Szafy wnękowe Raumplus\nRozwiązania innowacyjne zabudowy >\nW ostatnim czasie niezwykle modne zrobiły się praktyczne oraz eleganckie drzwi przesuwne. Odpowiednio dobrane, stanowią ciekawy element aranżacji wnętrza. Jednocześnie, w przeciwieństwie do tradycyjnych rozwiązań nie zajmują wiele miejsca. W naszej firmie proponujemy niezawodne rozwiązania, dostosowane do oczekiwań nawet najbardziej wymagających klientów. Wykonujemy tego typu produkty z wielu materiałów na wymiar. Dzięki temu masz pewność, że będą one idealnie dopasowane do Twoich potrzeb oraz poszczególnych wnętrz.\nW naszej firmie zawsze dbamy o to, aby zapewnić naszym klientom wyłącznie najwyższej jakości, funkcjonalne rozwiązania, które jednocześnie będą wyróżniać się estetyką wykonania. Dlatego też polecamy efektowne systemy zabudowy wnętrz, dzięki którym Twój pokój będzie wyglądał estetycznie i będzie łatwy w utrzymaniu porządku. Do każdego zamówienia podchodzimy indywidualnie, dlatego też możesz wybrać styl, materiały oraz wymiary dostosowane do danego pomieszczenia. Wystarczy skontaktować się z nami i przekazać swoje oczekiwania – resztą zajmiemy się my!\nSystemy szaf wolnostojących\nJeśli cenisz sobie możliwość regularnej zmiany ustawienia poszczególnych mebli, z pewnością przypadną Ci do gustu oferowane przez naszą firmę systemy szaf wolnostojących. Wykonamy je dla Ciebie na indywidualne zamówienie – wspólnie możemy dobrać odpowiedni styl, wymiary, użyte materiały czy kolory. W zależności od Twoich preferencji, możemy wykonać konstrukcje z wybraną przez Ciebie liczbą półek czy szuflad. Sami wykonujemy poszczególne artykuły, przez co mamy wpływ na każdy etap wykonywania. Pozwala to na spełnienie wszystkich oczekiwań klienta.\nŚwietnie sprawdzą się w domach prywatnych jako podzielenie poszczególnych pokoi. Jednocześnie będą stanowić idealne rozwiązanie w siedzibach firm i biurach. Proponowane przez nas ścianki działowe zagwarantują świetne warunki pracy czy funkcjonowania, a zarazem zapewnią estetyczny wygląd, dopasowany do aranżacji danego wnętrza. Już dziś zgłoś się do nas i zamów niezbędne modele, które wykonamy dla Ciebie w krótkim czasie.


LosyZiemi.pl - nanorurki srebra\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Tag for nanorurki srebra\nNanorurki srebra przekładane płatkami grafenu mają w niedalekiej przyszłości uchronić ekrany smartfonów przed pękaniem, ekrany staną się elastyczne\npiątek, 27.10.2017 10:20 wibi. Kategorie: Ciekawostki, Świat i Wszechświat Tagi: ekrany smarfonów, elastyczność, LCD, nanorurki srebra, pękanie, przekładane grafenem\nPęknięty ekran komórki to problem, z którymi spotykamy się nader często. Smartfony mają to do siebie, że niezwykle łatwo wyślizgują się z dłoni i upadają. A ekrany wykonane są z przezroczystego i przewodzącego materiału, tlenku cyny indu, nie są odporne na uderzenia. Naukowcy z Uniwersytetu Sussex obiecują rychłe rozwiązanie problemu. ... Czytaj wiecej\n13 gości, 90 bots, 0 członków


Al-Kaida za próbą zamachu nad Detroit\ndodane 24.01.2010 15:53\nW ciągu ostatniego roku przesłania szefa Al-Kaidy koncentrowały się na losie Palestyńczyków. Niektórzy obserwatorzy uważają, że to akcentowanie bliskich stosunków izraelsko-amerykańskich ma na celu zmniejszenie popularności prezydenta USA Baracka Obamy na Bliskim Wschodzie po tym, jak zapowiedział on wycofanie wojsk USA z Iraku.\nPrzywódca Al-Kaidy Osama bin Laden wziął odpowiedzialność za nieudaną próbę zamachu na lecący do Detroit 25 grudnia amerykański samolot. W nagraniu audio wyemitowanym w niedzielę przez katarską telewizję Al-Dżazira zagroził też nowymi atakami na USA. Biały Dom nie ma potwierdzenia autentyczności nagrania.\n"Przesłanie dostarczone wam poprzez samolot bohaterskiego bojownika Umara Faruka Abdulmutallaba było potwierdzeniem poprzednich przesłań nadanych przez bohaterów z 11 września (2001 roku)" - oznajmił bin Laden, wymieniając nazwisko Nigeryjczyka, który w Boże Narodzenie próbował wysadzić w powietrze samolot lecący z Amsterdamu do Detroit.\nDodał, że ataki Al-Kaidy będą kontynuowane tak długo, jak długo USA popierają Izrael. "Ameryka nie będzie marzyć o bezpieczeństwie, dopóki my nie będziemy go mieli naprawdę w Palestynie" - oznajmił.\nDoradca Białego Domu David Axelrod powiedział w telewizji CNN, że nie może potwierdzić autentyczności nagrania, ani odpowiedzialności Al-Kaidy za próbę zamachu na samolot. "Ale zakładając, że to on (bin Laden), jego posłanie zawiera te same puste usprawiedliwienia rzezi niewinnych, które już słyszeliśmy" - powiedział Axelrod i dodał: "Ironia polega na tym, że w imieniu islamu zabił on (bin Laden) więcej muzułmanów niż wyznawców innych religii. Jest mordercą i będziemy nadal w ofensywie przeciwko bin Ladenowi, przeciwko Al-Kaidzie, żeby chronić naród amerykański".\nZauważa też, że w ciągu ostatniego roku przesłania szefa Al-Kaidy koncentrowały się na losie Palestyńczyków. Niektórzy obserwatorzy uważają, że to akcentowanie bliskich stosunków izraelsko-amerykańskich ma na celu zmniejszenie popularności prezydenta USA Baracka Obamy na Bliskim Wschodzie po tym, jak zapowiedział on wycofanie wojsk USA z Iraku.\nRzecznik MSZ Izraela Andy Dawid ocenił, że w najnowszym nagraniu bin Laden "nie powiedział niczego nowego".\nPróby zamachu w samolocie z Amsterdamu do Detroit dokonał Nigeryjczyk, który usiłował zdetonować na pokładzie maszyny ładunek wybuchowy. W śledztwie ustalono, że działał na zlecenie Al-Kaidy w Jemenie.\nBIN LADEN, TERRORYZM, ZJEDNOCZONE EMIRATY ARABSKIE,


www.gosc.pl → Tygodnik Gość Niedzielny → Czarno na białym → Głos dziecka\nMusimy dbać o to, by niewinność stale była słyszana w Kościele.\nNiedawno obchodziliśmy wspomnienie św. Ambrożego. Jego posługa na stolicy biskupiej w Mediolanie rozpoczyna się w przedziwny sposób. Z racji pełnionej funkcji gubernatora prowincji był odpowiedzialny za porządek w mieście podczas wyborów nowego biskupa. Diecezja rozrywana była przez ciągłe konflikty między wiernymi wyznającymi arianizm a prawowiernymi katolikami. Jego sekretarz i pierwszy biograf Paulin z Noli wspomina, że kiedy Ambroży wkroczył do świątyni, jakieś dziecko zawołało: Ambrosium episcopum! (Ambrożego na biskupa!). Nie wiemy, czy było to celowe działanie cesarza, czy głos Ducha Świętego, faktem jest, że Ambroży wydał się kandydatem, którego mogły zaakceptować oba stronnictwa.\n10 lat po wyborze Ambrożego na biskupa do miasta przyjechał profesor retoryki Aureliusz Augustyn. Spisane przez niego „Wyznania” zawierają opis długiej drogi jego nawrócenia. Kiedy zdecydował się na porzucenie dawnego życia, wyjechał na wieś, aby przygotować się do przyjęcia chrztu. Jednak cały czas nękały go wątpliwości. Kiedy „w bezmiernej gorzkiej skrusze serca” płakał nad własnym życiem, usłyszał dziecięcy głos dobiegający z sąsiedniego domu, śpiewający: Tolle et lege! Tolle et lege (Weź to i czytaj!). Gdy otworzył Biblię w przypadkowym miejscu, znalazł fragment z Listu do Rzymian mówiący o zaniechaniu ucztowania i uprawiania rozpusty oraz o „przyobleczeniu się w Chrystusa”. Te słowa były mu potrzebne, aby podjąć ostateczną decyzję. Po raz kolejny głos dziecka wpłynął na historię Kościoła. Bez tego głosu nie byłoby Ambrożego na stolicy biskupiej ani Augustyna wśród chrześcijan jako doktora Kościoła.\nDuch Święty przychodzi w głosie dziecka. Być może dlatego św. Benedykt w swojej regule zaleca, by opat, zanim podejmie ważną decyzję, zwołał wszystkich braci, aby wysłuchać ich rady. Podkreśla, że należy zwołać wszystkich, ponieważ „Bóg często objawia najmłodszemu, co jest lepsze”. Chodzi zapewne nie tylko o wiek, ale przede wszystkim o związaną z wiekiem niewinność. Musimy dbać o to, by niewinność stale była słyszana w Kościele.•


Unia Europejska nie cieszy się poparciem - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaUnia EuropejskaWiadomościUnia Europejska nie cieszy się poparciem\nDrogi, którą podąża UE, nie popiera też 56 proc. brytyjskich ankietowanych. W Polsce odsetek niezadowolonych wynosi 39 proc.\nWiększość Europejczyków uważa, że sprawy w Unii Europejskiej idą w złym kierunku - wynika z zaprezentowanego w Brukseli badania Instytutu Gallupa, które przeprowadzono w sześciu krajach Unii, w tym w Polsce.\nPomimo sceptycznych ocen sytuacji w Unii respondenci raczej nie chcą, by ich kraje opuściły Wspólnotę - z wyjątkiem Brytyjczyków. W Polsce odsetek osób opowiadających się za wyjściem z UE jest najniższy.\nBadanie pt. _ Odliczanie do wyborów do Parlamentu Europejskiego w 2014: został jeden rok _ przeprowadzono w maju br. we Francji, w Danii, Niemczech, Holandii, Polsce i Wielkiej Brytanii.\nNajsurowiej sytuację w UE oceniają Francuzi. Aż 62 proc. respondentów z tego kraju, niezależnie od poglądów politycznych, jest zdania, że sprawy w UE idą w złym kierunku. Drogi, którą podąża UE, nie popiera też 56 proc. brytyjskich ankietowanych. W Polsce odsetek niezadowolonych wynosi 39 proc. Zdaniem 27 proc. Polaków UE zmierza we właściwym kierunku.\nWiększość ankietowanych, pytanych o to, jak zagłosowałaby, gdyby w przyszłym tygodniu przeprowadzone zostało referendum w sprawie członkostwa w UE, poparłaby status quo. Spośród sześciu krajów tylko Brytyjczycy opowiedzieliby się za wyjściem z UE (55 proc.).\nW Polsce ten odsetek wyniósł 21 proc. i był najniższy ze wszystkich krajów objętych ankietą. Największe poparcie dla wyjścia z UE (37 proc.) odnotowano w grupie wiekowej 15-29 lat. Za pozostaniem w UE zagłosowałoby 55 proc. polskich ankietowanych.\n49 proc. niemieckich uczestników badania chciałoby pozostać w UE, a 31 proc. wyjść z niej. Z kolei w Holandii za i przeciw zagłosowałoby po 39 proc. ankietowanych.\nWiększość ankietowanych wyborców z Holandii (43 proc.) i Danii (37 proc.) przyznała, że narodowość zaproponowanych przez partie polityczne kandydatów na szefa Komisji Europejskiej mogłaby sprawić, że w wyborach do Parlamentu Europejskiego nie zagłosowałaby na jego ugrupowanie. Kandydat z Rumunii byłby niechętnie widziany przez Duńczyków, Francuzów czy Niemców. Ci ostatni przeciwni byliby też kandydatowi z Grecji. Ponadto większość Brytyjczyków, Polaków i Holendrów odparła, że gdyby zaproponowany kandydat pochodził z ich kraju, nie zagłosowałaby na jego partię.\nWiększość ankietowanych wolałoby, aby to raczej Niemcy niż Francja odgrywały główną rolę w Unii. Najbardziej krytycznie do Paryża jako unijnego lidera podchodzą sami Francuzi (51 proc. przeciw). Tymczasem 54 proc. Niemców popiera przywództwo swojego kraju w UE. Najniższe poparcie dla władzy Berlina w Brukseli panuje w Wielkiej Brytanii (36 proc.).\nW badaniu wzięło udział co najmniej 750 respondentów z każdego kraju. Przeprowadzono je w internecie oraz za pomocą telefonów komórkowych.\nCzytaj więcej o sytuacji w Unii w Money.pl\nTu VAT rośnie najszybciej Jeszcze w 2008 roku średnia stawek podstawowych VAT w Unii wynosiła około 19,5 procent.


Co to znaczy REDYK\nREDYK co to jest\nDefinicja redyk co to jest. Czym jest półrocza letniego; również ich powrót z wypasu. Słownik Redyk.\nCo to jest Redyk\nDefinicja REDYK: wyprowadzenie owiec na pastwiska górskie - hale, na czas półrocza letniego; również ich powrót z wypasu\nCo to jest nasyp litoralny, wał piaszczysty na dnie morza, w pobliżu brzegów lądu, w miejscu łamania się fal, tworzący płyciznę. Wynurza się w okresie bardzo niskich stanów morza. Odpowiednikiem rewy może być redyk.\nCo to jest należąca do ekipy skał organogenicznych, powstająca wskutek nagromadzenia krzemionki, pochodzącej ze szkieletów radiolarii (promienice). Regularnie zawiera domieszki węglanu wapnia, związków żelaza redyk.\nCo to jest charakteryzująca się występowaniem sporych, czerwonych albo różowoczerwonych kryształów skaleni potasowych, otoczonych białawą albo zielonawą otoczką oligoklazu. Łatwo podlega mechanizmom wietrzenia redyk.\nCzym jest Redyk znaczenie w Słownik geografia R .\nDefinicja redyk co to znaczy\nSłownik redyk co oznacza\nDefinicja Redyk znaczenie.\nCzym jest redyk co to jest.\nZnaczenie redyk co to jest.


Panasonic F-VXR35G-A oczyszczacz powietrza - recenzja, opinie w LoveAir.pl\nPanasonic F-VXR35G-A jest oczyszczaczem powietrza pochodzącym od japońskiego producenta. Na jego korzyść przemawiają efektywna funkcja nawilżania (350 ml/h) oraz technologia nanoe rozprawiająca się z większością wirusów unoszących się w powietrzu. Model cechuje się dobrym poziomem CADR 180 m3/h, który pozwala na obsłużenie pomieszczeń o powierzchni do 26 m2.\nOczyszczacz powietrza Panasonic F-VXR35G-A jest niezwykle cichy (22 dB+), a za czyste powietrze odpowiedzialny jest bardzo skuteczny filtr HEPA H13. Atest PZH dowodzi, że używanie oczyszczacza jest niezwykle bezpieczne. Z kolei wysoką skuteczność w walce z alergiami potwierdza Polskie Towarzystwo Alergologiczne.\nPanasonic F-VXR35G został wyposażony w 3-stopniową filtrację powietrza. Na szczególną uwagę zasługuje tutaj filtr HEPA klasy H13 gwarantujący skuteczność na poziomie 99,97% w usuwaniu najmniejszych drobin. Producent deklaruje żywotność filtra dochodzącą do 10 lat, jednak biorąc pod uwagę polskie powietrze, realnie będą to około 3 lata.\nNa filtrze HEPA znajduje się przyklejony filtr wstępny. Jest to drobna siateczka, która wyłapuje większe zanieczyszczenia i przedłuża żywotność reszty filtrów. W zasadzie jest to pierwszy etap oczyszczania powietrza.\nOczyszczacz Panasonic F-VXR35GA został wyposażony w sygnalizator czystości, który za pomocą 3-stopniowej skali pokazuje jakość powietrza na podstawie detekcji z czujnika zapachów. Warto zaznaczyć, że czułość czujnika możemy regulować.\nZa tę cenę to naprawdę dobry oczyszczacz. Filtry wysokiej jakości, które dają radę z usunięciem smogu, sierści i brzydkich zapachów. Panel sterowania nie jest jakoś specjalnie designerski, ale sam oczyszczacz prezentuje się całkiem dobrze. Dla mnie ogromnym plusem jest funkcja nawilżania, która rzeczywiście działa i poprawia jakość powietrza.\nDługo zastanawiałem się na wyborem oczyszczacza powietrza do pokoju dziecka. Szukałem oczyszczacza z nawilżaczem, a tutaj wybór modeli nie jest aż tak duży. Zdecydowałem się na Panasonica, bo nie chciałem przepłacić. Uważam, że za tę cenę, urządzenie jest naprawdę świetne. Różnica w jakości powietrza jest zdecydowana. Na najcichszym trybie urządzenie może być włączone całą noc, a synkowi ta głośność nie przeszkadza, więc śpi spokojnie.


doludzi - Audiostereo.pl\nUsher CP 8571 II Diamond DMD (modyfikacja zwrotnic,okablowanie wewnętrzne, terminale głośnikowe.)\nKondycjoner DB 6\nKabelki głośnikowe Wile TON\nXLR Thunder Melody Ag\nKable zasilające Thunder Melody Femto\nAkcesoria: Filtr TM, LFG Black TM platforma Momentum TM, Isolatory pod wzmacniacz Isoacustik Orea Berdeaux, stopki antywibracyjne Avatar audio Receptor nr1, podstawki Bazodrut, Zaślepki Cardas i inne...\ndoludzi replied to WIOSNA's topic in WILE (Sound Art) Klub's Tematy\nCzyli też zaryzykowałeś... Zobaczymy dam znać mam nadzieje że to była dobra decyzja he he🙂 Ps. Masz już ten nowy "tajemniczy" wzmacniacz? Czy plany się zmieniły?\nMocarz to bardzo dobry kondycjoner w tej cenie, ale nie najlepszy... Co do głośnikowych TON 2020 to również czekam na te kable, mam dostać w najbliższym czasie...Do sprzedania mam poprzednie TONy długość 3m. Jeśli jest ktoś chętny to chętnie sprzedam w dobrej cenie. Bardziej jednak czekam na mój odtwarzacz Sarah który właśnie jest doprowadzany do najnowszej wersji...Bardzo jestem ciekawy co z tego wyjdzie? Panowie z Wile robią zmianę całego układu lampowego...\ndoludzi started following Klub Neotech and Godne polecenia odtwarzacze i transporty HI-END. Bez względu na wiek. AS. November 6, 2020\ndoludzi earned a Trophy 5 lat stażu October 3, 2020\nPodobno robi dwa komplety dla kogoś...Ciekawe czy to ktoś z forum?\nBez wątpienia stawiam że konkurenta będzie trudno znaleźć... Bardziej mnie natomiast interesują głośnikowe, niestety nie ma na tą chwilę możliwości wypożyczenie, zapewne też jeszcze ich nie miałeś?\nMarcin napisze to raz i mam nadzieje że zrozumiesz,. Ja nie jestem rzecznikiem prasowym Rafała, i nie odpowiadam za jego wpisy i sposób prowadzenia klubu Wile. Nie rozumiem dla czego w odpowiedzi przytaczasz mi jakieś "sedno" sprawy nie związane ze mną. Moje wpisy odnośnie produktów Wile są o wiele bardziej powściągliwe i stonowane niż Twoje i znacznie bardziej od Rafała, wiec nie bardzo rozumiem komu miałyby robić krzywdę, na pewno nie Wile. Co do Twojego lekceważenia innych polskich produktów, to robisz to samo co większość sceptyków odnośnie kabli Wile. Wypowiadasz się negatywnie nie z\nNie obraziłem się, nie jestem tak delikatny:) Fora nauczyły mnie, że trzeba mieć twardą D... jak chce się wchodzić w jakąś polemikę, ale nie zamierzam odpłacać innym w taki sposób ... Szkoda że nie potrafisz w swoich dociekaniach prawdy, wyobrazić sobie scenariusza, że może rzetelnie porównałem te kable i wybrałem te które dają więcej dobrego dla mojego systemu. Kable Wile miałem przez kilka lat od wersji 5.0 do TON, jestem ich bardzo dużym fanem i nie zmienił bym na nic co idzie w bok a nie dalej i lepiej. Powiem Ci więcej w kablach Wile jest jeszcze bardzo duży potencjał do poprawy, co\nOdpowiadając na Twoje zarzuty co do mojej osoby, to niestety przypomniała mi się najgorsza retoryka troli, opluwającą wszystkich w wątku Wile którzy napisali cokolwiek pozytywnego o produktach Wile. Jak my to dobrze znamy... Szczerze nie spodziewałem się po Tobie takiego poziomu. Atak personalny oparty na przypuszczeniach wyssanych z małego palca. Bardzo słabe i nie eleganckie. Nie mam nawet zamiaru się do tego odnosić... Co do Twojego konfliktu z moim kolegą mało mnie on obchodzi...Fakty są natomiast takie że Rafał jak zakładał klub Wile nie miał zielonego pojęcia, że za kilka lat będzie\nWile TON to bardzo dobry kabel głownie w aspekcie cena/jakość dźwięku, ale na nim świat się nie kończy...Znam ludzi którzy w ciągu roku potrafili dokonać dużo więcej niż Pan Sylwester przez te 10lat z całym szacunkiem dla Niego. Niestety najwyższe modele kabli są już w cenach światowych producentów, bo też materiały same Topowe... Z okablowania Wile zostały już tyko głośnikowe i bardzo jestem ciekawy nowej serii TON 2020, niestety nie ma możliwości wypożyczenia na obecną chwilę... Ps. Ja raczej sceptycznie podchodzę do zagranicznych marek. Już Wile dobrze sobie radzi na tle co poniektóryc\nNapisz proszę jak mają się głośnikowe TON do TON 2020?\nNo to spokojnie z zaciekawianiem poczekam...U mnie raczej do wymiany wzmacniacza na inny się nie zanosi, ale warto znać ciekawe alternatywy. Pozdrawiam\nNo to jestem zaskoczony, stawiał bym że dla Ciebie kolejnym najlepszym wyborem będzie Louis....Rozumiem że na tą chwilę to tajemnica na co wymieniasz ?\nKtoś zna przybliżoną cenę nowych głośnikowych Ton 2020? Wiem że można zadzwonić, mam telefon, ale może ktoś wie...:)\nGłośnikowe też są w nowej wersji TON 2020?\nSprzedam Kable głośnikowe WILE 5.1 -2m\ndoludzi posted ogłoszenia in Kable głośnikowe\nKable używane długość 2m\ndoludzi replied to cir's topic in Hi-Fi\nWitam! Kable głośnikowe WILE 5.1 obniżona cena. [Hidden Content] [Hidden Content]


Ekspresy do kawy – serwis, wsparcie i części zamienne | Philips\nKtóry ekspres do kawy posiadasz?\nWybierz markę posiadanego ekspresu, aby uzyskać szczegółowe informacje dotyczące m.in. pierwszego uruchomienia, czyszczenia, usuwania kamienia, komunikatów o błędach i filtrów wody.\nPomoc w zakresie konserwacji i rozwiązywania problemów pojawiających się podczas korzystania z ekspresów do kawy takich jak Incanto, PicoBaristo, GranBaristo, Moltio, Exprelia, Xelsis… i wielu innych.\nPomoc w zakresie konserwacji i rozwiązywania problemów pojawiających się podczas korzystania z ekspresów do kawy firmy Philips — serie 2000, 2100, 3000, 3100 i 4000.\nTwój ekspres „zawsze w formie” – złote zasady\nJak i kiedy smarować blok zaparzający?\nSmarowanie modułu parzenia ekspresu do kawy zapewnia płynne poruszanie się części mechanicznych, co pozwala uzyskać optymalną wydajność urządzenia. W tym celu używaj smaru Philips/Saeco. Poniższy film pokazuje, które części należy smarować.\nJak wykonać smarowanie:\nWyjmij blok zaparzający, opłucz go letnią wodą i poczekaj, aż wyschnie.\nNałóż cienką warstwę smaru wokół wałka w dolnej części.\n• Jeśli parzysz 1–5 filiżanek kawy dziennie, smaruj blok zaparzający co 4 miesiące.\n• Jeśli parzysz 6–10 filiżanek kawy dziennie, smaruj blok zaparzający co 2 miesiące.\n• Jeśli parzysz powyżej 10 filiżanek kawy dziennie, smaruj blok zaparzający raz w miesiącu.\nJak prawidłowo włożyć blok zaparzający?\nAby włożyć moduł parzenia do ekspresu, urządzenie musi znajdować się w pozycji neutralnej. Poniższy film pokazuje, jak to zrobić.\nJeśli masz trudności z włożeniem modułu parzenia do ekspresu do kawy:\nWłóż z powrotem pojemnik na fusy i tackę ociekową. Zamknij klapkę serwisową, pozostawiając moduł parzenia na zewnątrz.\nWyłącz ekspres. Poczekaj, aż urządzenie wyłączy się całkowicie i nie będzie wydawać żadnych dźwięków (może to potrwać do 15–20 sekund).\nWłącz ekspres ponownie. Zaczekaj, aż urządzenie włączy się całkowicie i nie będzie wydawać żadnych dźwięków. Uwaga: nie podejmuj żadnych działań, takich jak otwieranie klapki serwisowej czy wyjmowanie tacki ociekowej.\nUstaw moduł parzenia w pozycji neutralnej, ponieważ w innej pozycji nie da się go włożyć. Obejrzyj film, aby dowiedzieć się, jak to zrobić.\nWyjmij pojemnik na fusy i tackę ociekową, otwórz klapkę serwisową i włóż moduł parzenia.\nJak prawidłowo wyjąć blok zaparzający?\nAby można było wyjąć moduł parzenia z ekspresu, urządzenie musi znajdować się w pozycji neutralnej.\nJeśli masz trudności z wyjęciem modułu parzenia z ekspresu do kawy:\nWłóż z powrotem pojemnik na fusy i tackę ociekową. Zamknij klapkę serwisową.\nWłącz ekspres ponownie. Zaczekaj, aż urządzenie włączy się całkowicie i nie będzie wydawać żadnych dźwięków. Nie podejmuj żadnych działań, takich jak otwieranie klapki serwisowej czy wyjmowanie tacki ociekowej.\nWyjmij pojemnik na fusy i tackę ociekową, otwórz klapkę serwisową i spróbuj ponownie wyciągnąć moduł parzenia.\nNigdy nie wyciągaj modułu parzenia podczas procesu usuwania kamienia. Zawsze należy poczekać, aż ten proces zostanie zakończony.\nCzy to normalne, że tacka ociekowa zapełnia się tak szybko?\nTak, tacka ociekowa ekspresu do kawy może napełniać się całkiem szybko — nie oznacza to, że urządzenie działa nieprawidłowo.\nPodczas eksploatacji obwody w urządzeniu są płukane wodą, która automatycznie spływa na tackę ociekową. Nie jest to widoczne z zewnątrz, dlatego może się wydawać, że tacka ociekowa wypełnia się dość szybko.\n• Płukanie zapewnia optymalną pracę urządzenia.\n• Opróżniaj i czyść tackę ociekową za każdym razem po ukazaniu się na pokrywce wskaźnika jej zapełnienia.\nWskazówka: możesz umieścić filiżankę pod kranikiem dozownika w celu zebrania wydostającej się z niego wody podczas cykli automatycznego płukania i samoczyszczenia.\nDlaczego komunikat „opróżnij pojemnik na fusy” nie znika?\nZawsze opróżniaj pojemnik na fusy przy włączonym urządzeniu.\nJeśli szuflada na fusy kawowe jest opróżniana w czasie, gdy urządzenie jest wyłączone, licznik cyklów parzenia kawy nie jest resetowany, dlatego komunikat nie znika z wyświetlacza.\nNie wkładaj szuflady na fusy kawowe z powrotem zbyt szybko. Odczekaj około 5 sekund, zanim włożysz ją z powrotem do urządzenia.\nDlczego ekspres nie parzy kawy pomimo, że młynek pracuje?\nEkspres do kawy będzie wylewać tylko wodę i/lub ziarna nie będą mielone, jeśli lejek kawy jest zablokowany.\nAby udrożnić lejek kawy:\n• Wyjmij moduł parzenia i wyczyść lejek kawy uchwytem łyżki. Obejrzyj film instruktażowy.\n• Jeśli w lejku nie ma zmielonej kawy, włóż uchwyt łyżki do lejka od dołu.\n• Jeśli posiadasz ekspres Moltio lub GranBaristo z wyjmowanym pojemnikiem na ziarna kawy, wyciągnij pojemnik i rozłóż go. Usuń wszystkie ziarna, które utknęły w dwóch odrębnych częściach pojemnika.\nCo oznaczają kody 1, 3, 4, 5 oraz 14 pojawiające się na wyświetlaczu?\nPrzyczyny komunikatów o błędach 1, 3, 4, 5 lub 14, które pojawiają się na wyświetlaczu ekspresu do kawy, zostały podane poniżej. Jeśli pojawi się inny kod, należy skontaktować się z Centrum Obsługi Klienta.\nLejek kawy jest zablokowany przez zmieloną kawę.\n• Wyjmij moduł parzenia i wyczyść lejek kawy uchwytem łyżki.\nModuł parzenia jest zapchany lub nie został odpowiednio nasmarowany.\n• Opłucz moduł parzenia świeżą wodą, zwracając szczególną uwagę na filtr.\n• Nasmaruj moduł parzenia zgodnie z instrukcjami zawartymi w części dotyczącej czyszczenia i konserwacji.\nModuł parzenia jest zapchany, nie został odpowiednio nasmarowany lub nie jest zablokowany w odpowiedniej pozycji.\n• Włóż z powrotem moduł parzenia i upewnij się, że jest zablokowany na właściwym miejscu. Kiedy moduł znajdzie się w odpowiedniej pozycji, usłyszysz delikatne kliknięcie.\n• Wyłącz urządzenie i włącz je ponownie.\n• Jako że przyczyn może być wiele, należy skontaktować się z Centrum Obsługi Klienta w celu uzyskania pomocy.\n• Urządzenie przegrzało się.\n• Wyłącz urządzenie i poczekaj 60 minut.\nDlaczego z ekspresu wydobywa się tylko kilka kropel kawy?\nJeśli z ekspresu wydobywa się tylko kilka kropel kawy, istnieje kilka możliwych przyczyn tego problemu.\n1. Moduł parzenia jest zapchany lub nie został odpowiednio nasmarowany.\n2. Kranik kawy jest zapchany.\n• Wyczyść kranik kawy za pomocą igły.\n3. Filtr wody (np. AquaClean/Brita) nie został prawidłowo przygotowany lub jest zapchany.\n• Wyciągnij filtr ze zbiornika wody i zanurz go w wodzie do góry dnem.\n• Włóż filtr z powrotem i nalej 2–3 filiżanki gorącej wody.\n• Jeśli problem nadal występuje, przygotuj kawę bez użycia filtra. Gdy ekspres zadziała prawidłowo, będzie to oznaczać, że filtr jest zapchany i należy go wymienić.\n4. Ekspres należy oczyścić z kamienia.\n• Wykonaj proces usuwania kamienia, używając odkamieniacza Philips/Saeco.\nEkspres parzy wodnistą kawę\nJeśli ekspres parzy wodnistą kawę, istnieją różne możliwe przyczyny i rozwiązania tego problemu.\n1. Podczas pierwszego użycia:\n• System adaptacyjny Saeco nadal się dostosowuje. Zaparz jeszcze kilka filiżanek kawy.\n2. Moduł parzenia jest zapchany przez zanieczyszczenia lub nie został odpowiednio nasmarowany.\n• Nasmaruj moduł parzenia zgodnie z instrukcjami zawartymi w rozdziale „Czyszczenie i konserwacja”.\n3. Lejek kawy jest zablokowany przez zmieloną kawę.\nUdrożnij lejek kawy:\nDlaczego spieniacz nie spienia mleka?\nJeśli pojemnik na mleko nie spienia mleka, istnieją różne możliwe przyczyny rozwiązania tego problemu.\n1. Części pojemnika na mleko są zabrudzone.\n• Rozłóż wszystkie części i umyj je ciepłą wodą / płynem do mycia naczyń.\n2. Dozownik pojemnika na mleko nie jest całkowicie wyciągnięty.\n• Sprawdź, czy jest całkowicie wyciągnięty.\n3. Rurka do mleka nie jest prawidłowo połączona z elementem spieniającym.\n• Przymocuj rurkę do mleka do elementu spieniającego w odpowiedni sposób.


Aloes – roślina o licznych zastosowaniach – Piękne Rzeczy\nAloes – roślina o licznych zastosowaniach\nHome/Strefa Rodzica, Świat Kuchni, Zasłyszane przez Mamę/Aloes – roślina o licznych zastosowaniach\nAloes zwyczajny Aloe vera L. (inna nazwa aloes barbadoski Aloe barbadensis Mill.) nie jest ani najbardziej rozpowszechnioną rośliną doniczkową w naszym kraju, ani najbardziej okazałym aloesem. Na czym zatem polega jego fenomen, że postanowiliśmy poświęcić osobny artykuł właśnie jemu? Jak się okazuje, spośród ponad 500 gatunków tej rośliny aloes zwyczajny jako jeden z nielicznych znalazł powszechne zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń i w kosmetologii. Jego lecznicze właściwości wpłynęły w ogromnym stopniu na popularność rośliny na całym świecie i stały się powodem, dla którego zaczęto zakładać jego liczne plantacje.\nAloes zwyczajny rośnie w strefie tropikalnej i subtropikalnej. Naturalne stanowiska rośliny spotkamy między innymi na Madagaskarze, na Półwyspie Arabskim, w południowej części Ameryki Północnej oraz we wschodniej części Afryki. Spotkamy go również na Karaibach, w Indiach, Chinach oraz w niektórych krajach śródziemnomorskich. W Polsce aloes zwyczajny możemy zobaczyć w uprawie doniczkowej. Jest rośliną stosunkowo prostą w utrzymaniu, a najczęstszymi błędami hodowców jest jej przelewanie.\nOgólny skład rośliny\nTajemnica leczniczych właściwości aloesu ukryta jest w jego składzie biochemicznym. Duże bogactwo składników odżywczych oraz substancji aktywnych biologicznie ma tu ogromne znaczenie. Ponieważ aloes jest sukulentem, czyli rośliną, która przystosowała się do życia w suchym klimacie i ma zdolność magazynowania wody w liściach, znaczna część ich składu to właśnie woda. Zawierają one aż 96% tego płynu, a w 4%tach składają się z suchej masy. W skład tej masy wchodzi błonnik pokarmowy (73%) oraz popiół (16,9%). Resztę stanowią inne, w większości wartościowe dla człowieka składniki.\nSkąd biorą się lecznicze właściwości aloesu?\nJakie dokładnie cenne składniki znajdziemy w aloesie? W miąższu liści jest aż 18 spośród 22 niezbędnych człowiekowi aminokwasów. Aż 7 z nich to aminokwasy egzogenne, czyli takie, których organizm ludzki nie jest w stanie wytworzyć sobie samodzielnie i musi przyjmować je wraz z pokarmem. Roślina zawiera także ważne dla naszego zdrowia polipeptydy i kwasy tłuszczowe. Znajdziemy w niej między innymi kwas: linolowy, linolenowy, arachidonowy, palmitynowy i inne.\nBardzo ważna jest również obecność enzymów roślinnych, których zazwyczaj brakuje w naszym pożywieniu. Dzięki zmniejszaniu przepuszczalności błon komórkowych dla substancji toksycznych enzymy wpływają korzystnie na nasze zdrowie już na poziomie najmniejszego budulca naszego organizmu, czyli komórki. Ponadto w aloesie występują flawonoidy oraz mono i polisacharydy. Bardzo istotny jest również związek o nazwie acemannan, który ma działanie antygrzybiczne, antybakteryjne oraz antywirusowe. To jednak jeszcze nie wszystkie cenne składniki. Więcej na ich temat można przeczytać na stronie NajlepszyAloes.pl.\nDlaczego warto kupować aloes ze sprawdzonych źródeł?\nOprócz wymienionych wyżej składników w aloesie znajdziemy też bogactwo różnych witamin i minerałów. Nie powinien zatem dziwić fakt, że tyle mówimy o jego dobroczynnym wpływie na nasze zdrowie. Warto jednak pamiętać, że nie wszystkie części rośliny mają działanie lecznicze. Gruba, szarozielona skóra liści zawiera szkodliwe i drażniące związki. Sproszkowany aloes, z którego nie usunięto wcześniej skóry, może mieć działanie drażniące, a nawet działać rakotwórczo.\nMiędzynarodowa Rada Naukowa ds. Aloesu (International Aloe Science Council, w skrócie IASC) ma za zadanie badać czystość wprowadzonych na rynek preparatów z tej rośliny. Jeśli spełniają one wymagania Rady, mogą otrzymać poświadczający to certyfikat. Ten przyznawany jest jedynie na rok, a po tym okresie przeprowadzane są kolejne badania. W międzyczasie przeprowadzane są również dodatkowe badania, które mają na celu potwierdzenie, że jakość preparatu nie pogorszyła się i nadal spełnia odpowiednie wymagania.\nNiestety wiele dostępnych na rynku preparatów nie spełnia norm Rady i nie posiada certyfikatu. Dlatego warto być ostrożnym, decydując się na zakup aloesu z niepewnego źródła. Czystość preparatu może być zachowana, jeśli roślina jest poddawana filetowaniu w odpowiedni sposób.\nO leczniczych właściwościach aloesu można opowiadać bardzo długo. Poznano je stosunkowo dawno, bo już w starożytności. Dziś roślina pomału jest odkrywana na nowo. Liczne badania potwierdzają jej cenny skład i dobroczynne właściwości.\nArtykuł opracowany przez/na zlecenie sklepu internetowego: NajlepszyAloes.pl\nBy Wpis Gościnny|18-06-2019|Categories: Strefa Rodzica, Świat Kuchni, Zasłyszane przez Mamę|Tags: #aloes, #dieta, #eko, #kosmetyki, #pielegnacja, #zdrowie|Komentarze: Brak


Stałam przed lustrem, przeglądając się ostatni raz przed wyjściem. Wygładziłam bluzkę, jednak wciąż czegoś brakowało. Na próbę, uśmiechnęłam się delikatnie, a rezultat wydawał się znacznie lepszy niż wcześniej. Postanowiłam więc nie przejmować się niczym i zwracać uwagę jedynie na pozytywy tego dnia. Szczerze mówiąc, ciągły pesymizm był już męczący i potrzebowałam jakiejś miłej odmiany. Wyjrzałam za okno i ucieszyłam się, że chociaż pogoda była w porządku. Niebo było jasne, a zza chmur prześwitywało nieśmiało słońce. Pomyślałam sobie, że słońce zagląda do mojego okna specjalnie dla mnie, by dodać mi otuchy. W końcu taka pogoda pod koniec jesieni, w tych rejonach, była rzadkością. Gdy byłam już gotowa, otworzyłam drzwi, a moim oczom ukazał się piękny bukiet słoneczników. Podniosłam kwiaty i ujrzałam wciśniętą między liście karteczkę z napisem:\n"Wierzę - L".\nOd razu zorientowałam się, że to odpowiedź na wczoraj zadane przeze mnie pytanie. Odczułam sporą ulgę, bo dzięki tej wiadomości mogłam być pewna, że jakoś się między nami ułoży. Wciąż jednak istniała obawa, że może nie być już tak dobrze, jak do tej pory. Na tę myśl coś zakuło mnie w sercu, lecz postanowiłam to zignorować i starać się trwać w pozytywnym nastawieniu. Podbiegłam w pośpiechu do okna, w nadziei, że przed akademikiem uda mi się zobaczyć przyjaciela. Niestety, nawet nie dostrzegłam jego auta na parkingu. Powróciłam więc do drzwi i nieco zawiedziona skierowałam się w stronę uniwersytetu. Gdy weszłam do środka, dostrzegłam Jaspera rozmawiającego z Molly w lewym korytarzu. Podeszłam bliżej nich i poczekałam z nadzieją, że dziewczyna w końcu się oddali. Ku mojej satysfakcji, zrobiła to, a Jasper odezwał się do mnie po raz pierwszy od wypadku:\n- Cześć Jess, jak się czujesz?\n- Och, wreszcie się zainteresowałeś - odparłam oburzona.\n- Nie rozumiem o co ci chodzi. Dopiero teraz się na siebie natknęliśmy od ostatniego razu.\n- A wiesz może co to jest telefon i do czego służy?\n- Po co niby miałem zawracać ci głowę skoro miałaś już podobno wystarczająco dużo problemów?!\n- Może dlatego, że przyjaciele się o siebie troszczą - po tych słowach usłyszałam głośny śmiech Jaspera.\n- Sorry, ale nie chciałbym się przyjaźnić z kimś, kto jest tak głupi, by w tym wieku decydować się na wychowywanie bachora.\nPełna złości, uderzyłam prawy policzek chłopaka.\n- Przestań! O niczym nie wiesz! - wrzasnęłam.\n- A jednak coś wiem.\n- Och, zdaje się, że Amber byłaby już lepszą przyjaciółką niż ty, przynajmniej potrafi powiedzieć prawdę - w pełnym zdumieniu otwarłam szeroko oczy. Jak ta słodka dziewczyna mogła zrobić mi coś takiego? - I wiesz co, z przyjemnością skorzystam z rady tego chłoptasia, który kręci się obok ciebie.\n- Liama? Co takiego ci powiedział?\n- Myślę, że możesz pogadać z nim o tym, które z was powinno decydować z kim się zadajesz. Chyba, że chcesz, żeby dalej cię tak niańczył - na jego twarzy pojawił się charakterystyczny uśmieszek wyższości. - Teraz widzę, że dobrze zrobiłem słuchając jego rady, bo z kimś takim jak ty nie warto się zadawać.\n- Myślałam, że jesteś inny, Jasper - wycedziłam przez zęby, po czym odwróciłam się na pięcie i szybkim krokiem udałam się w przeciwną stronę korytarza.\nNie mogłam uwierzyć w to, że znowu zostałam oszukana. Po raz kolejny wzięłam kogoś za osobę, którą nie był. W dodatku, jeśli Jasper mówił prawdę, zawiodłam się na trzech dosyć bliskich mi osobach na raz. Skoro jednak nie miałam jeszcze na to żadnego potwierdzenia, postanowiłam wstrzymać się z obwinianiem Liama i Amber. Wyciągnęłam więc telefon i od razu wystukałam na klawiaturze wiadomość do chłopaka: "Musimy pogadać".\nPrzez dłuższą chwilę wpatrywałam się w ekran komórki, licząc na szybką odpowiedź, jednak ta nie nastąpiła. W końcu przyszedł czas zajęć, dlatego poszłam w kierunku sali, w której miały się odbyć. Przed drzwiami zobaczyłam rozpromienioną Amber, która chwilę później rzuciła się na mnie.\n- Cześć Amber. Nie gniewaj się, że o to pytam, ale czy ty przypadkiem nie powiedziałaś Jasperowi o moim dziecku? - wyszeptałam jej do ucha, po czym się odsunęłam.\n- Och... - od razu zrzedła jej mina, jednak w dalszym ciągu była trochę zdezorientowana.\n- Powiedziałaś - odparłam ze smutkiem.\n- Jess, tak bardzo cię przepraszam. Myślałam, że on już wie i niechcący mi się wymknęło - zaczęła się bronić, jednak ja nie byłam w stanie tego słuchać.\nZdenerwowana odwróciłam się na pięcie i przeszłam kilka kroków w przeciwną stronę. Wiedziałam, że cokolwiek bym powiedziała, zraniłoby Amber, a tego nie chciałam. Miała prawo nie wiedzieć, że nie powierzyłam Jasperowi mojego sekretu, a przecież teoretycznie był najbliższą mi osobą na Uniwersytecie Leicester, oczywiście nie licząc mojej siostry. Wzięłam głęboki oddech, żeby się uspokoić, po czym odebrałam przychodzące połączenie od Liama.\nOdsunęłam się od drzwi, by wpuścić do środka Liama. Na moje szczęście Macy i Irma - nasza współlokatorka - jeszcze nie wróciły.\n- Cóż, obiło mi się o uszy, że jednak nie jesteś takim idealnym przyjacielem, jak zawsze myślałam.\n- Nikt nie jest idealny - zaśmiał się chłopak, nie rozumiejąc z początku moich intencji. - Co dokładnie masz na myśli?\n- Podobno zabroniłeś Jasperowi spotykania się ze mną.\n- Nie mogłem mu niczego zabronić, bo decyzja i tak należała do niego. Po prostu poprosiłem go, żeby to przemyślał, czy mu na tym zależy. Bo jeśli wszystko było tylko dla rozrywki, jaki był w tym sens? Nie chciałem, żeby cię zranił.\n- Kurczę, Liam, mówiłam ci, żebyś się nie wtrącał.\n- Zapewniam cię, że cała rozmowa przebiegła w bardzo pokojowym nastawieniu.\n- Już nawet nie o to chodzi, Liam. Po prostu zrobiłeś coś wbrew temu, co razem ustalaliśmy i zacząłeś rządzić się moim życiem. Może i potrafiłbyś przeżyć je lepiej ode mnie, jednak to ja muszę przez to wszystko przejść i nie możesz mnie przy tym wyręczyć.\n- Nie chciałem, żebyś tak to odebrała - odparł zaskoczony.\n- Trzeba było pomyśleć o tym wcześniej.\n- Ale sama widzisz, że miałem rację co do Jaspera! - nie pozwolił zbić się z pantałyku.\n- Miałeś, nie przeczę temu. Po prostu nie załatwiłeś tego tak jak trzeba. Mogłeś mnie chociaż uprzedzić, gdy zamierzałeś z nim pogadać - zrobiłam znak cudzysłowu w powietrzu, wymawiając ostatnie słowo.\n- Dobrze, przepraszam, źle to rozegrałem. Po prostu nie mogłem znieść myśli, że przez niego mogłaś ponownie wrócić do stanu w jakim cię znalazłem - powiedział ze smutkiem w oczach i delikatnie potarł moją dłoń, którą cofnęłam, gdy tylko dostrzegłam ten ruch.\n- Spokojnie, nie byłam z nim w aż tak bliskich relacjach, by szczególnie rozpatrywać jego zawód.\n- Cóż tego nie wiedziałem..\n- To dlatego, że nie zdobyłeś się na to, żeby szczerze ze mną o nim porozmawiać.\nLiam zastanowił się chwilę, nie wiedząc, co powiedzieć, jednak odezwał się po chwili, zmieniając całkowicie swoje podejście do całej sytuacji:\n- Przepraszam. Jednak, wiesz, to dało mi pewnego rodzaju lekcję. Może zabrzmi to głupio i nieodpowiednio, ale teraz już wiem, że nie można oszukać przeznaczenia. Jeśli coś ma się zdarzyć, to do tego dojdzie. Choćbym nie wiem jak się starał, nie uda mi się ochronić ciebie przed wszystkim. To nie znaczy, że teraz nie będzie mnie już obchodził twój los. W dalszym ciągu gotowy jestem zrobić wszystko, by ustrzec cię przed tym, na co mogę mieć wpływ. Jess, zależy mi tylko i wyłącznie na twoim szczęściu. Proszę, czy mogłabyś dać mi jeszcze jedną szansę na przyjaźń z tobą? - zakończył błagalnie.\nPrzez chwilę przyglądaliśmy się sobie nawzajem, a ja usilnie doszukiwałam się drugiego dna w wypowiedzi chłopaka, bo była zbyt idealna, by była prawdziwa. Przyjrzałam mu się uważnie, w poszukiwaniu jakiejś ściągi, z której mógł coś takiego przeczytać, jednak niczego nie znalazłam.\n- Nie rozumiem - stwierdziłam po chwili.\n- Jeśli nie jesteś w stanie odpowiedzieć mi teraz, oczywiście dam ci tyle czasu, ile potrzebujesz.\n- Nie! - wykrzyknęłam, a Liam okazał bardzo zdziwiony i skonfundowany wyraz twarzy. - Nie o to chodzi. Nie rozumiem czemu po prostu sobie nie odpuścisz. Skoro cię odrzuciłam, mógłbyś zwyczajnie odejść bez słowa, bez większych wyrzutów sumienia. Jednak ty prosisz o przyjaźń ze smutną, mazgającą się i pakującą w tarapaty dziewczyną... Dlaczego?\n- Mówiłem ci już. Czuję potrzebę, by ci pomóc, chciałbym widzieć cię szczęśliwą i nie mogę się temu oprzeć. Poza tym jesteś naprawdę fajną dziewczyną, sam widziałem już kilka razy jak potrafisz się śmiać. Na razie po prostu chowasz się pod szarym płaszczem twoich problemów.\n- Tak, to, że czasem potrafię się śmiać to z pewnością definicja fajnej osoby.\n- Och, wiesz, że nie tylko o to chodzi. Masz wiele dobrych cech, Jess.\n- Na przykład? - zapytałam z pretensją w głosie.\n- Jesteś opiekuńcza, kochająca, wrażliwa, ale silna, rodzinna... Widać, jak oni wszyscy są dla ciebie ważni, że chciałabyś, żeby wszystko się między wami dobrze układało.\nJuż miałam przedstawić kolejny zgryźliwy komentarz, jednak sama miałam już dość sarkastycznego tonu mojego głosu. Wzięłam głęboki oddech i zaczęłam trochę spokojniej:\n- Dziękuję za to, że tak o mnie myślisz - nieśmiało się uśmiechnęłam - i przepraszam. Nie powinnam była traktować cię aż tak chłodno.\n- Nie ma za co, Jess, to ja tutaj jestem tym, który powinien przepraszać - Liam pogładził moje ramię, dodając mi otuchy.\n- Owszem, popełniłeś błąd, nie ustalając niczego ze mną, ale każdemu zdarza się coś takiego. W takim razie chyba po prostu muszę ci wybaczyć, ale potrzebuję się z tym przespać, żeby wszystkie emocje we mnie ostygły.\n- Dziękuję, to naprawdę wiele dla mnie znaczy.\n- Wciąż nie wiem czy znajomość ze mną jest dobrym wyborem, bo często pakuję się w tarapaty, ale to w końcu twoje życie, więc rób z nim co chcesz - szturchnęłam go żartobliwie w ramię. - Aha i pamiętaj, że wisisz mi jeszcze przepyszne gofry w najsmaczniejszej kawiarni w mieście.\n- Kupię ci tego gofra z przyjemnością, choćby po to, żeby popatrzyć jak zabawnie brudzisz sobie całą buzię bitą śmietaną.\n- Wariat! - zaśmiałam się.\nPrzez chwilę było słychać tylko mój śmiech, jednak kiedy to sobie uświadomiłam, zamilkłam, czując się trochę niezręcznie. Spojrzałam na chłopaka, który przez cały czas przyglądał mi się rozradowany. Zaciekawiona, co go tak zaintrygowało, pytająco uniosłam brwi.\n- Chciałbym cię taką widzieć zawsze - odezwał się po chwili.\n- Tak, to na pewno musi być zabawne, możesz zgadywać przez długi czas, co przypomina ci mój śmiech i pewnie dalej nie zgadniesz.\n- Chodzi o to, że w końcu coś cię tak prawdziwie rozradowało, na prawdę do twarzy ci z tym. A sposób w jaki się śmiejesz nie ma tutaj nic do rzeczy, najważniejsze jest to, że wtedy na pewno czujesz się trochę lepiej.\n- Och, dobra, już wystarczy - mruknęłam zawstydzona.\n- Okej, ale pamiętaj, że zależy mi na tym, żebyś była szczęśliwa i tobie chyba też powinno.\n- Ktoś tu się chyba trochę zasiedział - ucięłam temat, nie chcąc znowu przechodzić na poważniejszy tor naszej rozmowy. - Ze względu na to, że moje emocje jeszcze całkowicie nie ostygły, a ktoś mi obiecał dać jeden dzień na przeanalizowanie wszystkiego, chyba powinien już iść.\nLiam na chwilę posmutniał, jednak szybko to ukrył, udzielając mi odpowiedzi:\n- Dobrze, dobrze, już się zmywam - poczochrał mnie po włosach, po czym wstał i skierował się do drzwi.\n- Dzięki, że przyszedłeś - powiedziałam szczerze ciesząc, się, że w taki sposób zareagował na moją wiadomość.\nPo do dość długiej przerwie jest kolejny rozdział :) Nie mam pojęcia jak to będzie w tym roku ze wstawianiem rozdziałów, bo niestety wątpię w to, żeby udało mi się pisać je regularnie. Kolejna klasa liceum i zamieszkanie w internacie to jednak spora zmiana i pochłania mi czas znacznie bardziej, niż się tego spodziewałam. Teraz moje życie jest naprawdę ciekawe, ale przydałoby mi się więcej czasu, który mogłabym poświęcić moim pasjom... Oki, nie będę się już bardziej nad tym rozwodzić.\nDziękuję za 5 tysięcy wyświetleń! ;*\nAutor: Pączuś Tuptuś o 14:18 3 komentarze:\nOtarłam ostatnie łzy i powoli wyszłam z kościoła. W końcu zdecydowałam się pojednać z Bogiem, bo przecież nie miałam nic do stracenia. W efekcie okazało się to chyba najlepszą rzeczą, jaką mogłam zrobić. Oczywiści wywołało to u mnie ogromną falę płaczu, jednak po wszystkim czułam się naprawdę dobrze. Wreszcie poczułam, że kamień spadł mi z serca, a gdy wybaczyłam sama sobie, zyskałam prawdziwą wolność. Wydawało się, że w końcu mogłam spróbować cieszyć się życiem i zacząć dostrzegać całe piękno i dobro, które mnie otaczało. Mimo tak przyjemnej zmiany, głowa bolała mnie niemiłosiernie. Cóż, zdecydowanie zbyt dużo ostatnio płakałam. Potrzebowałam trochę odpoczynku, dlatego obiecałam sobie, że od tej chwili, postaram się powstrzymywać od łez, na tyle, na ile tylko mogę.\nNa zewnątrz zobaczyłam uśmiechniętego Liama z kubkiem kawy w dłoni. Gdy tylko do niego podeszłam, wzięłam kubek i postawiłam na murku za nim. Teraz już nie było żadnego ryzyka, że coś rozleję, dlatego wpadłam mu w ramiona i wtulałam się tak przez dość długi czas. Po chwili poczułam, jak jego silne ramiona mnie oplatają i przyciskają mocniej do siebie.\n- Jak najbardziej - podniosłam głowę i uśmiechnęłam się do niego. - Po prostu potrzebowałam się mocno przytulić.\n- Okej, w takim razie należy ci się kawa. Chyba nic nie jadłaś odkąd wyszłaś z pracy.\n- Ach, racja. Bardzo dziękuję - powiedziałam, po czym momentalnie wypiłam połowę kawy.\n- Widzę, że naprawdę jesteś głodna - chłopak ze śmiechem poczochrał moje włosy. - Mam propozycję. Co to na to, żebyśmy zrobili sobie jakąś dobrą kolację? Znam przepis na sałatkę, której na pewno się nie oprzesz.\nPo drodze do mieszkania Liama kupiliśmy kilka potrzebnych składników, po czym zajęliśmy się przyrządzaniem posiłku. Z jedzeniem wyszliśmy na niewielki taras po zachodniej stronie mieszkania, co tylko dodawało uroku naszej potrawie. Przepyszna sałatka ze smacznymi, zabawnymi kanapkami tworzyły wspaniały duet. Wszystko było całkiem zdrowe, a w dodatku wyśmienite. Spojrzałam na chłopaka, siedzącego naprzeciwko mnie i z uśmiechem ugryzłam kanapkę.\n- Chyba częściej musimy robić wspólne posiłki - powiedziałam, gdy tylko skończyłam przeżuwać. - Wiesz, nie spodziewałam się tego, ale to chyba najlepsze jedzenie, jakie miałam w ustach przynajmniej od miesiąca.\n- Mówiłem, że się nie będziesz mogła się temu oprzeć - mrugnął do mnie. - A ze wspólnymi posiłkami masz całkowitą rację. Chyba tworzymy najlepszy amatorski duet kucharski, jaki można sobie wymarzyć - zaśmiał się, a ja mu zawtórowałam. - Wiesz, naprawdę ładnie ci z uśmiechem na twarzy.\nNagła zmiana tematu nieco mnie zaskoczyła i z pewnością wywołała niemały rumieniec na twarzy.\n- Podoba mi się ta odmiana. Mam nadzieję widzieć cię taką jak najczęściej.\n- Może powinniśmy zostawić coś dla Zayna? Pewnie będzie zawiedziony, jeśli nie będzie mógł tego spróbować - powiedziałam, by zmienić temat.\n- Jeśli się nie dowie, jak pyszne to było, to nie będzie mu żal - wyszeptał chłopak, a ja skarciłam go spojrzeniem. - No dobrze. Zostawię mu trochę sałatki, ale jeszcze bym coś zjadł i nie mogę odmówić sobie twojej kanapki - zagarnął ostatnią kanapkę na swój talerz.\n- Głodny chyba przestajesz być sobą, dlatego w obawie o własne bezpieczeństwo, może lepiej nie będę ci bronić jedzenia - zaśmiałam się.\n- Słuszny wybór, wasza wysokość.\nLiam zapchał sobie usta pożywieniem, a ja prychnęłam w odpowiedzi na użyty przez niego zwrot. Poczekałam chwilę, by pozwolić mu spokojnie skończyć, po czym wstałam i powoli zabrałam się za sprzątanie.\n- Dziękuję, było naprawdę przepyszne.\n- To również twoja zasługa - odparłam, uśmiechając się od ucha do ucha.\nSpojrzałam w oczy Liama, a on ciągle przyglądał mi się radośnie. Już miałam się odwrócić, gdy delikatnie złapał mnie za nadgarstek:\n- Czekaj - poprosił, a ja uniosłam brwi w zdziwieniu. - Jesteś brudna.\nUniosłam dłoń do twarzy, jednak on zrobił to samo i odsunął mój nadgarstek, sugerując, że mogę go spokojnie opuścić. Następnie potarł kciukiem mój lewy policzek, by usunąć brud, jednak zamiast odsunąć swoją dłoń, ujął delikatnie moją twarz i uniósł nieco w górę. Po chwili pokonał dzielącą nas odległość i pochylił się, muskając przypadkiem swoim nosem o mój. Ten dotyk od razu obudził moją świadomość. Zanim zdążył mnie pocałować, gwałtownie cofnęłam się o krok, przytrzymując dłoń na klatce piersiowej chłopaka, w ramach obrony.\n- Och, przepraszam - wyszeptał momentalnie.\n- Nie... Nie jestem jeszcze gotowa, przykro mi - w całości identyfikowałam się ze słowami, które powiedziałam. Patrząc w zawiedzione oczy Liama, tak dobrego przyjaciela było mi naprawdę niesamowicie przykro.\n- Po prostu źle zinterpretowałem twoje zachowanie. Jesteś dzisiaj tak radosna, więc pomyślałem, że może właśnie tego chcesz.\n- Nic się nie stało Liam, nie przejmuj się tym, okej? Mam nadzieję, że między nami w porządku?\n- Tak - odpowiedział cicho.\nNajwyraźniej jednak tak nie było, bo całą drogę do mojego mieszkania przejechaliśmy w krępującej ciszy. Właśnie skręcaliśmy w ostatnią ulicę, prowadzącą na kampus uniwersytetu, kiedy po przeciwnej stronie drogi dostrzegłam całującą się parę. Właściwie całusy były bardzo łagodnym określeniem tego, co robił Jasper razem z Molly. Po prostu idealnie się dobrali. Od razu zareagowałam pomrukiem niezadowolenia, a dzięki mojej zdziwionej minie, Liam również zwrócił na nich uwagę. Po chwili zatrzymaliśmy się, a Liam głośno westchnął.\n- Nie rozumiem - byłam zupełnie zdezorientowana.\n- Nie wiem, jak mogłem być tak głupi, by nie zauważyć, że on ci się podoba.\n- Nie mam pojęcia o kim mówisz.\n- Naprawdę?! Jasper. Mylisz się, jeśli myślisz, że uwierzę ci, iż jest przeciwnie. Zawsze się tak jego trzymałaś, mimo moich próśb, byś uważała... A teraz jeszcze zareagowałaś w taki sposób.\n- Zareagowałam tak, bo uważałam go za przyjaciela, a Molly to najbardziej nielubiana przeze mnie osoba, więc miałam prawo się oburzyć. Kurczę, Liam, naprawdę myślisz, że przez ostatni czas byłam w stanie myśleć o jakimkolwiek chłopaku w inny sposób niż po koleżeńsku? Możesz mi nie wierzyć, ale naprawdę przez ostatnie miesiące byłam tak załamana, że nic nie dostrzegałam, kompletnie. Przez głowę ani razu nie przeszła mi myśl, że ktoś mi się podoba. Po prostu nie byłam w stanie zwracać na to uwagi. Kiedy mówiłam ci, że nie jestem na to jeszcze gotowa, mówiłam prawdę. Chcę zbudować z kimś kiedyś szczery, silny związek. Nie chce, żeby okazał się on jedynie oderwaniem od moich problemów. Nie chcę wykorzystywać kogoś do przyduszania tego wszystkiego na moment, bo to i tak wróci. Prawdziwa miłość nie wygląda w taki sposób. Chcę z kimś iść przez życie, a nie zapominać o życiu. Chcę, ale jeszcze nie teraz. Muszę najpierw opanować kilka spraw i gdy będę pewna, że jest już lepiej, może uda mi się postawić kolejny krok. Zrozum. Nie chcę cię zranić, Liam...\nOdpięłam pośpiesznie pas, by jak najszybciej opuścić samochód. Spojrzałam na przyjaciela, który zastygł w bezruchu. Otworzyłam drzwi i wysiadłam z auta, po czym jeszcze na moment pochyliłam się, by zerknąć do środka.\n- Naprawdę potrzebuję czasu. Wierzysz mi?\nPatrzyłam w nadziei na chłopaka, pragnąc usłyszeć od niego chociaż jedno słowo, ale odpowiedzi już nie uzyskałam. Trzasnęłam drzwiami i tak szybko, jak było to możliwe z nogą po kontuzji, udałam się do swojego mieszkania.\nOj myślałam, że będzie dłuższy :/\nAle mam nadzieję, że się podoba c;\nTeraz przez dwa tygodnie na pewno nie będzie rozdziału, bo wyjeżdżam, a wifi nie będzie. Zobaczymy co będzie później.\nHah wyjeżdżam z samego rana i zamiast się pakować, wstawiam Wam rozdział ;p\nRozdział pisany na szybko, nie miałam czasu go poprawić, więc przepraszam, jeśli są błędy ;*\nAutor: Pączuś Tuptuś o 20:52 4 komentarze:\nDziesięć dni później nadszedł czas powrotu do domu. Przez ostatni czas zostawałam raczej sama, jednak każdego popołudnia przychodziła do mnie mama. Macy odwiedziła mnie raz i wzięła ze sobą Amber, która jak zwykle była niesamowicie miła, mimo, że ja nie potrafiłam jej tego odwzajemnić. W zasadzie, odzywałam się tylko wtedy, gdy musiałam, chociaż już udało mi się wyeliminować chłód w głosie, który był zniechęcający dla wszystkich. Wyjątek od reguły stanowił Liam, z którym rozmawiałam chętnie i otwarcie, kiedy do mnie przyjeżdżał. Wydawało się to naturalne, skoro dzięki niemu zmieniłam troszkę swoje nastawienie do zaistniałej sytuacji i stan mojej psychiki w końcu przestał się pogarszać. Oczywiście chciałam zachowywać się normalnie w stosunku do innych, jednak nie było mnie na to stać. Nie miałam jeszcze wystarczająco dużo siły na to, by zrobić w tym kierunku coś więcej niż zaprzestanie złości, obojętności, a czasem również agresji w stosunku do całego otaczającego mnie świata.\nPowoli zaczęłam żegnać się z mamą, gdy Liam wrócił na górę, gotowy pomóc mi dotrzeć do samochodu. Podparł mnie z jednej strony i delikatnie objął w pasie, po czym pokuśtykaliśmy do windy. Przy ostatnim odcinku naszej trasy, jakim były schody, wziął mnie na ręce, oznajmiając, iż wystarczy mu tej zabawy z czołganiem się i chociaż ten kawałek chce przejść w normalnym tempie. Przez cały czas towarzyszyła nam mama, a gdy tylko znalazłam się w ramionach przyjaciela, posłała mi znaczący uśmiech. W końcu posadził mnie na wygodnym siedzeniu samochodowym i nie pozostało mi nic innego, jak uśmiechać się niewinnie do moich bliskich. Po raz ostatni pożegnałam się z mamą, obiecując, że niebawem się zobaczymy. Liam serdecznie uścisnął kobietę, po czym wsiadł z drugiej strony, gwałtownie zamykając drzwi.\n- Jak się czujesz z myślą, że wracasz już do swojego mieszkania? - zapytał.\n- Całkiem w porządku.\n- W takim razie możemy ruszać?\nSkinęłam głową, a gdy tylko usłyszałam dźwięk włączanego silnika, zaczęłam machać zdrową ręką i przesyłać mamie całusy.\n- Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko temu, żebyśmy wpadli na chwilę jeszcze do mojego domu? Czegoś zapomniałem, a chciałem ci to pokazać - odezwał się chłopak.\nCichym jękiem wyraziłam swoje niezadowolenie, jednak po chwili uświadomiłam sobie, że w Leicester i tak nie miałabym nic specjalnego do roboty, więc każde wypełnienie czasu było mi właściwe na rękę.\n- W porządku, możemy jechać - odpowiedziałam, a Liam wydawał się być bardzo usatysfakcjonowany. Wyglądało na to, że nie dopuszczał innej odpowiedzi i w taki czy inny sposób starałby się mnie do tego przekonać. - Czemu ci tak na tym zależy, co?\n- Mam nadzieję, że się przekonasz i nie pożałujesz - odparł.\n- Och, no dobrze, na szczęście nie mamy zbyt daleko.\nWeszliśmy do domu Liama i od razu powitała nas jego roześmiana siostra.\n- Cześć Oli - przywitał się chłopak, a dziewczynka od razu wpadła w jego ramiona.\nGdy tylko oderwali się od siebie, wyszeptał jej coś do ucha, po czym przedstawił mi Olivię, a ona uśmiechnęła się grzecznie i również mnie przytuliła.\n- Pamiętasz tę gazetkę, którą mi wczoraj pokazywałaś? Możesz mi ją za chwilę przynieść? - poprosił Liam, a jego siostra skinęła głową i pognała w podskokach do swojego pokoju.\nChłopak zaprowadził mnie do siebie i pomógł usiąść na łóżku. Zaraz po tym do pomieszczenia wparowała Olivia, wymachując niewielkim plikiem kartek. Podała je od razu swojemu bratu, a on zaczął je przeglądać w poszukiwaniu upragnionego artykułu. Wreszcie znalazł i wręczył mi gazetę, wskazując na tekst pod zdjęciem rudego wokalisty. Jak się okazało, był nim Ed Sheeran, którego piosenka stała się ostatnio jedną z moich ulubionych, a za razem jednym z najbardziej wzruszających utworów na świecie. Poniższy artykuł był wywiadem dotyczącym powstania Small Bump. Uważnie śledziłam tekst linijka po linijce, aż dotarłam do zaskakujących słów piosenkarza:\n"Powodem, dla którego w ogóle pomyślałem o napisaniu tej piosenki jest historia mojej przyjaciółki. Ona straciła dziecko już ponad pół roku temu, jednak wtedy wydawało mi się to niestosowne, żeby tworzyć taki utwór i udostępniać go całemu światu. Na jakiś czas zapomniałem o tym pomyśle, jednak dwa tygodnie temu ta myśl znowu do mnie powróciła."\nZatrzymałam się na moment i spojrzałam na datę artykułu - czwarty listopada, czyli dwa tygodnie wstecz wskazywałyby dokładnie datę mojego wypadku. Oniemiałam, jednak wszystko to mogło być po prostu zbiegiem okoliczności. Byłam niezmiernie ciekawa, co jeszcze Ed mógł powiedzieć odnośnie jego piosenki, więc powróciłam do czytania.\n"Nagle poczułem jakiś nacisk i napłynęła na mnie fala weny. Myślę, że to Bóg dał mi znać, że te słowa mogą być komuś potrzebne. Na pewno nie chodziło już o moją przyjaciółką, bo ona zdołała już się pozbierać po swojej stracie, miała duże wsparcie w mężu i reszcie rodziny. Nie wiem, czy powinienem to mówić, ale teraz znów jest w ciąży i z tego co słyszałem, wszystko przebiega na razie w jak najlepszym porządku. Mam nadzieję, że nie pogniewa się na mnie o to, co powiedziałem. Wiem jednak, że na świecie na pewno jest jakaś kobieta, której moje słowa mogły pomóc. Czułem, że ktoś tego właśnie potrzebował, więc porzuciłem wszystkie plany i czym prędzej pobiegłem do studia, by piosenka mogła ukazać się już niecały tydzień później."\nSkończyłam czytać i wpatrywałam się przez pewien czas w podłogę. Po chwili usłyszałam głos Liama i obróciłam się w jego stronę, mając wciąż uchylone usta z wrażenia.\n- Szczerze mówiąc, to było nawet do przewidzenia, ale i tak może zrobić niezłe wrażenie.\n- W tak idealnej porze i taki tekst piosenki to była po prostu wyczuwalna ręka boska - zaśmiał się, a ja wciąż nie mogłam opanować moich łez. - Chodź tutaj - wyszeptał i przyciągnął mnie na swoje kolana, doskonale zdając sobie sprawę z tego, że sama nie byłam jeszcze w stanie sprawnie manewrować swoim ciałem.\nPowoli wtuliłam się w szyję chłopaka w poszukiwaniu ciepła. Czując jego wsparcie i rozgrzane ciało nie przestałam płakać, jednak płacz w tej chwili wydawał się najlepszą opcją. Po raz kolejny moje łzy wydawały się być czymś oczyszczającym, czego bardzo potrzebowałam. Przytuliłam się trochę mocniej do klatki piersiowej przyjaciela i wzięłam głęboki oddech z zamiarem uspokojenia się.\n- Wiesz, może powinnaś poszukać trochę w tę stronę... Jeśli zaufasz Bogu, to powinnaś znaleźć szczęście. On wie, co jest dla ciebie najlepsze.\n- Wydaje mi się, że po części już znalazłam - zaprzeczyłam, jednak po chwili uświadomiłam sobie, że Liam mógł nie wiedzieć, co miałam na myśli. - Nawet nie wiesz, jak wdzięczna jestem losowi za to, że mam ciebie - uśmiechnęłam się.\n- Hej, myślę, że nic nie dzieje się przypadkiem. Tak po prostu miało być. Ktoś w końcu musi to wszystko planować i wygląda na to, że po prostu musieliśmy się wreszcie spotkać.\nWpatrywałam się bez słowa w chłopaka, nie wiedząc, jak zareagować na to, co powiedział.\n- Po prostu to przemyśl - dodał.\nNa ten moment byłam zbyt rozemocjonowana, by myśleć o sprawach duchowych, dlatego postanowiłam odłożyć to na lepszy moment.\nPo chwili ktoś zapukał do pokoju, a ja otarłam łzy i z niewielką pomocą Liama zsunęłam się z jego kolan na miejsce obok. Kiedy w końcu daliśmy znak, osobie znajdującej się za drzwiami, do środka powoli weszła mama chłopaka.\n- Witaj Jessico - przywitała się.\n- Dzień dobry, pani Payne.\n- Chciałabym chwilkę z Tobą porozmawiać, mogę? - przytaknęłam, a ona skinęła na swojego syna, by zostawił nas same.\nLiam uścisnął mocno moją rękę, a ja spojrzałam na niego przerażonymi oczami. Chłopak wyszeptał mi jeszcze, żebym się nie martwiła i tak będzie lepiej, po czym opuścił pokój.\n- Jak pewnie się domyślasz, skoro jestem mamą Liama, to trochę się o ciebie dopytywałam - przerwała na chwilę, by zobaczyć moją reakcję. Ja jednak starałam się cierpliwie czekać, aż skończy. - Słyszałam trochę o twoim dziecku, jednak nie musisz się martwić, bo całej twojej historii nie kazałam mu opowiadać. Wiesz, chciałam ci tylko powiedzieć, że niezależnie od tego, co stało się później, dobrze, że nie dopuściłaś do aborcji. Może dzięki temu twoje życie nie musiałoby się tak diametralnie zmieniać i pozorne wszystko byłoby tak jak wcześniej, jednak uwierz mi na pewno nie czułabyś się po tym lepiej niż teraz - wzięła głęboki wdech.\n- Proszę mi wierzyć, że nie rozważałam tej opcji na poważnie - Chciałaś jednak zabić Was oboje - od razu szepnęło mi moje sumienie. Skupiłam się, więc na odepchnięciu od siebie tej myśli, wmawiając sobie, że na szczęście wtedy tego nie zrobiłam.\n- Dobrze, dziecko, ale i tak chciałabym ci coś opowiedzieć - zamknęła na chwilę oczy, tak jakby próbowała zebrać się na odwagę. - Kiedy miałam dwadzieścia dwa lata, właśnie zaczynałam moją nową pracę. W końcu zatrudniono mnie na stanowisku, o jakim zawsze marzyłam. Zostałam asystentką znanej projektantki mody - Marit Allen - pewnie kojarzysz - uśmiechnęła się, a ja nie mogłam wyjść ze zdumienia. - Miałam już wtedy męża, ale oboje nie byliśmy jeszcze gotowi na dziecko. Jednak wyszło na to, że niedługo po tym okazało się, że jestem w ciąży. Gdy tylko się o tym dowiedziałam, byłam bardzo zdeterminowana, by nie stracić pracy, a dziecko to przecież masa nowych obowiązków. O zaistniałej sytuacji nawet nie wspomniałam mężowi. Nie chciałam go tym obarczać, obawiałam się, że jeśli już by się o tym dowiedział, mimo wszystko pragnąłby zatrzymać dziecko, chociaż byłby to problem. Chciałam, żeby wszystko było łatwiejsze dla nas obojga i postanowiłam postawić go przed faktem dokonanym. Graham często musiał wyjeżdżać na weekendy w sprawach zawodowych i akurat tak się złożyło, że był w podróży, gdy ja udałam się na operację. Zabieg miałam w sobotę, a Graham wracać miał dopiero w niedzielę rano. Wychodząc z domu, zostawiłam mu jedynie notatkę, że jestem w szpitalu, ale nie musi się o to martwić. Dodałam również, że jeśli tylko będzie chciał, może przyjechać do mnie jak wróci. W szpitalu wszystko strasznie się przeciągało, bo trafiło tam akurat kilka osób w bardzo ciężkim stanie. Z tego powodu musiałam poczekać trochę dłużej i z każdą chwilą coraz bardziej się denerwowałam i zaczynałam mieć coraz większe wątpliwości. Przyjechałam tam jednak z mocnym postanowieniem pozbycia się tego, kto przeszkadzał mi na mojej drodze do kariery i do końca twardo trzymałam się moich planów. Ostatecznie, operacja odbyła się w niedzielę rano. Mój mąż przybył niecałą godzinę później, gdy zaczynało do mnie docierać, jak wielki błąd popełniłam, ale było już za późno, by cokolwiek zmienić. To był pierwszy raz, kiedy widziałam mojego męża w tak okropnym stanie, naprawdę ten widok jeszcze bardziej łamał mi serce. Oboje cierpieliśmy niemiłosiernie, a w dodatku przez pewien czas znosiliśmy wszystko osobno, bo Graham był na mnie zły, z resztą nie mogło być inaczej. Całkowicie rozumiałam przyczyny jego złości i sama siebie nienawidziłam z tych samych powodów. Po kilku dniach poszłam do pracy, jednak nie byłam w stanie wykonywać dobrze swoich zadań. Myślałam, że w końcu pozbieram się do kupy i wszystko będzie w porządku, ale to tak nie działa. W końcu szefowa powiedziała mi, żebym wzięła sobie wolne, wręcz zmusiła mnie do tego. Obiecała mi jednak, że jeśli chciałabym znowu wrócić do pracy, mogę się odezwać, a może uda się coś załatwić. Skończyło się tak, że przez ponad rok i tak w ogóle nie pracowałam, bo byłam w tak złym stanie psychicznym. Do dziś nie mogę przestać myśleć o tym, że mogłam mieć jeszcze jednego synka lub córeczkę, że całkiem świadomie pozbawiłam moje dziecko szansy na poznanie tego świata. Ogromnie cieszę się, że mam Liama i Olivię, jednak cały czas mam pełną świadomość, że mogli mieć jeszcze starsze rodzeństwo. Tak naprawdę, gdybym nie zdecydowała się wtedy na aborcje, również straciłabym rok pracy, ale po to, by opiekować się dzieckiem i na pewno byłoby przy tym wiele radości. W sumie i tak to było nieuniknione i wiadomo było, że prędzej czy później musiałam zajść w ciążę i należało się tym cieszyć, a nie rozpaczać. Wtedy jednak nie myślałam w taki sposób. Jak sama słyszałaś, nic na tym nie zyskałam, tylko straciłam, a w mojej psychice pozostanie tego trwały ślad już na zawsze - pani Payne otarła spływające po jej policzkach łzy. Po chwili zorientowałam się, że ja również płaczę.\nNigdy nie spodziewałabym się, że ta przemiła, kochająca kobieta kryje za sobą taką historię. Zupełnie nie chciało mi się w to wierzyć, ale wystarczyło na nią spojrzeć, by zrozumieć, że to wszystko było prawdą.\n- Opowiedziałam ci to wszystko po to, byś wiedziała, że jestem z ciebie dumna, że nie popełniłaś takiego błędu jak ja. Wiesz, ten wypadek nie był nawet w części z twojej winy, pamiętaj o tym. W końcu jechałaś do rodziców, w dobrej sprawie, prawda?\n- Yhm, chyba tak - powiedziałam niepewnie. Zastanowiłam się chwilę, a gdy cisza robiła się już zbyt długa, odezwałam się:\n- Dziękuję, dzięki pani poczułam się trochę mniej źle, jeśli można tak powiedzieć - uśmiechnęłam się.\nKobieta otwarła swoje ręce i zasugerowała mi, że mogę się do niej przytulić. Trzymałyśmy się w ramionach przez całkiem spory czas, aż w końcu odsunęłam się, bo zaczęłam się czuć trochę niezręcznie, w końcu to była dopiero moja pierwsza prawdziwa rozmowa z panią Payne.\n- Coś mi się wydaje, że wasza rodzina lubi wywoływać u innych łzy, ale wbrew pozorom całkiem dobrze się z tym czuję - spróbowałam zażartować, by rozluźnić nieco atmosferę.\nEch ale zrobiłam przerwę :/ Przepraszam :c\nAle na szczęście w końcu jest rozdział ;)\nHmm... Prawdopodobnie ten rozdział może być dla niektórych trochę kontrowersyjny, ale napisałam tak, jak czuję...\nDobranoc, szalejcie dalej i korzystajcie z wakacji kochani! ♥\nAutor: Pączuś Tuptuś o 23:24 1 komentarz:\nDzisiaj niestety nie będzie rozdziału :c\nTo ostatni weekend przed klasyfikacją i jest kompletne urwanie głowy. Muszę jeszcze poharować do środy, a później już powinno być w porządku, więc postaram się, żeby rozdział pojawił się w czwartek, bo później już wyjeżdżam.\nMimo wsystko, życzę udanego weekendu <3\nAutor: Pączuś Tuptuś o 09:39 3 komentarze:\nPierwsze dwa dni od informacji o śmierci dziecka były totalną męką. Na początku mój stan znacznie się pogorszył. Nie martwiło mnie to szczególnie, bo nie miałam już najmniejszej ochoty żyć na tym świecie. To nie tak, że chciałam popełnić samobójstwo - nie, myślę, że nie zdobyłabym się teraz na coś takiego, jednak śmierć w wyniku odniesionych urazów uwolniłaby mnie od ciągłego cierpienia. Może brzmiało to trochę samolubnie, bo przecież tak wielu ludzi na świecie cierpi i może nawet niektórzy bardziej niż ja, jednak się nie poddają. Ja niestety nie byłam taka silna. Nie mogłam znieść kolejnej rany zadanej niezabliźnionej jeszcze duszy. To, co się zdarzyło, przygwoździło mnie do ziemi jeszcze mocniej i nie byłam w stanie się podnieść. Potrzebowałam czyjejś silnej ręki, jednak wydawało się, że nikt nie jest w stanie pomóc mi w tak wielkim stopniu, jakiego potrzebowałam. Oczywiście miałam wokół siebie kilka osób, na których mogłam polegać, którym na mnie zależało. Wszystkie ich starania były tylko jak lekko smagający wiatr dla mojej duszy, podnoszący czasem kącik ust delikatnie w górę, by po chwili znów zacisnęły się w prostą kreskę.\nW ciągu kilku następnych dni mój stan powoli ulegał poprawie. Już od ponad doby Liam cieszył się pozwoleniem na odwiedzanie mnie w sali szpitalnej. Siódmego dnia od wybudzenia pozwolono mi wyjść na zewnątrz. Cóż, właściwie to pielęgniarka bardzo nalegała, bym skorzystała z tej oferty i to ona załatwiła mi zgodę od lekarza. Mi wcale nie zależało nawet na zmianie otoczenia, bo jakie to miało znaczenie, gdy wszystko straciło w moich oczach swoje kolory? Nie potrafiłam się już cieszyć z niczego. Owszem, uważałam niektóre gesty, zdarzenia za bardzo miłe, jednak nie potrafiłam czerpać z tego radości. Nie było niczego takiego, co pozostawiłoby po sobie ślad i położyło chociaż niewielką cegiełkę do odbudowania szczęścia. Może za bardzo użalałam się nad sobą, ale większość swoich uwag zatrzymywałam w moich myślach. Chciałam, naprawdę chciałam coś zmienić, dostrzec jakiekolwiek piękno i przestać żyć z taką obojętnością, jednak nie potrafiłam.\n- Gotowa do wyjścia? - spytał, siedzący już chwilę przy moim łóżku, Liam.\n- Jeśli muszę? - jęknęłam cicho. - Bardziej gotowa chyba być nie mogę.\n- Och, zobaczysz, nie będzie tak źle.\nChłopak podszedł do rogu pokoju, w którym znajdował się przygotowany już wózek inwalidzki. Podprowadził go pod moje łóżko i pochylił się, by mnie podnieść.\n- Mów od razu, jeśli będzie bolało. Będę uważał, ale nie obiecuję, że nic nie poczujesz.\nWsunął swoje ręce pod moje barki i uda. Uniósł mnie lekko w górę, po czym obrócił się ostrożnie i posadził mnie na wózku. Poczułam jedynie lekkie ukłucie w ramieniu, ale byłam już wystarczająco przyzwyczajona, żeby się tym przejmować. Wyprowadził mnie z małej sali na wyjątkowo zatłoczony korytarz. Pokonaliśmy około dziesięć metrów, kiedy doskoczył do nas zdezorientowany ojciec.\n- Jak się czujesz, Jess?\nGdy tylko usłyszałam jego chwiejny głos, moje tętno znacznie wzrosło. Znowu panikowałam, ale nie mogłam nic na to poradzić. Przeszłość bardzo mocno odcisnęła się w mojej psychice i ciężko było mi kontrolować moje odruchowe reakcje.\n- Dziecko, proszę.\n- Powiedziałam odejdź! Zostaw mnie w spokoju, rozumiesz?!\nMężczyzna nie ustępował, a na moim karku zaczęły zbierać się kropelki potu, spowodowane zdenerwowaniem.\n- I nie nazywaj mnie swoim dzieckiem - posłałam ojcu ostatnie, zimne spojrzenie. - Liam, odwieź mnie z powrotem.\n- Proszę cię, nie zniosę tego dłużej - wydukałam, niemal płacząc.\nChłopak na szczęście nie próbował więcej oponować i zgodnie z moją wolą, zawrócił. Znacznie przyspieszył kroku i zamiast skręcić w stronę mojego pokoju, popchał mnie niemal do samego końca korytarza i zatrzymał dopiero przy windzie. Gdy tylko weszliśmy do środka, nerwowo wcisnął guzik z docelowym piętrem i wyszeptał tylko, żebym się nie martwiła, bo ojciec nie pójdzie za nami na podwórko. Już po chwili mogliśmy oddychać świeżym powietrzem. Tak, jak przypuszczałam, poza delikatnymi powiewami wiatru, nie odczułam żadnej zmiany. Osuszone liście drzew opadały miarowo na ziemię, a rytm, który wybijały, podtrzymywał mnie w stopniowym pogrążaniu się w cierpieniu.\nDotarliśmy do umieszczonej w zaciszu ławki, na której usiadł Liam, dostawiając obok mój wózek.\n- Chyba nieźle go zraniłaś - Liam zaczął mówić, poruszając najmniej oczekiwany przeze mnie temat. Przyzwyczaiłam się, że przez ostatnie dni wszyscy byli w stosunku do mnie niesamowicie delikatni i ostrożni, starając się nie dodawać mi przykrości.\n- Ojca? Wiem.\n- Posłuchaj, Jess, wiem, że doznałaś wiele krzywdy ze strony tego człowieka i pewnie masz wielką chęć odegrania się mu w jakiś sposób, ale to nie pomoże. Będziesz jeszcze bardziej zawracać sobie głowę wszystkimi planami wobec niego, poza tym to nie jest twoja natura. Jeśli będziesz działać wbrew sobie, to Cię wymęczy. To nie da Ci nawet cienia szczęścia, więc chyba nie warto.\n- Nie potrafię inaczej.\n- Wiem, że trudno będzie przyhamować...\n- Nie rozumiesz - pokręciłam głową. - To nie tak, że robię mu na złość, chociaż uważam, że powinien dostać jakąś nauczkę... Ja po prostu panicznie się go boję.\n- Przecież w miejscu publicznym nie ma szans, żeby zrobił ci krzywdę, z resztą i tak myślę, że po tym wypadku nie byłby w stanie tego zrobić.\n- Nie wiem czemu tak jest. Gdy go zobaczyłam, momentalnie straciłam panowanie nad sobą, ta chwila była dla mnie naprawdę przerażająca. Sama dziwię się, że tak reaguję, bo przecież dawniej nigdy nie panikowałam aż tak bardzo.\n- Okej, nie przejmuj się, może niedługo już będzie coraz lepiej.\n- I tak nie zamierzam poprawić relacji z nim w najbliższym czasie.\n- Liam, jeśli mam mu wybaczyć, muszę być pewna, że on rzeczywiście się zmienił. Jeśli dałabym mu szansę, którą by zmarnował, nie przeżyłabym tego, choćbym nie wiem jak bardzo chciała, rozumiesz? O wiele lepiej byłoby, jakbym zginęła w tym wypadku razem z moim dzieckiem. Nawet nie wiesz jakie to ciężkie - zachlipałam i pociągnęłam nosem. - Każdego dnia biję się z myślą, by się już nie obudzić, a gdy wydaje się, że może rzeczywiście się uda, jakaś siła pcha mnie do życia i przez resztę czasu, walczę, by nie rozsypać się do końca. Nawet nie wiem, dlaczego to robię. Może ze względu na niedawno odnowioną relację z Macy, ale pewnie głównie dlatego, że odkąd cię poznałam, robisz wszystko, by utrzymać mnie przy życiu. Dodatkowo sprawiasz nawet, że są chwile, w których potrafię się z tego cieszyć i to chyba po prostu byłoby nie w porządku wobec ciebie.\nSpojrzałam na chłopaka, który wpatrywał się przez chwilę w jakiś obiekt po jego prawej stronie. Przełknął głośno ślinę, co utwierdziło mnie w przekonaniu, że dla niego ta cała sytuacja też nie była łatwa.\n- Jessy, skoro mówisz, że jest coś, co przytrzymuje cię na tym świecie, co daje ci choć troszkę siły, to znaczy, że widocznie masz coś jeszcze do zrobienia tutaj, plan dla ciebie sięga o wiele dalej i potrzebujesz jeszcze trochę czasu, żeby go zrealizować. Tylko nie rozum tego w taki sposób, że musisz coś zrobić, bo jesteś komuś coś winna...\n- Za całe zamieszanie, które wniosłam do twojego życia. Już dawno powinnam pozwolić ci odejść. Nie przejmuj się mną, Liam. Jakoś dam sobie radę.\n- Nie żartuj. Najgorsze co możesz teraz zrobić, to kazać mi odejść, Jess.\nBrunet uniósł rękę na wysokość mojej twarzy i otarł łzy, spływające po moim policzku. Następnie przesunął dłoń pod mój podbródek i wpatrując mi się w oczy, znowu zaczął mówić:\n- Za bardzo się do ciebie przywiązałem, żeby móc cię ot tak zostawić, uwierz mi, Jess, martwiłbym się o ciebie do końca życia - cofnął swoją rękę, by opadła luźno wzdłuż jego ciała. - Jeśli kiedyś zażądasz ode mnie, żebym cię zostawił, zrobię to tylko, kiedy będę wiedział, że cię zraniłem. Ale w tej chwil nie byłbym w stanie tego zrobić. Może to nie jest zbyt normalne, ale po prostu czuję wielkie pragnienie pomocy tobie - wyznał, a ja nie mogłam powstrzymać wkradającego się na moje usta, delikatnego uśmiechu. - Jak nie dołożę do tego wszelkich starań, to sobie nie wybaczę. Więc, może w to nie uwierzysz, ale rozmowy z tobą, nawet, gdy kompletnie nie masz humoru, w zestawieniu z bezczynnym patrzeniem na to wszystko, są całkiem przyjemne - zachichotałam, co wywołało uśmiech również na twarzy Liama. - Oczywiście nie zrozum tego tak, że cieszę się z twoich nieszczęść, chodzi o to, że.. - zawahał się.\n- Przepraszam, nie jestem zbyt dobry w takich rozmowach - uśmiechnął się z ledwo zauważalnym zawstydzeniem.\n- Jesteś świetny, Liam! Nie mogłabym wymarzyć sobie lepszego przyjaciela.\n- Najważniejsze, że w końcu się uśmiechasz.\nTeraz już nie hamowałam uśmiechu i szczerzyłam się niemal od ucha do ucha. Jedyne, nad czym zastanawiałam się przez tę chwilę, było to, jak to się działo, że ten chłopak potrafił rozweselić mnie nawet w takie dni, które nie pozostawiają żadnej nadziei.\n- Od razu lepiej - rozpromienił się brunet i cmoknął mnie w czubek głowy.\nOd razu usiadł z powrotem na ławce i zaczął przegrzebywać swoje kieszenie. Po chwili wyciągnął z nich komórkę wraz z słuchawkami i wyciągnął rękę, by podać mi urządzenie.\n- Chciałem, żebyś to usłyszała, ale nie wiem czy to odpowiedni moment.\n- Jeśli nie jest zbyt huczne, to może być - spojrzałam na chłopaka, którego mina zdecydowanie odrzucała moje obawy.\n- Po prostu wciśnij start - wskazał, kiedy już nałożyłam słuchawki.\nSpojrzałam na wyświetlacz telefonu i dotknęłam klawisza, uruchamiającego muzykę. Przed zablokowaniem ekranu, zdążyłam jeszcze przeczytać tytuł.\n'Small bump' - Ed Sheeran.\nNa początku usłyszałam ciche postukiwania w jakiś instrument, które od razy skojarzyły mi się z biciem serca, chociaż nie były aż tak rytmiczne. Po chwili rozbrzmiały pierwsze dźwięki gitary, które wypełniły mnie spokojem. Następnie usłyszałam delikatny, męski głos, a wszystko razem tworzyło idealną harmonię. Śpiewał o dziecku, które miało się niebawem narodzić. Słowa dokładnie opisywały wyobrażenia rodziców dotyczących wyglądu, delikatności i wielkiego uroku oczekiwanego malucha. Mimo, że przywołało to u mnie ogrom wspomnień, jakimś sposobem spowodowało, że uśmiechałam się do siebie przez łzy. Wszystko było przepiękne, dopóki nie dotarły do mnie ostatnie dwa zdania piosenki. Brzmiały dokładnie tak, jakby były napisane specjalnie dla mnie, bo na końcu dziecko zostało wyrwane z życia, a rodzice zastanawiali się, czy było potrzebne w niebie, a jeśli tak, to dlaczego. Gdy tylko to usłyszałam, wyrwałam słuchawki z uszu i podałam je Liamowi. Ta muzyka kompletnie mnie rozbroiła i wybuchnęłam niepohamowanym płaczem. Mimo wszystko, poczułam, że to były takie łzy, których potrzebowałam. Wreszcie poczułam, że uchyliła się dla mnie bramka, wyprowadzająca z mojego wewnętrznego cierpienia. Zrozumiałam, że gdziekolwiek było teraz moje dziecko, było mu dobrze, bo było tak niewinne, że nie mogło być inaczej. Szkoda, że nie zazna życia na ziemi, jednak przynajmniej nie musiałam się martwić o jego los. Wciąż pozostawało to pytanie, dlaczego tak się stało, jednak na to chyba nie mogłam uzyskać odpowiedzi. Kiedy w końcu troszkę się uspokoiłam i zaczęłam ocierać lewą ręką łzy, Liam wyszeptał:\n- Ta piosenka wyszła dopiero wczoraj, to musi być jakiś znak.\n- Jest naprawdę piękna, dziękuję - uśmiechnęłam się, a chłopak złapał mnie za rękę. - Mógłbyś mi ją przesłać później na telefon?\n- Oczywiście - spojrzał na mnie rozpromieniony. - Wracamy do środka?\n- Możemy zostać jeszcze trochę? - zapytałam, zaskakując samą siebie.\n- Co tylko zechcesz - wyszeptał niemal niesłyszalnie, wyraźnie natomiast pokiwał głową i przyciągnął mój wózek trochę bliżej siebie.\nZaczynamy drugą dziesiątkę! Pobiłam mój poprzedni rekord ilości rozdziałów xd\nPrzepraszam, że tydzień temu nie było rozdziału, miałam sporo bieganiny w weekend, a w szkole też teraz się dzieje przed końcem roku, ech :/\nPodziękowania dla Ann, która dodała się do obserwatorów mojego bloga, dzięki to miłe <3\nAutor: Pączuś Tuptuś o 21:19 3 komentarze:\nPiszę, bo lubię i mam nadzieję, że pomoże mi to poprawić moje umiejętności c; Liczę na waszą opinię i pomoc. Otwarcie przyjmuję komentarze każdego rodzaju, ważne, żeby były szczere. Bardzo cieszy mnie, jeśli podoba wam się to, co piszę, ale jeśli jest odwrotnie, czujcie się swobodnie, by wyrazić swoje zdanie xx


Powiat Malbork - Warsztatowe Forum Metodyczne w ramach projektu „ Zostań ZAWODOWCEM”\nForum metodyczne prowadzone było przez Panią Annę Brzosko, wykładowcę Akademii Leona Koźmińskiego, trenerkę i coacha z wieloletnim doświadczeniem w działaniach skierowanych do nauczycieli, edukatorów i uczniów. We wcześniejszych ustaleniach z Panią Kamila Wodnicką, powiatowym konsultantem ds. doradztwa edukacyjno- zawodowego, zostały wybrane kluczowe zagadnienia odnoszące się do zgłaszanych potrzeb, a uczestnicy mogli w aktywny i kreatywny sposób wyrazić swoje spostrzeżenia i pomysły.\nJednym z najważniejszych celów spotkania było usystematyzowanie wiedzy wśród uczestników na temat sposobu poznawania osobistych preferencji, wartości i talentów uczniów oraz pomoc w podjęciu decyzji o wyborze ścieżki edukacyjnej czy zawodowej. To właśnie spotkanie z doradcą zawodowym stwarza przestrzeń do lepszego poznania siebie, umiejętności oraz diagnozy określonych aspektów osobowości. Podczas forum metodycznego doradcy uzyskali dostęp do materiałów przydatnych w zakresie diagnozowania potencjałów młodzieży oraz budowania ścieżki kariery zgodnej z indywidualnymi preferencjami. Zaangażowanie uczestników w tematykę doradztwa dało możliwość odpowiedzi na pytanie, jak duże jest zainteresowanie szeroko pojętym rozwojem oraz jak istotne są wzajemne rozmowy i wymiana pomysłów w celu planowania wspólnych zadań.\nWraz z powstaniem roli Konsultanta Powiatowego zawiązała się sieć doradców zawodowych, którzy na cyklicznie przebiegających spotkaniach pracują nad narzędziami pomocnymi do wspierania dzieci i młodzieży, projektują wspólne inicjatywy i wdrażają je w życie. Sieć otwarta jest również na współpracę z instytucjami zewnętrznymi mającymi możliwości wspomagania osób młodych w kształtowaniu ich ścieżek kariery. Realizatorem projektu jest Powiat Malborski, a wydarzenie zorganizowane zostało we współpracy z przedstawicielami Wydziału Rozwoju i Promocji Starostwa Powiatowego\nWarsztatowe Forum Metodyczne zorganizowano w ramach projektu „Zostań ZAWODOWCEM” dofinansowanego z Funduszy Europejskich, źródło Europejski Fundusz Społeczny, na podstawie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego 2014-2020, Działanie 3.3 Edukacja zawodowa, Poddziałanie 3.3.1. Jakość edukacji zawodowej.


To są wiatraki przyszłości.\nBjörn Lomborg: Zmiana klimatu to problem. Jednak nasze próby rozwiązania go mogą być gorsze niż bezużyteczne\n[Publikujemy streszczenie artykułu Bjorna Lomborga, dyrektora Copenhagen Consensus Center. CCC jest to jeden z najbardziej wpływowych ośrodków analitycznych na świecie, który zajmuje się problematyką globalnego ocieplenia i wypracowywaniem strategii ograniczania jego skutków. Artykuł ukazał się w brytyjskim piśmie The Telegraph 3 listopada br. - http://www.telegraph.co.uk/earth/environment/climatechange/11205420/Climate-change-is-aproblem.-But-our-attempts-to-fix-it-could-be-worse-than-useless.html]\nKońcowy raport Panelu Klimatycznego ONZ, opublikowany 2 października, stwierdza, że globalne ocieplenie jest realnym i ważnym problemem. Raport jest streszczeniem trzech głównych raportów, które były już znane wcześniej. Jednak alarmistyczna i histeryczna reakcja światowych mediów uniemożliwia rozsądne podejście do realiów zmian klimatycznych i znalezienie realistycznego rozwiązania dla tego zagrożenia.\nPowinniśmy zdać sobie sprawę, że od paliw kopalnianych nie odejdziemy jeszcze przez wiele dziesięcioleci. W skali światowej ze słońca i wiatru otrzymujemy znikomy ułamek zużywanej przez nasz energii (0,3 procent). Według szacunków Międzynarodowej Agencji Energetycznej, w 2035 roku nawet przy szalenie optymistycznych założeniach jedynie 3,5 procenta naszej energii będzie pochodzić z tych źródeł, przy czym subsydia publiczne na ten cel pochłoną niemal 100 miliardów dolarów. Na dzień dzisiejszy świat otrzymuje 82 procent energii z paliw kopalnianych, a za 21 lat udział tych paliw wynosić będzie w dalszym ciągu 79 procent.\nWynika to z prostej przyczyny, że wzrost gospodarczy wymaga taniej i dostępnej energii. Pozyskiwanie energii z wiatru może być tańsze w niektórych miejscach na świecie, ale generalnie znacznie tańszy jest węgiel, który daje energię także wtedy, gdy wiatr nie wieje.\nBiedniejsza połowa globu chce bardzo, ale to bardzo dużo energii, by iść w ślady Chin. Większość z niej pochodzić będzie z węgla. Nawet bardzo martwiący się klimatem prezes Banku światowego przyznaje, że „żaden kraj nie rozwinął się na bazie nieciągłych źródeł energii”.\nDlatego większy nacisk trzeba położyć na przejście z węgla na gaz ziemny. Ten ostatni emituje około połowy gazów cieplarnianych. Dzięki temu Amerykanom udało się obniżyć emisje CO2 do najniższego od 20 lat poziomu.\nW 2012 roku redukcja emisji dzięki produkcji gazu łupkowego w USA była trzykrotnie wyższa niż w przypadku całej energetyki wiatrowej i słonecznej w Europie. Jednocześnie Europejczycy płacą każdego roku ok. 40 miliardów dolarów, by subsydiować energię słoneczną, a Amerykanie w ciągu jednego roku zarobili ponad 200 miliardów dolarów.\nKatastroficzny język, w którym mówi się o globalnym ociepleniu, jest ogromnie przesadzony. Ban Kimoon, sekretarz generalny ONZ, powiedział nawet, że jest to „egzystencjalne wyznanie dla całej rasy ludzkiej”. W istocie Panel Klimatyczny ONZ szacuje, że całkowity koszt zmiany klimatu do roku 2070 wyniesie od 0,2 do 2 procent światowego produktu krajowego brutto. Odpowiada to mniej więcej efektom recesji gospodarczej w jednym roku.\nZagrożenia wynikające z globalnego ocieplenia bledną, jeśli porównać je do innych problemów świata. światowa Organizacja Zdrowia szacuje, że na skutek globalnego ocieplenia umrze każdego roku 250.000 ludzi. Jednocześnie każdego roku z powodu zanieczyszczenia powietrza wewnątrz budynków umiera rocznie 4,3 miliona osób. 800 milionów głoduje, a 2,5 miliarda żyje w nędzy, bez dostępu do wody pitnej i kanalizacji.\nKiedy ONZ zapytała 5 milionów ludzi o sprawy dla nich najważniejsze, to wskazali na lepszą edukację i opiekę zdrowotną, zmniejszenie korupcji, więcej miejsc pracy i żywność po przystępnych cenach. Globalne ocieplenie zajęło ostatnie (17.) miejsce.\nPolityka klimatyczna kosztuje często więcej niż przyszłe straty z powodu globalnego ocieplenia, przy czym jej pozytywne efekty są bardzo mizerne. Niemiecka przygoda z energią słoneczną, która do tej pory kosztowała podatników ponad 130 miliardów dolarów, opóźni globalne ocieplenie przy końcu obecnego wieku o śmieszne 37 godzin.\nW istocie polityka energetyczna jest wszędzie nieefektywna, a jednocześnie wspiera najbardziej nieekonomiczne technologie. Panel Klimatyczny ostrzega, że niedoskonała polityka klimatyczna może podnieść koszty 2-4 razy. Przykładowo, biopaliwa spowodowały wzrost cen żywności, co prawdopodobnie przekłada się na dodatkowe 30 milionów głodujących ludzi obecnie, a do roku 2020 będzie to dalsze 100 milionów. Biopaliwa najprawdopodobniej powodują wzrost emisji CO2 netto, ponieważ wszędzie są przyczyną wycinki lasów.\nPoszukując inteligentnych rozwiązań musimy zwrócić się do ekonomii zmian klimatycznych. Fundamentalny problem jest taki, że energia odnawialna jest zbyt droga i dlatego wydamy miliardy na subsydia w ciągu najbliższych dwudziestu lat. Zamiast składania dalszych fałszywych obietnic, powinniśmy wydawać więcej na badania i rozwój następnych generacji źródeł energii odnawialnej. Ekonomia pokazuje, że każdy dolar wydany na takie badania pozwoli zaoszczędzić 11 dolarów strat z powodu zmian klimatycznych.\nAle tego nie da się zrobić, jeśli nie oddzielimy medialnego szumu od prawdziwego przeslania Panelu Klimatycznego.\n"Uczmy się od innych, którzy często z opłakanym skutkiem wydawali olbrzymie sumy na subsydiowanie rożnych segmentów energetyki.\nOlbrzymie dotacje dla energetyki słonecznej w Niemczech przyniosły efekty przeciwne do zamierzonych - brak zachęt do działalności innowacyjnej uczynił niemiecki przemysł niezdolnym do konkurowania z agresywnie zdobywającymi światowe rynki producentami chińskimi.\nPodobną sytuację obserwujemy na globalnym rynku turbin wiatrowych, gdzie znaczna część olbrzymich subsydiów trafia do kilku czołowych firm - gigantów, przecząc idei tworzenia rynku dla małych firm o prawdziwie innowacyjnym potencjale"


Zwolnieni z Teorii - Blog Brainly\nI tu zaczyna się moja przygoda :)\nAle zanim do tego przejdę streszczę po krótce co to takiego Zwolnieni z Teorii. Jest to olimpiada praktyczna stworzona przez startup Social Wolves. Pewnie teraz myślicie sobie: „JAK TO OLIMPIADA? To miało być przecież coś przyjemnego”. I będzie zapewniam Was! Ta olimpiada nie ma bowiem nic wspólnego z tą, jaką znacie. Nie trzeba się do niej uczyć i przyswajać regułek, z których nic nie rozumiecie. Tutaj liczy się działanie i to w praktyce!\nCelem olimpiady jest stworzenie projektu społecznego. Działacie dla innych, a uczycie się dla siebie. To wspaniała idea, dzięki której możecie pomagać innym, a w zamian za to zdobywać doświadczenie, uczyć się pracy w grupie i stawiać sobie nowe wyzwania.\nRealizując projekt uczycie się pracy i komunikacji w zespole każdego dnia. To w grupie ustalacie wszystkie szczegóły, prowadzicie burze mózgów, przeżywacie kryzysy i kłótnie, a także świętujecie sukcesy. Już na początku wspólnie decydujecie jakiego typu będzie Wasz projekt czy będzie to kampania społeczna, zbiórka charytatywna, wydarzenie publiczne czy projekt technologiczny. Następnie wybieracie tematykę.\nJAK TO MAM SAM ZREALIZOWAĆ PROJEKT SPOŁECZNY?\nSpokojnie nie zostaniecie sami. Na platformie internetowej, na której będziecie rejestrować projekt będą czekać na Was inspiracje, przewodniki i quizy, dzięki którym będziecie poznawać jak krok po kroku stworzyć idealny projekt. Ponadto, każdy zespół może zgłosić się do swojego mentora- osoby, która robiła projekt w poprzednich edycjach Zwolnionych i będzie mogła podzielić się z Wami własnym doświadczeniem i pomóc w kryzysowych sytuacjach.\nJak to w olimpiadzie bywa są również nagrody. Wszyscy uczestnicy, którzy ukończą projekty otrzymują certyfikaty potwierdzające umiejętność tworzenia projektów, stają się „alumnami” wstępując do „wilczej społeczności”. A najlepsze projekty z całej Polski walczą o statuetki Złotych Wilków.\nJednak Zwolnieni z Teorii to nie tylko olimpiada i realizacja projektów, to też niesamowita społeczność... i o wiele więcej :) Ale o tym później.\nCzy choć trochę zrozumieliście idee i zasady Zwolnionych z Teorii? Mam nadzieję, że tak. Kiedy zanurzycie się w świecie Zwolnionych i wkręcicie się w działania, nie będziecie chcieli się z tą olimpiadą rozstawać.


KRZYSZTOF ZALEWSKI – Zabawa (recenzja) – zatopionywciszy – muzyczne recenzje\nKRZYSZTOF ZALEWSKI – Zabawa (recenzja)\nNa swym najnowszym albumie Krzysztof Zalewski nie idzie już pod prąd, na przekór muzycznym trendom – próbując je samemu kreować. Tym razem podąża za retro syntetyczną modą na lata osiemdziesiąte. Oczywiście jest to jedynie skrót, albowiem pomiędzy owe brzmienia przemyca nieco smaczków, oraz doprawia je wszechobecnym rytmem, który zdaje się dominować „Zabawę”. Możemy tego uświadczyć już w kompozycji tytułowej, porywającą rytmiką, tyle że z pewnością Krzyśka Jamsem Brownem synth popu nazwać nie można. Sam utwór jest dość przeciętny. Wybornie prezentuje się „Annuszka”, szczególnie ze względu na fantastyczny, krzątający się po zakamarkach niepamięci refren. „Dystans” to już reminescjencje funkowego-rytmicznego sposobu śpiewania i aranżowania z okresu „Zalewski śpiewa Niemena”. Energicznie i tanecznie prezentuje się utwór „Lustra” z naprawdę fajnymi gitarowymi motywami. W „Oddech” ze względu na rapowane canto, Zalewski puszcza oko do hip-opowej publiczności, wypadając dość naturalnie. „Tylko nocą” oraz „Na apatię” to oldschoolowe ejtisowe brzmienia, jednak nawet emocjonalny sposób śpiewania nie jest w stanie wyciągnąć owych tracków z czeluści przeciętności. Bezpieczna ballada „Wszystko będzie dobrze” prezentuje się całkiem udanie. „Szpieg” z wplecionymi dęciakami, „Ojcowie” to zwyczajne, dosyć przeciętne piosenki, w których raczej czegoś brakuje, aniżeli da się znaleźć mistyczne „to coś”. Znakomicie prezentuje się natomiast wieńczący całość „Grzeczny bądź” wybornie dozujący napięcie i budujący klimat.\nReasumując LP „Zabawa” daleko do płyt tak wybitnych jak „Zelig” czy „Złoto”. Artysta podąża z modą, nie zaś jak bywało dotąd pod prąd, jednak zabawa z ową ejtosowo syntetyczną stylistyką wypada w jego wykonaniu jedynie poprawnie. Brak tu zaskoczeń, hymnicznych uniesień, „pazura”, muzycznej niepoprawności, czy też (poza dwoma trackami) utworów które mają szanse stać się klasykami.\nZamieszczone w Muzyka elektroniczna/nowe brzmienia, Pop, Recenzje, U-ZAutor zatopionywciszyDodaj komentarz\n← FUTURE ISLANDS – As Long As You Are (recenzja)\nTHE WOLFGANG PRESS – Unremembered Remembered (recenzja) →\nArchiwum Wybierz miesiąc Październik 2020 Wrzesień 2020 Sierpień 2020 Lipiec 2020 Czerwiec 2020 Maj 2020 Kwiecień 2020 Marzec 2020 Luty 2020 Styczeń 2020 Grudzień 2019 Listopad 2019 Październik 2019 Wrzesień 2019 Sierpień 2019 Lipiec 2019 Czerwiec 2019 Maj 2019 Kwiecień 2019 Marzec 2019 Luty 2019 Styczeń 2019 Grudzień 2018 Listopad 2018 Październik 2018 Wrzesień 2018 Sierpień 2018 Lipiec 2018 Czerwiec 2018 Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Kwiecień 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Sierpień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016


Shelbourne FC - Sligo Rovers na żywo - transmisja live stream online - Meczyki 24\nIrlandia 1 Liga\nShelbourne FC - Sligo Rovers\nShelbourne FC - Sligo Rovers 18.10.2020 18:00\nPiłka nożna / Irlandia 1 Liga\nOglądaj za darmo mecz Shelbourne FC - Sligo Rovers, który rozpocznie się 18.10.2020 18:00. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Betclic, Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Shelbourne FC - Sligo Rovers z rozgrywek Irlandia 1 Liga.\nW dniu 18.10.2020 18:00 odbył się mecz między Shelbourne FC i Sligo Rovers. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.\nZobacz wszystkie mecze z Irlandia 1 Liga\nPrognoza meczu Shelbourne FC - Sligo Rovers\nMarieta Nikoyan - Lusine Babajanyan Międzynarodowe Armenia Infinity Cup, Women 2020.10.27 06:40\nSergey Khomutov - Igor Poletaev Rosja Liga Pro (M) 2020.10.27 06:45\nGennadiy Karpovkin - Oleg Nikolaevich Melkov Rosja Liga Pro (M) 2020.10.27 07:00\nAster - Royal Never Give Up Chiny CDA-FDC Professional Championship 2020.10.27 07:00\nAkbusat-2 - Mo Uor N4 Chekhov Rosja Liga Rezerw 2020.10.27 07:00\nTennys Sandgren - Jiri Vesely Kazachstan ATP Nur-Sultan 2 Debel 2020.10.27 07:00\nHolitech - Longxin Hotel Międzynarodowe Towarzyskie Klubów 2020.10.27 07:00\nMecz online Shelbourne FC - Sligo Rovers\nGdzie obejrzeć stream online Shelbourne FC - Sligo Rovers?\nMecz online Shelbourne FC - Sligo Rovers można obejrzeć na stronie...\nShelbourne FC - Sligo Rovers na żywo za darmo?\nDarmowa transmisja Shelbourne FC - Sligo Rovers na żywo w internecie


Atlas zwierząt świata dla dzieci to książka dla wszystkich miłośników przyrody. Każdy kontynent zamieszkują charakterystyczne zwierzęta. Jest to spowodowane warunkami klimatycznymi, kształtu...\nPolskie parki narodowe to album prezentujący florę i faunę niezwykle pięknych obszarów Polski objętych ochroną. Znajdziesz tu m.in. informacje o Babiogórskim Parku Narodowym, Parku Na...


Autocasco - co nam daje to ubezpieczenie? | Usługi 24h\nby KrzysztofPosted on 7 lutego 2019\nIstnieją różne rodzaje ubezpieczeń komunikacyjnych, które można lub które trzeba mieć. OC jest dla wszystkich obowiązkowe, więc każda osoba, która kupuje własne auto, musi podobną polisę wykupić. Inne ubezpieczenia samochodowe są już dobrowolne, ale na ich zakup decyduje się wielu kierowców, żeby posiadać dodatkowe zabezpieczenie na wszelki wypadek. W tekście skupimy się na popularnym Autocasco! Co nam daje to ubezpieczenie?\nAutocasco to rodzaj dodatkowej polisy, na jaką może się zdecydować każdy kierowca. To dobrowolne ubezpieczenie dla pojazdów mechanicznych, które chroni je od różnych zdarzeń losowych. Autocasco (w skrócie AC) chroni pojazd oraz jego wyposażenie. Może zostać wykupione samodzielnie, albo w pakiecie z obowiązkowym OC – dzięki czemu oferta jest tańsza. Zdarzają się i pakiety łączone dodatkowo z polisą Assistance.\nPolisa Autocasco – co nam daje?\nKto wykupi ubezpieczenie AC, zabezpiecza swój wóz przed różnymi zdarzeniami. Może on przecież ucierpieć w wyniku wypadku, nieuwagi innego użytkownika drogi, albo w rezultacie zaplanowanego zdarzenia – jak rabunek. Pojazd może zostać skradziony, albo uszkodzony przez wandali. Jeśli jest ubezpieczony, szkoda jest przynajmniej częściowo lub w całości pokryta właśnie z tego ubezpieczenia. Konkretny stopień zabezpieczenia i wysokość wypłacanych w danej sytuacji świadczeń uzależniony jest już od konkretnej oferty. Najczęściej firmy ubezpieczeniowe oferują wersję podstawową, albo rozszerzoną – w różnych cenach i do wyboru konkretnego klienta.\nPolisa Autocasco – jak wybrać najlepszą?\nUbezpieczenie Autocasco z pewnością pozwala chronić pojazd lepiej. Pamiętajmy bowiem, że samo OC chroni klienta od odpowiedzialności finansowej w razie wypadku i wypłacane jest osobie poszkodowanej – ale nie samej osobie ubezpieczonej. Autocasco pozwala zatem pokryć koszty naprawy swojego własnego pojazdu, jeśli zostanie on w jakiś sposób uszkodzony. Żeby wybrać najlepszą możliwą opcję, warto po prostu spojrzeć na ceny oraz zakres ochrony, który dana oferta nam gwarantuje.\nZobacz też: https://www.uniqa.pl/ubezpieczenia-dla-ciebie/ubezpieczenie-ac\nPrev Czy warto korzystać z kalkulatora OC i AC?\nNext Forma wypoczynku dla młodzieży: obozy


Nokia 6.1 vs Sony Xperia XA2 Plus - porównanie cech | Komórkomania.pl\nNokia 6.1 vs Sony Xperia XA2 Plus\nNokia 6.1 i Sony Xperia XA2 Plus pojawiły się na rynku w tym samym roku. Parametr przekątnej ekranu stawia Nokia 6.1 w słabszej pozycji niż Sony Xperia XA2 Plus. Nokia 6.1 ma o '-1' mniejsze zagęszczenie pikseli niż Sony Xperia XA2 Plus. Nokia 6.1 ma mniejszą maksymalną pamięć operacyjną niż Sony Xperia XA2 Plus. Jeśli chodzi o maksymalną pamięć wewnętrzną, Nokia 6.1 wypada tak samo jak Sony Xperia XA2 Plus. Nokia 6.1 nie dorównuje telefonowi Sony Xperia XA2 Plus pod względem rozdzielczości matrycy. Nokia 6.1 różni się od telefonu Sony Xperia XA2 Plus mniejszą wagą. Akumulator telefonu Nokia 6.1 jest mniej pojemny niż akumulator telefonu Sony Xperia XA2 Plus. Za produkcję telefonu Nokia 6.1 odpowiada HMD Global, telefonu Sony Xperia XA2 Plus – Sony. Obydwa telefony pracują na tym samym systemie operacyjnym.\nNokia Sony Xperia XA2\n148,8 x 75,8 x 8,1 157 x 75 x 9,6 mm\n172 g 205 g Nokia 6.1 jest lżejszy\nNokia 6.1 vs Sony Xperia XA2 Plus Porównania i newsy