antypoślizgowej powierzchni. 6 mm grubości zagwarantuje Ci dodatkową amortyzację i wsparcie dla Twoich stawów. Elegancki, błękitny wzór inspirowany oceanem, pomoże Ci oczyścić umysł i skupić się na oddechu w trakcie wykonywania asan. Wyprodukowana z nieszkodliwego tworzywa, bez lateksu i szóstki najbardziej szkodliwych ftalanów, ta mata jest zdrowym wyborem zarówno dla Ciebie, jak i dla naszej planety. Wraz z zakupem zapewniony jest darmowy dostęp do zasobów biblioteki jogi na stronie internetowej.


[24tp.pl] Krościenko będzie się zmieniać\nKrościenko będzie się zmieniać\nO przebudowie ronda, obwodnicach i konsultacjach z mieszkańcami rozmawiamy z wójtem Krościenka.\n- Na jakim etapie jest przebudowa ronda w Krościenku?\n- W styczniu spotkałem się w tej sprawie z dyrekcją Zarządu Dróg Wojewódzkich w Krakowie, gdzie przedstawione zostały różne propozycje przebudowy ronda w Krościenku nad Dunajcem. Niektóre propozycje przebudowy uległy zmianom, dlatego też odkładałem udzielanie informacji w tej sprawie. Ostateczna wersja przebudowy ronda obejmuje: zmniejszenie średnicy części środkowej "korony" oraz poszerzenie ronda na zewnątrz (obok karczmy Dunajec i ZSZiP), co pozwoli na uruchomienie dwóch pasów zjazdu z mostu na Nowy Targ oraz na Nowy Sącz. Dodatkowo przebudowany zostanie chodnik od mostu w kierunku Nowego Sącza.\n- Czy to rozwiązanie poprawi sytuację na rondzie?\n- Prezentowana na spotkaniu symulacja ruchem kołowym z ostatnich lat pokazała, że proponowana przebudowa w znacznym stopniu poprawi drożność ruchu w tym miejscu.\n- To nie jedyna planowa zmiana.\n- Po wykonaniu przez Zarząd Dróg Wojewódzkich przebudowy ronda, gmina planuje również połączenie istniejących ścieżek rowerowych biegnących wzdłuż lewej strony Dunajca, wymaga to jednak przygotowania dokumentacji i starania się o środki zewnętrzne.\n- Sporo w ostatnich tygodniach mówiło się o planowanych obwodnicach, które miałyby powstać w Krościenku. Wójt omawiał tę sprawę z radnymi niedawno podczas zamkniętego spotkania. Co z nich wynika?\n- Podczas spotkania w styczniu opiniowałem studium lokalizacyjno-funkcjonalno-ruchowe rozwoju układu komunikacyjnego w obszarze Pienin, które opracowywała firma ALTRANS Pracownia Planowania i Projektowania Systemów Transportowych w Krakowie. Na wstępnym etapie, kiedy wnoszone są uwagi oraz dyskusje dotyczące przebiegu obwodnic, zostały wniesione pisemne uwagi, które zostały poparte przez radnych gminy. Wszystkie propozycje zostały przyjęte negatywnie, oprócz ul. św. Kingi i ul. Grotowskiego.\n- No właśnie, co z ulicami Kingi i Grotowskiego i sprawą nowego połączenia Szczawnicy z Krościenkiem?\n- Jedna z koncepcji obwodnic obejmuje ul. Pryczków, ul. Grotowskiego, przejście do ul. św. Kingi i połączenie nowym mostem z drogą powiatową do Szczawnicy. Wypracowana propozycja obwodnicy w części przebiega po projektowanej drodze gminnej, w rejonie planowanego wyciągu na Toporzyskowo.\n- W studium zostało również ujęte pewne rozwiązanie w kwestii ulicy Kościuszki. Dotyczy ono m.in. poszerzenia chodnika i budowy nowej kładki na rzece Krośnica, co pozwoliłoby kierowcom podczas sezonu turystycznego nie wjeżdżać na rondo.\n- Nie jestem do tej propozycji ostatecznie przekonany. Wiemy, że niektórzy kierowcy już z tego skrótu korzystają. Co do tej sprawy, radni podczas dyskusji sugerowali, by odłożyć ten temat do czasu wprowadzenia zmian na rondzie. Jeśli rondo rozwiąże problem, to uruchamianie prawoskrętu przez ulicę Kościuszki, gdzie swoją bazę posiada pogotowie ratunkowe, straż pożarna, a w sezonie ruch oazowy, uważam poruszany temat za przedwczesny. Propozycje obwodnic oraz uruchamianie prawoskrętu z udziałem ul. Kościuszki są tylko koncepcjami, które niekoniecznie muszą być realizowane. Ostatecznie wypracowane przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w Krakowie propozycje dotyczące obwodnic na terenie gminy Krościenko na pewno będą przedstawione do konsultacji z mieszkańcami.\nRozmawiała: Aneta Dusik\n/ Fot. arch.UG Krościenko nad Dunajcem\nOdwiedzin: 6446\tAktualizacja 2020-03-29 23:10:36\nda się 2020-04-03 12:25:08\nda sie częsciej myć ulice i brud który ciągnie za sobą kazdy przejeżdżający samochód czy to już niemożliwe i tak sie już będzie kurzyło\nŚciekierska 2020-03-31 23:55:25\nNic dziwnego że wirus się rozprzestrzenia skoro świadomość niektórych definiuje np. fakt, że w swojej agroturystyce bez zgody sanepidu serwują bułeczki, deserki itp. i jeszcze się tym chwalą na FB. Właśnie tego typu jednostki w swoim ograniczeniu umysłowym są kreatorami zagrożenia w tej trudnej sytuacji i nie tylko.\ndziura 2020-03-30 12:24:34\nJanie Dydo, wójcie Krościenka, to kto wtedy będzie podziwiał, ten pałacyk w Rynku, który mieszkańcy będą dłuuuugo spłacać, jak Cię będą omijać, jedni z lewej a drudzy z prawej strony?!\nZdezorientowana 2020-03-29 22:07:09\nA nie lepiej zająć się w tym momencie przedsiębiorcami dzierżawiacymi gminne lokale i przynajmniej po troche im ulżyć w czynszach. Wirus to teraz temat a nie rondo.\nkoala 2020-03-29 21:39:48\nNad rzeką Krośnicą w przyszłości na pewno od parku do sklepu centrum będzie droga z ekranami z dozwoloną prędkością 250/godzinę . Dalej w stronę Szczawnicy tak poprowadzić po 5 pasów w jedną stronę nad Dunajcem i można ? można !!!\nMiłośnik Pienin 2020-03-29 21:28:48\nKoronawirus nie wystarczy?\nJeszcze wyciąg na Toporzysko?\nST 2020-03-29 21:27:02\nA nie lepiej zrezygnować z ronda. 1. bo to jest rondo samokorkujące się, 2. rondo z tak małą koroną już nie rondo.