www.magdalenaklak.pl: Inveo,Naturalne serum do rzęs od Trusted Cosmetics - pierwsze wrażenie\nInveo,Naturalne serum do rzęs od Trusted Cosmetics - pierwsze wrażenie\nPiękne i długie rzęsy to marzenie większości z Nas,prawda? Część kobiet inwestuje w najróżniejsze tusze do rzęs,aby wydobyć z nich co tylko się da. Inne co kilka tygodni biegną do kosmetyczki po przepiękny wachlarz rzęs. A jeszcze inne z Nas próbują najróżniejszych smarowideł. Do których kobiet należysz?Ja odkąd dowiedziałam się,że będę testować serum do rzęs Inveo należę do osób z tej trzeciej kategorii ;) Możliwość testowania tego produktu zawdzięczam zgłoszeniu się na stronie Trusted Cosmetics,jednak moja opinia nie ma na to żadnego wpływu. Marka Inveo jest mi kompletnie nie znana dlatego tak chętnie wyraziłam chęć testowania,aby móc poznać i Wam przedstawić.\nNie jest to jeszcze moja ostateczna opinia,bo zdecydowanie za krótko używam serum,aby napisać Wam o nim więcej,ale dzisiaj chciałabym Wam chociaż przedstawić je i opisać pierwsze wrażenie jakie wywołał na mnie ten produkt.\nSerum zapakowano w elegancki kartonik na którym znajdziemy wszelkie interesujące Nas informacje.TU możecie je sobie dokładnie przeczytać.\nBezzapachowy i bezbarwny eyeliner jest świetnym rozwiązaniem w tego typu specyfikach. Chciałabym zauważyć,że opakowanie sprawia wrażenie tak delikatnego,że mocniejsze złapanie go mogłoby popsuć je.Nie wiem,może to tylko moje wrażenie,ale jestem ciekawa czy któraś z Was również zwróciła na to uwagę.Na dzień dzisiejszy mogę śmiało stwierdzić,że aplikacja serum trwa dosłownie kilka sekund i jest bardzo wygodna. Serum nie podrażnia,ani nie uczula mnie.Jeszcze nie zauważyłam różnicy w rzęsach,ale to pewnie nastąpi dopiero za kilka tygodni i wtedy dam Wam znać czy coś ruszyło.\nJeszcze w tym tygodniu zrobię fotkę rzęs,aby pokazać Wam różnicę przed i po użyciu serum.Serum ma mi starczyć na ok.3-4 miesiące codziennego stosowania go na noc,ale myślę że za miesiąc już będę mogła Wam napisać dokładnie co o nim myślę i jakie zauważyłam efekty.Życzcie mi,abym mogła pochwalić się Wam wachlarzem rzęs do nieba za niedługo ;)\nAgnieszka Marta19 października 2015 11:35Ciekawa jestem jak się u Ciebie sprawdzi :) Sama teraz testuje serum Bodetko Lash i efekty widać było już po miesiącu :)OdpowiedzUsuńAgnieszka Czapczyk19 października 2015 13:02Opakowanie ma ladne kolory ;) ja poki co nie uzywam nic na swoje rzesy oprocz tuszu :P moze sobie kupie jakies serum jak mi cos wpadnie w rece, spontany sa najlepsze :POdpowiedzUsuńMagdalena Fortkowska19 października 2015 13:09Też się zgłaszałam,ale nie załapałam się :) ciekawe jak się spisze :)OdpowiedzUsuńAnna PoMężu19 października 2015 14:21Lubię i używam sera na przyspieszenie porostu :)OdpowiedzUsuńPaznokciowe Lovee.19 października 2015 15:56Musze zerknąć na skla, czytalam o podobnym serum naladowanym sterydami, gdzie dziewczynom wyrastaly rzesy PONAD linia rzęs :pOdpowiedzUsuńOdpowiedziMagdalena Kłak20 października 2015 00:12Nie strasz! :PUsuńOdpowiedzeverblazinggirl19 października 2015 19:19Jestem ciekawa efektu :)Pozdrawiam :*http://rebelownlife.blogspot.com/OdpowiedzUsuńMika M Skezjablog20 października 2015 08:09Jestem ciekawa efektu :) OdpowiedzUsuńNatalia Jarocka Blog20 października 2015 09:30Czekamy na efekty :)OdpowiedzUsuńEwa Bytnar20 października 2015 14:49Wygląda interesująco, ja co prawda trochę obawiam się takich odżywek ale mam nadzieję, że u Ciebie zadziała :)OdpowiedzUsuńDługie Włosy27 października 2015 23:50Ciekawe jak się sprawdzi :) Jednak przekonałaś się do takich specyfików? :)OdpowiedzUsuńIwona13 grudnia 2016 23:26Teraz jest nowe opakowanie serum, piękne czarne. Super się sprawdza, żadnych alergii, rzęsy mam długie i ciemne jak chciałam ;)OdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...


eksport wieprzowiny - strona 1 - zobacz więcej podobnych stron\neksport wieprzowiny i strony powiązane\nWarunki eksportu wieprzowiny na rynek Portoryko, Guam, Marianów Północnych\nW nawiązaniu do zainteresowania eksportem wieprzowiny na rynek Portoryko, Główny Lekarz Weterynarii informuje o warunkach eksportu ww. towarów na wskazany rynek.\nW okresie styczeń–sierpień 2018 r. z Polski wysłano 530 tys. ton produktów wieprzowych, czyli o 2,5% więcej niż przed rokiem.\nWładze weterynaryjne Malezji poinformowały o przywróceniu możliwości importu mięsa wieprzowego ze wszystkich polskich zakładów zatwierdzonych do wysyłek mięsa wieprzowego na rynek Malezji.\nWzrost wielkość deficytu w handlu wieprzowiną\nPierwsze półrocze bieżącego roku przyniosło zwiększony import wieprzowiny do Polski.\nSpadek produkcji wieprzowiny w krajach UE w 2017 r. oraz mniejszy popyt ze strony Chin, będącego głównym odbiorcą produktów wieprzowych z UE miały wpływ na ograniczenie unijnego wywozu tego asortymentu do krajów trzecich.\nW 2017 r. znacznie niższe dostawy unijnej wieprzowiny do Chin skutkują pogorszeniem wyników wywozu tego asortymentu z UE.\nW bieżącym roku, w wyniku mniejszej produkcji żywca wieprzowego w UE oraz malejącego zapotrzebowania na mięso wieprzowe ze strony Chin, będących największym importerem asortymentu wieprzowego z UE, wywóz produktów wieprzowych z UE do krajów trzecich jest niższy niż przed rokiem.\nWzrost eksportu mięsa wieprzowego\nW obrębie siedmiu miesięcy 2017 r., w porównaniu z tym samym okresem 2016 r., wywóz mięsa wieprzowego (CN 0203) z Polski zwiększył się o 8% do 274 tys. ton, a jego wartość o 28% do 564 mln euro.


Współpraca | Gracus - Broker budowy domów\nDla producentów / sklepów / wykonawców\nWspółpraca\t4dm1n\t2019-03-26T12:37:04+00:00\nPoprzez pisane na blogu artykuły pragniemy prezentować interesujące dla czytelników treści jednocześnie pokazując im nowe trendy w branży budowy domów. Nasz blog będąc źródłem wiedzy dla czytelników będzie opisywał ciekawe instalacje, produkty i usługi służące dobrej funkcjonalności domu, poprawiające bezpieczeństwo i komfort czy też realizujące potrzeby prestiżu oraz estetyki domu.\nDlatego też, zapraszamy do współpracy wszystkich producentów okien, drzwi, systemów dachowych w tym dachówki, tynków, elementów instalacji, produktów czy usług służących budowie domu lub jego wykończeniu. Dotyczy to w szczególności: systemów instalacji CO – piece, pompy ciepła, WOD-KAN i elektrycznej, instalacji kominkowych, wentylacji i klimatyzacji w tym GWC, odkurzaczy centralnych, elementów automatyki czy inteligencji budynku oraz materiałów wykończeniowych na podłogi, ściany, itp.\nZapraszamy do współpracy także firmy dostarczające wyposażenie wnętrz, kuchni i łazienek typu: meble, dywany, oświetlenie, ceramika i armatura łazienkowa + wyposażenie, RTV i AGD, obrazy, rzeźby, ozdoby.\nBędziemy chętnie współpracować również ze wszystkimi sklepami, które mają wpływ na wykańczanie i aranżację wnętrz typu sklepy budowlane, salony meblowe i dywanów, salony łazienek, Salony RTV i AGD, sklepy z materiałami wykończeniowymi, sklepy z elementami wystroju domu, itp.\nPonadto zapraszamy wszystkie zainteresowane firmy, które chcą nawiązać współpracę z Brokerem budowy domów w zakresie polecania swoich usług budowy domów. Dzięki Brokerowi zyskacie nowych Klientów.\nPobierz ofertę – aby pobrać ofertę w formacie .pdf kliknij prawym przyciskiem myszy na odnośniku po lewej stronie, a następnie z menu kontekstowego wybierz opcję „Zapisz element docelowy jako…”\nW tym zestawieniu mogą się znaleźć kampanie reklamowe obejmujące wprowadzanie nowych produktów lub usług na rynek, tworzenie świadomości i narracji marki, rebranding marki albo służące dotarciu do całkowicie nowych grup odbiorców. Tego typu formy reklamy najbardziej nas interesują.\nDo takich form współpracy można zaliczyć:\nOferta obejmuje napisanie artykułu realizującego cele marki przedstawione za pomocą opinii autora. Artykuł ten musi stanowić wartość czytelników. Jest on promowany w identyczny sposób, co pozostałe wpisy i udostępniany zarówno w Social media, jak i przez newsletter.\nW przypadku innych akcji reklamowych, które mogą nas zainteresować (np. kampanii realizowanej wyłącznie w social media czy newsletter), prosimy o kontakt. Wspólnie zobaczymy, jak możemy przekuć pomysł w czyn. Jeśli macie Państwo ciekawy pomysł, który byłby zgodny z profilem strony i realizował np. cele społeczne typu: energooszczędność, ekologia czy nowe technologie jesteśmy otwarci na tego rodzaju współpracę. Chcemy aby blog był miejscem gdzie czytelnik zainteresowany budową domu czy jego urządzaniem i ulepszaniem znalazł ciekawe inspiracje czy wręcz polecenia konkretnych produktów czy usług dla siebie. Jeżeli chcecie nam Państwo zaoferować udział w programie partnerskim lub przeprowadzić wywiad z Brokerem Budowy domów to serdecznie zapraszamy do kontaktu z nami. Bardzo lubimy kreatywne pomysły i działania.


Gra o markiza [Julie Anne Long] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00164 003300 20997913 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Julie Anne Long Liczba stron: 397\nISBN: 978-83-241-4926-1 Data wydania: 2014-06-18\nRedakcja stylistyczna Joanna Egert-Romanowska Korekta Renata Kuk Hanna Lachowska Projekt graficzny okładki Małgorzata Cebo-Foniok Zdjęcie na okładce © Zbigniew Foniok Tytuł oryginału How the Marquess Was Won Copyright © 2012 by Julie Anne Long. All rights reserved. For the Polish edition Copyright © 2013 by Wydawnictwo Amber Sp. z o.o. ISBN 978-83-241-4926-1 Warszawa 2013. Wydanie I Wydawnictwo AMBER Sp. z o.o. 02-952 Warszawa, ul. Wiertnicza 63 tel. 620 40 13, 620 81 62 www.wydawnictwoamber.plSkład wersji elektronicznej:Virtualo Sp. z o.o.\n1Widok ledwo trzymających się na nogach osobników wchodzących do gospody Pod Świnką i Ostem w Pennyroyal Green lub z niej wychodzących nie był niczym nadzwyczajnym. Nie zaskakiwało również to, że drzwi gospody otwierały się z takim impetem, że waliły w ścianę. W końcu po sześciu kuflach piwa wypitych podczas jednego wieczornego posiedzenia ręce i nogi mogą odmówić posłuszeństwa i wyczyniać takie rzeczy, jak zbyt gwałtowne otwieranie drzwi, podszczypywanie przechodzących niewiast lub odmowa utrzymania właściciela owych nóg i rąk w pionie. Jednak akurat w tym momencie Colin Eversea kolejny raz zamęczał swojego brata Chase’a gadką o krowach, a ponieważ Chase miał doskonały widok na wejście, mógł bez przeszkód, podniósłszy wzrok znad kufla z piwem, przyjrzeć się nieznajomemu, który stanął w drzwiach. Poły jego płaszcza szarpał wiatr. Nogawki spodni miał wetknięte w wysokie oficerki; ich czubki były utytłane w błocie. Pod ciemną grzywą włosów bieliło się wysokie czoło, na którym Chase dostrzegł coś, co wyglądało jak blednący siniak. Mężczyzna chwiał się lekko i marszczył czoło, jakby się zastanawiał, jakim cudem znalazł się w gospodzie, lub jakby zapomniał, po co do niej przyszedł. Powoli się odwrócił i szklistymi oczyma powiódł po obecnej w gospodzie klienteli. A potem wsunął dłoń do kieszeni… …takim ruchem, jakby sięgał po pistolet. Chase zesztywniał. Szybko uniósł się z krzesła. I odruchowo sam również wetknął dłoń pod kurtkę, żeby otoczyć palcami kolbę własnego pistoletu. Jego świat skurczył się do dłoni mężczyzny przyciśniętej do nieskazitelnie białej koszuli. Sekundę później między palcami nieznajomego dostrzegł kroplę szkarłatu. Jego głowa odchyliła się w tył, a on sam opadł na jedno kolano, potem na drugie. – Colin! – warknął Chase i niemal taranując brata, przeskoczył nad porysowanym blatem stołu, żeby zdążyć dotrzeć do mężczyzny, zanim ten upadnie. Colin rzucił się za bratem, po sekundzie dołączył do nich Ned Hawthorne. W milczeniu (nie był to pierwszy przypadek, gdy wywlekali kogoś z gospody) chwycili mężczyznę pod pachy i niczym wór ziemniaków szybko, gdyż widok nieprzytomnego krwawiącego człowieka nie wpływał dobrze na interes, przenieśli nieszczęśnika do składziku za barem. A w razie gdyby ktoś jednak zwrócił na nich uwagę, zawsze mogli powiedzieć, że podnoszenie nieprzytomnych ludzi z ziemi to przecież całkiem zwyczajne wydarzenie w gospodzie Pod Świnką i Ostem. Zamknęli drzwi do składziku i sprawnie, bez jednego słowa, położyli mężczyznę na sienniku zwykle wykorzystywanym przez tych, którzy musieli odespać nadmiar piwa, po czym wspólnymi siłami ściągnęli z nieznajomego surdut. Chase i Colin byli weteranami wojny, a weterani wojenni nigdy nie zapominają, jak opatruje się rannych. – Może pan mówić? Chase szybko i starannie złożył surdut. Stare wojskowe nawyki utrzymywania porządku nie umierają łatwo. Podał surdut Colinowi, który zdziwiony jakością materiału wysoko uniósł brwi. – Mogę. – Krótka odpowiedź zabrzmiała jak przepełnione bólem sapnięcie. Mężczyzna otworzył oczy. Miały barwę whisky; twarz o silnej szczęce i wykwintnych rysach… była dziwnie znajoma. – Jestem Eversea. Kapitan Eversea. – Eversea. Bogu dzięki, że nie ktoś z Redmondów. – Głos mężczyzny był ochrypły, lecz wyraźny. – O, to coś nowego. Nieczęsto zdarza nam się to słyszeć, chociaż sam też codziennie dziękuję za to Bogu – odparł Chase. – A pan to kto? Mężczyzna chwilę się wahał, w końcu jednak wychrypiał swoje nazwisko. – Dryden. Colin i Chase wymienili zdziwione spojrzenia. Chryste. Lodowy Lord we własnej osobie. Julian Spenser, markiz Dryden. – Postrzał czy rana kłuta? Z powrotem ułożyli rannego na sienniku i Colin podał Chase’owi nóż wyciągnięty zza cholewki buta. Chase rozciął nim koszulę i ostrożnie ściągnął ją z ramion markiza. – Postrzał – wycharczał ranny. I rzeczywiście tak było. Kula utkwiła blisko łopatki, ale szybkie oględziny przekonały Chase’a, że zatrzymała się tuż pod skórą. I być może, na szczęście, zdołają ją wyciągnąć w całości. Krew wokół rany zaczynała już krzepnąć. – Kto pana postrzelił? Dryden ciężko westchnął i pokręcił głową. – Jest pewna kobieta… rozumiecie, panowie… proszę powiedzcie jej… – Kobieta pana postrzeliła? – tym razem odezwał się Colin. – Równie dobrze to mogła być ona. Markizowi mimo bólu dopisywał humor, chociaż dość wisielczy. Rozległy się dwa krótkie ostrzegawcze puknięcia i do składziku wszedł Ned Hawthorne. Podał Colinowi butelkę whisky i zwój jakiejś materii. – Posłałem po doktora – poinformował z czymś w rodzaju zrezygnowanego uśmiechu. – W razie gdyby chłopina tego potrzebował. Potem znowu zniknął. Gospoda Pod Świnką i Ostem należała do rodziny Neda od pokoleń i markiz nie był pierwszy, którego krew mieszała się z trocinami walającymi się po posadzce składziku. – Spróbujemy wyjąć kulę, Dryden, więc lepiej sobie łyknij. I zrób to szybko. Chase wcisnął flaszkę w dłoń markiza. – Zważcie, panowie, że ja jej nie… – Dryden oderwał butelkę od ust, skrzywił się, po czym zamrugał z podziwem. – …nie kocham… – Nie? Podczas gdy brat darł szmaty na pasy, Colin chwycił nadgarstek Drydena, żeby sprawdzić puls. Był szybki, ale dobrze wyczuwalny. Co oznaczało, że markiz nie stracił jeszcze zbyt wiele krwi. – Masz szczęście, Dryden – rzucił Colin. – Zdaje się, że zdołamy wyjąć kulę i może nawet obejdzie się bez szycia. Ale szybko to ty sobie nie potańczysz. Gdzie, u diabła, dorobiłeś się tych zadraśnień na piersi? I tego siniaka na czole? – Nienawidzę tańczyć – odparł Dryden po dość długiej przerwie, ignorując większość pytań. – Chociaż walca lubię – dodał rozmarzonym głosem, z powodu bólu i whisky odpływając już chyba w nieświadomość. – Doprawdy? No to napij się jeszcze – polecił Chase. Markiz, ciężko poruszając grdyką, przełknął kilka łyków. – Ona nawet nie jest ładna. – Wyglądało na to, że nie zamierzał porzucić tematu. – Gorączka? – spytał bezgłośnie Colin, spoglądając nad leżącym na brata. Był wyraźnie zdziwiony. – Miłość – odpowiedział szeptem Chase. – Ale piękna jest – wymamrotał ponuro markiz. – Niech szlag trafi te jej oczy. – Ach tak? – kpił dalej Colin. – I, o dobry Boże, ona jest taka… – Dryden pokręcił głową i się skrzywił. – Ma tu… Wskazał palcem na twarz, potem jego dłoń opadła na podłogę. Najwyraźniej zabrakło mu słów na opisanie wspaniałej urody wybranki serca. – Nos? – zgadywał Colin. – Narośl? Trzecie oko? Chase zgromił brata wzrokiem. – Byłeś już kiedyś ranny po postrzale, Dryden? – To mój pierwszy raz. Wcześniej dostałem tylko bagnetem. – Och. W takim razie to ci się nie spodoba. W odpowiedzi markiz blado się uśmiechnął. – A niby dlaczego? Jak na razie jest… bosko. – Znowu pociągnął z butelki. – Zaraz oczyszczę ranę, a potem… zajmiemy się resztą. I możesz mi zaufać, kiedy mówię, że robiłem to już wiele razy. Możesz zemdleć, ale się nie martw. Jeśli tak się stanie, nie wyczyścimy ci kieszeni. No już. Jeśli musisz, zamknij oczy. Chase był przyzwyczajony do wydawania rozkazów. Głowa Drydena opadła do tyłu. Jego oddech stał się płytki. – Nie muszę zamykać oczu. I tak widzę tylko ją. Było to tak zdumiewająco szczere, pozbawione cienia teatralności, jaka zwykle towarzyszy podobnym wyznaniom, że obaj bracia z zaskoczenia na chwilę znieruchomieli. I z namysłem wlepili oczy w królewskie oblicze słynnego Lodowego Lorda. Jego pierś unosiła się i opadała, unosiła i opadała. Powieki się zamknęły. – Ona mnie nie kocha – oznajmił w końcu prawie szeptem. Brzmiało to jak poprawka wcześniejszego stwierdzenia. Jakby bronił swojego honoru. Okropne słowa przy umieraniu, jeśli to go właśnie czekało. Chase przez chwilę nad czymś rozmyślał. – Wezwij Adama – mruknął w końcu do brata. Colin był zaskoczony. Powiedzenie komuś, że będzie żył, a potem posyłanie po pastora, ich kuzyna Adama, wydawało się nielogiczne, ale kiedy Chase Eversea wydawał rozkaz, było nie do pomyślenia, żeby ktoś go nie posłuchał. Rutyna dała o sobie znać i Colin tylko kiwnął głową, po czym wstał i wyszedł wypełnić polecenie.\n2Sześć tygodni wcześniej… Phoebe Vale ostrym szarpnięciem otworzyła drzwi sklepu Postlethwaite’a z towarami dla dam, potem, walcząc z silnym wiatrem, naparła na drzwi całym ciałem, żeby je z powrotem zamknąć. Zamontowane na nich dzwoneczki zabrzęczały jak na pożar. Zaraz po wejściu zatrzymała się i rozejrzała po sklepie, sycąc oczy widokami. Dom towarowy Postlethwaite’a był niczym miejscowa jaskinia Aladyna. Zebrane w nim przedmioty mieniły się kolorami, błyszczały i kusiły, żeby ich dotknąć. Gabloty zapełniały koszyczki zapakowane po brzegi srebrnymi i kremowymi guzikami, atłasowymi kokardami, stroikami z jedwabiu, delikatnymi wachlarzami i futrzanymi mufkami. Na ścianie za ladą znajdowała się wystawa szpul z satynowymi wstążkami i jedwabnymi nićmi; na antycznym stoliku ułożone w wachlarz leżały cienkie jak płatki kwiatu sięgające łokci rękawiczki z koźlęcej skórki; tu i ówdzie ze stojaków w swej ospałej elegancji zwieszały się szale z chińskiego jedwabiu i włóczkowe pelerynki. Czepeczki i kapelusze miały swoje miejsce w rogu sklepu, wszystkie szaleńczo modne i bardzo, bardzo drogie, tulące się do siebie na statywach niczym arystokratyczne plotkarki. Jeden z kapeluszy szczególnie przyciągał spojrzenie Phoebe, która była bardzo szczęśliwa, że go widzi, bo to oznaczało, że jeszcze nikt go nie kupił. Chwilę go popodziwiała, po czym wyniośle odwróciła się do niego plecami, czując jednak, że on tam jest i parzy jej kark spojrzeniem wzgardzonego kochanka. – Witam, panienko Vale. Coś mi się wydaje, że całą drogę panienka biegła? – Głos pana Postlethwaite’a, który stał za ladą, rozniósł się echem po sklepie. – A ja właśnie sortuję pocztę. – Cóż, wie pan, jak to jest, panie Postlethwaite. Papa nie pozwala nam korzystać z powozu, dopóki służba nie odmaluje złoceń na herbie na drzwiczkach. – No tak, to prawda, w tych czasach nie można jeździć powozem bez herbu. Bo jak inaczej ludzie mieliby wiedzieć, kto siedzi w środku? – Jak pan mnie świetnie rozumie, panie Postlethwaite! Zawsze tak dobrze się dogadujemy! – Dlatego powinnaś za mnie wyjść, dziewczyno, wtedy miałabyś tak do końca swoich dni. – Wszystko w swoim czasie, panie Postlethwaite. Wszystko w swoim czasie. Chyba pan rozumie, że najpierw muszę się trochę wyszaleć. Phoebe i właściciel sklepu uśmiechnęli się do siebie. Oboje dobrze wiedzieli, że całe szaleństwo, na jakie Phoebe mogła sobie pozwolić, sprowadzało się do tego, że sama szyła sobie suknie, które zresztą po jakimś czasie pruła i szyła od nowa na odwrotnej stronie, żeby wyglądały na mniej znoszone. No, a poza tym Postlethwaite był od Phoebe ćwierć wieku starszy; na jego łysej czaszce ostała się tylko kępka włosów w kształcie końskiej podkowy. – Ostro dzisiaj wieje, prawda? – zauważyła Phoebe, zmieniając temat. Postlethwaite obrzucił ją zza okularów krótkim spojrzeniem, po czym z powrotem opuścił wzrok na listy. – Nigdy bym nie zgadł – mruknął kpiącym tonem. Phoebe zdusiła śmiech i oparłszy dłonie na ladzie, zerknęła w wiszące nad nią lustro. Rzeczywiście wyglądała okropnie. Miała czerwone policzki, oczy załzawione, a włosy sterczały spod kapelusika na wszystkie strony niczym gałązki drzewka majowego. – Mam dla panienki świeże londyńskie gazety, panienko Vale. Piszą w nich o moim rywalu do ręki panienki. – O Lodowym Lordzie? – mruknęła Phoebe tonem udawanego znudzenia i skrajnej pogardy. – A co on takiego znowu nawyczyniał? – Postawił dziesięć tysięcy funtów na konia w wyścigach… i wygrał. Phoebe prychnęła. – Ten człowiek zrobi wszystko, żeby tylko wzbudzić sensację. – I piszą też, że kupił parę rękawiczek u Titweilera i Synowie w Burlington Arcade. Teraz wszyscy w towarzystwie muszą mieć takie. A one kosztowały całe sto funtów! – Przypuszczam, że gdyby markiz skoczył z londyńskiego mostu, ci ludzie też by to zrobili. Tyle że on wylądowałby na wozie wyłożonym materacami z piór, a oni rozpaćkaliby się na bruku. W towarzystwie faktycznie zawrzało, gdy ostatnio markiz sprawił sobie do swojego landa cztery takie same kare konie z białymi pęcinami. Potem przez jakiś czas ceny czarnych koni na aukcji Tattersalla sięgały niebotycznych wyżyn, a właściciele czarnych wierzchowców musieli wystawiać straże przy stajniach, żeby się chronić przed Cyganami, którzy wykradali konie, domalowywali im białe skarpety i sprzedawali. Czytanie plotkarskiej prasy było sekretną słabością Phoebe. Za dnia uczyła niesforne młode dziewczęta łaciny, greki, francuskiego i historii. Natomiast nocami, kiedy już się położyła, ślęczała nad plotkami z życia wyższych sfer, pochłaniając je tak, jak pochłaniała Baśnie tysiąca i jednej nocy, gdy je pierwszy raz czytała – jedne i drugie opowieści wydawały jej się równie nierealne, jakby opisywały wydarzenia z innej planety. To właśnie z gazet wiedziała na przykład, że lord Waterburn słynie z zawierania najdziwaczniejszych zakładów, że bliźniaczki Silverton to najbardziej złośliwe pośród olśniewających dam z towarzystwa oraz że Lisbeth Redmond, młoda dama, której Phoebe jakiś czas temu udzielała prywatnych lekcji, ostatnio w społeczności arystokratów uchodzi za diament pierwszej wody. Jednak najbardziej jej wyobraźnię rozpalała postać budzącego ogólny przestrach, ale też szacunek, Lodowego Lorda Juliana Spensera, markiza Drydena. Phoebe wiedziała o nim wszystko: że nosił się wyłącznie na czarno-biało, że regularnie ustrzeliwał serca w Manton na przypomnienie, by lepiej nikt z nim nie zadzierał. Tolerował tylko to, co najlepsze, najbardziej wyjątkowe, najpiękniejsze, nieważne, czy chodziło o rękawiczki, konie, czy kobiety. Podobno zawsze zachowywał zimną krew i precyzję we wszystkich swoich poczynaniach: w pomnażaniu majątku, zdobywaniu i odprawianiu kochanek, i jak niosły ostatnie wieści, w wyszukiwaniu żony. Dopuszczał się szalonych czynów, brał udział w niebezpiecznych wyścigach konnych, przyjmował zakłady na niewyobrażalnie wysokie stawki i jednocześnie wydawał się tak opanowany, tak łatwo mu to przychodziło, że każdy wysoko urodzony londyński arystokrata próbował go naśladować. Oni jednak przy tych próbach łamali sobie karki i tracili fortuny, a Dryden z wszystkiego wychodził obronną ręką z nienaruszonym majątkiem. Wszyscy chcieli być tacy jak lord Dryden. I jeśli wierzyć temu, co pisano w gazetach, każda kobieta chciała być z Drydenem. Postlethwaite zakończył sortowanie poczty. – Ach, dzisiaj przyszły dwa listy zaadresowane na akademię, moja droga panno Vale! I niech no pani sobie wyobrazi, oba są do pani. – Prawdopodobnie kolejne oświadczyny od markiza, bo to on jest taki wytrwały, mimo że cały czas mu tłumaczę, że przyrzekłam już rękę panu. A drugi to pewnie zaproszenie na następny bal. Postlethwaite wychylił się do przodu. – A w co się panienka zamierza ubrać? Ta zabawa nigdy im się nie nudziła. – Och, chyba włożę tę białą suknię z jedwabiu, do tego kremowe rękawiczki i mój naszyjnik; ten z małym diamencikiem. – Podniosła dłoń do szyi i postukała w nią palcem. – A na głowę chyba mój drugi najlepszy diadem. Będę wyglądała tak smakowicie jak beza! Ale najbardziej prawdopodobne, że im odpiszę, że nie przyjdę, bo ostatni bal był okropnie nudny. – Zniżyła głos do poufałego szeptu. – Mówiłam już panu, co się wydarzyło? – Nie! – Głos Postlethwaite’a również przycichł. – Tak wielu młodych dżentelmenów chciało zatańczyć ze mną walca, że doszło do bijatyki. I jeden z nich wyzwał drugiego, i… no cóż, obawiam się, że doszło do pojedynku. – Niemożliwe. Nie wierzę. Pojedynek! – Och, niestety. Na pistolety o brzasku. I jeden z pojedynkujących się został ranny. – Toż to skandal! – Wiem, ale przeze mnie zawsze dochodzi do pojedynków – odrzekła smutno. – Powiem szczerze, że wcale mnie to nie dziwi, panno Vale. W końcu po to się panienka urodziła, żeby łamać męskie serca. – Serca? Nie lustra? Znowu się do siebie uśmiechnęli. Bo jeśli Phoebe Vale była ślicznotką, to dotąd raczej nikt na to nie zwracał uwagi. Zwykle komplementowano jej cerę, rzeczywiście bardzo ładną. A walca tańczyła tylko raz w życiu podczas przyjęcia urządzonego w ratuszu w Pennyroyal Green. Jej partnerem był krostowaty młodzieniec, zbyt nieśmiały, żeby patrzeć jej w oczy, lub tak przytłoczony wdzięcznością, że dane mu jest z bliska obcować z tak wspaniałym dekoltem, że nie był w stanie robić nic innego, jak tylko go z nabożną czcią podziwiać. Jednak co do pojedynków, to faktycznie kilka razy się zdarzyło, że panowie z jej powodu wymienili się ciosami. Phoebe składała to na karb zbyt dużej ilości piwa wypitego w gospodzie Pod Świnką i Ostem. Ale mężczyźni w Sussex wiedzieli coś, czego nie potrafili ująć w słowa: ciągnęło ich do panny Phoebe Vale, tak jak człowieka ciągnie do ogniska w zimną noc, i z tego samego powodu trzymali się od niej na dystans. Bo od Phoebe strzelały iskry. I w dużej mierze to właśnie im zawdzięczała to, że posiadała jedną naprawdę ładną rzecz: parę zaskakująco delikatnych kremowych rękawiczek z koźlęcej skórki wykończonych złotą lamówką, prezent od śmiałego wielbiciela, dzięki któremu Phoebe się przekonała, że lubi być całowana – a jakże – oraz że nigdy wybrankiem jej serca nie mógłby zostać ktoś zwyczajny. Zaczynała się nawet zastanawiać, czyby się nie zakochać, lecz akurat jej śmiały wielbiciel niespodziewanie się ulotnił. Phoebe pogratulowała sobie wtedy, że dobrze się stało, iż wielbiciel nie zdążył zabrać ze sobą jej serca. Bo konsekwencje oddania go w pełni doskonale już znała, gdyż w jej życiu bliscy ludzie nie robili nic innego, jak tylko znikali. Potem już jakoś żaden z młodzieńców, których poznawała, nie rozniecił jej wyobraźni ani nie poruszył serca; żaden – i ani razu nie myślała o tym w kategoriach arogancji, a jedynie traktowała to jako akt miłosierdzia – nie wywarł na niej wrażenia, żaden jej nie dorównywał i nie był jej godzien. Żadnego by nie uszczęśliwiła, gdyby za któregoś wyszła. Zresztą przeznaczenie trzymało dla niej w zanadrzu coś zupełnie innego i wiedziała, że przynajmniej jeden z listów dotyczy właśnie tego – jej przyszłości. Dzwoneczki przy drzwiach znowu zadźwięczały i do środka, przepychając się w wejściu, wkroczyły dwie rozchichotane dziewczęta, które najpierw, walcząc z wiatrem, przylgnęły do drzwi, żeby je domknąć, po czym powróciły do poszturchiwań, co je wyraźnie ogromnie bawiło. – Oj, przestań, Agnes, bo zaraz powiem ci, że… Dziewczęta dostrzegły Phoebe i w jednej sekundzie obydwie znieruchomiały. Ich ramiona tak szybko powędrowały do tyłu, że aż powiało. Sztywno wyprostowały plecy, spuściły dłonie wzdłuż boków i wciąż milcząc, popatrzyły na Phoebe szeroko rozwartymi niewinnymi oczętami. – Dzień dobry, panno Runyon, dzień dobry, panno Carew – przywitała je uprzejmie Phoebe. – Dzień dobry, panno Vale! – rozległ się anielski chórek. – Domyślam się, że pewnie nie możecie się już doczekać wakacji? – Właśnie tak, panno Vale. – Wracacie do domu czy zostaniecie z nami w akademii? – Do domu, panno Vale – znowu jednogłośnie odparły dziewczęta. – I zapewne przyszłyście, żeby kupić jakieś prezenty dla bliskich? – Tak, panno Vale. Pannę Runyon podejrzewano o skłonności do kradzieży i gdy miała dziesięć lat, jej udręczony ojciec umieścił ją w akademii panny Marietty Endicott. Zbiegiem okoliczności Phoebe też była w podobnym wieku, kiedy do niej trafiła. – Zaraz panienkom pokażę mnóstwo ładnych rzeczy, z których żadna nie kosztuje więcej niż pół pensa. Guziczki, kokardy i temu podobne. Pan Postlethwaite podchodził do dziewcząt jak do najlepszych klientek, gdyż po części właśnie takie traktowanie sprawiało, że zachowywały się jak damy, o czym oboje z Phoebe doskonale wiedzieli. W zasadzie Phoebe tak świetnie się znała na postępowaniu z krnąbrnymi młodymi pannami, że było to wręcz nieprzyzwoite. Z drugiej strony, jak mogła się na tym nie znać, skoro sama kiedyś była taka jak one. Pan Postlethwaite wyszedł zza lady i podał Phoebe listy, które do niej przyszły. – Proszę zerknąć na pieczęć na tej kopercie, panno Vale – wymamrotał i wymownie wygiął brwi. Postukał palcem we właściwą kopertę i oddał ją Phoebe. Na czerwonym wosku widniała elegancka, wyraźnie odbita litera R. No, no! Zżerana ciekawością, Phoebe odeszła w słoneczniejszy róg sklepu – oczywiście zupełnie na nią nie działała bliskość kapelusza – w końcu człowiek może coś podziwiać, nie musząc tego posiadać, nieprawdaż? – i wsunęła palec pod pieczęć, podczas gdy Postlethwaite pomagał dziewczętom wybierać prezenty. Moja Droga Panno Vale, Mam nadzieję, że ten list zastanie Panią w pełni zdrowia i jak zawsze zajętą przekształcaniem młodych rozbrykanych dziewcząt w młode damy. Proszę wybaczyć tę nagłą wiadomość, niemniej byłabym zachwycona, gdyby dołączyła Pani do mnie na dwa dni w Redmond House, gdy tam będę. Przyjeżdżam w sobotę. Jak Pani wie, mama i papa przebywają we Włoszech, i mama jest zdania, że na okres wizyty nie będę miała do dyspozycji odpowiedniej przyjaciółki lub opiekunki, gdyż moja kuzynka, panna Violet, jak zapewne też Pani wie, ostatnio została hrabiną i jest bardzo prawdopodobne, że będzie przebywała z mężem w Londynie. Mama z radością zapłaci za czas, jaki mi Pani poświęci, a ciotka Redmond nie ma nic przeciwko. Mam też pewną niespodziankę, którą chciałabym się z Panią podzielić! Wszystko opowiem, kiedy się spotkamy. Och, proszę koniecznie przyjechać! Z wyrazami oddania Lisbeth Redmond No, no. No, no, no. Kiedyś Phoebe została wynajęta przez rodziców Lisbeth – siostrzenicę Isaiaha i Fanchetty Redmondów oraz kuzynkę całej reszty – na prywatną nauczycielkę francuskiego. Phoebe biegle władała pięcioma językami i naprawdę znała się na nauczaniu, jednak Lisbeth w kwestii nauki wykazywała nadzwyczajny opór. Informacje wolała pozyskiwać, po prostu o coś pytając. Ale jako towarzyszka okazała się całkiem do zniesienia. I to właśnie podczas dwumiesięcznego pobytu u niej Phoebe zapoznała się z takimi rzeczami, jak satynowe suknie i diademy. I też pośrednio dzięki temu pobytowi poznała słodycz pocałunków (gdyby Redmondowie o tym wiedzieli, na pewno by jej nie zapraszali) oraz doszła do wniosku, że wieś nie jest dla niej. W rzeczywistości najbardziej chodziło jednak o to, że przebywanie z rodziną taką jak rodzina Redmondów – a była to rodzina co się zowie – tylko podkreślało fakt, że Phoebe do nikogo nie należy, nigdzie nie jest szczególnie pożądana i że nigdy nie będzie miała tego, co mieli Redmondowie. Uznała więc, że byłoby to nie tylko orzeźwiające, lecz również zdecydowanie dla niej korzystne, gdyby rozpoczęła życie gdzie indziej, w jakimś miejscu jej wyboru, bo jak dotąd to los o wszystkim za nią decydował. Niemniej teraz trochę grosza by się jej przydało. Nie wspominając o nocy lub dwóch w miękkim łożu, wyśmienitych posiłkach podawanych na srebrze i… Postanowiła, że zastanowi się jeszcze nad zaproszeniem. Co do drugiego listu, to świetnie wiedziała, od kogo jest i co w nim znajdzie. Uznała, że przeczyta go później w swoim pokoju w akademii i nad nim też się zastanowi. Nagle na list od Lisbeth padł jakiś cień, więc szybko podniosła głowę. Dziwne. Dzień był tak pogodny i wietrzny, że raczej niemożliwe, żeby jakaś chmura mogła na dłużej przysłonić niebo. Odwróciła głowę w stronę okna. I ze zdumienia mało nie zemdlała. Przed witryną sklepu zatrzymało się olbrzymie nieskazitelnie czyste czarne lando. Phoebe przysłoniła oczy dłonią, chroniąc je przed promieniami słońca, które odbiwszy się od błyszczących szybek i złotych latarenek, przepłynęły do jej kochającego piękno serca, żeby się powtórnie od niego odbić i powrócić do pojazdu, rozjarzając widniejące na drzwiczkach złote liście w herbie. Jeden z koni kokieteryjne potrząsnął łbem i niecierpliwie zastukał kopytem w ziemię. Koń był czarny. I miał białe pęciny. Widok ten sprawił, że serce Phoebe podskoczyło do gardła. Ponieważ… o Matko Przenajświętsza… czyżby usłyszała dzwoneczki u drzwi…? Odwracała się bardzo ostrożnie, gdyż jeśli to był sen, za nic nie chciała go przez przypadek przerwać. Ujrzała go i natychmiast powietrze w sklepie zrobiło się lżejsze, bardziej rozrzedzone, jakby ktoś nagle przeniósł ją na szczyt wysokiej góry. Wydał jej się wyższy od… od każdego mężczyzny, jakiego znała. I nagle te wszystkie kapelusze, wstążki, guziki i rękawiczki zaczęły wyglądać jak różnobarwne rekwizyty, które całymi latami stały na scenie, czekając na jego przybycie. Powiódł beznamiętnym spojrzeniem po sklepie, przesuwając nim po wstążkach, rękawiczkach, Phoebe, kapeluszach, uczennicach Phoebe, wachlarzach, szalach i Postlethwaicie – dokładnie w tej kolejności. Surdut i oficerki miał czarne. Koszulę i fular białe. A jego głos, lekko ochrypły baryton, brzmiał dokładnie tak, jak to sobie wyobrażała. – Dryden – oznajmił takim tonem, jakby udzielał odpowiedzi na najbardziej palące pytania świata.\n3Pojedyncze słowo rozniosło się echem po sklepie, w którym potem zaległa głucha i długa cisza. Dryden wysoko uniósł jedną brew. Phoebe dostrzegła to w lustrze nad ladą. Jeśli chodzi o samego markiza, widziała tylko jego plecy, których majestat mógł rywalizować jedynie z majestatem Alp. Szerokie w ramionach zgrabnie zwężały się ku dołowi i patrząc na tę jakże męską sylwetkę, Phoebe chyba po raz pierwszy w życiu aż tak dotkliwie uświadomiła sobie fakt bycia kobietą. Kiedy markiz zaszurał stopami, niemal poczuła drganie jego mięśni ukrytych pod czarnym surdutem, który nosił z taką samą gracją, z jaką pantera obnosi się ze swoim futrem. Jej uczennice stały zesztywniałe w rogu sklepu, przypominając rzeźby na sprzedaż. Ich oczy były tak szeroko rozwarte, że wydawało się, iż są w całości białe i pozbawione źrenic. Postlethwaite rzucił Phoebe szybkie spojrzenie znad oprawek okularów. Phoebe niezauważalnie skinęła głową, jakby mówiła: nie, to wcale nie sen. – Postlethwaite, do usług wielmożnego pana. – Phoebe uznała, że głęboki ukłon właściciela sklepu był bardzo elegancki nawet mimo głośnego skrzypnięcia, jakie wydał jego kręgosłup, kiedy Postlethwaite się prostował. – To wielki honor, że zechciał pan zajrzeć do mojego sklepu! Czym mogę służyć, szanowny lordzie? Phoebe starała się dojrzeć rękawiczki Drydena, te, za które podobno dał sto funtów, ale markiz zdążył je już ściągnąć i teraz zaciskał je w dłoni. Drugą uniósł kapelusz, odsuwając przy tym z białego czoła kruczoczarne włosy. Płomienie świec w kandelabrze nad ich głowami odbijały się w wypolerowanych noskach jego oficerek – wykonanych przez Hoby’ego, Phoebe czytała o tym w gazetach. Był nienaturalnie usztywniony, jakby szykował się do walki. A tego, że Phoebe mu się przygląda, albo nie widział, albo nic go to nie obchodziło. I może grzeczniej byłoby z jej strony, gdyby się tak nie gapiła, tyle że ona właśnie roztrząsała w myślach pytanie, czy charyzma markiza – niemal namacalna – to patyna utworzona przez lata ze skumulowanej liczby takich spojrzeń, jakie ona mu właśnie rzucała? – Chętnie bym obejrzał pańską ofertę wachlarzy, jeśli wolno, panie Postlethwaite. Markiz mówił szybko, bezosobowo i zadziwiająco życzliwym tonem. Ale Phoebe doszukała się w nim nut powściągliwości. Najwyraźniej świetnie sobie zdawał sprawę z wrażenia, jakie wywierał, i starał się tak zachowywać, aby zbytnio nie płoszyć pospólstwa, bo w końcu ludzie sparaliżowani strachem raczej kiepsko wykonują polecenia. Pospólstwem oczywiście nazwała w myślach siebie i Postlethwaite’a. Trochę jej było szkoda zabawy, jaką dotąd prowadziła z właścicielem sklepu. Było bowiem oczywiste, że markiz nie należy do osób, z których można żartować. Tak czy inaczej, zakładając, że to wszystko to jednak sen, uległa impulsowi i sięgnąwszy ręką do ramienia, mocno się w nie uszczypnęła. Zbyt późno zauważyła, że markiz widzi jej odbicie w lustrze nad ladą. Całym ciałem wykonał lekki obrót w jej stronę. Jego spojrzenie odebrała tak, jakby w jej splocie słonecznym nastąpił wybuch. Chyba z powodu ostro zarysowanych, wysoko osadzonych kości policzkowych miało dziwną moc; markiz wyglądał jak wielki pan, który z wysokiej wieży przygląda się jej oblężeniu. Oczy miał jasne, zaledwie ton ciemniejsze od barwy whisky. To nie była łagodna twarz. Ani bezpieczna. Takiej nie zapamiętywało się po jednym zerknięciu. Może po czterech lub piętnastu i to raczej dłuższych. Phoebe dotknęła palcami zaróżowionego od wiatru policzka, jakby jej dłoń była magiczną różdżką zdolną przemienić ją na oczach markiza w księżniczkę. Ten, nie zmieniwszy wyrazu twarzy, z powrotem odwrócił się ku sprzedawcy. Dopiero wtedy Phoebe znowu odzyskała oddech. – Oczywiście, oczywiście, jaśnie panie. – Na twarzy Postlethwaite’a pojawił się cień radości. – Mam piękną kolekcję jedwabnych wachlarzy, od niezadrukowanych po te bardzo ozdobne. – Gestem dłoni wskazał na gablotę w zacienionym rogu sklepu, blisko miejsca, w którym stały dziewczęta, z dala od światła słonecznego, które mogłoby doprowadzić do zżółknięcia wachlarzy lub ich wyblaknięcia. – Mam nadzieję, że znajdzie pan wśród nich taki, który się panu spodoba. Małe szanse, pomyślała Phoebe. Postlethwaite wypadł zza lady i dumnym krokiem przemierzył sklep. – Wolno zapytać, co pana sprowadza do naszego miasteczka, lordzie Dryden? – Zostałem zaproszony na przyjęcie. – Phoebe jeszcze nie słyszała, żeby ktoś wymówił słowo „przyjęcie” z taką ironią. – I przy okazji ze względu na bratanicę zamierzam obejrzeć sławną akademię panny Endicott. Sławną? Doprawdy? I czyżby bratanica markiza była aż tak niesforna? Poza tym czy przyjęcie, na które się wybiera, to przyjęcie u Redmondów? Pewnie tak, bo o jakie inne może chodzić? – W akademii naucza obecna tu panna Vale. Postlethwaite machnął dłonią w kierunku Phoebe i markiz uprzejmie odwrócił się w jej stronę. Korzystając z okazji, że wielki lord poświęca jej kolejną cenną sekundę swojego czasu, Phoebe wdzięcznie przed nim dygnęła i powiedziała: – Miło mi poznać, lordzie Dryden. – Mówiła cicho i, jak miała nadzieję, słodko. Jego duże, mocno zaciśnięte usta drgnęły w kącikach. Być może dozował uśmiech w zależności od rangi respondenta. Tym razem pod jego oczyma dostrzegła zaskakujące nieznaczne cienie zmęczenia. – Panno Vale – odrzekł, wykonując lekki ukłon. – Jestem umówiony na spotkanie z pani przełożoną, panną Endicott. Ostatnie słowo wypowiedział z nieznacznym naciskiem. Prawdopodobnie był przyzwyczajony, że różnego rodzaju niewiasty rzucały się na niego, i chciał ją od tego odwieść. – Ależ naturalnie. – Zbyt późno Phoebe się zorientowała, że wypowiedziała swoje zdanie z wyraźnie wyczuwalną ironią: to przecież oczywiste, że spotka się z najważniejszą osobą w akademii. Mogłaby przysiąc, że oczy markiza leciutko zabłysły. Choć równie dobrze mogły to być tylko słoneczne promienie odbite od złotych liści w herbie na drzwiczkach landa. Kiedy znowu się od niej odwrócił, żeby przejść za Postlethwaite’em w róg sklepu, gdzie leżały wystawione wachlarze, Phoebe, spoglądając na sparaliżowane uczennice, wymownie kiwnęła brodą i wygięła brwi. Dziewczęta ożyły i obydwie wdzięcznie się ukłoniły niczym dwa kwiaty skłaniające swe kielichy ku ziemi. Markiz nagrodził ich wysiłki krótkim, aczkolwiek absolutnie czarującym uśmiechem oraz lekkim pokłonem, który na pewno na zawsze utkwił w pamięci młodych panien, podczas gdy sam markiz, zdaniem Phoebe, natychmiast o nim zapomniał. Gdy je mijał, panna Runyon chwyciła pannę Carew za łokieć i w cichej pantomimie przytknęła dłoń do czoła, udając zarazem, że nogi się pod nią uginają. Żeby się nie roześmiać, Phoebe posłała dziewczynie groźne spojrzenie i ruchem brody nakazała, żeby ona i jej towarzyszka przeszły do lady. Dziewczęta natychmiast wykonały polecenie, zaciskając usta, żeby powstrzymać chichotanie. – Proszę się nie spieszyć z wyborem, jaśnie panie – zwrócił się Postlethwaite do markiza. Phoebe bardzo wątpiła, żeby markiz chciał zrobić coś innego niż dokładnie to, co zamierzał. W tym momencie kolejny raz rozległo się brzęczenie dzwoneczków przy drzwiach. Do środka wkroczył olbrzymi jasnowłosy mężczyzna. Był duży i blady niczym wiking, Kwadratowy w miejscach, w których markiz był raczej… smukły. Zerwał z głowy kapelusz, odrzucił jasne włosy z czoła, po czym przeszedł na środek sklepu i tam się zatrzymał. – Zauważyłem twój powóz, Dryden. – Głos nieznajomego miał monotonne brzmienie, jakby nic, ale to zupełnie nic nie było w stanie wyrwać jego właściciela z marazmu znudzenia. Niemniej był to głos prawdziwego arystokraty, jak wyrżnięty w diamencie. Markiz rzucił przybyłemu szybkie spojrzenie przez ramię. – Waterburn. Phoebe odniosła wrażenie, że markiz pohamował westchnienie zniechęcenia. Intrygujące. Waterburn był wicehrabią znanym z tego, że zawierał zadziwiające zakłady na bardzo duże sumy. Raz na przykład wyłożył aż pięćset funtów na zakład w wyścigu świerszczy, tak przynajmniej pisano w gazetach. Waterburn ruszył przez sklep, wlepiając jasne oczy we wstążki, kapelusze, nawet w kinkiety, zupełnie jak detektyw z Bow Street poszukujący dowodów zbrodni. – Zdaje mi się, że dostaliśmy zaproszenia na to samo przyjęcie. – Niesamowite. – Ton głosu markiza zdradzał ironię. Waterburn się uśmiechnął. Markiz w tym momencie przyglądał się wachlarzom, które wybrał z kolekcji dostępnej w sklepie, i czynił to z miną, jaką przybierała Lenora Heron, Cyganka z obozowiska na obrzeżach Pennyroyal Green, gdy przepowiadając przyszłość klientom, wpatrywała się w karty tarota. Phoebe poczuła, że zalewa ją zazdrość – gorąca, piekąca i zaskakująca. O kogo chodziło? Kto był aż tak ważny, że markizowi chciało się dokładać aż takiej troski przy wyborze? – Lordzie Waterburn. – Postlethwaite był zmuszony znowu się pokłonić. – Postlethwaite, do usług jaśnie pana. Czy wolno mi panom zaproponować po filiżance herbaty? – Dla mnie nie, ale dziękuję za propozycję, Postlethwaite. – To był markiz. Znudzone spojrzenie Waterburna natrafiło na Phoebe. W odpowiedzi Phoebe przywołała uśmiech na twarz i lekko skinęła głową. Waterburn, nie zmieniając ponurej miny, odkłonił się i szybko odwrócił. Phoebe poczuła nagły przypływ złości. Miała dość tego, że jest traktowana jak część wystroju sklepu. Jej uczennice, szykując się do wyjścia, zaszeleściły papierem pakowym. – Do wiedzenia, panno Vale. Życzymy udanych wakacji. – Dziękuję, dziewczęta. Mam nadzieję, że wasze również będą udane. Tylko nie zapomnijcie o lekturze Marka Aureliusza, inaczej po powrocie będziecie miały opóźnienia. I potem przy wtórze brzęczenia dzwoneczków dziewczęta opuściły sklep, wpuszczając do niego przez otwarte drzwi silny powiew wiatru, który zatrząsł wstążkami przy kapeluszach i podniósł resztkę owłosienia na czaszce pana Postlethwaite’a. Phoebe rzuciła ostatnie zachłanne spojrzenie w stronę kapelusza, który nigdy miał do niej nie należeć, po czym złożyła liścik od Lisbeth, tak żeby zmieścił się w jej małej torebce wraz z drugim listem. I właśnie wtedy olbrzymi jasnowłosy lord przepłynął po sklepie w stronę markiza niczym wielki galeon. – Założę się o dziesięć funtów, że nawet tobie nie uda się wydębić całusa od… la insegnante, Dryden. Insegnante? Ale przecież insegnante to po włosku „nauczycielka”. Phoebe zaszokowana zamarła. Waterburn chciał, żeby markiz ją pocałował. Natychmiast z powrotem odwróciła się w stronę kapelusza i bawiąc się jego wstążką, przysłuchiwała się dalszej części rozmowy. – Na litość boską, Waterburn, a co mi po jej pocałunku lub twoich dziesięciu funtach? – wymamrotał markiz pod nosem znudzonym tonem. – No przecież w tym cała zabawa. Dziewczyna nie wygląda na skorą do pocałunków, chyba się zgodzisz? – Waterburn nie odpuszczał. – Wręcz sprawia wrażenie, jakby miała zabić, gdyby ktoś próbował ją pocałować. Ale mówią, że ty, Dryden, namówisz do tego każdą, którą zechcesz. Cóż… ja twierdzę, że sądząc po wyglądzie tej panny, w tym wypadku ci się to nie uda. Sądząc po wyglądzie? Jakim wyglądzie? Phoebe zobaczyła, że pobielały jej koniuszki palców, tak mocno zaciskała w nich wstążkę od kapelusza. W głosie markiza, kiedy się odezwał, słychać już było wyraźne poirytowanie. – Nie bądź śmieszny, Waterburn. To by było dziecinnie proste zadanie. Och. Upokorzenie sprawiło, że Phoebe cała ścierpła i zaparło jej dech. Zarys kapelusza przed jej oczyma stał się rozmazany. Ponieważ słuch Postlethwaite’a nie był już tak sprawny jak niegdyś, sprzedawca o niczym nie miał pojęcia. Z uradowaną miną, pogwizdując przez zęby, co na pewno zagłuszało prowadzoną półgłosem rozmowę, przeliczał pobrzękujące w jego dłoni monety. – No to się zakładamy, Dryden. A wszyscy wiemy, że ty nigdy nie przegrywasz. Phoebe stała zupełnie nieruchomo, jakby właśnie spadła z wielkiej wysokości. Wstrzymywała oddech, żeby tylko nic nie poczuć. Miękkość atłasowej wstążki, którą wciąż ściskała w palcach, nijak się miała do uczucia nadszarpniętej dumy, jakie ją przepełniało. Wpatrywała się w wymarzony kapelusz, który miał nigdy do niej nie należeć, a w tym czasie mężczyzna, którego również pożądała i który uważał, że nie jest odpowiednią kobietą do całowania, wybierał prezent dla innej kobiety. A potem pewnie wsiądzie do tego swojego wielkiego powozu i pojedzie nim do akademii, podczas gdy ona będzie musiała udać się tam piechotą i walcząc po drodze z wiatrem, będzie rozmyślała o tym, że zaraz po przyjściu podrze na strzępy swój stary kapelusz. Przeklęci arystokraci. Jakież to przykre, kiedy człowiek odkrywa, że jak reszta ludzi są zwykłymi śmiertelnikami i to na dodatek bardzo dziecinnymi. Markiz gwałtownie się wyprostował, kolejny raz przypominając Phoebe, jaki jest wysoki. – Ten, panie Postlethwaite. – Wybrał wachlarz z kremowego jedwabiu z namalowanymi na nim różowymi pączkami z wijącą się między nimi cienką pozbawioną kolców jasnozieloną łodyżką. Był piękny. I jakżeby inaczej. – Świetny wybór, sir! – Postlethwaite aż podskakiwał z radości za ladą. Żaden z arystokratów nie spojrzał więcej na Phoebe. – Dziękuję za listy, panie Postlethwaite – rzuciła, siląc się na wesoły ton. – I do zobaczenia. Machając dłonią, opuściła sklep, jeszcze zanim Postlethwaite zdążył coś odpowiedzieć. Przechodząc obok legendarnego powozu, ledwie na niego spojrzała, chociaż każdy nerw w jej ciele domagał się, żeby się zatrzymała i nasyciła wzrok, i może nawet poklepała któregoś z koni po błyszczącym grzbiecie. Zamiast tego, nie zważając na wiatr, szybko ruszyła przed siebie. Ze sklepu do akademii droga wiodła pod górę. Phoebe nagle sobie uświadomiła, że całe jej życie było właśnie takie: zawsze miała pod górę i zawsze wiatr wiał jej w oczy. Dobrze się więc składało, że lubiła się wspinać, że lepiej się po tym czuła. Że ją to nawet wzmacniało. I już po chwili wiatr usunął z jej policzków wywołany incydentem z markizem rumieniec upokorzenia, zastępując go zdrową wiejską czerwienią.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Gra_o_markiza-ebookRO/p0202787i020" target="_blank" title="Gra o markiza [Julie Anne Long] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Gra o markiza [Julie Anne Long] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Odpowiedz na komentarz: Oszuści!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! - Ubezpieczenie.com.pl\nNie chcą wypłacić odszkodowania ponieważ samochód sprawcy nie miał takich poważnych szkód. Za to u mnie pół bagażnika do wycięcia tylna klapa się nie zamyka. Mam za dwa tygodnie wykupione wakacje, na które mam jechać tym autem. Ciekawe kto mi zwróci za wszystko pieniądze.


Znalezienie życia pozaziemskiego zajmie nam najwyżej 20 lat?\nEkspert NASA przewiduje, że znalezienie życia pozaziemskiego zajmie nam najwyżej 20 lat. Ma już kandydatów\nDodano: 16 listopada 2017, 11:50 3\nEnceladus, księżyc Saturna / Źródło: NASA\nWedług naukowców NASA prowadzących poszukiwania śladów życia w kosmosie, na wyniki nie przyjdzie nam czekać dłużej niż 20 lat. Amerykanie wiedzą już, czego dokładnie szukać i mają pierwszych kandydatów na zamieszkałe planety.\nTony del Genio z przynależącego do NASA Goddard Institute for Space Studies stwierdził, że życie na planetach znajdujących się poza Układem Słonecznym, odkryjemy już w ciągu dwóch najbliższych dekad. Swoje optymistyczne szacunki opiera na obserwowanym lawinowym postępie w nauce. Odkrycie Plutona w 1930 roku było uważane przez większość ówczesnych za jedyne na całe życie. Niecałe sto lat później ludzkość zlokalizowała już ponad 3,5 tys. planet leżących poza Układem Słonecznym.\nNaukowcy z Amerykańskiej Agencji Kosmiczne podkreślają, że wiedzą już czego szukać. Kluczem do znalezienia życia w kosmosie jest woda. – Gdziekolwiek nie spojrzymy – czy to na pustyni, czy Antarktyce, w najgłębszych partiach oceanu czy podziemnych jaskiniach do których dotarł człowiek – tak długo jak długo jest tam choć kropla wody, jest też życie – tłumaczy del Genio. – Z tego też powodu jest to centralny punkt poszukiwań NASA. Pracownik NASA przewiduje, że już za około 20 lat możemy odkryć życie na obcych planetach.\n– To dlatego naukowcy są tak podekscytowani odkryciem wody na dwóch lodowych księżycach Saturna – mówił. – Enceladus i Europa mogą nie tylko mieć wodę, ale też wielkie oceany, tak jak my tu na Ziemi – dodawał del Genio. – Sądziliśmy, że Enceladus jest po prostu nudny i zimny, dopóki misja Cassini nie odkryła wody w stanie ciekłym i podziemnego oceanu – przyznawał z kolei Morgan Cable z należącego do NASA Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie w Kaliforni.\nOdnaleziona „druga Ziemia”? Naukowcy odkrywają tajemnice nowej planety\nwiadomości świat nauka i technika nauka nasa życie kosmos pozaziemskie obcy formy życia wszechświat układ słoneczny del genio\nAmerykanin . 16 listopada 2017, 13:15\nOj tam, oj tam, po co szukać, "życie" już dawno nas znalazło.\nAndriej Likoff 16 listopada 2017, 13:13\nZ tym szukaniem to tak trochę jak z aborcją. Szukają ŻYCIA a pozostaję ślepi na ISTNIENIE, które na naszej planecie pozostawiło tyle śladów, że istotnie trzeba być ślepym by ich nie dostrzegać.\nPierwsza znacząca penetracja naszej planety przez obce cywilizacje odbyła się już w epoce dinozaurów. Jako ślad pozostawiając ich zagładę. pisze o tym Baryka w swojej książce.


miksery i blendery – Mazowieckie | Gumtree\nmiksery i blendery | Mazowieckie\nmiksery i blendery 32\nFiltry powiadomienia: miksery i blendery, Mazowieckie\nWitam- poszukuję sprawny silnik może ktoś ma na części starą sokowirówkę firmy MESKO- KATARZYNA albo całą sprawną sokowirówkę mam TU parę opcji do tego tematu:1.poszukuję naprawy (przezwojenie) tego mojego silnika (można to zrobić) mogę dać do 50zł ponieważ jest to jedyny egzemplarz solidnego silnika;2. jestem otwarty odkupić zepsutą lub wybrakowaną sokowirówkę do 30- 40zł oczywiście ze sprawnym s ...\nMikser Fajniutki Nowy nie używany\nMikser to Niechciany prezent. Nowy nie używany lekki i wygodny cena w sklepie to 159 zł sprzedam za połowę tej ceny idealny na prezent dla kobiety Polecam bo to tylko 1/3 Ceny prawdziwa okazja\nBlender tristar sprawny\nBlender tristar sprawny. Tylko odbiór własny, Mokotów- Warszawa\nSprzedam mikser z kielichem i młynkiem do kawy , sprzęt sprawny, pomocny do przygotowywania lekkich ciast typu naleśnikowego lub koktajli na bazie jogurtu . Brak przykrywy do kielicha, można zastępczo używać małego spodka od filiżanki.\nvidaXL Potrójny dozownik do soku, stal nierdzewna (50533)\nOPISTen dozownik do soku to zaawansowane rozwiązanie, które umożliwia podawanie schłodzonego soku lub innych napojów podczas przyjęć, imprez w ogrodzie i przy innych okazjach.Każdy z trzech pojemników dozownika do soku ma pojemność 8 L. Dozownik wyposażony jest w kraniki, pod które można podstawić szklankę o maksymalnej wysokości 15,5 cm. Centralny cylinder można wypełnić kostkami lodu, aby schłod ...\nWyciskarka Wolnoobrotowa Prestige\nWyciskarka wolnoobrotowa do owoców i warzyw marki Prestige to owoc wieloletniej pracy projektantów i dietetyków, którym udało się stworzyć technologię najlepszego wyciskania soków.Nasza innowacyjna technologia wolno-obrotowego wyciskania sprawia że wyciśnięty sok zachowuje wartościowe składniki odżywcze oraz naturalny smak.\nmiksery i blendery , Żoliborz\nZelmer Navigator Economic 28Z019 (ZIR1125T)\nZelmer Navigator Economic 28Z019 (ZIR1125T) Używane w 100% sprawne z pudełkiem i papierami. Sprzedaje gdyż dostałem nowe. Opis: Zobacz jak żelazko samo się oczyszcza. W kanalikach parowych podczas prasowania zbiera się osad z wody. Może on uszkodzić stopę żelazka, dlatego nalezy regularnie go usuwać. Pomoże Ci w tym funkcja samooczyszczania, która wyrzuca pod dużym ciśnieniem parę ...\nNova Blender do smoothie, 180 W, 1,5 l, czerwony, 210101 (210141)\nOPISInnowacyjny blender do smoothie firmy Nova pomoże Ci przygotować najsmaczniejsze i najzdrowsze koktajle w jedną chwilkę.Jest odpowiedni nie tylko do świeżych owoców i warzyw, ale również do jogurtów czy nawet lodów. Urządzenie wyposażone w 4 równomiernie rozłożone ostrza oraz funkcję Turbo, która umożliwia nawet kruszenie kostek lodu. W zestawie znajdują się również 3 kubki z tworzywa sztuczne ...\nSokowirówka jest nieużywana, wytrzymały 800watowy silnik z dwoma prędkościami. Można przetwarzać całe duże owoce, wystarczy usunąć duże pestki np z brzoskwiń.\nmiksery i blendery , Sulejówek\nNigdy nie używany Thermomix TM5\nThermomix TM5 nadal znajduje się w pudełku. Z 2 letnią gwarancją, to urządzenie kuchenne ma wszystkie załączniki, w tym Cook Key. Kupiony w zeszłym tygodniu września.\nBlender ręczny NOWY HBL 931 Manta\nSprzedajemy nowy blender hbl931 Manta, sprawny, stan idealny z pudełkiem i instrukcjami oraz gwarancją producenta. Dane techniczne na stronie producenta: https://manta.com.pl/product/hbl931/ Możliwość wysyłki (koszt pokrywa kupujący) lub odbiór osobisty Lombard ul. Fieldorfa 14 Warszawa www.lombardjubiler.pl Zapraszamy do zakupu Zobacz inne nasze oferty\nBlender Barowy poj. 1,5 l Margarita Madness WARING model MMB145E\nBlender Barowy poj. 1,5 l Margarita Madness WARING Sprawny w dobrym stanie Opis produktu: 3 prędkości 22000/26500/28500 obr/min pokrywa z otworem podstawa z poliwęglanu Parametry techniczne: Wysokość - H: 345 mm Pojemność - V: 1.5 l Głębokość - D: 254 mm Szerokość - W: 178 mm Waga - M: 4.8 kg Napięcie - U: 230 V Moc elektryczna: 1.5 kW S 482241 ...\nSprzedam sprawny robot kuchenny Zelmer Fenomen\nRobot zawiera malakser z nożem i tarczami do rozdrabniania, mikser stojący i misę do wyrabiania ciasta. Ma 12 poziomów prędkości. Używany, ale w pełni sprawny. Sprzedaję, bo dostałam nowyBrak pudełka, instrukcja dostępna w internecie\nmiksery i blendery , Wesoła\nSOKOWIRÓWKA SK 7 ELDOM W PUDEŁKU\nWitam Do zaoferowania mam sokowirówkę marki ELDOM model SK7Sokowirówka jest używana sprawna technicznie Nosi normalne ślady użytkowania Stan widoczny na zdjęciach W zestawie-sokowirówka-kubek-pudełko Zapraszam do zakupu Niniejsze ogłoszenie jest wyłącznie informacją handlową i nie stanowi oferty w myśl art. 66, par. 1 Kodeksu Cywilnego. Sprzedający nie odpowiada za ewentualne błędy lub nieaktualn ...\nmiksery i blendery , Szydłowiec\nBlender Kielichowy RAVEN (sprawny mechanicznie - pęknięty dzbanek)\nDo sprzedania sprawny mechaniczne blender RAVEN o mocy 1200W, użyty DWA RAZY, za drugim razem pękłe szklany kielich, którego nie mogłem nigdzie dokupić. Dlatego sprzedaję jako uszkodzony, chociaz SILNIK JEST SPRAWNY w 100%.Moze się komuś przyda na części.\nOtrzymuj codziennie e-mail z najnowszymi ogłoszeniami: miksery i blendery, Mazowieckie


IT Professional / Archiwum / Czystość i porządek w cyfrowym miejscu pracy dzięki ABBYY FineReader Server\nStrona główna Archiwum Czerwiec 2021 Rubryki Czystość i porządek w cyfrowym miejscu pracy dzięki ABBYY FineReader Server\nCzystość i porządek w cyfrowym miejscu pracy dzięki ABBYY FineReader Server\nUtrzymanie czystości w miejscu pracy bez wątpienia może zwiększyć produktywność pracowników. A co w przypadku, kiedy nasze funkcjonowanie zdominowała praca zdalna lub hybrydowa? Wówczas liczy się porządek na cyfrowym biurku i regale z dokumentami.\nCyfrowe miejsca pracy są głównym elementem cyfrowej transformacji. Eksperci z Research and Markets twierdzą, że wartość rynku cyfrowych miejsc pracy wzrośnie z 13,4 miliarda dolarów w 2018 roku do 35,7 miliarda dolarów do 2023 roku, przy CAGR na poziomie 21,7%. Ale czym właściwie są cyfrowe miejsca pracy? To szeroka gama urządzeń, oprogramowania, których pracownicy używają do wykonywania codziennych zadań. Kluczową częścią cyfrowego miejsca pracy, szczególnie dla małych i średnich firm, jest system zarządzania dokumentami. Jest on dobrą bazą do rozpoczęcia jakichkolwiek inicjatyw cyfrowej transformacji oraz może sprostać najbardziej krytycznym jej wyzwaniom.\nJednym z najpopularniejszych rozwiązań do zarządzania dokumentami jest Microsoft SharePoint, z którego korzysta kilkaset tysięcy organizacji na całym świecie, w tym 78% firm z listy Fortune 500. SharePoint stanowi spójne i intuicyjne środowisko, upraszcza dostęp do krytycznych danych biznesowych, pomaga udostępniać i ponownie wykorzystywać informacje, usprawnia obieg dokumentów i nie tylko.\nKrótkotrwałe używanie SharePoint jako systemu zarządzania dokumentami prawdopodobnie nie powoduje dużych problemów, ale po latach aktywnego użytkowania zwykle zamienia się w bałagan. Wówczas stworzenie przejrzystej bazy wiedzy jest utrudnione. Organizacje potrzebują rozwiązania uzupełniającego, które może tworzyć i utrzymywać strukturę folderów, a także poprawiać standaryzację treści i możliwości wyszukiwania. Takie oprogramowanie zwiększa produktywność pracowników, umożliwia archiwizację, konwersję plików zapasowych, migrację dokumentów, zgodność i scenariusze analityczne. Rozwiązanie powinno być łatwo połączone z lokalnymi lub przeglądarkowymi wersjami SharePoint, Microsoft Exchange i Outlook.\nTu z pomocą przychodzi ABBYY FineReader Server dla SharePointa, który jest przeznaczony do wysokonakładowego OCR i konwersji dokumentów. Rozwiązanie automatycznie konwertuje duże zbiory dokumentów na repozytoria cyfrowe z możliwością przeszukiwania. Oprogramowanie przekształca zeskanowane i elektroniczne dokumenty do formatu PDF, PDF/A, DOCX lub innych formatów w celu wyszukiwania, długoterminowego przechowywania, wspólnej pracy lub dodatkowego przetwarzania – szybko, dokładnie i automatycznie.\nIstnieją dwa główne sposoby, dzięki którym ABBYY FineReader Server może ulepszyć działanie programu SharePoint, utrzymując cyfrowe miejsce pracy w porządku:\nMożliwość znalezienia – udostępnianie i przeszukiwanie zawartości, w tym obrazów i zeskanowanych dokumentów;\nStandaryzacja – spójny format dokumentów we wszystkich działach i organizacjach, odpowiednie nazewnictwo plików i struktura folderów.\nPo co nam ten ABBYY FineReader Server?\nFirmy używają programu ABBYY FineReader Server dla SharePointa w następujących trzech głównych scenariuszach:\nKonwersja plików zapasowych – zautomatyzowana konwersja dużych partii plików i dokumentów przychodzących do przeszukiwalnego i znormalizowanego pliku PDF lub innych formatów.\nCyfrowa archiwizacja dokumentów – zgodność z przepisami branżowymi, konwersja dużej liczby dokumentów papierowych i cyfrowych na dostępne i przeszukiwalne pliki PDF/A;\nMigracja dokumentów – z jednego lub kilku starych DMS do SharePoint Server lub Online, standaryzacja, udostępnianie zawartości do przeszukiwania, pomijanie duplikatów.\nRozwiązanie jest odpowiednie dla organizacji z różnych branż, zwłaszcza tych, które są mocno obciążone dokumentami papierowymi i elektronicznymi. Instalacja produktu zajmuje tylko jeden dzień i jest to system łatwy w obsłudze. Zapewnia łatwy i opłacalny sposób archiwizowania dokumentów i ułatwia ich wyszukiwanie w przyszłości. ABBYY FineReader Server to potężne rozwiązanie serwerowe, ale jednocześnie łatwe we wdrożeniu i obsłudze.\nWięcej informacji na www.finereader.pl


Będzie przełom w zwalczaniu antypirackich nadużyć? « Wolne Media\nOpublikowano: 02.03.2017 | Kategorie: Gospodarka, Prawo, Wiadomości z kraju\nJuż w listopadzie 2015 roku informowano, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przyglądał się działaniom z zakresu tzw. copyright trollingu. Szczególnie zainteresowały go działania firmy Lex Superior, która od 2015 roku wzywała do zapłaty w związku z rzekomym udostępnianiem filmów pornograficznych. Działania Lex Superior były kontrowersyjne gdyż firma:\n– udawała kancelarię prawną, którą w istocie nie była;\n– wzywała do zapłaty powołując się na postępowanie karne, a postępowanie to zostało wcześniej umorzone;\n– wysyłała pisma nawet trzykrotnie, grożąc pozwem w razie braku wpłaty w ciągu kilku dni a mimo to nikogo nie pozwała;\n– pisma były sformułowane w sposób potencjalnie wprowadzający w błąd;\n– firma instrumentalnie wykorzystała prokuraturę by pozyskać dane osobowe.\n“Dziennik Internautów” od dawna przekonywał, że takie działania powinny zainteresować UOKiK. Copyright trolling jest w istocie problemem konsumenckim. Warto odnotować, że np. w Wielkiej Brytanii ciężar walki z tym zjawiskiem wzięły na siebie częściowo organizacje konsumenckie.\nTeraz “Gazeta Wyborcza” podaje, że Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów postawił zarzuty właścicielom Lex Superior. Te zarzuty mają dotyczyć rozsyłania pism, które sugerowały popełnienie przestępstwa (podczas gdy w istocie osoby otrzymujące pisma nie miały statusu podejrzanych). Spółka nie ustosunkowała się do tych zarzutów. Teoretycznie postępowanie może się zakończyć nałożeniem na Lex Superior kary w wysokości 10% rocznego obrotu oraz nakazem usunięcia skutków naruszenia.\nDziałania Intrum Justitia opisywano w czerwcu 2015 roku. Ta firma żądała 670 zł za rzekome udostępnianie filmu pt. “Mój rower”. Intrum Justitia powoływała się w pismach na postępowanie karne, ale nie wspomniała iż to postępowanie zostało umorzone jeszcze przed wysłaniem pism. Dziennik Internautów uzyskał stanowisko firmy Intrum Justitia. Firma przyznała, że wiedziała o umorzeniu postępowania.\nTrzeba też odnotować, że UOKiK zignorował jedną z podobnych spraw. Jeszcze w roku 2014 do urzędu trafiła skarga na działania adwokat Anny Łuczak. Ta tajemnicza prawniczka również rozsyłała pisma z wezwaniami do zapłaty. Pisma Anny Łuczak sugerowały, że ich odbiorcy są podejrzanymi, podczas gdy w istocie mieli oni status świadków w postępowaniu dotyczącym udostępniania filmów przez BitTorrenta. Niestety sam UOKiK nabrał się na treść pism – uwierzył, że osoby otrzymujące pisma naprawdę były podejrzanymi.\nTAGI: Antypiraci, Copyright trolling, Piractwo, Prawa autorskie, UOKiK


Czapka szara z motylami - czapki i kapelusze - damskie - Pakamera.pl\nCzapka zimowa, która skutecznie ochroni Cię przed zimnem! Dla jeszcze większego trzymania ciepła, została dodatkowo podszyta termo polarem. Ale, ale – u nas ciepła nie oznacza nudna! Na jasnoszarej strukturze o splocie grubego warkocza znajdują się niebiesko-zielone motyle, które wyglądają, jakby tylko na chwilę przysiadły i zaraz miały odlecieć. Na samej górze czapki znajduje się pompon! Pompon jest wiązany (a nie zszyty), dzięki czemu w każdej chwili możesz go odczepić lub z powrotem przywiązać do czapki. Model wyprodukowany w Polsce i ręcznie zdobiony.\nMotyw przewodni: motyle\nMateriał: 100% akryl + termo polar\nKolor: szary, dodatki zielono-niebieskie\nWymiary mierzone na płasko: długość (bez pompona) ok. 23 cm, czapka pasuje na obwód głowy w przedziale 53 cm – 62 cm\nNr przedmiotu : 2187573\nczapki i kapelusze damskie 100% akryl ciepła czapka czapka zimowa Expose Akcesoria\n45,00 PLN 118,00 PLN


Auto Szrot Kierzkówka-Kolonia – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Kierzkówka-Kolonia\nZłomowanie auta Kierzkówka-Kolonia\nPoszukujesz jakościowych części samochodowych? Trafiłeś w idealne miejsce – Auto szrot Kierzkówka-Kolonia. Na naszym szrocie odszukasz przede wszystkim części do samochodów – zarówno blacharskie, jak i mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty wszystkich zainteresowanych dobrą jakością i bardzo niską ceną. To są właśnie wymagania, które opisują nasz auto szrot Kierzkówka-Kolonia.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Kierzkówka-Kolonia\nSkup pojazdów z Miejscowości Kierzkówka-Kolonia w jednym miejscu. Wystarczy zgłosić zapotrzebowanie na część używaną na stronie moto2.pl – otrzymasz odpowiedzi od sprzedawców z Twojej miejscowości.\nSKUP AUT Kierzkówka-Kolonia\nNajwiększa hurtownia części motoryzacyjnych w Kierzkówka-Kolonia. Części dostępne od ręki. Sklep motoryzacyjny w Kierzkówka-Kolonia. Zapytaj o ofertę na części używane z gwarancją. Wymiana na miejscu. Części samochodowe w jednym sklepie, całość na miejscu.\nAUTA ZŁOM Kierzkówka-Kolonia\nJak każdy szrot z samochodami, oprócz kasacji zajmujemy się również sprzedażą podzespołów. Każdy towar jest przez nas sprawdzany pod względem kondycji technicznej, dlatego nie ma możliwości, że nabyty artykuł będzie niepełnowartościowy. Co więcej, na niektóre części możemy zaoferować bezpłatną gwarancję rozruchową.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Kierzkówka-Kolonia? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Kierzkówka-Kolonia\nJeżeli pojazd na części jest czymś, czego szukasz, to na naszym szrocie znajdziesz dokładnie to – i to w bardzo dużych ilościach, gdyż samochody w naszym magazynie można liczyć w setkach tysięcy. Co więcej, na każdy z produktów z naszego szrotu będzie przydzielona gwarancja – nie tylko rozruchowa. Wspomniana wcześniej gwarancja na pewno zagwarantuje spokój i bezpieczeństwo – nawet w przypadku bardziej awaryjnych części samochodowych. Zaznajom się z jakością naszych produktów i skorzystaj z naszego asortymentu natychmiast. Ze względu na dużą ilość samochodów na terenie naszego szrotu możemy zaproponować Wam bardzo wielką ilość części w niskich cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Kierzkówka-Kolonia.\nNa szrot Kierzkówka-Kolonia znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Kierzkówka-Kolonia. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Kierzkówka-Kolonia.


Pieniądze | Grand Theft Auto - GTA Wiki | FANDOM powered by Wikia\nPick-up pieniędzy w GTA IV\nPlik pieniędzy z GTA: SA\nPieniądze są integralną częścią każdej gry z serii Grand Theft Auto. W każdej odsłonie pełnią różne, mniej lub bardziej ważne role. Ilość posiadanych przez gracza pieniędzy jest wyświetlana w HUD-zie. Głównym sposobem na zarabianie pieniędzy jest wykonywanie misji, gracz jednak może zdobywać środki innymi sposobami.\nW pierwszych częściach serii pieniądze są wymagane tylko do odblokowywania kolejnych scenariuszy i miast, jest mało innych sposobów na ich wydawanie. Zmieniło się to w uniwersum 3D, gdzie można kupować przedmioty, bronie itp.\nAkcja większości gier z serii rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych, dlatego też walutą używaną w grach jest dolar amerykański. Wyjątkami od tej reguły są dodatki do pierwszej gry z serii (London, 1969 i 1961), gdzie akcja rozgrywa się w Wielkiej Brytanii. Walutą w tych dodatkach jest funt szterling.\nNależy również zauważyć, że pieniądze w serii pojawiają się tylko w formie grubych stosów banknotów, pojedyncze banknoty pojawiają się bardzo rzadko. Monety jeszcze nie wystąpiły (jednak podczas kupowania jedzenia lub picia z automatów protagoniści wrzucają monety do maszyn, choć te monety są niewidoczne).\nW pierwszej części serii głównym celem zarabiania pieniędzy było odblokowywanie kolejnych części miasta. Zebranie w danym scenariuszu odpowiedniej ilości gotówki powoduje wyświetlenie się na ekranie obok żółtej strzałki strzałki koloru czerwonego, prowadzącej do kontaktu/miejsca umożliwiającego zakończenie scenariusza.\nIlość gotówki wymagana do ukończenia poszczególnych scenariuszy\nGangsta Bang $1 000 000\nHeist Almighty $2 000 000\nMandarin Mayhem $2 000 000\nTequila Slammer $3 000 000\nBent Cop Blues $3 000 000\nRasta Blasta $5 000 000\nGłównym sposobem na zarabianie pieniędzy jest wykonywanie wszelkiego rodzaju misji. Gwarantuje to dużą wypłatę, ale jest jednym z ryzykowniejszych sposobów na zdobywanie gotówki – gracz ma ograniczoną ilość żyć, a wyczerpanie ich limitu powoduje koniec gry. W przypadku misji gracz otrzymuje gotówkę nie tylko po zakończeniu zadania, ale również w jego trakcie. Ilość pieniędzy, którą można zarobić podczas misji zawiera się w przedziale od 20-30 do 120-130 tysięcy dolarów.\nDo innych sposobów na zarabianie zalicza się wykonywanie szałów zabijania. Na czas trwania szału gracz otrzymuje nieograniczoną ilość amunicji do określonej broni, co pozwala na zarobienie dużej ilości pieniędzy, w pierwszych dwóch scenariuszach gry (Gangsta Bang i Heist Almighty) za wykonanie szału można dodatkowo otrzymać nagrodę w wysokości $20 000 lub $30 000.\nPieniądze można również zarabiać, sprzedając kradzione pojazdy przy dźwigu w dokach miast. Ilość gotówki, którą gracz otrzyma za pojazd, uzależniona jest od rodzaju pojazdu oraz jego stanu i wynosi od $2 000 do $12 000.\nMniej znanym sposobem na zarabianie pieniędzy są również szalone premie kaskaderskie w wysokości $50 000 oraz bonusy, które można otrzymywać za wykonywanie określonych działań w grze.\nGouranga! $25 000\nPremia dla psychopatycznego drania! $25 000\nPremia koszarowa! $30 000\nPremia za ilość ofiar! $25 000\nPremia za niepotrzebną przemoc! $25 000\nGracz może również otrzymać mniejsze sumy pieniędzy za różne przestępstwa, wymienione w tabeli poniżej.\nstłuczka między pojazdem gracza a innym pojazdem\nstrzał w pojazd za pomocą pistoletu, karabinu maszynowego bądź miotacza ognia\nkradzież dowolnego pojazdu przez wyciągnięcie z niego kierowcy (prócz wozu patrolowego, straży pożarnej i ambulansu)\nprzejęcie kontroli nad pociągiem\nzniszczenie dowolnego pojazdu (prócz wyżej wymienionych)\nkradzież straży pożarnej\npodczas wybuchu pojazdu po zniszczeniu go za pomocą pistoletu bądź karabinu maszynowego\nzabójstwo pieszego za pomocą pistoletu bądź karabinu maszynowego\nśmierć pieszego w wybuchu pojazdu\nzabójstwo pieszego za pomocą wyrzutni rakiet\npodpalenie pieszego podczas wybuchu rakiety z wyrzutni rakiet\nzniszczenie wozu patrolowego, straży pożarnej lub ambulansu\njednoczesne podpalenie i śmierć pieszego w wybuchu rakiety z wyrzutni rakiet\nrozjechanie kierowcy jego własnym samochodem po kradzieży\npodpalenie pieszego miotaczem ognia\nśmierć pieszego na torach kolejowych\nrozjechanie pieszego przez wóz patrolowy\nzabójstwo policjanta za pomocą pistoletu lub karabinu maszynowego\nśmierć policjanta w wybuchu pojazdu\nzabójstwo policjanta za pomocą wyrzutni rakiet\npodpalenie policjanta podczas wybuchu pojazdu\njednoczesne podpalenie i śmierć policjanta w wybuchu rakiety z wyrzutni rakiet\npodpalenie policjanta miotaczem ognia\nśmierć policjanta na torach kolejowych\nWymienione w tabelce przestępstwa (prócz kradzieży pojazdów i ich uszkadzania, czyli stłuczek i ostrzeliwania) można popełniać w trybie combo. Wtedy, każde kolejne przestępstwo zostanie nagrodzone dwukrotnie większą nagrodą pieniężną od poprzedniego. W przypadku bardzo długich łańcuchów przestępstw może to prowadzić do bardzo wysokich nagród, przekraczających milion dolarów.\nInnym sposobem na zwiększanie ilości pieniędzy jest zbieranie mnożników. Przez mnożnik przemnażana jest podstawowa wartość nagrody za dany czyn i przyznawana graczowi. Mając np. mnożnik x14, za podpalenie policjanta miotaczem ognia gracz otrzyma $140 000. Za misję, za którą nagroda wynosi $80 000, gracz otrzyma $1 120 000 itp.\nPieniądze można wydawać w warsztatach Auto w celu przemalowania samochodu aby został naprawiony lub pozbyć się złej sławy.\nDodatki London Edytuj\nW dodatkach London, 1969 i 1961 niewiele się zmieniło w porównaniu z pierwszą częścią serii. Używana jest inna waluta - funt szterling, poza tym większość rzeczy pozostała ta sama.\nPozostaną złodziejami £0\nCi cholerni modsi £100 000\nUśmiech z Chelsea £200 000\nZabójcza pewność £300 000\nWhen We Were Very Small £100 000\nJedną z największych różnic jest zmniejszenie ilości pieniędzy otrzymywanej za misje, przestępstwa itp. Generalnie wszystko jest warte 10 razy mniej (np. uszkodzenie pojazdu warte jest £1). W porównaniu z pierwszą częścią serii, mniej jest sposobów na zarabianie pieniędzy. Usunięto wszystkie bonusy poza jednym, przemianowanym na Keep London Tidy!, wartym £2 500.\nPodstawowe cele zbierania pieniędzy i sposoby na to pozostały niezmienione. Wciąż najlepszym sposobem na zarabianie gotówki jest wykonywanie misji; w tej części serii, otrzymuje się za nie zawsze tyle samo pieniędzy, w zależności od koloru budki telefonicznej przy której rozpoczyna się zlecenie oraz części miasta w której znajduje się gracz. Jest to od $20 000 za misję przy zielonej budce w Downtown do $80 000 za misję przy budce czerwonej w Industrial.\nZa wykonywanie szałów zabijania gracz już nie otrzymuje pieniędzy, za zgniatanie samochodów, które zastąpiło sprzedaż ich w dokach, otrzymuje się również nagrody rzeczowe. Zwiększono za to liczbę bonusów.\nAccuracy Bonus! $5 000\nBack-To-Front Bonus! $1 000\nCar Jacka! $10 000\nCop Killa! $5 000\nElvis Has Left The Building! $32 000\nExpeditious Execution! $100 000\nGenocide! $30 000\nGrand Theft Auto! $30 000\nInsane Stunt Bonus! $1 000\nMedical Emergency! $10 000\nWipe Out! $50 000\nPojawiło się jednak kilka nowych rodzajów miejsc w których możemy wydać część zarobionej gotówki: należą do nich m.in. kościoły Jesus Saves, w których można dokonać zapisu gry (za $50 000), czy warsztaty (Max Paynt, Hell Oil, Smith & Heston's, Red Army Surplus i Gold Mines), w których można naprawiać samochód, pozbywać się policji lub kupować ulepszenia do pojazdu.\nGracz wciąż może otrzymywać mniejsze sumy pieniędzy za różne przestępstwa, wymienione w tabeli poniżej.\nstrzał w pojazd za pomocą pistoletu, karabinu maszynowego, miotacza ognia, ElectroGuna, Silenced S-Uzi Machine Guna lub Dual Pistola\nsłaba stłuczka z innym pojazdem\nstrzał w pojazd z Shotguna\nśrednia stłuczka z innym pojazdem\nzabicie przechodnia bronią palną lub rzucaną\nzabicie członka służb specjalnych/policjanta/gangstera za pomocą wyrzutni rakiet, koktajlu Mołotowa lub granatu\nzabicie gangstera (te same warunki jak służby policyjne)\nduża stłuczka z innym pojazdem\nrozjechanie agenta SWAT-u\nzabicie policjanta za pomocą dowolnej broni prócz wyrzutni rakiet, koktajlu Mołotowa lub granatu\nrozjechanie agenta służb specjalnych\nzabicie agenta SWAT-u (te same warunki jak inne służby)\nzabicie agenta służb specjalnych (te same warunki jak inne służby)\nzabicie żołnierza (te same warunki jak inne służby)\nW grze tak samo, jak w pierwszej części serii, pojawił się tryb combo za przestępstwa popełniane jedno po drugim. Jest on wyliczany w inny sposób: przykładowo, za zabicie pierwszego żołnierza gracz otrzyma $500, drugiego $1 000, trzeciego $1 500, czwartego $2 000, piątego i kolejnych $2 500. Zapobiega to uzyskiwaniu kwot powyżej miliona dolarów po zabiciu np. 40-50 żołnierzy z rzędu, co pod wpływem nieśmiertelności jest bardzo łatwe. Z pierwszej części serii powrócił również mnożnik i pełni taką samą funkcję.\nW tabeli powyżej nie ujęto stawek za kradzież lub zniszczenie samochodu, gdyż są one różne dla różnych modeli. Podano je w poniższej tabeli:\n$5 $25 Land Roamer\n$10 $50 Bug, Dementia, Panto\n$15 $75 Pickup\n$20 $100 TV Van, U-Jerk Truck, Van\n$25 $125 G4 Bank Van\n$30 $150 Armed Land Roamer, Big Bug, Hot Dog Van, Ice-Cream Van, Karma Bus, Pacifier, Tow Truck\n$40 $200 Beamer, Garbage Truck, Truck Cab, Truck Cab SX\n$50 $250 A-Type, Aniston BD4, Arachnid, B-Type, Bulwark, Dementia Limousine, Eddy, Furore GT, Hachura, Jagular XK, Jefferson, Maurice, Medicar, Miara, Michelli Roadster, Minx, Morton, Romero, Rumbler, Schmidt, Shark, Sports Limousine, Spritzer, Stinger, Stretch Limousine, T-Rex, Taxi, Taxi Xpress, Trance-Am, Wellard, Z-Type\n$60 $300 Benson, Bus, Container, Cop Car, Fire Truck, GT-A1, Meteor\n$70 $350 Special Agent Car, Transporter\n$80 $400 Tanker\n$90 $450 Box Truck, SWAT Van\n$95 $475 Tank\n$200 $1 000 Train (za każdy wagon)\ndokończyć tabelkę o zniszczeniach pojazdów w III, dodać wzór na pieniądze za stunty, poszukać stawek za zgniatanie pojazdów, poszukać według czego obliczana jest suma pieniędzy upuszczana przez umarłych przechodniów, dokończyć resztę gier z uniwersum 3D i HD\nW tej grze, jak i w całym uniwersum, system pieniężny został zmieniony na bardziej realistyczny w stosunku do poprzednich części serii. Głównym źródłem dochodu gracza są misje, których wykonanie nagradza go sumą pieniędzy od kilku do kilkuset (w nielicznych przypadkach) tysięcy dolarów. Mniej opłacalnymi środkami na zarobienie pieniędzy są misje poboczne (misja stróża prawa, misja taksówkarska itp.), misje dodatkowe oraz zbieranie ukrytych paczek, wykonywanie rozwałek oraz wyjątkowych skoków.\nUsunięty został mnożnik. Praktycznie całkowicie zostały usunięte nagrody za przestępstwa dokonane przez gracza. W GTA III, jedynymi nagradzanymi przestępstwami są stłuczki z innymi samochodami (wartość stłuczki zależy od jej siły, maksymalnie $40) oraz niszczenie innych samochodów (wartość określona przez zmienną nMonetaryValue w pliku handling.cfg). Nagrody pieniężne za niszczenie samochodów umieszczono w tabelce poniżej.\nDodano również kilka sposobów na zarabianie pieniędzy. Jednym z nich jest zgniatanie samochodów w zgniatarce samochodowej, drugim — wykonywanie szalonych skoków.\n$20 Perennial, Ambulans, Koszary OL,\nCabbie, Borgnine, Flatbed\n$30 Autobus, BF Injection, Wóz strażacki\n$36 Kuruma, Samochód FBI\n$38 Stallion, Esperanto\n$40 Blista, Autokar, Taksówka, Pony, Panlantic,\n$44 Mule, Ciężarówka Triady, Yankee\n$50 Dodo, Landstalker, Wóz policyjny\n$52 Bobcat, Rumpo\n$56 Mr Wongs\n$58 Pan Smakołyk\n$60 Lobo gangu Yardie\n$70 Linerunner, Sentinel, Sentinel mafii,\nStinger, Stinger gangu Yakuza\n$80 Enforcer, Konwojowóz, Patriot, Stretch\n$90 Banshee, Ogier gangu Diablo\n$100 Krążownik Kartelu\n$180 Predator, Reefer, Speeder\nDodano także kilka sposobów wydania pieniędzy, m.in. kupno broni w Ammu-Nation lub Towarach Wojskowych, oraz sesje z prostytutkami. Inną zmianą jest usunięcie możliwości odblokowania kolejnych części miasta za zdobycie określonej sumy, zamieniono to na konieczność ukończenia odpowiednich misji.\nW tej grze są dwie misje, które wymagają od nas wydania pewnej kwoty pieniędzy - są to Cios w serce: Akt II ($100 000) oraz Wymiana ($500 000).\nGłówną nowinką jest pojawienie się assetów, czyli budynków lub firm z których możemy czerpać zyski zależne od firmy: od $1 500 do $10 000 dziennie. Pieniądze można teraz wydać na kupno posiłku w restauracji w celu podniesienia stanu zdrowia. Zwiększyła się także ilość sposobów na zarobienie gotówki:\nwięcej rodzajów zadań pobocznych (np. Misja dostawcy pizzy),\npremia dla dobrego obywatela - za zaatakowanie (przy użyciu pięści, kastetu lub niektórych broni białych) przechodnia uciekającego przed policjantem ($50 za każde uderzenie/kopnięcie),\nUsunięto praktycznie całkowicie zyski za przestępstwa (została możliwość zabrania ofiarom zabójstw pieniędzy oraz zyski za zniszczenie helikopterów). Ograniczona została także liczba misji wymagających danej ilości pieniędzy do jednej (Uważaj na swoich przyjaciół - $1 001).\nZmiany objęły usunięcie pozostałych zysków wynikających bezpośrednio z przestępstw, dodanie możliwości kupna napojów w automatach, kupno ulepszeń do samochodu i kupno ubrań. Zwiększono ponownie ilość misji pobocznych i dodano możliwość obstawiania w kasynie lub wyścigów konnych.\nGTA Advance – poza kupnem broni nie ma na co wydać zarobionej gotówki.\nGTA: Liberty City Stories – poza misjami w których należy zaopatrzyć się w materiały wybuchowe, nie ma żadnych zmian w porównaniu do reszty uniwersum 3D.\nGTA: Vice City Stories – assety można w tej części rozbudowywać zgodnie z wolą gracza. Także pieniądze z ich płynące idą automatycznie na konto gracza o 16:00 (w poprzednich częściach trzeba było złożyć wizytę pod danym budynkiem i wejść w odpowiednią ikonę).\nW tej części dokonało się wiele zmian w systemie. Zredukowano do trzech misje poboczne, dodano możliwość zarobienia na wysadzeniu Securicara przez wzięcie pieniędzy, które przewoził. Wyjścia z dziewczynami również zaczęły wiązać się z nowymi kosztami - opłaty za wstęp na kręgielnie, lub kupno drinków. Gotówkę można również dać ulicznym artystom oraz bezdomnym.\nJeśli podczas gry w GTA San Andreas gracz przegra znaczną sumę pieniędzy np. w kasynie i stan jego konta osiągnie wartość ujemną, zadzwoni do niego wierzyciel żądający zwrotu pieniędzy. Jeśli przez zbyt długi czas gracz nie spłaci długu, wierzyciel zadzwoni po raz drugi. Po tym telefonie gracza będą atakować gangsterzy w Sentinelach. Dwóch z nich ma AK-47, dwóch pozostałych Micro Uzi. Ataki zakończą się gdy CJ zapłaci należności lub opuści Las Venturas.\n↑ Wyjątkiem jest Grand Theft Auto V, gdzie stan konta gracza można sprawdzić na stronie internetowej banku, przy bankomacie lub w menu pauzy.\n↑ W scenariuszu Tequila Slammer premia ta nie niesie ze sobą wynagrodzenia pieniężnego.\n↑ Punkty otrzymane za ten czyn pojawiają się na ekranie tylko wtedy, kiedy w pojeździe widoczny jest kierowca (np. na motorze).\n↑ Pod warunkiem, że wszystkie pociski trafią w pojazd; jeśli nie, nagroda wyniesie od $1 do $4.\nStan konta gracza w GTA 1\nStan konta gracza w GTA 2\nStan konta gracza w GTA III\nStan konta gracza w GTA VC\nStan konta gracza w GTA SA\nStan konta gracza w GTA Advance\nStan konta gracza w GTA VCS\nStan konta gracza w GTA IV


tkanina na garnitury - stylowo i modnie z Allani\njednobarwna tkanina żakardowa\nco to jest akryl tkanina\noznaczenia tkanin do prania\nMateriał tkanina • Garnitury • Klasyczny klapa w błyszczące tkaniny i zamknięciu jednego przycisku, kieszeń serce.\nMateriał tkanina • Garnitur męski utrzymany w głębokim odcieniu granatu. • Garnitur jest fantastyczną propozycją na rodzinne uroczystości czy studniówkę.\nJego najważniejsze cechy to: niski wskaźnik zagnieceń oraz łatwość pielęgnacji ograniczenie do minimum wypełnień ramion marynarki wytrzymała tkanina, odporna • Garnitur zaprojektowany w Polsce i uszyty w wyszczuplonym kroju slim. • Garnitur składa się z marynarki jednorzędowej na dwa guziki i spodni bez zaszewek, delikatnie zwężanych ku dołowi.\nMateriał tkanina • Tkanina zapewnia doskonałą cyrkulację powietrza, świetnie dopasowuje się do sylwetki i jest niezwykle przyjemna w dotyku. • Garnitur wykonany z najwyższej jakości wełny pochodzącej z renomowanej włoskiej tkalni Vitale Barberis Caninico.\nGarnitury • Materiał tkanina • Stylowy dwurzędowy garnitur w kolorze granatowym będzie pasował do modnych casualowych stylizacji, ale świetnie wygląda także w wersji wizytowej.\nGarnitury • Ten opis został przetłumaczony automatycznie: krawiectwo Sukienka Dolce & Gabbana wykonany z tkaniny z wełny dziewiczej dopasowanie Martini Regular • Materiał tkanina\nGarnitur fantastycznie prezentuje się z klasyczną białą jak i z granatową koszulą. • Szary garnitur w kratę męski wykonany z przyjemnej w dotyku tkaniny. • Szary garnitur w kratę męski 35227\nMateriał tkanina • Garnitury • Marynarka świetnie prezentuje się z granatowymi spodniami jak i ze spodniami z tej samej tkaniny, tworząc ciekawy garnitur męski.\nGarnitury • Czarny garnitur z wełny 34846 • Dzięki naturalnym właściwościom tkaniny garnitur świetnie układa się na sylwetce i zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza.\nCzarny garnitur Mix&Match (152) marynarka • Garnitury • Ze spodniami z tej samej tkaniny tworzy elegancki garnitur męski, który zadowoli nawet najbardziej wymagających mężczyzn.\nElegancki garnitur męski granatowy z delikatną strukturą. • Odpowiedni skręt włókien sprawia, że tkanina jest niesamowicie miękka i lekka, z delikatnym połyskiem. • Garnitur stanowi idealną propozycję do biznesowych stylizacji oraz doskonale spisze się podczas wyjątkowych okazji.\ntkanina na garnitury w trendy ALLANI\nw trakcie ważnego wyjścia, to zamień denimowy dół na model palazzo, najlepiej wykonany z delikatnej tkaniny • Jeśli masz ochotę, to możesz stworzyć z takiego połączenia damski garnitur.


MAŁGORZATA ZYŚK – Strona 3 – Oficjalna strona\nZąbki są jednym z największych miast Powiatu Wołomińskiego pod względem zamieszkania ludności. Niestety nie wszyscy mieszkańcy są zameldowani, co przekłada się zarówno na mniejsze środki dla gminy z podatku dochodowego, jak i inne niedoszacowania, chociażby mniejszą liczbę zatrudnionych funkcjonariuszy policji. Osoby, które mieszkają w naszym mieście, z różnych powodów nie meldują się i nie odprowadzają tu podatku dochodowego. Mieszkańcy formalnie nie związani z Ząbkami, posyłają swoje dzieci do ząbkowskich szkół i przedszkoli. Fakt ten jest nie lada wyzwaniem dla władz miasta, aby pomimo mniejszych zwrotów z podatku, zapewnić wszystkim małym mieszkańcom miejsce w szkole lub przedszkolu. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że Ząbki są najmłodszym miastem w Polsce pod względem średniej wieku mieszkańców, a co jest z tym związane mają największy przyrost naturalny. Burmistrz Robert Perkowski i Rada Miasta stoją przed ciągłym dylematem, jak zapewnić godny dostęp do edukacji i jednocześnie budować i modernizować infrastrukturę drogową. Kiedy od września 2017 roku zaczęto proces wygaszania szkół gimnazjalnych, wielu mieszkańców sygnalizowało, że w dawnych budynkach ząbkowskich gimnazjów powinny powstać szkoły średnie. Czytaj dalej Czy powinna powstać szkoła średnia w Ząbkach?\nOpublikowano Marzec 22, 2018 Październik 23, 2018 Dodaj komentarz do Czy powinna powstać szkoła średnia w Ząbkach?\nUdział Miasta Ząbki w akcji „Polacy Kresowym Straceńcom”\nW 100-lecie odzyskania niepodległości Miasto Ząbki czynnie włączyło się w wielkanocną zbiórkę darów na rzecz Kombatantów i dzieci obecnie żyjących na Kresach Wschodnich dawnej Rzeczpospolitej Polskiej. Akcja „Polacy Kresowym Straceńcom” jest organizowana od 2012 roku przez Stowarzyszenie Łagierników Żołnierzy AK, reprezentowane przez Artura Kondrata – Prezesa Zarządu.\nCzytaj dalej Udział Miasta Ząbki w akcji „Polacy Kresowym Straceńcom”\nOpublikowano Marzec 21, 2018 Październik 23, 2018 Dodaj komentarz do Udział Miasta Ząbki w akcji „Polacy Kresowym Straceńcom”\nPoprawa bezpieczeństwa na skrzyżowaniu ulic Wojska Polskiego i Jana III Sobieskiego w Ząbkach\nNa ostatniej sesji Rady Powiatu Wołomińskiego 22 marca 2018 r., została przegłosowana inwestycja „Budowa wyniesionego skrzyżowania na ul. Wojska Polskiego i Jana III Sobieskiego w Ząbkach”. Na powyższym skrzyżowaniu dochodzi do licznych kolizji drogowych, poprzez wymuszanie pierwszeństwa przez samochody jadące podporządkowaną drogą gminną. Robert Perkowski – burmistrz Miasta Ząbki wystąpił do Starostwa Powiatowego w Wołominie z wnioskiem o poprawę bezpieczeństwa na przytoczonym skrzyżowaniu, z uwagi na fakt zaistnienia kilku groźnych wypadków oraz uszkodzenie ogrodzenia nieruchomości graniczącej zpasami drogowymi. Taka sytuacja jest szczególnie niebezpieczna, gdyż istnieje obawa, że może dojść do ciężkiego wypadku z udziałem pieszych. Popierając wniosek burmistrza Roberta Perkowskiego, również my, radni Powiatu Wołomińskiego – Małgorzata Zyśk i Sławomir Pisarczyk, złożyliśmy wniosek idwie interpelacje (jedną wspólnie z władzami Miasta Ząbki) o szybkie i zdecydowane rozwiązanie problemu bezpieczeństwa na skrzyżowaniu drogi powiatowej Wojska Polskiego zdrogą gminną Jana III Sobieskiego. Przebudowa powyższego skrzyżowania zuwagi na ograniczenie wruchu drogowym, przewidziana jest na okres wakacji, awcześniej wykonana zostanie dokumentacja projektowa.\nCo słychać str. 6\nOpublikowano Marzec 19, 2018 Wrzesień 19, 2018 Dodaj komentarz do Poprawa bezpieczeństwa na skrzyżowaniu ulic Wojska Polskiego i Jana III Sobieskiego w Ząbkach\nProjekt „Wirtualne zeszyty historyczne”\nWznowiliśmy działania związane z projektem „Wirtualne zeszyty historyczne”. Chcemy oddać honor i cześć bohaterom w setną rocznicę odzyskania niepodległości oraz zbliżającą się za dwa lata setną rocznicę Bitwy Warszawskiej 1920r. Tegorocznym tematem przewodnim są „Miejsca pamięci narodowej na Mazowszu”, ze szczególnym uwzględnieniem odzyskania niepodległości, walk o granice II Rzeczypospolitej Polskiej i Bitwy Warszawskiej 1920r.\nCzytaj dalej Projekt „Wirtualne zeszyty historyczne”\nOpublikowano Marzec 19, 2018 Październik 23, 2018 Dodaj komentarz do Projekt „Wirtualne zeszyty historyczne”\nZagrzebali Nas, ale nie wiedzieli, że jesteśmy ziarnem\nW Szkole Podstawowej nr 2 im. Jana Kochanowskiego w Ząbkach 9 marca 2018 roku odbyła się niezwykła lekcja historii. Naszym gościem i prelegentem był prof. Jan Żaryn – Senator Rzeczypospolitej Polskiej. Wśród zaproszonych i przybyłych na uroczystość gości byli: Piotr Uściński – Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w imieniu Roberta Perkowskiego – Burmistrza Miasta Ząbki, Sekretarz Patrycja Żołnierzak, Małgorzata Zyśk i Sławomir Pisarczyk – Radni Powiatu Wołomińskiego, Paweł Poboży – Prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół i Placówek Edukacyjno-Wychowawczych Miasta Ząbki oraz Dyrektorzy, Wicedyrektorzy i Nauczyciele wszystkich ząbkowskich szkół.\nGości przywitała Irena Małyszczuk – Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 2. Zgromadzona w hali sportowej młodzież gimnazjalna mogła wysłuchać wspaniałego wykładu prof. Jana Żaryna o Żołnierzach Wyklętych. Ta niezwykle ciekawa prelekcja wygłoszona przez Pana Senatora została przez uczestników spotkania nagrodzona gromkimi brawami. Na zakończenie spotkania Pani Dyrektor wraz z delegacją uczniów wimieniu własnym, nauczycieli, młodzieży i zgromadzonych gości złożyła gorące podziękowania Panu prof. Janowi Żarynowi – Senatorowi Rzeczypospolitej Polskiej, za wspaniały wykład o Żołnierzach Wyklętych, których męstwo, odwaga i niezłomność oraz bohaterska postawa, są dla młodego pokolenia wzorem godnego życia i umiłowania ojczyzny. Podkreśliła, że była to niezwykła lekcja patriotyzmu, która zapadnie Nam głęboko w pamięci, a zdobytą wiedzę będziemy przekazywać potomnym. Walka, determinacja, poświęcenie i ofiara życia Żołnierzy Niezłomnych, nie była daremna i nie może być nigdy zapomniana. Twórcy zbrodniczego systemu komunistycznego chcieli zagrzebać pamięć o bohaterach i ich męczeństwie, ale nie wiedzieli, że są ziarnem i wydadzą plon stukrotny.\nCo słychać str. 8\nOpublikowano Marzec 19, 2018 Wrzesień 19, 2018 Dodaj komentarz do Zagrzebali Nas, ale nie wiedzieli, że jesteśmy ziarnem\nDo trzech razy sztuka. Budowa Drewnickiej i Kochanowskiego już wkrótce\nPrzebudowa ulic: Szpitalnej, Drewnickiej i Kochanowskiego była priorytetem zarówno dla Urzędu Miasta Ząbki, jak i dla nas, radnych powiatowych Małgorzaty Zyśk i Sławomira Pisarczyka.\nI etap budowy ul. Szpitalnej rozpoczął się w 2015 roku. Wtedy to rozpoczęta inwestycja, po wyczerpaniu zabezpieczonych środków, została niefortunnie zakończona przewężeniem, które mogło być powodem kolizji. Wystosowaliśmy szereg wniosków i interpelacji, do starosty, zarządu iradnych powiatu, aby wtrybie pilnym zabezpieczyć środki i kontynuować budowę. Dzięki podjętym staraniom ul. Szpitalna do skrzyżowania z ul. Narutowicza, na początku 2016 r. została zakończona.\nW sierpniu i we wrześniu2015 r., złożyliśmywnioski do Wieloletniego Planu Inwestycyjnego oraz budżetu Powiatu Wołomińskiego na 2016 r., na przebudowę ciągu ulic Drewnicka – Kochanowskiego. W projekcie budżetu zarząd powiatu inwestycji nie umieścił. Napisaliśmy interpelację i otrzymaliśmy odpowiedź, że kontynuacja będzie możliwa, jeśli uda się zabezpieczyć środki. W sierpniu i wrześniu 2016 roku ponownie złożyliśmy wnioski do WPI i budżetu powiatu na 2017 r. Budowa ulic Drewnickiej iKochanowskiego wraz z odwodnieniem znalazły się w budżecie powiatu na 2017 r. Przetarg na realizację tej inwestycji ogłaszany był trzykrotnie. Za pierwszym razem do przetargu nie zgłosił się żaden wykonawca. W drugim postępowaniu przetargowym firma, która złożyła ofertę nie spełniała części kryteriów przetargowych. Skutek był taki, że zbliżał się koniec roku a termin realizacji przesuwał się. Złożyliśmy kolejne pisma, aby środki przeznaczone na budowę Drewnickiej i Kochanowskiego w 2017, zostały dodane do kwot zabezpieczonych na powyższą inwestycję w 2018 r.\nW naszych działaniach wspierał nas burmistrz Robert Perkowski. Pani skarbnik Powiatu Wołomińskiego, po konsultacji z panią skarbnik gminy Ząbki, przygotowała propozycję finansowania rozbudowy ulic Drewnicka – Kochanowskiego. Środki finansowe z 2017 i 2018 r. zostały zsumowane i umieszczone w budżecie jako zadanie dwuletnie. Trzecie postępowanie przetargowe zakończyło się pomyślnie, 12 grudnia 2017 r., wyłoniono wykonawcę i podpisano umowę na realizację inwestycji. Jak tylko na to pozwolą warunki atmosferyczne, budowa tak oczekiwanej przez mieszkańców Ząbek drogi zostanie rozpoczęta.\nCo słychać str. 4\nOpublikowano Luty 9, 2018 Wrzesień 19, 2018 Dodaj komentarz do Do trzech razy sztuka. Budowa Drewnickiej i Kochanowskiego już wkrótce


Naruszewo - Konkurs "Najaktywniejsze sołectwo"\nNajaktywniejsze sołectwo na Mazowszu jest w …\n... gminie Naruszewo ??\nWojewoda Mazowiecki, Pan Jacek Kozłowski ogłosił konkurs na "Najaktywniejsze sołectwo". Wyróżnieni otrzymają pomoc na sfinansowanie kolejnych projektów.\nOrganizatorem konkursu jest Wojewoda Mazowiecki. Współorganizatorami są: Województwo Mazowieckie, Związek Stowarzyszeń Mazowiecki Leader, Mazowiecki Ośrodek Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Warszawie i Gazeta Sołecka.\npromowanie najlepszych przykładów dobrych praktyk zrealizowanych projektów i inicjatyw oddolnych w sołectwach,\npromowanie najbardziej aktywnych sołtysów, którzy pracują na rzecz społeczności lokalnej,\npodniesienie świadomości mieszkańców wsi,\naktywizacja społeczności wiejskiej.\nKonkurs to okazja do promocji ciekawych inicjatyw w społeczności wiejskiej. Podczas oceny projektu będzie brany pod uwagę m.in.: jego wpływ na integrację społeczności lokalnej, zasięg oraz innowacyjność przedsięwzięcia. Istotne będzie również podjęcie uchwał o utworzeniu funduszu sołeckiego.\nSzczególowe informacje o konkursie w załączeniu oraz nastronie www.mazowieckie.pl.\nWszelkich informacji na temat konkursu udzielają pracownicy Biura Wojewody Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie pod numerami telefonów: (22) 695 62 16 i (22) 695 69 80 lub mailem: ngo@mazowieckie.pl.\nZgłoszenia oraz załączoną dokumentację (np. zdjęcia dokumentujące zrealizowane przedsięwzięcia ew. prezentacje filmowe) należy składać osobiście lub za pośrednictwem poczty w siedzibie Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego:\n1) Kancelaria Ogólna w Warszawie, Pl. Bankowy 3/5, 00-950 Warszawa;\n2) Delegatura – Placówka Zamiejscowa MUW w Radomiu, ul. Żeromskiego 53, 26-600 Radom;\n3) Delegatura – Placówka Zamiejscowa MUW w Płocku, ul. Kolegialna 15, 09-402 Płock;\n4) Delegatura – Placówka Zamiejscowa MUW w Siedlcach, ul. Piłsudskiego 38, 08-110 Siedlce;\n5) Delegatura – Placówka Zamiejscowa MUW w Ostrołęce, ul. Gorbatowa 15, 07-410 Ostrołęka;\n6) Delegatura – Placówka Zamiejscowa MUW w Ciechanowie, ul.17 stycznia 7, 06-400 Ciechanów\nw terminie do 15 czerwca 2011 roku\nRegulamin (DOC) (39 kB)\nKarta zgłoszenia (DOC) (37.5 kB)\nKarta oceny (XLS) (46.5 kB)