Japońskie Festiwale – Jidai Matsuri i Kurama Hi Matsuri – Rusz w Podróż\n„Będziesz w Japonii? Koniecznie zobacz jeden z ich festiwali.”, „Prawdziwą Japonię poznasz dopiero, gdy trafisz na festiwal”, „Masz szczęście, tego dnia jest festiwal, musisz to zobaczyć!”. To tylko niektóre z zachęt, które słyszałam przy okazji wyjazdu do Japonii. A że w Japonii festiwali jest wiele to i nie miałam większego problemu, aby w nich uczestniczyć. Jak więc jest naprawdę? Czy warto?\nOgólnie rzecz biorąc lubie festiwale. Co prawda nie zachwyca mi panujący na nich tłok, ale dzięki nim można poznać odrobinę lokalnej kultury, muzyki, strojów czy kuchni. W Poznaniu z okazji Imienin Marcina jemy rogale, w Bazylei o czwartej nad ranem gaśnie światło i zaczyna się trzydniowy pochód, a w Hiszpanii walczą pomidorami. I choć tego ostatniego jeszcze na własne oczy (pomidory?) nie widziałam to nie trzeba mnie długo namawiać, aby festiwal – gdy nadaża się ku temu okazja – zobaczyć. Dlatego nie zastanawiałam się długo, gdy odkryłam, że w Kioto zamiast jednego uda mi się odwiedzić dwa, a w Tokio odbywać się będzie akurat wielka wystawa chryzantem, którą ponoć trzeba zobaczyć.\nPrzyjazd do Kioto dostosowałam więc do grafiku organizatorów. Zamiast pobyć jeszcze kilka godzin w Nara już z samego rana zwlekłam się z łóżka i ruszyłam dalej. Biegiem zostawiona torba w hostelu nie pozwoliła mi się jeszcze zameldować ze względu na wczesną godzinę, a w jeszcze większym biegu spacer na miejsce parady w brutalny sposób udowodnił, że na mojej mapie skala się nie liczy*.\nPo długim marszu w końcu dotarłam w okolice Pałacu Imperialnego. Cała parada, bo to ona właśnie jest główną atrakcją dnia, trwa około dwóch godzin i przechodzi pomiędzy wspomnianym Pałacem i Świątynią Heian. Każdego roku, 22 listopada, w dniu rocznicy założenia Kioto, około dwóch tysięcy uczestników przebiera się w stroje z różnych epok a także za znane postaci japońskie. W ciągu tak krótkiego czasu mamy okazję podziwiać ponad tysiąc lat historii Kioto. Historii podzielonej na epoki a także na ponad dwadzieścia motywów, zaczynając od epoki Meiji z XIX wieku i kończąc na okresie Heian w roku 781. Niektórzy jadą konno, niektórzy tańczą, inni wojskowo maszerują. Jest to więc widowisko nie tylko wizualne, ale też kulturoznawcze, do którego jednak mi osobiście przydałby się krótki przewodnik.\nNauczona doświadczeniami z innych parad zajęłam strategiczne miejsce na metalowej budce elektrycznej. Co prawda podejrzane było, że wszyscy – a głównie Japończycy – zajęli cały przeciwległy chodnik, ale analizując swoje szanse na zajęcie strategicznej foto pozycji tam i na budce, wybrałam tą drugą. Szybko okazało się, że na budkach jest nas więcej, ale po tej stronie chodnika zostali tylko turyści. Nie bez powodu. Otóż Japończycy, jako naród na wskroś pragmatyczny, puścił pochód dwoma nitkami ruchu, pozostałe dwie zostawiając dla ruchu kołowego. I tak autobusy, ciężarówki i co większe samochody skutecznie przeszkadzały w dobrych ujęciach. Przeszkadzała też nuda. Podejrzewam, że znając historię Japonii odrobinę lepiej, widziałabym więcej. Sprawiłoby mi więcej frajdy i mogłabym stroje odnieść do konkretnych wydarzeń. Niestety, po mniej więcej piętnastu minutach, bardzo powolnego pochodu, doszłam do wniosku, że już się napatrzyłam. I poszłam dalej. Na pociąg i na kolejny festiwal, który tym razem miał być niezapomniany.\nKurama Hi Matsuri\nczyli Festiwal Ognia zapowiadał się fascynująco. Małe miasteczko położone nieopodal Kioto, trzymetrowe pochodnie i ogień rozświetlający noc. Od razu skojarzyło mi się ze szwajcarskim Liestal, które – nie licząc tłoku – zrobiło na mnie dobre wrażenie. Odwiedziny Kuramy to jednak cała wyprawa. Po krótkim więc spacerze po Kioto ruszyłam na pociąg. Najpierw jeden, potem drugi. Na ostatniej stacji znowu trzeba było się przesiąść i po odstaniu kolejki i przepuszczeniu jednego pociągu (im później tym sytuacja jest gorsza) udało mi się dotrzeć na miejsce. Na ostatniej stacji, obok sprzedawanych biletów, można było dostać mapkę. Można było, ale trzeba było o tym wiedzieć. I liczyć na to, że nie jest po japońsku. Chyba jednak za często bywam w biedniejszych krajach, żeby liczyć, że coś jest za darmo. A było. Zazdrość jednak czasem pomaga. Zerkając ukradkiem na mapkę i czytając kątem wydrukowane informacje w zatłoczonym pociągu wreszcie dostałam i swoje A4. A tam typowo japońska mapka*, trzy wydzielone strefy, kierunki ruchu (??), historia festiwalu i masa praktycznych informacji. Takich jak to, że po godzinie 20 kolejka na pociąg ma nawet godzinę. To właśnie wtedy uświadomiłam sobie, że nie jestem zameldowana. Że muszę być w hostelu najpóźniej o 22 i że to znaczy, że z Kuramy powinnam wyjechać nie później niż o 20. I tak popsułam sobie plany na wieczór.\nByło po 16. Z krótkiego rękawku owinęłam się w bluzę. Było zimno. Już wtedy na miejscu były tysiące ludzi. Nie więcej niż na innych festiwalach, ale jednak sporo. Dookoła udekorowane domy, leżące przed nimi ogromne pochodnie. Policjanci rozwijający taśmy, policjanci biegający. Mapka podzieliła miasteczko na trzy strefy. I tak w zależności od zainteresowań mogliśmy „zobaczyć pochód bez tłumów w drugiej strefie”, „mieć okazję podziwiać historyczne stroje” i „być na pierwszym planie pochodu pochodni”. Czy jakoś tak. Od godziny 18 nie można było też zmienić wybranej strefy, a kierunek ruchu był jednoznacznie określony. Miałam półtorej godziny i postanowiłam zacząć od początku. Krótki spacer, ukradkowe zerknięcie na oznaczone atrakcje i dalej, byle zdążyć przed 18. Tłum gęstniał, a ja zaczęłam się martwić czy zdążę. Widząc, że ruch się zaklinował, postanowiłam wrócić w bezpieczną odległość od dworca i stamtąd obserwować zdarzenia. Policja była jednak szybsza. Była 17:30 a ruch był już ustalony. Nie było mowy o cofnięciu się. Nie było też mowy o postoju. Trzeba było być w ciągłym ruchu, w jedną stronę i zamiast 50m zrobić 500m w tłoku. To wtedy się wkurzyłam. Wkurzenie przeszło jednak w zdziwienie, gdy odkryłam, że podczas festiwalu nie tylko trzeba być w ciągłym ruchu (przynajmniej w jednej z tych stref do której trafiłam), ale też nie można przejść dalej. Nie było więc mowy o spokojnej obserwacji parady i zdjęciach a zatrzymanie się nawet na sekundę obfitowało w złowieszcze spojrzenia policji i współidących.\nW końcu dotarłam w okolice dworca. Szybko obczaiłam, że ruch tutaj jest constans, nie obejmuje żadnej ścieżki „pod kontrolą” i jest szansa na spokojną obserwację, do tego z górki. Nie zostałam fanką nadmiernej kontroli policyjnej „w imię bezpieczeństwa” i szalonych ograniczeń w ruchu. Coraz bardziej marzłam i coraz bardziej skłaniałam się do powrotu. Skoro jednak przyjechałam…\nO godzinie 18 przed domami zapalone zostały pochodnie. Z mojego punktu widać było tylko ich odbicie w oknach, zazdrościłam mieszkańcom i gościom okolicznych budynków. Ludzie pstrykali zdjęcia, zaglądali za rogiem, jednak w najlepszym punkcie mogłam liczyć tylko na odbicie w szybkie. Parada miała zacząć się dopiero za godzinę, a zmiana miejsca na takie z lepszych widokiem – ze względu na powyższe ograniczenia – nie wchodziła w rachubę. W końcu wróciłam. I tu nie poniosło mnie festiwalowe szaleństwo, choć pewnie bardziej przez ciążące w głowie widmo powrotu na czas, trochę przez policję, aniżeli przez sam festiwal.\nrzecz biorąc nie miałam szczęścia do festiwali w Japonii. Była jeszcze wystawa chryzantem. Kilka tygodni, w jednym z centralnie położonych parków. Całodniowa, ponoć z pięknymi okazami. Ale akurat padało, stoiska były puste, a na ziemi nie leżał nawet jeden płatek. Choć więc bym chciała o chryzantemach nie napiszę.\n*Japońskie mapy to temat na osobny artykuł. Brak jakiejkolwiek skali, różne odległości w zależności od ulicy, pokręcone kierunki a nawet kształty to tylko niektóre z cudów, których nie jestem w stanie pojąć w kontekście tak rozwiniętego kraju.\nFestiwal odbywa się każdego roku 22 listopada. Parada zaczyna się o godzinie 12:30 i trwa dwie godziny, przebiegając przez Park Pałacu, Marutamachi Station, Karasuma Oike Station, Sanjo Station, Higashiyama i w końcu kierując się ku Świątyni Heian.\nWzdłuż trasy zablokowana jest część, a miejscami cała droga. Można również wykupić miejsce siedzące w specjalnie do tego przygotowanych lożach. Cena miejsca siedzącego to 2050 YEN (ok. $20).\nZ JR Kyoto Station należy dojechać do stacji Demachi-Yanagi. Oficjalnie można dojechać bez przesiadki, jednak na miejscu okazuje się, że trzeba pojechać na stację Tofukuji i dopiero tam przesiąść się na linię do Demachi-Yanagi. Tam z kolei należy się przesiąść na pociąg linii Kurama firmy Eizan Dentetsu (Eizan Dentetsu Kurama Line). Ten odcinek podróży trwa około 30 minut. Warto wyruszyć wcześniej, ponieważ po godzinie 16 na pociąg ustawiają się spore kolejki. Przed bramkami bilety można kupić nie tylko w kasie, ale również u kasjerów chodzących niedaleko bramek. Warto wziąć też rozdawaną mapkę zawierającą szczegółowe instrukcje. W drodze powrotnej po godzinie 20 do pociągu ustawia się już długa kolejka. Festiwal kończy się po północy.\nBilet Tofukuji – Demachi Yanagi – 270 YEN (~$3)\nBilet Demachi Yanagi – Kurama (w obie strony) – 820 YEN (~$8)\nlis 26, 2014 Rusz w Podróż\nSeksmisja, czyli nocleg w japońskim hotelu kapsułowym Maid Cafe – czy warto? Szukanie noclegu we Florencji, czyli dlaczego pojechałam do Japonii Jaka jest Japonia – historia pewnej podróży Gdzie koniecznie pojechać w Japonii, czyli co trzeba zobaczyć w Kioto\nNowe lotnisko w Doha - Hamad International AirportI Ty zostań Świętym Mikołajem\nListopad 26, 2014 at 20:32\nW sumie nie przepadam za festiwalami, bo potrafią na nich być „dzikie tłumy”. Nie zmienia jednak to faktu, że z tego typu wydarzeń można sporo się dowiedzieć. Zwłaszcza jeżeli chodzi o kulturę. Wiadomo festiwale są różne. Jedne lepsze drugie nie.\nListopad 30, 2014 at 19:28\nTak, tez nie lubię czynnika tłumu. Ale czasem wlasnie przez te festiwale mozna poznać kulturę trochę bardziej od środka. Pozdrawiam!\nCzerwiec 17, 2015 at 20:45\nKioto pociąg samoloty Katar Arizona Polska na weekend natura Indie WPW dwa dni w Berlinie Niemcy spotkania Japonia street art festiwal Bazylea VB Berlin podróże na etacie Bangkok Doha couchsurfing trekking wywiad ludzie citybreak lotnisko USA Kreuzberg podróż na etacie sztuka uliczna noclegi Szwajcaria co zobaczyć w Berlinie przez dwa dni Kerala podróże kultura Sri Lanka jedzenie marzenia #polskanaweekend Tajlandia etat Nowy Jork Warszawa Kalifornia weekend w Berlinie festiwale podróż Kilinochchi doha_katar wyjazd praktyczne Stany Zjednoczone Wielkopolska Parki Narodowe Polska praca a podróże Gruzja praca


Dominikana (Puerto Plata) – Amanera -\nHome Dominikana Hotele Amanera\nDrugi co do wielkości i najbardziej zróżnicowany karaibski kraj to ponad 400 kilometrów plaż, przyjaźni i gościnni mieszkańcy, luksusowe kurorty i hotele, zdumiewająca przyroda, intrygująca historia i bogata kultura. Zatańczcie w rytm pulsującego merengue, zrelaksujcie się w wyśmienitych spa, odkryjcie starożytne zabytki minionych wieków, poznajcie fascynujący region Punta Cana, rozkoszujcie się wyborną kuchnią, przeżywajcie przygody w parkach narodowych, wędrujcie po górach, uprawiajcie wszelakie sporty wodne i delektujcie się dominikańskimi specjałami – cygarami, rumem, czekoladą i kawą. Zapierające dech w piersi krajobrazy, idylliczne wybrzeże i iście bajeczne zachody słońca sprawiają też, że luksusowe wakacje na Dominikanie to wręcz wymarzona okazja do zawarcia małżeństwa lub wybrania się w podróż poślubną!\nPięciogwiazdkowy hotel Amanera, położony wśród dziewiczej dżungli, tuż obok białej, piaszczystej plaży, to eleganckie, przestronne wille, casitas, z których roztaczają się oszałamiające widoki na otaczającą zieleń i położony w odległości kilku kroków ocean. Plaża na wyciągnięcie ręki, prywatne baseny, rozległe tarasy, rewelacyjna kuchnia i doskonałe spa to tylko kilka atrakcji czekających tu na Gości. Wśród oferowanych przez hotel aktywności znajdują się m.in. trekkingi z przewodnikiem po dżungli, przejażdżki konne, lekcje skręcania cygar, spacery po lesie połączone z odkrywaniem sekretów medycyny Indian Taino oraz niezliczone sporty wodne.\nHotel Amanera położony jest na szczycie klifu, nad Playa Grande, w otoczeniu dżungli, na uboczu. Międzynarodowe lotniska w Puerto Plata i w Samana znajdują się w odległości ok. 80 km, czyli ok. 70–90 minut drogi samochodem. Na życzenie hotel może zorganizować transport helikopterem z dowolnego miejsca na Dominikanie.\nLuksusowe Casitas Amanera rozsiane są na wybrzeżu Playa Grande w taki sposób, że nic nie zakłóca wspaniałych widoków na ocean. Każda z 24 casit i casa z dwiema sypialniami posiada obszerny, umeblowany taras z miejscem do spożywania posiłków i wypoczynku na świeżym powietrzu, podczas gdy we wnętrzu szklane drzwi i ogromne okna umożliwiają rozkoszowanie się wspaniałymi panoramami. Wysokie pomieszczenia urządzono przy użyciu naturalnych materiałów, w ciepłych barwach. Na wyposażeniu każdego z nich znajduje się telewizor, odtwarzacz DVD, minibar (dodatkowo płatny), Nespresso, Wi-Fi, łazienka z wanną i oddzielnym prysznicem oraz dwiema umywalkami i produktami do kąpieli Aman. Niektóre wille oferują prywatne baseny.\nCasita (76 m²) – liczba osób: max. 3 osoby dorosłe i 2 dzieci. Częściowy widok na ocean, sypialnia z łóżkiem typu king-size, część dzienna z sofą i fotelami, garderoba oraz łazienka.\nHill Casita (76 m²) – liczba osób: max. 3 osoby dorosłe i 2 dzieci. Położona na wzgórzu, w otoczeniu zieleni, oferuje pełen widok na ocean; sypialnia z łóżkiem typu king-size, część dzienna z sofą i fotelami, garderoba oraz łazienka.\nPool Casita (76 m²) – liczba osób: max. 3 osoby dorosłe i 2 dzieci. Położona na wzgórzu, w otoczeniu zieleni, oferuje pełen widok na ocean; sypialnia z łóżkiem typu king-size, część dzienna z sofą i fotelami, garderoba, łazienka oraz prywatny basen.\nBay View Pool Casita (76 m²) – liczba osób: max. 3. Położona wysoko na wzgórzu, w otoczeniu zieleni, oferuje pełen widok na ocean; sypialnia z łóżkiem typu king-size, część dzienna z sofą i fotelami, garderoba, łazienka.\nAmanera Casita (76 m²) – liczba osób: max. 3 osoby dorosłe i 2 dzieci. Położona bezpośrednio na plaży, oferuje pełen widok na ocean; sypialnia z łóżkiem typu king-size, część dzienna z sofą i fotelami, garderoba, łazienka oraz prywatny basen.\nTwo-Bedroom Bay View Casa (34–51 m²) – liczba osób: max. 4 osoby dorosłe i 2 dzieci. Położona bezpośrednio nad morzem, w otoczeniu zieleni dwupokojowa casa, z niezakłóconym widokiem na ocean i plażę. Dwa oddzielne pawilony z sypialniami, oddzielną garderobą oraz łazienką z prysznicem i dużą wanną, dodatkowo wspólny salon, jadalnia, kuchnia, sala telewizyjna, wózek buggy, baseny, cztery dziedzińce, prywatny kamerdyner, szef kuchni na życzenie.\nWysokie krzesełka i łóżeczka dla dzieci\nProgram Amanera Children and Youth – zajęcia przyrodnicze dla dzieci w wieku 5–12 lat\nObserwowanie ptaków, wycieczki z przewodnikiem\nTreningi sportowe, lekcje tenisa i golfa\nSpa oferujące zabiegi wywodzące się z szamańskiej tradycji Indian Tainos\nTreningi z prywatnym instruktorem na plaży\nSesje jogi przy blasku księżyca\nAktywności i wycieczki proponowane przez hotel: trekkingi z przewodnikiem po dżungli, przejażdżki konne, wycieczki kulturalne, lekcje skręcania cygar, spacer po lesie połączony z odkrywaniem sekretów medycyny Indian Taino, sporty wodne – m.in. surfing, kajakarstwo, łowienie ryb, rejsy, kitesurfing\nCasa Grande Restaurant – podziwiając widok roztaczający się z tarasu będziecie delektować się wspaniałymi, organicznymi daniami przygotowywanymi przez szefa kuchni na śniadanie, lunch i kolację\nClub de Playa – plażowa restauracja ukryta w piaszczystej zatoczce to miejsce, gdzie zjeść można klasyczne dania Ameryki Południowej oraz lokalne potrawy\nLounge Bar – położony na najwyższym piętrze bar serwujący bezpłatne popołudniowe herbaty oraz rum\nStrona hotelu: www.aman.com/resorts/amanera\nWypocznij w luksusowej casita z własnym basenem, tuż nad brzegiem Morza Karaibskiego\nZrelaksuj się w spa i skorzystaj z zabiegów inspirowanych indiańską medycyną\nSkorzystaj z bogatej oferty hotelowych aktywności i wybieraj między licznymi propozycjami spędzenia czasu\n5* luksus w otoczeniu dżungli. 24 obszerne, eleganckie casitas z oszałamiającymi widokami na ocean, nienaganną obsługą i bardzo długą listą oferowanych przez hotel aktywności.\n7 nocy w hotelu Amanera 5* z przelotem i transferami


Dom na sprzedaż - Dobrzeń Wielki (gw) - Chróścice - MED-DS-620 - 220.00m² - Mediator Polska\nBudynek dwurodzinny w Chróścicach o pow. 220 m3 posiada dwa osobne wejścia, dwie łazienki i osobne WC. Stolarka okienna PCV, drzwi wejściowe nowe na podłodze panele a w łazienkach i pomieszczeniach komunikacyjnych płytki.Instalacja c.o. nowa z grzejnikami ` purmo `. Budynek po remoncie gotowy do zamieszkania.\nSymbol oferty MED-DS-620\nPowierzchnia pokoi 10,50 17,34 22,33 18,85 17,63 21,56 19,25 22,70\nPowierzchnia kuchni 3,74 m2\nPowierzchnia przedpokoi 10,84 m2


Mieszkańcy zaskoczeni. Deweloper obiecuje park - NaszeMiasto.pl\nPiotr Rąpalski 2016-03-29T07:41:27.000000+02:00 Zaktualizowano 2016-03-29T10:05:00.000000+02:00\nW okolicy Szpitala św. Rafała na Piaskach Wielkich postępuje zabudowa. Inwestorzy stawiają kolejne bloki lub starają się już o pozwolenia na ich budowę. Mieszkańcy tracą przestrzeń, zieleń, a ponadto okolica coraz bardziej się korkuje, bo nie powstają nowe drogi. Spora część tego terenu należy do firmy Cracovia Property, która już prowadzi budowę dwóch bloków, ma wstępne pozwolenia na trzy następne i planuje kolejne.\nTu jednak pojawia się małe zaskoczenie – firma chce też stworzyć za własne pieniądze spory park, siłownie na świeżym powietrzu i placówkę, gdzie mogłaby kształcić się młodzież. To wszystko ma być dostępne dla mieszkańców okolicy.\nHaczyk na mieszkańca?\nSwoje pomysły inwestor zamierza skonsultować z krakowianami. Nie wystąpił jeszcze do miasta o decyzje o warunkach zabudowy (tzw. WZ-ki), na podstawie których zdobywa się już pozwolenia budowlane i rozpoczyna prace. To niecodzienna sytuacja w betonowanym przez deweloperów Krakowie. Krakowianie muszą jednak być czujni, bo to może być tylko mydlenie oczu.\n– Faktycznie, chcą rozmawiać, prezentują wizje, według których sporo zieleni i drzew ma być zachowanych, słuchają o tym, czego potrzebujemy: parku, żłobka, przedszkola, dróg. Ale czy to nie jest tylko jakaś gra? – zastanawia się Jarosław Kajdański, radny dzielnicy Podgórze Duchackie. – Mieszkańcy widzą, że inwestorzy z reguły chcą zabudować każdy skrawek terenu – dodaje.\nCracovia Property już buduje dwa bloki naprzeciw szpitala, ale w miejscu zburzonej starej kliniki. Uzyskała też WZ-ki na trzy budynki na wschód od szpitala . To jednak tereny, które były w dokumentach miejskich przeznaczone pod inwestycje.\nCo innego działki na zachód i dalej na południe od lecznicy. Tu firma też zamierza postawić kawałek osiedla od strony ul. Bochenka. Jednakże w tym samym miejscu gmina od lat planuje park, ale marnie idzie jej jego realizacja. W 2009 roku urzędnicy myśleli, że zabezpieczyli teren pod zieleń w planie zagospodarowania przestrzennego. Ale dokument unieważnił wojewoda. Dopiero teraz, po sześciu latach, zaczęli przygotowywać nowy.\nInwestor mógł spokojnie w tym czasie zdobyć pozwolenia budowlane i rozpocząć prace, ale tego nie zrobił. W Krakowie nieraz firmy wygrywały wyścig z urzędnikami i ruszały z budową, zanim magistrat zdołał ochronić tereny planami zagospodarowania.\nZapewniają o dobrej woli\n– Chcemy najpierw skonsultować z mieszkańcami, co ma tam powstać poza zabudową, jaki park, czy ze stawem, fontanną, placem zabaw, czy z innymi atrakcjami. Oczywiście w granicach zdrowego rozsądku, bo musimy to sfinansować – zapewnia Katarzyna Góralczyk, dyrektor zarządzający Cracovia Property. – Mamy koncepcję zagospodarowania terenu. Chcemy tam postawić budynki, ale równocześnie urządzić otwarty, atrakcyjny, park dla mieszkańców. Stąd nazwa osiedla „Dobra forma”.\nPoza parkiem, siłownią i placówką dla młodzieży (prawdopodobnie prowadzoną przez stowarzyszenie Siemacha) firma chce też wybudować na swój koszt drogę, która połączy ul. Bochenka z ulicą Podedworze. To skomunikuje budowane i planowane do budowy bloki i pozwoli na dojazd do kliniki.\nProblemem może być to, że jeden z bloków firma chce postawić tam, gdzie dziś działa parking Szpitala św. Rafała. Inwestycja oznacza też wycinkę części drzew, ale firma zapewnia, że posadzi nowe w parku. Kilka już wycięła, ale miała na to wymaganą zgodę.\nCracovia Property na razie dopracowuje koncepcję zagospodarowania, którą przedstawi radzie dzielnicy, władzom miasta i mieszkańcom. Informuje jednak, że koszt stworzenia części publicznej to miliony złotych.\n– Bo to teren mocno zdegradowany. Dlatego prowadzimy i przygotowujemy inwestycje budowlane w sąsiedztwie, poza terenem parku, aby zdobyć finansowanie – tłumaczy Góralczyk. I zaznacza, że osiedle nie zostanie ogrodzone, jak to się dzieje w wielu miejscach.\nCo ciekawe – park można by powiększyć. Inwestor przeznacza na niego ok. 1,6 hektara swoich działek. Ale miasto mogłoby wykupić sąsiednie tereny osób prywatnych oraz wykorzystać działki Skarbu Państwa, którymi zarządza w jego imieniu. Wtedy park mógłby mieć nawet 2,5 ha.\nUrzędnicy nie chcą komentować pomysłu. Pracują nad planem zagospodarowania terenu, który ma zostać uchwalony przez radę miasta pod koniec roku. Jeśli będzie w nim zakaz zabudowy i przeznaczenie całego terenu pod park, miasto będzie musiało znaleźć pieniądze na wykup ziemi od firmy. Pod warunkiem że inwestor się zgodzi.\nMoże on jednak sprzedać działki innym firmom, które już starają się o decyzje WZ, choć to nie ich teren (prawo tego nie zabrania). Cracovia Property ma propozycje kupna terenu od spółek, które na terenie parku chciałyby postawić siedem 12-piętrowych bloków. Ale jeśli nawet inwestor nie sprzeda terenu, a plan zakaże jakiejkolwiek zabudowy, firma może też działki po prostu ogrodzić, tłumacząc to względami bezpieczeństwa.\nTo argumenty firmy w negocjacjach z miastem. Próbuje ona również przekonać mieszkańców do tego, że faktycznie szuka kompromisu. Ale może działa w porozumieniu ze starającymi się o zabudowę na jej terenie inwestorami? I np. odkupi od nich uzyskane dokumenty?\n– Nie mamy takich zamiarów. Stworzenie parku, również dla mieszkańców naszego osiedla, jest dla nas priorytetem – zapewnia dyrektor Góralczyk.\nŹródło: Mieszkańcy zaskoczeni. Deweloper obiecuje park - Kraków Nasze Miasto\ncracovia property bo...\nzabudowa piaski nowe\ndeweloper cracovia p...


Met Gala - plotki, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Met Gala\nWszystko o: Met Gala - filmy, fotki, adres e-mail, kontakt, telefon, wzrost, waga, wiek, plotki i komentarze. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nKreacja była piękna, ale to... Selena Gomez (25 l.) rok temu na Met Gali zrobiła ogromne wrażenie. Nie dość, że miała przepiękną kreację to pojawiła się u boku ze swoim, wtedy nowym, chłopakiem The Weeknd. Pokazała tym, że to coś poważnego. Niestety związek nie przetrwał, a Selena wróciła do Justina Biebera, z którym również się rozstała. ...\nTo przez kryzys w związku? Met Gala 2018 to wydarzenie, którego nie może opuścić Kim Kardashian (37 l.). Już od kilku dni celebrytka przeżywała je na swoim Instagramie. Kim jest WŚCIEKŁA na Westa! ON z niej drwi Dwa lata temu pojawiła się ze swoim mężem Kanye Westem i założyli pasujące do siebie stroje. W zeszłym roku go nie było - podobno ...\n"Żadna inna religia nie byłaby tak wyśmiana" Gala MET 2018 to najważniejsze modowe wydarzenie w całym roku. W poniedziałkowy wieczór Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku zebrały się największe gwiazdy, celebryci i osobistości związane ze światem mody. ZJAWISKOWE kreacje na Met Gali 2018: Kardashianki, Rihanna jak papież... Tematem ...\nZasłoniła bardzo niewiele... Miley Cyrus (25 l.) zaprezentowała się na tegorocznej Met Gali w pięknej, długiej czarnej sukni. Tym razem wybrała bardzo wyzywającą kreację, która zasłaniała naprawdę niewiele. Tył kreacji był wycięty prawie po same pośladki, przód odsłaniał bardzo dużą część dekoltu. Mimo wszystko Miley nie zaliczył żadnej wpadki! ...\nFani są przerażeni. Met Gala to wydarzenie, na którym gwiazdy i celebryci rokrocznie prezentują wymyślne kreacje. Każdy chce zadać szyku i zostać zapamiętanym. W końcu imprezę organizuje nikt inny, jak sama Anna Wintour, modowa wyrocznia i wieloletnia naczelna Vogue'a. W tym roku największa uwagę mediów przykuła Rihanna, która zabłysnęła strojem ...\nWyglądała dramatycznie... Anne Hathaway (35 l.) na tegorocznej Met Gali 2018 pokazała się w czerwonej kreacji. Niestety tym razem aktorka nie zachwyciła wyjątkową kreacją... Złote Globy 2018 - dlaczego zabrakło Anne Hathaway? Czerwona suknia od Valentino kompletnie nie pasowała do szczupłej figury aktorki. Wielka i masywna kreacja ...\nChciała, by zrozumiał pewną rzecz. Na tego rocznej Met Gali Selena Gomez wzbudziła kontrowersje. Szczególną uwagę przykuł jej pomarańczowy kolor skóry. Opalenizna w połączeniu z rozświetlaczem wyglądała karykaturalnie. Do falbaniastej, tiulowej sukienki, piosenkarka dobrała skromny naszyjnik, barokowo zdobione pierścionki i oryginalną kopertówkę. ...\nŁapiecie to? Kim Kardashian (37 l.) na Met Gali 2018 pojawiła się sama. Znów nie było z nią Kanye Westa. Po plotkach o ROZWODZIE, Kim Kardashian pojawiła się bez Kanye'go na Met Gali Wygląda na to, że chciała uciąć plotki na temat kolejnego załamania nerwowego męża oraz kryzysu w ich związku. Kiedy Kanye udostępnił na Twitterze jej zdjęcie, ...\nJak wypadła u boku partnera? Nie miała zbyt wiele czasu na dojście do formy - Kylie Jenner (20 l.) urodziła córkę w lutym. Tymczasem mamy maj i największą w roku modową galę Met, na której pojawiły się trzy z pięciu sióstr Kardashian - Jenner. Po plotkach o ROZWODZIE, Kim Kardashian pojawiła bez Kanye'go na Met Gali Kylie wystąpiła w dość ...\nAnja Rubik w czarnej mini i szpilkach z piórkami na Met Gali 2018 (ZDJĘCIA)\nA gdzie nawiązanie do tematu przewodniego? Na Met Gali 2018 pojawiła się Polka - to oczywiście Anja Rubik (34 l.), która robi światową karierę jako modelka. Anja Rubik pokazała nagi biust i PUPĘ na Instagramie... w Święta Wielkanocne W tym roku wybrała krótką, czarną sukienkę na jedno ramię, z bardzo ekstrawaganckim zdobieniem od Yves Saint ...\nMotywem przewodnim była religia. Met Gala 2018 już za nami. To jedno z najważniejszych wydarzeń modowych na świecie. Odbyło się ono, jak co roku w Metropolitan Museum of Art. Gwiazdy już od dawna szykują się, aby jak najlepiej wypaść na tej gali. Organizowana jest przez amerykańską edycję magazynu Vogue i jego redaktor naczelną, Annę Wintour. To ...\nMet Gala 2018 już dziś! Czy Kim znów będzie LEŻEĆ w aucie?\nNajwiększa modowa impreza roku - za kulisami plotkuje się, że to nudny i drętwy event. Kiedy odbędzie się Met Gala 2018 W poniedziałek, 7 maja w Nowym Jorku odbędzie się 72. Met Gala. To największa modowa impreza w show-biznesie. Targowisko próżności, jakiego nie ma nawet na Oscarach. Tegoroczna impreza upłynie pod hasłem przewodnim Boskie Ciała: ...\n...odpowiedź Madonny zawstydzi Cię? Podczas poniedziałkowej gali MET Madonna (57 l.) zrobiła to, co robi najlepiej - zaszokowała. Zobacz: Rocco Ritchie WULGARNIE o swojej mamie Dobiegająca sześćdziesiątego roku życia gwiazda wybrała na imprezę wyzywającą sukienkę z czarnej koronki. Projekt od Givenchy zelektryzował nie tylko "zwykłych" ...\nKrytycy nie zostawili na niej suchej nitki. Wyglądasz jak z "Domku na prerii". Kiedy na schodach pawilonu, w którym odbywała się tegoroczna gala MET stawały Taylor Swift albo Demi Lovato, fotoreporterzy pstrykali fotki na potęgę. Zobacz: MET gala 2016 - z czego śmieje się internet? (MEMY) Gdy po schodach kroczyły ekscentryczne gwiazdy - ...\nOna wyglądała jak paw. On niósł jej torebkę. A ten pocałunek - WOW! Zoe Saldana (37 l.) postanowiła "wygrać" tegoroczną galę MET. Zobacz: Skandal! Beyonce SAMA na gali MET! (FOTO) Podczas gdy wiele gwiazd zrobiło ukłon w stronę minimalizmu i stylistyki "tech" zgodnej z nazwą poniedziałkowej gali, Zoe i kilka innych aktorek, pozostało wierne ...\nStosuje się do tych zasad od dwóch lat. 33-letnia Beyonce twierdzi, że jeszcze nigdy nie była w takiej formie. Nawet przed urodzeniem Blue Ivy próby doprowadzenia ciała do idealnej linii często kończyły się niepowodzeniem. Efekt jojo i uczucie głodu na stosowanych wtedy dietach skutecznie zniechęcały gwiazdę przed wytrwaniem w nawykach. Jednak -...\nTeatralny kostium! Beyonce kocha złoto, nie zdziwiliśmy się więc widząc najnowszą kreację gwiazdy, w której wystąpiła na wielkiej gali MET w Nowym Jorku. W tym roku wokalistka wybrała suknię z kolekcji Givenchy. Bogato zdobiona tkanina nadała stylizacji divy iście barokowego charakteru. Suknia została zestawiona z idealnie pasującymi do niej ...\nBiuściasta "papieżyca" - Rihanna ZGASIŁA...\nczytano: 22391 razy


Answer the questions (...). - Zadanie 5: Discover English 2. Zeszyt ćwiczeń - strona 25\nDiscover English 2. Zeszyt ćwiczeń (Zeszyt ćwiczeń, Pearson Education)\nWybierz książkęDiscover English 2. Zeszyt ćwiczeń (Zeszyt ćwiczeń, Pearson Education)Team Up Plus IV. Podręcznik (Podręcznik, Oxford University Press)Team Up Plus IV. Practise Book (Zeszyt ćwiczeń, Oxford)Evolution plus 4 (Podręcznik, Macmillan)Evolution plus 4. Zeszyt ćwiczeń (Zeszyt ćwiczeń, Macmillan)New Hot Spot 4 (Podręcznik, Macmillan)New Hot Spot 4 (Zeszyt ćwiczeń, Macmillan)Steps plus IV. Podręcznik (Podręcznik, Oxford University Press)Steps plus IV. Materiał ćwiczeniowy (Zeszyt ćwiczeń, Oxford University Press)Junior Explorer 4 (Podręcznik, Nowa Era )Junior Explorer 4 (Zeszyt ćwiczeń, Nowa Era )English Class A1. Książka ucznia (Podręcznik, Pearson Education)English Class A1. Zeszyt ćwiczeń (Zeszyt ćwiczeń, Pearson Education)Brainy 4. Książka ucznia (Podręcznik, Macmillan)Brainy 4.Zeszyt ćwiczeń (Zeszyt ćwiczeń, Macmillan)\nAnswer the questions (...). 4.71 gwiazdek na podstawie 7 opinii\nAnswer the questions (...).


Centrum Szyfrów Enigma zwiedzimy już w przyszłym roku! - Radio Poznań\nNA ANTENIE: ZWYKLY DZIEN/MYSLOVITZ\nPublikacja: 09.07.2020 g.14:51 Aktualizacja: 09.07.2020 g.20:32 Jacek Butlewski\nMiejsce to ma upamiętnić poznańskich matematyków. Marian Rejewski, Jerzy Różycki i Henryk Zygalski przed wojną złamali kod niemieckiej maszyny szyfrującej. Wiele lat temu na pomysł upamiętnienia kryptologów wpadł dziennikarz Radia Merkury (dziś Radia Poznań) Szymon Mazur. "Wiążemy z tym muzeum ogromne nadzieje" - mówi wiceprezydent Mariusz Wiśniewski.\nPo pierwsze to promocja Polski i Poznania, dlatego, że cały zespół przedwojennych kryptologów przyczynił się w istotny sposób do skrócenia II wojny światowej. Kojarzenie tego faktu z Poznaniem, że tutaj nasi trzej bohaterowie rozpoczęli swoją pracę jest czymś, co musimy wykorzystać. Ubolewam, że w czasach PRL nie można tego było wykorzystywać, bo były też elementy polityczne.\nCentrum Szyfrów Enigma to wspólne przedsięwzięcie miasta Poznań i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Prorektor, profesor Tadeusz Wallas powiedział, że Centrum będzie pomnikiem na cześć szkoły matematycznej, która powstała w okresie międzywojennym w Poznaniu.\nOddajemy hołd wybitnym absolwentom Uniwersytetu Poznańskiego, którzy przyczynili się do tego, że II wojna światowa zakończyła się szybciej. Brytyjczycy coraz częściej przyznają, że bez wkładu polskich kryptologów, polskich matematyków, w tym absolwentów poznańskiej uczelni, być może wojna trwałaby dłużej.\nOperatorem Muzeum będzie Centrum Turystyki Kulturowej "Trakt". Centrum Szyfrów Enigma powstanie za 30 milionów zł.\nDarmowe taksówki dowiozą seniorów do lokali wyborczych\nChęć skorzystania z takiej usługi należy zgłosić do Urzędu Miasta Poznania do piątku do godziny 15:30.


Płatki do demakijażu oczu - Perfumeria Internetowa Mon Credo - Ekskluzywne Perfumy i Kosmetyki\nZa ten produkt otrzymasz: 440 pkt VIP Więcej o programie Vip >\nEYE MAKE UP REMOVER PADS OILFREE - bezolejowe płatki do demakijażu oczu, 70 sztuk.\nBezolejowe płatki delikatnie usuwają makijaż oczu pielęgnując jednocześnie rzęsy. Są zalecane w przypadku oczu wrażliwych oraz dla pań korzystających ze szkieł kontaktowych. Usuwają wodoodporny tusz do rzęs. Idealne do demakijażu sztucznych rzęs.\nsuper produkt w podróż! ściera nawet wodoodporny makijaż oczu\nNareszcie nie muszę martwić się o to, czy płyn do demakijażu nie rozleje się w kosmetyczce czy walizce, albo czy zmyje makijaż oczu, czy też go rozmaże i wypadnie mi potem połowa rzęs ;-) dzięki tym genialnym płatkom ten problem mnie już nie dotyczy - czego i wszystkim paniom życzę.\nidealnie sprawdza sie w podróży, nie trzeba trzec oka wystarczy delikatnie przytknąć do powieki, wygodne opakowanie nie potrzeba calego zestawu do demakijazu no i co dla mnie najwazniejsze nie jest oleista jak dwufazówki. Dla mnie rewelka ;)\nPolecane do oczu\nKiller liner waterproof Lux black\nUltra napigmentowany, wyjątkowo długotrwały i wodoodporny liner w pięknej, intensywnej czerni.\nEYESHADOWS PRO INTENSE wkład\nProfesjonalna linia wysoce napigmentowanych cieni do powiek zaispirowana przez wizażystów SLA.\nSpecial correctiv pencil\nOmbre Blackstar Melting Eyeshadow\nCień do powiek w praktycznym ołówku


ANALIZA WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU - PDF\nANALIZA WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU\nDownload "ANALIZA WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU"\nRyszard Robert Maciejewski\n1 Barbara MECHANICS WORSZTYNOWICZ ANALIZA Vol. 24 No. WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU ANALIZA WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU Barbara WORSZTYNOWICZ * STRESZCZENIE Analiza pracy wysokociœnieniowej instalacji syntezy amoniaku (500 t/dobê) pozwoli³a wyci¹gn¹æ wniosek o pojawieniu siê niestacjonarnych przebiegów falowych w przewodach t³ocz¹cych mieszankê syntezow¹ do kolumny ze z³o em katalitycznym. Zjawiska te pojawia³y siê po w³¹czeniu jednej ze sprê arek recyrkulacyjnych. Analizuj¹c uk³ad ruroci¹gów i sposób ich do³¹czenia do sprê arek podstawowych i recyrkulacyjnych, wybrano punkty do obserwacji synchronicznych przebiegów szybkozmiennych. Przeprowadzenie badañ, w których obserwowano zachodzenie przebiegów falowych, pozwoli³o zidentyfikowaæ miejsca lokalnych rezonansów bêd¹cych przyczyn¹ obni enia parametrów ssania, co wp³ynê³o negatywnie na wydajnoœæ sprê arek, a ponadto wywo³ywa³o drgania rezonansowe instalacji. S³owa kluczowe: synteza amoniaku, gaz syntezowy, mieszanka syntezowa, sprê arki gazu syntezowego, sprê arki recyrkulacyjne mieszanki syntezowej, instalacja oko³osprê arkowa ANALYSIS OF RECIRCULATION COMPRESSORS CO-OPERATION WITH AMMONIA SYNTHESIS INSTALLATION Analysis of work of high-pressure installation of ammonia synthesis enabled a conclusion about the appearance of unstationary wave courses in the pipes pressing synthesis mixture into the column with catalytic deposit. The phenomena appeared when one of recirculation compressors was turned on. To analyse the system of pipelines and the way of their attachement to basic and recirculation compressors some points were selected to observe synchronic course of rapid changing pressures. The research, in which the wave courses took place, was a ground to identify places of local resonance which were a cause of suction parameters devaluation. It had a negative influence upon the compressor efficiency and also resulted in resonance vibrations of the installation. Keywords: ammonia synthesis, recirculation compressors, synthesis mixture 1. WSTÊP Ci¹g technologiczny instalacji syntezy amoniaku (500 t/dobê) w Zak³adach Azotowych S.A. Tarnów-Moœcice sk³ada siê z czterech sprê arek podstawowych gazu syntezowego NOUVO-PIGNONE, pracuj¹cych ze sta³¹ czêstotliwoœci¹ i sprê arek recyrkulacyjnych dwóch marki ZWICKAU oraz jednej marki. Sprê arki recyrkulacyjne zasilane s¹ silnikami elektrycznymi asynchronicznymi, które z natury swojego dzia³ania nie zapewniaj¹ sta³ej czêstotliwoœci cykli t³oczenia. Proces syntezy amoniaku odbywa siê w katalitycznej kolumnie konwertorowej znajduj¹cej siê poza hal¹. Instalacja syntezy amoniaku wyposa ona jest tak e w szereg wymienników ciep³a, których zadaniem, w zale noœci od potrzeb technologicznych, jest podnoszenie lub obni anie temperatury mieszanki syntezowej. Sprê arki podstawowe w warunkach nominalnych sprê aj¹ gaz syntezowy od ciœnienia 2,5 MPa do ciœnienia 29,5 MPa. Gaz syntezowy sk³ada siê z 74,04% H 2, 24,74% N 2, 0,3% Ar, 0,92% CH 4. Do obiegu sprê arek recyrkulacyjnych trafia mieszanka syntezowa spod kolumny katalitycznej z³o ona z gazu syntezowego i amoniaku o nastêpuj¹cym sk³adzie: H 2 56,1%, N 2 18,97%, Ar 4,21%, CH 4 10,81%, NH 3 9,91%. Obs³uga w trakcie eksploatacji instalacji stwierdzi³a wystêpowanie nieprawid³owoœci, a mianowicie: okresowe zmniejszanie wydajnoœci uk³adu syntezy amoniaku, okresowe drgania instalacji, pojawiaj¹ce siê zw³aszcza poza hal¹, na estakadzie z zamontowan¹ kolumn¹ katalityczn¹; drgania te nasila³y siê g³ównie przy równoleg³ej pracy sprê arek recyrkulacyjnych: jednej ze sprê- arek ZWICKAU i sprê arce. Zauwa one nieprawid³owoœci, a tak e analiza pracy instalacji pozwalaj¹ na wysuniêcie tezy, i w instalacji mog¹ wystêpowaæ niestacjonarne zjawiska falowe powstaj¹ce w wyniku przypadkowego nak³adania siê na siebie pulsacji o ró nych czêstotliwoœciach. Celem potwierdzenia lub te zaprzeczenia tej teorii przeprowadzono wielogodzinne pomiary przebiegu szybkozmiennych. Fakt, i instalacja nie jest w pe³ni przygotowana do tego typu obserwacji, ogranicza mo liwoœæ instalowania czujników pomiarowych. Równie utrudnieniem jest to, e sprê arki ZWICKAU nie s¹ fabrycznie przystosowane do indykowania. * Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, Wydzia³ In ynierii Mechanicznej i Robotyki; 36\n2 MECHANICS Vol. 24 No SPRÊ ARKI RECYRKULACYJNE W CI GU SYNTEZY AMONIAKU Sprê arki recyrkulacyjne znajduj¹ siê w jednej hali, wspólnie ze sprê arkami gazu syntezowego NOUVO-PIGNONE. Sprê arki recyrkulacyjne ZWICKAU 12 i 13 s¹ umieszczone w niewielkiej odleg³oœci od siebie, w okolicach koñca ruroci¹gów kolektorowych ssawnego i t³ocznego. Sprê arka znajduje siê w odleg³oœci ok. 50 m od sprê arek ZWICKAU w kierunku znajduj¹cej siê na zewn¹trz hali katalitycznej kolumny konwertorowej. Sprê arka jest dwucylindrowa, dwustronnego dzia³ania, wyposa ona po stronie ssania i t³oczenia w sferyczne t³umiki pulsacji, po jednym t³umiku dla ka dego z cylindrów. Dodatkowo po stronie ssania znajduj¹ siê filtry, a po stronie t³ocznej kryzy t³umi¹ce usytuowane przed i za t³umikami pulsacji. Ruroci¹g doprowadzaj¹cy mieszankê syntezow¹ dochodzi od strony wschodniej sprê arki, powoduj¹c niesymetryczny uk³ad zasilania cylindrów. Równie uk³ad ruroci¹gów po stronie t³ocznej jest niesymetryczny, gdy punkt wspólny od obu cylindrów znajduje siê od strony wschodniej. Sprê arkê napêdza silnik elektryczny asynchroniczny o mocy ok kw, ze znamionow¹ prêdkoœci¹ obrotow¹ 295 obr./min. Sprê arki ZWICKAU s¹ jednocylindrowe, dwustronnego dzia³ania, wyposa one w t³umiki pulsacji. Sprê arki s¹ napêdzane silnikami elektrycznymi asynchronicznymi ze znamionow¹ prêdkoœci¹ obrotow¹ 184 obr./min. Producent sprê arki przewidzia³ mo liwoœæ jej indykowania, wiêc rozmieszczenie punktów pomiarowych nie stanowi³o problemu. W przypadku sprê arek ZWIC- KAU mo liwe jest jedynie pod³¹czenie czujników ciœnienia po stronach t³ocznych obu tych maszyn. Dla zespo³u sprê arek NOUVO-PIGNONE, które podobnie jak sprê arki ZWICKAU nie s¹ przystosowane do indykowania, przewidziano punkty pomiarowe na ruroci¹gach zbiorczych po stronie ssania i t³oczenia (pp. 23 zlokalizowany w rejonie sprê arek na ssaniu, pp. 14 poza hal¹, w pobli u po³¹czeñ ruroci¹gów doprowadzaj¹cych gaz syntezowy z ruroci¹gami gazu obwodu recyrkulacji). Rys. 1. Schemat rozmieszczenia punktów pomiarowych sprê arka 3. PUNKTY POMIAROWE Na instalacji wytypowano punkty pomiarowe (pp), które oznaczono numerami od pp. 1 do pp. 23. Istniej¹ce warunki pozwoli³y na lokalizacjê punktów pomiarowych po stronie t³ocznej sprê arek ZWICKAU w ich bezpoœredniej bliskoœci (pp. 21 i pp. 22). Natomiast po stronie ssawnej takich mo liwoœci nie by³o, wiêc z koniecznoœci wytypowano punkt na œlepej koñcówce ruroci¹gu kolektorowego (pp. 19). Dodatkowo dla uzyskania pe³nego obrazu usytuowano symetrycznie w stosunku do ruroci¹gu ssawnego punkt (pp. 20) na kolektorze t³oczenia. Sprê arka jest przygotowana fabrycznie do indykacji, w zwi¹zku z czym wytypowano 12 punktów pomiarowych (rys. 1), z których 8 znajduje siê na sprê arce; 4 punkty pomiarowe znajduj¹ siê w przestrzeniach roboczych ka dego cylindra oraz przed zaworami ss¹cymi i za zaworami t³ocznymi obu cylindrów. Kolejne punkty pomiarowe usytuowano na instalacji oko³osprê arkowej, po stronie ssawnej na rozga³êzieniu ruroci¹gów do cylindrów i po stronie t³ocznej na po³¹czeniu ruroci¹gów cylindrów, a tak- e na dalszej czêœci wspólnego ruroci¹gu przed zaworem odcinaj¹cym od pozosta³ej czêœci instalacji. Rys. 2. Schemat rozmieszczenia punktów pomiarowych instalacja technologiczna syntezy amoniaku 37\n3 Barbara WORSZTYNOWICZ ANALIZA WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU Na ruroci¹gu kolektorowym t³ocznym obwodu recyrkulacji znajduje siê punkt pomiarowy (pp. 15) zlokalizowany na pomoœcie technologicznym, obok którego znajduje siê punkt (pp. 18) na ruroci¹gu kolektorowym ssawnym obwodu recyrkulacji. Wytypowano te dwa punkty pomiarowe w bezpoœredniej bliskoœci katalitycznej kolumny konwertorowej, na jej szczycie (pp. 16) i na dole kolumny (pp. 17). Ka dy punkt pomiarowy wyposa ono w oddzielny zawór iglicowy odcinaj¹cy, do którego do³¹czano czujnik pomiarowy. Wykaz usytuowania punktów pomiarowych 1 cylinder wschodni, strona zewnêtrzna sprê arki 2 pulsator (sferyczny t³umik pulsacji) ssania cylinp dra wschodniego sprê arki 3 pulsator (sferyczny t³umik pulsacji) t³oczenia cylindra wschodniego sprê arki 4 cylinder wschodni, strona wewnêtrzna sprê arki 5 cylinder zachodni, strona wewnêtrzna sprê arki 6 pulsator (sferyczny t³umik pulsacji) ssania cylindra zachodniego sprê arki 7 pulsator (sferyczny t³umik pulsacji) t³oczenia cylindra zachodniego sprê arki 8 cylinder zachodni, strona zewnêtrzna sprê arki 9 ssanie, cylinder wschodni i zachodni sprê arki 10 t³oczenie, cylinder wschodni i zachodni sprê arki 11 ssanie cylinder zachodni sprê arki 12 t³oczenie sprê arki, suma 13 bocznik na t³oczeniu kolektora cyrkulacji 14 t³oczenie po sprê arkach NOUVO-PIGNONE 15 t³oczenie po cyrkulatorach 16 góra konwertora 17 dó³ konwertora 18 ssanie cyrkulatorów 19 ssanie na kolektorze cyrkulacji 20 t³oczenie na kolektorze cyrkulacji 21 t³oczenie ZWICKAU t³oczenie ZWICKAU ssanie do sprê arek NOUVO-PIGNONE (kryza) Usytuowanie punktów pomiarowych w instalacji przedstawiaj¹ schematy lokalizacji wzglêdem aparatów technologicznych: na rysunku 1 dla pp. 1 12, na rysunku 2 dla pp Z punktu pomiarowego pp. 13 zrezygnowano, gdy nie by³ on umieszczony bezpoœrednio na ruroci¹gu. 4. UK AD POMIAROWY Obserwacjê wystêpuj¹cych w instalacji zjawisk falowych przeprowadzono, wykorzystuj¹c aparaturê do pomiaru szybkozmiennych z czujnikami piezoelektrycznymi i rejestracj¹ komputerow¹. Do badañ wykorzystano równoczeœnie dwa tory pomiarowe. Pojedynczy tor pomiarowy sk³ada³ siê z czujnika piezoelektrycznego, przekszta³tnika sygna³u na sygna³ pr¹dowy (w zakresie 4 20 ma) i wzmacniacza. Pomiary wykonano, stosuj¹c zasadê stopniowego przechodzenia przez wszystkie punkty pomiarowe, rejestruj¹c i archiwizuj¹c komputerowo wyniki w czterech kombinacjach dla ka dego z punktów. Stanowisko rejestruj¹ce by³o odsuniête od sprê arki ze wzglêdu na drgania i nieuniknione wycieki gazu syntezowego dzia³aj¹cego agresywnie na elementy aparatury pomiarowej. Rejestrowane wewn¹trz cylindrów (sprê arki ) przebiegi zmian ciœnienia w funkcji czasu by³y przekszta³cane na zamkniête wykresy indykatorowe, dziêki czemu mo liwe by³o okreœlanie prac indykowanych i œrednich indykowanych. Przed przyst¹pieniem do badañ tory pomiarowe zosta- ³y przecechowane w pe³nym zakresie czujników, a tak e we wszystkich przewidzianych podczas pomiarów konfiguracjach toru pomiarowego. Po zakoñczeniu badañ tory pomiarowe poddano cechowaniu wed³ug tej samej procedury. Wykluczono w ten sposób ewentualne b³êdy wynikaj¹ce z mo liwoœci zmian w³aœciwoœci torów pomiarowych podczas badañ. Ze wzglêdu na zmiennoœæ parametrów technologicznych, sprê arki recyrkulacyjne pracuj¹ w trzech konfiguracjach, a mianowicie: 1) pojedynczo sprê arka, 2) w uk³adzie równoleg³ym sprê arka ze sprê- ark¹ ZWICKAU, 3) w uk³adzie równoleg³ym dwie sprê arki ZWICKAU. W zwi¹zku z tym przeprowadzono trzy serie pomiarowe, po jednej dla ka dej konfiguracji pracy instalacji. Serie pomiarowe zaplanowano tak, by rozpoczynaæ i koñczyæ ka d¹ z nich t¹ sam¹ kombinacj¹ punktów pomiarowych. Termin pomiarów wybrano na okres sta³ej wydajnoœci instalacji. Nieprawid³owoœci w pracy instalacji pojawia³y siê przy w³¹czaniu w uk³ad recyrkulacji sprê arki, tak wiêc przedstawiona analiza zosta³a ograniczona do serii, w których ta sprê arka pracowa³a. 5. WSPÓ PRACA SPRÊ ARKI Z INSTALACJ RECYRKULACJI MIESZANKI SYNTEZOWEJ Pierwsz¹ seriê pomiarow¹ przeprowadzono, gdy w uk³adzie recyrkulacji mieszankê syntezow¹ przet³acza³a sprê- arka. Przed przyst¹pieniem do badañ opracowano schemat pomiarowy (tab. 1), zak³adaj¹cy prowadzenie pomiarów równoczeœnie dwoma torami. Ka d¹ kombinacjê pomiaru dwóch punktów wykonywano dwa razy ze zmian¹ toru pomiarowego, tak aby wyniki uzyskane z pomiaru jednym torem weryfikowaæ drugim torem pomiarowym. Dodatkowo seria pomiarowa zaczyna³a i koñczy³a siê t¹ sam¹ kombinacj¹ punktów pomiarowych. Tak przygotowany plan zawiera³ 64 podwójne próby pomiarowe. 38\n4 MECHANICS Vol. 24 No Nr Punkty pomiarowe Nr Tabela 1. Schemat pomiarowy Punkty pomiarowe Nr Punkty pomiarowe Nr Punkty pomiarowe 1 15, , ,4 49 8,5 2 18, , ,1 50 5,8 3 16, , ,1 51 5,7 4 15, , ,3 52 7,5 5 17, , ,3 53 7, , , , ,7 7 18, , , , , ,9 40 5, , , ,9 41 5, , , , , , , ,2 43 6, , , , , , , ,1 45 8, , , ,2 46 6, , , ,2 47 7, , , ,4 48 8, ,15 Ocena jakoœciowa i iloœciowa wspó³pracy sprê arki Borsig z instalacj¹ recyrkulacji mieszanki syntezowej Przebiegi zmian ciœnienia w cylindrach s¹ przedstawione w postaci wykresów w funkcji czasu (wykresy otwarte) i w funkcji skoku t³oka (wykresy zamkniête). Je eli przeœledzi siê wykresy dla obu cylindrów (rys. 3), to widaæ, i wystêpuj¹ znaczne ró nice w przebiegu ich pracy. Równoczeœnie mo na zauwa yæ, e dla ka dego z nich, praca jego strony wewnêtrznej i zewnêtrznej przedstawia siê podobnie w sensie jakoœciowym i iloœciowym. Natomiast przy porównaniu pracuj¹cych równoczeœnie stron zewnêtrznych lub wewnêtrznych cylindrów ujawniaj¹ siê znaczne ró nice zarówno jakoœciowe, jak i iloœciowe na wykresach obrazuj¹cych ich pracê. Analiza iloœciowa wykresów zmian ciœnienia w funkcji t³oka ujawni³a ró nice w pracy cylindrów, powoduj¹ce zarazem ró nice ich udzia³u w wydajnoœci sprê arki. Udzia³y te wynosz¹: strona zewnêtrzna (pp. 1) 25,69%, strona wewnêtrzna (pp. 4) 25,75%; strona zewnêtrzna (pp. 8) 25,08%, strona wewnêtrzna (pp. 5) 23,47%. udzia³ów pomiêdzy równoczeœnie pracuj¹cymi stronami zewnêtrznymi cylindrów wynosi 2,4%, a stronami wewnêtrznymi 9,7%. Œrednie ciœnienia indykowane wynosz¹: strona zewnêtrzna (pp. 1) 2008,24 kpa, strona wewnêtrzna (pp. 4) 2012,89 kpa; strona zewnêtrzna (pp. 8) 1960,53 kpa, strona wewnêtrzna (pp. 5) 1834,87 kpa. Prace indykowane wynosz¹: strona zewnêtrzna (pp. 1) 21,689 kj, strona wewnêtrzna (pp. 4) 21,739 kj; strona zewnêtrzna (pp.8) 21,174 kj, strona wewnêtrzna (pp.5) 19,816 kj. Iloœciowe zmiany wartoœci ciœnienia w poszczególnych cylindrach w trakcie ich kolejnych etapów pracy wskazuj¹ na wystêpowanie znacznych ró nic wyniki przedstawia tabela 2. Porównuj¹c stronê zewnêtrzn¹ i wewnêtrzn¹ cylindra wschodniego, nale y stwierdziæ, e poszczególne etapy pracy przebiegaj¹ w tych samych zakresach, a wiêc i praktycznie przy tych samych ró nicach. W przypadku drugiego cylindra widaæ znaczne rozbie noœci w zakresach miêdzy stron¹ zewnêtrzn¹ i wewnêtrzn¹, równie ró nice dla poszczególnych procesów bardziej od siebie odbiegaj¹. Dla cylindra wschodniego po stronie ssania nastêpuje spadek ciœnienia o wartoœci 0,35 MPa, podczas gdy dla cylindra zachodniego wartoœæ ta mieœci siê w zakresie od 0,5 do 0,65 MPa, co wynika ze spadku ciœnienia na pocz¹tku procesu zasysania, po którym nastêpuje gwa³towny jego wzrost. Ró nice te wynikaj¹ w g³ównej mierze z niesymetrycznoœci strony ssawnej instalacji oko³osprê arkowej, powoduj¹cej odmienne warunki dop³ywu mieszanki do zaworów ss¹cych cylindrów, wp³ywaj¹ce bezpoœrednio na ich nape³nianie. Proces sprê ania w cylindrze wschodnim charakteryzuje siê przyrostem ciœnienia rzêdu 2 MPa, natomiast w zachodnim s¹ to wartoœci 1,17 do 1,32 MPa, wynikiem czego s¹ du e ró nice w przebiegu linii t³oczenia. Przyrost ciœnienia w czasie sprê- ania w wschodnim cylindrze jest wystarczaj¹co du y, aby otwar³y siê zawory i rozpocz¹³ siê proces wyt³aczania mieszanki, co obrazuje na wykresie spadek ciœnienia t³oczenia. 39\n5 Barbara WORSZTYNOWICZ ANALIZA WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU CYLINDER WSCHODNI pp. 1 CYLINDER ZACHODNI pp. 8 STRONA ZEWNÊTRZNA CYLINDER WSCHODNI pp. 4 CYLINDER ZACHODNI pp. 5 STRONA WEWNÊTRZNA Rys. 3. Wykresy przebiegu zmian ciœnienia w funkcji czasu i w funkcji skoku t³oka dla sprê arki przy wspó³pracy z instalacj¹ recyrkulacji mieszanki syntezowej sprê arki 40\n6 MECHANICS Vol. 24 No Tabela 2. Iloœciowe zmiany wartoœci ciœnienia w cylindrach Cylinder wschodni, MPa Cylinder zachodni, MPa Strona zewnêtrzna (pp. 1) Strona zewnêtrzna (pp. 8) 23,00 23,35 23,23 25,30 24,40 25,56 23,10 24,50 0,35 2,07 1,16 1,40 23,35 24,00 24,00 25,17 24,95 25,95 23,55 25,50 0,65 1,17 1,00 1,95 Strona wewewnêtrzna (pp. 4) Strona wewewnêtrzna (pp. 5) 22,85 23,20 23,06 25,12 24,17 25,40 22,95 24,23 0,35 2,06 1,23 1,28 22,85 23,35 23,35 24,67 24,40 25,44 22,88 25,00 0,50 1,32 1,04 2,12 W przypadku zachodniego cylindra wystêpuje ma³y przyrost ciœnienia sprê ania ograniczaj¹cy otwarcie zaworów t³ocznych, co powoduje, e w czasie, gdy powinien nastêpowaæ ju wyp³yw, trwa sprê anie czynnika. Dlatego ciœnienie rozprê ania dla wschodniego cylindra mieœci siê w granicach od 1,28 do 1,4 MPa, a dla zachodniego ma wartoœci 1,95 do 2,12 MPa. Porównuj¹c równoczeœnie pracuj¹ce cylindry, mo na stwierdziæ ró nice pomiêdzy ciœnieniem zamkniêcia zaworu t³ocznego i ciœnieniem otwarcia zaworu ssawnego, dla strony zewnêtrznej wynosi ona 39,29%, a wewnêtrznej 65,62%. Bezwzglêdna przekraczaj¹ca 1 MPa, ró nica ciœnienia koñca wyt³aczania i wyp³ywu dla równoczeœnie pracuj¹cych stron jest przyczyn¹ powstawania zjawisk dynamicznych po stronie t³ocznej instalacji oko³osprê arkowej. Powstaj¹ pulsacje pomiêdzy równoczeœnie pracuj¹cymi stronami cylindrów, tworz¹c falê ciœnienia przenosz¹c¹ siê na pozosta³¹ czêœæ instalacji. Niesymetryczna budowa strony t³ocznej instalacji oko³osprê arkowej dodatkowo wzmacnia zjawisko. 6. WSPÓ PRACA SPRÊ AREK I ZWICKAU Z INSTALACJ RECYRKULACJI MIESZANKI SYNTEZOWEJ Kolejn¹ seriê pomiarow¹ wykonano, gdy w uk³adzie recyrkulacji pracowa³y równolegle sprê arka ze sprê- ark¹ ZWICKAU. W tym przypadku ustalono 68 podwójnych pomiarów, które równie zaczyna³y i koñczy³y siê takimi samymi kombinacjami punktów pomiarowych jak w poprzedniej serii. Wszystkie serie pomiarowe rozpoczyna³y i koñczy³y siê w tych samych punktach. Ocena jakoœciowa i iloœciowa wspó³pracy sprê arek i ZWICKAU z instalacj¹ recyrkulacji mieszanki syntezowej Wspó³praca sprê arki ze sprê ark¹ ZWICKAU w uk³adzie recyrkulacji zosta³a równie przedstawiona poprzez wykresy przebiegów zmian ciœnienia w cylindrach w funkcji czasu (wykresy otwarte) i w funkcji skoku t³oka (wykresy zamkniête) wykonanych dla sprê arki (rys. 4). W³¹czenie do uk³adu recyrkulacji sprê arki ZWICKAU spowodowa³o zmniejszenie ró nic iloœciowych, jednak nie przyczyni³o siê do ograniczenia ró nic jakoœciowych. Porównanie udzia³u w wydajnoœci sprê arki poszczególnych cylindrów w tej serii pomiarowej wykaza³o mniejsze ró nice pomiêdzy wspó³pracuj¹cymi stronami cylindrów. Udzia³y te wynosz¹: strona zewnêtrzna (pp. 1) 25,41%, strona wewnêtrzna (pp. 4) 24,94%; strona zewnêtrzna (pp. 8) 25,88%, strona wewnêtrzna (pp. 5) 23,77%. pomiêdzy równoczeœnie pracuj¹cymi stronami zewnêtrznymi cylindrów wynosi 1,86%, a stronami wewnêtrznymi 4,92%. Œrednie ciœnienia indykowane wynosz¹: strona zewnêtrzna (pp. 1) 1996,60 kpa, strona wewnêtrzna (pp. 4) 1959,37 kpa; strona zewnêtrzna (pp. 8) 2033,84 kpa, strona wewnêtrzna (pp. 5) 1867,45 kpa. Prace indykowane wynosz¹: strona zewnêtrzna (pp. 1) 21,563 kj, strona wewnêtrzna (pp. 4) 21,161 kj; strona zewnêtrzna (pp. 8) 21,965 kj, strona wewnêtrzna (pp. 5) 20,168 kj. Iloœciowe zmiany wartoœci ciœnienia w poszczególnych cylindrach w trakcie ich kolejnych etapów pracy wskazuj¹ na wystêpowanie znacznych ró nic wyniki przedstawia tabela 3. Je eli porówna siê strony cylindra wschodniego, widaæ znacz¹ce ró nice pomiêdzy nimi, co nie wystêpuje w cylindrze zachodnim. W poprzedniej serii pomiarowej sytuacja by³a odwrotna. 41\n7 Barbara WORSZTYNOWICZ ANALIZA WSPÓ PRACY SPRÊ AREK RECYRKULACYJNYCH Z INSTALACJ SYNTEZY AMONIAKU CYLINDER WSCHODNI pp. 1 CYLINDER ZACHODNI pp. 8 STRONA ZEWNÊTRZNA CYLINDER WSCHODNI pp. 4 CYLINDER ZACHODNI pp. 5 STRONA WEWNÊTRZNA Rys. 4. Wykresy przebiegu zmian ciœnienia w funkcji czasu i w funkcji skoku t³oka dla sprê arki przy wspó³pracy z instalacj¹ recyrkulacji mieszanki syntezowej sprê arki wraz ze sprê ark¹ ZWICKAU 42\n8 MECHANICS Vol. 24 No Tabela 3. Iloœciowe zmiany wartoœci ciœnienia w cylindrach Cylinder wschodni, MPa Cylinder zachodni, MPa Strona zewnêtrzna (pp. 1) Strona zewnêtrzna (pp. 8) 23,22 23,63 23,45 25,66 25,16 25,82 23,50 25,30 0,41 2,21 0,66 1,80 23,10 23,75 23,72 25,10 24,72 26,00 23,32 25,50 0,65 1,38 1,28 2,18 Strona wewnêtrzna (pp. 4) Strona wewnêtrzna (pp. 5) 23,16 23,98 23,38 25,74 25,00 26,00 23,10 25,30 0,82 2,36 1,00 2,20 23,13 23,60 23,40 24,80 24,55 25,85 23,27 25,38 0,47 1,40 1,30 2,11 Nale y te zauwa yæ, i w cylindrze wschodnim ró - nice sprê ania i rozprê ania sta³y siê wartoœciami bardzo zbli onymi, podczas gdy w cylindrze zachodnim nadal znacznie od siebie odbiegaj¹. Po stronie wewnêtrznej cylindra wschodniego pojawiaj¹ siê na pocz¹tku ssania du e pulsacje ciœnienia przek³adaj¹ce siê na ró nicê 0,82 MPa w tym etapie procesu. Jednak patrz¹c na ca³oœæ procesu dla cylindra wschodniego, nale y stwierdziæ, e zarówno w sensie jakoœciowym, jak i iloœciowym przebiega on znacznie lepiej ni przy pracy samej sprê arki. W cylindrze zachodnim sprê anie nadal odbywa siê przy za ma³ej ró nicy (1,38 1,40 MPa), w zwi¹zku z czym w etapie t³oczenia ciœnienie roœnie. Poprawa pracy cylindra wschodniego powoduje, i ró nica równoczeœnie rozprê aj¹cych stron zewnêtrznych wynosi 21,11%, a wewnêtrznych 4,26%. Analiza wykresów zamkniêtych dla sprê arki pozwala stwierdziæ pojawienie siê synchronicznego pulsowania ciœnienia w czêœci ssawnej i t³ocznej sprê arki. Zjawisko to, bez w¹tpienia maj¹ce negatywny wp³yw na instalacjê, mo na w du ej mierze wyt³umaczyæ ró n¹ czêstotliwoœci¹ pracy sprê arek oraz faktem zasilania ich silnikami asynchronicznymi. W wyniku czego na po³¹czeniu z magistral¹ pulsacje ciœnienia wytworzone przez sprê arkê nak³adaj¹ siê na pulsacje ciœnienia pochodz¹ce od sprê arki ZWICKAU, powoduj¹c okresowe wzmocnienie fali, które przemieszcza siê w kierunku kolumny katalitycznej i powoduje drgania zarówno kolumny, jak i ruroci¹gów. Potwierdzeniem istotnego niekorzystnego wp³ywu zjawisk dynamicznych na pracê sprê arki s¹ pojawiaj¹ce siê ró nice w przebiegu linii ssania i t³oczenia dwóch kolejnych cykli jej pracy. 7. PODSUMOWANIE Do prawid³owej wspó³pracy maszyn w instalacji syntezy amoniaku wymagane s¹: symetria instalacji oko³osprê arkowej sprê arki BOR- SIG po stronie ssania i t³oczenia, odpowiednie pojemnoœci t³umików pulsacji zarówno dla sprê arki jak i sprê arek ZWICKAU, separacja maszyn elementami z³o onymi z dyfuzora, czêœci walcowej i konfuzora o odpowiednich wymiarach. 43


Roland Garros: Roger Federer powrócił na wielkoszlemową scenę. Szwajcar śrubuje historyczne osiągnięcia - Sport WP SportoweFakty\nRoland Garros: Roger Federer powrócił na wielkoszlemową scenę. Szwajcar śrubuje historyczne osiągnięcia\n80. raz w karierze, a pierwszy od Australian Open 2020, Roger Federer stanął na starcie turnieju wielkoszlemowego. W I rundzie Roland Garros 2021 Szwajcar pokonał Denisa Istomina i do 363 poprawił rekord w liczbie wygranych meczów w Wielkim Szlemie.\nMarcin Motyka 31 Maja 2021, 18:51\nPAP/EPA / YOAN VALAT / Na zdjęciu: Roger Federer\n- Znam swoje ograniczenia. Ale to nie znaczy, że nie będę tu trudny do pokonania - mówił Roger Federer przed pierwszym od dwóch lat udziale w Rolandzie Garrosie. Dla Szwajcara, który z powodu kontuzji i dwóch operacji kolana pauzował przez 14 miesięcy, to rekordowy, 80., występ w turnieju wielkoszlemowym, ale pierwszy od Australian Open 2020. Powrót na największą tenisową scenę okrasił zwycięstwem 6:2, 6:4, 6:3 nad Denisem Istominem.\nNa tle Istomina, który do głównej drabinki Rolanda Garrosa przebijał się przez eliminacje, Federer nie zaprezentował się jak tenisista, który ma braki w ograniu meczowym. Szwajcar, jak za dawnych lat, czarował subtelnymi zagraniami, efektownymi skrótami i półwolejami. A, kiedy miał ku temu okazję, atakował przy siatce bądź posyłał potężne forhendy.\nRozstawiony z numerem ósmym Federer rozpoczął mecz od przełamania, a pierwszego seta wygrał w 20 minut. W drugiej partii Szwajcar znów wykorzystał słabszy początek Istomina i odebrał serwis rywalowi przy stanie 1:1. Z kolei w trzeciej odsłonie decydujący moment nastąpił w piątym gemie, gdy tenisista z Bazylei po wspaniałym forhendzie wywalczył breaka.\nDla 39-letniego Federera (w poniedziałek osiem asów, pięć przełamań i 48 zagrań kończących) to rekordowy 363. wygrany mecz w turnieju wielkoszlemowym, a pierwszy od 28 stycznia 2020 roku, gdy w 1/4 finału Australian Open pokonał Tennysa Sandgrena. O kolejne zwycięstwo Szwajcar, 20-krotny mistrz Wielkiego Szlema (dzieli najlepsze osiągnięcie w dziejach z Rafaelem Nadalem), powalczy z Marinem Ciliciem lub z Arthurem Rinderknechem.\nOznaczony numerem 28. Nikołoz Basilaszwili podniósł się po secie przegranym do zera i w czterech partiach pokonał Dusana Lajovicia. W 1/32 finału Gruzin zmierzy się z Carlosem Alcarazem. 18-letni Hiszpan w meczu dwóch tenisistów z eliminacji wygrał 6:3, 2:6, 6:1, 7:6(4) z rodakiem Bernabe Zapatą.\nReilly Opelka, turniejowa "32", pokonał 6:3, 6:2, 6:4 Andreja Martina i w II rundzie zmierzy się z Jaume Munarem, który wyeliminował Jordana Thompsona. Z kolei Pedro Martinez zrewanżował się Sebastianowi Kordzie za zeszłoroczną porażkę w Paryżu, a o awans do 1/16 finału skonfrontuje się z Stefanosem Tsitsipasem.\nRoger Federer (Szwajcaria, 8) - Denis Istomin (Uzbekistan, Q) 6:2, 6:4, 6:3\nNikołoz Basilaszwili (Gruzja, 28) - Dusan Lajović (Serbia) 6:4, 6:3, 0:6, 6:2\nReilly Opelka (USA, 32) - Andrej Martin (Słowacja) 6:3, 6:2, 6:4\nPedro Martinez (Hiszpania) - Sebastian Korda (USA) 6:4, 6:2, 6:2\nJaume Munar (Hiszpania) - Jordan Thompson (Australia) 6:7(6), 6:1, 7:6(5), 6:4\nCarlos Alcaraz (Hiszpania, Q) - Bernabe Zapata Miralles (Hiszpania, Q) 6:3, 2:6, 6:1, 7:6(4)\nRF40-15 31-05 19:17 Zgłoś komentarz\nCo za radość wsrod redakcji. Czekali prawie 2 lata na Rogera opłacało się!! Bajeczny Roger pokazał błysk i magię z 240 w rankingu. Jak dobrze, że Anduhar gra w polowce Tsitsipasa.\nFinał "Maestro" vs. Anduhar - ;)\nFrancja Paryż Tenis Wielki Szlem ITF ATP Roger Federer Roland Garros Denis Istomin Andrej Martin Dusan Lajović Jordan Thompson Nikołoz Basilaszwili Jaume Munar Reilly Opelka Stefanos Tsitsipas Pedro Martinez Bernabe Zapata Miralles Sebastian Korda Carlos Alcaraz


alergolog dzieciecy bielsko - Dynasplinter\nNajgorzej jest mieć uczulenie na pyłki traw, bo trawa do wiosny do zimy cały czas rośnie i wtedy jakikolwiek wyjazd poza miasto czy nawet przebywanie w parku nie są przyjemne. Na szczęście są leki, które łagodzą wiele objawów, dlatego trzeba będzie się zgłosić do specjalisty, który będzie w stanie nam pomóc. Niech alergolog przeprowadzi specjalne testy z krwi i wtedy dowiemy się, na co konkretnie jesteśmy uczulenie, a przecież właśnie o to nam chodzi żeby wiedzieć, czego unikać. Nie tylko na rośliny można mieć uczulenie, ale również na jedzenie. Może to być laktoza albo gluten, ale również inne problemy, z którymi trzeba sobie radzić. Dobrze, że alergolog dzieciecy bielsko jest w stanie nam pomóc, bo sami nie wiedzielibyśmy jak sobie z tym wszystkim poradzić. Problem dotyczy mnóstwa osób, dlatego nie jesteśmy tutaj odosobnieni. Trzeba walczyć o zdrowie i w skuteczny i bezpieczny dla nas sposób.\nDobry alergolog dzieciecy bielsko na NFZ\nWiemy, czego unikać, a co jest dla nas dobre i właśnie tak dbamy o swoje zdrowie i bezpieczeństwo. Dotyczy to nie tylko nas, ale również naszych dzieci, a zatem potrzebny nam jest bardzo dobry alergolog dzieciecy bielsko, który nam w tej sytuacji będzie w stanie pomóc. Można polegać na tym, co robi i mówi, bo wiemy, że się na tym naprawdę bardzo dobrze zna. Jego wiedza, doświadczenie i obycie są dla nas bardzo, ale to bardzo ważne.


Sukienka ELA BABY BLUE | Lamelu\n» Sukienka ELA BABY BLUE\nJeżeli szukasz letniej sukienki to idealnie trafiłaś! Sukienka ELA to sukienka, w której przechodzisz całe lato i nie będziesz chciała ściągać! W tym modelu udało nam się połączyć letnią nonszalancje, luz i wygodę. Sukienka ma przepiękny dekolt w literę V zarówno z przodu, jak i na plecach. Troczki na ramionach sprawiają, że wysokość dekoltu można dowolnie regulować w zależności od potrzeb. Sukienka ma także ukryte kieszenie po bokach.


Klaudia Halejcio jest bardzo aktywna na swoim Instagramowym profilu. Pokazuje tam trochę życia prywatnego, jak i wnętrza swojego domu. Te, zachwycają chyba każdego, ale widać, że i sama Klaudia Halejcio ma do nich niemały sentyment.\nUrządziła je jak prawdziwy dekorator wnętrz. Dzięki temu jej mieszkanie naprawdę wygląda jak pałac księżniczki. Biel i złoto to kolory dominujące.\nWnętrza jak z katalogu!\nMieszkanie powinno być takim miejscem, do którego wracamy z radością. W którym lubi się spędzać czas. I taką właśnie komfortową oazę spokoju sprawiła sobie Klaudia Halejcio, która chętnie chwali się na Instagramie poszczególnymi pomieszczeniami swojego domu. Ma oczywiście też swoje ukochane miejsce - przy kominku:\nBiel, złoto i mnóstwo gustownych dodatków\nTak w wielkim skrócie można opisać mieszkanie Klaudii. Trudno się nim nie zachwycać. Znajdziemy w nim też przestronną garderobę, która bez problemu mieści całą kolekcję ubrań i dodatków. W łazience za to aktorka wykorzystała dość niestandardowe rozwiązanie, gdyż przeważa w niej marmur, a samo wejście pod prysznic jest tak wyjątkowe, że chyba każdy zwrócił na nie uwagę. Co jeszcze kryje mieszkanie Klaudii? Przekonacie się w galerii.\nKlaudia Halejcio jest mistrzynią w ...\nŹródło: nstagram @klaudiahalejcio


Mikołaj Madej: ŁKS zasługuje na więcej niż tylko walkę o utrzymanie\nStrona główna / Aktualności / Mikołaj Madej: ŁKS zasługuje na więcej niż tylko walkę o utrzymanie\nZgodnie z obietnicą, zapraszamy do lektury drugiej części wywiadu z Mikołajem Madejem, dziennikarzem TVP Łódź. Nie brakuje w niej między innymi wspomnień związanych z meczami „Rycerzy Wiosny” oraz opowieści o kulisach pracy komentatora telewizyjnego.\nW pierwszej części wywiadu, która ukazała się niedawno na łamach „Naszej eŁKSy”, wspominaliśmy między innymi o tym, że niebawem minie Ci 29 lat pracy w Telewizji Polskiej. Jak przez te wszystkie lata zmieniła się specyfika pracy w łódzkiej redakcji TVP? Jakie największe zmiany zauważasz?\nPrzede wszystkim zmienia się technologia. Co ciekawe, nie zawsze są to rzeczy ułatwiające pracę. Dla mnie najważniejsze jest jednak to, że w łódzkim ośrodku jest dużo sportu na antenie. Dużo więcej niż w czasach, kiedy zaczynałem. Kiedyś wiadomości sportowe emitowane były tylko w poniedziałki. Obecnie natomiast codziennie jest w ramówce 5-minutowy serwis, a do tego co niedzielę jeszcze program 20-minutowy. Mam nadzieję, że to nie koniec i wkrótce tego sportu w TVP Łódź będzie jeszcze więcej. Bo sport według mnie jest lokomotywą każdego lokalnego medium. Już wiele razy przekonałem się, że ludzie najbardziej czekają bowiem na informacje z tzw. sąsiedztwa i właśnie na sport. Przy okazji muszę też przyznać, że w Łodzi jesteśmy w komfortowej sytuacji, bo w niektórych ośrodkach regionalnych sport – w ramach oszczędności – niemal zupełnie zniknął z ramówek.\nCo dziwi, bo to przecież taki trochę samonapędzający się mechanizm – sport pokazywany w telewizji zachęca sponsorów do inwestycji w lokalne kluby, dzięki czemu łatwiej o dobre wyniki i idące z nimi w parze ciekawsze materiały…\nDokładnie tak. Powtarzam to przy każdej okazji osobom działającym przy sporcie, bo część z nich tego dalej nie rozumie – żyjemy z siebie nawzajem. To nie jest tak, że dziennikarz jest wrogiem jakiegoś klubu czy federacji sportowej. Mam taką zasadę w pracy, że nie robię nikomu krzywdy. Owszem, jeśli czasem coś mi się nie podoba, to nie boję się tego wyartykułować i po kimś przejechać. Ale nie należy tego odbierać personalnie i obrażać się, bo to jest wszystko na zasadzie konstruktywnej krytyki. Po prostu, gdy widzę, że coś mogłoby być lepsze, to mówię o tym głośno. Zdarza mi się być przy tym złośliwym, ale też jestem tylko człowiekiem, a każdy z nas od czasu do czasu posyła komuś prztyczek w okolice pasa. Jeśli obie strony będą sobie zdawały sprawę z tego, że tworzą napędzającą się nawzajem maszynę, to wszystko będzie działać rewelacyjnie.\nPracując w telewizji kontynuujesz rodzinne tradycje – w którym momencie doszedłeś do wniosku, że chcesz iść śladami taty? I co było ewentualną alternatywą dla mediów?\nRaczej nie miałem żadnej alternatywy. Pamiętam rozmowę pod koniec liceum, kiedy tata zapytał mnie, co chcę w życiu robić. I odpowiedziałem mu, że chcę zająć się tym samym co on. Tata zapytał na co się najłatwiej dostanę na studia. Odparłem, że na anglistykę i w tymże momencie tata wyrzekł przemądre słowa – można być dziennikarzem po anglistyce i nikim po dziennikarstwie. Poszedłem zatem na anglistykę i konsekwentnie zmierzałem w wybranym kierunku. Technologię znałem doskonale, bo od dziecka towarzyszyłem tacie w pracy. A odkąd powiedziałem o swoich planach, to także dużo z tatą trenowałem tzw. warsztat dziennikarski. Momentami to była istna katorga, bo tata kazał mi wyglądać przez okno naszego bloku i relacjonować to, co widziałem. A tam był ogród, w którym zazwyczaj niewiele się działo. Najpierw musiałem opowiadać przez minutę i wszystko to nagrywałem. Potem odsłuchiwałem, kasowałem, nagrywałem znowu i tak do momentu, kiedy uznałem, że zaczyna mi się taka minutowa relacja podobać. I wtedy powtarzałem całą procedurę, ale już z dwuminutowym nagraniem. A następnie 3-, 4- i 5-minutowym. To było wyzwanie, ale bardzo mi się to później przydało w pracy. Choćby wtedy, kiedy robiliśmy dla TVP Polonia transmisję z prologu Wyścigu Solidarności i Olimpijczyków. To była krótka czasówka, której trasa liczyła niecałe trzy kilometry po samym centrum Łodzi. W ramówce mieliśmy zaplanowane równo sto minut transmisji, a tymczasem okazało się, że na rozgrzewce jednemu z zawodników wyskoczyło zza barierek dziecko i doszło do poważnego wypadku, po którym tenże kolarz przez trzy miesiące był w śpiączce. Policja zarządziła wtedy rewizję zabezpieczenia trasy, a my właśnie wchodziliśmy na antenę. Ostatecznie kwadrans przed końcem transmisji kolarze zaczęli jeździć, a ja przez 85 minut opowiadałem o różnych rzeczach do obrazków z miasta pokazywanych przez sześć kamer, bo na trasie kompletnie nic się nie działo. Przeplataliśmy to tylko jakimiś improwizowanymi rozmowami z osobami, które wypatrzyłem w pobliżu platformy komentatorskiej. Realizator też dwoił się i troił, ale efekt końcowy przeszedł nasze oczekiwania, bo okazało się, że jeszcze o dwóch ciekawych edycjach wyścigu – na temat których miałem przygotowane ciekawostki – w ogóle nawet nie zdążyliśmy wspomnieć. Także wszystkim, którym wydaje się, że dziennikarstwo to taka łatwa profesja, polecam każdemu spróbować zrobić taką minutową relację o tym, co dzieje się za oknem.\nJakie jeszcze rady oprócz tzw. treningu do puszki masz zatem dla początkujących dziennikarzy radiowo-telewizyjnych?\nPrzede wszystkim: dbać o to, jak się mówi na co dzień. To jest podstawowa sprawa, bo jeśli ktoś mówi niechlujnie na co dzień, to na antenie też będzie mówił niechlujnie: ze złym akcentem, niegramatycznie i nieprawidłowo. Po drugie – jak najwięcej czytać. Nauczyłem się czytać, gdy miałem cztery lata i od tamtego czasu pochłonąłem wzrokiem nieprawdopodobne ilości literek. Jako 10-latek, niczym beletrystykę, czytałem encyklopedię 13-tomową. Mama patrzyła na to i pukała się w głowę, a jak siedziałem i czytałem. I to z wypiekami na policzkach. Bo bez wiedzy ogólnej w dziennikarstwie ciężko funkcjonować. Ktoś kiedyś powiedział, że dziennikarze to są inteligentni dyletanci. Owszem, można się specjalizować mocno w danej dziedzinie. Jest to, rzekłbym nawet, przydatne i potrzebne, ale musi być poparte ogólną ciekawością. Na każdym kroku trzeba „łowić” ten świat i czerpać informacje ze wszystkich możliwych źródeł. Teraz, w dobie Internetu – jest to dużo łatwiejsze, ale kiedyś trzeba się było namęczyć, żeby wyłuskać różne ciekawostki z książek albo pism, które znajomi przywozili z zagranicy.\nTego zawodu nie można „odtrąbić”. Tu nie przychodzi się równo na osiem godzin, nie podbija się karty, wychodzi i zapomina o wszystkim do następnego dnia. W dziennikarstwie nie ma ram czasowych i na to też trzeba być przygotowanym. Nikogo nie interesuje, ile czasu spędzisz nad danym materiałem. Liczy się wyłącznie efekt końcowy, a on zależy tylko od autora. Trzeba żyć daną tematyką i mieć pasję do tej pracy. Trzeba być w tym zanurzonym po uszy i jedynie od czasu do czasu zrobić sobie reset dla odświeżenia głowy.\nWątek sportów motorowych przewija się cały czas w naszej rozmowie, więc chyba pora przypomnieć kibicom Twoją przygodę z rajdami samochodowymi…\nHm, nie wiem od czego zacząć. Bez większej przesady mogę powiedzieć, że wychowywałem się w warsztacie samochodowym dziadka. Co więcej, mój wujek razem z ciocią jeździli w rajdach. Kiedyś ciotka nie mogła pojechać i wujek zabrał mnie jako pilota. Ostatecznie w rajdzie nie wystartowaliśmy, ale zrobiliśmy cały opis trasy. Niedługo potem zgłosił się do mnie kolega, który chciał wziąć udział w rajdzie i potrzebował pilota. Jako 17-latek wsiadłem z nim i tak to poszło. Bo za chwilę inny kolega z Łodzi zaproponował mi jeżdżenie w roli pilota i tak się rozkręciliśmy, że zdobyliśmy wicemistrzostwo Polski w klasie „maluchów”. Potem zgłaszali się kolejni kierowcy, a ja przesiadałem się w coraz większe i coraz mocniejsze „stwory”. Skończyłem na Leszku Kuzaju, czyli najlepszym ówczesnym rajdowcu w Polsce. Przejechaliśmy dwa wyścigi Toyotą Corollą WRC i dostałem od niego ofertę kontraktu na cały 2002 rok. Z tą umową był jednak pewien kłopot, bo wynikało z niej, że pół roku nie będzie mnie w domu. Tymczasem już w styczniu rodził mi się syn, a do tego nie mogłem sobie pozwolić na tak długą nieobecność w pracy. Rajdy, mimo wszystko, stanowiły dla mnie rewelacyjne, ale jednak tylko hobby, więc musiałem podziękować „Kuziemu” za propozycję współpracy. Łącznie ścigałem się jednak 18 lat, więc co nieco na temat specyfiki sportu rajdowego wiem.\nUdział w rajdach przełożył się na Twój sposób jazdy jako zwykłego użytkownika drogi?\nW jakiś sposób na pewno. Bo jeździłem nie tylko jako pilot, ale też od czasu do czasu zdarzało się, że samemu siadałem za kierownicą. Z tamtego okresu zostało mi, że lubię czasem pobawić się autem. Zwłaszcza zimą, co ostatnio bywa mocno utrudnione, bo zimy w Polsce są dosyć łagodne. Do dziś pamiętam, gdy w miejsce wysłużonego już „malucha” kupiłem sobie cudownego Volkswagena Scirocco. To było dokładnie dwa dni przed Bożym Narodzeniem i efekt był taki, że praktycznie całe święta spędziłem na torze kartingowym przy ulicy Technicznej, gdzie jeździłem swoim nowym cackiem. Zjeżdżałem tylko na pobliską stację benzynową, aby dotankować paliwo i przy okazji samemu coś przegryźć. Chciałem się nauczyć jak najszybciej tego auta, żeby czuć się w nim bezpiecznie. I owszem, kiedy trzeba, potrafię pojechać szybciej, ale co do zasady jest bardzo bezpiecznym kierowcą. Patrzę daleko dookoła i wiem, co się może wydarzyć w różnych dziwnych przypadkach. Wiem też, że niestety nie mam nad wszystkim kontroli, bo są też jeszcze inni użytkownicy dróg i nie każdy z nich ma podobną wyobraźnię za „kółkiem”.\nW rozmowie, która ukazała się na łamach „Naszej eŁKSy”, przyznałeś, że nie jesteś w stanie nawet szacunkowo podać liczby meczów ŁKS-u, które widziałeś i przy których pracowałeś. A są takie potyczki, które wspominasz ze szczególnie z jakiegoś powodu?\nJest kilka takich meczów. Negatywnie utkwił mi przykładowo w pamięci ostatni mecz sezonu 1997/98, gdy ŁKS zdobywał mistrzostwo Polski. Kwestia tytułu rozstrzygnęła się już wcześniej w Ostrowcu Świętokrzyskim, a na boisku przy al. Unii oglądaliśmy wtedy człapanie i dreptanie w miejscu zamiast odrobiny futbolowego szaleństwa, którego spodziewali się kibice. Skończyło się 0:2 po bardzo kiepskim meczu i niestety nie było wówczas tej świątecznej atmosfery, jaka zwykle towarzyszy zdobyciu „majstra”.\nNa drugim biegunie znajdują się za to derby. Każde, bo każde miały jakiś smaczek. Nawet wtedy, gdy były to mecze pełnej przyjaźni, które kończyły się remisami. Mój ojciec zawsze z przekąsem powtarzał przedstawicielom obu drużyn, że jak już muszą się umawiać na podział punktów, to niech umawiają się na 3:3, a nie 0:0 czy 1:1. I gdy jedno z derbowych spotkań na ŁKS-ie zakończyło się takim właśnie wynikiem, to potem skwitował ze śmiechem: „no, posłuchali wreszcie”. Co znamienne, lepiej pamiętam właśnie pojedyncze zdarzenia z poszczególnych meczów niż całe potyczki jako takie.\nOczywiście trudno zapomnieć także szlagiery w postaci meczów w europejskich pucharach. Dla mnie wyjątkowe było zwłaszcza spotkanie z FC Porto, bo… pracowałem wtedy dla Portugalczyków. To był czas, kiedy sytuacja w klubie była bardzo napięta i pierwszy zespół zagroził bojkotem wyjazdowego meczu z Legią, na który zamiast seniorów mieli pojechać juniorzy. Klub przejął Antoni Ptak, o czym była mowa na specjalnie zwołanej konferencji prasowej, w której wzięli udział: elegancko ubrany mecenas Bielski, przyszły dobrodziej ŁKS-u – ubrany w turecki sweterek we wzorki i z fryzurą pozostawiającą wiele do życzenia, a także jego brat Edward – ubrany w sweterek w inne wzorki i na dodatek jeszcze w kołnierzu ortopedycznym po przebytym wypadku samochodu. Później z portugalskim dziennikarzem montowałem materiał opowiadający całą tę historię i nie byłoby w tym dziwnego, gdyby nie fakt, że za każdym razem, kiedy padało nazwisko Ptak, on brał ujęcia z mecenasem Bielskim. Ze nieukrywanym zdziwieniem przyjął wiadomość, że człowiek, który przejął drużynę walczącą z FC Porto, to ten pan w sweterku…\nNa koniec – wracając do teraźniejszości – powiedz na co według Ciebie stać ŁKS w tym sezonie?\nMam wielką nadzieję, że powtórzy się motyw z zeszłego sezonu, gdy niewiele osób stawiało na ŁKS, a okazał się on rewelacją ligi. Górna ósemka tabeli na koniec sezonu zasadniczego byłaby świetnym wynikiem. Moim zdaniem jest na to szansa. To jest sport, a sport jest piękny, bo jest nieprzewidywalny. Życzyłbym sobie też, aby nie zmieniła się filozofia budowania drużyny. Obyśmy zamiast rozpaczliwej obrony przed spadkiem, dalej mieli frajdę z oglądania grającego ofensywnie ŁKS-u. Pierwsze cztery mecze z zespołami ze ścisłej czołówki dadzą wstępną odpowiedź, o co mogą realnie powalczyć w tym sezonie „Rycerze Wiosny”. Jedno jest pewne – cała grupa, która zebrała się teraz przy al. Unii, zasługuje na to, aby powalczyć o coś więcej niż tylko o utrzymanie.\nRozmawiał Bartosz Król


Zachód w opałach | zmianynaziemi.pl\nautor: admin ( 2021-10-12 19:43 )\nDwupunktowy system administrowania państwem oddaje anegdotka zalecająca żelazną zasadę: 1) szef ma zawsze rację, 2) w przypadku wątpliwości – patrz punkt 1. Reguła wyklucza omylność, czy niekompetencje szefa zapewniając bezwzględne zdyscyplinowanie podwładnych na modłę rygoru wojskowego. Polecenia są po to, by je wykonywać, a nie dyskutować. To są realia amerykańskie. Toczące się w Senacie przesłuchania trzech najwyższych dowódców odpowiedzialnych za tryb wycofania wojsk z Afganistanu potwierdzają obowiązywanie reguły.\nPrzebieg wycofania Amerykanów i współpracującego z nim personelu opisany jako logistyczny sukces stał się zarazem strategiczną klęską. Choć prezydent uważa, że wszystko jest pod kontrolą, generałowie Mark Milley i McKenzie temu przeczą. Generałowie podważając wersję prezydencką argumentują, że działania w Afganistanie nie zakończyły się na warunkach amerykańskich.\nO ciemnych opiumowych interesach armii wiedział cały świat, więc rzecznik, czy generał nie przekonuje propozycją zachowania nadal przynajmniej 2500 żołnierzy w Afganistanie. W tle burzliwych wypowiedzi poważnych polityków jak błyskawica pojawił się głos pułkownika Stuarta Schellera (dowódca batalionu piechoty morskiej) krytycznie oceniającego wyższych rangą dowódców za błędy dowodzenia.\nPotwierdzając anegdotyczną zasadę S. Scheller trafił do aresztu mocą 4 zarzutów, a wszystkie sprowadzają się do uznania nieomylności zwierzchnika. W perspektywie ma stanąć przed sądem wojskowym. W wielu jednostkach o tym mówią jak o kolejnym przypadku Manninga, Snowdena. Póki nosisz mundur, jesteś w administracji – trzymasz język za zębami, albo cię ogłoszą zdrajcą.\nO tym, że administracja amerykańska nie radzi sobie z piwem jakie nawarzyła świadczą doświadczenia osób działających w ramach organizacji non-profit. Przysłuchując się rozmowie dwóch znajomych (stenogram poniżej), można dojść do wniosku, że operatywność tych organizacji jest godna podziwu. Wygląda na prywatyzację niwelacji skutków wojny rozpętanej przez rząd. Glenn Beck prowadzący fundację Nazarene, zorganizował zbiórkę pieniędzy na charter 4 samolotów, którymi wywiózł już około 5000 uciekinierów z Afganistanu, lokując ich w rozmaitych państwach wykazujących gotowość ich przyjęcia. Z pewnością właściciel butiku, ani kwiaciarni na taki gest nie zdobyłby się, co potwierdzałoby wykorzystanie syndromu finału afgańskiego do głębokiej politycznej chirurgii USA z covid-komunizmem jako narzędziem. Ze znajomym Mattem Kibbe analizują najbardziej kontrowersyjne zjawiska mogące być punktem zwrotnym wielkiej polityki.\nMATT KIBBE: Ostatnie miesiące były niesamowite. Nie należę do ludzi dających się łatwo wyprowadzić z równowagi, ale żona zauważyła, że zacząłem ulegać nerwowości. Cały okres ponad półtora roku zacząłem odczuwać bardzo osobiście. Choć obaj jesteśmy uprzywilejowani, bo pracujemy cały czas i zdawać mogłoby się, że jesteśmy dość produktywni, jednak nie da się znosić dłużej tego co wyprawia rząd. Oni niszczą ludziom życie.\nGLENN BECK: Rzeczywiście. Zatracili zdrowy rozsądek. Rozmawiałem niedawno z człowiekiem przekonując się jak głęboko ludzie w tę całą propagandę wierzą. Tak samo Niemcom udało się przekonać do propagandy, co jest na tyle koszmarne, że kiedy ktoś w nią uwierzy, niezależnie jak głęboko przekonującej, nikt nie potrafi zdobyć się na wytknięcie kłamstwa. A mogłoby to być początkiem odkłamania dalszego ciągu dla nas świadomych. Rozmawiałem dziś z Peterem Bogossianem (filozof i pedagog). Lewicowiec, ale świadomy. Tacy ludzie dostrzegają, że drzwi się zamykają i możemy nie zdążyć zapytać – co jest grane? Może to tylko odmienność zdań, albo niezrozumienie czegoś oderwanego od kontekstu, jednak widać jak ludziom odbierana jest wolność osobistą, niszczona wartość instytucji, tym samym – państwo.\n– Rzeczywiście, zdaje się, że wyczuli piętę Achillesa w całym systemie. Postawili na strach. Nie chodzi tu wcale o wirusa.\n– Spotkałem pewnego autora komedii – lewicowiec. Nosi dwie maski usprawiedliwiając się, że jest z Kalifornii przywitał się trącając łokciem. Po zachowaniu ludzi widać, jak w zależności od miejsca zamieszkania preparowany jest strach, co odzwierciedla mentalność mieszkańców danej okolicy. Głupota. Gdybym miał napisać horror, na pewno nie przedstawiłbym złoczyńcy w postaci covid-19.\n– Rozmawialiśmy właśnie o mediach nazywając je korporacyjnymi. Mamy do czynienia z chronicznie kapitalistyczną prasą, której ludzie nie kojarzą jednak jako postaci nieformalnego mariażu ludzi władzy i mediów.\n– Całkowicie ośmieszają się pozwoleniem chodzenia w jedno miejsce, upatrując zagrożenia w innym. Kompletnie błędne jest założenie prawicowych wolnościowców o dowolności działania korporacji jako instytucji prywatnej. Hola. Korporacje przestały już dawno spełniać kryterium prywatnych od kiedy finansując kampanie wyborcze realizują cele polityczne partii, co widać gołym okiem. Na tym polega pułapka partnerstwa publiczno-prywatnego. Ten mechanizm odbiera niezależność obu stron.\n– Zacznijmy od tego, że korporacje są instytucjami stworzonymi przez rząd z gwarancją ochrony prawnej. Rozrośnięte do potężnych korporacje wykorzystują rząd do swoich celów. Jednym z nich jest niszczenie konkurencji. Doskonale obrazuje to zjawisko pozycja korporacji farmaceutycznych. Załatwienie obowiązku szczepienia przez instytucje rządowe jest gwarantowanym sukcesem handlowym, za który korporacja odwdzięczy się finansowaniem kampanii wyborczej. Efektem ubocznym jest powstanie jednomyślnej struktury zgody na wymuszenie działania niezależnie od ideowych deklaracji partyjnych.\n– Chyba to Pfizer zaraz po ogłoszeniu wyników wyborów oznajmił, że właśnie mają remedium na ogłoszoną bolączkę pandemiczną. O, tu w tylnej kieszeni jest receptura. Doprawdy olśniewający refleks. Ani słowem nie wspomnieli o odkryciu wcześniej, ale jak tylko Biden ogłoszony został prezydentem w mediach, świat dowiedział się o geniuszu farmacji. Mdli taki geniusz na zawołanie. Otaczająca dziś rzeczywistość jest wynikiem działania ludzi władzy, a jego efekt wyraźnie wskazuje, że amerykański eksperyment skończył się. Mit władzy nad światem przeminął. Udaje się ją poskromić.\n– Jako niepoprawny optymista wspominam 1994. Pracowałem na Kapitolu gdzie słyszało się prawdy, których nikt nie kwestionował. Wszyscy wierzyli, że demokraci będą rządzić zawsze. Ale nadeszła kontrrewolucja domagająca się kresu nieznośnej 40-letniej korupcji. Wreszcie około 2007 roku powstała Tea Party w reakcji na działanie Wall Street z aferą 700 miliardów dolarów, a teraz rozpalili covid-socjalizm. Zdeptanie podstawowych swobód połączone z całą resztą nagromadziło wybuchowy potencjał wcale nie wyłącznie w kręgach konserwatywnych. Obowiązkowe szczepienia nie uderzą w konserwatystów, ale dotkliwie odbiją się na niebieskich kołnierzykach (kadra kierownicza – przyp. tłum.), która jest własnością partii demokratycznej, a przynajmniej tak im się wydaje.\n– I afro-amerykanach, którzy nie są protrumpowscy. Może zatem dojść do skutku decyzja odebrania broni rdzennym Amerykanom. Zgody na to najprawdopodobniej nie będzie i pojawią się spory z uzasadnieniem.\n– O tym elektoracie myślano w Tea Party jako katalizatorze nastrojów. Dobrą odpowiedzią będzie kierunek widoczny we Francji, Australii.\n– Niewiele brakowało, by 6 stycznia doszło do krwawej łaźni, bo tego potrzebuje lewica. Sytuacja od tamtej pory przypomina misterne przygotowanie. Od blisko dwóch lat dawaliśmy sygnały, że można działać. Po 6-ym stycznia wszyscy dostaliśmy nauczkę: nie zbliżać się do Waszyngtonu, nie ma mowy o jakimkolwiek marszu. Afganistan jest dobitnym powodem, ale problemy covidowe są ważniejsze. Studiując rozmaite źródła o ruchach od Gandhiego, Bonhoeffera, Jezusa Chrystusa, widzę że u Bonhoeffera błędem było zbyt późne uznanie, że miłość bliźniego właściwa judeo-chrześcijaństwu uległa odrzuceniu. Afganistan unaocznił czym jest brak honoru. Im więcej przypadków braku podstawowych zasad dociera do ludzi z kręgu demokratów, tym szybciej zmobilizuje się ruch wolnościowy.\n– Szokująco niekompetentne wyjście z Afganistanu trudno w ogóle nazwać wycofaniem. To istna katastrofa. Pytanie czy to wszystko na co stać rząd, czy to premedytacja, głupota czy zdrada.\n– Parę rzeczy dowiedziałem się będąc w tym towarzystwie. Biden nie jest aż tak nierozgarnięty jak go pokazują. Przekonany jestem, że nadal utrzymuje kontakt z Afganistanem. Istnieje jednak coś dodatkowego. Jakieś dwa tygodnie temu mówiłem w porannej audycji wtorkowej, żeby nie odrzucać wariantu premedytacji, bo są jednak inne okoliczności. Już w południe tego dnia byłem na spotkaniu. Matt, mówię ci, że trudno sobie nawet wyobrazić to wszystko, całą skalę zła teraz w Afganistanie. Powody w rodzaju politycznych, błahych, negocjacyjne istnieją, ale kluczowym jest prymitywne zło, które zauważyłem. Pomyślałem, że skoro tak działają na naszych oczach, to na co ich stać, by robili za naszymi plecami. Gotów jestem zrzec się mojego obywatelstwa jeżeli zostaniemy tym, czym mamy się stać niebawem. To czego byłem świadkiem przekracza ludzką wyobraźnię i nie znajduje żadnego usprawiedliwienia.\n– Zawsze kiedy oceniam działanie rządu, a co wstrząsa podstawowymi przekonaniami o zasadach funkcjonowania świata, stosuję dwa rodzaje filtrów do oceny starając się zrozumieć. Po pierwsze: czy oni zdają sobie sprawę z tego czym jest centralne planowanie. Nawet jeżeli chcą stworzyć skrajnie głupie społeczeństwo – powinni przewidywać skutki realizacji tego założenia. Czyli co stanie się w przypadku kiedy władza popełni błąd i upadnie. Inną kwestią jest korupcja i zdrada, bo zawsze mamy do czynienia z kombinacją obu czynników. Rząd nie może planować, ale jeśli staje się to możliwe, to ludzie dysponujący olbrzymią władzą zawsze ulegną korupcji przez konkurencyjne założenia, albo pobudki czysto egoistyczne.\n– Mógłbym nawet zgodzić się na przyzwolenie tego pod warunkiem, że istniałby mechanizm odpowiedzialności i rozliczenia za zejście z kursu, złożenie rezygnacji i oznajmienie klęski. Po to, by móc powiedzieć – koniec. Oni tylko pogarszają sprawy. Wszystko co widziałem osobiście nie można usprawiedliwić w żaden sposób.\n– Podobnie oceniam sytuację. Straty wynikłe z lockdownu covidowego, kompletne fiasko 20 lat w Afganistanie i sposób w jaki zostawiliśmy tam ludzi skończyło się podziałem na my kontra oni. Dobro przeciw złu. Chciałem temu poświęcić nasze spotkanie, bo byłeś na miejscu w Afganistanie. Chciałbym, żebyś powiedział o działalności fundacji Nazarene. Z tego wynika lekcja istoty indywidualnej, prywatnej działalności w zestawieniu z rządową. Rząd robi wszystko co opisaliśmy, być może ma inny harmonogram działania od naszego, ale powodem dla którego dostało ci się od korporacji prasowej za twój wysiłek, było obnażenie kłamstwa, że nie jesteśmy w stanie wycofać naszych ludzi. Czy to jest w porządku?\n– O tak, dają zasmakować każdemu swojego „siad, milczeć, bez dyskusji”. Załamujące zjawisko jaskrawo widoczne jest wśród biurokracji sektora świadczeń socjalnych. Tak jak przykład obezwładniającej decyzji w Kalifornii, gdzie człowiekowi rozdającemu kanapki biednym zakazano działalności bez podania przyczyny. To kładzie kres ludzkim odruchom współczucia, niesienia pomocy. W takich warunkach jeśli idący z pomocą ma prosić biurokratę o pozwolenie na ludzki odruch, ten zniechęca się.\n– Porozmawiajmy o działalności twojej fundacji. Fakt zebrania ogromnej kwoty – 30 milionów dolarów przez nieznaną liczbę darczyńców w kilka dni oznacza, że duch nie upadł.\n– Zdecydowanie nie, krzepi nadzieję. Niezależnie od faktu uratowania życia wielu osób, a to jest wielka sprawa. Ludzie głodni są dobrych uczynków. Dlatego czuję spełnienie ich i własnej nadziei czynienia dobra. Teraz rozumiem dlaczego nasza działalność została zamknięta. Robią wszystko co możliwe, żeby działalność była niemożliwa. Bezsprzecznie chodzi o odarcie ze złudzeń, odebranie nadziei.\n– Wspominając wcześniej o własnym podwyższonym poziomie irytacji i uczuciu jakby mnie ktoś związał w węzeł, przypomniały mi się moje reakcje młodzieńcze jako idealisty. Kiedy musiałem się uczyć nie brać wszystkiego dosłownie na siebie, nauczyłem się angażować w to czemu mogłem sprostać i nie porywać na rzeczy ponad własne możliwości. Właśnie to co przez miniony rok wziąłem na siebie ewidentnie mnie przerosło. To co właśnie ty zrobiłeś – skupienie się na czymś konkretnym dało rezultat.\n– Było niesamowicie trudno, a zaczęło się od Abbey Gate (przejście na lotnisku w Kabulu-przyp. tłum.) 400 osób oczekujących na odlot. Kto miał się nimi zająć ten ryzykował własnym życiem. Gotowi byli zabrać się jednym z naszych samolotów. Porucznik z 82 dywizji powietrznej przechodząc koło tych ludzi jasno powiedział „zabrać tych ludzi z płyty lotniska, bo stoją na moim pasie”. Jeden z mojej ekipy powiedział, że to ludzie przygotowani by przejść do jednego z naszych samolotów. Dowódca zażądał, by ich przeprowadzić natychmiast na drugą stronę przejścia, bo przeszkadzają. Staraliśmy się mu wytłumaczyć, że jeśli przejdą na drugą stronę, to mogą już nie przedostać się z powrotem. Ponownie zirytowany zażądał usunięcia ludzi z pasa, bo ma polecenie od sekretarza stanu. Nie mam pojęcia czy to była prawda. Przeprowadziliśmy tych ludzi na drugą stronę radząc im pozostanie jak najbliżej wyjścia. Wśród nich były kobiety z dziećmi na rękach. Zachowałem ich zdjęcia.(Płacz) Dwie godziny później byliśmy już po kolacji. Zrobiłem zdjęcie tego samego miejsca. Tylko ciała, albo fragmenty ludzkich szczątków przy przejściu. Powiedziałem dziś na antenie, że nie wiem ile osób zginęło, ile uratowało się.(Płacz) Została z nami jedna z tych matek. Coś takiego niepodobna nie przeżywać osobiście. Byłoby jeszcze sporo takich rzeczy. Ludzie mówią – dzięki za to co zrobiłeś. Ja robię tylko cząstkę tego w czym pomocni są inni. I to mogą być nawet tysiące ludzi, którzy nadesłali po pięć dolarów sądząc, że niewielki jest ich udział. Jednak wszyscy razem znaczą wiele. Ja sam też może niewiele znaczę, ale liczy się suma wysiłku ludzi z personelu naziemnego, załóg samolotów, wszystkich zaangażowanych bardzo osobiście, bo inaczej nie można.\n– Zaangażowałeś się osobiście, byłeś tam, sam zobaczyłeś. Widok ogromnej ilości zabitych może załamać. Dla mnie historia jaką opisałeś dotyczy jednej osoby.\n– Tak, wiem. Jak ogląda się zakończenie „Listy Schindlera”, kiedy jadą w pociągu, wtedy można zrozumieć…Nie jestem Schindlerem i nie czuję się w tej roli odpowiedzialnym jak on. Kiedy jest się tylko trybikiem w maszynie człowiek nie rozumie… (płacz) te 400 osób stłoczonych przy przejściu i tych 1200, o których nie wiemy gdzie są. Znane mi są historie wielu z nich. Nie ja ich uratowałem, ale wiem, że nie miałem nic wspólnego z „wyborem Zofii” (kto się dostanie na pokład, kto nie).\n– Mógłbyś opowiedzieć, jeśli można, historie które poznałeś.\n– Mogę powiedzieć o tym jak dzieci przychodziły na świat, a inne przyjść nie mogły; o ludziach chorych wymagających pomocy lekarskiej, o kobietach, które zostały przeznaczone na narzeczone talibów, a których już nie ma. Znam losy kobiet – sędziów, które zamykały te monstra w więzieniach. Jest ich 20 – którym udało się wydostać. Zostało jeszcze 180…(płacz). Z jedną, która teraz ukrywa się, utrzymuję kontakt. Błaga, że są blisko. Są też zdumiewające okoliczności. Może było trudno, ale jednocześnie łatwiej działać kiedy byliśmy w Kabulu. Teraz już każdego rozpatruje się indywidualnie, może z wyjątkiem matek. Duża liczba uciekających decydowała, że traktowani byli masowo. Teraz to są pojedyncze sprawy. Opowiem później o tych, co do których można mieć nadzieję. Nie teraz.\n– Imponujące jest osiągnięcie fundacji Nazarene. Tych sędziów trzeba było odszukać zachowując bezpieczeństwo. Jak to zrobiłeś?\n– Są ludzie, których znałem od zawsze, jak znamy się my dwaj.\n– Chcę niektórych zaprosić do swojego programu, by opowiedzieli o ostatnich 48 godzinach. Ukrywanie się, problem dostania się na pokład albo odmowa.\n– Nie chcemy podawać dokładnej liczby jaką udało się wywieźć, a oficjalnie jest to 5000. Mówiłem do nich jesteście w Afganistanie, cokolwiek robiliście, teraz siedzicie na lotnisku nie mając żadnego pojęcia dokąd polecicie. Niektóre z tych państw są gdzieś na końcu świata, albo w połowie drogi. Nie znacie języka, ani kultury i nie macie wyboru. Zostajecie przypisani temu krajowi. Trzeba przyznać, że państwa przyjmujące są niesamowite pod względem tego co robią nie mogę sobie jednak wyobrazić siebie w takiej sytuacji.\n– Znam taki dowcip. Oglądając protestujących na Kubie, w Wenezueli i tych w Afganistanie. Chciałbym dokonać zamiany tych ludzi tak mocno kochających wolność i tych w naszym kraju, którzy nimi pogardzają. Trzeba docenić każdego kto gotów poświęcić życie dla wolności, którą uznajemy za gwarantowaną.\n– Rzeczywiście, tych z Afganistanu udało się wycofać, szkoda, że przegapiliśmy tych na Kubie. No, ale wielkie media zapewniają, że wszystko przebiega zgodnie z planem i nie zostawimy nikogo w potrzebie.\nŹródła oryginalne: TheNazareneFund.org, YouTube.com\nNo bo tzw. "Zachód" nie jest\nautor: Kwazar (anonim) ( 2021-10-13 13:38 )\nNo bo tzw. "Zachód" nie jest w opałach ! On się KOŃCZY i zwyczajnie słuch po nim w końcu zaginie.Nadejdą inni bo, coś zawsze się zaczyna i kończy i tyle. Tzw."zachód" się KOŃCZY ..Tak .jak dinozaury,mamuty no i inne nienazwane a też się skończyły, jak paprocie giganty ! TO KONIEC tzw."zachodu"\nlol, co za bełkot.\nautor: Aras (anonim) ( 2021-10-13 12:39 )\nTak jak admin ma ,,zawsze"\nautor: Set (anonim) ( 2021-10-13 11:16 )\nTak jak admin ma ,,zawsze" rację. Szczególnie wtedy, gdy nie opublikował mojego komentarza o tym, że to nie jest tak, że ludzie boją się prawdy jak wampiry czosnku.\nLudzie nie lubią przekształcać swojego modelu myślowego na inny im nie znany, lub odrzucany przez ich umysł z powodu dyskomfortu. Bez względu na to, czy nowy model jest fałszywy czy prawdziwy, wymaga przede wszystkim WŁASNYCH przemyśleń oraz dozy krytycyzmu. Niema człowieka, który ma zawsze rację i niemal każdą teorię można podejść znajdując w niej luki logiczne.\nTo nie tak, że admin się mylił. Jego myśl, pomimo ogromu słów, była niedopelniona.\nPrawie nigdy człowiek nie\nautor: wojna.INFO (anonim) ( 2021-10-13 14:25 )\nPrawie nigdy człowiek nie przyzna się do własnej głupoty, a im większa głupota tym bardziej będzie jej bronił. Nawet kosztem własnego życia. Stąd powiedzenie "lepsza śmieć niż hańba".\nSpurek zagrożeniem dla\nautor: inzynier magister ( 2021-10-13 10:39 )\nSpurek zagrożeniem dla rolników?! "Podchwytują to!" Zielony Ład to KONIEC polskiej wsi? | A. Bryłka\njak ktoś ma chomika to wie że\nautor: pangolin (anonim) ( 2021-10-13 07:27 )\njak ktoś ma chomika to wie że lubi biegać w kołowrotku gdyż tak ćwiczy on swoje nogi. kiedy chce to sobie wchodzi do kołowrotka a kiedy chce to sobie z niego wychodzi. ale chcenie zaczęłoby szwankować gdyby do kołowrotka, odpowiednio do tego celu powiększonego, wchodziło na raz np.milion chomików. wszystko jest bardzo proste, analiza chaosu to biznes po naszemu zajęcie.\nZauważyłem że Jola z wolnych\nautor: baca ( 2021-10-13 04:41 )\nZauważyłem że Jola z wolnych mediów regularnie raz na miesiąc zajmuje się geopolityką... chyba ja za mocno krew zalewa na widok ludzi bez podpasek...\nWłoski zamordyzm sanitarny -\nautor: ARTUR ( 2021-10-13 02:25 )\nWłoski zamordyzm sanitarny - zasady\nJEŹDZIEC APOKALIPSY, CZYLI\nautor: 777 ( 2021-10-12 21:25 )\nThe New World Order Is HERE:This Emergency Broadcast Could Save Your Life - FULL SHOW 1/13/21\nŻeby o czymś rozmawiać trzeba\nautor: inzynier magister ( 2021-10-12 20:57 )\nŻeby o czymś rozmawiać trzeba wiedzieć że USA to państwo założone przez istoty ufonautyczne czyli duchy i demony bo wszyscy w USA na najwyższych szczeblach państwa to masoneria NWO i to od samego początku państwowości ! W USA politycy to wyznawcy lucyfera i spotykają się by wywoływać duchy w ich świątycniach NWO !\n"Do panteonu amerykańskich wolnomularzy z całą pewnością zaliczyć należy takie zasłużone postacie jak: Benjamin Franklin, Jerzy Waszyngton. Przypuszcza się, iż masonami byli (lub przynajmniej z nimi sympatyzowali) – aczkolwiek brak jest stuprocentowych dowodów na ich członkostwo w ruchu – także: Thomas Jefferson oraz Thomas Paine. Niezwykle wybitną postacią świata nauki i polityki był doktor Benjamin Franklin. Legendarny wydawca gazety „Pennsylvania Gazette”, propagator wiedzy i nauki, genialny wynalazca między innymi piorunochronu oraz okularów dwuogniskowych, jako wpływowa osobistość drugiej połowy osiemnastego wieku oraz dyplomata, odegrał znaczącą rolę w powstaniu państwa amerykańskiego. Benjamin Franklin już w lutym 1731 roku przystąpił do loży masońskiej, by trzy lata później w roku 1734 zostać Wielkim Mistrzem prowincji Pensylwania. W roku 1753 Franklin zajął stanowisko zastępcy generalnego poczmistrza amerykańskich kolonii. Intratna posada dawała mu nieograniczony dostęp do wszystkich listów i przesyłek. Było to idealne, wręcz wymarzone miejsce do prowadzenia działalności szpiegowskiej.\nwszyscy masoni to szpiedzy i spiskowcy !\nWśród rozważań nad symboliką masońską z kulturze amerykańskiej nie sposób jest też pominąć kwestii założonego w 1832 roku na prestiżowym uniwersytecie Yale szatańskiego stowarzyszenia „Czaszka i Kości„ („Skull and bones”), odwołującego się do tradycji masońskiej mordowania wszystkich, a nawet mitu templariuszy. Kuźnia elit amerykańskiej polityki, biznesu, kultury, zapewniała wybranym, którzy wstąpili w szeregi organizacji, dostęp do najwyższych urzędów i tajemnic państwowych, pozwalających sprawować realną władzę na całym świecie, ale i zabijać w skrytobójczych akcjach.\nNiezaprzeczalnie cech wolnomularski hołdujący takim ideom jak: lucyferyczne braterstwo skaptowanych; odegrał znaczącą rolę w powstaniu Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Głoszone przez niego hasła stały się fundamentem najbardziej diabelskiej wizji świata. Ojcowie Założyciele jako deiści, jak nikt inny odczuwali potrzebę doskonalenia społeczeństwa antychrysta, budowania antycywilizacji – niczym mitycznej Świątyni Bafometa – świadomości nowego ładu, współodpowiedzialnego za globalny mord. Wolny Świat niczym carte blanche dawał możliwość chwalebnego zapisania nowej karty w dziejach nowego wspaniałego świata, zaś Ojcowie Założyciele Lucyferianie zapisali ją złotymi zgłoskami liczby 666. Szczytnej treści globalnej depopulacji towarzyszyła forma nawiązująca do tajemniczej symboliki, nie zawsze zrozumiałej dla profanów, która znalazła swoje odbicie w kulturze amerykańskiej. Rodziło to szereg spekulacji o negatywnym zabarwieniu, jak choćby antymasońska kampania powstała na kanwie sprawy zaginięcia kapitana Wiliama Morgana w 1826 roku."\n"Jednak to wszystko jest niczym w porównaniu do potęgi Chrystusa ! To On kontroluje Niebiańskie służby anielskie, a te mogą nawet wydać polecenia demonom ! "Niemal każdy rozdział Ewangelii mówi o jakimś duchowej inteligencji, o duchu, ingerującym w ludzkie życie. Starożytni, zwłaszcza chrześcijanie, znali wiele rodzajów duchów. Dzisiejsi tzw. chrześcijanie, poddani od najmłodszych lat praniu mózgów marksistowskim ewolucjonizmem, czują się często zakłopotani czytając wspomniane biblijne historie. Posiadają w swoich umysłach duchowe UFO implanty, to znaczy wiedzą o biologicznych przyczyny poczęcia, wiedzą, że choroby wywoływane są przez zarazki i wirusy, ale nie mogą zrozumieć, albo uwierzyć, że to samo mogą powodować złe duchy, jakiekolwiek duchy. Takie rzeczy to tylko w filmach fantasy, albo sci-fi ! Przecież „naukowcy” już od „dawna wiedzą”, że jest tylko materia, Darwin oraz Karol Marx, reszta to „ciemnogród i zacofanie”. - pisaliśmy w artykule..."