Porwanie na Niebuszewie. Wciągnęli mężczyznę siłą do auta | Głos Szczeciński\nPorwanie na Niebuszewie. Wciągnęli mężczyznę siłą do auta\nPolicja zatrzymała sprawców uprowadzenia na Niebuszewie. archiwum\nTrzy miesiące spędzą w areszcie trzej sprawcy przetrzymywania 38- latka ze Szczecina, który miał doprowadzić ich do kolegi winnego pieniądze za telefony komórkowe. Mężczyźni siłą wciągnęli pokrzywdzonego do auta i używając siły oraz grożąc żądali podania takich informacji. Wszyscy sprawcy trafili już do aresztu. To przestępstwo traktowane jest jako zbrodnia i zagrożone karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 3 lata.\nDo tego zdarzenia doszło kilka dni temu na Niebuszewie. Według relacji osoby zgłaszającej dwóch mężczyzn siłą i uderzając w twarz wciągnęło 38- latka do samochodu. Sprawcy odjechali w stronę centrum.\nPolicjanci natychmiast podjęli czynności, które miały na celu zatrzymanie sprawców tego czynu. Kryminalni ustalili do kogo należy pojazd, służący do popełnienia przestępstwa. Zdobyli także informacje, że jego właściciel pojawił się w jednym z lombardów, gdzie próbował wykupić telefon wstawiony przez inną osobę.\nMając takie ustalenia policjanci zatrzymali 41- latka a następnie jego dwóch wspólników 28 i 41 – latka.\n- W trakcie prowadzonych czynności funkcjonariusze ustalili przebieg tego zdarzenia. Według relacji pokrzywdzonego sprawcy wciągnęli go siłą do auta uderzając wcześniej w twarz. Podczas jazdy wielokrotnie mu grozili, aby podał miejsce, gdzie przebywa jego kolega, który był im winien pieniądze za telefony komórkowe - informuje asp.szt. Anna Gembala.\nWedług mężczyzn te komórki miał odebrać od kuriera i im przekazać a nie wstawiać do lombardu, co rzekomo uczynił. Te przedmioty prawdopodobnie pochodziły z przestępstwa. 38- latek nie wiedział, gdzie przebywa kolega, którego szukają sprawcy. Mężczyźni wypuścili go z pojazdu w okolicach Żelechowa.\nPolicjanci zebrany materiał dowodowy w sprawie przekazali do Prokuratury. To prokurator przedstawił zatrzymanym zarzuty dotyczące gróźb karalnych oraz przetrzymywania zakładnika w celu wymuszenia określonego zachowania.\nSąd po zapoznaniu się z materiałami postępowania zastosował wobec mężczyzn trzymiesięczny areszt.\nZa te przestępstwa sprawcom grozi kara pozbawienia wolności na czas nie krótszy niż 3 lata.\nGość 27.11.2015 10:34:16\nplac Kilińskiego to nie Niebuszewo...\nkolega Janka 27.11.2015 00:21:17\nKrisie z W11. Prawda jest taka, że jestem zmuszany chodzić na tą pocztę i płacić. Na pewno nie robię tego z własnej woli!\nSkoro wiesz, że wciągnięty do auta płakał to jesteś albo policjantem, albo wciągniętym do auta więc znajomości na policji masz, co najmniej od wczoraj. To jak, ogarniesz temat?\nKris w-11 27.11.2015 00:05:00\nDO KOLEGA JANKA ,taka różnica miedzy tobą a tym kolesiem,że ty na poczte poszedłeś z własnej i nie przymuszonej woli ! A jego jakieś popaprańce wciągneli do auta siłą ! gdyby ciebie wciągneli pewnie też byś płakał.\nkolega Janka 26.11.2015 23:32:07\nWczoraj na poczcie chciałem zapłacić rachunek za prąd i przy okazji wysłać list. Zajęło mi to prawie dwie godziny, myślę, że byłem przetrzymywany tam wbrew swej woli znacznie dłużej niż ten nieszczęśnik od telefonów.\nCzy to też kwalifikuje się jako zbrodnia? Podkreślam, że oni działają w warunkach recydywy, zawsze tak samo. Oczekuję aresztowania pracowników tamtej placówki, najlepiej o 6 rano!\nCAPRIO 26.11.2015 22:20:55\nPołowa lombardów/komisów w Szczecinie ma powiązania z półświatkiem przestępczym ! .\nOszustów i złodziei nie jest mi żal ! . Lombard/Komis to nie bank !


gosiula185 18-05-2008 10:26\nmam pewne obawy ze moglam zajsc w ciaze ale nie jestem pewna do konca...gdyz okres skonczyl mi sie 14 maja a 17 maja doszlo miedzy mna a chlopakiem do zblizenia... niewiem co mam ze soba zrobic... moze mi ktos pomoc...?! blagam...\natra1 19-05-2008 12:26\nWszystko zależy od tego gdzie nastąpił wytrysk.Czy do buzi? Czy do pochwy?Jeżeli do pochwy to masz problem. Występuje niewielkie ryzyko.Jeżeli do buzi nie ma żadnego ryzyka tylko należy połknąć i po problemie.\nwenus 21-05-2008 23:22\nmoim zdaniem nie jestes w ciąży to sa trzy dni wzglednej nie plodnoscia ale dla wlasniej pewnosci kup sobie testciazowy i sprawdza a nie siedz bezczynnie, a tak po za tym czemu nie kochaszsie z prezerwatywa. jesli nie chesz byc w ciazy-a jesli juz doszlo do tego to sie zbadaj. a na natspeny raz pomysl dobrze ci radze.


Sprzedam lokal użytkowy: Kraków Stare Miasto, 99 m2, 1091069 PLN - Archiwum Domiporta.pl\nLokal użytkowy na sprzedaż Kraków, Stare Miasto, Krowoderska\n1 091 069 PLN 11 054 zł/m2\nDO SPRZEDAŻY LOKAL USŁUGOWY O POWIERZCHNI 99 M2 NA ULICY KROWODERSKIEJ. Lokal znajduje się w parterze budynku i posiada bezpośrednie wejście z chodnika. Obecnie zaaranżowany na potrzeby najemcy w formie otwartej przestrzeni we frontowej części oraz wydzielonych pomieszczeń w części tylnej( dwa zamknięte pomieszczenia oraz toaleta i zabudowana wnęka pod schodami). Lokal wyposażony jest w wentylację mechaniczną i częściowo klimatyzację. Do lokalu przypisane jest miejsce parkingowe w garażu wewnątrz budynku. Mieści się w nowoczesnej kamienicy. W kamienicy znajduje się 24 h recepcja, monitoring i ochrona. Lokal obecnie jest wynajęty. CENA: 1 091 069 ZŁ Oferta wysłana z systemu Galactica Virgo\nwojewództwo: małopolskie powiat: Kraków miejscowość: Kraków dzielnica: Stare Miasto ulica: Krowoderska


PRZEMOCOWY ZWIĄZEK – DLACZEGO PO PROSTU NIE ODEJDZIESZ? – Odkrywamy Zakryte\n16 lipca 2021 admin PSYCHOLOGIA\nPrzemocowy związek wiąże się dla społeczeństwa z jednym pytaniem: Dlaczego ona / on po prostu nie odejdzie? Jest to pytanie, które wiele osób zadaje, gdy dowiadują się, że ktoś cierpi z powodu maltretowania fizycznego i psychicznego. Zakończenie takiego związku nigdy nie jest łatwe, a jest jeszcze trudniej, gdy ofiara została odizolowana od rodziny i przyjaciół, pobita, zmęczona psychicznie, kontrolowana finansowo i fizycznie zagrożona. Nikt jednak nie zasługuje na to, by żyć w ciągłym strachu…\nCzym jest przemocowy związek?\nZdrowe relacje w związku obejmują szacunek, zaufanie i wzgląd na dobro drugiej osoby.\nPrzemocowy związek nie ma tych cech.\nZamiast tego wiąże się m.in. ze znęcaniem się, brakiem szacunku, intensywną zazdrością, upokorzeniami, zaborczością, kontrolą lub przemocą fizyczną i psychiczną.\nPrzemocowy związek, jak każda relacja romantyczna, ma pewne charakterystyczne dla siebie fazy, które po kolei mają na celu jedno: utrzymanie ofiary przy sobie.\nTaki związek może się wydawać zupełnie chaotyczny dla obserwatora z zewnątrz, ale wewnętrznie jest dobrze rozplanowany i poukładany.\nKolejne fazy wyjaśniają również, czemu ofierze jest tak ciężko odejść od swojego prześladowcy.\nFazy przemocowego związku\nPrzez jakie fazy przechodzi przemocowy związek?\nTa faza występuje w każdym związku, a w przypadku relacji toksycznych przebiega bardzo niewinnie.\nMa ona na celu utrzymanie ofiary w przeświadczeniu, że jej partner jest zupełnie zwykłym, opiekuńczym człowiekiem, z którym zbuduje się zdrową relację.\nJak zawsze pojawiają się często prezenty bez okazji, komplementy i częste wspólne wyjścia.\nW trakcie trwania tej fazy ofiara nie ma żadnych przesłanek, aby domyślić się, że rozpoczęła właśnie toksyczny związek.\nTa faza może pojawić się już po kilku tygodniach znajomości, ale najczęściej zostaje wdrożona po około trzech miesiącach związku.\nPolega ona na dawaniu ofierze subtelnych, acz znaczących znaków, jakoby bez oprawcy nie dałaby sobie sama rady.\nTo może być wyjątkowe zwracanie uwagi na pomoc w wybrnięciu z krępującej sytuacji albo pomoc w znalezieniu uprzednio zgubionej rzeczy.\nRzeczy, którą sam agresor mógł przenieść na inne miejsce, aby udowodnić ofierze, że jest zapominalska.\nW trakcie trwania tej fazy ofiara może domyślać się już, że coś jest nie tak, ale ignoruje sygnały, z powodu dalej ostatecznie układającej się dobrze relacji.\nFaza testowania granic\nKiedy oprawca uzależni od siebie ofiarę, zaczyna sprawdzać, jak daleko może się posunąć ze stosowaniem przemocy.\nMoże zacząć krzyczeć albo powoli stosować przemoc ekonomiczną.\nMałymi kroczkami będzie przekraczał granicę tak, aby ofiara nie zauważyła, że to zrobi.\nFaza wprowadzenia przemocy\nGdy agresor zna już granice swojej ofiary, zacznie stosować przemoc.\nMoże się ona objawiać na różne sposoby, od przepychanek słownych, poprzez krzyki, aż do przemocy fizycznej.\nZacznie się w zaciszu domowym, kiedy nikt nie będzie mógł agresorowi przeszkodzić.\nSłuży to przyzwyczajeniu ofiary do doznawania przemocy i zmuszenia jej do zaakceptowania tego.\nW taki sposób ofiara porzuci wszelkie chęci odejścia od swojego oprawcy.\nFaza przemocy na pokaz\nTo faza, w której przemoc przyjmuje swoją ostateczną postać.\nAgresor nie kryje się już nawet publicznie z tym, że jesteś jego ofiarą.\nTwoi znajomi mogą zupełnie na to nie reagować, bo będą wychodzić z założenia, że przemoc to twoja prywatna sprawa i powinnaś sama sobie z tym radzić albo sama będziesz ich przekonywać, że nic się nie dzieje tak długo, aż ci uwierzą.\nW czasie trwania tej fazy ofiara często czuje się już całkowicie bezwolna.\nTo najpiękniejsza i najrzadsza faza przemocowego związku.\nJeśli ofierze uda się wyrwać oprawcy, będzie przechodzić przez wiele, zanim uporządkuje swoje życie, jednak każdy zasługuje na spokój.\nKiedy stajesz przed decyzją o zakończeniu toksycznego związku lub próbie jego uratowania, pamiętaj o następujących kwestiach:\nNie możesz się winić za bycie maltretowanym.\nNie jesteś przyczyną agresywnego zachowania swojego partnera.\nZasługujesz na traktowanie z szacunkiem.\nZasługujesz na bezpieczne i szczęśliwe życie.\nTwoje dzieci zasługują na bezpieczne i szczęśliwe życie.\nNie jesteś sam. Są ludzie, którzy czekają, aby ofiarować ci pomoc.\n⇒ Czytaj także: NAJCZĘSTSZE KŁAMSTWA WYPOWIADANE W TOKSYCZNYCH ZWIĄZKACH\nLEKARKA NIE BAŁA SIĘ POWIEDZIEĆ PRAWDY W TV O PREPARATACH PRZECIW COVID: „TO NIE SĄ SZCZEPIONKI!”\nPIERWSZA POMOC PRZY RÓŻNYCH OPARZENIACH – JAK SOBIE RADZIĆ?


Profil publiczny Bartosz Lesman\nNazywam się Bartosz Lesman, uczęszczałem do technikum drzewnego w Chojnicach, studiowałem na Akademii Sztuk w Szczecinie. Obecnie prowadzę wspólnie z moją rodziną firmę Pracownia Stolarstwa i Designu Lesman . Gdzie zajmuje się projektowaniem, rozwojem, kontaktem z klientami, wycinaniem cnc itp\nBiznes nie jest moja mocną strona Pozdrawiam Bartek\nTa rama na filmie miała być uniwersalna , Ale jak będę robił serie to duża rama będzie większa a mniejsza trochę mniejsza . Ale mogę wykonać ramę według wytycznych :). Docelowo planuje wprowadzić 3 rozmiary do tego różne mostki.Lecz to wymaga jeszcze większych nakładów finansowych.


Zegarek męski Timemaster 198-2. Dobra marka w niskiej cenie. - www.zegarki-diament.pl\nZegarek męski Timemaster 198-2\nKod producenta: 198-2\nZegarek męski Timemaster 198-2 z kolekcji Fashion wyposażony jest w kwarcowy mechanizm, zasilany za pomocą baterii. Posiada bardzo wysoką dokładność mierzenia czasu +/- 10 sekund w przeciągu 30 dni.\nTARCZA: Okrągła tarcza w czarnym kolorze z wyraźnymi srebrnymi indeksami zapewnia czytelny i przejrzysty wygląd. Wskazówki w tym modelu są srebrne z elementami luminescencyjnymi.\nPASEK: Pasek skórzany w kolorze czarnym o stylowej fakturze.


Jesienne nowości od Rihanny | trendy | Trendz.pl\nJesteś tu: Strona Główna » Trendy » Jesienne nowości od Rihanny\nmuzyka, Trendy, Rihanna, styl życia, płyta, wydarzenia, , klipy, nowości muzyczne\nJesienne nowości od Rihanny\nCo na rynku muzycznym piszczy?\nNiedawno pisałam o kilku najnowszych pozycjach na rynku muzycznym. Teraz czas na zapowiedzi.\nPremierę nowej płyty zapowiedziała Rihanna. Wyjawiła nawet datę premiery oczekiwanego albumu, ukaże się on 23. listopada tego roku.\nZ każdym nowym materiałem artystka pokazuje coraz ostrzejsze oblicze. Z subtelnej nastolatki z „Pon de replay” i płyty „Music Of The Sun” przerodziła się w zdecydowaną, świadomą swego seksapilu kobietę. Nie bezpodstawnie zatem spodziewamy się już, że nowe wydawnictwo artystki będzie nie tylko jeszcze bardziej ‘z pazurem’, ale i dojrzalsze. W studio gwiazdę wspomagają między innymi: Akon, Ne-Yo, Justin Timberlake, Jay-Z, Kanye West, Ryan Tedder z OneRepublic, Soulja Boy, Shontelle, The-Dream i Pharrell Williams.\nPoprzedni, a w karierze trzeci album wokalistki, pod tytułem „Good Girl Gone Bad” to wydawnictwo z czerwca 2007 roku. Już na tym krążku współpracowała z Jayem-Z i Ne-Yo. Z Timbalandem stworzyła trzy piosenki, a z Justinem Timberlakem napisała i nagrała „Rehab”. Hitem z tej płyty jest bez wątpienia „Umbrella”, stworzona razem z Jayem-Z. Od tego kawałka zaczęły się spekulacja o romansie dwojga muzyków, powiązywanie stylu Rihanny do stylu Beyonce.\nJak mocny wizerunek pokaże teraz Rihanna? A może odkryje przed słuchaczami zupełnie inne oblicze? Tak czy siak, płyta już wzbudza kontrowersje, oczekuje się kolejnych metamorfoz artystki, wypełzają kolejne plotki. Czy w tym bałaganie jest jeszcze miejsce na muzykę?


UEFA po skandalu w Tiranie: Walkower dla Legii, rewanż zgodnie z planem - RMF 24\nUEFA po skandalu w Tiranie: Walkower dla Legii, rewanż zgodnie z planem\nWtorek, 4 sierpnia 2015 (09:41)\nAktualizacja: Wtorek, 4 sierpnia 2015 (12:38)\nJest decyzja UEFA ws. skandalicznych wydarzeń, jakie miały miejsce podczas meczu Legii Warszawa z FK Kukesi w eliminacjach Ligi Europejskiej. Spotkanie przerwano po tym, jak zawodnik Legii Ondrej Duda został uderzony w głowę kamieniem rzuconym z trybun. UEFA zdecydowała o przyznaniu Legii walkowera 3:0 za ten mecz, natomiast rewanż w Warszawie rozegrany zostanie zgodnie z planem w czwartek.\nPiłkarz Legii Warszawa Ondrej Duda z obandażowaną głową /ARMANDO BABANI /PAP/EPA\nLogiczna kara dla FK Kukesi\nDodatkowo Komisja Kontroli, Etyki i Dyscypliny UEFA (Control, Ethics and Discplinary Body) zdecydowała, że albański zespół dwa najbliższe spotkania u siebie na arenie międzynarodowej rozegra bez udziału publiczności - z zastrzeżeniem jednak, że to drugie jest w "zawieszeniu" na okres dwóch lat. FK Kukesi zapłaci też grzywnę w wysokości 70 tysięcy euro.\nZ decyzji UEFA o rozegraniu rewanżu zadowolony jest prezes Legii Bogusław Leśnodorski. Dobrze, że mecz rewanżowy się odbędzie. Uważam, że o wyniku rywalizacji powinno decydować boisko. Tym bardziej żal incydentów w Tiranie ze strony miejscowych kibiców, przez które nie można było dokończyć pierwszego spotkania - stwierdził w krótkiej wypowiedzi dla oficjalnej strony klubu.\nDo skandalicznego incydentu w Tiranie doszło w 52. minucie meczu, tuż po tym, jak Jakub Rzeźniczak strzelił gola na 2:1 dla Legii. Trafiony kamieniem w głowę Duda padł na murawę i został zniesiony na noszach. Michał Kucharczyk podniósł z boiska przedmiot, którym Słowak został trafiony, i przekazał go sędziemu.\nSzwajcarski arbiter Stephan Klossner po rozmowach z delegatem UEFA postanowił przerwać spotkanie, a drużyny zeszły do szatni. Wkrótce potem ogłoszono, że mecz nie zostanie wznowiony.\nOndrej Duda nie odniósł na szczęście poważnych obrażeń.\nW pierwszej połowie meczu bramkę dla Legii zdobył reprezentant Węgier Nemanja Nikolic (29). Do wyrównania doprowadził Brazylijczyk Felipe Moreira (49).\nTagi:Legia Warszawa, Liga Europejska, walkower


rzeczy Archives - Inwestowanie w nieruchomości - housesnorthwest.com\nSzukasz ślicznego nowiutkiego mieszkania na sprzedaż na obszarze Torunia? Jeśli tak, wspaniale trafiłeś! W tym felietonie podpowiemy tobie, w jakim miejscu poszukiwać najlepszych lokalizacji od najlepszych deweloperów w obrębie miasta!\nRynek pierwotny na konkretną chwilę cieszy się coraz bardziej dużym powodzeniem.\nUniwersalnie wiadomo, że zbudowanie to niebywale ciężkie zadanie. Za taki stan rzeczy z pewnością odpowiada wielopłaszczyznowość budowy. Każda osoba, kto miał okazje swego czasu konstruować dom, wie doskonale jak wiele pracy powinno się włożyć w to, by kiedyś w czasie przyszłym móc cieszyć się świetnie wykończonym miejscem zamieszkania\nJak prezentuje się przewóz niebezpiecznych substancji? O jakich sprawach bezwzględnie trzeba pamiętać? Co jest najistotniejsze?\nComments Off on Jak prezentuje się przewóz niebezpiecznych substancji? O jakich sprawach bezwzględnie trzeba pamiętać? Co jest najistotniejsze?\nPaliwa zaliczamy do niebezpiecznych towarów, a to przez to, iż są łatwopalne oraz niebezpieczne dla środowiska. Najbardziej powszechne to te klasyfikowane zgodnie z umową ADR, a znajdują się w niej dwie pozycje, co oznacza olej napędowy i benzyna.\nPrzewóz takich niebezpiecznych ładunków jest regulowana przez różnorakie zapisy.


21.04.2018, sobota (... leniwy tytan pracy ...)\nCzytam dzienniki Andrzeja Łapickiego z lat 1984-2005. Tytuł potężnej księgi brzmi: „Jutro będzie »Zemsta«". Gra słów. Nieprzypadkowa. Jeśli tytułowi sztuki Fredry odejmiemy cudzysłów, jeśli zapiszemy go małą literą powstanie pospolita zemsta. Jutro – czyli zza grobu?! "Takiego niegrzecznego się mnie nie spodziewaliście, prawda?" – nie bez satysfakcji napisał autor. A pod datą 14 kwietnia 1996 możemy przeczytać następującą rozmowę z sobą: „Czytam te notatki od początku i zastanawiam się, czy je wydać za życia. Bo chcą. Czy nie wypada? NIE wypada. Po śmierci tak..."\nAndrzeja Łapickiego znałem – jak wszyscy w tamtych czasach – ze sceny i z ekranu (telewizyjnego i kinowego), ale też z licznych środowiskowych plotek o kolejnych romansach, o następnym złamanym sercu jakiejś atrakcyjnej blondynki. Poznałem go w warszawskiej Szkole Teatralnej, gdzie był profesorem, dziekanem Wydziału Aktorskiego, dwukrotnie rektorem Uczelni. Ja studiowałem reżyserię, a potem sam zacząłem uczyć. No i jeszcze krótkie spotkanie w Teatrze Dramatycznym, w czasie stanu wojennego. Byłem tam aktorem, a pan Andrzej dołączył na krótki czas do zespołu, w latach 82/83, o ile dobrze pamiętam. Zagrał, podobnie jak ja, w słynnym „Mordzie w katedrze" Eliota w reż. Jerzego Jarockiego i to był jedyny raz, kiedy spotkaliśmy się na scenie (w tym wypadku stosowniej byłoby napisać w katedrze!). Potem, na krótko przed zdjęciem dyrektora Holoubka ze stanowiska, wyreżyserował znakomite „Dwie głowy ptaka" Władysława Terleckiego, spektakl, który nie tylko na mnie zrobił ogromne wrażenie. Łapickiego zapamiętałem, jako przystojnego, nieco sztywnego mężczyznę, eleganckiego i dobrze wychowanego, inteligentnego, zdystansowanego wobec ludzi i zdarzeń, z silnym poczuciem wyższości i pewną dozą megalomanii. I taki jawił mi się do chwili, kiedy zacząłem czytać jego dzienniki. Teraz poznałem lepiej jego prawdziwe „ja" nie skrępowane gorsetem konwencjonalnej poprawności(?), jego twarz, nie skrywaną za maską narzuconego stylu(?).\nNa stronicach jego zapisków dosłownie co chwila pojawia się słowo: „miło". „Przyjął mnie miło", „był jak zwykle miły", „rozmowa była miła", „ogólnie było miło". Jest w tym jakiś dramatyczny wyraz niepewności i potrzeba akceptacji. Drugie słowo to „grypa". „Miałem", „rozłożyła mnie", „nabawiłem się", itp. Pewnie chodziło o zwykłą infekcję, bo gdyby pana Andrzeja tak często dotykała prawdziwa influenza, nie dożył by zapewne późnej starości (88 lat!). Ale wyraźnie znajdował przyjemność w oddawaniu się chorobie, która zapewniała mu domowy azyl, ucieczkę przed ludźmi i światem. Taka swoista hipochondria. Trzecim ulubionym słowem Łapickiego było „Zakopane", w kontekście wyjazdów do ukochanej stolicy Tatr, znowu po wolność i oddalenie od męczącej codzienności.\nJaki był naprawdę ten pełen sprzeczności, leniwy (jak często podkreślał) tytan pracy? Czy można przez całe życie od siebie uciekać, tłumić swoje „ja"? Jego córka, Zuzanna Łapicka pisze: „Całe życie przeżył w gorsecie dobrego wychowania. Nie umiał nikomu w oczy powiedzieć prawdy. Podtrzymywał męczące go znajomości, bo tak wypadało. Nie chodził na premiery, żeby nie kłamać, że było świetnie, gdy nie było świetnie. Męczył Go przedwojenny panicz z dobrego domu, którym był do końca, co, jak sam twierdził, przeszkadzało Mu w zawodzie." Zuzanna Łapicka przytacza też pośmiertne życzenia ojca dotyczące miejsca i sposobu pochówku, ale i losu jego notatek: „...później, zza grobu, chcę przypieprzyć wszystkim »Dziennikami«". Czyli kierowała nim potrzeba zemsty. Czym spowodowana? Nie mogę nie zadać tego pytania, ale nie znajduję na nie odpowiedzi: czy chorobliwym brakiem asertywności, czy asekuranckim tchórzostwem? Tak naprawdę zemsta nie jest aż tak okrutna, bo pan Andrzej w swoich notatkach często krańcowo zmienia opinie o ludziach i zjawiskach. Nie jest to więc zemsta z premedytacją, ale emocjonalna i cokolwiek rozchwiana. Starzejący się mężczyzna powierzał kartkom papieru swoje tajemnice, to wszystko czego bał się (nie mógł, nie chciał, nie umiał) wypowiadać głośno.\nPoza fascynującą zagadką psychologiczną dotyczącą osobowości twórcy – dzienniki Andrzeja Łapickiego są interesujące jako zapis ciekawych czasów. Nie umilkły jeszcze echa i skutki stanu wojennego, zaczęła tworzyć się nowa rzeczywistość społeczna, ekonomiczna i polityczna, ogromnie rozchwiana, kształtowało się oblicze teatru, takiego jakim jest dzisiaj, z którym, jak wiadomo, nie do końca się zgadzam. Oddając się lekturze, mogłem wzbogacić wiedzę o tamtych czasach, o wielu sprawach nie miałem wówczas – jako początkujący reżyser i młody aktor – pojęcia. Niezależnie od chimeryczności sądów Łapickiego jego zapiski stanowią kopalnię informacji, choć wiem, że w dzisiejszych czasach takie naoczne świadectwa na ogół bywają niedoceniane. Oczywiście, książka pisana jest z punktu widzenia tzw. warszawki i dotyka głównie tamtego środowiska. A niech tam! Na przełomie wieków samorządność lokalna zaledwie raczkowała i najważniejsze decyzje zapadały w Stolicy (a i dzisiaj tak jest!).\nZakończyć wypada cytatem z Szekspira, którego Andrzej Łapicki bodaj nigdy nie reżyserował, twierdząc pragmatycznie, że należy robić to, co się lubi i czuje. Podobnie nie interesował go wielki repertuar romantyczny, bo jak pisze jego córka: „... jak tu wadzić się z Bogiem na Mont Blanc, gdy dobre wychowanie nie pozwala." Wolał Rittnera, czy Zapolską, a nade wszystko swojego ukochanego Fredrę. A jednak Andrzej Łapicki był w drugiej połowie minionego wieku jednym z najbardziej rozpoznawalnych, uznanych i nagradzanych twórców naszego teatru, filmu i telewizji. A teraz zapowiedziany cytat: „Są rzeczy na niebie i ziemi, o których się nie śniło filozofom" (Szekspir, Hamlet).


Francja: Część personelu medycznego nie chce się szczepić przeciwko koronawirusowi – Razem z Tobą\n5 marca 2021 at 15:12\nJak podały władze medyczne na oddziałach covidowych 80 proc. personelu jest zaszczepione, ale gdzie indziej o wiele mniej. COVID-19 stał się pierwszą tzw. chorobą szpitalną.\nW ciągu ostatniej doby zakażenie koronawirusem potwierdzono we Francji u 25 279 osób, w szpitalach zmarło 293 chorych. Całkowita liczba ofiar śmiertelnych koronawirusa od początku pandemii wzrosła do 87 861, a zarażonych do 3 835 595 – podała w czwartek Agencja Zdrowia Publicznego (SPF).\nPoprzedni artykułPowstaje centralna baza wszystkich przypadków nowotworów\nNastępny artykułGdańsk: Rak OUT


Podsumowanie akcji „Pamiętamy o ptakach w czasie zimy”.\nG.G 5 marca 2021\tNo Comments wydarzenia_szkolne_2020_2021\nStołówka u Oli Wspiera ptaki w niedoli. Przybywajcie głodne ptaki I smakujcie przysmaki. Gile, sikorki, jemiołuszki Byście miały pełne brzuszki. Aleksandra Sobczyńska IA Podsumowanie akcji „Pamiętamy o ptakach w czasie zimy”. Właśnie zakończyliśmy akcję „Pamiętamy o ptakach w czasie zimy”, która rozpoczęła się wrazz nadejściem mroźnych i śnieżnych…\nCzytaj dalej Podsumowanie akcji „Pamiętamy o ptakach w czasie zimy”.\nG.G 2 marca 2021\tNo Comments\nOGŁOSZENIE Wpłaty za obiady będą przyjmowane: w dniach 4 -15 marca 2021 r. w godz. 7:00 –15:00 na portierni szkoły. Od 1- 15 marca 2021 r. można dokonać wpłaty na konto: BGŻ BNP PARIBAS S.A. 10 2030 0045 1110 0000 0164 7470 W tytule przelewu należy podać: imię i…\nCzytaj dalej Wpłaty za obiady\nG.G 25 lutego 2021\tNo Comments wydarzenia_szkolne_2020_2021\nO Akcji Czym jest Akcja „WSZYSTKIE DZIECI ZBIERAJĄ ELEKTROŚMIECI”? „Wszystkie dzieci zbierają elektrośmieci” to projekt ekologiczny i edukacyjny, którego celem jest zachęcenie dzieci i młodzieży w wieku szkolnym do promowania zachowań proekologicznych oraz ponoszenia świadomości ekologicznej na temat szkodliwości składowania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego. Praktyczną stroną jest zbiórka…\nCzytaj dalej „WSZYSTKIE DZIECI ZBIERAJĄ ELEKTROŚMIECI”


Instytut Nauk o Polityce i Administracji | DYPLOMACJA PUBLICZNA\nCelem studiów jest przedstawienie metod i technik dyplomacji publicznej (kontaktów dyplomatycznych z zagranicznymi społeczeństwami). Studia przybliżają metody i narzędzia dyplomatyczne służące oddziaływaniu na społeczeństwa obcych państw oraz poszerzają wiedzę o roli administracji publicznej na forum międzynarodowym, jak też o prawie międzynarodowym i protokołu dyplomatycznym. Studia wprowadzają również do współczesnych stosunków międzynarodowych, międzynarodowego public relations, wiedzy o komunikowaniu międzynarodowym, wybranych politykach Unii Europejskiej i kontaktów z mediami. Absolwenci tych studiów zyskują umiejętności pozwalające na utrzymywanie bieżących kontaktów z partnerami zagranicznymi, kwalifikacje odpowiednie dla utrzymywania oficjalnych relacji z udziałem międzynarodowym. Nabywają zdolność komunikowania się w środowisku międzynarodowym poprzez wykorzystanie mediów społecznościowych w relacjach publicznych. Zdobywają sprawność planowania działań promocyjnych oraz programów kulturalnych o zasięgu międzynarodowym. Dzięki kształceniu w formie zdalnej absolwenci będą dokładniej przygotowani do aktywności na platformach społecznościowych, forach i blogach internetowych. Zdobędą także podstawy wiedzy o metodach i technikach dyplomacji publicznej na poziomie administracji rządowej, na przykładach z praktyki USA, UE i innych liderów międzynarodowych.\nStudia kierowane są przede wszystkim do absolwentów studiów wyższych w zakresie nauk politycznych, kierunków politologicznych, międzynarodowych i/lub innych kierunków studiów w dziedzinie nauk społecznych, nauk humanistycznych oraz filologii. Absolwenci studiów podyplomowych będą przygotowani do objęcia stanowisk w administracji publicznej w zakresie prowadzenia kontaktów z partnerami zagranicznymi przy pomocy mediów społecznościowych, będą mogli starać się o pracę w organizacjach pozarządowych i eksperckich zajmujących się sprawami międzynarodowymi. Absolwenci mogą także zainteresować swoimi kwalifikacjami firmy stawiające na misję społeczną w sieci.\n2021-06-01 – 2021-09-15\n1650 zł za semestr\nDOKUMENTY KONIECZNE DO REJESTRACJI KANDYDATA NA STUDIA PODYPLOMOWE „ZAMÓWIENIA PUBLICZNE”:\n· Podanie (dokument zostanie wygenerowany po rejestracji on-line na stronie: https://rekrutacja-studia.up.krakow.pl/2/default.aspx)\n· Ankieta aplikacyjna (dokument zostanie wygenerowany po rejestracji on-line na stronie: https://rekrutacja-studia.up.krakow.pl/2/default.aspx)\n· Umowa o warunkach odpłatności za naukę (dokument zostanie wygenerowany po rejestracji on-line na stronie: https://rekrutacja-studia.up.krakow.pl/2/default.aspx, 2 egzemplarze)\n· Dyplom/odpis dyplomu/ ukończenia studiów wyższych (kserokopia, oryginał do wglądu na pierwszych zajęciach)\n· Opłata rekrutacyjna Opłata rekrutacyjna (opłata wynosi 85 zł, wpłaty należy dokonać na nr konta: 34 1240 2294 1111 0010 9051 7096)\nDokumenty należy przesłać na adres: Uniwersytet Pedagogiczny, ul. Podchorążych 2, 30-084 Kraków; z dopiskiem: studia podyplomowe\nUniwersytet Pedagogiczny w Krakowie (zajęcia mogą być realizowane w formie zdalnej).\nCzesne – opłata za semestr:\n1650 zł (z możliwością rozłożenia opłaty na raty)\nPROGRAM STUDIÓW PODYPLOMOWYCH „DYPLOMACJA PUBLICZNA”\nZespół dydaktyczny studiów podyplomowych „Dyplomacja publiczna” skupia profesorów, nauczycieli i praktyków dyplomacji wyróżniających się wiedzą o budowaniu sieci międzynarodowych kontaktów obejmujących instytucje publiczne i prywatne. Zajęcia prowadzą politolodzy, ekonomiści i prawnicy. Dla potrzeb studentów przygotowane zostały moduły umożliwiające im pod kontrolą kadry rozwijanie sprawności w zakresie korzystania z mediów społecznościowych. Interdyscyplinarne kwalifikacje kadry dydaktycznej umożliwiają elastyczne modyfikowanie modułów zajęciowych do potrzeb indywidualnych studentów.\nKoordynacja: dr hab. Grzegorz Nycz, prof. UP


Robotyka w I LO\n5 czerwca 2017 r. uczniowie klas pierwszych o profilu politechnicznym zakończyli tegoroczną przygodę z robotyką, która miała miejsce podczas warsztatów konstruowania i programowania robotów.\nZajęcia odbywały się w ramach współpracy z Politechniką Wrocławską, a przeprowadzone były przez panów Łukasza Leśniaka i Piotra Nowaka z Koła Naukowego Pojazdów Niekonwencjonalnych Off Road.\nUczestnicy pod kierunkiem instruktorów skonstruowali, zaprogramowali i testowali roboty, które pozostały ich własnością. Warsztaty dostarczyły uczniom wielu emocji, uczyły kreatywnej rywalizacji i logicznego myślenia. Pozwoliły rozwijać zdolności wizualno-przestrzenne oraz nabyć nowe umiejętności techniczne.\nNależy podkreślić, że zajęcia z robotyki dla uczniów naszej szkoły, to doskonała okazja do rozwinięcia zdolności informatycznych i technicznych młodych konstruktorów. Zajęcia z robotyki to również szansa na kształcenie twórczego myślenia oraz wyobraźni przestrzennej, które pozwalają lepiej zrozumieć świat przedmiotów informatycznych i matematycznych.\nW przyszłym roku szkolnym uczniowie klasy pierwszej o profilu politechnicznym będą mieli możliwość uczestnictwa w zajęciach programowania, technik multimedialnych, poszerzenia swojego zasobu leksykalnego z języka angielskiego z dziedziny matematyki i fizyki. Dodatkowo zostaną zorganizowane koła naukowe z matematyki, fizyki i cieszące się ogromną popularnością zajęcia z robotyki. Nowością będą zajęcia z projektowania w programie AutoCad.\nPrzyszła klasa pierwsza będzie rozwijała swoje naukowe pasje pod okiem pani Agnieszki Abramowicz- nauczycielki matematyki, pana Łukasza Perczaka – nauczyciela fizyki, pana Roberta Czarkowskiego –nauczyciela języka angielskiego. Nad całością będzie czuwała wychowawczyni pani Justyna Krupka.\n2017-06-13 Przeslij link Wyświetleń: 258


Pojazd Ze Zwierzątkami - Smily Play - Zabawki edukacyjne dla dzieci sklep - Edukraina.pl\nStrona główna>Umiejętność>Chcę mieć sprawne rączki>Pojazd Ze Zwierzątkami - Smily Play\nPojazd Ze Zwierzątkami - Smily Play\nKolorowe zwierzątka zapraszają Cię do wspólnej zabawy. Zamontowany sznurek pozwoli Ci wyprowadzać nowych przyjaciół na spacer po całym mieszkaniu.\nChwyć ten sznurek w ręce i ciągnij kolorowe zwierzątka za sobą. Pomoże Ci to w usprawnieniu motoryki swego ciała. Nowi przyjaciele chcą również bawić się z Tobą w układanki. Jeśli sprostasz temu wyzwaniu i wykonasz prawidłowo zadanie, zwierzaczki nagrodzą Cię za to wesołym dźwiękiem lub pełną melodyjką - w zależności od wybranego trybu zabawy. Doskonała rozrywka i motywacja do dalszego rozwoju w jednym!\nGrająca Lokomotywa ...\nKolorowa, grająca lokomotywa umili chwile zabawy każdemu dziecku....


Forum • Zobacz wątek - Przysięganie na Njorda\nPrzysięganie na Njorda\nprzez Alithei » piątek, 13 lipca 2012, 18:24\nNa ten temat zaczęliśmy rozmawiać w moim przedstawieniu, kontynuujmy go tutaj.\nRe: Przysięganie na Njorda\nprzez KozioU » piątek, 13 lipca 2012, 18:44\nA jakie jest pytanie lub teza? Bo sam temat przysięgi i roli Njorda jest dość dobrze opisany w artykule na stronie, który napisaliśmy z Leną (http://www.asatru.com.pl/njord.html). Po prostu w zachowanych inskrypcjach i tekstach przysiąg imię Njorda jest wymieniane najczęściej. Ale tu chodzi o przysięgi składane ludziom, w których Njord występuje jako wezwany świadek i "patron" przysięgi i związanej z nią sprawy. A ty piszesz o przysięganiu czegoś bogom - nie jednemu, lecz wielu/wszystkim. Więc chyba chodzi o coś innego. Sprecyzuj proszę pytanie, to łatwiej będzie odpowiedzieć w zadowalający sposób.\nprzez Alithei » piątek, 13 lipca 2012, 19:10\nWszystko jasne, zastanawiałem się czy można wezwać Njorda i w jego towarzystwie przysięgnąć innym bogom oddawanie czci, ale jeżeli Njorda wzywa się podczas przysięgania ludziom, nie mam dalszych pytań, ale oczywiście można sobie tutaj podyskutować do woli na ten temat. Rozwijanie tego wątku pozostawiam innym osobom, ja na razie nie mam pomysłów.\nprzez KozioU » piątek, 13 lipca 2012, 19:16\nJeżeli miałbym coś komuś przysięgać, to na Twoim miejscu - tak na zdrowy rozum - przede wszystkim zadbałbym o obecność tych, którym przysięga będzie składana.\nAlithei napisał(a): zastanawiałem się czy można wezwać Njorda i w jego towarzystwie przysięgnąć innym bogom oddawanie czci\nPewnie można, tylko dla czego akurat tak? Nie lepiej zaprosić wszystkich? I taka uwaga na marginesie - "wezwać" to możesz pogotowie albo służbę.\nAlithei napisał(a): ale jeżeli Njorda wzywa się podczas przysięgania ludziom, nie mam dalszych pytań\nTo nie jest do końca tak. Imię Njorda najczęściej pojawia się w zachowanych tekstach przysiąg, ale nie znaczy to że "Njorda wzywa się wtedy_i_wtedy". Ze źródeł historycznych nie można tak na wprost wyciągać wniosków typu "robi się tak i tak". "Tak i tak" robi się rosół wg przepisu babci.\nprzez Alithei » piątek, 13 lipca 2012, 20:00\nMoże to dziwnie zabrzmi, ale nie czuję tej swobody z zapraszaniem bogów i tym przysięganiem. Wiem, że ta przysięga powinna być indywidualna, ale jak na przykład zaprosić wszystkich bogów na raz? Sorki, że takie głupie pytania zadaję, ale dopiero się tym zainteresowałem.\nprzez Thordarson » piątek, 13 lipca 2012, 20:25\nCzytaj forum, szukaj w Internecie, jest wiele źródeł informacji, trochę po polsku, sporo po angielsku.\nZaprasza się normalnie: stajesz na otwartej przestrzeni, np: w lesie, postawa tak jak runa Algiz, i wzywasz na głos bogów, aby przybyli na biesiadę. Przynajmniej ja tak to widzę. W asatru jest wiele improwizowania, że tak powiem, bo brak jednolitej doktryny, a bogów traktujesz jak krewnych i przyjaciół, więc bez krępacji.\nprzez Szerszen » piątek, 13 lipca 2012, 20:38\nAlithei napisał(a): Może to dziwnie zabrzmi, ale nie czuję tej swobody z zapraszaniem bogów i tym przysięganiem. Wiem, że ta przysięga powinna być indywidualna, ale jak na przykład zaprosić wszystkich bogów na raz? Sorki, że takie głupie pytania zadaję, ale dopiero się tym zainteresowałem.\nWiesz, może to zabrzmi dziwnie, ale ponieważ jesteśmy politeistami, to nie widzimy w tym problemu - to tak, jakbyś stwierdził, że można zaprosić na kolację na raz tylko babcię ale już bez dziadka... albo wujka ale bez cioci i ich dzieci.\nZnaczy można - jak się chce prywatne sprawy tylko z wujkiem obgadać... ale jak się chce dołączyć do rodziny (i nie jest to przenośnia), to nie ma wyjścia innego jak pokazać się całej i poprosić o przyjęcie.\nprzez Alithei » piątek, 13 lipca 2012, 20:47\nRozumiem, ale chodziło mi o to w jaki sposób zaprosić wszystkich bogów na raz? Na zdrowy rozum nie będę wzywał każdego po kolei po imieniu.. czy formuła typu "Zapraszam Was w moje strony, bliscy mi bogowie nordyccy" byłaby jako tako odpowiednia przed złożeniem przysięgi? Czytałem o postawie modlitewnej, to także może się przydać. Wiem też, że najlepiej byłoby to zrobić na zewnątrz, mając bezpośredni kontakt z naturą. Mam koło siebie staw i zawsze można usiąść i porobić wiele ciekawych rzeczy. Klimat bardzo fajny i sądzę, że odpowiedni.\nprzez Szerszen » piątek, 13 lipca 2012, 21:00\nDlaczego nie chcesz ich wzywać po imieniu?\nAni ich nie jest nie wiadomo ilu... (włącznie z boginiami).\nJak robisz urodziny i wysyłasz zaproszenia, to też krzyczysz "chodźcie bo mam imprezę", czy raczej robisz to w układzie telefonu, gdzie zapraszasz imiennie wujka, ciocię, babcię, dziadka...\nCzemu się boisz wymieniać ich imion?\nprzez Thordarson » piątek, 13 lipca 2012, 21:05\nMożesz jechać hierarchią i konotacjami rodzinnymi, jak "Thorze, mężu Sif, synu Odyna i Jörd, ojcze Magniego i Modiego, etc., etc."\nSzerszeniu, myślę, że z imionami chodzi o to, czy wymieniać wszystkich Asów, czy tylko tych bardziej znanych.


LG SK5 Soundbar najlepsza cena, opinie - sklep online Neo24.pl\nMoc całkowita [W]: 360\nTrójwymiarowy dźwięk przestrzenny\n890 x 57 x 87 mm\n171 x 392 x 247 mm\nAdaptive Sound Control - automatycznie dobiera najlepsze parametry dźwięku\nDTS Virtual: X zapewniający trójwymiarowy dźwie przestrzenny\nMożliwość sterowania pilotem od telewizora\nSoundbar LG SK5 fajny sprzęt i dobre brzemienie aby tylko posłużył na długo. Polecam\nSoundbar ma głębokie brzmienie, komunikacja za pomocą światłowodu, hdmi oraz bluetooth intuicyjna. wygląda też dobrze. Jestem z zakupu bardzomzadowolony.\n4 4 SONY HT-SF150 Soundbar 2.0 120W 1 5 5\nProducent JBL HAMA SONY SHARP\nMoc całkowita [W] 510 75 120 360\nLiczba kanałów 5.1 2.1 2.0 2.1\nCenówki - Szerokość (cm) - - - -\nKolor Czarny Czarny Czarny Czarny/srebrny


Jako karę za udział w powstaniu przeciwko niemu, raz na 7 lat Zeus zsyła dziewięciu bogów na Ziemię, sprawiając że na tydzień tracą swoją nieśmiertelność. Ktokolwiek w tym czasie zabije jednego z nich, zyskuje moc i szansę na bycie częścią Olimpu. Lore myślała, że udało jej się uciec z tego świata. Ostatnie lata żyła na uboczu, starając się nie zwracać niczyjej uwagi. Splot wydarzeń w który się wplątuje i zmusza ją do pogodzenia się z przeszłością pokazuje, że mojry nigdy się nie mylą. Jednotomówki to w fantastyce rzadkość, tym bardziej dobre. Alexandra Bracken w Lore pokazuje, że można. Uwielbiam mitologię i mimo że nie znam jej od deski do deski, zarys fabularny zachęcił mnie do sięgnięcia po tę historię, jednak podchodziłem do niej z wysokimi oczekiwaniami. I prawda jest taka, że zupełnie się nie zawiodłem! Lore to nie kolejna bezmyślna YA dla nastolatków, pełna ckliwych momentów. To historia równie brutalna jak niektórzy bogowie z którymi czytelnikowi przychodzi się spotkać pod...\nnudna, nie polecam\nGenialna historia i świetni bohaterowie. Motyw mitologii przedstawiony w odświeżony sposób, tego właśnie potrzebowałam. Polecam!


Gdańsk: tłum w galeriach handlowych - wGospodarce.pl\nGdańskie galerie handlowe przeżyły oblężenie / autor: Fratria\nOpublikowano: 6 grudnia 2020, 18:05\nAktualizacja: 6 grudnia 2020, 18:12\nOstateczna decyzja o tym, że 6 grudnia będzie niedzielą handlową zapadła trzy dni wcześniej – w czwartek, kiedy to prezydent Andrzej Duda podpisał nowelę ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19.\nWielu mieszkańców Trójmiasta wykorzystało okazję do niedzielnych zakupów. W wielu centrach handlowych, w tym w jednej z największych i najbardziej popularnych galerii położonej w śródmieściu Gdańska, przewijały się tego dnia tłumy klientów. Elektroniczne tablice przy wejściu informowały wchodzących, że w galerii może przebywać jednocześnie około 8,6 tysiąca osób.\nWśród klientów tłumnie przechadzających się szerokimi korytarzami galerii byli ludzie w różnym wieku. Poza seniorami, których można było spotkać w niedzielę bardzo rzadko, a jeśli już, to raczej w sklepach spożywczych.\nRodzice z dziećmi, młodzież czy ludzie w średnim wieku wędrowali korytarzami centrum odwiedzając po drodze sklepy bardzo różnych branż – zarówno te oferujące typowe mikołajkowe czy bożonarodzeniowe prezenty, jak i te sprzedające inne towary. Pod sklepem znanej sieci oferującej w okazyjnych cenach markowe produkty ustawiała się momentami kilkunastoosobowa kolejka chętnych czekających na możliwość wejścia do wnętrza ograniczoną ze względu na limit klientów.\nW sklepach z zabawkami niektóre dzieci wybierały dla siebie mikołajkowe podarunki, a część rodziców rozglądała się za prezentami pod choinkę.\nDuży ruch panował też w markecie spożywczym, którego szefostwo zapobiegliwie zadbało o obsadzenie niemal wszystkich kas.\nNie narzekam na pracę w niedzielę. Tyle lat pracuję na kasie, że przyzwyczaiłam się. Nie mam nic przeciwko i pewnie inni też by nie mieli, gdyby tylko płacili więcej za niedzielną pracę niż za tą w zwykłe dni – powiedziała jedna z kasjerek.\nTłumy klientów przekładały się w niedzielę na duży ruch samochodowy w okolicach popularnego gdańskiego centrum handlowego położonego w Śródmieściu. Ruch samochodowy był nawet większy niż w sobotę, a na parkingu przewidzianym na około tysiąc aut momentami trudno było znaleźć wolne miejsce. Wśród aut wiele było tych z rejestracjami spoza Trójmiasta, w tym z miejscowości położonych na terenie Pomorskiego, ale także np. z Elbląga leżącego w sąsiednim województwie warmińsko-mazurskim.\nNiektórzy kierowcy zostawiali auta na uliczkach w okolicy galerii. Część z nich parkowała niezgodnie z przepisami. Musieli się oni liczyć z mandatami od gdańskiej Straży Miejskiej, której funkcjonariusze patrolowali w niedzielę okolice.\nW pierwszą niedzielę wolną od handlu w galeriach handlowych były pustki, czynne były jedynie restauracje i kawiarnie, gdzie było niewielu klientów.\nNorwegię przez MŚ w kolarstwie czeka handlowa rewolucja: Sklepy po raz pierwszy otwarte w niedzielę, większy dostęp do alkoholu\nMistrzostwa świata w kolarstwie szosowym w Bergen (16-24 września) wywołają handlową rewolucję w Norwegii. Po raz pierwszy w historii sklepy będą otwarte w niedzielę, a w restauracjach w trakcie imprezy zostanie wydłużony czas serwowania alkoholu.\nGalerie handlowe sprzedają na potęgę


Podcast: Nie tylko design - odcinek 3 - Dominik Paszkiewicz\nkeyboard_arrow_right 003 – Dostępność w 2015 roku\ntomaszskorski 14 września 2015\t624\nDostępność (accesssibilty) to ciągle mało znany temat dla projektantów produktów cyfrowych. Dlatego postanowiłem porozmawiać z Dominikiem Paszkiewiczem, czołowym specjalistą od dostępności w Polsce o tym, jaki jest tego powód, jak można zwiększać przyjazność produktów dla osób niepełnosprawnych, czy urządzenia mobilne są dostępne oraz jak przyjazne dla niepełnosprawnych są usługi telekomów i banków.\nStudia podyplomowe User Experience Design w Katowicach\nRozporządzenie w sprawie krajowych ram interoperacyjności z 12 kwietnia 2012 roku\nWCAG 2.0 – strona standardu i polskie tłumaczenie\nBootstrap – zestaw narzędzi ułatwiających tworzenie responsywnych interfejsów WWW\nFlat Design – rodzaj trendu graficznego charakteryzującego się minimalizmem\nMaterial Design – rodzaj trendu graficznego, bazującego na flat design, zaproponowanego przez firmę Google\nMetro UI – rodzaj trendu graficznego, bazującego na flat design i obfitym wykorzystaniu prostokątów, zaproponowanego przez firmę Microsoft\nskeumorfizm – sposób prezentacji elementów cyfrowego interfejsu w taki sposób, by przypominały inne (znane ze świata rzeczywistego) rzeczy\nCSR – Społeczna odpowiedzialność biznesu – definicja w Wikipedii\nlinijka brajowska – przykłady\nBostonGlobe.com – podany w wywiadzie przykład dobrego responsywnego serwisu\nQuality Assurance – nazwa działu firmy, który zajmujący się testowaniem jakości stworzonych produktów i aplikacji\nPFRON – Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych – instytucja zajmująca się aktywizacją i wsparciem osób niepełnosporawnych\nProfil Dominika w serwisie LinkedIn\nNiniejszy tekst jest zredagowaną wersją rozmowy, zawierającą niewielkie uproszczenia i skróty w stosunku do wersji dźwiękowej.\nTomasz Skórski: Cześć Dominiku! Witaj w moim podcaście. Czy mógłbyś się przedstawić?\nDominik Paszkiewicz: Nazywam się Dominik Paszkiewicz. Lubię się nazywać projektantem dostępności. To znaczy osobą która bierze udział w procesach projektowych, szczególnie jeżeli chodzi o projektowanie produktów do Internetu. Zaczęło się od tego, że od kilkunastu lat tworzyłem, projektowałem serwisy internetowe. Jeszcze zanim w Polsce znano nazwę użyteczność, a co dopiero User Experience, to już zdarzało mi się projektować takie dosyć skomplikowane aplikacje on-line. Trochę znudziłem się deweloperką, ale że zwracałem zawsze uwagę na jakość, użyteczność rozwiązań, w związku z tym stałem się najpierw „wanna-be” specjalistą od dostępności, ale myślę że już od dobrych paru lat jestem specjalistą dostępności..\nZajmuję się także okazjonalnie projektowaniem interfejsów, badaniami z użytkownikami i jestem bardzo blisko dziedziny UX. Nadal zdarza mi się pogrzebać w kodzie, choć mam na to coraz mniej czasu. Prowadzę zajęcia na różnych uczelniach. Jestem też kierownikiem lokalnym studiów User Experience Design, takiego kierunku na Uniwersytecie SWPS, w oddziale katowickim. Myślę, że to tyle.\nJestem bardzo blisko dziedziny cyfrowej od dobrych kilkunastu lat. Lubię poznawać nowe technologie i się w tym zakresie rozwijać. Ale moim codziennym działaniem jest głównie dostępność i jej bardzo różne postacie.\nTS: Z tego co pamiętam, ty z wykształcenia jesteś filozofem, prawda?\nDP: Tak. Jestem zupełnie filozofem z wykształcenia.\nTS: Zupełnie filozofem. Co w ogóle spowodowało, że tak powiedziałeś, że znudziła Cię deweloperka, a skąd w ogóle przejście z filozofii do developmentu?\nDP: To jest taka historia -może nie jest to czas, żeby ją opowiadać – ale pracowałem jako konserwator budynku szkoły języka francuskiego dla obcokrajowców w pięknej francuskiej miejscowości. Przez cztery lata, w wakacje, jako student. Zawsze było tak, że lubiłem grzebać w komputerach i któregoś razu usłyszałem rozmowę mojego szefa z jakimiś webdesignerami, że oni to zrobią 7 tysięcy franków. Chodziło o serwis internetowy. Ja powiedziałem mojemu szefowi: „Poproszę dwa tygodnie. Ja zrobię ten serwis w ramach mojej pracy, która jest o wiele tańsza”. On powiedział, że pewnie, możesz sobie spróbować. I zrobiłem ten mój pierwszy serwis. Wydrukowałem jakiś podręcznik HTMLa. I powstał jakiś maszkaron, który jeszcze parę lat temu był używanym serwisem. No i stąd też narodziła się we mnie taka pasja Internetu. Myślę, że chciałem być takim webdesignerem, który siedzi w kawiarniach, coś projektuje, coś tworzy. Wolny duch, artysta ery cyfrowej. Chyba stąd się to wzięło, ale później się to rozwinęło w zawód.\nTS: Mamy rok 2015. Obowiązuje prawo, które wreszcie narzuca wymogi dostępności dla serwisów administracji publicznej powodują, czyli – ogólnie rzecz biorąc – rządówki. Na poziomie WCAG2 .0. To tyle jeśli chodzi o teorie. A jak jest w praktyce?\nDP: To znaczy, precyzując, to rozporządzenie, które się nazywa „Rozporządzenie w sprawie krajowych ram inter-operacyjności” i w całości dotyczy ogólnie jakości systemów teleinformatycznych. Dostępność tam mieści się w obrębie jednego paragrafu, w ramach jednej tabelki. Która tak naprawdę jest tabelką z kryteriami sukcesu WCAG. To był już 12 kwietnia 2012 roku. Tak więc już kilka lat temu wyszło to rozporządzenie. Od tamtego czasu wszystkie nowe serwisy tworzone przez administrację publiczną, a też, znów precyzyjnie mówiąc, instytucje pełniące zadania publiczne, bo w to mogą wchodzić również biblioteki, i uczelnie i malutkie instytucje, a nie tylko administracja publiczna najwyższego rzędu miały obowiązek tworzenia serwisów już dostępnych. Tak się zwykle nie działo.\nOd 1 czerwca 2015 roku, czyli całkiem niedawno, wszystkie także istniejące rozwiązania, serwisy, aplikacje on-line, muszą być dostępne. Oczywiście nie są. Nie są, jednakże sam fakt wejścia tego rozporządzenia spowodował jakiś ruch. Ruch ten obserwuję bezpośrednio jako specjalista ds. dostępności. To znaczy, jest większe zainteresowanie usługami w tym zakresie. Co i raz prowadzimy szkolenia, (realizujemy) coraz więcej audytów. Coraz więcej takich działań na rzecz tego, żeby to się zmieniło.\nWciąż jest mało świadomości tak naprawdę “z czym to się je”. Bo temat (dostępności) jest – nie ukrywajmy – jest bardzo trudny. Większość osób zupełnie nie może sobie wyobrazić jak osoba niewidoma korzysta z komputera. Jest to rodzaj abstrakcji. Jak osoba niepełnosprawna ruchowo, z paraliżem górnych kończyn obsługuje komputer. Jak osoba słabowidząca, która właściwie ledwo co widzi ekran, obsługuje. I tak dalej, i tak dalej. To są takie abstrakcje.\nDodatkowo, nie widzimy osób z niepełnosprawnością bardzo często na co dzień. Myślę, że to wynika z tego, że jesteśmy nadal w takim stanie rozwoju społecznego, gdzie wciąż potrzebujemy większego włączenia różnych grup w takie codzienne życie. To co możemy obserwować w Skandynawii czy Wielkiej Brytanii, we Francji czy Stanach Zjednoczonych, że niepełnosprawność jest czymś normalnym, bo dotyka blisko kilkanaście procent każdej populacji. W Polsce jest to od 3 do 5 milionów osób z niepełnosprawnością. Oczywiście część z tych niepełnosprawności nie jest widoczna, bo jest to np. zaawansowana cukrzyca, albo inne schorzenia, które nie są bezpośrednio dostrzegalne. Jednakże ta niepełnosprawność jest w pewnym sensie anonimowa. I trudno to przełożyć na praktykę.\nStąd też często właściciele serwisów wymagają od nas tej dostępności, ale właściwie dla kogo to jest? Czy to jest dużo ludzi? Czy tego naprawdę potrzeba? Wciąż brakuje rzetelnego podejścia do dostępności w Polsce. Ale to się zmienia. Naprawdę mogę powiedzieć z pełną odpowiedzialnością, że jest co raz lepiej.\nJa zajmuję się dostępnością od ponad 10 lat. To znaczy, już 10 lat temu napisałem swoje pierwsze teksty na temat dostępności. W tamtym czasie, poza jeszcze kilkoma kolegami, którzy mieli jakąś świadomość, nie było pojęcia zupełnie na ten temat w przestrzeni publicznej i wśród klientów. Dzisiaj jest zupełnie inaczej. Myślę, że Polska przechodzi w tym momencie, jeżeli chodzi o dostępność, tę samą transformację, którą przechodziły wszystkie inne kraje. Takie rozwinięte, czy bardziej rozwinięte jak Wielka Brytania, Stany Zjednoczone czy Niemcy, itd. Ale jesteśmy co raz bliżej tego, aby ta świadomość była na takim poziomie, żeby dostępność stała się standardem.\nMoże trochę cukierkowy obraz rysuję, ale rzeczywiście jestem zaskoczony, że następują te zmiany. Jest pewna specyfika dostępności. [inlinetweet prefix=”” tweeter=”@nietylkodesign” suffix=””]Z dostępnością jest podobnie jak z użytecznością, czy z interfejsami zbudowanymi z myślą, czy z usługami zbudowanymi z myślą o użytkownikach. Tego nigdy za wiele. To jest zawsze potrzebne.[/inlinetweet]\nJest tak samo jak z drogami. One zawsze będą musiały być dobudowywane, przebudowywane, remontowane. Budowane jeszcze lepiej i tak dalej. Jesteśmy więc w ciągłym procesie – byle ten proces był dynamiczny, byle wszyscy interesariusze mieli wolę zmian, wolę robienia dobrej roboty na każdym poziomie. Tego życzę sobie i innym.\nTS: Wszystko to brzmi całkiem nieźle i tak idealistycznie. I że wszystko się zmienia na lepsze. Natomiast mamy rok 2015. Tak jak mówisz, pierwsze swoje teksty poświęcone dostępności napisałeś 10 lat temu. I ja tak sobie porównuję jak w tym momencie wygląda kwestia użyteczności i dostępności. Jak użyteczność przebiła się do takiego globalnego zrozumienia. I w między czasie też rozszerzyła na całe UX: na projektowanie, badanie doświadczeń użytkowników. I o ile świadomość i biznesowa, i nawet na poziomie administracji publicznej, że serwis musi być użyteczny, istnieje, o tyle z dostępnością tak nie jest. I to jest może trochę taka, nota bene, filozoficzna dyskusja. Natomiast, czy masz pomysł dlaczego dostępność, ogólnie rzecz biorąc, się nie przebiła, a użyteczność przebiła?\nDP: Jeżeli chodzi o dostępność, ta dostępność zawsze będzie za szeroko pojętą użytecznością. Dziś mówi się właśnie o UX jako takim zespole dziedzin, które powodują zwiększenie przyjazności, jakości czy doświadczeń użytkowników z interfejsami, usługami, treściami.\nDlatego że dostępność nie jest tak spektakularna, jeżeli chodzi o korzyści. Korzyści wszelkiego rodzaju. Mówię o korzyściach biznesowych typowych, o korzyściach PR-owych, czy chociażby samym zachwytem nowoczesnością interfejsu. [inlinetweet prefix=”” tweeter=”@nietylkodesign” suffix=””]Dostępność jest swego rodzaju taką trochę szarą eminencją jakości[/inlinetweet]. To znaczy, jestem w stanie podać różne przykłady, kiedy wdrożenie wyłącznie wytycznych dostępności wpływa na jakość doznań użytkowników wszelkich. Z interfejsem, czy z treściami, czy z jakimś rozwiązaniem. Myślę, że tak pozostanie.\nJa bym też nie przeceniał znajomości, nie przeceniał bym świadomości UX wśród pracowników administracji publicznej. Mamy z nimi kontakt właściwie codziennie, z różnymi urzędnikami na poziomie centralnym, na poziomie mniej centralnym. Najczęściej raczej mam kontakt z większymi instytucjami. Tam wciąż zrozumienie tego, że projektowanie czy pisanie z myślą o użytkowniku jest bardzo ważne (małe?). Dostępność jest mniej więcej na tym samym poziomie.\nNatomiast wśród biznesu, można powiedzieć, dostępność ma małe szanse. Najczęściej jest postrzegana jako narzędzie CSR-owe, które ma przynieść jakieś korzyści pośrednie. A z tego co zdążyłem zaobserwować, za każdym razem właściwie, kiedy współpracujemy z korporacjami w zakresie dostępności, i ta dostępność jest zamawiana przez dział CSR-owy, lub też poprzez dział CSR-owy, to ta dostępność nie wychodzi. Po prostu CSR jest taką działką, która oczywiście nie jest główną działalnością firmy i ta działalność CSR-owa jest często niedofinansowana czy mniej poważana przez managerów itd.\nW związku z tym, dopóki dostępność nie jest traktowana jako normalna część działania, skierowania swojej oferty w stronę osób z niepełnosprawnością, czy jakoś inaczej wykluczonych, czy po prostu seniorów, którzy mają często zespoły różnych niepełnosprawności, albo przynajmniej częściowo, dopóty biznes raczej nie będzie liderował, jeżeli chodzi o dostępność.\nTS: A powiedz mi, na ile gigantyczna fragmentacja rynku urządzeń mobilnych i wprowadzenie wielu nowych technologii z jednej strony, a HTML5 z drugiej, być może za bardzo łączy te wszystkie tematy, na ile rozwój technologii i konieczność dostosowywania serwisów internetowych i aplikacji do wielu urządzeń jednocześnie wpływa pozytywnie na dostępność? I czy wpływa w ogóle? Bo tak de facto trochę sugeruję odpowiedź ;)\nDP: Tak, tak. Zdecydowanie przyjazność dla szerokiej gamy urządzeń, np. kilkunastu tysięcy różnych urządzeń mobilnych, które np. w Polsce można kupić, jest bardzo ważna. Już sama responsywność, czyli adaptowanie się serwisów czy aplikacji internetowych do ekranów jest już takim faktem bardzo działającym na rzecz tego, że są to strategie czy techniki spójne z dostępnością.\nPrzykładem jest chociażby fakt, że serwis responsywny jest o wiele bardziej przyjaznych dla osób słabowidzących w przeglądarce na komputerze niż serwis nie responsywny. Bo serwis responsywny można powiększyć o wiele bardziej, a on nadal zostaje czytelny. Zresztą, rekomenduję taką próbę – proszę w przeglądarce sobie zwiększyć CTRL + + do końca. W serwisie responsywnym dowolnym. Tomku, jaki jest dobry przykład polskiego serwisu responsywnego?\nTS: I to było na tyle…\nDP: W takim razie proponujemy może BostonGlobe.com. Taki serwis po zwiększeniu nadal jest czytelny, nadal mieści się w oknie przeglądarki. Nie trzeba przesuwać dolnym paskiem. Jest bardzo przyjazny.\nTS: A trend z kolei jest taki, że co raz więcej rzeczy się dzieje po stronie przeglądarki, a co raz mniej po stronie serwera. I to jest prawdopodobnie trend, który co raz bardziej będzie się rozwijał.\nDP: I ten trend jest obecnie… Inaczej. Nie ma żadnego konfliktu z rozwojem tych technologii oraz dostępnością. Pewnym problemem może być to, że te nowe technologie bardzo często podawane są, absorbowane są przez deweloperów trochę na zasadzie kultury kopiuj-wklej. Dość często serwisy internetowe są sklejane z różnego rodzaju widget-ów, skryptów, rozwiązań. Chociażby takie jak Bootstrap, czy np. biblioteki, które są realizacją Material Design. I to jest pewien problem. Jeżeli takich serwisów, na podstawie, z początków jego rozwoju powstało kilkadziesiąt tysięcy, a może dużo więcej, kilkaset tysięcy, to np. w początkowych etapach rozwoju Bootstrapa, Bootstrap był bardzo słabo dostępny. W związku z czym zmultiplikowały się problemy, który w Bootstrapie były. Dziś sam Bootstrap jest o wiele lepszy pod względem dostępności. Można powiedzieć, że jest całkiem dobry. Co więcej, nawet promuje się w nim dobre praktyki związane z dostępnością.\nTS: I z użytecznością. Moja teoria jest taka, że w ogóle Bootstrap bardzo przyzwoicie rozwiązuje te takie podstawowe problemy z użytecznością, z którymi zazwyczaj, na tami podstawowym etapie, w trakcie sprawy z deweloperami, czy frontendem, z frontend-owcami są problemy. Moim zdaniem Bootstrap bardzo wiele rzeczy rozwiązuje. M.in. też to jak mają wyglądać przyciski, nagłówki, itd., itd.\nDP: Tak. W każdym razie, to są pewne minusy. Czyli jeżeli propaguje się technologia dostępna, przyjazna, wówczas działa to z korzyścią na jakość i przystępność, i dostępność sieci oraz rozwiązań, które tam powstają.\nNatomiast jeżeli się to dzieje inaczej, znaczy że słabe technologie, słabe skrypty, słabe widgety, słabe akordeony, czyli takie rozwijane bloki, czy menu rozwijane propaguje się w Internecie, wówczas te serwisy od razu powstają z błędami, z barierami dla użytkowników, najczęściej dla użytkowników z niepełnosprawnością ruchu, czy niewidomych, czy słabowidzących.\nJeżeli chodzi o HTML 5, jeżeli chodzi w ogóle o technologie i standardy internetowe to one od początku, od czasu kiedy Tim Berners-Lee naszkicował pierwsze linie języka znaczników opartego na SGMLu, właśnie HTML, od początku były tam idee związane z tym, żeby właśnie sieć, właśnie ten dostęp cyfrowy, to jest włączenie wszystkich użytkowników do tej przestrzeni. I jakby to leży u podstaw działań samej organizacji WWW Consortium (W3C), i tak jest do dzisiaj.\nHTML 5 zawiera mnóstwo rzeczy ważnych dla dostępności. Jest spójny z różnymi jakby technologiami wspomagającymi, takimi jak czytniki ekranu. Tylko problem w tym, że bardzo mało deweloperów tak naprawdę zna HTMLa. Już nie mówię o HTMLu 5. Większy problem jest taki, że nie do końca znają HTMLa.\nA także znów, często te nowe frameworki, głównie JS-owe, one multiplikują problemy związane z nadużyciem HTMLa, z nienormatywnym stosowaniem HTMLa. Wtedy kiedy nawet nie ma takie potrzeby. I to są problemy, które później w sieci rosną jak grzyby po deszczu. Czyli jakieś rozwiązanie na GitHub-ie jest wielokrotnie kopiowane i stwarza nadal problemy.\nMyślę, że ze sto razy już tłumaczyłem deweloperom w różnych kontekstach, czy na szkoleniach, czy w mailach, czy w raportach, że znacznik SPAN nie jest linkiem. Że link robi się za pomocą znacznika A. I tak naprawdę dla niego to nie jest żaden problem dla tego dewelopera. Natomiast użycie znacznika SPAN do zrobienia linku powoduje automatyczne wykluczenie użytkowników z niepełnosprawnością ruchu, czy tych którzy korzystają z czytnika ekranu, czyli niewidomych i słabowidzących. To jest taki detal, ale w pewnym sensie ograniczanie sobie tej dowolności, a jednocześnie w pełni korzystanie z możliwości języków, i frameworków, i JS jest bardzo ważne dla lekkości sieci.\nTS: A powiedz mi, jak wygląda sprawa z WordPress-em? Czy WordPress sam z siebie, tak natywnie, wdrożony, bez jakiegoś kombinowania z domyślną skórką, jest dostępnym rozwiązanie, czy tak nie do końca?\nDP: Może nawet super dostępnym. Ze względu na to, że w WordPressie od dwóch-trzech lat prowadzi się bardzo silną inicjatywę na rzecz poprawienia dostępności tego rozwiązania. I to się stało rzeczywistością.\nSam WordPress generuje bardzo dobry kod. Mówię o tym co redaktorzy wpisują w edytorze, co później idzie do bazy danych i wychodzi na stronie. Kod tych danych, które są wpisywane w WordPressie, wychodzi dobry. Czyli później wszystko zależy tak naprawdę od szablonu. Domyślne szablony czy takie proste szablony, w większości przypadków są dosyć dostępne lub też bardzo dostępne. Te WordPressowe (pochodzące od wordpress.org) one są najczęściej w 95% super. Zawsze można coś zauważyć jeszcze, ale myślę że to nie są takie bariery, które uniemożliwiają użycie takiego serwisu.\nOczywiście mamy problem taki, że jest też bardzo silny rynek gotowych szablonów, skórek do WordPressa i innych systemów. I tutaj jest zrobione gorzej. To znów są takie trochę gotowce, bardzo często Frankensteiny.\nMiałem nieprzyjemność modyfikacji serwisów stojących na bardzo znanych i bardzo dobrych szablonach. I to było bardzo trudne. Tzn. to są Frankensteiny. Bardzo zalecam, żeby uważać, tak naprawdę, co się kupuje, żeby to w miarę możliwości przetestować, jeżeli zależy nam na dostępności. Mówię o takich szablonach za 19 albo 59$, czyli żadnym koszcie w stosunku do stworzenia nowego serwisu.\nNatomiast sam WordPress gwarantuje już pewien stopień dostępności. I na WordPressie można zbudować doskonale dostępny serwis.\nTS: Okay. Wspominałeś tutaj o deweloperach. To jest rzecz, która zawsze mnie zastanawia. Jak w prosty sposób, albo w relatywnie prosty sposób można zwiększyć dostępność w ramach swojej firmy, działu, departamentu, organizacji? Na co należy położyć nacisk? Czy raczej trzeba zainwestować w szkolenia z programistami czy z frontendowcami, czy raczej dział marketingu, czy dział zajmujący się tworzeniem treści? Jak Ci się wydaje, co daje najlepszy rezultat?\nDP: Tutaj mam wrażenie, że jeszcze w polskiej kulturze firm, tzw. agencji interaktywnych, czy software house-ów, nie zawsze jest dużo czasu na uczenie w ramach pracy. Uczenie się w ramach pracy. Tak w ogóle. Nie mówię tutaj o żadnej dostępności. I myślę, że to jest podstawowy problem tak naprawdę.\nNauczenie niezłego frontend-owca, czyli tego, który odpowiada za to co widać, za to co my, użytkownicy, najczęściej widzimy na zewnątrz, czyli frontend, czyli to co jest w przeglądarce itd., nauczenie dostępności na całkiem niezłym poziomie, to jest kwestia kilku dni. To jest kwestia zwykle przejścia z nimi przez jeden projekt. Przetrenowania pewnych technik i tyle. Tylko to musi się wydarzyć. Tzn., muszą się wydarzyć na pewno jakieś szkolenia, ale myślę że szkolenia to jeszcze nic, bo dostępności można również się nauczyć samemu. I w sieci jest mnóstwo materiałów. W języku polskim również jest mnóstwo materiałów na temat dostępności.\nWiększy problem to chyba świadomość decydentów i tych, którzy odpowiadają za jakość rozwiązań. Np. czy dział Quality Assurance sprawdza dostępność. Powinien zapewne robić takie działanie, przynajmniej w podstawowym zakresie.\nCzy gwarantujemy klientowi? To jest kwestia też jakości dostarczania usług. I część firm, jakaś już część, szczególnie tych, które biorą udział w tworzeniu, obudowaniu serwisów czy aplikacji dla administracji, zaczyna być już trochę w tym przetrenowana. Bo powstał ten wymóg. Ten wymóg się pojawia w zamówieniach, umowach. Najczęściej nie jest jeszcze bardzo twardo traktowany, ale już pojawia się ta świadomość.\nAle wracając do tego jak to zrobić. Na pewno szkolenia, na pewno jakaś korekta, świadomość na wszystkich frontach. Zarówno projektanci rozwiązań, graficy, jak i frontend-owcy, ci najbardziej.\nWszystkie grupy biorące udział w budowaniu rozwiązania powinny być świadome tego. Jeżeli chodzi o grafików, to sprawa jest najczęściej bardzo prosto. W gruncie rzeczy chodzi o stosowanie odpowiedniego kontrastu czy paru zasad typografii, które wpływają na czytelność. Reszta należy najczęściej do frontendowców.\nTS: Czyli mniej nawet dział marketingu, ale o tym, samej jasności zrozumienia przekazu jeszcze później chcę porozmawiać. Sądzisz, że inwestycja czasu i wyznaczenie jako jednego z wymogów jakościowych produktu, kwestii dostępności, powinno w znaczącym stopniu pomóc w tworzeniu bardziej dostępnych produktów?\nDP: Tak. I jeszcze jedna rzecz, która moim zdaniem jest ważna. Jeżeli firma może sobie na to pozwolić to powinna taka osoba, którą czasem nazywa się w mojej branży „liderem dostępności”, ktoś kto w większym stopniu rozumie dostępność, był na kilku szkoleniach, coś przeczytał, odpowiada za tę dostępność. Znaczy, mobilizuje deweloperów, ewentualnie weryfikuje w takim najprostszym zakresie dostępność rozwiązań, które są dostarczane.\nTaki lider dostępności bardzo mocno by się przydał. Myślę, że w firmach w których pracuje po kilkanaście, czy kilkadziesiąt osób, jedna z osób mogłaby taką funkcję, oczywiście part-time, częściowo, uzyskać. Doszkolić się nieco i panować nad tym tematem w różnych projektach. Warto o kimś takim pomyśleć w takich firmach, jak agencje interaktywne, czy po prostu inne tego rodzaju firmy, które dostarczają rozwiązań.\nTS: Wydaje mi się, że bardzo daleka droga jest, żeby tak się stało. Bo o ile jak tak mówisz, w software house-ach tworzących na potrzeby rządówki jest to swoisty wymóg i jest to coś czego wymaga klient docelowy, o tyle – tak jak sam wspomniałeś wcześniej – w kontekście biznesu i agencji, te potrzeby związane z dostępnością z jednej strony jeszcze nie istnieją, a z drugiej dostępność jest kosztem.\nNie jest korzyścią, ale raczej jest postrzegana jako koszt. W związku z tym to się przekłada na zdecydowanie niższy zysk, który agencja interaktywna, czy nawet software house, który nie tworzy dla rządówki, musi ponieść, aby dostarczyć pewien produkt. Innymi słowy, zapewnienie dostępności jest kosztem, a nie korzyścią w tym momencie. I obawiam się, że może to być trochę zbyt idealistyczne podejście. Chyba.\nDP: W pewnym sensie jest to jakiś koszt, z tym że gdyby zaliczyć dostępność do grupy zagadnień, które wchodzą gdzieś pomiędzy zapewnienie jakości, a zapewnienie przyjazności dla użytkowników danego rozwiązania, to jestem przekonany, że wiele z tych firm nie tylko nie zajmuje się dostępnością, ale także często nie zajmuje się jakością swojego kodu.\nKultura jakości pracy jest problemem. Jakby koszt wprowadzenia kultury jakości na pewno jest duży. Ale czasem, muszę powiedzieć, byłem zaskoczony, bo ja chyba jestem niezłym frontend-owcem, a momentami byłem bardzo dobrym frontend-owcem, jak byłem zupełnie na bieżąco. Zdarzało mi się np. budować cały frontend firmy Dior.com swego czasu na zlecenie jednej z francuskich firm. Gdzieś tam radziłem sobie w tym temacie. Dziś jestem trochę takim emerytem frontend-u, ale w momencie kiedy patrzę na przodujące, duże, doświadczone, mocne, nagradzane firmy, które dostarczają rozwiązań i administracji i biznesowi, i w ciągu kilku sekund jestem w stanie wyłapać tyle błędów, dziur w kodzie, że właściwie to jest w pewnym sensie przerażające.\nWięc dostępność tak samo nie jest zadbana, jak jakość kodu, jakość w ogóle rozwiązania, jakość produktu. Myślę, że to jest problem. W pewnym sensie Polaków nie stać jeszcze na tę jakość. To jest takie brutalne, bo staramy się utrzymać nasze firmy, nie zawsze te koszty… No nie wiem, może właściciele firm są zachłanni, ale myślę że to jest jeszcze trudne w Polsce. Ale dążymy do tego.\nTS: Wydaje mi się, że nie jest to tylko kwestia dostępności, ale pytanie kto jest w stanie tą jakość wymusić. Ten polski rynek IT on ma 25 lat. To jest ciągle dość mało. I wydaje mi się, że jedyną instancją… Nie, są dwie instancje, które są w stanie tak naprawdę to wymusić. Jedną jest państwo, poprzez fizyczne wymuszenie pewnych norm. A drugą są klienci. I tyle. Tak sądzę.\nDP: I dosyć sporym problemem ze strony kilentów jest to, że dosyć często oni potrzebują czegoś jak najtańszego. A nie czegoś dobrego, w przyzwoitej cenie. To jest jakiś kłopot. Także w administracji publicznej jest to duży kłopot. Kryterium cena-100%, jest to okropna rzecz, która wpływa na niską jakość dostarczanych rozwiązań bardzo często.\nTS: Tak naprawdę to trochę smutna puenta, bo mam wrażenie, że w ciągu najbliższych 5 lat sprawy związane z dostępnością nie będą nadal traktowane, tak jak powinny być traktowane.\nDP: Tego nie wiem, zobaczymy.\nTS: Dobra, odpłynęliśmy trochę. Powiedz mi, tak przechodząc do może trochę przyjemniejszych, bardziej budujących tematów. Jak wygląda w tym momencie dostępność urządzeń mobilnych, czyli tabletów i telefonów komórkowych, bądź smartphonów, jak to jest teraz ładnie nazywane?\nDP: Urządzenia mobilne same w sobie, odchodzimy teraz już od serwisów internetowych czy aplikacji, są generalnie bardzo dostępne dla różnych grup.\nPrzykładem uderzającym, w pewnym sensie, jest to że iPhone od Apple jest dostępny dla osób, które są całkowicie głucho-niewidome. Pewnie trudno to sobie wyobrazić, ale do iPhona można podłączyć tzw. linijkę brajlowską, która świetnie z tym systemem iOS współpracuje. W związku z tym osoby, które ani nie widzą ani nie słyszą, lub ewentualnie w jakimś niewielkim stopniu te zmysły działają u tych osób, w taki sposób, że są w stanie coś postrzegać, ale na pewno nie czytać z ekranu, mogą obsługiwać zarówno iPhona, jak i iPada. Już bez żadnego problemu, czy nawet z dużą przyjemnością osoby niewidome czy słabowidzące posługują się urządzeniami firmy Apple.\nPodkreślam cały czas tę firmę, dlatego że z Androidem jest podstawowy problem. Jest bardzo duża różnorodność wersji systemu. Nakłady na ten system, modyfikacje ze strony producenta takiego a nie innego, i ta dostępność tam się trochę gubi. To znaczy, czasem jest po prostu psuta.\nZa to zamkniętość Apple działa tutaj z korzyścią, bo mamy jeden system, albo poprzednią wersja, albo najnowszą wersja, w każdym razie jest tutaj duży porządek, jeśli chodzi o to. Są wymagania względem twórców aplikacji. Te wymagania są tak zrobione, że właściwie ich nie widać. Automatycznie większość twórców aplikacji tworzy dostępne aplikacje. W związku z tym myślę, że większość aplikacji mobilnych, instalowanych w urządzeniach nie tylko Apple, także z systemem Android (nie wspomnę tu o urządzeniach Microsoft, bo jest to środowisko zupełnie niedostępne mobilnie przynajmniej do tej pory) te aplikacje są po prostu przyjazne.\nPrzykładem tego jest to, że użytkownicy niewidomi, a znam ich wielu, więcej czasu spędzają na swoich iPhonach, iPadach, niż na komputerze. Ze względu na to, że jest im po prostu łatwiej. Na przykład, jeżeli serwis transakcyjny banku X działa źle, jest niedostępny, został przeprojektowany jako niedostępny, bardzo często ratunkiem jest aplikacja mobilna, umożliwiająca korzystanie z tego banku. W każdym razie, jest to całkiem rzeczy uporządkowana, właściwie bezproblemowa. Oczywiście, te same mniej więcej zasady, które są zawarte w WCAG do serwisów, można stosować do aplikacji, można myśleć o kontraście, o tym, żeby przycisk przypominał przycisk. O takich podstawowych zasadach, które wiążą się z przyjaznością interfejsu.\nTS: Mówisz o normach WCAG. I mówisz o tym, „żeby przycisk przypominał przycisk”. Na ile Modern UI, zwany w starszej wersji Metro UI, wydaje Ci się dostępnym, przyjaznym środowiskiem?\nDP: Jeżeli chodzi o takie podejścia, wzorce projektowe, czy kody designu jak Modern UI, czy Metro, czy względnie nowy iOSa, czy Material Design, czy nowy Android Lollipop, to Jest pewien problem z płaskimi wersjami interfejsów, które często operują na mocno pastelowych kolorach, które operują na czymś co podoba się takiej grupie społecznej zwanej grafikami. Czyli, mocnym wygaszeniu kontrastów. Są pewne problemy.\nRzeczywiście w tych wzorcach te przyciski przestają wyglądać jak przyciski skeumorficzne, które wyglądają tak jak te prawdziwe przyciski. Ale to są rzeczy, które na szczęście są zauważane przez społeczność projektantów, przynajmniej przez jakąś jej część, która ma świadomość przyjazności i tego, że warto pewną ciągłość interfejsu utrzymać. I są rzeczy naprawiane w tych interfejsach.\nAle mam pewne obawy, że nowoczesne trendy projektowe tak naprawdę idą wbrew projektowaniu np. z myślą o seniorach. I mam z tym pewien problem. Wydaje mi się, że… Nie jestem przeciwny, bo ładnie wygląda i jest rozwój interfejsów i czasem się nawet dobrze z tego korzysta, ale momentami to może iść w kierunku przeciwnym do tego, niżby się oczekiwało, względem dostępności.\nTS: Ja mam wielkie problemy z Flat Designem czy Material Designem, czy Modern UI Designem, czy, ogólnie rzecz biorąc, tymi spłaszczonymi interfejsami bo mam problem, ja sam, z interpretacją co jest przyciskiem, a co nie jest. A nie jestem jeszcze bardzo starą osobą, i wydaje mi się, że też na poziomie takim kognitywnym (poznawczym) nie jest to aż takie proste dla zrozumienia, nawet dla tego wprawionego w boju i działaniu użytkownika, klienta.\nTutaj mam dużą wątpliwość czy jest to trend… Pocieszam się, że tak naprawdę jest to rodzaj mody i prawdopodobnie to przeminie. Jest to pewien cykl, który po prostu trzeba przeżyć i tyle.\nDP: Jest to niestety moda, którą w swojej pracy projektanta dostępności, czy tego który dba o dostępność w różnych kontekstach, muszę się ścierać z tą modą momentami.\nCzasem jestem zaskoczony tym, że ludzie wykształceni, świadomi, mądrzy, ciekawi sądzą, że jeżeli pewien wzorzec projektowy, graficzny został zaprojektowany przez taką firmę jak Google czy Microsoft, to jest dokładnie to czego trzeba. I że jest to skończone, jest to dobre, jest to w pełni akceptowalne. I tak jak mówisz, coraz częściej te trendy z flat designu sprawiają, że w Internecie po prostu trudno nawigować. Także osobom młodym, tak jak my. Także osobom, które są całkiem nieźle “obklikane” w tym Internecie, raczej szybko w nim pracują. Ja mam autentycznie czasem problem ze znalezieniem przycisku.\nTS: W naszych jakichś wcześniejszych rozmowach kilka razy pojawiały się dyskusje odnośnie tego, jak nazywać ludzi, którzy cierpią na różnego rodzaju dysfunkcje. Ja zawsze jestem bliższy nazywaniu tego dysfunkcjami. Natomiast z tego co wiem, Twoje podejście do niepełnosprawności, do nazewnictwa niepełnosprawności jest nieco inne. Czy mógłbyś je przybliżyć?\nDP: Pierwsza rzecz jest taka, że mając kontakt, dosyć częsty, z osobami z niepełnosprawnością najważniejsza jest zasada taka, że niepełnosprawność nie jest czymś co jest wstydliwe, co jest problematyczne.\nJest to po prostu normalna rzecz. Ona się zdarza. Są ludzie niewidomi, są ludzie słabowidzący. Jeżeli chodzi o samą terminologię. Gdzieś w tym środowisku osób, które mają duże kontakty z osobami z niepełnosprawnością właśnie tak się mówi. Czyli, że dana osoba jest „z niepełnosprawnością”, bądź też niepełnosprawna.\nCzasem trudno tak naprawdę się nawet przyzwyczaić do tego podejścia, bo cóż znaczy niepełnosprawność? Jest to czasem takie pojęcie, można myśleć, że właściwie osoba z niepełnosprawnością jest gorsza, bo nie jest w pełni sprawna. Dlatego ja często zwracam uwagę, np. na szkoleniach, że tak naprawdę ta granica jest bardzo cienka, między osobami tzw. sprawnymi, a niepełnosprawnymi. Szczególnie, że właściwie to są te same osoby, ale tylko mają różne możliwości.\nW związku z tym, przede wszystkim nie bałbym się tutaj mówienia po prostu o niepełnosprawności, omijania tematu. Szczególnie w rozmowie z osobami z niepełnosprawnością. Nie ma co owijać w bawełnę, po prostu tak jest. Ktoś jest niewidomy, ktoś jest słabowidzący, ktoś jest “wózkersem”, jak to się czasem mówi, osobą która jeździ wózkiem inwalidzkim z różnych powodów.\nTS: Czyli nie osoba cierpiąca na dysfunkcję wzroku, tylko osoba niewidoma?\nDP: Osoba niewidoma. Co więcej, np. normalnym wyrażeniem jest mówienie o osobie niesłyszącej „głucha”. Głusi. Sami głusi mówią o sobie, że są głusi. I to nie jest żadna obelga. Mimo tego że w pewnych frazeologizmach, np. rodzicielskich do dziecka, które nie chce zareagować na jakieś polecenie, mówi się „a ty jesteś głuchy, czy co?„. W każdym bądź radzie, mówi się normalnie tak jak się myśli. Wiadomo, że trzeba być ostrożnym. Wręcz powiedziałbym, że omijanie tego, mówienie o dysfunkcji może być czasem nieprzyjemne dla osób z niepełnosprawnością.\nTS: A jak jest z osobami niewidomymi? Bardziej niewidomy? Czy wręcz używanie słowa „ślepy”?\nDP: Nie. To chyba już jest trochę… Inaczej. Nie sądzę, żeby to było mocno akceptowane przez samych niewidomych, chociaż sami się tak nazywają.\nWszystkich zachęcam do tego, żeby w miarę, w ramach różnych działań, czy działań pozarządowych, czy działań w jakiejś wspólnocie lokalnej, których w Polsce jest wciąż jeszcze niewiele, czy szkółki niedzielnej, czy innych spotkań, choćby religijnych, poznać taką osobę, jeśli się takiej nie zna. Porozmawiać z nią. I wtedy wszystko staje się jasne.\nŻe nie ma między nami większych różnic, tak naprawdę, że są różne sposoby dotarcia do treści, poruszania się. Jesteśmy tak naprawdę jedną grupą ludzi, którzy mają różne możliwości, intelektualne, fizyczne, zmysłowe, emocjonalne. Nie ma tak naprawdę między nami większych różnic.\nTS: A to nie jest trochę tak, że pokutuje w Polsce mit osoby niepełnosprawnej? Nie wiem czy to wynika jeszcze z drugiej wojny światowej, czy ze spółdzielni pracy czasów PRL, że osoby niepełnosprawne nie stanowią pełnosprawnych członków społeczeństwa, że siedzą zamknięte w domach, bo nie ma dla nich pracy. Tak bardzo trywializując to myślenie. Czy właśnie nie jest to grupa ludzi wykluczonych w pewien sposób? Już nie tylko cyfrowo, czy tam z Internetu, z sieci, tylko bardziej ogólnie, z całości społeczeństwa.\nDP: To jest problem kulturowy. Typowy, wynikający z pewnej niedojrzałości społeczeństwa. Nie chcę wchodzić w politykę (ona mnie nie interesuje) czy w socjologię. Ale wydaje mi się, że my, tacy “nowi kapitaliści” bardzo często pragniemy posiąść pewne rzeczy. Pragniemy tych dóbr, pragniemy rozwoju naszego. Gdzieś brakuje w tym wszystkim wspólnotowości.\nI tak jak obserwuję osoby z niepełnosprawnością, niepełnosprawne, które pracują, to są często osoby, które często pracują – mówię o pewnej grupie – dlatego że pracodawca dostaje dofinansowanie z PFRONu. Dostają beznadziejną robotę do zrobienia. Nie uczestniczą, nie mają właściwie możliwości na osiągnięcie, czy zrobienie kariery, tak naprawdę. Ale nie mówię o karierze, a bardziej o rozwoju zawodowym.\nPracodawcy często traktują osoby niepełnosprawne: ”OK, Wezmę dofinansowanie, tam jej coś wrzucę, coś tam będzie mi robić, bazę danych przepisywać, itd…” To jest też praca, normalna praca, którą ktoś musi zrobić. Ale jednak większym problemem jest to, że duża część osób z niepełnosprawnością ma małe szanse na zatrudnienie. I to jest kłopot. Ale dlaczego nie ma tej szansy na zatrudnienie?\nDP: Edukacja? Mówisz o tych osobach z niepełnosprawnością? Myślę, że może to być związane z edukacją, ale tak naprawdę myślę, że średnia jest tutaj podobna. Wręcz powiedziałbym, że osoby niewidome, które ja znam, są znacząco bardziej oczytane ode mnie.\nTS: Wiem, że PWN przez wiele lat rozwijał tą bibliotekę audiofilską i było mnóstwo nagrań. Większość literatury polskiej została nagrana w wersji audio.\nDP: Dziś to nie ma problemu, bo jeszcze są audiobooki, ale przede wszystkim jest czytnik ekranu, który umożliwia przeczytanie dowolnego tekstu, np. na podstawie e-booka, tego samego, który my czytamy w naszych Kindlach. Zresztą Kindle czyta też e-booki, notabene. Zdaje się, że inne marki czytników książek elektronicznych także. Tak czy inaczej, myślę że to nie jest tutaj problem edukacji, ale problem świadomości, otwarcia społeczeństwa. Brak otwarcia społeczeństwa powoduje też pewne zamknięcie osób bardziej w swoim świecie.\nMyślę, że jeszcze nam tego brakuje, ale to też się będzie zmieniać. Póki co jest motywowane sztucznie trochę przez dofinansowania PFRONu, ale znów nie popadałbym w jakąkolwiek stereotypizację. Większość osób z niepełnosprawnością, które znam, to są osoby, które pracują, są dynamiczne, i zazdroszczę im produktywności. Tak naprawdę funkcjonują dokładnie tak samo jak wszyscy inni. Choć statystycznie pewnie wychodzi na to, że jest duże, duże wykluczenie.\nTS: Kwestie związane z kulturą, i z uczestniczeniem ludzi niepełnosprawnych, z pracą ludzi niepełnosprawnych, to jest bardzo ciekawe. Natomiast, interesuje mnie też, i o ile mógłbyś coś więcej powiedzieć też na temat takich bardzo podstawowych rzeczy związanych ze współistnieniem w społeczeństwie? Takie podstawowe dwie usługi, które przychodzą mi na myśl to są banki i telekomy. Jak wygląda kwestia zapewnienia dostępności w tym obszarze dla osób niepełnosprawnych? Wspominałeś o tym, że część aplikacji na iPhone-a, bądź w urządzeniach Apple, ogólnie rzecz biorąc dość elegancko rozwiązuje ten problem, natomiast jak to jest rozwiązywane nieco szerzej?\nDP: Wcześniej mówiliśmy o administracji publicznej, o wymogach, o tym że coś się zmienia. Teoretycznie nie ma do tej pory jakichś mocnych uregulowań prawnych, które by zobowiązywały ogromne instytucje, które w pewnym sensie świadczą usługi publiczne, ze względu też na swoisty monopol kilku, kilkunastu instytucji w Polsce.\nNatomiast, jeśli chodzi o banki, Związek Banków Polskich przygotował taką polisę wytycznych związanych z dostępnością zarówno architektoniczną czy dostępnością samych usług, komunikacji z osobami niesłyszącymi, ale także dostępności w Internecie. Mogę w nawiasie dodać, że brałem udział w tworzeniu tych wytycznych.\nRównież telekomy zostały zobowiązane do tego, żeby ich usługi były dostępne ze wszechmiar osobom, które mają różne niepełnosprawności. Więc są te dwie grupy dużych firm, czy korporacji, które zaczynają działać na tym polu.\nJeżeli chodzi o sytuację, gdzieś mam wrażenie, że rodzi się ta świadomość tego, że wymagają, że trzeba będzie to zrobić.\nBiorę udział w kilku procesach takiej konwersji na dostępność. To się naprawdę dzieje. Pewnie teraz będą firmy, które liderują w tej dziedzinie, firmy które gdzieś jeszcze mają dużo do zrobienia. Wielkim problemem jest to, że to naprawdę są duże struktury korporacyjne. W związku z tym, różne działania tam trwają długo. I to są kłopoty, które tak naprawdę stoją na drodze dostępności. Bo jeżeli chodzi o, weźmy, dostępność serwisów transakcyjnych, zakupowych, np. telekomów, dostępność samej dokumentacji, regulaminów, to są rzeczy techniczne tak naprawdę. Wystarczy pewne procesy przeprowadzić. Ale kwestia decyzyjności swego rodzaju niemobilności tych instytucji jest dużą przeszkodą. Niemniej, są one zobowiązane, zaczynają pracować na rzecz tych swoich usług, żeby one były przyjazne dla wszystkich i bardziej dostępne. Czy tutaj będzie duża poprawa w ciągu roku? Na pewno wiele banków, myślę też że wszystkie telekomy zrobią coś na rzecz dostępności.\nTS: A z ostatnich takich przykładów kojarzę, że dawna Era, a obecny T-Mobile współpracuje chyba z Migam, odnośnie obsługi ludzi niesłyszących. A czy mógłbyś wskazać aplikację mobilną, bądź serwis internetowy banku, który jest obecnie przyjazny, bądź bardzo przyjazny dla osób niewidomych?\nDP: Tutaj sytuacja jest bardzo dynamiczna. mBank jest popularnym bankiem wśród osób niewidomych. Na przykład tutaj aplikacja – sam ją testowałem na prośbę swoich kolegów niewidomych – jest całkiem przyjazna.\nAplikacja z ING, i na pewno trzeba wspomnieć o BZWBK. Ten bank to jest chyba lider, jeżeli chodzi o pracę na rzecz dostępności. Zarówno tworzenie, wymiana bankomatów na przyjazne dla osób niepełnosprawnych, mówię tutaj szczególnie o podłączeniu do słuchawek dla osób niewidomych czy słabowidzących. Czy też serwis internetowy czy też wszelkiego rodzaju aplikacje. Tam podeszli do tego systemowo. Tutaj naprawdę robią się pewne ruchy.\nCzasem smutno mi, że powstają nowe serwisy, czy redesigny nowych banków, bo obserwuję ten rynek trochę, które są uruchomione i są jeszcze bardziej niedostępne niż były. To są pewne problemy, bo dostępność, jak się o nią zadba od początku dużych projektów tego typu, stosunkowo łatwo i nisko-kosztowo można wdrożyć. No ale nic.\nTagged as: administracja publiczna, dostępność, wcag, accessibility, flat design, mobile.\nW tym odcinku kontynuuję rozmowę z Marcinem Malickim. Dyskutujemy między innymi o: – wewnętrznej i zewnętrznej promocji – zarządzaniu ludźmi, którzy zajmują się design-em – hejcie i emocjach, które towarzyszą […]


Lato to bardzo wyrazista pora roku, zdecydowanie powinny towarzyszyć jej wielokolorowe dekoracje w restauracjach i hotelach. Tej porze roku odpowiadają dodatkowo ozdoby z kolekcji ogródek letni, dostępne są w naszym sklepie internetowym. Klimat z letniego ogródka można przenieść wewnątrz lokalu, takie rozwiązanie będzie odpowiadać gościom, którzy nie lubią spożywać posiłków na dworze. Istnieje wiele pomysłów na stworzenie ciekawych aranżacji z letnimi dekoracjami, ponieważ są dostępne w szerokiej gamie kolorystycznej. Kwiaty są piękne, więc dlaczego nie wprowadzić ich motywu do restauracji? W naszej ofercie posiadamy ze wzorami roślinnymi: podkładki, serwetki, bieżniki.\ndekoracje letnie 28 produktów\n349,98 zł brutto inf zł netto\nBIEŻNIK obrus flizelinowy 0,4x96m FUKSJA\nBieżnik w fuksjowym kolorze będzie świetną dekoracją lokalu – sprawdzi się nie tylko podczas przyjęć, ale też na co dzień!\nBIEŻNIK obrus flizelinowy 0,4x96m CZERWONY\nBieżnik w czerwonym kolorze będzie świetną dekoracją lokalu – sprawdzi się nie tylko podczas przyjęć, ale też na co dzień!\nBIEŻNIK obrus flizelinowy 0,4x96m KIWI\nBieżnik w kolorze kiwi będzie świetną dekoracją lokalu – sprawdzi się nie tylko podczas przyjęć, ale też na co dzień!\nBIEŻNIK obrus flizelinowy 0,4x96m GRANAT\nBieżnik w granatowym kolorze będzie świetną dekoracją lokalu – sprawdzi się nie tylko podczas przyjęć, ale też na co dzień!\nBIEŻNIK obrus flizelinowy 0,4x96m SZARY GRANIT\nBieżnik w szaro-granitowym kolorze będzie świetną dekoracją lokalu – sprawdzi się nie tylko podczas przyjęć, ale też na co dzień!


Walizka kabinowa SAXOLINE Bulldog S / Walizki dla dzieci / DZIECKO - Modne torebki damskie i listonoszki męskie, sklep z walizkami i teczkami na laptopa, czapki futrzane i rękawiczki - Sagana.pl\nSAXOLINE: B20HA.49.09 S\nWalizka kabinowa SAXOLINE Bulldog S posiada lekką i wytrzymałą konstrukcję z materiału typu ABS Poliwęglan. Cechą wyróżniającą jest standard wykończenia Saxoline Blue klasy premium, stelaż kasy premium oraz wewnątrz bagażu podszewka klasy premium. Walizka ma wysuwaną i blokowaną, estetyczną rączkę na stelażu oraz dwa dodatkowe uchwyty górny i boczny, pozwalające wygodnie przenosić walizkę. Cztery gumowane koła obracane o 360° umożliwiają swobodne prowadzenie bagażu. Wewnątrz znajduje się praktyczna, całkowicie zamykana komora wraz z kieszenią z siatki. Zabezpieczeniem bagażu przed otworzeniem jest zamek szyfrowy TSA. Dzięki zastosowaniu tych bardzo praktycznych detali, istotnie podnoszących użyteczność i ergonomię walizki, każda podróż z walizką Saxoline to prawdziwa przyjemność, a wysoka jakość i oryginalne wzornictwo z pewnością pozwolą każdemu znaleźć coś dla siebie.\nTyp: bagaż kabinowy, na weekendowe wyjazdy\nUchwyt dolny: Nie określono


Wydawnictwo Yumegari – powitanie i zapowiedzi\nAutor: YumegariPL, Data: 10.06.2012, 23:59:59, Źródło: Wydawnictwo Yumegari\nZ przyjemnością informujemy o nowym wydawnictwie mangowym na naszym rynku - Yumegari. Celem wydawnictwa jest publikacja i promocja mang, manhw, manhuu oraz twórczości autorów niezależnych z Europy i Ameryki. Na dobry początek szykowane są dwie pozycje. Pierwsza to manga fantasy z wątkami shoujo-ai autorstwa Shilin Huang pt. "Carciphona" - jej premiera została zaplanowana na lipiec 2012 roku:\nMagia pobłogosławiła świat niezwykłą mocą i przeklęła Carciphonami – ludźmi, których dusze zostały skażone przez demony. Cztery lata po wprowadzeniu Zakazu posługiwania się magią, czarodziejka Veloce wciąż żyje w ukryciu, rezygnując ze swojej wolności w zamian za pokój. Jednak już niedługo przyjdzie jej stanąć twarzą w twarz z tą, która była powodem wprowadzenia Zakazu – zabójczynią, zdającą się być jedną z Carciphon...\nNatomiast drugą propozycją, która ukaże się w sierpniu 2012 roku jest komiks autorstwa Doroty Kuśnierz pt. "Bisu Ognista Salamandra". Ten przezabawny shonen, nawiązujący do najlepszych tradycji gatunku z pewnością spodoba się wszystkim, którzy lubią historie pełne zaskakujących zwrotów akcji i barwnych postaci:\nWięcej informacji wraz z możliwością składania zamówień pre-orderowych (z 10% rabatem!) znajdziecie na stronie wydawnictwa Yumegari. Zapraszamy!\n Re: Wydawnictwo Yumegari – powitanie i zapowiedzi\nAlkofather. [*.elomza.pl], 11.06.2012, 00:15:16, oceny: +8 -1\nMilk [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 10:26:15, odpowiedź na #1, oceny: +9 -2\nALE PRZECIEŻ TO JEST DOSTĘPNE ONLINE ?!\nrami [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 20:25:16, odpowiedź na #9, oceny: +5 -1\nBrawo, wreszcie odkryłeś jak działa google, teraz będziesz masterem internetu!\nTo jeszcze istnieją mangi których online znaleźć nie można? O_O\nEtna [*.adsl.inetia.pl], 11.06.2012, 20:26:08, odpowiedź na #9, oceny: +8 -0\nTak jak MegaTokyo a i tak to u nas wydali... Pewnie niektórzy zamiast czytać online, albo zgrywać sobie na dysk, wolą mieć książkową wersję tego, co na necie jest za free. ;p\npolnik [*.slubice.vectranet.pl], 11.06.2012, 00:19:51, oceny: +14 -2\nO bogowie, czemu jak widzę w tytule njusa coś o nowym wydawnictwie to myślę " będą yaoice" . Dziwne mam zboczenie.\nSwoją drogą- o kurka, to może być fajne. Podoba mi się ten zamysł z niejapońskimi komiksami C: (Polski shonen?~! ŁIIIIHIHIIHIHI, ale fantastycznie) Czekam niecierpliwie na nowe czytadło i życzę powodzenia c:\nigrek [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 10:39:31, odpowiedź na #2, oceny: +2 -3\nAno byłyby yaoice gdyby tutejsza cenzura przepuszczała newsy wydawnictwa The Cold Desire. XD\ntengu [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 10:41:50, odpowiedź na #10, oceny: +10 -4\nTo nie cenzura, to rozsądek.\nigrek [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 10:54:20, odpowiedź na #11, oceny: +6 -3\n"Uważamy za rozsądnych jedynie tych, którzy są naszego zdania." - La Rochefoucauld\ntengu [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 11:32:46, odpowiedź na #12, oceny: +6 -3\nCiekawe czy twój proktolog też ci to powie.\nigrek [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 10:55:36, odpowiedź na #11, oceny: +4 -3\nNo to czemu przepuszczają Omikami i Kotori? Czyżby jakieś kumoterstwo? :P\ntengu [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 11:36:40, odpowiedź na #13, oceny: +6 -2\nMoże dlatego, że to ich "portal" i mogą sobie puszczać co im się podoba?\nWład Palownik [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 11:42:24, odpowiedź na #13, oceny: +8 -4\nZ tego samego powodu z którego The Cold Desire nie wyda mojego opowiadania o wbijaniu gejów na pal i potępiającego tęczowo-brązową stronę mocy.\nVita [*.internetia.net.pl], 11.06.2012, 00:53:52, oceny: +6 -21\nkatarzyna waśniewska [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 18:04:52, odpowiedź na #3, oceny: +1 -6\nhe he jesteś szalona\npaznokiec [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 00:59:23, oceny: +3 -2\nojej! nareszcie manga z wątkami shoujo-ai! kupię w ciemno :p\nGrisznak [*.satfilm.net.pl], 12.06.2012, 17:06:51, odpowiedź na #4, oceny: +3 -0\nŻeby tam jeszcze były jakieś wątki shoujo-ai...\npaznokiec [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 12.06.2012, 21:53:58, odpowiedź na #49, oceny: +0 -0\nłeeee :( no to chyba najpierw poczytam mangę online i zdecyduję. ech, a takiego smaka mi narobili. chciałabym jakieś yuri w polsce...\nGrisznak [*.satfilm.net.pl], 13.06.2012, 09:29:07, odpowiedź na #50, oceny: +1 -1\nW cuda wierzysz? Normalnej mangi yuri (typu "Love my Life", "Gunjo", "Maya's Funeral Procession", "Free Soul", "Pieta" itd) nikt by w Polsce nie kupił.\npaznokiec [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 13.06.2012, 17:04:03, odpowiedź na #51, oceny: +1 -0\nale może kogoś by skusiło takie girlfriends, albo octave. o wyżej wymienionych nawet nie ma co marzyć :p\nVita [*.internetia.net.pl], 13.06.2012, 17:50:51, odpowiedź na #51, oceny: +5 -0\nMoże dlatego, że nasi mangowcy w ogóle mało kupują. :-)\nFenek Alfa [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 07:19:53, oceny: +9 -0\n"z wątkami shoujo-ai"\nbidubi [*.radom.vectranet.pl], 11.06.2012, 07:55:50, oceny: +14 -0\nhahaha wydawnictwo Pań, które doprowadziły do rozpadu Omikami :)\nEnergos [*.wtvk.pl], 11.06.2012, 08:20:10, odpowiedź na #6, oceny: +4 -0\nWitam! Życzę powodzenia. Wreszcie coś z wątkami shoujo-ai\nVampircia [*.dynamic.chello.pl], 11.06.2012, 09:45:25, oceny: +6 -0\nBardzo zacna idea. Ostatnio przekonałam się, że twórcy zachodni potrafią robić naprawdę dobre mangi. Jest to pewien powiew świeżości.\nPazuzu [*.internetdsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 11:12:37, oceny: +5 -2\nKolejne wydawnictwo, które szybko upadnie. Ale cóż, życzę powodzenia.\ntelebiński terrorysta [*.olsztyn.vectranet.pl], 11.06.2012, 14:40:46, odpowiedź na #14, oceny: +8 -1\nYumegari? Przypadkiem nie nazywa się tak Olsztyński kub anime i mangi? Jeśli będą prezentować taki sam poziom to raczej szybko upadną :p\nriziak [*.adsl.inetia.pl], 11.06.2012, 21:58:27, odpowiedź na #14, oceny: +1 -0\nPinokio z Ciechocina [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 16:33:01, oceny: +2 -1\nYume, czyli jak po cichu wykorzystać podobieństwo, potencjał znanej marki na Polskim rynku - Yume ... Hime.\nA co do czego i tak penis będzie gonił penisa, czyli liczę na kolejną serie dram ze strony Ani, lepsza lektura od tego gówna wydawniczego była -)\nAccoun [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 16:56:22, oceny: +4 -0\n>z wątkami shoujo-ai\nJaka miła odmiana, jeśli chodzi o debiutantów... ;-)\nwhiskas [*.oswiecim.vectranet.pl], 11.06.2012, 17:20:47, oceny: +2 -1\nAnimowany banner mnie pokonał. I przypomniał te złe chwile, gdy grałem w Kurushi.\nHΛЯPΛGŌN [*.183.230.53.dsl.dynamic.t-mobile.pl], 11.06.2012, 17:39:46, oceny: +31 -1\nOstatnio wydawnictw więcej niż samych wydań.\nTuminure [*.play-internet.pl], 11.06.2012, 17:46:54, oceny: +6 -2\nCzyli to jednak nie konwenty mają słabe strony internetowe, a wszystko co związane z M&A...\nShin® [88.220.106.*], 11.06.2012, 18:03:37, odpowiedź na #23, oceny: +2 -16\nto zrób lepszą jak taki mądry jesteś\nVita [*.centertel.pl], 11.06.2012, 18:27:46, odpowiedź na #24, oceny: +12 -4\nJejciu, ile razy ja widziałam takie komentarze. To nie jest żaden argument, posługują się nim tylko ludzie bez niczego mądrego do powiedzenia. Każda mądra osoba wie, że nie trzeba umieć czegoś robić, żeby móc to ocenić. Czy ja muszę być reżyserem, żeby powiedzieć, że jakiś film jest słaby?\nGreen Hood [*.play-internet.pl], 11.06.2012, 18:40:45, odpowiedź na #26, oceny: +5 -6\nzgadzam się, ale jeśli spróbujecie sami stworzyć film, wkładając w to mnóstwo czasu, wysiłku poświęcenia i serca, od razu zaczniecie inaczej patrzeć na inne filmy i gwarantuję, że nie będzie to krytyka po pierwszym rzucie oka, lecz konstruktywna wypowiedź po głębszej analizie.\ndlatego też używa się skrótu myślowego "zrób lepszą".\nSlova [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 19:05:27, odpowiedź na #27, oceny: +11 -1\nJaki jest koń - każdy widzi. Każdy z nas korzysta z internetu i różnych stron internetowych i umie ocenić, która jest dobra i funkcjonalna, a która nie.\ntengu [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 19:10:12, odpowiedź na #27, oceny: +6 -0\nNie zmienia to jednak faktu, że nie trzeba się na czymś znać, żeby móc to oceniać, a tekst "zrób lepszą" jest dobry dla ludzi ubogich umysłem. Nie liczy się ile ktoś włożył pracy - liczy się efekt końcowy i tyle. Kupa robiona przez pięć dni też wymaga większego wysiłku niż zwykła, ale ostatecznie to wciąż kupa. No i to jest wydawnictwo, a nie jakaś organizacja charytatywna.\nVita [*.centertel.pl], 11.06.2012, 20:58:04, odpowiedź na #27, oceny: +6 -2\nAle zauważ, że film robisz dla danego odbiorcy, ten własnie odbiorca ma to odbierać jak chciał tego reżyser, jego targetem nie są inni reżyserzy, którzy 'docenią co zrobiłem i jak trudno było, co z tego, że nie wyszło'.\nTuminure [*.ip.netia.com.pl], 12.06.2012, 07:44:11, odpowiedź na #27, oceny: +8 -0\nCzy przeczytanie kilku książek na temat webdesignu i web usability upoważnia mnie do komentowania?\nCzy może muszę jeszcze pochwalić się, że robię lepsze strony?\nTak swoją drogą - osobiście uważam, że przez to, co napisałem powyżej, moja opinia ma dużo mniejsze znaczenie niż opinia przeciętnego użytkownika internetu. Głównie dlatego, że stronę odwiedzać będą przeciętni użytkownicy, a nie osoby, które przeczytały kilka książek lub robią lepsze strony ;).\nPS. Bah, wydało się, że jednak czytam książki ;(\nHumbak [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 12.06.2012, 17:00:08, odpowiedź na #27, oceny: +0 -2\n"Słowa Słowa Słowa" jak to mówiła Białowąs\nFroh [*.ssp.dialog.net.pl], 13.06.2012, 17:48:28, odpowiedź na #48, oceny: +2 -0\nno cóż - przynajmniej tyle się ostało z "Wesela" Wyspiańskiego.\nDoli [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 22:17:53, odpowiedź na #24, oceny: +1 -0\nNie lepiej zapytać co mu się nie podoba? Mnie ostatnio odpisał (strona Szynkonu). No tak, lepiej walnąć argumentem z dupy :)\nTuminure [*.ip.netia.com.pl], 12.06.2012, 07:41:12, odpowiedź na #24, oceny: +3 -0\nMyślisz, że nie zrobiłem?\ntsurugi [*.adsl.inetia.pl], 11.06.2012, 19:23:56, odpowiedź na #23, oceny: +3 -0\nMoim zdaniem strona wygląda całkiem normalnie. Jest przejrzysta, bez jakiś super udziwnień, no ale nie zadowolisz każdego :s\nDoli [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 22:13:49, odpowiedź na #23, oceny: +1 -0\nDobra, co ci się znowu nie podoba? Mnie ten gigantyczny slider we flashu (niesamowicie mulący na moim złomie) i menu na górze, bo jedno jest w lewej kolumnie więc po co dwa razy to samo? W kod nie zaglądałem.\nI mógłbyś pisać od razu co ci nie pasuje? Bo znowu gównoburza :)\nTuminure [*.ip.netia.com.pl], 12.06.2012, 07:40:10, odpowiedź na #41, oceny: +5 -0\nNaaah... to nie byłby acep :P.\nniesamowicie mulący na moim złomie\nO ile dobrze zauważyłem, to ten slider właśnie ma tak działać. Tzn. przejście z jednego obrazka na drugi trwa kilkanaście sekund.\nOczywiście samo używanie flasha do takiego celu, jest imo kalectwem.\nmenu na górze, bo jedno jest w lewej kolumnie więc po co dwa razy to samo\nW dodatku na to górne wystarczy najechać, by zobaczyć co jest dalej. Na to po lewej znów trzeba poklikać. Poza tym brak konsekwencji w nazwach ("Strona Główna", "WSPÓŁPRACA").\nW kod nie zaglądałem.\nI nie ma po co zaglądać. Jedyne co ciekawe tam, to informacja, że szablon został (prawdopodobnie) zrobiony na zamówienie ("Description: Szablon wykonany dla wydawnictwa Yumegari na okres wakacji 2012."). Strona postawiona jest na Wordpressie, więc ciężko porównywać do stron pisanych od zera.\n"4 Responses to KSIĘGA GOŚCI"\nPodmieniane linki (klikam w yumegari.pl/?page_id=16 a pojawiam się na yumegari/o-firmie/) - takie coś jest okej, dopóki pierwszy link nie byłby widoczny dla użytkownika.\nPewnie jeszcze by się coś znalazło - strona (bez slidera) jest dobra. Głównie rozchodziło mi się o ten badziewny slider, który odwraca uwagę od strony i skupia ją na elemencie, który jest beznadziejny. Dlatego imo strona jest badziewna - gdyby tego slidera nie było, to bym się nawet nie odezwał ;).\nk [95.108.93.*], 11.06.2012, 19:32:02, oceny: +14 -0\nWszystko było fajnie dopóki nie przeczytałem o "poszukiwaniach artystów do pierwszej w Polsce profesjonalnej grupy specjalizującej się w rysowaniu mang" oraz mangace przy polskim nazwisku.\nZNAWCA [*.dynamic.chello.pl], 11.06.2012, 20:07:32, oceny: +6 -0\nDorota Kusnierz vel Meduza na acepie juz pokazala, jakie piekne komiksy robi.\nKriss_Hietala [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 20:08:17, oceny: +4 -0\nChciałem napisac, że nawet mają fajną stronę i dodatkowo przystosowaną pod tablety... a tymczasem tu już błotem rzucają "ujowa strona" "zrób lepszą".\nLudzie, co z Wami? :D\ntengu [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 11.06.2012, 20:12:49, odpowiedź na #33, oceny: +2 -0\nNajlepsze jest to marquee.\nEtna [*.adsl.inetia.pl], 11.06.2012, 20:30:13, odpowiedź na #33, oceny: +2 -1\nZobacz na stronę ich sklepu...\nVita [*.internetia.net.pl], 14.06.2012, 15:37:51, odpowiedź na #37, oceny: +3 -7\n'Zobacz na stronę' - co to za gwara?\nriziak [*.adsl.inetia.pl], 11.06.2012, 21:54:39, oceny: +2 -0\nCARCIPHONA! Dzięki! Mam artbook i jest piękny! *_*\nMroczus [*.adsl.inetia.pl], 11.06.2012, 23:14:40, oceny: +3 -0\nJako fan yuri sprawdzę Carciphonę.\nCiekawi mnie jak wyjdzie wspieranie twórców nie azjatyckich.\nStonkę macie przyjemną dla oka :D\nSuper Niania [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 12.06.2012, 03:10:28, oceny: +2 -2\nNie interesuje mnie oferta tego wydawnictwa\nRyuji [*.neoplus.adsl.tpnet.pl], 13.06.2012, 15:10:31, oceny: +0 -0\nPomarańcza [*.ibd.gtsenergis.pl], 15.06.2012, 12:33:39, oceny: +0 -0\nz [*.adsl.inetia.pl], 02.10.2012, 08:58:03, oceny: +0 -0\nTo wydawnictwo mimo ze jest nowe to i powal na nogi robi bardzo dużo dobrej roboty