maja 2018 ~ Z piórem wśród książek\nCałe Uniwersum Metro 2033 poznałem stosunkowo niedawno - tak naprawdę moja przygoda z nim zaczęła się dopiero w 2017 roku. Bardzo długo po czasach, w których przeżywało czasy swojej świetności. Mimo wszystko wciąż powstają nowe powieści i wciąż jest wielu fanów spragnionych kolejnych historii z postapokaliptycznej Moskwy. Wiele opowieści osadzonych jest jednak w innych miastach - tak jak właśnie "Piter", którego akcja dzieje się w Petersburgu. Co prawda sama powieść wydana została również wiele lat temu, jednak w dniu pisania tej opinii istnieje także jej kontynuacja, czyli "Piter. Wojna". Nic więc chyba dziwnego, że chciałem jak najszybciej nadrobić zaległości w książkach, które napisał Szymun Wroczek. Mam jednak nadzieję, że następne spotkanie z tym autorem będzie o wiele lepsze.\nKiedyś wspaniałe miasto, dzisiaj - podobnie jak Moskwa - zgliszcza i dom dla przerażających mutantów. Jedynie podziemia są bezpieczne. W petersburskim Metrze schroniła się część ludności, która obecnie próbuje przeżyć za wszelką cenę. Chcą jednak prowadzić w miarę normalne życie - a do takie zaliczają się śluby. Iwan Mierkułow miał właśnie obiecać dozgonną wierność swojej wybrance, jednak przeszkodził mu w tym wybuch wojny. Jakby nie było jej wystarczająco przed wieloma laty, na górze, na powierzchni. Tym razem jednak lokalny konflikt może przypomnieć wydarzenia sprzed lat, które doprowadziły do konieczności zamieszkania w metrze. Jednak tym razem nie ma się już gdzie schować...\n"Piter" zdecydowanie należy do nieco bardziej wymagających powieści z Uniwersum Metro 2033. Od samego początku czuć zarówno przygnębiający klimat, w którym toczyć się będzie historia, jak i wiele zabiegów ze strony autora, które tworzą z "Pitera" dość ciężką w odbiorze pozycję. W wielu miejscach pojawiają się wyrwane - choć tylko na pierwszy rzut oka - z kontekstu przemyślenia głównego bohatera, często również jego sny przedstawiane są jako bieżące wydarzenia. Wszystko oczywiście w aurze tajemnicy i wspomnianego już przygnębienia. Pod tym względem powieść Szymuna Wroczka wpasowuje się idealnie w klimat całego Uniwersum, chociaż znacznie się różni o "Metra 2033". Jest nie tylko prostsza, ale również pozostawia po sobie mniej wspomnień i o wiele słabiej przywiązuje do siebie Czytelnika.\n"Jeśli nie szukasz przygód, przygody znajdą cię same. W tym momencie przygoda stała przed nimi pod postacią ryżawego faceta w długiej do kolan kurtce puchowej".\nHistoria opowiedziana przez autora jest z jednej strony niezbyt skomplikowana, ale z drugiej może nasuwać na myśl wielowarstwowość. Tak naprawdę nawet nie trzeba się bardzo silić na próby interpretacji, żeby zobaczyć wręcz gołym okiem historię człowieka oraz historię całej społeczności. Metro petersburskie stworzono w podobnym rozkładzie architektonicznym jak metro moskiewskie, w związku z czym mogło posłużyć jako schronienie dla wielu ludzi po tym, jak powierzchnia została zamieniona w piekło. Ludzie po jakimś czasie zaakceptowali swój los i w walce o przetrwanie przeszli na porządek dzienny z wieloma rzeczami. "Piter" pokazuje w jaki sposób społeczeństwo potrafi zaprzepaścić wiele wartości nawet w obliczu zagrożenia.\nMimo wszystko nie jest to zbyt porywająca opowieść. Co więcej, wraz z kolejnymi kartkami przeżywamy kolejne przygody i obserwujemy kolejne tarapaty, w jakie wplątują się bohaterowie. Niestety nie zawsze mają one sens oraz wytłumaczenie. Po prostu wygląda to trochę, jakby autor postanowił pokazać Czytelnikowi spory fragment petersburskiego metra i koniecznie chciał osadzić Iwana w jego naturalnym środowisku - czyli kłopotach. Na myśl może się nasunąć również próba ukazania metra jako mieszaniny wszelkiego rodzaju oszołomów i dziwnych organizacji założonych przez ocalałych, ale każde kolejne są coraz bardziej odjechane. Niestety często też w negatywnym tego słowa znaczeniu. Po prostu w wielu miejscach Szymun Wroczek wręcz przekombinował. Za dużo udziwnień, zbyt wiele rozmaitych pomysłów oraz - przede wszystkim - o wiele za dużo "magicznych" sposobów na uwolnienie się od problemów.\n"Uczeni potwory rozwijają naukę znacznie efektywniej od uczonych pacyfistów".\nZakończenie jest niesamowicie chaotyczne. Z jednej strony wszystko idzie zbyt gładko, a z drugiej cała akcja jest jakaś taka... rwana. W jednej chwili jesteśmy w jednym miejscu, w drugiej przenieśliśmy się w czasie o kilka godzin do przodu, a za moment cofamy się jeszcze do momentu sprzed pierwszej sceny. Kilka sytuacji było rozwiązanych naprawdę po bandzie, prawie ocierając się wręcz o naginanie historii na potrzeby fabuły. Niezbyt dobrze więc będę wspominał końcówkę, chociaż otworzyła się świetnie na kolejną część, jakby od samego początku Szymun Wroczek zdawał sobie sprawę z tego, że napisze kolejny tom. Typowy cliffhanger co prawda to nie jest, jednak ewidentnie wskazuje na kontynuację, po którą mimo wszystko chce się sięgnąć. Nawet pomimo tych minusów, które można znaleźć w "Piterze".\nJak widać nie jest to najlepsza z książek całego uniwersum, chociaż nie jest również zła. Ma swoje wady oraz zalety, swoje blaski i cienie. Nie należy do prostych w odbiorze książęk, jednak nieco nad wyraz było twierdzenie, że jest w tym jakaś głębsza myśl przewodnia. Chociaż pięknie pokazuje, że człowiek człowiekowi wilkiem w niemalże każdej sytuacji - nawet po nuklearnej katastrofie, która zapędza resztki cywilizacji do tuneli metra, kilkadziesiąt metrów pod powierzchnię ziemi. Dobrze się czyta, jednak nikt nie powinien spodziewać się niczego niesamowitego.\nCykl "Podziemny blues"\nPiter | Piter. Wojna | Piter. Starcie bliźniąt\nOpublikowano insignis, metro 2033, podziemny blues, recenzja, szymun wroczek 13:36 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nZ ekranu pod pióro #24 - "Han Solo: Gwiezdne wojny - historie"\nGatunek: space opera, sci-fi\nWiele się mówiło o filmie opowiadającym historię Hana Solo na długo przed jego premierą. Pojawiały się głosy zarówno mówiące, że będzie to jeden z najgorszych filmów z tego uniwersum, jakie kiedykolwiek powstały. Inne głosy natomiast były niemalże przekonane, że będzie czymś w rodzaju brakującego ogniwa pomiędzy poszczególnymi trylogiami. Jeśli jakieś dzieło potrafi wywołać tak ambiwalentne uczucia jeszcze przed pojawianiem się na wielkim ekranie, to wiem już, że za nic w świecie nie dowiem się który obóz ma rację, jeśli sam nie obejrzę danej produkcji. A nawet jeśli nie dowiem się, która strona tego konfliktu "wie lepiej", to z pewnością będę się potrafił umiejscowić po konkretnej stronie barykady. Po obejrzeniu muszę stwierdzić, że jednak chyba pozostanę na przedpolu.\nKto by się spodziewał, że zwykły przemytnik odegra kluczową rolę w wydarzeniach, które mają wpływ na kształt całego wszechświata? Dlaczego awanturnik balansujący na granicy prawa podejmuje takie, a nie inne decyzje? Czym się kieruje, jakie przeżycia go do tego skłoniły? Han Solo nie od zawsze stał po stronie Rebelii. Choć wydaje się to być oczywiste, nie urodził się jako wielki bojownik o wolność i sprawiedliwość. Kim był za młodu i czemu nikt nie zadaje zbyt wielu niewygodnych pytań? Cała prawda o Hanie Solo jest jednocześnie prosta i niezwykle skomplikowana. Zaczyna się od słów "dawno, dawno temu w odległej galaktyce"...\nFilm wywoływał ambiwalentne uczucia na długo przed premierą, dzieląc niejako społeczność fanów Star Wars na dwa główne obozy: tych, którzy uważali, że będzie to gniot oraz tych, którzy spodziewali się spektakularnego sukcesu. Zazwyczaj kiedy widzę takie "starcia" jestem niemalże pewny, że po seansie opowiem się po konkretnej stronie barykady. W przypadku "Han Solo: Gwiezdne wojny - historie" jest jednak inaczej. Nie mogę powiedzieć, że był to majstersztyk, ale grzechem byłoby również stwierdzenie, że jest to dno i dwa metry mułu. Osobiście odbieram go jako po prostu ciekawy, choć niezbyt porywający przerywnik pomiędzy poszczególnymi częściami. Może się podobać, jednak niekoniecznie będziecie nim zachwyceni.\nNa ogromny plus zasługuje na pewno sama historia Hana Solo, przedstawiona od jego lat na Korelii, aż po ostateczne rozpoczęcie przygody przemytnika z Chewiem u boku. Tak naprawdę jest to jedynie wycinek jego życia, bezpośrednio poprzedzający jego czysto awanturnicze życie, jednak bez pokazania jego "solowych" (he-he) występów. Całość skupia się wokół najważniejszych z punktów widza wydarzeń, takich jak poznanie Chewbakki czy zdobycie Falcona Millenium. Co więcej, cała historia jest dość sensownie przedstawiona i nawet jeśli ma jakieś nieścisłości w stosunku do ogólnie przyjętej wiedzy, to na pierwszy rzut oka nie widać żadnych potknięć. Można powiedzieć, że ten wycinek paru lat z życia Hana Solo to kwintesencja tego, co wiemy na jego temat z dotychczasowych filmów.\n"Han Solo: Gwiezdne wojny - historie" nie jest jednak dziełem, które potrafiłoby przyciągnąć do ekranu jak magnes. Brakuje mu pewnego polotu, za to występuje duże natężenie efektów specjalnych. Część opisanych wydarzeń wręcz krzyczy "powstaliśmy dla CGI", natomiast od niektórych z nich wręcz wieje nudą. Ogólnie rzecz biorąc film ogląda się dobrze, jednak nie ma ani dreszczyka emocji, który towarzyszy nawet tak znienawidzonej przez wielu fanów Trylogii Prequeli. Wszystko jest takie… techniczne dobre. Człowiek ogląda, widzi, że mu się to podoba, ale nie może znaleźć żadnych punktów, za które dałby więcej punktów w konkursie wspaniałych scen. Nawet nie jestem do końca w stanie wyrazić tego słowami, ponieważ zarówno zdjęcia, muzyka, jak gra aktorska są po prostu "w porządku".\nGry aktorskiej również nie można nazwać oskarową. Zarówno Alden Ehrenreich jak i Emilia Clarke zagrali swoje role poprawnie, można rzec - na rzemieślniczy sposób. Dokładnie, sprawnie, jednak nie widać było niczego, co mogłoby wybić się wśród innych filmów. Trochę to dziwne, bowiem najnowsze produkcje Star Wars charakteryzują się dość skrajnymi uczuciami, jakie wywołują zarówno sami aktorzy, jak i ich gra. Wystarczy przypomnieć sobie kontrowersje wokół postaci Kylo Rena oraz szum wokół samego aktora odgrywającego tę rolę - Adama Drivera. Oscar Isaac wynoszony jest wręcz pod niebiosa za to, jak odgrywa Poe Damerona. Nawet Daisy Ridley wywołuje pewne emocje, w tym przypadku - podobnie jak u Adam Drivera - dość skrajne. Wśród aktorów tworzących historię Hana Solo nie zauważyłem nikogo wybijającego się w żaden sposób.\nDla fanów serii "Han Solo: Gwiezdne wojny - historie" może być rozczarowaniem, ale również po prostu okazją do lepszego poznania tytułowego bohatera. Zapewne osoby, które są doskonale zaznajomione z całym uniwersum nie będą zachwycone żadnymi ciekawostkami, czy smaczkami, jednak dla przeciętnego fana film ten może stanowić miły przerywnik. Na tym jednak poprzestańmy - na miłej przerwie od budowania napięcia, tworzenia nowej-starej historii i kina budzącego mnóstwo skrajnych uczuć. Po prostu zasiądźmy do spokojnego, niewiele wnoszącego, choć miłego dla oka filmu, który pokrótce opowie co działo się "dawno, dawno temu w odległej galaktyce".\nOpublikowano Ron Howard, Star Wars, z ekranu pod pióro 21:18 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nOryginalny tytuł: Dark\nTwórca: Baran bo Odar, Jantje Friese\nGatunek: sci-fi, dreszczowiec\nWspominałem chyba już kiedyś, że nie oglądam zbyt wielu seriali? Kiedyś, jak człowiek mógł prawie bezkarnie wylegiwać się godzinami w łóżku lub łoić przed komputerem w co chciał, to i więcej czasu na seriale miał. Teraz jak już coś oglądam, to dawkuję sobie odcinek po odcinku. Najczęściej tak naprawdę ze dwa, góra trzy epizody na dzień w weekend. Jeśli więcej kończę sezon w jeden miesiąc to jest sukces! "The Black Mirror" jeszcze na ten przykład nie skończyłem. Jednak czasem warto zacząć coś nowego, a że "Dark" akurat ładnie się podstawił na stronie głównej Netflixa, to i się nim zainteresowałem. No i w sumie dobrze, że to zrobiłem.\nRok 1986. Niewielką miejscowością wstrząsa niewyjaśnione zaginięcie małego chłopca. Mimo bardzo szczegółowych poszukiwań, dziecka nie uda się niestety odnaleźć. Rodzina - choć nigdy nie pogodzona ze stratą - zalecza w końcu rany i powoli wraca do codzienności. Aż do roku 2019, w którym to samo miasteczko ponownie dotyka ta sama tragedia. Tym razem jednak kilka rodzin pozna swoje sekrety i połączenia, które między nimi istnieją. Istnieją teraz i istniały od lat - "nieważne gdzie, ważne kiedy".\nPierwsze odcinki serialu bardzo mocno przypominają skrzyżowanie "Stranger Things" z "It" Kinga. Małe, prowincjonalne miasteczko, w którym po raz kolejny, po kilkudziesięciu latach, dochodzi do podobnych wydarzeń. Giną dzieci, ale nikt nie jest w stanie powiedzieć czemu. Na terenie miasteczka znajduje się elektrownia atomowa, która jest obiektem pilnie strzeżonym i wszystko wskazuje na to, że prowadzone są w niej pewne eksperymenty. Osoby, które miały okazję oglądać "Stranger Things" nawet z opisu z pewnością wywnioskują ogromne podobieństwo, a po pierwszych dwóch odcinkach pomyślą sobie "hej, przecież to jest to samo!". Na całe szczęście okazuje się, że jest to nieco mylne wrażenie, ponieważ cała reszta różni się znacząco od wspomnianego serialu.\nBardzo mocną stroną "Dark" są kadry - można odnieść wrażenie, że cała produkcja opiera się na zabawie obrazem. Odpowiednia praca kamery buduje nastrój i podkreśla emocje, które wywołują poszczególne sceny. Sam serial sprawia wrażenie ciężkiego, twardego, surowego. Z drugiej strony wiele kolorów jest nasyconych - czego próbkę można zobaczyć nawet na plakacie promującym serial. Ogólnie rzecz biorąc cały "Dark" to właśnie gra kadrów, obrazów, kolorów i muzyki. Co chwilę przewijają się krótkie sceny wymieszane ze sobą i postępujące w konkretnej kolejności, dające pewne wskazówki widzowi. Każdy taki łańcuch niesie ze sobą w tle muzykę sprawiającą wrażenie niepewności i tajemnicy.\nPewnym "minusem" dla części osób może być język produkcji. Jest to bowiem niemiecki serial i dokładnie w takim języku jest wydany w Netflixie. Pisząc "minus" nie mam na myśli oczywiście samego faktu, że jest to właśnie język niemiecki, tylko to, że nie jest to język angielski. Dopiero kiedy obejrzy się serial lub film w innym języku można zauważyć jak bardzo człowiek jest uzależniony od angielskiego. Nie jest niczym niezwykłym odwrócenie na chwilę uwagi od ekranu podczas dialogów, bo instynktownie człowiek i tak zrozumie o czym rozmawiają postacie nawet bez napisów. Tutaj jednak jeśli nie posługujesz się mową naszych zachodnich sąsiadów, to niestety możesz mieć problemy ze zrozumieniem czegokolwiek bez napisów. Nie piszę tego, żeby podkreślić to jako wadę, bo nią nie jest. Jednak lojalnie ostrzegam, że nie jest to serial do obejrzenia w trakcie robótek ręcznych czy wykonywania innych czynności. Chyba, że znasz niemiecki, to nie masz się czym martwić.\nTutaj tak naprawdę "minusy" się całkowicie kończą. W jakimś miejscu w internecie pojawiła się kiedyś opinia, że Netflix spróbował zrobić coś podobnego do "Stranger Things", ale wyszło im o wiele lepiej. Ja się z tą opinią całkowicie zgadzam. Mimo początkowego podobieństwa do miksu "To" oraz wspomnianego już serialu "Stranger Things", "Dark" jest kompletnie odmienną i świetną produkcją. Im dalej zapuszczamy się w odcinkach, tym większą sieczkę z naszych mózgów robią. Serial porusza aspekty podróży w czasie oraz tuneli czasoprzestrzennych nie tylko jako tła to stworzenia historii. Oprócz tego pokazuje zarówno stronę fizyczną tego zagadnienia, choć bez zagłębiania się w niezjadliwe szczegóły, a także potencjalne reakcje społeczne na podróże w czasie. Oglądając tę produkcję można dostać choroby lokomocyjnej - często trzeba dobrze wytężyć swój mózg, aby objąć umysłem to, co aktualnie widzimy.\nSamego zakończenia pierwszego sezonu nie da się opisać w sensowny sposób. Wspominałem już wcześniej, że "Dark" potrafi wrzucić mózg do pralki, dopchać kamieniami i odpalić wirowanie. Jeśli jednak w połowie czujecie się poobijani, to pod koniec pralka zostanie wstawiona do Rollercoastera. Nawet na stronie Wikipedii, gdzie serial jest przedstawiany, powstały całe tabele i mapy powiązań pomiędzy punktami w czasie, ułatwiające identyfikację poszczególnych bohaterów. Jednak na pytanie kłębiące się w głowie podczas seansu nie odpowie nikt. Czasem bowiem można zacząć się zastanawiać czy jeśli któraś z postaci zrobi coś, to czy to nie wpłynie na to, po to by zaraz wpłynąć na... I tak dalej, i tak dalej...\nNaprawdę jeden z lepszych seriali, jakie powstały ostatnimi czasy. Nie opiera się na schematach, a do tego porusza pieruńsko trudną do wykonania tematykę - czas. Mnóstwo twórców potknęło się na temacie czasu, zarówno w filmie, jak i literaturze. Tym razem mamy jednak misternie splecioną sieć powiązań, tworzącą jednolitą, chociaż poszatkowaną całość, w formie skomplikowanej układanki. Nie zapomniano o warstwie audiowizualnej - gra kolorów i kadrów, odpowiednio skrojona do nastroju muzyka. Jednym słowem coś naprawdę świetnego. Jeśli jeszcze się zastanawiacie, dajcie mu się wciągnąć w wir czasu.\nOpublikowano dark, serial 20:52 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nTytuł: Wieża świtu\nCykl "Szklany tron" nie należał do tych, z którymi zaprzyjaźniłem się od samego początku. Ciężkie chwile, które przeżyłem na początku okazały się jednak tego warte. Widziałem już w pierwszym tomie pewien potencjał, na który liczyłem i się nie przeliczyłem. Kolejne książki okazywały się coraz lepsze, a ja całkowicie zostałem pochłonięty przez historię opowiadaną przez autorkę, nawet pomimo pewnych wad poszczególnych tomów. Nic więc dziwnego, że jak tylko nadarzyła się okazja, to postanowiłem sięgnąć po kolejną książkę z serii - chociaż prawie przegapiłem jej premierę. W każdym razie nadrobiłem to i obecnie jestem po lekturze. Dobrze było zapoznać się z tym tomem, chociaż nie wiem czy był mi absolutnie niezbędny do szczęścia.\nUzdrowicielki z Torre Cesme są słynne na cały świat - mówi się, że jeśli ktoś może dokonać niemożliwe, to tylko one. Z tą wiedzą Chaol Westfall wyruszył wraz z Nesryn Faliq do miasta zwanego Antica, aby spotkać się z uzdrowicielkami. Liczy na to, że przywrócą mu władzę w nogach, którą stracił całkiem niedawno. Oczywiście nie mogłaby to być zwykła podróż człowieka szukającego ukojenia w cierpieniu - oprócz wyleczenia, Chaol planuje namówić kagana władającego miastem do udziału w wojnie. W końcu dotknąć ona może absolutnie wszystkie krainy. Jednak nawet taka wizyta w czasach, w których przyszło żyć Chaolowi, może nie być dokładnie taka, jakiej się spodziewał.\nHistoria ta powstała jako wydarzenia toczące się równolegle do poprzedniego tomu, czyli "Imperium burz". Wiele osób podczas opisywania swoich wrażeń z lektury "Wieży świtu" próbuje odpowiedzieć na pytanie, czy tom ten był potrzebny. Odpowiedź na to pytanie wcale nie jest prosta - zwłaszcza po jego przeczytaniu. Zanim ktoś zapozna się z jego zawartością, może w o wiele łatwiejszy sposób insynuować pewne rzeczy, niż po jego przeczytaniu stwierdzać fakty. Nie jest to bowiem książka łatwa w ocenie - nawet pomijając dość lekkie podejście autorki do wielu aspektów (na przestrzeni niemalże całego cyklu "Szklany tron"). Tak naprawdę powinno się "Wieżę świtu" rozbić na dwie części i rozważać ją jako dwa kompletnie różne aspekty. Jeden niezwykle intrygujący i rzeczywiście utrzymujący się w duchu całego cyklu, natomiast drugi wybitnie nudny i klasyfikujący się do wycięcia.\n"- Demony nie kierują się czymś takim jak motywy czy powody. Być może powoduje nim jedynie żądza zniszczenia".\nJeśli nie przepadaliście za Chaolem w poprzednich częściach, to tutaj Wasze nastawienie do niego wcale się nie zmieni. No, chyba że na gorsze. Autorka przedstawia tutaj byłego Kapitana Gwardii, a obecnego Namiestnika Adarlanu jako człowieka niezwykle chwiejnego emocjonalnie, który za główny cel w życiu ma użalanie się na siebie. Można by to uznać za dobrą robotę wykonaną przez autorkę - w końcu stworzyła postać konsekwentnie prowadzoną, którą można znienawidzić za jej charakter czy osobowość - ale lord Westfall jest wręcz niemożliwie drażniący. A raczej wątki z nim. Tak naprawdę nie pokazują one złożoności problemu (nie licząc jego dziwnych, niczym nie usprawiedliwionych wybuchów dziecięcej złości w dosłownie losowych momentach), a jedynie na siłę pokazują dokładnie te same sceny, tylko ukazane "nieco" inaczej. Tak naprawdę jakby ograniczyć wątki z Chaolem do... może pięćdziesięciu stron, to temat zostałby wyczerpany. Pozostałe kilkaset stron to strata czasu.\nPonownie się pojawia motyw romantyczny, bo jakże by mogło go zabraknąć. Niestety nigdy nie miałem cierpliwości do wątków miłosnych, które tworzy Sarah J. Maas. Były zawsze przepełnione górnolotnymi frazesami, które błyskawicznie przechodziły w proste, wręcz grubiańskie sugestie. Tworzą one paskudny dysonans, który wwierca się w mózg i robi z niego coś nieprzyjemnego. Jeśli występowałyby osobno, to o wiele lepiej by były odbierane - jednak taki miks zdecydowanie do mnie nie przemawia. Zwłaszcza, że części z frazesami zawsze towarzyszy pruderyjność, która nijak się ma do dzikości, która wychodzi z postaci w najmniej spodziewanym i logicznym momencie. Im mniej takich wątków w "Szklanym tronie", tym lepiej.\nChaol przeplatany jest historią związaną z Nesryn, której szczegółów nie chcę zdradzać - po pierwsze nie jest to bowiem jasne od samego początku, jaki wątek zostanie z nią poprowadzony, a po drugie jest on zbyt ciekawy, żeby uchylać rąbka tajemnicy. Jest on jednak na tyle ciekawy, że z pewnością przypadnie do gustu wszystkim fanom dotychczasowych zmagań głównych bohaterów. Mamy zarówno dobrą przygodę, jak i porządną intrygę, a nad to dobrze skrojone postacie. No, żeby być szczerym, to nie wszystkie, jednak tworzą one przyzwoity całokształt. Można się naprawdę wkręcić, zwłaszcza że pojawia się parę ciekawych informacji, które zdecydowanie będą miały wpływ na dalszą część całej historii.\n"- Bo czy można robić coś innego poza piciem w kraju, w którym nie ma nic poza śniegiem i owcami?"\nSarah J. Maas przyzwyczaiła Czytelników w poprzednich tomach, że raczej nie stawia na zaskakujące wątki. Wielu rzeczy można było się błyskawicznie domyślić, a czasem autorka wręcz świadomie przekazywała Czytelnikom dane, o które bohaterowie musieli walczyć w pocie czoła. Tym razem pojawiła się co najmniej jedna sytuacja, w której byłem bardzo zaskoczony - pozytywnie oczywiście. Po dłuższym namyśle doszedłem do wniosku, że tego również można było się domyślić, ale nie było to absolutnie tak jasne i klarowne, jak zazwyczaj. No i nie ulega wątpliwości, że po prostu zostałem zaskoczony. Dobrze by było, gdyby w kolejnej części również takie zabiegi miały miejsce. Więcej tajemnic, więcej ukrywania prawdy.\n"Wieża świtu" okazała się więc być z jednej strony przeciętną książką, ale z niezwykle intrygującym wątkiem. Można rzec, że jest to tom pełen sprzeczności - można go jednocześnie lubić i cieszyć się, że się go wreszcie skończyło. W ogólnym rozrachunku wypada dobrze, chociaż w mojej opinii o wiele gorzej niż niemalże wszystkie poprzednie tomy. Jest tu zdecydowanie za dużo zbędnych emocji, romantycznych scen (które prowadzone są bardzo niekonsekwentnie), ale po drugiej stronie wagi stoi Nesryn wraz ze swoimi przygodami oraz istotne dane zebrane przez dwójkę znanych nam już z wcześniejszych książek bohaterów. W pewnym sensie nawet ciężko ominąć ten tom bez negatywnego wpływu na fabułę kolejnej powieści, ale zapewne autorka przypomni pewne kwestie w szóstej już odsłonie "Szklanego tronu".\nOpublikowano Marcin Mortka, recenzja, sarah j. maas, szklany tron, uroboros 20:55 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nTrochę wody w Wiśle upłynęło odkąd ostatni raz czytałem książkę klasyfikowaną jako horror. Wydaje mi się, że była to "Gra Geralda" autorstwa Stephena Kinga, którą skończyłem bodaj w marcu. Horrory co prawda nigdy mnie nie "straszą" - ani w formie literackiej, ani filmowej - jednak potrafią mieć specyficzny klimat, dzięki któremu czytanie staje się swego rodzaju przygodą. Większość historii, w których pojawiały się pająki niekoniecznie spełniały założenia "klimatycznych" opowieści, ale czasem trzeba dać kolejną szansę nowemu dziełu. W końcu może tym razem jego autor podejdzie do tematu zupełnie inaczej. Dałem więc tę szansę Ezekielowi Boone, którego "Wyklucie" ukazało się parę dni temu w polskim wydaniu. Początkowo sądziłem, że szansa została zaprzepaszczona, ale okazuje się, że ostateczny werdykt jest nieco bardziej skomplikowany.\nKażdego dnia, w wielu miejscach całego globu, mają miejsce wydarzenia, które zazwyczaj nie mają absolutnie żadnego znaczenia dla całego świata. Czasem pojawiają się ciągi przyczynowo-skutkowe, równie często wielu katastrofom przypisuje się efekt motyla. W jaki sposób jednak paczka przysłana do amerykańskiego laboratorium zajmującego się między innymi badaniem pająków może wpłynąć na los czegokolwiek innego, niż kuriera oraz odbiorcy? Czy może mieć związek z dziwnymi odczytami sejsmicznymi na drugim końcu globu? A co z wybuchem nuklearnym gdzieś w zapomnianej, chińskiej prowincji, po którym cały świat wstrzymał oddech? Czy to wszystko może mieć wspólny mianownik, który ma osiem nóg?\n"Wyklucie" jest pierwszym tomem całej trylogii o tej samej nazwie, który - jak na pierwsze tomy przystało - stanowi powolne wprowadzenie Czytelnika w to, z czym będzie musiał się zmierzyć na przestrzeni pozostałych dwóch książek. Można powiedzieć, że sam początek wprowadza nieco chaosu do historii, ponieważ rozbity jest na przestrzeni co najmniej stu stron na niemalże wszystkie krańce świata. Poznajemy wycinek wydarzeń z peruwiańskiej puszczy, chińskiej prowincji, bazy Marines w USA, a osoby występujące w tych fragmentach przewijają się później wielokrotnie w kolejnych rozdziałach. Trzeba jednak przyznać, że Ezekiel Boone potrafi w ten sposób zaszczepić zainteresowanie, chociaż nie sili się na tworzenie aury tajemniczości.\nSam tekst określić można jako poprawny, choć bez wodotrysków. Historię czyta się co prawda z przyjemnością, ale w niektórych miejscach również z lekkim znużeniem. Część opisów wydaje się być zbędna, zbyt rozwleczona lub po prostu zbyt szczegółowa. Z drugiej strony jeśli autor by się ich pozbył, to wyszłaby mu dwustustronicowa powieść, a tu już tworzenie trylogii mogłoby spotkać się z pewnym sceptycyzmem. Mimo wszystko nie są to minusy "większe" niż w przypadku większości książek - po prostu przez niektóre fragmenty trzeba jakoś przebrnąć, nie zastanawiając się nad nimi zbytnio. Bo i nie ma się nad czym zastanawiać. Pozytywną rzeczą jest to, że stylistycznie nie można się przyczepić do niczego, a w każdym razie nie można tego zrobić będąc przeciętnym Czytelnikiem.\nJeśli liczycie na konkretne mięso z akcją to musicie niestety poczekać do następnych tomów. Sam szkielet "Wyklucia" przypomina bowiem pewnego rodzaju wprowadzenie do historii opowiadającej o ogólnoświatowej apokalipsie. Różnice są dwie:\nw apokalipsach pająki nie są zbyt popularnym tematem,\nopisy tego, co się dzieje w przeddzień wybuchu końca świata nie zajmują całej książki.\nOba te punkty mogą zostać odebrane zarówno za plus, jak i za minus. Ja osobiście widzę w nich to pierwsze, bo często brakowało mi głębszego pokazania jak mógłby zachowywać się świat stając w obliczu zagłady, ale jeszcze bez wiedzy co się zaraz stanie. Powoli też się przejada temat nuklearnej zagłady oraz wybuchu "epidemii" zombie. Pająki natomiast pojawiały się głównie w niskobudżetowych horrorach i to wykreowane w sposób bardzo... prymitywny. Ezekiel Boone postanowił więc podejść nieco inaczej do tematu i stworzyć historię, która mogłaby mieć ręce i nogi. Zapewne stąd właśnie wzięło się tak długie przygotowanie podwalin pod całą historię. W każdym razie mam taką nadzieję, ponieważ to jedyne sensowne wytłumaczenie zastosowania takich a nie innych zabiegów.\nPonadto, końcówka tomu również wskazuje na dość długie wprowadzenie, które zajęło niemalże całą książkę. Dopiero bowiem na ostatnich pięćdziesięciu stronach akcja zaczyna się zagęszczać i naprawdę podciąga ogólne wrażenie, jakie sprawia "Wyklucie". Szkoda, że trzeba była tyle czekać, jednak dopiero na samym końcu dowiadujemy się, jakie niespodzianki autor przygotował. Co prawda wciąż są to jedynie poszlaki, na bazie których możemy próbować domyślać się, jak dalej potoczą się losy świata, jednak widać, że Ezekiel Boone zdecydowanie ma jakiś konkretny pomysł na apokalipsę. Nie wydaje się on być oklepanym, klasycznym atakiem morderczych pająków, ale czymś przemyślanym i zaprojektowanym.\n"Jeśli nie, jeśli znów chodzi o to, że jakiś kretyn znalazł z krzynce bananów pająka i boi się, że jest jadowity, to przysięgam, że zaraz pogracie sobie w ziemniaka pustelnikiem brunatnym".\nMała wpadka zdarzyła się niestety Wydawnictwu, chociaż po konsultacji z innymi osobami, które posiadają swój egzemplarz "Wyklucia", nie jest to problem globalny. Przez to właśnie jeszcze bardziej warty wzmianki. Otóż strony od 289 do 296 zostały zdublowane - ponownie wrzucone pomiędzy strony 292 i 293. Wściekle nieprzyjemna rzecz podczas czytania. Gdyby to był egzemplarz oznaczony jako recenzencki (wczesny druk, przed oficjalnym wydaniem) nawet bym się zająknął - w końcu po to są takie egzemplarze, żeby ewentualne błędy wyłapać (lub szybciej dostarczyć materiały), a jakość wykonania może pozostawiać wiele do życzenia. W przypadku oficjalnego wydania, które trafiło na półki księgarni i innych dystrybutorów może to już być zniechęcające. Błędy jednak każdemu się zdarzają, więc po prostu mam nadzieję, że Wydawnictwo otrzyma informację o tym niefortunnym wydarzeniu, a Wy, drodzy Czytelnicy, nie bądźcie ani zaskoczeni, ani zbytnio zdenerwowani jeśli trafi się Wam taki egzemplarz.\nPodsumowując, "Wyklucie" jest być może niezbyt oszałamiającym, ale posiadającym potencjał początkiem trylogii. Być może w niektórych miejscach nieco się ciągnie, jednak w całokształcie jest porządną pozycją. Co prawda niewiele się w niej dzieje, jednak wszystko wskazuje na przygotowanie gruntu pod właściwą historię w kolejnym tomie. Przy okazji jej sposób budowy oraz tematyka jest bardzo miłą odmianą po czytaniu książek apokaliptycznych bazujących na zombie oraz nuklearnej zagładzie. Mam nadzieję, że drugi tom okaże się rzeczywiście rozwinięciem, a "Wyklucie" potraktowane zostanie jako element kategorii "wstęp". Wówczas rzeczywiście przejście przez nie do końca interesujący od strony fabuły pierwszy tom stanie się ważną częścią całej układanki.\nOpublikowano ezekiel boone, insignis, Michał Jóźwiak, recenzja 13:33 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nBardzo chcę! #45 - Glen Cordoza, Kelly Starrett - "Skazany na biurko. Postaw się siedzącemu światu"\nPrzerażająco długi tytuł mi w tym miesiącu wyszedł. Znaczy tytuł posta oczywiście. Chociaż sama książka również nie ma go zbyt krótkiego - w końcu posiada również podtytuł. No i do tego dwóch autorów również wydłuża nieco cały tekst konieczny do zapisania. A smaczku może dodać jeszcze fakt, że na okładce zarówno polskiej wersji, jak i oryginalnej (które swoją drogą są praktycznie takie same) usytuowane jest nazwisko trzeciej osoby, która przyczyniła się do stworzenia tej pozycji! A jest to książka nie byle jaka, wybrana przeze mnie specjalnie, żeby być może niektórych z Was również nią zainteresować. Zdecydowanie jest czym!\nOstatnio ciągle u mnie króluje fantastyka, nawet kryminały się trochę schowały. Literatura faktu pojawia się na blogu niezwykle rzadko, ale jeszcze rzadziej wspominam o książkach typowo poradnikowych lub po prostu przekazujących konkretny zasób wiedzy przydatnej w codziennym życiu. A co może być jednocześnie bardzo przyziemne i niesamowicie ważne w obecnych czasach? Siedzenie. Tak, zwykłe, proste siedzenie, któremu wiele osób oddaje się przez większą część każdego dnia. Od dziecka, w szkole po kilka godzin, potem przy odrabianiu pracy domowej. Taki schemat aż do studiów, potem jeszcze gorzej. Cały nasz układ ruchu dostaje w (nomen omen) kość i nawet nie zdajemy sobie sprawy jaką krzywdę potrafimy sobie robić. A nawet jeśli doskonale znamy konsekwencje, to albo je bagatelizujemy, albo po prostu co chwilę o nich zapominamy.\nWłaśnie dlatego dzisiaj prezentuję książkę o dźwięcznym tytule "Skazany na biurko. Postaw się siedzącemu światu". Rzeczywiście bardzo chcę ją przeczytać i mam nadzieję, że mimo wszystko ona znajdzie się dość wysoko na liście priorytetów. To w końcu nie beletrystyka, która ma mi sprawić jedynie przyjemność, ale być może wskaże błędy, które robię każdego dnia (a pracuję przed komputerem, więc tak naprawdę prowadzę siedzący tryb życia). Może uda mi się dzięki temu jeśli nie zapobiec, to być może złagodzić przykre konsekwencje tego nienaturalnego dla człowieka trybu. A książka napisana została przez fizjoterapeutę oraz zawodnika MMA, a więc osoby, które z układem ruchu mają sporo do czynienia.\nSpójrzcie jednak sami w jaki sposób "Skazanych na biurko" prezentuje opis Wydawnictwa Galaktyka:\n"Kelly Starrett, znany fizjoterapeuta i autor światowego bestselleru Bądź sprawny jak lampart, prezentuje szczegółowy plan przetrwania w środowisku, w którym głównie się siedzi. Krzesło jest wrogiem i powoli zabija nasze ciało!Skazany na biurko dostarcza gotowych rozwiązań i kreatywnych pomysłów pozwalających skrócić czas spędzany w pozycji siedzącej, a także doradza, jak przerobić własne biurko na dynamiczne środowisko pracy w pozycji stojącej, co poprawi jakość twojego życia.\n• likwidować ból i poprawiać zakres ruchu dzięki 14 programom mobilizacyjnym."\nTak swoją drogą każdemu zainteresowanemu zdaniem "Skazany na biurko dostarcza gotowych rozwiązań i kreatywnych pomysłów pozwalających skrócić czas spędzany w pozycji siedzącej (...)" polecam zakup biurka z Ikei, z regulowaną wysokością - można sobie szybko podnieść blat i popracować na stojąco! Jednak książka zapewne pokaże o wiele więcej przykładów, które niekoniecznie wiążą się z zakupami. Taką mam w każdym razie nadzieję... :)\nOpublikowano bardzo chcę!, Galaktyka, Glen Cordoza, Kelly Starrett 20:45 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nWspaniałość Terry'ego Pratchetta polega między innymi na nietuzinkowym spojrzeniu na świat i ciężkim do podrobienia poczuciu humoru. Gdy czyta się fragment dowolnej książki ze Świata Dysku od razu czuć, że to Pratchett. Nic więc dziwnego, że człowiek, który raz zasmakuje w prozie tego brytyjskiego pisarza, będzie chciał więcej. Ja też cały czas chcę więcej i choć nieubłaganie zbliżam się do końca, to mimo wszystko zew jest silny. Na tyle silny, że wreszcie po niemalże czterech miesiącach pękłem i sięgnąłem po "Wiedźmikołaja". Zdecydowanie muszę brać Pratchetta do ręki częściej.\nNoc Strzeżenia Wiedź to bardzo magiczna noc w Świecie Dysku. To wtedy do świata mogą przeleźć różne potworności, a osnowa rzeczywistości robi sobie małe wakacje. Wtedy też Wiedźmikołaj odwiedza wszystkie dzieci i wręcz im rózgi. Albo pistolety. Albo Wielkie Maszyny do Mielenia Wrogów. Dla każdego coś dobrego. Jednak nie dla Wiedźmikołaja, który wydaje się... być zaginiony. A kiedy do tych spraw wtrąci się Śmierć z wnuczką i Gildią Skrytobójców, to nikt w Świecie Dysku nie może spać spokojnie.\nTym razem Pratchett postawił na dwa główne tematy do wyśmiania i ukazania w krzywym zwierciadle - skomercjalizowaną magię świąt Bożego Narodzenia, z Mikołajem na czele (oraz innymi magicznymi stworami) oraz prowadzenie dochodzeń detektywistycznych. Choć to drugie nie jest oficjalnie raczej wspominane w opracowaniach, to postać Susan Sto Helit wręcz krzyczy wszem i wobec, że prowadzi śledztwo. Tak skrajne tematy mogą się wydawać zdecydowanie nie na miejscu, jednak Terry Pratchett już nie raz udowodnił, że sztuka łączenia nie jest mu obca. Nie dość, że wyszedł wyborny koktajl, to na dodatek chciałby się go pić aż do przelania własnego żołądka.\n"Pokoik był nędzny - taki często wynajmują osoby, które nie planują mieszkać w nim długo; w takim nocą przejściu po podłodze towarzyszy chrzęst karaluchów w śmiertelnym flamenco".\nSusan pojawia się w niewielu książkach z cyklu "Świata Dysku", a na pewno nie jako jedna z głównych bohaterek. "Wiedźmikołaj" jest jednym z trzech tomów napisanych przez tego autora, w których możemy spotkać tę nie do końca normalną i nie do końca nadnaturalną dziewczynę. A szkoda, bo mimo, że nie jest to jedna z najbardziej rzucających się postaci w całym uniwersum, to z pewnością jest interesująca. Jest połączeniem wszystkiego, co najgorsze z punktu widzenia pochodzenia. Trochę arystokratka, trochę zwykła kobieta, a do tego z odrobiną krwi Śmierci w żyłach (he-he). Do tego pragnąca normalności, co niestety nie zawsze wychodzi. Wynikają z tego dość nietypowe i często zabawne sytuacje.\nTrochę zaskoczyć może końcówka, która jest niesamowicie pouczająca jak na twórczość Pratchetta. Wydawać by się mogło, że autor ten tworzy jedynie utwory przeznaczone jedynie czystej i niczym nie skrępowanej rozrywce, ale już kilka razy udowodnił, że potrafi też przekazać coś istotnego. "Wiedźmikołaj" jest właśnie jedną z tych powieści, która wręcz każe zastanowić się nad pewnymi aspektami, których ze względu na możliwe spoilery nie chcę nazywać po imieniu. Można się ich bowiem teoretycznie domyślić już na samym początku książki (a nawet z opisu), jednak wbrew pozorom nie są one dokładnie takie, jakie zazwyczaj ludzie sobie wyobrażają. Nawet w tej sprawie Terry Pratchett potrafi zaskoczyć. A napisał przecież tyle książek, że łatwo można wpaść w pułapkę pod tytułem "przecież on już nic nowego nie wymyśli".\n"Strzeżenie Wiedźm tradycyjnie uważane jest za czas rodzinny, jednak ci, którzy pili w Katafalkach, prawdopodobnie nie mieli rodzin; niektórzy wyglądali, jakby mogli mieć miot albo jajka".\nKolejny bardzo udany tom "Świata Dysku", łączący w sobie zarówno zabawę i śmiech, jak i mądrość. Brak bardzo ścisłych powiązań z innymi częściami cyklu robią z tego tomu doskonałego kandydata do rozpoczęcia przygody z autorem dla wszystkich, którzy jeszcze nie sięgnęli po książki nieżyjącego już Brytyjczyka. Zwłaszcza przesłanie, które niesie ze sobą książka, może być dla części osób argumentem ostatecznie zachęcającym. W każdym razie nawet jeśli to nie przekona wielu osób, to "Wiedźmikołaj" jest wciąż zabawną i dobrze napisaną pozycją, która powinna zadowolić wiele osób swoim poczuciem humoru.\nOpublikowano Piotr W. Cholewa, prószyński i s-ka, recenzja, Świat Dysku, terry pratchett 20:19 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nWydawnictwo Uroboros zawsze kojarzyło mi się ze świetną, lekką fantastyką, bowiem z taką miałem do tej pory do czynienia. Do tej pory jestem pod wrażeniem ewolucji cyklu "Szklany tron", który zmienił się od pierwszego tomu w sposób diametralny. Pierwszy tom "Tajemnicy diabelskiego kręgu" również pozostawił w mojej głowie bardzo pozytywny wydźwięk. Czemu więc nie sięgnąć po więcej? Zwłaszcza, że postać Marty Kisiel jest mi znana, chociaż zdecydowanie za słabo. Wiem o jej nominacjach do Nagrody im. Janusza A. Zajdla, znam doskonałe opinie o jej książkach. Niestety osobiście nie poznałem niczego, co wyszło spod jej pióra. Aż do teraz. Chyba jest to najwyższa pora na nadrobienie pozostałych zaległości z listy książek Marty Kisiel.\nKlara Stern nie jest przyjemną w obyciu osobą. Nie jest również łatwo z nią wytrzymać. Jednak to samo można powiedzieć o dwójce Sternówien - jej bratanic. Cała trójka zdecydowanie nie należy do normalnych kobiet, jednak mają tylko siebie. Tylko, albo aż, czasem dochodząc do wniosku, że jednak są od siebie tak bardzo oddalone, jak tylko się da. Raz na jakiś czas jednak trzeba schować dumę w kieszeń, zwłaszcza kiedy dowiadujesz się w jakiej branży pracuje Twoja cioteczka. A zawód, jak to zawód - potrafi jednoczyć i niszczyć całe rodziny.\nPierwszym, co się rzuca w oczy już od samego początku to niezwykle kwiecisty i bogaty język używany przez Martę Kisiel. Pełen epitetów, porównań, metafor oraz innych ozdobników, które ubarwiają całą powieść. Nie są to zwykłe, surowe i proste opisy, które po prostu wyjaśniają jak wygląda świat otaczający główne bohaterki. Przyjemnie jest sięgnąć czasem po po lekturę zawierającą coś więcej niż tylko surowe, żołnierskie słowa, a "Toń" pokazuje jak można stworzyć barwną rzeczywistość bez większego wysiłku, jedynie za pomocą słów. Największe zagęszczenie ozdobników jest w prologu, dzięki czemu Marta Kisiel wręcz zaczyna od trzęsienia ziemi, przenosząc niejako jedną z ważniejszych zasad przypisywanych Hitchcockowi na płaszczyznę literatury. W dalszej części książki autorka skupia się bardziej na treści niż sposobie jej przekazania, ale wciąż widać bogactwo językowe.\n"Ciągle tylko słyszałam: »Przydaj się do czegoś!«. A co ja jestem, taboret, żeby się do czegoś przydawać?! A jak nie to co? Na rozpałkę?!"\nKolejnym podobieństwem do filmu idealnego jest dawkowanie tajemnicy. To z drugiej strony powinno być zdecydowanie cechą po prostu dobrej opowieści, chociaż w połączeniu z wcześniej wspomnianym wejściem z przytupem (na swój sposób oczywiście) może się skojarzyć od razu z budową historii filmowej. W każdym razie "Toń" nie jest książką, w której od razu wiadomo z czym Czytelnik ma do czynienia. O nie, wręcz przeciwnie - nawet nie wiadomo do końca czy aby na pewno mamy do czynienia z fantastyką. Sugestie autorki są bowiem zdecydowanie niejednoznaczne. Rozbudza to oczywiście ciekawość, którą potęgują pojawiające się co chwilę kolejne punkty zapalne, aktywujące obszary mózgu odpowiedzialne za dociekanie o co tu do diaska chodzi.\nPrzez niemalże całą powieść odnosiłem nieodparte wrażenie, że spokojnie można by zakwalifikować "Toń" do literatury młodzieżowej. Cały świat przedstawiony jest w sposób bardzo prosty (co ciekawie kontrastuje z barwnym językiem autorki), wiele aspektów nie zostało wcale wyjaśnionych, a część wydarzeń została ewidentnie pominięta. Jednak nie w sposób nasuwający na myśl jakieś błędy ze strony Marty Kisiel - wręcz przeciwnie. Odczuwa się podczas lektury, że to po prostu tak miało być. Niezbyt szczegółowe, może trochę ubogie, dla ogarnięcia zarówno przez umysły dojrzałe, jak i te dojrzewające. Z drugiej strony w niektórych momentach aż się prosiło o rozwinięcie jakiegoś wątku, albo uzupełnienia luk pomiędzy poszczególnymi wydarzeniami.\nPostacie to element również szybko rzucający się w oczy. Chociaż tutaj pojawiły się w mojej opinii małe zgrzyty. Tak jak trójka Sternówien to postacie niezwykle wyraźne (Justyna wręcz potrafi doprowadzić do szaleństwa, jest tak dobrze przedstawiona i prowadzona), tak Gerd jest... nijaki. Miałki, nie przedstawia sobą żadnego konkretnego zestawu cech charakteru i osobowości. Nie jest zresztą odosobnionym przypadkiem. Z jednej strony mamy więc dobrze skrojonych bohaterów, których wyrazistością można kroić szkło, a tuż obok pojawiają się postacie albo niedokończone, albo potraktowane w całości po macoszemu. Lekko się przy tym usta wykrzywiają, zwłaszcza że "Toń" nie jest tylko powieścią przedstawiającą jakąś tam historię. Pokazuje również jak skomplikowane potrafią być relacje pomiędzy ludźmi, nawet w obrębie tej samej rodziny. A do przedstawienia tego w pełnej krasie przydadzą się jednak postacie niemalże idealne.\n"- Od kiedy ty jesteś taka stanowcza, co?\n- Od kiedy moje życie stanęło na głowie i zaklaskało uszami".\nWydawałoby się, że jest to lekka i przyjemna w odbiorze powieść fantastyczna, ale - jak już to zostało wspomniane w akapicie wyżej - jest to również coś nieco bardziej skomplikowanego. Już sam opis wspomina o historii ukazującej coś więcej aniżeli parę wydarzeń utworzonych na potrzeby rozrywki. Mimo swojej lekkiej formy (a może właśnie dzięki niej) jest to powieść dająca w wielu miejscach do myślenia. Jak wyglądają tak naprawdę relacje w rodzinie? Czy aby na pewno każdy ma takie intencje, jakie podaje? Jak trudno jest wybaczyć pewne rzeczy? A jak trudno jest się odciąć od innych? Czy aby na pewno jesteśmy w stanie zaufać ludziom po tym, jak zawiedli nas w przeszłości? I czy wszystkie przyzwyczajenia będą pozytywnie wpływały na spojrzenie innych ludzi na nas?\nPomimo tego zaszytego w głębi przesłania, tak doskonale pasującego do treści książki, na każdym niemalże kroku Marta Kisiel potrafi rozbawić do łez. Zwłaszcza postać Justyny wyrzuca z siebie przezabawne teksty, które w połączeniu ze skrajnie irytującym zachowaniem dają mieszankę wybuchową. W ogóle postać tej bratanicy Klary wydaje się być groteskowo nie na miejscu, chociaż bez niej całość nie miała by takiego uroku. Wszak Dżusi jest w pewnym sensie motorem napędowym wszystkich opisanych wydarzeń - bez niej i jej infantylnego podejścia do życia siostry Stern nie dowiedziałyby się prawdy o swoim życiu i historii. A my, jako czytelnicy, nie mielibyśmy frajdy z czytania tej powieści.\nLektura okazała się więc bardzo wartościowa, nawet jeśli spodziewałem się czegoś nieco innego. Nie miałem jednak do czynienia jak do tej pory z twórczością Marty Kisiel, więc tak naprawdę nie mogłem do końca wiedzieć, co otrzymam. Zderzenie z rzeczywistością było jednak bardzo przyjemne i nawet mimo pewnych rys, które nie do końca mnie ominęły, całość jest rzeczywiście godna uwagi. Jeśli więc ktoś zastanawia się, czy warto kupić "Toń", to odpowiedź może być tylko jedna - zdecydowanie tak. Styl i humor autorki są niesamowicie lekkie i przyjemne, co bardzo pozytywnie wpływa na powieść. Natomiast dodatkowa, nieco poważniejsza warstwa społeczna potrafi skutecznie zmusić do przemyśleń.\nOpublikowano cykl wrocławski, marta kisiel, premiera, recenzja, uroboros 20:11 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nUżywacie w ogóle w odliczaniu czasu kwartałów? Macie czasem myśli w stylu "o, akurat się rozpoczyna drugi kwartał tego roku!", albo "no tak, w tym kwartale nie dam rady tego zrobić"? Ja tak, dlatego jedną z pierwszych myśli, która przyszła mi do głowy gdy rozpoczynałem pisanie tego postu, to "o, pierwszy miesiąc drugiego kwartału właśnie minął". :) To w pewnym sensie trick, który pomaga w "oszukaniu się", że właśnie coś istotnego się rozpoczęło! No bo nowy kwartał, to nowe możliwości. Znowu można podjąć pewne decyzje i po raz kolejny odpalić licznik, który będzie z tych decyzji nas wszystkich rozliczał! Przy okazji kwiecień okazał się pewnego rodzaju rzeczywistym początkiem wiosenno-letniej pogody, co sprzyjało przebywaniu na świeżym powietrzu!\nSam się zbieram powoli do zakupu jakiegoś leżaka na balkon - miejsca trochę jest, co prawda tylko na jeden, ale warto to wykorzystać. Można się uwalić albo z laptopem i popracować w słońcu, albo po prostu usadowić się z książką. Coś się jednak nie mogłem w kwietniu zebrać w sobie, a szkoda - na część weekendu majowego by się z pewnością przydało. :) W maju jednak na pewno to nadrobię! Tymczasem ratowałem się klasycznym czytaniem w mieszkaniu. Mimo nieco mniejszej ilości wolnego czasu, wychodzi na to, że same statystyki są dość podobne w stosunku do marca 2018. Dlatego lubię sobie to wszystko notować - można czasem bardzo ciekawe zależności zauważyć. :D\nAch, właśnie - i to jest już drugie podsumowanie z własnoręcznie wykonanym zdjęciem, ha! Może mi to nawet w krew wejdzie. Chyba, że będę zapominał. ;) Przejdźmy jednak do infografik pokazujących mój książkowy kwiecień w liczbach!\nJak widać po liczbie przeczytanych stron, wynik jest podobny do poprzedniego miesiąca. Jednak łączna liczba książek zmalała, a liczba stron per dzień wzrosła! To właśnie jedna z tych rzeczy, które lubię w takich zestawianiach - pokazuje, że nie wszystko jest takie oczywiste i proste, jakbyśmy chcieli. ;)\nO powyższych wynikach mogę napisać to co zawsze - po prostu są. :) Polskie podwórko internetowe ciężko mierzyć w sposób miarodajny, ze względu na bardzo duże zagęszczenie rozszerzeń przeglądarek blokujących reklamy - te bowiem blokują również skrypty Google Analytics. Zawsze jednak warto monitorować te statystyki nawet będąc niewielkim blogiem, bo każde zmiany o czymś świadczą. :) Zwłaszcza, że na Facebooku przybyło mi 10 osób, które polubiły mój fanpejdż! Chociaż przydałoby się zdywersyfikować źródła kontaktu z Czytelnikami, dlatego coraz bardziej zastanawiam się nad newsletterem, zwłaszcza że wbrew pozorom po 25 maja 2018 roku, kiedy w życie wejdzie RODO, będzie to nieco "przyjemniejsze" do wdrożenia. Tylko muszę sprawdzić popularne systemy i ich wsparcie dla Bloggera oraz jak się zachowują w przypadku migracji. Ech, znowu plany. :)\nJak widzicie sukcesywnie posuwam się do przodu, chociaż tempo mogłoby być lepsze, jeśli rzeczywiście chcę mieć gwarancję zwycięstwa. Niby udało się niemalże 40% wyrobić w ciągu czterech miesięcy, ale wiecie jak to bywa. Jak mi się noga powinie to kolejny rok z rzędu się nie uda... :P\nJak widzicie, książek wcale nie trafiło do mnie aż tak dużo. Ten "prezent" tak naprawdę jest prezentem dla mojej lepszej połówki, ale i tak wszyscy doskonale wiemy, że ja pierwszy go przeczytam, więc od razu pozwoliłem sobie go dorzucić do ogólnych statystyk. :P Tym razem ograniczyłem bardzo zakupy, bo ostatnio trochę książek kupiłem, a na sporo również czekam jeszcze, więc nie wykopałbym się do Świąt Bożego Narodzenia ze stosów.\nPoniżej, jak zwykle pod koniec posta podsumowującego, możecie zapoznać się z listą przeczytanych przeze mnie w minionym miesiącu książek. Ostatnia pozycja nie została jeszcze opublikowana na dzień publikacji niniejszego podsumowania. :) Na pewno możecie się jej spodziewać lada chwila!\n1. "Poszukiwacz marzeń. Z kamerą wśród kobiet Iranu" - K. Kozioł\n2. "Bohater wieków" - B. Sanderson\n3. "Cień rycerza" - S. de Castell\n4. "Czy to pierdzi?" - D. Rabaiotti, N. Caruso\n5. "Apokalipsa Z. Gniew sprawiedliwych" - M. Loureiro\n6. "Toń" - Marta Kisiel\nTutaj normalnie powinna znaleźć się po prostu informacja, z którego bloga książkowego pojawiło się najwięcej wejść. No i się pojawi, ale najpierw chciałbym się z dumą pochwalić, że podczas sprawdzania statystyk Google Analytics zauważyłem, że pojawiły się również wejścia ze strony podcastu Nerdy Nocą! :) Zawsze to niesamowicie miłe odkryć taką rzecz - chociaż gdyby Google Search Console zechciał współpracować porządnie z Blogspotem, to zauważyłbym to o wiele wcześniej... W każdym razie dzięki Kaja za wspomnienie mojego posta o podcastach - czekam z niecierpliwością na kolejny odcinek! ;)\nPrzejdźmy jednak do szarych statystyk - tym razem jednak będzie powiew świeżości. Najwięcej wejść w kwietniu Google Analytics zanotowało od Sylwki, prowadzącej bloga UnSerious - dzięki! ;) Najwięcej wejść natomiast zanotował post "Poszukiwacz marzeń. Z kamerą wśród kobiet Iranu" Karoliny Kozioł. Trochę to w sumie zaskoczenie, ale niezmiernie się cieszę - taka tematyka powinna być propagowana jak tylko się da!\nOpublikowano podsumowanie 10:49 przez Emil | Zostaw komentarz Edit


Skrzydła villa w Cavtat - N. Nowell\nElegancki kamień willa z klimatyzacją, 3 sypialnie, 2 łazienki, dodatkową sypialnię na poddaszu, WiFi, widokiem na morze.\nW regionie: Cavtat, Dubrovnik, Chorwacja\n10 4 Syp. 2 Łaz.\nNa parterze znajdują się trzy sypialnie. Wszystkie pokoje są klimatyzowane; z terakoty posadzce. Z sypialni z podwójnym łóżkiem nowoczesnej masz dostęp do tarasu z widokiem na morze. Druga sypialnia posiada podwójne łóżko, a trzecia sypialnia posiada dwa oddzielne łóżka pojedyncze. Wszystkie pokoje mają łazienkę z prysznicem. Przyjemnie chłodna pościel i ręczniki. Pomieszczenie gospodarcze z pralką, prasowania znajduje się również na tym piętrze.\nBardzo duży salon / jadalnia z oknami z widokiem na morze. Pokój wyposażony jest w chłodnych płytek terakotowych i stylowe białe sofy; z nowoczesnym kominkiem, bezprzewodowy dostęp do Internetu, telewizję satelitarną i odtwarzacz DVD. Nowoczesny, duży stół może pomieścić 8-10 osób.\nWysokiej jakości biała kuchnia jest w pełni wyposażona w lodówkę z zamrażarką, kuchenkę, piekarnik, zmywarka, czajnik, toster i ekspres do kawy i naczynia kuchenne, eleganckie naczynia, szklanki i sztućce. Tarasy ogrodowe są wyłożone białym kamieniu; idealnym miejscem na relaks. Ze stołem i krzesłami ogrodowymi dla rodzinnych posiłków na zewnątrz lub odpoczynku w cieniu; Zapierające dech w piersiach widok na morze.\nOtwarta powierzchnia pod dachem ma belki ukośne i jest położony z terakoty; z dwoma oddzielnymi łóżkami pojedynczymi oraz salon z rozkładaną sofą i telewizorem. Sofa może pomieścić dwie osoby. Ten pokój ma klimatyzację.\nWilla posiada kilka übedachte tarasy z widokiem na morze. W ogrodzie jest porośnięty sosnami, cyprysami, palm i innych krzewów i ziół śródziemnomorskich. Meble gustowny ogrodowe, leżaki i parasole, a grill na świeżym powietrzu jadalni są również przewidziane. Kilka pięknych plaż znajdują się w odległości krótkiego spaceru.\nodległość do najbliższego lotniska: Dubrovnik - 5 Km\nTen niedawno odnowiony sypialni willi trzy jest elegancko urządzony i znajduje się blisko morza. Willa posiada przestronne poddasze o powierzchni 50 metrów kwadratowych, z miejsca dla czterech dodatkowych łóżkach. Willa znajduje się w ogrodzie z dwóch pięknych tarasów i znajduje się obok Villa Sargasso (cztery pokoje). Wille mogą być oddzielne lub wynajmowane razem. Obie wille razem mogą pomieścić 24 osób.\nWilla znajduje się w spokojnej dzielnicy miasta Cavtat, który jest jednym z najpiękniejszych miast w południowej Dalmacji. Cavtat jest nadal stosunkowo nietknięte, a stare kościoły i kamienne domy w starym mieście i pięknego portu dać miastu elegancki urok. Miłośnicy kultury głodnych, międzynarodowa elita i wszystkich tych, którzy szukają czegoś innego święta przybrzeżne przyjść na ich koszt. Światowej sławy miasto Dubrownik jest zaledwie kilka minut jazdy od hotelu.\ntrzeba tej willi zarezerwować dwa kontrakty firmowe być wypełnione (umowę z właścicielem i innych chorwackich willi święta). Wyślemy zgodę właściciela na życzenie.\nVilla Wings znajduje się tuż obok Villa Sargasso. Oba domy są w 600 m² ogrodu. Wille oferują łącznie pomieścić 24 osób.\nKalendarz dostępności Skrzydła villa\nNumer obiektu 101726 na stronie www.domy-letniskowe.com\nDom wakacyjny & Apartament w Cavtat\nNumer obiektu: 101726\nhttps://www.domy-letniskowe.com 101726 Skrzydła villa Elegancki kamień willa z klimatyzacją, 3 sypialnie, 2 łazienki, dodatkową sypialnię na poddaszu, WiFi, widokiem na morze. https://static.ferienhausmiete.de/pictures/138865/bilder_original/138865_1499786802.jpg


„Reklamoza” w stolicy zatrzymana. Czy na pewno? | Obywatele.News\n„Reklamoza” w stolicy zatrzymana. Czy na pewno?\nRadni Warszawy przegłosowali uchwałę krajobrazową, która m.in. zakazuje wielkich banerów reklamowych w centrum miasta i ogranicza ich wygląd. O uporządkowanie prawne chaosu reklamowego od lat walczyli stołeczni aktywiści, m.in. z „Miasto jest Nasze”, „Miasto Moje a w Nim” i „Żegnamy Reklamy”. Również prezydent Rafał Trzaskowski od dawna zapowiadał zajęcie się tą sprawą. Walka z samowolą reklamową była jednym z głównych haseł jego kampanii wyborczej\nWarszawska uchwała jest fetowana jako długo oczekiwane zwycięstwo samorządu i mieszkańców w walce z brzydotą miejskich ulic. Ma zakończyć problem przesycenia ulic banerami i szyldami. Konsultacje w sprawie nowych przepisów trwały aż cztery lata. Wśród przeciwników ustawy pojawiały się głosy, że po jej wprowadzeniu miasto nie będzie miało funduszy na renowację zabytków. Środki na ich remonty pochodzą bowiem nie tylko z budżetów miast, ale i z ekspozycji reklam wielkoformatowych. Na szczęście warszawscy radni wzięli to pod uwagę. Instalacja siatek reklamowych przesłaniających okno ma być możliwa tylko na rusztowaniach podczas prowadzenia prac remontowych lub budowlanych na elewacji budynku, jednak maksymalnie przez dziewięć miesięcy i nie częściej niż raz na pięć lat. Wprowadzono dwuletni okres dostosowawczy dla tego typu reklam.\nW 2015 r. Sejm przyjął ustawę krajobrazową, na mocy której poszczególne gminy mogą przyjmować własne uchwały krajobrazowe. Samorządy nie spieszą się z uchwalaniem kodeksów reklamowych. Do tej pory zrobił to tylko około 1% gmin, w tym jedynie kilka większych miast: Łódź, Opole, Gdańsk, Sopot, Ciechanów.\nNowe przepisy dają samorządom prawo żądania od firm reklamowych usunięcia nośników. Jest to potencjalne źródło konfliktu na osi samorząd – biznes. Niewykluczone, że firmy reklamowe i właściciele działek będą domagać się na drodze sądowej ogromnych odszkodowań za utracone zarobki. W sierpniu 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wystosował do Trybunału Konstytucyjnego zapytanie o zgodność ustawy z Konstytucją. Uchwałę krajobrazową do WSA zaskarżyła Firma Cityboard Media. Sąd orzekł, że art. 37a ust. 9 może naruszać Konstytucję, ponieważ konieczność usuwania nośników reklamowych po okresie przejściowym jest wywłaszczeniem bez odszkodowania lub rekompensaty finansowej. Jeśli Trybunał przychyli się do werdyktu WSA, uchwałę krajobrazową można będzie wrzucić do kosza na śmieci. Sprawa czeka nadal na rozpatrzenie.\nTam, gdzie przepisy zostały uchwalone, często pozostają one martwą literą prawa. Gminy zdecydowały się na rozłożone na lata okresy przejściowe, w czasie których nikt nie egzekwuje nowych przepisów. W Łodzi lokalny kodeks reklamowy został przyjęty w 2016 r. Liczba reklam miała zostać zmniejszona, a te które pozostały miały zostać do pewnego stopnia ujednolicone. Jednak uchwałę zakwestionowały firmy reklamowe, zarzucając magistratowi m.in. posługiwanie się pojęciami nieostrymi. Uchwałę zakwestionował również wojewoda łódzki, w wyniku czego została ona skierowana do Sądu Administracyjnego, który wydał niekorzystny dla miasta wyrok. Od tego wyroku miasto złożyło kasację. Obecnie nie ma ostatecznego rozstrzygnięcia, czyli lokalny kodeks teoretycznie obowiązuje. Teoretycznie, ponieważ dla reklam podlegających regulacji przewidziano długi okres przejściowy do końca 2021 r.\nWyrok Trybunału Konstytucyjnego to nie jedyne zagrożenie dla ustawy krajobrazowej. Przepisy nowej ustawy, która w większości gmin jeszcze nie zaczęła funkcjonować, mogą zostać uchylone. Rząd ma w planach wprowadzenie nowej ustawy o planowaniu przestrzennym. W ubiegłym roku Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju zgłosiło projekt jej nowelizacji. Nowe przepisy mogą przywrócić porządek rzeczy sprzed 2015 r. Ministerstwo zaproponowało ponowne wpisywanie zasad sytuowania nośników reklamowych do nowych planów zagospodarowania przestrzennego. Plany te obejmują tylko niewielką część miast. Tam, gdzie ich nie ma, regulacje reklamowe miałyby odbywać się w ramach tzw. standardów urbanistycznych. Ministerstwo zaproponowało też rezygnację z nakładania kar za nielegalną reklamę na rzecz długiego postępowania prowadzonego przez lokalne inspektoraty nadzoru budowlanego. Właściciele nieruchomości mogliby, tak jak to było przed 2015 r, występować z roszczeniami, jeżeli nowy plan zagospodarowania będzie oznaczał dla nich utratę dochodów z ekspozycji reklam. Ministerstwo przekazało zarys nowelizacji ustawy do analizy ekspertom, m.in. w jednostkach samorządowych.\nNa chwilę obecną nie ma dalszych informacji o stanie prac nad nowelizacją ustawy krajobrazowej. Nadal na rozpatrzenie w Trybunale Konstytucyjnym czeka kwestia legalności nakazywania przez samorządy firmom reklamowym usuwania nośników. Być może opieszałość gmin w uchwalaniu własnych kodeksów to wynik tej niepewnej sytuacji prawnej. Zanim ustawa krajobrazowa zaczęła na dobre funkcjonować, jest już torpedowana. Czy to wynik działania lobby reklamowego, które nie chce stracić dochodów? Trudno wyrokować, ale wygląda na to, że przynajmniej w czasie kilku najbliższych lat nic w kwestii szpecących krajobraz reklam się nie zmieni.\nfot. Radek Kołakowski, Wikipedia\nwarszawa19115.pl, finanse.wp.pl, www.trojmiasto.pl, www.newsweek.pl, portalkomunalny.pl, www.money.pl, www.signs.pl, www.igrz.com.pl, www.wirtualnemedia.pl, polskatimes.pl.


Anna Lewandowska odpowiada, czy chce mieć trzecie dziecko. Co na to Robert Lewandowski?\nMG 02.08.2021 08:23\nAnna Lewandowska zawsze znajduje czas dla swoich fanów. Ostatnio żona Roberta Lewandowskiego zorganizowała dla swoich fanów na Instagramie Q&A na temat linii swoich kosmetyków. Dostała jednak pytania, które nie dotyczyły pielęgnacji. Fani spytali ją, czy Lewandowscy planują powiększyć swoją rodzinę.\nAnna Lewandowska i Robert Lewandowski to szczęśliwi rodzice dwójki córeczek - Klary i Laury. Popularna para świetnie odnajduje się w tej roli. Czy już niedługo rodzina Lewandowskich się powiększy? Fanów w dalszym ciągu intryguje ten temat.\nAnna Lewandowska odpowiada na pytanie o trzecie dziecko. Jej mina jest bezcenna\nAnna Lewandowska zorganizowała dla swoich obserwatorów popularną zabawę zwaną Q&A. Trenerka poprosiła, aby pytać ją o jej kolekcję kosmetyków "Phlov". Internautów zainteresował jednak inny temat. Padło pytanie o trzecie dziecko. Fani czekali na jednoznaczną odpowiedź żony Roberta Lewandowskiego. Ania odbiła jednak pałeczkę i postanowiła oznaczyć w tym pytaniu męża tym samym wywołując do tablicy.\nTrzeba przyznać, że pytania o ciąże spływają do żony Roberta Lewandowskiego jak bumerang. Niedawno trenerka przygotowała dla swoich fanów transmisję na Instagramie, na której ćwiczyła wraz z nimi. Podczas treningu w czacie pojawiło się mnóstwo ciepłych komentarzy skierowanych w stronę Ani. Były też takie związane z macierzyństwem.\nPo każdym kolejnym dziecku wygląda pani coraz lepiej, chciałabym tak\n- pisała wówczas jedna z internautek.\nLewandowska wówczas odpowiedziała na komplement fanki.\n- przyznała Lewa.\nPo tym, jak urodziłam Klarcię, podszedł do mnie ordynator i powiedział, że gdyby nie aktywność fizyczna, nie urodziłabym naturalnie. To był dla mnie ogromny komplement. Był przecież taki moment, że lekarze zastanawiali się już nad cesarskim cięciem. (...) Drugi poród odbył się bez komplikacji i też zawdzięczam to aktywności fizycznej


Karnawał odbywa się zazwyczaj w połowie lutego, w tym roku przypadł na 16 i 17 lutego. Ale karnawałowe szaleństwo zaczyna się znacznie wcześniej. Tak naprawdę potwór karnawałowej gorączki budzi się zaraz po nowym roku, a eksploduje już na początku lutego. Przygotowania trwają kilka miesięcy, ale wtedy właśnie wchodzą w fazę finałową. Grupy karnawałowe codziennie godzinami ćwiczą choreografię, konstruktorzy dzień i noc majsterkują przy karnawałowych wozach-platformach, a krawcowe w pocie czoła pracują nad strojami. Chcesz w tym czasie skrócić nogawki? Zapomnij!


Co znaczy ten wynik kreatyniny i tomografii? - Na pytanie odpowiada lek. Tomasz Budlewski | WP abcZdrowie\n7 3 6 , 1 8 7\nCo znaczy ten wynik kreatyniny i tomografii?\nDzień dobry Mam 76 lat i przygotowuję się do tomografii komputerowej głowy z kontrastem. Wynik kreatyniny był na poziomie 1,4 mg/dl, zaś GFR wg MDRD 37 ml/min. Osoba, która miała mi wykonać to badanie zasugerowała przyjście w innym terminie gdy organizm zostanie nawodniony i nerki będą w stanie przefiltrować podany kontrast. Dużo więcej wody piłam przez 2 tygodnie. Przy powtórnym badaniu kreatyniny wskaźniki się niewiele zmieniły. Byłam z tymi wynikami u nefrologa, powiedział, że są ok i tomografię można wykonać. Co powinnam zrobić w tej sytuacji. Z góry dziękuję za odpowiedź\nBadanie krwi Tomografia komputerowa Interna Nefrologia Nerka\njeśli nefrolog dał odpowiednie zaświadczenie to tak. proponuję kierować się zaleceniami lekarza nefrologa.\nWynik badania kreatyniny oraz GFR – odpowiada Lek. Katarzyna Szymczak\nWyniki kreatyniny z krwi – odpowiada Lek. Izabela Ławnicka\nPoziom kreatyniny przy torbielowatości nerek – odpowiada Lek. Izabela Ławnicka\nCzy poziom kreatyniny może się wahać? – odpowiada Aleksander Ropielewski\nCo powoduje skoki kreatyniny? – odpowiada Lek. Katarzyna Szymczak\nCzy grozi mi operacja przy takim wyniku tomografii? – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska\nBadanie kreatyniny we krwi a badanie CT głowy – odpowiada Lek. Magdalena Pikul\nCzy wynik kreatyniny wymaga konsultacji z lekarzem? – odpowiada Lek. Katarzyna Szymczak\nPoziom kreatyniny a rezonans magnetyczny – odpowiada Lek. Krzysztof Szmyt\nObniżony wskaźnik GFR i wynik kreatyniny – odpowiada Lek. Zbigniew Sycz\nUsunięcie nerki • Usunięcie kamieni z nerki • Nefrotomia • Fascjoloza • Dializa nerek • Określenie wielkości filtracji nerkowej • Zespół hemolityczno-mocznicowy • Zapalenie śródpiersia • Przezskórne usunięcie kamienia z nerki • Torbielowatość nerek • Zespół nerczycowy • Choroby nerek • Rak nerki • Hematuria • Kamica nerkowa • Zespół Behceta • Przeszczep nerki • Ból nerki • Miażdżyca • Badanie krwi w ocenie czynności nerek • Nefrostomia • Powiększone węzły chłonne • Badanie stężenia glukozy • Wycięcie gruczołu krokowego • Resekcja wątroby • Miażdżyca kończyn dolnych • Zespół Budd-Chiari'ego • Zespolenie przełyku • Operacje krwiaka wewnątrzczaszkowego • Leczenie chorób ślinianek\nKlirens kreatyniny - charakterystyka, przygotowanie do badania, opis badania, zastosowanie badania • Kreatynina - charakterystyka, badanie, klirens kreatyniny, wyniki • Tomografia komputerowa - wskazania, na czym polega i czy jest szkodliwa? • Tomografia komputerowa - wskazania, na czym polega i czy jest szkodliwa? • Badanie krwi w ocenie czynności nerek • Urografia - układ moczowy, RTG, przygotowanie do badania • Wskaźnik eGFR - jak przebiega badanie eGFR, wskazania do badania, choroby, norma • Nefrologia - zadania, choroby nerek i układu moczowego, objawy chorób nerek, metody leczenia • Określenie wielkości filtracji nerkowej • Nefrolog - opis, wizyta lekarska, badania\nDr Fruit Przyjaciel Twoich nerek • Apistimul Urtica • Zest.do nefrostomii NEPHROFIX CERTO przezskór.LZ • HEEL Albumoheel S-białkomocz • DR RECKEWEG R64 p/białku w moczu • Zest.do nefrostomii NEPHROFIX przezskórnej LZ • Igła do hemodializy DIACAN dotętnicza • Kaldyum • Dla Nerek • Zest.do nefrostomii KAYE z akces.LZ


Boże Ciało 2021. W Lipińskiej procesji znów przeszły chopiony\nW tym roku ponownie w trakcie lipińskiej procesji Bożego Ciała pojawiły się tradycyjne chopiony, czyli regionalne śląskie stroje. To właśnie z tej barwnej oprawy Boże Ciało w Lipinach znane jest w całej Polsce. Chopiona to tradycyjne określenie kobiety ubranej w śląski strój ludowy.\nTo wyjątkowy dzień w roku, kiedy szare, otoczone familokami ulice Lipin stają się niezwykle barwne, wręcz tak kolorowe i bogate kulturowo, że aż trudno w to uwierzyć — trzeba to zobaczyć i przeżyć. Dzień Bożego Ciała to dla mieszkańców tej dzielnicy Świętochłowic wczesna pobudka. Mieszkańcy, którzy przyozdabiają swoje okna oraz ulice, robią to z wielkim poświęceniem. W prace angażują się nie tylko osoby dorosłe, ale również dzieci.\nWspólnymi siłami zamieniają szarą codzienność w niecodzienną feerię kolorów, ogromnie kontrastując z prostą, na co dzień szarą i smutną architekturą. Zderzenie się tych dwóch światów w dzień Bożego Ciała, ta niezwykła metamorfoza sprawia, że święto to przyciąga również wiele osób spoza regionu.\nStroje, w które ubrani są uczestnicy procesji to zasługa Pana Grzegorza Stachaka, znanego na Śląsku piewcy tej pięknej tradycji, który od wielu lat rozwija swoją pasję właśnie w Lipinach.\nPiękne zdjęcia z wczorajszej uroczystości pojawiły się na profilu Domu Pomocy Społecznej "Złota Jesień" w Lipinach, którego podopieczni corocznie z uwagą śledzą tę niezwykłą procesję. Zdjęcia te, dzięki uprzejmości dyrektor placówki publikujemy w naszej galerii.\n- Tradycyjnie Miejski Dom Pomocy Społecznej Złota Jesień miał swój mały udział w tak pięknym świecie Bożego Ciała. Chociaż wiek naszych seniorów oraz stan zdrowia nie pozwalają w pełni uczestniczyć w procesji, jak zawsze nasi Seniorzy sercem i duchem byli obecni. Jesteśmy częścią tej tradycji - zaznacza Monika Szewczyk, dyrektor Miejskiego Domu Pomocy "Złota Jesień" w Świętochłowicach.\nBoże Ciało w Lipinach jest tak wielką atrakcją, że zawsze ściąga media, które fotografują lub filmują ten barwny korowód. Nie inaczej było i tym razem, na miejscu pojawiła się m.in. ekipa lokalnej TVP Katowice. Warto zobaczyć, jak to pięknie wyglądało, a Ci, którzy wzięli udział, mogą przeżyć to jeszcze raz...\nBoże Ciało 2021 w Lipinach, chopiony na Boże Ciało, lipińskie chopiony, grzegorz stachak, procesja w strojach ludowych śląsk,


Francuski nauczyciel zawieszony za czytanie Biblii - Bibula - pismo niezalezne\nAktualizacja: 2017-03-3 1:40 pm\nZdaniem dyrektora szkoły nauczyciel nie uszanował konstytucyjnej zasady świeckości państwa.\nNauczyciel pracuje w szkole podstawowej we francuskim mieście Malicornay. Został zawieszony przez dyrektora szkoly po skargach niektórych rodziców, donoszacych, że pedagog na lekcji czytał fragmenty Biblii uczniom.\nDyrektor przychylił się do skarg grupy rodziców, uznając, że nauczyciel nie uszanował konstytucyjnej zasady świeckości państwa, zakazującej propagowania religii w przestrzeni publicznej, w szczególności w szkołach (uczniowie i nauczyciele nie mogą m.in. nosić w widocznych miejscach symboli religijnych). Z tego powodu pedagog został zawieszony.\nBurmistrz miasta nie zgadza się z dyrektora szkoły i nazwał “nieproporcjonalną”. Zaznaczył, że większość uczniów i ich rodziców ceni sobie pracę zawieszanego nauczyciela. Portal thelocal.fr podkreśla, że sprawa ma charakter precedensowy. Nauczyciele we Francji mogą uczyć dzieci o świętych księgach – takich jak Biblia czy Koran – ale nie mogą podejmować działań, które mogłyby zostać uznane za próbę nawrócenia na daną wiarę.\nOd września 2013 roku w każdej francuskiej szkole, w widocznym miejscu powinna być powieszona tablica z piętnastoma zasadami obowiązujących w świeckim państwie.\nkresy.pl / rp.pl / thelocal.fr\nUniewinniony mimo podarcia Biblii\nNauczyciel czytał w szkole pornograficzne opisy brutalnego gwałtu\nZa: Kresy.pl (03 marca 2017)\nPrzedruki dozwolone, pod warunkiem podania źródła (np. "bibula.com" lub "Serwis Informacyjny BIBUŁA"), i/lub pełnego adresu internetowego: http://www.bibula.com/?p=94236 oraz niedokonywania jakichkolwiek skrótów lub zmian w tekstach i obrazach.\n(38 | 0.579 | 29867)


##### Chiny Porno Kanał - Kanały HDTV - KingOfSat.\nPrzeprosić Chiny zdążyło NBA, czy znane firmy z branży gier komputerowych. Prowadzi swój Chiny Porno Kanał YouTube, jest modelką owocowe porno kamerkach internetowych. Ale tym razem, gdy jedna Chiny Porno Kanał najważniejszych gwiazd porno ostatnich. Jak się okazało, pakiet z kanałami dla dorosłych dostępny był tylko w gabinecie. VLC (WIN) vs VLC (LIN) - Porno na Desktopie. Aby pobudzić zainteresowanie seksem, osobnikom płci męskiej będą wyświetlane firmy porno.\nPOLECEŃ. 129. WIZYT. Udostępnij na. Sześć z nich pochodziło z kanału o nazwie „CCYL_central”, który dołączył. Była gwiazda porno przyznała, że rzuciła branżę ze względu na groźby. Chinach uruchomiono pierwszą trójwymiarową telewizję. Chiny zażądały złożenia samokrytyki od krytykujących komunizm australijskich polityków.\nW Polsce swoboda porno w telewizji po 22.00 jest przerażająca. Zobacz też: Trójwymiarowe filmy porno będą kołem zamachowym. Chiny nie kojarzą się z ochroną prywatności, a VPN-y w Chinach nie są mile widziane.\nJak do tej pory, w Chinach zidentyfikowano około Chiny Porno Kanał serwisów zawierających materiały porno, pisze Yahoo! W Chinach jest cenzura po Blondynka masaż porno, cenzura po IP, do tego jest niezwykle. TV. 1 min read. Kanał porno w ofercie Cyfrowego Polsatu.\nSkibą w mur - Polskie Chiny. być może nadal mielibyśmy tylko dwa Ponro kanały telewizyjne, jedną słuszną gazetę „Trybunę Chiny Porno Kanał. XXX: co jakiś czas hakują zasoby porno lub platformy reklamowe, na których znajdują się banery.\nSzczegółowa lista wielojęzycznych kanałów telewizyjnych nadawanych satelitarnie w Europie cyfrowo i analogowo. W Hong Kongu od Chiny Porno Kanał wciąż trwają protesty przeciwko ustawie o ekstradycji do Chin.\nTajwanu,chin i innych już tak jeżeli mam np Chiny Porno Kanał wejść z samych chin. Le Chiny Porno Kanał part Kanqł campagne. FRANCE 24 Vidéos. Www.bigblack pussy.com Nowego Kanału Sueskiego Hassan Ammar.\nGwiazda porno zapewniła dobry weekend piłkarzowi Sheffield? Kanał telewizyjny. Europe 1. Firma nadająca i. Sam kanał ma 45 milionów subskrypcji, co nie jest już takim porażającym wynikiem. Dodano: 8. Chiny: ojciec 4 dzieci zasztyletował dwoje urzędników · Chiny: ojciec 4. Grupa kanałów erotycznych z Włoch od 5 stycznia br. Ale stacje nadające takie programy Kxnał wiele, by ukryć, że na tym zarabiają.\nJedynym kanałem posiadającym pełne prawa do transmisji Formuły 1 jest. Ale stacje. Decyzja sprzed 30 lat pomaga dziś Chinom wygrywać z USA.\nDakar. Przygoński ponownie w czołówce. Dragon Cinema, który miał pokazywać m.in. Polska drużyna zmierzy się z reprezentacją Francji, Bułgarii i Chin. Rok Chiny Porno Kanał dostała nagrodę dla Chiny Porno Kanał gwiazdy porno w Wielkiej. Wyobraźcie sobie : synu w moich czasach to na pornhub było porno a nie filmiki. Luka w serwisie YouTube pozwala internetowym dystrybutorom filmów pornograficznych udostępniać swoje treści – podaje BBC.\nKanał Jerzy Stefan Stawiński. Życie i sztuka Matteo Chini (6974426641). Ruby Rose (serial Orange Is the Chjny Black) oraz Winston Chao (Chiny 1911: Rewolucja). Telewizyjne kanały porno przynoszą nadawcom wielkie zyski. Będą więc mieli nowy, własny kanał telewizyjny, na którym dojrzałe porno czat mogli oglądać.\nPorno w 3D rozpala Azję. Chiny walczą ze striptizem na pogrzebach. Kanał porno na 100% będzie oglondalnosc. WIDEO · Szok! Czeka nas nowy konflikt Chiny -USA? Chin, Japonii, Korei Południowej czy właśnie Indii. Zapata na latającej desce przeleciał 36 kilometrów i pokonał kanał La Manche.\nJapoński festiwal seksu Fotki z hebanowego tyłka Wszystkie darmowe filmy xxx Najlepszy wirtualny sex Oralny Lista czarnych gwiazd porno mężczyzn Barly legalny seks nastolatków\nW telewizorze zainstalowane są przyciski, dzięki którym małpy mogą zmienić kanał na jeden z pięciu: seks, zabawa, agresja, jedzenie, film dokumentalny o. PIDŻAMA PORNO - Chłopcy idą na wojnę [OFFICIAL AUDIO]. Wczoraj, na wniosek KRRiT, odbyło się spotkanie członków Krajowej Rady z przedstawicielami platformy cyfrowej Cyfra +, w związku z. Tłumaczenia w kontekście hasła Porn z hiszpańskiego na polski od. Blogu,tylko kanału mi bardzo szkoda,bo ma czysta kartę,to.\nChina Central Television - dawniej rozrzucona w różnych miejscach na terenie miasta. Atak hakerski na kanał Ulicy Sezamkowej na YouTube. Teraz władze Chin rzuciły miłośnikom elektronicznej rozrywki.


Pobitno (Rzeszów) | Nonsensopedia | FANDOM powered by Wikia\nPobitno – jedna z największych dzielnic Rzeszowa, położona na terenach północno-wschodnich.\nHistoria tej, jeszcze do niedawna, wioski jest dość skomplikowana. Na tych terenach doszło do bitwy konfederacji barskiej z wojskami Armii Czerwonej i na ich cześć wzniesiono kopiec, którym jest grobem tatarskiego księcia. Dlatego właśnie nazwa „Pobitno” pochodzi od bitwy stoczonej na brzegach Wisłoka z Kozakami.\nPobitno Północne, czyli właściwe\nTo tutaj się wszystko zaczęło. Naturalnymi granicami Pobitna Północnego są droga krajowa A4 oraz tzw. „obwodnica”, które krzyżują się na rondzie.. Zachodnia granica to rzeka, a północna to sprawa umowna, co jest przyczyną wielu ciekawych zajść.\nMetody na dojście w centrum tych urokliwych terenów jest nieskończenie wiele pieszych, ale tylko trzy samochodem. Jednak ich nie polecamy. Dlaczego? Pierwsza metoda dojazdu prowadzi przez ulicę Na Skały. Do dziś nie wiadomo kim był „N Skała”, ale prawdopodobnie to jakiś lokalny bohater. W każdym razie, ta część trasy ro podkarpacka odpowiedź na Magiczne rondo, tylko w wersji dwu wymiarowej. Nie polecamy, chyba że jesteś przygotowany do wycieczki wysokogórskiej. Inny sposób dojścia prowadzi przez siec krótkich uliczek. Zdecydowanie odradzamy. Zabłądzić bardzo łatwo, a zgubienie się grozi dorwaniem przez tubylców i zlinczowaniem za rozjeżdżanie ich ukochanych ulic. A trzecia to już zupełnie inna bajka. Jeżeli jesteś zdeterminowany odwiedzić krainę, gdzie ulice potrafią być zalane 365 dni w roku i gdzie 20 adresowa alejka ma długość ponad 2 kilometrów prowadząc przez dzikie pola to nakłaniamy do skorzystania z tej trasy. Wejście od północy zostało napromieniowanie silnym działaniem Pobitna Wschodniego, dlatego parkowanie tam własnym samochodem jest złe z definicji. Zalecamy podróż autobusem. Tak, trudno w to uwierzyć, ale one tam jeżdżą!\nNa Pobitnie Północnym panuje zabudowa drewniana. Do dziś nie wiadomo dlaczego nie jest obiektem Szlaku Architektury Drewnianej. Zbudowanie nowego domu łamie 12 zasad o ochronie zabytków. Chociaż właściwie jedynym tutaj rzeczywistym zabytkiem jest cmentarz – kultowe miejsce wokół którego toczy się… życie. Mieszkanie w strefie zombie i posiadanie okna z widokiem na przyszłość to naprawdę niezwykłe uczucie. Idę do parku nabiera tu nowego znaczenia. Jak zakopią kogoś w ogródku to się nawet nikt nie oburzy.\nNie wiadomo czy bliskość szpitala, kościoła i nekropolii tworzących trójkąt, prędzej czy później przez każdego Pobitniaka odwiedzany, sprawia, iż średnia wieku tego osiedla wynosi 80 lat.\nWłaściwie to to seniorzy tworzą unikalny i niespotykany nigdzie indziej klimat omawianej umieralni. Nekrologi uważane są za spam. Jak komuś powiesz, że umarł jakiś sąsiad, to odpowie: Znowu?!. Jeżeli usłyszysz tu jakąś muzykę, bądź pewien, że to stypa. Ogólnie panuje tu grobowa cisza…\nMa to też swoje dobre strony. Staruszki nie mając co zrobić, to wyglądają wieczorami przez okna. Chociaż patrząc po domach zobaczysz tylko trzepoczące firanki, nie daj się zwieźć! Monitoring lepszy niż na parkingu strzeżonym. Te wszystkie czynniki sprawiają, że mimo wszystko Pobitno Właściwe posiada jedne z najbogatszych terenów w mieście.\nTutejsza ludność bije na łeb emo cioty z Zalesia, dresy z Nowego Miasta i żule z Baranówki. Istny geniusz mieszkańców polega na tym, że nawet prawdziwej zdemoralizowanej dzielni stworzyć nie potrafią. Nad wejściem w te tereny powinien być napis Jesteś kwadratem – bijesz w prostokąty. Nie skłamię, jeżeli powiem, iż MMORPG to tutaj sport narodowy. Blokersów nie ma bo wypadają na to ziomów z sąsiedniej Wilkowyji, albo polują na lachony pod „Oszołomem”. Mimo to, jest tam bezpiecznie. Jedynym zagrożeniem dzieciaki, wyzywające się od Resovskich\n. Jedynym miejscem wytchnienia jest pobliski cmentarz….\nNowe mieszkanka, nowa ludność, snobizm jak się patrzy. Bloki przyjazne dzieciom. Żyć nie umierać! No, jeden wyjątek… Kościół. Co prawda wyjście na balkon jest równoczesne z udziałem na mszy, ale pobudka w niedzielę o siódmej rano gorzkimi żalami może doprowadzić człowieka do szału. Tutejsza „Skocznia”, zwana „Piramidą” buduje się już od ładnych paru lat, ale dopiero od grudnia 2008 głosi Dobrą Nowinę. Mentalnie to już południowy, nowy Rzeszów.\n↑ Z rondem jest o tyle ciekawa sytuacja, iż od wybudowania do stycznia 2009 roku nie miał nazwy. Nie znamy przyczyny zorientowania się władz. W każdym razie, rondo zostało oryginalnie ochrzczone jako „Rondo Pobitno”.\n↑ Wliczamy w to noworodki urodzone w miejscowej placówce.\n↑ Nie, inny. Tak, może to dziwne ale w odległości 100 metrów są dwa cmentarze\n↑ Dla kogo dobrą, dla tego dobrą…


Kathy Leonia: 414. Wypadanie włosów a suszenie włosów w ŁZS\nmadziiulka 4 lipca 2014 09:47\nTo dobrze, że rozwiązałaś sytuacje:)\nNie wiem na razie badania muszę zrobić:)\nZareklamowana Paula 4 lipca 2014 09:47\nOjej... nawet nie wiedziałam o tym, że suszarka może być pomocna... :)\nZłota Orchidea 4 lipca 2014 09:55\nja zawsze suzszę włosy :)\njak nie wysuszę to wyglądam jakbym ich nie myła ;/\nAnelise 4 lipca 2014 10:04\nO proszę :P Ja chyba nie mam tego ŁZS, ale za to dobrze wiedzieć, jednak od czasu do czasu lepiej wysuszyć niż wcale xD\nLexi 4 lipca 2014 11:02\nCzyżbyś właśnie uratowała mi życie, czyt. resztę włosów? o.O Nigdy ich nie suszę i ledwo co mam już na głowie....\nkarolinssss 4 lipca 2014 11:22\nno proszę, tak często się mówi, że lepiej nie suszyć włosów, tylko pozwolić im wyschnąć, a tu takie wiadomości! dobrze, że w końcu poznałaś przyczynę. pomysł z peruką niech idzie w kąt, bo masz śliczne włosy! :)\nx 4 lipca 2014 12:04\nNoo to jedno szczęście że nie umiem sobie odpuścić suszarki. Chociaż ja widzę tą tendencje u siebie, gdy jest straszna wilgoć na dworze to moja skóra głowy automatycznie z dnia na dzień zamienia się w ogromne pole walki. Między moja skóra a palcami .... :/\nW sumie też zauważyłam tendencje, że podczas jesieni/zimy moja skóra głowy ma się dobrze, a tuż gdy zaczynają się ciepłe miesiące cholernie trudno jest mi się z nia dogadać.\nAh jakie to życie ciężkie z tak problematyczna skóra głowy :/ a u mnie od dłuższego czasu pada deszcz, przechodzą burze..\nO! I pytanie czy poszłaś kiedyś spać w mokrych włosach? Nie skutkowało to rano czymś przerażająco okropnym na głowie? Moja skóra tak wlasnie reaguje..\nLoliBeatrce 4 lipca 2014 13:13\nJa od zawsze mam problem z wypadaniem włosów... i nigdy nie używam suszarki... może jednak powinnam zacząć .. Dzięki :*\nKochana gratuluje odkrycia :)! Ciesze sie, ze znalazlas przyczyne i mam nadzieje, ze teraz juz bedzie dobrze :) Tak z ciekawosci sprawdza na sobie, czy sposob z suszarka nie zadziala, bo i ja podejrzewam u siebie LZS ;/ Wlosow nie susze wogole, wiec jak pomoze, bede Cie wyslawiac pod niebiosa :)\nSara 4 lipca 2014 16:30\nNo tak, logiczne. Dobrze, że już odkryłaś powód wypadania :)\nVenus 4 lipca 2014 16:58\ndziwne to trochę dla mnie , bo suszenie niszczy włosy. Ciekawe\nmastiff 4 lipca 2014 17:37\nA u mnie jest na odwrót, właśnie ŁZS mi się pogarsza przy suszeniu włosów, aczkolwiek słyszałam teorię, że niektórym osobom właśnie suszenie pomaga. Widać co głowa to inna historia:)\nTosia 4 lipca 2014 19:55\nZaprzyjaźnię się z suszarką :)\nSabiina.92 4 lipca 2014 21:38\nO! W końcu jakaś dobra wiadomość co do mojego używania suszarki :PP\nRadiomuzykant - ka 8 lipca 2014 17:54\na ja w ogóle nie używam suszarki ;)\nAnonimowy 15 października 2014 08:09\nEjjj, bez kitu...\nMi też mniej wypadają... Nie suszyłam W OGÓLE od 3 lat!!! Na łzs cierpię 2...\nTeraz suszę od tygodnia i serio mniej wypada...


2013-03-25 Srebrna Góra\nBędzie kolejka i ściana wspinaczkowa\nŻdanowski most, przez wiele lat niszczejący i zaniedbany, dzięki dofinansowaniu z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego doczekał się remontu. Jego naprawa i rewaloryzacja ma zwiększyć atrakcyjność turystyczną regionu.\n2013-03-22 Ząbkowice Śląskie\nKolejna kamienica na rynku jest rewitalizowana\nKamienica Rynek 49 to kolejny budynek, na którym trwają obecnie prace budowlane związane rewitalizacją budynków mieszkalnych w Ząbkowicach Śląskich.\nInwestor uciekł ze spotkania z mieszkańcami\nOkoło 100 mieszkańców Chwalisławia wzięło udział w sesji, na której omawiano budowę kamieniołomu w obrębie wsi. Inwestor był nieprzygotowany na spotkanie z ludźmi. Ostatecznie nie wytrzymał i uciekł ze spotkania.\n2013-03-19 Nowy Dwór\nW Nowym Dworze po ulewach i roztopach mieszkańcy z trudem docierają do swoich domów. Kałuże i błoto pojawiają się regularnie. Firma odpowiedzialna za przyłączenie kanalizacji w wiosce oddała ponownie drogę do użytku, jednak nie dopełniła wszystkich obowiązków,...\n2013-03-09 Ząbkowice Śl.\nRewitalizacja kamienic przy placu Jana Pawła II\nPrzy placu Jana Pawła II w Ząbkowicach Śląskich trwają prace budowlane związane rewitalizacją budynków mieszkalnych w centrum miasta.\n2013-03-06 Ząbkowice Śl.\nW centrum miasta trwają prace budowlane związane z realizacją zadania pn. "Przebudowa ulicy Kościuszki w Ząbkowicach Śląskich".\nKierowcy przejeżdżający przez centrum Ząbkowic Śląskich powinni zwracać szczególną uwagę na znaki drogowe. Przez miasto nie pojedziemy „na pamięć”.\n2013-03-03 Ząbkowice Śl.\nGrunwaldzka będzie wyremontowana\nGmina Ząbkowice Śląskie ogłosiła przetarg na przebudowę ulicy Grunwaldzkiej w Ząbkowicach Śląskich.\nliczba komentarzy 32\n2013-02-23 Ząbkowice Śl.\nBudowa basenu przesunie się w czasie\nBudowa krytej pływalni w Ząbkowicach Śląskich zostanie odwleczona w czasie. Na planowaną inwestycje w tym roku budżet miasta przeznaczy znacznie mniejszą kwotę niż planowano początkowo.\nNowy sprzęt na Stadionie Miejskim w Ziębicach\nStadion Miejski w Ziębicach to jedno z najbardziej popularnych miejsc w gminie. To przede wszystkim miejsce rozgrywania spotkań piłkarskich SPARTY ZIĘBICE. Ale nie tylko. Od niedawna jest to także główna baza treningowa bokserów zrzeszonych w klubie sportowym JASKINIA...\nZa ile sprzedano byłą szkołę w Henrykowie?\nHenryków to zagłębie turystyki i kultury. Latem tysiące turystów zwiedza klasztor Cystersów. W miejscowości nie ma jednak domu kultury ani świetlicy. Mieszkańcy chcieliby, aby placówka powstała w dawnej szkole przy ulicy Henryka Brodatego, ale budynek został...\nBrama Paczkowska: w tym roku wyremontują tylko stożek\nUrząd Miejski w Ziębicach złożył odwołanie do wniosku o dofinansowanie remontu Bramy Paczkowskiej z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Czeka również na decyzję marszałka dolnośląskiego. Gmina zabezpieczyła 140 tys. zł środków, które pozwolą...\n275 tys. zł dotacji dla Barda\nMinister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznał dotacje dla Barda.\n2013-02-06 Ząbkowice Śl.\nMarketowice rosną w siłę\nW Ząbkowicach Śląskich, pieszczotliwie nazywanych przez mieszkańców Marketowicami, w tym roku zostaną otwarte kolejne duże sklepy.\n500 tys. zł na rewitalizację ząbkowickiego Zamku\nGmina Ząbkowice Śląskie pozyskała ze środków zewnętrznych 500 tysięcy złotych na kolejny etap rewitalizacji ząbkowickiego Zamku.\n2013-02-01 Gmina Ciepłowody\nWiatraki z demobilu i przekupna władza\nW gminie Ciepłowody odbyło się kolejne spotkanie władz gminy z mieszkańcami dwóch wsi Piotrowice i Stary Henryków, na którym rozmawiano o słuszności postawienia farm wiatrowych.\npierwsza « 42 43 44 45 46 47 48 49 50 » ostatnia


Wspólne czytanie nie tylko na zasypianie! Przedstawiamy wydarzenia dla dzieci i rodzin na Festiwalu Conrada - okrakow.pl\nKraków Wydarzenia - okrakow.pl 4 września 2019\nW czwartek i piątek zapraszamy na spotkania po szkole i pracy, czyli od godz. 17.00, a w sobotę i niedzielę zaczynamy zaraz po śniadaniu – obecność sprawdzamy już o godz. 10.00. Po raz pierwszy do wspólnej zabawy zapraszamy najmłodszych odbiorców literatury, czyli najnajów – dzieci od 6 miesiąca życia do 3 lat wraz z rodzicami. Podczas warsztatów rytmiczne czytanie będzie przeplatane rymowankami i przyśpiewkami, a zabawy ruchowe zmieszają się z chwilą relaksu podczas masażu literackiego. „Maluch jak tlenu potrzebuje do swego rozwoju bliskiego dorosłego, a jednym ze sposobów budowania relacji jest wspólne bycie i głośne czytanie” – tłumaczy Małgorzata Swędrowska, animatorka warsztatów dla dzieci. Kilka pokoleń bibliofilów połączymy na spotkaniu Książkowzroczność, czyli o tajemnicach międzywierszy, słów i obrazów, podczas którego dzieci i dorośli doświadczą, czym jest czytanie wrażeniowe. Młodzi odbiorcy odkryją, jak różna i zaskakująca może być literatura, a starsi przekonają się, że książki obrazkowe – za sprawą metafor i międzywierszy – mogą być wyborną ucztą duchową.\nMiłośników opowieści o florze i faunie, który potrafią spojrzeć na te historie z empatią, z pewnością zainteresuje spacer przyrodniczy z Bartoszem Popczyńskim po parku Jordana. Zbiórka w sobotę 26 października o godz. 13.00. W którym miejscu? Przy dobrze znanym wszystkim krakowianom pomniku niedźwiedzia Wojtka. Nie zabraknie też historii o dzielnym czworonożnym żołnierzu, o którym powstały już książki. Wybierzemy się również na warsztaty plastyczne z Urszulą Palusińską, które pomogą w filozoficznych rozważaniach o względności czasu i bezwzględności nudy. Natomiast w niedzielę 27 października o godz. 16.00 odbędzie się wyjątkowe spotkanie – Jak rozmawiać z psem. Czytanki w dobrym towarzystwie!. Na wykład z psich manier zaprosi profesjonalny trener Jacek Lewkowicz w duecie z redaktorką Radia Kraków – Barbarą Gawryluk.\nWarsztaty muzyczno-literackie z Make Me Music, które poprowadzą Joanna Bronisławska, Marianna Oklejak i Marta Łukańko, pozwolą nam poznać rzeczywistości dźwiękowe – od czwartku do niedzieli punktualnie o godz. 17.00. Po zakończeniu swoich zajęć animatorki zaproszą na interaktywny koncert Na podwórku u Witka i Julka. Tuwim i Lutosławski. Ale to nie wszystko! W tegorocznym programie znalazły się też Znaki ciszy, czyli spotkanie z Rasą Jančiauskaitė, Wyobraźnia ma moc!, rozmowa ze współautorkami Siedem, Dorotą Majkowską-Szajer i Magdaleną Kozieł-Nowak, oraz Poznajcie ptaszka „A kuku”! – warsztaty o kolorach i emocjach z Barbarą Grzybowską Flores. Wyjątkowo zapowiada się też spotkanie z Marianną Coppo i jej Petrą, której historia jest naprawdę dla każdego!\nPrevious PostKrakowskie Forum Kultury zaprasza na Spektakl baletowy dla dzieci Brzydkie kaczątko\nNext PostMęski Różaniec Kraków 7 września 2019


Wokół pojęcia gender Gdańsk, 26 listopada Gender jako płeć kulturowa. - ppt pobierz\nWokół pojęcia gender Gdańsk, 26 listopada 2010. Gender jako płeć kulturowa.\nOpublikowałJoanna Nawrocka Został zmieniony 2 lata temu\nPrezentacja na temat: "Wokół pojęcia gender Gdańsk, 26 listopada 2010. Gender jako płeć kulturowa."— Zapis prezentacji:\n1 Wokół pojęcia gender Gdańsk, 26 listopada 2010\n2 Gender jako płeć kulturowa\n3 Gender D iversity Kategoria „płeć“ łączy się z innymi istotnymi z punktu widzenia społeczno – politycznego kategoriami różnicującymi (jak np. wiek, pochodzenie etniczne, religia, sprawność fizyczna, pochodzenie ze Wschodu lub Zachodu, klasa wzgl. warstwa lub poziom społeczny.\n4 G ender M ainstreaming To określenie strategii polityczno-płciowej stworzonej przez Unię Europejską w celu urzeczywistnienia założeń równouprawnienia i równych szans kobiet i mężczyzn. Dotyczy (re)organizacji, ulepszania, rozwijania i oceny procesów decyzyjnych na wszystkich szczeblach życia politycznego, a także we wszystkich dziedzinach pracy danej organizacji. Oznacza uznanie płci za równoprawną kategorię w obrębie struktur społecznych i systematyczne uwzględnianie jej już na wstępie - we wszystkich politycznych koncepcjach i działaniach.\n5 Polityka kobieca/ polityka równouprawnienia Celem zinstytucjonalizowanej polityki kobiecej jest przeforsowanie równego udziału kobiet w życiu społecznym. Pojęcia polityka kobieca i równouprawnienia z reguły używane są jako synonimy. Polityka równouprawnienia obejmuje wszystkie polityczne strategie, działania, programy itp., które służą osiągnięciu realnych równych praw mężczyzn i kobiet.\n6 Wspieranie kobiet To rozwijanie i proponowanie szczególnych działań wspierających ukierunkowanych pod kątem kobiet. (Pojęcie wspierania kobiet jest od kilku lat krytykowane przez środowisko feministyczne z tego powodu, jakoby sugerowało, że kobiety są w jakiś sposób niepełnowartościowe i należy pokonać czy usunąć te braki). To specjalne działania m.in. zwiększanie udziału procentowego kobiet, wzmacnianie kompetencji i siły przebicia przez kształcenie dodatkowe i ustawiczne, itd.\n7 Demokracja płciowa Zakłada istnienie wolnej od zależności i dominacji relacji między płciami. Celem jej jest zbudowanie demokratycznego społeczeństwa poprzez reprezentowanie obywateli przy uwzględnieniu różnych warunków wyjściowych i potrzeb w całej ich różnorodności. Demokracja płciowa zostanie osiągnięta wtedy, gdy możliwe są równouprawnione działania kobiet i mężczyzn na wszystkich poziomach polityki społecznej, politycznej, ekonomicznej i kulturalnej. Zakłada identyczną partycypację kobiet i mężczyzn w życiu politycznym, publicznym i gospodarczym, poszerzanie i zapewnianie sprawiedliwego podziału społecznej pracy i jej sprawiedliwej oceny między kobietami a mężczyznami, a także zmierza do likwidowania i zapobiegania tworzenia się autorytarnych i wrogich struktur w relacjach między płciami.\nPobierz ppt "Wokół pojęcia gender Gdańsk, 26 listopada 2010. Gender jako płeć kulturowa."


Maseczka do twarzy z wierzbą oraz ziarnami kakaowymi „Energiczny poniedziałek” doskonale nawilży skórę oraz spawi, że będzie ona rozjaśniona i eleastyczna. O działaniu oczyszczającym.\nKwas hialuronowy oraz nawilżający kompleks spowodują, że skóra staje się bardziej elastyczna. Skóra staje się jędrną, miękką oraz pełną blasku.\nWater, Glycerin*, Propylene Glycol, Isononyl Isononanoate, Cyclomethicone, Butyrospermum Parkii (Shea Butter)*, Olea Europaea (Olive) Fruit Oil*, Argania Spinosa Kernel Oil*, Zingiber Officinale (Ginger) Root Extract*, Salix Alba (Willow) Bark Extract*, Theobroma Cacao (Cocoa) Seed Extract*, 1,2-Hexanediol, Corn Gluten Amino Acids, Hyaluronic Acid, Trehalose, Triethylhexanoin, Hydroxyacetophenone, Glyceryl Stearate, Hydroxyethylcellulose, Xylitylglucoside, Anhydroxylitol, Xylitol, Xanthan Gum, Phenoxyethanol, Soluble Proteoglycan, Peg-100 Stearate, C14-22 Alcohols*, C12-20 Alkyl Glucoside*, Panthenol, Hydroxyethyl Acrylate/Sodium Acryloyldimethyl Taurate Copolymer, Allantoin, Bisabolol*, Polyglutamic Acid, Niacinamide, Tocopheryl Acetate, Disodium Edta, Chlorphenesin, Parfum. *naturalne składniki pochodzenia roślinnego


Nowy model szorowarki od Kärchera\nKÄRCHER, czołowy producent urządzeń czyszczących na świecie, wprowadził do swojej oferty nowy model szorowarki BR 40/10 C Adv, przeznaczonej szczególnie do czyszczenia niewielkich, trudnodostępnych powierzchni.\nTo bardzo uniwersalne urządzenie, łączące w sobie funkcje szorowania, odsysania oraz polerowania, najlepiej sprawdza się na powierzchniach od 100 do 400 m². BR 40/10 C Adv est wyjątkowo kompaktową i zwrotną maszyną - dzięki temu jest w wielu wypadkach równie efektywna co większe modele. Urządzenie jest przeznaczone do hoteli, szpitali, restauracji a także sklepów.\nBR 40/10 C Adv, w porównaniu z wcześniejszymi modelami tej klasy, cechuje się znacznymi udogodnieniami oraz wygodą w użytkowaniu. Wszystkie główne funkcje urządzenia - turbina ssąca, szczotki walcowe oraz pobór wody, są regulowane przy pomocy przycisku nożnego oraz uchwytu. Odpowiednio umieszczona turbina ssąca zapewnia cichą pracę urządzenia.\nSzorowarka wyposażona jest w dwie przeciwbieżnie obracające się szczotki walcowe o długości 400 mm każda, które pozwalają na czyszczenie nawet przy krawędziach. Urządzenie może być prowadzone do przodu i do tyłu, dzięki możliwości przełożenia uchwytu prowadzącego. Dwie listwy ssące umieszczone z przodu i z tyłu urządzenia odsysają brudną wodę. Szorowarka posiada zbiorniki na brudną i czystą wodę o pojemności 10 l każdy. Zbiorniki te można z łatwością zdjąć z obudowy, co znacznie ułatwia ich napełnianie o opróżnianie.\nw modelu Advance szorowarki nacisk szczotek jest regulowany, co pozwala na dostosowanie jej do rodzaju czyszczonego podłoża. Inną cechą wyróżniającą wersję Advance są dwa duże koła transportowe, które znacznie usprawniają transport po schodach, progach i innych przeszkodach. Gdy nie ma potrzeby korzystania z kół transportowych, można je bardzo wygodnie przechowywać na uchwycie prowadzącym.\nNowa szorowarka BR 40/10 C jest urządzeniem bardzo uniwersalnym. Wysoka prędkość obrotowa szczotek na poziomie 1100 obr/min pozwala na również na polerowanie urządzeniem. Odpowiednio umieszczona turbina ssąca zapewnia cichą pracę.\nDane techniczne BR 40/10 C Adv\nWydajność 400 m²/h\nMoc znamionowa 1,900 W\nZbiornik wody czystej / brudnej 10/10 l\nPrędkość obrotowa szczotki 1100 obr/min\nNacisk szczotki 100-200 g/cm²\nWymiary (dł x szer x wys) 520x470x380 mm


Śląsk - Pogoń: Popis snajperów - PKO BP Ekstraklasa - Strona oficjalna\nŚląsk - Pogoń: Popis snajperów\nŚwietną partię rozegrali napastnicy Śląska Wrocław. Arkadiusz Piech popisał się dubletem przeciwko swojej drużynie, dzięki czemu został pierwszym Polakiem z dwucyfrową liczbą bramek zdobytych w tym sezonie. Kropkę nad "i" postawił zaś jego partner z przedniej formacji zespołu - Arkadiusz Piech. Dzięki temu Śląsk pokonał Pogoń 3:0. To jego siódmy mecz z rzędu bez porażki z tym rywalem.\n(Marcin Robak x 2, Arkadiusz Piech)


Celem kierunku jest wykształcenie nowoczesnej kadry specjalistów i zarządzania publicznego.\nStudia na kierunku administracja cieszą się wyjątkowym zainteresowaniem od kilku lat, ponieważ studenci po ukończeniu tych studiów mają szansę zatrudnienia w prestiżowych instytucjach rządowych, finansowych i prawniczych.\nAdministracja europejska to idealny kierunek dla osób, które dysponują wszechstronnymi zainteresowaniami z zakresu historii, prawa, polityki, geografii.\nW dzisiejszym, niezwykle dynamicznie zmieniającym się świecie, pojawia się wiele nowych, nieznanych dotąd zagrożeń.\nSzukasz innowacyjnego kierunku, który wychodzi naprzeciw zapotrzebowaniom współczesnej gospodarki? Chcesz wyróżnić się na rynku pracy? Jeżeli tak to Administracja i cyfryzacja jest kierunkiem, który powinieneś wziąć pod uwagę podczas wyboru Twojej przyszłej ścieżki kariery!\nZdrowie to największa wartość, jaką może posiadać człowiek.\nStudia na kierunku administracja publiczna przygotują studenta do pracy w samorządach terytorialnych, organach zarządzania państwem, przeróżnych urzędach oraz biurach.\nW trakcie studiów na kierunku administracja publiczna i komunikowanie społeczne studenci zdobędą wszechstronną wiedzę z zakresu nauk administracyjnych, prawnych, politycznych i społecznych. Ponadto dowiedzą się więcej na temat zmian zachodzących w społeczeństwie, ustroju politycznego oraz funkcjonowania administracji publicznej. W ramach kształcenia rozwiną również zdolności z obszaru ekonomii i public relations, co z powodzeniem wykorzystają w swojej przyszłej pracy zawodowej.\nStudia na kierunku Administracja systemami bezpieczeństwa to solidna dawka wiedzy w zakresie ochrony prawnej osób i mienia, a także funkcjonowania organów porządku publicznego.\nJesteś świetnie zorganizowany i chciałbyś organizować pracę innych ludzi to kierunek administracyjno – ekonomiczny jest właśnie dla ciebie!\nKierunek administracyjno-ekonomiczny to idealna propozycja kształcenia dla osób, które chcą rozwinąć umiejętności administrowania i zarządzania zespołami ludzkimi.\nKierunek Administration realizowany jest w języku angielskim, ale założenia programowe uzależnione są od wybranej uczelni.\nKierunek Administration in International Organizations realizowany jest w języku angielskim. Studia tego typu odpowiadają oczekiwaniom współczesnego rynku pracy.\nDzięki tym studiom będziesz mieć okazję do zdobycia wiedzy z zakresu nowoczesnych technik zarządzania podmiotami leczniczymi.\nAdministrowanie środowiskiem to interdyscyplinarny kierunek studiów, który łączy nauki społeczne i przyrodnicze. Powstał jako odpowiedź na pojawiające się problemy środowiskowe we współczesnym świecie.\nAdvanced materials and nanotechnology to unikatowy kierunek kształcenia, który ma za zadanie kształcić specjalistów w zakresie technologii i materiałów wykorzystywanych w najbardziej zaawansowanych gałęziach przemysłu.\nJeśli jesteś tak zwanym "umysłem ścisłym", chciałbyś przyczyniać się do najnowszych odkryć mających ogromny wpływ na funkcjonowanie ludzkości, a dodatkowo biegle posługujesz się językiem angielskim, studia na kierunku advanced mechanical engineering są stworzone dla ciebie.\nSą to studia dla osób, które charakteryzują się umysłem ścisłym - ulokowane są na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa. Potrzebna Ci będzie znajomość i zainteresowanie matematyką, fizyką oraz chemią.