Góry Stołowe - Klub Góry-Szlaki\nGóry Stołowe należą do Sudetów Środkowych i są to jedyne w Polsce góry o charakterze płytowym. Charakterystycznymi elementami krajobrazu są, rozległe płaszczyzny zrównań i wznoszące się nad nimi, urwistymi ścianami, płaskie stoliwa skalnych bastionów. Unikalna rzeźba, głębokie szczeliny, labirynty i blokowiska skalne, czy pojedyncze skałki o niespotykanych kształtach, czynią Góry Stołowe wyjątkowymi w skali Polski. Wzniesienia nie tworzą tu pasm, tylko rozległe, spłaszczone stoliwa o stromych stokach. Rzeźba ta jest odzwierciedleniem płytowej budowy geologicznej związanej z osadowym pochodzeniem tworzących je skał. Swój współczesny wygląd góry zawdzięczają stosunkowo młodym ruchom tektonicznym oraz erozji, które rozpoczęły się w miocenie i trwają po dzień dzisiejszy.\nGóry Stołowe ciągną się od okolic Chełmska Śląskiego i Krzeszowa na północnym zachodzie po dolinę Bystrzycy Dusznickiej na południowym wschodzie. Opisywane góry są górami transgranicznymi. Granica państwowa przecina je dwukrotnie: w rejonie Mieroszowa oraz w okolicach Kudowy-Zdroju, Pasterki i Radkowa. Najwyższa część tych gór to Szczeliniec Wielki 919 m n.p.m., którego szczyt zajmuje niesamowity labirynt skalny. Od południa Góry Stołowe graniczą z Górami Orlickimi, a także poprzez wspomnianą już dolinę Bystrzycy Dusznickiej z Górami Bystrzyckimi, od wschodu z Kotliną Kłodzką, a dalej na północ z Kotliną Broumovską, leżącą po czeskiej stronie.\nSzczeliniec Wielki jest najpopularniejszym turystycznie szczytem Gór Stołowych. Warto wspomnieć, że jest to najwyższa w Europie góra zbudowana z niesfałdowanego piaskowca. Ma postać wydłużonego stoliwa, przy krawędziach pociętego szczelinami – najgłębsza to „Piekiełko”. Można tu zobaczyć liczne formy skalne np. „Wielbłąd”, „Kwoka”, „Głowa Murzyna”. Znajduje się tu także kilka tarasów widokowych np. na skałce zw. „Fotel Dziadka”.\nMasyw Skalniaka (915 m n.p.m.), drugi pod względem wysokości szczyt, na którego grzbiecie leży drugie najciekawsze skalne miasto – Błędne Skały. Jest to skalny labirynt położony na krawędzi stoliwa Skalniaka na wysokości ok. 850 m. przy granicy państwa.\nCharakterystyczne skalne grzyby, których duże nagromadzenie znajdujemy na południowy zachód od Wambierzyc, są wynikiem nałożenia się na siebie dwóch warstw piaskowca o różnej odporności na erozję. Skała mniej odporna, znajdująca się pod kapeluszem z twardszego piaskowca, eroduje szybciej, tworząc trzonek „grzybka”. Z czasem zostanie ona na tyle mocno zniszczona, że „kapelusz” zsunie się na ziemię. Proces ten jednak jest niezwykle powolny. W pokładach piaskowca można znaleźć czasami odciski np. muszli, co jest dowodem życia w morzu, które istniało tutaj w górnej kredzie. Warto wspomnieć też, że płyta piaskowcowa tworząca Góry Stołowe jest najwyżej wyniesioną jednostką tego typu w Europie.\nW 1993 r. utworzony został Park Narodowy Gór Stołowych. Jest to jedyny w Polsce park narodowy, którego głównym celem jest ochrona przyrody nieożywionej. Intensywna eksploatacja lasów spowodowała, podobnie jak w całych Sudetach, konieczność sadzenia szybko rosnących gatunków drzew, stąd ogromne obszary Gór Stołowych porasta monokultura świerka. Pierwotne lasy regla dolnego, który obejmuje niemal cały obszar Gór Stołowych, składały się w przeważającej części z gatunków liściastych, takich jak buki, jawory i jesiony. Dzisiaj takie naturalne fragmenty lasu spotkać możemy np: w dolinie Pośny i na Rogowej Kopie.\nNa łąkach występujących na terenie parku spotkać można m. in. wysoko pnącą się ciemiężycę zieloną, ostrożnia dwubarwnego, arnikę górską, 10 gatunków storczyków, czy symbol Ziemi Kłodzkiej – pełnika europejskiego, zwanego kłodzką różą. Malowniczo wyglądają skarłowaciałe sosny rosnące na skałach i wciskające swe korzenie w poszukiwaniu pokarmu w najmniejsze nawet szczeliny.\nJeszcze przed II wojną światową objęto ochroną trzy obszary. Były to Błędne Skały, Szczeliniec Wielki oraz Wielkie Torfowisko Batorowskie. To ostatnie jest niedostępne dla turystów, jego skrajem przechodzi jedynie żółty szlak ze Skalnych Grzybów na Przełęcz Lisią. Rośnie tu wiele gatunków roślin charakterystycznych dla torfowisk wysokich, np. bagno zwyczajne, żurawina, borówka bagienna, rosiczki i rzadkie sosny błotne.\nNajczęściej odwiedzane przez turystów są : Karłów, Szczeliniec Wielki, Błędne Skały oraz Wambierzyce. Mimo wielkiej popularności Gór Stołowych, są w nich też miejsca gdzie trudno spotkać turystów i gdzie można w ciszy kontemplować uroki przyrody. Takimi miejscami są na przykład okolice Białych Skał i Skałek Łężyckich oraz dolina Pośny.\nSieć szlaków w Górach Stołowych jest gęsta i pozwala dotrzeć do wszystkich ciekawych, zarówno przyrodniczo, kulturowo, jak i krajoznawczo, miejsc. Szczególnie godny polecenia jest szlak niebieski prowadzący z Radkowa Pustą Ścieżką na siodło między Szczelińcem Wielkim a Małym. Z kolei szlakiem żółtym dotrzemy z Radkowa do Wodospadów Pośny, niegdyś niezwykle romantycznego miejsca z licznymi kaskadami, dzisiaj niestety mocno zaniedbanego. Z miejscowości Karłów prowadzi szlak czerwony delikatnie pod górę. Na rozstaju dróg dochodzi szlak żółty, który prowadzi po kamiennych schodach na sam szczyt Szczelińca. Trasa turystyczna prowadzi pięknymi zakątkami, pomiędzy skałami, znajduje się tu wiele ciekawych form skalnych o wspaniałych kształtach przypominających różne postacie czy zwierzęta. Są też tam tarasy widokowe, z których widoki są imponujące. Następnie szlak żółty prowadzi do przełęczy pomiędzy Szczelińcem Wielkim a Małym. Od przełęczy szlak prowadzi w dół, przez drogę asfaltową, przez las do wsi Pasterka. Szlak żółty przebiega obok schroniska PTTK Pasterka., dalej idzie przez łąkę i wchodzi do lasu. Dukt leśny poprowadzony jest wspaniałymi zakątkami z ciekawymi formami skalnymi. Szlak żółty dochodzi do Karłówka i odchodzi w lewo do Radkowa. Można iść dalej szlakiem niebieskim, który także po chwili odchodzi do Radkowa. Jednak tu wchodzi szlak czerwony i wspina się do góry, następnie dochodzi do drogi asfaltowej, którą przecina i skręca w prawo do lasu. Dalej wiedzie do rozdroża pod Szczelińcem i skręca w lewo do Karłowa. Szlak godny polecenia, długość trasy około 10 km, z krótkimi podejściami.\nNiezmienną popularnością cieszą się uzdrowiska znajdujące się na tych terenach. W Polanicy-Zdroju można pospacerować po urokliwym parku i odwiedzić hutę szkła artystycznego. W Dusznikach Zdroju warto zwiedzić znane na całym świecie Muzeum Papiernictwa. Z kolei Kudowa-Zdrój oferuje kilka ciekawych muzeów i skansenów, z których warto wymienić Muzeum Zabawek, Muzeum Żaby i Szlak Ginących Zawodów. Atrakcją od lat przyciągającą turystów jest Kaplica Czaszek w Czermnej, a także Skansen w Pstrążnej.\nPo czeskiej stronie Gór Stołowych warto wybrać się przede wszystkim do Adrspachu i Teplic nad Metuji, gdzie znajdują się wejścia do skalnych miast. W Nachodzie jest godne zobaczenia stare miasto i zamek, a w Broumovie przepiękny klasztor.


Kwiaty na lodowcu. HiMountain Tien-Shan 2009 - Polish Female Expedition\nNa Chana i... Pobiedę? I to w dodatku z babami? Pomysł zahaczający o szaleństwo. Ale właśnie taka idea zrodziła się jednocześnie w kilku głowach. Każda z nas i tak pojechałaby w tym roku w Tien-Szan...\nDlaczego więc nie pojechać razem, w kobiecym składzie? Spróbować, jak to jest być zdane tylko na siebie. Podnieść sobie samym poprzeczkę.\nW ostatecznym składzie zostajemy tylko trzy: Ola Ihnatowicz, Asia Stasielak (obydwie KW Warszawa) i ja (KS Kandahar). Plan wyprawy zakłada najpierw działanie w czysto kobiecym stylu na Chan Tengri, do skutku. Lepiej wrócić z jednym szczytem niż z żadnym. Dopiero po zakończeniu akcji górskiej na Chanie spróbujemy zmierzyć się z Pikiem Pobiedy – górą mającą sławę jednej z najtrudniejszych i najbardziej niebezpiecznych na świecie. I tutaj już bierzemy pod uwagę możliwość, że na szczyt wyruszy tylko część z nas, że może trzeba będzie się „podpiąć” pod jakiś męski zespół.\n13 lipca „HiMountain Tien-Shan 2009 – Polish Female Expedition” wyrusza do Kirgistanu. Lot do Biszkeku i przejazd z przygodami przez Kirgizję odbywamy wspólnie z „Almanak Expedition” – polską wyprawą na Chan Tengri. W Maida-Adyr, skąd do bazy leci się helikopterem, drogi obu grup mają się rozejść. Oni planują atakować Chan Tengri wariantem północnym, trudniejszym, lecz bezpieczniejszym. Lecą więc do bazy na lodowcu Inylczek Północny. Nas plany związane z Pobiedą skazują na wchodzenie na Chana od strony Inylczeku Południowego, drogą łatwiejszą, ale narażoną na lawiny. Dowiadujemy się jednak, że początek sezonu jest wybitnie śnieżny. Jednocześnie okazuje się, że lot z jednej do drugiej bazy wcale nie przerasta nas finansowo. I tak oto wieczorem przed odlotem, podczas imprezy integracyjnej z Czechami, zapada spontaniczna i słuszna decyzja: obydwie polskie grupy lecą na północ. Na południe przeniesiemy się, jak zrobimy Chana.\n17 lipca lądujemy w bazie północnej. Kontynuując tradycję polskich wypraw niskobudżetowych, chcąc uniknąć opłat, stawiamy osobną „polską bazę” niedaleko kirgiskiej. Jest jeszcze jedna baza – kazachska, pół godziny drogi od kirgiskiej. Faktycznie leży ona już na terytorium Kazachstanu, choć ani słupka granicznego, ani pogranicznika nikt tu nigdy nie widział. Nad obiema bazami i lodowcem góruje piękna, wieczorami przybierająca czerwonawą barwę, bryła Chan Tengri. Naprawdę niesamowite miejsce.\nNazajutrz ruszamy w górę w celu założenia jedynki. Jakoś tak wychodzi, że idziemy wspólnie z damską częścią Almanak Expedition – Izą Kamińską i Agą Konopką. Odtąd ich drogi częściej będą pokrywały się z naszymi niż chłopaków i w końcu uznamy, że nasz Female Team tworzymy nie w trójkę, a w piątkę. Jeśli dodać do tego dziewczyny z innych krajów, w tym nie tylko te idące z mężami czy przewodnikami, ale i kilka działających w zespołach kobiecych, okazuje się, że Chan Tengri to bardzo sfeminizowana góra.\nDroga do jedynki nie przedstawia trudności. Po stromym śnieżnym podejściu, w miejscu przekraczania szczeliny, zaczyna się łańcuch poręczówek. Później trawers, podejście, pośredni obóz, tzw. niższa jedynka, znów śnieżne podejście i jesteśmy na miejscu, na 4600 m. Kopiemy platformę, stawiamy żółtego HiMountaina, gotujemy i wracamy do bazy.\nPonieważ Asia nie najlepiej się czuła na górze, kolejne wyjście, mające na celu postawienie wyższych obozów, rozpoczynamy dopiero dwudziestego, po dniu odpoczynku w bazie. Na szczęście tym razem w jedynce wszystkie czujemy się dobrze, nazajutrz wyruszamy więc do dwójki, położonej na ok. 5500 m. Koledzy nastraszyli nas długością i trudnością trasy, decydujemy się więc, zamiast wracać do jedynki na noc i kolejnego dnia wynosić resztę rzeczy, pójść z wszystkim na raz, a wysiłek tego dnia zrekompensować sobie nazajutrz słodkim nic nie robieniem w dwójce. Droga do obozu z ciężarem i bez aklimatyzacji zajmuje faktycznie 7-8 godzin i jest męcząca, ale skałki okazują się łatwe, a całość trasy porządnie zaporęczowana. Dwójka znajduje się na komfortowym plateau – chyba jedynym kawałku płaskiego terenu z tej strony góry.\nKolejnego dnia, tak jak sobie obiecałyśmy, odpoczywamy w obozie. Niektórym wysokość o sobie przypomina, ale nie na tyle dramatycznie, żeby było konieczne zejście. 23 lipca ruszamy więc do góry z zamiarem założenia trójki. Chcemy najpierw postawić obóz na wierzchołku Ramienia Czapajewa i tam spędzić noc. Zależy nam na dobrej aklimatyzacji, także pod kątem drugiej góry. Dopiero po przespaniu nocy na 6100 planujemy przeniesienie obozu na leżącą na 5800 m przełęcz, gdzie nasza droga spotyka się z południową i skąd rozpoczyna się atak szczytowy.\nJuż na początku trasy Asia jest zmuszona zawrócić. Nie jest jeszcze w dobrej formie, najwyraźniej potrzebuje więcej czasu na aklimatyzację, nie ma więc sensu, żeby szła wyżej. Ola i ja ruszamy z kopyta, na zaporęczowanych stromych skałach szybko zyskujemy wysokość i na Czapajewa docieramy w niezłym czasie ok. 4 godzin. Stąd pierwszy raz widzimy Pobiedę. Robi wrażenie. Stawiamy namiot i uciekamy przed nadciągającymi chmurami do dwójki. Tu okazuje się, że Asia, czując się dobrze, poszła już sama do bazy. Nam się zwyczajnie nie chce. Śpimy w dwójce.\nNa drugi dzień na dół niemal biegniemy, choć wyruszamy bez śniadania. W jedynce obiecujemy sobie bowiem zjeść coś normalnego, tutaj mamy tylko liofilizaty. Nawiasem mówiąc Ola i ja znakomicie się dogadujemy w kwestiach kulinarnych. Obydwie bez przerwy rozmawiamy o jedzeniu, obydwu apetyty wraz z wysokością rosną zamiast maleć. W końcu stwierdzamy u siebie istnienie wysokogórskich pasożytów – tasiemców, ale wyjątkowych, bo będących płci żeńskiej. Ola ma Matyldę, a ja Klotyldę. One również stają się pełnoprawnymi członkiniami Female Team.\nW bazie tasiemice i my jesteśmy wreszcie szczęśliwe, korzystając z wszelkich dóbr, jakie to miejsce oferuje. Dowiadujemy się, że na najbliższe dni szykuje się załamanie pogody, doradzamy więc wszystkim pozostałym zejście. Aga i Iza i tak schodzić muszą, i to szybko. Spały na Czapajewie, rano podczas pakowania wiatr porwał im jeden śpiwór i karimatę. Załatwiamy wypożyczenie zapasowego sprzętu, szykujemy się do wyjścia. Na szczęście nie jest to konieczne, bo wieczorem dziewczyny docierają do bazy. Zresztą poinformowani o całej sytuacji przewodnicy w jedynce chętnie by je przygarnęli do swoich śpiworów, jednak nie chciały skorzystać.\nKolejnego dnia wysypiamy się, jemy, kąpiemy, odwiedzamy to jedną, to drugą bazę. Załamanie pogody faktycznie wieczorem przychodzi, niedługo po zejściu naszych kolegów. Niezbyt dobra pogoda utrzymuje się też następnego dnia, 27 lipca. Niestety 28-go, który już ostatecznie miał być dniem wyjścia, nadal jest zmienna. We mnie uaktywnia się górskie ADHD. Gdy tylko przestaje padać i mgły się rozstępują, chcę iść do góry, torować sama do jedynki. Jednak reszta zespołu nie podziela mojego nastroju, znów siedzimy w bazie. Jeszcze gorzej jest, gdy kolejnego dnia pogoda też jest średnia, choć moim zdaniem na wyjście z bazy do jedynki w zupełności wystarczająca. Ale nie – siła większości skutecznie powstrzymuje mnie przed wyjściem. Piąty dzień w bazie. Żeby nie zrobić nikomu krzywdy idę biegać po morenie. Tego wieczoru głupio nam dokonywać kolejnego najazdu na bazę kirgiską, jako namiot socjalny wykorzystujemy więc... nasz trzyosobowy HiMountain Yeti’s Residence. I okazuje się, że wcale trzyosobowy nie jest, gdyż może w nim siedzieć osób dziewięć, w dodatku grając w kości.\nTrzydziestego wreszcie wychodzimy. Pogoda idealna. Będąc na przełęczy można by dziś atakować szczyt. Śpimy w jedynce. Do dwójki idziemy kolejnego dnia. W nocy pada śnieg, wieje, namiot kładzie się na nas. Rano nikt nie wychodzi. Ale około 9-10 poprawia się na tyle, że kilka osób wyrusza w górę. Dziewczyny nie chcą iść, z drugiej ekipy też nikt się nie rusza, ale mnie roznosi. Chcę też sprawdzić, co z naszym namiotem na Czapajewie. Gdy zbliżała się niepogoda akurat korzystali z niego koledzy z drugiej wyprawy, poprosiłyśmy więc, aby go poskładali, żeby nie porwał go wiatr. Teraz nie wiemy, czy go znajdziemy. Jednak nawet ten argument nie przekonuje pozostałych. Nie chcę awantury, zdejmuję szpej i plecak, zostaję. Zresztą może to i nie najlepszy dzień, dziś pierwszy sierpnia, rocznica tragicznych wydarzeń na Piku Korżeniewskiej...\nNa Czapajewa ruszamy kolejnego dnia. Ola, Tomek z wyprawy Almanaka i ja rwiemy do przodu. Ku naszemu miłemu zaskoczeniu wkrótce kończy się torowanie, śnieg jest wywiany, na skałach mamy więc ten komfort, że nikt nam nic nie zrzuca na głowy, nikogo nie trzeba wyprzedzać, a mozolnie posuwający się ogonek, w którym niestety iść musi Asia, został daleko w dole. Na Czapajewie ku swej radości dostrzegamy pod śniegiem zmiętoszony żółty materiał, któremu po kilku godzinach pracy przywracamy kształt naszego namiotu.\nKolejnego dnia tylko krótkie zejście na przełęcz i odpoczynek przed planowanym na jutro atakiem. Trasa wiedzie łatwym, śnieżnym terenem, poza dwiema szczelinami niezaporęczowanym. Widać, że obok jest nawis, ale kopiąc się w śniegu po kolana nie mamy świadomości, że właśnie przechodzimy najniebezpieczniejszy odcinek całej drogi. Stawiamy obóz na przełęczy.\n„Jeśli góry są szkołą czekania, to Tien-Szan szczególnie” – ten tekst z mojego dziennika wyprawy może posłużyć za motto kolejnych dni. W nocy wieje i sypie. Stres, żeby nie przespać budzika. O trzeciej nad ranem drę się na cały obóz: - Anyone going up? Cisza. Może za godzinę, może za kolejną. W końcu wiadomo – dziś nie ma szans na atak, leżymy cały dzień w namiotach. I na drugi dzień to samo.\nStatystyka wejść od północy w tym sezonie nie nastraja optymistycznie. Przed załamaniem pogody wszedł Igor z Rosji z przewodnikiem Slavikiem – para „cyborgów”, bijąca rekordy czasów. Dwa dni temu trójka Krasnojarców, którzy mają na koncie nową drogę na Pobiedzie, a teraz przymierzają się do północnej ściany Chana. Podobno były też jakieś wejścia od południa, ale generalnie nie jest dobrze. My cyborgami nie jesteśmy.\nTrzeciego dnia w końcu próbujemy. Częściowo dlatego, że próbuje ekipa Almanaka – dla nich to ostatnia szansa, muszą schodzić na śmigło. Wychodzimy Asia i ja, Ola nie ufa pogodzie. A pogoda nie jest wiele lepsza niż wcześniej, zresztą uspokoiło się na tyle późno, że wychodzimy dopiero o szóstej. Znów nadciągają chmury, widoczność słaba, coraz mocniej wieje. Kolejne osoby zawracają, zostaje tylko Tomek i ja. Wiem, że szanse mamy małe, a jeśli zawrócimy wyżej, ja już nie będę miała sił na drugą próbę. Namawiam więc Tomka do odwrotu. Kiedy dochodzimy do obozu, wychodzi słońce, choć wieje nadal. Żałujemy, bo dwie osoby tego dnia weszły na szczyt. Ekipa Almanak Expedition schodzi na dół.\nSiódmy sierpnia. Ta noc była inna. Już wiem, że wreszcie dostałyśmy swój dzień. Startujemy o piątej, razem z nami czterech Turków i rosyjskie małżeństwo. Idąc w ogonku po poręczówkach nie sposób trzymać się razem. Zresztą już pierwsza próba czekania na dziewczyny przekonuje mnie, że po prostu się nie da, zamarzłabym. Ale pogoda jest idealna, możemy sobie pozwolić na to, by każda szła swoim tempem i w razie czego zawróciła. Ruszam więc dalej wzdłuż poręczówek do góry. Zatrzymuję się tylko na moment na 6700. Tu leży zapakowane w worek ciało Polaka, który zamarzł rok temu...\nDalej kuluarem, szybko, bo zimno, ku słońcu. Postacie pozostałych stały się małymi ludzikami gdzieś w dole, mogę się tylko domyślać, czy dziewczyny idą, czy zawróciły. Ale wiem, że na szczycie powinnam być najpóźniej o 14, więc muszę iść. Ponad przełączką spotykam dwójkę schodzącą ze szczytu; wyruszyli z prowizorycznego obozu czwartego na 6400. Mówią, że jeszcze prawie 2 godziny po polach śnieżnych. Dobrze, że przetorowali. Jakie te ostatnie sto kilkadziesiąt metrów jest nudne! Ale w końcu widzę: trójnóg, krzyż. Jest 13:50. Jestem sama, inni pewnie zawrócili. Tylko góra i ja. Widoki powalające. Miotam się, żeby zrobić sobie sama zdjęcia z flagami. Aparat dał radę, wejście potwierdzone. O czternastej zaczynam schodzić.\nKu swojemu zaskoczeniu spotykam Turków i rosyjską parę. Mówię, że jeszcze daleko, ale idą dalej. W kuluarze spotykam Asię. Mówi, że Ola nienajlepiej się poczuła i zawróciła, a ona sama, choć wie, że na szczyt raczej nie zdąży, chce iść w górę do siedemnastej. Próbuję ją namówić do odwrotu. Ale nikogo nie da się zawrócić na siłę – Asia rusza do góry, ja w dół.\nDo obozu dochodzę naprawdę zmęczona. Ola wychodzi z herbatą. Pakuję się do śpiwora. Z niepokojem czekamy na Asię świadome, że w razie czego tylko Ola jest w stanie wyjść do góry, ja nie mam sił. Asia wraca po dwudziestej. Do szczytu zabrakło jej mniej niż 100 metrów pól śnieżnych, zawróciła, bo było już późno.\nAsia i Ola nie chcą podejmować kolejnej próby, więc nazajutrz schodzimy. Ale żeby zejść, trzeba najpierw wyjść na Czapajewa. Ola pomyka żwawo, Asia i ja powłóczymy nogami. Później szybkie zjazdy do dwójki. Zejście do jedynki trwa długo, plecaki ciężkie, poręczówki pomarznięte. Do obozu dochodzimy o 21:00. Ja tradycyjnie się przeładowałam, więc ostatnie kilkaset metrów pokonuję... na kolanach. Kolejnego dnia schodzimy już na luzie, choć plecaki wgniatają w ziemię. W południe jesteśmy w bazie.\nTo, co dzieje się później, jest jak sen. Pojawia się Misza – szef bazy kirgiskiej wraz z kazachskimi przewodnikami, gratulują i wręczają nam... kwiaty i czekoladki! Różowe róże, przywiezione specjalnie dla nas helikopterem. Później jedzenie, kąpiel. Znów jesteśmy ludźmi. A wieczorem impreza u Kazachów i niezapomniany nocny powrót przez lodowiec. Nazajutrz snu ciąg dalszy. Ta baza, ci ludzie, ta góra nad nami. Wszystko jest idealne.\nAle sielanka nie może trwać długo. Kolejnego dnia, 11 sierpnia, lecimy do bazy na Inylczeku Południowym. Spotykamy tu Igora, który z kolejnym supermocnym przewodnikiem Gieną szykuje się na atak na Pobiedę, a także dwóch Polaków, Andrzeja i Tomka, który atakują Chana. Więcej klientów w naszej bazie nie ma. Jest jeszcze druga baza, tam jest więcej ludzi.\nTrzeba zaplanować dalszą akcję. Ola nie czuje się na siłach i rezygnuje z Pobiedy. Asia chce iść, ale potrzebuje jeszcze dnia odpoczynku. Giena udziela szczegółowych wskazówek i radzi, żeby wyjść jutro z nimi, bo droga do jedynki jest trudna orientacyjnie. Chcę iść z chłopakami sama, zostawić depozyt, wrócić i kolejnego dnia iść z Asią. Ale przed jedynką są szczeliny, Giena odradza samotny powrót. Nazajutrz idę więc z nimi do początku szczelin, tam zostawiam depozyt, życzę chłopakom powodzenia i wracam sama.\nKolejnego dnia, nie przejmując się złowróżbną datą 13 sierpnia, Asia i ja wyruszamy z bazy. Labirynt seraków i szczeliny przebywamy bez problemów. Lokujemy się w pustym namiocie Irańczyków kilkaset metrów przed właściwym obozem. Rano wita nas ponad pół metra świeżego śniegu i widoczność sięgająca końca własnego kijka. Po omacku przez pole minowe zasypanych szczelin brniemy do obozu, żeby spytać, czy ktoś idzie do góry. Jeszcze nie wiedzą. Czyli sprawa jasna: pójdą jak przetorujemy. Spotykamy dwójkę schodzącą ze szczytu. Ale mimo ich śladów stwierdzamy, że torując same pod lodospad „zajedziemy” się już na starcie. Zostajemy.\nKolejnego dnia pogoda bez zmian. Asia stwierdza, że nie ma już motywacji do walki z tą górą i chce schodzić. W dodatku szef naszej bazy na łączności straszy, że gdy tylko Andrzej i Tomek, którzy właśnie utknęli przez masy śniegu na Chanie, oraz Igor i Giena, zejdą, zwija bazę i nie będzie na żadną z nas czekał. Wszystko idzie nie tak. A jednak postanawiam zostać. Chociażby „podpiąć” się pod kogoś, wejść na przełęcz Dziki, zrobić rekonesans przed przyszłym rokiem i z Gieną i Igorem zejść na śmigło.\nW jedynce prawie wszyscy zbierają do wycofu. To dobrze, Asia zwiąże się z nimi, problem szczelin mamy z głowy. Zostaje jeden zespół, który przybył wczoraj wieczorem. To czwórka chłopaków, których poznałyśmy w bazie kazachskiej: Losza Bażenow, Wład Czechlow i Andriej Korneew z Kazachstanu oraz Israfil Ashurly z Azerbejdżanu. Pracują na Chanie przy zakładaniu poręczówek, jako przewodnicy i ratownicy. Tutaj są dla siebie, chcą skompletować „Śnieżną Panterę”. Też idą stylem alpejskim. Zanim rozstajemy się z Asią od Loszy dostajemy... kwiaty.\nAsia poszła. Siedzę sama w namiocie. Nie mam odwagi zaproponować chłopakom wspólnego działania, na pewno nie chcieliby na jedną z najniebezpieczniejszych gór świata brać ciężaru w postaci baby. Spróbuję za nimi nadążyć, sama z trzyosobowym namiotem. Tymczasem... to oni proponują mi wspólne wyjście. I to nie na zasadzie luźnego „podłączenia się”, tylko jako jeden zespół – z ich namiotem, z wspólnym jedzeniem.\nKolejnego dnia pogoda jest lepsza, ale nie wychodzimy, trzeba poczekać aż poschodzą lawiny. Po południu na lekko Losza, Wład i ja idziemy przekopać się powyżej lodospadu. Przez radio dowiadujemy sie, że Igor i Giena byli dziś na szczycie i... schodzą od razu na dół. Czyli albo nie idę nigdzie i wracam z nimi z jedynki, albo palę za sobą mosty i idę z chłopakami na szczyt, licząc się z tym, że mój wyjazd się przedłuży, a Asia i Ola nie będą mogły na mnie poczekać. Długo się nie zastanawiam. Na łączności proszę dziewczyny o przebukowanie samolotu. Wiem, że to wszystko jest szaleństwem. Ale czasem trzeba być szalonym.\n17 sierpnia po nieprzespanej nocy, przerwanej przybyciem po 23:00 Gieny i Igora, wyruszamy. Plan na dziś: dotarcie od razu do trójki, do jamy na 5800 m. Na lodospadzie trochę klniemy pod ciężarem plecaków. Jeszcze nie jest zimno, podziwiamy widoki. Szybko mijamy dwójkę na plateau i podchodzimy na Przełęcz Dziki. Teraz bardzo długie i strome śnieżne podejście. Torujemy na zmianę. Pod koniec jestem tak zmęczona, że nie mam siły się ubrać, a robi się coraz wietrzniej i zimniej. Pomaga mi Wład. W końcu docieramy do jamy. W piątkę jest ciasno, więc nawet ciepło.\nKolejnego dnia na szczęście chłopaki zaplanowali przeskok tylko o jeden obóz, na 6400. Jest zimno i wieje, ale kurtka i spodnie z primaloftu się sprawdzają. Na skałach są poręczówki sprzed dwóch lat. Jakość różna, ale dobrze, że są. Później pola śnieżne i znów zaporęczowane skałki. Na 6400 stawiamy namiot na niewielkim wypłaszczeniu pod kamieniem.\nW nocy i rano wieje tak, że wychodząc do toalety zastanawiam się, czy się nie przywiązać repsznurem do namiotu. Około dziesiątej wiatr trochę słabnie, a widoczność z żadnej robi się średnia. Wychodzimy. Najpierw zaporęczowane skały, wyżej pola śnieżne, wreszcie szczyt Pobiedy Zachodniej Po długich poszukiwaniach znajdujemy wypłaszczenie na grani – obóz piąty. Jest tu jeden podarty porzucony namiot oraz jama z... nieboszczykiem. Podobno byli w dwójkę, wiatr rozszarpał im namiot, uciekli w panice, później jeden odkopał swoje rzeczy, a drugi nie, więc ten jeden poszedł w dół, a drugi tu został i zamarzł. Nie mogę w to uwierzyć, jak to, zostawił partnera?! Nie wiem jeszcze, co znaczy Pobieda. Ale wkrótce mam się tego dowiedzieć...\nKolejnego dnia nie udaje nam się wyjść. Po prostu się nie da, boimy się, czy namiot wytrzyma. Z dołu do piątki dociera pięć osób. Chłopacy mówią, że to starzy wyjadacze. Planujemy wspólny atak na jutro. Bierzemy nasz namiot i sprzęt do gotowania, żeby awaryjnie zostawić je na końcu czterokilometrowej grani, pod Obeliskiem, u stóp właściwej kopuły szczytu.\nDwudziesty pierwszy sierpnia. Wieje niewyobrażalnie, zimno straszliwie, nic nie widać, ale nikt nie kwestionuje dzisiejszego planu ataku. Po dwóch nocach na 7000 nie jesteśmy zbyt rześcy. Wychodzimy po piątej. Postać, idąca przede mną, niemal biegnie po grani, nie mogę nadążyć, muszę torować, bo zawiewa ślady. Nie wiem jeszcze, że to Aleksander Puczenin, drugi po Denisie Urubko. Wreszcie ktoś mnie wyprzedza. Jesteśmy pod Obeliskiem. Pozbywamy się depozytu i szybko ruszamy w górę, żeby nie zamarznąć.\nZimno. Mimo ostrego tempa nie udaje mi się utrzymać czucia w rękach i nogach. Schodzić? Nad tym samym zastanawia się obok dwóch panów, których ochrzciłam Cyborgami; jeden z nich był na górze już cztery razy. Moi chłopacy wyprzedzają mnie. Próbuję jeszcze rozgrzać się w pierwszych promieniach słońca, ale to nic nie daje. Więc wycof. Ale – jak? Teren łatwy nie jest, a ręce i nogi mam jak drewniane kołki. Wład zauważył, że coś nie tak, zawraca, chce mi pomóc. A ja... krzyczę na niego, że ma iść na szczyt. Trudno, sama tu polazłam, to teraz zostanę, ale po co on ma tracić szansę. Może zejdę z dwoma Cyborgami. Ale nie, oni już szybko ulotnili się na dół. Wład jest uparty. Daje mi swój czekan, schodzi przede mną. Wściekła na siebie schodzę pod Obelisk, gdzie Cyborgi rozstawiają już namiot. Podobno zawróciliśmy gdzieś z 7200.\nPo chwili dołącza do nas Losza, zanoszący się od kaszlu, oraz Sierioga z ekipy Cyborgów. Wkrótce musimy jednak zwolnić miejsce w namiocie dla tych, którzy są u góry i pewnie spędzą tu noc. A na górze jest Israfil, Andriej, Rosjanin Pasza i Puczenin. Dwóch Cyborgów będzie na nich czekać, w razie czego wyjdą do góry. Sierioga, Wład, Losza i ja mamy wracać. Ciężki powrót czterokilometrową granią. Na początku zmieniamy się na torowaniu, eskortując słaniającego się Loszę. Później już umieramy wszyscy. Podobno szliśmy sześć godzin. Ja nie wiem, padam w pierwszym namiocie, obok Loszy.\nRano nie mogę się dobudzić. Cyborgi wracają spod Obelisku. Israfil, Pasza i Puczenin byli na szczycie, Andriej się wycofał. Cyborgi każą nam opuścić swój namiot, zaraz zabierają go na dół. Naszego chłopacy postanowili nie rozstawiać, też mamy od razu schodzić. Nie umiem ubrać butów, uprzęży, raków – ręce nie nadają się do niczego. W obozie chaos. Standardowo wieje nieziemsko i jest strasznie zimno. Ktoś rzucił hasło, że jutro z drugiej bazy jest śmigło, chcą zdążyć. Kolejne osoby schodzą na dół. Ktoś pomaga mi się wyszpeić, próbuję iść, czekan wypada mi z ręki, plącze się na repie pod nogami, nie umiem go podnieść. – Jeśli chcesz żyć – mówi Losza, któremu się nieco poprawiło – to musisz umieć utrzymać czekan i kijek – i idzie. Acha – myślę - to ja może tu zostanę, odpocząć jeden dzień, który przedłuży się w wieczność... Ostatnia nadzieja to Wład. Biega wciąż jak matka Polka wokół naszych, którzy zeszli ze szczytu. W końcu podchodzi do mnie, ubiera na zesztywniałe ręce dodatkowe łapawice, mocuje czekan w szpejarce, bierze mój kijek. I każe iść.\n- No, tym razem masz pół procenta szans – myślę sobie, patrząc na czekające mnie, niby krótkie, podejście na Pobiedę Zachodnią. Pięć kroków i na kolana. Próbuję do dziesięciu. Daję radę. Wład jak cień idzie za mną. Wreszcie szczyt, zejście. I nadzieja, że się uda. Wład pierwszy, ja po jego śladach. Powoli wytracamy wysokość. Jest coraz lepiej. Aż do momentu, gdy zaczynają się skały i poręczówki. Zjeżdżać bez użycia rąk się nie da, w dwójkę też nam nie wychodzi. Właśnie minęło nas dwóch Cyborgów. Mają linę, przydałaby się. Ale im się przecież tak bardzo spieszy na śmigło. Idą na dół. Wisząc przy mnie na poręczówce Wład oznajmia: - Słuchaj, albo zjedziesz sama, albo obydwoje zostaniemy tu jako śniadanie dla wron. I wiem, że on naprawdę jest gotów tu ze mną zostać. Nie! Próbuję zjeżdżać, idzie strasznie wolno, ale się da. Wład mnie przepina, poprawia łapawice jak małemu dziecku. Znów wierzę, że się uda. Niżej mniej wieje i jest cieplej, dłonie rozgrzewają się na tyle, że jestem w stanie sama wpinać karabinek. Linę okręcam wokół ręki jak w kluczu francuskim i tak zjeżdżam. Idzie mi średnio, kilka razy spadam, ale zyskujemy czas. W końcu daję radę zjeżdżać normalnie, iść z czekanem. Dochodzimy do jam na 5800, gdzie odpoczywają nasi koledzy. Wygląda na to, że się udało.\nPóźniej już wspólne zejście do jedynki, na drugi dzień do bazy chłopaków. To, jak zostajemy tam przyjęci, przechodzi wszelkie nasze wyobrażenia. Wład zostaje okrzyknięty „gierojem”. Moja baza jeszcze stoi, choć dziewczyny musiały ją już opuścić. Śmigło jest kolejnego dnia, chłopaki odlatują do Kazachstanu, a ja ze spotkanymi znajomymi idę do Maida-Adyr trekiem. Na nizinach trawa jest jakby bardziej zielona niż gdy wylatywaliśmy, kwiaty bardziej pachną. A może to przez nią – Pobiedę? Dzięki, Wład.\nHiMountain Tien-Shan 2009 – Polish Female Expedition 2009” mogła dojść do skutku dzięki następującym firmom, instytucjom oraz mediom:\nHiMountain, Polski Związek Alpinizmu, Klub Skialpinistyczny Kandahar, Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, AWF Kraków, Reni Sport, Inhead, Xann Design, Olympus, Garmin, Lifesystems, Marsat, Teleexpress, TVP Kraków, Radio Kraków, Tygodnik Podhalański, Traveler, Góry, Onet.pl, Wspinanie.pl, Ceneria.pl, Wspinaczki.pl, NEWW, Obywatel.\nZapraszamy do obejrzenia fotogalerii zdjęć z wyprawy.


Para prezydencka zaprasza na wspólne Narodowe Czytanie „Balladyny” | dzieje.pl - Historia Polski\nAKTUALIZACJA: 05.09.2020, PUBLIKACJA: 02.09.2020 Dziedzictwo kulturowe\n"Zapraszamy państwa na Narodowe Czytanie +Balladyny+ Juliusza Słowackiego w sobotę, 5 września" - powiedział prezydent.\n"Osadzona na tle baśniowych dziejów opowieść o dwóch siostrach – Balladynie i Alinie – stała się bardzo popularna. Wywarła duży wpływ na muzykę, malarstwo czy rzeźbę, a powstałe na przestrzeni lat jej liczne inscenizacje, zrealizowane przez wybitnych reżyserów i aktorów scen polskich, cieszyły się ogromnym zainteresowaniem" - napisano na stronie prezydenta.\nAkcja Narodowe Czytanie organizowana jest przez Prezydenta RP od 2012 roku. Została zainicjowana wspólną lekturą "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. W 2013 roku w całej Polsce odbyło się czytanie dzieł Aleksandra Fredry, a podczas następnych edycji czytano m.in. "Potop" i "Quo vadis" Henryka Sienkiewicza, "Lalkę Bolesława Prusa, "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego, "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego oraz polskie nowele. (PAP)


Www.cecib.edu.pl - Zdumiony człowiek.\nAutor: Quelit 2012-03-20 10:06:21\nJestem zdumiony tym co ostatnio zobaczyłem gdy odwiedziłem pewien punkt w trójmieście oferujący wynajem samochodów gdynia, bo o te miasto chodzi, ma chyba jedyny w Polsce punkt wynajmu z samochodami tej klasy. Byłem zaskoczony gdy tam się znalazłem. Mustang, Ferrari, Lamborghini, Bugatti, to tylko niektóre z ogromnej ilości marek samochodów jakie oferowała ta wypożyczalnia samochodów gdynia powinna być dumna z oferty o jaką pokusił się właściciel wypożyczalni.\nAutor: Tommi Tytuł: Kredyt na samochód\nKredyt samochodowy to dla sporej części naszego społeczeństwa jedyna szansa na to, aby posiadać własny samochód. Niskie oprocentowanie, minimum formalności i wymaganych dokumentów, a także inne korzystne warunki, przyczyniają się do zdecydowanego wzrostu zainteresowania...\nTakie punkty dodają prestiżu miastu. Żadne inne miasto nie może się pochwalić taką ofertą, bo w żadnym innym mieście nie istnieje tak dobra wypożyczalnia samochodów. Gdańsk na ten przykład nie posiada żadnego punktu oferującego wynajem samochodów.\nGdynia przyciąga klientów jak magnes. Pełno tu turystów, często tych bogatych, którzy mogą sobie pozwolić na tego typu wynajem samochodów. Gdynia właśnie do takich ludzi trafia i to właśnie dla tego typu ludzi powstała wypożyczalnia samochodów.\nGdynia zaskakuje przepychem, bo tak raczej trzeba określić to co ma w swojej ofercie wypożyczalnia samochodów. Gdańsk z drugiej strony razi nie tyle przepychem co obojętnością, przez którą traci całe miasto. Uważam, że w mieście tej klasy powinna znajdować się wypożyczalnia samochodów.\nGdynia z drugiej strony może niepotrzebnie postawiła na same samochody luksusowe. Z drugiej strony jednak słyszałem, że planowana jest druga wypożyczalnia samochodów gdańsk tym czasem nie planuje nic.


Autor Wątek: Brodawki (Przeczytany 2529 razy)\n« dnia: Luty 19, 2017, 22:00:21 »\nBurek ma 13 lat. Od jakiegoś roku pojawiają jej się brodawki. Nie robią się ciemne, takie jakieś nierówne są. Próbuję je smarować jaskółczym ale o tej porze roku ledwo można z 1/15 kropli soku z liścia wycisnąć. Przy takim puszystym psie się tak nie da.\nWesprzeć wątrobę? Sylimarol niezbyt trawi i kończy się to biegunką (trzustkowiec) Dobrze reaguje na zmielone zioła ale pomimo ich podawania brodawek przybywa.\nNic innego Daszy się nie dzieje.\nZastanawia mnie ilość tych zmian. Jest ich kilkanaście w bardzo krótkim czasie. Może przy czesaniu je roznoszę ale weź nie czesz długowłosego psa.\n« Odpowiedź #1 dnia: Luty 19, 2017, 23:52:26 »\n« Odpowiedź #2 dnia: Luty 20, 2017, 08:46:36 »\nZamówiłam rosyjski specyfik na bazie jaskółczego do smarowania punktowego. Małgosiu jakbyś zobaczyła moją żyworódkę to byś się pośmiała Największe w niej są korzenie\n« Odpowiedź #3 dnia: Styczeń 07, 2018, 16:44:28 »\nMinęło sporo czasu a brodawki nadal są. Nie ma ich więcej ale pomimo mojego smarowania stan obecnych się nie zmienił. Sąsiadka ma suczkę z nieoperacyjnymi przerzutami w wielu miejscach na ciele. Smaruje zmiany srebrem koloidalnym. Wet zalecił wiesiołek do picia do końca życia. Pies ma około 7lat. Kompleksową sterylizację. Zmiany po smarowaniu srebrem jakby wydają się mniejsze. Psica żwawsza ale to też moze być związane z lepszym samopoczuciem właścicielki. Co by nie było jest lepiej.\nU Daszy jaskółcze nie podziałało.\n« Odpowiedź #4 dnia: Styczeń 07, 2018, 20:49:19 »\nA gdyby tak zrobić teraz sok z jaskółczego ziela (całe rośliny z korzeniami) - macerat na soli fizjologicznej i zakonserwować go 1:1 gliceryną? Można próbować traktować brodawki olejkiem z melisy lub tataraku.\nJeśli to wirus, to może pomoże?\n« Odpowiedź #5 dnia: Styczeń 08, 2018, 10:51:36 »\nMiksowałem tak kiedyś same łodyżki.\nJakoś tak wydawało mi się, po doświadczeniach na swoich kurzajkach, że ciemniejszy sok z łodyżek działał lepiej od jaśniejszego z listków (smarowałem osobno, żeby mieć porównanie).\nNa szczęście u mnie glistnika całe łany (a nikt prócz mnie i mojej żony nie zbiera) więc nie ma problemu z surowcem.\nWyszło takie jasnozielone coś w ilości 3 łyżek. Dodałem wódkę (1:1) i olejki z Avicenny: 1 buteleczkę melisowego i 1 buteleczkę herbacianego.\nStosował mój brat i jego żona. Na Nią zadziałało (wszystkie 4 kurzajki zanikły) na Niego nie (żadna z 3 kurzajek nie zareagowała na lecenie). Pozbył się ich latem smarując sokiem z glistnika.\nA swojego kundla/powsinogę (wołanego Niemój:)) bratowa smarowała sokiem z żyworówki i działało.\nEDIT: choć, jak to się ostatnio okazało, człowiek nie zwierze, tylko ssak, więc nigdy nie wiadomo co u kogo zadziała.\n« Ostatnia zmiana: Styczeń 08, 2018, 10:55:41 wysłana przez zielarz polski »\n« Odpowiedź #6 dnia: Styczeń 08, 2018, 14:27:10 »\nTak po głębszym zastanowieniu coraz bardziej skłaniam się ku temu że to nie brodawki a coś w rodzaju tłuszczaków. Może są to miejsca po ukąszeniach kleszczy. Ot narośle.\nPolecę jeszcze srebrem bo glistnikiem w tym futrze to musiałabym mieć polankę jaskółczego.\n« Odpowiedź #7 dnia: Styczeń 08, 2018, 23:42:55 »\nJolu, u mnie kurzajki zeszły po maści ichtiolowej. U Młodego w zeszłym roku tak samo. Obecnie smarujemy 2 nowe kurzajki u Młodego, pobasenowe. Mam nadzieję, że i tym razem zadziała.\nStrona wygenerowana w 0.068 sekund z 36 zapytaniami.


Podkategoria: Galanteria - strona 1 - SEOcatalogue.pl\nBiżuteria męska - Butrym »\nNasz sklep oferuje najwyższej jakości biżuterię męską wykonaną ze skóry, rzemienia, metalu, minerałów. Projektantem biżuterii jest Bartosz Butrym, który powoli zdobywa renomę wybitnego designera. W naszej ofercie można z ...\nszczegóły wpisu www.butrym.com.pl »\nOdzież jeansowa dla dzieci »\nDżins to jeden z najbardziej mocnych a także najefektywniejszych surowców wykorzystywanych do produkcji odzieży zarówno dla dorosłych jak oraz dla młodzieży. Producent garderoby dziecięcej, firma Ratex, od niemalże dwóch ...\nszczegóły wpisu www.ratex-jeans.pl »\nDoborowa Odzież, moda w twojej szafie »\nJak przekształcają się nam pory roku tak zarówno ulegają przemianie style w modzie. Jeżeli interesują Państwa zawsze wzięte kolekcje - prawidłowo trafiłeś. Sklep internetowy BARAMAKS, jest jednym z liderów na Polskim ryn ...\nszczegóły wpisu www.baramaks.pl »\nNajnowsze tagi związane z podkategorią: Galanteria\nhurtownia pościeli (1), konfekcja (1), Łódź (16), tkanin (1), bransoletka (1), czaszki (1), naszyjnik (1), gładzenie (1), męska (1), producent odzieży (1), barwienie atmosferyczne (1), producent obrusów (1), pościelowe (1), drukowane (1), producent odzieży dziecięcej (1), biżuteria (6), pościel z adamaszku (1), mężczyzn (1), pościel itaka (1), wisiorek (1), ratex (1), pościel dziecięca (1), tkaniny noris medical (1), odzież damska męska sukienka sukienki na wesele eleganckie biżuteria srebrna bielizna damska torebki buty sklep odzieżowy moda (1), odzież dziecięca (6)


PICART Select Veterinary Diets Digestion /\nNazwa produktu: PICART Select Veterinary Diets Digestion\nZalecenia: psy dorosłe z problemami żołądkowymi\n• z dodatkiem prebiotyków MOS i FOS dla optymalizacji stanu zdrowia jelit, zmniejszenia występowania bakterii E. Coli i poprawy jakości stolca.\n• aplikacja naturalnej mięty, szałwii i kozieradki dla stymulacji pracy układu pokarmowego.\n• z dodatkiem nukleotydów optymalizujących rozwój i funkcjonowanie przewodu pokarmowego i pomagających zwierzęciu powrócić do zdrowia po kontuzji jelita cienkiego i grubego.\n• ekstrakt z Yucca Shidigera, eliminuje nieprzyjemny zapach odchodów, w tym moczu o +/- 30 % i kału o +/- 70%\nMięta jest wskazana w leczeniu wielu zaburzeń żołądkowych, takich jak niestrawność, wzdęcia, nudności i bóle górnej części przewodu pokarmowego.\nSzałwia jako roślina o właściwościach żółciopędnych wpływa na zmniejszenie bólu spowodowanego zapaleniem żołądka.\nNature's Protection Extra Salmon Adult All Breeds to sucha karma z certyfikowanym łososiem dla dorosłych psów wszystkich ras.\nNutram Sound Balanced Wellness Large Breed Adult Dog to holistyczna i bogata w składniki odżywcze receptura, która...


Najciekawsze opaski na głowę dla kobiet - SzczesliwaMama.pl\nHome / Moda / Najciekawsze opaski na głowę dla kobiet\nOpaski to rodzaj akcesoriów do włosów noszonych przez kobiety od wielu lat. Często używa się ich do utrzymania włosów z dala od twarzy użytkownika lub do stworzenia modnej fryzury. Opaski na głowę mogą być wykonane z różnych materiałów, w tym tkaniny, koronki i gumy. Najpopularniejszy materiał jest elastyczny – jest wygodny i łatwy w zakładaniu lub zdejmowaniu.\nKluczem do sukcesu jest znalezienie elastycznej lub wygiętej opaski na głowę, która nie uwiera w skronie przez cały dzień. Warto też znaleźć takie, które mają wyściełane końce, które pomagają amortyzować skroń. Dodatkowe punkty kobiety przyznają, jeśli materiał jest bardzo miękki, ponieważ ułatwia to noszenie przez cały dzień. Opaski damskie wykraczają poza podstawową potrzebę ujarzmiania włosów i przekształcają produkt w modny, wyrazisty element. Od jedwabnych modeli po opaski na głowę z misternymi dodatkami, opaski są wyjątkowe i różnorodne. W sklepach stacjonarnych i internetowych z łatwością można znaleźć opaski na głowę, które podkreślają Twoje piękne włosy.\nOpaski na głowę od chullo.pl to świetny sposób na utrzymanie włosów z dala od twarzy. Można je nosić na różne okazje, w zależności od wybranego stylu. Najlepsze opaski na głowę dla kobiet są zwykle wykonane z gumy lub tkaniny. Powinny być również rozciągliwe i wygodne w noszeniu. Jeśli to możliwe, powinny być również wyposażone w pasującą gumkę do włosów, która może być używana jako alternatywa dla opaski na głowę, jeśli jej potrzebujesz. Opaski są dostępne w wielu różnych kolorach i materiałach. Niektóre kobiety noszą je jako modne dodatki na głowie, a inne używają ich zgodnie z ich przeznaczeniem: aby utrzymać włosy w jednym miejscu.\nOpaski na głowę to jedne z najpopularniejszych akcesoriów do włosów, ponieważ są zarówno praktyczne, jak i stylowe. Możesz znaleźć nakrycia głowy w różnych rozmiarach, kształtach i kolorach. Niezależnie od tego, czy chcesz turban w stylu klapy, czy atletyczną opaskę Prana, łatwo znajdziesz element, który pasuje do twojej fryzury i pasuje do twojego stroju. Warto eksperymentować i poszukać wymarzonego modelu pasującego do osobistego stylu.\nJak wykorzystać opaski?\nIstnieje wiele sposobów na dodanie do włosów opaski na głowę. Mogą być świetne jeśli masz rozpuszczone włosy. Wiele kobiet odgarnia włosy za pomocą opaski na głowę, jednocześnie pozostawiając włosy rozpuszczone. Tę fryzurę można nosić z opaską na górze lub za grzywką. Kobiety często używają opaski na głowę z upięciem, gdy chcą ożywić kucyk akcesoriami do włosów. Są idealna, aby nadać osobie bardziej kobiecy wygląd.


Przygotowanie do nart – Zwierciadlo.pl\nDorota Bogucka 16 października 2012\nJazda na nartach jest coraz bardziej popularna. Mamy do wyboru wiele modeli desek, które znacznie skróciły i zmieniły kształt. Niezależnie od tego, czy preferujemy model bardziej czy mniej taliowany i jakiej techniki używamy, narciarstwo jest sportem wymagającym. Musimy bardzo intensywnie pracować nogami, uruchamiamy ramiona, a jeszcze trzeba utrzymać ciało w równowadze. I nie łudźmy się, że to wszystko przyjdzie nam bez wysiłku. Łatwiej mają jeźdźcy, bo zarówno w trakcie jazdy konnej, jak i szusowania najsilniej pracują te same partie mięśni – łydki i uda. Ale nawet jeśli nie spędzamy czasu w siodle, to i tak możemy coś zrobić, żeby je wzmocnić.


Książka wędruję na moją listę ulubionych pozycji, które zostały mi polecone. Pod namową koleżanki postanowiłam przeczytać tę historię, aby moja ta miała z kim przeżywać opisane tam losy bohaterów. Po kilkunastu stronach sama totalnie wkręciłam się w tę książkę! Po prostu jazda bez trzymanki, nie mogłam przestać czytać. Zrozumiałam dlaczego koleżanka tak przeżywała losy tam opisane. Bardo ciekawa pozycja!


Rewolucja 4.0 w Totalizatorze Sportowym doceniona przez ekspertów - GamingBuzz Polska\nRewolucja 4.0 w Totalizatorze Sportowym doceniona przez ekspertów\nW Aktualności DNIA 16/10/2018\nWczoraj w Pałacu Prymasowskim w Warszawie po raz piąty odbyła się gala wręczenia Złotych Laurów Super Biznesu. Kapituła złożona z przedstawicieli redakcji Super Biznesu wręczyła nagrody w dwunastu kategoriach.\nW kategorii Rewolucja 4.0 Złoty Laur otrzymał Totalizator Sportowy, który pokonał Asseco Poland oraz CD Projekt. Kapituła doceniła realizację złożonych technologicznie projektów związanych z wejściem w nowe obszary rynku gamingowego – salonów gier na automatach, kasyna internetowego oraz sprzedaży przez Internet.\nRealizujemy kilka dużych projektów jednocześnie i wszystkie wdrożymy jeszcze w tym roku – powiedział Olgierd Cieślik, prezes Totalizatora Sportowego, odbierając nagrodę z rąk Piotra Mullera, podsekretarza stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego.\nTagi: Olgierd Cieślik Polska Totalizator Sportowy


ROYAL CANIN KITTEN 10 KG ( kocięta ciężarne karmiące ) - eZoo.pl\n» ROYAL CANIN KITTEN 10 KG ( kocięta ciężarne karmiące )\nCena:: 197,70 zł 197.70\nROYAL CANIN KITTEN 10 KG to pełnoporcjowa karma dla kotów wieku od 4 do 12 miesiąca życia , jak również dla kotek ciężarnych i karmiących , wielkość krokietów jest optymalnie dopasowana do zgryzu 4 miesięcznych kociąt . Kotki ciężarne i karmiące oraz młode kocięta wykazują wysokie zapotrzebowanie na energię , proteiny , składniki mineralne , elementy śladowe oraz witaminy . ROYAL CANIN KITTEN 10 KG jest odpowiedzią na te wysokie wymagania żywieniowe . Krokiety charakteryzuje optymalna wielkość , dopasowana do rozmiaru szczęki młodych kociąt . Ponadto są one łatwe do zgryzienia .\nOptymalne wspomaganie trawienia : dzięki lekkostrawnym proteinom zmniejsza część substancji , które nie ulegają strawieniu i zalegają w jelicie grubym . Ponadto fruktooligosacharydy , pulpa buraczana (dla wyrównanej bakteryjnej flory jelitowej ) oraz EPA / DHA ( chroniące śluzówkę jelita ) wspomagają zdrowe trawienie .\nWzmacnianie naturalnych sił obronnych organizmu : kompleks antyutleniaczy ( witaminy E oraz C , tauryna oraz luteina ) oraz mannan-oligosacharydy wspomagają wykształcenie systemu odpornościowego u młodych kociąt .\nRedukcja nieprzyjemnego zapachu kału : dzięki wysokiej zawartości lekkostrawnych białek ( trawionych w 90% ) redukuje ilość substancji nie ulegających trawieniu i zalegających\nsuszone mięso drobiowe , ryż , tłuszcze zwierzęce , kukurydza , izolat białka roślinnego *, gluten kukurydziany , hydrolizat białka zwierzęcego , włókno roślinne , pulpa buraczana , sole mineralne , olej rybny , drożdże , olej sojowy , proszek jajeczny , fruktooligosacharydy , wyciąg z drożdży ( źródło mannooligosacharydów ), wyciąg z aksamitki wzniesionej ( źródło luteiny ).\nWitamina A : 20700 UI, Witamina D3 : 740 UI, E1 ( Żelazo ) : 41 mg, E2 ( Jod ): 3 mg, E4 ( Miedź ): 6 mg, E5 ( Mangan ): 54 mg, E6 ( Cynk ): 176 mg - Konserwanty - Przeciwutleniacze .\nJOSERA CAT MINETTE 2 KG ( kot kocięta )\nJOSERA CAT MINETTE 10 KG ( kocięta kotki karmiące )\nJOSERA CAT MINETTE 10 KG jest energetyczną , lekko strawną i szczególnie smaczną karmą dla dorastających kotów . Równocześnie jest optymalnym pożywieniem dla ciężarnych i karmiących kotek ,\nktóre szczególnie w tym okresie potrzebują wartościowej i zbilansowanej karmy .\nROYAL CANIN KITTEN PERSIAN 2 KG to doskonale zbilansowana sucha karma dla kociąt. Zapewnia ona każdemu młodemu persowi zdrowie oraz dobre samopoczucie. Każdy krokiet zawiera w sobie najwyższej jakości składniki, które nie tylko gwarantują doskonały smak.\nCena:: 78,60 zł\nZnajomy wet polecił mi ,abym dla mojej starszej kotki kupowała karmę taką jak dla kociąt . ROYAL CANIN KITTEN najbardziej mi odpowiadała, ponieważ jest odpowiednio tłusta, ma dużo wartości odżywczych , a małe krokieciki bez problemu może pogryźć. Worek 10 kg wystarcza na długi czas, ale mam do tego super pojemnik i przechowuję tą karmę,żeby nie wietrzała albo powinno się zamrozić poporcjowane woreczki\nROYAL CANIN KITTEN 10 KG ( kocięta ciężarne karmiące ) -super sprawa dla starszych kotów i spokojnie można ta karmę namaczać wodą lub jogurtem czy też specjalnym mlekiem dla kotów bez laktozy- super cena w tym sklepie ezoo.pl i szybko nam wysłali po opłaceniu przesyłki


Dmytro Szpyrko: Widziałbym Polskę w finale Ligi Narodów. Ależ komplementy Reprezentacja Polski\nJakub Balcerski 12.11.2020 13:42\n- Reprezentacja Polski ma swój styl, ale także spore rezerwy do wykorzystania. Podoba mi się, jak gra i widziałbym ją w finale Ligi Narodów - mówi Sport.pl po wygranym 2:0 towarzyskim spotkaniu Polski z Ukrainą dziennikarz telewizji Football 1 Dmytro Szpyrko.\nPolska wygrała z Ukrainą 2:0 (1:0) w meczu towarzyskim na Stadionie Śląskim w Chorzowie. O opinię po spotkaniu poprosiliśmy dziennikarza najpopularniejszej telewizji sportowej na Ukrainie Football 1 Dmytra Szpyrkę.\n- Nasi zawodnicy są zadowoleni ze swojej gry. Każdy jest pewny, że Ukraina nie powinna przegrać tego meczu. Jakość naszego stylu gry wciąż napawa optymizmem. To taka porażka, która dla nikogo nie będzie tu smakowała gorzko - ocenił. - Polacy wykorzystywali okazję na najwyższym poziomie. Strzelili więcej goli, niż mieli okazji, a to ważne. Zawodnicy wchodzący z ławki także mieli więcej wpływu na grę po stronie polskiej drużyny. Ukraina kontrolowała grę i to istotne dla zespołu Andrija Szewczenki - odgrywać w meczu pierwszoplanową rolę. To DNA tej reprezentacji - wskazał Szpyrko.\nŁunin podarował Polsce gola przez stan murawy? "Wielu kibiców zwracało uwagę, że to mogło mieć wpływ na tę sytuację"\nPierwszego gola niemalże sprezentował Polakom Andrij Łunin. Bramkarz niepotrzebnie wyszedł z przed pole karne, stracił piłkę w pojedynku z Piotrem Zielińskim, a ten podał do Krzysztofa Piątka, który trafił z ponad 30 metrów do pustej bramki. - Łunin jest teraz bardzo krytykowany na Ukrainie. Ale nie zgadzam się z kibicami. Andrij to świetny bramkarz, z dużym potencjałem. Przyczyną tego błędu mógł być brak ogrania w Realu. Z jego psychiką jest w porządku, teraz wyciągnie wnioski i znów będzie pewny siebie. Wielu Ukraińców zwracało uwagę na słaby stan murawy i to też mogło mieć wpływ na tę sytuację - komentował Szpyrko.\nKtórych Polaków docenił ukraiński dziennikarz? - Podobała mi się gra bramkarza Skorupskiego. Myślę, że warto wyróżnić też obu debiutantów - Płachetę i Gumnego. Dobrze zagrał Moder. Oni wszyscy mają przed sobą wielką przyszłość - uważa Szpyrko. - Polski zespół na kolejne mecze będzie skomponowany trochę inaczej. Ważne, jak zagra Robert Lewandowski, bo nie ma co ukrywać, że jest tu liderem. Reprezentacja Polski ma swój własny styl, ale także spore rezerwy do wykorzystania. Osobiście podoba mi się, jak gra i widziałbym ją w finale Ligi Narodów - ocenił.\nTeraz Polaków czekają mecze Ligi Narodów z Włochami (niedziela, 15 listopada, 20:45) i Holandią (środa, 18 listopada, 20:45). Kadra Jerzego Brzęczka to lider grupy I dywizji A rozgrywek organizowanych przez UEFA i ma szansę na awans do Final Four. Mogłaby nawet zorganizować turniej.\nNajcenniejsza jest nie ta wygrana, a trzeźwa ocena meczu w wykonaniu Jerzego Brzęczka\nFrancuzi grzmią po kompromitacji! "Paraliżujący deficyt. Zostali oszukani"


[24tp.pl] Samochody na Szymoszkowej łamią przepisy. Będą kary\nSamochody na Szymoszkowej łamią przepisy. Będą kary\nNasi Czytelnicy często zwracają uwagę na problem nieprawidłowego parkowania w rejonie dolnej stacji wyciągu na Szymoszkowejw Zakopanem.\nZimą, gdy stacja narciarska przeżywa oblężenie, panuje tu wolna parkingowa amerykanka. Po prawej stronie ul. Powstańców Śląskich auta bardzo często parkują - niezgodnie ze znakami - prostopadle do jezdni. To utrudnia lub uniemożliwia pieszym poruszanie się. Po drugiej stronie drogi też jest parking i nie ma w ogóle chodnika.\nDziś policyjny patrol wykonywał zdjęcia zaparkowanych samochodów.\n- Policjanci dokumentowali fakt nieprawidłowego parkowania pojazdów. Będzie to dodatkowym dowodem w sprawie o wykroczenia. Mam informację, że było tam osiem nieprawidłowo zaparkowanych pojazdów. Zgłoszenie pochodziło z Krajowej Mapy Zagrożeń - informuje Roman Wieczorek, rzecznik prasowy zakopiańskiej policji.\nOdwiedzin: 5268\tAktualizacja 2020-02-11 21:49:22\nzakopian 2020-02-13 11:54:27\nZ PARKINGAMI MOŻNA ZROBIĆ PORZĄDEK W 1 MIESIĄC NAWET BEZ PARKINGÓW ZAPOROWYCH TYLKO DO TEGO TRZEBA MIEĆ 2 SZARE KOMÓRKI NAWET BEZ PARKINGÓW ZAPOROWYCH DOJAZD DO MIEJSCA ZAKWATEROWANIA POTEM NA MIEJSCU WŁAŚCICIEL DOSTAJE WINIETY OD UM DO SPRZEDAŻY TURYSTOM KTÓRZY CHCĄ SIE PORUSZAĆ PO MIESCIE SAMOCHODAMI PRZYŁAPANY BEZ WINIETY PŁACI KARĘ 5000ZŁ.JEDNĄ UCHWAŁĄ RADY MIASTA JEST PROBLEM KORKÓW I PARKINGÓW W MIEŚCIE ROZWIĄZANY.TYLKO TO JEST DLA WAS ZA CIĘZKIE DO OGARNIĘCIA.\nzakopian 2020-02-13 10:05:29\nDO GRYZLI CHŁOPCZYKU TU NIE CHODZI O TO,ŻE NIE MA PLANU TU NIE MA GDZIE BUDOWAĆ-KAPISZ?Z JEDNEJ STRONY GÓRY Z DRUGIEJ GUBAŁÓWKA Z TRZECIEJ BACHLEDZKI TO MIASTO JEST ZAMKNIETE Z 3 STRZON ŚWIATA CZY WY KMIOTKI DALEJ NIC NIE KUMACIE CZY TO JEST DLA WAS TAKIE SKOPLIKOWANE?-RZADNYCH PARKINGÓW W MIEŚCIE-PARKING PODZIEMNY 5 PIETER DÓŁ 5 PIĘTER GÓRA NA MISIAGACH TO SAMO Z 2 STRONY WITÓW-I NI MA SZLABAN NA WJAZD KTO CHCE SIĘ PORUSZAĆ po zakopanem SAMOCHODEM VINIETA W SEZONIE 100ZŁ DZIENNIE.\ngryzli 2020-02-13 02:02:40\nDo ,,Sused''. Sam, Sama piszesz ,,wynajmują parking przy drodze''. Więc zapewnili , sezonowy czy prowizoryczny postój swoim klijentom. A jak piszesz o układach i znajomościach, to trudno w przerośniętej osadzie górskiej zwanej Zakopanem zarzucać komukolwiek znajomości, bo wszyscy po prostu znają się tu od urodzenia. A im większą firmę prowadzisz, tym więcej załatwiasz,znasz większość urzędników ,polityków . I oczywiście wszędzie płacisz za wszystko gruuubą kasę. Ubezpieczenia,podatki,koncesje,zezwolenia, pozwolenia,umowy, banki . etc,etc. I to ,,Te'' oficjalne układy zabierają, i zarabiają najwięcej. A i tak od wielu lat brak planu zagospodrowania przestrzeni, albo po prostu fizycznie nieaktualny, określony często na Podhalu jako las i pastwisko, uniemożliwia zbudowanie prawdziwej infrastruktury turystycznej, jak parkingi, trwałe i bezpieczne budowle typu wypożyczalnie, sklepy, gastronomia, handel, wokół stacji narciarskich.\nA i droga jest jak zauważasz publiczna, więc wszystkich, nawet turyści zapłacili w paliwie podatek drogowy, to i wzdłuż publicznej drogi w pasie drogowym lub poza nim byle bezpiecznie i z poszanowaniem pieszych i ruchu drogowego muszą mieć prawo postoju.\nsused 2020-02-12 16:55:36\n"Gryzli" - stacja narciarska jest spółką, która nie ma własnego parkingu, dlatego wynajmują parking przy drodze. Jako firma nic nie zrobili żeby pomóc sobie samemu tylko pakują się w drogę publiczną jak chcą i kiedy chcą. Wiesz co to są układy? Polityka + kasa = nietykalność.\nJasiek z lasa 2020-02-12 16:08:53\nWystarczy zobowiazac wlasciciela zeby zatrudnil parkingowego, ktory bedzie pilnowal prawidlowego parkowania.\nAlbo niech wydzierzawi pola po prawej stronie drogi i tam zrobi parking z prawdziwego zdarzenia.\nAlakdae 2020-02-12 16:01:15\nCzy wiedzieliście że na Krupówkach Włosi grają Polskie piosenki.?.?..\nKa 2020-02-12 14:06:43\nA może łatwiej byłoby napisać, gdzie w tym mieście nie łamie się prawa?\ngryzli 2020-02-12 14:05:20\nGubałówka zamknięta, Butorowy nie nadaje się już do niczego, Nosal zamknięty, i wszyscy zdziwieni że na jednynym wyciągu jest tłok. Ten parking to sprawa całego Zakopanego. Jego brak pokazuje wieloletnią ignorancję władz do lokalnych strategicznych podmiotów gospodarczych, oraz zawiść i brak zrozumienia mieszkańców. Dokuczajcie dalej Szymoszkowej, i jej klijentom to pojadą gdzie indziej, do kurortów gdzie przynajmniej są wyciągi i darmowe parkingi.\nsused 2020-02-12 14:00:08\nWłodarze twierdzą, że "jest pięknie", więc o co chodzi? Mają udziały tu i tam a właściciel stacji to przecież kumpel. Policja nie ogarnia podstawowych rzeczy a hołota turystyczna to wykorzystuje.\nZakopiańczyk 2020-02-12 12:45:56\nBrawo!!!!!!! Ujołes prawie wszystko!\nZakopiańczyk 2020-02-12 12:43:38\nZrobić parking nad ulicą!!!\nJuż dawno taki powinien być....\nAle ciemnota na Kościuszki tego nie rozumie.....\nrealista222 2020-02-12 12:33:26\nKacperku gratulacje :)\nPawEl 2020-02-12 12:10:39\nTam jeden policjant powinien stać non stop dyscyplinując zarówno kierowców wyczyniających różne cuda jak i pieszych którym nie chce się podejść 50 m do przejścia - tych bardziej opornych karać mandatami a wyrobił by półroczną normę dla całej komendy!\nzakopian 2020-02-12 11:41:41\nCO ROKU TO SAMO.BRAK PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO -BURZONE STARE WILLOWE DOMY-PATRZ UL JAGIELLOŃSKA NA TO MIEJSCE MOLOCHY BEZ PARKINGÓW,KTO ZEZWOLIŁ NA MOLOCHA PRZY SZYMONKU?WYKAŃCZACIE SIĘ SAMI POZDROWIENIA DLA WYNAJMUJĄCYCH NA UL.SAMKI I SZYMONY JAK TO SKOŃCZĄ TO CHYBA ZA 15ZŁ WAM KTOŚ PRZYJDZIE DO TYCH KLITEK 2 OSOBOWYCH,KTO WYDAJE ZEZWOLENIA DLA 5 APARTAMENTOWCÓW W GRAPIE Z DOJAZDEM 3,5 METRA-PATRZ SMREKOWA.SKUTKI-KORKI SMRÓD SPALIN W SEZONIE,FEKALIA PŁYNĄCE DO POTOKU NA SPYRKÓWCE I HARENDZIE CUCHNIE NIE MOZNA OTWORZYĆ OKIEN-GDZIE PROKURATURA,CIĄGŁE BRAKI WODY SPADKI CIŚNIENIA WODY W KRANACH-KLIENCI DISCO POLO-MIASTO NIE ZARABIA ZARABIA BIEDRONKA RAZY 4-PYTANIE KTO ZEZWOLIŁ NA BUDOWANIE MARKETÓW W CENTRUM TURYSTYCZNEGO MIASTA-POKAŻCIE PRZYKŁAD Z INNYCH KURORTÓW -CENY-PARKING PRZY KRUPÓWKACH NA UL.KOŚCIUSZKI 1,5 ZA 1 GODZINĘ POTEM 2 ZŁ-BUAHHAHAA SPRÓBUJCIE PRZY MĄCIAKU W SOPOCIE BUAHAHA,GROTA MUSIAŁA OBNIŻYĆ W LECIE OBIADY Z 30ZŁ NA 19 BO ŚWIECIŁA PUSTKAMI-TRANSPORT-ZGNITE BUSY I TAKSÓWKI WOLNA AMERYKANKA PO UWOLNIENIU LICENCJI MIASTO NIE ZADBAŁO O POSTOJE-SKUTKI BIEDOTA BEZ PIĘNIĘDZY PRETENSJIONALNA DISCO POLO,SPĘD SYLEWSTROWY I NA SKOKI.ZAKOPANE KAPUT.\nMarecki 2020-02-12 11:39:55\nNie pierwszy rok i miesiąc tak parkują. A Policja śpi zamiast solić mandaty!! A na Gubałówce od strony Zębu przy pomniku Jana Pawła II jest zakaz ruchu w stronę Gubałowki (droga na Gubałowkę) pod którym są napisane wyjątki i między innymi nie dotyczy mieszkańców zameldowanych na stałe. Wszyscy olewają ten zakaz ruchu i pod Gubałowkę na parkingi poruszają się samochody z całej Polski....\nmiejscowa 2020-02-12 11:36:15\nMandaty to walka z wiatrakami. Jedynie likwidacja miejsc parkingowych obok chodnika pod wyciągiem może poprawić bezpieczeństwo w tym miejscu.\nMmm 2020-02-12 11:16:26\nOsiem ? To policja była przed 9-tąj jak wyciąg był jeszcze nie czynny\nRomano 2020-02-12 10:49:31\nPrawda jest taka że tek jest łatwiej zaparkować i wyjąć narty z bagażnika. Właściciele stacji powinni zadbać by to usankcjonować i np na zimę zmieniać znak (no i oczywiście dbać by parking był tak odśnieżony a parkujący stawali jak Pan Bóg przykazał). Inną sprawą jest to że pewno polecą upomnienia i po sprawie. Mandatowanie zacznie się po feriach bo teraz za duża szansa na trafienie jakiejś szychy z immunitetem czy dobrą papugą i po co się włóczyć po sądach, pisać wnioski i wyjaśnienia...\nBMW racer 2020-02-12 10:19:29\nWarsawka kasy ma jak lodu dla nich taki mandat to nic\nHa ha ha 2020-02-12 10:00:30\nNo przecież później ci sami państwo wrzeszczą na całą Polskę że na Podhalu panuje tylko i wyłącznie samowolka w każdej postaci i nikt z tym nie robi porządku. To co tu przyjeżdża w 70% to bydło nadające się do gazu.\nMaly 2020-02-12 09:51:25\nPolicja woli się po wsiach wykazywać!,ceprow bojom się tykac bo pargrfem ich zaskoczom!!!


Zapraszamy na Motoserce 2019 w Końskich. Program | TKN24\nCzerwiec 8, 2019 Arek Góral Informacje, Końskie, Kultura - zapowiedzi i relacje, Slider Brak komentarzy\nKlub Motocyklowy ‚Czarna Flota’ już po raz kolejny organizuje akcję Motoserce. Jej głównym celem jest zbiórka krwi. Finał akcji z festynem w Parku Miejskim w Końskich będzie miał miejsce już w niedzielę.\n–„W imieniu Klubu Motocyklowego Czarna Flota zapraszam finał 11 edycji akcji Motoserce, która odbędzie się już w najbliższą niedzielę 9 czerwca przy Domu Kultury w Końskich. Już od godziny 9:30 będziemy zbierać krew, a każda osoba która odda krew dostanie pamiątkową koszulkę. O godzinie 11:00 nastąpi oficjalne otwarcie imprezy po czym będzie miała miejsce część artystyczna i wystąpi kilka zespołów z Końskich i okolicy oraz z Kielc” – mówi Prezydent Klubu Motocyklowego ‚Czarna Flota’ Mirosław Motyl.\nSwój udział w imprezie zapowiedziało kilkuset motocyklistów. Wezmą oni udział w tradycyjnej motocyklowej paradzie ulicami Końskich. Wystartuje ona o godzinie 16:00 spod Miejsko-Gminnego Domu Kultury w Końskich. Około 16:30 przy ulicy Partyzantów, naprzeciwko Urzędu Miasta i Gminy będzie miała miejsce kolejna część wydarzenia – pokaz Super Enduro –„Chłopaki z Końskich i okolic chcą pokazać swoje umiejętności jazdy na motocyklach crossowych. My im wybudowaliśmy specjalny tor do pokazu” – dodaje Mirosław Motyl.\nWarto dodać, że motocykliści już przez cały miniony tydzień prowadzili akcję zbiórki krwi w punkcie krwiodawstwa w koneckim szpitalu. Tam również każdy kto podzielił się tym drogocennym płynem otrzymał pamiątkową koszulkę. Serdecznie zapraszamy na akcję Motoserce – niedziela plac obok Domu Kultury w Końskich. A od 16:30 pokaz Super Enduro przy ulicy Partyzantów.\nAkcjaKońskieKrwiodawstwoMotoserce 2019Motoserce 2019 w KońskichZbiórka krwi


Miesiąc: maj 2013 | Andrzej B. - turystyka, fotografia\n29/05/2013 Fauna, Konie, NaturaAndrzej\nKonie huculskie to odmiana koni górskich cieszących się doskonałym zdrowiem, wytrzymałością i łagodnością. Jest jedną z najstarszych ras hodowlanych w Polsce. Pierwsze wzmianki o nich pochodzą z 1603 roku, ale oficjalną hodowlę rozpoczęto w XIX wieku, w ówczesnej monarchii austro – węgierskiej. Rasę tę wyhodowali górale zamieszkujący historyczną krainę we wschodnich Karpatach zwaną Huculszczyzną. Prymitywne warunki chowu i ciężka praca utrwaliły w nich wytrzymałość, żywotność, niewybredność, a kontakt z człowiekiem ugruntował ich łagodność. Na górskich bezdrożach używano je przede wszystkim jako koni jucznych. Również w czasie wojen wykorzystywane były do przenoszenia ekwipunku. Doskonale sprawdzają się również w zaprzęgu oraz pod siodłem. Łagodny charakter i przyjacielskie usposobienie sprawiły że zostały docenione w hipoterapii. Idealnie wpisują się w klimat bieszczadzkich krajobrazów, a z roku na rok przybywa amatorów jazd rekreacyjnych i podziwiania natury z grzbietu hucuła…\n28/05/2013 Bieszczady, Natura, SzlakiAndrzej\nJak na bieszczadzkie warunki bardzo krótka ale niezwykle przyjemna wędrówka z Turzańska na niewysoki i zapewniający ładne widoki szczyt, znajdujący się w bezpośrednim otoczeniu doliny Osławy. Mimo że znaczna część trasy przebiega bez oznaczeń, nie jest trudna orientacyjnie. W większości prowadzi w otwartym terenie z widocznymi charakterystycznymi terenowymi punktami orientacyjnymi.\n27/05/2013 Bieszczady, Natura, SzlakiAndrzej\nBardzo długi i wymagający dobrej kondycji szlak grzbietami pasma granicznego. Wiedzie z Wetliny poprzez Dział, obie Rawki, Krzemieniec, Kamienną, Hrubki, Czerteż, Borsuk, Rabią Skałę, Paportną, Jawornik i kończy się w Wetlinie. W większości prowadzi zalesionymi wierzchołkami przez dzikie ostępy Puszczy Bukowej. Na trasie wiele miejsc z ładnymi dalekimi widokami.\n12/05/2013 Fauna, Natura, PtakiAndrzej\nMandarynka, kaczka mandarynka (Aix galericulata) to gatunek średniego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, podrodziny kaczek, szczepu piżmówek. Zamieszkuje wschodnią Azję. Zimuje głównie w Japonii i południowo-wschodnich Chinach. W Europie hodowana od XVIII wieku jako ptak ozdobny. Zbiegłe osobniki tworzą osiadłe populacje, głównie w dużych miastach…\n03/05/2013 Fauna, Natura, PtakiAndrzej\nPaw indyjski (paw niebieski, paw zwyczajny)(Pavo cristatus) to duży ptak grzebiący z rodziny kurowatych. Często spotykany w parkach na całym świecie. Niezwykle barwny i jeden z najwcześniej udomowionych ptaków ozdobnych.\nSamiec różni się od samicy wielkością i ubarwieniem. Głowa, szyja i pierś pokryte są błękitnymi, a grzbiet zielonymi piórami. Całość lśni metalicznym połyskiem. Skrzydła mają barwę brązową z czarnymi prążkami, a krótki ogon jest biało – brązowy. Okazałe pióra, zwane potocznie „pawim ogonem”, są w rzeczywistości wydłużonymi piórami pokryw nadogonowych. Przy końcach brązowozielonych piór znajdują się wielobarwne koncentryczne kręgi. Ten swoisty tren samca informuje samice, że właściciel posiada dobre geny i jest w doskonałej kondycji.\nSamice nie posiadają „pawiego ogona”, ale mają podobny czub z piór na głowie. Ubarwienie ich jest brązowawe z jasnym spodem.\nSą ptakami wszystkożernymi, zadowalają się zarówno nasionami jak i bezkręgowcami czy drobnymi kręgowcami. W Indiach cieszą się szacunkiem jako tępiciele węży i skorpionów oraz ze względu na niezwykłą czujność i głośny alarm podnoszony na widok drapieżników…


Ku szczęściu kobiety – Parafia Ducha Świętego\nKu szczęściu kobiety\nW ostatnich rozważaniach mówiliśmy o nieszczęściu dla kobiety gdy postawi w centrum swojego serca samą siebie. A przecież człowiek jest stworzony do szczęścia, jak to mówiliśmy już wcześniej.\nJak więc kobieta może sobie pomóc, aby powrócić do pięknej kobiecości, dającej szczęście? Wspomnijmy, że szczęście to stan duszy i ducha cechujący się spełnieniem siebie, wewnętrznym pokojem. Jest konsekwencją opowiedzenia się za Dobrem Najwyższym, którym jest Bóg. Nicole E’chivard autorka popularnej publikacji Kobieto, kim jesteś? twierdzi, że szczęście wypływa z miłości. A więc szczęśliwa kobieta to znaczy dobra i piękna, bo taką ją czyni przeżywana miłość na obraz i podobieństwo Boże!\nPiękną na nowo uczynić ją może tylko Bóg i Jego łaska. Ksiądz Piotr Pawlukiewicz w jednej ze swoich konferencji mówi, że kobieta zmienia świat swoim pięknem i to jest jej siłą. Pięknem, które jest w jej duszy. A wyraża się także w sposób zewnętrzny wyglądem, spojrzeniem uśmiechem, nastawieniem do świata. Dlatego najlepszym gabinetem zabiegowym dla kobiet w trosce o to piękno jest konfesjonał, to znaczy sakrament pokuty, spowiedź. Bo tylko tam oczyszcza się kobiece serce. Kobieta uczy się tam rozeznawać co jest dobre, co może jej pomóc w integrowaniu egzystencji w drodze do pełni człowieczeństwa.\nPodobnie w oparciu o swoje doświadczenie zawodowe mówi Wanda Półtawska: jeżeli kobieta chce być mistrzynią domowego ogniska, to może to uczynić jedynie na drodze łaski, dialogu z Bogiem. Gdy pielęgnuje w swojej duszy więź z Bogiem. A tu jest potrzebny sakrament pokuty, przewodnik duchowy, kierownik duchowy i systematyczna najlepiej comiesięczna spowiedź.\nWięź z Bogiem, Który może przemienić na nowo człowieka to, życie sakramentem Eucharystii. To także modlitwa osobista, modlitwa wspólnotowa, dobra lektura, dobry film, rozmowa, dobre więzy przyjaźni i relacje. A u podstaw tego należy pamiętać, że zawsze jest ludzka wolna wola, ludzkie „chcę” i ludzkie „pragnę”, które otwiera się na pragnienie budowania swego życia i szczęścia z Bogiem. Budowanie na fundamencie ewangelicznej rzeczywistości, która jest zakorzeniona w realizmie ludzkiego życia i wyrasta z prawdy o człowieku zbawionego przez swojego Stwórcę.\nSą to wszystko dary i drogowskazy, które pomagają ocalić w kobiecie to dziewicze pragnienie miłowania na wzór miłości Bożej i umacniać je, aby była zdolna żyć i dzielić się tą miłością na sposób szczęśliwy.\n Echivard N., Kobieto, kim jesteś?, Poznań 1989, s. 104.\n słowa wypowiedziane podczas sympozjum na KUL pt. Mulieris Dignitas promieniowanie kobiecości, 8 grudzień 2009.\n Echivard N., Kobieto, kim jesteś?, Poznań 1989, s. 103.


Podzielniki ciepła - jak odczytywać?\nStrona Główna - Instalacja grzewcza - Podzielniki ciepła – jak odczytywać?\nElektroniczne podzielniki kosztów ogrzewania cieszą się coraz większą popularnością, gdyż pozwalają przekonać się, którzy mieszkańcy zużywają więcej ciepła a którzy mniej. Należy jednak pamiętać, że podzielniki ciepła nie są absolutnie licznikami, są natomiast urządzeniami pozwalającymi na podzielenie kosztu ciepła zużytego przez cały blok na poszczególne mieszkania.\nZasada działania podzielników\nPrzede wszystkim należy pamiętać, że istnieją dwa rodzaje podzielników ciepła – cieczowe (wyparkowe) oraz elektroniczne. Dotychczas najchętniej stosowano cieczowe podzielniki ciepła, gdyż jest to zdecydowanie tańsze rozwiązanie niż podzielniki elektroniczne. Ich budowa opiera się na dwóch rurkach, które są wypełnione nieszkodliwą substancją chemiczną. Substancja ta pod wpływem ciepła powoli odparowuje. Lewa rurka wskazuje zużycie z poprzedniego roku, natomiast prawa zużycie bieżące. Z kolei elektroniczne podzielniki kosztów ogrzewania składają się z przymocowanego z tyłu obudowy czujnika temperatury oraz z zegara elektronicznego mierzącego, jak długo dana temperatura się utrzymywała. Najdokładniejsze są dwuczujnikowe podzielniki, gdzie drugi czujnik ma za zadanie zbadanie temperatury w danym pomieszczeniu.\nOdczytywanie danych z podzielników ciepła\nZarówno wyparkowe, jak i elektroniczne podzielniki kosztów ogrzewania odczytywane są raz w roku w terminie określonym z zarządcą danego obiektu. W przypadku podzielników cieczowych, w trakcie odczytu wymienia się również ampułki pomiarowe. Odczytywane ampułki przekłada się na lewą stronę podzielnika, natomiast po prawej stronie zakłada się nową ampułkę. Obok rurki umieszczona jest podziałka pozwalająca na odczytywanie ile płynu wyparowało. Innymi słowy, im więcej płynu zostało w rurce podzielnika, tym mniejszy będzie rachunek za ogrzewanie. Odczytywanie wskazań podzielników elektronicznych może być przeprowadzane wzrokowo w oknie podzielnika bądź rejestrowane za pomocą elektronicznych czytników i przenoszonych do komputera. Dodatkowo istnieje możliwość wyświetlania danych zapamiętanych przez podzielnik.\nJak oszczędzać dzięki podzielnikom ciepła?\nW niektórych blokach problemem jest fakt, że lokatorzy, którzy zużywają ”normalną” ilość ciepła, muszą dopłacać do ogrzewania tych mieszkań, gdzie nie oszczędza się energii cieplnej. W momencie, gdy lokatorzy będą zmuszeni do regulowania zużycia ciepła, zapotrzebowanie na energię zmaleje, co równocześnie spowoduje obniżenie kosztów dla wszystkich mieszkańców bloku. Okazuje się, że wprowadzenie podzielników kosztów ogrzewania może obniżyć zużycie energii cieplnej aż do 25%. Równocześnie warto pamiętać, że zostawianie otwartych okien na długie godziny, może skutkować bardzo dużym marnowaniem energii cieplnej. Ważne jest także, aby okna były bardzo szczelne z możliwie najniższym współczynnikiem przenikania. Również używanie grzejników, jako suszarek do prania, może mieć negatywne skutki, jeżeli chodzi o straty cieplne.\nWprowadzenie najdokładniejszych elektronicznych podzielników ciepła może spowodować bardzo duże oszczędności, jeżeli chodzi o korzystanie z energii cieplnej. Z doświadczenia wynika, że rocznie do kieszeni mieszkańców wraca około 200 zł, natomiast po zastosowaniu podzielników kosztów ogrzewania do 50% kosztów będzie rozliczane na podstawie odczytywanych wskazań. Oznaczałoby to, że najoszczędniejszy lokator mógłby otrzymać zwrot na poziomie około 800 zł. Wartym podkreślenia jest również fakt, że podzielniki radiowe są odczytywane bez konieczności wchodzenia do mieszkań, co dla wielu mieszkańców jest bardzo istotne.


Porównaj ceny Braun Silk-epil 7 7681 depilator, Braun Silk epil 7 7681 opinie\nDepilator Braun, zasilanie Baterie, zawiera Golarka / Pachy/Obszar bikini / Przycinarka, liczba pęset 40, system golenia Pęsety / Foil / Przycinarka, ilość poziomów prędkości 2, polecany do depilacji obszarów: Ciało / Twarz / Nogi, Wet & Dry, SmartLight\nDepilator Braun, zasilanie Baterie, zawiera Golarka / Pachy/Obszar bikini / Przycinarka, liczba pęset 40, system golenia Pęsety / Foil / Przycinarka, ilość poziomów prędkości 2, polecany do depilacji obszarów: Ciało / Twarz / Nogi, Wet & Dry, SmartLight... Informacja\nBraun Silk-epil 7 7681 - od 362,90 zł\nBraun Silk-epil 7 7921 - od 365 zł\nBraun Silk-epil 7 7951 - od 418 zł\nCeny Braun Silk-epil 7 7681\nGolarka / Pachy/Obszar bikini / Przycinarka / Standard\nBiały / Niebieski / Srebrny\n96 zł -1%\n201,99 zł -1%\nBraun Silk-épil 5 5185 Young Beauty Ró?owy, Bia?y 40 p?sety, Depilator\nUwaga: ceny, linki i szczegóły dotyczące produktu Braun Silk-epil 7 7681 dostarczane są przez zamieszczone w naszym portalu sklepy. Poinformuj nas, jeśli znajdziesz błąd.\nPorównaj Braun Silk-epil 7 7681 z podobnymi produktami\nPrzegląd: Braun Silk-epil 7 7681\nZnajdź najlepsze oferty dla produktu Braun Silk-epil 7 7681 (Zasilanie Baterie, liczba pęset 40, system golenia: Pęsety / Foil / Przycinarka, polecany do depilacji obszarów: Ciało / Twarz / Nogi) w serwisie ShopMania.\nProdukt typu Braun Silk-epil 7 7681 możesz kupić w setkach godnych zaufania sklepów online oferujących dostawę na terenie całego kraju - Polska oraz posiadających najlepsze ceny dla Braun Silk-epil 7 7681. Przeczytaj recenzje produktów, zamieszczane przez kupujących w naszej społeczności, obejrzyj zdjęcia Braun Silk-epil 7 7681 i uzyskaj w ten sposób jeszcze więcej informacji. Tylko w serwisie ShopMania znajdziesz najlepsze oferty, zniżki i wyprzedaże. Dzięki nam, możesz także porównać oferty w kategorii: depilatory i kupić po najniższej możliwie cenie zarówno produkty typu Braun Silk epil 7 7681 depilator, jak również tysiące podobnych artykułów.\nBraun Silk epil 7 7681 - podobne wyszukiwania: Braun Silk epil 7 7681, Braun Silkepil 7 7681


Szkocja: rosnący kryzys w diagnostyce raka ze względu na „priorytet koronawirusa” – Edynburg.online\nSzkocja: rosnący kryzys w diagnostyce raka ze względu na „priorytet koronawirusa”\nOrganizacja Public Health Scotland (PHS) alarmuje, że w ostatnim roku drastycznie spadła wczesna rozpoznawalność nowotworów u mieszkańców Szkocji\nProject 366 no114 230420 A Sign Of Gratitude, Public domain\nJak wynika ze statystyk Public Health Scotland (PHS), od początku pandemii koronawirusa, liczba osób, u których zdiagnozowano raka, zdecydowanie zmalała. Niestety, nie oznacza to, że choroby nowotworowe są w odwrocie. Najprawdopodobniej jest wręcz przeciwnie.\nSpecjaliści Public Health Scotland tłumaczą, że statystyczny spadek musi wynikać z połączenia różnych czynników. Wielu pacjentów z możliwymi objawami choroby nowotworowej, nie zgłaszało się do lekarza rodzinnego z obawy przed zarażeniem się koronawirusem. Dramat osób chorych na raka powiększyły również zmiany w programach badań przesiewowych oraz wyraźne ograniczenie dostępu do usług diagnostycznych i leczenia w czasie lockdownów.\nKoronawirus nie tylko bezpośrednio, ale przede wszystkim poprzez działanie pośrednie spowodował śmiercionośny kryzys w całym kraju.\nNHS zwraca uwagę, że każdy, kto martwi się objawami mogącymi wskazywać na raka, powinien jak najprędzej zadzwonić po poradę do swojej przychodni. Nie można tego lekceważyć, gdyż w Szkocji każdego roku diagnozuje się ok. 34’000 przypadków nowotworu.\nNajczęściej występującymi rodzajami choroby są nowotwór płuc (ponad 5300 przypadków), piersi u kobiet (5100) i prostaty u mężczyzn (ok. 4200 przypadków rocznie). Rak jelita grubego jest czwartym najczęściej występującym rodzajem choroby i dotyczy ok. 4100 osób rocznie.\nWedług danych zebranych przez Public Health Scotland, od samego początku pandemii do 31 grudnia 2020, w całej Szkocji z powodu koronawirusa zmarły łącznie dwie osoby w wieku poniżej 45 lat, które nie miały chorób współtowarzyszących.\nFot. Project 366 no114 230420 A Sign Of Gratitude, Public domain, źródła: BBC, Edinburgh Live\nTagi: nowotwory koronawirusrak a koronawirusrak w szkocji


Gdańsk - oficjalny portal miasta Przymorze Wielkie. Kolejne spotkanie z gdańszczanami przy okrągłym stole\nWakacyjna formuła dialogu spodobała się mieszkańcom Gdańska: frekwencja znowu była znakomita - tym razem na Przymorzu Wielkim. Prezydent Aleksandra Dulkiewicz i jej współpracownicy w czwartek, 8 sierpnia, czekali na rozmówców u zbiegu ulic Chłopskiej i Obrońców Wybrzeża.\nPodczas spotkania na Przymorzu Wielkim odbyło się wiele merytorycznych rozmów\nByło to już piąte w czasie tych wakacji spotkanie władz miasta z gdańszczanami i gdańszczankami. Przy okrągłym stole do rozmów z mieszkańcami Przymorza Wiekiego usiadła nie tylko prezydent Aleksandra Dulkiewicz, ale również Agnieszka Owczarczak, przewodnicząca Rady Miasta Gdańska.\nDo dyspozycji byli także:\nAlan Aleksandrowicz - zastępca prezydenta ds. inwestycji\nPiotr Borawski - zastępca prezydenta ds. przedsiębiorczości i ochrony klimatu\nPiotr Grzelak - zastępca prezydenta ds. zrónoważonego rozwoju\nPiotr Kowalczuk - zastępca prezydenta ds. edukacji i usług społecznych\nNa spotkaniu obecni byli ponadto dyrektorzy i pracownicy jednostek miejskich, którzy także służyli pomocą w rozwiązywaniu problemów, jakie zgłaszali gdańszczanie. Pojawiły się kwestie dotyczące m.in. ekologii, komunikacji miejskiej, zdrowia psychicznego, integracji mieszkańców.\nZOBACZ FILM Z PRZYMORZA WIELKIEGO\nPani Hanna - mieszkanka Przymorza Wielkiego do prezydenta Piotra Kowalczuka skierowała prośbę o utworzenie nowego przystanku autobusowego.\n- Na ulicy Obrońców Wybrzeża, w stronę Oliwy, są dwa przystanki autobusowe i przyszłam poprosić, aby utworzono trzeci, bliżej ulicy Chłopskiej - powiedziała pani Hanna. - Żyje tu wielu mieszkańców, którzy jeżdżą do szpitala na Zaspie i do przychodni. Trzeba wysiadać pośrodku ulicy Obrońców Wybrzeża, ja na przykład przesiadam się do tramwaju. Taki przystanek bardzo ułatwiłby nam dojazd do szpitala i życie po prostu.\nPrócz zagadnienia związanego z dodatkowym przystankiem, pani Hanna podzieliła się troską o losy Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego im. prof. Tadeusza Bilikiewicza w Gdańsku, zwanego potocznie szpitalem Srebrzysko. Po niedawnym skandalu dotyczącym gwałtu na pacjentce, do którego doszło między osobami hospitalizowanymi, dyrektor placówki podał się do dymisji. Nasza rozmówczyni zna ten szpital, ponieważ wielokrotnie przebywał w nim jej syn. Pani Hanna ma dobre zdanie o placówce i osobie dyrektora, który przez lata kierował szpitalem - dlatego pytała Piotra Kowalczuka o dalsze losy Srebrzyska.\n- Pani Hanna zgłosiła bardzo ważne sprawy, pamiętajmy, że Przymorze to dzielnica, w której jest najwięcej osób w bardzo dojrzałym wieku - powiedział Piotr Kowalczuk, zastępca prezydenta ds. edukacji i usług społecznych. - Od razu poleciliśmy Zarządowi Transportu Miejskiego, żeby postarał się ten przystanek przybliżyć. Jesteśmy przy najdłuższym bloku w Polsce, mieszkają tutaj tysiące rodzin, także osoby dojrzałe. I drugi temat, który jest kluczowy dla nas, czyli zdrowie psychiczne. To właśnie Gdańsk był pierwszym miastem, które stworzyło program ochrony zdrowia psychicznego i potrzeby ludzi w tym temacie są ogromne. Szpital Srebrzysko jest szpitalem marszałkowskim, miasto nie ma wpływu na to, kto nim zarządza. To marszałek województwa pomorskiego musi zdecydować, czy przyjmuje dymisję. Nasz program dotyczy ochrony zdrowia psychicznego czyli profilakatyki, która jest tak bardzo ważna. Pamiętajmy, że bardzo wiele osób zmaga się z problemami psychicznymi i stąd wzrosty w tym programie. Półtora miliona złotych na to, aby wesprzeć młodych ludzi, ale także osoby dojrzałe, które tego wsparcia potrzebują.\nKażdy z mieszkańców, który nie otrzymał odpowiedzi "od ręki", mógł zostawić do siebie kontakt. Prezydent Dulkiewicz deklarowała, że w terminie do 30 dni - Miasto przekaże odpowiedź\nWśród zgłaszanych problemów pojawiły się też m.in.: brak przejścia dla pieszych przy ul. Czerwony Dwór (nieopodal Zielonego Rynku), problem upadających w Gdańsku małych firm czy zarzut, że pojazdy używane do koszenia miejskich trawników emitują zbyt dużo spalin. Ten ostatni temat skierowany był do Gdańskiego Zarządu Dróg i Zieleni. Dyrektor Mieczysław Kotłowski wyjaśnił, że sytuacja będzie się sukcesywnie poprawiać, bowiem na mocy nowej ustawy o elektromobilności, w 2021 roku 10 proc. floty pojazdów wykonujących taką usługę, będzie musiało mieć napęd elektryczny.\n- Nie da się tego zrobić od razu (red. - wymienić wszystkich pojazdów), bo jeszcze nawet nie wyprodukowano dostatecznej liczby takiego sprzętu, ale istniejące prawodawstwo idzie w kierunku ekologii - zapewnił Mieczysław Kotłowski, dyrektor Gdańskiego Zarządu Dróg i Zieleni.\nNz. od lewej: Andrzej Chmielecki - radny dzielnicy Przymorze Wielkie i Alan Aleksandrowicz - zastępca prezydenta Gdańska ds. inwestycji\nWśród uczestników rozmów przy stole spotkaliśmy też radnych dzielnicowych. Grzegorz Ptaszyński rozmawiał z prezydentem Kowalczukiem o biurze obsługi mieszkańców i powiększeniu siedziby Rady Dzielnicy, której przeznaczeniem byłoby także stworzenie przestrzeni dla młodzieży czy seniorów. Andrzej Chmielecki natomiast, swoje kroki skierował do Alana Aleksandrowicza. Ich rozmowa dotyczyła budowy Drogi Zielonej i planowanej linii tramwajowej, która ma być częścią tego przedsięwzięcia. Radny zachęcał, by Miasto zorganizowało spotkanie informacyjne dla mieszkańców, których część jest przeciwna temu pomysłowi i nie chce linii tramwajowej na Drodze Zielonej.\n- Radny Chmielecki pytał mnie o obecny status przygotowania dokumentacji dla Drogi Zielonej - wyjaśniał Alan Aleksandrowicz, zastępca prezydenta ds. inwestycji. - Aktualnie przygotowywany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który umożliwiałby zrealizowanie przynajmniej pierwszego etapu tej inwestycji. Chcielibyśmy na Drodze Zielonej wprowadzić linię tramwajową, przynajmniej na odcinku od ulicy Hallera do Obrońców Wybrzeża i Chłopskiej, a być może również zastanowić się nad koncepcją wydłużenia tej linii tramwajowej do ulicy Marynarki Polskiej. Jest to jedyna możliwość, żeby odciążyć komunikacyjnie tę część Gdańska. Z uwagi na otwarcie tunelu i więcej nowych inwestycji, z roku na rok wzrasta obciążenie ulicy Uczniowskiej, Dąbrowszczaków, Czarnego Dworu czy alei Macieja Płażyńskiego. Muszą powstać nowe rozwiązania komunikacyjne, które zmienią tę sytuację.\nPrzedstawiciel Rady Dzielnicy zwracał uwagę, że nie wszyscy są entuzjastami tego rozwiązania i jak najszybciej należy zorganizować spotkanie z przedstawicielami władz dzielnicy i mieszkańcami, gdzie zostaną zaprezentowane szczegóły tego przedsięwzięcia.\n- Rozwiązaniem przyświecającym nam wszystkim jest zmniejszenie uciążliwości, a nie jej zwiększenie - dodał Alan Aleksandrowicz. - Wiele osób odbiera tramwaj jako coś, co będzie uciążliwe. Spotkanie z mieszkańcami jest konieczne i odbędzie się na pewno. Teraz jest sezon urlopowy, czekamy aż kluczowe osoby po stronie Biura Rozwoju Gdańska wrócą do pracy i zorganizujemy takie spotkanie. Myślę, że będzie to nie później, niż za miesiąc.


21 Żeberka ideas in 2021 | żeberka, żeberka wieprzowe, przepisy kulinarne\nCollection by Wojciech Gryz • Last updated 11 weeks ago\nPork RecipesCooking RecipesHealthy RecipesB FoodFood PornPolish RecipesPolish FoodFood PicturesMeal Prep\n700 g żeberek w jednym kawałku sól pieprz kolendra 3 łyżki oliwy 2 łyżki octu balsamicznego 1 łyżka miodu z mniszka szczypta chili w płatkach ziemniaki ok 700 g Żeberka umyć osuszyć , posypać solą, pieprzem, chili polać miodem, octem i oliwą, natrzeć całość i odstawić na 2-3 godziny. Ziemniaki obrać, przekroić na 4 części, Polać oliwą posypać solą i pieprzem, wymieszać. Na blaszce ułożyć żeberka, i ziemniaki, Przykryć folią aluminiową i piec ok 45 min w temp 210 st. Następnie zdjąć folię i…\nKielbasaBon AppetitChicken WingsBaconGrillingPorkFood And DrinkCooking RecipesMeals\nnajlepszy sposób na żeberka\nPolish RecipesMy RecipesFried Chicken RecipesKielbasaKfcFood InspirationBarbecueFriesGrilling\nPrzepyszne, rozpływające się w ustach żeberka w sosie barbecue. Do przygotowania w piekarniku lub na grillu. Idealny przysmak każdego mięsożercy. Prosty i sprawdzony obiad.\nMeat RecipesDinner RecipesB FoodQuicheCalzoneTandoori ChickenChicken WingsPorkFood And Drink\nPot RoastCurryPorkFood And DrinkCheeseMealsImprezaEthnic RecipesDiet\nPolish RecipesPolish FoodB FoodKielbasaTaste Of HomePork RecipesPot RoastBarbecueYummy Food\nTen przepis jest klasyczny, niemal od początku do końca inspirowany takimi żeberkami, jakie tata robił w domu. Niewielkie kawałki mięsa przy...\nKielbasaPork RecipesSteakGrillingBbqFood And DrinkDietBakingHealth\nsio-smutki! Monika od kuchni: Pieczone żeberka (z powidłami)\nCurryPorkFood And DrinkBeefEthnic RecipesKitchenGastronomiaRecipiesKale Stir Fry\nŻeberka w miodzie i ketchupie - KulinarnePrzeboje.pl\nPolish RecipesPolish FoodBarbecueFrench ToastGrillingPorkFood And DrinkMeatCooking\n11 lutego Żeberka w sosie barbecue Mój m-żonek od dawna dopominał się o pieczone żeberka. Trochę niechętnie , ale w końcu postanowiłam , że będzie je miał. Musiałam tylko znaleźć odpowiedni przepis , bo nigdy nie miałam z nimi do czynienia (na jakim świecie ja żyję...? ;-) Z pomocą przyszła mi książeczka "Poradnika domowego" , choć pracę znacznie sobie ułatwiłam kupując gotowy sos , zamiast przygotowywać własny. No bo po co dodawać sobie roboty , kiedy w sklepie mam ze 20 różnych rodzajów…\nGrilling RecipesPork RecipesPork RibsCoca ColaMain MealsGlazed PorkFood And DrinkLunchBeef\nŻeberka w glazurze z coca coli / Coca cola glazed pork ribs - Blog Karmelowy - kulinaria, lifestyle i uroda\nObłędne żeberka w glazurze z coca coli, dosłownie rozpływające się w ustach! Zapraszam po przepis!\nPork RecipesCooking RecipesPolish RecipesPolish FoodTastyYummy FoodKielbasaJapchaeChicken Wings\nSmaczna Pyza: Żeberka pieczone w ketchupie\nŻeberka w sosie BBQ - Magazyn Kuchenny\nPrzepis na żeberka w sosie BBQ. Wieprzowe żeberka pieczone z sosem barbecue. Grillowane żeberka BBQ. Żeberka BBQ z grilla lub piekarnika.\nBernika - mój kulinarny pamiętnik: Żeberka z wolnowaru


A.pl uruchamia sprzedaż on-line w Olsztynie - Detal\nA.pl uruchamia sprzedaż on-line w Olsztynie\nAutor: dlahandlu.pl 13 grudnia 2010 17:16\nW grudniu, delikatesy internetowe a.pl rozpoczęły działalność w drugim po Warszawie mieście. Oferta dla mieszkańców Olsztyna to niemal 10 000 produktów. Partnerem A.pl jest Grupa Bomi, właściciel m.in. sieci sklepów RAST.\nRozpoczęcie działalności A.pl w grudniu było przemyślaną strategią. Zimowa aura, utrudnienia w ruchu spowodowane opadami śniegu, a także zatłoczone przed świętami tradycyjne sklepy zachęcają do przetestowania nowej w mieście możliwości zakupów online.\n- Bez szerokiej kampanii marketingowej, liczba składanych zamówień jest wyższa od tej, którą przyjęliśmy w budżecie. Te wyniki pokazują, że e-commerce przestaje być domeną wielkich aglomeracji miejskich - komentuje Jakub Milewski, koordynator e-commerce w A.pl Internet S.A.\nPrzy pierwszych zakupach pułap darmowej dostawy wynosi 100 zł, przy kolejnych 150 zł.\nZakupy w delikatesach A.pl w kolejnym po Warszawie mieście są możliwe dzięki współpracy z Grupą Bomi, właścicielem m.in. sieci sklepów RAST w Olsztynie. W delikatesach A.pl dostępne są wszystkie produkty dostępne w tradycyjnej ofercie sklepów RAST.\nCeny w e-sklepie a.pl w porównaniu z konkurencją\nJakub Milewski RSS Bomi RSS Rast RSS A.pl RSS sklep internetowy RSS\n15:07 Nieofilcjalnie: 1 lutego ruszą galerie handlowe