Zakochani na Karaibach [Cathy Williams] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00125 002757 20676809 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 978-83-276-1822-1 Data wydania: 2016-02-04\nCathy Williams Zakochani na Karaibach Tłumaczenie: Jan Kabat\nROZDZIAŁ PIERWSZY Emily Edison patrzyła przed siebie pewnym wzrokiem, kiedy winda wjeżdżała na dwudzieste piętro. Była godzina szczytu w szklanym biurowcu przy Piccadilly Circus, gdzie pracowała. Zacisnęła szczupłe palce na skórzanej torbie, w której kryło się podanie o zwolnienie, niczym ładunek, który może w każdej chwili wybuchnąć. Poczuła mdłości, wyobrażając sobie, jak zareaguje jej szef. Wiedziała, że Leandro Perez nie będzie zadowolony. Kiedy zaczęła dla niego pracować przed ponad półtora rokiem, miał już do czynienia z niezliczonymi sekretarkami; najlepsza wytrwała dwa tygodnie. „Wystarczy, że na niego spojrzą, a coś niedobrego zaczyna się dziać z ich umysłami – powiedziała jego asystentka, osoba starsza, kiedy Emily zjawiła się w firmie. – Ty jednak wydajesz się twardsza”. Emily od razu rzuciła się w wir pracy. W wieku dwudziestu siedmiu lat miała prawo ulec urokom nieprawdopodobnie przystojnego mężczyzny, ale nie działał na nią. Podobnie jak jego głęboki, aksamitny głos obdarzony uwodzicielskim argentyńskim akcentem. Gdy zaglądał jej przez ramię, by spojrzeć na ekran komputera na jej biurku, zachowywała niewzruszony spokój. Rzeczywiście, była twarda. Teraz jednak, w windzie, zjadały ją nerwy, choć tłumaczyła sobie, że nic nie może jej zrobić. Wyrzuci ją przez okno? Skaże na zesłanie w jakimś zakątku świata? Nie. Najwyżej się zirytuje… co nie ulegało wątpliwości, skoro zaledwie przed dwoma tygodniami pochwalił ją i dał podwyżkę, za co była niezwykle wdzięczna. Odetchnęła głęboko i wysiadła z windy na ekskluzywnym piętrze działu kierowniczego przedsiębiorstwa, którego jej szef był właścicielem i którym zarządzał z bezwzględną skutecznością. Była to zaledwie jedna z jego firm. Niedawno zaczął inwestować w hotele usytuowane w dalekich i egzotycznych miejscach. Był tak bogaty, że mógł sobie pozwolić na ryzyko strat, choć sądząc po wstępnych zyskach z tego przedsięwzięcia, należało uznać go za Midasa. Rozglądając się wokoło, pomyślała, że będzie jej tego brakować. Sekretarki pracujące w boksach oddzielonych przyciemnianymi szybami pomachały do niej. Przyszło jej do głowy, że zatęskni do wspólnych posiłków w biurowej stołówce, tak jak i do niezwykłego otoczenia budynku, stanowiącego atrakcję turystyczną. Do pobudzającej adrenalinę pracy, jej różnorodności i swoich obowiązków. Czy zatęskni też za Leandrem? Patrzyła przez chwilę w głąb korytarza prowadzącego do jego gabinetu. Serce zabiło jej żywiej. Nie śliniła się na jego widok jak inne dziewczyny, ale nie była całkiem odporna na jego urok. Musiałaby być ślepa, by nie dostrzegać, jak grzesznie pociągający jest ten mężczyzna. Nie podważało tej prawdy to, że uosabiał wszystko, czym pogardzała. Musiała przyznać, że będzie tęsknić za wspólną pracą. Był bez wątpienia wymagającym szefem – na dobrą sprawę najgenialniejszym i najbardziej energicznym człowiekiem, z jakim się kiedykolwiek zetknęła. Otrząsnęła się z tych myśli i wygładziła drżącymi rękami ubranie. Jak zawsze, miała na sobie swój profesjonalny strój: ciemnoszarą wąską spódnicę, czarne czółenka, białą bluzkę i ciemnoszarą marynarkę. Blond włosy upięła starannie w kok. Zostawiła torebkę i walizeczkę na biurku w swoim pokoju i zapukała do drzwi gabinetu. Leandro oderwał wzrok od komputera. Jego sekretarka spóźniła się po raz pierwszy, on zaś stracił zbyt dużo czasu, zastanawiając się, co ją zatrzymało. Co prawda nie było jeszcze dziewiątej. Miała zacząć pracę dopiero… za dziesięć minut. – Spóźniłaś się – oznajmił, gdy tylko weszła do gabinetu. Jak na zawołanie, obrzucił ją uważnym spojrzeniem. Była zimna niczym królowa lodu. Patrzyła na niego bez cienia zainteresowania. Chwilami podejrzewał, że go nawet nie lubi, ale może tak mu się tylko zdawało. Podobał się kobietom. Przypisywał to swemu wyglądowi i koncie bankowemu. Coś takiego zawsze gwarantowało powodzenie u płci przeciwnej. – Na dobrą sprawę mam jeszcze osiem minut – odparła spokojnie. Teraz, wiedząc, że zamierza odejść z pracy, widziała swego szefa w innym świetle. Musiała przyznać, że jest zabójczo przystojny. Czarne włosy i doskonale wyrzeźbione rysy. Rzęsy, za które dałaby się zabić każda kobieta. I ta zwodnicza głębia ciemnych oczu, jednocześnie ekscytujących i niepokojących. Nieraz dostrzegała, że patrzy na nią z łagodną ciekawością i męskim uznaniem; rozumiała wtedy, dlaczego kobiety tak na niego reagują. Był wysoki i nawet widząc go w garniturze, można było się domyślić ukrytej pod spodem muskularnej fizyczności. Tak, kobiety szalały za nim, ona zaś wiedziała o tym, mając dostęp do jego prywatnego życia. To ona wybierała prezenty dla jego dziewczyn – pięciu w ciągu ostatniego półtora roku. Zamawiała wyszukane bukiety, kiedy był gotów je porzucić i znaleźć sobie nowy obiekt zainteresowania. Nieodmiennie umawiał się z atrakcyjnymi kobietami o zmysłowych kształtach, dużych piersiach i pociągających oczach. Wiedziała, że nie będzie tęsknić za uczestnictwem w jego życiu prywatnym; przypominało jej, dlaczego pomimo jego atrakcyjnego wyglądu i bystrego umysłu nie lubi tego człowieka. Teraz zmarszczył tylko czoło, choć jej odpowiedź miała w sobie buntowniczą nutę. – Mam się spodziewać, że praca z zegarkiem w ręku przerodzi się u ciebie w nawyk? – Rozsiadł się wygodnie. – Biorąc pod uwagę to, ile ci płacę, mogę stracić cierpliwość… – Nie obawiaj się, nie zamierzam tak pracować. Mam ci przynieść kawy? I jeśli zechcesz zapoznać mnie z warunkami umowy z Reynoldsem, to mogę zacząć… Jednak przez resztę dnia Emily patrzyła na zegarek i z każdą minutą denerwowała się coraz bardziej. Czy postępowała słusznie? Wymówienie oznaczało rezygnację z hojnego wynagrodzenia, ale czy miała inne wyjście? Tuż przed piątą trzydzieści zaczęła rozważać opcje. Oczywiście, że je miała. Któż nie miał? Lecz wszystkie prócz jednej prowadziły donikąd. Posprzątała biurko ze świadomością, że patrzy na nie po raz ostatni. Wiedziała, że każe jej od razu odejść. Miała przede wszystkim dostęp do poufnych informacji. Musiałaby podpisać jakieś zobowiązanie do milczenia? Jako biznesmen, Leandro nigdy nie zdawał się na przypadek. Podniósł wzrok, kiedy weszła do gabinetu, i zauważył, że jest ubrana do wyjścia. Popatrzył wymownie na zegarek. – Jest dwadzieścia pięć po piątej – uprzedziła Emily. – Obawiam się, że muszę… zająć się czymś wieczorem. – Zwykle pracowała jeszcze po szóstej, a czasem nawet dłużej. Wyjęła z torebki wymówienie. – Jeszcze jedno… Leandro dosłyszał niepewność w jej głosie. Popatrzył na nią i wskazał krzesło. – Usiądź. – Trochę się spieszę… – O co chodzi? Było to bardziej żądanie niż prośba. Tego dnia jego sekretarka wyraźnie go zaskakiwała. Przyszła do pracy późno, przez cały czas wydawała się rozkojarzona, niemal podskakiwała na jego widok i unikała jego wzroku, gdy się do niej zwracał. Ktoś inny by tego nie zauważył, on jednak potrafił dostrzegać niuanse, zwłaszcza u kobiety, z którą przepracował półtora roku. Była tylko jego sekretarką, ale spędził z nią więcej czasu niż z jakąkolwiek kochanką. Więc… o co chodziło? Był zaintrygowany, a jego niepokój budził fakt, że tak było już od dłuższego czasu… jej powściągliwość, dystans, niemal chorobliwe pragnienie prywatności. I to, że jako jedyna ledwie reagowała na jego obecność. Była doskonałą profesjonalistką i nawet gdy zostawali w pracy po godzinach, nie dawała się wciągnąć w niezobowiązującą pogawędkę. Ograniczała się wyłącznie do dyskusji o tym, czym się akurat zajmowali. – Co masz na myśli? – Dziwnie się zachowywałaś przez cały dzień. – Naprawdę? Uporałam się ze wszystkim, co mi zleciłeś. Usiadła, czując się nieswojo pod jego spojrzeniem. Początkowo zamierzała wręczyć mu swoją rezygnację i wyjść, zanim zdążyłby ją przeczytać. Miała wrażenie, że została pozbawiona tej możliwości. Wiedząc teraz, że więcej go nie zobaczy, była dziwnie świadoma jego silnej męskości. Jakby patrzyła na niego bez pogardy, którą żywiła wobec tego rodzaju mężczyzn. Poczuła nagle coś mrocznego i zakazanego. Te oczy były takie… groźne… takie przenikliwie. Spuściła szybko wzrok, zastanawiając się, dlaczego tak reaguje. Wyjęła ukradkiem z torby wymówienie i oblizała wargi. – Nigdy się nie zwierzasz, ale dzisiaj coś jest z tobą nie tak. – Rozsiadł się wygodnie w fotelu. – Zachowywałaś się nerwowo i chcę wiedzieć dlaczego. Trudno pracować, kiedy atmosfera w biurze nie jest właściwa. Zaczął bawić się wiecznym piórem, a Emily była dziwnie zafascynowana ruchem jego smukłych palców. – Być może to tłumaczy moje zachowanie – odparła sztywno, pokazując białą kopertę. Nigdy się nie zwierzała? Uważał, że jest nudna i pozbawiona osobowości? Jak robot? Owszem, zachowywała swoje opinie dla siebie, ale przecież to nie zbrodnia. Leandro spojrzał na kopertę. – A to jest…? – Przeczytaj. Możemy to omówić rano. Chciała wstać, ale kazał jej usiąść z powrotem. – Jeśli wymaga to omówienia, to zrobimy to tutaj i teraz. Otworzył kopertę i kilkakrotnie przeczytał krótką notatkę. Emily próbowała zachować kamienną twarz, ale czuła, jak serce jej wali. – Co to jest, u diabła? – spytał. Rzucił jej kartkę, a ona ją złapała, zanim papier wylądował na podłodze. Spojrzała na swój własny tekst. Napisała, że lubi z nim pracować, ale uważa, że powinna się zająć czymś innym. Styl był suchy i pozbawiony emocji. – Wiesz doskonale. Moja rezygnacja. – Dobrze się bawiłaś, a teraz uważasz, że nadszedł czas na coś innego… właściwie zrozumiałem? – Tak jest tam napisane. – Przykro mi. Nie kupuję tego. – Leandro był zszokowany. Zaskoczyła go i był wściekły. Poza tym to on zazwyczaj decydował, kiedy pracownikowi pokazać drzwi. – O ile sobie przypominam, dostałaś ostatnio znaczną podwyżkę i powiedziałaś mi wtedy, że jesteś bardzo zadowolona z warunków pracy. – Tak. Nie… nie myślałam wtedy o rezygnacji. – I niespełna po miesiącu pomyślałaś? Nagłe olśnienie? Czy może cały czas czekałaś, aż trafi ci się coś lepszego? Świadomość, że znów będzie miał do czynienia z głupiutkimi dziewczętami, nie sprawiała mu radości. Emily Edison była świetną sekretarką, inteligentną i zrównoważoną. Przywykł do niej. Myśl, że nie będzie jej w biurze, wydawała się niedorzeczna. Czy za bardzo ją wykorzystywał? Jej gotowość, by robić więcej, niż powinna? Odrzucił takie przypuszczenie. Płacił jej za to, by robiła więcej, niż powinna. Był przekonany, że niełatwo jej będzie znaleźć w Londynie równie lukratywną posadę. – No? Ktoś złożył ci ofertę nie do odrzucenia? Bo jeśli tak, to dam dwa razy tyle, ile ci zaproponowano. – Zrobiłbyś to? Była zdumiona. Cenił ją i choć domyślała się tego, poczuła się zadowolona, że wyraził to bez ogródek. – Dobrze się nam pracuje – oznajmił po prostu. – Wiem, że nie zawsze jestem łatwym szefem… – Spodziewał się standardowego zaprzeczenia, ale niczego takiego się nie doczekał. – Masz powody do narzekań? Nie potrafił ukryć niedowierzania w głosie i Emily po raz pierwszy spojrzała na niego z cyniczną otwartością. Leandro Perez nigdy by nawet nie pomyślał, że jakaś kobieta może nie być szczęśliwa w jego obecności. Ona sama mogłaby się wyłamać z tego trendu, ale i tak by zakładał, że robi na niej wrażenie, bo takim właśnie był człowiekiem. Graczem. Kimś tak świadomym swej siły przyciągania, że wydawało się niemożliwe, że może ona nie działać na pewne kobiety. – Nie wobec ciebie – odparła Emily. Poczuła, że może sobie pozwolić na nieostrożność i że wolno jej powiedzieć, co myśli. Miała odejść stąd na zawsze, nie biorąc od niego nawet referencji, choć wiedziała, że może się spodziewać znakomitych, gdyż Leandro, pomimo swych wad, był człowiekiem na wskroś sprawiedliwym. Przechylił głowę, nie spuszczając z niej wzroku. Czyżby się zarumieniła? Nie spodziewał się po niej tak dziewczęcej reakcji. Zawsze taka opanowana… a jednak… Spojrzał na jej usta, pełne i miękkie; nawet jeśli wcześniej je widział, teraz miał wrażenie, że patrzy na nie po raz pierwszy. Być może pozbyła się tej swojej zimnej skorupy, gdyż pojawiły się w niej pęknięcia, a on chciał sprawdzić, co się pod nimi kryje. Wyczuła jego przemianę – nie był już szefem próbującym ustalić powody jej rezygnacji, tylko mężczyzną, który obdarza ją męskim zainteresowaniem. Mrowiła ją skóra, jak pod dotykiem niezliczonych szpilek i igieł. – Nie? – spytał przeciągle. – Bo twoja mina mówi coś innego. Emily, przyzwyczajona do swej roli nieskazitelnej i skrywającej uczucia sekretarki, zesztywniała. – Jeśli chcesz wiedzieć, nigdy nie lubiłam wykonywać za ciebie brudnej roboty. – Możesz to powtórzyć? Sama nie wierzyła, że to powiedziała. Miała świadomość, że czerwieni się jak burak. Fasada chłodu i wyniosłości zniknęła bez śladu. Rzuciła mu wyzywające spojrzenie i odetchnęła głęboko. – Prezenty dla tych kobiet, które porzucasz… pożegnalne podarki, którymi nawet nie zawracasz sobie głowy… zamawianie biletów do opery i teatru… stolików w drogich restauracjach dla wybranek, którym za kilka tygodni będę przesyłała te pożegnalne prezenty… to nigdy nie powinno należeć do moich obowiązków. – Nie wierzę własnym uszom. – Dlatego, że nikt ci nie mówi tego, czego nie chcesz słuchać. Leandro westchnął gwałtownie i popatrzył na nią. Jej twarz zdradzała niekłamane emocje, ona sama zaś siedziała pochylona do przodu. Jego wzrok powędrował ku sztywnej bluzce. Zastanawiał się, jak Emily wygląda bez niej. Jak by to było kochać się z tą lodowatą sekretarką, która okazywała teraz pasję mogącą rozpalić każdego zdrowego mężczyznę. Jak wyglądałyby te włosy, gdyby je rozpuściła. Do diabła, nie wiedział nawet, jak są długie! Jego ciekawość stłumił gniew wywołany jej słowami. Było jednak prawdą, że nie przywykł do krytyki. – Nie podobało ci się to, że uczestniczysz w moim życiu prywatnym? – mruknął. – Może moja poprzedniczka, Marjorie, przywykła do tego, ale powinieneś był najpierw ustalić, czy tego chcę… – Jeśli ci to tak przeszkadzało, to trzeba było powiedzieć wcześniej… Miał rację. Dlaczego tego nie zrobiła? Bo potrzebowała pieniędzy i nie chciała się narazić. – Nie ma nic bardziej irytującego niż męczennica, która znosi to, czego nie akceptuje, a pretensje zgłasza, składając rezygnację… co każe mi powtórzyć: dlaczego? – ciągnął. – Tak jak mówiłam, czuję, że czas zająć się czymś innym. Chcesz pewnie, żebym odeszła od razu, więc pomyślałam, że się spakuję… – Odejść od razu? Skąd ten pomysł? – To jasne, że powinnam to zrobić. Tak jak inni, którzy rezygnowali. Sam mówiłeś, że nie powinni mieć dostępu do ważnych informacji. W gruncie rzeczy znała tylko dwa przypadki, kiedy pracownicy sami odeszli z pracy, z powodu ciąży i emigracji. Większość trzymała się firmy ze względu na płace i doskonałe warunku zatrudnienia. – Marjorie została jeszcze przez jakiś czas, zanim odeszła, co przeczy twojej teorii o ważnych informacjach. – Tak, ale… mój zakres obowiązków był znacznie szerszy – tłumaczyła niezręcznie, zastanawiając się, jak zdoła przetrwać okres wypowiedzenia, kiedy oznajmiła mu bez ogródek, co myśli o niektórych aspektach swej pracy. – Prawda – przyznał Leandro. – I mówisz mi to, ponieważ… – Po co miałbyś mnie tu trzymać, skoro uważasz, że jestem irytującą męczennicą? Spróbowała z innej strony, ale Leandro był trudnym przeciwnikiem. Zrozumiała, że jej natychmiastowe odejście nie jest przesądzone i że postąpiła nierozważnie, zrzucając maskę. Oznaczałoby to, że będzie pracować jeszcze przez co najmniej miesiąc. I że będzie mogła zapomnieć o ich dawnych przyjaznych relacjach. – Masz do odpracowania okres wypowiedzenia – oznajmił obojętnie Leandro. – Wyobrażasz sobie, że odejdziesz, a ja będę musiał się użerać z nieodpowiednimi kandydatkami na twoje miejsce? Musiał przyznać sam przed sobą, że jest rozgoryczony… była gotowa zwiać z pokładu, wiedząc doskonale, że w wielu sprawach jest od niej zależny! Gdzie, u diabła podziało się poczucie odpowiedzialności? Czekał grzecznie, by przedstawiła jeszcze kilka bezsensownych wymówek. Emily zaś wyobraziła sobie, jak prowadzi rozmowy z kandydatkami na swoje miejsce, a on wszystkie odrzuca. Nie zamierzał jej ułatwiać życia. W dodatku powiedziała mu, co myśli o jego wyskokach… – Ale masz oczywiście rację – zauważył. – Przyjęłaś na siebie znacznie więcej odpowiedzialności niż Marjorie. Zawsze twierdziła, że daje sobie radę tylko dzięki komputerom, ale wiedziała, że jej nie zwolnię i że nie zrobię tego ze względu na jej długi staż. Pracowała dla mojego ojca w Argentynie. Wiedziałaś o tym? – Nic mi nie mówiła. – Pojechała tam po studiach poszukać tymczasowej pracy i podszlifować hiszpański. Złożyła podanie o posadę w firmie ojca i spodobała mu się. Potem wyszła za Argentyńczyka. Pracowała dla ojca do chwili, aż postanowiła przenieść się do Anglii, żeby być bliżej rodziny. No i zaczęła pracować dla mnie. Odwalała kawał dobrej roboty, ale ty… jesteś szybka… jesteś zawodowcem… nic ci nie trzeba dwa raz powtarzać… Emily starała się przyjmować te pochwały z kamienną twarzą, przypominając sobie, że czeka ją jeszcze okres wymówienia. Mimo wszystko zarumieniła się z zadowoleniem. – Dlatego nie mogę pozwolić sobie na to, żebyś odeszła od razu. Także ze względu na odpowiedzialność, jaka na tobie spoczywała… tyle poufnych informacji na temat klientów… – Wyprostował się nagle. – Mogłabyś przejść do któregoś z moich konkurentów. Kto wie? Trudno cię rozgryźć. – Przejść do jednego z naszych konkurentów? Uniósł brwi, słysząc to nieświadome przejęzyczenie: „naszych”, ale nawet się nie uśmiechnął. – Mówisz poważnie, Leandro? Rzadko zwracała się do niego po imieniu i teraz poczuła się dziwnie. Odniosła nagle to samo wrażenie, co wcześniej, gdy uświadomiła sobie jego niepokojącą seksualność, przemożną siłę osobowości. – Zawsze jestem poważny, gdy chodzi o pracę – powiedział, przyglądając jej się z uwagą. – Jak wiesz, nie mam w zwyczaju ryzykować, gdy rzecz dotyczy moich firm. – Rozumiem, ale nigdy nie ujawniłabym nikomu niczego poufnego! – Lepiej dmuchać na zimne, prawda? Czy będzie chociaż za mną tęsknić? – zastanawiał się, zły na siebie, że coś takiego przyszło mu do głowy. Ona ze swej strony pomyślała bezwiednie, że można się zatracić w tych ciemnych oczach, które przyglądały jej się z leniwą, niepokojącą uwagą. Skarciła się w głębi ducha za to, że ulega wyobraźni. Było to nie tylko głupie, ale też nieodpowiednie, zważywszy na okoliczności. – Dopinam pewne przedsięwzięcie na małej wyspie karaibskiej – powiedział. – Ostatni szlif przed uroczystym otwarciem jednego z moich hoteli, za sześć tygodni. Muszę być na miejscu, żeby dopilnować szczegółów… Nie było to do końca prawdą, ale z pewnością służyło mu w tym momencie. Niedoczekanie, by odeszła ot, tak sobie. Poza tym go intrygowała… – To nie problem. Dam sobie radę i oczywiście będę kontaktowała się z tobą codziennie mejlowo. Mogę się nawet zająć kandydatkami na moje miejsce, więc po powrocie będziesz musiał przesłuchać tylko kilka wybranych. – Nie o to mi chodziło. Muszę mieć cię na oku, na co tak trafnie zwróciłaś mi uwagę. Wobec tego posłuchaj: pojedziemy do mojego hotelu, próba generalna, by się tak wyrazić. Sprawdzimy, czy wszystko gra. Przy okazji uwolnię cię od pokusy skontaktowania się z kimkolwiek, kto byłby zainteresowany kupnem poufnych informacji… Weź paszport, spakuj się i zarezerwuj dwa bilety pierwszej klasy na jutro rano. To lepsze niż rozmowy z kandydatkami na twoje miejsce, sama przyznasz? Emily zbladła. – Na jak długo mielibyśmy tam polecieć? Nie było sensu polemizować z sugestią, że może być pospolitą złodziejką. Zaszedł tak daleko tylko dzięki swej podejrzliwej naturze, która stanowiła nieodłączną część jego osobowości. – No cóż, formalnie obowiązuje miesięczny okres wymówienia… ale chyba wystarczą dwa tygodnie, jeśli chodzi o hotel… – Dwa tygodnie?! – Wydajesz się zaskoczona. Masz paszport, w czym więc problem? – Przykro mi, ale nie dam rady. – Bo… – Bo mam pewne zobowiązania. – I mają one związek z wymówieniem, które mi pokazałaś? – Tak. Odwróciła wzrok. Wyczuwała jego ciekawość. Sądziła, że pozwoli jej odjeść, nie zagłębiając się w powody jej rezygnacji? Jakże była naiwna. – Zamieniam się w słuch… bo wciąż ci płacę i nie proszę o nic, co by wykraczało poza twoje obowiązki. – Wiem. Chodzi tylko o to, że… że… – Że co? – Wyjeżdżam z Londynu. Wychodzę za mąż.\nTytuł oryginału: The Argentinian’s Demand Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2014 Redaktor serii: Marzena Cieśla Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla Korekta: Łucja Dubrawska-Anczarska © 2014 by Cathy Williams © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2016 Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Harlequin i Harlequin Światowe Życie są zastrzeżonymi znakami należącymi do Harlequin Enterprises Limited i zostały użyte na jego licencji. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce wykorzystana za zgodą Harlequin Books S.A. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-276-1822-1 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Zakochani_na_Karaibach-ebookRO/p96921i171589" target="_blank" title="Zakochani na Karaibach [Cathy Williams] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Zakochani na Karaibach [Cathy Williams] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Między 7 a 20 kwietnia wiosenne szczepienia lisów na Mazowszu - Polska\nMiędzy 7 a 20 kwietnia wiosenne szczepienia lisów na Mazowszu\nLis jest zwierzęciem wolno żyjącym, najbardziej podatnym na zakażenie wirusem wścieklizny. Regularne szczepienia zmniejszają ryzyko zachorowań; Fot. pixabay\nDodano: 09-04-2018 08:14\nMiędzy 7 a 20 kwietnia Wojewódzki Inspektorat Weterynarii przeprowadza akcję szczepienia przeciwko wściekliźnie lisów wolno żyjących, w wybranych powiatach Mazowsza - poinformowała rzeczniczka Wojewody Mazowieckiego w komunikacie.\nW okolicach Warszawy szczepienia będą miały miejsce w powiecie wołomińskim i otwockim.\nAkcja szczepienia dotyczy też powiatów: białobrzeskiego z wyłączeniem gminy Promna, garwolińskiego, kozienickiego, lipskiego, łosickiego, mińskiego, ostrowskiego, otwockiego, przysuskiego, radomskiego i miasta Radom, siedleckiego i miasta Siedlce, sokołowskiego, szydłowieckiego, węgrowskiego, wołomińskiego, wyszkowskiego, zwoleńskiego.\nKażdy kto miałby styczność ze szczepionką, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Należy także zwrócić uwagę na domowe zwierzęta, których ewentualny kontakt z preparatem należy zgłosić lekarzowi weterynarii.\nLis jest zwierzęciem wolno żyjącym, najbardziej podatnym na zakażenie wirusem wścieklizny. Regularne szczepienia zmniejszają ryzyko zachorowań. Dzięki nim w województwie mazowieckim nie odnotowano w ostatnich latach żadnego przypadku zarażenia lisa wścieklizną. Realizację programu szczepień lisów przeciwko wściekliźnie rozpoczęto w Polsce w 1993 r.


Tarcza antyinflacyjna przy okazji załamie wolny rynek wyboru dostawcy energii… Czy nie wylewa dziecka z kąpielą? - Blog Konrada Świrskiego\nTarcza antyinflacyjna przy okazji załamie wolny rynek wyboru dostawcy energii…\nCzy nie wylewa dziecka z kąpielą?\nJeśli coś drożeje zwykle możliwe są dwie strategie. Jedna to zdanie się na „niewidzialną rękę rynku”, konkurencje pomiędzy podmiotami i powolne uspokojenie sytuacji. Druga metoda to wszelkiego typu urzędowe kontrole cen i „ręczne” sterowania za pomocą modyfikacji podatków, czasowych zwolnień lub w wersji skrajnej nawet wprowadzenia cen regulowanych (co trenowano już w starożytności). Obie metody mają swoje wady i zalety i obie wymagają racjonalnego podejścia – w pierwszym przypadku dobrze rozwiniętego rynku konkurencyjnego, a w drugim – staranności w planowaniu urzędowych zmian i bardzo precyzyjnej legislacji.\nInflacja jest faktem i każdy widzi ją codziennie. Niespotykany wzrost cen na rynkach hurtowych jest także faktem i czymś co zaskoczyło wszystkich analityków. Wystarczy otworzyć strony europejskich giełd energii, żeby zobaczyć niewyobrażalny wzrost cen, które jeszcze niedawno oscylowały w okolicach 50 euro/MWh a teraz szybują (w dość zmiennych zakresach) pomiędzy 130 a 250 Euro/MWh. Równolegle astronomiczny wzrost cen nośników energii (gazu) i perturbacje na rynkach budzi obawę, że wzrost inflacyjny to nie chwilowy wybryk a realne zagrożenie dla gospodarek. W Polsce – kraju, który zawsze ma na wszystko rozwiązanie, od razu pojawiła się „Tarcza” która ma tego inflacyjnego potwora osłabić – problem czy przypadkiem nie wylewamy dziecka z kąpielą.\n„Tarcza” w zakresie regulacji związanych z cenami energii przygotowana jest dość chaotycznie i jak widać w pośpiechu bez analizy wszystkich „naczyń połączonych”. Niewątpliwie dobre rozwiązania na dany moment jak obniżka podatków (akcyza i VAT) pośrednio uderza też w wolny i konkurencyjny rynek energii. Chodzi o VAT, którego stosowanie wyjaśniają teraz interpretacje Ministerstwa Finansów. Z tego co czytam… będzie to cios dla wszystkich którzy zmienili dostawców energii lub próbują znaleźć oszczędności poprzez wolną konkurencję. VAT obecnie (23 % jak wiadomo) na dziś dotyczy obu głównych składników naszego rachunku – opłaty za zużytą energię elektryczną jak i opłaty za dystrybucję (dostarczenie energii). Obniżenie VAT (energia do 5%, a w niektórych materiałach do 8 %) (w okresie styczeń -marzec) ma obniżyć sumaryczne opłaty… ale tu pytanie – który VAT? za energię czy też także i za dystrybucję? Wyjaśnienie Ministerstwa jakie pojawia się na portalach internetowych jest nieco zmrażające – okazuje się, że jeśli są to tzw. usługi powiązane (to znaczy energia i jej dostawa jest oferowana przez ten sam podmiot) to wtedy VAT obniża się na wszystko. Spadek VAT o 15-18% ma o tyle mniej więcej rekompensować kilkudziesięcioprocentowy (prawdopodobnie) wzrost opłaty za energię (czyli pewnie ok. 10-20% wzrost całego rachunku). Wraz z obniżką (wyzerowaniem) akcyzy ma to dać sumarycznie nieznaczne (max kilkunastoprocentowe) podwyżki i inflację w ryzach (przynajmniej zredukowanie wpływu wzrostu cen energii).\nJednak efekt uboczny tego rozwiązania może zabić cały wolny rynek – czyli usługi TPA (Third Party Access) – możliwość zmiany sprzedawcy energii elektrycznej i zakupu energii od spółki obrotowej, która nie świadczy jednocześnie usługi dystrybucji (dostarczania). Czytając literalnie wyjaśnienia Ministerstwa Finansów w tym przypadku wyższy VAT na usługi dystrybucyjne – chyba zostaje (oczywiście pojawia się wyjaśnienie, że nie pozwala na taką obniżkę prawo UE). W ten sposób wylewamy dziecko z kąpielą i już całkowicie uśmiercamy rynek zmiany dostawców (na dziś efekty zmiany są dość iluzoryczne – symulacje takiej możliwości na lekcjach ze studentami dają coś pomiędzy kilkanaście do kilkadziesiąt złotych rocznie). Zróżnicowany VAT na dystrybucję (gorszy dla konkurencyjnych dostawców) już zupełnie „uśmierci” realne możliwości oszczędzania i skomplikuje konkurencję. I tak po także niefortunnie i pośpiesznie przygotowanych „zmrożeniach” cen energii na koniec 2018 i w roku 2019 wolny rynek jest w strzępach (większość mniejszych firm wycofała się z ofert dla klientów indywidualnych i mamy wybór tylko pomiędzy koncernami państwowymi). Teraz kolejne „ręczne regulacje antyinflacyjne” w praktyce spowodują powrót do znanych i praktykowanych w komunizmie rozwiązań – stała regulowana cena dla indywidualnych użytkowników.\nNa pewno sam zliberalizowany rynek energii w Europie ma wiele wad. Na pewno nie działa idealistycznie jak przewidywano. Na pewno możliwości oszczędzania dla klientów indywidualnych są znikome a ceny energii rosną nie tylko przez zmiany na rynkach hurtowych, ale i przez parapodatki. Pytanie jednak czy mądrym jest całkowite „zabicie” tego wolnego rynku? Bo jak nie będzie konkurencji to co pozostanie? Doświadczenia antyczne pokazują wielkie spisy urzędowych cen (wszystkich) – tylko, że to nigdy nie zadziałało.\nCała nadzieja, że może jednak Ministerstwo Finansów przemyśli interpretacje albo może, że są jakieś przekłamania na obecnym etapie legislacji i jakiś kawałek konkurencji zostanie uratowany.


70 rocznica blokady Berlina. Czekoladowy Lotnik wrócił na Tempelhof – Wiadomości z Polski i Świata – Stefczyk.info\n18:43, 2019.05.12\t 0\t 25\n18:43, 2019.05.12 /\t 0\t 25\n70 rocznica blokady Berlina. Czekoladowy Lotnik wrócił na Tempelhof\nNiemcy świętują siedemdziesiątą rocznicę zakończenia blokady Berlina Zachodniego przez sowietów. W obchodach wziął udział 98-letni Gail Halvorsen, który zasłynął zrzucaniem niemieckim dzieciom słodyczy podczas amerykańskiego mostu powietrznego.\nW czerwcu 1948 roku w odpowiedzi na wprowadzoną w zachodnich strefach okupacyjnych Niemiec ZSRR zablokował szlaki lądowe i wodne prowadzące do Berlina Zachodniego, de facto odcinając go od świata. Rosjanie liczyli, że dzięki temu uda im się uzyskać ustępstwa od zachodnich aliantów, którzy będą obawiali się klęski głodu w kontrolowanej przez siebie części Berlina.\nAmerykanie nie zamierzali jednak ugiąć się przed rosyjskim szantażem. Generał Lucius D. Clay, dowódca amerykańskich stref okupacyjnych w Niemczech, zapytał generała Curtissa LeMaya, dowódcę amerykańskich sił powietrznych w Europie o to, czy jego samoloty mogą przewozić węgiel. „Możemy przewozić wszystko” – odpowiedział LeMay. Szybko podjęto więc decyzję o rozpoczęciu Operacji Wiktuały – największego mostu powietrznego w historii.\nZadanie, jakie sobie postawili, było gigantyczne. W momencie rozpoczęcia blokady Berlin Zachodni miał zapasy, które starczyłyby na trochę ponad miesiąc. Amerykańscy sztabowcy, na podstawie informacji od zaopatrujących swoje wojska drogą lotniczą Brytyjczyków obliczyli, że aby uchronić miasto przed katastrofą trzeba będzie dostarczyć codziennie 1,534 tony żywności – mąki, ziemniaków, mięsa, soli itp. Dodatkowo Berlińczycy potrzebowali węgla, benzyny i ropy – 3475 ton dziennie. Po powojennej demobilizacji początkowo mieli do dyspozycji zaledwie 96 samolotów transportowych C-47, z których każdy mógł zabrać 3,5 tony ładunku.\nPomimo tych trudności rozpoczęto most powietrzny. Dzięki wprowadzaniu do służby kolejnych samolotów i współpracy innych aliantów USAF udało się to, co wielu uważało za niemożliwe: zaopatrzenie dużego miasta drogą powietrzną. Po niecałych 11 miesiącach Rosjanie przyznali się do porażki i wycofali się z blokady. Lotnicy zapłacili za to wysoką cenę – przemęczenie załóg, ogromny ruch lotniczy nad berlińskimi lotniskami i trudne warunki atmosferyczne sprawiły, że ta pokojowa operacja kosztowała życie co najmniej 78 pilotów i członków obsługi naziemnej.\nGościem honorowym obchodów 70 rocznicy zakończenia blokady, zorganizowanych na dawnym berlińskim lotnisku Tempelhof, gdzie lądowała większość samolotów z zaopatrzeniem, był 98-letni Gail Halvorsen. Pułkownik Halvorsen podczas wojny służył jako pilot transportowy na teatrze południowego Pacyfiku. Po rozpoczęciu mostu powietrznego został wysłany do Niemiec aby wozić zaopatrzenie czterosilnikowym C-54.\nPodczas jednego z lotów Halvorsen spotkał grupę niemieckich dzieci stojących za płotem lotniska. Zauważył, że w przeciwieństwie do dzieci, które spotykał na wyspach Pacyfiku podczas wojny, te nie prosiły go o słodycze. Wzruszony ich postawą podarował im przydziałową czekoladę i obiecał, że dzień później da im więcej. Wiedząc, że może nie mieć czasu żeby im je zanieść, powiedział, że pomacha im skrzydłami i wyrzuci słodycze z samolotu. Dzień później, zgodnie z obietnicą, Halvorsen zarekwirował przydziałowe słodycze swojej załogi, przywiązał je do spadochronu zrobionego z chusteczki i zrzucił czekającym dzieciom. Powtarzał to codziennie i wkrótce dowiedzieli się o tym inni lotnicy. Część z nich zaczęła przekazywać mu swoje słodycze lub zrzucać je samemu.\nO całej sprawie przypadkowo dowiedziały się media. Kiedy dowódca mostu powietrznego, generał William H. Tunner, postanowił zmienić inicjatywę swojego pilota w oficjalną akcję – operację Małe Wiktuały. Dzięki medialnemu rozgłosowi amerykańskie dzieci i producenci słodyczy przekazywali Halvorsenowi i innym pilotom setki kilogramów słodyczy a wolontariusze szyli specjalne małe spadochrony. Łącznie prowadzona przez Halvorsena – ochrzczonego przez niemieckie dzieci „Czekoladowym lotnikiem” – zrzuciła dzieciom z Berlina Zachodniego 250 tysięcy paczek ze słodyczami ważącymi ponad 23 tony.\n„Bohaterami mostu powietrznego nie byli piloci, bohaterami byli Niemcy, dzieci i rodzice na ziemi” – powiedział Halvorsen dziennikarzom agencji AFP – „To oni byli bohaterami tej konfrontacji ze Związkiem Sowieckim, nie kolesie którzy wozili im jedzenie, a mieszkańcy Berlina, którzy się nie poddali”.\n„Zachęcałbym młodych ludzi, aby mieli otwarte umysły żeby wiedzieć, że niektórzy liderzy poprowadzą wolnych ludzi w złym kierunku” – powiedział po rozdaniu dzieciom przywiezionych ze sobą słodyczy – „Muszą użyć własnego osądu o tym, w co wierzą w mediach, muszą sami podejmować decyzje o tym, kto nimi rządzi. Wolność jest cenna i czasem trzeba o nią walczyć. Dlatego lataliśmy w moście powietrznym – aby pomóc ludziom w podejmowaniu własnych decyzji”.\nW obchodach wzięła udział również 78-letnia Mercedes Wild. W trakcie trwania blokady napisała list do Halvorsena narzekając, że szum silników przeszkadza hodowanym przez nią kurczakom. Halvorsen odpisał z przeprosinami i wysłał jej paczkę gum do żucia i lizaka, zapoczątkowując trwającą do dziś przyjaźń. „To nie słodycze zrobiły na mnie wrażenie tylko list” – powiedziała dziennikarzom – „Wyrastałam bez ojca, jak wiele niemieckich dzieci w tamtym czasie, więc to, że ktoś poza Berlinem o mnie myślał dawało mi nadzieję”.\nWild do dzisiaj ma pierwszy list, jaki do niej napisał. „Stał się dla mnie jak ojciec, nasze rodziny mają specjalną więź a on był najlepszym możliwym ambasadorem przyjaźni amerykańsko-niemieckiej” – powiedziała – „Nie da się opisać skali pomocy, jaką zachodni alianci zorganizowali dla nas w 1948”.\nŹródło: France24\tAutor: Wiktor Młynarz\nFot. Henry Ries / USAF - United States Air Force Historical Research Agency, domena publiczna


Ekologiczne szamba betonowe przydomowe podkarpackie i okolice – Producent, cennik zawiera ceny producenta.\nEkologiczne przydomowe szamba betonowe podkarpackie i okolice - Wodoszczelne zbiorniki betonowe na szambo, ścieki, deszczówkę z możliwym transportem i montażem. Jako producent szamb betonowych posiadamy atrakcyjny cennik sprzedaży zbiorników betonowych oraz atrakcyjne ceny transportu i montażu. Zapytaj o aktualny cennik - ZAPRASZAMY DO KONTAKTU.\nEkologiczne szamba betonowe podkarpackie, szamba przydomowe, szczelne szambo, wodoszczelne zbiornik betonowy na szambo,producent szamba betonowego oferujemy dla klientów z następujących miast, miasteczek i miejscowości oraz ich okolic Baranów Sandomierski, Błażowa, Boguchwała, Brzostek, Brzozów, Cieszanów, Dębica, Dukla, Dynów, Głogów Małopolski, Iwonicz-Zdrój, Jarosław, Jasło, Jedlicze, Kańczuga, Kolbuszowa, Kołaczyce, Krosno, Lesko, Leżajsk, Lubaczów, Łańcut, Mielec, Narol, Nisko, Nowa Dęba, Nowa Sarzyna, Oleszyce, Pilzno (województwo podkarpackie), Pruchnik, Przecław, Przemyśl, Przeworsk, Radomyśl Wielki, Radymno, Ropczyce, Rudnik nad Sanem, Rymanów, Rzeszów, Sanok, Sieniawa, Sędziszów Małopolski, Sokołów Małopolski, Stalowa Wola, Strzyżów, Tarnobrzeg, Tyczyn, Ulanów, Ustrzyki Dolne, Zagórz, Zaklików.\nTo czas na uzmysłowienie Państwa, że z pewnością nigdzie nie znajdziecie szamb betonowych na tak poprawnym poziomie jak ten reprezentowany przez nas. Tym bardziej, że te które my oferujemy są robione z betonu zapewnianego prosto z współpracującej z nami wysokiej jakości betoniarni - to klasa, jakiej można uwierzyć. Jeżeli pragniecie dowiedzieć się więcej - żaden problem! Ekologiczne szamba betonowe - produkcja, sprzedaż, transport, montaż - zapraszamy -na opisującej nas stronie dostaniecie fundamentalne informacje na temat opisującej nas działalności.\nNależałoby zacząć od produkowania szamb i wspomnieniu o tym - proponujemy to jakkolwiek to nie koniec naszych usług a właściwie dopiero początek. Jakim sposobem już wcześniej wspomnieliśmy dbamy o to, by artykuł został wykonany z najważniejszego betonu. Samym wykonaniem również para się wyspecjalizowany i doświadczony zespół - to wszystko przedkłada się na wysoką klasę przedkładanych usług. Później pora na - sprzedaż. To właśnie tu robimy wszystko by ten temat przebiegał jak najlepiej. Niezmiennie chętni do pomocy z przyjemnością udzielimy odpowiedzi Państwu na każde pytanie. Proponujemy przyjazne dla kieszeni stawki. Każde zlecenie traktujemy jak najważniejsze.\nPotrzebują Państwo przewozu zakupionego szamba? Nie ma potrzeby wypatrywać gdzieś indziej, bo tym również się zajmujemy.To samo dotyczy w głównej mierze instalacji innymi słowy montażu szamba. Prowadzona przez nas oferta jest wybitnie kompleksowa oraz terminowa, co przekłada się na wielką liczbę Klientów - mało tego są to ludzie niezwykle zadowoleni z współpracy z nami. Jeśli pragną Państwo dołączyć do tego usatysfakcjonowanego grona - gorąco zapraszamy nawet teraz!


Uszkodzona karetka utknęła w korku, liczyła się każda sekunda. Pomogła policja [WIDEO] - NaszeMiasto.pl\nTarnogórski dyżurny policji otrzymał informację od Wojewódzkiego Centrum Powiadamiania Ratunkowego, że na ulicy Gliwickiej w Tarnowskich Górach doszło do awarii karetki pogotowia. Pogotowie utknęło w korkach, a w pojeździe przestały działać sygnały świetlne i dźwiękowe. Najważniejszy był czas, ponieważ ratownicy musieli szybko przetransportować do szpitala pacjenta z podejrzeniem zawału serca.\nZe względu na realne zagrożenie życia i zdrowia mężczyzny, mundurowi włączyli sygnały świetlne oraz dźwiękowe i sprawnie eskortowali pojazd do placówki medycznej. Sytuacja była bardzo poważna, gdyż liczyła się każda sekunda.\nDzięki dynamicznym działaniom i właściwej koordynacji służb, karetka szybko dotarła na miejsce, a pacjent trafił pod fachową opiekę lekarzy.\nMateriał oryginalny: Uszkodzona karetka utknęła w korku, liczyła się każda sekunda. Pomogła policja [WIDEO] - Tarnowskie Góry Nasze Miasto\nGość 18.05.2019 15:16:05\nGość 18.05.2019 15:15:49\ntarnowski wypadek mo...\nTarnogórscy policjanci wyjaśniają okoliczności wypadku drogowego, do którego doszło na ulicy Korola w Tarnowskich Górach. W zderzeniu motocykla z osobówką, ranny został kierowca jednośladu, który trafił do szpitala. Policjanci po raz kolejny apelują o ostrożność i rozwagę na drod...


Sthen - profil w Wykop.pl\nSthen od 1 roku 2 mies. na Wykopie\nSthen 1 tydz. temu\nPoza mapkami w ramach odskoczni lubię również popełnić jakiś portret lub w ogóle #rysunek wykonany inną techniką niż zazwyczaj. Ostatnio naszło mnie na starcie z czarnym arkuszem, kredkami oraz niestandardowym światłem. Przyznam, że było to szalenie trudne, ale jakoś podołałam, chociaż nie do końca jestem zadowolona z efektu końcowego :)\nLink do FB jakby ktoś chciał wspomóc lajkiem :)\n#chwalesie #rysujzwykopem pokaż całość\n+: trisek, Bukajec +5 innych\n#mapy #mapporn #rysunek #sztuka #rysujzwykopem pokaż całość\n@Sthen: Widzę, że chyba inspirowałaś się Wenecją, z tymi kanałami i tak dalej? :) Mapka sama w sobie ładna, ale klimat bardziej pasowałby do Bravos. Z tego co mi nasuwają jego opisy, Stare Miasto raczej powinno łączyć oba brzegi Miodowiny niezliczoną liczbą mostów, a brzegowa zabudowa powinna być bardzo zwarta i zabudowana. Oczywiście, nie brak tam różnych wysepek, sama wieża Hightowerów stoi na jednej wg opisów książkowych - na Twojej mapie chyba tego brakuje, chyba że pomyliłem ten budynek z jakimś innym? Ostatnia uwaga - Stare Miasto to jeden z największych portów w Westeros, w Twoim wyobrażeniu brak jednak jakiś wyraźnych struktur portowych, chyba że nie chciałaś się aż tak bardzo w szczegóły wdawać. Tak czy siak daje plusa, bo uwielbiam ten świat i wszystkie próby artystycznego ujęcia go (｡◕‿‿◕｡) pokaż całość\n...to tylko najnowsze aktywności użytkownika Sthen


Tag: mechanik jelenia góra - Katalog Stron Dziennika Internautów\nTag: mechanik jelenia góra\nWarsztat samochodowy, mechanik Jelenia Góra\nWarsztat samochodowy w Jeleniej Górze, który zajmuję się profesjonalną naprawą: - samochodów ciężarowych; - autobusów - i busów. Posiadamy profesjonalną kadrę mechaników, najlepsze narzędzia i nowoczesny warsztat. Współpracujemy z wieloma firmami w dziedzinie pogotowia technicznego. Nasz warsztat samochodowy świadczy również usługi Auto Pomocy.... pokaż więcej »


Ogłoszenia psów, psy do krycia, suki, pieski, psy, psy ogłoszenia, Cocker Spaniel, labrador, jamnik, myśliwskie, bokser, wilczur, owczarek niemiecki, terier, szczenięta Ogłoszenia 1501 do 1520 z 5685\nOgłoszenia 1501 do 1520 z 5685\nSzybki i niezawodny pozyczke Dobra wiadomość dla wszystkich wnioskodawców, którzy zostały odrzucone przez banki i inne instytucje finansowe. Zebraliśmy twarze osób gwarancja instytucji i firm, które mają kryzys finansowy, oferujemy wszystkie rodzaje pożyczek i nasze kredyty są niedrogie i łatwo dostępne. Oto mój mail: adriana.izabela11@gmail.com Dziękujemy za wyrozumiałość66\nDoskonałe jakości szczenięta American Akita z doskonałym rodowodem, potencjał wystawienniczy. Są dwie kobiety i 1 mężczyzna, urodzone 25 czerwca 2017 r. Szczenięta otrzymały odpowiednie zabiegi weterynaryjne. Ojciec Vivalottara Jaykolain Uśmiechnięty Człowiek 3 * JBOG, 1 * BOB, 1 * JBOG, 1 * BOG, 1 * Junior BIS, 2 * CACIB 3 * Najlepszy Junior 1 * Drugie w ... więcej »\nDuży, bardzo ładny, labkowaty psiak. Ma 3 lata. Jest bardzo miły, aktywny, wesoły. Bardzo pozytywnie nastawiony do wszystkiego co go otacza. Lubi towarzystwo innych psiaków, potrafi chodzić na smyczy. Będzie wspaniałym towarzyszem dla rodziny mieszkającej w domu z ogrodem. Może zostać towarzyszem dla rodziny z dziećmi w wieku szkolnym (bardzo małe dzieci móg ... więcej »


Sadownicy zastanawiają się: Otwierać czy nie otwierać ? - Kobieta w sadzie\n16 lutego 2022, 12:51\nOd dłuższego czasu otrzymujemy telefony od sadowników z pytaniem kiedy ruszy mechanizm wycofywania, tylko wczoraj takich telefonów było szesnaście. Producenci podkreślają że każdy dzień to kolejne bardzo wysokie koszty przechowywania owoców i że ich sytuacja finansowa drastycznie się pogarsza – informuje Związek Sadowników RP w swoim wpisie.\nDodatkowo z całej Polski spływają informacje o obniżkach cen jabłek przemysłowych. W związku z tą paniką w niektórych częściach Polski zaczęły się wzmożone dostawy do punktów skupu.\nJak już informowaliśmy po interwencji na forum europejskim zwróciliśmy się także do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi o złożenie odpowiedniego wniosku, obecnie czekamy na odpowiedź i (mamy nadzieję) pozytywne informacje.\nPoprzedni artykuł Ceny jabłek przemysłowych spadły poniżej 50 groszy za kilogram!\nNastępny artykuł ARiMR: wsparcie finansowe na rozpoczęcie działalności pozarolniczej\nCeny jabłek przemysłowych spadły poniżej 50 groszy za kilogram!


Serwis komputerowy włochy - seo-wyszukiwanie.pl - katalog wspomagający wyszukiwanie\nDosłownie każdy z nas ma jakieś plany. Bezspornie do ich realizacji potrzebna jest właściwa strategia, albo również kontakty z innymi ludźmi. Dziś właściwie wszystko zapisuje się na urządzeniach elektronicznych. Bez najdrobniejszych wątpliwości ich zepsucie się stanowi olbrzymi kłopot. W takowej sytuacji serwis komputerowy piastów jest konieczny możliwie jak najszybciej. Taką usługę w terminie albo dokładnie przeprowadzi dla Państwa Elkon. Jest to firma w jakiej pracują inżynierowie elektroniki i informatyki. Mają bogate doświadczenie oraz dużą wiedzę którą non stop jest poszerzana. W działalności można skorzystać nie jedynie z serwisu, lecz także ze skupu laptopów oraz zakupu części komputerowych. Na stronie internetowej: pro-serwis. eu mogą Państwo dokładniej zapoznać się spośród ofertą.\nSłowa kluczowe: serwis komputerowy warszawa, serwis komputerowy włochy, serwis laptopów warszawa, serwis komputerowy piastów


Rabat -35% Na Sztuka Afirmacji. Uwolniona Potęga Podświadomości Ebook\n(52 Weekly Affirmations and Other Practical Techniques to Unleash the Power of Your Subconscious Mind) Rabat -35%\nTajemnica sukcesu i szczęścia w rzeczywistości nie jest żadną tajemnicą. Sukces osiągnęli nie ci, którzy godzili się z zastaną rzeczywistością, lecz ci, którzy wyobrazili sobie jej doskonalszą wersję i uwierzyli w nią tak głęboko, że byli zdolni do stworzenia nowej rzeczywistości, aby zmienić stan rzeczy. ign: right;">fragment wstępu Autor Potęgi podświadomości powraca z nową książką, która zmieni Twój sposób myślenia o życiu! Poznaj moc podświadomości Dlaczego niektórzy ludzie wiodą szczęśliwe i dostatnie życie, a inni cierpią ubóstwo i są nieszczęśliwi? Dlaczego niektórzy są pełni niepokoju i obaw, a inni pełni wiary i pewności siebie? Dlaczego niektórzy mieszkają w pięknych, luksusowych domach, a inni ledwo wiążą koniec z końcem? Odpowiedź jest jedna: podświadomość. Zaproś magię do swojego życia Joseph Murphy, autor światowego bestselleru Potęga podświadomości, od lat udowadnia, że za nasze sukcesy lub porażki odpowiada nasz umysł. Twoja podświadomość jest źródłem Twoich emocji i posiada zdolność kreacji. Wykorzystując swój świadomy umysł, możesz tak zaprogramować swoją podświadomość, aby była zdolna do pozytywnego myślenia i kreowania rzeczywistości, którą sobie wymarzyłeś. Zaprzęgnij swoją podświadomość do pracy Masz niesamowity potencjał, aby być, kim chcesz, robić, co chcesz, i otrzymywać wszystko, na co zasługujesz. Niestety, tylko niewielka liczba ludzi potrafi to wykorzystać. Ta Ebook to zmieni! Poznasz zasady afirmacji i techniki przenoszenia pragnień do podświadomości, zrozumiesz, jak ona działa i jak uwolnić w sobie niewyczerpaną moc. Odkryj potęgę podświadomości i zmień niedoskonałe dzisiaj na lepsze jutro. Ebook porusza temat Sztuka. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: afirmacji. Jeśli interesuje Cię: Uwolniona, to ebook dla Ciebie. Dużo wiedzy na temat: potęga w formacie EPUB, MOBI i PDF. Hasło przewodnie tego ebooka to podświadomości.\nautorbyłaciacoco chceszdlaczegoebookfragmentgijoseph murphykimkonieckońludziemocmurphypiporapotpotęgapotęga podświadomościprocesrzeczysukcestajemnicatechnikiwszystkozasady\nISBN 978-83-283-3471-7. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.


Forum Weselne miasta Łodzi :: Zobacz temat - Zaproszenia ZE ZDJĘCIEM\nForum Weselne miasta Łodzi Strona Główna » Organizacja ślubu » Zaproszenia » Zaproszenia ZE ZDJĘCIEM\nWysłany: Czw Paź 13, 2005 10:37 am Zaproszenia ZE ZDJ?CIEM\nNo własnie Co o takim pomysle myślicie Bo mi osobiście podoba się bardzo Zaproszenie jest takie indywidualne i tylko tej danej pary\nA co do zdjęc na zaproszeniach to sposobów i technik wykonania jest przeciez wiele i chyba każdy znalazł by cos dla siebie np. wydruk na kalce, papierze fotograficznym, bezpośrednio na zaproszeniu...\nNo i technika obróbki fotek jest teraz tak zaawansowana że ze zwykłej fotoski ożna zrobić cuda np. w sepii i dodatkiem koloru, tło kolorowe a para czrno-biała, buźki wkomponować w stroje ślubne, przerobic na rysunek weglem, pastela, akwarelą wszystko dac czarno-białe a np. kolczyki i krawat w kolorze.... Do wyboru do koloru...\n[ Dodano: Czw Paź 13, 2005 6:03 pm ]\nWklejam trochę przykładów Bo chyba łatwiej o czyms rozmawiac jak się widzi własnie kjakies przykładowe fotki\n[ Dodano: Czw Paź 13, 2005 6:14 pm ]\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 10:56 am\ntez o tym myslelismy, ale w koncu stanelo na czym innym\na tu kilka projektow:\n5. mozna zamiast tych obraczek zdjecie pary wstawic\nOstatnio zmieniony przez szczako Pią Cze 09, 2006 11:06 am, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 11:22 am\nBardzo podoba mi się ten pomysł. Tylko ciekawa jestem jak to wygląda cenowo? Pewnie cena takiego zaproszenia jest dużo wyższa niż normalnego?\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 12:00 pm\nte projekty sa z niepolskich stron, wiec ceny tez nie sa adekwatne.\nale to wcale nie musi byc drozdze. jedna z Forumek - Viola miala zaproszenia ze zdjeciem, ktore sami zaprojektowali i wydrukowali w drukarni. to chodzi wtedy tylko o ilosc kolorow.\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 12:12 pm\nSzczako to ma główke na karku, wszytsko nam wynajdzie prawie jak policjantka . Podobaja mi się takie zaproszenia ze zdjęciem jest to niezła pamiątka bo zwykłwe zaproszenie może ktoś wyrzucić a takie ze zdjęciem już raczej nie bo chyba nie wypada "wyrzucić kogoś bliskiego do kosza".Cena takiego zaproszenie pewnie będzie droższa bo samo zdjęcie jest już np za 70 czy 80 gr ale ale nie zawsze patrzy sie na koszty zwłaszcza że to nasz ślub, ale zaproszonka bardzo ładne, szczególnie mi się podobają bo to cos innego jednka niż zwykłe zaproszenie i chyba trzeba to przemysleć lubie orginalne rzeczy\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 1:27 pm\nJa mogę powiedziec z mojego punktu widzenia - jako osoby wykonujacej zaproszenia właśnie z fotka, że wcale nie wychodzą drozej niz te z drukarń. A czasami nawet dużo taniej, niż np. zapr z laserowo wyciętymi serduszkami itp. No i oczywiście ja już mówię o takich z wydrukami, personalizacją w środku i na kopertach........\nA co do rodzaju materiału na którym sa zdjęcia to wg mnie baaarzo ciekawie wyglądaja wydruki na kalce ale to oczywiście kwestia gustu\n[ Dodano: Pią Cze 09, 2006 2:46 pm ]\nTo ja jeszcz wklejamla was dziewczyny trochę moich pomysłów Moze kogoś zainspirują...\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 2:43 pm\nPodoba mi się zaproszenie na zdjęciu nr 2 i 11\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 4:30 pm\n26. Alma, z kalia\nWysłany: Pią Cze 09, 2006 6:40 pm\n?liczne te zaproszenia ze zdjęciami i takie oryginalne. Sama od jakiegoś czasu noszę się z takim pomysłem na zaproszenia i powoli będziemy się zabierać za projekt zaproszeń.\nAle jest w czym wybierać dzięki pallas i szczako\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 10:30 am\nSzczako zaproszenia z poprzedniej serii ktora wkleilas (glownie 5 i 10) sa niesamowite!!!\nNapewno zaczerpne jakis pomysl poniewaz my zdecydowalismy sie (podobnie jak z "save the date") zrobic wszystko od pocatku sami: pomysl, druk i sklad. No moze bez druku bo nie mamy tak dobrej drukarki... Dokladnie za miesiac zamierzamy zabrac sie za projekt zaproszen zeby miec juz to z glowy bo przypuszczam ze pozniej nie bedzie na to czasu a chcemy miec wyjatkowe i oryginalne (noi i wlasnie ze zdjeciem!!)\nEh juz sie nie moge doczekac!!\n... i jeszcze jedna mala prosba jesli macie moze propozycje na nietypowe zapakowanie zaproszenia (tylko w miare przystepne) to czekam na propozycje!\nOstatnio zmieniony przez SylTom Sob Cze 10, 2006 10:33 am, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 10:44 am\nJa w zeszłym roku dostałam zaproszenie ze zdjęciem i powiem wam że cena jednego była o wiele tańsza niż niektóre gotowe\nByło prościutkie jednokolorowe z zdjęciem młodych ubranych w stroje ślubne\nI to fakt że częściej się zerka na takie zaproszenie, bo sam to robie\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 11:09 am\nzdjecie Mlodych ubranych w stroje slubne? jako zaproszenie na wesele? hmm... ciekawe... fotomontaz? czy mieli juz stroje? fotomontaz to mi sie nie podoba a jesli byli juz w prawdziwych swoich strojach to tez bez sensu przed faktem sie odslaniac... mnie sie to jakos nie podoba..\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 11:19 am\nTo akurat nie fotomontarz, ale jesli ktos by chciał, to bez problemu można taki zrobić....\nA ze zdjęciem w stojach ślubnych można równiez zrobić podziękowania dla Rodziców lub gości. To tylko przykład....\n[ Dodano: Sob Cze 10, 2006 12:21 pm ]\nDokładnie - takei zaproszenia nie lądują w smietnikavch, ana czesto nawet znajdują swoje miejsce na komodach czy półkach rodziny i znajomych jako taka "rameczka z fotką" ...\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 12:46 pm\nTo nie było zdjęcie takie jak tu wyżej przedstawiałyście\nPo pierwsze zdjęcie młodych było od torsu w góre, więc trudno mówić o odsłonie całego stroju; natomiast wszystko było w jednej tonacji a zdjęcie jakby robione w tle; ciężko mi to wytłumaczyć; najlepiej bedzie jak skombinuje aparat i wkleje fotke\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 1:13 pm\nno ale skoro nie byl fotomontaz tylko naprawde pozowali do tego zdjecia to Pan Mlody musial widziec sukienke...\na poza tym juz musiala ta sukienka byc!! co dziwne.. bo ja juz mam zaproszenia ale do sukienki to jeszcze 3 miesiace musze czekac by w ogole miec szanse ja przymierzyc\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 1:18 pm\nAle to nie była jej sukienka\nto był foto montaż\nA co do za wczesnego kupna sukienki, to gdzies wypowiadała sie jakaś forumka co już zakupiła sukienke a ślub ma w przyszłym roku :\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 1:20 pm\nwow.. no to niezle wyprzedzenie.. hehe.. no ale musiala sie widocznie zakochac od razu albo to ja sie tak ociagam\nWysłany: Sob Cze 10, 2006 3:13 pm\nA ja tem wybierałam suknię własnie z przyszłym mężem i nie przeszkadzało mi że ją widziłał - wychodziłąm z takiego załozenia ze jemu musi tez sie podobac ........ ale oczywiscie to kwestia indywidualnego podejścia do tych spraw...\nWysłany: Czw Paź 26, 2006 1:16 pm zaproszenie ze zdjeciem na www?\nDziewczyny Kochane, poradzcie gdzie mozna kupic zaproszenia ze zdjeciem przez internet???\nWysłany: Czw Paź 26, 2006 2:00 pm\nOstatnio zmieniony przez mischelle22 Czw Paź 26, 2006 2:03 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto Lis 28, 2006 5:01 am\nCo do zaproszeń ze zdjęciami, to już na pewno dużo więcej uwagi trzeba poświęcić w obróbkę i zaaranżowanie całej kompozycji, żeby nie była przytłaczająca. Z całą pewnością nie podobają mi się takie gęby na całej płaszczyźnie zaproszenia. Najbardziej podoba mi się propozycja 15 z tych, które wkleiła szczako.\nWysłany: Wto Lis 28, 2006 11:24 am\nZ całą pewnością nie podobają mi się takie gęby na całej płaszczyźnie zaproszenia. .\nA nasze "gęby" a raczej twarze były na połowie zaproszenia i źle się nie prezentowały. Przeciwnie wszystkim zaproszenie się podobało.\nPoza tym co to za wyrażenie G?BY???\nWysłany: Wto Lis 28, 2006 11:25 am\nGęby, pyski, mordy, facjaty. Edi - oblicza ludzkie po prostu\nNa przykład zielone\nWysłany: Wto Lis 28, 2006 1:53 pm\nEdi nie obrażaj się, przecież ja wyraziłam swoje zdanie, co MI podoba się bądź nie Czy ja powiedziałam, że Twoje mi się nie podobało? Wyraziłam swoje zdanie tylko na podstawie tych zaproszeń, które widziałam. Może jeszcze kiedyś zapieję z zachwytu nad jakimś zaproszeniem z gębulką, pyszczusiem, mordeczką, facjatką na całą stronę\nps. fiona, nie wyrażaj się! ciuś ciuś\npps. Edi, gęba słowo jak słowo. Jest nawet w słowniku języka polskiego\n1. pot. «usta jako narząd służący do mówienia lub do jedzenia i picia»\n2. pot. «twarz człowieka lub pysk u zwierząt»\n3. pot. «o człowieku lub zwierzęciu żywionym, utrzymywanym»\nJak dla mnie idealnie obrazowało sytuację i NIE było zastosowane obelżywie, więc nie musisz się unosić Pzdrw\nOstatnio zmieniony przez Nikulec Wto Lis 28, 2006 1:54 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sro Gru 20, 2006 7:17 pm\nmnie takie zaproszenia nawet sie podobaja ale i tak wole zwykłe ot co\nWysłany: Sro Sie 01, 2007 10:49 am\nmy roilismy zaproszenia sami, z wlasnym zdjeciem, moze komus sie przyda\nWysłany: Sob Wrz 08, 2007 4:13 pm\nWczoraj otrzymałam od znajomych zaproszenie na ślub i wesele ze zdjęciem.Sami robili to zaproszenie.Efekt super.\nWysłany: Wto Wrz 18, 2007 6:11 pm\nBastia (jeśli już na ten temat gdzieś pisałaś to sorcia) jaki jest koszt jednego takiego zaproszenia?\nWysłany: Czw Sty 24, 2008 2:17 pm\nbasta-bardzo fajne te Wasze zaproszonka...my tez bedziemy mieć w środku zaproszenia takie niby zdjęcie, bo nie do końca to bedzie fotka, raczej taka grafika...poniżej załączam przykład może komus pomysł się spodoba i skorzysta\nPobierz Plik ściągnięto 740 raz(y) 30,11 KB\nWysłany: Czw Sty 24, 2008 5:25 pm\nOlciap6 - super pomysł z tą grafiką, bardzo mi się podoba\nmy mamy zaproszenia bez zdjęcia, ale Twoj pomysł jest świetny!\nWysłany: Czw Sty 24, 2008 5:37 pm\ndzieki u nas ta grafika jest w środku, tam gdzie tekst- jak tylko zrobimy całkowicie zaproszonka to w swoim dzienniczku umieszcze efekt koncowy-nawet fajnie to wyglada. na poczatku bylam calkowicie rpzeciw, gdyz nie lubię zaproszen ze zdjeciem, ale to jest takie inne-nie zdjecie tylko taka fraika , wiec nawet dalam sie rpzekonac, a teraz i mi sie to podoba\nWysłany: Czw Sty 24, 2008 5:51 pm\nmy właśnie z K. pracujemy nad projektem zaproszeń dla rodziców - będą właśnie ze zdjęciem (albo zdjęciami - ja + on = my). Zdjęcia mają być poddane obróbce tak, by wyglądały jak węglem szkicowane Jak będą gotowe, to oczywiście wkleję fotki\nSkąd: Słupsk/Sunderland Uk\nWysłany: Wto Cze 03, 2008 5:42 pm\nJa tez się zdecydowałam na zeproszenia ze zdjęciem.\nRodzina była zachwycona ....\n[ Dodano: Wto Cze 03, 2008 5:47 pm ]\na oto nasz środek zaproszenia :\n[ Dodano: Wto Cze 03, 2008 5:50 pm ]\ndruga czesc naszego zaproszenia\n[ Dodano: Wto Cze 03, 2008 5:51 pm ]\nPobierz Plik ściągnięto 765 raz(y) 86,06 KB\nWysłany: Wto Cze 03, 2008 5:59 pm\nWysłany: Wto Cze 03, 2008 6:00 pm\nZaproszenia ze zdjęciem i naszym najbliższym baaaardzo przypadły do gustu\nWysłany: Wto Cze 03, 2008 6:10 pm\nblondi-bardzo ładne,chociaz ja widze tylko jedna fdotke a z opisu wynika ze wklejalas przynajmnije dwie\na sami je robiliscie?\nWysłany: Sro Cze 04, 2008 4:59 pm\nPrzepraszam ale mialam problem z przeslaniem zdjec.\nZdjecia zamawialam przez allegro. Tylko wybieralałam sama zdjecie, wierszyki jakie chcemy miec na zaproszeniu i podawałam konkrety ( data slubu , gdzie i kiedy ). Nawet nie robili zadnych problemow aby przeslac za granice ( oczywiscie z doplata pocztowa ) ale sie oplacalo, gdyz sama chcialam wpisywac dane personalne gosci.\nJedno zaproszenie kosztowalo mnie 1,90 zł.\nnasze3 (500 x 375).jpg\nPobierz Plik ściągnięto 802 raz(y) 44,71 KB\nnasze2 (667 x 500).jpg\nPobierz Plik ściągnięto 778 raz(y) 86,3 KB\n2zatwierdzone zaproszenie (523 x 552).jpg\nPobierz Plik ściągnięto 756 raz(y) 62,98 KB\nPobierz Plik ściągnięto 746 raz(y) 62,98 KB\nDołączyła: 15 Maj 2009\nWysłany: Pią Maj 15, 2009 2:27 pm\nW sieci znalazłam znaczki pocztowe robione ze zdjęć narzeczonych i datą ślubu, lub imionami na koperty z zaproszeniami ślubnymi. Fajny gadżet. Jak ktoś zainteresowany, podam namiary na emaila, bo nie chce być "wykasowana" za reklamę cudzych usług:)\nWysłany: Pią Maj 15, 2009 3:43 pm\nblondi piękne te Wasze zaproszenia. Powiem szczerze, że bardzo fajny pomysł ze zdjęciem na zaproszeniach.\nWysłany: Sob Maj 16, 2009 10:43 pm\nna allegro sporo jest ofert zaproszeń ze zdjęciami, ja też się zastanawiałam nad takimi ale musielibyśmy zrobić specjalne foto do takich zaproszeń i nam się nie chciało\nWysłany: Pon Maj 18, 2009 8:11 pm\nAle ile radości z robieniem takiego foto\nWysłany: Wto Wrz 22, 2009 1:00 pm\nMy jesteśmy już po sesji do zaproszeń, które palnujemy (podobnie jak podziękowania dla rodziców) zamówić przez internet.\nBędzie to foto kartka, sami ją zaprojektujemy, a oni wydrukują. 10 szt to koszt ok 20 zł, ale to jeszcze musi poczekać, najpierw sala itp.\nDołączyła: 12 Sty 2009\nWysłany: Czw Paź 01, 2009 12:41 pm\nJa również planuję uwzględnić w zaproszeniu nasze gębusie Czy wyjdzie drożej czy taniej nie wiem, ale na pewno będę je robiła sama.\nWysłany: Czw Paź 01, 2009 8:38 pm\nDrożej wyjdzie na pewno - koszt wydruku zdjęcia. Ale takie zaproszenie będzie jedyne w swoim rodzaju i obdarowani chętnie zostawią je sobie na pamiątkę. Do dzisiaj mnie serce ściska ze wzruszenia, jak wpadam do koleżanki i widzę nasze zaproszenie na honorowym miejscu na telewizorze. A co dopiero mówić o starszych krewnych!\nWysłany: Czw Lis 12, 2009 10:30 am\nJa jednak wolałabym zaproszenie zwykłe, bez zdjęcia..\nWysłany: Czw Lis 12, 2009 1:25 pm\nŁadnie wygladaja te zaproszenia, ale jak dla mnie są takie zbyt dosłowne. Choć spodobało mi się takie (też ze zdjęciem, ale w zabawnej formie telegramu:\nPobierz Plik ściągnięto 674 raz(y) 20,57 KB\nPobierz Plik ściągnięto 675 raz(y) 21,25 KB\nPobierz Plik ściągnięto 647 raz(y) 25,24 KB\nPobierz Plik ściągnięto 670 raz(y) 23,71 KB\nWysłany: Czw Lis 12, 2009 2:24 pm\nPodobają mi sie zaproszenia ze zdjęciem, takie małe żeby było to będzie ok\nWysłany: Czw Lis 19, 2009 7:42 pm\nOla jak chcesz to mogę Ci zaprojektować hehe\nWysłany: Czw Lis 19, 2009 10:23 pm\nJustyna bardzo chętnie! ponieważ nie mam talentu artystycznego\nWysłany: Pią Lis 20, 2009 4:11 pm\nja też! jakoś nie podobają mi się te ze zdjęciem... ale jak na razie raz tylko oglądałam zaproszenia i nie za wiele mi się podobało... nie wiem może jestem zbyt wybredna


W Warszawie dowiedziałem się, że jestem prorokiem i ewangelistą - p...\nps. pojawia sie wątpliwośc czy używać słowa "ewangelista" (tak jak na slajdzie w czasie warsztatów w Centrum Nauki Kopernik) czy raczej "ewangelizator". Wydaje mi się, że lepiej byłoby chyba ewangelizator. Ale używałem także formy oryginalnej, zaproponowanej porzez autorów. Oba słowa traktuję jako synonimy.\nWiedźmy i czarownice w laboratorium w czasie Nocy Naukowców >\n< Tydzień cudów, czyli „Co tam, panie, w szkołach słychać?”\nGość: [DrobnaUwaga] *.memcpy.io 10 miesięcy temu\n> W Warszawie dowiedziałem się, że jestem prorokiem i ewangelistą\nPrzyjedz Pan do Krakowa, tu Pan sie dowie czym jest --- bez bajerow. :)\n@ Gość: DrobnaUwaga, *.memcpy.io\n- dziękuję. Jak przeczytasz ze zrozumieniem tekst, to pojmiesz dlaczego Ci dziękuje :). Za znakomite potwierdzenie moich słów, zawartych we wpisie na blogu.\nOj ile ja się już tych neologizmów nasłyszałem. Dziś są jutro przeminą. Weżmiemy coś z biznesu, coś z religii (jak się wierzący wściekną i zrobią szum, to tym lepiej, darmowe nagłośnienie), nadamy temu jakieś wykombinowane znaczenie i oto mamy nowy kontent! Możemy z nim wystąpić na konferencji. Ileż takich wykladów jest dostępnych choćmy na YT.\nTymczasem to tylko zabawa słowami!\n"Dokąd jedzie ten tramwaj?" pytał niezawodny Zajdel... Wypada powtórzyć jego pytanie.


publikacja 16.04.2016 12:20\nKilkadziesiąt młodych osób modliło się za diakonów i siostry nowicjuszki\tAnna Kwaśnicka /Foto Gość\tKaplica w opolskim klasztorze sióstr szkolnych de Notre Dame już po raz 21. wypełniła się młodymi, którzy skorzystali z zaproszenia sióstr i przyjechali modlić się w intencji diakonów, za powołanych i o nowe powołania. Chyba najliczniejsze były grupy z Opola, ale przyjechała też młodzież m.in. z Głubczyc, Pomorzowic, Gogolina, Kotorza Wielkiego czy Ozimka. – Razem z ks. wikarym Michałem Kaczówką rzuciliśmy hasło na Facebooku, że pierwsze 8 osób, które się zgłoszą, zabierzemy na czuwanie do Opola. I jesteśmy – mówi dk. Mateusz Mytnik, który praktykę duszpasterską odbywa w Ozimku.\n– Nie wyobrażam sobie, że tutaj młodzież modliłaby się za mnie, a ja w tym czasie siedziałbym na plebani – dopowiada dk. Mateusz Kandzia, który praktykę odbywa w parafii katedralnej. Zwłaszcza, że nim po zakończonych obowiązkach mógł dotrzeć do kaplicy klasztornej, młodzież z parafii katedralnej już tutaj była.\nNocne czuwanie z 15 na 16 kwietnia, które przygotowała s. Weronika Bednarz, przebiegało pod hasłem „Przyjdźcie do stołu miłosierdzia”. O oprawę muzyczną zadbał zespół Szkoły Nowej Ewangelizacji św. Jacka, a konferencję wygłosił ks. Mateusz Buczma, który kilka lat temu w tym samym miejscu stał jako diakon i opowiadał młodzieży o swoim powołaniu.\nTym razem mówił o miłosierdziu Boga, sięgając do przypowieści z Ewangelii wg św. Mateusza o różnych grupach pracowników winnicy, którzy pracowali cały dzień albo tylko godzin, otrzymując tę samą zapłatę – 1 denara. – Pierwsza z tych grup to, ci którzy umawiają się z Panem Bogiem. Na co ty umawiałeś się z Panem Bogiem? Czy była to umowa dwustronna? Pan Bóg umawia się z nami na życie wieczne, gdy przyjmujemy sakrament chrztu św. – mówił ks. Buczma, który w drugiej grupie pracowników ujął tych, którzy stoją bezczynnie, a w trzeciej tych, którzy mają poczucie, że już przegrali, że są niepotrzebni. – Pan Jezus pokazuje, że wszystkim im daje to samo. Wszyscy dostają to samo, czyli dostają wszystko. Bóg nie chce dać nam tylko trochę czy ociupinkę. Chodzi o to, by odkryć, że gdy mówimy o miłosierdziu, to dotykamy tajemnicy, która nas przerasta – podkreślał ks. Mateusz Buczma.\nDk. Łukasz Waligóra\tAnna Kwaśnicka /Foto Gość\tW pierwszej części czuwania nie zabrakło też świadectw. O swojej drodze do święceń kapłańskich opowiedzieli dk. Łukasz Waligóra i dk. Jan Pander, a o drodze do pierwszych ślubów zakonnych opowiedziała nowicjuszka s. Magdalena, która pierwszą profesję złoży za 4 miesiące. Natomiast wiele o ufności Bogu mówiła s. Laura.\n– Wszystko zaczęło się bardzo prosto w zwyczajnej rodzinie nie pobożnej za bardzo, nie pobożnej za mało – mówił dk. Łukasz Waligóra. Opowiadał o tym, że miał uczulenie na przedszkole, więc rodzice zostawiali go pod opieką babci. – A babcia, jak to babcia – czytała Pismo Święte i pobożną lekturę – mówił, wspominając wspólne oglądanie z babcią Biblii obrazkowej, słuchanie historii biblijnych, a także codzienne spacery, które bez względu na obraną trasę zawsze kończyły się w kościele lub kaplicy wieczystej adoracji. – Widziałem, że babcia klęka w pierwszej ławce i coś szepcze. Dzisiaj wiem, że modliła się też za mnie – podkreślał dk. Łukasz.\nMówił, że mocnym i ważnym wydarzeniem była I Komunia św., ale potem ze względu na przekorę do ministrantów nie wstąpił. Dopiero za namową kolegi 6 grudnia wybrał się na zbiórkę i zachęcony dużą „mikołajową” paczką słodyczy został ministrantem. – Zacząłem odkrywać, jak wiele radości daje mi przebywanie blisko ołtarza. Doszło nawet do tego, że na strychu założyłem bardzo dobrze prosperującą parafię i nawet co niedzielę zbierałem tacę u rodziców – opowiadał, wywołując uśmiech na twarzach młodych ludzi, którzy z zaciekawieniem słuchali o dalszych krokach, które młodego chłopaka zaprowadziły do seminarium.\n– W gimnazjum przyszło pogłębienie wiary, ale też pojawiła się w moim życiu blond niewiasta. Prowadziłem normalne młodzieńcze życie, ale wybierając szkołę średnią wybrałem niższe seminarium duchowne. To w tym miejscu Pan Bóg dał mi się szczególnie odkryć. Zrozumiałem, że nie ma piękniejszej sfery, w której mogę spotkać Boga, niż liturgia – wyjaśniał, podkreślając, że wybierając kapłaństwo chciał być jak najbliżej Boga, a przez to i drugiego człowieka.\nDk. Jan Pander\tAnna Kwaśnicka /Foto Gość\tInaczej potoczyła się droga dk. Jana Pandera. – Moje drogi nie kończyły się w kościele, co najwyżej na boisku. Okładaliśmy się kijami, strzelaliśmy do siebie, odpalaliśmy ciągniki a potem uciekaliśmy przed pracownikami, którzy nas gonili. Ot, takie różne pomysły mieliśmy. Takie były moje początki – opowiadał dk. Jan, podkreślając, że cała jego historia to wielkie miłosierdzie Boga.\n– Pochodzę z typowo katolickiej rodziny. Chodziłem na Mszę niedzielną, na Mszę szkolną też, bo tato mnie gonił. Zostałem nawet ministrantem, skosili mnie tym, że po kolędzie ministranci dostawali dużo fajnych rzeczy. Ale po jakimś czasie zrezygnowałem, bo trzeba było w sobotę rano wstawać na zbiórkę – wspominał i mówił, że jednak zawsze cenił sobie wartości, zawsze pociągało go dobro jako największa wartość. Nawet jak z chłopakami dzieliliśmy się na drużyny: dobro i zło, to zawsze chciałem być w tej dobrej drużynie i na przykład jako rycerz na białym koniu pokonywać smoki. Naprawdę takie mogą być początki księży – uśmiechał się diakon.\nOpowiadał o tym, że początkowo Pan Bóg dla niego Kimś odległym, dopiero po bierzmowaniu zaczęła się comiesięczna spowiedź, rozważanie, kim jest Pan Bóg. – Nie chciałem być księdzem, nie wyobrażałem sobie siebie w sutannie, a teraz bardzo rzadko ją zdejmuję. Kiedy wszedłem dzisiaj do mojego kościoła parafialnego, stanąłem na środku pustej świątyni i pomyślałem: „ja nie chcę w życiu czegoś innego” – mówił dk. Jan.\n– To, co diakoni opowiadali o swoim życiu, pozwoliło nam bliżej ich poznać. Okazuje się, że byli takimi dziećmi czy nastolatkami jak my. Nie zawsze byli grzeczni, nie zawsze wiedzieli, że zostaną księżmi – podkreślają Julia Reinwald i Dawid Wicher z Gogolina. – Jestem tutaj, żeby modlić się za diakonów. Od początku, jak poznałam diakona Janka, modlę się za niego. Wiem, że każdy ksiądz i kleryk przygotowujący się do kapłaństwa potrzebuje modlitwy – tłumaczy Weronika Stanicka z Zawadzkiego. – Modlitwa daje ogromną siłę. Sama tego doświadczyłam na własnej skórze, a tym bardziej potrzebują modlitwy ci, którzy mają nas prowadzić – dopowiada Paulina Makowska z Gliwic.\n– Modlitwa jest nam bardzo potrzebna – podkreśla dk. Mateusz Mytnik. – Całe przygotowanie do kapłaństwa porównałbym do zasiania ziarenka w polu. Każdy młody chłopak, również ja, kiedy przychodzi do seminarium jest takim ziarenkiem rzuconym w ziemię. Tą ziemią jest program naszego dnia: poranne wstawanie, modlitwa, czytanie duchowne, adoracja. Za mną 5,5 roku takiego trwania w ziemi. Nawozem, który w tym czasie miał mnie i moich braci ugruntować, była teologia, której się uczyliśmy. Ale każdy rolnik wie, że mając super ziemię, super ziarno i super nawóz, to jeśli zabraknie deszczu, to nie będzie plonów. Deszczem jest modlitwa, która nas użyźnia i sprawia, że kleryk może stać się świętym kapłanem – wyjaśnia dk. Mateusz Mytnik.\nW katedrze opolskiej 14 maja, w wigilię Zesłania Ducha Świętego święcenia kapłańskie przyjmie 12 diakonów. W nocnym czuwaniu wzięło udział 5 z nich: dk. Mateusz Kandzia, dk. Mateusz Mytnik, dk. Jan Pander, dk. Kamil Sowada i dk. Łukasz Waligóra, czyli przede wszystkim ci, którzy praktyki duszpasterskie odbywają w Opolu.


Teatranki to warsztaty dla dzieci w wieku 6-9 lat i ich opiekunów, podczas których dzieci i dorośli współpracują, stając się dla siebie wzajemnie przewodnikami i doświadczają teatru poprzez różnorodne działania twórcze.\nNa warsztatach uruchamiamy ciało, głos i wyobraźnię. Bawimy się prostymi materiałami, z których często tworzymy instalacje, obiekty artystyczne, które często służą nam do budowania teatralnych etiud. Działamy indywidualnie, w parach, w grupach. Przełamujemy schematy myślenia i tworzenia. Szukamy nietypowych sposobów rozmowy na poważne tematy poprzez świetną zabawę z drugim człowiekiem i z przedmiotem.\nTeatranki są przestrzenią wymiany doświadczeń i punktów widzenia, zdobywania nowych doświadczeń artystycznych i społecznych, przełamywania barier, stwarzają możliwość poznania siebie i innych, podjecia nowej roli i sprawdzenia się w niej, rozwijają twórczą wyobraźnię i wrażliwość oraz wzmacniają sprawczość uczestników, stawiając na partnerskie relacje dzieci i dorosłych.\nMali i duzi warsztatowicze twórczo poruszają na Teatrankach rozmaite tematy: czasami podążamy szlakami dziecięcej wyobraźni, innym razem zastanawiamy się nad znaczeniami i dekonstruujemy kluczowe pojęcia teatralne takie jak: aktor, scena, dramaturgia, czy performans, niekiedy też proponujemy cykle spotkań inspirowane aktualnościami współczesnego świata.\nI tym właśnie tropem podążymy wspólnie na kolejne teatralne poszukiwania!\nZapraszamy Was na "Teatranki. Nasze wybory" - cykl warsztatów zachęcających do odważnego myślenia o otaczającym nas świecie.\nA co, gdyby w kolejnych wyborach wystartował nasz rodzinny komitet teatrankowy? Jak wyglądałby nasz program? Co chcielibyśmy zmienić i jak urządzić otaczającą nas rzeczywistość? Czy te same rzeczy byłyby dla nas ważne? Czy nasze postulaty przypominałyby hasła polityków, czy skonstruowalibyśmy zupełnie inny przekaz?\nNa każdym warsztacie zajmiemy się innym obszarem tematycznym, tak, by w finale cyklu zaprezentować pełny program teatrankowego komitetu wyborczego.\n18 listopada, godz. 11.00-12.30\nTroszcząc się o swoje najbliższe środowisko, wpływamy na świat. Ale jak to? Na warsztatach pomyślimy nad mikro i makro skalą naszych codziennych wyborów oraz spróbujemy na wiele twórczych sposobów zagospodarować przestrzeń - rozbierzemy na czynniki pierwsze nasze środowisko i ułożymy je na nowo tak, aby działało jak najlepiej dla wszystkich jego użytkowników.\nprowadzenie: Wiktoria Rutkowska i Iga Dzięgielewska\n25 listopada, godz. 11.00-12.30\nPieniądze. Każdy o nich wie, każdy ich używa, ale kto właściwie zastanawiał się kiedyś nad ich wartością? Kto bawił się w przeliczanie działań na pieniądze, czasu na pieniądze, lenistwa na pieniądze, zabawy na pieniądze itd.? I czy pieniądze to jedyny sposób płacenia? Za jakie rzeczy nie dostajemy pieniędzy? Gdybyśmy nie płacili pieniędzmi to czym, jaka byłaby nasza waluta? O oszczędzaniu też pewnie wszyscy już słyszeli. Jakie są zatem najlepsze sposoby oszczędzania pieniędzy i po co to robić? A gdybyśmy mieli ich dużo i mogli zainwestować w przyszłość to z pewnością zainwestowalibyśmy w...?\nprowadzenie: Dominika Szulc i Joanna Krukowska\n2 grudnia, godz. 11.00-12.30\nUczymy się czegoś niemal na każdym kroku. Nie zawsze zdając sobie z tego sprawę. Uczymy się, ale uczymy też i innych. W tym przypadku także nie zawsze świadomie. Wszystko to sprawia, że edukacja jest jednym z najważniejszych obszarów, nad którym powinien się zastanowić teatrankowy komitet. W działaniu i w zabawie oczywiście! Jakiej edukacji chcemy, o jakiej marzymy? W jaki system ją ubrać? W domu? W szkole? Na podwórku? Czy przestrzeń ma znaczenie? Jaki powinien być nauczyciel, a jaki uczeń?\nPoeksperymentujemy! I kto wie, może wymyślimy zupełnie nowy system edukacji...\nprowadzenie: Iga Dzięgielewska i Dominika Szulc\n9 grudnia, godz. 11.00-12.30\nKażdy komitet wyborczy powinien opracować kilka postulatów dotyczących kultury. Jednak, by móc to zrobić, potrzebujemy doprecyzować, co właściwie rozumiemy pod tym szerokim pojęciem? Czym kultura jest, a czym nie jest? Czy jest jedna, czy jest ich wiele? Gdzie się zaczyna, a gdzie kończy? Być może, odpowiadając na tak fundamentalne pytania, będziemy w stanie przygotować nasz projekt kultury wymarzonej i rozwiązania, które zaspokoją wszystkie potrzeby? Właśnie... Ale czy to w ogóle jest możliwe? dla nas jest\nto zaproponujemy jakieś punkty do programu naszej partii\nprowadzenie: Paulina Andruczyk i Wiktoria Rutkowska\n16 grudnia, godz. 11.00-12.30\nCzy zdarza się Wam zastanawiać nad tym, jakie prawa kierują naszym życiem? Jeśli nie - zrobimy to razem na ostatnich Teatrankach z cyklu Nasze wybory;. Działania twórcze napędzane będą pytaniami, takimi jak: które prawo jest najważniejsze i gdzie w tym zbiorze plasuje się Konstytucja? Prawo daje nam wolność, czy może ogranicza? Prawa dzieci vs prawa rodziców; Co się rządzi prawem narzuconym a co własnym? I czy można się obejść bez prawa? Jak wyglądałby świat bez prawa? Jaką formę ubierze prawo przygotowane przez teatrankowy komitet wyborczy?\nprowadzenie: Paulina Andruczyk i Małgorzata Skoczelas\nBilety: dobrowolna cegiełka na rozwój LUB/LABu\nMiejsce: LUB/LAB | ul. Lubelska 30/32, II piętro\nTermin: niedziele od 18.11 do 16.12 w godzinach 11.00-12.30\nProwadzenie - Stowarzyszenie Pedagogów Teatru\nWydarzenie jest współfinansowane ze środków m.st. Warszawy w ramach projektu Centrum działań kulturalno-społecznych Lubelska 30/32 (L 30/32).


Jak dbać o włosy? – estetico\nO pielęgnacji włosów mówi się dużo. Na rynku pojawiają się różnorodne produkty, które mają sprawić, że fryzura będzie zdrowa i piękna, pasemka będą się układać tak, jak chcemy. Znaleźć też można szereg informacji o tym, jak myć i odżywiać kosmyki. Najwięcej uwagi zaczynamy im poświęceń, gdy włos przestaje rosnąć, wypada, wygląda niezdrowo. Warto się wtedy przyjrzeć skórze głowy, a także ocenić sposób pielęgnacji, dietę, jakość i ilość używanych produktów. Także osobnicze predyspozycje będą wpływać na strukturę włosa oraz to, jak szybko będzie on rósł i jak mocno będzie podatny na zabiegi stylizacyjne.\nautor Anna Kwiatkowska 7 lipca, 2021 24 stycznia, 2022 64\n1 Idealne produkty do pielęgnacji włosów\n2 Co zrobić, gdy włos przestaje rosnąć?\n3 W trosce o zdrowe włosy\nIdealne produkty do pielęgnacji włosów\nWarto pamiętać o tym, że zdrowe włosy wymagają uwagi i dobrania nie tylko odpowiednich kosmetyków, ale także wprowadzenia technik pielęgnacyjnych. Czasem nie wystarczy tylko umyć i uczesać, ponieważ pasemka będą wymagać od nas odpowiedniej pielęgnacji. Poza tym trzeba pamiętać, że włosy rosną bardzo długo. Powstają w mieszku włosowym i mogą towarzyszyć przez kilka lat, więc bardzo wiele czynników będzie wpływać na to, w jakiej będą kondycji. Z jednej strony będzie to zależne od tego, jaka jest budowa włosa, jakie skłonności odziedziczyliśmy, a z drugiej, od tego, jak o siebie dbamy. Odpowiednia maska do włosów może rewelacyjnie odżywić pasemka i sprawić, że będą one się świetnie prezentować.\nCo zrobić, gdy włos przestaje rosnąć?\nStan włosów i ich wzrost zależą od różnych czynników. Niekiedy tempo rośnięcia będzie dużo wolniejsze niż trzy lata. Mówi się wiele o odziedziczonych skłonnościach, ale warto pamiętać o tym, że pasma stają się odbiciem naszego stanu zdrowia i hormonalnej równowagi. Gdy jej nie ma, wówczas stan włosów może być daleki od oczekiwanego. Nie zawsze dobrze dobieramy kosmetyki. Pojawia się zbyt dużo produktów do stylizacji, a także przegrzewa się skórę na głowie i czasem wystarczy zmiana nawyków, a także wprowadzenie do diety określonych produktów, by włosy po prostu zaczęły odzyskiwać blask. Pamiętaj również o tym, że nie będzie im służył stres, ani wiek. Im jesteśmy starsi, tym włosy będą rosły wolniej.\nBy zadbać o stan i prawidłowy wzrost włosów warto wybierać produkty o dużej zawartości keratyny. Dobre szampony z olejem (rycynowym, kokosowym, jojoba), masłem shea, glinką, D-pantenolem, olejkami eterycznymi to doskonała naturalna pielęgnacja, która jest ceniona przez osoby w różnym wieku.\nZawsze przy tym należy się kierować zmieniającymi się potrzebami skóry głowy. Oczywiście istotny będzie także rodzaj włosów. Poza tym uzupełnij dietę o witaminy z grupy B, i minerały, które będą wpływać na tworzenie się zdrowych włosów. Świetnie sprawdzają się warzywa, owoce, pełnoziarniste pieczywo i orzechy.\nNa liście produktów, które wpływają na wygląd niezmiennie jest farba do włosów. Warto zwrócić uwagę, że coraz częściej produkty do koloryzacji zawierają szereg cennych składników, które głęboko odżywiają i pozwalają osiągnąć satysfakcjonujące efekty. Coraz modniejsze są także naturalne produkty. Wiele osób, które chcą odświeżyć kolor lub też zależy im na subtelnym efekcie, sięga po płukanki do włosów. Tu producenci również oferują cały szereg rozwiązań, naturalnych składników, receptur dostosowanych do kondycji włosów. Z pewnością ilość kosmetyków, których zadaniem jest odżywić pasemka, a także ich różnorodność jest tak duża, że każdy znajdzie produkty dostosowane do konkretnych potrzeb. W ten sposób można uzyskać wymarzony kolor, świetny wygląd, a także zdrowe włosy, które będą przykuwać uwagę zawsze wtedy, gdy chcesz.


Skandal! Groby polskich żołnierzy przeznaczone do likwidacji - Studio Wschód\nAktualności Dodano 06.10.2017\nOtrzymaliśmy informację iż na wrocławskim cmentarzu Grabiszyńskim grób żołnierza spod Monte Cassino, jest on przeznaczony do likwidacji. Pewnie więcej jest takich przypadków, apelujemy o sprawdzenie lokalnych cmentarzy komunalnych w swej okolicy. Należy interweniować i hamować ten haniebny proceder. Bohaterowie swe zadanie już wykonali, teraz my musimy bronić ich mogił i pamięci.\nPodejrzewamy, że takich przypadków może być więcej. Należy interweniować, gdyż takich mogił nie trzeba opłacać, chroni je ustawa.\nUstawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych. Art. 7, pkt 5:\n„Niezależnie od powyższych przepisów jest wzbronione użycie do ponownego pochowania grobów, mających wartość pamiątek historycznych (ze względu na swą dawność lub osoby, które są w nich pochowane, lub zdarzenia, z którymi mają związek) albo wartość artystyczną.”\nFakt ten należy zgłaszać zarządcy cmentarza, od naszej reakcji zależy los mogił żołnierski. Nie możemy być bierni i obojętni. Nie może być przyzwolenia społecznego na usuwanie grobów.\nW przypadku znalezienia podobnego grobu z przeznaczeniem do likwidacji prosimy o kontakt:\nKoniecznie przeczytaj: Grób bohatera spod Monte Casino ocalony!


Wielu z Was słyszało o Google+ ("Google Plus"), stosunkowo nowej witrynie społecznościowej. Ludzie często opisują go, porównując go z innymi stronami, takimi jak Facebook i LinkedIn, ale Google+ ma osobowość samą w sobie. Podobnie jak wiele serwisów społecznościowych, Google+ nie jest dostarczany z instrukcją obsługi i ma wiele funkcji, które mogą nie być intuicyjne. Wejdź do byłego redaktora Lifehackera, Kevina Purdy'ego, z Google+ The Missing Manual . Jako całkiem nowy użytkownik Google+ bardzo chciałem sprawdzić, czy ta książka pomoże mi go lepiej zrozumieć.\nUjawnienie: Byłem stażystą w Lifehacker przez trzy miesiące, podczas gdy Kevin był jednym z redaktorów.\nUWAGA: Google+ ostatnio zmieniło wygląd interfejsu, więc ilustracje w książce mogą nie pasować do tego, co widać na ekranie. Nie chodzi mi o to, ale czy książka pomaga wyjaśnić, jak działa ta usługa.\nZaczynanie od początku jest zawsze dobre\nKsiążka zaczyna się od jasnego wyjaśnienia, czym jest i nie jest Google+. Zrozumienie, z czym masz do czynienia, jest często kluczem do sukcesu, a ta książka szybko przenosi czytelnika na solidny grunt. Zaskoczyło mnie, że Google+ reaguje inaczej na różne przeglądarki. Chociaż spodziewam się, że Google Chrome będzie faworyzowany, fakt, że Internet Explorer czasami nie wyświetla tego samego zestawu funkcji, był zaskoczeniem. Jest to coś, co nie byłoby oczywiste, i jest to kolejny powód, dla którego seria Missing Manual jest tak skuteczna. Na wszystko jest dużo wyraźnych i kolorowych ilustracji, które zawsze uważam za plus.\nCzytelnik nie musi mieć konta Google na początek; instrukcje obejmują ustawienie jednego. Każdy etap procesu jest objaśniony, wraz z dyskusjami na temat funkcji oferowanych przez Google+, które możesz i nie chcesz uwzględnić na swoim koncie. Jest to kolejne miejsce, w którym posiadanie instrukcji do wyjaśnienia rzeczy jest warte czasu, który trzeba poświęcić na przeczytanie. (Każdy, kto czytał moje recenzje książek, wie, jak bardzo lubię czytać podręczniki.)\nSprawia, że Google+ świeci (i rób rzeczy po swojemu)\nJedną z najbardziej przydatnych funkcji Google + jest to, co nazywają Kręgi . Kręgi przypominają menedżera kontaktów na sterydach. Masz pełną kontrolę nad tym, które osoby uzyskują od Ciebie informacje, i możesz to zrobić znacznie szybciej i wydajniej niż na wielu innych portalach społecznościowych. Google+ The Missing Manual opowiada o tym, co kryje się za Circles, oraz o sposobach, w jakie możesz chcieć pogrupować osoby z listy kontaktów, a także sposoby, w jakie możesz skonfigurować każdy z okręgów, aby ludzie, do których zostali przypisani, zobaczą tylko to, co chcesz, żeby to zobaczyli. Wielu z nas pisze rzeczy, których niekoniecznie chcemy, aby wszyscy widzieli, a jednym kliknięciem łatwo jest przypisać kontakty do ich własnego Kręgu, aby nie spadły z krzeseł, kiedy przeczytały, co robisz. Istnieje również dobre wyjaśnienie, w jaki sposób można importować listy kontaktów z innych witryn iz innych urządzeń (takich jak telefon lub tablet) przy minimalnym zamieszaniu i kłopotach. Kiedyś walczyłem, aby dowiedzieć się, jak uzyskać listę kontaktów z iPoda Touch zsynchronizowaną z Google Contacts, żałowałem, że nie miałem tych instrukcji dwa lata temu, kiedy próbowałem zrozumieć niezbyt pomocne pliki pomocy. Mimo że korzystam z Google+ od kilku miesięcy, nie wiedziałem, że to, co widzisz, kiedy pierwszy raz tam jedziesz, nazywa się Twoim strumieniem. Ilustracje w książce pokazują przykładową stronę, która rzeczywiście ma Stream na górze, ale nowy interfejs nie wygląda tak. (To jest moja wymówka, żeby nie wiedzieć i trzymam się tego.) Teraz nie tylko znam odpowiedni termin, znam wiele innych sposobów dostosowania strumienia, aby zobaczyć, co mnie najbardziej interesuje. Zauważyłem już, że Strumień nie zawsze jest uporządkowany w porządku chronologicznym, ale nie do końca wiedział, co się dzieje. Google+ The Missing Manual wyjaśnia, dlaczego tak jest. Istnieje wiele instrukcji (wraz z przykładami i ilustracjami), które wyjaśniają, jak publikować rzeczy w swoim strumieniu i jak wybierać osoby z Twoich kręgów, które będą widzieć Twoje posty.\nNie sądzę, aby dwie osoby były podobne, jeśli chodzi o powiadomienia. Niektórzy ludzie chcą wiedzieć, kiedy nadejdzie każda wiadomość, niektórzy ludzie nie chcą się martwić, okres, a większość ludzi spada gdzieś pomiędzy dwoma skrajnościami. Google+ pozwala konfigurować powiadomienia dokładnie tak, jak chcesz, co jest czymś, co każdy może docenić. Jeszcze raz Google+ The Missing Manual zawiera instrukcje, dzięki którym proces ten będzie łatwiejszy dla prawie wszystkich. (Zgadnij, nie wiedziałem, że jest też Strumień powiadomień!) Czytelnik może szybko nauczyć się, jak skonfigurować czaty oraz wysyłać i odbierać wiadomości tekstowe SMS bezpośrednio z Google+. Istnieje również doskonała sekcja wyjaśniająca, jak udostępniać i oznaczać zdjęcia i filmy, a nawet edytować je po opublikowaniu.\nInną ciekawą funkcją Google+ jest to, co nazywają Hangouts . Osoby starsze, takie jak ja, uważają Hangouta za inne imię "pokoju rozmów", ale Hangout jest o wiele lepszy niż pokoje czatu z minionych dni. Ponownie, mając obszerne instrukcje dotyczące ustawiania wszystkiego, łącznie z tym, kogo chcesz uwzględnić i upewniając się, że sprzęt działa prawidłowo. Krótkie objaśnienie wcześniejszych aplikacji mobilnych zawiera cały rozdział wyjaśniający go bardziej szczegółowo pod koniec. Obejmuje on telefony i tablety z systemem iOS i Androidem oraz instrukcje korzystania z Google+ na urządzeniach, które nie korzystają z żadnego z tych systemów (przy użyciu wbudowanej przeglądarki urządzenia). Będzie to bardzo przydatne dla osób, które mogą sądzić, że nie mogą korzystać z Google+ na urządzeniach mobilnych, ponieważ nie mają jeszcze urządzenia z systemem iOS lub Android (tak jak ja).\nGoogle+ The Missing Manual kończy rozdział o graniu w gry. Dostępnych jest wiele różnych gier i na pewno będzie ich więcej w przyszłości. Niektóre gry wymagają od Ciebie więcej informacji, niż może ci się wydawać, i dobrze było zobaczyć ostrzeżenie na ten temat. Niektóre gry są zaprojektowane do grania z innymi osobami (z którymi można udostępniać zaproszenia), a niektóre z nich są solowe. Ponieważ krajobraz gry prawdopodobnie szybko się zmieni, ten rozdział po prostu daje przegląd i zachęca czytelnika do wypróbowania niektórych gier, jeśli są tak skłonne.\nSzkoda, że nie miałem tej książki, gdy po raz pierwszy zacząłem poznawać Google+. Nie wszystko jest intuicyjne i nie wszystko jest dobrze wyjaśnione w pomocy . Książka ma na celu pomóc czytelnikowi czuć się swobodnie przy każdej funkcji, a wyjaśnienia są jasne i wyczerpujące. Kolorowe ilustracje to plus i jestem pewien, że w książce znajdują się funkcje Google+, których prawie nikt jeszcze nie odkrył. To zwycięzca.\nTo jest dla każdego, kto interesuje się Google+, od początkującego do doświadczonego użytkownika. Obejmuje prawie wszystko, co każdy chciałby poznać w prostym, konwersacyjnym stylu. Zaprojektowano go tak, abyś szybko zaczął działać, a następnie wyjaśnił bardziej zaawansowane funkcje, które wiele osób będzie chciało poznać. Dowiedziałem się o kilku rzeczach, których wcześniej nie widziałem, i trzymam je blisko, by móc z nich skorzystać w przyszłości.\nKompletny przewodnik do przypinania wszystkiego do menu Start w systemie Windows 10


Letnie Koncerty Promenadowe zbliżają się ku końcowi - Jelonka.com\nLetnie Koncerty Promenadowe zbliżają się ku końcowi\nPoniedziałek, 21 sierpnia 2017, 11:25\nAktualizacja: Wtorek, 22 sierpnia 2017, 8:02\nMiniony weekend (19–20.08) był przedostatnim w kalendarzu Letnich Koncertów Promenadowych 2017, organizowanych przez Zdrojowy Teatr Animacji w Jeleniej Górze. Po sobotniej zumbie, na scenie Muszli Koncertowej zaprezentował się folkowo–jazzowy zespół Pejzaż.\nZespół Pejzaż rozpoczął działalność w grudniu 1993 r. w Zabrzu na bazie grupy „Trio Akustyczne” (Wyróżnienie na XXVI Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie) oraz basisty blues-rockowej „Rzeki Życia” (Laureat Festiwalu „Rawa Blues” ’89 w Katowicach). Grupa operowała wyłącznie naturalnym materiałem akustycznych instrumentów.\n- W swoich własnych kompozycjach mieszamy wszelkie możliwe gatunki muzyki, starając się by wszystko było plastycznie wyważone i wysmakowane. Gdzieś w najdalszych inspiracjach aranżacyjnych słychać było flamenco, irlandzkie podziały rytmiczne czy brzmienie muzyki jazzowej, a to wszystko utrzymane w barwie i charakterze folkowej formy muzycznej – czytamy w opisie zespołu. - Gramy muzykę żywą i dynamiczną, która opisuje, maluje, rozbudza wyobraźnie. Są to dźwiękowe podróże, nastroje i obrazy – stąd nazwa naszego zespołu. Tej muzyki nie da się poukładać w szufladki - przekonują. Artyści grają muzykę instrumentalną, a wszystkie utwory z ich repertuaru są kompozycjami własnymi. To, co robią sami nazywają stylem modern folk.\nNiedzielny koncert spodobał się nie tylko seniorom, ale również jednemu z motyli odwiedzających Park Zdrojowy, który przez długi czas fruwał nad głowami słuchaczy i chętnie przysiadał na kuracjuszach, zapewne delektując się dźwiękami.\nJuż za tydzień ostatnie spotkania z LKP. W sobotę czas na zumbę z Michałem Sikorskim, a w niedzielę – na finał tegorocznej edycji wystąpi Straussowski Zespół Kameralny w "Letnim koncercie wiedeńskim”. Oba wydarzenia od godz. 16:00, wstęp wolny!


Tragiczny dzień: w Goczałkowicach i Górze zginęły dwie osoby\nGoczałkowice-Zdrój, Góra 10.09.2018, 10:32\nW niedzielę doszło do dwóch śmiertelnych wypadków w powiecie pszczyńskim. Zginęli 29-latek z Kobielic i 78-latek z Góry.\nDo pierwszego zdarzenia doszło ok. godz. 3.30 na DK 1 w Goczałkowicach. - Policja otrzymała zgłoszenie, że młody człowiek idzie środkiem drogi, lewym pasem w kierunku Katowic. Z relacji zgłaszającego wynikało, że mężczyzna sprawdzał coś w telefonie i się chwiał - mówi asp. sztab. Karolina Błaszczyk, oficer prasowy pszczyńskiej policji.\nNa miejsce ruszył radiowóz, ale chwilę później mundurowi otrzymali informację, że mężczyzna został potrącony przez volkswagena tourana. Siła uderzenia była tak duża, że poszkodowany "przeleciał" przez pas zieleni oraz barierki i znalazł się na przeciwnym pasie ruchu. Kierujący volkswagenem zatrzymał się, by sprawdzić, co się stało i pomóc rannemu. Wtedy doszło do drugiego potrącenia, prawdopodobnie na mężczyznę najechał mercedes. Kierowca tego pojazdu jednak nie zatrzymał się. Trwają jego poszukiwania.\nPoszkodowanego nie udało się uratować. Okazało się, że to 29-letni mieszkaniec Kobielic.\nKilka godzin później policjanci ponownie musieli interweniować w związku z tragicznym wypadkiem. O godz. 11.45 na ul. Pszczyńskiej w Górze doszło do zderzenia dwóch samochodów. 78-letni mieszkaniec Góry jadąc oplem chciał przejechać z drogi podporządkowanej, ul. Topolowej przez ul. Pszczyńską w kierunku ul. Krętej.\nJego pojazd zderzył się z jadącą ul. Pszczyńską w kierunku Brzeszcz hondą, którą kierował 33-letni mieszkaniec powiatu oświęcimskiego. 78-latek nie przeżył wypadku. Badania wykazały, że kierowca hondy był trzeźwy.\nPolicja ustala przyczyny i dokładny przebieg wypadku.


Manipulacja - jak czytać, słuchać i oglądać - swidnica.gosc.pl\nswidnica.gosc.pl → Wiadomości z diecezji → Manipulacja - jak czytać, słuchać i oglądać\nManipulacja - jak czytać, słuchać i oglądać\nSpotkanie parafian na temat kondycji polskich mediów odbyło się w salce na plebani\tks. Roman Tomaszczuk /GN\nAkcja Katolicka z parafii Piekary rozpoczęła cykl spotkań na ważkie tematy współczesności. Zaczęli od mediów, temat okazał się zbyt obszerny na jedno spotkanie. Będzie drugie.\nPod patronatem świdnickiego Gościa Niedzielnego, 9 lutego odbyło się pierwsze z całego szeregu spotkań poruszających wrażliwe i ważkie tematy dotykające palących problemów współczesnej Polski. Gospodarzem i inicjatorem cyklu jest parafialny oddział Akcji katolickiej w parafii Piekary.\n- Widzimy konieczność stworzenia okazji do poznawania poglądów innych niż te obowiązujące w głównych mediach - wyjaśnia inicjatywę Bogdan Mikła, prezes parafialnej akcji Katolickiej. - Nie jest łatwo dotrzeć do prawdy, gdy jest ona manipulowana, dlatego zaprosiliśmy ks. Romana Tomaszczuka, by pomógł nam pozbierać wiele wątków różnych grup interesu działających na styku mediów i polityki oraz obcych Ewangelii ideologii - wyjaśnia.\nPodczas półtoragodzinnej konferencji poruszono przede wszystkim kwestie metod manipulacyjnych stosowanych przez media. Mówiono m.in. o kreowaniu wroga lub kozła ofiarnego, oddziaływaniu na emocje, powtarzalności, dezinformacji, opóźnianiu przekazu, ustawianiu informacji w określonej kolejności cze regule wzajemności.\n- Nie mogliśmy pominąć kwestii kłamstwa, okazuje się że ma ono trzy formy: kłamstwo właściwe, prawda selektywna i przemilczanie - wylicza prezes. - Ponieważ temat jest naprawdę szeroki 13 lutego postanowiliśmy, że za miesiąc spotkamy się po raz drugi, żeby móc wejść głębiej w temat i porozmawiać o sposobach samoobrony przed skutkami uleganiu manipulacji - dodaje.\ndodane 14.02.2014 18:43\n"Nie jest łatwo dotrzeć do prawdy, gdy jest ona manipulowana"...To fakt.Niestety manipulacja jest coraz częstsza w dzisiejszych czasach.Najczęściej spotykana jest niestety w pracy, czyli tam gdzie spędzamy najwięcej czasu.Niejednokrotnie nie jest ona wynikiem naszych chęci, ale zostaje nam narzucona przez pracodawców.Manipulacja w najprostszy sposób mówiąc jest formą zamierzonego wywierania wpływu na osobę w taki sposób, by nieświadomie i z własnej woli realizowała działania zaspokajające potrzeby osoby, która manipuluje.Manipulować można także treścią,a także sposobem jej przekazywania. Wiele informacji zostaje nam tak przekazanych jak komuś jest wygodnie, zostają one przekształcone na potrzeby innych bądź dla wygody.Przekaz Pana Boga niejednokrotnie też jest przeinaczany przez ludzi albo dla wygody, albo dla usprawiedliwienia bądź zagłuszenia wyrzutu sumienia. Manipulowanie Słowem Bożym z twierdzeniem, że trzeba iść z "duchem czasów"...Świetny temat do rozważenia.Życzę powodzenia i sukcesów.


Feerum ma zamówienia warte 72 mln zł - Money.pl\nStrona głównaManagerProsto z firmFeerum ma zamówienia warte 72 mln zł\nProducent elewatorów podał dziś wyniki po pierwszym kwartale 2015 roku.\nDaniel Janusz, prezes Feerum (feerum.pl)\n1,6 mln zł wyniósł zysk netto spółki Feerum w pierwszym kwartale 2015 roku. Spółka ma zamówienia o łącznej wartości 72 mln zł.\nNotowany na warszawskiej giełdzie producent elewatorów zbożowych podał, że jego przychody w pierwszych trzech miesiącach 2015 roku sięgnęły 15,3 mln zł. Oznacza to wzrost o 8,7 proc. w porównaniu do tego samego okresu ubiegłego roku. Jednocześnie zysk netto spółki spadł z 1,6 mln zł z 1,8 mln zł rok wcześniej.\nKurs akcji spółki Feerum w ostatnich trzech miesiącach\nJak podaje Feerum, spółka posiada obecnie zamówienia o wartości 72 mln zł. Termin ich realizacji przypada na ten rok. Sprzedaż jest rozwijana nie tylko na rynku krajowym, ale również w Niemczech, Rumunii, Białorusi i Ukrainie.\nSpółka podała, że w 2014 zakończyła realizację planu inwestycyjnego na lata 2013-2014 o łącznej wartości 34,4 mln zł, „związanego z rozbudową mocy produkcyjnych, rozwojem sieci sprzedaży w kraju i za granicą oraz wprowadzeniem do oferty innowacyjnych produktów, zapewniających technologiczną przewagę rynkową i przyczyniających się do obniżenia kosztów produkcji. W 2015 roku Spółka planuje program inwestycyjny o wartości 27,1 mln zł” - czytamy w komunikacie Feerum.\n28 kwietnia 2015 roku Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy Feerum podjęło uchwałę o wypłacie dywidendy z zysku za 2014 rok w wysokości ponad 2 mln zł, czyli 0,21 zł na jedną akcję. Dywidenda zostanie wypłacona 18 sierpnia 2015 roku. Dzień dywidendy ustalono na 28 lipca 2015 roku.


Ferdinand Schulz i szybownictwo w dawnych Prusach… - Radio Malbork\nFerdinand Schulz i szybownictwo w dawnych Prusach…\nstart 17.06.2021 18:00\nOstpreußisches Landesmuseum mit Deutschbaltischer Abteilung w Lüneburgu, Stowarzyszenie Wiatr Kultury, Stowarzyszenie Pomorskie Centrum Lotnicze, Stowarzyszenie Wspierania Szpitala Jerozolimskiego\nkoniec 17.06.2021 20:00\nLokalizacja: Malbork, Al. Armii Krajowej 68\nNa 43 planszach zaprezentowane zostaną zdjęcia, obrazy i dokumenty z lat 20. i 30. XX wieku. Dodatkiem do wystawy jest model słynnego szybowca Ferdinanda Schulza FS 3 „Besenstielkiste” w skali 1:2. Wykonany na podstawie planów w 1978 roku przez Niemieckie Muzeum Szybownictwa w Rhön. Dzięki uprzejmości Muzeum Prus Wschodnich (Ostpreußisches Landesmuseum) w Lüneburgu zaprezentowana zostanie wystawa pn. „Ferdinand Schulz i szybownictwo w dawnych Prusach Wschodnich i Zachodnich” ukazująca historię szybownictwa i roli, jaką odegrał F. Schulz – w latach 1927-1929 mieszkaniec Marienburga.\nNależy w tym miejscu wspomnieć, że historia szybownictwa w Prusach Wschodnich i Zachodnich zaczyna się tak naprawdę w 1922 roku. Latem w Rossitten na Mierzei Kurońskiej odkryto doskonały teren do szybowania. Wiatr, który tworzył się na zboczu wydmy, pozwalał prostym konstrukcjom utrzymywać się w powietrzu dłużej niż gdzie indziej. Już w następnym roku, 1923, odbyły się tutaj pierwsze niemieckie zawody szybowcowe na wybrzeżu, a Rossitten stało się najważniejszym ośrodkiem szybownictwa w Niemczech przed 1945 r., obok Wasserkuppe na Rhön. Rok później, 11 maja 1924 roku, Ferdinand Schulz, startując na własnej konstrukcji FS 3, tzw. "Besenstielkiste" (skrzynia z trzonków od mioteł) osiągnął najlepszy wynik na świecie w locie długodystansowym - 8 godzin 42 minuty.\nNauczyciel Ferdinand Schulz (1892-1929) przeżył tu najlepsze występy i dokonał rekordów świata. W 1924 roku wraz z kolegami zbudował szybowiec, na którym ustanowił nieoficjalny rekord świata w długości lotu. Jego zaangażowanie doprowadziło do założenia w 1925 roku Zachodniopruskiego Towarzystwa Podróży Powietrznych w Malborku jak również w 1926 roku szkoły szybowcowej, która w miesiącach letnich przyciągała do Rossitten miłośników latania z całych Niemiec, jak również z wielu innych krajów. W 1927 roku zamieszkał w Malborku – uczył tu w szkole. Budował dalej szybowce i startował w konkursach. W maju 1927 roku pobił rekord długości lotu (14 godz. 7 min), rok później przeleciał na wysokości 150 m nad Malborkiem, co było pierwszym w historii szybownictwa lotem nad miastem. 16 czerwca 1929 r. wraz z kolegą Bruno Kaiserem rozbił się sztumskim rynku.\nTermin wydarzenia - 17 czerwca 2021 r. godz. 18:00, ul. Armii Krajowej 68 Malborskie Centrum Kultury