Zarzut 3 – zdjęcia udające inne miejsce? | Golden Lunacy\nZarzut 3 – zdjęcia udające inne miejsce?\nŻe ilustrowaliśmy naszą wspinaczkę drogą Golden Lunacy innymi zdjęciami, nie z drogi. Główny zarzut dotyczył zdjęcia opublikowanego w magazynie Góry (poniżej). Kłamliwie sugerowano też, że jakieś zdjęcia „podstawialiśmy” w relacji do Polskiego Związku Alpinizmu (do dziś (2021) nie pokazano żadnego takiego zdjęcia).\nCo do zdjęcia opublikowanego w magazynie Góry (poniżej), przez kilka lat od publikacji (od 2007- do 2011) nikt nawet nie wspomniał o tym, że odbiera to zdjęcie jako ilustrację z dużego klifu M.Qaqarsuassia (a rozmawialiśmy o nim wielokrotnie, pokazywaliśmy artykuły z magazynu Góry, a na pokazach rozdawaliśmy egzemplarze magazynu).\nZarzut powstał dopiero w roku 2011 po publikacji książki pani Krośkiewicz-Onoszko. Dziś wiemy, że był to kolejny sfabrykowany zarzut, po to by kreować fakty w obronie p. J.Krośkiewicz-Onoszko, która opluwała nas dziesiątkami insynuacji.\nTym niemniej wyjaśniamy, bo jest to zarzut poważny i wybitnie obraźliwy.\nNa ten zarzut odpowiedzieliśmy od razu jak tylko o nim usłyszeliśmy, na łamach portalu wspinanie.pl – 12września 2011 r.- pytanie 7 i 8.\nJuż kilka dni po naszych wyjaśnieniach (mimo wiedzy o nich) , w swoim oficjalnym piśmie użyła go kapituła nagrody Jedynki.\n„oskarżone” zdjęcie, w magazynie w oryginale widać szczegóły nieco lepiej. Oczywiście nakładka layoutowa (golden lunacy) nie jest naszego autorstwa i została nałożona na wiele różnych zdjęć w artykule przez grafików.\nPowyższe zdjęcie to ujęcie z naszej nowej (2007) drogi skałkowej poprowadzonej w okolicy innuickiej wsi Appillattoq. Nigdy tego nie ukrywaliśmy. W artykule jest więcej zdjęć ze skałek i spoza dużej ściany, nawet okładka magazynu to zdjęcie nie z big-walla, ale małej skałki, gdzie przeszliśmy nową drogę (notabene dokładnie tę samą co na „oskarżonym” zdjęciu) .\nJak więc udowadniano domniemaną manipulację, i czy zdjęcie rzeczywiście mogło kogoś zmylić?\nPodpis pod zdjęciem brzmi „Eliza zjeżdża po wspinacze przez system off widthów” (opis stanu faktycznego). Co prawda nigdzie nie jest napisane, że zjeżdża z drogi GL, zwrócono nam jednak uwagę, że podpis pod tym zdjęciem jest nieprecyzyjny i może wprowadzać w błąd, bowiem w artykule – 3 strony dalej – także pojawia się wzmianka, że na dużej drodze GL natrafiamy na „mokre off-widthy, z którymi dzielnie radzi sobie Eliza”. Ale przecież:\nDokładnie opisaliśmy że drogą GL nigdy nie zjeżdżaliśmy za dnia (skąd dzienne zdjęcie?).\nCo więcej po co Eliza miałaby zjeżdżać po wspinaczce na „mokrych off-widthach”(tych z drogi GL) skoro podczas szybkiej akcji nasz zespół wspinał się w kierunku szczytu (wszystko opisane w relacjach)?\nOff-width (przerysa) na zdjęciu ze skałki nie jest mokry, a w opisie drogi GL (duży klif) „mokry” był . To po prostu nie ten sam off-width.\nJak wykonać takie zdjęcie wspinając się razem na klif ?\nMimo takich spostrzeżeń trzeba uczciwie powiedzieć, że jest pewne prawdopodobieństwo, że wspominający formację „off-width” opis zdjęcia i wspominający podobną formację opis dużej drogi, we fragmencie artykułu, mógł kogoś (nie ekspertów) wprowadzić w błąd i pozwolić na skojarzenie obrazka z drogą na dużej ścianie. Pytanie jednak czy takie prawdopodobieństwo pozwala na rozpowszechnianie oskarżeń o manipulację?\nW kwestii tego zdjęcia zebraliśmy listę przesłanek, nad którymi już dawno powinni zastanowić się nasi adwersarze:\n1. O intencjach autora.\nW redakcji magazynu Góry (i w naszych archiwach),wciąż znajdują się pliki PDF z przygotowania „oskarżonego” artykułu. Można na nich prześledzić historię autorskich (D.K) propozycji layoutu.\nPoniżej oryginalny pdf Davida wysłany do redakcji „Gór”\nw trakcie prac nad materiałem:\nNa roboczym pliku PDF wyraźnie widać, że David zaproponował redakcji publikacje tego zdjęcia jako malutkiego znaczka uzupełniającego inne zdjęcia ze skałek.\nJeżeli David miałby ochotę manipulować i jak pisze Kapituła wstawić „ilustrujące wspinaczkę zdjęcie, którego nie wykonano na samej drodze”, czy nie zaproponowałby wypuszczenia tego ładnego zdjęcia na duże. Szczególnie, że byłoby to jedno z zaledwie 2 zdjęć z prowadzenia drogi GL? Tymczasem zaproponował, je zaledwie jako uzupełnienie.\nPodczas końcowego łamania, redaktorzy Gór zdecydowali jednak nie skorzystać z propozycji autora i wypuścili to zdjęcie na pół strony.(zapewne z powodów „estetycznych”). David zgodził się na tę wykonaną w ostatniej chwili podmiankę i przesłał większy plik do druku.\nFakt istnienia autorskiej propozycji na dokumencie PDF, który dobitnie pokazuje brak złych intencji autora, nie zainteresował Kapituły, która rozpowszechniała pomówienie o manipulację nawet za granicą.\n2 . Pokaz slajdów 2007- o intencjach c.d.\nJeżeli „oskarżone” zdjęcie przedstawiałoby wyciąg z dużej drogi i było jednym z niewielu z prowadzenia na tej drodze (bo jest tylko kilka takich zdjęć) to czy nie użylibyśmy go do prezentacji prowadzenia Golden Lunacy we wspomnianym już pokazie slajdów? W roku 2007, 2008 widziało go kilka tysięcy ludzi.\nDlaczego więc nie użyliśmy tego zdjęcia w ogóle, ale bardzo podobne zostało pokazane w fragmencie pokazu ilustrującym opowieść o małych skałkach?\nOto wycinek pokazu. Klatka po klatce (tu sfotografowane zrzuty ekranowe). Zdjęcie z tej samej, charakterystycznej rysy pojawia się w minucie 18.20.\nZdjęcie to jest zapisane w pliku w bloku opowiadającym o naszych przygodach i wspinaczkach wokół wsi Appillattoq. Ale czy to jest to samo miejsce? Poniżej zestawienie zdjęcia z pokazu ze zdjęciem „oskarżanym”;-)\nPokaz „Grenlandia Zderzenie żywiołów” oglądało kilka tysięcy osób, na KFG, w klubach, na Kolosach, Dniach Lajtowych etc…Oryginalny plik avi. z roku 2007, z tym pokazem, jest dostępny, i jest zamkniętą formą niezmienioną od czasu zapisu (możliwość weryfikacji czasu nagrania.) Jego przejrzenie dowodzi niezbicie jakie zdjęcie (z tej samej drogi i off-widtha) pokazywaliśmy i w którym miejscu pokazu.\nJeśli celowo manipulowalibyśmy tym zdjęciem, sugerując ze jest z dużej ściany przecież nie pokazywalibyśmy innych zdjęć z tej drogi jako skałki.\n3. Zdjęcie z tej samej skałki , z kręcenia filmu w roku 2009, było publikowane w magazynie Góry (2009) – 2 lata przed aferą (2011). Nigdzie ani na pokazach, ani w artykułach nawet w roku 2009 nie ukrywaliśmy, że to zdjęcie ze naszej drogi skałkowej.\n4.Z jakiego kąta, z jakiego miejsca zostało wykonane to ujęcie?\nNa klif wspinaliśmy się tylko w 2 osoby. Jest znanym faktem, że mieszkając na wyspie Pammialuk przez miesiąc niemal nie widywaliśmy ludzi (tylko kilka osób, zwykle z daleka). Tymczasem zdjęcie jest wykonane z oddali, a fotograf znajduje się prostopadle do ściany, na wysokości jej połowy.\nJakim sposobem moglibyśmy wykonać zdjęcie z takiego kąta jednocześnie razem zjeżdżając z wielkiej ściany?\nW 2007 żeby zrobić takie zdjęcie na ścianie musielibyśmy chyba użyć latawca ;-) Przypominamy, że jeszcze przez kilka lat na rynku nie było małych dronów. Pierwsze drony konsumenckie pojawiły się w roku 2012/13.\n5.Na zdjęciu Eliza nie ma kasku, ani sprzętu wspinaczkowego, nawet plecaka. Czy mogłaby tak zjeżdżać z dużej ściany po kilku dniach, albo w trakcie akcji górskiej?\n6.Szeroko znanym (relacjonowanym przez nas od 2007) faktem jest, że po naszej wspinaczce na szczyt (górna partia góry) zaczęliśmy zjeżdżać wieczorem i kontynuowaliśmy zjazdy do koleby w połowie góry po ciemku. Nigdy więcej tam byliśmy. A więc, co logiczne, nie mogliśmy wykonać „dziennego” zdjęcia podczas zjazdów w górnej partii ściany.\n7.Szeroko znanym (relacjonowanym od 2007) faktem jest, że nigdy nie zjeżdżaliśmy z dolnej części ściany. Wycofywaliśmy się bowiem – żlebem po lewej stronie od ściany. W jaki sposób moglibyśmy więc wykonać zdjęcie z takiego kąta? W jaki sposób moglibyśmy sugerować, że zdjęcie to jest z drogi GL ?\n8.Podpis pod zdjęciem brzmi „Eliza zjeżdża po wspinacze przez system off widthów”. Nigdzie nie jest napisane, że z drogi GL. Layout artykułu jest pełen wielu zdjęć ze skałkowych problemów, nie pochodzących z drogi GL, o co wiec chodzi z tym oskarżeniem?\n9.Od kiedy w magazynach specjalistycznych w jednym artykule nie można wymienić takich samych nazw formacji (np. przewieszenia, sufit, rysa, przerysa, off-width, zacięcie) które znajdują się w innych miejscach, a były pokonywane na tej samej wyprawie. Otóż nie ma takiego zwyczaju, ani umowy, wręcz przeciwnie formacje wymieniane są swobodnie tak jak występują. Takie same nazwy formacji występujących w różnych miejscach wymieniane są w wielu artykułach o wielu wyprawach.\n10.Jeśli uważasz, że podpis pod omawianym zdjęciem był niestosowny, odpowiedz: A JAK TY BYŚ PODPISAŁ/ŁA TO ZDJĘCIE, Z NIE NAZWANEJ DROGI SKAŁKOWEJ PRZEBYTEJ NA GRENLANDII ?\n11. I ostatnia ważna kwestia :\nZ domniemanego „podstawienia” tego zdjęcia zrobiono wielką aferę nagłaśniając je nawet w mediach szerokiego obiegu (robiła to m.in. fabrykująca oskarżenia przeciwko nam kapituła nagrody Jedynki, i co szokujące także raport PZA). A przecież, by przywrócić sprawie właściwe proporcje wystarczyło zadać sobie jedno pytanie: Jaką szkodą dla czytelnika byłoby błędne skojarzenie tego zdjęcia z wielką ścianą pokonaną na tej samej wyprawie ?\nNa zdjęciu tym widać ok. 25 m czystej, ładnej skały i zjeżdżającą osobę. Czy na wielkiej ścianie Qaqarsuassia jest 25 m takiej skały? Oczywiście. Czy są off-widthy ? Są. Do tego były mokre. Czy Eliza zjeżdżała? Zjeżdżała. I na zdjęciu w skałkach i na wielkiej ścianie.\nJak więc zostałby wprowadzony w błąd czytelnik jeśli faktycznie uznałby to zdjęcie za ujęcie z wielkiej ściany. Na poziomie topograficznym, estetycznym …na jakim ? Czy pomylenie tego zdjęcia z dużą ścianą zmieniłoby percepcję naszej 2000 metrowej nowej drogi na wielkiej ścianie?\nNIGDY NIE PUBLIKOWALIŚMY ŻADNEGO ZDJĘCIA, KTÓRE MIAŁOBY UDAWAĆ INNE MIEJSCE.\nW naszym przekonaniu zdjęcie dokumentacyjne z drogi musi być zdjęciem z tej drogi. Jest to naturalne i nigdy nie robiliśmy od tej zasady odstępstwa.\nROZKŁADÓWKA TEŻ NADUŻYCIEM ?\nPo wielu miesiącach od rozpoczęcia afery (2011) i po swoim polskim Komunikacie (wrześein 2011) Kapituła nagrody Jedynki , „znalazła” jeszcze inne zdjęcie, które ją „oszukało” ….. 4 lata wcześniej! Napisała to angielskim komunikacie, który zaczęła rozsyłać po całym świecie. Oto owo zdjęcie:\nwg Kapituły zdjęcie z kajakowania zamieszczone przez redakcję lub w notce to także nadużycie. Nie ma na nim drogi. Oskarżony zostaje zespół autorów drogi.\nPo nieuczciwym komunikacie kapituły, dość szybko zorientowaliśmy się , że rozpoczęto rozsyłać anonimy mające niszczyć szanse festiwalowe filmu Elizy i reputacje Davida jako fotografa.\nByliśmy w szoku gdy okazało się, że anonimy te zawierają angielski komunikat, który rozesłała do zagranicznych mediów górskich ex-kapituła Jedynki (już po podaniu się do dymisji) . I w anonimie i przesyłce zagranicznej do dziennikarzy było to samo, nigdzie nie publikowane w Polsce pismo (komunikat angielski mocno różnił się od komunikatów publikowanych w Polsce). Jedno ze znalezionych w anonimie i w angielskim komunikacie jurorów, oskarżeń brzmiało:\n„… w wielu raportach, aby zilustrować swoją drogę para, bez wyraźnego zaznaczenia, użyła spektakularne zdjęcia z innych lokalizacji niż ich droga, co jest praktyką której nie można tolerować w profesjonalnych mediach. np. zdjęcie nr 3 , na którym widać pionową, centralną część klifu gdy tymczasem ich droga prowadzi, daleko z lewej , przez łagodnie nachylone zbocze.”\nWszystko zaczynało się : „podczas dochodzenia odkryto…” (**)\nO jakie zdjęcie chodziło ? Oto ono. (zdjęcie nr 3 z podanego w piśmie linka)\nW tym jednym, krótkim kawałku angielskiego tekstu Kapituły Jedynki ze zgrozą odkryliśmy aż kilka manipulacji i kłamstw…\nOczywiście na żadnym z tych zdjęć nie pisaliśmy, że jest tam droga. Jak widać, powyższe zdjęcie nie ma nic wspólnego z drogą wspinaczkową – to ilustracja przepłynięcia w kierunku wielkiego klifu którym się wspinaliśmy. I notka, i artykuł były opowieścią o kolorowej wyprawie, a jak widać na wyrywku obok były tam m.in. zdjęcia gór lodowych, gdzie indziej naszej bazy, jeszcze w innych notkach zdjęcia Innuitów. Dlaczego, wg jakiej logiki, na ilustracji musiała być akurat droga wspinaczkowa? Żadna redakcja medium górskiego nie daje w artykule samych zdjęć z drogą wspinaczkową (a to ona decyduje co publikować, co dać na rozkładówkę).\nA jednak „angielski” komunikat oceniał to jako „praktykę niedopuszczalną” i jako „efekt dochodzenia” …. Było to jedno z oskarżeń uzasadniających odebranie nagrody. Dodatkowo warto zwrócić uwagę, że całą „winę” za tę absolutnie wzorową, piękną ilustrację zrzucono na autorów nowej drogi, nie na redakcje, które zdjęcia zatwierdzają.\nTo jednak nie koniec absurdu.\nOtóż droga nasza wcale nie znajduje się daleko z lewej, na łagodnie nachylonym zboczu, jak okłamała polska kapituła zagranicznych dziennikarzy górskich, a część drogi (choć nie musiała) znajduje się na skraju opublikowanego zdjęcia (na tej samej ścianie).\nAby czytelnik tego nie zweryfikował i nie mógł umiejscowić oskarżanego zdjęcia Kapituła nie podesłała adresatom swojego pisma linka do naszego topo (szeroko publikowanego całkiem niedawno w tym samym roku 2011). Wtedy można by łatwo sprawdzić datę jego publikacji, i upadłby jeszcze inny punkt dokumentu jury, mówiący o tym że wszystko ukrywamy.\nO czym świadczyłoby rzetelne porównanie źródeł ? Otóż fragment drogi znajduje się na krawędzi zdjęcia, a na rozkładówce w mag. Góry została ona obcięta w spadach. Nie ma więc mowy o daleko położnym połogim zboczu, co więcej znajdująca się w środku widocznego na zdjęciu klifu droga Hidrofilia ma nachylenie bardzo podobne do naszej drogi Golden Lunacy.\nA więc nie ma podstawionego zdjęcia spoza drogi. Jest po prostu zdjęcie ilustrujące piękną wyprawę. Nasza droga nie znajduje się „daleko”, ale praktycznie na zdjęciu, i nie na jakimś wymyślonym* połogim zboczu, ale na tej samej ścianie.\n*historia o leżącej na połogim zboczu drodze została wymyślona przez państwa Krośkiewicz-Onoszko,i była propagowana w niektórych kręgach środowiska wspinaczkowego przez ponad 2 lata, od roku 2009,\na następnie włożona do książki pani Onoszko. Książka ta została zablokowana orzeczeniem Sądu, który potwierdził (2021) że książka zawiera kłamstwa m.in. o naszej wyprawie.\n**jedyną osobą w kapitule, która faktycznie prowadziła "dochodzenie" był ekspert topograficzny Grzegorz Głazek. Tylko on zbierał materiały,\nprzesłuchiwał świadków (nawet zza granicy), poprosił nas o doniesienie map i materiałów... Wtedy niemal go nie znaliśmy, mimo to inni członkowie Kapituły od razu po odebraniu nagrody,\nzaczęli go wyśmiewać na forach internetowych. Pomimo to w roku 2012, to właśnie G.G stał się ekspertem autoryzowanym w tej sprawie przez PZA.\nGłazek, podobnie jak inny członek kapituły Artur Hajzer był przeciwny odebraniu nagrody.\nOryginały anonimów i "ekspertyz" rozesłanych za granicę i przekazanych do anonima przez  przez kapitułę - zostały zarchiwizowane do wglądu sądu i niezależnych ekspertów.


Termin Kalendarza Z Zegarem W Płaskiej Konstrukcji | Premium Wektor\nkeep_calm 661 zasobów\nTermin Kalendarza Z Zegarem W Płaskiej Konstrukcji Premium Wektorów\nOsoba umawiająca się na spotkanie z czasem i miejscem\nTygodniowy terminarz z zieloną ramą z piór i liści\nHarmonogram i program w biznesplanie\nHarmonogram i koncepcja planowania, tworzenie osobistego planu nauki, planowanie czasu biznesowego, wydarzenia i wiadomości, przypomnienia i harmonogram.\nKoncepcja szablonu banera harmonogramu z dużym kalendarzem i zegarem ściennym.\nBiznesmen działa na laptopie, zarządzaniu czasem i koncepcji organizacji procesu.\nPłaskie postacie ludzi pracujących razem i planowanie harmonogramu w kalendarzu biurkowym\nBiznesmen ręce piórem zaznacza datę w kalendarzu. termin i ważne wydarzenia przypominające koncepcję.\nKalendarz dnia halloween z kapeluszem kreatora i ilustracji wektorowych draculi\nKoncepcja transparent harmonogramu z dużym kalendarzem.\nLudzie biznesu pracujący zgodnie z harmonogramem. małe postacie planujące projekt pracy w kalendarzu biurkowym. przypomnienie, koncepcja harmonogramu. mężczyzna i kobieta pracują razem.\nKalendarz ze wskazówkami, blogami tekstowymi i gwiazdkami na tle roślin z folderami i informacjami\nWizyta u lekarza online. wektor człowieka i kalendarz, tablica planowania, porządek obrad\nIlustracja planowania harmonogramu z zegarem i osobami planującymi harmonogram.\nBaner terminu. kalendarz z płonącą datą i klepsydrą jako symbol zakończenia ważnego projektu. ilustracja\nZaznacz datę planu marketingowego i stronę docelową listy kontrolnej\nLudzie i harmonogram płaskiej ilustracji\nPlanowanie harmonogramu płaski szablon strony docelowej. zespół biznesowy wspólnie planuje tydzień i miesiąc na podstawie kalendarza na dużym biurku. strona internetowa ze znakami osób. ilustracja zarządzania czasem.\nLudzie planują koncepcję. postacie grupowe ludzie opracowują plan. strategia zarządzania projektami i sprawozdawczości finansowej. można używać do banerów internetowych, infografik, obrazów bohaterów. ilustracja.\nLudzie zaznaczali przy kalendarzowymi ważnymi datami, ilustracja. spotkanie biznesowe w pracy zespołowej, planowanie wydarzenia i harmonogram zgodnie z harmonogramem\nKalendarz rezerwacji spotkań\nKalendarz i zegar na ekranie smartfona\nLudzie izometrii współpracują ze sobą w branży internetowej. postacie małych ludzi tworzą harmonogram online.\nOsoba rezerwująca spotkanie z czasem i miejscem\nStrona docelowa terminu z botem czatu i zegarem\nStrona docelowa terminu z kalendarzem i osobami\nKalendarz 2020. kwiatowy kalendarz zi jasnoniebieskie kwiaty


Harry Potter i kamień filozoficzny (2016) - Fashionable Zakupy\nświeże wydanie książki o najsłynniejszym czarodzieju świata różni się od poprzednich nie tylko okładką, lecz i wnętrzem - po raz pierwszy na początku każdego tomu pojawi się mapka Hogwartu i okolic, początki rozdziałów zdobione będą specjalnymi gwiazdkami, a na końcu pierwszego tomu na Czytelników czeka coś zupełnie wyjątkowego - akt personalny J.K. Rowling, z którego można dowiedzieć się, jakie jest ulubione zwierzę czy bohater literacki autorki.\nHarry po pełnym przygód roku w Hogwarcie spędza nudne wakacje u Dursleyów i z utęsknieniem wyczekuje powrotu do szkoły. Sprawy jednak znacznie się komplikują, gdy pewnego dnia odwiedza go enigmatyczny przybysz i ostrzega przed… powrotem do Szkoły Magii i Czarodziejstwa, gdzie ma dojść do strasznych wydarzeń. Czy Harry posłucha ostrzeżenia? Co złego ma się wydarzyć w Hogwarcie? Jakie tajemnice skrywa rodzina Malforya? I najważniejsze - czym jest i gdzie znajduje się tytułowa Komnata Tajemnic?\nnowe wydanie różni się od poprzednich nie tylko okładką, ale i wnętrzem - po raz pierwszy na początku każdego tomu pojawi się mapka Hogwartu i okolic, a początki rozdziałów zdobione będą specjalnymi gwiazdkami.\nDlaczego Dumbledore nie pozostawił Harry`emu czytelnych wskazówek? Czy przeszłość nieżyjącego dyrektora kryje jakieś niezwykłe tajemnice? Jaką rolę odegra Snape przy boku Voldemorta? Czy Harry`emu uda się dotrzeć do najważniejszych miejsc i faktów dotyczących jego rodziny? Siódmy tom przyniesie odpowiedzi na wszystkie wyraźne dla potteromaniaków pytania.\nnowe wydanie książki o najsłynniejszym czarodzieju świata różni się od poprzednich nie tylko okładką, lecz i wnętrzem - po raz pierwszy na początku każdego tomu pojawi się mapka Hogwartu i okolic, a początki rozdziałów ozdobione będą specjalnymi gwiazdkami.\nHarry znów spędza nudne, samotne wakacje w domu Dursleyów. Czeka go piąty rok nauki w Hogwarcie i chciałby jak najszybciej spotkać się ze swymi najlepszymi przyjaciółmi, Ronem i Hermioną. Ci jednak wyraźnie go zaniedbują. Gdy Harry ma już dość wszystkiego i postanawia zmienić swoją nieznośną sytuację, sprawy przyjmują całkiem niespodziany obrót.\nPo nieudanej próbie przechwycenia przepowiedni Lord Voldemort jest gotów uczynić wszystko, aby zawładnąć światem czarodziejów. Organizuje tajemny zamach na swojego przeciwnika, a narzędziem w jego ręku staje się jeden z uczniów. Czy jego plan się powiedzie? Szósta część przygód Harry'ego Pottera przynosi cenne informacje o matce Voldemorta, jego dzieciństwie i początkach kariery młodego Toma Riddle'a, które rzucą nowe światło na sylwetkę głównego antagonisty Pottera.\nNa czym polega sekret nadprzyrodzonej mocy Czarnego mężczyzny? Jaki jest cel nieodgadnionych i niebezpiecznych wypraw Dumbledore'a? I wreszcie, kto jest tytułowym Księciem Półkrwi i jaką misję ma on do spełnienia?\nnowe wydanie książki o najsłynniejszym czarodzieju świata różni się od poprzednich nie tylko okładką, lecz i wnętrzem - po raz pierwszy na początku każdego tomu pojawi się mapka Hogwartu i okolic, a początki rozdziałów zdobione będą specjalnymi gwiazdkami.\nświeże wydanie książki o najsłynniejszym czarodzieju świata różni się od poprzednich nie tylko okładką, lecz i wnętrzem - po raz pierwszy na początku każdego tomu pojawi się mapka Hogwartu i okolic, a początki rozdziałów zdobione będą specjalnymi gwiazdkami.\nZ pilnie strzeżonego więzienia dla czarodziejów ucieka niebezpieczny przestępca. Kim jest? Co go łączy z Harrym? Dlaczego lekcje przepowiadania przyszłości stają się dla bohatera udręką? W trzecim tomie przygód Harry`ego Pottera poznajemy nowego nauczyciela obrony przed czarną magią, oglądamy Hagrida w nowej roli, a także dowiadujemy się więcej o przeszłości profesora Snape`a. Wyprawiamy się też wraz z trzecioklasistami do obfitującego w atrakcje Hogsmeade, jedynej wioski w Anglii zamieszkanej wyłącznie przez czarodziejów.\nnowe wydanie książki o najsłynniejszym czarodzieju świata różni się od poprzednich nie tylko okładką, ale i wnętrzem - po raz pierwszy na początku każdego tomu pojawi się mapka Hogwartu i okolic, a początki rozdziałów udekorowane będą specjalnymi gwiazdkami.\nPan Kuleczka (2007)\nniedługie, barwnie ilustrowane opowiadania dla dzieci wkażdym wieku, wyśmienicie znane już czytelnikom magazynu. Mężczyzny Kuleczkę chciałby znać każdy. Gwarantuje bezpieczeństwo idyskretnie...\nSilver, oprawa twarda\nLiv za każdym razem przywiązywała dużą wagę do snów. Ale odkąd zamieszkała w Londynie, znalazły się w centrum jej zainteresowań. Nieodgadnione zielone drzwi. Gadające kamienne posągi. Niania z...\nzachwycające wydanie leksykonu Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć Newta Skamandera ilustrowane poprzez Olivię Lomenech Gill, laureatkę Kate Greenaway Medal i English Association Picture Book...\n44,25 PLN Zobacz w sklepie\n49,62 PLN Zobacz w sklepie\nCry baby (9788366338647)\nWypełniona emocjami spektakularna opowieść autorki bestsellera \_"Chłopak taki jak ty\_" o dorastaniu i niełatwej miłości Siedemnastoletni Tristan Lopez jest wierny członkom gangu, który...\nNowe przygody skarpetek (jeszcze bardziej niesamowite), Heraclon\nWłaśnie po raz drugi, przebojowo i z werwą wkraczają do akcji one – skarpetki! Poznaj trzynaście zupełnie nowych opowieści!Postacie wyprodukowane przez Justynę Bednarek pragną odmiany i przygód....\nPocałunek zdrajcy - ERIN BEATY DARMOWA DOSTAWA KIOSK RUCHU, Wydawnictwo Jaguar\nwyśmienitA LEKTURA DLA miłośników linii RYWALKIKolejny tom trylogii w 2018!Królestwo na krawędzi wojny.Dziewczyna, która nie chce wyjść za mąż.Żołnierz, który musi udowodnić swoją wartość.Sage...\n„Ssaki" to bogato zilustrowana książka prezentująca najbardziej znane zwierzęta w ich rutynowym środowisku życia. Książka posiada dużo rzetelnej wiedzy i ciekawostek. Z tą książką nikomu nie...\nVincent Boys. Tom 1. Vincent Boys, Kobiece\nBad boy, zakazana relacja i lato, które wszystko zmieniAshton jest zmęczona byciem grzeczną dziewczynką, która spełnia kryteria wszystkich rewelacyjna uczennica, znakomita córka, znakomita...


Juwenalia w Łodzi 2011: znamy zespoły, które wystąpią na PŁ i UŁ - Łódź - naszemiasto.pl\nJuwenalia w Łodzi 2011: znamy zespoły, które wystąpią na PŁ i UŁ\nartur rojek (© Emilia Białecka)\nMyslovitz, Coma, DonGURALesko - m.in te zespoły zagrają na Juwenaliach 2011 na PŁ i UŁ. Dziś poznaliśmy pełne listy wykonawców.\nJuwenalia 2011 w Łodzi na PŁ i UŁ: program, koncerty, informacje, relacje [serwis specjalny]Juwenalia 2011 na Uniwersytecie ŁódzkimW tym roku jako pierwsi Juwenalia rozpoczynają studenci Uniwersytetu Łódzkiego. Imprezy potrwają aż dwa tygodnie (16-29 maja). Zabawę zapewnią Samorządy Studentów dwunastu uczelni, które w porozumieniu przygotowują w tym roku jedno wspólne święto wszystkich łódzkich studentów. Główne koncerty odbędą się 20 i 21 maja. Udało nam się ustalić pełną listę zespołów, które wystąpią na Juwenaliach. Pierwszego dnia studenci będą bawić się przy takich zespołach jak: Myslovitz, Vavamuffin, Lipali, na scenie pojawi się także Abradab. Drugiego dnia koncertów wystąpią: Patrycja Markowska, Ira, Coma oraz Kasia Kowalska z Republiką. - Mieliśmy sygnały, żeby zmienić trochę klimat, bo na ubiegłorocznych Juwenaliach panowało reggae. Wsłuchaliśmy się zatem w potrzeby studentów i zrobiliśmy mieszankę - mówi Katarzyna Rybus, przewodnicząca samorządu UŁ. Jedną z atrakcji Juwenaliów, jak zdradziła, ma być "Bitwa na rymy", w której studenci zmierzą się ze sobą w rymowaniu. Bardzo możliwe, że jurorem w tej bitwie będzie O.S.T.R. Juwenalia 2011 na Politechnice Łódzkiej Juwenalia 2011 na Politechnice Łódzkiej będą miały miejsce w dniach 23-29 maja. Dostaliśmy potwierdzenie, że lista zespołów jest już zamknięta. Zatem, na Juwenaliach 2011 PŁ wystąpią m.in.: DonGURALesko, Akurat, Jamal, Blenders, GrubSon, a także Big Cyc. - Są to zespoły i wykonawcy, którzy otrzymali najwięcej głosów w naszej ankiecie, w której pytaliśmy studentów, kto powinien zagrać na Juwenaliach 2011. Nie było problemu z ich zaproszeniem - mówi Ewa Trzeciak, koordynator główny imprezy. W tym roku Juwenalia na PŁ będą odbywały się pod hasłem "W Juwenalia na czas krótki Łodzią rządzą ufoludki". W związku z tym, jak zdradza Ewa Trzeciak, scenki podczas pochodu po akademikach będą nawiązywały do kosmosu, podobnie będzie też z konkursami, a nawet światłami na scenie koncertowej, które to wprowadzą w klimat ufo. >>>Sprawdź program Juwenaliów 2011 na UŁ i PŁ<<<Zobacz relacje z poprzednich Juwenaliów:Juwenalia UŁ 2010 - pierwszy dzień koncertów [zdjęcia]Pochód Juwenaliowy ulicą Piotrkowską Kliknij w zdjęcie, żeby zobaczyć fotogalerię:Wybory Miss StudentekKoncert Moniki BrodkiCiemna strona Kaliskiego\nmuzycznie...porażka. A gdzie coś elektronicznego? Ciągle ten sam klimat, co roku to samo:(\nKilka lat temu na Uniwerku dało się zorganizować imprezę dnb z Rascalem i Clonem. Łódź to nie Woodstock;] chociaż na juwenaliach brakuje tylko beczek z wodą i namiotów by tak było, bo jest syf i grzybobranie;]\ni aż się prosi o wprowadzenie czegoś z klimatu reggae, ragga, dub, d'n'b... odpowiedz\na. Czy to ten słynny Bartek Kiełbaszewski, fan kotów i samolotów jest na tym zdjęciu? odpowiedz\njuwenalia. ej ja mam takie dość dziwne pytanie. Bo nie jestem z Łodzi. tym bardziej nie jestem studentka. A juwenalia to święto studentów, czyli ze tylko oni mogą przychodzić na te imprezy i jest selekcja ludzi którzy mogą wejść a którzy nie? Czy po prostu każdy może uczestniczyć w imprezach ? odpowiedz\nJuwenalia. czy osoby spoza uczelni maja wstep na imprezy? odpowiedz\n<3. GRUBSOOOOOON <3 domówka! odpowiedz\nBILETY. czy osoby spoza uczelni placa za wstep? ewent gdzie kupuje sie bilety? odpowiedz\nod organizatorow (gość)\nod organizatorow. PŁ nie czekala na ostatnia chwile, tylko swiadomie zamawiaal tych. ktorzy wystapia. Co do juwenaliow w Warszawie - policzcie ile tam jest uczelni, ktore sie skaldaja na kase, a ile w Lodzi. I generalnie porownajcie ''studenckosc'' w Wawie, Krakowie czy Wroclawiu z Lodzia. Poki wladze miasta nie zaczna w nie inwestowac, to bedzie dalej zle. odpowiedz\njuwe w Lodzi. powinni zrobić w juwenalia tak jak w sylwka;p zrezygnować z organizacji, a zaoszczędzoną kase przekazać na cele charytatywne;p biedni czekają;p a wy narzekacze i tak macie lepsze pomysły na zabawe;p odpowiedz\nzawiedziony programem juwe w Łodzi (gość)\njuwe w Łodzi. Według mnie nie ma nic ciekawego oprócz Myslovitz ale byłem już na ich koncercie. W zeszłym roku byłem na Fun Lovin' Criminals w Olsztynie. Dziwnym trafem miasto mniejsze niż Łódź dogadało się z managementem FLC. W tym roku jadę na KORNA bo przecież nie będę tu słuchał Patrycji Markowskiej. A w przyszłym roku po raz setny w Łodzi zagra Kult. Życzę Wam żeby chociaż nie zemdlał. odpowiedz\nDo PŁ. Na Ursynaliach jest sponsor jakim jest Lech, dlaczego na PŁ nie ma żadnego większego sponsora ? Warszawa to nadludzie ? Łódź jest gorsza ? odpowiedz\n:DD. Ja jestem zadowolona z zespołów jakie będę występowały na łódzkich juwenaliach.\nOprócz koncertów liczy się klimat juwenali, wspólna zabawa do samego rana, spotkanie osób, których się dawno nie widziało ... liczę, że w tym roku będzie dobra pogoda :)) odpowiedz\ngeo. a geogmonitoring ma w tym czasie cwiczenia terenowe haha odpowiedz\ncoool. Narzekacie jak stare baby! :P\nDla mnie bomba, ze nie wydam majątku na blitey myslovitz i comy 4 IV w atlas arenie, a będę mogła się na nich wybrać ze znajomymi! Poza tym vavamuffin, kiedy oni grali w łodzi?!\nA drugi dzień... Kowalska i Republika... koniecznie chciałabym zobaczyć.\nWięc są przynajmniej dwaj artyści z Łodzi: Coma i Kowalska właśnie (tak, od nas pochodzi!)\nCo do PŁ to najbardziej cieszę się na wieść o Akuratach, tylko nie bardzo się orientuję jak tam się sprawy mają z ich wokalistą, ale i tak sie pewnie wybiorę zobaczyć jak przędą :) No i Jamal i Big Cyc tez niczego sobie.\nWięc szerokiej drogi na juwenalia do innych miast... ja nie widzę potrzeby, aby koncertować gdzieś indziej. :) odpowiedz\njuwenalia. Ja się wyłamię - dla mnie zespoły są bombastyczne :) na juwenalia UŁ gdyby nie fakt, że pewnie nie będę maił tyle czasu chętnie poszedł bym na oba dni, nie mniej drugi dzień juwenaliów UŁ no cóż - lepiej chyba dobrać nie mogli :) coma, ira, kowlaska z republika, trochę markowska do tego składu nie pasuje ale też fajny pomysł.\nswoją drogą obawiałem się, że w tym roku na juwenaliach nie będzie comy a jedynie Piotrek Rogucki z jego solowym albumem. Co do zarzutów o dublowanie koncertów - ja wypowiem się tylko w sprawie comy - żaden koncert juwenaliowy nie da tego co koncert w dekompresji/wytwórni. zespół inaczej gra, brakuje tego specyficznego klimatu jaki potrafi stworzyć zespół.\nPoza tym, wolicie Blue Cafe ?:P Dla mnie na juwenaliach powinien zagrać przynajmniej jeden zespół łódzki - i jest nim coma ;) Zespoły zaproszone przez PŁ.... szczerze mówiąc prawie żadnego nie znam :D odpowiedz\nA może by tak do Szczecina? :). http://www.mmszczecin.pl/363687/2011/3/17/juwenalia--w-szczecinie-poznalismy-program-i-wiemy-kto-zagra?category=news odpowiedz\nIdentyfikatory dla łódzkich taksówkarzy mają pomóc w walce z Uberem\nVenom Inc zagra w Łodzi! Legenda metalu na scenie ŁDK\nPiknik Historyczny przy Katedrze: grupy rekonstrukcyjne i prawdziwy czołg...\nMPK Łódź. Tramwaj linii 43 nie dojedzie do Lutomierska\nPolitechnika Łódzka podjęła współpracę z argentyńskimi uczelniami


Jak zrobić kwiatka na szydełku?· - porada Tipy.pl\nStrona głównaHobbyRękodzielnictwoInne projekty i wyrobyJak zrobić kwiatka na szydełku?·\nJak zrobić kwiatka na szydełku?·\nPrzedstawię poniżej prosty schemat wykonania na szydełku małego kwiatka składającego się z 6 płatków. Motyw jest prosty, wykonuje się go jedynie w dwóch okrążeniach. Jeżeli wykonamy więcej takich kwiatków, możemy na przykład połączyć je aby stworzyć ozdobną tasiemkę do obszycia materiału. Pojedyncze kwiatki mogą zostać wszyte w czapki, szaliki, bluzki i stanowić ładną ozdobę ubrania.\nwłóczka, szydełko, nożyczki\nWykonujemy jedno oczko łańcuszka. W otwór poprzedzający oczko wkłuwamy szydełko i wykonujemy 1 półsłupek. Powtarzamy tę czynność 6 razy. Na koniec wkłuwamy szydełko w pierwszy półsłupek i robimy oczko ścisłe.\nRobimy 1 oczko łańcuszka, 1 półsłupek, 1 półsłupek z narzutem, 2 oczka łańcuszka, 1 półsłupek z narzutem i 1 półsłupek. Wszystko wykonujemy w pierwszym półsłupku pierwszego rzędu.\nPowtarzamy wszystkie czynności z punktu 2 w każdym z następnych 5 półsłupków pierwszego rzędu.\nNa koniec robimy oczko ścisłe w pierwszy półsłupek. Aby zakończyć robótkę wyjmujemy szydełko z oczka, powiększamy oczko, ucinamy włóczkę i przeplatamy jej koniec przez powiększone oczko i zaciskamy. Obie nitki (początkową i końcową) chowamy między splotami za pomocą szydełka.\nKoniecznie musimy dobrać odpowiedni rozmiar szydełka do włóczki, której będziemy używać. W przeciwnym razie kwiatek może wyjść zbyt ścisły i poskręcany lub płatki mogą zbyt luźno w siebie przechodzić.\nJak zrobić świeczki z szyszek?Materiały i elementy dekoracyjne\nszydełkowaniewłóczkaszydełkoszydełkowanie krok po krokuozdoby na szydełkuozdoby na szydełku schematyozdoby na szydełku wzory\nNajczęściej szukane: sos serowy, sitaki grzyby, facebook szukaj


PhobiaSocialis.pl - Medytacja. clave privada cryptoapi\nPhobiaSocialis.pl – Medytacja. clave privada cryptoapi\nNisargadatta maharaj napisał (a): niech pan nade wszystko będzie egoistą i zapomni o wszystkim oprócz jaźni. Jeśli pan pokocha jań i nic więcej poza nią, przekroczy pan egoizm i nieegoizm. Wszelkie rozróżnienia przestaną mieć znaczenie. Miłość jednostkowa i miłość wszystkiego stopi się w miłość nową, miłość czystą i szczerą, do nikogo nie skierowaną i nie zamkniętą przed nikim. Ventajas de la criptografía de clave simétrica niech pan w niej wytrwa, un potem zagłębi się w niej, bada siebie i kocha para dociekanie, aż nadejdzie chwila, gdy pan rozwiąże nie tylko swoje problemy, ale tak feri-’’ Co dalej robić, będzie pan na pewno wiedział. Niech pan nie pyta o spowy powierzchowne, ale sięgnie do zagadnień podstawowych, do samych korzeni pańskiego bytu.\nW kręgu świadomości pojawiają się różne rzeczy i nie należy specjalnie przywiązywać do tego wagi. Widok kwiatu jest równie cudowny jak wizja boga. Ale po co przypominać para sobie i potem robić z tego problem? Niech pan nie dzieli wspomnień na wysokie i niskie, wewnętrzne i zewnętrzne, trwałe i przemijające. Niech pan je przekroczy i wróci do źródła, do swej jaźni, która jest zawsze taka sama bez względu na to, co się zdarza. Cryptoapi słabość pańska wynika z przekonania, że pan się urodził w tym świecie. W rzeczywistości świat jest zawsze odtwarzany w panu i przez pana. Proszę patrzeć na wszystko jako na emanację światła, które jest źródłem pańskiego bytu. Odkryje pan, że w światłości tej znajduje się miłość i nieskończona energia.\nBóg jest tylko ideą w pańskim umyśle. Pan zaś jest naprawdę. Mensajes crípticos sobre amor jedyne co może pan uważać za bezwzględnie pewne, to fakt: tu w tej chwili jestem. Proszę spróbować usunąć słowa tu w tej chwili, pozostanie tylko słowo jestem, jako jedyne całkowicie bezsporne. Każde słowo istnieje w pamięci, pamięć dochodzi do świadomości, a świadomość istnieje we wszechświadomości, która jest odbiciem świadka na wodach istnienia.\nGdy będziecie wiedzieć bez cienia wątpliwości, że wszystkim, co istnieje, płynie to samo życie i że wy jesteście tym życiem, pokochacie wszystko w sposób naturalny espontaniczny. Gdy zdacie sobie sprawę z głębi i pełni waszej miłości do siebie samych, będziecie wiedzieć, że każde żywe stworzenie i cały wszechświat mieszczą się w waszym uczuciu. Criptografía clave simétrica ppt kiedy jednak patrzycie na coś, jak na rzecz od odzzieloną, pokochanie tego nie jest możliwe, ponieważ się tego boicie. Alienacja powoduje lęk, a lęk pogłębia alienację. Błędne koło. Criptografía de clave pública ppt william stallings tylko samorealizacja może je przerwać.\nProblema powstaje dopiero wtedy, gdy umysł nie chce płynąć wraz życiem i grzęźnie w nadbrzeżach. Przez płynięcie wraz życiem rozumiem akceptację – to, co nadchodzi, niech przyjdzie, to, co przemija, niech minie. Nie należy poddawać się pożądaniu ani bojaźni, lecz przyglądać się bacznie wszystkiemu, co się dzieje. Nie jest pan tym, co się zdarza. Ostatecznie nie jest pan nawet obserwatorem. Clave pública criptografía ppt presentación jest pan najwyższą możliwością, której manifestacją i wyrazem jest wszechobejmująca świadomość.\nCytat: cuando el ser humano se siente atraído por el guía espiritual y quiere convertirse en un shishya (discípulo), hay dos formas abiertas para él: el camino de dhyana, el camino lento pero más fácil, o el camino de tyaga (completo renuncia), el camino del fuego, la quema de toda la escoria, y es el guía quien tiene que decidir cuál es el más adecuado para cada caso individual. El camino de Dhyana es para muchos, el camino de Tyaga es para unos pocos “.\nIrina está siendo entrenada en el camino de tyaga y está literalmente purificada por el fuego, experimentando extrema incomodidad física e incluso dolor principalmente durante las noches. Una mañana, ella dice: “La depresión fue grande, el dolor del amor tan profundo y sin final … Estaba pensando que hay dos cosas definidas: una es el amor, y la otra el dolor del amor, el anhelo. Justo antes de despertarme, antes de que la mente tome el control, siempre sé cuál de esos dos está “encendido”: ya sea amor, tremendo, rompiendo el corazón con su poder; o el dolor del amor, que es tal anhelo, tal angustia; Se desgarra todo mi interior … Parece que sangro “.\nTaka rekreacyjna medytacja nie powinna mieć niekorzystnych efektów, wręcz przeciwnie, czytałem w jakichś popularnonaukowych newsach, że regularna, lajtowa medytacja poprawia procesy poznawcze, pamięć. Jak przystało na obecny zeitgeist, neurobiologicznie i w ogóle bardzo naukowo to wykazywali. Z drugiej strony ciekawe, że chrześcijańscy psychiatrzy często polecają całkiem poważne zaangażowanie w duchowość, jako sposób na ogarnięcie swojego psychicznego pomieszania.\nJeśli jednak sięga się szczytów, trzeba się też liczyć z wielkimi upadkami. Ostatecznie trzeba być gotowym poświęcić wszystko, także własne życie. Wszystko za prawdę. A już nie jest rekreacyjna zabawa, ale duchowa walka, w której największą sztuką jest umieć przegrać. Dopiero kiedy się umrze, wie się, czym jest życie. Gestión de claves en criptografía y seguridad de red jeśli ktoś to przeżycie pamięta (bo z wiedzy z niego wynika, że każdy w tym stanie "życia wiecznego" był, co najwyżej zapomniał), może czuć ogromny smutek, że wtedy nie "umarł".\nKierkegaard napisał (a): albowiem ten, kto walczył ze światem, stał się dość wielki, aby świat zwyciężyć, a ten, kto walczył sam z sobą, stał się większy, gdyż zwyciężł siebie; ale ten, kto walczył z bogiem, stał się większy nad innych. Taka jest walka świata, człowiek przeciw człowiekowi, jeden przeciw tysiącom, ale ten, kto walczył z bogiem, był większy nad innych. Taka jest walka na ziemi: taki był ten, kto zwyciężył wszystko własnymi siłami, i taki był ten, kto zwyciężył boga swoją bezsiłą.\nbędziecie wiedzieć, cryptoapi, dolor del amor, innych Taka, medytacja, Path Tyaga, phobiasocialis, privado


Recenzja "Diabły z Loudun", Teatr Wielki - Opera Narodowa\nDla wielu była to więc pierwsza okazja, by zobaczyć na naszej scenie słynne, klasyczne już – po niemal czterdziestu wystawieniach na świecie – dzieło. Premiera zapoczątkowała zarazem (niemal równocześnie z krakowskim przeglądem jego oper) szereg wydarzeń zaplanowanych dla uświetnienia osiemdziesiątej rocznicy urodzin kompozytora.\nInicjatorem nowej inscenizacji Diabłów jest Keith Warner, który wystawił je najpierw w lutym w kierowanej przez siebie Królewskiej Operze w Kopenhadze. Warszawska produkcja jest jej przeniesieniem. Diabły wróciły, choć w warstwie muzycznej nie całkiem te same co na warszawskiej premierze w roku 1975. Od tego czasu kompozytor kilkakrotnie wprowadzał w partyturze zmiany, by wreszcie przed ostatnią realizacją dokonać gruntownej rewizji całości. W rezultacie powstała nowa wersja opery. Najistotniejsze zmiany dotyczą instrumentacji – skład ogromnej początkowo orkiestry został ze względów praktycznych zredukowany, niektóre z blisko trzydziestu krótkich na ogół scen zostały rozbudowane, inne – skrócone, wydłużyły się fragmenty instrumentalne. To wszystko z korzyścią dla dramaturgii spektaklu.\nWarto sobie przypomnieć kontekst historyczny, w jakim zrodziły się Diabły. Krzysztof Penderecki, fetowany w drugiej połowie lat 60. jako twórca Pasji wg św. Łukasza, sięgnął po raz pierwszy po gatunek opery, będąc pod silnym wrażeniem powieści Aldousa Huxleya, przerobionej dla teatru przez Johna Whitinga. Znajdował się wtedy na etapie podsumowywania wcześniejszych, sonorystycznych doświadczeń; sonoryzm nie był jednak dla niego nigdy celem samym w sobie, lecz jedynie środkiem wyrazu. Niezwykle bogaty język dźwiękowy, jaki wówczas wypracował, stał się idealnym narzędziem do oddania ogromnej skali emocji, zawartych w libretcie Diabłów. I tak powstał prawdziwy dramat ekspresjonistyczny, który, mimo swego zaskakującego wówczas nowatorstwa, podbił publiczność operową całego świata.\nPrzez całą twórczość Pendereckiego przewijają się dwa wątki – tęsknota za sacrum i uwikłanie w profanum. Jest w nim potrzeba powiedzenia całej prawdy o człowieku, także o jego namiętnościach i słabościach, wyrażenia niezgody na dziejące się zło. Rozdarcie między niebem a ziemią, dobrem i złem, zbawieniem a potępieniem, prawdą a fałszem – to tematy obecne w wielu jego dziełach, także w Diabłach, w których dostrzeżono świecką paralelę do Pasji. Fabuła opiera się na autentycznych wydarzeniach z XVII wieku. Główny bohater, charyzmatyczny kaznodzieja, prowadzący jednak rozwiązłe życie, przeżywa nieuchronny konflikt sumienia. Posądzony o spółkę z diabłem, zdecydowanie zaprzecza oskarżeniom, stając po stronie prawdy (choć ogranicza się ona tutaj zaledwie do stwierdzenia własnej niewinności), świadom, że zapłaci za to życiem. Pierwsza realizacja w Warszawie, firmowana przez Kazimierza Dejmka, wpisywała się w panującą wówczas atmosferę – wymowę spektaklu odczytywano jako sprzeciw jednostki wobec władzy totalitarnej.\nInscenizacja Keitha Warnera i Borisa Kudlički nie sugeruje odczytań odnoszących się do konkretnego miejsca i czasu. Przeciwnie, pomimo wielu dosłowności uwypukla problematykę uniwersalną, co niewątpliwie bliższe było intencjom kompozytora. Grandier staje po niewłaściwej stronie w rozgrywce politycznej, jest stopniowo wciągany w machinę inkwizycyjną i ginie, pozostaje jednak wierny swoim przekonaniom. Zło ogarnia stopniowo wszystkich, łącznie z władzą świecką i kościelną, natomiast (nad)używający początkowo życia bohater przeciwstawia się zakłamaniu, stając się wręcz męczennikiem prawdy. Doskonałym pretekstem dla prześladowców są oskarżenia o konszachty z diabłem, rzucane na niego przez przeoryszę, matkę Joannę od Aniołów, opętaną chorobliwą miłością do duchownego. Konflikt dramatyczny narasta w ścieraniu się losów tych dwojga bohaterów, którzy – paradoksalnie – nigdy się nie spotkali. Ich perypetie przedstawiane są równolegle.\nJęzyk muzyczny Pendereckiego z lat sześćdziesiątych nie stracił niczego ze swej świeżości i siły poruszania. Otwierający spektakl obraz z monologiem Joanny na wirującym w pionie łożu może symbolizować jej szaleństwo. Gdy jednak nastaje seria krótkich scen, jesteśmy nieco zaskoczeni ucieczką realizatorów w świat realistyczny – takie są bowiem obrazy sypialni Grandiera, konfesjonału i wypełnionej mnóstwem rekwizytów apteki, w której aptekarz z chirurgiem knują intrygę przeciw księdzu-gorszycielowi. Wyzwaniu, jakim jest filmowe niemal tempo zmiany scen, reżyser sprostał, umieszczając te powracające obrazy na scenie obrotowej. Także problem równoczesności kilku wątków rozwiązał, prowadząc akcję wieloplanowo i ciekawie wykorzystując przestrzeń sceny we wszystkich wymiarach. Jeśli chodzi o dobór środków, spektakl czerpie z różnych konwencji, np. po naturalistycznych scenach tortur przechodzi do odrealnionej (metaforycznej?) wizji spalenia na stosie – Grandier „rozpływa się” w przezroczystej tubie, wypełnionej dymem i kolorowym światłem. Finał wydaje się jednak, zwłaszcza w zestawieniu z wcześniejszym tempem akcji, nazbyt rozciągnięty. Trzeba zarazem przyznać, że decyzja wykonania trzech aktów bez przerw (łącznie nieco ponad dwie godziny) wpłynęła korzystnie na odbiór spektaklu – napięcie dramatyczne rośnie nieprzerwanie jak w dobrym filmie kryminalnym. Tym, co niewątpliwie sprzyja odbiorowi przedstawienia jako całości, jest zgodność działań scenicznych z muzyką – zgodność gestu, ruchu scenicznego, rodzaju aktywności z wyrazem, fakturą, dynamiką, napięciami emanującymi z muzyki. To zjawisko coraz rzadziej dziś spotykane.\nTo właśnie muzyka Krzysztofa Pendereckiego jest prawdziwą siłą Diabłów – elektryzująca od pierwszych dźwięków orkiestry, kalejdoskopowo zmienna, niekiedy agresywna, czasem czuła, sugestywnie podkreślająca wyraz i dramaturgię tekstu, operująca nietypowymi brzmieniami, które korespondują z niezwykłością wydarzeń scenicznych. Język muzyczny Pendereckiego z lat sześćdziesiątych nie stracił niczego ze swej świeżości i siły poruszania. Partie wokalne oscylują pomiędzy recytatywem a ekspresyjnym ariosem, niekiedy na granicy wykonalności (jak ekstremalnie wysoka partia Philippe), sporo jest też kwestii mówionych.\nObsada wokalna została – trzeba podkreślić – bardzo trafnie dobrana, a wykonawcy wszystkich ról okazali się równie świetnymi aktorami, co śpiewakami. Obsadzeni w głównych rolach Tina Kiberg – Jeanne i Louis Otey – Grandier stworzyli wybitne kreacje. Nie sposób wspomnieć tu wszystkich, wymienię więc tylko Krzysztofa Szmyta i Roberta Gierlacha, którzy brylowali w komicznych rolach aptekarza Adama i chirurga Mannoury’ego; duże wrażenie wywarł też Karol Kozłowski jako ojciec Mignon. Brytyjski dyrygent Lionel Friend niezwykle starannie „wyreżyserował” wszystkie detale partytury i umiejętnie budował dramaturgię spektaklu.\nMimo pewnej niespójności w wizji scenicznej trzeba stwierdzić, że twórcy przedstawili nam widowisko bardzo atrakcyjne zarówno w ogólnej koncepcji, jak i w szczegółach, budzące bardzo silne emocje, a do tego pod każdym względem świetnie zrealizowane i wykonane.\nTrudno tu nie przypomnieć, że pierwsze warszawskie Diabły „szły” siedemdziesiąt trzy razy przy pełnej widowni. Obecne zostały „zakontraktowane” jedynie na cztery przedstawienia. Ale taka jest sytuacja teatru operowego w naszych czasach, taki los koprodukcji, taka cena za zapewnienie najlepszych wykonawców. Może jednak jeszcze wrócą…\ngaleria zdjęć Diabły z Loudun, reż. K. Warner, fot. Krzysztof Bieliński ZOBACZ WIĘCEJ\nobsada: Tina Kiberg, Anna Bernacka, Katarzyna Trylnik, Małgorzata Pańko, Silja Schindler, Sylwia Złotkowska, Louis Otey, Adrian Clarke, Paul McNamara, Radosław Żukowski, Karol Kozłowski, Krzysztof Szmyt, Robert Gierlach, Tomasz Kowalski, Piotr Beluch, Tomasz Piluchowski, Robert Dymowski, Czesław Gałka, Adam Szyszkowski, Dariusz Górski\nBoris Kudlička, Krzysztof Penderecki, Keith Warner, Warszawa, Teatr Wielki - Opera Narodowa,


MBA Poznań - Atlanta - UEP (Poznań) - Polska - Studia MBA w Europie - Studia MBA w Europie - wersja polska - studiamba.info\nProgram Master of Business Administration Poznań-Atlanta jest przeznaczony dla osób pragnących wykorzystać swoje zawodowe doświadczenie do awansu na stanowiska kierownicze w prywatnych i publicznych organizacjach i instytucjach. Wykorzystując odpowiednie doświadczenie (know-how), wiedzę i umiejętności uczestników, program łączy je ze specjalistyczną wiedzą międzynarodowego wydziału uniwersyteckiego, w celu wzmocnienia ogólnych umiejętności menedżerskich, dających się wykorzystać w konkurencyjnym i dynamicznym globalnym środowisku biznesowym. Do GŁÓWNYCH CELÓW Programu należy umożliwienie jego uczestnikom rozwinięcia i zintegrowania następujących umiejętności: Umiejętności analitycznych koniecznych w procesie podejmowania decyzji, z uwzględnieniem aspektów lokalnych i globalnych, oraz etnicznej i kulturalnej różnorodności. Umiejętności oceny funkcjonowania organizacji i rozwijania metod ulepszających jej funkcjonowanie w międzynarodowym środowisku biznesowym. Umiejętności interpersonalne służące skutecznej pracy zespołowej i stanowiące fundament rozwoju umiejętności przywódczych. Umiejętności przywódcze niezbędne do zwiększenia wydajności innych oraz do generowania zmian i zarządzania zmianami.


Antoni Janusz Pastwa to rzeźbiarz wszechstronny, który swój artystyczny potencjał realizuje w różnych technikach. Jego oryginalność wyrasta z twórczego dialogu z tradycją - z poszukiwania formy nie w modelu lub projekcie, lecz bezpośrednio w tworzywie rzeźbiarskim i jego fizycznych właściwościach. Dla efektu finalnego kluczowym staje się tym samym proces tworzenia, w czasie którego artysta podejmuje rozstrzygające decyzje dotyczące każdego z powstających w jego pracowni dzieł sztuki. Jak napisał Piotr Szubert, w pracach Pastwy można znaleźć "niemożliwy do oddania słowami poemat filozoficzny". Rozmyślanie o czasie i przestrzeni i przemijaniu przeplata się tu z rozważaniem natury i właściwości materiału, sensie tradycji, granicach sztuki.\nCykl "Cienie", z którego pochodzi prezentowana praca, to wyjątkowa pozycja we współczesnej rzeźbie polskiej. Odczytując rzeźby z tej serii, odbiorca bazuje na skojarzeniach wywodzących się z jego własnych doświadczeń. Poprzez redukcję środków artystycznego wyrazu artysta dociera do tego, co niezbędne, by móc poruszyć wyobraźnię i intelekt widza. Jak o cyklu "Cienie" powiedział Jan Kucz: "Autor buduje swoje obiekty stosując redukcję środków artystycznego wyrażania do niezbędnych. Pojawia się ruch niosący zamiar myśli wiodącej. Jest w tej pędzącej materii odwaga i rosnące marzenie wyrażania zamysłu w sposób nowatorski. Cała skala rzemiosła artystycznego, cała jego inżynieria techniczna układa się w zgodzie porozumienia celu całego przedsięwzięcia twórczego".\nCień, do którego swoim cyklem bezpośrednio nawiązuje Pastwa, sam w sobie uznawany jest za jeden z najważniejszych aspektów i tematów sztuki. Według Victora Stoichity, teoretyka i historyka sztuki, cień w sztuce europejskiej to element uwiarygodnienia ciała, bryły i przestrzeni. Cień bywa też autonomiczną siłą, symbolem. Przypisywano mu demoniczny charakter - w mitologii i, czerpiącej z niej, sztuce europejskiej wiązany był z tym, co złe i nieczyste. Cień mógł też symbolizować walkę człowieka z jego drugą naturą; wynurzenie się demonicznego alter ego danej postaci. Jak zauważa Stoichita, cień w sztuce figuratywnej bywał wykorzystywany do podkreślania negatywnej strony postaci. W rzeźbie Pastwy tytułowy cień może być interpretowany zarówno jako refleksja nad formą, jak i sensem obserwowanych zjawisk. To, w jaki sposób odbieramy rzeźby tego twórcy, zależy od naszych percepcyjnych możliwości. Jest to sztuka, która szuka widza potrafiącego oderwać się od dosłownego odczytywania rzeczywistości, który posiada dar poetyckiego formowania znaczeń. Jest także przestrzenią filozoficznego pojmowania rzeźbiarskich sformułowań.\nKot I z cyklu Cienie, 2008 r.\nbrąz patynowany, 36 x 75 x 60 cm\nsygnowany na spodzie: 'PASTWA | 2008'\n- Cienie / Torsy / Twarze, BWA Kielce, Galeria Główna, Kielce 3.03.-31.03.2017\n- od Conditio Humana do... /W 20 rocznicę śmierci Adolfa Ryszki, Galeria Sztuki Wozownia, Toruń 15.05.-28.06.2015\n- Antoni Janusz Pastwa. Wystawa indywidualna, Galeria Instytutu Kultury Polskiej w Rzymie, 2011\n- Cienie / Torsy / Twarze, katalog wystawy w BWA Kilece, Galeria Główna, Kielce 2017, s. 18 (il.)


Informacje Echo24 - 21.01.2018\n21.01.2018 o godzinie 19:07\nDziś 21 stycznia, czyli obchodzimy Dzień Babci. W naszym serwisie pojawiło się więc sporo odnośnie tego, jak być idealną seniorkom. W Informacjach Echo24 znajdziecie jednak dużo więcej ciekawych wiadomości z Wrocławia i z regionu. A na dolnośląskie wydarzenia z podsumowania weekendu zaprasza redaktor Łukasz Kocur.\nInformacje Echo24 - 22.01.2018\n- Jak się żyje we Wrocławiu? Jest diagnoza\n- Politycy potępiają skrajne neofaszystowskie ugrupowanie\n- Dziś dzień dziadka\nInformacje Echo24 - 20.01.2018\nCzas na podsumowanie sobotnich faktów z Wrocławia i z całego Dolnego Śląska w głównym wydaniu Informacji Echo24. Zapraszamy serdecznie, albowiem warto zobaczyć, gdzie tym razem nasze ekipy reporterskie dotarły z kamerami, by przekazać Państwu najciekawsze wieści z regionu.


Zarabiaj z Tyzenhauz - Tyzenhauz Apartments. Tylko zdalne zameldowanie!\nDołącz do Tyzenhauz!\nJeśli jesteś właścicielem wykończonego w wysokim standardzie i atrakcyjnie zlokalizowanego apartamentu, mamy dla Ciebie ofertę, która pozwoli Ci zarabiać na nieruchomości jeszcze więcej.\nWspółpraca z nami to gwarancja komfortu i bezpieczeństwa. Możesz liczyć na zwrot z inwestycji na poziomie nawet 7% rocznie!\nTyzenhauz to obecnie 49 apartamentów w Krakowie i Zakopanem, w których możemy przyjąć jednocześnie nawet 243 gości. Działamy od 2012 roku i zarządzamy majątkiem wartym około 15 milionów złotych, współpracując z inwestorami z Polski, Niemiec, Francji i Wielkiej Brytanii. Dołącz do naszych zadowolonych Klientów!\nOferujemy minimum roczną umowę na zasadach wyłączności, miesięczny okres rozliczeniowy i elastyczne zasady współpracy na wybranych warunkach: procent od zysków, ryczałt lub stały najem. Niezależnie od opcji gwarantujemy najwyższy poziom zarządzania wynajmem i obsługi gości.\nW ramach obsługi apartamentu pokrywamy koszty współpracy z serwisami rezerwacyjnymi (np. booking.com), profesjonalnych sesji zdjęciowych, promocji apartamentu, utrzymania recepcji, oprogramowania hotelowego, terminala płatniczego, a także personelu sprzątającego i środków czystości. Ubezpieczamy mieszkanie od ewentualnych zniszczeń dokonanych przez gości.\nDzięki współpracy z Tyzenhauz możesz liczyć na stałą opiekę nad apartamentem. Po każdej grupie gości sprawdzamy mieszkanie, a wszelkie naprawy i remonty są przeprowadzane na bieżąco. Apartament jest sprzątany w standardzie hotelowym i przygotowywany na przyjazd kolejnych gości. Współpracujemy z fachowcami i architektami. Możemy przygotować projekt aranżacji mieszkania i doradzić w kwestii przystosowania go do potrzeb najmu krótkoterminowego.\nMax. 3 pliki .jpg


Niepokoje - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: niepokoje\nWiem, że jestem ostatnio monotematyczna, ale tak naprawdę poza ciążą ostatnio niewiele się u mnie dzieje. Tak to jest, jak człowiek siedzi w domu na L-4, na dodatek przez większość czasu z chorym dzieckiem. Bez Maksa może mogłabym trochę poszerzyć ho...\nMałe niepokoje wchodzą bez pukania nie patrzą na pogodę, na bilans za i przeciw. Małe niepokoje w kątach przedrzeźniają uśmiechy nadziei na dzisiaj podane. Małe niepokoje z lękami dospołu nie mają w apteczce antidotum pytania. Małe niepokoje wielk...\nOszalały frank i kto na nim zarobi? A kto straci?\nFrank bije kolejne rekordy notowań. Już jest po 4 złote, niedługo może będzie po 5 zł. Wszyscy wiedzą, że jest bardzo mocno przeszacowany, a on wciąż się pnie do góry. Dlaczego? Czy tylko dlatego, że inwestorzy wpadli w panikę i uciekają do lokat któ...\nTrzymajcie kciuki za naszą jutrzejszą wizytę! Żeby lekarz okazał się w porządku i żeby przede wszystkim zdrowie Skowronka i moje również okazały się w porządku... I przy okazji wyniki badania moczu również, ponieważ przerażona wizją zatrucia ciążoweg...\nNajlepsze blogi: niepokoje


9 października 2013 20:50 /w Audio, Felietony, Multimedia\nStrach pomyśleć, ale trudno; strach nie strach – a przecież tak czy owak trzeba mówić prawdę. Tymczasem prawda jest taka, że na naszych oczach sprawdzają się spiżowe słowa Józefa Stalina, że walka klasowa zaostrza się w miarę postępów socjalizmu. Najwyraźniej socjalizm rozkwita u nas coraz bardziej i to nie tylko za sprawa rządzącej koalicji, która przywróciła tyle socjalizmu, ile tylko mogła, nie tylko za sprawą Unii Europejskiej, która przyznała sobie prawo decydowania o tym, co ludzie mogą jeść, pić i palić – ale również za sprawą opozycji, która próbuje zanęcić do siebie wyborców obiecankami, że znowu będzie jak za Gierka. Najwyraźniej historię naszego nieszczęśliwego kraju trzeba będzie napisać, na nowo, bo skoro za Gierka było tak dobrze, że nawet i dzisiaj opozycja odwołuje się do tamtej świetlanej przeszłości, to po co właściwie w sierpniu 1980 roku przeciwko niemu strajkowano? Po co Lech Wałęsa podwożony był motorówką Marynarki Wojennej pod Stocznię Gdańską – jak twierdziła Anna Walentynowicz – czy też po co przeskakiwał przez płot – jak twierdzi sam były prezydent, po co powstała Solidarność – i tak dalej, i tak dalej? Jak tak dalej pójdzie, to nie ma rady – nowa wersję historii naszego nieszczęśliwego kraju przygotują nam pracownicy Muzeum Żydów Polskich, które – jak wszystko na to wskazuje – właśnie w tym celu zostało uruchomione.\nAle mniejsza o to, bo ważniejsze jest zaostrzenie walki klasowej. Oto niezależne media głównego nurtu doniosły o „ostrym starciu” między wicepremierem i ministrem finansów, panem Rostowskim, a byłym wicepremierem i ministrem finansów Leszkiem Balcerowiczem. Musi to wywoływać potężny dysonans poznawczy nie tylko w salonie, ale w ogóle – w całym środowisku mądrych, roztropnych i przyzwoitych, którzy, jak wiadomo, rozpoznają się po zapachu. Chodzi o to, ze zarówno wicepremier Rostowski, jak i były wicepremier Balcerowicz, mają zawsze rację. Wicepremier Rostowski ma rację nie tylko z tytułu zasiadania w rządzie premiera Tuska, ale również, a może nawet przede wszystkim – z tytułu urodzenia. Profesor Balcerowicz aż takich znakomitych referencji nie ma, no ale za to ma inne; jest uważany za autora tak zwanego „planu Balcerowicza”, dzięki któremu została przeprowadzona transformacja ustrojowa, to znaczy – model socjalizmu moskiewskiego, który szczególnie upodobał sobie generał Jaruzelski – do tego stopnia, że się odgrażał, iż będzie go bronił „jak niepodległości” – więc ten model socjalizmu moskiewskiego został zastąpiony socjalizmem europejskim. Wprawdzie ze względów propagandowych jest on nazywany „kapitalizmem” i to w dodatku – „wolnorynkowym”, ale wiadomo, że to nieprawda. Gdyby w naszym nieszczęśliwym kraju panował wolnorynkowy kapitalizm, to czy walka klasowa by się tak zaostrzała? Na pewno nie – tymczasem właśnie się zaostrza, czego dowodem jest ostatnie starcie między dwoma gigantami myśli ekonomicznej: wicepremierem Rostowskim i byłym wicepremierem Balcerowiczem.\nNo dobrze, ale o co właściwie im poszło? Poszło im o otwarte fundusze emerytalne, które zostały utworzone – zresztą podobnie, jak wszystko inne – żeby przychylić nam nieba, ale tak naprawdę – żeby faworyci ówczesnych władz mogli się dorobić na łatwych pieniądzach. Państwo, które i tak rabowało obywateli pod pretekstem „składki emerytalnej”, część zrabowanych pieniędzy przekazało do otwartych funduszy, które za to kupowały obligacje skarbowe, potrącając sobie prowizję – najpierw dużą, prawie 10 procent, a potem trochę mniejszą. Kiedy jednak przyszło do wypłacania emerytur, okazało się, że nie bardzo jest z czego. Tedy wicepremier Rostowski wpadł na pomysł, by obligacje skarbowe posiadane przez otwarte fundusze „umorzyć”, dzięki czemu dług publiczny zmniejszy się o 120 miliardów. Przeciwko temu oponuje Leszek Balcerowicz, zarzucając wicepremierowi Rostowskiemu, że próbuje dokonać zamachu na oszczędności obywateli.\nNajciekawsze, że obydwaj antagoniści maja rację, bo wicepremier Rostowski rzeczywiście chce dokonać zamachu, ale to byłby już zamach drugi z kolei – ponieważ wcześniej zamachu na pieniądze obywateli dokonał Leszek Balcerowicz, tworząc otwarte fundusze. Zatem zaostrzenie walki klasowej między naszymi bohaterami spowodowane jest różnicą zdań co do tego, jaka forma rabunku obywateli jest lepsza; czy otwarte fundusze emerytalne, czy Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Bo o tym, żeby obywateli przestać rabować, żaden nawet nie pomyśli.\nProces cyfryzacji w Polsce Informacje Dnia: 09.10.2013 [21:20] | TV Trwam


SAPR - 3PR | Strategia komunikacji - Szkolenia w , 13.05.2022 - Evenea.pl\nSAPR - 3PR | Strategia komunikacji\n13 Maja 2022, 14:00 (Piątek)\njuż niedostępne 499,00 zł 23% 613,77 zł -\nJak komunikować markę światu?\nJako PR-owcy staramy się zarządzać komunikacją. Wywołujemy zmiany w świadomości naszych odbiorców: budujemy lub zmieniamy wyobrażenia o zjawiskach, ludziach, procesach i produktach. Te zmiany to nasza góra, na którą chcemy wejść. Strategia ją jednoznacznie opisuje oraz prezentuje ogólny plan jej zdobycia. Dobra strategia czyni PR konkretnym i przejrzystym obszarem działalności organizacji. Pozwala szybko ocenić, które koncepcje są uzasadnione w kontekście osiągania celów biznesowych, a które są zwykłym wodotryskiem, który wyłącznie angażuje nasze zasoby i nie zbliża nas do osiągnięcia celu.\nDziałanie bez strategicznego namysłu jest jak organizowanie wyprawy wspinaczkowej bez wskazania jej uczestnikom szczytu, który powinni zdobyć. Niewykluczone, że zupełnym przypadkiem trafią na właściwą górę, ale zaangażowane zasoby i ryzyka związane z takim podejściem będą wielokrotnie większe niż wtedy, gdy misję rozpoczną wyposażeni w informację o celu, dobrą mapę i działający kompas (oraz numer alarmowy do TOPRu).\nW trakcie zajęć zajmiemy się fundamentalnymi kwestiami związanymi ze strategią komunikacji. Zastanowimy się, w jaki sposób komunikacja pomaga osiągać cele biznesowe organizacji, a także omówimy najważniejsze elementy planu komunikacji.\njakie funkcje pełni komunikacja\njakie są korzyści, które prawidłowa komunikacja może przynieść organizacji,\nczym różni się strategia od taktyki i jak określić cele komunikacji tak, by wspierały cele biznesowe\nna czym polega różnica pomiędzy strategicznymi i taktycznymi adresatami\njak jest skonstruowany plan komunikacji\nco to jest message house i co to są kluczowe przekazy komunikacyjne\njak definiować cele komunikacyjne i jakimi miernikami je mierzyć\nprzeanalizować brief pod kątem celów biznesowych\nopracować adekwatne do nich cele komunikacyjne i opisać je zgodnie z koncepcją S.M.A.R.T.\nprawidłowo zdefiniować grupy strategiczne i taktyczne komunikacji\nprzeanalizować wybrać adekwatne do zadania mierniki komunikacji\nCo składa się na "dobry wizerunek"\nKonstrukcja planu komunikacji\nCele biznesowe a cele komunikacyjne\nStrategiczni i taktyczni adresaci komunikacji\nTechniki formułowania przekazów strategicznych: analiza czynników wpływających na decyzję, message house\nKey Performance Indicators (KPI) - czyli jak badać, czy zmierzamy w dobrym kierunku\nRozwiążemy krótki case study, na bazie którego opracujemy kluczowe elementy strategii: cele biznesowe i komunikacyjne, strategicznych adresatów komunikacji i główne przekazy.\nPaweł Soproniuk - prezes Neuron Agencji Public Relations. Jest partnerem i dyrektorem zarządzającym w Neuron Agencji Public Relations. Komunikacją zajmuje się nieprzerwanie od 2002 roku.\nZrealizował i nadzorował dziesiątki projektów z zakresu komunikacji kryzysowej, wewnętrznej i zewnętrznej dla największych polskich firm i międzynarodowych organizacji, m.in. dla PGNiG, PKO Banku Polskiego, polskiego oddziału British Council i wielu innych.\nOd wielu lat należy do grona ekspertów jednego z think-tanków. Pracuje także dla Komisji Europejskiej w programie z obszaru przemysłów kreatywnych.Prowadzi zajęcia "PR w zarządzaniu projektami" na kierunku Zarządzanie Projektami na Politechnice Warszawskiej. Opracowuje i realizuje strategiczne warsztaty dla samorządów i biznesu.\nProgram składa się z 6 bloków tematycznych.\nKażde szkolenie trwa 3 godziny.\nZ powodu pandemii, szkolenia będą odbywać się online.\nUczestnicy otrzymują Certyfikat SAPR ukończenia kursu / szkolenia.\nCena za udział w 1 szkoleniu: 499 zł netto/os.\nJeśli liczba zainteresowanych szkoleniem przekroczy liczbę dostępnych miejsc - prosimy o kontakt w sprawie możliwej organizacji dodatkowego terminu.\nAby zgłosić swój udział w 3PR, należy przesłać do Organizatora wypełniony on-line formularz minimum na 7 dni przed terminem szkolenia.\nSzczegółowe zasady udziału w szkoleniach opisuje regulamin: https://sapr.com.pl/projekty/szkola-SAPR.\nOrganizatorem wydarzenia " SAPR - 3PR | Strategia komunikacji " jest\tSTOWARZYSZENIE AGENCJI PUBLIC RELATIONS


Trzech wieszczów naszych : o życiu i dziełach Mickiewicza, Słowackiego i Krasińskiego [Cecylia Niewiadomska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00497 006663 20941374 na godz. na dobę w sumie\nWszystkie Książki: 97 417 | Nowości: +97 417\nCała Prasa: 168 505 | Nowości: +604\nTrzech wieszczów naszych : o życiu i dziełach Mickiewicza, Słowackiego i Krasińskiego - ebook/epub\nAutor: Cecylia Niewiadomska Liczba stron:\nCecylja Niewiadomska TRZECH WIESZCZÓW NASZYCH Warszawa J. Lisowska\nTRZECH WIESZCZÓW NASZYCH Cecylja Niewiadomska\nTRZECH WIESZCZÓW NASZYCH\nO życiu i dziełach Mickiewicza, Słowackiego i Krasińskiego. WARSZAWA 1913 Druk Synów St. Niemiry. Warszawa, plac Warecki 4.\nDLACZEGO WIESZCZÓW? Dlaczego tych trzech tylko największych poetów nazywamy wieszczami? Co właściwie ten wyraz znaczy? Wieszczem nazywano u nas tego, kto natchnioną myślą widział przyszłość narodu i wskazywał wiodące do niej drogi. Ten dar widzenia dawało mu wielkie uczucie, głęboka miłość kraju i całej ludzkości, a wreszcie mądrość, nie nabyta wiedzą, lecz płynąca z wielkiego ducha. On, jak gdyby w jasnowidzeniu, odgadywał niekiedy wielkie prawdy dziejom ludzkości nowe nadawał znaczenie, tłumaczył związek przeszłości z przyszłością, ostrzegał, groził, cieszył, potępiał, przebaczał i zapowiadał przyszłe wypadki. A zatem wieszcz to prorok, przewodnik narodu na wielkiej drodze jego przeznaczenia. Czy takimi wieszczami byli trzej nasi najwięksi poeci? Zrozumieć to możemy naturalnie dopiero po zapoznaniu się bliższem z ich dziełami i życiem. Czytając ich utwory, zadawajmy sobie to pytanie, a sami na nie znajdziemy odpowiedź. A jeśli zrozumiemy wskazywane przez nich drogi i zadania, to możemy śmiało powiedzieć sobie, że naprawdę zrozumieliśmy bardzo wiele, bo ducha wielkich ludzi i wielkiej poezji.\nADAM MICKIEWICZ 1798 – 1855 Nazywam się Miljon, bo za miljony kochani i cierpię…\nI Adam Mickiewicz urodził się na Litwie, w powiatowem miasteczku, Nowogródku, w samą wigilję Bożego Narodzenia 1798 r. Ojciec jego był urzędnikiem w sądownictwie i miał w rynku niewielki domek murowany, "najpiękniejszy w mieście. " Tutaj spędził poeta szczęśliwe lata dzieciństwa, które nazwał potem "sielskiem, anielskiem, " w lecie tylko albo na święta wyjeżdżając do poblizkiej wioseczki, Zaosia, należącej do jego ciotki. Wesołe i szczęśliwe to było dzieciństwo w otoczeniu dość licznej i kochającej się rodziny, przywiązanych do państwa domowników, znajomych i przyjaciół. W cichym domku cicho upływało życie, według starych zwyczajów, proste i serdeczne. W "piekarni" wieczorami zbierały się dziewczęta, aby prząść i śpiewać pieśni. Stary Błażej, służący, opowiadał dziwy o podróżach swoich w jakieś dalekie kraje, nadzwyczajnych przygodach, zbójach, czarownicach, – dzieciom serca biły, oczy wychodziły na wierzch, po głowie snuły się cuda. Wtedy Gąsiewska, stara poczciwa służąca, zaczynała śpiewać. Ileż ona umiała pieśni! litewskie, ruskie, polskie, krakowiaki – zapas niewyczerpany. Dziewczęta podchwytywały melodję, chór płynął, ogień trzaskał na kominku, a w duszach dzieci grały tysiączne uczucia: smutku, radości, zachwytu. Tam już poznał Mickiewicz podania ludowe, które nam później dał w swoich poezjach, tam się budziła jego wyobraźnia i serdeczne uczucia dla tych ludzi dobrych i prostych, którzy stali się cząstką jego najwcześniejszych wspomnień. Patrzmy, z jakiem uczuciem pisze w wiele lat później o tym domu: Niedawno odwiedzałem dom nieboszczki matki: Ledwie go poznać mogłem! już ledwie ostatki! Kędy spojrzysz – rudera, pustka i zniszczenie! Z płotów koły, z posadzek wyjęto kamienie, Dziedziniec mech zarasta, piołun, ostu zioła, Jak na cmentarzu w północ, milczenie dokoła! O, inny dawniej bywał przyjazd mój w te bramy, Po krótkiem niewidzeniu gdym wracał do mamy! Już mię dobre życzenia spotkały zdaleka, Życzliwa domu czeladź aż za miastem czeka: Na rynek siostry, bracia wybiegają mali, "Gustaw! Gustaw! wołają, pojazd zatrzymali. Lecą nazad, gościńca wziąwszy po pierogu. Mama z błogosławieństwem czeka mnie na progu; Wrzask współuczniów, przyjaciół ledwie nie zagłuszy! Teraz pustka, noc, cichość, ani żywej duszy. Słychać tylko psa hałas i coś nakształt stuku: Ach! ty to, psie nasz wierny, nasz poczciwy Kruku! Stróżu i niegdyś całej kochanku rodziny, Z licznych sług i przyjaciół tyś został jedyny! Choć głodem przemorzony i skurczony laty, Pilnujesz wrót bez zamka i bez panów chaty. Kruku mój! pójdź tu, Kruku! – Bieży, staje, słucha, Skacze na piersi, wyje – i pada bez ducha!… Ujrzałem światło w oknach: wchodzę – cóż się dzieje? Z latarnią, z siekierami plądrują złodzieje, Burząc do reszty świętej przeszłości ostatki! W miejscu, gdzie stało niegdyś łoże mojej matki, Złodziej rąbał podłogę i odrywał cegły. Schwyciłem, zgniotłem, – oczy na łeb mu wybiegły! Siadam na ziemi, płacząc. W przedporannym mroku Ktoś posuwa się, kijem podpierając kroku. Kobieta w reszcie stroju, schorzała, wybladła, Bardziej do czyścowego podobna widziadła, Gdy obaczy straszliwą marę w pustym gmachu, Żegnając się i krzycząc, słania się z przestrachu. – Nie bój się! Pan Bóg z nami! ktoś, moja kochana? Czego po domu pustym błąkasz się tak z rana? – Jestem biedna uboga – ze łzami odpowie – W tym domu niegdyś moi mieszkali panowie; Dobrzy panowie, niech im wieczny pokój świeci! Ale Pan Bóg nie szczęścił dla nich i dla dzieci, – Pomarli, dom ich pustką, upada i gnije, O paniczu nie słychać – pewnie już nie żyje! – Krwią mi serce nabiegło, wsparłem się u proga… Ach? więc wszystko minęło?" Z czterech żyjących braci Adam Mickiewicz według starszeństwa był drugim. W dziewiątym roku życia zaczął uczęszczać do szkoły ks. Dominikanów, istniejącej naówczas w Nowogródku. W tym wieku – jak się zdaje – nie miał jeszcze wielkiego powołania do pracy i nauki. Wolał las, łąkę, ogród od zamkniętych murów, ciasnej klasy i książki. Starszy brat uczył się pilnie, lecz Adaś najczęściej dopiero wieczorem przypominał sobie o tym obowiązku i leżąc w łóżku, prosił: – Przeczytaj mi, mój drogi, co tam na jutro zadano. Naturalnie, że to zmieniło się z czasem, ale z owych lat pierwszych zostało dosyć anegdotek, świadczących, że młody uczeń wolał figle, – i świadectwa kwartalne bardzo skromnie wyrażają sięo jego pilności. Do zabawnych anegdotek należy znany czterowiersz, który miał podpowiedzieć jakiemuś koledze: Niedaleko Damaszku Siedział djabeł na daszku, W kapeluszu czerwonym, Kwiateczkami upstrzonym. Zmieszany chłopiec widocznie nie umiał lekcji i powtarzał głośno wyrazy, nie rozumiejąc, co mówi, aż cała klasa wraz z nauczycielem śmiać się musiała z psoty. Do najulubieńszych zabaw starszych uczniów należały majówki, zabawa w wojsko i sądy studenckie. Majówki były prawdziwą rozkoszą dla chłopców. Okolice Nowogródka są piękne, malownicze, na jednej z gór poblizkich widać ruiny zamku, dalej góra Mendoga i Żarnowa, lasem okryta, dokoła pełno gajów, zieloności i trakt bity, jak wstęga, wszystko to pozwalało urozmaicać wycieczki, dodawać im uroku zmianą miejscowości i charakteru zabawy. Zabawa w wojsko zaczynała się jeszcze przed szkołą, ale szkolne ćwiczenia i coraz bogatsze wiadomości z historji doskonaliły ją i podniecały zapał wojowników. W jednym z najpiękniejszych poematów Mickiewicza znajdujemy urywek, malujący, jak bardzo zajmowała go ta rozrywka. Więc np. bawią się w Jana III-go pod Wiedniem: Wnet zwoływam współuczniów, szykuję pod lasem: Tu krwawe z chmur pohańskich świecą się księżyce, Tam Niemców potrwożonych następują roty; Każę wodze ukrócić, w toku złożyć groty; Wpadam, a za mną szabel polskich błyskawice! Przerzedzają się chmury, wrzask o gwiazdy bije, Gradem lecą turbany i obcięte szyje, Janczarów zgraja pierzchła, lub do piasku wbita; Zrąbaną z koni jazdę rozniosły kopyta. Aż pod wał trzebim drogę!… (ten wzgórek był wałem)… Wspomnijmy, że na czasy dzieciństwa Mickiewicza przypadają legjony i zwycięstwa Napoleona, nic też dziwnego, że wojny i wojsko zajmowały przedewszystkiem młodzież szkolną. W Nowogródku stal wtedy pułk konnicy i codziennie odbywał ćwiczenia. Uczniowie – jeśli tylko mieli godziny wolne – przypatrywali się mustrze z zajęciem, a następnie powtarzali w swoich zabawach to wszystko, co im się najbardziej podobało. Podczas rekreacji zbierali się gromadnie pod górą Mendoga i uzbrojeni w kije, urządzali szturmy, staczali uparte walki. Z czasem utworzono niby rozmaite pułki, które po zabawie wieczorem wracały do klasztoru w wojskowym porządku. Ksiądz prefekt szkoły, widząc, jaką ta zabawa sprawia przyjemność uczniom, postanowił – naradziwszy się z profesorami, dać studenckiemu wojsku lepsze uzbrojenie. Porobiono z papieru czapki i tornistry, stolarze przygotowali cały zapas lanc, pałaszy, szabel, karabinów z bagnetami, blacharze różnych ozdób do rynsztunków; matki i siostry szyły mundury i chorągiewki. Ponieważ klas było 6, więc wyszyto 6 sztandarów, a 3 maja 1810 roku był pierwszy przegląd tych świetnie wystrojonych już bataljonów; Wszystko szło jak najlepiej. Arsenał był w szkole, sztandary składano w kościele; młodzież niezmiernie zajęta swoją wojskową służbą, spoważniała. Wtem zdarzył się wypadek, który zgubił armję studencką. Pewnego razu pułki wymaszerowały do pobliskiej wioski, gdzie odbyła się mustra, a następnie był odpoczynek i zabawa. Wieczorem powracali w uroczystym marszu, z rozwiniętymi sztandarami, przy odgłosie bębna i śpiewu. W tych dniach właśnie do Nowogródka przybył nowy pułk dragonów. W chwili, kiedy uczniowie zbliżali się do ratusza, jeden z poruczników dla zmiany warty wychodził z odwachu. Niewiadomo, jakim sposobem między uczniem Głowackim a tym porucznikiem przyszło do kłótni, która zmieniła się w bójkę. Dragoni pospieszyli na pomoc porucznikowi, obili Głowackiego i rozproszyli jego pluton. Wieść o porażce lotem błyskawicy rozniosła się wśród innych pułków, drewniane karabiny i papierowe hełmy uczuły lwią odwagę i pragnienie walki. Mają ustąpić pokonani? Oni? Przed ratuszem stoi warta, ani przypuszczając, że może ją ktoś atakować. Armja uczniowska uderza na wartę, wyrywa broń żołnierzom, niektórych jako jeńców ciągną do klasztoru i bramę zatrzaskują. Zwycięstwo! tryumf! Ba, ale co dalej? Po jeńców przyjdzie wojsko. Co powie władza szkolna? I co począć? Na szczęście w każdym klasztorze są furtki: wymknęli się furtkami i zwycięzcy i jeńcy, a rzeczywiste wojsko, wysadziwszy bramę, nie zastało już nikogo na dziedzińcu. Ale przecie natem skończyć się nie mogło. Ojciec Mickiewicza, ksiądz rektor i kilka innych osób bawili się w najlepsze, gdy jeden z chłopców przybiegł z wiadomością o tem, co zaszło w mieście. Zerwali się wszyscy zaniepokojeni. Na szczęście generał-major był człowiek uczciwy, osądził całą sprawę jako dziecinny wybryk i żądał odpowiedniej kary na winowajców. Kilku uczniów szóstej klasy wydalono, inni odsiedzieli kozę. Dla żołnierzy, których skóry i mundury ucierpiały w walce, rodzice uczniów złożyli pieniężne wynagrodzenie. Jeden z profesorów wypalił chłopcom piorunującą perorę; generała z całym sztabem zaproszono na obiad, i jakoś wszystko się zatarło. Ale uczniowskie wojsko rozwiązano, i odtąd zabaw wojennych nie było. (1) Sądy studenckie odbywały się zupełnie na wzór prawdziwych sądów trybunalskich. Obierano prezesa, radców, pisarza i innych urzędników, byli obrońcy i oskarżyciele, pisano oskarżenia, obrony, zeznania, wyroki i sądzono zupełnie sprawiedliwie nietylko zatargi pomiędzy uczniami, ale uczniowskie sprawy z ludźmi z poza szkoły. "Do sali posiedzeń cisnęli się widzowie z ciekawości tej zabawy młodzieńców. " Serdeczny stosunek z nauczycielami oddziaływał bardzo dodatnio na młodzież, a wpływ ich w późniejszem życiu przyniósł jej wiele dobrego. Tak więc zarazem szkoła i dom rodzicielski, piękna natura i swoboda wiejska urabiały młodą duszę Mickiewicza, pozwalając jej rozwijać się zdrowo, w pogodnej atmosferze i wśród szlachetnych uczuć. –- (1) Wojsko studenckie ściśle podług Tretiaka, z małemi skróceniami. Niestety, jakże prędko upływają lata dzieciństwa, jeżeli są szczęśliwe! W czternastym roku życia Mickiewicz stracił ojca. Możemy sobie łatwo wyobrazić, jak ten cios oddziałać musiał na wrażliwego chłopca, – pierwsza prawdziwa boleść. Lecz stało się to w r. 1812, i już w parę miesięcy potem niezwykłe i wstrząsające wypadki zbudziły serca do nowego życia, opanowały dusze całego narodu i zostawiły w nich wielkie wspomnienia, głębokie i niezatarte. W lipcu armja Napoleona wkroczyła do Nowogródka, a w dworku Mickiewiczów stanął król westfalski, Hieronim, brat Napoleona. Na wojska, wodzów, króla i sztandary trzynastoletni chłopiec patrzał z uniesieniem, z uczuciem, które w 20 lat później odmalował nam żywo w "Panu Tadeuszu. " O roku ów! kto ciebie widział w naszym kraju!… Ciebie lud dotąd zowie rokiem urodzaju, A żołnierz rokiem wojny; dotąd lubią starzy O tobie bajać, dotąd pieśń o tobie marzy. Zdawna byłeś niebieskim oznajmiony cudem I poprzedzony głuchą wieścią między ludem; Ogarnęło Litwinów serca z wiosny słońcem Jakieś dziwne przeczucie, jak przed świata końcem, Jakieś oczekiwanie tęskne i radosne. Kiedy pierwszy raz bydło wygnano na wiosnę, Uważano, że chociaż zgłodniałe i chude, Nie biegło na ruń, co już umaiła grudę, Lecz kładło się na rolę i schyliwszy głowy, Ryczało, albo żuło swój pokarm zimowy. I wieśniacy, ciągnący na jarzynę pługi, Nie cieszą się, jak zwykle, z końca zimy długiej, Nie śpiewają piosenek: pracują leniwo, Jakby nie pamiętali na zasiew i żniwo. Co krok wstrzymują woły i podjezdki w bronie I poglądają z trwogą ku zachodniej stronie, Jakby z tej strony miał się objawić cud jaki, I uważają z trwogą wracające ptaki. Bo już bocian przyleciał do rodzinnej sosny I rozpiął skrzydła białe, wczesny sztandar wiosny; A za nim, krzykliwymi nadciągnąwszy pułki, Gromadziły się ponad wodami jaskółki I z ziemi zmarzłej brały błoto na swe domki. W wieczór słychać w zaroślach szept ciągnącej słomki, I stada dzikich gęsi szumią ponad lasem, I znużone, na popas spadają z hałasem, A w głębi ciemnej nieba wciąż jęczą żórawie. Słysząc to, nocni stróże pytają w obawie, Skąd w królestwie skrzydlatem tyle zamieszania? Jaka burza te ptaki tak wcześnie wygania? Aż oto nowe stada: jakby gilów, siewek I szpaków, stada jasnych kit i chorągiewek Zajaśniały na wzgórkach, spadają na błonie: Konnica! Dziwne stroje, niewidziane bronie! Pułk za pułkiem; a środkiem, jak stopione śniegi, Płyną drogami kute żelazem szeregi; Z lasów czernią się czapki, rząd bagnetów błyska, Roją się niezliczone piechoty mrowiska. Wszyscy na północ! Rzekłbyś, że w on czas z wyraju Za ptactwem i lud ruszył do naszego kraju, Pędzony niepojętą, instynktową mocą. Konie, ludzie, armaty, orły, dniem i nocą Płyną; na niebie górą tu i owdzie łuny, Ziemia drży, słychać, biją stronami pioruny… Wojna! wojna!… Nie było w Litwie kąta ziemi, Gdzieby jej huk nie doszedł. Pomiędzy ciemnemi Puszczami chłop, którego dziady i rodzice Pomarli, nie wyjrzawszy za lasu granice, Który innych na niebie nie rozumiał krzyków Prócz wichrów, a na ziemi prócz bestyi ryków, Gości innych nie widział, oprócz spółleśników – Teraz widzi: na niebie dziwna łuna pała, W puszczy łoskot: to kula od jakiegoś działa, Zbłądziwszy z pola bitwy, dróg w lesie szukała, Rwąc pnie, siekąc gałęzie. Żubr, brodacz sędziwy, Zadrżał we mchu, najeżył długie włosy grzywy, Wstaje nawpół, na przednich nogach się opiera, I potrząsając brodą, zdziwiony spoziera Na błyskające nagle między łomem zgliszcze: Był to zbłąkany granat: kręci się, wre, świszcze, Pękł z hukiem, jakby piorun; żubr pierwszy raz w życiu Zląkł się i uciekł, w głębszem schować się ukryciu. O wiosno! Kto cię widział wtenczas w naszym kraju, Pamiętna wiosno wojny, wiosno urodzaju! O wiosno, kto cię widział, jak byłaś kwitnąca Zbożami i trawami, a ludźmi błyszcząca, Obfita we zdarzenia, nadzieją brzemienna! Ja ciebie dotąd widzę, piękna maro senna! Urodzony w niewoli, okuty w powiciu, Ja tylko jedną taką wiosnę miałem w życiu! Lecz oto następuje sroga, straszna zima, i świetna armja ginie wśród zasp śnieżnych, tysiącem trupów znaczy każdą milę drogi, kona z głodu i nędzy, złamana potęgą natury. Po takiej wiośnie tak okropna zima. Nie świetne pułki teraz płyną "jak stopione śniegi, " ale wśród śniegów toną niedobitki, nędzarze bez odzieży, umierając z głodu. Widzieć ich musiał Adam w Nowogródku, bo i tamtędy szły bezładne tłumy, uchodząc przed nieprzyjacielem i mrozem, ale tych wrażeń może nie chciał opisywać: nadto były bolesne. Krótkie obrazki tylko znajdujemy w "Konradzie Wallenrodzie, " jak gdyby z niechęcią, z przerażeniem oglądał je wciąż jeszcze w mrocznej dali: Biegną bezładnie, w zaspach śniegu toną. Ci jeszcze wloką odrętwiałe nogi, Ci w biegu nagle przystygli do drogi, – Lecz ręce wznoszą, i stojące trupy Wskazują miasto, jak przydrożne słupy. Nad ich oczyma mroźna śmierć wisiała. Harpija głodu ich lica wyssała. " Nic dziwnego, że pod takiemi wrażeniami wesoły chłopiec wcześnie spoważniał i dojrzał. Wkrótce potem skończył szkołę nowogródzką i zapragnął kształcić się dalej, marzył o Wilnie, uniwersytecie. Lecz tylko marzył o tem, gdyż po śmierci ojca i klęskach ostatniej wojny skromne dochody tak się uszczupliły, że nie mogły wystarczyć na utrzymanie go w Wilnie i opłatę wyższej nauki. – Co począć? – Starszy brat już miał płatne miejsce w Nowogródku, zarabiał, pomagał matce wychowywać młodszych, czy nie najlepiej będzie dla Adama iść za jego przykładem?\nTrzech wieszczów naszych : o życiu i dziełach Mickiewicza, Słowackiego i Krasińskiego\n


filtry kabinowe, Filtron, HYUNDAI ACCENT - Motochemia\nNa tej podstronie znajdziesz listę roczników HYUNDAI ACCENT dla których mamy dedykowane filtry kabinowe Filtron.\nfiltry kabinowe Filtron według rocznika HYUNDAI ACCENT:\nDlaczego warto wybrać filtry kabinowe Filtron do HYUNDAI ACCENT?\nOdpowiedź jest oczywista! Filtron to sprawdzony producent na rynku. filtry kabinowe należy wymieniać co jakiś czas w swoim samochodzie. Nieważne czy posiadasz HYUNDAI ACCENT z rocznika 2005 - 2011 III (MC) lub 2011 - ...IV (RB) lub 1999 - 2005 II (LC), ponieważ jest szansa że pasują do nich te same filtry kabinowe. Jeżeli chcesz upewnić się czy dla HYUNDAI ACCENT z rocznika 1991 - 1994 (X-2) nadw. pełne można dopasować lepsze filtry kabinowe to skorzystaj z naszej wyszukiwarki. Dzięki naszemu rozwiązaniu znaleźć odpowiednie filtry kabinowe do HYUNDAI ACCENT 1994 - 2000 I (X-3) to bułka z masłem! Aktualnie w bazie mamy 2 produktów które pasują do modelu ACCENT. Jeśli chwilowo nie mamy ich - zadzwoń do nas (512 802 277) i zapytaj o dostępność.\nPrzykładowe filtry kabinowe Filtron do HYUNDAI ACCENT\nUwaga: produkty te są dopasowane tylko do HYUNDAI ACCENT. Jeśli szukasz filtry kabinowe dla konkretnego rocznika, typu silnika - skorzystaj z tabeli powyżej.


Foremki metalowe do wycinania mini ciasteczek - Sklep AleDobre.pl\nNr produktu: 6165\nNr kat: 2308-1250\nNajwyższej jakości zestaw dwunastu mini foremek do wykrywania ciastek w bożonarodzeniowych kształtach. Doskonałe do kruchych ciasteczek, pierników, a także ozdób z masy cukrowej.\nDzięki użytym przy produkcji materiałom, foremki są trwałe i nieodkształcaną się nawet po wielu latach. Połączenia są bardzo solidne, wytrzymują nawet długotrwały nacisk.\nZaokrąglone brzegi foremek chronią Twoje dłonie przed skaleczeniami i sprawiają, że wykrawanie jest bardzo proste i wygodne.\nDo idealny zestaw, by upiec różnorodne pierniki choinkowe.\nW skład zestawu wchodzi 12 foremek:\n- liść ostrokrzewu\nWymiary foremek: ok. 3,8 cm.\nTo najmniejsze jakie mamy, przed świętami używamy. Idealnie leżą w łapkach mego sprytnego dwulatka. Gnieść lubi nie tylko ciasto, lecz foremki też na płasko. Tylko Wilton wytrzymuje z synem, gdy w kuchni buszuje.\nbialawanilia [2016 /5 /16 14 :40:40]\nZgrabne małe foremki, czekają na próbę generalną przed świętami - herbatniczki jakieś czas upiec...\njmg19 [2014 /9 /26 11 :32:2]\nŚliczne wzory, foremki świetnej jakości!\nmeyiri [2013 /12 /17 23 :43:27]\nMalutkie, zgrabniutkie, faktycznie ciasteczka wychodzą z tego na 1 kęs. Szkoda, że w opisie zabrakło słowa "mini" foremki. Podane wymiary w opisie nie zadziałały na moją wyobraźnię:) perełka dla cierpliwych;))\nMalpok [2013 /3 /3 22 :22:50]\nForemki świetne, ciasteczka są przecudne, aż chce się jeść ;)\nel-iza1 [2013 /1 /23 12 :49:54]\nBardzo dobry produkt, zgrabne kształty, nieduże foremki, porządnie wykonane. Polecam\nmalmaciejewska [2012 /12 /19 13 :9:21]\nForemki piekne, bardzo dobrze wykonane i nadały moim marcepanowym ciasteczkom niesamowitego wyglądu :)\nmalkow77 [2012 /12 /3 14 :55:57]\nidealne do wycinania świątecznych pierników!!!\ndomellomw [2012 /10 /24 10 :57:39]


Coś nowego, coś starego – Miss Mandalay 2012 – NoszeBiustonosze\nMiss Mandalay to marka, która w Polsce doczekała się sporego grona wiernych “nosicielek”. Nie ukrywam, że mnie też zauroczyły niektóre modele, więc kiedy tylko nadarzyła się sposobność – w Noszę Biustonosze zawitały falbaniasta Gigi oraz kobaltowa i azaliowa Paris.\nPrzywiązane do MM panie chwalą ją za wąskie fiszbiny oraz wysoką jakość materiałów i dodatków. Niebagatelne znaczenie posiada w tym przypadku także charakterystyczny dla tej marki w niektórych modelach design – prosta forma z kontrastowymi kokardkami lub koronką wykańczającą miskę oraz śmiałe kolory. To nadaje całości “pazurka”.\nOto modele “miss-kowych” staników, które miałam przyjemność podziwiać niedawno. Niektóre pochodzą z aktualnej kolekcji wiosna/lato 2012, a niektóre już z kolekcji jesienno-zimowej.\nNiestety, nie posiadam informacji, które z polskich sklepów posiadają te modele w sprzedaży, poszukiwaczki Miss-ek powinny więc posurfować trochę w internecie (z mojej strony mogę podpowiedzieć, by zajrzeć tabeli zawierającej oferty sklepów rekomendowanych przez Biuściastą Mapę oraz Lobby Biuściastych).\nSEJAL – ten model pochodzi z kolekcji wiosenno-letniej 2012. Jest to lekko usztywniany half cup. W zasadzie można by ten stanik nazwać Gigi Bezfalbankowa 😉 ponieważ bazuje on na konstrukcji swojej frywolnej, falbaniastej, starszej siostry. Materiał to taka sama, jak w przypadku Gigi “żorżetopodobna” elastyczna, bardzo miła w dotyku tkanina.\nPodziwiałam wersję czarną, której brak falbanki wynagrodzono ozdobnymi ramiączkami:\noraz wersję ivory, o gładkich ramiączkach ale za to z kokardkami w charakterystyczną dla modelu Gigi “panterkę” (niestety, z tego, co widzę na stronie Miss Mandalay – zmieniono chyba detale i wprowadzono do sprzedaży stanik z jedną, jasną kokardką pomiędzy miseczkami):\nZnana nie od dziś PARIS (przez niektóre panie zwana Paryżanką) tym razem przybrała kolor kwitnących fuksji:\nKtóra to już wersja kolorystyczna tego stanika? Czy ktoś jest w stanie zliczyć? Kiedy zajrzałam do Stanikowego Katalogu Lobby – od tych wszystkich kolorów tęczy zakręciło mi się w głowie 🙂\nA oto AMELIE (AW2012):\nModel ten w innych wersjach kolorystycznych jest od jakiegoś czasu znany uważnym obserwatorkom marki.\nSatynowe, ciemnoszare, szerokie panele boczne ( nie są wszyte a “nałożone” na miseczkę) i lekko elastyczna koronka to dość nietypowe i ryzykowne połączenie konstrukcyjne. Chętnie zobaczyłabym ten stanik na żywej modelce (niestety, nie było czasu ani warunków na mierzenie, bo zdjęcia robiłam w nieumeblowanym salonie na stole przyniesionym w tym celu uprzedniego dnia od uprzejmego właściciela galerii). Przyznam szczerze, że o ile stanik jest przepiękny – nie jestem przekonana do tego, czy wypracuje regularny, krągły kształt.\nKolejna “pięknota” z kolekcji AW 2012 – model MIDNIGHT:\nUwielbiam to połączenie kolorystyczne – blady róż o cielistym odcieniu i czarna, jakby narysowana wiecznym piórem grafika (podobnie nadrukowany motyw, ale rzadziej rozmieszczony zauroczył mnie w modelu Beau Gossarda).\nBrzechwa napisał kiedyś (pytanie za 100 punktów – z jakiego utworu pochodzi ten cytat 🙂 “Chcecie bajki? Oto bajka!”. A ja napiszę współcześnie – Chcecie cętek? Oto cętki!\nPoznajcie SUZIE z kolekcji AW2012:\nBiustonosz posiada miskę z jednym, pionowym cięciem i konstrukcyjnie jest podobny także do Gigi. Posiada jednak ramiączka regulowane do połowy długości, co nie wszystkim ( w szczególności paniom o niższym wzroście) będzie odpowiadało. Materiał podobny do Gigi oraz do modelu Sejal – elastyczny, żorżetopodobny, lekko szorstkawy, ale niezbyt gruby i bardzo przyjemny w dotyku.\nNa koniec zostawiłam mój ulubiony motyw – kropki.\nOwszem, wyznaję publicznie, aczkolwiek bez skruchy – jestem nieuleczalną kropkoholiczką. Trwam w tym nałogu od dziecięctwa, kiedy to babcia uszyła mi najpiękniejszą na świecie sukienkę. Miała dekolt karo, sięgała za kolano, a u dołu pyszniły się dwie suto marszczone falbanki. Nigdy już nie czułam się tak bardzo trendy jak wtedy, w wieku 7 lat 😉\nWięc nic dziwnego, że patrząc na half-cupa POLKA DOT (AW2012), choć mam na karku ciut więcej wiosen ;D – odczuwam przemożną chęć “zaposiadania” tego stanika.\nA wszystko te czarne oczy…pardon – te czarne kropki 😉\nPolka Dot to obietnica uniesionego, “jabłuszkującego” biustu (to także konstrukcyjna kuzynka Gigi) 😀 :D. Biustonosz posiada regulację ramiączek do połowy.\nprodukowane są (lub będą) w rozmiarach brytyjskich:\nSejal – 30/38 (65/85) D-GG;\nParis – 28/38 (60/85) C-H;\nAmelie – poprzednie wersje produkowano w rozmiarach 28 (60) DD-G, 30/38 (65/85) D-G;\nSuzie -30/38 (65/85) D-GG;\nPolka Dot – nie mam aktualnych danych (kierując się analogią konstrukcyjną z modelami Sejal i Gigi przypuszczam, że tutaj będzie podobnie).\nZdjęcia katalogowe oraz tzw pack-shoty produktów pochodzą ze strony Miss Mandalay\noraz zostały mi udostępnione (razem z modelami pokazowymi bielizny) przez dystrybutora tej marki na Polskę – firmę Ab Ovo Lingerie, której składam niniejszym podziękowania.\nPozdrawiam serdecznie i życzę pogodnej niedzieli (u mnie leje…)\n– Wasza Kropkoholiczka ;D\nbielizna Biłgorajbiustonosze duże miseczkibiustonosze małe miseczkibra fittingMiss Mandalay\nII Zlot Pojazdów Zabytkowych i Kolekcjonerskich Autodrom - Biłgoraj\n10 czerwca, 2012 o 9:39 pm Odpowiedz\nChcecie bajki? Oto bajka! Była sobie Pchła Szachrajka.\nNiesłychana rzecz po prostu by ktoś tak małego wzrostu\ni nędznego pchlego rodu mógł wyczyniać\ntakie psoty i szachrajstwa jak pchła owa, proszę Państwa!\nMiała domek na przedmieściu …\n(… pamiętam całą na pamięć z dzieciństwa 😉\n10 czerwca, 2012 o 9:58 pm Odpowiedz\nJeśli będziesz miała tę Paryżankę u siebie i nie wpada ona w fiolet, to normalnie cały sernik Ci przywiozę (nooo dobra – pół)! Amelie też chętnie nabiustnie przetestuję.. 😉\n(btw nie sądziłam że mój wypiek będzie się pysznił na Twoim profilu, aż się chce konto na fejsie założyć :*)\n11 czerwca, 2012 o 9:30 am Odpowiedz\n@agnieszka, błyskawiczna (naturalnie – prawidłowa) odpowiedź, brawo!\n@zmijunia.lbn, akurat ta fuksjowa nie wpada we fiolet (jest jeszcze jedna wersja, akurat czysto fioletowa, ale jej w samplach nie było, więc i fotki nie ma). Twój wypiek w pełni zasłużył na promocję, zobaczysz, zaraz Zuckerberg zadzwoni z zamówieniem :D!\n11 czerwca, 2012 o 10:30 pm Odpowiedz\nCzy aby w starych albumach nie zachował się choć ślad po tej kreacji mi chyba wraca ostatnio nastrój z wieku 7 lat no, bo dekolt karo i aż 2 falbaniaste falbany brzmią smakowicie – czy były to może tak w ostatnich dniach “modne” kolory jak czerwone grochy na białym tle, tudzież na odwrót?\n12 czerwca, 2012 o 2:28 pm Odpowiedz\nLubię MM, ale mam z tą marką problem. Z kolekcji, które oglądałam w postaci zapowiedzi, zawsze część modeli albo nie wchodziła do produkcji, albo też nie trafiała w ogóle do naszych sklepów. Z jakichś przyczyn jest to u nas marka bardzo mało popularna. Dlaczego?\nA niektóre z pokazanych przez Ciebie modeli Renulcu są śliczne. Nie lubię kropek 🙂 Ale panterki i inne zawijasy – owszem 🙂 Mam je także na fotkach, ale z w/w przyczyn jakoś nie czułam motywacji do pokazania ich… a może się przemóc? 🙂\n12 czerwca, 2012 o 4:03 pm Odpowiedz\n@brafitka, niestety, u mnie nie zachowało się ani jedno zdjęcie 🙁 Ale podpytam u sióstr, może któraś zachomikowała 😉 Sukienka była ecru, kropki ciemnogranatowe 🙂\n@kasica_k, przemóż się, przemóż, pliękniuchno Cię proszęęę 😀\nJa kropki uwielbiam, więc mogę z pełnym przekonaniem, z emfazą powiedzieć – ach, jak pięknie się różnimy 😉\nMniejsza popularność MM wynika pewnie z dość wysokich cen oraz z powodu, o którym wspomniałaś…\n12 czerwca, 2012 o 4:58 pm Odpowiedz\nKolejna kropkoholiczka się zgłasza! Kropek poszukam jednak gdzie indziej, MM ma na mnie za wąskie fiszbiny. Tak mi się jednak podobają wizualnie, że czasem mogę do zdjęć powzdychać 😉\n6 września, 2012 o 5:02 pm Odpowiedz\nłojejku, model Midnight – cudo! byłabym bardzo ucieszona, gdybym mogła go gdzieś dostać. Dotychczas miałam okazję testować jedynie biustonosze marki Panache, Cleo, czy ktoś mi powie czy ich rozmiarówka różni się od MM?\nJeżeli miałabym gdzieś go dorwać, to najprędzej w sklepie online, a wtedy krucho z mierzeniem…


Na problemy ze snem – gimnastyka buzi i języka | Kafeteria.pl\nNa problemy ze snem – gimnastyka buzi i języka\nRobienie balonów z gumy, wydymanie policzków czy wywijanie języka nie brzmią jak nazwy lekarstw. Ale – jak okazuje się na podstawie badań brazylijskich naukowców – mogą być lekarstwami, i to świetnymi. Gimnastyka jamy ustnej i języka pomaga na tak zwany bezdech senny – zaburzenie snu, które utrudnia prawidłowe wysypianie się i powoduje ciągłe wybudzenia w nocy.\nLudzie z bezdechem podczas snu tracą na kilka sekund możliwość zaczerpnięcia oddechu. Brak tlenu powoduje wybudzenie; i tak kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt razy w ciągu nocy. Choć wszystko to może odbywać się nieświadomie, znacznie obniża to jakość snu i utrudnia nocny odpoczynek. Konsekwencje to wieczne zmęczenie, ospałość, trudności z koncentracją. Problem ten najczęściej dotyka mężczyzn; dodatkowym czynnikiem ryzyka jest też nadwaga.\nJak dotąd bezdech nocny był bardzo trudny do leczenia. Teraz jednak pojawia się nowy sposób – ćwiczenia jamy ustnej i języka mogą pomóc, gdyż lekarze ustalili, że przyczyną bezdechu może być osłabienie mięśni wokół ust i gardła oraz języka. Wzmocnienie tych mięśni może rozwiązać problem.\nJak dotąd leczenie bezdechu sennego było dość uciążliwe – stosowano specjalną maskę z pompką, zakładaną na twarz podczas snu, dzięki której drogi oddechowe pozostawały drożne. Teraz może być łatwiej – wystarczy zestaw ćwiczeń znanych z terapii logopedycznej: wysuwanie i wsuwanie języka, dotykanie nim do górnej wargi, wydymanie policzków i robienie balonów z gumy do żucia.\nRezultaty trzech miesięcy takich ćwiczeń zaskoczyły nawet samych lekarzy. Otóż okazało się, że dużo rzadziej budzili się w nocy (średnio trzy zamiast sześciu razy), w dzień byli dużo mniej śpiący, a do tego udało im się przestać chrapać! I co ciekawe, mimo że nie wykonywali żadnych ćwiczeń w tym kierunku, obwód ich karku zmniejszył się średnio o 1 cm (ilość tłuszczu zgromadzonego na karku ma kluczowe znaczenie dla ułożenia głowy podczas snu i tym samym dla drożności dróg oddechowych. Duży obwód karku jest jednym z czynników wywołujących bezdech).\nBadania przeprowadzono w pracowni leczenia zaburzeń snu na Uniwersytecie Sao Paula w Brazylii. Choć są wiarygodne, należy jeszcze powtórzyć je na większej grupie – jak dotąd zbadano tylko 31 osób. Jednak lekarze już teraz zachęcają do ćwiczeń jamy ustnej i języka – nawet jeśli nie pomogą na bezdech, na pewno poprawią nam dykcję.\nTrudności w zasypianiuBezsennośćAparat mowy ćwiczeniaJama ustna ćwiczeniaNa bezsennośćBezdech sennyJęzyk ćwiczenia\nGimnastyka izometryczna - niezauważalna dla innych\nProblemy z koncentracją uwagi u dzieci\nMakijaż podczas kataru. Czego użyć? Diety z czterech stron świata Jak powinien wyglądać makijaż świąteczny? Po jakie witaminy powinny sięgać kobiety? Stosunek na dobry sen Oparzenia słoneczne Mężczyźni u chirurga plastycznego. Co i jak chętnie poprawiają? Ćwiczenia - mało znany sposób na migrenę Ćwiczenia na zgrabne ramiona Dlaczego 3-latek nadal potrzebuje mleka? Jakie niedobory w diecie ono uzupełnia? Co daje nordic walking? Najskuteczniejsze ćwiczenia na piękne ramiona