Pełnomocnictwo ogólne do reprezentowania w Polsce – Kancelaria Prawna\nPełnomocnictwo ogólne do reprezentowania w Polsce\nKodeks cywilny, w dziale VI dotyczącym przedstawicielstwa wprowadził instytucję pełnomocnictwa, dzięki któremu możemy ustanowić przedstawiciela, który w naszym imieniu dokona określonych czynności. Instytucja pełnomocnictwa jest niezwykle ważna, szczególnie dla osób, które z różnych powodów nie mogą dokonać określonych czynności prawnych. Pełnomocnictwo jest idealnym rozwiązaniem dla obcokrajowców przebywających w Polsce, którzy w ten sposób mogą scedować niektóre obowiązki na ustanowionego przez siebie przedstawiciela.\nPrawo polskie wyróżnia 3 rodzaje pełnomocnictw:\n– pełnomocnictwo rodzajowe.\nPełnomocnictwo ogólne, zgodnie z zapisami art. 93 Kodeksu Cywilnego obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu.\nPełnomocnictwo szczególne, udzielane do określonej, szczególnej czynności prawnej np. zbycie określonej nieruchomości.\nPełnomocnictwo rodzajowe, udzielane do czynności określonego rodzaju np. prawo do zawierania w imieniu przedsiębiorcy umów o pracę.\nPrzedmiotem analizy jest pełnomocnictwo ogólne, które ma najszerszy zakres umocowania, pozwala na załatwianie codziennych spraw przez osobę do tego wyznaczoną np. występowanie przed sądami, urzędami, podmiotami gospodarczymi czy organami administracji publicznej. Pełnomocnictwo ogólne musi być udzielona na piśmie – brak pisemnego pełnomocnictwa jest podstawą do podważania czynności prawnej zawieranej przez przedstawiciela. Stronami pełnomocnictwa ogólnego jest mocodawca (osoba udzielająca pełnomocnictwa) oraz pełnomocnik (osoba wskazana do reprezentacji). Konieczne jest wskazanie w treści pełnomocnictwa danych tj. imię, nazwisko, adres zamieszkania, nr PESEL oraz seria i numer dokumentu tożsamości zarówno mocodawcy jaki i pełnomocnika. Pełnomocnictwo powinno zawierać informacje odnośnie daty i miejsca jego udzielenia. Dokument musi również jasno wskazywać jakie są prawa i obowiązki pełnomocnika. W przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą przykładem pełnomocnictwa ogólnego jest prokura, która pozwala przedsiębiorcy na upoważnieniu wybranej osoby do dokonywania w jego imieniu określonych czynności związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Posiadanie pełnomocnika/prokurenta w znaczymy stopniu ułatwia prowadzenie działalności gospodarczej.\nPełnomocnikiem może być osoba posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych. W każdej chwili pełnomocnictwo może zostać odwołane. Odwołanie pełnomocnictwa nie wymaga uzasadniania, jest jednostronnym oświadczeniem woli. Pełnomocnictwo może być również udzielone na czas określony, wtedy po upływnie ustalonej daty pełnomocnictwo wygasa. Również sam pełnomocnik może zrzec się pełnomocnictwa. Istnieją również przesłanki takie jak śmierć mocodawcy, śmierć pełnomocnika czy likwidacja osoby prawnej, które powodują, że pełnomocnictwo automatycznie wygasa. Również utrata przez pełnomocnika zdolności do czynności prawnej powoduje skutek wygaśnięcia pełnomocnictwa.\nW Polsce instytucja pełnomocnictwa jest bardzo popularna. Korzystają z niej zarówno przedsiębiorcy polskiego pochodzenia jak i obcokrajowcy, którzy na wyznaczonego pełnomocnika cedują większość formalnych obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.\nPełnomocnik w polskim sądzie\tObowiązek alimentacyjny wobec dzieci mieszkających za granicą


Kod produktu: 27549\nKod EAN: 27549\nTe kolorowe pachnące gumki do ścierania Rex London będą wyjątkowo dobrze prezentować się w piórniku Twojego dziecka. Docenią je wszystkie dzieci, które lubią rysować, rozwiązywać zagadki i łamigłówki, uczą się pisać. Gumeczki przydadzą się wszędzie tam, gdzie od czasu do czasu trzeba skorygować drobne błędy powstałe na skutek użycia ołówka. Choć stylizowane na makaroniki wyglądają i pachną smakowicie, są tylko do ścierania!\nRodzaj: pachnące makaroniki


Przegrane w 2020 – Cichy Fragles\nStrategia z wyjątkowo dziwnym systemem walki: najpierw wrogowie wykonują ruchy i oznaczają pola, które będą atakować, potem my się ruszamy i atakujemy, a na koniec tury wrogowie wykonują ataki. Dodatkowo nie chodzi tu nigdy o wygranie bitwy, tylko o… przetrwanie czterech tur. Nie brzmi to zbyt sensownie? Cóż, haczyk w tym, że naszym celem jest ochrona miast przed zniszczeniem przez kosmitów – musimy więc prowadzić walkę w taki sposób, żeby w miarę możliwości niczego nie rozwalili. A żeby to osiągnąć, możemy nie tylko ich ubijać, ale także przesuwać (żeby atak trafił w próżnię zamiast w budynek), obracać, zamrażać czy pokrywać dymem blokującym atak.\nW efekcie mamy tu de facto miks strategii z grą logiczną: raz, że uniknięcie (lub zminimalizowanie) uszkodzeń wymaga ciągłego kombinowania, którego aliena w którą stronę kopnąć, żeby wszystkie zneutralizować (to nie eufemizm – zdarzają się bitwy prawie bez ubicia czegokolwiek, bo blokowanie i przekierowywanie ataków bywa łatwiejsze); dwa, że wszystko jest tu całkowicie deterministyczne (nawet kolejność ataków wrogów z góry znamy), a gra elegancko nam wyświetla efekty potencjalnego ruchu, więc możemy przemyśleć całą sekwencję krok po kroku jak w szachach – jeśli niczego nie przegapimy, nic nie ma prawa nas zaskoczyć.\nCałość okazuje się bardzo grywalna i mimo pozornej prostoty wymagająca: na małych mapkach dzieje się zaskakująco dużo, a wrogowie nie dają nam ani chwili oddechu i trzeba się mocno starać, żeby uniknąć zniszczeń – zwłaszcza jeśli alienów jest więcej od nas i trzeba kombinować, jak unieszkodliwić dwa naraz. Paradoksalnie, jeśli atakują nas samych, to spoko – mechy mają parę punktów życia, które odnawiają się po bitwie, więc możemy sobie pozwolić na umiarkowane obrażenia, podczas gdy zniszczone budynki kosztują nas energię, która się nie odnawia, a jej koniec oznacza koniec gry – zasłanianie budynków własnym ciałem jest więc często niegłupim rozwiązaniem.\nJedyny minus to długość gry – przejście całej kampanii zajmuje cztery-pięć godzin, potem pozostaje próbowanie tego samego innymi zespołami robotów. Na szczęście gameplay potrafi się między nimi mocno różnić, a zespołów do odblokowania trochę jest, więc mimo pewnej powtarzalności można pograć dużo dłużej.\nGra o wojnie z perspektywy cywilów: nie mamy tu żadnych misji do wykonania, żadnej walki z wrogiem, zresztą nawet nie wiadomo, kto tu właściwie z kim i o co walczy – ale to nie nasz problem. Nas interesuje tylko przetrwanie do momentu zawieszenia broni – nie ma żadnego innego celu, żadnych medali za odwagę, subquestów ani punktacji. Albo utrzymamy choć jedną z naszych postaci przy życiu wystarczająco długo, albo nie, tyle w temacie.\nW związku z tym nie ma tu występującej czasem w grach sztucznej moralności, tzn. wykazywania się dobrymi uczynkami z czystej kalkulacji, że dostaniemy za to więcej expa albo punktów reputacji – jeśli komuś pomożemy, możemy czasem dostać coś w zamian, ale równie dobrze może się skończyć na podziękowaniu, albo nawet może nas to sporo kosztować (np. jeśli przyjmiemy kolejną osobę do domu – karmić trzeba, a pożytek zwykle wątpliwy). I słusznie – w życiu też nie ma punktów za bycie dobrym, a prawdziwa dobroć jest z definicji bezinteresowna.\nDylematy moralne, o których tyle w związku z tą grą mówiono, okazują się jednak przereklamowane – trudne wybory zdarzają się rzadko, przy odrobinie szczęścia można przejść grę bez doświadczenia czegokolwiek bardziej problematycznego niż decyzja, czy pomóc sąsiadowi w zabiciu dziury w oknie. Tak przynajmniej było w tych scenariuszach, które ograłem – ale jeszcze sporo przede mną, więc może w kolejnych będzie pod tym względem lepiej. Albo gorzej, w zależności od punktu widzenia.\nCo do samego gameplayu, jest to tak naprawdę gra o zbieractwie i zarządzaniu zasobami – chodząc nocami na szaber, zdobywamy rozmaite przedmioty i surowce, dzięki którym rozwijamy warsztat i produkujemy papierosy, alkohol czy bandaże, by je samemu wykorzystać albo wymienić u handlarza na jedzenie lub inne potrzebne towary. Brzmi niezbyt odkrywczo, ale jest to naprawdę fajnie pomyślane: rytm dzień-noc oznacza regularne przeskoki między grą ekonomiczną a skradanką, więc żadną z nich nie zdążamy się zmęczyć i prawie zawsze zostaje nam coś do zrobienia, co skutkuje silnym syndromem „jeszcze jednej tury”.\nNo i grafika – takiej uczty dla oczu dawno nie pamiętam. Piękne tła dopieszczone w każdym szczególe, idealnie oddające klimat socjalistycznych blokowisk, genialny efekt rozmycia fragmentów, których nasza postać nie widzi (wrażenie, jakby były one zamazane kredką czy ołówkiem) i chyba najbardziej trójwymiarowe 2D, jakie widziałem. Jedyna skaza na tym obrazie to niekończące się pożary – jeśli w jakiejś lokacji widzimy płonący dom czy samochód, to mamy gwarancję, że będzie on nadal płonąć jutro, za tydzień i za miesiąc. Mała rzecz, a drażni – no ale oby każda gra miała tylko takie minusy.\nPierwszy Portal był swego czasu objawieniem, zarówno ze względu na oryginalną mechanikę, jak i narrację; drugi mechanikę rozbudował o wiele fajnych bajerów, ale mocno mnie rozdrażnił prowadzeniem fabuły: zamiast zrobić sto leveli i od czasu do czasu niezobowiązujący fabularny przerywnik, od samego początku atakował mnie nawijającym jak osioł ze Shreka robotem, a potem dwoma i ostentacyjnym popisywaniem się możliwościami silnika (gigantyczne mechanizmy, drzwi rozmiaru wieloryba, rozbuchana do granic absurdu scenografia, która jeszcze co i raz musiała się efektownie psuć lub rozwalać) i wrzucał a to na jakieś gruzowisko, a to do kopalni, gdzie trzeba było na kilku hektarach powierzchni szukać tych dwóch czy trzech miejsc pozwalających na postawienie portalu… OK, gra mimo wszystko była bardzo zacna, ale niesmak pozostał.\nMel, darmowy mod do Portala 2, początkowo zanosi się na to samo: długaśne wprowadzenie, dużo gadania o niczym, chyba z pół godziny gry, zanim wreszcie bierzemy portal guna do ręki… Ale jak już bierzemy, szybko zaczyna się poprawiać – przerywników niewiele, zagadek dużo, poziom trudności dość wysoki – nudzić się nie można, a fabuła wreszcie nie przeszkadza w zabawie. Słabe jest tylko zakończenie – finałowa walka dziwaczna i przekombinowana, a sterowanie niewygodne (musimy nosić robota, żeby rozwalał serwery, ale pomieszczenie jest zawalone śmieciem rozmaitem, więc łatwo w pośpiechu o coś zahaczyć i go upuścić, a limit czasu mamy raczej skromny) – jednak w porównaniu z oryginałem oceniam całość ciut wyżej.\n(A w nadchodzących miesiącach ma wyjść mod Portal Reloaded, wzbogacający grę o możliwość przenoszenia się w czasie – już się jaram.)\nPlatformówka, która zaczyna się niemrawo – chodzimy, skaczemy, unikamy wykrycia przez kamery, momentami lekko ziewając – ale im dalej, tym bardziej się rozkręca dzięki kolejnym zdobywanym przez nas gadżetom: pompowany ludek, po którym możemy wskakiwać, stawiać go na przyciskach lub zrzucać wrogom na głowę, latarka do rozświetlania ciemności i aktywowania fotokomórek, teleport, który możemy rzucić w wybrane miejsce, by móc się tam przenieść… No i oczywiście, zgodnie z tytułem, urządzenie do tworzenia naszego klona, dzięki któremu odpada wymówka „przecież się nie rozdwoję”.\nWszystko to daje nam coraz większe pole do popisu przy rozwiązywaniu zagadek logicznych, ale coraz trudniejsze (i często bardzo wrednie pomyślane) levele nie pozwalają poczuć się zbyt pewnie – nawet z tym całym arsenałem musimy się nieraz ostro nakombinować i namęczyć. Czasem trzeba się wykazać także zręcznością lub spostrzegawczością (dużo tajnych miejsc do odkrycia), ale przeważa główkowanie.\nPoza początkiem, zawodzi także końcówka – trzeba się trochę mozolnie nabiegać po całej mapie, a główny zły okazuje się takim nieudacznikiem, że nawet walki z bossem nie uświadczymy – ale i tak uważam to za platformówkę roku.\nW to już wprawdzie grałem wcześniej, ale ileś lat przerwy było, bo pod nowszymi Windowsami chodziło słabo albo wcale – aż pewnego dnia dowiedziałem się, że na Steamie jest za darmochę poprawiona wersja; zagrałem więc zaraz – i jejku, jakie to ciągle jest miodne!\nJak już kiedyś pisałem, problem z łączeniem wyścigów z rozwalanką polega na tym, że trudno oba te elementy dobrze zbalansować. Death Rally to pod tym względem ideał: wygranie wyścigu jest celem nadrzędnym, ale kręte trasy dają wiele możliwości spychania przeciwników na przeszkody, stawiając minę w odpowiednim momencie można pozbyć się ogona, a rywali mamy tylko trzech, więc rozwalenie wszystkich jest trudne, ale jak najbardziej wykonalne – a nawet wyeliminowanie jednego daje nam chociaż tyle, że nie skończymy na ostatnim miejscu.\nRywale też potrafią jeździć bardzo chamsko i agresywnie, AI radzi sobie zaskakująco dobrze (czasem przeciwnik głupieje i się blokuje na ścianie albo jeździ w kółko, ale to bardzo rzadkie przypadki) i nie musi się wspomagać oszukiwaniem, jak to często w wyścigach bywa – przeciwnicy nie spiskują przeciwko nam, raźno się tłuką także między sobą i nieraz możemy być tym, który korzysta, gdy dwóch się bije. O sukcesie decyduje więc zarówno zręczność jak i inteligencja.\nMój powrót po latach tylko pod jednym względem nie był zbyt udany: potrzebowałem ponad stu trzydziestu wyścigów, żeby wdrapać się na szczyt rankingu i zostać mistrzem – co prawda na najwyższym poziomie trudności, ale dawniej nawet na nim 40-50 wyścigów mi wystarczało…\nZ pomniejszych gierek godnych uwagi:\nVVVVVV – platformówka o grafice rodem z Atari i specyficznej fizyce: nie da się skakać, ale można odwracać grawitację (ale tylko kiedy na czymś stoimy, nie w powietrzu), więc różne przeszkody, które w normalnej plaftormówce byłyby nie do przejścia, tu nie stanowią problemu – i vice versa. Gierka naprawdę fajna i niełatwa, niestety dramatycznie krótka – dwie godziny na przejście, kolejną godzinę wbijałem achievementy (te racjonalne, bo próbować ekstremalnych wyzwań typu przejście całej gry na jednym życiu, jakoś nie miałem ochoty) i po zabawie. Smuteczek.\nWorld of Goo – bridge builder z żywych glutów. Ładny, zabawny, momentami drażniący, bo zdarzają się levele, w których trzeba mieć więcej szczęścia niż rozumu, ale ogólnie kilka godzin fajności, kończy się akurat zanim się zaczniemy nudzić.\nA good snowman is hard to build – wariacja Sokobana: przepychamy kule śniegowe w taki sposób, żeby ustawiać z nich bałwanki. Problem w tym, że kula toczona po śniegu rośnie, a bałwan (o czym dzieci w dobie ocieplenia klimatu mogą już nie wiedzieć) musi się składać z kul trzech różnych rozmiarów, w odpowiedniej kolejności – trzeba więc dobrze się zastanowić nad każdym krokiem. Na jeden lub dwa zimowe wieczory w sam raz.\nRayman redemption – nigdy nie byłem fanem Raymana, ale ta gierka daje radę i można przy niej zmarnować masę czasu, bo leveli do przejścia (w większości niekrótkich i niełatwych) są dziesiątki. Determinacji do jej ukończenia jak dotąd jednak mi nie starczyło – albo ostatni boss jest zbyt mocno przegięty, albo się starzeję…\nRebuild 3 – strategia, w której odbudowujemy świat po apokalipsie zombie, zajmując tereny, bijąc zombiaki i walcząc z innymi frakcjami – w sumie coś pomiędzy Sim City a Chaos Overlords. Niezły zabijacz czasu, ale na dłuższą metę monotonny – niby stopniowo odblokowujemy technologie, ale ich wpływ na gameplay jest marginalny i w praktyce robimy w kółko to samo od nowa w kolejnych miastach.\nWaterworks – gra edukacyjna o rozwoju wodociągów w średniowiecznym Grudziądzu – brzmi niezbyt zachęcająco, ale okazuje się to bardzo fajną karcianką z pomysłowymi regułami. Jedyny minus (poza niewielką długością rozgrywki) to poziom trudności – nawet na „hard” trzeba się postarać, żeby przegrać.\nBrothers: A tale of two sons – współpraca między dwiema (lub więcej) postaciami to jeden z moich ulubionych motywów w grach, ale nie trafiłem jeszcze na taką, która by to realizowała lepiej niż Lost Vikings. Brothers też nią nie jest – współpraca tytułowych braci zwykle sprowadza się do tego, że razem czymś kręcą czy coś przenoszą – trzeba jednak docenić oprawę (naprawdę zacne krajobrazy) i niesztampowe zakończenie.\nAfter Midnight – Into the Breach dla ubogich, czyli prosta gierka taktyczna, w której lekarze walczą (w sensie dosłownym) z wirusami. Jest tu parę ciekawych rozwiązań (np. jedna z postaci może zmieniać zabite przez siebie wirusy w apteczki, ale zadaje mało obrażeń, więc nie tak łatwo to osiągnąć) i trochę przegadanych przerywników, ogólnie w sam raz na jeden wieczór.\nPikuniku – krótka i nieco absurdalna action adventure, gdzie na zmianę gadamy, łazimy i walczymy z bossami, pomniejsze problemy rozwiązując w drodze kopania wszystkiego nogami, bo nasza postać nie ma rąk – gra lekka, łatwa i przyjemna, nie zaskakuje właściwie niczym, idealny przerywnik między poważniejszymi wyzwaniami.\nZ rozczarowań: zupełnie mnie odrzuciła Amnesia: The dark descent – ciemno jak w dudzie, toporność i walące po oczach idiotyzmy typu niemożność odpalenia lampy od stojących wszędzie świeczek i pochodni – koniecznie trzeba używać zapałek, których ciągle brakuje. Także bardzo szybko odinstalowałem Oddworld: Munch’s oddysee – o ile pomysł przeniesienia Abe’a w 3D niespecjalnie mi się widział, o tyle realizacja nie widziała mi się w ogóle, zwłaszcza, że zamiast fajnych zagadek logicznych wyszła z tego gra o zbieraniu kropek.\nMieszane uczucia pozostawił natomiast Batman: Arkham asylum – gra z dużym potencjałem, wieloma fajnymi rozwiązaniami i stopniowo coraz bogatszym arsenałem bat-gadżetów, ale też im dalej w Arkham, tym bardziej monotonna i powtarzalna: niby ciągle mamy jakieś nowe wyzwania, ale ciągle przez większość czasu albo tłuczemy się z osiłkami Jokera atakującymi nas całym stadem, albo, jeśli są uzbrojeni, chowamy się po kątach i czekamy aż któryś zostanie sam, żeby go załatwić po cichu i czekać na następnego. Gdzieś w połowie odechciało mi się grać dalej, a obejrzenie reszty na YouTube tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że wiele nie straciłem. Szkoda, bo zapowiadało się świetnie.\nPodsumowując: rok bardzo udany, oby kolejny był co najmniej równie dobry.\n22 stycznia 2021, 18:18 m.\nJa czekam na Into… na iOS. VVVVV ma chyba teraz jakieś nowe poziomy z okazji urodzin. Death… też lubiłem grać, jeszcze w starych czasach. A kilka lat temu też odświeżałem.\n2 lutego 2021, 06:45 rozie\nVVVVVV i World of Goo pachnie którymś z pierwszych Humble Bundle, em aj rajt?\nW każdym razie przymierzyłem VVVVVV na szybko i… trochę grafika odstrasza. No i jednak zręcznościówka. Niby sobie radzę, ale wolę bardziej logiczne, mniej zręcznościowe. Pewnie starość.\nWorld of Goo bardzo mi się kiedyś podobało. Ciekawy pomysł, dobra mechanika i fizyka. To, że odrobinę losowe zupełnie nie przeszkadzało. Nie zapamiętałem wymagających szczęścia poziomów, więc albo nie było tak źle, albo da się zniwelować tę losowość planowaniem. W każdym razie dzięki za przypomnienie – teraz grę katuje młode pokolenie.\n2 lutego 2021, 22:23 Cichy\nVVVVVV był w bundle’u wiosną, World of Goo miałem już wcześniej, ale nie pamiętam czy z bundle’a, czy z innej okazji. Co do szczęścia w tej grze – przydaje się w levelach z balonami czy z szerokimi przepaściami, gdzie trudno wyczuć, czy konstrukcja jeszcze wytrzyma, czy zaraz walnie albo odleci, więc z planowaniem bywa różnie.\n3 lutego 2021, 06:40 rozie\nO, podeślesz namiar na bundle’a? Pewnie znowu coś ciekawego przegapiłem. Tu pewnie mógłbym o tym, jak na HB za dużo bundli ma, za dużo maili, że można przegapić i kiedyś to były czasy. Ale nie zmieni to nic.\nHm, to akurat miałem wrażenie, że dość dobry feedback jest co do stanu i stabilności konstrukcji. Nie ma oczywiście jednoznacznego wskaźnika, ale „czuć”, że bardziej się trzęsie. Bardziej element zręcznościowy tam widziałem – kulki też mają swoją masę, gdy się przemieszczają, to wpływają na stan konstrukcji.\nAle tak, trochę losowości jest, więc szczęście się przydaje. W sumie to chyba ten element, który sprawia, że gra jest dynamiczna.\n3 lutego 2021, 17:31 Cichy\nTo był Humble Conquer COVID-19 Bundle – na stronie już nie widzę listy gier (sporo ich dali, bo akurat zaczynały się lockdowny i trzeba było zmotywować ludzi do pozostania w domach), ale może jeszcze gdzieś wyguglasz.\n4 lutego 2021, 20:16 rozie\n20 lutego 2021, 04:47 rootnation\nSzanuje niektóre z tych tytułów – ale wiele z nich mam do sprawdzenia. Bardzo ciekawe jest Stealth Inc. 2 gdzie można rozwijać swojego bohatera.\n5 kwietnia 2021, 14:04 Cichy\nPo kolejnym podejściu muszę częściowo zwrócić honor – na poziomie "impossible" gra jest już faktycznie trudna, dopiero za trzecią próbą udało mi się wygrać.\n28 kwietnia 2021, 14:12 primacon\nStealth INC to bardzo ciekawy projekt. Gram od jakiegoś czasu i naprawdę warto.\n29 maja 2021, 17:34 twister24\nCiekawy produkt. Stealth INC kojarzę, a the war of mine pogrywam co jakiś czas.\n12 lipca 2021, 13:38 śk\nW sumie ze wszystkich gier kojarzę tylko This War of Mine i szczerze ją polecam. Genialna gierka od polskiego studia. Klimat lekko mroczny i przykry. Dobrze spędza się przy niej czas jednak niestety po pewnym czasie gra zaczyna robić się po prostu nudna.


Ocena filmu - Kyon ki? / Bo to jest miłość (2005)\n» Kyon ki? / Bo to jest miłość (2005)\n#1 2007-04-25 18:02:39\nKyon ki? / Bo to jest miłość (2005)\n* Salman Khan – Anand Sharma\n* Kareena Kapoor – Dr. Tanvi Khurana\n* Rimi Sen – Maya\n* Jackie Shroff – Dr. Sunil\n* Om Puri – Dr. Namvar Singh\nJedna z najnowszych produkcji z Bollywood, z udziałem największych supergwiazd kina indyjskiego: Kareeny Kapoor ("Czasem słońce, czasem deszcz", "Ashoka Wielki") oraz Salmana Khana ("Straigh from the heart"). Musical inspirowany "Lotem nad kukułczym gniazdem" Formana.\nAnand (Salman Khan) przechodzi załamanie nerwowe i trafia do szpitala psychiatrycznego. Poznaje tam Dr Tanvi (Kareena Kapoor), córkę właściciela szpitala i oboje wkrótce zakochają się w sobie. Ojciec Tanvi nie akceptuje tego związku - wie, że Amand zabił swoją poprzednią narzeczoną...\nMuzykę skomponował Himesh Reshammiya, nominowany za muzykę do filmów: Humraaz (2002), Tere Naam (2003), Aksar (2006), Aashiq Banaya Aapne', autor muzyki do takich filmów jak Aitraaz, Dil Maange More, Vaada, Blackmail, Yakeen, Shaadi Se Pehle, Chup Chup Ke, Dil Diya Hai, Namastey London, Ahista Ahista, Shakalaka Boom Boom, Apne, Maine Pyaar Kyun Kiya?, Silsilay, 36 China Town, Banaras – A Mystic Love Story, Fool and Final, Good Boy Bad Boy, Welcome i Karzzzz.\n1. Kyun Ki Itna Pyar\n2. Dil Keh Raha Hai\n3. Dil Ke Badle Sanam\n4. Jhatka Maar\n5. Kyun Ki Itna Pyar (Female)\n6. Aa Jee Lein Ik Pal Mein\n7. Kyun Ki Itna Pyar (2)\n8. Dil Keh Raha Hai (Remix)\n9. Kyun Ki Itna Pyar (3)\n# Film kręcono w Rumunii oraz w Tamil Nadu w Indiach.\n# Shah Rukh Khan był przymierzany do roli Anand'a, jednak odrzucił ją.\nNajpierw szpital psychiatryczny i straczni lekarze, a potem leczenie miłością i zrozumieniem. To wszystko dzięki jednemu pacjętowi. Co takiego ma w sobie Anand?\n#2 2007-05-02 16:33:17\nRe: Kyon ki? / Bo to jest miłość (2005)\nJa daję 4. Ten film specjalnie mnie nie powalił, ale jest dość urzekający, podobała mi się rola Kareeny.\n#3 2007-08-23 13:59:45\nBardzo fajny film Salman nadaje się do ról pozytywnych wariatów Muzyka wpadająca w ucho, historia ciekawa...\n#4 2007-09-14 17:42:26\nJa dałam 3, w tym filmie nie było nic szczególnego, jedynie fajne piosenki i rola Kareeny jako lekarki.\n#5 2007-10-20 13:33:31\npoczątek filmu był super.. ale końcówka.. nie dla mnie.. dałam 4. cieszę się że Szaruczek odrzucił tę rolę...\nmnie najbardziej "elektrowstrząsy"... xP\n#6 2007-11-17 14:21:56\nDałam 5 Bardzo podobała mi się Kareena i Salman, a wcześniej ich nie lubiałam\n#7 2007-11-22 21:18:44\nDaję 5 Mnie osobiście film się podobał, tylko koniec...\n"Odwzajemniłem twe uczucie miłością skołatanego serca..."- nic innego jak szaleńcza miłość!!!\n#8 2007-12-02 15:45:33\nA mi ten koniec się podobał... w końcu to dramat...\n#9 2007-12-23 11:50:04\nSzaru miał grać w tym filmie?? o matko to naprawde dobrze, że odrzucił tę rolę\na końcówka była extra\n#10 2008-04-11 21:49:39\nOsobiście, wystawiam piąteczkę! Film był przecudny (pomijam to, że ja ogólnie kocham filmy o wariatach ), a scenę ćwiczeń gimnastycznych po prostu ubóstwiam!!! I zaskakująca końcówka (spodziewałam się happy endu, a tu taki szoken)!! Zdecydowanie pięć!\n#11 2008-06-18 18:09:49\nmi sie podobał tak na 5\n#12 2008-06-25 19:49:48\nFilm oceniam na ładne 5 . Podobał mi się! Poza tym.. Kareena bardzo ładnie tam wyglądała . Mam na myśli cały film . Salman - super. Cóż więcej mogę powiedzieć? Polecam film\nA, ulubiona piosenka z filmu to Kyun Ki Itna Pyar.\n#13 2008-06-28 21:33:18\nDaje 5. Salman był genialny (wreszcie jakaś odmiana ) film mi się bardzo podobał tylko nie spodziewałam się takiego zakończenia.\n#14 2008-07-02 16:55:10\nZa ten film postawiłam 5 film miły dla oka, świetnie zagrała Kareena. Wspaniałe ukazanie miłości Mayi i Ananda. Mimo wszystko spodziewałam się mniej drastycznego zakończenia, ale film naprawdę warty obejrzenia\n#15 2008-07-03 11:38:13\na ja dałam 6.\nfakt, Shahrukh by jakoś tu nie pasował, ale Salman się do tej roli, moim zdaniem, nadaje znakomicie.\ntrochę mnie tylko irytowało to, że pacjenci szpitala byli traktowani... tak jak byli traktowani. trochę to jakby mało realistyczne.\n#16 2008-07-04 23:00:00\n4- jedynie końcówka mi sie podobała.\n#17 2008-07-10 14:46:52\ndałam 5 końcówka mnie trochę zaskoczyła , ale Salman był świetny ,\n#18 2008-08-07 17:09:55\n5 koncowka mnie naprawde zaskoczyla i zasmucila...A caly film smieszny czasami i czasami przykry ; )\n#19 2008-08-31 11:56:04\na ja daję 6 właśnie za tą zaskakującą końcówkę chociaż przyznaję, że była bardzo brutalna Niemniej jednak film mi się podobał chociaż Salman mnie wkrzał (jak zwykle )\n#20 2008-08-31 12:48:13\nAle coś mi się wydaję, że gdybym widziała pierwowzór - Lot nad Kukułczym Gniazdem, to Kyon Ki nie podobało by mi się tak bardzo. Podobno Lot... to prawdziwe arcydzieło.\n#21 2009-02-10 09:54:54\n6666666666 !! Jeden z najlepszych bolly filmów jakie widziałam !! Salman i Kareena jak zawsze boscy i Rimi też Końcówka straszna i ogólnie cały film taki przeplatany smutkiem i radością , ale strasznie mi sie podobał !! Popłakałam sie okropnie !!\n#22 2009-07-08 20:13:49\nDaję 3. Fabuła nie przypadła mi do gustu, no i nie lubię Salmana. Końcówka beznadziejna, wolę szczęśliwe zakończenia.\n#23 2009-11-16 20:10:07\nJa dałam 4. Salman fajnie zagrał wariata (myślę,że dużo nie musiał grać ) Kareena też dobrze, chociaż tej roli do najlepszych nie zaliczam.\nJakoś tak nie pokazali tej miłości lekarki i pacjenta (chemii nie było)\nPiosenki fajne ale nie rewelacyjne.\nZakończenie niezbyt mi się podobało\nAle warty obejrzenia\n#24 2009-11-16 21:48:11\nJa daje dobra 4\nRola Kareeny bardzo mi sie spodobała\nAle Salman juz taki fajny nie był\n#25 2010-07-08 22:58:05\nPiosenki są piękne i te teledyski.\nKocham Kyon ki itna.... jest przepiękna , ta z wariatami jest bardzo zabawna.\nSalman zagrał wariata bardzo bardzo dobrze , Kareenka mi się podobała i Rimi również.\nHistoria świetnie opowiedziana z pięknymi zdjęciami.\nOstatnio edytowany przez Salmanka (2010-07-08 23:04:34)\n#26 2012-02-02 17:34:47\nDaje 6 a jednocześnie żałuje że go obejrzałam\nA przez to że nie nawidzę kończących sie tak filmów wogule w pod koniec sie popłakałam (jak zawsze ) a końcówka mnie jeszcze bardziej dobiła jestem świeżo po tym filmie i boli mnie brzuch i chce mi sie płakać jak można być takim okrutnym człowiekiem jeżeli takiego kogoś można tak nazwać PRZECIEŻ ON BYŁ ZDROWY!!!!!!! i jak można komuś zdrowemu grzebać w mózgu żeby nawet ruszyć ani mówić nie potrafił a końcówka tak jak napisałam wcześniej była fatalna jeszcze bardziej chciało mi sie beczeć choć bardzo podobał mi sie film nie mogę tego przeżyć że kareena też stała sie wariatką przez swojego ojca na prawde coś okropnego choć wiem że to tylko fabuła nie moge sb tego wyobrazić w prawdziwym ŻYCIU !!!!! ten film był piękny ale rozkleił mnie tak jakby ktoś zdejmował skórke od banana potworność !!!!!!!!!!! jeju ...... no ale polecam ( tylko dla ludzi o mocnych nerwach a nie słabych takich jak ja !!!\n#27 2012-07-16 17:40:05\nCzy tylko ja uważam, że to jest dno? Nie podobał mi się ani trochę. To, jak zabił tę swoją pierwszą ukochaną... coś niemożliwego. Dłużył mi się, chciałam, aby się skończył. Odłożyłam na półkę i nie obejrzałam po raz drugi. A Salman jeszcze zaniżył moją opinię.\n#28 2012-07-23 00:30:41\nDaję 4. Nie usłyszałam tam ani jednej dobrej piosenki ;p Fabuła nie taka zła, gra aktorska już trochę gorsza, ale nie raziła.\nMożna w sumie obejrzeć, szczególnie że film jest dostępny w niskiej cenie mamy lektora więc nie jest źle\n#29 2012-09-19 13:34:44\nOceniłam na 3 ponieważ według mnie koniec był fatalny...\nI dłuższymi chwilami ten film mnie męczył ;x\nJedyny plus to 2 piosenki, które mi się podobały...\n#30 2013-05-12 03:36:36\nFilm dawno oglądałam i nie zamierzam ponownie -.- Pamiętam tylko ,że oglądałam ten film z obrzydzeniem i wtedy właśnie nie polubiłam Salmana ,po prostu uważam ,że film był nudny, bezsensowny. Fabuła oklepana, wrażenia po filmie nijakie\nOstatnio edytowany przez Priya_88 (2013-05-12 03:36:55)\n#31 2013-05-12 17:32:50\nObejrzałam raz i szczerze mówiąc nie wiem czy kiedyś do niego powrócę, wieje nudą\n#32 2013-05-12 17:33:43\nOde mnie 4 Film nawet spoko,ale nie jakiś "wow". Kareena i Salman zagrali super,ale troche mi się ten film dłuźył\n#33 2013-08-12 14:27:36\nPoczątek nudny, ale potem się rozkręcił.\nJedna z lepszych ról Salmana, może nawet najlepsza.\n#34 2013-08-13 19:55:03\nNa końcu po prostu.. zatkało mnie.\nA sie dziwie, że kupiłam go tylko za 5 zł.. łał ^^\n#35 2013-08-14 14:25:30\nDla mnie to film tak na 4/5. Dłużył mi się, miłości między lekarką a pacjentem jakoś nie mogłam dostrzec.\nNajwiększy plus to Salman, zagrał rewelacyjnie\n#36 2014-03-02 18:09:58\n5-film świetny aczkolwiek nie dla każdego. Kolejny film który musiałam obejrzeć drugi raz by przypadł mi do gustu. Na pierwszy rzut oka-nudnawy, ale jak się oglada go drugi raz i zna się zarys fabuły to zwraca się większą uwagę na szczegóły.\nGra aktorów bardzo mi się podobała, pomimo tego, że nie lubię Salmana. Zakończenie smutne, tragiczne i niespodziewane za to duży plus, bo oklepane bajeczki gdzie wszystko dobrze się kończy też w końcu się nudzą\n#37 2014-07-04 18:24:57\n5. Bardzo dobry film. Jeden z pierwszych jakie oglądałam. Ciekawy, świetna historia. Aktorzy rewelacyjni\nBetonovĂŠ JĂmky MezimÄstĂ projektowanie ogrodów białystok wodzirej na wesele częstochowa psycholog Piła tantra Poznań noclegi Jastarnia zaproszenia-slubne-recznie-robione.eu


Przed nami czas, gdy skóra narażona jest na wiele czynników powodujących uszkodzenie jej struktury. Wysoka temperatura, klimatyzacja, kąpiele w wodzie morskiej i chlorowanej, intensywne promieniowanie słoneczne zaburzają funkcjonowanie naturalnego płaszcza hydrolipidowego.\nLNE: Jakich zabiegów skóra wymaga szczególnie latem i dlaczego?\nAnna Sojka: Porządkując je według rodzajów, do zabiegów, które stają się o tej porze roku niezbędne, zaliczamy:\nprzeciwzapalne (np. na bazie mieszanek antyoksydantów),\nnawilżające (np. na bazie NMF, oligoelementów, składników płaszcza hydro-lipidowego, ceramidów),\npoprawiające cyrkulację krwi i limfy (endermomasaż, limfoterapia),\nminimalizujące skutki ekspozycji na UV – mezoterapia kombinowana z nieusieciowanym kwasem hialuronowym, kofaktorami,\nantyoksydantami (typu: kwas alfa--liponowy, putrescyna, glutation), witaminami regulującymi pracę mitochondriów),\npobudzające w sposób mało agresywny (czyli np. oparte na działaniu peptydów).\nZ jakimi problemami zgłaszają się klientki?\nPrzede wszystkim z uczuciem ściągnięcia, szorstkości i podrażnienia skóry. Często objawom tym towarzyszy szczypanie oraz rumień. Wiele pań poszukuje także zabiegów, dzięki którym mogłyby nie nakładać makijażu, chcą mieć najbardziej obecnie poszukiwany efekt glow. Idealny byłby zabieg, który przy okazji wymodeluje ciało i poprawi gęstość skóry (śmiech).\nJakie zabiegi są najbardziej „chodliwe” latem i dlaczego?\nZdecydowanie te na bazie witaminy C oraz mieszanek z nią i dodatkiem kwasu alfa-liponowego. Mogę trochę zaryzykować i nazwać te zabiegi vitamin-booster. Regularne wysycanie skóry antyoksydantami wyraźnie redukuje powstawanie przebarwień skórnych. Klientki uwielbiają też zabiegi:\nz zakresu białej kosmetyki o właściwościach nawilżających,\noraz kondycjonujące skórę ciała.\nCzy takie „prowadzenie” skóry latem pozwala na podtrzymywanie efektów wcześniej rozpoczętych terapii leczniczych – np. tych na bazie retinolu, terapii laserowych, mikroigłowych?\nTak, to szalenie istotne, bo regeneracja całej skóry to proces długi i odbywa się tylko w określonym środowisku. Jeżeli doprowadzimy do tego, że skóra straci rezerwuar wilgoci, albo pozwolimy na nałożenie stanu zapalnego na stan zapalny – poniesiemy zabiegowe fiasko.\nKtórych zabiegów nie musimy przerywać w serii ze względu na okres letni?\nRadiofrekwencji igłowej, mezoterapii oraz procedur z wykorzystaniem peelingów chemicznych – o ile poinstruujemy klienta o odpowiedniej pielęgnacji pozabiegowej.\nPrzykład peelingów chemicznych jest tu kluczowy, bo cały czas pokutuje pogląd, że tych właśnie nie wolno wykonywać latem. Wszystko jednak da się dostosować do okoliczności i te zabiegi wykonywane są na całym świecie, co oznacza, że w różnych szerokościach geograficznych.\nKtóre składniki aktywne są teraz na topie i dlaczego?\nNajlepsze rezultaty w okresie letnim przynoszą:\nantyoksydanty, tj. witamina E, kwas ferulowy, witamina C, resweratrol, kwas alfa-liponowy i glutation, ponieważ pomagają zabezpieczyć skórę przede wszystkim przed fotostarzeniem i przebarwieniami. Ta grupa składników obecna jest zarówno w zabiegach inwazyjnych (mezoterapia), jak i nieinwazyjnych.\nkwas hialuronowy i trehaloza, które pozwalają intensywnie nawilżyć oraz zatrzymać wodę w naskórku,\nceramidy, gdyż wzmacniają „cement międzykomórkowy”, zabezpieczając skórę przed nadmierną utratą wody. Jeżeli więc układamy plany zabiegowe, staramy się najpierw zabezpieczyć skórę przed skutkami promieniowania UV i powstaniem stanu zapalnego, a potem „zacementować” naskórek zabiegami nawilżająco-uszczelniającymi.\nCzęść preparatów do mezoterapii ma nawet rekomendację do stosowania przed okresem dużego nasłonecznienia ze względu na zawarte w nich składniki fotoprotekcyjne (np. putrescynę).\nA co z zastosowaniem w pielęgnacji probiotyków i prebiotyków?\nSą doskonałe, tym bardziej że tylko prawidłowy mikrobiom pozwala zachować zdrowie skóry, szczególnie podczas wakacyjnych podróży i częstych spotkań z odmienną florą bakteryjną wody.\nOprócz wyżej wymienionych składników aktywnych należy wspomnieć o jednym z najlepszych przeciwstarzeniowych kosmetyków na świecie – kremie przeciwsłonecznym. Każdy kosmetolog powinien zalecać stosowanie filtrów zarówno chemicznych, jak i fizycznych oraz instruować każdego klienta w zakresie prawidłowej ich aplikacji.\nW okresie największego nasłonecznienia odradzamy wykonywanie agresywnych zabiegów złuszczających z kwasami, wysoko stężonym retinolem oraz bezwzględnie laseroterapii i IPL.\nKtóre zabiegi wykonywane latem w procedurach łączonych są świetne, co po nich uzyskujecie?\nUwielbiamy terapie łączone, ponieważ to właśnie dzięki nim osiągamy najlepsze rezultaty zarówno na skórze twarzy, jak i ciała. Doskonałe efekty terapeutyczne uzyskujemy poprzez łączenie nieinwazyjnych procedur pielęgnacyjnych, np. infuzji tlenowej, terapii zimnem, całorocznych peelingów chemicznych, z zabiegami kosmetologii estetycznej, tj. mezoterapią igłową, mikroigłową i radiofrekwencją frakcyjną.\nJaki jest wasz ulubiony zestaw na lato?\nEndermologia, fala uderzeniowa i presoterapia, zastosowane podczas jednej wizyty. W ten sposób dbamy zarówno o strukturę skóry, jak i wygląd zewnętrzny, czyli mamy najlepsze efekty modelowania i wyszczuplania.\nCo jeszcze łączycie w zestawy combo?\nAplikację mieszanki kwasowej na bazie kwasów mlekowego, ferulowego, azelainowego, laktobionowego – przed nałożeniem maści znieczulającej wykonujemy zabieg radiofrekwencji mikroigłowej, po którym aplikujemy np. laktoferynę czy też ampułkę nawilżającą na bazie kwasu hialuronowego lub specjalistyczne serum z liposomalną witaminą C – pod okluzję.\nMożemy też każdy zabieg z zakresu kosmetyki białej poprzedzić drenażem limfatycznym, czyli tzw. endermomasażem.\nŁącząc różne terapie, trzeba znać przebieg jałowego stanu zapalnego i umiejętnie w niego ingerować!\nCzęść osób będzie wymagała boostera w postaci wampirzego liftingu, np. po przeprowadzeniu frakcyjnej radiofrekwencji mikroigłowej, a część wzbogacenia kuracji antyoksydantami, które zadbają o prawidłowy przebieg reakcji zapalnej. Trzeba być uważnym, dobrze rozumieć przebieg reakcji biochemicznych, a także wykazywać się jednak pewną wstrzemięźliwością – bo lepiej mniej a bezpieczniej niż za dużo i….\nCzego nie rekomendujecie latem?\nW okresie największego nasłonecznienia odradzamy wykonywanie agresywnych zabiegów złuszczających z kwasami, wysoko stężonym retinolem oraz bezwzględnie laseroterapii i IPL. Są to zabiegi z wysokim ryzykiem powikłań pod wpływem promieniowania ultrafioletowego. Jednak dzięki polecanym przez nas w okresie letnim procedurom wczesną jesienią możemy szybko powrócić do intensywniejszych terapii bez potrzeby mocnej regeneracji skóry.\nTo na koniec jeszcze krótko o pielęgnacji domowej na lato.\nPrzede wszystkim bez indywidualnej konsultacji nie wypuszczam żadnej klientki po zabiegu.\nOgólnie rzecz ujmując, ograniczamy stosowanie niektórych preparatów z kwasami – glikolowym, salicylowym, pirogronowym oraz z retinolem. Podkreślam słowo „ograniczamy”, ponieważ świadomy, odpowiedzialny klient, stosujący systematyczną – co określoną dla danego preparatu liczbę godzin – i wysoką fotoprotekcję nie musi zupełnie odstawiać wymienionych wyżej preparatów.\nKosmetolożka, podolożka i koordynatorka zespołu Madame Katrina Clinica Estetica. Specjalizuje się w terapiach na trądzik, programach anti-aging, modelowaniu sylwetki i szkoleniu pracowników.\nWłaścicielka gabinetu Madame Katrina Clinica Estetica. Szkoleniowiec, wykładowczyni „oświaty” i charakteryzatorka. Od 17 lat prowadzi jeden z najlepiej prosperujących gabinetów w Krakowie. Jej motto to ciągły rozwój, zaangażowanie i holistyczne podejście do klienta.


Planowanie awaryjne dla odpornego łańcucha dostaw - Poland | Kuehne+Nagel\nPlanowanie awaryjne dla odpornego łańcucha dostaw\nBycie czujnym i zorganizowanym zawsze było ważnym aspektem skutecznej strategii łańcucha dostaw. Jednak globalne zakłócenia z ostatnich kilku lat przyspieszyły potrzebę planowania awaryjnego jak nigdy wcześniej. „Jak mogę być przygotowany z wyprzedzeniem?” to dziś ważne pytanie.\nW ciągu ostatnich kilku lat nauczyliśmy się, że przyszłość jest nieprzewidywalna i wszystko może się zmienić w mgnieniu oka. W sytuacjach szybkiego rozprzestrzeniania się koronawirusa w zeszłym roku czy niedawnej blokady Kanału Sueskiego, firmy na całym świecie ponownie analizują swoje procesy logistyczne, aby zapewnić sobie większą elastyczność. W związku z tym planowanie awaryjne szybko zyskuje na znaczeniu. Dowiedzmy się, w jaki sposób inteligentne planowanie może zapobiec spowalnianiu działalności przez niespodziewane problemy.\nPrzejście od „just-in-time” do „just-in-case”\nJeszcze kilka lat temu „just-in-time” było najważniejszym wyznacznikiem zoptymalizowanego łańcucha dostaw - przedsiębiorstwa chciały dostarczać swoje produkty po niskich kosztach i w odpowiednim czasie. Powoli, ale nieuchronnie rośnie znaczenie logistyki „just-in-case”.\nWiększe skupienie się na „just-in-case” wiąże się z dywersyfikacją operacji w łańcuchu dostaw poprzez łączenie i wykorzystywanie różnych rodzajów transportu, tras, portów i miejsc zaopatrzenia. Dzięki proaktywnemu planowaniu z wyprzedzeniem i szerokiej gamie opcji do wyboru, możesz po prostu przełączyć się na alternatywne rozwiązanie, które spełni Twoje potrzeby w sytuacjach awaryjnych.\nWeźmy na przykład transport multimodalny. Zapewnia niezawodny transport na trasach, które są stosunkowo odporne na zakłócenia. W Kuehne+Nagel, wdrożyliśmy alternatywne sposoby transportu dla naszych klientów poprzez Sea-Air. Sprawdź, jak pomogliśmy jednemu z nich z powodzeniem przestawić się na inną trasę podczas pandemii w zeszłym roku.\nWalka z ciosami\nŚwiadomość i elastyczność klienta są niezbędne do planowania awaryjnego. Dostawcy usług logistycznych mogą udzielić Ci porad i wskazówek, ale musisz być otwarty na wypróbowywanie niestandardowych rozwiązań, jeśli zajdzie taka potrzeba. Nikt nie jest w stanie przewidzieć wydarzeń zakłócających, takich jak strajki, wypadki, spowolnienie działalności itp. Jednak gotowość do podejmowania szans w tych czasach może wyróżnić Cię na tle konkurencji.\nZwiększona widoczność i kontrola\nPosiadanie pełnej kontroli nad przesyłkami jest kluczowe dla łańcucha dostaw. Zaawansowane narzędzia cyfrowe, takie jak myKN zapewniają Ci dostęp do aktualnych informacji i pozwalają na stałą kontrolę Twoich towarów. Ta przejrzystość zapewnia możliwość dostrzeżenia potencjalnych wyzwań i szybkiej reakcji. Za pomocą jednego kliknięcia możesz zlokalizować, gdzie znajdują się Twoje przesyłki i co ma na nie wpływ. Pomaga to podejmować świadome, oparte na danych decyzje, nawet w stresujących okolicznościach.\nPrzestrzeń na jasną komunikację\nZnaczenie komunikacji jest często pomijane w rozmowach na temat planowania awaryjnego. Jednak jasny przepływ informacji pomaga promować przejrzystość dla wszystkich interesariuszy w łańcuchu dostaw. Pomaga w płynnym przełączaniu ról i obowiązków podczas zakłóceń. Dzięki wdrożonej strategii komunikacji można szybko dotrzeć do różnych partnerów w łańcuchu dostaw.\nPrzykład naszej szybkiej reakcji na blokadę Kanału Sueskiego\nNiedawny kryzys związany z Kanałem Sueskim jest doskonałym przykładem tego, jak niespodziewany wypadek może negatywnie wpłynąć na operacje związane z łańcuchem dostaw na całym świecie. Z daleka mogłoby się wydawać, że firmy miałyby opóźnienie 6 dni – tyle trwała blokada. Cały kryzys wywołał jednak efekt fali uderzeniowej, wpływając na harmonogramy przewozów kontenerowców na wiele miesięcy.\nAby jak najlepiej przygotować naszych klientów na skutki kryzysu, zespół Kuehne+Nagel Sea-Air Product nieustannie pracował nad naprawą łańcucha dostaw. W pierwszej kolejności szybko przekierowaliśmy niektóre z przesyłek klientów, które były już w drodze do Kanału Sueskiego. Po zmianie portu docelowego, odebraliśmy kontener w porcie przeładunkowym i przyspieszyliśmy wysyłkę, wykorzystując fracht lotniczy do zakończenia pozostałej części podróży. Pomogło to naszemu klientowi dotrzeć na rynek wcześniej niż planował, pomimo wyzwań związanych z zatorem.\nPrzedsiębiorstwa są dziś – bardziej niż kiedykolwiek wcześniej – świadome wielu niekontrolowanych czynników, które rządzą ich łańcuchami dostaw. Podczas gdy przyszłość pozostaje nieprzewidywalna, w Kuehne+Nagel zapewniamy, że istnieje plan B (lub nawet C) na miejscu i rozwijamy skalowalne rozwiązania, które mogą pomóc naszym klientom radzić sobie z niepewnością z łatwością i pewnością siebie.


KOBIETA I eco ŻYCIE: Kakao z mlekiem jaglanym i karobem.\nKasza jaglana posłuży nam do zrobienia mleka jaglanego.\nMleko takie będzie pełne witamin i minerałów. Będzie alkalizować nasz organizm, odflegmiać przy kaszlu. Kasza jaglana jest produktem lekkostrawnym i bez glutenu, a do tego ma właściwości przeciwzapalne i antywirusowe.\nKakao, na które niektórzy mogą być uczuleni zastąpimy karobem gdyż ma więcej wartości odżywczych, witamin i minerałów.\nDrzewo karobowe rośnie w krajach o ciepłym klimacie, m. in. w południowej części Portugalii, południowej Hiszpanii, czy na wyspach Sardynii i Sycylii, a także w Grecji. Ma jadalne strąki z ziarnami, nazywane potocznie „chlebem świętojańskim” lub „chlebem świętego Jana”.\nKarob ekologiczny, jest produktem w 100% naturalnym, nie zawierającym żadnych konserwantów, sztucznych barwników czy nawet cukru. W smaku i z zapachu zbliżony do czekolady, ale nie zawiera on kofeiny, teobrominy czy kwasu szczawianowego (który zawiera np. kakao). Bogaty w węglowodany i taniny.\nAby osłodzić sobie życie i nasze kakao dodamy kilka suszonych daktyli.\nDaktyle są bardzo bogatym źródłem cukrów prostych. Oznacza to, że dostarczają tej energii, która jest najszybciej przyswajana przez organizm.\nDaktyle są bogatym źródłem żelaza, fosforu i magnezu oraz wielu witamin, zawierają tez sporo błonnika.\n8 - 10 suszonych daktyli\nDaktyle moczymy kilka godzin wcześniej w ciepłej wodzie, następnie odsączamy i sprawdzamy czy nie ma w nich pestek. Kasze jaglaną płuczemy w zimnej wodzie ze 2-3 razy, a następnie zalewamy na chwilę wrzątkiem. Wylewamy wodę i wlewamy świeżą, najlepiej przefiltrowaną, około 1,5 – 2 szklanki. Gotujemy ze szczyptą soli do miękkości. Gdy już kasza jest miękka dolewamy około 2 - 3 szklanki wody, wrzucamy daktyle i 1 łyżeczkę karobu. Wszystko razem mieszamy i podgrzewamy aby mieć gorące kakao. Po podgrzaniu przelewamy do naczynia miksującego o wysokich obrotach i miksujemy na gładko, w razie potrzeby dolewamy jeszcze więcej gorącej wody w zależności od tego czy chcemy mieć rzadkie czy gęściejsze kakao.\nAutor: Kobieta i eco Życie o 9.11.16


Odp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #114136 (odpowiedź na #31316) ] sob, 18 styczeń 2014 02:19\nJeśli zrobisz sam sobie belkę i będziesz zadowolony z niej, to chwała Ci za to. Ja tylko uważam, że nie ma lepszego rozwiązania technicznego niż ta belka z Jagody i jeśli chciałbym zrobić coś w podobie to nie da się zmniejszyć kosztów wykonania.\nMimo wielkiego szacunku do Pana Kazimierza to jego wycinarki to nawet największemu wrogowi bym nie polecił...\nJa zdecydowanie wolę belkę od Jagody, dzięki stojakowi montuję belkę, wycinarkę i wygarniarkę.\ntomek6666 - przede wszystkim w elastyczności i bezpieczeństwa pracy, po drugie strasznie duża ta belka, po trzecie nic nie widać co się dzieje pod spodem. Po czwarte trochę musi ważyć. Masz jakiś filmik z pracy z Nią? Bądź lepsze zdjęcia?!\nDysz to nawet nie znam jakie mam, standardowe takie jakie były. Ciśnienie i obroty jak najmniejsze aby oprysk szedł kropelkowo. A bieg to w zależności od dawki. W NH jeżdże 2 w najszybszym przełożeniu obroty kolo 1. Mi również wychodzi mniej więcej 200 l na 1 ha.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #114138 (odpowiedź na #31316) ] sob, 18 styczeń 2014 06:36\nOdpowiadam Ci dido1974 tutaj.Wyciągarka ma mocy aż za dużo.Reakcja na naciśnięcie guzika w panelu jest natychmiastowa.Zatrzymuje się również natychmiast.Prędkość zwijania też jest idealna.Ja mam belkę do drzewek (nie dostosowuje się do terenu)z osłoną do porzeczek,którą używam do porzeczek także ruch belki musi być natychmiastowy i taki jest.Moja wciągarka jest taka http://allegro.pl/wyciagarka-wciagarka-12v-1000-kg-do-quada- 1t-quad-i3859535729.html\nPS.Belka tej ,której używam ma jeden plus nad tymi typowymi do porzeczek.odchyla się we wszystkie strony i nie da się jej uszkodzić.Ale faktem jest,że przy dużym wietrze znosi ciecz.Także przy młodym nasadzeniu jest problem.W sumie jej plus jest także minusem bo się odchylała jak leżały gałęzie.Na jesieni kupiłem podcinacz od Pana Jędrachowicza i boki wycięło także może będzie lepiej.Pozdrawiam.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #117431 (odpowiedź na #31316) ] wto, 25 luty 2014 20:29\nJa mam taką belkę na wzór jagody\n(Rozmiar: 93.77KB, Pobrane 1926 razy)\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #117434 (odpowiedź na #31316) ] wto, 25 luty 2014 20:32\n(Rozmiar: 61.98KB, Pobrane 1916 razy)\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #117435 (odpowiedź na #117431) ] wto, 25 luty 2014 20:32\nJaka cena takiej belki?\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #117438 (odpowiedź na #117435) ] wto, 25 luty 2014 20:36\nJa zapłaciłem 1500 zł ale ja z nim inaczej się rozliczałem a nie wiem ile normalnie kosztuje muszę się podpytać\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #117439 (odpowiedź na #31316) ] wto, 25 luty 2014 20:37\n(Rozmiar: 88.25KB, Pobrane 1908 razy)\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #117561 (odpowiedź na #31316) ] czw, 27 luty 2014 15:26\nJaką funkcję pełnią te dwie sprężyny?\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #117565 (odpowiedź na #117561) ] czw, 27 luty 2014 17:59\nSprężyny równoważą ciężar belki,aby delikatnie opierała się o podłoże,a siłownik musi być w położeniu pływającym....Tak mi się wydaje.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #138935 (odpowiedź na #117565) ] nie, 02 listopad 2014 15:56\nNa jakiej wysokości od ziemi jest zamocowana dysza rozpylacza ta zewnętrzna i ile cm od krawędzi tak aby dobrze dopryskiwała pod krzaka w belce herbicydowej jagoda?\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #138955 (odpowiedź na #31316) ] pon, 03 listopad 2014 12:20\ntak nawiasem kiedy pryskacie glifosatem? teraz czy jeszcze czekacie?\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #138960 (odpowiedź na #138955) ] pon, 03 listopad 2014 14:41\nAle cisza pewnie jeszcze sadzą i sztobrują ja tak wstępnie myślałem końcem tygodnia ale jak będzie pogoda to się jeszcze wstrzymam przyznam się że w tym roku trawa zarosła mi trochę w rzędach ale z tego co widziałem to nie tylko u mnie.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #138966 (odpowiedź na #31316) ] pon, 03 listopad 2014 17:25\nJa już dzisiaj pryskałem bo pogoda sprzyjała.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #138972 (odpowiedź na #31316) ] pon, 03 listopad 2014 19:37\nU mnie również zarosła ja poczekam do przyszłego tygodnia lub połowy misiąca bo chciałem troszkę w krzak psiknąć delikatnie więc może pogoda wytrzyma\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139045 (odpowiedź na #138972) ] czw, 06 listopad 2014 14:45\nJa część prysnąłem wczoraj, a resztę dzisiaj. Troszkę po zbiorach mi zarosła - cena zmotywowała do utrzymywania porzeczki w dobrej kulturze.\n[Uaktualnione dnia: czw, 06 listopad 2014 14:46]\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139050 (odpowiedź na #139045) ] czw, 06 listopad 2014 19:09\nPryskałaś w krzaka czy tylko pasy?\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139055 (odpowiedź na #139050) ] czw, 06 listopad 2014 20:11\nTylko pasy. Jakoś nie mam odwagi dawać w krzaki pomimo, że znajomi tak robią i nie mają widocznych uszkodzeń.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139063 (odpowiedź na #139055) ] pią, 07 listopad 2014 09:16\nJakich dysz używacie? Jakim Ciśnieniem pryskacie? Ile idzie Wam wody na ha?\nJa pryskam C-330M na 900obr, ciśnienie 1 bar i wychodzi około 150 litrów na ha. Dysze niebieskie.\nIle razy do roku wykonujecie oprysk w pasy herbicydowe?\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139065 (odpowiedź na #31316) ] pią, 07 listopad 2014 10:11\nteż mam C330m pryskam na 4 obroty okolo 1300-1400 dysze lechler zółte idzie mi okolo 300l wody mam 4 czasami 5 dysz\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139068 (odpowiedź na #31316) ] pią, 07 listopad 2014 11:33\nUrsus 2812 3 szosowa 700 obr żółte albuzy 2 bary i wychodzi okolo 150l\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139072 (odpowiedź na #139068) ] pią, 07 listopad 2014 13:27\nJa w tym roku zmieniam z niebieskich na żółte 0,2 bo też bym chciał zamknąć się w granicach 150-170L/ha , to jak z tym pryskanie w krzak pryskacie już czy jeszcze czekacie\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139077 (odpowiedź na #31316) ] pią, 07 listopad 2014 14:23\nJa cały czas czekam. Narazie pogode dobrą zapowiadają więc wolę poczekać. Im później tym lepiej\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139086 (odpowiedź na #139077) ] pią, 07 listopad 2014 17:37\nW zeszłym roku robiłem przed samą wigilią. W tym roku pewnie wyjdzie podobnie, bo zimy ni widu ni słychu. Wegetacja trwa nadal, więc nie śpieszyłbym się z opryskiem. Pąki u nasady krzewów zwłaszcza na młodych plantacjach są nabrzmiałe i zielone, a więc wyjątkowo podatne na wchłonięcie glifosatu.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139087 (odpowiedź na #31316) ] pią, 07 listopad 2014 17:48\nNastępny oprysk kiedy robiłeś.Wytrzyma do po kwitnieniu czy jednak nie?Bo szkoda było by lać teraz i na wiosnę poprawiać.\n[Uaktualnione dnia: pią, 07 listopad 2014 17:50]\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139088 (odpowiedź na #139087) ] pią, 07 listopad 2014 18:08\nW czarnych robiłem po kwitnieniu, a w czerwonej Roseccie bodajże przed kwitnieniem, bo było bardzo dużo młodych siewek. Rosetta późno się rozwija i trochę czasu potrzebuje, aby liście zasłoniły pasy herbicydowe.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139089 (odpowiedź na #31316) ] pią, 07 listopad 2014 19:51\nPanowie 15 stopni w dzień a wy chcecie pryskać?! Jeśli chcemy pryskać w krzak to czekamy na temperatury bliskie 0. W poprzednim roku ja pryskałem jakoś przed sylwkiem, czysto było do czerwca.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139123 (odpowiedź na #139089) ] sob, 08 listopad 2014 17:11\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139147 (odpowiedź na #31316) ] nie, 09 listopad 2014 12:43\nna czym polega to pryskanie w krzak ?\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139160 (odpowiedź na #139147) ] nie, 09 listopad 2014 17:25\nW belce jest dodatkowa dysza, która pryska centralnie w karpę korzeniową i w miejsce między krzakami.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139220 (odpowiedź na #31316) ] wto, 11 listopad 2014 09:18\nJa w swojej belce tego nie mam. Mam tylko trzy dysze skierowane centralnie do dołu. Ma ktoś może foto tej dodatkowej dyszy o której pisze Kamlos. Bo może i w swojej bym coś takiego dorobił.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139221 (odpowiedź na #139220) ] wto, 11 listopad 2014 10:18\nZnajomy ma belkę jagody wiadomo jak ona wygląda z tego co widziałem jego porzeczki to ma czysto nie ma trawy nawet w krzakach i mówi że przesunął tylko te zewnętrzną dysze na stałe tak 4-5cm bliżej krawędzi i teraz pryska ok. na necie jest filmik właśnie z taką belką + ciągnik mf i widać jak gość pryska na wiosnę porzeczki aronię widać dokładnie jak właśnie ta zewnętrzna dysza zawaliście ładnie sieje dołem nawet sieje za krzaka myśle że takie rozwiązanie jest wystarczające.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139226 (odpowiedź na #139221) ] wto, 11 listopad 2014 12:30\nPanowie jak możecie to prosił bym o zmierzenie odległości tej zewnętrznej dyszy na jagodzie - wysokość dyszy od ziemi i od zewnętrznej strony , a co do filmu to najlepiej widać od 1min50sek.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139249 (odpowiedź na #139226) ] wto, 11 listopad 2014 19:43\nProszę o adres do tego filmiku z pryskaniem w porzeczke\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139563 (odpowiedź na #31316) ] śro, 19 listopad 2014 23:29\nZnalazłem na olx ciekawą belkę\nCzy ma ktoś może taką i coś o niej może powiedzieć.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139566 (odpowiedź na #139563) ] czw, 20 listopad 2014 08:32\nJak dla mnie to tylko belka Jagody albo jej dokładna kopia , a dlaczego? bo jest idealna\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139577 (odpowiedź na #31316) ] czw, 20 listopad 2014 15:19\nMam praktycznie identyczną. Doskonale sprawdza się w porzeczkach bo podchodzi pod sam krzak bez względu na to ile pędów leży na ziemi. W moich okolicach wielu plantatorów użytkuje takie właśnie belki.\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139581 (odpowiedź na #139563) ] czw, 20 listopad 2014 15:41\nwojti76 napisał(a) dnia śro, 19 listopad 2014 11:29\nWitam ja posiadam belke o Tego Pana, sprawuje sie super mozna pryskać i podczas wiatru,jest szczelna oprysk nie ucieka poza belkę, używam ją do porzeczki i maliny.A i jej zaleta jest cena o polowe niższa niż Jagody.\n[Uaktualnione dnia: czw, 20 listopad 2014 15:43]\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139771 (odpowiedź na #139581) ] wto, 25 listopad 2014 13:51\nPatrząc na pogodę jaka jest i jaka ma być do połowy grudnia to będzie ciężko wykonać oprysk w krzak w tym roku ale ja jakoś to muszę zrobić w grudniu\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139795 (odpowiedź na #31316) ] wto, 25 listopad 2014 20:46\nNie martw się dido nie jesteś sam. Ja tak samo przegapiłem i będę czekał, ale jak sie trafi dobra pogoda chociaż cały dzień to to czekanie zaaowocuje napewno jeszcze lepiej jak wcześniej wykonany oprysk\nOdp: belka herbicydowa do porzeczek [wiadomość #139852 (odpowiedź na #139795) ] czw, 27 listopad 2014 19:37\nCzym będziesz pryskał glifosat+chwastox extra czy masz sprawdzone inne środki ?


Stardoll i My: SALE 106%\nMilena Stardoll 29 stycznia 2016 23:59\nSally11l 30 stycznia 2016 00:25\nMi również nic nie wpadło w oko. :D\nLadyTramp41 30 stycznia 2016 00:53\nJa kupiłam jedną rzecz.\nCrushmount 30 stycznia 2016 01:02\nA u mnie w Starbazaarze sukienki Chanel i DKNY na sprzedaż po adekwatnych cenach :) + projekt fryzury inspirowany Małą Syrenką. Zapraszam!\nAngelika Witoslawska 30 stycznia 2016 07:44\nZaprszam do mnie, markowe ciuchy w oryginalnych cenach oraz fryzury. :)\nMalinaSekret111 30 stycznia 2016 09:31\nRaczej nic nie kupię z bazarów koleżanek\nKowai Koneko 30 stycznia 2016 14:18\nPodobają mi się dwie rzeczy, ale nie wiem czy je kupię. ZuZia_ZaPi\nchoco-kiss 30 stycznia 2016 22:41\nNic mi nie wpadło w oko, ale jeszcze przejrzę. Zapraszam do mnie :)\nAnonimowy 1 lutego 2016 08:02


MALEWICZ Kazimierz - Galeria Sztuki ATTIS\n/ MALEWICZ Kazimierz\nKazimierz Malewicz urodził się w 1878 roku, zmarł w 1935 roku. Był awangardowym malarzem i teoretykiem sztuki. Edukację artystyczną rozpoczął w Kijowskiej Szkole Rysunkowej. W latach 1903-1910 uczył się w moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Budownictwa równocześnie doskonaląc warsztat w pracowni Rehrberga. Na początku swojej kariery był związany z kilkoma rosyjskimi ugrupowaniami artystycznymi: Gołubaja roza, Zołotoje runo, Bubnowyj walet oraz Oslinyj chwost. Przełomowym dla jego twórczości ukazał się rok 1913, kiedy powstało jego najbardziej kontrowersyjne płótno „Czarny kwadrat na białym tle”. Na tym właśnie dziele artysta oparł wymyśloną przez siebie koncepcję sztuki, którą nazwał suprematyzmem. Był to nurt w sztuce abstrakcyjnej, który odrzucał tradycyjne formy wyrażania ekspresji w dziele sztuki. Swoje założenia artysta opublikował w traktacie „Ot kubizma i futurizma k supriematizmu. Nowyj żywopisnyj riealizm”. Po rewolucji październikowej Malewicz zaangażował się w działalność pedagogiczną. Wykładał w moskiewskiej Wyższej Szkole Artystycznej, kierował Ludową Szkołą Sztuk Pięknych w Witebsku (1919-1921) oraz Instytutem Kultury Artystycznej w Leningradzie (1923-1926). Jego twórczość obejmuje obrazy i kompozycje przestrzenne. We wczesnych latach swojej twórczości artysta czerpał ze stylistyki kubizmu i fowizmu. Po 1913 roku całkowicie poświęcił się suprematyzmowi.


Cracovia Półmaraton Królewski 2019. Ponad 8 tysięcy biegaczy na starcie przy Tauron Arenie Kraków [ZDJĘCIA ZE STARTU] | Gazeta Krakowska\nCracovia Półmaraton 2019 - zdjęcia i wyniki Aneta Żurek\nStart poprzedziła rozgrzewka, którą poprowadził Grzegorz Sudoł, wielokrotny medalista mistrzostw Polski w chodzie sportowym, a dziś pracownik naukowo-dydaktyczny AWF w Krakowie.\nBiegacze rywalizują podczas pięknej pogody (16 stopni Celsjusza, 68 procent wilgotności powietrza, brak wiatru). Emocje udzieliły się im już na starcie, każdy chce bowiem pokonać dystans o długości 21 097,5 m. Przejdź do galerii.\npółmaraton Kraków bi...\nPółmaraton Kraków zd...\nDzisiaj (11 listopada 2019r.) na Potrójnej w Beskidzie Małym było biało-czerwono i... biało. Pod biało-czerowną flagą grupa mieszkańców wsi u podnóża pasma, jak co roku zebrała się by pośpiewać. W tym roku było wyjątkowo, bo w wczoraj i w nocy spadło dużo śniegu. Cała góra pokryt...\nrocznica egzekucji a...\nkawalerzyści z libią...\n11 listopada 1941 roku, celowo w rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości, Niemcy przeprowadzili egzekucję, zabijając 100 więźniów prawie samych Polaków. Ich pamięć uczcili kawalerzyści z Libiąża


Klimatyzacja - ile kosztuje, jak działa, czy to sie opłaca - http://szkola-abc.edu.pl/\nDodane: 11-10-2017 07:52\nTrening z suplementacjąPracujesz za granicą? Zobacz jak dojechaćClassical molding - good idea!Co musisz wiedzieć o treningu z suplementacjąCiekawy artykuł o wspinaczce - sporo faktówJak działa sauna? Krótko o parowych łaźniachZyskująca popularność usługa doradztwa prawnegoOgrzewanie podczerwieniąNa co komu geodeta? Praca i obowiązki geodety.Leczenie kanałowe - nowe metody czyli endodoncjaPolskie prawo bywa skomplikowaneO urządzaniu ogrodów w różnych stylachRóżne metody i oferty na pozycjonowanie. Jak wybrać dobrą?Dla kogo są medyczne opracowania statystyczne?BHP WarszawaWarto zatrudnić hostessę?O dywanachBoisz się stomatologa? Nie ma czegoAlternatywne metody naprawy autaDentysta ZabrzeJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaWypożyczalnia halKrótko o panelach fotowoltaicznych i energii ze słońcaZ punktu A do punktu B, jak podróżować?Mieszkanie - marzenie do spełnienia!Nasza kuchnia regionalna - egzotyka na wyciągnięcie rękiKilka faktów na temat chłodnictwaKrótko o pracach wykończeniowych w ogrodzieJedziemy do warsztatu samochodowegoDobra alternatywa dla kanalizacji


Parafia Ewangelicko-Augsburska w Suwałkach – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 54°05′31,276″N 22°56′15,305″E/54,092021 22,937585\nAdres ul. Kościuszki 12, 16-400 Suwałki\nFilie Gołdap (kaplica św. Trójcy)\nProboszcz ks. Dawid Banach\n54°05′31,276″N 22°56′15,305″E/54,092021 22,937585\nParafia Ewangelicko-Augsburska w Suwałkach – luterańska parafia w Suwałkach, należąca do diecezji mazurskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP. Jej siedziba mieści się przy ulicy Kościuszki. Pod względem terytorialnym obejmuje miasto Suwałki oraz powiaty augustowski, sejneński, suwalski, olecki i część gołdapskiego. Posiada kaplicę filialną w Gołdapi.\nSuwałki[edytuj | edytuj kod]\nLudność ewangelicka zamieszkująca okolice Suwałk składała się w większości z Mazurów, przybyłych na te tereny głownie z Olecka, w wyniku kolonizacji rozpoczętej od 1793. We wsi Chmielowka zamieszkało wtedy czterdzieści rodzin osadników. Dzięki zabiegom ks. Andrzeja Grabowskiego została tam utworzona parafia luterańska, a jej oficjalna działalność rozpoczęła się w 1802 i pozyskała równocześnie stałego duszpasterza. Nabożeństwa prowadzone były w wynajmowanych lokalach.\n1 sierpnia 1838 siedziba parafii została przeniesiona do Suwałk, a jej pierwszym proboszczem został ks. Fryderyk Wilhelm Grabowski. W latach 1839–1841 wybudowano kościół Świętej Trójcy. Kolejnym proboszczem został ks. Władysław Wernic, który obejmował stanowisko w latach 1884-1913. Po nim funkcję tę pełnił ks. Oskar Loppe.\nW 1921 parafia suwalska liczyła 2794 wiernych, posiadała ponadto filiały w Augustowie z 205 wiernymi oraz w Sejnach, do którego należało 313 członków. Przed wybuchem II wojny światowej liczba członków wzrosła do ok. 4500, licząc razem z filiałami. Od 1925 stanowisko proboszcza objął ks. Wilhelm Borkenhagen, które piastował do 1943.\nW 1941 władze okupacyjne uznały wszystkie osoby wyznania ewangelickiego za Niemców i zmusiły do podpisania Volkslisty. Osoby niezgadzające się na to były wysiedlane na terytorium Generalnego Gubernatorstwa bądź więzione.\nPo zakończeniu II wojny światowej w 1945 budynek ewangelickiego kościoła został przejęty przez wiernych kościoła rzymskokatolickiego. Na skutek wysiedleń nastąpił również znaczny spadek liczby członków parafii. W 1947 Suwałki zamieszkiwało 101 ewangelików.\nŻywcie religijne było tu na nowo organizowane przez ks. Baertoldta Rückerta z parafii w Piszu, który prowadził pierwsze powojenne nabożeństwa.\nNa mocy decyzji sądu, kościół św. Trójcy w Suwałkach został w 1952 zwrócony ewangelikom bez wyposażenia, natomiast świątynia w Sejnach pozostała katolicka. Pierwsze nabożeństwo w odzyskanym suwalskim kościele zostało propowadzone przez ks. Rückerta 22 czerwca 1952. Obraz ołtarzowy z suwalskiego kościoła przedstawiający Ostatnią wieczerzę oddano parafii w 1954.\nKolejnym duszpasterzem miejscowych ewangelików został ks. Eugeniusz Sauter z parafii w Wydminach. Czynił on starania o zorganizowanie na plebanii mieszkania dla księdza, jednak władze kościelne nie zdecydowały się na wysłanie tu własnego duchownego. W czerwcu 1954 pomieszczenia mieszkalne w budynku plebanii zostały wynajęte.\nDo następnych duchownych obsługujących parafię należeli ks. Maksymilian Cybulla z parafii w Rynie, ks. diakon Czesław Gostomski z Olecka, ks. Emil Żmijewski z parafii w Węgorzewie i ks. Jerzy Drzewiecki z parafii w Ełku. Natomiast od sierpnia 1964 do roku 1970 funkcję duszpasterza zboru sprawował ks. Otton Jaworski. W 1965 liczba luteran w mieście osiągnęła około 200, w późniejszym okresie kadencji ks. Jaworskiego spadła do 170 osób.\nW listopadzie 1970 suwalska parafia została zdegradowana do stacji kaznodziejskiej podległej parafii w Ełku.\nNastępcą ks. Jaworskiego na stanowisku duszpasterza w Suwałkach został ks. Władysław Pilch, proboszcz parafii w Mikołajkach.\nW 1973 powstała inicjatywa wybudowania w Suwałkach plebanii. W tym czasie została wystosowana prośba jednego z suwalskich księży rzymskokatolickich o przekazanie mu zarządu nad kościołem ewangelickim, określane w piśmie jako jego wypożyczenie, motywowane rzekomą troską o stan techniczny budynku. Ewangelicy mieli zachować prawo do prowadzenia nabożeństw w świątyni, jednak jedynie w ustalonych wcześniej godzinach.\nAdministracja nad parafią w Ełku wraz z podległa jej stacją kaznodziejską w Suwałkach została w lipcu 1975 objęta przez giżyckiego proboszcza ks. Janusza Jaguckiego.\nSuwałki stały się siedzibą parafii w 1982 w wyniku przemianowania parafii w Ełku na parafię w Suwałkach i przeniesienia jej siedziby. Spowodowane to było faktem zamieszkania tam znacznie większej liczby wiernych niż w Ełku, a także posiadaniem własnej świątyni. Ełcki zbór użytkował wówczas jedynie wynajętą część kaplicy należącej do kościoła prawosławnego. Ełk i Gołdap stały się wówczas stacjami kaznodziejskimi parafii w Suwałkach.\nW 1984 powrócono do pomysłu budowy w Suwałkach plebanii, którą miał zamieszkiwać własny duchowny. W lipcu 1985 pracę w parafii rozpoczął magister teologii Jerzy Below, odbywający tu praktykę kandydacką. W związku z tym proboszcz-administrator ks. Janusz Jagucki zwrócił się z prośbą do Urzędu Miejskiego w sprawie umożliwienia zamieszkania praktykanta w dawnym budynku plebanii.\nKsiądz Jagucki pełnił stanowisko administratora suwalskiej parafii do 30 września 1986, kiedy to zrezygnował z tej funkcji, a zarząd nad zborem został przekazany ks. seniorowi Pawłowi Kubiczkowi. Od października 1986 miejscowych wiernych obsługiwał ks. Jerzy Below, przyjeżdżający z Rynu.\n21 listopada 1986 została zakupiona nieruchomość przy ul. Mereckiego, którą przystosowano na plebanię. Posługę duszpasterską w Suwałkach ks. Below pełnił do końca 1986. Zastąpił go praktykant Paweł Kubiczek, a później Piotr Sitek, który pracował tu do listopada 1987. Administracja nad parafią w 1988 powróciła do ks. Janusza Jaguckiego\nParafia pozbawiona była proboszcza na miejscu od czasu II wojny światowej do 1 października 1991, kiedy funkcję proboszcza-administratora objął ks. Piotr Sitek, następnie wybrany na stanowisko jej pierwszego powojennego proboszcza. Parafia liczyła wówczas około 100 wiernych. Ksiądz Sitek pełnił ten urząd do sierpnia 1997. Jego następcą, najpierw jako administrator, a później proboszcz, został w okresie od 1 września 1997 do 31 października 2007 ks. Robert Penczek. Później administrację nad parafią objął ks. Tomasz Wigłasz z parafii w Białymstoku, a praktykę kandydacką pełnił tu Dawid Banach. Po ordynacji, od stycznia 2015 ks. Banach przejął stanowisko proboszcza-administratora, a 24 listopada miała miejsce jego instalacja na proboszcza.\nAugustów[edytuj | edytuj kod]\nNieliczna społeczność ewangelicka w Augustowie pozyskała na potrzeby zboru w 1819 budynek mieszczący wcześniej magazyn furażowy. Obiekt ten został jednak w 1833 przekstałcony w wojskowy magazyn, wobec czego w 1833 członkowie miejscowego zboru skierowali wniosek do namiestnika Iwan Paskiewicz o zezwolenie na budowę ewangelickiego kościoła. Wobec wydanej zgody, w 1838 zakupiona została potrzebna działka, a budowę drewnianej świątyni przeprowadzono w latach 1840-1841. W kolejnych latach trwały prace wykończeniowe.\nW 1910 duszpasterzem miejscowych wiernych został ks. superintendent Władysław Wernitz. Natomiast według statystyki z 1921 zbór stanowił filiał podległy parafii w Suwałkach, administrowany przez tamtejszego proboszcza i liczył 205 wiernych. Do jego majątku, oprócz kościoła, należał również dom z ogrodem.\nKościół ewangelicki w Augustowie został zniszczony w trakcie II wojny światowej. Nie doszło do jego odbudowy. Wierni z Augustowa uczęszczają na nabożeństwa do kościoła w Suwałkach.\nGołdap[edytuj | edytuj kod]\nDawny kościół ewangelicki w Gołdapi, obecnie konkatedra rzymskokatolicka\nPierwsza wzmianka o rezydującym tu ewangelickim proboszczu pochodzi z 1568. Nabożeństwa prowadzone były w domach wiernych lub w tymczasowej drewnianej kaplicy do około 1570. Wydany wówczas przywilej lokacyjny Gołdapi zapewniał parafii ziemię pod budowę kościoła, na urządzenie cmentarza oraz powstanie budynków probostwa, wikarówki i szkoły. Gotycki kościół ewangelicki w Gołdapi został wybudowany w drugiej połowie XVI wieku. Natomiast w dokumencie z 1585 burmistrz miasta pisze o niemożliwości postawienia budynków dla duchownych oraz z szkoły w wyniku biedy panującej w mieście. W wyniku braków w wyposażeniu tutejszej świątyni, polecono je przekazać przez parafie w Tapiewie i Ragnecie.\nGranice parafii były niestałe, a wsie do niej należące zmieniały przynależność pomiędzy Gołdapią, a Grabowem. Ostatecznie przynależność administracyjna poszczególnych miejscowości została określona w 1591.\nWedług pisma proboszcza Wawrzyńca Buchholza z 22 października 1589 kościół pozostawał nadal nieukończony, brakowało na nim dachu. Duchowny zwracał się z prośbą o pomoc finansową i budowę dachu. Parafia i mieszkańcy nie dysponowali stosownymi środkami na ten cel. W kolejnym dokumencie ksiądz donosił, że kościół został pokryty w połowie słomą, przez którą przesiąkał jednak deszcz. 3 marca 1590 parafii podarowano dachówki. Świątynia wielokrotnie ulegała w kolejnych latach zniszczeniom w wyniku kilku pożarów oraz najazdów wojsk. Była ona odbudowywana i powiększana.\nNiedaleko kościoła zlokalizowany został cmentarz. Kiedy w 1782 zabronione zostały pochówki w obrębie murów miejskich, założona została nowa nekropolia położona w sąsiedztwie Bramy Wystruckiej.\nDrugi kościół ewangelicki na terenie miasta został wzniesiony w 1860 na środku miejskiego rynku. Była to budowla w stylu neogotyckim i posiadała wysoką wieżę.\nWedług danych z lat 20. XX wieku w Gołdapi oraz w polskich miejscowościach zamieszkiwało około 14 000 ewangelików.\nW wyniku działań wojennych, w 1944 starszy kościół ewangelicki został ostrzelany i spalony, a jego ruiny rozebrano. Rok później został zniszczony również nowy kościół na rynku.\nNabożeństwa na terenie miasta nie odbywały się do 1955. 17 sierpnia tego roku ks. Czesław Gostomski zamieszkały w Mrągowie wystosował prośbę do Powiatowej Rady Narodowej w Gołdapi o pozwolenie na organizację nabożeństwa w dniu 4 września 1955 oraz o pomoc w pozyskaniu miejsca na ten cel. Zgodę uzyskano, toteż od tego dnia posługi wznowiono i prowadzone były one w jednym z pomieszczeń zlokalizowanych w mieszkaniu prywatnym jednej z parafianek. Wówczas miasto wraz z okolicami zamieszkiwało około 300 wiernych, z czego 200 osób stanowili przybysze z Suwalszczyzny.\nW 1955 zostały rozebrane pozostałości nowego kościoła ewangelickiego.\n1 listopada 1955 ks. Czesław Gostomski został administratorem gołdapskiego zboru, dojeżdżając nadal z Mrągowa. Rok później przeniósł się do Olecka i stamtąd przybywał do Gołdapi. W czerwcu 1956 parafia oficjalnie otrzymała użytkowane przez nią pomieszczenie, w którym po remoncie urządzono kaplicę, poświęconą 15 lipca 1956. W uroczystości oprócz ks. Gostomskiego wziął udział ks. konsenior Władysław Pilch.\nLiczba członków miejscowej społeczności ewangelickiej zmniejszała się w związku z wyjazdami. Po opuszczeniu kraju przez ks. Gostomskiego zborem zaopiekował się ks. Emil Żmijewski z parafii w Węgorzewie. W 1963 zbór liczący 39 wiernych został przekształcony w stację kaznodziejską parafii węgorzewskiej.\nW 1963 właścicielka domu, w którym znajdowała się kaplica, z powodu wyjazdu do RFN przekazała całą nieruchomość na rzecz skarbu państwa. 28 sierpnia tego roku ks. konsenior Edward Busse z upoważnienia Rady diecezji mazurskiej podpisał dziesięcioletnią umowę dzierżawy przez Kościół Ewangelicko-Augsburski w PRL całego domu wraz z działką oraz znajdujących się na niej budynków gospodarczych. Od 1963 z kaplicy korzystali również wierni kościoła prawosławnego. Z powodu napięć między dwoma wspólnotami, z dzielenia kaplicy zrezygnowano.\nW końcu 1963 ks. Żmijewski wyjechał, w związku z czym administrację nad gołdapską stacją kaznodziejską przejęła parafia w Ełku. W lipcu 1970 zarząd nad zborem przekazano parfafii w Giżycku.\nOstatecznie 29 czerwca 1971 parafia otrzymała wynajmowaną nieruchomość na własność. Od 1980 administracja nad zborem w Gołdapii powróciła do parafii ełckiej, w 1982 przemianowanej na parafię w Suwałkach.\nW latach 1981-1984 stary kościół ewangelicki został odbudowany jako świątynia rzymskokatolicka.\nPierwszym oleckim duszpasterzem ewangelickim był ks. Wawrzyniec Prostka, pełniący urząd w latach 1552-1581. Parafia została uruchomiona w Olecku w momencie założenia miasta w 1560. Pierwszy kościół ewangelicki powstał na wzgórzu pośrodku rynku. Do jego budowy użyto drewna, w związku z tym wielokrotnie padał ofiarą pożarów.\nTutejszym proboszczem w latach 1588-1589 pozostawał ks. Jan Schenckenberg, a jego następca w okresie 1589-1625 został ks. Jan Kupzau. W 1625 sprawował ten stanowisko to objął ks. Andrzej Meyer, a następnie w latach 1636-1657 ks. Daniel Schultz. Kolejnym duszpasterzem parafii był w okresie 1658-1663 pochodzący z Polski ks. Stefan Ferdynand de Poniatowa Poniatowski, będący konwertytą z katolicyzmu – pełnił on wcześniej duchownego rzymskokatolickiego. W 1664 funkcję proboszcza objął ks. Jan Molerus.\nOkoło 1818 została utworzona diecezja ze stolicą w Olecku, której terytorium zbliżone było do obecnych granic powiatu oleckiego.\nStanowisko miejscowego proboszcza w okresie 1820-1837 pełnił ks. August Fryderyk Czygan, który był założycielem i redaktorem misyjnej polskojęzycznej gazety Nowiny o Rozszerzaniu Wiary Chrześcijańskiej. Czasopismo wydawane było szwabachą.\nNa synodzie diecezjalnym w 1836 uchwalono potępienie germanizacji w placówkach oświatowych na terenie Mazur, określając ją jako niezgodą z wartościami chrześcijańskimi oraz prawami człowieka.\nPo ks. Czyganie kolejnymi duszpasterzami byli ks. Ernst August Stern (1837-1865), ks. Ludwik Schellong (1865-1868), ks. Ernst Teodor Teschner (1898-1921), ks. Herman Rudolf Niklas (1921-1930) i ks. Ernst Wilamowski.\nW latach 20. XX wieku olecka parafia skupiła około 10 000 wiernych i pod jej zarządem działała stacja socjalna oraz dom opieki.\nW 1945 budynek kościoła został zniszczony, a plebania zajęta przez biura PUR. Po zakończeniu wojny opiekę duszpasterską nad miejscowymi ewangelikami w roztoczył ks. Emil Dawid z parafii w Giżycku. Do lipca 1948 w pracy w Olecku pomagał mu dojeżdżający z Wydmin ks. diakon Edmund Schajer. Następnie administrację nad zborem przekazano ks. Bertoldowi Rückertowi z parafii w Piszu. Według stanu z 1949 w miasto wraz z okolicznymi miejscowościami liczyło około 1700 wiernych. Nabożeństwa prowadzone były w kaplicy położonej w jednym z budynków dawnego kompleksu zabudowań parafialnych. W 1954 rozebrane zostały ruiny kościoła, a na jego miejscu został w późniejszym okresie wybudowany rzymskokatolicki kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.\nOd 1955 kolejnym administratorem parafii w Olecku został ks. Maksymilian Cybulla z parafii w Rynie. Do pomocy wyznaczony mu został ks. diakon Czesław Gostomski z Mrągowa, którego mianowano pełniącym obowiązki administratora zboru. Planowano, aby duchowny ten zamieszkał na terenie miasta. W 1955 wystosował on podanie do ks. seniora Edmunda Friszke o przekształcenie Olecka w niezależną parafię. Ksiądz Gostomski czynił starania o pozyskanie od władz powiatowych mieszkania w Olecku, w tej sprawie pismo do białostockiego Wydziału do Spraw Wyznań przesłał również senior Friszke. Mieszkanie zostało przekazane w 1956, jednak ostatecznie duchowny nie przyjął go ze względu na niezadowalający stan.\n22 lipca 1955 w oleckiej kaplicy miała miejsce konfirmacja 11 osób, którą uświetnił występ miejscowego chóru, któremu dyrygował Maks Reske.\nKsiądz Gostomski zamieszkał w Olecku we wrześniu 1956 w domu miejscowych parafian, czyniąc cały czas wysiłki o pozyskanie własnego lokalu i kierując podania do różnych organów państwowych. Wskazywał na potrzebę odzyskania przez zbór dawnego budynku Społeczności Chrześcijańskiej położonego w sąsiedztwie obecnej kaplicy, zlokalizowanej 100 m dalej plebanii, jak również dwurodzinnego domu piętrowego mieszczącego wcześniej mieszkania wdów po pastorach.\nW piśmie z marca 1957 duszpasterz wspominał o masowych wyjazdach wiernych parafii - w ostatnim miesiącu przed jego wystosowaniem kraj opuściło 121 osób, a kolejne posiadały już wezwanie do wyjazdu. W maju 1957 również ks. Gostomski zdecydował o opuszczeniu Polski, na skutek czego zarząd nad parafią objął ks. Edward Busse z parafii w Mrągowie. W 1962 parafia w Olecku została przekształcona na zbór podległy Mrągowu. Od tego samego roku duszpasterzem oleckich wiernych został ks. Jerzy Drzewiecki zamieszkały w Ełku. Pracę w Olecku prowadził do 1964, kiedy został zastąpiony przez ks. Ottona Jaworskiego, również z Ełku.\nW 1967 olecki zbór przemianowano na stację kaznodziejską parafii w Ełku. Ks. Jaworski zajmował się zborem do listopada 1970, a następnie administrację przekazano ks. Władysławowi Pilchowi z parafii w Mikołajkach. Stacja kaznodziejska liczyła wówczas 21 wiernych. Następnie wróciła ona do parafii ełckiej, administrowanej przez ks. Janusza Jaguckiego, proboszcza parafii w Giżycku. Nie organizowano już wówczas nabożeństw w Olecku, a piętrowy dom w którym działała wcześniej kaplica został 29 września 1975 zbyty na rzecz skarbu państwa.\nDo wznowienia prowadzenia nabożeństw na terenie Olecka doszło w 1992 i prowadził je ks. Piotr Sitek z parafii w Suwałkach. Odbywały się one w wynajmowanym lokalu. Od momentu braku możliwości sprawowania nabożeństw w tym pomieszczeniu, oleccy ewangelicy otoczeni opieką duszpasterską duchownych z Suwałk dojeżdżają do tamtejszego kościoła lub filialnej kaplicy w Gołdapi.\nSejny[edytuj | edytuj kod]\nDawny ewangelicki kościół filialny w Sejnach, obecnie rzymskokatolicki\nBudowa kościoła ewangelickiego w Sejnach została umożliwiona dzięki zgodzie udzielonej w 1843 przez carycę Aleksandrę Romanową. Dzięki jej dotacji został w 1844 wybudowany dom modlitwy, gdzie początkowo odbywały się nabożeństwa, jak również dwa obiekty mieszkalne. Nabyto także działkę na urządzenie ogrodu. W 1844 wniesiono budynek kościoła. Miejscowy zbór należał jako filiał do parafii w Suwałkach. W 1880 skupiał 721 wiernych, którzy stanowili 151 rodzin. Było to 480 osób narodowości niemieckiej i 241 polskiej.\nNa przełomie XIX i XX wieku nastąpił znaczny spadek liczby członków zboru na skutek ich wyjazdów zarobkowych, przede wszystkim do Stanów Zjednoczonych.\nPodczas I wojny światowej miejscowi ewangelicy zostali przez rosyjskie władze uznani za zwolenników Prus i oskarżeni o szpiegostwo. Luteranie wszystkich narodowości byli wysiedlani w głąb Rosji, a mężczyźni wcielani do rosyjskiej armii.\nW 1921 do filiału należało 313 wiernych. Do 1938 liczba ta wzrosła do poziomu 400 osób. W końcu lat 30. XX wieku tutejsi wyznawcy byli oskarżani przez polską administrację o sympatie z III Rzeszą, w związku z czym na przełomie lat 1938-1939 policja wraz z Korpusem Ochrony Pogranicza przygotowała listy podejrzanych osób narodowości niemieckiej.\nPo nastaniu okupacji sowieckiej w 1939 większość z sejneńskich ewangelików została uwięziona przez Rosjan, a następnie przekazana Niemcom i przez nich zwolniona. Po przejęciu zarządu okupacyjnego nad tym terytorium przez III Rzeszę, w marcu 1941 wszystkie osoby wyznania ewangelickiego zostały uznane z Niemców i pod groźbą internowania lub przesiedlenia do Generalnego Gubernatorstwa zmuszano ich do podpisania volkslisty. Niepodpisujący zostawali również wysyłani do obozów koncentracyjnychj.\nW okresie okupacji nabożeństwa w kościele filialnym w Sejnach nie odbywały się, z uwagi na to, że nie zgodzono się na prowadzenie ich w języku niemieckim. Poskutkowało to również przewiezieniem oponentów do obozów koncentracyjnych.\nW 1945 sejneński kościół ewangelicki wraz z pozostałymi zabudowaniami zborowymi został zajęty przez katolików i urządzono w nim świątynię garnizonową. Następnie został przeznaczony na kościół pomocniczy.\nParafia w 2018 liczyła około 100 wiernych, z czego w samych Suwałkach około 20 osób. Nabożeństwa w kościele św. Trójcy odbywają się w każdą niedzielę i święta. W świątyni organizowane są również koncerty.\nDo parafii należy również filiał w Gołdapi z kaplicą św. Trójcy, w której nabożeństwa sprawowane są w pierwszą, trzecią i piątą niedzielę miesiąca oraz w święta.\nPrzy parafii działa biuro ewangelickiego kapelana wojskowego.\n↑ a b c d e Ewangelicy na Suwalszczyźnie. „Dwutygodnik Suwalski”, 30 października 2017.\n↑ a b c Luteranie.pl - Parafie - Suwałki\n↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Agata Szkopińska. Obecna nieobecność. Ewangelicy na Sejneńszczyźnie. Dziedzictwo kulturowe jako źródło historii. „Civitas Hominibus: rocznik filozoficzno-społeczny”. 8, s. 77-85, 2013. Wydawnictwo Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi. ISSN 1896-1819.\n↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q Bażanowski 2019 ↓, s. 219-224, tom II.\n↑ a b c Stefan Grelewski: Wyznania protestanckie i sekty religijne w Polsce współczesnej. Lublin: 1937, s. 243-244.\n↑ RudolfR. Bażanowski RudolfR., Kościoły i parafie diecezji mazurskiej. Przeszłość i teraźniejszość. Tom I, Olsztyn: Mazurskie Towarzystwo Ewangelickie, 2019, s. 126, ISBN 978-83-941294-2-2 .\n↑ Ks. por. Dawid Robert Banach Proboszczem w Suwałkach. diec.mazurska.luteranie.pl, 26 listopada 2019. [dostęp 2021-07-21].\n↑ a b c d Bażanowski 2019 ↓, s. 9-10, tom I.\n↑ a b c d Andrzej Grzybkowski. Kościoły ewangelickie w Baniach Mazurskich i Gołdapi. „Komunikaty Mazursko-Warmińskie”, s. 202-211, 1970.\n↑ a b Konkatedra NMP Matki Kościoła w Gołdapi. historia.luter2017.pl. [dostęp 2021-07-22].\n↑ a b Jan Modzalewski o „białym” kościele. goldap.org.pl, 1 maja 2016. [dostęp 2021-07-22].\n↑ a b c d e f g h i Bażanowski 2019 ↓, s. 162-168, tom I.\n↑ Nowy kościół ewangelicko-augsburski w Gołdapi (nieistniejący). historia.luter2017.pl. [dostęp 2021-07-22].\n↑ a b c d e f g h i j k l Bażanowski 2019 ↓, s. 406-412, tom I.\n↑ a b Sieć parafialna i życie religijne. www.olecko.info, 29 października 2006. [dostęp 2021-07-22].\n↑ Olecko – Parafia pw. Najświętszej Marii Pany Królowej Polski. diecezjaelk.pl. [dostęp 2021-07-22].\n↑ Bażanowski 2019 ↓, s. 164, tom II.\n↑ a b Iwona Danilewicz: Chcemy być cząstką tej społeczności. Wywiad z ks. Dawidem Banachem, proboszczem parafii ewangelicko-augsburskiej w Suwałkach. Niebywałe Suwałki, 31 stycznia 2018. [dostęp 2019-08-10].\nRudolfR. Bażanowski RudolfR., Kościoły i parafie diecezji mazurskiej. Przeszłość i teraźniejszość, Olsztyn: Mazurskie Towarzystwo Ewangelickie, 2019, ISBN 978-83-941294-2-2 .\nZbory protestanckie w Suwałkach\nParafie w diecezji mazurskiej


Wielkanocne tradycje - Muzeum Ziemi Wieluńskiej\nHistoria święcenia pokarmu datowana jest na VIII w. W Polsce, zwyczaj ten, znany jest od końca XIV w. Święcono wówczas wszystko, co przeznaczone było do spożycia w czasie świąt wielkanocnych. Z racji święcenia pokarmu w dużych ilościach nie było możliwości zaniesienia go do kościoła. Pokarmy święcono wówczas w domach. Na przestrzeni wieków zmieniała się ilość oraz wielkość święconych potraw. W XIX w. święcenie pokarmów w domach odbywało się najczęściej w dworach szlacheckich. Na dziedzińcu dworu zbierali się włościanie z dużymi koszami, w których znajdowało się wielkanocne jadło. Jedzenie ze święconki przeznaczone było do spożycia przez cały dzień, dlatego święcono w tak dużych ilościach. Z czasem i ten zwyczaj przeszedł do historii. Coraz mniejsze, „symboliczne”, koszyczki z jedzeniem zanoszono do świątyń w celu dokonania poświęcenia pokarmów przez kapłana. Na terenie ziemi wieluńskiej w wielu miejscowościach, które nie mają swojej świątyni, a do kościoła parafialnego jest parę kilometrów, dalej kultywowane jest zwyczaj święcenia pokarmów pod przydrożnymi krzyżami i kapliczkami.\nNa naszym terenie, w koszykach przystrojonych borówczywiem musiały się znaleźć: chleb, wędliny, ciasto drożdżowe, sól, masło, chrzan tarty, jajka, słonina i ziemniaki. Nie mogło zabraknąć cukrowego baranka. Nie wszystkie produkty spożywcze można było od razu w całości zjeść podczas wielkanocnego śniadania. Poświęconych ziemniaków nie zjadano, ale sadzono. Owinięte białym płótnem leżały na wozie między innymi ziemniakami przeznaczonymi do sadzenia. Gospodyni przed wyjazdem w pole święciła wodą cały wóz, wypowiadając formułę: rośnita tu, aby was kopa była i jadła dla każdego starczyło. Pole zasadzone ziemniakami należało posypać łupinkami z poświęconych jajek, co zapobiegało „parchom” na młodych kartoflach. Bydło wypędzane po raz pierwszy na pastwiska (starano się przestrzegać daty 24 kwietnia – św. Wojciecha) kropiono święconą wodą, okadzano dymem z wianków święconych w oktawę Bożego Ciała oraz nacierano słoniną ze święconki i uderzano gałązkami z niedzieli palmowej.\nJajka wielkanocne wkładane do koszyczka, symbolizujące odradzające się życie, na terenie ziemi wieluńskiej, nigdy nie były specjalnie dekorowane. Najczęstszą dekoracją to jednobarwnie malowane w naturalnych barwnikach. Nazywano je „byczkami”. Najchętniej gotowano jajka w łupinkach cebuli, zielonym młodym zbożu, w korze dębu czy razem z czerwonymi buraczkami.


Znacznie częściej zdarza się wymieniać pokojowe skrzydła drzwiowe, których wybór może być podporządkowany przede wszystkim względom estetycznym - w przypadku przearanżowania wystroju, może zajść konieczność ich wymiany. Zawsze dokłada wszelkich starań, aby w miłej atmosferze otrzymał najwyższą jakość oferowanych usług. Do pokrycia natomiast używa się blachy, np. w garażach , czy wspomnianych już halach, dachówek ceramicznych lub cementowych, głównie w budownictwie mieszkaniowym, poza tym blachodachówki, papę. W wyniku doświadczeń nabytych przez lata wyspecjalizowaliśmy się w pracach dekarskich, blacharskich, dekarsko - blacharskich, w pracach konstrukcyjnych dachów, więźbach, domów oraz budynków w technologii drewnianej i tradycyjnej. Indywidualna cena za mycie dachu jest również uzależniona od regionu naszego kraju.\nNasi fryzjerzy styliści są do dyspozycji w zakresie doboru fryzur i koloryzacji zgodnie z najnowszymi trendami w sztuce fryzjerstwa. Zapewniają one nie tylko estetyczny wygląd, ale gwarantują również doskonałe ocieplenie pomieszczenia. Ale czy taki remont dachu zawsze jest konieczny? dachu: krycie dachu papą od nowa czy tylko naprawa starej powłoki? się 'zakładka' przy zamykaniu - nie dość ze wyglądał do dupy, źle dopasowany, były fałdy to jeszcze się nadrywał, a ze mam hydrauliczny to za każdym zamykaniem ta zakładka nadrywała coraz więcej dachu (chyba ze w trakcie zamykania wysiadałem i ręcznie układałem materiał) w końcu miałem 5 centymetrowe dziury. Uwierz fachowcom w dziedzinie konstrukcji dachu i zatrudnij nas. Jeśli nie posiadają projektu nasz specjalista przyjedzie na budowę zrobi odpowiednie pomiary, doradzi właściwe rozwiązania i na ich podstawie przygotujemy wycenę. Skorzystaj z wygodnej i szybkiej rezerwacji usług fryzjerskich online.\nPosiadamy także szeroki wybór pokryć podłogowych. Zaletami płyt spadkowych jest: doskonała izolacyjność termiczna oraz małe obciążenie konstrukcji. Nasi fachowcy sprawią, że okna będą nie tylko będą ładnie komponować się z fasadą ale i będą funkcjonalne. Dodatkowo zajmujemy się dystrybucją akcesoriów dachowych oraz elementów komunikacji dachowej, a także mocowań. Polecamy też; meblowych, usuwanie i zapachów. Drzwi zewnętrzne stalowe nie są wykonane w pełni ze stali.\nOferujemy strzyżenie klasyczne oraz bazujące na najnowszych trendach w modzie. Jest problem ze jej nie bede miala. Byc moze i studio to ma swoje zadowolone klientki, ale jesli ktos tam jeszcze nie byl to polecam wybrac sie gdzies indziej.\nMniejsza grubość powłoki to z jednej strony mniejsze zużycie farby, a tym samym mniejsze koszty. Psiak zarósł strasznie, nie chcę żeby się przegrzał, a filmy promocyjne w gdańsku opinie http://24fps.pl/filmy-promocyjne-gdansk/ nagle zaczęło się robić gorąco i pies widocznie źle znosi temperaturę. Polecamy też; meblowych, usuwanie i zapachów. Jesteśmy w stanie stworzyć okna na zamówienie klienta - ustalonych przez niego wymiarach, kolorystyce oraz innych parametrach. Innym rozwiązaniem jest stosowanie aluminiowych nakładek chroniących drewno. Drzwi wewnętrzne wejściowe wykonane są z klejonki drewna iglastego lub z drewna sosnowego pokrytego płytami.\nNormalne drzwi będą miały jeden, góra dwa zamki - drzwi antywłamaniowe mają dodatkowe ryglowania uruchamiane przez zasuwnice. Fryzjer - cennik usług fryzjerskich. Jeśli chcesz kupić solidne okna wykonanych przez polskie zakłady produkcyjne, zapraszamy do skontaktowania się z nami. Kolezanki....farbe mialam gatunkowo dobra ale fryzjerka kolor dobrala. Naszym zapewniamy nieodpłatne pomiary i doradztwo.\nDzięki niemu można uzyskać efekt optycznego powiększenia oczu, podkreślenia konturu ust, poprawienia ich kolorytu. Różnorodność wariantów kolorystycznych i wysoka jakość materiałów wykorzystanych do produkcji każdej konstrukcji sprawiły, że oferta ta zyskała niezwykłą popularność wśród miłośników sprawdzonych rozwiązań budowlanych, jak również osób śledzących najnowsze trendy w architekturze oraz aranżacji wnętrz. Dziękuję za zaufanie tym którzy skorzystali z moich usług jak i zapraszam państwa do współpracy w zakresie wynajmu wysięgników. Możemy więc samodzielnie przygotowywać indywidualne projekty systemowych rozwiązań, które uwzględniają jednoczesny montaż drzwi wewnętrznych, okien drewnianych, jak i towarzyszących im żaluzji.\nDo większości modeli można indywidualnie dobrać rodzaj okucia i przeszklenia w tym bardzo eleganckie lustro weneckie i rozmaite witraże. Nasza siedziba znajduje się w okolicach w województwie zachodniopomorskim. Od kilkunastu lat zajmujemy się dostarczeniem najwyższej jakości drzwi i okien dla klientów indywidualnych oraz instytucji. 20 więźba, 12 deskowanie, 25 dachówka, 12 obróbki, 250 szt. Rodzaje pokryć dachowych - papy, blachy, gonty czy płyty? tego znajdą u nas również akcesoria, folie dachowe i systemy rynnowe. Wykonujemy montaż zamków wpuszczanych i nawierzchniowych, zarówno zwykłych, jak i atestowanych. Szkło od zawsze jest postrzegane jako materiał niezwykle atrakcyjny, przy pomocy którego można tworzyć bajeczne. Stolarka renomowanej firmy z ponad 20-letnim doświadczeniem w swojej branży.


Instrukcja ppoż zabezpieczenie magazynów nie zagrożonych wybuchem - wersja elektroniczna | Sklep BHPEX Zielona Góra\n01B03003DJLN Instrukcja przeciwpożarowa zabezpieczenie magazynów nie zagrożonych wybuchem (planszowa)\nInstrukcja przeciwpożarowa zabezpieczenie magazynów nie zagrożonych wybuchem w wersji elektronicznej to jeden z najważniejszych dokumentów z zakresu ppoż, znacznie wpływający na bezpieczeństwo pracowników magazynów i hurtowni. Za jego udostępnienie personelowi odpowiada pracodawca.\nTania instrukcja przeciwpożarowa zabezpieczenie magazynów nie zagrożonych wybuchem w wersji elektronicznej w pliku pdf to dokument, który pomoże zniwelować zagrożenia, wynikające z możliwości wybuchu pożaru. Dzięki dokumentowi pracownicy uzyskają wskazówki niezbędne do m. in. przeprowadzenia ewakuacji.\nNapisz opinię o produkcie:Instrukcja przeciwpożarowa zabezpieczenie magazynów nie zagrożonych wybuchem (elektroniczna)\nPracownik do spraw socjalnych - Ocena ryzyka zawod...


Jaki stolik dobrać do mebli ogrodowych? - Design i Wnętrze\nStrona główna Meble Jaki stolik dobrać do mebli ogrodowych?\nKanapa, narożnik, fotele – te meble wypoczynkowe to podstawa ogrodowej aranżacji. Pozwalają one stworzyć wygodny kącik do odpoczynku, a także przyjmowania gości. W zestawie tych mebli brakuje jednak jeszcze jednego ważnego elementu – stolika ogrodowego. Po co on jest potrzebny i na jaki model warto postawić?\n1 Kawowe stoliki ogrodowe – hit czy kit?\n2 Gdzie ustawić stolik ogrodowy?\n3 Jaki kawowy stolik ogrodowy wybrać?\nKawowe stoliki ogrodowe – hit czy kit?\nBez stolika kawowego nie wyobrażamy sobie salonu czy pokoju dziennego. Jest on nie tylko stylowym uzupełnieniem aranżacji, ale także praktycznym meblem. Na jego blacie postawić można nie tylko wazon z kwantami czy paterę z owocami, ale także ugościć przyjaciół filiżanką herbaty i ciastem, odłożyć czytaną książkę czy pilota do TV. Nie ma więc wątpliwości, że stolik kawowy to niezbędny element wyposażenia. Okazuje się, że potrzebny jest on nie tylko w pokoju dziennym, ale także w ogrodzie. Posiadać powinna go strefa wypoczynkowa w ogrodzie, będąca przedłużeniem domowego salonu. Małe stoliki ogrodowe będą w niej pełnić dokładnie takie same role, jak te salonowe.\nGdzie ustawić stolik ogrodowy?\nStoliki ogrodowe to podstawowe uzupełnienie strefy wypoczynkowej. Najlepiej prezentują się ustawione w towarzystwie kanapy/narożnika, foteli i puf. Mogą stać pośrodku tych mebli i stanowić centralny punkt aranżacji. Alternatywą jest ustawienie stolika po jednym z boków głównego mebla wypoczynkowego.\nW większym ogrodzie, podzielonym na strefy, znajdzie się miejsce nie dla jednego, ale kilku stolików ogrodowych. Uatrakcyjnią i podwyższą wtedy funkcjonalność nie tylko strefy wypoczynkowej, ale także tej relaksacyjnej z leżakami i huśtawkami kokon. Stoliki kawowe stać mogą też w pobliżu polowej kuchni i jadalni, gdzie będą pełnić rolę dodatkowego blatu roboczego.\nJaki kawowy stolik ogrodowy wybrać?\nStoliki ogrodowe to meble występujące w wielu modelach, kształtach, formach, kolorach. Ilość opcji wyboru może przyprawić o prawdziwy zawrót głowy. Dokonując zakupu, warto jednak pamiętać, że mebel powinien tworzyć harmonijną całość z pozostałymi elementami aranżacji. Najlepiej więc, kiedy pasuje on stylem i charakterem do sofy oraz foteli. Rozmiarami stoliki ogrodowe powinny być natomiast dopasowane do możliwości zielonej przestrzeni.\nCo prawda w ogrodzie stanąć mogą stoliki kawowe dedykowane salonowym wnętrzom, ale nie jest to najlepsze rozwiązanie. Te bowiem często wykonywane są z materiałów, które nie najlepiej reagują na ziemne warunki atmosferyczne. Pod wpływem promieni słonecznych, zwiększonej wilgotności czy zmiennych temperatur mogą blaknąć, zupełnie tracić kolor, odkształcać się, rdzewieć, gnić. Do ogrodu warto więc wybierać modele wykonane z tworzyw, którym niekorzystne i zmienne warunki atmosferyczne nie są straszne. Wysoką odporność na nie wykazują nowoczesne stoliki ogrodowe technorattanowe, a także minimalistyczne modele aluminiowe. Tradycjonaliści aranżacje uzupełnić mogą o stoliki ogrodowe drewniane lub wiklinowe – warto jednak pamiętać, że te materiały wymagają regularnej konserwacji, czyszczenia oraz pielęgnacji.\nPoprzedni artykułTanie lodówki i zamrażarki – najlepsze modele. Ranking na 2022 rok\nNastępny artykułWnętrza w stylu boho a dekoracje okienne


Sharp Objects - sprawdź zwiastun serialowego dreszczowca HBO\nAmy Adams jako Camille Preaker w serialu HBO Sharp Objects\nod Dariusz Filipek 23 kwietnia 2018, 07:55 4 Views 1 Comment\nPojawił się pierwszy zwiastun dreszczowca Sharp Objects. W miniserialu HBO główną rolę zagrała wielokrotnie nominowana do Oscara Amy Adams.\nPoza Amy Adams w serialu zobaczycie Patricię Clarkson, Chrisa Messina, Elizę Scanlen, Elizabeth Perkins oraz Matta Cravena. Premiera widowiska została zaplanowana na lipiec. Sezon będzie liczył 8 odcinków.\nPrzeczytaj powieść Ostre przedmioty przed premierą serialu\nOstre przedmioty na HBO GO >>\nHBOOstre przedmiotyOstre przedmioty (2018)ostre przedmioty hboOstre przedmioty serialserialSharp ObjectsSharp Objects (2018)Sharp Objects hboSharp Objects serialwideoZwiastun


"Światła miasta" nie gasną – recenzja kultowej płyty\n22/11/2021\tArtykuły, Hip-hop, Kultura, Muzyka\tash , eldo , grammatik , hip-hop , jotuze , muzyka , noon , płyta , rap , recenzja\nWraz z nadejściem listopada minęło 21 lat od premiery jednego z najważniejszych albumów w historii polskiego rapu. Co prawda dzisiaj grupy hip-hopowej Grammatik już nie ma (zakończyła działalność w 2008 roku), ale czy chociaż ich najważniejsza płyta jest wciąż aktualna?\nAlbum „Światła miasta” tworzyła czwórka młodych chłopaków, którzy dopiero wkraczali w dorosłe życie. Strun głosowych użyczyło trzech z nich – Jotuze, Ash i Eldo. Produkcją zajął się Noon, dla którego Grammatik był pierwszym krokiem do wielkiej muzycznej kariery.\nJeśli chodzi o dalsze losy tercetu raperów, to nie wszyscy objęli podobną ścieżkę. Jotuze porzucił swoją działalność artystyczną po upadku zespołu. Kilka lat wcześniej (w 2001 roku) uczynił to Ash, który po sukcesie płyty niespodziewanie zdecydował się zakończyć karierę muzyczną. Jedynym, który dalej kontynuuje swoją muzyczną pasję, jest Eldo.\nWracając do płyty – jest to muzyczny manifest, w którym autorzy za pomocą dojrzałej poezji kreślą to, jak odbierają rzeczywistość. Za sprawą lirycznych tekstów wciągają nas do swojego melancholijnego świata.\nAlbum składa się z 12 kawałków, z czego tylko jeden można uznać za relikt przeszłości. Jest nim „Friko”, który stał w kontrze do undergroundowych raperów i tłumaczył im dlaczego zarabianie pieniędzy na rapie nie jest niczym złym. Dzisiaj, obserwując jak ten gatunek przebił się do mainstreamu, możemy tylko z uśmieszkiem wspomnieć, że w ogóle mogły istnieć takie problemy.\nCała reszta dotyka długowiecznych motywów takich jak, np. bunt jednostki („Mówią mi”) czy proces twórczości („Jest już późno, piszę…”). Ponadczasowa jest zwłaszcza piosenka o tytule „Każdy ma chwilę”, będąca rozprawą na temat niesprawiedliwości świata, zmaganiem się z trudnościami i wiarą w Boga. To zdecydowanie najmocniejszy kawałek na płycie.\nNa szczególną uwagę zasługuje także nieco idealistyczny utwór mobilizujący do pracy o nazwie „Nie ma skróconych dróg”.\nWykonawcy na każdym z kawałków nie okazują w swoim głosie szczególnych emocji (nawet w momentach, w których mówią o szczęściu), co w połączeniu ze stonowanymi bitami Noona potęguje refleksyjne odczucia.\nMelancholia bijąca z tej płyty sprawia, że jest ona idealna na nocne samotne spacery, które z pewnością pozwolą wtopić się w jej klimat. Obecna jesienna aura, tylko to zintensyfikuje.