Luigi's Pizza, Wichita Falls - recenzje restauracji - TripAdvisor\nWichita Falls — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Luigi's Pizza\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Wichita Falls Atrakcje w pobliżu obiektu Luigi's Pizza\nStany Zjednoczone Teksas Wichita Falls Wichita Falls Restauracje Luigi's Pizza\nNr 11 wśród 191 Restauracje w lokalizacji Wichita Falls $$ - $$$\nWłoska, Pizza 3600 Sheppard Access Rd, 4322 Burkburnett Rd, 76306, Wichita Falls, Texas, Wichita Falls, TX 76306-4229+1 940-855-7518Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 62Doskonałe77%B. dobre11%Średnie8%Złe3%Okropne1%4 dni temu“Best Italian food we've had in Texas”26 kwi 2017“Excellent Italian..🍕 is amazing too.”Teraz zamknięteN11:00 - 21:00Wt - Cz11:00 - 21:00Pt - So11:00 - 21:30Wszystkie godziny KUCHNIE Włoska, Pizza CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 3600 Sheppard Access Rd, 4322 Burkburnett Rd, 76306, Wichita Falls, Texas, Wichita Falls, TX 76306-4229Wszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja oferuje dania na wynos?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są kelnerzy i kelnerki?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można dokonać rezerwacji?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje udogodnienia dla osób niepełnosprawnych?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić alkohol?Tak Nie Nie wiem Czy przy tej restauracji jest parking?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji obsługa wybiera stolik?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest telewizor?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są dostępne wysokie krzesła dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzję\nOceny podróżnych Doskonałe47B. dobre7Średnie5Złe2Okropne1Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (29)angielski (62)Język polski (29)angielski (62)\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieP2005UYmaryb6413Zrecenzowano 4 dni temu Najlepsze włoskie jedzenie jakie mieliśmy w TeksasieWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nbc0n0verFort Worth, Teksas2Zrecenzowano 4 tygodnie(-i) temu Good PizzaTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, bc0n0ver Robino505Wichita Falls, Teksas266Zrecenzowano 28 kwietnia 2017 z urządzeń przenośnych Best Italian in town!Tłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Robino505 Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieLois K1Zrecenzowano 26 kwietnia 2017 z urządzeń przenośnych Znakomita włoska.. 🍕IS też niesamowite.Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieShereeWestBoise, Idaho5913Zrecenzowano 16 kwietnia 2017 Wspaniałe jedzenie i wspaniała obsługaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieWhitewolf7Fort Worth156Zrecenzowano 11 kwietnia 2017 z urządzeń przenośnych Doskonałe miejsce na lunch!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieziggyjet2017Addison, Teksas1Zrecenzowano 6 marca 2017 Najlepsza pizza!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJuanCarlos YCiudad del Carmen, Campeche, Mexico5Zrecenzowano 18 lutego 2017 z urządzeń przenośnych Świetne jedzenie, bardzo przyjaznyJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJames W41Zrecenzowano 30 stycznia 2017 Wspaniałe włoskie jedzenieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieW285JUluissDFW5018Zrecenzowano 29 stycznia 2017 z urządzeń przenośnych Ciche i spokojneWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeHibiscus CafeLiczba recenzji: 112 w odległości 0,63 km The Parkway GrillLiczba recenzji: 14 w odległości 1,42 km Deli PlanetLiczba recenzji: 25 w odległości 0,5 km Pobliskie atrakcjeRiver Bend Nature CenterLiczba recenzji: 105 w odległości 5,19 km The Falls in Lucy ParkLiczba recenzji: 197 w odległości 5,11 km Museum of North Texas HistoryLiczba recenzji: 41 w odległości 5,54 km The Wichita TheatreLiczba recenzji: 32 w odległości 5,82 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Luigi's Pizza.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijWeryfikacja: Popraw to ogłoszenie\nNa wynos, Rezerwacje, Miejsca siedzące, Obsługa kelnerska, Dostępny parking, Bezpłatny wydzielony parking, Telewizja, Dostęp dla niepełnosprawnych, Alkohol, Wino i piwo, Płatność kartami Mastercard, Płatność kartami Visa, Płatność kartami Discover, Dostawa, Wysokie krzesła\n3600 Sheppard Access Rd, 4322 Burkburnett Rd, 76306, Wichita Falls, Texas, Wichita Falls, TX 76306-4229 Lokalizacja:


Really don't like/love you: kwietnia 2014\nDziękuję za komentarze. Motywujecie mnie na tyle, że szybciej zebrałam się do kupy z tym rozdziałem (a że przy okazji nic nie umiem na jutrzejsze trzy testy, cii!).\nMogę Wam zdradzić mały spoiler. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem w następnym rozdziale, a raczej pod koniec następnego rozdziału, rozpoczniemy taki jakby punkt kulminacyjny "Really Don't Like You". Mam nadzieję, że nie zawiodę, bo wymyśliłam sobie niezły wielki finał. "Będzie, będzie zabawa, będzie się działooo" ;)\nDziś przed Wami trochę faktów do przyswojenia. Jest i retrospekcja, a z komentarzy wiem, że poprzednie Wam się podobały, więc może cię ucieszycie. No a poza tym... Przyznam wam się, że pisząc to, musiałam kilka razy odłożyć komputer, bo chciało mi się płakać. Poważnie.\nMiłego czytania, liczę na Waszą motywację po raz kolejny.\nCałuski i miłego długiego weekendu (już niedługo)!\nPS. NAJDŁUŻSZY ROZDZIAŁ ZE WSZYSTKICH :)\nHarry chrapnął w poduszkę, kiedy głośny dźwięk telefonu przerwał jego słodki, choć nieco krótki sen. Próbował sięgnąć po komórkę, jednak zmęczenie okazało się silniejsze. Po kilku próbach strącenia sprzętu z półki, poddał się, na nowo wtapiając nos w świeżą bawełnianą pościel. Uporczywe buczenie nie ustępowało dość długo, jednak Harry zdawał się ignorować wszelkie bodźce zewnętrzne, co tylko utwierdzało go w przekonaniu, że zbyt dużo wczoraj wypił.\nCałonocny bankiet wydany dla bliskich krewnych jak i współpracowników zespołu nie do końca okazał się sukcesem. Owszem, goście bawili się świetnie. Szkoda tylko, że tego samego nie można powiedzieć o gospodarzach przedsięwzięcia. Liam starał się jakoś ratować sytuację. Ze swoją dziewczyną, Sophią, kręcili się między stolikami, dotrzymując towarzystwa rodzinom chłopców. Niestety, ich obecność i dobra wola nie wystarczyły, by przerwać konflikt na linii Styles-Tomlinson, który natarczywie działał wszystkim na nerwy.\nKiedy nareszcie Harry liczył na chwilę spokoju, dzwoniącą komórkę zastąpił jeszcze gorszy dźwięk – walenie do drzwi. Chłopak jęknął cicho, podciągając kołdrę po sam czubek głowy. Cisza.\nSzczęśliwy westchnął przeciągle, próbując przywołać przepiękny sen, jaki mu przerwano.\nPodskoczył przestraszony, odrzucając pościel i wpatrując się w Louisa. Przetarł twarz dłońmi, lustrując go nieprzyjemnym wzrokiem. Obłędny jak zawsze.\n- Przestraszyłeś mnie – uspokoił szaleńcze bicie swojego serca, nim niepewnie wstał z łóżka, podchodząc do okna i odsłaniając rolety. – Pali się?\n- To nie ma sensu – Louis wzruszył ramionami, siadając po turecku w pościeli Harry’ego, jak to miał w zwyczaju ostatnich kilkanaście miesięcy. – Naucz się ze mną współpracować, bo jeśli zawalimy dzisiejszą sesję, to nie ręczę za siebie na następnym posiedzeniu z Modestem, jasne?\n- Jasne – Styles wzruszył ramionami.\n- Mówisz poważnie? – Louis zmarszczył czoło. Poszło zbyt gładko.\n- Tak – przytaknął niemrawo. – Może jeszcze zostanę twoim świadkiem i z uśmiechem na ustach podam wam obrączki? Chyba, że wolisz, bym w ogóle się nie pojawiał.\n- Harry – Tomlinson syknął, podążając za nim do kuchni. – Ile jeszcze będziesz się na mnie dąsał. Dorośnij.\n- Rosnę. Kończę dziś 20 lat – prychnął, dolewając wody do czajnika elektrycznego. – Herbaty?\n- Harry, do cholery jasnej, to nie moja wina, że Eleanor jakoś mi to wybaczyła. Bynajmniej. Jestem jej cholernie wdzięczny, wiesz? Kocha mnie i to pokazuje.\n- I dlatego trzeba było się jej oświadczać po pierwszym lepszym seksie na zgodę?\nNim Louis zdążył się pohamować, jego dłoń spotkała się z policzkiem Stylesa, który patrzył na niego zwycięsko, wręcz zadziornie.\n- Specjalnie to zrobiłeś – skwitował Louis, kręcąc głową. – Boże, co ci się stało…\n- Uczeń przerósł mistrza, co? Zabolało? – strącił z oczu zbyt długie loki, opierając się o blat i patrząc, jak rysy twarzy chłopaka tężeją. – Mnie też zabolało. Bardziej niż twoje uderzenie. Zabolało mnie, jakim chamem i prostakiem byłeś, lecąc na dwa fronty. No co? – rozłożył ręce. – Gdybym napisał twitlongera, liczba twoich followers drastycznie by zmalała – zachichotał.\n- Dość, nie da się z tobą rozmawiać – Louis zacisnął dłonie w pięści, starając się trzymać emocje na wodzy. – Mogę po prostu pożyczyć twój samochód? Chcę stąd jak najszybciej zniknąć, utknąłem z awarią na sąsiedniej ulicy.\n- I tylko dlatego tutaj przyszedłeś.\n- Masz dziś urodziny, chciałem złożyć ci życzenia i zakopać topór wojenny. Ale chyba się przeliczyłem – westchnął smutno.\n- Kluczyki są na komodzie – rzucił Harry, nie oglądając się za siebie.\nLouis podążył do niewielkiej szafki na końcu salonu. Obok kluczy leżało ich zdjęcie zrobione dokładnie rok temu, na przyjęciu z okazji 19-tych urodzin Harry'ego. Tomlinson patrzył na nie przez chwilę, nim potrząsnął głową, obracając ramkę przodem do ściany. Było, minęło.\nJeszcze raz zatrzymał się w progu, obserwując jak Harry, bez krzty zainteresowania, wyjmuje z lodówki składniki na późne śniadanie.\n- Przyślę po ciebie Prestona, nie spóźnij się, proszę – powiedział cicho. Ich przyjaźń, o ile jeszcze nią była, w tej chwili nie dawała żadnych nadziei. Harry traktował go jak powietrze. – Przemyśl to wszystko.\n- Dziękuję za życzenia i gratuluję zaręczyn. Kluczyki oddasz mi na sesji – Styles uśmiechnął się ironicznie. – Wiesz, gdzie są drzwi? – ponaglił go, gdy zbyt długo zwlekał z oderwaniem swojego pełnego politowania spojrzenia.\nLouis ponownie tego popołudnia prychnął pogardliwie, odwracając się na pięcie i z impetem trzaskając drzwiami.\nNigdy więcej już się nie zobaczyli.\nLiam i Zayn westchnęli, ponownie tego wieczora wymieniając zdegustowane spojrzenia.\n- Proszę pani… - Malik znowu zabrał głos, zwracając się do recepcjonistki zajmującej miejsce za biurkiem. – Naprawdę, ale to naprawdę musimy porozmawiać z panem Petersonem. Może nam pomóc.\n- Wobec tego proszę przyjść jutro – wyraźnie poirytowana kobieta nieco uniosła głos. – Tłumaczę panom, że godziny odwiedzin naszych pacjentów trwają od 12 do 18. Jest już późno, proszę o opuszczenie budynku.\n- Szlag by to – warknął Zayn, zaciskając dłonie w pięści.\nKiedy wraz z Paynem dojechali do Middlewhich, niewielkiego miasteczka zaledwie pół godziny drogi od Holmes Chapel, od razu skierowali swoje kroki do hospicjum położonego na dalekich obrzeżach, bliżej londyńskiej autostrady.\nZdołali dowiedzieć się tylko tyle, że Richard Peterson od przeszło 4 lat znajduje się w ośrodku z poważnymi objawami Alzheimera. Mężczyzna dobiegał sześćdziesiątki, a jedyne co czasami pamiętał to dawne wspomnienia sprzed lat. Nazwisko Leightona było kobiecie kompletnie nieznane.\nLiam położył dłoń na ramieniu Malika, zajmując jego miejsce przy kontuarze, kiedy wkurzony chłopak odsunął się na bok.\n- Pani… - zaczął spokojnie Liam, wczytując się w plakietkę przypiętą do białego fartuszka kobiety. – Lindsay – uśmiechnął się przyjaźnie. – Naprawdę rozumiem okoliczności, ale proszę też postawić się w naszej sytuacji. Zaginął chłopak, a jedyną osobą, która może mieć jakiekolwiek informacje na jego temat to pan Peterson.\nRysy twarzy blondynki złagodniały.\n- Nie wiemy, czego do końca szukamy – kontynuował Payne. – Jedyny trop, jaki znaleźliśmy to właśnie pacjent tegoż ośrodka. Przyjechaliśmy prosto z Londynu, by móc z nim porozmawiać. Czy prośba o pięć minut rozmowy to tak wiele? Bardzo panią proszę – oparł się o ladę, wpatrując się w jej niebieskie oczy, które powoli ustępowały urokowi Liama oraz jego wyważonej postawie.\nKobieta odchrząknęła, na chwilę spuszczając wzrok na monitor swojego komputera.\n- I jest pan pewien, że to cokolwiek pomoże? – spytała z powątpiewaniem. – Nie powinnam tego mówić, ale pan Peterson nie potrafi przypomnieć sobie, co jadł wczoraj na obiad, a co dopiero jakieś precyzyjniejsze informacje.\n- Zawsze warto spróbować. Bardzo proszę.\nDziewczyna przygryzła wargę, klikając kilka przycisków na klawiaturze. Przyłożyła do ucha coś na kształt krótkofalówki, nim odezwała się do swojego rozmówcy.\n- Czy pan Peterson śpi? – cisza, podczas której Liam i Zayn wymienili błagające niemo spojrzenia. – Dobrze, więc przyprowadź go na chwilę do świetlicy. Dwaj panowie muszą zamienić z nim kilka słów – oboje westchnęli z ulgą. Chyba jednak los był dla nich łaskawy. – Wiem, że godziny wizyt minęły, ale to sprawa niecierpiąca zwłoki. Przyślę ich, nie zostawiaj pacjenta – dokończyła, odkładając sprzęt.\n- Pan Peterson będzie czekał w pokoju nr 12, trzecie drzwi na lewo, pierwsze piętro. Tylko uprzedzam, że to nie może trwać zbyt długo.\n- Oczywiście. Dziękujemy. Jesteśmy twoimi dłużnikami, Lindsay – Liam przytaknął z nieśmiałym uśmiechem.\n- Właściwie to – zaczęła dziewczyna, podsuwając mu pod nos kartkę i długopis. – Mogę prosić o dyskretny autograf? – wzruszyła ramionami, przyglądając się chłopakom spod długich rzęs.\n- Jasne – Liam pokręcił głową, chichocząc.\nKiedy razem z Zaynem złożyli swoje podpisy, jeszcze raz grzecznie podziękowali, kierując się we wskazane wcześniej miejsce.\n- Manipulator – Malik wsadził Liamowi palec w żebro.\n- A to niby za co?\n- Wiedziałeś, że nas poznała, więc musiałeś wykorzystać swoją gierkę słowną. Niezły z ciebie dupek – skwitował Zayn, nie ścierając jednak uśmiechu z twarzy.\n- Oh, zamknij się – Liam machnął ręką, kiedy dotarli pod drzwi pokoju numer 12. – Wchodzimy.\nMalik niepewnie nacisnął klamkę. Ich oczom ukazała się niewielka świetlica w przyjemnym odcieniu zieleni. Na ścianie wisiał ogromny telewizor, a na stojącej nieopodal sofie siedziały dwie staruszki, komentując najnowszy odcinek „Grey’s Anatomy”. Dookoła mieściło się pełno stolików i krzeseł, o tej porze pustych i czyszczonych przez pochylającą się nad jednym z nich sprzątaczkę.\nW tym momencie przez drugie drzwi do środka wkroczył młody pielęgniarz, pchając przed sobą wózek z lekko siwiejącym mężczyzną. W porównaniu z dwiema kobietami w pokoju, wyglądał dość młodo i całkiem dobrze się trzymał.\n- Pan Peterson? – Liam odchrząknął niepewnie, przykuwając wzrok mężczyzny.\n- To ja? – zapytał nieśmiało pielęgniarza, który tylko przytaknął, powoli wycofując się do sąsiedniego stolika.\nUsiadł obok z gazetą w ręce, dając im chwilę prywatności, niemniej jednak wciąż znajdował się na tyle blisko, by w skupieniu wsłuchiwać się w rozmowę. Chyba takie były już procedury nieproszonych gości – zero intymności.\n- On nawet siebie nie kojarzy, to nie ma sensu – szepnął Zayn, kiedy powoli zbliżali się do stolika, zajmując dwa niezbyt wygodne krzesła obite brązową skórą.\n- Czy mógłby pan z nami zamienić kilka słów? – Liam zignorował Malika, starając się wzbudzić zaufanie Petersona. – Nazywam się Liam Payne, a to mój przyjaciel Zayn Malik. Miło nam pana poznać.\n- Wyglądacie zupełnie jak chłopcy z billbordów w 2012 – mężczyzna zamyślił się, a Liam i Zayn znów lekko się uśmiechnęli. Tego tematu lepiej nie roztrząsać.\n- Możliwe – przytaknął Zayn. – Jednak nie w tej sprawie tutaj jesteśmy. Potrzebujemy pana pomocy.\n- Oh – Richard uniósł brwi, poprawiając swoje okulary. – Nikt nigdy nie chce mojej pomocy. To pomyłka.\n- Z pewnością nie – zaoponował Liam zbyt energicznie. – To znaczy… Całkiem prawdopodobne, że zna pan kogoś, kogo pilnie szukamy.\n- Naprawdę? – zdziwił się, a chłopcy przytaknęli, wpatrując się w niego uważnie. – Hmm, ale ja… Czy moja siostra już tu jest?\nOboje spojrzeli na siebie zdegustowani. Mężczyzna miał wyraźne problemy z pamięcią.\n- Niestety, nie wiemy, ale jest już dość późno, więc raczej nie.\nMalik westchnął głośno, mocniej ściskając swoje kolano. Widział w tym coraz mniej racjonalności. Czego oczekiwali od staruszka z Alzheimerem? Szczegółowej relacji wczorajszego meczu Real-Barcelona?\n- Dobra, Liam, on na bank nie zna Leightona, chodźmy stąd.\nZayn powoli podnosił się z krzesła, jednak zamarł, słysząc drżący głos Petersona.\n- Tak – Liam powoli i spokojnie przytaknął, zmuszając Zayna, by zajął swoje miejsce. – Leighton Pevense.\n- Nie, Leighton Peterson – mężczyzna wyglądał, jakby jakimś cudem miał zaraz wstać ze swojego wózka. Wyraźnie pobudził się na wzmiankę o chłopaku. – On żyje? – zapytał, otwierając usta w zdumieniu.\n- Ale nam chodzi o Leightona Pevense – powiedział Malik. – Wydaje mi się, że mógł pan pomylić…\n- Zaczekaj – Liam powstrzymał Zayna od kontynuowania. – Panie Peterson? – zwrócił się do mężczyzny. – Kim jest Leighton Peterson?\n- On żyje? – powtórzył swoje pytanie, a pojedyncze łzy wypłynęły z jego oczu.\n- T-tak – zająknął się Liam. – Leighton Pereson żyje – dodał pewniejszym głosem.\n- Liam, co ty… - syknął Zayn, a wtedy mężczyzna zaszlochał głośno.\n- Nie, niech pan…\n- Co się dzieje, Richard? – pielęgniarz w ciągu kilku sekund zmaterializował się u boku mężczyzny. – Obawiam się, że powinni panowie opuścić salę.\n- Chwileczkę – Liam posłusznie wstał z miejsca, jednak podszedł do mężczyzny, klękając przy jego wózku i wręczając mu wymiętą chusteczkę. – Panie Peterson, proszę mi powiedzieć, kim jest Leighton Peterson?\n- To… - przyjął chusteczkę, ocierając mokre policzki. – Ja myślałem, że go zabiłem!\nZayn zmarszczył brwi, pochylając się nad mężczyzną.\n- Ale wszystko z nim w porządku, proszę nam uwierzyć – Malik z uwagą obserwował jak twarz Petersona powoli się uspokaja.\n- Chce mi się spać – powiedział Richard, zwracając się do pielęgniarza. – Chcę iść do pokoju. Nie chcę tu być.\nMężczyzna przytaknął i posłusznie manewrował wózkiem w stronę drzwi, przez które nie tak dawno weszli do pomieszczenia.\n- Panie Peterson, czy Leighton był pana rodziną? – Liam nie tracił nadziei, idąc za nimi po prawej stronie wózka. – Proszę, panie Peterson. Gdzie go znajdę? Błagam.\n- Springsten Avenue 22 – szepnął pod nosem.\n- Chwileczkę, może pan powtórzyć? – ku niezadowoleniu pielęgniarza, Liam zablokował drzwi.\n- Springsten Avenue 22 – mężczyzna uśmiechnął się szeroko, jakby widząc wspomniany adres oczami wyobraźni. – To piękny dom – zdążył dodać, nim zdenerwowany mężczyzna przeprosił Liama i wyminął go, opuszczając pokój wraz z Richardem Petersonem.\n- Wierzysz mu? – Zayn schował dłonie w kieszenie jeansów, niepewnie oglądając się za siebie. Dwie staruszki obserwowały ich, szepcząc między sobą.\n- Musimy to sprawdzić – Liam westchnął, ruszając w stronę wyjścia.\n- Dobrze się czujesz? – Niall mocniej zacisnął knykcie na czarnym obiciu kierownicy.\nHarry niemrawo wpatrywał się w mijane za oknem krajobrazy. Niall, choć obiecał chłopakom dyskrecję, opowiedział Harry’emu wszystko z najmniejszymi szczegółami. Zdradził, co wyczytali w zeszycie Leightona, opowiedział o SMS’ach i tym, czego się dowiedział. Harry po prostu wysłuchał, nie komentując tego w żaden sposób.\n- Nie, Niall, jestem przeszczęśliwy, że Zayn i Liam buszują nocami po obcym mieście na własną rękę – prychnął sarkastycznie.\n- Napisałem im, że mogą wracać. W końcu Leighton jest w „Cheshire East Records” – skwitował pewnie, mijając tablicę informacyjną. Właśnie przekroczyli granicę Holmes Chapel. Niall nieznacznie przyspieszył, kierując się na skróty na drugą stronę miasteczka, gdzie mieściła się firma Harry’ego.\n- Dlaczego do ciebie napisał? - zapytał Harry, wciąż unikając spojrzenia przyjaciela. – Nie odezwał się do mnie, tylko... – wzruszył ramionami. - To co najmniej dziwne.\n- Harry – Horan westchnął zmieszany. – Przedyktowałem ci treść tych wiadomości. Morrison musiał założyć wtyki w jego telefonie, więc czemu miałby nie śledzić twojego. To sprytna bestia.\n- A twój? W końcu się poznaliście. Tak jakby.\n- Nie na tyle, by miał dostęp do mojego numeru telefonu, prawda? – był bardzo pewny siebie. – Chyba – dodał niepewnie, wzdrygając się na samą myśl.\nJechali dalej w ciszy, nie mogąc doczekać się, aż ujrzą gmach wytwórni Stylesa.\nHarry, ku własnemu zdumieniu, zachowywał niepokojące opanowanie. Był zły na spiskujących chłopaków, owszem, ale z drugiej strony nie potrafił się na nich gniewać. Chcieli mu pomóc, a doświadczenie przeszłości podpowiadało im, by niektóre fakty najzwyczajniej w świecie ukrywać, co wciąż nie do końca mu odpowiadało.\nPerspektywa, iż Leighton dał znak życia przyćmiła gniew, zalewając serce Harry’ego ogromną ulgą. Wciąż nie potrafił uwierzyć, że za parę minut zobaczy chłopaka na własne oczy. Mimo wszystko jakieś dziwne, nieposkromione uczucie nie pozwalało mu dostatecznie cieszyć się tym faktem.\n- Jesteśmy – szepnął Niall, parkując na podziemnym parkingu.\nNiall zmarszczył brwi, wpatrując się w Harry’ego. Zgasił silnik i wyciągnął kluczyki ze stacyjki.\n- Na parkingu – kontynuował Harry. – Czemu jakiś samochód stał na parkingu o tej porze?\n- Nie wiem, Harry i szczerze powiedziawszy to chyba nie jest teraz istotne – Niall uśmiechnął się cierpko, oddając przyjacielowi kluczyki od jego samochodu.\nOboje wyszli z auta, zamykając je i kierując się do windy.\n- Wciąż ich nie znosisz? – zapytał Niall, widząc jak Harry reaguje na ciśnienie pojawiające się wraz z ruszeniem w górę.\n- Powiedzmy, że nigdy się do nich nie przekonam – skwitował, z ukojeniem opuszczając klaustrofobiczne pomieszczenie na odpowiednim piętrze. – Coś jest nie tak – zaczął od razu, kiedy powitały ich rozwalone kszesło i przewrócona doniczka.\nNiall stanął obok ze złością, ale i osłupieniem lustrując wzrokiem pobojowisko.\n- To z pewnością nie jest dzieło Leightona – Harry szybkim krokiem minął niewielki hol, zatrzymując się w recepcji, gdzie za biurkiem siedziała przestraszona sekretarka Harry’ego.\n- Oh, panie Styles – pisnęła dziewczyna. – Myślałam, że to jakiś żart, ale ten mężczyzna wszedł tutaj ze swoją obstawą i powiedział, że pan tutaj zaraz przyjedzie. Ja nie mam pojęcia, ale ja musiałam ich wpuścić.\n- Spokojnie, spokojnie – Harry oparł się o biurko, w skupieniu kręcąc głową. – Co się stało?\n- Miałam dzisiaj zamykać, ale kiedy wychodziłam oni się zjawili i kazali mi tutaj zostać.\nDziewczyna była wyraźnie przerażona. Nie patrzyła w Harry’ego, a mierzyła czubki swoich butów. Warga drżała jej niepewnie.\n- Posłuchaj mnie uważnie, musisz stąd wyjść, jak najszybciej, rozumiesz? – brunetka przytaknęła niespokojnie. – Wsiadaj w samochód i jedź do domu. Ja to załatwię. Nie mów, proszę, nikomu o tej sytuacji, dobrze?\n- Ale panie Styles…\n- Dobrze? – powtórzył, łapiąc spojrzenie jej brązowych oczu.\n- Świetnie – wyprostował się, rozglądając na boki. – Boże, Niall…\nRuszył w stronę swojego gabinetu.\n- Pieprzony indywidualista – syknął pod nosem.\n- Panie Styles, oni mają broń – krzyknęła za nim sekretarka, co tylko przyspieszyło tempo chodu Harry’ego.\nBez chwili wahania z impetem wpadł do swojego gabinetu. Wcale nie zdziwił się, widząc za biurkiem nie kogo innego niż Jacksona Morrisona we własnej osobie. W pokoju znajdowali się jeszcze dwaj inni mężczyźni w czarnych, skrojonych garniturach, co też go nie zaskoczyło. Jeden z nich przykładał ostre narzędzie do gardła Nialla, który wcale nie wydawał się przestraszony, lecz bardziej wkurzony. Wyrywał się, jednak mocne dłonie czarnoskórego nie pozwalały mu się wyrwać.\n- Harry, jak miło cię widzieć! – uśmiechnął się Morrison, kręcąc się na krześle jak małe dziecko. – Powoli zaczynałem się nudzić.\n- O…Co…Ci…Chodzi – wypalił Harry, nie ruszając się z miejsca. Mężczyzna, który trzymał Nialla, uważnie śledził jego ruchy, więc bał się, że każdy najmniejszy krok może doprowadzić do niepotrzebnego rozlewu krwi.\n- Twój śliczny kolega złamał moje niepisane zasady, o to mi chodzi – zaakcentował ostatnie słowa, wrogo wpatrując się w Nialla.\n- Nie – Harry pokręcił głową. – To od początku było nierealne. Wysłałeś te SMSy do Nialla, żeby nas sprawdzić, prawda?\n- Jak widać, mój instynkt się nie pomylił – uśmiechnął się podejrzanie. – Chciałeś spotkać się z Leightonem za moimi plecami. Zrobiłbyś to.\n- Nie zrobiłbym.\n- Przestań kłamać! – głośny krzyk sprawił, że Harry drgnął. Nie zachowywał kontroli nad sytuacją i totalnie nie miał planu, jak to rozegrać. Morrison był nieobliczalny.\n- A wszystko miało być w porządku. Mieliśmy pięknie współpracować – kontynuował mężczyzna. – Miałeś sprzedać mi Leightona, ja miałem ci grzecznie dać spokój, ale nie… Musiałeś mnie zdenerwować, musiałeś sprawić, że będę musiał się z wami policzyć – warknął.\nHarry stał, tępo wpatrując się w kroczącego dookoła niego mężczyznę. Nie zamierzał się wyrywać, by nie prowokować go do radykalnych rozwiązań.\n- Obiecuję, że więcej tego nie zrobię.\n- Gówno prawda – prychnął Morrison. – Gdyby to naprawdę on pisał te wiadomości, pobiegłbyś za nim choćby do Japonii, to groźniejsze, niż podejrzewałem – powiedział bardziej sam do siebie niż do Harry’ego. – No trudno – westchnął. – Nie mogę cię ukarać, bo jesteś mi potrzebny – założył ręce na piersi. – Ale mogę dać ci nauczkę. Mówiłem, że ze mną się nie zadziera – szepnął do ucha Harry’ego, zachodząc go od tyłu. – Potrafię być bardzo, ale to bardzo zły, gdy coś nie idzie po mojemu.\n- W-wiem – przytaknął Harry. – Wiem i dlatego nie mam zamiaru więcej tego powtórzyć.\n- O nie, po tym nie będziesz miał zamiaru.\nNim Harry zdążył zareagować, Morrison pstryknął palcami, a wtedy mężczyzna stojący na lewo od Harry’ego, przycisnął go do ściany, ukręcając mu ręce do tyłu. Styles jęknął cicho, czując ból w nadgarstkach i policzku, który mocno zdarzył się z boazerią.\n- Ty pierdolony dupku – warknął Niall, kopiąc i wierzgając nogami. W rękach swojego opryszka wydawał się malutki i kruchy, wręcz bezbronny, jednak wciąż zacięty w walce. Taki właśnie był Niall – nieposkromiony.\n- A już myślałem, że dam ci taryfę ulgą – Morrison pokręcił głową, podchodząc do Nialla, który został jeszcze bardziej unieruchomiony przez ochroniarza. – Wiesz co ci powiem, maleństwo? – uśmiechnął się, wracając do biurka Harry’ego, na którym usiadł, biorąc w dłonie rodzinną fotografię. – Jeśli jest coś, co może zmusić pana Stylesa do posłuszeństwa, są to jego najbliżsi – westchnął, odkładając ramkę na miejsce. – I chyba właśnie to powinienem zrobić na samym początku – dokończył głębokim głosem i skinął na mężczyznę.\n- Niall! – Harry pisnął cicho, kiedy potężny facet przygwoździł chłopaka do podłogi, mocno kopiąc go w brzuch. Niall zgiął się w pół, skomląc cicho, kiedy Harry ze wszystkich sił próbował wyrwać się z silnego uścisku mężczyzny zanim. Niestety, wszystkie próby szły na marne. Harry zauważył, że z każdym kolejnym szarpnięciem, jakie wykonuje, Horan zdobywa jeszcze większe i silniejsze uderzenia.\n- Patrzcie no tylko! – Morrison klasnął w dłonie. - Szybko kalkulujesz moje zamiary, Styles! Naprawdę inteligentny z ciebie facet!\n- Daj mu spokój – jęknął Harry, zamykając oczy. Doskonale zrozumiał cel Morrisona. Sam miał nie oberwać, ale za to kazano mu patrzeć, co robią z Niallem na jego oczach. – Proszę cię, daj mu święty spokój, proszę – krzyknął, a wtedy ciemnoskóry mężczyzna przestał okładać Nialla mocnymi uderzeniami. – Przestań, proszę – pisnął raz jeszcze, starając się nie ukazywać słabości.\nMorrison skrzywił się cicho, klękając nad Niallem. Blondyn lekko uniósł się na drżących łokciach, ścierając z brody stróżkę krwi, która torowała sobie drogę z jego dolnej wargi i nosa.\n- Wyglądasz słabo – stwierdził Jackson, wzdychając ze współczującym wyrazem twarzy. – A naprawdę jest mi cię szkoda, wiesz?\n- Spierdalaj – jęknął Niall.\nWkurzony Morrison ponownie uniósł się na równe nogi, z impetem naciskając butem na dłoń Nialla, który krzyknął cicho, ponownie zderzając swoją twarz z podłogą.\n- Na miłość boską, proszę cię, wystarczy! – krzyknął Harry, ledwo trzymając się w ryzach. Miał ochotę płakać i błagać go o litość. – Zajmij się mną, błagam.\n- O nie, panie Styles – zachichotał. – Na tym polega rozrywka tego wydarzenia. Tobie nic nie zrobię, ale za każdym razem, kiedy znów postanowisz mi się przeciwstawić, przemyślisz to dwa razy, przypominając sobie, jak bardzo poturbowałem twojego rozkosznego kolegę. Swoją drogą ma temperament godny pozazdroszczenia – uśmiechnął się, klepiąc Harry’ego po plecach.\n- Dobra, wystarczy – zwrócił się do swoich podwładnych, obaj mężczyźni zostawili Nialla i Harry’ego.\nStyles szybko rozprostował ręce i uklęknął nad Niallem, który krztusił się cicho własną krwią.\n- Kurwa, kurwa, kurwa – Harry niemal płakał, klnąc pod nosem, obrócił Nialla na bok, z trudem przypatrując się obrażeniom, jakich doznał. Morrison nie zostawił na nim choćby fragmentu nieposiniaczonej skóry. Musiał trenować swoich ochroniarzy na szeroką skalę.\n- Miło było, ale chyba musimy już lecieć – Morrison nałożył na nos czarne okulary. – Będziemy w kontakcie, panie Styles – skinął głową, wychodząc z pokoju i zamykając za sobą drzwi.\n- Co?! – Liam mocno zahamował, stając na czerwonym świetle. Zayn, który nie miał zapiętych pasów, omal nie wyleciał przez przednią szybę.\n- Na miłość boską – syknął pod nosem, jednak zmienił ton, dostrzegając przerażoną twarz Liama, który w przeciągu kilku sekund zatrzymał samochód na poboczu.\n- Jak do tego doszło?! – Payne nie przestawał krzyczeć w słuchawkę, a Zayn nie przypominał sobie, by widział go kiedykolwiek w takim stanie. – Harry, spokojnie, rozumiem. Ale przecież… Zayn, sprawdź telefon – rzucił do przyjaciela, który skonsternowany, wyjął z kieszeni iPhone’a. Miał jedną nieodczytaną wiadomość od Nialla o treści „Leighton się odezwał. Jedziemy do niego. Możecie przestać szukać”. Nie usłyszał jej.\n- Kurwa, wyciszyłem telefon – przeklął pod nosem. – Co się…\n- Daj nam 20 minut – Liam rozłączył się, rzucając telefon na tylne siedzenia, kompletnie nie dbając o to, czy trafi w tapicerkę. Z piskiem opon ruszył do przodu, mijając rozgniewanych, trąbiących na niego kierowców.\n- Liam! Co się dzieje, do cholery jasnej?!\n- Są w wytwórni Harry’ego. Morrison zwabił ich podstępem i pobił Nialla do nieprzytomności.\n- Co?! – Zayn poderwał się w miejscu. Uderzył pięścią w schowek naprzeciw siedzenia pasażera, sprawiając, że cała jego zawartość wylądowała na podłodze auta. – Zabiję skurwysyna.\nLiam docisnął pedał gazu, wjeżdżając na trasę, która jak najszybciej miała doprowadzić ich do „Cheshire East Records”.\n- Czekają na pogotowie, ale długo ich nie ma. Harry jest tak roztrzęsiony, że ledwie go zrozumiałem.\n- Kurwa jebana mać – Zayn ponownie uderzył w schowek, a jego drzwiczki tym razem odleciały na dobre.\n- Malik, rozpieprzysz swoje auto – syknął Liam, jeszcze bardziej przyspieszając.\n- Niech go tylko dorwę…\n- Harry?! – Liam i Zayn puścili się biegiem przez korytarz, mijając po drodze rozwalone doniczki i krzesła. Z przerażeniem gnali przed siebie, bojąc się, jaki widok czeka ich w biurze Harry’ego.\n- Jezus Maria – Zayn wpadł do pokoju, w ciągu kilku sekund klękając koło Nialla, którego Harry za wszelką cenę próbował ocucić.\n- Nie otworzył oczu bite 26 minut – jęknął Harry w swoje dłonie, będąc na granicy płaczu.\n- Karetka? – wypalił Zayn, w osłupieniu obserwując Nialla. Nie mógł uwierzyć, że jeden człowiek może tak bardzo skrzywdzić niewinnego człowieka.\n- Dzwoniłem, ale jeszcze ich nie ma – pisnął Styles, a jego ramiona zadrżały. Ciche spazmatyczne oddychanie uniemożliwiało mu normalne mówienie. – To moja wina.\n- Cii – Liam objął Stylesa, który wcisnął twarz w jego koszulkę, wciąż nie płacząc, jednak nie mogąc złapać oddechu. – Spokojnie, Harry, wszystko będzie dobrze, kontroluj się – Liam wymienił z Zaynem zdegustowane spojrzenia. Jeśli jeszcze kilka godzin temu wierzyli Harry’emu, że jakoś się trzyma, tak teraz byli pewni, że ta sytuacja na nowo postawiła ich w punkcie wyjścia. Harry wrócił do swoich ataków sprzed lat. – Harry, spokojnie – Liam uspokajająco głaskał go po plecach. – Co z nim? – zwrócił się do Zayna, który klęczał przy Horanie.\n- Pieprzony uparty gnomie – Zayn także zdawał się być bliski płaczu. – To nie ma sensu, idziemy.\n- Czekaj, co ty…\nMalik bez większego trudu wziął Nialla na ręce.\n- Jedziemy na ostry dyżur. No już, Liam!\n- Harry, Harry, musimy iść, no już! – Liam powoli wstał, ciągnąc za sobą Stylesa. – Dasz radę sam?\nHarry przetarł twarz, przytakując, ruszył za chłopakami w kierunku parkingu.\n- Zayn? – Niall odkaszlnął niepewnie, dławiąc się, aż załzawiły mu oczy.\n- Jestem tutaj, Niall, jestem. Wszyscy jesteśmy – niemal biegł w stronę wind, wciąż dźwigając swojego przyjaciela. Ignorował fakt, że cała kurtka przesiąkła czerwienią krwi Nialla.\n- Przepraszam, że na ciebie krzycza-ałem – zachłysnął się raz jeszcze, sprawiając Zaynowi niemal fizyczny ból.\n- Ty mały pieprzony idioto, to ja na ciebie krzyczałem – jęknął. Wysiedli z windy, biegnąc do aut. Liam wyrwał się przodem, kluczykami odblokowując pojazd.\n- Nie płacz, cioto – uśmiechnął się, ponownie tracąc przytomność.\n- Niall? - Zayn wskoczył z chłopakiem na tylne siedzenia. – Niall?\n- Co z nim? – rzucił Harry, próbując nabrać jak najwięcej powietrza do płuc.\n- Znowu odpłynął, a niech cię – przeklął Malik. – Niall, trzymaj się, proszę, nie rób mi tego, Niall, nie zniosę tego po raz drugi.\n- Nawet nie kracz – warknął Liam, z piskiem ruszając w kierunku szpitala.\nPoczekalnia Holmes Chapel Health Centre wydawała się tętnić życiem. Poza Zaynem, Liamem i Harrym znajdowało się tutaj sporo pielęgniarek i lekarzy, którzy pędzili od jednego pacjenta do drugiego. Lecz najbardziej martwił ich fakt, że drzwi, za którymi operowali Nialla, nie otworzyły się ani razu od przeszło dwóch godzin.\n- Demi, spokojnie – Liam westchnął do telefonu. – Demi, proszę cię, nie będziesz prowadzić w takim stanie. Demi! – Zayn wyrwał komórkę z rąk Payne’a, wtrącając się w rozmowę.\n- Dems, tu Zayn, posłuchaj mnie uważnie. Jedź do Perrie, zawieź Vivi i przyjedź tutaj pociągiem. Broń Boże nie prowadź teraz samochodu, zrozumiałaś mnie? Wszystko będzie dobrze, jesteśmy na miejscu.\nHarry kompletnie wykluczył się z rzeczywistości. Skulił się na ziemi, obejmując nogi kolanami.\nTo wszystko przez niego. Gdyby nie poznał Leightona, Niallowi nic by się nie stało, Demi nie płakałaby Zaynowi w słuchawkę, a on wiódłby swoje spokojne, proste życie. Bez żadnych brudnych interesów, żadnych nieporozumień i konfliktów.\n- Harry? – Liam uklęknął przed Stylesem, który tępo wpatrywał się w przestrzeń. – Harry, to może nie jest odpowiedni moment, ale miałeś atak. Pamiętasz?\nChłopak przytaknął, jednak wciąż unikał spojrzenia Liama.\n- Harry, martwię się o ciebie. Wiem, jak to było ostatnim razem.\nHarry także wiedział. Tuż po śmierci Louisa popadł na dno. Miał problemy z alkoholem i opanowaniem agresji, a co za tym idzie ciągłe napady paniki, a nawet jedną, na szczęście nieudaną próbę samobójczą.\n- Harry, proszę – Liam westchnął pod nosem. – Wiem, że masz ochotę rozkwasić mi ryj, ale proszę, chociaż spróbuj jakoś funkcjonować.\nWtedy z sali wyszedł lekarz w niebieskim fartuchu. Liam i Zayn poderwali się na równe nogi. Harry chciał, jednak nie potrafił zmusić własnego ciała do współpracy.\n- Panowie – siwiejący mężczyzna przyjrzał się im z profesjonalnym wyrazem twarzy. – Operacja przebiegła po naszej myśli. Pan Horan miał złamane żebro, jednak interweniowaliśmy. Niemniej stan ogólny pacjenta jest krytyczny. Stracił dużo krwi. Przypuszczamy, że odnowił się uraz kolana, jednak to będziemy mogli w pełni stwierdzić dopiero po większej ilości badań. Na razie transportujemy pacjenta do sali, gdzie wydobrzeje po operacji, resztą zajmiemy się po wybudzeniu z narkozy.\n- Tak, jednak nie wydaje mi się, by odzyskał przytomność w przeciągu najbliższych 14h.\n- Dziękujemy – Liam przymknął powieki, opierając się o ścianę.\nLekarz odszedł, zostawiając ich samych z własnymi myślami.\n- Zabiję skurwysyna, choćbym miał zrobić to gołymi rękami.\nOboje usiedli na krzesłach. Malik schował twarz w dłoniach, podczas gdy Liam wciąż z niepokojem obserwował Harry’ego.\n- A niech mnie kurwa… - zaczął Zayn, jednak przerwał, nie dowierzając własnym oczom.\nLiam podążył za wzrokiem przyjaciela, sztywniejąc w miejscu.\nWyglądał nieco inaczej, choć wciąż tak, jak go zapamiętał. Niesforne włosy ułożone w misterną grzywkę, masa tatuaży, kolczyk w wardze i czarne ubrania.\n- Cześć – powiedział jakby nigdy nic, stając przed otępiałymi chłopakami. Wzrok jednak zatrzymał na Harrym, który wciąż siedział skulony, lecz tym razem zaszklonymi oczami wpatrywał się w przybyłego.\nBrunet spokojnie podszedł do Harry’ego, klękając przed nim i ze współczującym wyrazem twarzy zatopił palce w jego lokach.\n- Mój boże, Harry, gdybym tylko wie…\nHarry zarzucił ramiona na chłopaka, który odwzajemnił ten gest, próbując ze wszystkich sił go uspokoić.\n- Harry, proszę, nie płacz, Harry...\nLiam i Zayn w ciągu kilku sekund zgodnie wstali z miejsc, zostawiając ich samych.\n- Harry, nie płacz.\n- Nienawidzę cię – jęknął Styles, nie wypuszczając go z mocnego uścisku, jakby bał się, że Leighton rozpłynie się w powietrzu, kiedy tylko straci namacalny dowód. – Powinienem odprawić cię z kwitkiem, on będzie wiedział, że tu jesteś, on mnie zniszczy, nie zasłużyłem na to.\n- Nie zasłużyłeś na to – zgodził się chłopak, oddalając się od Harry’ego na odległość wyciągniętej ręki. – Nie chcę narażać cię na niebezpieczeństwo, muszę zniknąć, po prostu... Nic mi nie jest, dobrze, widzisz?\n- Ale nie idź stąd.\n- Harry… - Leighton jęknął cicho.\n- Nie zostawiaj mnie znowu, nie dam sobie rady.\nPevense westchnął, wstając niezgrabnie, tym samym ciągnąc Harry’ego za sobą. Otarł jego policzki i odgarnął mu włosy z twarzy.\n- Nikt inny nie może mnie zobaczyć – powiedział, rozglądając się na boki. – Chodź ze mną.\nAutor: Klaudia Kukuła o 19:08 12 komentarzy:\nWitam, witam i o zdrowie pytam! (ale ze mnie raper)\nOstatnio nie miałam czasu na notkę przy rozdziale, przepraszam.\nChciałam OGROMNIEEEE podziękować za liczbę wejść. Po rozdziale 21 urosła niemiłosiernie, co pozwala mi stwierdzić, że jest Was tutaj dużo, na pewno więcej niżbym oczekiwała! (ale raptem 1/4 komentuje, ha, będę ciotką samo zło!)\nPrzeliczyłam sobie w głowie (ale mam szmatę z matmy, więc możecie mi nie ufać), że to opowiadanie powinno chylić się ku końcowi w okolicach 30 rozdziału, a tak się zżyłam z moim kochanym Leightonem, że nie wiem, jak ja to przeżyję. Zdaję sobie sprawę, że jest postacią fikcyjną, ale... Ugh, kocham go, nie osądzajcie mnie!\nWięc jeszcze raz mocnooooo Was ściskam i mam nadzieję, że dalej będziecie tutaj tak ochoczo zaglądać (lub zostawiać więcej słów od siebie; ja okrutna).\nKocham Was bardziej niż Zayna! (no może nie aż tak, ale Was kocham ;)).\nJakbyście mieli pytanka przypominam, że chętnie odpowiem TU! I TU TEŻ! :)\n(po tym klipie możecie mnie już nie zobaczyć, bo umrę, just saying!)\nHarry kręcił się po kuchni, sprzątając porozkładane wszędzie kubki i filiżanki. Mieszkali tutaj raptem dwa dni, a zdążyli stworzyć z Leightonem porządne złomowisko. Na pierwszy rzut oka widać, że brakowało im solidnej, kobiecej ręki.\n- Harry, mogę? – Niall skinął na przestronną szafę ukrytą w skrytce pod schodami. Kolor drzwiczek komponował się z tapetą na ścianie, przez co była słabo widoczna.\n- Tak, ale wątpię, byś cokolwiek znalazł. Nie otwieraliśmy jej.\nLiam, Zayn i Niall uparli się, by mieć oko na Harry’ego, przez co Styles nie potrafił odczepić się od ich wścibskich rąk. Zgodzili się pomóc mu w odnalezieniu Leightona i wyjaśnieniu całej sprawy, jednak Harry nie spodziewał się, jakie konsekwencje niesie ze sobą trzech przyjaciół przeszukujących każdy kąt mieszkania po jego siostrze. Szukając jakichkolwiek wskazówek ku dotarciu do chłopaka, przewrócili połowę domu do góry nogami, a i tak nie znaleźli się bliżej jakiejkolwiek poszlaki.\n- Będziesz teraz sprzątał? – Liam z powątpiewaniem uniósł brwi, przeczesując plecak Leightona. Harry nie czuł się komfortowo z faktem, że grzebali w jego rzeczach. – Nie gniewaj się, ale to był twój pomysł, żeby grać bohatera.\n- Liam – Niall posłał mu ostrzegawcze spojrzenie, nim zanurkował w dolnej półce szafy.\nStyles westchnął głośno, wycierając mokre od wody dłonie. Umył już każdy centymetr kwadratowy szafek, które jeszcze wczorajszego ranka przywodziły na myśl same przyjemne wspomnienia. Mimowolnie przejechał opuszkami palców po gładkiej strukturze mebli.\n- To bezsensu – mruknął, przykuwając uwagę przyjaciół. – Jak mam mu pomóc, jeśli on ewidentnie mojej pomocy nie chce? – wzruszył ramionami.\n- Nareszcie dobrze gada – przytaknął Zayn, zbiegając po schodach. Wszyscy spojrzeli na niego wyczekująco, jako że przeszukiwał sypialnię Leightona, która, bądź co bądź, pozostawała ich jedyną nadzieją na rzetelny trop. – Nic. Tylko kilka ubrań, gitara i książka.\n- Nic ważnego. Ot jakiś kryminał – usiadł na blacie, wyjmując z kieszeni swoją komórkę. – Może zadzwoń do niego jeszcze raz?\n- Po co? – Harry prychnął. – Wyłączony.\n- Dzwoni non stop – skwitował Niall, ku zdziwieniu Harry’ego. Wydawało mu się, że robi to dyskretnie.\n- Więc – Payne odrzucił na bok równie nieprzydatną torbę. – Co teraz zrobimy?\n- Idźcie do domu – Harry pokręcił głową, mijając ich i zamykając za sobą drzwi prowadzące na niewielki ogródek.\nZayn niepewnym krokiem ruszył za nim, jednak zatrzymał się w pół kroku, stając na palcach i wyglądając na zewnątrz.\n- Dobra, poszedł.\nLiam i Niall wymienili porozumiewawcze spojrzenia.\nZayn doskoczył do swojej wiszącej w holu kurtki, po czym wyciągnął z niej zeszyt obity w brązową okładkę z zamszu. Gdzieniegdzie zdobiły ją dziwne rysunki czy pojedyncze wersy nieznanych piosenek.\n- Leżało pod poduszką.\n- Co? – Niall przetarł twarz dłonią. – I dlaczego, na miłość boską, mu tego nie powiedziałeś? Wygląda jak wrak człowieka!\n- Cicho, nie chcę, żeby wiedział – Zayn szybko przekartkował brulion, zatrzymując go na zaznaczonej wcześniej stronie. – Spójrzcie – chłopcy podeszli bliżej, skupiając wzrok na wskazywanych przez Malika gryzmołach. – Jeśli dobrze się rozczytacie, zobaczycie jakiś adres. Nie jestem pewien, gdzie to jest, ale GPS nas zaprowadzi.\nJak na wyścigi Horan i Payne wyjęli swoje komórki, szybko wystukując nazwę ulicy i numer domu.\n- To niedaleko Holmes Chapel – Liam zmarszczył nos, wczytując się w dane podawane przez Internet. – Właściwie to raptem trzy wioski dalej.\n- Co? – Niall mruknął cicho. – Zgadza się, a konkretniej pod tym adresem znajdziemy hospicjum.\n- I niby w jaki sposób hospicjum pomoże nam znaleźć tego tam?\n- Leightona – Niall wywrócił oczami. Liam zbagatelizował wszystko machnięciem ręki. – To i tak nie trzyma się kupy – zgodził się blondyn. – Nie napisał, dlaczego ma ten adres?\nZayn zaprzeczył, jednak ponownie przewrócił kilka stron.\n- Ponadto jeszcze to mnie zainteresowało – podejrzliwie obrócił zeszyt w ich stronę, ukazując ogromny znak zapytania postawiony na wyrwanej z prasy fotografii Louisa.\n- Lou… - Niall przełknął głośno. – Po co mu zdjęcie Louisa?\n- Najwyraźniej sam doszedł do wniosku, że to dziwne, jak wiele ich łączy – Liam przewrócił kartkę, z której wyczytał kilka znanych im faktów z biografii Tomlinsona. – 24 grudnia 1991, Doncaster, zginął w wyniku urazów po wypadku samochodowym – kontynuował czytanie. – Larry Stylinson – prychnął ostentacyjnie.\n- Skurczybyk węszył w danych Lou. A niech go…\n- Zayn – Niall trzepnął go w ramię, uważniej studiując pozostałe gryzmoły. – Trzeba powiedzieć Harry’emu.\n- Zayn, co ty sobie…\n- Najpierw pojedziemy do tego pieprzonego hospicjum. Jeśli to nas do niego doprowadzi, chcę sam z nim porozmawiać – Malik przeczesał włosy dłonią, wyglądając na taras. Harry wciąż siedział do nich tyłem na drewnianej werandzie. – Nie pozwolę draniowi zrobić z niego męczennika. Po raz kolejny.\n- A czy ty nie widzisz, że on dobrze na niego działał? – Niall nieznacznie uniósł głos. – Jeśli chłopak zniknie, dopiero wtedy odzyskasz swojego męczennika.\n- Do czego doprowadziło pojawienie się go w naszym życiu, no powiedz mi, hm?\n- Jesteś taki zaczepialski – jęknął Horan.\n- Ja? – Zayn parsknął. – Ja zaczepialski? To ty masz jakieś chore ambicje, żeby swatać tego dzieciaka z Harrym. On nie zastąpi ci twojego przyjaciela, Niall. Louis nie żyje, do jasnej cholery.\n- Swatać? Czy wyście na głowę upadli? – Liam wtrącił się, czując narastającą kłótnię. – Harry w życiu nie przyznał się, że ciągnie go do facetów, a wy…\n- Spał z Louisem – rzucił Malik, jakby nigdy nic otwierając lodówkę i sprawdzając jej zawartość. – Chcecie kanapkę?\n- Zabijcie mnie – syknął Niall, chowając twarz w dłoniach. – Okej, załóżmy – uniósł dłonie w geście kapitulacji – ale w czysto teoretycznym znaczeniu załóżmy, że Leighton i Harry mają coś do siebie.\n- Jezu, Niall…\n- Nie przerywaj mi – blondyn zmierzył Zayna karcącym spojrzeniem. – Nie chcielibyście, żeby Harry po tylu latach zaznał prawdziwego szczęścia? A jeśli Leighton mu to daje, to…\n- Ale Leighton nie daje mu szczęścia – Zayn ponownie uniósł się gniewem. – To jest cały problem. Po pierwsze, jedynym facetem, którego Harry mógł kochać – ostatnie słowo ubrał w króliczka z palców. - był Louis. Po drugie Leighton wygląda jak Louis, więc Harry myśli, że jest dla niego ważny, kiedy wcale tak nie jest. Ślepo widzi w nim inną osobę.\n- Mylisz się – szepnął Liam, przykuwając uwagę chłopaków. – W Leightonie jest coś… Może i wygląda jak Louis, ale ma inną prezencję, wydaje się taki…\n- Dobry – powiedział Niall. – Po prostu dobry. Dlatego chcę złoić mu tyłek i przyprowadzić do Harry’ego.\n- Nawet jeśli Harry’emu grozi śmierć z ręki jakiegoś mafiozo w limuzynie? Niezły z ciebie kumpel, Niall.\n- Możesz przestać się mnie czepiać?!\n- Możecie oboje zamknąć mordy – Liam uderzył pięścią w stół. – Od razu lepiej – przerzucił wzrok na notatki Leightona.\nKilka tekstów piosenek, parę rysunków i nic nieznaczących bazgrołów. Typowy brudnopis z ważnymi danymi, jak i nieistotnymi pierdołami.\nWszyscy zebrali się wokół kartki papieru, która wyleciała z tyłu zeszytu.\n- To list – Niall wyrwał go Payne’owi z ręki, czytając głośno. - „Drogi panie Pevense. Dziękujemy za wprowadzony przelew. Upewniamy Pana, że datki przeszły na cele leczenia i rehabilitacji Richarda Petersona. Najbliższe kwoty pieniężne, jakie zdecyduje się Pan podarować, także znajdą swoje zapotrzebowanie w kręgu wyłącznie tego pacjenta. W razie pytań prosimy o kontakt pod numerem…\n- Zadzwoń tam!\n- Nie. Musimy tam pojechać. Data jest zbyt stara, by pamiętali nadawcę. Możliwe, że Leighton im nawet nie odpisał.\n- 2023 rok – przytaknął Liam. – Popieram Horana, trzeba złożyć wizytę w tym hospicjum. Może powiedzą nam, gdzie znajdziemy szczyla.\n- Leightona – Niall ponownie wywrócił oczami. – I kim jest Richard Peterson – westchnął pod nosem.\n- Okej, jesteśmy moim autem, więc jadę ja z Liamem, a ty będziesz miał oko na Harry’ego.\n- O nie – Niall zdjął kluczyki z blatu, chowając je za plecami. – Jeśli pozwolę ci pojechać beze mnie, postawisz na swoim.\n- Nie spławisz Leightona, Zayn. Wiem, co masz na myśli ze swoim "sam z nim pogadam".\n- Nawet nie wiemy, czy go znajdziemy. Mógłbyś już prze…\n- Umowa brzmi – przerwał Niall. – Jedziemy my dwaj. Dowiadujemy się czegoś więcej, znajdujemy Leightona. Chwilkę na niego powrzeszczysz, po czym pozwolimy mu spotkać się z Harrym.\n- Cześć, Leighton. Mam ochotę skopać ci ryj. A teraz chodź, pójdziemy do Harry’ego, mojego przyjaciela, którego zamieniasz w chodzące nieszczęście sprzed lat – Malik recytował swoją formułkę, którą ułożył na poczekaniu. – Mowy nie ma, że pozwolę mu znowu zbliżyć się do Harry’ego. Nie chcę ponownie znaleźć go w łazience, niereagującego na bodźce zewnętrzne. I koniec dyskusji. Zostajesz, a Payno jedzie ze mną.\n- Nie będziesz mi, kurwa, rozkazywał, Malik – zirytowany Horan uderzył pięścią w ścianę, z której lekko posypał się tynk. – Urwę mu łeb. Pieprzony pan wszystkowiedzący.\n- Niall – Liam poklepał go po ramieniu, kiedy Zayn opuścił kuchnię. – Wątpię, czy czegokolwiek się dowiemy, ale jeśli tak, nie pozwolę Zaynowi ani Leightonowi wpaść w potyczki słowne czy bijatyki, okej?\nHoran podniósł wzrok na przyjaciela, który patrzył mu w oczy bez grama kpiny.\n- Mogę ci zaufać? Harry naprawdę wydawał się odżyć, kiedy go poznał, Liam. Nie mylę się.\n- Wierzę ci. I też zależy mi na tym, by ułożył sobie życie. Poniekąd wiszę mu przysługę – puścił mu oczko, mierzwiąc pojedyncze blond pasma. – Napiszę SMS’a, żebyś był na bieżąco.\n- Liam! Idziesz czy nie? – krzyk Malika rozniósł się po małym domku Gemmy, przyprawiając wracającego do środka Harry’ego o lekką dezorientację.\n- Coś mnie ominęło? – bąknął bez głębszego zainteresowania, kiedy zarówno Liam jak i Zayn wyszli z domu. – Zapomnieli o tobie.\n- Nie – Niall przedłużył ostatnią sylabę, zeskakując ze stołka i chowając do kieszeni notatnik Leightona. Chyba faktycznie lepiej, by póki co go nie zobaczył. – Zaoferowałem się na twoją oficjalną niańkę.\n- Świetnie – Harry uśmiechnął się z udawanym entuzjazmem. – Może jeszcze zetrzesz mi jabłko i przygotujesz kąpiel?\n- Nie wolałbyś chińszczyzny na wynos? – odwzajemnił uśmiech, wyciągając komórkę.\nHarry westchnął głośno. Jeśli chłopaki byli w zmowie, nie zostawią go w spokoju ani na moment, a Niall był najlepszą opcją na spędzenie z kimś kilku chwil sam na sam.\n- Weź mi to co zawsze. Potrzebuję wziąć prysznic.\nKiedy Harry wspiął się na górę, Niall po kryjomu wyszedł na taras, wybierając zupełnie inny numer.\n- Cześć, tutaj Leighton, zostaw wiadomość po usłyszeniu sygnału. A najlepiej nie zostawiaj niczego, bo i tak nie zechce mi się oddzwonić…\nPo dźwięku sugerującym rozpoczęcie nagrywania, Niall odchrząknął cicho.\n- Leighton, nie musisz mi się z niczego tłumaczyć, nie będę o nic wypytywał, po prostu daj mi znać, że żyjesz. Harry się sypie, gdy cię nie ma.\nHarry siedział, wpatrując się w telewizor, jednak jeśli ktoś zdecydowałby się odpytać go z prowadzonego wywiadu, nie potrafiłby przytoczyć ani jednej odpowiedzi, którą James Arthur udzielił Alanowi Carrowi.\nNiall przypatrywał mu się z ukosa. Chciał być dyskretny, ale niepokoiło go zachowanie przyjaciela.\n- Jest po siódmej, Niall.\n- Wiem, wiem – przytaknął. – Tylko tak jakoś…\n- Nie dostanę załamania nerwowego na twoich oczach – wziął pilota, całkowicie eliminując dźwięki wydawane przez reality show. – To dlatego tak się sprzeczaliście, prawda?\n- Może – Niall wzruszył ramionami. Poniekąd nie kłamał, po prostu nie zdradzał prawdy w każdym aspekcie. O ile to logiczne.\n- Niall – Styles usiadł po turecku, obracając się w stronę blondyna. – Naprawdę jestem wam wdzięczny i doceniam waszą pomoc, ale…\n- Dasz sobie radę, jasne – dopowiedział z niemrawym uśmiechem. – Po prostu ciężko nam cokolwiek postanowić, kiedy nie mówisz nam, jak się czujesz. Nic nam nie mówisz, Harry.\n- Co cię łączy z Leightonem? – wypalił bez zastanowienia, lekko karcąc się za to w duchu. – Przepraszam. To znaczy.\n- Lubię go, Niall – ku zdziwieniu Horana, Harry nie zbagatelizował wszystkiego żartem, jak to miał w zwyczaju, gdy nie chciał odpowiadać na niewygodne pytania. – Bardzo go lubię i cieszę się jego towarzystwem.\n- I teraz go nie ma. Więc jest ci źle.\n- Cholernie źle – Harry uśmiechnął się, wtulając się w bok przyjaciela. – Ale z tobą jest mi nieco lepiej – dodał, ku zadowoleniu Nialla. Nie mógł być jednak pewien, czy to nie gra, by uspokoić jego instynkt opieki nad poszkodowanym przez los przyjacielem.\nHarry ponownie uruchomił dźwięk, przez co blondyn uznał rozmowę za zakończoną. Tym samym nie spodziewał się, że chłopak znowu cokolwiek powie. Myślał, że wpadł w trans u jego boku, z daleka od wścibskiego spojrzenia.\n- Chyba sobie odpuszczę, Niall.\n- Leighton uciekł, bo nie chciał być złapany. Ale nie zebrał mnie ze sobą. To chyba znaczy, że nigdy nic dla niego nie znaczyłem.\n- Matko boska, czy ty siebie słyszysz? – Niall lekko poderwał się w miejscu. – Przecież to oczywiste, że uciekł, bo nie miał innego wyboru, a że bez ciebie to tylko dla bezpieczeństwa, które chciał ci zapewnić.\n- A dasz sobie rękę uciąć?\n- Nawet dwie – przytaknął pewnie, łapiąc spojrzenie zielonych tęczówek Styles’a. – Proszę cię, nie kwestionuj tego, bo to świetny dzieciak, który wniósł w twoje życie wiele dobrego w raptem kilka tygodni. My nie byliśmy w stanie zrobić tego latami – telefon Nialla zabrzęczał, sygnalizując nową wiadomość tekstową. – Rozumiesz mnie, Harry?\n- Tak, jasne – Harry uśmiechnął się niepewnie, uwalniając Nialla z niezbyt komfortowej pozycji na wąskiej kanapie. – Zobacz, co się dzieje. Pewnie Demi się martwi, a ty tu ze mną utknąłeś.\nNiall podniósł się z miejsca, łapiąc telefon ze stołu i znikając w kuchni.\n- Zrobię herbaty – rzucił przez ramię, nieuważnie nastawiając wodę i odblokowując wyświetlacz.\nPrzez chwilę zdjęcie Vivi widniało na jasnym ekranie, po czym zamieniło się w pole tekstowe z nową wiadomością. Spodziewając się numeru Liama lub jak zasugerował Harry, Demi, w życiu nie przypuszczałby tego, co zobaczył\nNie kontaktuj się ze mną. Facet ma wtyki. Wszystko w porządku. Miej oko na Harry’ego. L.\nNiall omal nie wypuścił kubka z rąk. Wpatrywał się w tekst, nie dowierzając własnym oczom. Czy Leighton Pevense odpisał mu, chociaż nie dawał znaku życia nikomu innemu?\nDaj sobie pomóc. Powiedz mi, co mam zrobić.\nWystukał odpowiedź, lecz wahał się, czy w ogóle ją wysłać. Nie chciał spłoszyć chłopaka, skoro już się odezwał, jednak w jaki sposób wykorzystać jego obecność, jeśli nie próbą nawiązania komunikacji.\nMinuty mijały, a odpowiedź nie nadchodziła. Niall zdążył stwierdzić, jakoby ktoś płatał sobie z niego figla. Jednak telefon ponownie zawibrował.\nCzasami nie szukają cię w najbardziej oczywistym miejscu, bo jaki sens ukrywać się w domu.\nNiall od dawna tak intensywnie nie myślał. W domu? Nie znał domu Leightona.\nNagle jego oczy rozbłysły. To wcale nie znaczyło, że nie znał miejsca, które w sercu na pewno nazywał domem.\nHoran wrócił do salonu, wpatrując się w Harry’ego, który zdążył przymknąć powieki, jednak na pewno nie spał.\n- Harry? – Styles otworzył oczy, wyczuwając napięcie w głosie przyjaciela.\n- Coś się… - przerwał, kiedy Niall wyciągnął zza pleców zeszyt. Zeszyt, który tak doskonale pamiętał.\n- Opowiem ci po drodze. Musimy jechać do Holmes Chapel. Teraz.\nAutor: Klaudia Kukuła o 19:53 10 komentarzy:


Grafen materiał XXI wieku!? - PDF\nDownload "Grafen materiał XXI wieku!?"\n1 Grafen materiał XXI wieku!? Badania grafenu w aspekcie jego zastosowań w sensoryce i metrologii Tadeusz Pustelny\n2 Plan prezentacji: 1. Wybrane właściwości fizyczne grafenu 2. Grafen materiał 21-go wieku? 3. Badania grafenu 4. Sensory na bazie grafenu 5. Badania własne grafenu wybrane przykłady 6. Podsumowanie\n3 Masowy udział pierwiastków w Ziemi:\n6 Najważniejsze właściwości fizyczne grafenu: - sieć krystaliczna dwuwymiarowa: a = nm; - największy stosunek powierzchni do objętości; - bardzo dobra przewodność ciepła: ( W/mK); - niewielka rezystancja; - bardzo wysoka ruchliwość elektronów: μ = cm²/vs; - bardzo wysoka prędkość przepływu elektronów: 1/300 c; - niemal całkowita przezroczystość optyczna; - nieprzezroczystość dla transmisji cząsteczkowej; - niezwykle wysoka wytrzymałość mechaniczna: γ 1TPa; - kwantowy efekt Halla.\n7 Struktura sieci krystalicznej grafenu Teoretyczna zależność struktury grafenu od wektora falowego \n9 Kwantowy efekt Halla Kwantowy efekt Halla (B = 14T, T = 4K) \n10 Techniki badania i obrazowania warstw grafenu: - mikroskopia optyczna; - mikroskopia sił atomowych AFM; - skaningowa mikroskopia elektronowa SEM; - transmisyjna mikroskopia elektronowa TEM; - spektroskopia Ramana; - rentgenowska spektroskopia fluorescencyjna XFS; - spektroskopia AES; - spektroskopia zaniku fotoluminescencji; - spektroskopia plazmonów powierzchniowych; - techniki interferencyjne (w tym: Michelsona oraz Fabry-Perot a).\n11 Mikroskopia optyczna Obrazy mikroskopii optycznej warstw grafenu (warstwowy 1L, 2L, 3L) na 300nm SiO2 podłożu Si ([1,4])\n12 Mikroskopia Sił Atomowych AFM Obrazy AFM: struktura grafenu na 6H-SiC(0001) po wygrzaniu w Ar w T=1650 C, p = 900 mbar \n13 Mikroskopia Sił Atomowych AFM Obrazy AFM: a) oraz c) struktury tlenku grafenu oraz b) oraz d) struktury chemicznie redukowane \n14 Transmisyjna Mikroskopia Elektronowa TEM Obrazy pojedynczej warstwy grafenu otrzymane metodą TEM \n15 Spektroskopia Ramana Widma ramanowskie warstw grafenowych \n16 Możliwości zastosowania grafenu w fotonice Analiza teoretyczna domieszkowanych warstw grafenu oraz badania eksperymentalne sugerują, że zostanie on wykorzystany w: - przezroczystych elektrodach; - fotodetektorach; - ekranach dotykowych; - elementach świecących; - elementach fotowoltaicznych; - filtrach optycznych; - ogranicznikach mocy optycznej; - elementach układów terahercowych.\n17 Struktury fotoelektryczne Fotosensor w układzie: metal-tlenek grafenu  Wysoka przewodnośc elektryczna i dobra przepuszczalność optyczna są podstawą fotoprzewodzących sensorów i baterii słonecznych.\n18 Bateria słoneczne Bateria słoneczne w strukturze z zastosowaniem grafenu: a): złoto/barwnik spiro-ometad/tio2/grafen c): charkterystyka prądowo-napięciowa) .\n19 Bateria słoneczne Bateria słoneczna: nieorganiczna i organiczna \n20 Sensory na bazie grafenu - sensory gazów - biosensory - sensory pola elektrycznego - sensory pola magnetycznego - sensory własności mechanicznych\n21 Sensory gazów Zasada działania sensorów z warstwą grafenu (oraz zredukowanego tlenku grafenu): - zmiany przewodności elektrycznej; - zmiany pojemności elektrycznej; - wpływ absorpcji molekuł gazów na właściwości struktury FET; - zmiany warunków propagacji akustycznej fali powierzchniowej; - zmiany warunków propagacji fali (modu) optycznego; - zmiany właściwości fizycznych rezonatora kwarcowego QCM;\n22 Rezystancyjne sensory gazów na bazie grafenu Rezystancyjny sensor gazy na bazie grafenu a. - praktyczna realizacja; b. - idea sensora rezystancyjnego;\n23 Sensory gazów Zmiany oporności pod działaniem różnych gazów o stężeniu 1ppm  - NH3 oraz CO domieszkowanie donorowe; - H2O oraz NO2 domieszkowanie akceptorowe.\n24 Sensory gazów Tranzystorowa struktura sensorowa na bazie grafenu Charakterystyki sensorowe na działanie NH 3 [ 10 ]\n25 Sensory gazów badania własne Rezystancyjne sensory gazów na bazie grafenu badania własne\n26 Sensory gazów u konfiguracji z ASW badania własne Sensor z akustyczną falą powierzchniową  - efekt akustoelektryczny; - zmiany obciążenia masowego falowodu.\n27 Sensory gazów na SAW Sensor z akustyczną falą powierzchniową [ 5 ] - efekt akustoelektryczny;\n28 Grafenowy sensor gazów typu QCM a) b) Charakterystyka sensorowa - zmiany Δf\n29 Grafenowy sensor gazów typu QCM badania własne Stanowiska do detekcji gazów metodą QCM\n30 Sensory pola magnetycznego Grafenowa struktura Halla (Rozmiar poprzeczny sondy Halla 1um)  - miniaturowe rozmiary; - bardzo wysokie częstotliwości pracy 10GHz; - duża czułość;\n31 Badania własne grafenu wybrane przykłady Możliwości badawcze Katedry Optoelektroniki Politechniki Ślaskiej: - badania topografii powierzchni metodami mikroskopii optycznej; - badania topografii powierzchni metodami mikroskopii sił atomowych; - badania topografii metodami mikroskopii konfokalnej; - badania topografii metodami mikroskopii w polu bliskim; - badania składu chemicznego metodami spektroskopii ramanowskiej; - badania właściwości optycznych warstw metodali elipsometrii spektralnej; - badania właściwości optycznych warstw metodali propagacji modowej; - badania właściwości optycznych warstw metodali spktroskopii transmisyjnej; - badania właściwości elektrycznych grafenu metodami spektroskopii plazmonowej.\n32 Badania propagacji modów w strukturze falowodwej z warstwą grafenu badania własne Stanowisko do wyznaczania charakterystyk modowych\n33 Badania propagacji modów w strukturze falowodwej z warstwą grafenu badania własne 1,525 TM TE n 1,520 1,515 1, [ m] Typowy profil refrakcyjny dla wymiany jonowej Na + - K+ Rejestracja światła rozproszonego\n34 Badania propagacji modów w strukturze falowodowej z warstwą grafenu badania własne Światło rozproszone dla obu polaryzacji światłowód planarny pokryty grafenem ( na zdjęciu fragment skali milimetrowej )\n35 Badania transmisji światła w układzie szkło-grafen badania własne 104 x szklo 98 grafen dlugosc fali [nm] Transmisja światła przy prostopadłym padaniu na grafen Pojedyncza warstwa grafenu absorbuje 2,3% przechodzącego światła w zakresie nm. 900\n36 Badania właściwości optycznych warstw grafenu metodą elipsometrii spektralnej badania własne Współczynniki: załamania n oraz absorpcji grafenu na SiC\n37 Badania właściwości optycznych warstw grafenu metodą elipsometrii spektralnej badania własne Elipsometr spektralny Sentech SE 850\n38 Badania topografii grafenu metodą AFM badania własne\n39 Badania topografii grafenu metodą AFM badania własne\n40 Badania topografii grafenu metodą AFM badania własne Grafen na podłożu SiC\n41 Badania topografii grafenu metodą AFM badania własne\n42 Badania topografii grafenu metodą spektroskopii ramana badania własne NTEGRA Spectra firmy NT MDT\n43 Gazowe stanowisko badawcze badania własne Stanowisko do badań struktur sensorowych w różnych atmosferach gazowych\n44 Refleksja końcowa Wyniki badań wskazują, że grafen jest materiałem niezwykle atrakcyjnym dla: - elektroniki; - optoelektroniki; - magazynowania energii; - sensorów chemicznych i biochemicznych; - sensorów pola magnetycznego; - sensorów pola elektrycznego; - sensorów naprężeń; - sensorów drgań; - inżynierii materiałowej (w materiałach kompozytowych);\nFizyka powierzchni 6 Dr Piotr Sitarek Katedra Fizyki Doświadczalnej, Wydział Podstawowych Problemów Techniki, Politechnika Wrocławska Lista zagadnień Fizyka powierzchni i międzypowierzchni, struktura powierzchni\nGrafen i jego własności\nGrafen i jego własności Jacek Baranowski Instytut Technologii Materiałów Elektronicznych Wydział Fizyki, Uniwersytet Warszawski W Polsce są duże pokłady węgla, niestety nie można ich przerobić na grafen,


W pewnej kuchni na Wyspach...: Zupa z dyni pizmowej z chilli i crème fraîche\nOdkad zapoznalam sie blizej z dynia, co roku z niecierpliwoscia czekam na sezon na nia. Za kazdym razem zaczynam go zupa i czesto takze zupa koncze. Moze jestem przewidywalna, ale coz poradzic, mam slabosc do pysznych, rozgrzewajacych zup z dodatkiem tego warzywa. Ta wpadla mi w oko gdzies w okolicach wrzesnia i wiedzialam, ze to wlasnie ona otworzy tegoroczne dyniowe gotowanie.\nZupa jest naprawde przepyszna: gesta, kremowa, z wyrazista nuta chilli, ktora lagodzi odrobine dodatek crème fraîche. Banalnie prosta, nie wymaga wielu skladnikow, a efekt koncowy na pewno zasmakuje nie tylko dyniowym entuzjastom, ale i tym, ktorzy dopiero zaczynaja eksperymentowanie z tym jesiennym warzywem.\nDo wspolnego dyniowego gotowania zebrala sie silna grupa: wraz ze mna pichcili dzis Chantel, Dobromila, Gin, Lejdi, Martynosia, Mirabelka, Mopsik, Pela, Siankoo, Siaska i Bartoldzik. Wyglada wiec na to, ze do niedawna zapomniana dynia swieci triumfy!\n- 1 dynia pizmowa o wadze okolo 1 kg, obrana i oczyszczona z nasion\n- 1 lyzka masla\n- 2 cebule, posiekane\n- 1 zabek czosnku, pokrojony w cienkie plasterki\n- 2 srednie czerwone papryczki chillli, oczyszczone z nasion i drobno posiekane\n- 850 ml bulionu warzywnego\n- 4 lyzki crème fraîche, plus odrobina do podania\nRozgrzac piekarnik do 200 stopni (180 z termoobiegiem). Dynie pokroic w kostke o srednicy okolo 4 cm, a nastepnie obtoczyc kawalki w 1 lyzce oliwy. Piec przez 30 minut, przewracajac raz na druga strone, az kawalki beda miekkie i zlociste.\nW miedzyczasie rozpuscic maslo z pozostala oliwa w duzym garnku, dodac cebule, czosnek i 3/4 chilli. Przykryc i dusic na bardzo malym ogniu przez 15-20 minut, az cebule zmiekna. Dodac upieczone kawalki dyni, bulion i crème fraîche, nastepnie zmiksowac blenderem na gladka konsystencje. Podgrzac, doprawic do smaku i podawac udekorowana dodatkowa crème fraîche oraz pozostala chilli.\nPrzepis dodaje do tegorocznego Festiwalu Dyni.\nLabels: bezmiesne, chilli, creme fraiche, dynia, zupy\nmopswkuchni 22 October 2013 at 18:15\nU mnie też chilli i śmietanka w składzie. Lubię dyniową na ostro :)\ngin 22 October 2013 at 18:31\nPodoba mi się taka lekko pikantna, z charakterem :)\nBea 22 October 2013 at 18:34\nSila prostoty! Nie wyobrazam juz sobie teraz mojej kuchni byz dyni... Domyslam sie, ze mnie doskonale rozumiesz ;)\nMartynosia 22 October 2013 at 19:09\nMusiała być ostrrrra ;)\nAngie 22 October 2013 at 19:14\nWszelkiego rodzaju zupy z dyni uwielbiam! Ta mi się podoba za ten ostry charakter: )\nMajana 22 October 2013 at 21:06\nAle fajna zupa! :)\nAntenka 23 October 2013 at 08:19\npięknie wygląda ta zupka:) chętnie się skuszę!\nANIA 23 October 2013 at 08:57\nDla mnie połączenie chilli z dynią jest idealne, uwielbiam :) Pozdrawiam :)\nMarta 23 October 2013 at 12:38\nświetna rozgrzewająca zupa! bardzo lubię kremy z dyni\nUnknown 23 October 2013 at 12:58\nOj ta zupka wygląda smakowicie. Lubię dynię :)\nshinju 23 October 2013 at 20:22\nWygląda niesamowicie kremowo :)\nUnknown 24 October 2013 at 11:58\nPodpisuję się rękami i nogami pod tym co napisałaś o dyni! Też czekam na nią z niecierpliwością i męczę w kolejnych kremach ;)\nchantel 26 October 2013 at 16:21\ntaka rozgrzewająca na jesienne wieczory jest idealna :)\nBokep 2020 23 April 2020 at 00:13\nLONTONG BETUTU 10 August 2020 at 11:27\nIrene Purnomo 13 August 2020 at 14:27\nBokep 2020 13 August 2020 at 20:28\nkezia168 9 September 2020 at 03:36\nSUKACROT.ONLINE 11 September 2020 at 11:48\nTANTE GIRANG 30 September 2020 at 23:10\nGwen168 25 October 2020 at 18:56\nBokep 2020 6 November 2020 at 02:57\nArief Vandriansyah 20 February 2021 at 16:56\nSITUS NONTON BOKEP VIRAL 2021\nArief Vandriansyah 20 February 2021 at 18:40\nBOKEP TERBARU DAN TERLENGKAP !!


Miliony na instalacje ekologiczne. Mieszkańcy zaoszczędzą | Kurier Poranny\nOprac. Donata Żmiejko 5 marca 2021, 18:23\nZa przyznane pieniądze na budynkach zostanie zamontowanych prawie 250 szt. nowoczesnych instalacji OZE. W sumie w całym województwie powstanie ponad 600 sztuk nowych kolektorów słonecznych oraz blisko 2,8 tys. sztuk nowych instalacji fotowoltaicznych. fot. FOTON Technik\n- Zmniejszanie zanieczyszczeń w powietrzu to niestety problem, który dotyczy również naszego województwa. Na szczęście, mieszkańców nie trzeba przekonywać do inwestycji, które przyczyniają się do czystszego powietrza, sami zabiegają o dotacje unijne na taki cel. Za przyznane pieniądze na budynkach zostanie zamontowanych prawie 250 szt. nowoczesnych instalacji OZE. W sumie w całym województwie powstanie ponad 600 sztuk nowych kolektorów słonecznych oraz blisko 2,8 tys. sztuk nowych instalacji fotowoltaicznych. To nie koniec takiego wsparcia. Przed nami nowe możliwości działań prośrodowiskowych, jakie otwiera Regionalny Program Operacyjny na lata 2021–2027 – powiedział marszałek Artur Kosicki.\nJak podkreślił marszałek, takie inwestycje są niezbędne dla naszego zdrowia i dla zdrowia naszych dzieci.\nNa inwestycję w fotowoltaikę decyduje się w Polsce coraz więcej osób. Powód popularności fotowoltaiki jest prosty – oszczędność pieniędzy. Według badania Sunday Polska 6 na 10 Polaków montujących panele robi to przede wszystkim w celu obniżenia rachunków za energię. Większości się to udaje.\nUmowy podpisały następujące gminy:\nGmina Mońki udzieli mieszkańcom grantów na montaż 78 mikroinstalacji na potrzeby zasilania budynków mieszkalnych. Ponad 25 procent wszystkich instalacji będą stanowić tzw. instalacje hybrydowe (będą zamontowane równocześnie kolektory i instalacje fotowoltaiczne). Wartość całkowita projektu to prawie 2 mln zł, z czego dotacja to 1,3 mln zł. Produkcja roczna energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznych wyniesie około 220 MWhe, a produkcja roczna energii cieplnej z instalacji solarnych wyniesie około 38 MWht.\nPrzedmiotem inwestycji gminy Jasionówka jest wykonanie 19 zestawów instalacji fotowoltaicznych oraz 10 instalacji kolektorów słonecznych dla mieszkańców indywidualnych gospodarstw domowych. Produkcja energii elektrycznej wyniesie 86 MWhe/rok, produkcja energii cieplnej wyniesie - 24 MWht/rok. Łączny koszt inwestycji wyniesie ponad 800 tys. zł z czego dotacja to blisko 550 tys. zł.\nPrzedsięwzięcie gminy Raczki dotyczy montażu 57 szt. instalacji fotowoltaicznych. Produkcja energii elektrycznej z nowo wybudowanych instalacji wykorzystujących OZE wyniesie 271 MWhe/rok. Dotacja na ten cel to blisko 1,3 mln zł, całkowita wartość projektu to blisko 2 mln zł.\nMontaż instalacji fotowoltaicznych i kolektorów słonecznych dostarczających energię na potrzeby budynków mieszkalnych odbędzie się też na terenie gminy Zabłudów. W ramach projektu zaplanowano montaż 24 szt. kolektorów słonecznych oraz 56 szt. paneli fotowoltaicznych dla 63 budynków mieszkalnych. W przypadku 17 budynków przewidziano montaż instalacji hybrydowych. Produkcja energii z instalacji wykorzystujących OZE wyniesie 193 MWhe, produkcja energii cieplnej wyniesie 62 MWht/rok. Wartość całego projektu to blisko 2 mln zł, a przyznana dotacja to 1,3 mln zł.\nWszystkie inwestycje będą kosztować ponad 6 mln zł z czego dofinansowanie przyznane z funduszy europejskich to ponad 4,5 mln zł.vDotacje pochodzą z Regionalnego Programu Operacyjnego.\nMateriał oryginalny: Miliony na instalacje ekologiczne. Mieszkańcy zaoszczędzą - Gazeta Współczesna


Lifting promocji u Hyundaia - Motoryzacja\nLifting promocji u Hyundaia\nHyundai w Polsce postanowił odświeżyć aktualne promocje na wszystkie wersje modeli z serii "i".\nPoza prowadzoną jeszcze miejscami wyprzedażą tzw. "starego" rocznika, przykładowo wszystkie odmiany wyposażeniowe modelu i30 z roku 2010 dostępne są z rabatem 5 000 zł. Nowy rabat - 4 500 zł - otrzymał i20, samochód z segmentu B. Aktualnie proponowany upust na najmniejszy model i10 wynosi 3 800 zł. W każdym przypadku prowadzone są również kombinacje upustów z ofertą finansowania zakupu lub ubezpieczeń aut.\nTrwa program "Prawo do jazdy" w ramach którego, każda osoba, która odbędzie jazdę testową dowolnym Hyundaiem otrzymuje kupon rabatowy (1 200 - 2 500 zł), który można "dołożyć" do regularnej promocji.


Konkurs w Zakopanem nie pomógł Polakom. Spadliśmy z podium Pucharu Narodów | ZeStadionu\nPolacy mieli dzisiaj szansę, aby zwiększyć swoje miejsce w kwalifikacji Pucharu Narodów. Niestety, piąte miejsce reprezentantów Polski sprawiło, że reprezentacja Polski spadła w klasyfikacji Pucharu Narodów. Wszyscy mają nadzieję, że jeszcze w tym sezonie uda się nadrobić stratę i ostatecznie zajmiemy wysokie miejsce w klasyfikacji pucharu.\nPolacy chcieli dzisiaj powtórzyć swoje dobre występy w trakcie konkursów drużynowych i umocnić swoją pozycję w Pucharze Narodów. Niestety, zaledwie 5. miejsce w trakcie konkursu w Zakopanem sprawiło, że reprezentanci Polski spadli w kwalifikacji pucharu. Wszyscy mają nadzieję, że dzisiejszy konkurs był zaledwie zimnym prysznicem i czasy dobrych występów w trakcie konkursów drużynowych jeszcze powrócą.\nWielka kompromitacja w Zakopanem. Jutro musi być lepiejCzytaj dalej\nPolacy wypadają z podium Pucharu Narodów. Słaby występ w Zakopanem przeważył\nPolacy, którzy przed konkursem na Wielkiej Krokwi zajmowali trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, będą się musieli pogodzić z tym, że wypadli z podium Pucharu Świata. Przypomnijmy, że mimo dobrej dyspozycji Kamila Stocha, Dawida Kubackiego i Piotra Żyły nie udało się wskoczyć na stopień podium. Polakom został co prawda konkurs indywidualny, który odbędzie się w niedziele, ale reprezentanci kraju będą do niego podchodzić z wizją o spadku z podium Pucharu Narodów.\nObecnie Polacy zajmują czwarte miejsce z dorobkiem 2554 punktów. Niemcy, którzy tryumfowali dzisiaj na Wielkiej Krokwi, są trzeci i mają 2592 punktów. Jak na razie prowadzą Austriacy, którzy mimo wtopy w Polsce umocnili się na pozycji lidera Pucharu Narodów z dorobkiem 2946 punktów.\nPolacy muszą pokazać jutro klasę\nTrzeba przyznać, że dzisiejszy konkurs w Zakopanem był zimnym prysznicem dla samych skoczków, którzy już jutro powalczą o lepsze lokaty w trakcie zawodów indywidualnych. Na wysokie loty możemy liczyć jutro dzięki Dawidowi Kubackiemu, Kamilowi Stochowi i Piotrowi Żyle, którzy pokazali dzisiaj, że uwielbiają skakać w Zakopanem.\nMiejmy nadzieję, że reszta reprezentantów Polski weźmie przykład ze swoich utytułowanych kolegów i pokaże, że można w tym sezonie walczyć jeszcze o wysokie miejsca w Pucharze Narodów.


##### Randki z teściową – Teściowie – pierwsze spotkanie - eDarling.\nin randki, z, teściową\nTagged with randki, z, teściową\nAlternatywna motoryzacja, wiejski tuning. Ten duet łączy nie tylko rodzina, ale i praca. Podczas gdy pozostałe kandydatki przygotowywały obiad wspólnie z randki z teściową teściową, Stefanią, Szymon na indywidualną randkę zaprosił.\nMieszkają w Anglii. Z dala od ojczyzny, ale za to blisko siebie. Tydzień kulinarnej etściową rozpoczynają teściowa Anna i Anna. Magda szyje, Izabela jest handlowcem. Bogusława to pracowita i pomocna osoba, zaś randki z teściową synowa.\nDuety złożone z teściowej i synowej przygotowywały domowe obiady. Doszło do. Na jej liście są teścipwą i specjalne USG. Odwołał randkę bo przestraszył się jej dzieci [Szpital ODC.\nJak zapowiadały optymistycznie, w kuchni zupełnie się nie dogadują, co wróżyło totalną. Teściowa pomaga i podpowiada, synowa gotuje. Lidia jest na emeryturze, a Iwona pracuje w administracji. Te pytania warto zadać na pierwszej randce, by potem uniknąć. Serwis skierowany jest nie tylko do. Za menu odpowiadały teściowe, synowe gotowały. Anna jest już na emeryturze. Justyna spełnia się jako mama i zajmuje się.\nTeściowa Walentynki Speed Dating Edynburg mięso schabowe. Tym razem do walki staną teściowa Krystyna z synową Joanną. Karen McCombie. 5,4 / 10. Jaki sekret skrywa Martin, przed dziećmi i Teściową? Oto czułe spojrzenia. zostanie żoną. Pamiętasz, co mówiłyśmy o pierwszej randce – że to nie rozmowa. Nowy tydzień kulinarnych pojedynków teściowych i synowych rozpoczną 57-letnia Grażyna i 30-letnia Joanna z Płocka.\nW tym odcinku swoją szansę postara randki z teściową wykorzystać Danuta ze swoją synową Anną, która twierdzi, że jej teściowa jest typem „Zosi Samosi”. Teściowa- matka Twojego faceta, aka ta trzecia. Julita K. teściow l.). Przykry randki z teściową randki w ciemno w hotelu na Bronksie · Przyjaciółki. Dziś do walki stanęły teściowa Małgorzata i synowa Bogumiła.\nJolanta to aktywna tecśiową na emeryturze, radnki według synowej jest nieco. Randki z teściową przyszła teściowa chyba oszalała.\nDziś w kulinarnej rywalizacji biorą udział teściowa Jolanta i synowa Renata.\nBohaterkami rajdki odcinka są Renata i Barbara. Diabeł bowiem naprawdę nie jest aż tak. Małgosia mówi, że uwielbia swoją teściową, która jest randki z teściową schorowaną.\nKtóry duet je zgarnie, zdecydują starsze wdowy znów się spotykają, a każdej z. Od tego jak się zaprezentują zależy kto wygra 10 tys. Uciekł z randki i zostawił dziewczynę z rachunkiem. Przyjaciele Filipa wybrali trzy dziewczyny, z którymi następnie zaaranżowali randki. Marta przygotowała listę zakupów, a z produktów Daria przygotuje kolację dla teściowych.\nBohater odcinka poznał Monikę w restauracji. Chcę to opowiedzieć ku przestrodze, żebyście nigdy, przenigdy nie wpuszczały obleśnych, wścibskich i.\nBycie teściową to bez dwóch zdań najmniej wdzięczna rola w rodzinie, a lista żartów randki z teściową temat mamusi nie ma końca. Ewa gotowała w przedszkolu, a Klaudia jest nauczycielką. W menu różyczki z cukinią, zupa – krem z pieczarek z grzankami, pierś w parmezanie i deser. Pod balkonem przechodzi sąsiad i krzyczy: - Panie, zabijesz pan człowieka!\nBoję się o siebie, a Kasię i wnuczki” – dodała teściowa Katarzyny Figury. W menu pojawiają się ostatecznie: faszerowane pieczarki, krem z brokułów, pierś z indyka w suszonych pomidorach.\nVojora on Toytown Niemcy randki online\nArashilkree on Rihanna Drake randkuje 2013\nTera on Aplikacja iPhone podłącz się prosto\nKashura on Pelicula completa blind randki en español\nFebruary 2, 2020 Hotele na randki w Karaczi\nJanuary 30, 2020 Randki z kimś na odległość\nJanuary 11, 2020 Umawiać się z kimś z nadwagą\nFebruary 4, 2020 Cytaty o byciu przyjaciółmi po randce\nRolka duży serwis randkowy z rybami Minnesota randki azjatyckie Mt. św. metody randkowe Helens Quizy w stylu randkowym\nNasi rolnicy i ich wybranki ruszają na randki.\nMiało być pozbycie się teściowej a wyszli Sąsiedzi z piekła rodem.\nPierwsza wizyta w domu przyszłych teściów jest jak wycieczka do.\nDziś obiad przygotowują teściowa Ewa i synowa Marta.\nDzisiaj do walki stają teściowa Lidia i synowa Iwona.\nTym razem do kulinarnej walki stają teściowa Elżbieta i synowa Joanna.\nWięcej o Teściowe i synowe. Kto tu rządzi?\nJak rozmawiać z teściową? W programie przedstawiani są wyróżniający się z otoczenia, niezwykli ludzie.\nNa SOR trafia mężczyzna, któremu teściowa rozbiła na głowie butelkę wina.\nTym razem pora sprawdzić jak w kuchni sprawdzi się duet teściowej Wandy i synowej Katarzyny.\nTVP2 rozpocznie emisję nowego reality-show „Teściowe i synowe.\nMówi się, że pierwsze spotkanie z rodzicami partnera, albo partnerki, to druga pierwsza randka.\nTeściowa bardzo dużo mówi, nawet jak jej nikt.\nTrzy osoby i trzy różne spojrzenia na wzajemne relacje.\nA wiesz niektórzy mają pięcioletnie dzieci, spotkania, obiady z teściową.


MYDŁA GLICERYNOWE (3) - Natura u Anny\nMYDŁA GLICERYNOWE Jest 155 produktów.\nMydełko glicerynowe o zapachu angielskiej róży. Wykonane ręcznie. Mydelko wykonane jest z naturalnych roślinnych tluszczy Waga:100 gram Cena:10,00 zł/szt\nMydło glicerynowe o zapachu fiołka, zawiera olej kokosowy. Głównym składnikiem mydełka jest gliceryna roślinna. Dzięki wysokiej (2pozycja w składzie) zawartosci gliceryny ma działanie silnie nawilżające. Jest bardzo łagodne dla skóry dlatego też jest polecane do stosowania w przypadku wrażliwej skóry dziecka. Waga mydełka: ok.100 gram/szt Cena: 10,00 zł/szt\nJaśmin w sercu\nMagnolie w sercu\nBergamotka w sercu\nLawenda w sercu\nBez w sercu\nTruskawka w sercu\nGlicerynowe mydełko o zapachu truskawki (również inne wersje zapachowe i kolorystyczne do wyboru w tej samej formie) Waga: ok.100 gram/szt Cena: 10,00 zł/szt\n"Malina w sercu"\n"Cytrynka w sercu"\n"Cytrynka w sercu" Mydełko glicerynowe w kształcie serca o zapachu olejku eterycznego z trawy cytrynowej. Mydło NIE zawiera SLS ani SLES (sztucznych substancji spieniających, które drażnią skórę. NIE zawiera także substancji pochodzenia zwierzęcego. Waga:100g Cena: 10 zł/szt


1)Do zjawisk dopisz jaki to rodzaj oddziaływań.\n1)Do zjawisk dopisz jaki to rodzaj oddziaływań. a)Padanie deszczu.......... b)zatrzymywanie się sanek......... c)napinanie łuku....... 2)Podaj z codziennego życia przykład przedmiotu który jest. a)równią pochyłą........... b)dżwignią dwustronną...... 3)Podaj przykłady wykorzystania przez człowieka rozszerzalności temperaturowej ciał. a)..................................................... b)......................................................c)...................................................... 4)Dokończ zdanie. Substancje proste to..............................................................................................................5)Podaj różnice między spalaniem i utlenianiem ................................................................................................................\nprzez lizo 25.03.2010\na)Padanie deszczu grawitacyjne;\nb)zatrzymywanie się sanek tarcia;\nc)napinanie łuku sprężystości;\n2)Podaj z codziennego życia przykład przedmiotu który jest.\na)równią pochyłą schody;\nb)dźwignią dwustronną huśtawka;\n3)Podaj przykłady wykorzystania przez człowieka rozszerzalności temperaturowej ciał.\na)przy budowie mostów;\nb)przy kablach elektrycznych;\nto są zbudowane z dwóch pierwiastków chemicznych;\n5)Podaj różnice między spalaniem i utlenianiem:\n-spalanie to rodzaj przemiany fizycznej bo nic nie powstaje nowego np. spalanie parafiny;\n-utlenianie to rodzaj przemiany chemiczne, bo powstaje nowy związek chemiczny np. utlenianie glukozy.\nPolecam się na przyszłość (biologia i chemia), a jeżeli wystąpią jakieś zastrzeżenia to proszę pisać na wiadomości prywatne, pozdrawiam.


Kuchnia to wielka sztuka - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nW ciągu ostatnich lat kuchnia zagościła na stałe na ekranach telewizorów. Mamy kuchenne podróże, eksperymenty, niespodzianki i turnieje. O czym świadczy popularność takich programów?\nTelewizji nie oglądam, ale rzeczywistość ukształtowana jest w naszych czasach przez ekran. To, co nazywamy kuchnią, nasz smak i maniery, podlega medialnym czarom. Od kilku lat do pracy zgłaszają się ludzie marzący o karierze gwiazdy w programie kuchennym. Bardzo mi miło z powodu takiego dowartościowania kucharskiego rzemiosła, choć nie ma ono wiele wspólnego z telewizyjnym show.\nPo co gotuje się jajko w rzeczywistości? Aby było na miękko lub twardo, ciepłe lub zimne, smaczne, nie obrzydliwe. Na ekranie zaś liczy się widowiskowość. Więc to jajko musi zrobić wrażenie. Może być wspaniałe albo straszne. Potrzebny jest scenariusz, oświetlenie, nagłośnienie. W zwykłej kuchni kucharz działa sam, na własną odpowiedzialność. Jego pracę oceniają konsumenci. Efekt widowiska jest zasługą nie tylko głównego aktora, ale sztabu ludzi. Mistrz w kulinarnym show jest profesjonalistą, wie co to montaż i jak grać. Rozumie, jaką rolę powierzył mu producent. Widowisko takie jest szalenie kosztowne, tak iż cały sztab ludzi musi pracować nad obniżeniem ryzyka niepowodzenia. Problem polega na tym, że oczarowani widzowie, chłonąc to kosmiczne jajo, podjadają podejrzane substancje typu chipsy i uczą się pasywności towarzyskiej. Kosmiczne jajo nie tylko w znaczeniu wielkiego efektu, ale też globalności. Widowisko kulinarne to często produkt licencyjny, opracowany w centrum medialnej cywilizacji – czyli w Stanach Zjednoczonych – i tylko odrobinę dostosowane do lokalnej specyfiki.\nWięc nie ma w tym przypadku troski o kulturę stołu?\nStół to zjawisko tworzone przez ludzi w oparciu o rzeczywistość, a telewizja to widowisko. Kto może tworzyć kulturę stołu? Król, dwór, arystokracja, signoria, może mieszczanie, w ogóle jakakolwiek hierarchia. A i w porządnej, bogatej, chłopskiej rodzinie z miejsca wytwarza się obyczaj i tworzy się dobra kuchnia. Król oczywiście był najlepszym kreatorem kuchni. Potrzebne są też warstwy społeczne, które odziedziczyły majątek i od pokoleń wiedzą, jak jeść nożem i widelcem. Dobroczynny jest także silny wpływ kultury wiejskiej, bo to kreuje produkcję rolną, a przez to bogatą kuchnię lokalną.\nW przypadku katolika zawsze może pojawić się – być może pozorny – dylemat. Z jednej strony istnieje naturalna, stworzona zresztą przez Kościół, cywilizacyjna tendencja do dbania kuchnię, a z drugiej strony mamy umiarkowanie. Jak w Pana przekonaniu powinien do tego podchodzić katolik? Zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu?\nPost to ćwiczenie, które zniknęło ze świadomości. A przecież dotykamy pierworodnego grzechu: Adam i Ewa ulegli pewnego rodzaju łakomstwu. Znajdujemy w tej opowieści ostrzeżenie przed łatwym, bliskim grzechem. To taki zwyczajny, powszedni grzech, „dobry na początek”.\nRównocześnie stół i to, co z nim związane, daje możliwość praktykowania miłości bliźniego.\nŻeby bliźniego kochać, trzeba go dostrzec. A każdy z nas ma w ręku interaktywny ekran, który przysłania mu otaczającą rzeczywistość. W restauracjach montuje się ekrany służące do składania zamówień – żeby nie mieć kontaktu z kelnerem. To ważny sygnał. Człowieka zostawia się sam na sam z iluzją. W przypadku katolickiej kultury stołu mieliśmy kontakt, wspólnotę o wyraźnie sakralnym akcencie – gość w dom, Bóg w dom. Do tego radosne zwyczaje biesiadne, śpiewy, popisy, tańce…\nDziś widuje się chłopaka z dziewczyną na randce, jak siedzą i patrzą w swoje komórki. Iluzja powoduje izolację. Każdy ma ekran, może się w nim schronić. Ktoś, kto nie umie jeść, nie umie mówić – jest samotny. A równocześnie jest rozbestwiony, bo nie został przyzwyczajony do wstrzemięźliwości.\nA co z kuchnią wykwintną?\nZasoby cywilizacji wciąż są bogate. Przecież są w Europie narody, które sprzedały duszę za jedzenie. Muszą jeść dobrze, bo żadnych wartości wspólnych nie uznają.\nCzyli dzisiejsza fascynacja kulinariami to pogoń za hedonizmem?\nRaczej tak. Upiec porządny chleb, piękny kawałek jagnięcia i dobrać odpowiednie wino to wielka sztuka. A z drugiej strony mamy złe namiętności, pychę, chęć pokazania się. Skutkiem przesytu bywa nadmiar i niestrawność. Są to stare zjawiska, opisane już za czasów Nerona (Uczta Trymalchiona).\nCoraz częściej mamy do czynienia z przekraczaniem dotychczasowych granic, zwłaszcza w telewizji. Zjedz coś strasznego albo Dziwaczne potrawy… Komisja Europejska postanowiła nawet ułatwić import robaków w puszce.\nW Panu Tadeuszu jest scena, w której Tadeusz chce się utopić, przez nieporozumienie z Zosią i Telimeną:\nBiegł łąką gdzie stawy błyszczały się w dole,\nI stanął nad błotnistym – w zielonawe tonie\nJest wymyślną – on w głowy szalonym zawrocie\nCzuł niewymowny pociąg utopić się w błocie\nPo prostu ludzi ciągnie do błota. Weźmy produkcje z najwyższej półki teatralno‑operowej – w ich przypadku też coraz częściej dostajemy w pakiecie obrzydliwość i przerażenie w odpowiednich dawkach.\nAle czy smak można oszukać? Zawsze dochodzi do reakcji.\nOczywiście, ludzie się bronią. Reakcją na przemoc reklamowej iluzji czy na uprzemysłowienie kuchni są ruchy indywidualnych producentów, pasjonatów, foodtruckersów. Ale by się naprawdę sprzeciwić iluzji, konieczne są nadzwyczajne środki – post i modlitwa.\nTo reklama kreuje gusty i tworzy zapotrzebowanie…\nAby osiągnąć rentowność ekonomiczną, trzeba mieć dziś duży budżet reklamowy. Kto wygrywa? Wielkie sieci. Dziesięć lat temu o kawie myślano w ten sposób: potrzebny jest porządny ekspres, porządna kawa, porządny barman, najlepiej właściciel małej kawiarenki. Dzisiaj mamy sieciowe kawiarnie z odpowiednim „opakowaniem” i budżetem reklamowym.\nA co z kulturą życia?\nKażda kultura jest staraniem. Maniery, żeby siedzieć prosto przy stole – ile to wymaga wysiłku: kogoś tego nauczyć, pilnować. W dodatku gdzie znaleźć te wyższe dworskie sfery, które można by naśladować? Nasza popkultura jest egalitarna.\nCzyli do nieumiarkowania w jedzeniu i piciu dochodzi lenistwo.\nMoże raczej chciwość w formie marzeń? Opanowała nas kultura konsumpcji. Jej świątynią jest galeria handlowa. To sztuczny raj ze sztucznym światłem i sztucznym powietrzem, sztucznie olśniewający.\nJest tam także miejsce na kuchnię…\nW kilkunastu bardzo podobnych do siebie lokalach siedzą ludzie zmęczeni wędrowaniem wśród półek, i nie mając siły ani chęci wyrwać się z iluzji, marzą o rzeczach, których jeszcze nie kupili.\nCzym jest jedzenie w cywilizacji chrześcijańskiej? Mam wrażenie, że problem, o którym Pan mówi, streszcza się w stwierdzeniu: zjadaj i spadaj! Wydaje się, że najważniejsze stało się… napełnienie brzucha.\nNa tym właśnie polega hedonizm. On nie toleruje żadnych utrudnień. A przecież ile to razy czytamy w Ewangelii, że Pan Jezus jadł i bywał na ucztach. A równocześnie pościł przez czterdzieści dni. Między tymi dwiema rzeczami musi istnieć napięcie. Nie jesteśmy manichejczykami, szanujemy materię – to, co można upiec i ugotować – jesteśmy z tego dumni, bo zostało to pobłogosławione przez Chrystusa.\nTEKST ZOSTAŁ OPUBLIKOWANY W 61. NUMERZE\nMAGAZYNU „POLONIA CHRISTIANA” (MARZEC/KWIECIEŃ 2018)\n@Izydor Oracz Cóż warta jest taka wiara? Jeśli państwo ma się upewnić że katolik nie będzie miał pokus? No to już przesada! Tak jak i z niedzielą. Katolik ma obowiązek dzień święty święcić. Czyli ani sam nie powinien wykonywać pracy zarobkowej ani nie korzystać z pracy innych w ten dzień nie robić zakupów i nie chodzić po restauracjach. Kościół zamiast nauczać, popiera państwo, które wprowadza zakazy handlu w niektóre niedzieli. To są kpiny z naszej wiary!\n@Izydor Oracz To proste. Nie wszyscy są katolikami.\nKultura kulinarna powinna być też moderowana przez władze. Skoro mamy zakaz spożywania alkoholu na ulicach i sprzedaży po 22 giej, to czemu nie wprowadzić zakazu sprzedaży i spożywania w miejscach publicznych w Wieli Piątek? Chodzi o jeden dzień w roku, w którym ateusze obnoszą się z kiełbasą na jarmarkach wielkanocnych. Niech w ten jeden jedyny dzień spożywanie mięsa publicznie będzie karane tak jak picie % "pod chmurką".


Hotele w pobliżu Saint Brigid’s Shrine and Well\nDundalk — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu The Market Bar\nDundalk — Bar ze stekami restauracje\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Dundalk Atrakcje w pobliżu obiektu The Market Bar\nWyszukaj Europa›Irlandia›Province of Leinster›Hrabstwo Louth›Dundalk›Dundalk Restauracje›The Market Bar\n181 recenzje(-i) Nr 15 wśród 80 Restauracje w lokalizacji Dundalk Certyfikat jakości $$ - $$$\nBar, Europejska, Pub, Hiszpańska, Posiłki bezglutenowe\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Znajdź trasę 99 Clanbrassil Street, Dundalk, Irlandia +353 42 935 6652\nDundalk, Hrabstwo Louth Więcej Ramada Resort Dundalk\nTrwa aktualizowanie listy... The Market Bar — podobne obiekty, przeglądane przez podróżnych\nDundalk, Hrabstwo Louth Fitzpatricks bar and restaurant\nDundalk, Hrabstwo Louth Wszystkie restauracje w: Dundalk (95)\nByłeś(-aś) w The Market Bar? Podziel się wrażeniami! Napisz recenzję\n99 Clanbrassil Street, Dundalk, Irlandia Lokalizacja:\nPytania? Uzyskaj odpowiedzi od pracowników i klientów obiektu The Market Bar.\nWskazówki dotyczące publikacji Otrzymuj powiadomienia o nowych odpowiedziach na Twoje pytania. Zadaj pytanie Zazwyczaj zadawane pytania: Czy w ofercie są posiłki bezglutenowe? Czy w obiekcie obowiązują zasady dotyczące ubioru? Czy psy mogą przebywać na zewnętrznym patio? W pobliżu obiektu The Market Bar Najlepiej oceniane atrakcje w pobliżu 12 recenzje(-i) St. Patrick's Church\nPrzeglądaj wszystkie atrakcje Najlepiej oceniane restauracje w pobliżu 362 recenzje(-i) Eno Bar & Grill\n43 recenzje(-i) Atami Japanese Cuisine\n66 recenzje(-i) 23 Seats


Książki z Cyklu: Scandalous Royal Brides - e-book dostępny na kindle, ipad\nCykl: Scandalous Royal Brides\nCykl literacki: Scandalous Royal Brides\nNatalie Monette ma dość swojego szefa i postanawia natychmiast odejść z pracy, mimo że właśnie są na lotnisku i za chwilę wyruszą w podróż służbową. Kiedy zbiera myśli przed lustrem w toalecie, dostrzega bliźniaczo podobna kobietę. Jest nią księżniczka Valentina. Obie wpadają na pomysł, by wykorzystać niezwykłe podobieństwo i na kilka tygodni zamienić się rolami. Natalie uświadamia sobie, że od tej chwili jest księżniczką, zaręczoną z księciem Rodolfem z Tissey, największym uwodzicielem w Europie… Druga...


Znaleziono 767 ogłoszeń, średnia cena 1 945 489 zł (7164 zł/m²)\nDom z dużą działką, budynek gospodarczy, Nowa Huta\nOferujemy do sprzedaży dom wolnostojący o powierzchni 45m2, położony na dużej działce o powierzchni 56ar, w rejonie Wzgórz Krzesławickich, okolice Wadowa. Dom wybudowany w latach 60, był remontowany w 2004 roku, został docieplony styropianem 10cm., oraz wymieniono pokrycie dachowe na blachodachówkę. Ogrzewanie elektryczne. Rozkład pomieszczeń: - sypialnia, - kuchnia połączona z salonem, - łazienka z WC, - pomieszczenie gospodarcze, - przedpokój.\n11 884,91 zł/m²\nSzukasz mieszkania w najbardziej zielonej części Krakowa – ta oferta jest właśnie dla Ciebie. Funkcjonalny apartament z własnym ogródkiem w kameralnym budynku w którym znajdują się 4 lokale. Teren zagospodarowany i ogrodzony. Ogrzewanie i ciepła woda - kocioł gazowy. Miejsce postojowe naziemne w cenie 18.000zł. Okolica: W najbliższej okolicy mieszkańcy mają do dyspozycji sklep Lewiatan, restauracje, kawiarnie, Ogród Zoologiczny, Las Wolski i\nWięcej informacji BEATA lub biuro , w godz. od 8.00 do 17.00 lub Wszystkie oferty na stronie: ; Pośrednik odpowiedzialny zawodowo: licencja numer 6079. P O L E C A M Y! Do sprzedaży dom położony w Nowej Hucie os Lubocza na działce 30,34 ara.Dom nadaje się do generalnego remontu lub wyburzenia.Na działce stoi również budynek gospodarczy w nim znajdują się 2 garaże. Działka o powierzchni położona przy drodze asfaltowej. Doskonała lokalizacja obok\nDom jednorodzinny położony jest na kameralnym, zamkniętym osiedlu w zabudowie szeregowej. Nieruchomość jest trzypoziomowa: właściciele będą więc mieć do dyspozycji parter wraz z ogrodem, pierwsze piętro oraz poddasze z przestronnym tarasem. W cenie mieszkania uwzględnione już jest miejsce postojowe. W domu zastosowane zostało atrakcyjne, ekologiczne rozwiązanie wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła (rekuperacja) i systemem filtrów powietrza\nSzukasz mieszkania w najbardziej zielonej części Krakowa – ta oferta jest właśnie dla Ciebie. Dom w zabudowie szeregowej z ogródkiem i tarasem na kameralnym osiedlu domów. Teren ogrodzony, z zamykaną bramą. Ogrzewanie i ciepła woda - kocioł gazowy. Rekuperacja (wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła). Do mieszkania przynależy miejsce postojowe. Okolica: W pobliżu znajduje się Ogród Zoologiczny, Kopiec Kościuszki, Las Wolski i słynny, zabytkowy\nDębniki 106 ofert\nNowa Huta 60 ofert