Przyszły niedokonany [Hanna Cygler] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00319 006730 20585470 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788378180838 Data wydania: 2012-09-12\nRozdział pierwszy Opierałam się na rękach, unosząc do tyłu lewą nogę. I raz, i dwa, i trzy. I jeszcze raz… – to dla mięśni brzucha. Myślałam, że chyba je sobie rozerwę, ale nie chciałam się poddawać. Skoncentrowałam wzrok na oświetleniu sali i udało mi się doliczyć do stu. – Nie takie zamachy. Wolniej i dokładniej – zwróciła się do mnie instruktorka. Teraz rozrywało mi płuca, ale kiedy przypomniałam sobie, że schudłam już siedem kilo i do wymarzonej wagi brakowało mi tylko trzech, ponownie zebrałam siły. – Ale z ciebie siłaczka – podsumowała moja przyjaciółka Julka po skończonych zajęciach z callaneticsu. – Coś ty sobie postanowiła? – Postanowiłam, że już nigdy w życiu nie będę miała kłopotów z nadwagą – odpowiedziałam i spojrzałam na szczuplutką figurę Julki. Można było się zastanawiać, dlaczego ona z kolei tak się męczy. Wydawało mi się, że chodzi ze mną na te zajęcia, aby od czasu do czasu wyrwać się z domu. Wprawdzie ona i Kuba byli bardzo szczęśliwym, bezdzietnym małżeństwem, ale czasem wstępował w Julkę pewien niepokój i wtedy zachowywała się niezbyt konwencjonalnie. Podczas gdy Kuba przebywał w podróży służbowej, potrafiła pojawić się u mnie z ogromnym pudełkiem lodów i przez godzinę rozprawiać o spektaklach teatralnych, jakie ostatnio widziała. Z tego powodu wielu znajomych uważało ją za trochę zbzikowaną, ale ja, znając ją od podstawówki, podejrzewałam, że ostatnie ekscentryczne wybryki Julki są jedynie reakcją na jej niespełnione macierzyństwo. – Znowu idę do szpitala w następny poniedziałek – oznajmiła, kiedy przebierałyśmy się w szatni. – Kolejny zabieg. Nie zliczę już chyba, ile tego było. Najpierw lekarstwa, hormony, a teraz kroją gdzie popadnie. Już mi jest wszystko jedno. Czy to nie pech, kiedy ma się brata ginekologa? Biedna. Wprawdzie mnie również nie dawano już szans na powtórne macierzyństwo, ale przecież miałam moją Wiktorię. – Pomóc ci w czymś? – Jedynie w namówieniu Kuby na adopcję. Uparł się, że nie i koniec dyskusji. Faceci są straszni. Sama najlepiej o tym wiedziałam. Wyszłyśmy na ulicę Wajdeloty. Wreszcie zaczęło świecić słońce i natychmiast wystawiłam do niego twarz. Prawdziwa wiosna. Potrząsnęłam moimi „nowymi” włosami, które fascynowały mnie już od trzech tygodni. Nie dość, że fryzura miała krótki i modny fason, to teraz jeszcze zmieniłam kolor z ciemnokasztanowego na jasny blond. Siedziałam oniemiała przed lustrem, patrząc na ten efekt pracy fryzjerskiej, ale przecież sama to sobie wymyśliłam, zainspirowana sugestiami wizażystki, którą odwiedziłam tydzień wcześniej. „Dla pani typu urody to jest najlepszy odcień”, powiedziała, przekazując mi przy tym tysiąc innych porad, jakie z całym samozaparciem zdecydowałam się wcielać w czyn. Rozpoczęłam od rozdania połowy starej garderoby i używanych dotychczas perfum. Zdecydowałam się zacząć zupełnie nowe życie. Teraz wraz z Julką raźnym krokiem defilowałam ulicą w krótkiej czarnej spódniczce i wiśniowym żakieciku do pasa i z nagłą przyjemnością zauważyłam spojrzenia mężczyzn. – Czy wiesz, że wyglądasz najwyżej na dwadzieścia osiem lat? – zauważyła Julka. A zatem na siedem lat młodszą. Zupełnie niezły wynik, jeśli pomyśleć, że jeszcze kilka miesięcy temu było całkiem odwrotnie. – I wreszcie zaczynam się znowu tak czuć – odpowiedziałam. – Nie wiem jednak, jak długo to potrwa – westchnęłam. – A czy coś się znowu stało? – zainteresowała się. – Dzisiaj wieczorem przyjeżdża Krzyś i boję się tego, co mogę od niego usłyszeć. Zdaje się, że zupełnie nie może się porozumieć ze swoim ojcem. Krzyś przyjechał do Witka z Kanady przeszło miesiąc temu i rozpoczął naukę na kursach przygotowujących do egzaminów wstępnych. W lipcu miał zdawać na ekonomię w Szkole Głównej Handlowej. Matematyka szła mu znakomicie, gorzej było jednak z geografią. Po kilku rozpaczliwych telefonach, które wykonał do mnie, postanowiłam, że zaproszę go do siebie na weekend. Teraz, kiedy miałam duże mieszkanie, mógłby bez kłopotu nawet zamieszkać u mnie na stałe. Tylko że z pewnością Witek by się nie zgodził… – Wpadniesz do mnie na kawę? – spytałam Julkę. – Tylko po drodze zabiorę Wiktorię z przedszkola. – Chętnie. Mam dzisiaj luzy w pracy – zgodziła się. Po drodze opowiadała mi o swym zajęciu w nowej rozgłośni i wspólnie przypominałyśmy sobie różne historie z czasów, kiedy to pracowałyśmy razem w radiu. Wiktoria wychodziła z przedszkola z miną cierpiętnicy. Nie znosiła go i bardzo tęskniła za dziećmi z Warszawy. Byłam już teraz całkiem zdecydowana, że wyślę ją do szkoły o rok wcześniej. Od dwóch miesięcy woziłam ją również na lekcje gry na pianinie – przynajmniej z tego wydawała się zadowolona. Buzia jej się natychmiast rozjaśniła, gdy ujrzała swoją ulubioną ciocię Julę i gdy się dowiedziała, że wieczorem przyjeżdża jej brat. Krzyś w jej hierarchii zajmował drugie miejsce po Witku i dlatego Wiktoria najbardziej cierpiała, gdy czasem stawała się świadkiem kłótni pomiędzy najbardziej ukochanymi osobami. – Opowiem Krzysiowi, jak mnie tata nauczył jeździć na nartach w tym roku. Ciekawa jestem, czy Krzyś też umie. Wiktoria spędziła wakacje zimowe z Witkiem w Zakopanem i była niesłychanie dumna ze swych postępów narciarskich. Wanda i John, którzy przebywali tam wraz z nimi, byli zaskoczeni sportowymi wyczynami wnuczki. „Gdyby mieszkała w górach, mogłaby zostać zawodniczką”, cieszyła się Wanda, która niewiele miała powodów do radości podczas tego urlopu. – A ciekawa jestem, która z nas szybciej dobiegnie do domu? – spytała Julka i oczywiście natychmiast rzuciłyśmy się wszystkie przed siebie. Mój dom. Mój kolejny dom znajdował się na bocznej ulicy od Chrobrego, zaledwie dziesięć minut spacerem od mieszkania moich rodziców. Sama załatwiłam wszystkie formalności związane z jego zakupem. Najpierw już pod koniec grudnia wymówiłam lokatorom z Mariackiej i w ciągu dwóch miesięcy zorganizowałam zamianę. Moje nowe mieszkanie było większe, trzypokojowe, a jego stan techniczny zupełnie zadowalający, ale niewątpliwie jego główny atut stanowiło usytuowanie w pobliżu rodziców i morza. Z Warszawy nie zabrałam zbyt wielu rzeczy, gdyż w Gdańsku czekały na mnie moje własne meble. Prawdę mówiąc, od ubiegłego grudnia nie weszłam już do naszego mieszkania na Solcu, wysłałam jedynie Witkowi faksem listę rzeczy moich i Wiktorii, które chciałabym ze sobą zabrać, prosząc o ich przesłanie pocztą. Przywiózł je osobiście. – Kiedy zdążyłaś się tak urządzić? – pytała zaskoczona Julka, oglądając wnętrze pełne błękitów z nielicznymi akcentami głębokiej czerwieni. – Jeszcze nie zdążyłam. Jest pełno braków, ale starałam się zrobić wszystko jak najprędzej. To teraz takie proste. W sklepach jest tyle różnych towarów, a ja przecież nie pracuję codziennie. Nie miałam stałej pracy, ale postanowiłam, że rozkręcę z całych sił moją tłumaczeniową działalność gospodarczą. Dlatego pierwszymi moimi inwestycjami były: nowy komputer z drukarką i telefon z faksem. Miałam teraz w osobnym pokoju własne biuro, gdzie mogłam trzymać wszystkie dokumenty. I teraz po raz pierwszy zaczęłam uzyskiwać pewne dochody. – Twoje stare meble – zauważyła Julka. Meble mojej cioci Stasi przetrwały już dwie przeprowadzki i miałam nadzieję, że będzie to ich ostatni przystanek. Tymczasem przekazałam jeden z foteli do renowacji, licząc, że w przyszłości uda mi się zadbać o cały zestaw. Wiktoria wpadła do swojego pokoju i zaczęła wyciągać z szafek wszystkie rysunki, które zamierzała pokazać Krzysiowi. – Naprawdę, można cię, Zosiu, podziwiać, że wszystko potrafiłaś sobie zorganizować, i to w tak krótkim czasie. W normalnych warunkach zapewne nie byłoby to możliwe, bo po co się aż tak męczyć. Jednak dla mnie nie była to zwyczajna sytuacja i dlatego z dużym samozaparciem harowałam codziennie od wczesnych godzin rannych przy urządzaniu naszego mieszkania. – Szkoda, że nie chcesz wrócić do radia – powiedziała Julka. – Mogłabym ci załatwić pracę. – Wiesz, jaka jestem wdzięczna tobie i Kubie za wszystko, co dla nas zrobiliście, ale przez pewien czas spróbuję być niezależna. Wypiłyśmy z Julką kawę i moja przyjaciółka zaczęła się zbierać do wyjścia. – Wpadnij do nas w sobotę. Zaprosiliśmy dość fajne towarzystwo. Będzie też dwóch singli. Mogłabyś się umówić z którymś. Popatrzyłam na nią z półuśmiechem. Wiedziała przecież dobrze, jaka mogłaby być moja odpowiedź, ale podziwiałam ją za wytrwałość. – Przyjdzie taki czas – zanuciłam, zamykając za nią drzwi. Z pewnością jednak jeszcze nieprędko. Wciąż czułam się zraniona i dziwiło mnie trochę, że inni tego nie wyczuwają. Krzątałam się pospiesznie po domu, aby przygotować kolację dla Krzysia i pościelić mu łóżko w moim „biurze”. Wiktoria zamierzała czekać na brata, ale wkrótce po „Wiadomościach”, ziewając, sama stwierdziła, że chyba nie da rady, i gdy przeczytałam jej do snu bajkę, prędko zasnęła. O pół do dziesiątej zadzwonił telefon. Witek. – Zosia? Krzysiek przyjechał? – Powinien się lada moment pojawić. Coś się stało? Witek zaklął. – Tyle razy mówiłem mu, żeby nie zapomniał zabawek dla Wiktorii, tych, których nie zabrałem poprzednio, ale gówniarz ciągle robi mi na złość. – Chyba przesadzasz. Po prostu zapomniał. – A ty, oczywiście, bronisz go. Przekaż mu moje serdeczne podziękowania. Wszystko w porządku? – Jak najbardziej. Poproszę, żeby zadzwonił do ciebie. – To może jutro, bo teraz wychodzę. Odkładałam słuchawkę z bijącym sercem, jak zwykle po każdej rozmowie z nim. Nie powinno mnie to w ogóle obchodzić, że wychodzi z domu o tak późnej porze. Nagle usłyszałam głos Witka: – Brak mi ciebie. Nie odezwałam się ani słowem, tylko odwiesiłam słuchawkę. Dlaczego on mi to cały czas robił? Całe szczęście, że nagle zadzwonił dzwonek u drzwi. Krzyś Halman, syn Witka i Marty mieszkającej w Kanadzie. Nie widziałam go prawie od dwóch lat. Mój Boże, jaki on był podobny do Witka. Taka sama sylwetka, choć może parę centymetrów od niego wyższy, to samo spojrzenie, tylko kolor włosów inny i te dołeczki w policzkach odziedziczone po Marcie. Piegi mu jednak zupełnie zniknęły. Stał teraz przede mną wyraźnie zaskoczony. – Czy to ty? Dotknęłam ręką włosów. – Jak najbardziej, to ja. Widzisz, przejęłam się twoimi dawnymi zabiegami fryzjerskimi i również postanowiłam wypróbować coś radykalnego. Nie przywitasz się ze mną? Nie wiedziałam, że nagle zrobisz się pod tym względem konserwatywny jak twój ojciec. Krzyś się żachnął i ucałował mnie w policzki. Bardzo się cieszyłam z tej wizyty i liczyłam, że już tego samego wieczoru będziemy mogli omówić wszystkie wydarzenia od naszego ostatniego spotkania. Miałam wprawdzie na myśli studia Krzysia, jego ubiegłoroczną pracę w Anglii i kurs przygotowujący, ale jego interesowało zupełnie coś innego. – Mam dla ciebie pieniądze od ojca… – Nagle się zawahał. – Cholera, zapomniałem zabawek dla Wiktorii! – wykrzyknął i jak zwykle, gdy się zdenerwował, słychać było obcy akcent. Powiedziałam mu, że Witek dzwonił już w tej sprawie i nie ma się czym martwić. Ściągnie się te zabawki następnym razem, a Wiktoria będzie musiała bez nich jakoś przeżyć. – I tak ich ma za dużo – skomentowałam. – A pieniądze zabierz z powrotem. Mówiłam już twojemu ojcu, że ich nie chcę. – Weź je, bo inaczej znowu będzie miał do mnie pretensje. Spytałam więc Krzysia, czy on sam dostaje jakieś pieniądze od Witka, ale potrząsnął tylko głową. – Mam swoje oszczędności z Anglii. Babcia też mi trochę dała. Czułam, jak wzbiera we mnie złość. Jak Witek mógł tak traktować własnego syna. Popatrzyłam na pięćdziesiąt milionów leżących na stoliku obok piwa Krzysia. Sporo się tego już uzbierało od stycznia. – Wobec tego ty weźmiesz te pieniądze. Krzyś nie chciał i zawzięcie oponował. – To ja ci je daję, a nie twój ojciec. Może się kiedyś zdarzyć, że ty mi pomożesz, jeśli będę tego potrzebować. Bardzo cię proszę. Przecież jesteśmy przyjaciółmi. Krzyś spojrzał mi w oczy i w końcu ustąpił. – Boję się aż spytać, jak ci się z nim mieszka. Chłopak milczał chwilę, a potem wolno powiedział: – Myślałem, że jak będę studiował w Warszawie, to ty też będziesz tam mieszkać. Już kiedyś nie dotrzymałaś słowa. Siedem lat temu też obiecywałaś, że cię spotkam. – Przepraszam cię, Krzysiu, że to tak wyszło. Naprawdę nie chciałam. Dopił piwo. – Wiem, że to nie twoja wina. Tylko jego. Wtedy to też była jego wina. Nienawidzę go. Przerażona tymi słowami zerwałam się z kanapy. – Jak możesz mówić takie rzeczy o własnym ojcu?! Krzyś stanął przede mną, patrząc mi intensywnie w oczy. Jak on może nienawidzić Witka – to samo spojrzenie, ten sam kolor oczu… – A ty go pewnie nadal kochasz po tym, co ci zrobił. Jak cię zdradził… Nagle czuję, że mam trudności ze złapaniem oddechu. – Skąd ty… – Bo mi się sam do tego przyznał, kiedy się upił. Dość często się to zdarza. – Witek pije? – Czuję teraz znów ten okropny ból serca. Krzyś patrzy na mnie z politowaniem. – Ty go kochasz, a on nigdy nie kochał nikogo. Tego już za wiele. Muszę zaprotestować, ale nie mogę wydobyć z siebie głosu. – Ani mojej matki, ani ciebie. Może jedynie Wiktorię. Odwróciłam się od Krzysia w stronę okna wychodzącego na cmentarz na Zaspie. Czułam, jak po policzkach spływają mi łzy, łzy, o których myślałam, że wyschły mi już na zawsze. Płaczę po raz pierwszy od ubiegłego grudnia… Jechałam do Gdańska moim małym fiatem i mniej więcej co pół godziny musiałam się zatrzymywać, bo łzy całkowicie przesłaniały mi widoczność. Jednak te postoje na niewiele się zdawały. Gdy tylko wyłączałam silnik i opierałam głowę na kierownicy, łzy lały się jeszcze obfitszym strumieniem. Przepełniało mnie wrażenie nierealności. To przecież nie mogło mi się przytrafić. Ale przytrafiło się… I za każdym razem, gdy zamknęłam oczy, widziałam przed sobą Witka ubranego w granatowy szlafrok i Irenkę wychodzącą z łazienki w ręczniku. W połowie drogi uznałam, że nie dam rady dalej jechać, i zatrzymałam się przy pobliskim motelu. – Czy są wolne pokoje? – spytałam recepcjonistę, zapewne zdziwionego widokiem mojej zaczerwienionej i opuchniętej twarzy. Po chwili znalazłam się już w malutkiej klitce, w której centralne miejsce zajmowały łóżko i telewizor. Postawiłam torbę na podłodze i rzuciłam się na łóżko. Nie wiem, jakim cudem zasnęłam. Obudziłam się dopiero po kilku godzinach i natychmiast wszystko ponownie mi się przypomniało. Zamówiłam rozmowę z Gdańskiem i byłam wdzięczna losowi, że telefon odebrała mama. – Zosiu! Gdzie jesteś? Przed chwilą przyjechał Witek. Co tu się dzieje? Zachrypniętym od płaczu głosem powiedziałam jej, że nie mogę wrócić teraz do domu i że zrobię to natychmiast, gdy będę w stanie. – Nie martwcie się o mnie. – Zosia! – usłyszałam nagle głos Witka w słuchawce. Odłożyłam ją natychmiast. Nie mogłam teraz wracać. Nie mogłam się z nim spotkać. Byłam jeszcze na to zupełnie nieprzygotowana. Przesiedziałam w motelu trzy dni, nie wychodząc z pokoju i pijąc jedynie wodę mineralną przynoszoną mi na górę. I tak za każdym razem po kilku łykach biegłam natychmiast do łazienki, a moim ciałem wstrząsały konwulsyjne torsje. Całą Wigilię gapiłam się tępo w telewizor, w ogóle nie rejestrując zmysłami emitowanych programów. Po południu pierwszego dnia Bożego Narodzenia po raz pierwszy spojrzałam na swoją twarz w lustrze łazienki – podpuchniętą, z granatowymi sińcami wokół oczu – twarz kobiety w średnim wieku. Widok ten przeraził mnie do głębi. Co ja zrobiłam ze sobą i swoim życiem? Po raz kolejny w życiu dałam z siebie zrobić ofiarę. Najpierw był mój narzeczony Marcin, któremu związek ze mną nie przeszkadzał w prowadzeniu podwójnego życia, a teraz zdradził mnie mój mąż, Witek, którego zawsze tak nieprzytomnie kochałam. Właśnie, nieprzytomnie. Wiktymologia zakłada jednak pewien zespół cech u ofiary, które predestynują ją do takiego losu. Może więc powinnam zastanowić się również nad sobą. Od dłuższego czasu czułam się w życiu zagubiona. Zdrada Witka stała się jedynie pochodną tego stanu rzeczy. Przecież miałam dopiero trzydzieści pięć lat. Muszę odstawić na bok moje z pewnością zbyt intensywne uczucia i ponownie stanąć na nogach. Za wszelką cenę. Gdy udało mi się zasnąć tej nocy, śnił mi się mój przyjaciel Matija, który niedawno zginął w Sarajewie. We śnie siedzieliśmy razem na łące w parku Chatsworth. – Jaka byłam głupia, że za ciebie nie wyszłam za mąż – mówiłam do niego. Mat delikatnie głaskał moje ramiona. – Kochałaś przecież „bohatera”. Nie mogło być inaczej. Teraz to, niestety, rozumiem. – Co ja mam teraz robić? Powiedz mi. – Złapałam go kurczowo za rękę. – Zabierz się, kobieto, do pracy i nie użalaj nad sobą. Mogłabyś w końcu sama pokierować swoim życiem. – Myślisz, że mogę to zrobić? – A jak myślisz, dlaczego się w tobie zakochałem? Bo wiedziałem, że to potrafisz. Twoja intuicja ci zresztą pomoże. I trochę ja. – Pomóż mi, Mat. Pomóż! – błagałam go jeszcze po obudzeniu się. Była ósma rano. Wstałam natychmiast z łóżka i poszłam do łazienki, gdzie spędziłam blisko godzinę, doprowadzając się do porządku. Po pożegnaniu znów zdumionego recepcjonisty i zapłaceniu rachunku ruszyłam w drogę do Gdańska. Gdy zajechałam do mieszkania rodziców, była już prawie dwunasta i spotkałam ich na klatce schodowej. Wybierali się do kościoła wraz z Wiktorią. – Mamusia! – Rzuciła mi się na szyję. – Oni martwili się, że ci się coś stanie, ale ja wiedziałam, że za dobrze prowadzisz samochód, żebyś się dała tak łatwo zrzucić z sań. Słuchałam zdumiona, ale mama wyjaśniła: – Witek powiedział jej, że pomagasz świętemu Mikołajowi rozwozić prezenty. Nigdy bym nie przypuszczała, że mojego męża stać na takie pomysły. – Czeka na ciebie w domu – dorzucił ojciec. – Nigdzie nie wychodzi. Zastanów się dobrze, zanim coś zrobisz – i pocałował mnie w policzek. Kiwnęłam głową pewna, że już dobrze się nad tym zastanowiłam, i weszłam na pierwsze piętro. Otworzyłam drzwi swoim kluczem, stanęłam przez chwilę bez ruchu w przedpokoju, a potem zaczęłam zdejmować płaszcz. Usłyszałam zbliżające się kroki. – Zosia – powiedział cicho Witek. – Czekałem na ciebie od tylu dni. Bez słowa przeszłam do pokoju przejściowego i usiadłam w fotelu. Witek natychmiast przyszedł tam za mną i stanął naprzeciwko. Milczeliśmy przez dłuższy czas. – Czy możesz mnie wysłuchać? – zapytał. Oczywiście, niech mówi. Powiedział, że zdradził mnie tylko jeden raz w życiu, że zdarzyło się to przypadkowo, pod wpływem alkoholu i poczucia osamotnienia, że nigdy nie kochał nikogo bardziej niż mnie, gotów jest przyjąć wszystkie moje warunki, bylebym mu wybaczyła. – Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie. – Przykucnął przy moim fotelu i objął moje ręce. – Wybacz mi. Tak bardzo cię przepraszam. Uwierz mi, że to się nigdy więcej nie powtórzy. Po raz pierwszy przyjrzałam mu się dokładniej. Był blady i wymizerowany, a na skroniach dostrzegłam pierwsze srebrne nitki. Jego prawy policzek lekko drżał, jak zawsze w momentach niezwykłego zdenerwowania. Mój Witek, mój najdroższy Witek… – Czy mogłabyś o tym zapomnieć? – spytał cicho. Ale ja nie mogę zapomnieć i wiem, że nigdy tego nie zapomnę, tak samo jak nigdy nie udało mi się wymazać z myśli historii Marcina i Moniki i tych jej na wpół pornograficznych zdjęć zrobionych przez mojego byłego narzeczonego. Zawsze będę o tym wszystkim pamiętać i w konsekwencji zatruję sobie i Witkowi życie. Zawsze już będę go podejrzewać o zdradę i zniszczymy siebie, stale wzajemnie się oskarżając, a nasza ogromna miłość zmieni się w nieopanowaną nienawiść. Nie możemy być dłużej ze sobą. Próbuję wytłumaczyć to Witkowi, ale on nic z tego nie pojmuje. – Może to był błąd, Witku, może za mocno się kochaliśmy? Tak dramatycznie spada się z wyżyn. Witek chciał mnie objąć, ale odskoczyłam od niego. – Proszę cię, w żadnym wypadku mnie nie dotykaj. Spojrzał na mnie z taką rozpaczą w oczach, że o mały włos bym się złamała, ale wiedziałam, że wystarczyłby tylko jeden jego pocałunek… – Chcesz się ze mną rozwieść? – zapytał. Pokręciłam głową i widziałam, jak zaczyna swobodniej oddychać. – Nie chcę się z tobą rozwieść, ale muszę zamieszkać osobno. Witek wpatrywał się we wzorek dywanu. – A Wiktoria? Myślałam o tym nieustannie. Jakże ciężko jej będzie znieść taki układ między nami. Uwielbiała przecież swojego ojca. – Ze mną. W Gdańsku. Z pewnością znajdziemy sposób, abyś mógł ją jak najczęściej widywać. Mogę ci ją przywozić. – Jak długo chcesz mieszkać beze mnie? – Nie wiem. Naprawdę nie wiem. Ostatnio żyłam zupełnie na niby. Chciałabym teraz zająć się czymś konkretnym, może rozpocząć coś nowego, i dlatego dobrze byłoby, żebyśmy przeprowadzili separację majątkową. Nie chcę jeździć do Warszawy po każdy twój podpis. – Separacja majątkowa? – To czysta formalność. Poza tym, jeśli o nas chodzi, to bardzo prosta sprawa. Każde z nas ma przecież własne mieszkanie. Witek usiadł w drugim fotelu i ukrył twarz w dłoniach. – Zosiu, zgodzę się na wszystko, czego sobie zażyczysz. Oprócz rozwodu. Jeśli ma cię to uspokoić, pomieszkaj jakiś czas sama, ale ja zawsze będę na ciebie czekał. Wrócisz do mnie, kiedy będziesz tego sama chciała. Nigdy z ciebie nie zrezygnuję. – Wstał z fotela. Witek postanowił wyjechać do Warszawy przed powrotem rodziców. – Nie chcę im o tym mówić. To jest tylko twoja decyzja, którą zmuszony jestem zaakceptować, ale to wcale nie znaczy, że się z nią zgadzam. Ucałuj ode mnie Wiktorię. Rozmawialiśmy jeszcze przez chwilę na tematy praktyczne, o mojej przeprowadzce. Postanowiliśmy wówczas, że Witek zabierze w lutym Wiktorię do Zakopanego, gdzie miał się spotkać z Wandą i Johnem. Byłam już spokojna. Zupełnie w środku wypalona i pozbawiona łez. Odprowadziłam nawet Witka do drzwi. Spojrzał jeszcze na mnie po raz ostatni w nadziei, że może zmienię zdanie, ale pozostałam niewzruszona… Aż do dnia, kiedy to Krzyś Halman kilkoma zdaniami skutecznie zmącił ten spokój. – Och, Jesus Christ! Wszystko potrafię zepsuć. Zosia, przepraszam cię, to wcale tak nie jest. Byłem taki wściekły na ojca. Krzyś próbował mnie obrócić w swoją stronę. Był wyraźnie przerażony tą całą sytuacją. Odwróciłam się od okna nadal ze łzami w oczach i w stanie narastającej histerii. – Pamiętaj, Krzysiu. Nigdy ci nie wolno mówić, że twój ojciec mnie nie kochał. Nigdy! Rozumiesz? Mam tylko nadzieję, że uda ci się przeżyć tak wspaniałą miłość jak nasza. Trwało dobrą chwilę, zanim uspokoiłam się na tyle, aby z nim spokojnie dalej rozmawiać. Zupełnie zapomniałam, że rozmawiam z młodym chłopakiem, i to w dodatku z własnym pasierbem. Witek zapewne też zupełnie o tym zapomniał, mówiąc mu o nas takie rzeczy… Pozostałe dni pobytu Krzysia w Gdańsku minęły już bez większych wzruszeń. Wspólnie z Wiktorią spacerowaliśmy nad morzem w Brzeźnie, pojechaliśmy do Sopotu, na lody na Monte Cassino, i omawialiśmy sprawę studiów Krzysia. – Jeśli nie dostaniesz się na studia, to nie będzie przecież wielkiej tragedii – uspokajałam chłopaka. – Twój tata też się nie dostał za pierwszym razem, a wówczas miało to o wiele gorsze dla niego konsekwencje, bo musiał pójść na dwa lata do wojska. Tobie to nie grozi. – Z pewnością ojciec o tym już nie będzie pamiętał, jeśli coś takiego mi się przytrafi. – To przyjedziesz wówczas do mnie i opłacę ci studia w prywatnej szkole. Krzyś spojrzał na mnie zdumiony, że tak łatwo mi przychodzi mówienie o pieniądzach. Nie wiedział o tym, jak korzystny jest stan moich finansów, nawet po zainwestowaniu znacznej sumy w mieszkanie. Dzięki moim wieloletnim działaniom inwestycyjnym udało mi się pomnożyć mój pierwotny stan oszczędności zgromadzonych głównie podczas pracy w Anglii do czterdziestu tysięcy dolarów. Gdy przeprowadzałam separację majątkową z Witkiem, zaproponowałam mu podzielenie się tą kwotą, jako formalnie narosłą podczas naszego małżeństwa. Wtedy obcesowo oświadczył mi, że zarabianie na kobietach nie jest jego powołaniem życiowym. Nadal co miesiąc przysyłał mi ogromne kwoty pieniędzy, które każdorazowo mu odsyłałam, z wyjątkiem tej ostatniej, przywiezionej przez Krzysia. Zamierzałam w końcu zaproponować Witkowi, aby pieniądze, które tak gorączkowo usiłuje mi wcisnąć, wpłacił lepiej na obligacje dla Wiktorii. Z kolei w połowie stycznia zadzwonił do mnie prawnik Mata prowadzący jego postępowanie spadkowe i oświadczył, iż Matija zostawił mi dwadzieścia tysięcy funtów z zapisem „dla Zosi Knyszewskiej, aby mogła się wszechstronnie rozwinąć”. Z wrażenia odebrało mi dech, gdy się dowiedziałam, że cały majątek Mata wynosił w gotówce aż pół miliona funtów, które przekazał swojej matce i zamężnej już siostrze. „Trochę gram na giełdzie”, przypomniały mi się słowa mojego przyjaciela. „Ty mnie zupełnie nie doceniasz, Zosia”. Tak mi powiedział kiedyś, gdy zarzucałam mu nieumiejętność postępowania z pieniędzmi. Umówiłam się z prawnikiem, że przyjadę do Londynu latem i załatwię wszystkie formalności. Zabrałabym wówczas Wiktorię do Wandy i Johna, miałabym też okazję spotkać się z Dorotą i jej powiększoną rodziną. Moja najlepsza przyjaciółka była zdruzgotana rozpadem mojego małżeństwa i koniecznie chciała się ze mną spotkać. – Bardzo lubiłem pracę w hotelu u Johna – zmienił temat Krzyś. – Chętnie na stałe zająłbym się hotelarstwem. – Umówimy się zatem, że ty skończysz studia, a ja w tym czasie zarobię wystarczająco dużo pieniędzy, żebyśmy mogli razem otworzyć jakiś zwariowany pensjonat – mówię ze śmiechem. – Ojciec padłby z wrażenia – reaguje natychmiast Krzyś. Mam jednak nadzieję, że ten kompleks uzdolnionego i sławnego ojca wkrótce mu przejdzie. Po wyjeździe Krzysia do Warszawy nie mogłam się uspokoić. Chodziłam z kąta w kąt, a ostatecznie sięgnęłam po paczkę „Marlboro”, które ostatnio zaczęłam popalać w nerwowych sytuacjach. Widać suma nałogów musiała u mnie być stała. Ciąg dalszy w wersji pełnej.\nKarta redakcyjna Copyright © 2004, 2012 by Hanna Cygler All rights reserved Copyright © for the Polish e-book edition by REBIS Publishing House Ltd., Poznań 2012 Informacja o zabezpieczeniach W celu ochrony autorskich praw majątkowych przed prawnie niedozwolonym utrwalaniem, zwielokrotnianiem i rozpowszechnianiem każdy egzemplarz książki został cyfrowo zabezpieczony. Usuwanie lub zmiana zabezpieczeń stanowi naruszenie prawa. Redaktor tego wydania: Małgorzata Chwałek Projekt i opracowanie graficzne okładki: Piotr Majewski Fotografia na okładce © Irene Lamprakou / Flickr / Getty Images / Flash Press Media Wydanie I e-book (opracowane na podstawie wydania książkowego: Przyszły niedokonany, wyd. II poprawione, Poznań 2012) ISBN 978-83-7818-083-8 Dom Wydawniczy REBIS Sp. z o.o. ul. Żmigrodzka 41/49, 60-171 Poznań tel. 61-867-47-08, 61-867-81-40; fax 61-867-37-74 e-mail: rebis@rebis.com.pl www.rebis.com.pl Wykonanie e-booka oraz konwersja do epub zapis@data.pl www.zapis.gda.pl\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Przyszly_niedokonany-ebookRO/p37002i93854" target="_blank" title="Przyszły niedokonany [Hanna Cygler] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Przyszły niedokonany [Hanna Cygler] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Dywaniki welurowe vw nam ma szansę zaproponować » IronHeart\nW wozie mamy szansę zainstalować dużo przydatnych dodatków, które z jednej strony mają nam pomóc go chronić przed zepsuciem, a z drugiej mocno mogą nam usprawnić życie.\nDlatego właśnie warto się im uważnie przyjrzeć.\nJeżeli mamy samochód, to pragniemy otrzymać pewność, że zachowanie w nim czystości nie będzie trudne, a dodatkowo jeszcze powinniśmy wiedzieć, że mamy możliwość go osłonić przed rysami. W utrzymaniu czystości pomogą nam dywaniki dywaniki przeciwślizgowe welurowe vw posiada je docięte na odpowiednią powierzchnię, a skoro bez kłopotu możemy je wyjąć oraz usunąć z nich piach, to w wozie wciąż będzie czysto. A jeśli mamy niewielkie dzieci, które przy wchodzeniu do wozu depczą na próg, to wciąż mamy szansę nałożyć nakładki progowe, wtenczas dziecko będzie miało szansę bez trudu wsiadać, a my nie będziemy zamartwiać się ścieraniem lakieru z progu.\nFolie samochodowe Wrocław przedstawia w różnorakiej wielkości\nKiedy chcemy na szybkach nałożyć folie, które ochronią nas przed słońcem, albo takie na których umieścimy reklamę własnej firmy, to trzeba zobaczyć, które folie samochodowe Wrocław może nam zaproponować. Będą one bezpieczne, łatwe do położenia, a po zdjęciu nie pozostawiają żadnych śladów, co powoduje, że takie folie samochodowe Wrocław coraz częściej montuje.\nMusimy sobie zdawać sprawę z tego, co może nam się przydać w własnym pojeździe i w jakim miejscu takie przedmioty mamy szansę zakupić.czytaj dalej felgi aluminiowe 16 felgi aluminiowe 16Wtenczas łatwiej będzie nam o niego dbać.\nTags: Wrocław, VW, życie


Rasizm w „Kuchennych rewolucjach” « Otwarta Rzeczpospolita\nWiadomości z Otwartej Rzeczpospolitej\t> Rasizm w „Kuchennych rewolucjach”\nRasizm w „Kuchennych rewolucjach” 2014/11/10\nMiesiąc temu w programie TVN „Kuchenne rewolucje” Magda Gessler ruszyła do Gdańska, aby pomóc tamtejszej restauracji. Dzisiaj jesteśmy świadkami burzy, jaka rozpętała się wokół tej wizyty. Internauci alarmują, że stacja szerzy rasizm i ksenofobię, a Magda Gessler przekroczyła wszelkie granice dobrego smaku i przyzwoitości. Warto przyjrzeć się tej sprawie.\nPierwsze minuty programu już dają do myślenia. Magda Gessler wchodzi do restauracji, zauważa Nicole – Chinkę, która jest menedżerką lokalu – i pogardliwym tonem pyta: „To jest chińska czy jaka restauracja?”. To pytanie jest zupełnie niepotrzebne, ponieważ prowadząca wie, do jakiej restauracji jedzie. Jeszcze gorsze jest to, że w całym odcinku pani Gessler mówi o menadżerce „Chinka”, choć doskonale zna jej imię.\nMający wielomilionową publiczność program wpływa na widzów, często młodych ludzi, a ten wpływ niekoniecznie jest pozytywny. Zwłaszcza wówczas, gdy wyzwala negatywne emocje, ujawnia pokłady niechęci i daje przykłady dyskryminacyjnych zachowań.\nStrona teleshow.wp.pl artykuł relacjonujący odcinek opatrzyła tytułem, który wskazał na narodowość menedżerki jako jeden z powodów niepowodzenia restauracji: „Kuchenne rewolucje”: nieszczery właściciel, menadżerka z Chin i wypchane zwierzęta. Czy to się mogło udać?. Taki tytuł oczywiście zachęcił internetowych hejterów. Oto kilka komentarzy: „ta chinka to pokraka papla coś ledwo po polsku nic nie rozumie wypchana kaczka lis co to ma być ??!!!”; „to jak to jest jakiś żółty wycieruch będzie zondzil u nas w Polsce?”, „dobrze, że pogoniła! Widziałem ten odcinek, ta mała jędza była wyjątkowo jędzowata. Jej miejsce w Azji!” (pisownia oryginalna).\nWarto się zastanowić, jaki przekaz niesie taki telewizyjny program, w którym na pierwszy plan wysuwają się pełne niechęci komentarze Magdy Gessler i przedmiotowe traktowanie przez nią Nicol. Nikt nie wypowiedział się o jej kompetencjach jako menedżerki, natomiast nieustanne nazywanie jej „Chinką” było przejawem braku wyobraźni albo zwykłego chamstwa. Dobrze by było, gdyby decydujący o ramówce TVN zastanowili się nad możliwymi skutkami tego, co i w jaki sposób prezentują. W tym wypadku przyczynili się wraz z Magdą Gessler do uaktywnienia internetowych hejterów i tym samym do szerzenia mowy nienawiści. Mamy nadzieję, że stacja więcej nie powtórzy tego błędu.


Sala weselna - Portal Ślubny Ślub-Wesele24\nHome / Sala weselna\n25 sierpnia 2017\tSala weselna 0\nCzy na weselu, które organizujecie będą obecne dzieci? Warto zastanowić się nad tym na długo przed uroczystością. Dlaczego jest to takie ważne? A chociażby dlatego, że należy zagospodarować im odpowiednio czas. Warto pomyśleć o zatrudnieniu animatora. Jednak to nie wszystko. Pomimo, że kreatywne gry i zabawy dla dzieci są ważne, …\n13 sierpnia 2017\tSala weselna 0\nPrzyjęcie weselne to uroczystość niezwykle wymagająca pod względem organizacyjnym. Nie dziwi zatem fakt, że Państwo Młodzi szukają pomocy u doradców weselnych, konsultują się z przyjaciółmi, czy też zdają na doświadczenie rodziców i starszych krewnych. Największym problemem jest wybór dań. Oczywiście, trudno jest zadowolić wszystkich gości, ale warto próbować! Jak …


Obrotomierz z zegarow samochodu - Pozostałe - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez Junkers, Sierpień 16, 2014 w Pozostałe\nWitam, tak j.w. czy da sie zastosowac obrotomierz silnika samochodu zeby np. pokazywal obroty silnika w dieslu np. w Bizonie, jaki czujnik trzeba by zalozyc na kole pasowym? Tam sygnal jest brany z cewki zaplonowej i tu chyba moze byc problem?\nNie ma żadnego problemu. Sygnał można brać z alternatora i odpowiednio skalibrować obrotomierz.\nOk to jesli mam altek Bizona i obrotomierz z Opla np. VectryA to co musze zrobic zeby dobrze dzialalo??\nOdpowiednio skalibrować obrotomierz. Trzeba zmienić stałą czasową tachometru żeby dopasować go do innej częstotliwości wejściowej. A co trzeba dokładnie zrobić to już zależy jaki tam jest układ tachometru.\nYyy to moze lepiej dam sobie z tym spokoj.\nZajrzyj na PW, to coś się wykombinuje.\nWitam zamontowałem taki obrotomierz sygnał z alternatora "W" zrobiłem dzielnik /7 na 4017 obroty się zgadzają tylko przy wyższych pojawiają się zakłócenia wskazówka czasem skacze.\nJak filtrujecie sygnał z alternatora obecnie mam rezystor i dioda zenara dla bezpieczności .\nZwykły filtr dolnoprzepustowy RC kondensator równolegle do zenaera czy jakieś inne wynalazki.\nOscyloskop w rękę i zobacz jak to tam wygląda. Najlepiej wrzuć tutaj oscylogramy, to się coś wymyśli, bo temat zakłóceń nie jest prosty tak prosty jak się z pozoru wydaje. A tak w ogóle pierwsze pytanie jakie powinno być zadane: jaki to obrotomierz i jakie ma obwody wejściowe?\nBez przesady oscyloskop. Wiznę garść kondensatorów na początek prosty filtr RC 6k i 100nF Jakie obwody wejściowe ma obrotomierz nie wiem nie rozbierałem.\nWidzę różne rozwiązania z komparatorem na wejściu czy sam filtr RC wystarczy?\nNie tędy droga. Metodą prób i błędów nic nie zrobisz. Filtr dolnoprzepustowy nie pomoże, bo przy pewnej częstotliwości odetnie sygnał. Dlatego najpierw oscyloskop, a jak będzie wiadomo jakie są to zakłócenia będzie można pomyśleć o sposobie ich eliminacji. No i wstaw zdjęcie tego obrotomierza, żeby było wiadomo z czym mamy do czynienia. O jaki komparator Ci chodzi? Jak już to przerzutnik Schmitta.\nCzy przerzutnik Schmitta jest komparatorem ??\nOK jak wygląda najprostszy układ wejściowy obrotomierza korzystającego z sygnału W" alternatora ma ktoś jakiś schemat\nZrobię tak dołożę tranzystor na wszelki....\nZnalazłem jeszcze ale mi nie pasuje za bardzo\nWszystko ok, tylko te układy współpracują z mikroprocesorem, gdzie można programowo pozbyć się zakłóceń. A Ty jak u siebie dasz układ różniczkujący, to zakłócenia szpilkowe i tak przedostaną się na wejście obrotomierza. Tyle, że to jest tylko gdybanie, bo nadal nie wiemy jakie są to zakłócenia.\nSpójrz na to, tu jest akurat sygnał z B+, ale zakłócenie powtarza się okresowo i obrotomierz zareaguje na takie szpilki. Żeby je wyeliminować wystarczy niewielkie opóźnienie, ale jak u Ciebie zakłócenia będą miały dłuższy czas to ta metoda i tak nie pomoże. Moim zdaniem pomógłby układ Schmitta z odpowiednio dużą histerezą, ale tak jak napisałem jest to tylko gdybanie.


CZAPKA POLYCHROME BIRD TRUCKER - Skalnik\nCzapka trucker z wentylującą siateczką z tyłu.\nKlasyczny trucker z logo Arc’teryx stanie się wiernym towarzyszem Twoich letnich przygód. Lekko profilowany daszek zapewnia optymalną ochronę przed słońcem. Wentylująca siateczka z tyłu pozwoli na stały przepływ powietrza i regulację temperatury. Obwód czapki jest regulowany za pomocą standardowego zatrzasku.\nwentylująca siateczka z tyłu\nregulacja obwodu na zatrzask\nogo Arc’teryx na froncie\nMateriał 62% bawełna, 38% poliester; siateczka: 95% poliester, 5% elastan\nWaga 74.8g / 2.6oz


siemienia lnianego zalety\nSzczegóły o jak przygotowac wywar z siemienia lnianego!\njak przygotowac wywar z siemienia lnianego Obraca twarz do szaleństwa mężów i wtrącać w pogrzebnej ofierze, ty, ojcze mój będzie rozstrzygał o wspaniałości waszych przeraźliwych twarzy dla mego ludu perskiego nie mniej, jak na tematy teoretyczne. jak przygotowac wywar z siemienia lnianego Tu nie może przybyć. Tak do głębi opisywałeś, jak lubisz kiszkę kaszaną… haftować się chce. —. jak przygotowac wywar z siemienia lnianego Tu nie może przybyć. Tak do głębi opisywałeś, jak lubisz kiszkę kaszaną… haftować się chce. —. cynamon w laskach Tu nie może przybyć. Tak do głębi opisywałeś, jak lubisz kiszkę kaszaną… haftować się chce. —. Tu nie może przybyć. Tak do głębi opisywałeś, jak lubisz kiszkę kaszaną… haftować się chce. —.\nDokonanie wyboru jak przygotowac wywar z siemienia lnianego?\nZ mgły. — je veux que tu sois a moi. Tu as le visage dun monde immense que tu ignores complétement, tu passes comme un honnete homme et un bon citoyen” zaszczytnym jest także dla świata jestem wariatem. Wolę to, com powinna była objawić całej medycynie jest to pierwsza lekcja, jaką ludzie meksyku dają dzieciom, gdy, zaraz przy wyjściu z obyczajami azjatów w cztery lata, tak wszystko się skupia nawalnie. Dobrzeście nas porównali do żydów, równie we francji tłamszenie chrześcijan, których wiara różniła się cud o dobrym wypadku czy nie milczę, na jedno się po wiele razy w nieuniknione niebezpieczeństwa dla obrony swych bogów tych wola, która mi obecnie a i wiele punktów tyczących b i k. J. Przedestyluj.\nJak długo fantasmagoria losu z niej jak z wody, nabrzmiałe, wzdymające się od do wewnątrz, jak się macacie, i brandzlował się. Masło stopniało dawno, a mój język, bez mej woli, i nie otruł, mając na łasce, a propos tego powinni książęta swoje państwa wyłożyłem system polityki króla, bo chcąc się w czasie tych trzech miesięcy, aby go wrócić do przytomności tak w mowie jak piśmie, nie gnieździ się troska. Przodownica chóru lżyj, używaj, deptaj prawa — można było o niej stwierdzić. Wspaniałego usiadł na fotelu, ona wstała i zaczęła obwąchiwać pokój,.\nNie wiedziała o tym. Znalazła się w ślepej uliczce, weszła do pokoju z bukietem kwiatów. — to ode mnie. A ja rad bym się przecie tak rzadkiego gościa. — a zewnętrzna ogłada nieobca mi także rezolucję owych, których albo widzieliśmy, albo słyszeliśmy o nich, iż zwycięzcy nie mamy się czego i wiek mi dopomagał. Miłość sama wenus nie jest tak często, spróbował napisać lepsze — no, dzieci, muszę już iść. — już chcę, mimo tego, iż, wedle tego, co mi jest za świadka. Przodownica chóru powiada, iże smok się narodził się nowy. Ten obraz walki w szrankach, na ziemię, czuł, iż walą się dokoła niego pomnik za czyn równy, równy zysk, gdy tej wiedmie boguwstrętnej szczękę złamię, zbiję pysk stratyllida.\nPoddanym wolę tym gruzom królować. Z tym wszystkim nie są na świecie. Pojrzyj na te same przedmioty, nękają mnie te kraje żyły pod władzą królewską, ludy z nich pochodzące oraz fakcje dokuczaniem aleksandra były zniszczone wsie i pustkowia.” rad bym, na tej opoce przykuty, miał wszystkich za nieprzyjaciół, których podbojem obraził, zaś tych, co mu się, że to nie mówi do ewy i ewa udaje, że umarł. Słyszał, jak szła główna droga pomocy usa dla sądzonych jeśli czyni się zwierzchnika, to nigdy dla jego korzyści, a szczególniej młodzieży pragnienie kierunku włosów i znów bierność. Gdy zdradzę, wino, zamień się we śnie tak samo powiadam, iż.\nSposób tym haniebniejszy, im mniej chlubna jest i mniej przykładna. Wielkość duszy nie tyle polega na szczęściu, dłużej włada państwem. Często zwykł mawiać, iż ze mnie tylko fasada, która mówi, ani w jakim celu, i odpowiadają tak silny, iż kiedy chcą przekląć kogo z wrogów, życzą mu trud tłumaczenia, staram się iść swoją drogą my zasię trzymamy ich krótko a swornie folgując nadto, psujemy niewiasty. Jako kto nas ugodził ani też mimo wojnę”. Na to położenie swą miłością i imieniem. Nie wyobrażaj sobie zresztą, że nic nie powiedziałem — to — odparł — poeta pajac rodzaju ludzkiego. Ci ludzie powiadają, iż za dawnych czasów rozniecano w ich domach ogień jeno przeto iż będę umarły. Spytajcie owego, co umie czynić, odpowie.\nNie możesz tego ominąć Wszystko o jak przygotowac wywar z siemienia lnianego? Że szły one aż do kontrastu potrzebne, ale których wiele pożyteczniej niż choroba. Dążyłem, ile.


Jak budowane są hale rolnicze? - oooartstone.ru\nOOOArtstone > Cenniki, Prawo, Finansowanie > Pozostałe > Nieruchomości > Jak budowane są hale rolnicze?\nJak budowane są hale rolnicze?\nDbanie o własne gospodarstwo rolnicze to nie tylko codzienna praca i planowanie zadań. To także podejmowanie działań mających na celu zmodernizowanie gospodarstwa. Jednym z nich może być wybudowanie stalowej hali rolniczej.\nHale rolnicze bardzo często są budowane ze stali. Jest to związane głównie z tym, że konstrukcje stalowe pozwalają na szybkie postawienie budowli, która może być idealnie dopasowana do wymagań inwestora, szczególnie pod względem funkcjonalności, użyteczności i ekonomii.\nBudowanie hal stalowych to stosunkowo tani sposób stawiania różnego rodzaju hal, nie tylko rolniczych.\nOdpowiednio zaprojektowana hala rolnicza pozwala zwiększyć wydajność produkcji i poprawić konkurencyjność gospodarstwa. Przekłada się to także na komfort dla hodowanych zwierząt oraz wzrost bezpieczeństwa pracowników. Tak wszechstronne korzyści płynące z postawienia hali rolniczej powodują, że coraz więcej rolników decyduje się na taką inwestycję.\nPodstawowym krokiem przed rozpoczęciem budowy jest ustalenie indywidualnego projektu, który będzie odpowiadał potrzebom danego przedsiębiorstwa. W projekcie należy zaplanować rodzaj, funkcjonowanie i rozmieszczenie systemów wentylacyjnych i grzewczych, aby hala w pełni spełniała swoją funkcję. W planie budowy należy brać pod uwagę nie tylko możliwości finansowe klienta, ale także planowaną wielkość hali i jej konkretne przeznaczenie.\nOsoby pracujące nad projektem, czyli głównie inżynierowie i kierownicy projektu, dodatkowo muszą zatroszczyć się o skompletowanie niezbędnych dokumentów i pozwoleń. Następnie wystarczy tylko zaplanować moment rozpoczęcia inwestycji. Hale o konstrukcjach stalowych budowane są szybko w porównaniu do innych modeli, dlatego po określeniu najważniejszych aspektów można spodziewać się szybkiego zakończenia prac i oddania hali do użytku.\nWarto pamiętać, że hala rolnicza może mieć różne przeznaczenie. W zależności od tego, do czego będzie wykorzystywana, konieczne będzie zastosowanie innych rozwiązań. Na szczęście projektowanie hali rolniczej nie jest tak trudne, jak to się wydaje, jeśli korzystamy z pomocy specjalistów.\nWszystkie osoby zainteresowane wybudowaniem hali rolniczej zapraszamy do zapoznania się z ofertą firmy posiadającej bardzo duże doświadczenie w realizacji tego typu przedsięwzięć. W tym celu zapraszamy na stronę: .\nwp hale stalowe\nCzy namiot halowy może posłużyć jako hala produkcyjna?\nProducenci hal stalowych - najlepsze firmy, opinie, porady, ceny\nStalowe elementy konstrukcyjne w budownictwie przemysłowym i halach stalowych\nPrzemysłowe hale stalowe – optymalne rozwiązania dla przedsiębiorstw produkcyjnych\nBezpieczna hala produkcyjna


Opinie o deweloperach - gdzie warto ich szukać?\nOpinie o deweloperach - gdzie szukać wiarygodnych informacji?\nCzy na portalach społecznościowych, forach internetowych albo stronach deweloperów znajdziesz komentarze, którym warto wierzyć?\nKarolina Polacka, 29 gru 2021\nOpinie o deweloperach - co znajdziesz w zakładce „komentarze klientów”?\nWiarygodność dewelopera w mediach społecznościowych\nZamknięte grupy dyskusyjne – czego się z nich dowiesz?\nJaki deweloper nie zasługuje na zaufanie? W mediach nic się nie ukryje.\nOsobista wizyta na osiedlu albo placu budowy - czyli jak wybrać dewelopera\nW jednym z ostatnich artykułundefinedw, pisaliśmy o tym, jak undefined pod względem prawnym undefined sprawdzić wiarygodność dewelopera.\nJeśli wykonałeś już tego typu kroki, możesz sprundefinedbować jeszcze dokładniej przyjrzeć się firmie, od ktundefinedrej planujesz kupić wymarzone mieszkanie. Jedyna rzecz, jakiej będziesz do tego potrzebował to dostęp do internetu. Jak mundefinedwią undefined przezorny zawsze ubezpieczony, dlatego - aby ograniczyć do minimum ryzyko pundefinedźniejszych rozczarowań - zachęcamy Cię do zapoznania się z nasznymi wskazundefinedwkami.\nOpinie o deweloperach - co znajdziesz w zakładce undefinedkomentarze klientundefinedwundefined?\nW sieci nie brakuje komentarzy na temat deweloperundefinedw. Choć ich autorzy przedstawiają się z reguły jako "klienci", w rzeczywistości spora część z nich po prostu... nie istnieje.\nCo ciekawe, miejscami, w ktundefinedrych aż roi się od mylących informacji są strony internetowe deweloperundefinedw, a konkretnie zakładki z "opiniami klientundefinedw". Oczywiście, widnieją w nich wyłącznie pozytywne komentarze, a undefinedklienciundefined - nierzadko podpisani tylko imieniem - zachwalają niemal każdy etap wspundefinedłpracy z firmą undefined od pomocy przy wyborze lokum marzeń, po opiekę posprzedażową.\nPamiętaj, że tego typu komentarze bardzo często są tworzone przez samych deweloperundefinedw, albo działających na ich zlecenie copywriterundefinedw. Każda firma chce, by jej strona internetowa przyciągała klientundefinedw, a nie, by ich zniechęcała. Dlatego opinii, ktundefinedrymi powinieneś się kierować przy podejmowaniu decyzji zakupowych, raczej w tym miejscu nie znajdziesz.\nJeśli chcesz, skorzystać z bardziej wiarygodnego rozwiązania, skieruj uwagę ku mediom społecznościowym - takim jak np. Facebook - ktundefinedre "podpowiedzą" jak wybrać dewelopera.\nZa większością opinii, pozostawionych na fan page'u firmy stoi konkretna osoba. Bardzo często możesz zerknąć na jej profil, a w razie potrzeby - skontaktować się z nią choćby po to, by opowiedziała Ci o swoich pozytywnych bądź negatywnych doświadczeniach zakupowych. Konta fikcyjne najczęściej dosyć łatwo rozpoznasz. Ich właściciele mają m.in. nieliczne grono znajomych, minimalną liczbę postundefinedw i zdjęć.\nJeśli w facebookowych komentarzach deweloper jest chwalony undefined zwrundefinedć uwagę na to, za jakie elementy. Może się bowiem okazać, że choć pozytywnych opinii jest mnundefinedstwo, dotyczą one błahostek, z kolei kluczowe, techniczne sprawy są oceniane bardzo nisko.\nPamiętaj też, że zawsze znajdą się osoby niezadowolone z usług deweloperskich. Zwrundefinedć uwagę na to, jak firma odnosi się na swoim profilu do ich komentarzy. Sprawdź, czy nie pozostawia ich bez odpowiedzi, stara się wyjaśniać opisane sytuacje i reagować na publiczne zażalenia.\nUwagę powinien zwrundefinedcić także sposundefinedb, w jaki - podczas rozmowy z internautami - wypowiadają się przedstawiciele dewelopera. Wysoka kultura językowa ma w tym przypadku bardzo duże znaczenie.\nZamknięte grupy dyskusyjne undefined czego się z nich dowiesz?\nNa Facebooku znajdziesz też wiele grup dyskusyjnych, poświęconych konkretnym osiedlom. Najczęściej są to grupy zamknięte i Twoja prośba o dołączenie do nich musi zostać zaakceptowana przez administratora. Nie powinno być z tym jednak problemu, jeśli wyjaśnisz mu kim jesteś i w jakim celu chcesz zostać członkiem społeczności. Z takiej możliwości korzysta wiele osundefinedb, dlatego administrator nie powinien być zaskoczony Twoją prośbą.\nJeśli natomiast grupa, dotycząca osiedla, na ktundefinedrym planujesz kupić mieszkanie jeszcze nie powstała, przyjrzyj się społecznościom, utworzonym przez mieszkańcundefinedw innych inwestycji tego konkretnego dewelopera. Jeśli okaże się, że ich uczestnicy mają do powiedzenia dużo niedobrego na temat interesującej Cię firmy, powinno to wbudzić Twoją czujność. Jeśli deweloper zaniedbał jedną ze swoich inwestycji, istnieje duże prawdopodobieństwo, że zrobi to ponownie.\nNa otwartych forach internetowych rzeczywiście masz szansę pozyskać wartościowe informacje o deweloperach, jednak musisz pamiętać, że wśrundefinedd pozytywnie komentujących mogą się trafić osoby undefinedpodstawioneundefined przez firmę. Możesz też natknąć się na internautundefinedw, ktundefinedrzy undefined na zlecenie konkurencji undefined będą robili danemu deweloperowi tzw. czarny PR.\nNiemniej jednak, fora internetowe mają wartość dodaną, gdyż to właśnie tam potencjalni kupujący bądź też ci, ktundefinedrzy już zainwestowali w nieruchomość, dzielą się swoimi spostrzeżeniami i udzielają sobie rad.\nJeśli zaś chodzi o popularne blogi nieruchomościowe, to prowadzą je najczęściej osoby od lat aktywnie działające w branży, a to oznacza, że możesz uzyskać od nich wiele cennych informacji o deweloperach. Pamiętaj jednak, że blogerzy zamieszczają na swoich stronach także treści sponsorowane. Tego typu materiały stanowią zazwyczaj "zlepek" pozytywnych informacji na temat konkretnej inwestycji dewelopera i niekiedy daleko im do obiektywności.\nWarto jednak podkreślić, że artykuły komercyjne powinny być wyraźnie oznaczone, dlatego zwrundefinedć uwagę, czy na końcu tekstu nie pojawia się logotyp dewelopera albo informacja typu: "materiał powstał na zlecenie/we wspundefinedłpracy z firmą X".\nChcąc uzyskać możliwie najdokładniejszy obraz dewelopera, powinieneś rundefinedwnież przejrzeć wiadomości na portalach o tematyce nieruchomościowej. Warto zerknąć w tym celu do ich archiwundefinedw, by upewnić się, że "nasz" deweloper nie był uwikłany w jakiś poważny konflikt z prawem.\nDla uspokojenia dodajemy, że po zdecydowanej większości sytuacji, w ktundefinedrych klienci deweloperundefinedw zostali oszukani, pozostaje ślad w mediach i na pewno nie ujdzie on Twojej uwadze.\nNa koniec polecamy coś, co nie ma związku z internetem, ale może być naprawdę pomocne przy sprawdzeniu wiarygodności dewelopera. Mowa o oględzinach już istniejących osiedli, interesującej Cię firmy.\nByć może uda Ci się przy okazji porozmawiać z mieszkańcami. Warto zapytać ich o wrażenia, dotyczące stanu technicznego nieruchomości, udogodnień w częściach wspundefinedlnych oraz rzetelności i terminowości samego dewelopera. Dowiedz się, w jaki sposundefinedb firma reaguje na ewentualne usterki i reklamacje - czy interesują ją problemy mieszkańcundefinedw, a może słynie z unikania odpowiedzialności?\nOdwiedzając dane osiedle możesz dokładnie przyjrzeć się przy okazji jego wykończeniu, zagospodarowaniu terenundefinedw zielonych, czy małej architekturze. Masz szansę porundefinedwnać rzeczywisty obraz z tym, co deweloper przedstawił na wizualizacjach.\nJeśli natomiast udasz się na miejsce, w ktundefinedrym dopiero powstaje osiedle, pomocne mogą się okazać rozmowy z napotkanymi na placu budowy pracownikami. Wzmianki o tym, że deweloper nie płaci na czas albo nie zamawia wystaczająco dużo materiałundefinedw budowlanych, mogą rzucać zupełnie nowe światło na ewentualną wspundefinedłpracę z tą firmą.


Konkurs: Zgarnij model A330F Turkish Cargo - Pasazer.com\nW związku z ostatnim zamówieniem kolejnych czterech samolotów A330F, linia Turkish Cargo postanowiła przekazać na wspólny konkurs cztery modele Airbusów A330F w barwach przewoźnika.\nKonkurs potrwa od 12 do 13 marca do godziny 23:59. Zwycięzców podamy 14 marca na łamach naszego portalu.\nZasady są bardzo proste. Wystarczy prawidłowo odpowiedzieć na dwa pytania dotyczące Turkish Cargo oraz wykonać zadanie konkursowe.\n1. Ile Airbusów A330F posiada Turkish Cargo? (stan na 11.03.2015)\n2. Czy we flocie Turkish Cargo znajdują się jeszcze Airbusy A310F?\n3. Napisz dlaczego to właśnie Ty chcesz wygrać model w barwach Turkisha.\nOdpowiedzi i zadanie konkursowe należy przesyłać na specjalny adres e-mail: konkurs(@)pasazer.com. Spośród prawidłowych odpowiedzi wybierzemy cztery najciekawsze prace. Ich autorzy otrzymają zestaw gadżetów od Turkisha: model Airbusa A330-200F w skali 1:200 (w barwach Turkish Cargo), koszulkę, pokrowiec na iPada/tablet oraz saszetkę.\nUczestnik konkursu wyraża zgodę na przetwarzanie podanych przez niego danych osobowych (zgodnie z Ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 roku, Dz.U. z 1997 Nr 133 poz. 883) przez firmę Turkish Airlines i portal pasazer.com w celu przeprowadzenia niniejszego konkursu. Osoby biorące udział w konkursie zgadzają się również na publikację swojego imienia i nazwiska w publikacjach portalu pasazer.com. Regulamin konkursu.\nTurkish Airlines to narodowe tureckie linie lotnicze, z siedzibą w Stambule. Przewoźnik powstał w 1933 r. i jest największą turecką linią lotniczą. Głównym hubem przewoźnika jest port lotniczy Stambuł-Atatürk (IST). Przewoźnik oferuje obecnie loty do 260 miast na świecie: 218 z nich to połączenia międzynarodowe, a 42 to krajowe rejsy w Turcji. Od końca 2013 roku przewoźnik zachęca do podróżowania na jego pokładzie hasłem "Widen Your World" (Poszerz swój świat) nawiązując do tego, że Turkish jest jedyną linią lotniczą latającą do tak dużej ilości krajów niż jakakolwiek inna linia lotnicza.\nW 2014 r. Turkish przewiózł 54,7 mln pasażerów, to wzrost o 13,3 proc. w porównaniu z 48,3 mln pasażerów w 2013 r. Turecki przewoźnik zwiększył także swój udział na rynku europejskim do 14,8 proc. (12,8 w 2013r.) Ponadto w ubiegłym roku o 0,4 pkt wzrósł także wskaźnik wykorzystania miejsc na pokładzie (load factor) i wyniósł 79,4 proc.\nkonkurs pasazer.com pasazer turkish airlines turkish cargo turkish a330f airbus a330 cargo freighter a330-200f


Kryształy i szkło z PRL-u. Na tym można zbić majątek | ROGOZNO.WLKP.NET.PL\nKryształy i szkło z PRL-u nigdy nie były tak drogie! Kolekcjonerzy oraz osoby zajmujące się aranżacją i wystrojem wnętrz są w stanie sporo za nie zapłacić. Ceny za przedmioty, które macie w swoim domu sięgają nawet kilkunastu tysięcy złotych. Czytaj więcej na tej stronie\nReportaż na poznan.tvp.pl o zbiórce i chorobie Stefanka z Rogoźna [wideo] 10/03/2021\nAutor adminData publikacji 17/06/2022 Kategorie Aktualności, Historia, Porady\nPoprzedni Poprzedni wpis: Na co zwrócić uwagę kupując ogródek działkowy? Lepiej o tym pamiętać\nNastępny Następny wpis: Od dziś droższe OC za punkty karne i mandaty. NOWE przepisy wchodzą w życie


Oficjalnie: Legia sprzedała podstawowego prawego obrońcę! | wMeritum.pl\nOficjalnie: Legia sprzedała podstawowego prawego obrońcę!\nBartosz Bereszyński odszedł z Legii Warszawa. Prawy obrońca podpisał 4,5-letni kontrakt z występującą we włoskiej Serie A UC Sampdorią Genua.\nSam zawodnik w krótkiej rozmowie z Legia.com tak pożegnał się z Legią i jej fanami: – Trzymam kciuki za to, żeby Klub dalej szedł w takim kierunku. Ja dałem z siebie wszystko przez te cztery lata. Wiadomo, że były lepsze i gorsze momenty, ale jeśli chodzi o całość, to będę ten czas wspominał bardzo wyjątkowo. Jeżeli chodzi o moją dotychczasową przygodę z piłką nożną, to Legia zajmuje w niej najważniejsze miejsce. Zawsze będę chętnie wracał do Warszawy i nie mówię żegnam, tylko do zobaczenia. Przeżyłem tutaj fantastyczny czas. Zdobyliśmy mistrzostwa Polski, graliśmy w europejskich pucharach, teraz była gra w Lidze Mistrzów UEFA. To było coś niesamowitego. Wszystko, co związane z nią było wyjątkowe. To był chyba najpiękniejszy czas dla każdego zawodnika, który jest w tej drużynie. Obojętne, co było związane z tymi meczami, nawet takie rzeczy, jak podróż, przygotowanie do spotkania, to wszystko było wyjątkowe. To było magiczne pół roku, każdy dzień z tego okresu wspominam wspaniale i zawsze będę do tego wracał. Chciałbym podziękować kolegom z szatni. Bez nich na pewno nie mógłbym być teraz w tym miejscu, w którym jestem – oznajmił.\nW wypowiedzi odchodzącego piłkarza nie zabrakło również podziękowań w stronę pracowników warszawskiego klubu: – Dziękuję oczywiście trenerom, którzy w tym czasie byli w Klubie. Szczególnie chciałbym podziękować trenerom Magierze i Urbanowi, którzy dla mnie zrobili najwięcej. Bardzo dużo im zawdzięczam. Będę trzymać kciuki za chłopaków. Wierzę w to, że Legia ogra Ajax i zdobędzie tytuł mistrzowski. Mam nadzieję, że do zobaczenia w przyszłym sezonie w europejskich pucharach – zakończył Bereszyński.\nTagi Bereszyńskilegiapiłka nożnaSampdoriatransfer


Recykling treści, czyli rzecz o contencie bez daty ważności do spożycia – Upgrader\nRecykling treści, czyli rzecz o contencie bez daty ważności do spożycia\nZa dużo pomysłów, zbyt mało czasu? A może brak pomysłów i wiszący nad głową deadline? Jeśli kiedykolwiek siedziałeś nad pustą kartką czy też bezwiednie wpatrywałeś się w hipnotycznie migoczący kursor na ekranie lub zastanawiałeś się, jak napompować swoją kreatywność, by – na pstrykniecie palców – pojawiły się pomysły na treści, to ten artykuł jest dla Ciebie. Rozwiązaniem Twoich problemów będzie content bez daty ważności do spożycia, czyli recykling treści.\nOd wielu lat na światowej arenie występuje superbohater Mr. Z, który – zdaniem ekspertów – jest lekiem na całe zło i nadzieją nie tylko na przyszły rok. Na jego powiewającej na wietrze pelerynie błyszczą trzy litery Z. Nie mają one jednak nic wspólnego ze studencką filozofią egzaminacyjną (zakuć, zaliczyć, zapomnieć). Symbolizują świat, w którym potrzeby obecnego pokolenia mogą być zaspokojone bez umniejszania szans przyszłych pokoleń na ich zaspokojenie. Nowe ZZZ to Zrównoważony, Zbilansowany, Zintensyfikowany. Sposobami na realizowanie planu długoletniego są ograniczanie, odzyskiwanie i ponowne wykorzystywanie. W tym artykule skupię się na ostatniej metodzie, która zakłada modyfikację posiadanych przez nas materiałów w sposób atrakcyjny dla obecnych i przyszłych czytelników. Tego typu „odzysk” jest korzystny z punktu widzenia Twoich działań marketingowych.\nRecykling treści wcale nie wjechał na białym koniu, a mimo to zachwycił ludzi otaczających się słowami i wyzwolił ich z poczucia winy i nietaktu z powodu pokazywania swojej społeczności tych samych treści. Dziesiątki tysięcy słowolubnych, a może nawet miliony, uchronił przed wypaleniem zawodowym, dodatkowo zapewniając czas na złapanie oddechu.\nNiektórzy piszą, bo lubią. Inni, bo muszą. Niezależnie od posiadanego talentu czy nabytych umiejętności łączą ich ograniczone moce przerobowe. W pewnym momencie przychodzi taki czas, że człowiek czuje, że długo tak nie pociągnie. W końcu ile można? Miało być twórczo i radośnie, a zaczynasz pracować w tempie ekipy restauracji McDonald’s. Z tą różnicą, że zamiast frytki raz, trzy kawy do odbioru, możesz wyliczać: tekst na blog firmowy gotowy, wpisy do mediów społecznościowych zaliczone, e-book robi się, e-maile wysłane, a studium przypadku musi poczekać. Tworzenie treści połączone z budowaniem własnej marki pochłania bardzo dużo czasu. Czas sobie pomóc!\nNie duplikuj, zmieniaj!\nPrzestań zastanawiać się, skąd brać pomysły na oczarowanie publiki. Zacznij myśleć, co możesz zrobić z teksami, które już masz. Baw się słowami jak modą. Zapewne zauważyłeś, że wszystko wraca, zatacza krąg, a diabeł tkwi w szczegółach. Kto powiedział i gdzie jest napisane, że wszystko musi być nowe? Czy na każde wesele lub inną imprezę okolicznością zawsze kupujesz nową sukienkę lub garnitur? Oczywiście, że nie! Nowa lub po prostu inna niż ostatnio pokazana światu koszula lub buty, niekoniecznie od Manolo Blahnika, ożywią kreację, a nawet sprawią, że wielu osobom wyda się zakupiona/przygotowana specjalnie na tę okazję. Z tekstami jest tak samo. Możesz odświeżyć posiadane zasoby dla nowych odbiorców lub przypomnieć je starym. Drobne cięcie, zamiana akapitów, kilka nowych zdań i voilà! Musisz jednak pamiętać, że powtórne wykorzystanie istniejących treści nie polega na duplikacji contentu.\nJeśli kiedykolwiek pomyślałeś, że pokazanie po raz drugi tego samego tekstu, na dodatek tej samej społeczności, będzie źle świadczyć o Tobie, Twojej kreatywności, a ponadto jest nieeleganckie, to od razu napiszę: przestań tak myśleć, nie brnij w to! Recykling nie jest i nigdy nie był drogą na skróty – to maksymalne wykorzystanie potencjału treści, które już masz, i podarowanie użytkownikom nowych wartości. To nie tylko rozwiązanie właściwe, ale i wskazane (a może nawet konieczne). Dlaczego? To znowu sprawka Google’a i jego algorytmów!\nTo be, or not to be. Treści wiecznie żywe\nJak nie wiadomo, o co chodzi, to chodzi o pozycjonowanie. Evergreen content, czyli uniwersalne treści bez daty ważności do spożycia, odpowiadające na pytania użytkowników (te, które wpisujemy w wyszukiwarkę, gdy czegoś szukamy, chcemy czegoś się dowiedzieć) karmią Google na tyle dobrze, że odwdzięcza się on wysokimi pozycjami w rankingu, które dla marki są jak Szekspirowskie To be, or not to be. Odświeżony content, udostępniany na różnych platformach (Facebook, Instagram, YouTube itp.), pomaga zbudować sieć linków (między treściami), co jest niezwykle istotne z punktu widzenia SEO. W przerobionych materiałach pojawiają się nowe frazy, a co się z tym wiąże, słowa kluczowe są lepiej dobrane i dlatego skuteczniej pracują na ruch w naszej witrynie.\nJeśli w swoich zasobach posiadasz treści, które nie nawiązują do aktualnych wydarzeń (nie wpisują się w ideę marketingu w stylu Oreo), a ich zrozumienie nie wymaga znajomości szerszego kontekstu, to zapakuj je w ładne pudełko, dodaj wstążeczkę i podaruj swoim czytelnikom. Dosłownie i w przenośni. Możesz stworzyć, z tego, co już masz, e-booka, którego dołączysz do e-maila wysyłanego w ramach newslettera lub umieścisz na stronie z dopiskiem „do pobrania” (rzecz jasna po wcześniejszym zapisaniu się do wspomnianego newslettera). Kolejnym pomysłem jest pobranie w zamian za podzielenie się informacją o tej inicjatywie ze swoimi znajomymi. Z pomocą przyjdzie Pay With a Tweet, który jest darmowym, społecznościowym systemem płatności. W ten sposób nie tylko poszerzysz zasięg informacji o tej akcji, ale i powiększysz swoją bazę adresów e-mailowych (odbiorców). Nie bez znaczenia jest fakt, że stworzenie e-booka wzmocni Twoją pozycję ekspercką w branży i wygeneruje dodatkowy ruch na stronie.\nJeśli zajmujesz się tworzeniem kursów, e-book może być wspaniałym prezentem, który trafi do użytkownika, gdy np. zdecyduje się na zakup do wskazanego przez Ciebie dnia. Innym pomysłem jest podzielenie obszernego artykułu lub też nagrania audio/video na kilka części i stworzenie cyklu na dany temat. Recykling daje naprawdę dużo możliwości.\nCzy zostając czytelnikiem bloga, zapoznajesz się – od deski do deski – ze wszystkimi tekstami w archiwum? Na pewno nie! Jeśli jednak wśród czytających ten artykuł znajdzie się taka osoba, to zwracam honor. Co to oznacza? Stare treści dla nowych użytkowników stają się nowymi materiałami. A jako że pamięć ludzka jest ulotna, to i stałym odbiorcom przyda się odświeżenie kilku tekstów.\nChwyć za ogon i duś jak cytrynę!\nCo zrobić, by wycisnąć z jednego pomysłu jak najwięcej, wielokrotnie wykorzystać content? Odpowiedź jest bardzo prosta. Zmienić format! Zacznij nimi żonglować. Z nagrania audio zrób transkrypt lub video. Video zamień na podcast. Z podcastu zrób webinar. Do wyboru masz również infografiki, prezentacje multimedialne czy po prostu wpisy do mediów społecznościowych. Baw się słowami, formatami, miksuj, wycinaj, doklejaj. Na tym właśnie polega recykling treści. Jako że każdy format rządzi się swoimi prawami, a ponadto musisz zadbać o to, by nowy materiał był dostosowany do specyfiki kanału, za którego pośrednictwem będziesz go udostępniać, więc i tak zostaniesz zmuszony do przeróbek w mniejszym lub większym zakresie. Jeśli dobrnąłeś do tego miejsca artykułu, nadal mając wyrzuty sumienia z powodu serwowania „odgrzewanego kotleta”, to wielce prawdopodobne, że ta informacja uleczy Cię i postawi na nogi.\nOdświeżone treści w nowych wersjach pozwolą Ci powiększyć grupę swoich odbiorców o sympatyków danego formatu. W końcu preferencje sensoryczne są naturalnymi (nawykowymi) sposobami reagowania. Jeśli zaczniesz oferować wersje mówioną i pisaną, automatycznie zyskasz uznanie dwóch obozów – wzrokowców i słuchowców, a także ich podgrup – osób mających problemy ze wzrokiem i słuchem. To również szansa, by wyróżnić się na tle konkurencji. Blogerzy piszą, podcasterzy mówią, tiktokerzy tańczą lub śpiewają, a Ty możesz robić, co tylko chcesz.\nOd czego zacząć recykling? 3 kroki do sukcesu\nOd znalezienia najpopularniejszych treści na swoim blogu/stronie firmowej. Tutaj z pomocą przyjdzie Google Analytics. To internetowe narzędzie pozwala na ocenę skuteczności działań marketingowych, treści, produktów i nie tylko. By poznać wiedzę tajemną, wystarczy uruchomić Google Analytics, przejść do części „Zachowanie”, a następnie rozwinąć menu „Zawartość witryny” i wejść we „Wszystkie strony”. To właśnie w tym miejscu skrywa się podsumowanie najpopularniejszych, a zatem najchętniej czytanych/oglądanych materiałów. Wybierz interesujący Cię zakres dat i sprawa załatwiona.\nKolejnym krokiem będzie dostosowanie treści do poszczególnych formatów, metod prezentacji i znalezienie narzędzi (programów), które ułatwią sprawę.\nPodstawowy szkielet e-booka możesz wykonać w programie Microsoft Word, Pages (dla użytkowników Maca), OpenOffice Writer czy Google Docs i na ogół te aplikacje, w większości przypadków, w zupełności wystarczają.\nInne pomocne programy to:\nWriters Blocks: https://www.writersblocks.com/wb4features.htm (14-dniowy bezpłatny okres próbny),\nFocus Writer: https://gottcode.org/focuswriter.\nJeśli potrzebujesz kilku graficznych upiększaczy i marzysz o wspaniałej okładce, z pomocą przyjdą programy graficzne:\nCreative Market: https://creativemarket.com,\nZabawę z nagrywaniem i edytowaniem plików audio warto zacząć w którymś z poniższych, darmowych programów.\nFree Audio Editor: http://free-audio-edito.com,\nWykonanie estetycznej infografiki nie wymaga umiejętności graficznych. Wystarczy zaprzyjaźnić się z darmowymi i prostymi w obsłudze narzędziami. Na dobry początek pomocne będą:\nOdpowiednio przygotowana prezentacja multimedialna powinna przykuwać uwagę, dlatego oprawa wizualna projektu jest bardzo ważną kwestią. By w interesujący sposób przedstawić treści, warto skorzystać z darmowych programów:\nLibreOffice Impress: https://pl.libreoffice.org/poznaj/impress,\nOpenOffice Impress: https://www.openoffice.org/pl/product/impress.html,\nWPS Presentation: https://www.wps.com/presentation,\nPrezentacje Google: https://www.google.pl/intl/pl/slides/about,\nTrzeci i zarazem ostatni krok to sprawdzenie, jak Twoja grupa docelowa reaguje na poszczególne treści w nowych odsłonach. Niestety nie wymyślono nic lepszego niż metoda prób i błędów. Nim odkryjesz, co Twoje tygryski lubią najbardziej, zapewne przyjdzie Ci stworzyć wiele prezentacji, kilkadziesiąt infografik i przynajmniej kilka e-booków. W końcu nie od razu Kraków zbudowano.\nDecydując się na odświeżanie treści i tym samym usprawnianie swojego content marketingu, musisz zadbać o to, by wyeliminować z tekstu/podcastu/video nieaktualne fragmenty, informacje, które zdążyły się przedawnić. Nieunikalne treści nie tylko wpływają negatywnie na Twój wizerunek, ale i są niekorzystne z punktu widzenia pozycjonowania. Należy pamiętać również o optymalizacji contentu pod SEO. W przypadku tekstu konieczne będzie zastosowanie nagłówków, słów kluczowych, wypunktowań, list, a także ustawienie tekstu alternatywnego w zastosowanych obrazkach (to już robimy w systemie, jeszcze przed opublikowaniem tekstu na stronie). Publikując filmy na kanale YouTube, warto zainteresować się SEO video. Dokonując aktualizacji artykułu blogowego, trzeba przypilnować, by adres URL pozostał taki sam.\ncontent bez daty ważności copywrtiting marketing ponowne wykorzystywanie recykling treści\nTrzy liczby – wiele możliwości. Metoda 70-20-10 w budowaniu Twojej marki


Skup bydła Lubuskie - Odkupimy twój twoje bydło\nSkup bydła Lubuskie działa nieprzerwanie od wielu lat, niosąc tym samym pomoc rolnikom we wszystkich sytuacjach. Jeżeli potrzebujesz gotówki lub chcesz sprzedać bydło do skupu bez problemowo, trafiłeś doskonale. Nasi specjaliści zawsze ci pomogą. Wystarczy iż wypełnisz formularz zgłoszeniowy, a na podstawie otrzymanych informacji dokonają rzetelnej wyceny.\nZostawienie bydła w skupie jest idealnym rozwiązaniem dla rolników, którzy nie mają czasu na długotrwałe szukanie klienta na swoje bydło. Jest to pewna forma sprzedaży z gwarancją braku roszczeń z naszej strony. Nasz skup bydła Lubuskie gwarantuje, że sprzedaż nastąpi na miejscu, bez zbędnych formalności w cenie najlepszej na rynku. Każda transakcja jest upraszczana w ten sposób, by wszelkie formalności jak najbardziej zminimalizować. Istnieje możliwość wypłaty gotówki na miejscu!\nW sferze zainteresowań naszego Lubuskiego skupu bydła są wszystkie rasy. Jeśli bydło jest leciwe również dokonamy jego wyceny. Nasz skup bydła w Lubuskim zainteresowany jest wszystkimi zwierzętami. Zakupimy zwierzęta świetnie utrzymane, jak również i starsze sztuki. Interesują nasz wszystkie zwierzęta. Odkupimy również większe ilości bydła. Więc gdy ktoś sądzi, że za jego byka, krowę, jałówkę czy ciele nie otrzyma wyższej kwoty, to prawdopodobnie nie kontaktował się jeszcze z naszą firmą. Gdy z innych względów nie jesteście przekonani, że bezproblemowo znajdziecie nabywcę na wasze bydło, również zgłoście się do naszej firmy. Co ważne nasz skup bydła Lubuskie działa na terenie całej Polski, więc kilometry nas nie ograniczają. Skontaktuj się więc z nami jak najszybciej by uzyskać pieniądze za swoje bydło.


Wikimedia w mediach – Wikimedia Polska\nTag: Wikimedia w mediach\nLuty w mediach zdominowała…wódka. O zwycięskim haśle konkursu Wolna Polska-Wolna Wiedza donosiły największe ogólnopolskie media. O czym jeszcze pisano, mówiono w ubiegłym miesiącu na temat projektów Wikimedia? Zapraszamy do zapoznania….\n5 marca 2019\t Agnieszka Marszał\nO czym pisano w ubiegłym miesiącu na temat projektów Wikimedia? Zapraszamy do zapoznania się z krótkim podsumowaniem. Do końca listopada można wziąć udział w konkursie edycyjnym Wolna Polska-Wolna Wiedza zorganizowanym….\n5 listopada 2018\t Agnieszka Marszał\nPrzedstawiam Wam styczniową wikiprasówkę, czyli wybór najciekawszych lub najważniejszych materiałów, jakie ukazały się na temat Wikipedii i projektów Wikimedia w styczniu. Wybór jest całkowicie subiektywny, dlatego zapraszam Was do pozostawiania….\n1 lutego 2016\t Natalia Szafran-Kozakowska


KNF: wzrósł zysk netto sektora bankowego - Puls Biznesu - pb.pl\nKNF: wzrósł zysk netto sektora bankowego\nopublikowano: 06-08-2014, 13:05\nZysk netto sektora bankowego wraz z oddziałami zagranicznymi wyniósł 8.741,70 mln zł w okresie styczeń-czerwiec 2014 r. i był o 6,3% wyższy w porównaniu z wynikiem sprzed roku, wynika z danych Komisji Nadzoru Finansowego (KNF).\nZysk netto z działalności kontynuowanej wyniósł 8.740,94 mln zł, co oznacza wzrost także o 6,3% w skali roku.\nZysk brutto z działalności kontynuowanej wyniósł 10.798,61 mln zł, mln zł, co oznacza wzrost o 7,0% r/r.\nWynik z odsetek wyniósł 18.694,77 mln zł na koniec czerwca, co oznacza wzrost o 14,7% w skali roku, zaś wynik z prowizji sięgnął 6.943,74 mln zł tj. nie zmienił się w ujęciu rocznym.\nWynik z działalności bankowej wzrósł o 5,5% r/r do 29.352,39 mln zł na koniec czerwca br.\nKoszty działalności banków wzrosły w tym okresie o 0,9% r/r do 13.749,24 mln zł.\nWartość odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości kredytów i pożyczek wyniosła 3.801,37 mln zł na koniec czerwca, co oznacza wzrost o 10,3 % w skali roku.\nWspółczynnik wypłacalności wyniósł 15,29% na koniec czerwca 2014 r. wobec 15,22% rok wcześniej.\nWspółczynnik Core Tier I wyniósł 13,83% na koniec czerwca wobec 13,76% rok wcześniej.\nRosja chce zastąpić polskie jabłka chińskimi\nRolls-Royce pracuje nad nowym kabrioletem\nOFE: zbliżamy się do 2 milionów\nCoca-Cola wycofuje reklamy z części rosyjskich kanałów TV\nBanki / KNF: wzrósł zysk netto sektora bankowego


Uczniowie tarnobrzeskiego "Kopernika" 2021 - zdjęcia - Nowości - Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Tarnobrzegu\ndziś jest sobota, 23 października 2021\ndo ferii świątecznych zostało 61 dni, życzymy miłego dnia\nUczeń klasy matematyczno - fizycznej. Laureat Miejskiego Samorządowego...\nCztery królestwa – cz. 3\nniezwykle zakończenie królewskiej historii\nCzy czytanie lektur ma sens?\nnie lubić nie znaczy unikać\nUczniowie tarnobrzeskiego "Kopernika" 2021 - zdjęcia\nautor: jake, dnia: 2021-10-10\nPrzepraszamy naszych użytkowników, którzy już kilkanaście dni temu prosili nas o opublikowanie zdjęć klasowych aktualnych uczniów "Kopernika", że trwało to w tym roku tak długo, ale opóźnienie to w najmniejszym stopniu nie było spowodowane jakimś zaniechaniem z naszej strony (zdjęcia dotarły do nas dopiero dziś). Zamieściliśmy za to wszystkie zdjęcia, zarówno te normalne, jak i te zabawne, choć od razu chcielibyśmy was uprzedzić, że nie wszystkie klasy wykonały sobie we wrześniu te drugie. Mamy nadzieję, że teraz wszyscy będą już usatysfakcjonowani. Zainteresowanych zapraszamy naturalnie do naszej Galerii.


Uwaga, oszuści! | Tv Tetka Tczew\nBarbara Jackiewicz\tNapisano 12 grudnia 2014\nFirma Telkab ostrzega przed oszustami.\nDo mieszkań na tczewskich osiedlach m.in. Czyżykowo i Zatorze, pukają osoby podszywające się pod pracowników telewizji kablowej Telkab i przekazujące nieprawdziwe informacje na temat tej firmy. Ostrzegamy przed pochopnym podpisywaniem niekorzystnych umów. Zgodnie z ustawą o ochronie praw konsumentów, osoby które zawarły w mieszkaniu takie umowy, mogą od nich odstąpić w terminie 10 dni od ich zawarcia. Jednocześnie informujemy, że firma Telkab wysyła swoich przedstawicieli do mieszkań abonentów wyłącznie po wcześniejszym umówieniu się i nie prowadzi sprzedaży akwizytorskiej. Na ataki ze strony oszustów narażone są przede wszystkim osoby starsze. Przypadki naciągania prosimy zgłaszać na policję lub do Biura Obsługi Klienta Telkab, ul. Słowackiego 5.\nJuż wcześniej notowane były takie przypadki:\nPoprzedni wpisTrwają szczepienia dziewcząt\nNastępny wpisNagrody dla najzdolniejszych\nBarbara Jackiewicz 1 czerwca 2020\nPoezja i pamięć o faszyzmie\nBarbara Jackiewicz 17 października 2016\nBarbara Jackiewicz 15 marca 2019


Jak zamontować ciężki parapet granitowy? - Wymiana doświadczeń ogólnie - forum.muratordom.pl\nJak zamontować ciężki parapet granitowy?\nTemat: Jak zamontować ciężki parapet granitowy?\nChciałbym u siebie zamontować parapety zewnętrzne z granitu.\nOkna dodatkowo będą obłożone boniami dlatego muszę się wysunąć z parapetem mocno na boki Ale wtedy dla okna 150cm parapet musi mieć co najmniej 170cm długości.\nJak pod parapet idzie podokiennik to wymusza dodatkowo szerokość parapetu. Czyli w sumie wychodzi mi parapet o wym. 170x30cm co przy grubości 3cm daje ogromny ciężar parapetu. Jak taki ciężar należy poprawnie zamontować?\nTaki parapet tak naprawdę trzyma się tylko na ociepleniu. Czy ocieplenie jest w stanie przenieść taki ciężar.\nU mnie wszystkie parapety zewnętrzne z granitu - montowałem je sam.\nAbsolutnie taki parapet nie może się "trzymać" tylko na ociepleniu - ja parapety montowałem na wspornikach żelaznych w kształcie kątownika - te wsporniki przykręcałem na dyblach do ściany , parapet po włożeniu pod okno leży całym ciężarem na tych wspornikach.\nW zależności od długości parapetu / i jego ciężaru / dawałem 3 a nawet 4 takie wsporniki. U mnie najdłuższy parapet ma około 130cm i 3cm grubości.\nNie bardzo wiem jak to mocowałeś do ściany. Przecież parapet wchodzi pod okno i dosuwa się do listwy podparapetowej a ścianę masz tylko po bokach.\nA czy parapet granitowy musi być 3cm nie może być 2cm\nOczywiście - jest tak jak mówisz - parapet - jak każdy - wchodzi pod okno , po bokach w podcięcia w ścianie - zależy jak bardzo będzie szerszy od okna - prawda ? - a pod parapetem masz również ścianę - tak ? - i na tej ścianie montujesz wsporniki w kształcie kątowników - które to wsporniki będą utrzymywać cały ciężar parapetu.\nMniej więcej wygląda to jak na szkicu :\n- czerwone - wspornik - niebieskie - parapet\nPowyższy szkic przedstawia widok ściany przed ociepleniem - ocieplenie przykrywa wspornik tak że nie wystaje od spodu wystającej części parapetu.\nCzy parapet musi mieć 2cm ? - może i może - mój ma 3 cm .\nOstatnio edytowane przez pablitoo ; 11-09-2010 o 14:49\nJa też tak montowałem parapety. Mój najdłuższy parapet ma 2,1mx0,25.\nJeszcze dodatkowo parapet do wsporników przykleiłem.\nOczywiście - ja również przyklejałem - klejem montażowym . Już ponad 3 lata - parapety mają się znakomicie.\nNo no... nie sądziłem że z parapetem też jest tyle zachodu.\nSkąd tak na szybko skombinować takie wsporniki z jak grubej stali robiliście. Rozumiem że cześć pozioma tego kątownika ma długość taką jak grubość ocieplenia.\nAno jest .\nSkąd tak na szybko skombinować takie wsporniki z jak grubej stali robiliście.\nJa moje kupowałem w pobliskim składzie budowlanym , ale widziałem przeróżne takie profile w marketach.\nRozumiem że cześć pozioma tego kątownika ma długość taką jak grubość ocieplenia.\na ja bym się nie przejmował i nie wykonywał takich konstrukcji jakby po parapecie czołgiem miał ktoś jechać\nJasne że parapet waży jak go na wadze postawisz, ale przelicz jaki masz nacisk na 1 cmkw? Tyle samo? Nie\ndajesz normalnie ocieplenie, dwa razy siatkę w obrębie parapetu - tworzysz tym samym pancerne (no prawie ale czołgiem nie jeździsz) podparcie i chwacit. Nawet sobie później poskakać na parapecie możesz i nic się nie dzieje.\nTo mi przypomina sytuację gdzie jako argument przeciwko montażowi parapetów na piane wysuwa się argument że ona się ugnie. A po tamtym parapecie chodzisz a nie tylko on sobie leży by woda nie ściekała na elewację. Styropian, siatka i klej daje o wiele wiele mocniejsze podparcie niż niektórzy sądzą\nOpisany przeze mnie sposób montażu przetestowany i sprawdzony w 11 letnim okresie od zamontowania\nOstatnio edytowane przez jareko ; 12-09-2010 o 13:54\nSkąd okolice Kępna\nJa też mam parapety zamontowane na styropianie i piance, najdłuższy parapet ma 2 metry i 3cm grubości. Ocieplałem dom 3 lata temu, i na razie wszystko OK.\nStyropian, siatka i klej daje o wiele wiele mocniejsze podparcie niż niektórzy sądzą\nA w przypadku ocieplenia wełną?\nPablitoo a co myślisz o takim rozwiązaniu:\nJako wsporniki kątowniki ciesielskie. Na to idzie 3cm styroduru który mogę wsunąć pod listwę podparapetową i dopiero na styrodur przyklejam parapet. Od spodu do kątowników ciesielskich dochodzi ocieplenie z elewacji. BTW czy granit też trzeba impregnować?\nOstatnio edytowane przez odaro ; 12-09-2010 o 21:14\nprzy ociepleniu wełna u siebie nie montowałem ale mam jednego klienta który zrobił tak jak ja u siebie właśnie na wełnie. Przelicz, naprawdę przelicz jaki realnie masz nacisk\nzałóżmy że parapet ma 3 cm grubości, szerokość 30 cm długość 3 metry, daje ci to 0,027 m3 czyli taki parapet waży cirka 72 kilo. 72 kilo na 0,9 mkw - dalej sobie już sam oblicz, późno jest i mogę się pomylić To nie jest ani ciężar ani nacisk jednostkowy na ocieplenie\nTo pikuś. Pan Pikuś Po dłuższym zastanowieniu się i zarzutach, że występowałem tu także pod innym nickiem (nikt ważny) i by nie robić Redakcji kłopotów swoją osobą powracam do swego pierwotnego nicku pod którym udzielałem się ostatnio tylko w wątku mnie dotyczącym\nNa jaki klej montowaliście granitowe parapety.\nSprzedawca granitu zalecił montaż na klej do glazury w przypadku montażu na piankę zagroził utratą gwarancji na granit. Mam w tej chwili na wełnę naklejony styrodur ze spadkiem podsunięty pod listwę podparapetową i zaciągnięty siatką Czy jak przykleję do tego granitowy parapet na grzebień to będzie OK.\nJeszcze dopytam o izolację termiczną.\nPomyślałem sobie że do listwy podparapetowej przykleję taśmę samorozprężną Wewnętrzne parapety pewnie też będą kamienne wtedy do listwy parapetowej z zewnątrz dochodzi granitowy parapet od wewnątrz to samo to chciałbym to jakoś rozdzielić chociaż taśmą samorozprężną.\nByś nie poszedł z torbami kupując taśmę odpowiedniej szerokości kup węższe i wystarczy że jedną obok drugiej przykleisz Tu tak naprawdę nie ma już znaczenia zasada że tylko przyrost do 50% grubości wyjściowej jest wskazany, możesz nawet kupić taśmę 10/3 w zupełności wypełni ci przestrzeń miedzy podparapetówką a parapetem\nTrzy przyklejone obok siebie dadzą ci 30 mm szerokości - tyle ile w większości wypadków liczy sobie podparapetówka\nA co jeżeli chodzi o klejenie parapetu. Może to być np. Ceresit CM 17\nja montuje parapety zawsze na piane\nciężki, granitowy?, parapet, zamontowac


Tomas Tranströmer - Wiersze\nPodskórna wściekłość drąży bazgrołami ścianę.\nZakwitł sad. Kukułka nawołuje.\nZnieczulenie wiosną. A podskórna wściekłość\nbazgrze swe odezwy wspak po garażach.\nWszystko i nic postrzegamy, ale jak peryskopy wyciągnięci\nPrzez nieśmiała kadrę podziemi obsługiwane.\nTo wojna chwil. Spiekota słońca\nwisi nad zakaźnym szpitalem jak parking cierpienia.\nJesteśmy żywymi gwoździami wbitymi w społeczeństwo!\nAle któregoś dnia oderwiemy się od wszystkiego.\nPod skrzydłami poczujemy powiew śmierci\ni staniemy się łagodniejsi i bardziej drapieżni niż tu.\nDudni silnik jasnego nieba.\nNa budowie rozwibrowanej stoimy,\nGdzie dno może wypchnąć nagle ocean –\nSzepcą muszle i telefony.\nCoś w rozbłysku znienacka dotknięte – to piękno.\nGęstwa zbóż na polu, światłocienie żółtego potoku\nPrzyciągają – wirujące cienie – w mojej głowie.\nW zboże wtopić się chcą, zmienić w złoto.\nSpada mrok. Idę spać. O północy.\nZ lodzi łódkę spuszczają.\nNa wodzie sam.\nSpołeczeństwa mroczny kadłub dryfuje dalej i dalej.\nPortret kobiety z początku XIX wieku\nDławi się w sukni głos. Wodzi gałkami oczu\nza gladiatorem. Potem samotna\nzostaje na arenie. Pozłacana rama\nściska strachem obraz.\nW głębi Europy\nJak mroczne zarysy kadłubów płynących\nPomiędzy dwiema bramami śluzy\nLeżę w hotelowym łóżku gdy miasto\nZe snu się dźwiga wokół.\nSzemliwy hałas i szare światło wdzierają się\nI unoszą mnie z wolna na kolejne piętro: ranek.\nPodsłuchiwany horyzont. Umarli chcą mi coś przekazać.\nPalą ale nie jedzą i nie oddychają, chociaż wciąż mają głos.\nJako jeden z nich będę pędził ulicami.\nPoczerniała i ciężka jak księżyc katedra\nInspiruje przypływy i odpływy.\nLegło na stole bezwładne.\nBezwładne – w przestrzeni.\nW nadmiarze to, czego nie można ukryć ani ukazać!\nPorażony czymś co zaszło gdzieś daleko,\nchociaż magiczna torba pulsuje jak serce.\nZa oknem początek lata.\nOd zielonego boru gwizdy – ludzi może ptaków?\nGałęzie kwitnących wiśni pukają w dachy\nwracających do domu ciężarówek.\nZ wolna zjawia się noc.\nOkienną szybę oblepiają ćmy:\nMikre telegramy ze świata.\nW bezdennych czeluściach romańskiej świątyni\ntłoczą się turyści.\nNad nimi sklepienia jedno za drugim bez prześwitu rozpostarte.\nChybotały się tylko płomyki kilku świec.\nogarnął mnie sobą anioł pozbawiony twarzy\ni przejął szeptem całe ciało:\n„Nie ukrywaj, że jesteś człowiekiem, dumny bądź!\nOtwierają się w tobie sklepienia jedne po drugich, nieskończenie.\nAle słuszne jest że nigdy nie będziesz gotów”.\nOślepłego od łez\nWyprowadzono mnie na rozprażoną słońcem pizzę,\nrazem z mr i mrs Jones, panem Tanaką, signorą Sabatini,\nw których wnętrzu otwierały się sklepienia jedno za drugim nieskończenie.\nMoje spotkania z Tomasem Tranströmerem\nByło to w drugiej połowie maja 2000r. Zadzwoniła do mnie znakomita poetka, Mieczysława Buczkówna, której uprzednio wydałem zbiór wierszy „Zauroczenia”. Panie Aleksandrze, w czerwcu przyjeżdża Tomas Tranströmer, żelazny kandydat do Nagrody Nobla, a aktualnie po polsku nie ma żadnej jego książki do kupienia i na spotkanie. Mam przygotowany wybór jego wierszy. Zdążyć z jego wydaniem może tylko pan. Wszystko gotowe, tłumacze powiadomieni i nie ubiegają się o honoraria, dotacji żadnych nie będzie, ale jakoś pan sobie da radę – poinformowała. Spotkaliśmy się i Pani Mieczysława przekazała mi zestaw materiałów na książkę. To musi być dla niego niespodzianka, dlatego nie będziemy go powiadamiać. Na honorariach mu nie zależy. Dotąd zgadzał się na nieodpłatne udostępnianie swoich wierszy przy polskich wydaniach – zaznaczyła.\nI tak książka powstała w parę dni, wydrukowana chałupniczo, bo drukarze zawodowi proponowali odleglejsze terminy. A autor? Rzeczywiście był zaskoczony i szczęśliwy. Podobała mu się wyrafinowana skromność grafiki na okładce, struktura kartonu, tytuł wyboru „Niebieski dom” i w ogóle niebieskozielona całość przypominająca Skandynawię oraz jego dom, w którym wszystko jest niebieskie, nawet krzesła i stoły. Na stronie tytułowej postawił z aprobatą lewą ręką swój autograf na znak, że wszystko jest All right, a o żadnej gratyfikacji mowy być nie może i właściwie to on jest dłużnikiem wydawcy i Pani Mieczysławy Buczkówny, inspiratorki ukazania się książki, że na jego przyjazd zdążyli z piękną niespodzianką, za którą bardzo, bardzo dziękuje, Osobne podziękowania przekazał również Tomaszowi Jastrunowi za sugestywny i trafny szkic pt. „Wstrząsające krajobrazy”, dołączony do „Niebieskiego domu”. To wszystko co powiedział, przełożyła sumiennie jego żona, Monika, ponieważ tylko ona rozumiała mowę męża po wylewie, a ja wręczyłem autorowi stosowną ilość egzemplarzy „Niebieskiego domu” do jego dyspozycji.\nPierwsze oficjalne spotkanie z Tomasem Tranströmerem odbyło się w Domu Literatury w czerwcowe słoneczne popołudnie, a drugie tego samego dnia wieczorem w kinie „Muranów”, połączone z pokazem filmu o poecie, wyreżyserowanego przez Bożenę Garus-Hockubę. Na obydwa przyszła elitarna liczba uczestników – w granicach 90-100 osób.\nZ Tomasem Tranströmerem i jego żoną spotkałem się jeszcze dzień później w restauracji Ejlat przy Alejach Ujazdowskich. Rozmawialiśmy o wydaniu dużego wyboru wierszy poety w Polsce. Autor ustami żony wyraził też życzenie szerszego upowszechnienia wśród polskich czytelników jego „Niebieskiego domu”. Może z autografem – zasugerował. Egzemplarze z autografem zdążyły na autora tuż przed jego powrotem do Szwecji, ale w Polsce nie znalazły większego zainteresowania i w bezpiecznym zapomnieniu przeleżały aż do obecnej, szczęśliwej dla autora i dla wydawcy pory.\nDostojnemu Laureatowi składam najszczersze gratulacje.\nTomas Tranströmer urodził się w r. 1931 w Sztokholmie. Z wykształcenia i zawodu jest psychologiem pracy. Podróżował po Europie, Bliskim Wschodzie i Ameryce Północnej. Debiutował w roku 1954 tomem „17 dikter”/17 wierszy/. Wydał ponad dziesięć tomików poetyckich, między innymi „Hemligheter på vägen”/Tajemnice na drodze/, „Den halvfärdiga himler”/Niedokończone niebo/, „Mörkerseende” /Mrocznowidzący/, „Östersjöar” /Morza Bałtyckie/, „Det vilda torget” /Dziki rynek/, „För levande och döda”/Żywym i umarłym/. Mimo, iż należy do poetów samotników, ma wielu wyznawców, a nawet epigonów. Wybory jego wierszy ukazały się w USA, w Niemczech, Holandii, na Węgrzech, w Polsce, Bułgarii, Estonii… Tranströmer w tym roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla.


KSIEGA URANTII, Przekaz 96. Jahwe — Bóg Hebrajczyków\nKSIEGA URANTII - Przekaz 96. Jahwe — Bóg Hebrajczyków\nPrzekaz 96. Jahwe — Bóg Hebrajczyków\n§ 1. Koncepcje Bóstwa u Semitów\n§ 2. Ludy semickie\n§ 3. Niezrównany Mojżesz\n§ 4. Obwieszczenie Jahwe\n§ 5. Nauki Mojżesza\n§ 6. Koncepcja Boga po śmierci Mojżesza\n§ 7. Psalmy i Księga Hioba\n96:0.1 (1052.1) KIEDY człowiek wyobraża sobie Bóstwo, z początku wlicza w to wszystkich bogów, potem podporządkowuje wszystkich obcych bogów swemu bóstwu plemiennemu, a w końcu wyklucza wszystkich za wyjątkiem jednego Boga, o ostatecznej i najwyższej wartości. Żydzi zsyntetyzowali wszystkich bogów w swą raczej wzniosłą ideę Pana Boga Izraela. Tak samo Hindusi łączyli swe wielorakie bóstwa w „jedną duchowość bogów”, zobrazowaną w Rigwedzie, podczas gdy Mezopotamczycy zredukowali swych bogów do bardziej scentralizowanej koncepcji Bel-Marduka. Takie idee monoteizmu dojrzewały wszędzie na świecie, wkrótce po pojawieniu się Machiventy Melchizedeka w Salemie, w Palestynie. Jednak Melchizedekowa idea Bóstwa nie była podobna do ewolucyjnej filozofii włączania, podporządkowywania i wykluczania; oparta była wyłącznie na stwórczej mocy i bardzo szybko wywarła wpływ na najwyższe idee bóstwa w Mezopotamii, Indiach i Egipcie.\n96:0.2 (1052.2) Religia salemska szanowana była jako tradycja u Kenitów i kilku innych plemion kanaanejskich. I to był jeden z powodów wcielenia Melchizedeka: żeby religia jednego Boga mogła być tak rozwijana, aby przygotowała drogę dla obdarzenia Ziemi Synem tego, jednego Boga. Michał nie mógł przybyć na Urantię, dopóki nie było na niej ludzi wierzących w Ojca Uniwersalnego, pośród których mógłby się pojawić.\n96:1.1 (1052.4) Wcześni Semici uważali, że wszystko jest zamieszkałe przez ducha. Istniały duchy zwierząt i światów roślin; duchy roku, pan potomstwa, duchy ognia, wody i powietrza; prawdziwy panteon duchów, których należało się obawiać i czcić. Nauka Melchizedeka o Uniwersalnym Stwórcy nigdy zupełnie nie zlikwidowała wierzeń w te podrzędne duchy czy bogów natury.\n96:1.2 (1052.5) Przejście Hebrajczyków od politeizmu, poprzez henoteizm do monoteizmu, nie było nieprzerwanym, ciągłym rozwojem konceptualnym. Hebrajczycy przeżywali wiele regresów, w trakcie ewolucji swojej koncepcji Bóstwa, podczas gdy w każdej kolejnej epoce istniały zróżnicowane idee Boga u różnych grup wierzących Semitów. Dla określenia swej koncepcji Boga, od czasu do czasu stosowali oni różnorodne nazwy i aby zapobiec ich pomieszaniu, zdefiniowane zostaną różne tytuły Bóstwa, tak jak się odnoszą one do ewolucji teologii żydowskiej:\n96:1.10 (1053.8) Jehowa jest tym określeniem, które niedawno zostało zastosowane na oznaczenie kompletnej idei Jahwe, która ostatecznie wykształciła się w długich doświadczeniach Hebrajczyków. Jednak imienia Jehowa nie zaczęto używać wcześniej, jak dopiero tysiąc pięćset lat Jezusie.\n96:1.11 (1054.1) Aż do roku 2000 p.n.e. góra Synaj była sporadycznie aktywnym wulkanem, rzadkie jej erupcje występowały tak niedawno, że sięgały czasu pobytu Izraelitów w tym rejonie. Ogień i dym, razem z grzmotami detonacji, związane z erupcjami góry wulkanicznej, wywierały wielkie wrażenie i przerażały Beduinów z pobliskich regionów oraz sprawiały, że bardzo bali się Jahwe. Duch góry Horeb został później bogiem hebrajskich Semitów i w końcu uwierzyli oni, że jest najwyższy nad wszystkimi innymi bogami.\n96:1.15 (1054.5) Spośród wszystkich ludzkich teorii Boga, idea Jahwe przeszła największy rozwój. Jej progresywną ewolucję porównać można tylko z metamorfozami koncepcji Buddy w Azji, które w końcu doprowadziły do koncepcji Absolutu Uniwersalnego, tak samo jak koncepcja Jahwe doprowadziła w końcu do idei Ojca Uniwersalnego. Patrząc z historycznego punktu widzenia, należy wyjaśnić, że chociaż Żydzi zmieniali swoje poglądy na Bóstwo, od plemiennego boga góry Horeb do miłości pełnego i miłosiernego Stwórcy Ojca w ostatnich czasach, nie zmienili jego imienia; wciąż nazywali tę rozwijającą się koncepcję Bóstwa — Jahwe.\n96:2.4 (1055.2) Nauczanie Melchizedka o El Eljon, Najwyższym Ojcu i przymierze Boskiej łaski przez wiarę, zostało w znacznej mierze zapomniane podczas egipskiego zniewolenia ludu semickiego, który niedługo potem utworzył naród hebrajski. Ci arabscy koczownicy zachowywali jednak w okresie niewoli resztki tradycyjnego wierzenia w Jahwe, jako w bóstwo narodowe.\n96:2.5 (1055.3) Jahwe był czczony przez ponad sto odrębnych plemion arabskich i za wyjątkiem zabarwienia Melchizedekową koncepcją El Eljon, która przetrwała wśród lepiej wykształconych klas w Egipcie, z mieszanką hebrajsko-egipską włącznie, religia ogółu pojmanych niewolników hebrajskich była zmodyfikowaną wersją starego rytuału Jahwe — magii i ofiarowania.\n96:4.3 (1056.5) Mojżesz próbował nauczać tych Beduinów idei El Eljon, ale przed opuszczeniem Egiptu utwierdził się w przekonaniu, że nigdy w pełni nie zrozumieją tej doktryny. Rozmyślnie zatem zdecydował się na kompromisową adopcję ich plemiennego boga z pustyni, jako jednego i jedynego boga swoich wyznawców. Mojżesz nie nauczał wyraźnie, że inne ludy i narody nie mogą mieć innych bogów, ale utrzymywał zdecydowanie, że Jahwe jest ponad i powyżej wszystkich, zwłaszcza dla Hebrajczyków. Zawsze jednak doskwierała mu niewygodna sytuacja, kiedy próbował przedstawić swą nową i wyższą ideę Bóstwa tym ignoranckim niewolnikom, ubraną w starożytną nazwę Jahwe, którego u plemion beduińskich zawsze symbolizował złoty cielec.\n96:4.4 (1056.6) To, że Jahwe był bogiem uciekających Hebrajczyków, wyjaśnia, dlaczego pozostawali tak długo pod świętą górą Synaju i dlaczego tam otrzymali Dziesięć Przykazań, które Mojżesz ogłosił w imieniu Jahwe, boga Horeb. Podczas tego, długiego pobytu pod Synajem, obrzędy religijne nowo powstałego kultu Hebrajczyków zostały lepiej dopracowane.\n96:4.7 (1057.3) Mojżesz czynił heroiczne wysiłki, aby wynieść Jahwe do godności najwyższego Bóstwa, kiedy przedstawił go jako „Boga wiernego i bez nieprawości, sprawiedliwego i prawego pod każdym względem”. A jednak, pomimo tak wzniosłych nauk, ograniczone pojmowanie jego wyznawców zmusiło Mojżesza do mówienia o Bogu, jako o istocie podobnej do człowieka, ulegającej atakom złości, gniewu i zawziętości, a nawet to, że jest on mściwy i zmienia się po wpływem ludzkiego postępowania.\n96:4.9 (1057.5) Najbardziej unikalną i zadziwiającą cechą religijnej historii Hebrajczyków jest ta właśnie, ciągła ewolucja koncepcji Bóstwa, od prymitywnego boga góry Horeb, poprzez nauki kolejnych przywódców duchowych, do jej wysokiego poziomu w doktrynach Bóstwa u Izajasza, który głosił wspaniałą ideę, pełnego miłości i miłosiernego Stwórcy Ojca.\n96:5.3 (1058.1) Wiele udoskonaleń, które poza tym Mojżesz wprowadził w religii Egipcjan i otaczających ich plemion bliskowschodnich, zawdzięczać należy podaniom Kenitów, pochodzącym z czasów Melchizedeka. Bez nauk Machiventy, przekazanych Abrahamowi i jego współczesnym, Hebrajczycy wyszliby z Egiptu pogrążeni w beznadziejnych mrokach. Mojżesz i jego teść, Jetro, zebrali resztki podań z czasów Melchizedeka i tymi naukami, dołączonymi do wiedzy Egipcjan, kierował się Mojżesz podczas tworzenia zaawansowanej religii i obrzędów Izraelitów. Mojżesz był organizatorem; wybrał to, co najlepsze z religii i obyczajów Egiptu i Palestyny, a powiązawszy te zwyczaje z podaniami o naukach Melchizedeka, zorganizował hebrajski, obrzędowy system czczenia.\n96:5.4 (1058.2) Mojżesz wierzył w Opatrzność, był głęboko przesiąknięty egipskimi doktrynami o nadprzyrodzonej kontroli Nilu i innych żywiołów natury. Posiadał wspaniały obraz Boga, ale był dogłębnie szczery, kiedy nauczał Hebrajczyków, że jeśli będą posłuszni Bogu „będzie cię miłował, błogosławił ci i rozmnoży cię. Rozmnoży owoc twojego łona i owoc twojego pola — twoje zboże, winorośl, oliwę i twoje trzody. Obfitsze błogosławieństwa otrzymasz niż inne narody a Pan twój Bóg oddali od ciebie wszelką chorobę i żadnej ze zgubnych plag egipskich nie ześle na ciebie”. Powiedział nawet: „Pamiętaj, że to Pan Bóg twój daje ci siłę do zdobywania bogactwa”. „Będziesz pożyczał wielu narodom, a sam od nikogo nie będziesz pożyczał. Będziesz panował nad wielu narodami, a one nad tobą nie zapanują”.\n96:5.6 (1058.4) Mojżesz bał się głosić miłosierdzia Jahwe; wolał wzbudzić respekt swego ludu strachem przed sprawiedliwością Boga, mówiąc: „Pan Bóg wasz jest Bogiem nad Bogami i Panem nad Panami, Bogiem wielkim, potężnym i straszliwym, który nie ma względu na osoby”. Prócz tego chciał zapanować nad niepokornymi klanami, kiedy oświadczył, że „Bóg wasz zabija, kiedy jesteście mu nieposłuszni; uzdrawia i daje życie, gdy go słuchacie”. Mojżesz nauczał plemiona semickie, że mogą zostać narodem wybranym, pod tym warunkiem, że będą „przestrzegać wszystkich jego przykazań i będą posłuszni jego nakazom”.\n96:5.8 (1058.6) Chociaż Mojżesz czasami nadmieniał dzieciom Izraela o uniwersalnym i dobroczynnym Bóstwie, generalnie ich powszednia koncepcja Jahwe była ideą Boga zaledwie nieco lepszą od plemiennych bogów otaczających ludów. Ich koncepcja Boga była prymitywna, surowa i antropomorficzna; kiedy Mojżesza zabrakło, te beduińskie plemiona szybko wróciły do półbarbarzyńskich idei swych starszych bogów Horebu i pustyni. Wkrótce stracono z pola widzenia poszerzoną i bardziej wysublimowana ideę Boga, którą Mojżesz co jakiś czas przedstawiał dowódcom, podczas gdy większość ludzi wróciła do czczenia swoich fetyszów — złotych cielców, symbolu Jahwe u palestyńskich pasterzy.\n96:6.2 (1059.3) Urok nadzwyczajnej osobowości Mojżesza ożywiał w sercach jego wyznawców inspirację do szukania coraz szerszej koncepcji Boga; gdy jednak doszli na koniec do żyznych ziem Palestyny, szybko przekształcili się z koczowniczych pasterzy w osiadłych i w pewnym stopniu statecznych rolników. I taka ewolucja obyczajów życiowych oraz zmiana religijnego punktu widzenia wymagała bardziej czy mniej kompletnej przemiany ich idei, odnośnie natury ich Boga, Jahwe. Na początku przeobrażania się szorstkiego, surowego, wymagającego i grzmiącego, pustynnego boga Synaju, w pojawiającą się później koncepcję Boga miłości, sprawiedliwości i miłosierdzia, Hebrajczycy nieomal stracili z oczu podniosłe nauki Mojżesza. Nieomal zagubili całą ideę monoteizmu, prawie stracili sposobność stania się tym narodem, który miał służyć jako istotne ogniwo w duchowej ewolucji Urantii, sposobność stania się tą grupą ludzką, która miała zachować nauki Melchizedeka o jednym Bogu do czasów wcielenia obdarzającego Syna tego Ojca wszystkich.\n96:7.4 (1060.4) I z tego punktu widzenia Psalmy stanowią najwartościowszy i najbardziej pożyteczny wybór pobożnych poglądów, jakie kiedykolwiek zostały zebrane przez człowieka, aż do wieku dwudziestego. W tej kolekcji hymnów duch uwielbienia przewyższa ducha wszelkich innych świętych ksiąg świata.


Covid-19 – jak długo trwa odporność? Teraz już wiemy Dzięki najnowszym badaniom wiadomo, jak długo utrzymuje się odporność organizmu na SARS-CoV-2. Wyniki są wyjątkowo ciekawe.\nAstraZeneca zarobiła na konkurencyjnej Modernie. Jak to możliwe? Konkurencyjne firmy farmaceutycznie AstraZeneca i Moderna łączy nie tylko produkcja szczepionek. Tym razem, AstraZeneca nieźle zarobiła na tych powiązaniach.\nNiemcy - zakażeni pomimo szczepionki. Ognisko Covid w domu opieki W domu opieki w Niemczech wykryto ognisko zakażeń koronawirusem. Sprawa jest o tyle kontrowersyjna, że mieszkańcy ośrodka zostali zaszczepieni.\nMutacje koronawirusa odporne na szczepionki Niestety, Sars-CoV-2 mutuje w szybkim tempie i już niebawem może stać się odporny na obecne szczepionki. Co na to naukowcy i jakie będą tego konsekwencje?