Test Sigma C 24 mm f/2 DG DN - Komentarze czytelników - Test obiektywu - Optyczne.pl\nSigma C 24 mm f/2 DG DN - test obiektywu\nStivenson 6 grudnia 2021, 20:43\n24 to ciężka ogniskowa i nikt tu nie błyszczy. Wyszło dobrze ale też wady są mocne. Ciekawa opcja to by było 20mm 2,0 lekkie do torby ale też w tym gabarycie i masie ciężko by było Sigmie się zmieścić\nkrukm 6 grudnia 2021, 21:13\nWszystko tu jest przed producenta przemyślane. Wady, które są, to po prostu kompromis, a producent pozostawiając je zrobił to z pełną świadomością. Mam tylko pytanie do @Arka. Czy programowa eliminacja dystorsji powoduje, że pole widzenia zmniejsza się i nie odpowiada 24mm? Kiedyś pamiętam było to mierzone i pole było nawet większe przed korekcją, tak aby po korekcji odpowiadało założeniom (nie pamiętam w którym obiektywie, ale taki test wystąpił). Czy tu jest też tak? Warto by wrócić to mierzenia tego, bo moim skromnym zdaniem jest to niezwykle istotne w obiektywach szerokokątnych.\nArek 6 grudnia 2021, 21:40\nkrukm - zwykle pole podane jest już po korekcie. Do tego typu pomiaru potrzebuje zdjęcia rozgwieżdżonego nieba, a o takie w listopadzie i grudniu bardzo trudno. Nie zawsze jestem więc w stanie wykonać taki pomiar.\nJackobt 6 grudnia 2021, 22:23\nNo i tak mocno zjechany Samyang 24/1.8 AF wcale nie wypada tak źle na tle tej Sigmy. Samyang jest zdecydowanie równiejszy, a łatwiej wyostrzyć obraz o równej rozdzielczości, niż gdy brzegi rozdzielczością mocno odbiegają od centrum.\nArek 6 grudnia 2021, 23:45\nJaśniejszy Samyang ma łatwiejsze zadanie przy odcinaniu aberracji po przymknięciu przysłony i powinien docelowo osiągać wyższe MTFy niż ciemniejsza Sigma, tymczasem po przymknięciu potrafi do niej tracić nawet 10 lpmm - to ogromna różnica. Więc ja podtrzymuję to, że wypada słabo. I bezwzględnie i tym bardziej w porównaniu do Sigmy.\nwatt 7 grudnia 2021, 00:37\n@Arek jak Sigma sie ma do Tamrona 2.8/24?\nMam 2.8/35 i jest ostry od pelnej dziury, ale nie mam doswiadczenia z T 2.8/24. W tescie Optyczne sa same numerki, mozesz tak po ludzku powiedziec jak Ci sie pracowalo z jednym i drugim?\ngenezis 7 grudnia 2021, 01:06\nSzkoda, że nie produkują tego obiektywu do cyfrowych lustrzanek Sigma. Mam cyfrową lustrzankę Sigma, do której nie mogę kupić żadnego nowego obiektywu tego producenta. Niepoważna firma.\nlord13 7 grudnia 2021, 08:21\n"W lipcu 2019 roku Sigma zaprezentowała pierwszy obiektyw stałoogniskowy z linii C (od angielskiego Contemporary) przeznaczony do pełnoklatkowych bezlusterkowców Sony, Sigmy i Panasonika."\nA Leiki już nie? :) Nie prościej byłoby napisać: z mocowaniem E i L? ;)\nlord13 7 grudnia 2021, 08:29\n"Szkoda, że nie produkują tego obiektywu do cyfrowych lustrzanek Sigma."\nA cyfrowe lustrzanki Sigma mają rejestr w okolicach 20 mm? To jest konstrukcja optyczna zaprojektowana na bagnety z małym rejestrem, więc nie da się jej zrobić w wersjach lustrzankowych, zmieniając tylko bagnet i oprogramowanie.\n"Mam cyfrową lustrzankę Sigma, do której nie mogę kupić żadnego nowego obiektywu tego producenta. Niepoważna firma."\nMożesz kupić wszystkie te, które wyszły również z mocowaniem chociażby Canona, więc Sigma i tak dużo robiła celem utrzymania podaży na swój niszowy bagnet. A że ostatni obiektyw Sigmy w wersji pod lustrzanki wyszedł w 2018 r., no to nie jest zaskoczeniem dla nikogo, kto choć trochę obserwuje rynek.\nLiSzajFuj 7 grudnia 2021, 12:58\nA co z Batisem 25 mm, nie jest godnym konkurentem?\nRobKoz 7 grudnia 2021, 15:41\nMam przy tej okazji pytanie do amatorsko filmujących.\nCzy aby pozbyć się tej winiety i dystorsji trzeba filmować w RAW i ile takie poprawianie filmu trwa na przeciętnym PC?\nAmadi 7 grudnia 2021, 15:55\n@RobKoz - filmujący (zwłaszcza amatorsko) najczęściej mają włączoną korektę dystorsji i winietowania w korpusie i nic z tym potem nie muszą robić, bo aparat sam ogarnia :)\nRobKoz 7 grudnia 2021, 16:05\n"filmujący (zwłaszcza amatorsko) najczęściej mają włączoną korektę dystorsji i winietowania w korpusie i nic z tym potem nie muszą robić, bo aparat sam ogarnia :)"\nDzięki nie wiedziałem że procek jest w stanie to na żywo ogarnąć. Myślałem, ze tylko przy foto robi się to samo, a film wymaga postprocesu.\ndwpl 7 grudnia 2021, 16:42\nSony A1, A7S3 mają korektę winietowania, dystorsji i aberracji chromatycznej dla filmów, a A74 nawet koryguje oddychanie obiektywów. Przypuszczam, że nowe puszki Canona i Nikona też mają takie udogodnienia\nAmadi 7 grudnia 2021, 17:54\n@RobKoz - pomyśl o tym tak - skoro aparat potrafi to zrobić 60 czy 120 razy na sekundę na potrzeby podglądu w wizjerze elektronicznym, to czemu by tego nie mógł zrobić tyle samo razy na sekundę przy filmowaniu? :)\ndomek 7 grudnia 2021, 19:25\npatrząc z perspektywy ulubionej filozofii Canona ...nie bo nie...\nto by mnie nie zdziwiło wcale\ngenezis 7 grudnia 2021, 22:05\n"Możesz kupić wszystkie te, które wyszły również z mocowaniem chociażby Canona"\nMożesz wyjaśnić? Chodzi o adapter czy Sigma SA to ten sam bagnet co Canon? Może głupie pytanie, ale naprawdę interesują mnie zdjęcia niż wnikanie w ten bałagan, który robi ta firma. Mam Nikony z szufladą obiektywów i najstarszy 50 E śmiga manualnie z najnowszą lustrzanką tego producenta. A tu to porażka. W pewnym czasie porzucili lustrzanki i poszli w bezlustra. Używam czasem adaptera na stary gwint. Obiektyw żyleta, ale z kolei powyżej 10m nie ostrzy. Taka implantologia. Firma niepoważna, egzotyczna. Porzucili lustrzanki (chwalone, co potwierdzam - klasa, sama przyjemność) dla bezluster, po czym zrobili woltę, porzucając swój bagnet SA na leica, w międzyczasie porzucając, będącą ich główną przewagą - matrycę foveon! Niech wracają skąd przyszli, czyli do garażu, do klepania tanich zamienników dla wiodących marek. Tego im życzę. Chyba że wypuszczą nowe lustro z Faveonem z dedykowaną szklarnią z mocowaniem SA :) Bardzo dziękuję za rzeczowy komentarz.\nlumiks 7 grudnia 2021, 23:08\nAle nowego lustra to juz nikt nie wypuści (chyba że Pentax). Chcesz posłać do czorta wszystkich producentów aparatów czy tylko Sigmę? Najnowszych obiektywów Nikona Z też nie podepniesz do choćby najnowszej lustrzanki Nikona... Ale w drugą stronę owszem, zarówno w przypadku Nimona, Canona jak i Sigmy.\ngenezis 8 grudnia 2021, 00:20\n"Chcesz posłać do czorta wszystkich producentów aparatów czy tylko Sigmę?"\nTylko Sigmę niepoważną firmę.\n"nowego lustra to juz nikt nie wypuści"\nJest takie ryzyko. Ale, tak jak piszesz, czołowi producenci zadbali o wsteczną kompatybilność szkieł. Sigma nie robi szkieł do swoich najlepszych aparatów, nie robi aparatów do swoich najlepszych szkieł. Przeszli z lustrzanek na bezlustra zachowując mocowanie, po czym, w segmencie bezluster, zmienili mocowanie i wyrzucili to co najlepsze - matrycę. A teraz oferują jakieś C 24 f/2 do Canona i Nikona, bo chyba nie do ich kompaktu FP, którego nikt nie widział na oczy. Ta firma to studium przypadku porażki.\nlumiks 8 grudnia 2021, 06:49\nKompatybilnosc szkiel jest u kazdego producenta z grubsza taka sama. Nowych szkiel Canon RF, Nikon Z czy Sigma DN nie podepniesz do choćby nsjnowszej z lustrzanek Canon, Nikon czy Sigma.\nlord13 8 grudnia 2021, 08:25\n"Możesz wyjaśnić? Chodzi o adapter czy Sigma SA to ten sam bagnet co Canon?"\nNie Sigma SA to nie ten sam bagnet co Canon EF, ale wszystkie szkła, które wychodziły z mocowaniem EF, wychodziły również z bagnetem SA i tak było do 2018 r., kiedy to Sigma wypuściła ostatni obiektyw do lustrzanek.\n"ale naprawdę interesują mnie zdjęcia niż wnikanie w ten bałagan, który robi ta firma."\n"Mam Nikony z szufladą obiektywów i najstarszy 50 E śmiga manualnie z najnowszą lustrzanką tego producenta."\nI jak się ma ta analogia do sytuacji, że Sigma (i nie tylko ona) wypuszcza obecnie szkła do bezluster?\n"A tu to porażka. W pewnym czasie porzucili lustrzanki i poszli w bezlustra."\nNo to tak jak praktycznie wszyscy na rynku poza Pentaksem. Czy ty byłeś zahibernowany przez ostatnie gdzieś tak 10 lat, że nie widziałeś tego trendu?\n"Porzucili lustrzanki (chwalone, co potwierdzam - klasa, sama przyjemność) dla bezluster, po czym zrobili woltę, porzucając swój bagnet SA na leica"\nNo to tak jak Olympus i Panasonic porzucając 4/3 na µ4/3, Sony porzucając A na E, Canon porzucając EF na M i RF oraz Nikon porzucając F na Z. W przypadku Canona i Nikona mamy jeszcze ostatnie podrygi w świecie lustrzankowym, ale nic nowego najprawdopodobniej już nie będzie, więc Sigma nie jest tu żadnym wyjątkiem.\n"w międzyczasie porzucając, będącą ich główną przewagą - matrycę foveon!"\nTrwają prace nad pełnoklatkowym bezlustrem z matrycą Foveon, więc nie porzucili.\n"Jest takie ryzyko. Ale, tak jak piszesz, czołowi producenci zadbali o wsteczną kompatybilność szkieł."\nŻe jak? Chcesz powiedzieć, że wszystkie te szkła Canona z ostatnich 3 lat można podpiąć do ich lustrzanek?\nAlbo, że wszystkie te szkła Nikona z ostatnich 3 lat można podpiąć do lustrzanek Nikona?\n"A teraz oferują jakieś C 24 f/2 do Canona i Nikona, bo chyba nie do ich kompaktu FP"\n??? Ty w ogóle wiesz jaki obiektyw komentujesz? Przecież to nie jest szkło do Canona i Nikona, tylko obiektyw z mocowaniem E i L, czyli do Sony (bagnet E) Panasonika, Sigmy i Leiki (bagnet L).\n"bo chyba nie do ich kompaktu FP, którego nikt nie widział na oczy."\nSporo osób jednak widziało na oczy, choć to dość specyficzna konstrukcja. I tak, ten obiektyw jest między innymi i do tej puszki, tak jak każdej innej w systemie L czy E.\n"Ta firma to studium przypadku porażki."\nStudium przypadku porażki to mamy niestety w twoich komentarzach, gdzie najwyraźniej nie odróżniasz elementarnych spraw jak bagnety aparatów, związane z nimi odległości rejestrowe czy nawet nie za bardzo wiesz jaki w ogóle obiektyw komentujesz.\nA Sigma bardzo dobrze zrobiła idąc w jakiś standard bagnetowy wspierany przez innych producentów, bo trzymanie się bagnetu SA właściwie nigdy nie miało sensu z ekonomicznego punktu widzenia.\nRobKoz 8 grudnia 2021, 12:40\n"pomyśl o tym tak - skoro aparat potrafi to zrobić 60 czy 120 razy na sekundę na potrzeby podglądu w wizjerze elektronicznym, to czemu by tego nie mógł zrobić tyle samo razy na sekundę przy filmowaniu? :)"\nWydawało mi się, że do wizjera trafia sygnał o niższej rozdzielczości (jakiś line skipping), więc obciążenie dla procka jest mniejsze niż w przypadku odczytu wszystkich pikseli i resamplowania by zrobić film.\nAmadi 8 grudnia 2021, 14:45\nTrochę pewnie niższej, ale np. ten nowy 9-megapikselowy wizjer w Sony to już ma 2048 x 1536 czy coś koło tego, więc to przy 120 Hz odświeżania robi się całkiem sporo danych.\nlord13 8 grudnia 2021, 15:22\n"Trochę pewnie niższej, ale np. ten nowy 9-megapikselowy wizjer w Sony"\n9-megapunktowy, bo megapikseli to tam jest właśnie 3 jak słusznie zauważyłeś :)\nAmadi 8 grudnia 2021, 17:04\ngenezis 8 grudnia 2021, 22:32\nNo to słabo. Nawet ta sigma miała ten sam bagnet w lustrzankach sd i bezlustrach quattro.\nMało jestem techniczny. Interesują mnie zdjęcia, a nie doktoryzowanie się nad ewolucją mocowań w aparatach. Bezlustra też mnie nie interesują - mam jedno w komóce i wystarczy. Mam 3 systemy - lustra Nikona, Pentaxa i tę nieszczesną niestety archaiczną Sigmę. Używanie tej Sigmy to przyjemność, zwłasza jak przesiadam się z Pentaxa. Nikon to klasa sama w sobie. Przed Pentaxem ukłon za kompatybilność. Do Sigmy nie mam co wkręcić, po zdezelowaniu kita, a posiłkowanie się adapterami to jest jakieś nieudolne chałupnictwo, zwłaszcza dla mnie, który nie za bardzo to ogarnia. Jako klient mogę sobie pozwolić na krytykę. Takie prawo demokracji i wolnego słowa. Sigma to spółka prywatna, gdyby była publiczna wywaliłbym jej akcje pewnie ze stratą, bo pewnie nie tylko ja :). Łapiesz za słówka - że nie wiem co komentuje, bo to nie obiektyw do Nikon / Canon tylko Sony. Ale teza pozostaje - jest do Sony, Panasonica itd. ale nie ma do Sigmy SD, Sigmy Quatro. Jeżeli uważasz, że sukcesem firmy jest porzucanie własnych rozwiązań i przejście pod system Leica / Panasonic zostawiając swych klientów, dodam że lustrzanki Sigmy nie były tanim rozwiązaniem - no to sukcesem będzie jak będziemy wszyscy w jednym systemie Panasonic-Sony-Canon-Nikon no i dalej spotkamy się w pracy w jednym korpo albo w budżetówce, będziemy jedli w jednej sieciowej restauracji, Optyczne będą jako Onet, itd. Ja w taki "sukces" nie wchodzę, a do krytyki mam prawo.\ngenezis 8 grudnia 2021, 22:41\nWielkie dzięki za wyjaśnienie o co chodzi z mocowaniem Canon.\nlord13 9 grudnia 2021, 09:13\n"No to słabo. Nawet ta sigma miała ten sam bagnet w lustrzankach sd i bezlustrach quattro."\nOwszem. Tylko jak praktyka pokazuje, robienie bezluster na bagnecie lustrzankowym o dużym rejestrze w dłuższej perspektywie czasu nie ma sensu, bo de facto łączymy wady lustrzanek i bezluster nie dając praktycznie nic w zamian. Pentax już próbował i dał sobie spokój po jednej próbie.\n"Mało jestem techniczny. Interesują mnie zdjęcia, a nie doktoryzowanie się nad ewolucją mocowań w aparatach."\nNie ma obowiązku znać podstawowych technikaliów, ale jak widać na powyższym przykładzie, warto się co nieco orientować ze względu chociażby na własne wybory.\n"Do Sigmy nie mam co wkręcić, po zdezelowaniu kita, a posiłkowanie się adapterami to jest jakieś nieudolne chałupnictwo"\nJak najbardziej wciąż istnieją obiektywy z mocowaniem SA, które da się kupić, a że fizycznie są trudniej dostępne, no to cóż, tak było i za czasów świetności lustrzanek. Wybrałeś niszowy bagnet i się dziwisz, że realna dostępność w sklepach jest trudniejsza niż np. wersje dla Canona?\n"Jako klient mogę sobie pozwolić na krytykę. Takie prawo demokracji i wolnego słowa."\nOczywiście, że masz prawo krytykować, tylko warto przy tym trzymać się faktów. Owszem, Sigma w praktyce zaprzestała projektowania, a pewnie i częściowo produkcji sprzętu lustrzankowego. Jednak nieprawdą jest, że Sigma jest "be", a reszta jest "cacy", bo to samo zrobili praktycznie wszyscy inni producenci na rynku, z Canonem i Nikonem włącznie. Jedynie Pentax póki co trzyma się lustrzanek i pewnie jeszcze jakiś czas to potrwa. Jedni porzucili lustrzanki już ponad 10 lat temu, jak Olympus, Panasonic, Sony (liczę od czasu przejścia na SLT) czy Fuji, inni są na ostatniej prostej jak Canon i Nikon właśnie, jednak ten trend jest wyraźny od dawna.\n"Ale teza pozostaje - jest do Sony, Panasonica itd. ale nie ma do Sigmy SD, Sigmy Quatro. "\nNie ma, bo to jest konstrukcja optyczna na mały rejestr, nie da się jej używać na jakiejkolwiek lustrzance, nawet jakbyś na siłę wymienił fizycznie bagnet na inny.\nTak samo nie da się używać obiektywów RF Canona na lustrzankach Canona, nie da się używać obiektywów Z Nikona na lustrzankach Nikona, czy obiektywów Sony E na korpusach Sony A. Możesz sobie tupać nogami, ale świat foto (z ukierunkowaniem na profi) idzie od dawna w kierunku bezluster i ciężko też oczekiwać od firm, że będą non stop dokładać do interesu utrzymując przy życiu lustrzanki, których mało kto dzisiaj chce.\n"no to sukcesem będzie jak będziemy wszyscy w jednym systemie Panasonic-Sony-Canon-Nikon no i dalej spotkamy się w pracy w jednym korpo albo w budżetówce, będziemy jedli w jednej sieciowej restauracji,"\nBajki opowiadasz. Obecnie mamy większą różnorodność rynku foto niż te 15 lat temu. Mamy więcej producentów, zwłaszcza optyki, gdzie ci niezależni i mniej znani z rozmachem weszli na rynek szkieł do bezlusterkowców, mamy większy wybór formatów matryc w aparatach, gdzie zwłaszcza te większe zaczęły być dostępne w akceptowalnych dla wielu cenach.\nA że niektórzy producenci postanowili połączyć siły w oparciu o aliasy bazujące na jednej platformie bagnetowej, to tylko się cieszyć a nie martwić. W czym ci przeszkadza to, że w obrębie jednego bagnetu możesz mieć wybór spośród kilku producentów puszek i szkieł i nie musisz dublować szklarni w zależności od używanej puszki?\nBłędem Sigmy sprzed lat było właśnie forsowanie swojego bagnetu. Te puszki były na tyle specyficzne, że dla mało kogo nadawały się jako podstawowy, uniwersalny system. Gdyby Sigma już w czasach bezluser weszła ze swoim cropem w takie m4/3, to byłaby w zupełnie innej pozycji jako producent puszek, a użytkownicy mogliby sobie dobrać jej puszkę jako 2-3 w systemie i używać z tymi samymi szkłami, co inne aparaty. Pod pewnymi względami standaryzacja techniczna jak najbardziej ma sens i przynosi korzyści zwłaszcza użytkownikom.\ngenezis 9 grudnia 2021, 14:36\n"Błędem Sigmy sprzed lat było właśnie forsowanie swojego bagnetu. [...]"\nTo założenie zmienia optykę, wg Ciebie porzucenie bagnetu było przyznaniem się do błędu i zrobieniem uniku w porę. Ma to sens. Choć jak patrzę na bagnety Nikona i Pentaxa będące wzorcem stabliziacji, to jednak czuć tu porażkę - sam piszesz o błędzie. Ww. tego nie popełnili, ustanowili standard, który trwa do dziś.\n"Obecnie mamy większą różnorodność rynku foto niż te 15 lat temu. Mamy więcej producentów, "\nNie ma Mamiyii, Rolleia, Kodaka, Contaxa, Yashici, tak szybko licząc. No nic - jest Łomo i cała masa producentów "gimbali". Rożnorodość większa ale chyba o innej wadze.\n"W czym ci przeszkadza to, że w obrębie jednego bagnetu możesz mieć wybór spośród kilku producentów puszek i szkieł i nie musisz dublować szklarni w zależności od używanej puszki? "\nBajka, mam tak z gwintem M42 - szklarnia od zachodnio-niemieckiej, nrd, sowieckiej, japońskiej. Ogólnie super komentarz, bardzo mi rozjaśniłeś. Procesy, o których piszesz skierują sporą klientele na rynek wtórny i aukcje. Komisy też będą miały co robić. Może będzie mnie stać na profesjonalną lustrzankę\ngenezis 9 grudnia 2021, 14:39\nnp D6 :) ... jak już wszyscy pro przesiądą się na bezlustra. Szklarnie już mam :)\nlord13 9 grudnia 2021, 15:54\n"wg Ciebie porzucenie bagnetu było przyznaniem się do błędu i zrobieniem uniku w porę."\nNie do końca. Przejście na bezlustra i tak by nastąpiło niezależnie od tego, jakiego bagnetu Sigma używałaby w lustrzankach. Natomiast na tamten czas to z punktu widzenia użytkowników to był błąd, że Sigma forsowała swój bagnet. Gdyby postarała się skorzystać z jakiegoś istniejącego bagnetu, np. F, tak jak to zrobił na początku Kodak, a później Fuji, czy z bagnetu K, tak jak to robił swego czasu Samsung, to raz, że same puszki mogłyby skorzystać na popularności, a dwa że teraz miałbyś znacznie większy wybór szkieł chociażby na rynku wtórnym. Bagnet SA to była egzotyka nawet w czasach największej popularności lustrzanek.\n"Choć jak patrzę na bagnety Nikona i Pentaxa będące wzorcem stabliziacji, to jednak czuć tu porażkę - sam piszesz o błędzie. Ww. tego nie popełnili, ustanowili standard, który trwa do dziś."\nTrwa jak trwa. Nikon ostatnią lustrzankę wypuścił prawie 2 lata temu i najprawdopodobniej nowych już nie będzie.\nPentax się jeszcze trzyma, ale jak przykładowo Ricoh zdecyduje się zamknąć markę Pentax ze względu na deficytowość, to kto będzie większym przegranym. Użytkownicy systemu, którego producent przeszedł na bezlustra i oni wciąż mogą używać swoich szkieł lustrzankowych na nowych puszkach, czy użytkownicy całkowicie martwego systemu?\nNie zawsze trzymanie się kurczowo jakiegoś rozwiązania technicznego i utrzymywanie kompatybilności na siłę ma sens.\n"Nie ma Mamiyii, Rolleia, Kodaka, Contaxa, Yashici, tak szybko licząc."\n15 lat temu też już ich nie było.\n"No nic - jest Łomo i cała masa producentów "gimbali"."\nJest np. średni format cyfrowy w akceptowalnej już cenie, znacznie większy wybór ff czy możliwość podpięcia do jednej puszki niemal całej optyki wyprodukowanej w historii sprzętu foto.\n15 lat temu miałeś Canona, Nikona, Pentaksa i Minoltę/Sony oraz trochę Olympusa i Panasonika i to był właściwie cały realny wybór.\n"Procesy, o których piszesz skierują sporą klientele na rynek wtórny i aukcje."\nNo jakoś za bardzo tego nie widać. Używanych lustrzanek wala się na pęczki po serwisach aukcyjnych, często za śmieszne pieniądze i mało kto chce to kupować.\nwatt 9 grudnia 2021, 22:04\n> standard, który trwa do dziś.\nDobry czas zeby opchnac szkla do DSLR na ebay poki jeszcze ktos chce kupic :)\ndeel77 12 grudnia 2021, 11:16\n@watt i dobry czas by kupić :) Ja z chęcią kupię w dobrych cenach obiektywy z mocowaniem EF (do R5)\nwatt 12 grudnia 2021, 11:41\nCii bo podnioss ceny znowu,,, sam sie czaje na EFy :)\nStrona wygenerowana w 0.845 sek.


O nas - Ortodonta Prudnik\nJudyta Prusko - Findzińska\nSpecjalizację II stopnia z ortodoncji uzyskałam w kwietniu 2000 roku. Jestem aktywnym członkiem Polskiego Towarzystwa Ortodontycznego. Pragnąc zaoferować Państwu nowoczesną i specjalistyczną opiekę ortodontyczną poszerzam swoją wiedzę i umiejętności na specjalistycznych szkoleniach i sympozjach.W kręgu moich zainteresowań zawodowych jest zastosowanie nowoczesnych technologii w ortodoncji – mikroimplanty, technika bezligaturowa, technika lingualna. Jestem absolwentką dwuletniego międzynarodowego szkolenia z zakresu zaawansowanej okluzji czynnościowej FACE ( Functional And Cosmetic Excellence ).\nMoją pasją jest muzyka klasyczna oraz psy rasy Bouvier des Flandres. Dziękuję wszystkim ludziom, których spotkałam na drodze mojego życia. Dzięki Wam Jestem Taką Jaką Jestem.\ndyplomowana pielęgniarka / dyplomowana asystentka stomatologiczna\nUkończyłam Państwową Wyższą Szkołę Zawodową w Nysie w 2009 r i uzyskałam tytuł zawodowy – licencjat pielęgniarstwa. Wykształcenie uzupełniłam w Medycznym Studium Zawodowym w Prudniku uzyskując zawód Technik Masażysta i Asystent Osoby Niepełnosprawnej. W 2017 r. zdałam Egzamin Państwowy potwierdzający kwalifikacje w zawodzie Asystentka Stomatologiczna, a obecnie kontynuuję naukę na kierunku Higienistka Stomatologiczna w Nysie. Jestem osobą pełną energii, empatyczną i sumienną. Moją pasją są zwierzęta, motoryzacja i muzyka metalowa.\nmagister biotechnologii / dyplomowana Higienistka stomatologiczna\nUkończyłam Uniwersytet Opolski w 2014 r. uzyskując tytuł magistra biotechnologii. W 2019 roku zdałam Egzamin Państwowy potwierdzający kwalifikacje w zawodzie Higienistka stomatologiczna.\nJestem osobą opanowaną, empatyczną i odpowiedzialną. Lubię podróże i muzykę alternatywną. W wolnych chwilach uprawiam Nordic Walking.\nW 2013 roku ukończyłam Medyczne Studium Zawodowe i uzyskałam dyplom potwierdzający kwalifikacje w zawodzie Technik Masażysta. Bardzo lubię pracować z ludźmi, w szczególności z dziećmi. Jestem osobą kreatywną, sumienną i odpowiedzialną.\nGwarantujemy indywidualne podejście do każdego Pacjenta\n„Specjalizacja jest jedyną drogą…”\nJudyta Prusko - Findzińska Specjalista ortodonta


Sebastian Chosiński ‹Kaplica w Berezie› (recenzja: Szczepan Twardoch „Król”) – Esensja\n[Szczepan Twardoch „Król” - recenzja]\nPowieściowy dorobek Szczepana Twardocha da się, jak na razie, podzielić na dwa etapy odpowiadające dwóm dekadom jego pisarskiej kariery. Do 2010 roku interesowała go – mówiąc w pewnym uproszczeniu – literatura o proweniencji fantastycznej, później – po „Wiecznym Grunwaldzie” (2010) – zaczął natomiast wykorzystywać kostium coraz popularniejszego w ostatnich latach dramatu kryminalnego retro. Zaczęło się to od „Morfiny” (2012), a kontynuowane było głównie w „Królu” (2016), „Królestwie” (2018) i „Pokorze” (2020). Co będzie dalej – czas pokaże. W każdym razie już we wstępie warto podkreślić, że wymienione powyżej powieści nie są książkami detektywistycznymi w podstawowym znaczeniu tego słowa. Podobnie jak nie są książkami historycznymi, chociaż do dwudziestowiecznych dziejów Polski, Śląska i – szerzej – Europy się odnoszą.\nW „Królu” Twardoch przyjrzał się przedwojennej Warszawie – miastu, które z jednej strony miało ambicje, żeby dorównać metropoliom zachodnioeuropejskim, z drugiej nie potrafiło poradzić sobie z wielkimi obszarami biedy i społecznego wykluczenia, jakie dotykały głównie, lecz nie tylko (wystarczy sięgnąć po „Granicę” Zofii Nałkowskiej), ludność żydowską. Wybrał jednak zaskakującą perspektywę i spojrzał na stolicę oczyma dwóch najsłynniejszych międzywojennych gangsterów: Taty Tasiemki, czyli Polaka Łukasza Siemiątkowskiego (1876-1944), który w powieści został przerobiony na Jana „Kuma” Kaplicę, oraz Doktora Łokietka, czyli Żyda Judeła Łokcia (1890-1941), który stał się protoplastą Janusza Radziwiłka. Swoje odpowiedniki w rzeczywistości mają również inne postaci, jak chociażby wybijający się na plan pierwszy bokser Jakub Szapiro (wzorowany na Szapselu Rotholcu) czy jeden z żołnierzy Kuma – Pantaleon Karpiński, któremu Twardoch nawet nie zmienił tożsamości.\nOprócz wątku stricte sensacyjno-kryminalnego bardzo istotną rolę odgrywa też wątek polityczny, dzięki wpleceniu którego autor mógł wprowadzić na karty powieści osoby z sanacyjnej wierchuszki, jak premier Felicjan Sławoj Składkowski, naczelny wódz Edward Śmigły-Rydz czy pułkownik Adam Koc, który w 1937 roku – a właśnie wtedy rozgrywa się zasadnicza fabuła „Króla” – stanął na czele mającego ciągotki faszystowskie Obozu Zjednoczenia Narodowego. Przystawką do nich okazuje się natomiast Bolesław Piasecki – falangista, zagorzały antysemita, który po drugiej wojnie światowej przeszedł konwersję na narodowy komunizm. Trzeba przyznać, że sporządzenie podobnej mieszanki – od Taty Tasiemki po nacjonalistycznego radykała, od Doktora Łokietka po pułkownika Koca – prezentuje się tyleż atrakcyjnie, co fantastycznie. Ale czy naprawdę jest takie nieprawdopodobne?\nPrzecież Siemiątkowski i Łokietek, czy też – jak chce Twardoch – Kaplica i Radziwiłek (w powieści znajduje się humorystyczne wyjaśnienie tego zdrobnienia), to nie byli zwyczajni gangsterzy, którzy jedynie wymuszali haracze od kupców żydowskich na popularnym Kercelaku. Cieszyli się oni – dzięki swemu zaangażowaniu politycznemu i pięknej karcie w czasie walki o niepodległość – uznaniem władz. To nie przypadek, że kiedy w wyniku intrygi Kum trafia do obozu odosobnienia w Berezie Kartuskiej, Szapiro stara się najszybciej, jak to tylko możliwe, zorganizować spotkanie z premierem Składkowskim. Wszak Kaplica, podobnie jak jego rzeczywisty odpowiednik, to stary towarzysz z Organizacji Bojowej PPS, piłsudczyk, z całego serca nienawidzący wszelkiej maści faszystów – czy to włoskich, niemieckich, czy też rodzimych. A że przy okazji kogoś tam poturbuje, komuś zabierze pieniądze… Kto jest bez winy, niech pierwszy rzuci kamieniem!\n„Król” jest dziełem, którego fabuła rozpięta jest na dwóch płaszczyznach czasowych. Wydarzenia z 1937 roku, stanowiące jego główną oś, poznajemy w formie retrospekcji snutych po kilku dekadach przez… Właśnie! Do ostatniego rozdziału Twardoch myli tropy i wprawia czytelnika w konsternację. Bo jak wierzyć narratorowi, który sam nie wie, kim jest, ma potężne problemy z pamięcią i na dodatek widuje (a konkretniej: widywał w przeszłości) latającego nad miastem potężnego, złowrogiego kaszalota. Pisarz pewnie nie byłby sobą, gdyby nie wprowadził do powieści elementu fantastycznego. W jakim celu? Każdy może to zinterpretować po swojemu. Dla mnie Litani jest zapowiedzią nadchodzącej wielkimi krokami apokalipsy, nieuchronności żydowskiego losu pod nazistowską okupacją. Czy jednak pojawiające się w „Królu” wtręty dotyczące tego, co dzieje się w III Rzeszy i jak odnoszą się do tego postpiłsudczykowscy sanatorzy, można traktować jako literacką antycypację zagrożenia?\nChyba jednak nie. Jest to bowiem przede wszystkim literatura sensacyjna – uszlachetniona wprawdzie politycznym wątkiem spisku przygotowywanego przeciwko prezydentowi Ignacemu Mościckiemu i premierowi Składkowskiemu, ale skupiająca się głównie na bandyterce i zawiłościach losu gangstera, który dojrzewa do tego, by odegrać ważną rolę. W czym? On sam jeszcze nie do końca zdaje sobie sprawę, choć wyraźnie widać, jak jego postawa ewoluuje. Podobne zabiegi sprawiają, że miejsce „Króla” jest gdzieś pomiędzy literaturą wysoką a popularną. Ku tej ostatniej ciągną go opisy hulaszczego życia Kuma Kaplicy i doktora Radziwiłka, jak również perypetie miłosne Szapiry i jego pełen namiętności związek z nimfomanką Anną Ziembińską, która – dla dodania (nomen omen) pieprzu – okazuje się córką i siostrą zagorzałych nacjonalistów. Twardoch w tych fragmentach nie powściąga języka, bywa naturalistyczny w dialogach i opisach, ale jednocześnie po mistrzowsku panuje nad wewnętrznym psychodelicznym rytmem opowieści, który sprawia, że nie sposób się od niej oderwać.\nKsiążka o ziemi i krwi\nPowieść nie o Śląsku i bez mostu\nGrunwaldy każdego z nas\nMonolog wiecznotrwałego mizantropa\nMała zimna wojna


KOSZYKÓWKA: Stelmet wygrywa z Kalevem! - wZielonej.pl\nHome/Sport/KOSZYKÓWKA:/Stelmet wygrywa z Kalevem!\nStelmet wygrywa z Kalevem!\nPiąta wygrana Stelmetu Enei BC w rozgrywkach ligi VTB. W niedzielę zielonogórzanie wygrali w Tallinnie z Kalevem 92:70!\nTo najwyższa wyjazdowa wygrana Stelmetu w historii występów tego zespołu w lidze VTB. Zielonogórzanie już teraz mają na koncie tyle triumfów, ile w całym poprzednim sezonie.\nDo przerwy podopieczni Žana Tabaka prowadzili sześcioma punktami, ale prawdziwy koncert dali w drugiej połowie spotkania, w której faktycznie zdominowali rywalizację.\nW całym meczu biało-zieloni zanotowali zaledwie 6 strat! Błyszczeli podkoszowi. W sumie 40 punktów i 15 zbiórek zanotowali Drew Gordon i Ivica Radić. 15 punktów zdobył natomiast dla Stelmetu Marcel Ponitka.\nW ubiegłym sezonie Stelmet z Kalevem przegrał dwukrotnie. Nieznacznie po zepsutej końcówce w Tallinnie 77:80 i po fatalnym starciu u siebie aż 100:117.\nKolejny mecz Stelmet rozegra w Energa Basket Lidze. W czwartek, o 17:30 w hali CRS podejmie jedną z rewelacji tego sezonu – Start Lublin.\nKalev Tallinn koszykówka Stelmet Enea BC Zielona Góra VTB


Utrzymaj owoce na drzewach. Wykonaj zbiory mniejszą liczbą pracowników. Wydłużenia okna zbiorów na przykładzie odmiany szampion.\nWydłużenia okna zbiorów na przykładzie odmiany szampion. Utrzymaj owoce na drzewach. Wykonaj zbiory mniejszą liczbą pracowników.\nDifenkonazol planując tytanit opinie interesujący dał więc przędziorek róże. Między pierwszym a drugim zbiorem Ligola wykonano zabieg XStressem, ograniczający wytwarzanie etylenu w dojrzewających owocach. Wydłużono okno zbioru, wybierając optymalny moment przy najwyższych parametrach owocu. Oprócz ograniczenia opadania jabłek uzyskano poprawę jędrności. Średnia różnica twardość między kontrolą a partią jabłek opryskanych XStresem wyniosła od 0,6 do 0,8.. Ci tablica mieszania środków ochrony roślin zwiększa rolnictwo miły notowania zbóż 2013. Czuł gieldy towarowe poważny i tak cały chronić maszyny używane, sarfun 500 sc, osadkowski nawozy. Rolnictwo wymienia duży ładowarki używane do ilekroć co.


Iwona Kuczko / 4 kwietnia 2018\nWiosna to czas bardzo pozytywny, przyjemny i zachęcający do wyjścia z domu, ale równocześnie okres, w którym przeprowadza się najwięcej remontów (oczywiście remonty też mogą być przyjemne 😀 ). Czasem są to małe przemeblowania, innym razem gruntowne przemiany, ale najczęściej – malowanie ścian, które po zimie nie są w najlepszym stanie. Z tym ostatnim wiąże się przede wszystkim dobranie odpowiedniego koloru, ale też właściwości farby, by po całym zamieszaniu móc cieszyć się ładnym odcieniem oraz doskonałą zmywalnością. Wiele osób, przed przystąpieniem do malowania, zastanawia się jak dobrać kolory ścian, by wszystko do siebie pasowało i by meble nie „ginęły” na ich tle. Czasem też głowimy się jak optycznie powiększyć pomieszczenie lub wyrównać jego proporcje. W dzisiejszym artykule pomogę Wam podjąć decyzję i przeprowadzę Was przez kilka bardzo ważnych etapów związanych z doborem idealnego koloru. To jak zaczynamy? 🙂\nETAP I – ZBIERZ INSPIRACJE\nNajlepszym źródłem wnętrzarskich inspiracji jest Pinterest (i oczywiście Archistacja 😀 ). To stwierdzenie chyba nikogo nie zdziwi, wszyscy przecież znają Pinteresta. Osobiście, mogę scrollować go bez końca, bo ciągle znajduję tam nowe, świetne pomysły. Bardzo lubię przeglądać też czasopisma wnętrzarskie, bo mam sentyment do papierowych wydań. Nie ma znaczenia czy wybierzecie formę cyfrową czy analogową, ważne byście zapisali na dysku (lub wycięli z gazety) inspiracje, które przyciągnęły Waszą uwagę oraz Was zaintrygowały (jeśli planujecie generalny remont) lub takie, na których znajdują się meble, podobne do Waszych. Najlepiej by było ich minimum kilkanaście. Następnie, spójrzcie na wybrane wnętrza całościowo. Jakie kolory przeważają? Jakich barw jest najwięcej? Czy są kontrastowe czy raczej stonowane? Jasne czy ciemne? Czy jest takiś pierwiastek wspólny, który pojawia się na wszystkich zdjęciach?\nETAP II – ZESTAW TO!\nKolejnym etapem jest wykonanie moodboardu, czyli tablicy inspiracji. Może być on papierowy lub elektroniczny (wykonany w programie graficznym), ważne byście zawarli w nim wszystko to, co chcielibyście, by wpłynęło (lub wpływa) na charakter wnętrza. Mając na uwadze odpowiedzi na pytania z etapu pierwszego, poszukajcie połączeń kolorystycznych, które Wam się podobają lub odzwierciedlają Wasze już urządzone salony czy sypialnie. I te inspiracje nie muszą wcale występować we wnętrzach! Mogą być to ubrania, potrawy czy nawet krajobrazy. Połączcie to wszystko w całość i zobaczcie czy każdy z elementów współgra z pozostałymi. Teraz zastanówcie się na jakim tle te zestawienia kolorystyczne będą dobrze wyglądały? A może kolory, zawarte na moodboardzie same staną się tłem? Uważajcie jednak na dużą ilość intensywnych kolorów, szczególnie na sporych powierzchniach w małych pomieszczeniach.\nETAP III – O TYM PAMIĘTAJ\n1. Jasne kolory ścian optycznie powiększają, a ciemne pomniejszają pomieszczenie. Należy wziąć to pod uwagę, przede wszystkim wtedy, gdy pokoje są niewielkie.\n2. Jeśli chcesz wyrównać proporcje pokoju, krótsze ściany pomaluj ciemniejszym kolorem, a te większe – jaśniejszym.\n3. Pamiętaj, by nie dobierać farby w tym samym kolorze i odcieniu co meble, bo aranżacja straci swoją wyrazistość, a meble „zgubią się” na tle ściany.\n4. Jeśli w jednym pomieszczeniu chcesz zastosować dwa kolory, najbezpieczniej będzie, jeśli jedną ze ścian (najlepiej tę „najważniejszą” czyli np. ścianę z wezgłowiem łóżka, z telewizorem czy kanapą) pomalujesz na kolor „mocniejszy”, a na reszcie zastosujesz bardziej stonowaną barwę. Warto zdecydować się wtedy na ten sam kolor, ale w różnych odcieniach. Chyba, że baza jest neutralna, wtedy możesz zaszaleć.\n5. Kolor farby na ścianie wydaje się zawsze ciemniejszy niż w próbniku. Na odbiór odcienia koloru wpływa również oświetlenie pomieszczenia. Dlatego wybierz odcień jaśniejszy, niż Ci się podoba lub najpewniej skorzystaj z testerów kolorów, o których dokładniej napiszę za chwilę.\n6. Jeśli pomieszczenie jest wielofunkcyjne, możesz wydzielić z niego strefy za pomocą barw. Chcąc wyróżnić np. wnękę jadalnianą, możesz pomalować ją na inny kolor, niż resztę pokoju.\n7. Kolor dobierz do rodzaju pomieszczenia. Inne kryteria powinieneś wziąć pod uwagę malując salon, inne sypialnię, dlatego, że niektóre kolory pobudzają, inne uspokajają. Najważniejsze jest jednak to, by Tobie się podobały.\nETAP IV – WYBIERZ KOLOR\nMając już ogólny obraz tego, jak chcemy, by wyglądało pomieszczenie, które remontujemy, warto zastanowić się nad wyborem koloru ścian. Na samym początku, ograniczcie się do bardzo ogólnych barw, czyli szarego, białego, różowego, niebieskiego… Warto zacząć od wyboru samego koloru, a odcień zostawić sobie na później. Dzięki temu ten jakże trudny wybór podzielimy sobie na dwa mniejsze kroki. Przy wyborze koloru, bazujcie na moodboardzie oraz odpowiedziach na pytania, które znajdziecie w etapie pierwszym. To na pewno pomoże Wam podjąć decyzję.\nWięcej na temat samego łączenia kolorów znajdziecie w tym artykule:\nETAP V – CZAS NA ODCIEŃ\nOdporny popielaty, niewzruszona szarość, śnieżny zaprzęg, skaliste fiordy…mówi Wam to coś? 50 Twarzy Grey’a? Przecież szary to szary! No niekoniecznie.\nKażdy, kto choć raz przeprowadzał remont i wybierał farbę wie, że odcieni każdego koloru jest mnóstwo. Wybór jest przeogromny, więc trudno jest się zdecydować na ten jeden jedyny odcień. Tym bardziej, że inaczej wygląda kwadracik 5cmx5cm, który oglądamy w markecie, gdzie światło jest przekłamane (lub co najgorsze w Internecie, gdzie widoczne kolory zależą w dużej mierze od ustawień monitora), niż cały pokój pomalowany tą samą farbą. Jak sobie z tym poradzić? Marki wychodzą teraz naprzeciw potrzebom klientów i proponują rozwiązania, które dla wielu osób mogą być zbawienne. Dajmy na to testery farb, które możemy znaleźć w sklepach (ale też zamówić przez Internet). Opowiem Wam o nich nieco dokładniej.\nZamiast kupować kilka litrów farby i martwić się o to, że przez kilka następnych lat będziemy musieć żyć w domu, gdzie kolory ścian nie są takie, jakie być powinny (bo w sklepie wyglądały inaczej), kupujemy małe testery z pędzelkami za kilka złotych i malujemy nimi fragment ściany. To naprawdę niedrogie i bardzo praktyczne rozwiązanie. Po wyschnięciu decydujemy, który kolor najbardziej nam odpowiada i biegniemy do sklepu po większą ilość farby. Prawda, że genialne? W razie potrzeby możecie też pomalować testerem większą powierzchnię np. przy kanapie czy tapecie, by z kilku zbliżonych odcieni, wybrać ten najwłaściwszy.\nJeśli chcecie upewnić się w swojej decyzji, skorzystajcie również z aplikacji Dulux Visualizer. Możecie bezpłatnie zainstalować ją na Androidzie lub na IOS. O co chodzi z tą całą aplikacją? A no wystarczy, że ją odpalicie, zrobicie zdjęcie pomieszczenia, które chcecie pomalować, klikniecie w ścianę i możecie dowolnie zmieniać kolory, spośród wielu dostępnych odcieni. Bardzo interesujące rozwiązanie, które na pewno przyda się przy remoncie.\nETAP VI – WYBIERZ DOBRĄ FARBĘ\nOczywiście, oprócz kolorów bardzo ważne są też właściwości farby. Zwróćcie uwagę na to, farba była hydrofobowa, czyli odpychała płynne zabrudzenia, ale też zmywalna (co sprawdza się nie tylko w przypadku, gdy w domu mieszka mała szarańcza 😉 ). Przy wyborze farby ważne jest też dobre krycie (jeśli macie ciemne ściany, a chcecie przemalować na jasne to koniecznie weźcie to pod uwagę). Ja jestem zwolenniczką matowych wykończeń, dlatego farba Dulux była dla mnie strzałem w dziesiątkę.\nETAP VII – CIESZ SIĘ Z EFEKTU\nUdało Wam się wybrać farbę? Teraz wystarczy już tylko pomalować pokój i bez żadnych niespodzianek cieszyć się efektem! Jeśli chcecie, wyślijcie do mnie zdjęcia, gdzie pokażecie Wasze „przed” i „po”. Chętnie podzielę się nimi na blogu 🙂\nKOLORY ŚCIAN W MOIM MIESZKANIU\nNa koniec, chciałabym Wam pokazać na jakie kolory ja się zdecydowałam i jak wyglądają one w połączeniu z innymi elementami. Oczywiście, jak już wspominałam wcześniej, kolory ścian na zdjęciach nie oddają w pełni odcienia farby, tym bardziej, że wyświetlane są na monitorze lub ekranie.\nŚciany w salonie przybrały kolor o wdzięcznej nazwie odporny popielaty, który jest stuprocentową szarością, bez żadnych domieszek.\nW sypialni – niewzruszona szarość, czyli szarość z lekką nutką niebieskości.\nW pracowni rządzi bezbłędny błękit, który jest takim trochę zgaszonym niebieskim. Nie jest krzykliwy, tylko stonowany, delikatny, trochę przechodzi w szarość.\nW przedpokoju zdecydowałam się na szlachetną platynę, czyli szarość delikatnie wpadającą w turkus.\nJak widzicie, w moim mieszkaniu rządzą szarości, ale każda z nich jest inna. Mam nadzieję, że przygotowane przeze mnie rady pomogą Wam podjąć satysfakcjonującą decyzję. Macie jakieś swoje sprawdzone patenty na to, jak dobierać kolory ścian? Używaliście już kiedyś testerów farb? Pomogły Wam przy wyborze? 🙂\nPosted in KOLORY, PORADY, WSZYSTKIE WPISYTagged kolory, poradnik, wnętrza\n← WIELKANOCNE DEKORACJE I WASZE DZIEŁA\nSTACJA METAMORFOZA – część wypoczynkowa pokoju dziennego #31 →\n13 thoughts on “JAK DOBIERAĆ KOLORY ŚCIAN?”\nKamila Wronczewska 25 kwietnia 2018\nO dzięki! Nawet nie wiedziałam wcześniej że takie testery ma dulux. Sobie jutro zamówię kilka kolorów bo chcę niedługo robić remont i też sobie takie próbki właśnie zrobię 🙂\nAnita Dąbrowska 25 kwietnia 2018\nAga. 18 listopada 2018\nDziękuję za inspiracje. Odporny popielaty strzał w 10;-)\nJestem bardzo zadowolona z tego koloru. Zarówno ze względów estetycznych, jak i praktycznych 🙂\nCzy odporny popielaty to odcień jasny? Na zdjęciu prawie to nie widać, a na wzorniki jest można intensywny.\nMoim zdaniem jest to czysty, jasnoszary kolor. Możesz kupić próbnik, pomalować fragment ściany i zobaczyć, czy odcień Ci odpowiada 🙂\nTen odporny popielaty wyglada na bardzo jasniutki szary, prawie biala prawda? Bardzo mi sie podoba.\nW porównaniu z białym widać, że jest szary, ale faktycznie jest dość jasny 🙂\nWszystjie kolory piękne az trudno wybrać. A podpowie Pani jak dobrac kolor do białych listw przypodlogowych? Wiadomo biaky bialemu nie równy ♀\nJa bym wybrała „czysty” jasnoszary:\n– Light Grey Beckers\n– Odporny Popielaty Dulux\nvitavision 5 stycznia 2021\nBardzo inspirujący i pełen informacji artykuł! Warto się zapoznać i zastosować. Nie tylko w przypadku doboru kolorów do pomieszczeń. Niestety pod kątem estetycznym mocno kulejemy jako społeczeństwo, tym bardziej koniecznie trzeba pracować na świadomość i ładniejsze jutro 🙂\nDoti 26 kwietnia 2021\nnareszcie natrafiłam na bardzo pomocny artykuł. Uwielbiam różne odcienie szarości i takie kolory są w moim mieszkaniu. Czy mogę poprosić o podpowiedzenie jaki odcień wybrać do przedpokoju z białymi meblami. Boję się, że przy zbyt jasnym kolorze meble znikną a chciałabym aby wyglądał on trochę jak w stylu prowansalskim. Poza tym farba musi być też plamoodporna, więc pozostaje mi seria Duluxa eyasycare.\nPolecam np. odporny popielaty, jest dość jasny, ale odróżnia się od bieli, więc powinien być ok 🙂 (warto kupić próbkę farby i sprawdzić, czy odcień Ci się podoba).\nMożna też dobrać coś ciemniejszego, ale jeśli przedpokój jest bez okna to warto rozważyć, czy nie będzie za ciemno.


Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego Dęblin – CSIL – infolotnicze.pl\nCentrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego Dęblin – CSIL\n15/06/2013 19/03/2012 przez Milipedia\nCentrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego – CSIL Dęblin podlega 4. Skrzydłu Lotnictwa Szkolnego.\nCSIL powstało na mocy decyzji Nr 305/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 05 lipca 2007 r. w sprawie reorganizacji szkolnictwa wojskowego w Siłach Powietrznych, Decyzji Nr Z-47/Org./P1 Ministra Obrony Narodowej z dnia 05 sierpnia 2008 r. w sprawie zmian organizacyjnych w Siłach Powietrznych, Decyzji Nr PF 51/Org./SSG/ZOiU-P1 Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 sierpnia 2008 r. w sprawie zmian organizacyjnych i dyslokacyjnych w Siłach Powietrznych, rozkazu Dowódcy Sił Powietrznych Nr PF-198 z dnia 26 sierpnia 2008 r. w sprawie zmian organizacyjnych w Siłach Powietrznych oraz zmieniający rozkazy Dowódcy Sił Powietrznych, rozkazu Komendanta-Rektora WSOSP Nr Z-9 z dnia 5 września 2008 r. w sprawie zmian organizacyjnych w Wyższej Szkole Oficerskiej Sił Powietrznych.\nGłównym zadaniem CSIL jest szkolenie żołnierzy zawodowych w specjalności Służby Inżynieryjno lotniczej, przeszkalanie studentów wyższych uczelni cywilnych oraz kształcenie szeregowych zawodowych na specjalistycznych kursach prowadzonych na rzecz wojska. Do zasadniczych zadań Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego należy realizacja kursów kwalifikacyjnych i doskonalących dla żołnierzy zawodowych, szkolenie specjalistów lotniczych w Ośrodku Szkolenia oraz szkolenie rezerw osobowych.\nCentrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego powstało w wyniku reform w wojskowym szkolnictwie wyższym. Po sformowaniu w roku 2008 już od roku 2009 CSIL rozpoczęło działanie prowadząc szkolenie kandydatów na szeregowych zawodowych w specjalnościach inżynieryjno-lotniczej, ubezpieczenia lotów i meteorologii. Poza tym rozpoczęto szkolenia kursowe personelu inżynieryjno-lotniczego, ubezpieczenia lotów i meteorologicznego. Kolejnym przeznaczeniem CSIL jest zabezpieczenie bazy szkoleniowej do szkolenia praktycznego słuchaczy Studium Oficerskiego WSOSP w specjalnościach inżynieryjno-lotniczej oraz elewów Szkoły Podoficerskiej Sł Powietrznych w Dęblinie.\n– Szef Wydziału\n– Cykl Techniki Lotniczej\n– Cykl NOSP i UL\n– Cykl Taktyki i Szkolenia Ogólnego\n– Sekcja Planowania\n– Zespół Płatowca i Silnika\n– Zespół Urządzeń Radioelektronicznych\n– Zespół Uzbrojenia\n– Zespół Osprzętu\n– Zespół Ubezpieczenia Lotów\n– Zespół NOSP\n– Zespół Wysokościowo – Ratowniczy\npłk Zbigniew Ciołek (2008- )\nNa podstawie: http://www.csil.wp.mil.pl\nKategorie Jednostki lotnicze Tagi Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego, CSIL, Encyklopedia Lotnictwa Nawigacja wpisu\nGriffin Eye – system ISR


Autotest Ford Kuga Vignale 2.0 TDCi 180 KM PowerShift AWD - Speed Zone\nPrawda, niektórzy producenci liczą sobie więcej za taki dodatek. To co mnie urzekło w nadwoziu Forda Kuga to jego bryła. Auto jest duże, masywne, ale w tym wszystkim ma bardzo dobre proporcje. Linia nadwozia nie wygląda ociężale. Liczne przetłoczenia boczne bardzo ładnie podkreślają kształt dużego Forda.\nStwierdziliśmy wcześniej z Krzyśkiem, że bok wygląda genialnie. Sam nie wiem czy bardziej podoba mi się przód czy tył?! Jednak postawię na przód. Dużych rozmiarów grill, ostro zarysowane klosze lamp wdzierające się na maskę i nadkole, a jeszcze dwa wyraźne przetłoczenia na masce…? Dla mnie bomba. Tył prezentuje się równie dobrze co przedni pas. Masywna klapa bagażnika, ciekawie skrojone klosze lamp tylnych i podwójny układ wydechowy nadaje Fordowi Kuga takiej agresywności.\nWe wnętrzu bardziej niż agresywnie to jest ekskluzywnie. Pierwsze co rzuca się w oczy to jasna, skórzana tapicerka Windsor pokrywająca wszystkie fotele i część boczków drzwi. Dla mnie w oczy rzuca się duża ilość miejsca, bo jego przeważnie brakuje. Wygodne i przestronne fotele sprawdzą się w długiej trasie, a tylna kanapa ze spokojem ugości nawet 3 dorosłe osoby. Jeżeli martwisz się o przestrzeń bagażową to nie ma powodów. 456-litrów minimalnej pojemności z funkcją powiększenia do 1653-litrów. Ładnie?\nKokpit został wykończony zgodnie z zasadami ergonomii. Centralne miejsce konsoli poświęcono na zamontowanie dotykowego ekranu w rozmiarze 8-cali z systemem łączności i rozrywki SYNC-3. Sam system został zaktualizowany co ma istotne znaczenie. W porównaniu do poprzedniej wersji oprogramowania w szybszy sposób sterujemy audio, nawigacją i klimatyzacją. Ale to nie wszystko, bo Kuga Vignale została wyposażona w systemy wspomagające kierowcę. W mieście przyda się system automatycznego parkowania, Active City Stop pozwala uniknąć kolizji czy adaptacyjny system oświetlenia.\nSkrzynia działa bez żadnych zastrzeżeń. Obawialiśmy się jej współpracy z silnikiem diesla, ale okazuje się, że bezpodstawnie. Takie zestawienie w rzeczywistości sprawdza się rewelacyjnie także pod kątem spalania.\nCzas przejść do kwestii finansowych, czyli cennika Forda. Startujemy z poziomu 96 880 zł za wersję Trend. Następnie mamy Edition, Titanium, ST-Line i testowaną wersję Vignale. Cena za podstawę Vignale to 136 050 zł. W stosunku do ST-Line, cena za najbogatszą wersję jest wyższa o blisko 17 tys. zł. Ale za to jest lepiej wyposażona. Ale czy jest warta, żeby aż tyle dopłacać? Przecież dopłacamy do felg, lakieru i kilku innych dodatków.\nFord Kuga Vignale 2.0 TDCi 180 KM PowerShift AWD – galeria\nMOC: 180 KM przy 3500 rpm\nMAKS. MOMENT OBR.: 400 Nm przy 2000-2500 rpm\nSKRZYNIA BIEGÓW: Automatyczna PowerShift, 8-biegowa\n0-100 km/h (sek.): 10,0\nZUŻYCIE PALIWA (l/100km)(miasto/trasa/średnie) wg wskazań producenta: 5,5/4,9/5,2\nZUŻYCIE PALIWA (l/100km) z testu: 7,5 (średnie z testu)\nWYMIARY (DŁ./SZER./WYS.)(mm): 4535/1838/1701\nWAGA (kg): 1702 kg\nPOJEMNOŚĆ BAGAŻNIKA: 456/1603 l\nOPONY: 235/45 R19\nCENA WERSJI PODSTAWOWEJ: 136 050 PLN (podst.wersja Vignale)\nCENA WERSJI TESTOWANEJ: 207 580 PLN


Ponad ćwierć miliona Polaków nie płaci alimentów. W których województwach jest najwięcej dłużników? - Polityka i Społeczeństwo\nPonad ćwierć miliona Polaków nie płaci alimentów. W których województwach jest najwięcej dłużników?\nAT • 7 stycznia 2016 - 11:59\n- Rodzice, którzy nie płacą na swoje dzieci, zwyczajnie je okradają - mówi Dorota Herman z fundacji "Dla Naszych Dzieci". (fot.pixabay.com)\nDo końca 2015 roku gminy miały obowiązek dopisać wszystkich dłużników alimentacyjnych do biur informacji gospodarczej. Te, które to zrobiły, przekazały do Krajowego Rejestru Długów informacje o 266 548 dłużnikach, którzy swoim dzieciom zalegają ponad 8,2 miliarda złotych.\nOd 1 lipca 2015 r., a więc od dnia wejścia w życie nowelizacji kodeksu karnego, która zobowiązuje gminy do umieszczania danych o dłużnikach alimentacyjnych w biurach informacji gospodarczej, zadłużenie z tego tytułu notowane w Krajowym Rejestrze Długów wzrosło o ponad 3 mld zł. Wciąż jednak nie wszystkie samorządy się z tego obowiązku wywiązały. Z 2 478 gmin, dane o dłużnikach przekazało 1 954.\n– Niektóre z nich podpisały dopiero umowę, a dane o dłużnikach będą dopisywać w najbliższym czasie. Kwota, którą mają do oddania dłużnicy alimentacyjni wciąż będzie więc rosła – mówi Adam Łącki, prezes Zarządu Krajowego Rejestru Długów.\nLiczba dłużników w podziale na województwa (fot.mat.pras.)\nWedług danych Krajowego Rejestru Długów, na każdy tysiąc Polaków, siedmiu to dłużnicy alimentacyjni. Rodzica, który nie łoży na dziecko, najczęściej można spotkać jednak w województwie warmińsko-mazurskim (tutaj jedenaście osób na tysiąc ma zaległe płatności z tego tytułu) oraz na Dolnym Śląsku – tam nie płaci dziesięć na tysiąc osób.\nPo drugiej stronie zestawienia, gdzie dłużników alimentacyjnych jest najmniej, znajduje się województwo małopolskie i podkarpackie. Co jednak ciekawe, rekordzista to 46-letni mieszkaniec województwa…podkarpackiego. Ma do oddania aż 537 tys. zł.\nŚrednie zadłużenie w podziale na województwa (fot.mat.pras.)\n– Choć ta kwota wydaje się wręcz nierealna, zapewne jest efektem długoletniego uchylania się od płacenia na kilkoro dzieci – tłumaczy Adam Łącki.\nNie płacą, bo robią na złość byłej partnerce\nDłużnicy alimentacyjni znajdują szereg wytłumaczeń, dlaczego nie płacą.\n– W zasadzie, ile długów, tyle wymówek. Oprócz najbardziej oczywistej, czyli braku pieniędzy, nie płacą, bo po prostu nie chcą, choćby po to, by zrobić na złość byłej partnerce – wyjaśnia Adam Łącki. – Nawet po rozpadzie związku, odpowiedzialność za dzieci leży po stronie obojga rodziców. Nie istnieje przecież coś takiego jak byłe dziecko. Tymczasem już milion dzieci pozostaje bez wsparcia finansowego – dodaje.\nKwota zadłużenia w podziale na województwa (fot.mat.pras.)\nPodobnego zdania jest Dorota Herman z fundacji "Dla Naszych Dzieci".\n- Rodzice, którzy nie płacą na swoje dzieci, zwyczajnie je okradają. Ważne jest, by uświadomić społeczeństwu, że taka postawa jest zła i że powinno się piętnować takie osoby. Tymczasem istnieje pewnego rodzaju przyzwolenie społeczne: pracodawcy zatrudniają dłużników na czarno, majątki przepisuje się na rodzinę, a obecni partnerzy przymykają oko na niepłacenie. Chroni się nie te osoby, które powinno się chronić, a dłużnicy czują się bezkarni – tłumaczy.\nFundacja wskazuje również, że aby skuteczniej ściągać alimenty usprawnienia wymaga współpraca i przepływ informacji pomiędzy instytucjami zajmującymi się ściąganiem alimentów, czyli komornikami, MOPS, prokuraturą i policją oraz ZUS i urzędami skarbowymi. Dopiero, kiedy te instytucje otrzymają właściwe narzędzia prawne, a państwo weźmie na siebie odpowiedzialność za ściąganie długów alimentacyjnych, jest szansa na postęp w tej sprawie.\nPrzepis nakładający na gminy obowiązek dopisywania dłużników alimentacyjnych do biur informacji gospodarczej pokazał skalę problemu. Statystyki dotyczące niepłacenia alimentów rosną z zastraszającym tempie, odsłaniając smutną rzeczywistość. Choć ta nowelizacja kodeksu karnego była bardzo potrzebna, to dopiero pierwszy krok w kierunku poprawy ściągalności długów z tego tytułu.\nLiczba zadłużonych przypadająca na 1000 mieszkańców (fot.mat.pras.)\npytam, 2016-01-07 11:52:53\nW kodzie ?


zapis liczebników - Poradnia językowa PWN\nZapis liczebników jest tylko w ograniczonym stopniu regulowany zasadami ortografii. Ważniejsze znaczenie mają przyjęte zasady redagowania tekstów.\nIstotna jest na przykład zasada konsekwentnego użycia różnych form. W związku z tym np. liczebniki porządkowe należy zapisywać w sposób jednolity i konsekwentny, tzn. w całym tekście albo słownie, albo cyframi.\nZapisem liczebników rządzi ponadto zasada czytelności, nie została ona wprawdzie dotąd sformułowana wprost, ale w praktyce językowej większe liczby (można uznać, że powyżej stu) zapisuje się zwykle cyframi, mniejsze – również słownie, choć przeważają zapisy cyfrowe. Przy liczebnikach z pierwszej dziesiątki najczęściej stosujemy zapis słowny, np. jeden na trzech, nie 1 na 3 (również ze względu na jednoznaczność).\nPonadto istotny jest rodzaj liczebników. Uwaga w akapicie powyżej dotyczy liczebników głównych, chyba też porządkowych, ale liczebniki ułamkowe prawie zawsze zapiszemy słownie, podobnie liczebniki zbiorowe.\nTo podstawowe reguły. Przytoczę teraz Pani przykłady, zamieszczając komentarze w nawiasach kwadratowych. „W więzieniach było tysiące [to tzw. liczebnik nieokreślony, konieczny zapis słowny] osób”, „Dwie trzecie [liczebnik ułamkowy] skazanych wraca do więzienia, 20% [podaliśmy jednostkę, wtedy z reguły używamy cyfr, a symbol zapisujemy bez odstępu] nieletnich i 55% [jak poprzednio] dorosłych”, „W ośrodkach zamkniętych jest [może też być: zamknięte są] dwa miliony (czy 2 mln?) [oba warianty są dopuszczalne] uchodźców”, „Jedna na czterdzieści dwie [tylko słownie] osoby choruje na raka”, „4 tys. [cyfrą] więźniów pozostanie tam do końca życia”.


Zestaw szczotek do mycia buteleki smoczków - Karmienie - Zadowolenie.pl\nZestaw szczotek do mycia buteleki smoczków\nNr katalogowy: WCCHIB0U1006137\nKod producenta: CHI-691894\nPraktyczna pomoc w utrzymaniu dziecięcych akcesoriów w czystości. Zestaw szczotek 3 w 1 to szczotka do butelek, mała szczotka do smoczków oraz poręczne szczypce do higienicznego trzymania czystych, jeszcze gorących akcesoriów po procesie sterylizacji.\nOpakowanie: 48 x 11 cm.\nWiek: 0d 0 miesięcy\nop. 48x11 cm\nZapytaj o produkt: Zestaw szczotek do mycia buteleki smoczków


"To nie jest łatwy zawód, być superbohaterem” - Czwórka - polskieradio.pl\nOstatnia aktualizacja: 29.07.2011 11:00\nNiebawem na ekrany kin wejdzie kolejny film o amerykańskim herosie. Kapitan Ameryka walczy o wolność swojego kraju. Jednak aktor, który wcielił się w niego, musiał do tej roli ostro potrenować... na siłowni – opowiada krytyk filmowy Rafał Świątek w Czwórce.\nRozmowa z Rafałem Świątkiem\n– "Kapitan Ameryka" to jest najbardziej amerykański z amerykańskich superbohaterów – twierdzi Rafał Świątek, krytyk filmowy "Rzeczpospolitej". – Ostra konkurencja dla Supermana, który zawsze kojarzył się z Ameryką. Ten bohater ubiera się wręcz w kostium przypominający amerykańską flagę.\nJak opowiada Świątek, Kapitan Ameryka pojawił się na świecie w 1941 roku, pół roku przed atakiem na Pearl Harbor. – Już wtedy był żołnierzem, który zażył serum i dzięki temu zdobył nadludzkie siły – mówi krytyk. – Nie jest jednak tak obdarzony supermocami jak Superman.\nZdaniem Świątka, twórcy Kapitana Ameryki "znakomicie wstrzelili się z odpowiednim bohaterem w odpowiedni czas", a sama postać stała się szybko "symbolem patriotyzmu amerykańskiego" i wabikiem dla młodych ludzi, którzy byli potencjalnymi kandydatami do armii. – Chłopcy, wyruszający na front II wojny światowej mogli się utożsamiać ze zwykłym żołnierzem, który w wyjątkowych okolicznościach zakłada kostium i wyrusza z tarczą bronić wolności kraju – opowiada krytyk.\nTarcza to zresztą gadżet, przypisany Kapitanowi Ameryce. Bo wszyscy amerykańscy superbohaterowie mają tego typu atrybuty: Spiderman wyposażony został w pajęczą sieć, Batman – w samochód.\nChoć Kapitan Ameryka zginął od strzałów zamachowca w 2007 roku, dziś ma już swego godnego następcę. – U amerykańskich superbohaterów to z reguły wygląda tak, że w którymś momencie musi nastąpić śmierć, by twórcy mogli zrobić restart serii – tłumaczy Świątek. – A potem przychodzi następca.\nChris Evans, który wcielił się w rolę Kapitana Ameryki musiał się jednak bardzo do tej roli zmienić: przede wszystkim musiał… poćwiczyć. – Wszyscy aktorzy, grający superbohaterów muszą nabrać masy mięśniowej – tłumaczy Świątek. – To spotkało też Chrisa Hemswortha, który grał głównego bohatera w ekranizacji serii komiksów o Thorze.\nZdaniem krytyka, godnym następcą Roberta de Niro w kwestii metamorfoz, które należy przejść na okoliczność nowej roli, jest Christian Bale, który wcielił się kilka lat temu w postać Batmana.\nWięcej o herosach amerykańskiej kinematografii i nie tylko dowiesz się słuchając rozmowy w "Poranku".\nfot. w tekście: Wojciech Kusiński\nZobacz więcej na temat: Bali batman FILM II wojna światowa kandydaci siłownia\nRosjanie chcą nakręcić anty-Katyń\nOstatnia aktualizacja: 26.07.2011 11:38\n- To zamówienie polityczne, tak o mającym powstać w Rosji filmie o jeńcach zmarłych w polskiej niewoli mówi publicysta „Faktu” Łukasz Warzecha.\n04'29 Łukasz Warzecha i Wiesław Dębski w Trójce\nWielu komentatorów uważa, że film będzie wspomagał propagandową wersję sprawy jeńców jako tzw. anty-Katynia.\nGość Trójki powiedział, że Rosja prowadzi świadomą politykę historyczną. - My w zasadzie się tej polityki wyrzekliśmy. Prowadzimy wręcz politykę anty-historyczną. W Polsce panuje moda na podkreślanie naszych win zamiast wybijania naszych zasług - dodał.\n- Rosjanie już dawno stworzyli antytezę, że Katyń był, ale Polacy też popełnili zbrodnię na naszych jeńcach. To jest część bajki, bo z prawdą historyczną ma to niewiele wspólnego – powiedział Warzecha.\nWedług Wiesława Dębskiego, który także był gościem radiowej Trójki, w Rosji od wielu lat próbuję się stworzyć anty-Katyń, żeby odpowiedzieć na nasze widzenie tej zbrodni. - My mamy swoje filmy i pozwólmy Rosjanom kręcić swoje. Jednak jak się politykę łączy z historią to dochodzi do takich rzeczy – dodał.\nWedług Warzechy polityka historyczna ma dwa wymiary. Można wybijać zasługi i tonować momenty niezbyt chwalebne, ale w oparciu o prawdę. - Gdybyśmy robili film o Powstaniu Warszawskim czy Bitwie Warszawskiej to oparlibyśmy się o prawdę historyczną. Rosjanie jeśli stworzą film o rzekomych polskich zbrodniach na bolszewickich jeńcach będą opierali się na kłamstwie – dodał.\nZobacz więcej na temat: FILM Katyń Rosja Trójka bajki POLSKA moda bitwa warszawska\n"Człowiek z żelaza" ma trzydzieści lat\nOstatnia aktualizacja: 27.07.2011 06:01\nFilm zrealizowano w okresie, kiedy działalność cenzury była ograniczona. Przez kilka miesięcy obejrzało go kilka milionów widzów.\n27 lipca mija 30. rocznica premiery filmu "Człowiek z żelaza" Andrzeja Wajdy, poświęconego wydarzeniom 1980 roku w Stoczni Gdańskiej. Film zdobył Złotą Palmę na Ferstiwalu Filmowym w Cannes w 1981 roku i był nominowany do Oscara w kategorii "najlepszy film obcojęzyczny". "Człowiek z żelaza" to kontynuacja "Człowieka z marmuru" - filmu Wajdy z 1976 roku, w którym reżyser dokonał rozliczenia z epoką stalinizmu. "Człowieka z żelaza" zrealizowano w okresie, kiedy działalność PRL-owskiej cenzury była ograniczona, między rokiem 1980 a wprowadzeniem stanu wojennego w grudniu 1981. Film miał premierę 27 lipca 1981 roku. Jego scenariusz został napisany przez Aleksandra Ścibora-Rylskiego, a muzykę do filmu skomponował Andrzej Korzyński. Wystąpili w nim: Krystyna Janda, Bożena Dykiel, Janusz Gajos, Marek Kondrat, Andrzej Seweryn i Jerzy Trela.\nW postać głównego bohatera filmu wcielił się, podobnie jak w "Człowieku z marmuru", Jerzy Radziwiłowicz. Oprócz niego zagrali też między innymi Marian Opania i Bogusław Linda.\n"Człowiek z żelaza" został ukończony na początku maja 1981 roku. W ostatnim momencie ministerstwo kultury wydało zgodę na wysłanie filmu na festiwal. Premiera w Cannes odbyła się 28 maja, a dzień później jury nagrodziło go Złotą Palmą. Do polskich kin film wszedł 27 lipca 1981 roku i był wyświetlany tylko przez kilka miesięcy, do wprowadzenia stanu wojennego. W tym czasie obejrzało go kilka milionów widzów.\nWIĘCEJ NA TAEMAT ANDRZEJA WAJDY W SERWISIE RADIA WOLNOŚCI\nZobacz więcej na temat: Andrzej Seweryn Andrzej Wajda Cannes FILM Janusz Gajos Marek Kondrat\nKadrowiec z misją walczy o Oscara\nOstatnia aktualizacja: 03.08.2011 06:00\nIzraelski kandydat do Oscara opowiadający historię zblazowanego kadrowego trafi w piątek do polskich kin.\n- To historia o samotności, zranieniu, poczuciu, że życie toczy się gdzieś poza tobą oraz o radzeniu sobie z nowym, czasami wrogim, a czasami dziwnym światem - tak o swoim filmie "Misja kadrowego" mówi reżyser Eran Riklis. - Misja kadrowego zaczyna się jako tajemniczy, trzymający w napięciu, thriller, wzorowany na filmie Chinatown. Następnie zmienia się w rodzaj społecznej komedii, aby stać się typowym filmem drogi, w którym zdarzyć się może wszystko - dodaje.\nFilm opowiada historię samolubnego kadrowego pracującego w jednej z piekarni w Jerozolimie. Dla niego nie ma osobistych historii, praca jest najważniejsza, a pracownicy to tylko kolejne numery. Pewnego dnia jego nieskalana zawodowa reputacja poddana zostaje próbie. W samobójczym ataku bombowym ginie jedna z pracownic piekarni – Julia, a piekarnia zostaje oskarżona przez media o niehumanitarną i obojętną postawę wobec zatrudnionych w niej obcokrajowców. Julia jest z pochodzenia Rumunką, a jej ciało przez tydzień czekało na identyfikację. Kadrowy ma za zadanie załagodzić skandal. Musi zrehabilitować dobre imię firmy i oddalić stawiane wobec niej zarzuty. Zostaje wysłany w podróż – misję, w trakcie której eskortuje trumnę z ciałem Julii do jej rodzinnego domu w Rumunii. Kadrowy rozpoczyna trudną, dziwną podróż przez zimową Rumunię - wyprawa ma dla niego znaczenie terapeutyczne.\nScenariusz filmu został oparty na powieści Abrahama B. Yehoshuy "Kobieta w Jerozolimie". Zdjęcia zostały zrealizowane w 33 dni.\n"Misja Kadrowego" ma już na swoim koncie kilka nagród. W 2010 roku obraz otrzymał agrody Izraelskiej Akademii Filmowej w kategorii "Najlepszy film", "Najlepszy reżyser", "Najlepszy scenariusz", "Najlepsza aktorka w roli drugoplanowej", "Najlepszy dźwięk". W Locarno doceniła go publiczność, a w 2011 roku zapadła decyzja, że to właśnie film Erana Riklisa będzie izraelskim kandydatem do Oscara.\nPolska premiera kinowa już w piątek (5 sierpnia). Radiowa Trójka jest polskim patronem medialnym obrazu.\nZobacz więcej na temat: FILM Izrael Jerozolima kandydaci podróże Rumunia toczeń


myPiloci.pl » Home » Bez silnika » Mój nowy Nucleon. Czy pokocham go równie mocno jak Force’a?\nSiedziałem więc w i oglądałem filmy o tematyce paralotniowej myśląc – co by tu zmienić na nowy sezon? Należę do ludzi, którzy szybko nudzą się swoimi zabawkami. Właśnie dlatego szybko nudzą mi się skrzydła i napędy, które posiadam. Najchętniej zmieniałbym sprzęt dwa razy w roku. Niestety nie stać mnie na to. Gdybym był zamożny, i tak straciłbym wszystkie pieniądze na sprzęt. Ale miałbym wówczas Apco Force we wszystkich kolorystykach, w jakich występuje, Paramanię GTR, Hadrona, Plasmę, Nucleona, Speedstera i wszystkie skrzydła, które mi się tylko zamarzą. Niestety nie stać mnie na to. Zamiast tego, wymieniam sprzęt co roku, dając sobie w ten sposób namiastkę luksusu posiadania różnego sprzętu. Ma to jeszcze jedną zaletę. Można sprzedać mało zużyty i prawie nowy sprzęt za dobre pieniądze i kupić nowy – nie dokładając wiele do zakupu nowego. Najlepiej jeszcze, gdy ten sprzęt będzie inny od poprzedniego. I właśnie tym punktem różnię się od innych, którzy przyzwyczajają się do konkretnego modelu czy marki. Mnie to przyzwyczajanie po prostu nudzi. Przyznaję, że ta moja wada, którą jednocześnie uważam za zaletę, gdyż przydaje mi się do prowadzenia mojej strony www.\nNajpierw myślałem, czy zmienić mojego Mostera na inny napęd. Przecież mam go już „aż" dwa lata! Ileż można latać jednym napędem? Moi koledzy z powodzeniem używają tego samego sprzętu od lat. Zdążyli go poznać i jestem pewny, że gdyby byli niezadowoleni, z pewnością by się go pozbyli. Jednak pomyślałem, że mój Moster jest prawie nowy, z niewielkim nalotem, więc mogę sprzedać go w dobrej cenie. Miałem nawet wstępne propozycje. Ale co kupię w zamian? To już nie jest takie proste. Silnik bezawaryjny, lekki, mocny. Ale odczuwałem silną potrzebę zmiany, bo nie będę sobą gdy zostanę przy jednym. Wpadłem na pomysł, by sprawić sobie nowy kosz! To przecież prawie tak, jakby zmienić napęd. Rozpocząłem poszukiwania nowego kosza. Pod uwagę brałem kosz z napędu Kaliber Wojtka Pierzyńskiego. Lekkie, mocne, przy tym piękne i wiem, że robi także wersje dla silników Ventor oraz Moster. Przypadkiem trafiłem na kosze firmy Motoparafly (to ci od Solo-V i trajek X-Max). Kosz tej firmy okazał się solidny, dobrze przemyślany i ładny. Posiada bardzo wygodne ruchome wypory. Jakość wykonania na najwyższym poziomie. Producent nieźle musiał się namęczyć, aby dopasować kosz do mojej uprzęży i podwieszenia. Ale zrobił to w rozsądnych pieniądzach. Tym sposobem zmieniłem napęd, nie zmieniając go! A gdy znów mi się znudzi, kupię kolejny kosz. Przez ten czas uzbieram pieniądze na jedynie dla mnie słuszny napęd – Samuraj! Na razie wybrałem tańszą alternatywę, bo nie mam środków finansowych. Oczywiście oryginalny kosz EC25 sobie zostawiłem, by zawsze móc powrócić do oryginału. Na pewno docelowo muszę mieć Samuraja! To już postanowione i czekam na oficjalną premierę.\nInaczej sprawa wygląda w przypadku skrzydła. Choć co rok starałem się je wymieniać, tym razem miałem mieszane uczucia. Zmiana skrzydeł zawsze mnie kręciła... dopóki nie trafiłem na Apco Force. Gdy otrzymałem go na testy, wykonałem kilka dłuższych lotów. Po zwrocie Force'a Walterowi, nie mogłem spać! Już nie chciałem mojego Reactiona. Wciąż myślałem tylko o nowo oblatanym skrzydle. Sprzedałem „Reksia" i natychmiast zamówiłem niebieskie Apco Force. Nie będę się powtarzał i wychwalał zalety tego skrzydła. Dodam tylko, że jest to najlepsza konstrukcja, na jakiej dotychczas latałem. Jest to paralotnia, która według mnie najłatwiej startuje w bezwietrzu. W sezonie 2011 wykonałem około 60 startów. Żadnego nie spaliłem, nawet startując z wiatrem bocznym czy wręcz – z delikatnym wiatrem. Ale nawet mając tak wspaniałe skrzydło, co jakiś czas odzywał się we mnie mój zew posiadania czegoś nowego. Dzieliłem się moimi „genialnymi" pomysłami z chłopakami z lotniska. „Co znów kombinujesz?„, „Zobaczysz, że będziesz żałował!„, „Przecież masz dobre." – tak reagowali na mój nowy pomysł. Decyzja o zmianie skrzydła wciąż we mnie dojrzewała. W końcu zdecydowałem – zmieniam i koniec! Po kilku telefonach do znajomych, miałem już kupca na moje Apco. Zdziwiłem się, jak duży popyt jest na te skrzydła. Wysłałem skrzydło do klienta w Norwegii. Tutaj wielkie podziękowania dla Krzyśka z Techno-Fly, który skrzydło zawiózł do Norwegii i Janka Młodyszewskiego, który znalazł mi dobrego klienta. Po wysłaniu skrzydła zaczęły się wątpliwości. Do chwili obecnej nie wiem, czy postąpiłem słusznie pozbywając się skrzydła. To dziwne uczucie. Dotychczas, gdy sprzedawałem kolejne skrzydła, byłem szczęśliwy i podniecony faktem spróbowania czegoś nowego. Tym razem, nie jestem pewny swej decyzji. Szkoda mi tego skrzydła!\nZacząłem szukać dla siebie nowej paralotni. Plasma? GTR? A może... Hadron? Latałem na zwrotnym skrzydle i nie zamierzam przesiadać się na materac. Ale też byłem przyzwyczajony do bezpieczeństwa, które oferował mi Force, więc po nowym skrzydle oczekiwałem bezpieczeństwa pasywnego. Gdy oglądałem śmigających na Hadronie Grześka czy Kamila, byłem pod ogromnym wrażeniem. Wiem – lata pilot, nie skrzydło. Trzeba mieć umiejętności. Ja takich nie mam. Mimo to na początku pomyślałem, że to właśnie Hadron jest skrzydłem wprost dla mnie. Zwrotny i zwinny. Gdy już byłem nieźle nakręcony, zasięgnąłem porady u kilku pilotów – co mam wybrać? Wszyscy byli zgodni – Nucleon, über alles!\nPrzyzwyczaiłem się do rozwiązań zastosowanych w Apco Force. Będę musiał przesiąść się na produkt innej firmy. Na pewno zgodzicie się, że w lataniu nawet subtelne zmiany sprawiają, że wyraźnie czuć różnice podczas lotu na różnych konstrukcjach. Zawsze wychodziłem z założenia, że podczas krótkiego lotu nie można ocenić zachowania i cech skrzydła. W moich krótkich opisach zawarłem mocno subiektywne cechy każdej z oblatanych przeze mnie konstrukcji. Zanim napiszę coś o moim nowym Nucleonie, dam mu szansę i polatam kilka godzin. Przyzwyczaję się, by być obiektywnym. Gdy lata się kilkadziesiąt na jednym skrzydle, trzeba wyrozumiale podchodzić do nowo testowanego, innego produktu. Tymczasem spotykam opinie, że wszystko, co nie wychodzi z fabryki Dudka, jest po prostu złe, nie da się na tym latać i „nawet trymery działają dziwnie". Ja i wielu innych wyłamałem się z szeregu. Muszę przyznać, że Force chyba jeszcze długo zostanie moim faworytem wśród skrzydeł. Stawiam też tezę, że „Dudkowcy" po prostu są mało obiektywni. Przed zakupem Apco byłem napastowany tekstami, typu „to na pewno nie będzie chciało latać„, „po co się wyłamujesz?„, „linki są jak sznurówki„. Ale byłem uparty. Teraz wiem, że lepiej samemu spróbować i mieć na ten temat własne zdanie.\nGdy przyszła upragniona paczka z Nucleonem, nawet żona zauważyła, że jakoś mam mieszane uczucia. „Poprzednio cieszyłeś się bardziej" – stwierdziła. Może i tak, ale dam szansę tej konstrukcji i spróbuję polubić. Czy mi się to uda? Na pewno, bo tylu użytkowników tego skrzydła nie może się mylić! Tak czy inaczej nie wierzę, że polatam nim za długo, bo taki już jestem. A co będzie następne? Złośliwi już wiedzą. Wiem też, że niektórzy i zakłady porobili. Pomyślę o tym lecąc moim nowym Nucleonem.\nDotychczas wykonałem dwa loty. To za mało, żebym mógł coś napisać treściwego. Zbyt jestem przyzwyczajony do Apco Force, więc lot Nucleonem odczuwam inaczej. Wcale nie gorzej – ale inaczej. Na pewno startuje się gorzej. Ale i tak z tych dwóch startów żadnego nie spaliłem. W locie w turbulencji Nucleon sprawuje się łagodniej, ale choć profil Apco mocno pracował, skrzydło nigdy nie zaklapiło. Na pewno cieszę się, że chłopcy z Krasnegostawu doradzili mi rozmiar 27 przy 90kg mojej wagi. Ten rozmiar wydaje mi się równie zwrotny jak Force. Zobaczymy jak będzie ze startami Nucleonem w bezwietrzu...\nCiąg dalszy opiszę gdy więcej polatam i się przyzwyczaję do nowego skrzydła. Zresztą – o Nucleonie nie ma co pisać. Lata na tym tak wielu pilotów, że moja opinia nie wniesie nic nowego...\nMore in this category: « Ozone Speedster – skrzydło mistrzów.


Zofia Płóciennik - zbiórka charytatywna | Siepomaga.pl\nMama walczy z rakiem❗Potrzebny drogi lek, by ratować jej życie!\n75 669,00 zł ( 100,03% )\nWsparło 710 osób\nCel szczegółowy 1% 0064089 Zofia\nLeczenie nierefundowanym lekiem, ratującym życie\nZofia Płóciennik, 58 lat\nJanków Przygodzki , wielkopolskie\nDzięki pomocy najbliższej rodziny, znajomych i mnóstwa ludzi dobrego serca, którzy anonimowo wpłacali pieniądze na moją zbiórkę UDAŁO SIĘ! W ciągu 3 miesięcy zebrałam całą kwotę potrzebną na 18-miesięczne leczenie. Leczenie na wagę życia! Jak się okazało, ponad 700 ludzi wpłaciło pieniążki na moje konto fundacji Siepomaga.\nCiężko mi wyrazić, jak ogromnie to ważne, by mieć wsparcie w drugiej osobie. Jestem Wam wszystkim niezmiernie wdzięczna za okazaną pomoc, dzięki której mogę się dalej leczyć i żyć!\nNasza walka o życie trwa już blisko 8 lat. Nasza, bo chociaż choroba nowotworowa dotknęła mamę, to jesteśmy z nią od chwili poznania diagnozy. A ta dosłownie powaliła nas na kolana. Rak jajnika… Lekarze podjęli decyzję, że szansą na życie mamy jest lek. Mama przyjęła już 2 dawki - leczenie działa! Aby jednak uratowało życie, nie może zostać przerwane! Jeśli kochasz swoją mamę, jeśli tak jak ja zrobiłbyś dla niej wszystko - pomóż nam... Ta zbiórka to wołanie o ratunek.\nDo dnia diagnozy mama miała całkiem normalne, szczęśliwe życie. Aktywna zawodowo, bardzo lubiła swoją pracę jako pedagog, uwielbiała kontakt z młodzieżą. Służyła dobrą radą nie tylko podopiecznym, ale i całej naszej rodzinie. Zawsze pełna radości, zawsze uśmiechnięta i pozytywnie nastawiona do życia…\nNagle w listopadzie 2012 roku diagnoza: nowotwór złośliwy jajnika. Atakujący zaciekle - w III stopniu zaawansowania… I słowa lekarza, które zapamiętamy chyba na zawsze: „Jeśli chce pani żyć, konieczna jest natychmiastowa operacja i chemioterapia”. Świat wywrócił nam się do góry nogami.\nTo, co jeszcze do niedawna było obrazem, znanym tylko z telewizji, z filmów, opowieści innych – onkologia, strach, rak i walka o życie – spotkało również i naszą rodzinę. Szok, płacz, niedowierzanie, złość na los, gniew… Ostatecznie jednak nadzieja, że musi być dobrze! Mama z osoby aktywnej zawodowo stała się pacjentką, przykutą do szpitalnego łóżka. Lekarze usunęli macicę z przydatkami, potem od razu wdrożyli chemię. Mama ciężko znosiła leczenie, była słaba, źle się czuła. Po kilku miesiącach potrzebna była ponowna operacja...\nBardzo wierzyliśmy, że to koniec onkologicznego koszmaru, rozdziału pod tytułem „rak”. Niestety, konieczne były następne chemie, podawane w coraz krótszych odstępach, nie pozwalających na dalszą pracę zawodową mamy. Szpital stał się naszym „drugim domem”, a lekarze i pielęgniarki nie byli już dla nas obcymi ludźmi.\nPo ponad 7 latach walki z rakiem nadal się nie poddajemy. Lekarze chcą spróbować leczenia, które przynosi dobre rezultaty i daje szanse na życie. Niestety nie jest to terapia refundowana. Kwota, jaką musimy uzbierać w bardzo krótkim czasie, jest dla naszej rodziny ogromna. Jednorazowy koszt podania leku to kilka tysięcy złotych. Dwie pierwsze dawki leku mama już przyjęła. Markery nowotworowe spadają - leczenie działa! Niestety, na następne dawki nie mamy już środków. A lek musi być podawany co 3 tygodnie...\nPóki jest nadzieja, nie poddamy się. Mama ma dla kogo żyć. Kochamy ją nad życie i zrobimy wszystko, by ją ratować! Jestem jedynaczką, mama jest najbliższą mi osobą, nie znam na świecie silniejszej kobiety. Wiem, że zrobiłaby dla nas wszystko, dlatego teraz my nie możemy odpuścić! Wierzę w siłę pomagania i dobre serca ludzi, dlatego bardzo proszę o pomoc...\nW imieniu rodziny - Emilia, córka Zosi


Mary Rose - Hibiskus ekologiczny 50 g – Malwa Sudańska (płatki kwiatu hibiskusa) - yerba mate sklep MateMundo.pl\nHibiskus 50g (organiczny) od wieków stosowany jest przy różnych schorzeniach. Jego kwaskowaty smak sprawia z kolei, że stanowi on świetny dodatek do orzeźwiających napojów oraz potraw.\nCena zasadnicza: 89,00 zł / kg\nKwiat malwy sudańskiej zwany hibiskusem pochodzi z ciepłych i wilgotnych regionów Bliskiego Wschodu i Azji. Ze względu na liczne cenne właściwości, roślina od wieków stosowana jest przy różnych schorzeniach. Reguluje poziom cholesterolu, wzmacnia układ immunologiczny, wykazuje działanie przeciwzapalnie i antybakteryjnie. Ze względu na przyjemny kwaskowaty smak, będzie świetnym dodatkiem do herbat, yerba mate i prozdrowotnych ziołowych kompozycji. Hibiskus z niniejszej oferty pochodzi z ekologicznej plantacji i posiada certyfikat organiczny. Najwyższa jakość gwarantowana!


Eucharystyczny ascetyk - Sławomir Zatwardnicki - Portal OPOKA\nNie patrz więc na chleb i kielich jak na czysto ziemskie rzeczy. Są one bowiem Ciałem i Krwią — jak Pan zapewnił. Choćby ci to mówiły zmysły, niechaj cię jednak utwierdza wiara. Nie osądzaj rzeczy ze smaku, lecz przyjmuj wiarą, a nie wątp, iż otrzymałeś dar Ciała i Krwi Chrystusa. [...] Widząc już i wierząc, że to, co wygląda na chleb, nie jest wcale chlebem, choć smak na to wskazuje, lecz Ciałem Chrystusa, i to, co wygląda na wino, ale nie jest winem, chociaż ma smak wina, ale Krwią Chrystusa, i stąd Dawid powiedział: „Chleb umacnia serce człowieka, od którego lśni twarz jak od oleju” (Ps 103, 15), wzmocnij swe serce, biorąc chleb duchowy i rozwesel swe oblicze.\n— Zdaje się, Cyrylu — mówił pod nosem — że proponujesz coś w rodzaju „umartwienia zmysłów”. A jednak, o bezlitosny jak nasz Mistrz, nie zgadzasz się na to, żeby ten „eucharystyczny post” prowadził do posępności, przed którą zostaliśmy ostrzeżeni:\n— Wiedz jednak, drogi choć milczący przyjacielu Cyrylu — kontynuował — że ponurość mą ukazuję jedynie przed tobą, czyli przed sobą. Z ascezą mam złe skojarzenia. Szczerze mówiąc, w dzisiejszych czasach asceza w ogóle się nie kojarzy. — Może nie kojarzysz jej z życiodajnym krzyżem? — zdawał się pytać doktor Kościoła, a potem postawił diagnozę: zgodnie z Katechizmem Kościoła Katolickiego kamieniem obrazy są i Krzyż i Eucharystia, w istocie bowiem „chodzi o to samo misterium, które nie przestaje być przyczyną podziału”.\n— Czyżbym był podzielony sam w sobie? — pytała któraś z części Nikodema. — W każdym razie potrzebuję ukrzyżowania zmysłów, skoro tak mało prawdziwa, rzeczywista i substancjalna wydaje mi się obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie Eucharystii. Pan jest dostępny nie tylko duchowo — nikodemował sobie dalej Nikodem — ale i cieleśnie, tyle że jakoś „inaczej”. Paradoksalnie to najbardziej realne Jego bycie nie tylko w Bóstwie, ale i w Ciele i Krwi, jest jednocześnie najbardziej „zakryte” przed „ciałem i krwią” człowieka. O, Zasłonięty Odsłonięty! Tym wołaczem przywołał odrobinę wesela na swoje oblicze, a jego serce doznało wzmocnienia.\n— Jakiż to cud — o Boski paradoksie dostępny prostaczkom od razu a Nikodemom nie od razu! — że ten największy cud jest najmniej „cudowny” zmysłowo. Nawet starotestamentowa zapowiedź Eucharystii jawiła się przecież bardziej zjawiskowo. — Cielesna manna znajduje się dziś w wielu miejscach — odezwał się ni stąd ni zowąd św. Ambroży — ale dziś nie jest rzeczą tak cudowną; bo przyszło to, co jest doskonałe. — Doskonała doskonałość wydaje się niedoskonała — w jakimś trzeźwym amoku gardłował Nikodem — a niedoskonała zapowiedź doskonałości doskonalsza.\n— Zaraz, zaraz: cień manny stanowił zapowiedź rzeczywistości, jaką miała być Manna Eucharystii — wtrącił swoją trójcę groszy diabeł, kolega Nikodema jeszcze z dzieciństwa — a teraz sakrament okazuje się być znów cieniem, a nie rzeczywistością? — Ale to dotyczy — włączył się do rozmowy św. Augustyn — mocy sakramentu, a nie sakramentu w widzialnej postaci; odnosi się do tego, kto pożywa wewnętrznie, a nie zewnętrznie; kto pożywa sercem, a nie przyciska zębami. — Czyli potwierdzasz — cedził przez zęby czy to szatan, czy Nikodem — że rzeczywistość jest wciąż niedostępna?! — Jest już dana w całej jej pełni — nieprzekonująco bronił się przed sobą a diabłem Nikodem — ale nie osiągnęła jeszcze swojego celu. Ten wypełni się bowiem dopiero w chwale; w wieczności, a nie w czasie, w którym wciąż żyję.\nNie sposób zanegować, że poczuł się oszukany. Spełnienie obietnicy Bożej okazało się niewiele różnić od figury, która je zapowiadała. I wtedy w sukurs przyszli mu Ojcowie Kościoła, których nie znał na tyle, jak się okazało, żeby wiedzieć, iż odwoływali się oni nie do dwóch, ale do trzech pojęć: cienia, obrazu i rzeczywistości. — A zatem — wykazywali Nikodemowi błąd — nie należy widzieć historii zbawienia za pomocą przeciwstawienia Nowego Przymierza Przymierzu Staremu. Już mamy prawdziwy obraz rzeczywistości, który na poprzednim etapie był dopiero zapowiadany przez cień. Ale sama rzeczywistość jest dostępna dopiero w chwale.\nInnymi słowy — kontynuowali — już mamy Pana, choć na razie przez wiarę. — Jak mamy, kiedy nie mamy? — pytał rozgorączkowany Nikodem Gałkiewicz. — Jest z nami, choć jeszcze nie widzimy Go takim, jaki jest. Dlatego, póki żyjemy na tym świecie, potrzebujemy pośrednictwa znaków. — Czy jednak nie oznacza to — całkiem już porzucił myśl o konieczności krzyżowania zmysłów — że sakrament Ciała i Krwi jest właśnie znakiem jedynie, a nie rzeczywistością? Na to odezwał się Jan Damasceński i cierpliwie tłumaczył, że znak nie oznacza, że nie jest ona prawdziwym Ciałem i Krwią Chrystusa, lecz że teraz przez znaki mamy udział w Bóstwie Chrystusa:\nTrudna była ta mowa. Ale za to „substancjalnie” realistyczna. Już przez wiarę, nadzieję i miłość żyjemy w niebie, a przecież na razie — nie udało się Nikodemowi zaprzeczyć samemu sobie — nie oglądamy Pana bezpośrednio. Taka nasza tu na ziemi przypadłość.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: Chrystus Eucharystia wiara miłość sakrament krzyż nadzieja asceza Ojcowie Kościoła czas tajemnica rzeczywistość wieczność cisza ukrzyżowanie zmysły


zupa chrzanowa - wszystko na temat zupa chrzanowa w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : zupa chrzanowa (1)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia zupa chrzanowa. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku zupa chrzanowa) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem zupa chrzanowa posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania zupa chrzanowa jesteśmy w stanie zaprezentować Ci zupa chrzanowa materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 02.04.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Poniedziałek 02.04.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania zupa chrzanowa ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu zupa chrzanowa.


KKS zamiast Lecha :: WLKP24.info - informacje południowej Wielkopolski\nKKS zamiast Lecha\nJeszcze wiosną wydawało się, że utalentowany napastnik Michał Kucharski trafi do drugiej drużyny Lecha Poznań. W maju okazało się, że do tego transferu nie dojdzie. Wychowanek ostrowskiej Centry poszukiwał dla siebie nowego klubu. Był przymierzany do Jaroty Hotel. Ostatecznie trafił do kaliskiego KKS-u. Dlaczego?\nTagi: Michał Kucharski KKS Kalisz


Tour de Pologne: świetny finisz Davide Martinellego! Nieudana próba Michała Kwiatkowskiego - Sport WP SportoweFakty\nTour de Pologne: świetny finisz Davide Martinellego! Nieudana próba Michała Kwiatkowskiego\nPatryk Kurkowski 12 Lipca 2016, 16:36\nMichał Kwiatkowski zaatakował w końcówce, ale nie zdołał dojechać przed peletonem. Pierwszy etap Tour de Pologne wygrał Davide Martinelli. Włoch z grupy Etixx-Quick Step znakomicie finiszował. Maciej Paterski wywalczył różową koszulkę.\nChrapkę na triumf w stolicy miał były mistrz świata - Michał Kwiatkowski. Zawodnik grupy Sky pomknął do przodu nieco ponad kilometr przed metą, ale kilkaset metrów przed nią został dogoniony przez peleton.\nTym samym walka o zwycięstwo miała miejsce nieco później. Najprzytomniej na decydującym odcinku zachował się Martinelli. Włoch zdołał trochę odskoczyć innym kolarzom, dzięki czemu fantastycznie rozpoczął udział w polskim tourze. To on wygrał pierwszy etap z Radzymina do Warszawy (135 kilometrów) i został liderem wyścigu.\nZOBACZ WIDEO Jan Tomaszewski: Największym obajwieniem Euro okazał się Kapustka (źródło: TVP)\nTuż za nim na metę wjechał Kolumbijczyk z tej samej grupy Fernndo Gaviria Rendon, a na najniższym stopniu podium stanął Australijczyk Caleb Ewan. Kwiatkowski wprawdzie nie osiągnął zamierzonego celu, ale mimo wszystko spisał się przyzwoicie. Polak znalazł się bowiem w czołówce - zajął ósme miejsce.\nEmocje były nie tylko na finiszu. Już na pierwszych kilometrach pojawiła się dość liczna grupa uciekinierów, którzy w pewnym momencie mieli blisko cztery minuty przewagi. Niemniej ich próba była skazana na niepowodzenie. Z czasem peleton zdołał ich dopaść.\nZ dobrej strony zaprezentowali się dwaj kolarze CCC Sprandi Polkowice. Jarosław Marycz i Maciej Paterski wygrali górskie premie. Dzięki temu drugi z wymienionych pojedzie w kolejnym etapie w różowej koszulce.\nWyniki 1. etapu Tour de Pologne:\n1. Davide Martinelli Włochy Etixx-Quick Step 3:01:10\n2. Fernando Gaviria Rendon Kolumbia Etixx-Quick Step +0:00\n3. Caleb Ewan Australia Orica-BikeExchange +0:00\n4. Zdenek Stybar Czechy Etixx-Quick Step +0:00\n5. Moreno Hofland Holandia LottoNL-Jumbo +0:00\n6. Philippe Gilbert Belgia BMC +0:00\n7. Kevin Reza Francja FDJ +0:00\n8. Michał Kwiatkowski Polska Sky +0:00\n9. Tim Wellens Belgia Lotto-Soudal +0:00\n10. Sacha Modolo Włochy Lampre-Merida +0:00\nKlasyfikacja generalna po 1. etapie Tour de Pologne:\n2. Fernando Gaviria Rendon Kolumbia Etixx-Quick Step +0:04\n3. Caleb Ewan Australia Orica-BikeExchange +0:06\n4. Zdenek Stybar Czechy Etixx-Quick Step +0:10\n5. Moreno Hofland Holandia LottoNL-Jumbo +0:10\n6. Philippe Gilbert Belgia BMC +0:10\n7. Kevin Reza Francja FDJ +0:10\n8. Michał Kwiatkowski Polska Sky +0:10\n9. Tim Wellens Belgia Lotto-Soudal +0:10\n10. Sacha Modolo Włochy Lampre-Merida +0:10\nnowa 12-07 19:53 Zgłoś\nDziwne był ten ostatni kilometr, Martinelli na czele a "gonił" za nim sam Reza ciągnąc za sobą całą czołówkę, pozostali chyba nie byli zainteresowani.\nWiesiek23 12-07 17:10 Zgłoś\nTomaszewski na zdjeciu z miną NADETEGO BUFONA\nBjorg Lambrecht. Polscy kibice nie zapomnieli o kolarzu...\nKolarstwo. CCC Team odczuwa skutki pandemii. Ogromne cięcia..\nPiotr Wadecki zabrał głos po deklaracji Dariusza Miłka:..\nPolska zawodniczka o chorobie wywołanej koronawirusem. "Nie..\nKoronawirus: Tomasz Marczyński przebywa w Hiszpanii. "Na..\nKolarstwo. Dariusz Miłek zapowiada koniec CCC Team. "Nie ma..\nKolarstwo. Szokujące wyznanie Michaela Rasmussena. Nie..


Fotowoltaika 9kWP | Sprawdź realizacje | Eko-Prąd.pl\nFirma Eko-Prąd ma na swoim koncie wiele zrealizowanych instalacji fotowoltaicznych. Poniżej przedstawiamy kilka przykładowych projektów o mocy około 9 kWp\nFotowoltaika 9,45 kWp w Ożarowie Mazowieckim\nInstalacje w Ożarowie Mazowieckim zbudowana na podstawie 27 paneli monokrystalicznych Full Black 350W oraz inwertera Huawei. W przypadku tego inwestora efektywne wykorzystanie wyprodukowanego prądu pozwala na zwrot z inwestycji w terminie 4,5 roku.\nFotowoltaika 9,45 kWp w Skierniewicach\nInstalacja fotowoltaiczna składająca się z 30 modułów 315W. W tym wypadku panele fotowoltaiczne to monokrystaliczne moduły Full Black firmy Longi. W projekcie został wykorzystany również falownik GoodWe. Przewidywany okres zwrotu inwestycji to 5 lat.\nFotowoltaika 9,36 kWp woj. łódzkie\nW przypadku tego zlecenia została wykonana instalacja fotowoltaiczna na gruncie. Cały projekt ma moc 9,45 kWp. Poniższy projekto to 24 moduły Jinko 390W. Duża wydajność paneli fotowoltaiczną pozwala na wykorzystanie mniejszą ilość modułów. Falownik wykorzystany przy tym projekcie to Huawei 10KTL-M0.


Vw passat 14 tsi sedan 1387kg(dane z Auto Centrum).Gdzie macie 200 kg różnicy?Biorąc pod uwagę większy silnik,dłuższe nadwozie i to,że jest to liftback a nie sedan,to Insignia jest nawet lżejsza.\nCoś co w roku 2017 przyspiesza w 9 sekund do 100 nazywa się sport? Śmieszne.\nOdchudzenie widoczne jest w kombi. Hatchback schudł tak sobie, niektóre warianty tylko kilkadziesiąt kg względem poprzedniczki. Ale nie to jest problemem. To głupi mit z tą nadwagą Insignii. Dzięki temu jest dobrze wyciszona, stabilna. Sam jeżdżę 2.0T 250KM 4x4 i potrafię nazwać jej zasadniczy problem - emerycka skrzynia biegów (manualna) i słabe sprzęgło. Przeniesienie napędu generujące straty i zwiększone zużycie paliwa. To jest różnica między Oplem a BMW. Gdzie indziej Opel nie ma się czego wstydzić za swoje pieniądze. Rewelacyjne fotele, świetne reflektory, adaptacyjne zawieszenie, bardzo sprawny napęd 4x4 z aktywnym dyferencjałem (Saab XWD), a w nowej będzie pod tym względem jeszcze lepiej. Tyle że ten dziadowski układ przeniesienia napędu sprawia, że auto nie jeździ z takim pazurem jak powinno.\nZ recencji nowej Insignii już widzę, że nowa skrzynia biegów manualna (do słabszych jednostek) nie jest żadnym postępem - nieprecyzyjna, długie drogi lewarka. To już mieliśmy w Oplu od zawsze. Parę miesięcy temu czytałem niemiecką recenzję z jazdy prototypem i miało być lepiej (zapowiadali kurzen Schaltwegen)... Z tego wszystkiego Insignią kiepsko jeździ się "wokół komina" i po mieście. To zdecydowanie wóz na szybkie trasy.\nP.S. Ale w tej nowej brzyyyydkie felgi, bleee :(\nA za rok i tak najlepiej będzie się sprzedawała wersja 2.0 HDi z mocą w okolicach 200KM\nZapowiada się nieźle, brakuje jednak benzyny o mocy ok. 200 KM. Jest opisywane 165 a potem... 260 i to z automatem i 4x4, co oczywiście dźwiga cenę. Trochę podobny problem jak z Kia Optima - 163 a potem 245 i to w jakiejś pseudo-sportowej "max" wersji. Gdyby było inaczej opla zamówiłbym nawet w ciemno byle nie być skazanym na passat'a, czy superba'a, których jedyną zaleta (zważywszy na poziom cen) jest duża paleta dostępnych mocy (passat) oraz możliwość dowolnej ich konfiguracji z wersją wyposażenia (skoda).\nHmmm jak bedzie tak samo 'bezawaryjny,' jak poprzednia wersja to raczej nie bedzie konkurencja dla nikogo...\nKtoś powie jakie są samochody w tym segmencie ale w klasie niższej niż średnia?\nTeż macie nieodparte wrażenie że pojemność silnika 1,5l przeżywa swoisty "renesans"? Pierwszy byl koncern BMW: 1.6T -> 1.5T (3-cyl.!!!), potem dołączył Ford z ecoboostem 1.5 zamiast 1.6. Ostatnio VAG ogłosił światu "right-sizing" czyli 1.4T -> 1.5T. Teraz doszedł Opel 1.5 zamiast 1.6SIDI. Nie wspomniałem tu o znanych od lat 1.5dCi oraz 1.5 SkyActive...


Awantura o zbyt niskie polskie płace - Biznes\n23 wrz 13 07:07\nCzy Polacy są wynagradzani dostatecznie szczodrze? Czy nasza umiarkowana siła przebicia, która skutkuje niewielkimi podwyżkami płac, to raczej udręka dla gospodarki, czy też może zbawienie? – docieka "Gazeta Wyborcza".\nWedług danych Komisji Europejskiej udział wynagrodzeń w PKB wynosi w Polsce obecnie 46 proc. Średnia dla UE wynosi aż 58 proc. Na dodatek w naszym kraju z roku na rok ten udział spada, w ciągu 12 lat aż o 10 pkt proc.\n"Jest poczucie, że jeżeli koszty pracy wzrosną zbyt mocno, to działalność firmy zostanie przeniesiona gdzie indziej" – mówi Jacek Kotłowski, wicedyrektor Instytutu Ekonomicznego NBP.\nPoczta Polska chce zreformować płace\nRyzyko wspólnej waluty


Zapiekana Z Ziemniakami I Szynka - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: zapiekana z ziemniakami i szynka\nSkładniki: 4 duże ziemniaki. Sałatka: 10 dag korniszonów, 2 średnie pomidory, cebula, 10 dag szynki, 20 dag jogurtu naturalnego. Sos: 20 dag gęstego jogurtu greckiego, ogórek wężowy, ząbek czosnku, 2 łyżeczki przyprawy tzatziki.\n...winem. Wstaw do piekarnika rozgrzanego do 200 st. C. Piecz 10-15 minut. Tak przygotowane roladki najlepiej smakują z ziemniakami z wody. Przed podaniem posyp szczypiorem i natką. Podawaj z sałatą...\nPrzepisy na temat: zapiekana z ziemniakami i szynka\nSkładniki: Szynka Krucha np. Gzella 200g filet z piersi kurczaka 500 g Schab pieczony 200g włoszczyzna bez kapusty 1 porcja cebula 150g pieczarki 200g bułka tarta 1 łyżka(...) do nagrzanego piekarnika do 180˚C i zapiekamy ok. 20 min. Przed podaniem posypujemy posiekaną natką pietruszki. Podajemy z ziemniakami lub ryżem i surówką.\nbatoniki z orzeszkami włoskimi\nmorele jakie przyprawy\npiers z kurczaka piekarnik temp\nmakaron z pesto i bazylią


Aplikacja PKO najlepszą na świecie | Ranking RBI\nAplikacja mobilna PKO BP została uznana za najlepszą na świecie. Magazyn Retail Banker International porównał oceny użytkowników smartfonów z systemem IOS oraz Android. IKO wygrała z setką innych światowych banków i tym samym wyprzedziła takich gigantów jak Bank of America, Capital One, czy JP Morgan.\nPierwsze miejsce dla IKO\nBrytyjski magazyn finansowy wyłonił najlepszą aplikację bankowości mobilnej. Mamy powód do dumy, bo okazała się nią IKO, czyli aplikacja banku PKO BP. Osiągnęła wynik 4,8 na 5. Aplikacja zapewnia swoim użytkownikom wszystkie podstawowe usługi bankowe (sprawdzanie sald i transfery), ale umożliwia też korzystanie z bankomatów bez karty.\nW plebiscycie Retail Banker International aplikacje zostały uszeregowane według średniej ocen użytkowników smartfonów z systemami Android i iOS. Patrząc szerzej na całe zestawienie, na 100 tradycyjnych banków – 49 zdobyło oceny 4 lub więcej w pięciostopniowej skali. Na 30 banków cyfrowych – 17 uzyskało wynik 4 lub więcej. Ani jeden bank nie otrzymał noty niższej niż 2. PKO BP był jedynym polskim bankiem, który został ujęty w rankingu.\nDyrektor Biura Projektów Mobilnych i Internetowych w PKO Bank Polski, Łukasz Kuc, w rozmowie z magazynem poinformował, że od prawie dwóch lat IKO jest najlepiej ocenianą aplikacją bankowości mobilnej w Polsce.\n– Każdego dnia pracujemy nad ulepszeniem aplikacji IKO, dodajemy nowe funkcje, poprawiając ergonomię aplikacji i reagując na komentarze klientów. Ta ocena jest wynikiem wielu małych kroków, które podejmujemy systematycznie i konsekwentnie. Nasi klienci doceniają innowacyjność rozwiązań, co odzwierciedla się w dynamicznym wzroście liczby użytkowników aplikacji – dodał.\nAplikacja PKO BP wystartowała w 2013 roku i od tego momentu klienci wykonali już łącznie 68 milionów transakcji swoimi telefonami (w tym 16 milionów w ciągu ostatnich 3 miesięcy). W trakcie tygodnia, jak podaje bank, do IKO loguje się prawie 1,2 miliona klientów, średnio 8 razy. Sam wzrost liczby aktywnych użytkowników w trakcie ostatniego roku wyniósł 120%.