Nasze Maszyny. - Strona 21 - katolik.us\nPost autor: WebTom » 27-03-15, 23:06\nWebTom pisze: Na lato:\nTo twój prywatny hyundai? Jeśli tak, to wklei więcej zdjęć i opowiedz coś o tym aucie, np. wyposażenie, ile pali itp.\nPali w trasie przy normalnej, dość dynamicznej jeździe 5.2 - 5.8 litra, w mieście 6 - 6.5. Wyposażenie: wersja comfort, el. szyby, lustra, zestaw głośnomówiący, czujniki z tyłu, jakieśtam radio, skórzana kierownica i lewarek i inne bzdury. Najbardziej brakuje mi tempomatu, który podobno można dołożyć, ale gwarancja... Silnik 1.6 110km., więc niczego nie urywa jak się wciska gaz, ale do normalnej jazdy daje radę. Generalnie od 13 stycznia przejechałem niecałe 7 tysięcy i wszystko jest ok. Kilka rzeczy bym poprawił, ale prawdę mówiąc teraz Hyundai czy Kia już nie odstają od Golfa (czyli swego rodzaju wzorca w tej klasie). Niestety cenowo też z każdym modelem mniej odstają, chociaż różnica dalej jest odczuwalna. ;)\nPost autor: JJacek » 28-03-15, 08:08\nPali w trasie przy normalnej, dość dynamicznej jeździe 5.2 - 5.8 litra, w mieście 6 - 6.5. Wyposażenie: wersja comfort, el. szyby, lustra, zestaw głośnomówiący, czujniki z tyłu, jakieś tam radio, skórzana kierownica i lewarek i inne bzdury. Najbardziej brakuje mi tempomatu, który podobno można dołożyć, ale gwarancja... Silnik 1.6 110 km., więc niczego nie urywa jak się wciska gaz, ale do normalnej jazdy daje radę. Generalnie od 13 stycznia przejechałem niecałe 7 tysięcy i wszystko jest ok. Kilka rzeczy bym poprawił, ale prawdę mówiąc teraz Hyundai czy Kia już nie odstają od Golfa (czyli swego rodzaju wzorca w tej klasie). Niestety cenowo też z każdym modelem mniej odstają, chociaż różnica dalej jest odczuwalna. ;)\nTo nie jest taki smok, wyposażenie też w miarę dobre, silnik małej pojemności ale 110 koni generuje i to jest dobre, a jeśli chodzi o cenę to kijanka i hyundai to konkurenci golfa\nŻyczę bezawaryjnych tras\nPost autor: wojtek23 » 04-04-15, 03:47\nWy tu gadu gadu, a moja Ibizka dostała nowe felgi. Nawet są troszkę podobne do felg Hiobowych\nPost autor: WebTom » 12-04-15, 19:35\n8 tysięcy stuknęło, chociaż ostatnio więcej stoi jak jeździ.\nOstatnio zmieniony 27-05-15, 20:38 przez WebTom, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Mazi » 26-04-15, 12:37\nA oto i mój rumak, niestety nie przygotowany do sezonu\nRejestracja: 21-04-15, 10:16\nPost autor: tompior111 » 12-05-15, 15:39\nNo to może i ja przedstawię swoje autka, na początek najnowszy nabytek - Fiat 126p FL 650E z 91 roku. Oczywiście maluszek będzie odrestaurowany, chcę go doprowadzić do stanu idealnego, z delikatnymi modyfikacjami\nAudi A4 B5 1.8T 150km, najbogatsza wersja, sprowadzony z USA, niestety, ale to auto już o własnych siłach więcej nie przejedzie, zostało już dawcą dla innych, przy okazji widok ma wszystkie moje auta (Audi, Maluch, Mondeo, Corsa)\nFord Mondeo 05r 2.0 TDCI 115km\nNo i najlepsze z najlepszych, moja niezniszczalna ulubienica (choć Maluch jest teraz dla niej silną konkurencją) Opel Corsa B 99r. 1.0 12V (pieszczotliwie na ten silnik mówię kosiarka do trawy ;) ) wsumie, to moje pierwsze auto, które wychodzi, że mam już ponad 4 lata i ani myślę się jej pozbywać ;)\nNiestety, trochę czasu od tamtego zdjęcia już minęło i już taka ładna nie jest ale pomału, może niebawem wróci do takiego stanu jak na zdjęciu\nOstatnio zmieniony 12-05-15, 15:41 przez tompior111, łącznie zmieniany 1 raz.\nRejestracja: 26-05-15, 18:08\nPost autor: 307PL » 26-05-15, 22:53\nWitam, chciałbym przedstawić swoje auto. Jest to Peugeot 307 z 2001 roku. Auto z dwu litrowym silnikiem diesla o mocy 110 koni. Auto posiada bardzo dobre wyposażenia miedzy innymi: Spryskiwacze lamp przednich, czujnik deszczu, zmierzchu, wszystkie szyby elektryczne, pół skórzane fotele kubełkowe, klimatyzację, zmieniarkę CD, dobre audio, podgrzewane fotele, 16 calowe felgi aluminiowe i wiele innych:)\nOstatnio zmieniony 26-05-15, 23:06 przez 307PL, łącznie zmieniany 3 razy.\nPost autor: Krzysztof. » 27-05-15, 15:47\nTo i ja pochwale się swoją maszyną.\nJest, to Opel Vectra C z silnikiem 2,2DTI o mocy 125KM. Rocznik 2004.\nOdkąd pamiętam byłem zakochany w Vectrze C właśnie przed liftingiem. Te lampy i ta muskulatura auta mają wg. mnie w sobie, to coś. I jak sam projektant przyznał auto było wzorowane na Cadillacach. Po 2005r. Viki już bardziej przypominała Astre i Corse.\nZawsze polowałem na wersje w sedanie i szczególnie GTS'a. Ale, kupiłem kombi. Dlaczego ? Ano dlatego, że auto jak i właściciela znam bardzo dobrze i nie chciałem ryzykować kupna jakiegoś szrotu. A i tą wadę przekułem w zaletę mimo, że moi kumple wciąż się śmieją, że kupiłem 'dziadkowóz". Aktulnie jestem w trakcie poszukiwań zderzaków od GTS'a i chciałbym nadać mu jeszcze pazura. Opelek jest bardzo dobrze wyposażony (jak na ofertę z tamtego rocznika brak mu tylko skóry i podgrzewanych foteli) Ma takie bajery jak kolorowa nawi, czy fotochromatyczne lusterka, albo czujniki deszczu i zmierzchu czy też xenonowe lampy z autopoziomowaniem.\nA, tutaj mała ciekawostka. Vectra z mojej komendy która do dziś służy drogówce. Miałem okazję przy niej pracować kilka lat temu. Panowie Policjanci dość niefortunnie cofali i trafili w drzewo które pogięło tylny błotnik i stłukło tylną szybę radiowozu. Zderzak przedni jest zdjęty dlatego, że przy okazji również odbył małą renowację.\nOstatnio zmieniony 27-05-15, 20:39 przez Krzysztof., łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: Kornel » 30-05-15, 11:48\nTak więc przyszła kolej i na moją maszynę.\nPragnę przedstawić moje kochane i oddane mojemu sercu lwiątko- Peugeot 307 HDI 2.0 90km 2002 rok:) Autko w rodzince od 2005. Aktualnie 192 tys. przebiegu. Oryginalny bo kupiony od znajomego. Jak na razie żadnych modyfikacji, ale na dniach oddaje komputer na chip-a (myślę o 115 koniach mechanicznych)\nZdjęcie z golfem to pamiątkowa fotka z wysokiej góry w Chorwacji.(polecam zobaczyć w google: sv. Jure).\nIMG_0307.JPG (31.17 KiB) Przejrzano 6261 razy\nIMG_1426.JPG (27.52 KiB) Przejrzano 6261 razy\nIMG_1459.JPG (26.11 KiB) Przejrzano 6261 razy\nIMG_2202.JPG (27.77 KiB) Przejrzano 6261 razy\nPICT5551.JPG (49.55 KiB) Przejrzano 6261 razy\nPost autor: Angel » 08-07-15, 10:08\nPora na małą aktualizację\nJakiś czas temu (mniej więcej tydzień) przesiadłam się z BMW do Audi. Przez ten tydzień zrobiłam nim około 1500 km. To już nie to samo co BMW, nie ma tej radości z jazdy. O wyborze samochodu zdecydował rozsądek, jednak serce krzyczy, że chce BMW Oczywiście w przyszłości znowu przesiądę się do BMW, bo nie wyobrażam sobie, żeby mogło być inaczej.\nPoniżej link do zdjęcia nowego, rozsądnego nabytku.\nPost autor: GenasPMi » 10-07-15, 00:30\nprzedstawiam wam mój nowy nabytek, który niebawem stanie się zabytkiem. Póki co jest dla mnie najlepszym klasykiem, o którym marzyłem od małego.\nW mojej kolekcji to już drugi Mercedes, bowiem dołączył do Vito z 1996 roku\nMercedes-Benz E-Classe, E300D 1995 r.\nPost autor: SZyBA » 23-07-15, 12:30\nPost autor: MaciekBialystok » 25-07-15, 13:00\nNa życzenie Hioba zamieszczam informacje o moim nowym nabytku, jakim jest BMW E91 LCI z roku 2011.\nNa wyposażeniu silnik N47 D20C- dwulitrowy diesel o seryjnej mocy 184 koni i momencie obrotowym 380 Nm współpracujący z sześciobiegową automatyczną skrzynią produkowaną przez firmę ZF z manetkami do zmiany biegów przy kierownicy. Po usunięciu filtra DPF i wgraniu nowego programu w Warszawskim VTG auto legitymuje się mocą 207 koni i momentem na poziomie 435 Nm.\nPo zakupie auta przyciemniłem tylne szyby, w miejsce halogenowych markerów podświetlających ringi w przednich lampach zamontowałem żarówki diodowe, jak również wymieniłem całe podświetlenie wnętrza i bagażnika na ledy. Przy okazji aktualizacji map nawigacji został wgrany Polski soft do systemu iDrive oraz Polski lektor.\nOczywiście nie mogło zabraknąć radia CB Zdecydowałem się na radio CRE 8900, które ma wymiary radia 1-din. Antena to kultowy Performer 5000 o długości dwóch metrów, zamontowany bezpośrednio w dachu w specjalnie wywierconym w tym celu otworze Antena została połączona z radiem przy pomocy kabla RG-213 dla lepszej izolacji przed zakłóceniami elektromagnetycznymi z instalacji samochodu. Zasilanie jest pociągnięte bezpośrednio z akumulatora kablami 8AWG, stosowanymi zazwyczaj do zasilania wzmacniaczy w systemach car-audio.\nLink do zdjęć na photobucket.com:\nhttp://s1373.photobucket.com/user/rambo ... t=3&page=1[/b]\nPost autor: Poet of de Fall » 25-07-15, 15:09\nMaciekBialystok pisze: Oczywiście nie mogło zabraknąć radia CB\nPozwolę sobie na mały offtop. Tak się złożyło, że nikt z mojego otoczenia nie miał nigdy radia CB, ale widzę, że wciąż jest bardzo popularne. Skąd się bierze fenomen tego urządzenia (mam na myśli wyłącznie samochody osobowe)? Czy rzeczywiście tak bardzo ułatwia podróżowanie po Polsce? Bo ja odnoszę wrażenie, że dzisiaj, kiedy mamy nawigacje uwzględniające natężenie ruchu itp. CB stało się sztuką dla sztuki. Czy się mylę?\nPost autor: MaciekBialystok » 25-07-15, 17:22\nUżywając radia CB masz dostęp do informacji, których próżno szukać w jakiejkolwiek nawigacji, jak choćby pozycje nieoznakowanych radiowozów, czy jeszcze do niedawna fotoradarów straży miejskich i gminnych (często niewidocznych czy wręcz zamaskowanych). Pomijając już nawet ten fakt, bycie w łączności z innymi kierowcami znacznie ułatwia podróżowanie- nie tylko po Polsce. Poza granicami RP używa się kanału 28 w podstawowej czterdziestce. Osobiście nie wyobrażam już sobie podróżowania bez radia CB


Jaka to różnica? - Religie Niechrześcijańskie - Paranormalne.pl\nRozpoczęty przez Tenhan , 23.10.2013 - 17:43\nNapisano 23.10.2013 - 17:43\nWielu ludzi tzw. "przebudzonych" którzy zaczęli mieć bardzo negatywny stosunek do religii chrześcijańskiej krytykuje jaką to wiara jest ciemnotą, np. używają określeń typu "programowanie religijne" a sami zaczynają bawić się w ezoterykę czy wierzyć również w nadnaturalne rzeczy na które nie ma dowodów i wydaje im się że to jest wyższość duchowa i mądrość. A jaka jest różnica pomiędzy wiarą w piekło i niebo a wiarą w jakieś nagłe zwiększenie stanu świadomości, w przejście do jakiejś nowej gęstości, w reinkarnacje itd.? Co za różnica czy ktoś się modli czy bawi się w channelingi i medytacje? Po prostu śmieszy mnie fakt że ktoś się uważa za wolnego od religijnej indoktrynacji a sam nie widzi jak mu się wciska inne religie z innymi obietnicami albo też śmieszne jest jak zwykły ateista ogłasza że jest satanistą i mimo wszystko musi się podpinać pod jakiś religijny szyld. W skrócie, co to za ateista który zamienia wiarę na ezoterykę?\nWyciągam z tej obserwacji wielu "przebudzonych" czy "oświeconych" takich wniosek że ludziom jest niezmiernie trudno pogodzić się z tym że człowiek to tylko zwierze i widocznie potrzeba dorabiania sobie wyższych idei do swojego istnienia zawsze będzie w cenie\nNapisano 23.10.2013 - 20:21\nMnie natomiast od zawsze irytuje fakt narzucania innym tej jedynej słusznej wiary.\nNapisano 23.10.2013 - 21:18\nNie ma czegoś takiego jak wierzący ateista . Jak ktoś sobie wkręca inneg gęstości czy stany astralne to nie jest ateistą. Ateista z definicji nie wierzy\nNapisano 23.10.2013 - 22:28\nAle bzdura. Ateizm =/= teizm - czyli wiara w bóstwo wszelkiego rodzaju. Co nie wyklucza akceptacji istnienia "wyższych bytów", czy innych filozoficznych historii.\nNapisano 23.10.2013 - 22:56\nJak dla mnie zimny ateizm jest tyle wart co ślepa wiara w narzucone dogmaty. Ateiści sami wyzbywają się wiary/religii tym samym pozbawiając się swego rodzaju ''motorka'', który odpowiada za wiele cudów w życiu człowieka. Nie ważne czy jakiekolwiek bóstwa mają rację bytu - sama wiara w nie nadaje człowiekowi sens życia czy gotowość walki w imię swych racji.\nTa część ''ateistów'', która odrzuciła starą żydowską literaturę lub inne baje, podświadomie dopatruje się większej racjonalności w naukach tajemnych (których poznanie ogranicza się do wyszukiwarki google) takich jak właśnie ezoteryka, astrologia, PSI, magia chaosu, miotanie energetycznych fireballi etc.\nZ dwojga złego, ci ateiści wychodzą z tego lepiej, bo o ile przeciętny katolik miał zakodowane od małego co ma wyznawać to ci wyżej wymienieni sami sobie obrali taki system wierzeń. Można by wywnioskować, że taki ateista jest wierzący a katolik, który przyjął, że wierzy mimo, że nigdy się nad tym nie zastanawiał jest tak na prawdę skrytym ateistą, który być może boi się konsekwencji odrzucenia dogmatów. Mało tego. Jakby nie patrzeć ateizm też jest wiarą w to, że wiara nie ma sensu.\nWiara tkwi w każdym z nas, przybiera tylko różne formy jak to na wyższe światy przystało.\nZ całym szacunkiem dla prawdziwych chrześcijan i zwolenników twardego, wręcz nihilistycznego ateizmu.\nNapisano 24.10.2013 - 02:11\nA czemu ateista ma się ogłaszać satanistą? Pierwsze słyszę taką głupote, poza tym to zdanie jest sprzeczne. Ateista nie wierzy w boga, a jeśli nie wierzy w boga to i nie wierzy w szatana, więc w ogóle nie rozumiem skąd Ci się to wzięło?\nNapisano 24.10.2013 - 14:41\nDaniel. Istnieje coś takiego jak satanizm filozoficzny w którym bóg i szatan to jedynie symbole.\nNapisano 24.10.2013 - 14:54\nAle są tacy którzy tak robią I zwracam uwagę na ten fenomen że ktoś z wielkim przekonaniem neguje piekło i niebo bo to nierealne, bo nie ma dowodów itd. a jednocześnie z takim samym wielkim przekonaniem wierzy w jakieś wyższe gęstości które są z tej samej kategorii fantasy. Piszą jak to chrześcijanie są zindoktrynowani a sami dają sobie wcisnąć zamianę religii i po prostu dali się złapać na jeszcze bardziej atrakcyjne obietnice bo teraz to nie Ty masz się płaszczyć przed Bogiem żeby po śmierci dał Ci wszystko tylko sam możesz być jak Bóg jak zmienisz poziom\nMonolith a czy "wyższy byt" to nie może być Bóg? To dziwi mnie takie rozumowanie że skoro może być jakiś wyższy byt to dlaczego nie może być wyższego bytu zwanego Bogiem? W ogóle byłoby zabawne jakby nie tylko przedstawiciele różnych religii wierzyli w tego samego Boga tylko inaczej go nazywali i przekręcali pewne szczegóły ale i byłoby śmieszne gdyby ci wszyscy fani "wyższych stanów świadomości" i kosmicznych wyższych bytów którzy wyśmiewają ludzi wierzących tak naprawdę również wierzyli w Boga który właśnie okazałby się takim wyższym bytem z kosmosu.\nA znasz Marcina Różalskiego? To właśnie o takich ludzi mi chodzi. Bo jest przecież satanizm laveyański który nie jest żadną wiarą w szatana tylko jest to zwykły nihilizm. I to pokazuje że mimo wszystko ktoś taki ma jakieś potrzeby religijne czy ewentualną potrzebę należenia do jakiejś wspólnoty jeżeli zwykły nihilistyczny ateizm nazywa satanizmem i musi obnosić się z pentagramami czy z podobizną lucyfera gdzie niby "to tylko symbol" a chcąc nie chcąc oddaje temu cześć.\nNapisano 24.10.2013 - 17:01\nMasz rację Tenhan. Mnie również irytuje zjawisko krytykowania jednej wiary, przeważnie tej tradycyjnej, a przy tym wychwalanie innych wierzeń. Często widzę młode osoby, które żwawo krytykują religię katolicką w płytki sposób, a przyjmują modną ostatnio wiarę w reinkarnację. Nie ma w tym żadnej życiowej mądrości. Wynika to przeważnie z chwilowego zauroczenia czymś nowym i ładnie przedstawionym. Tzw. nowoczesne religie, połączone pod jednym szyldem new age, są atrakcyjniejsze dla młodego człowieka i łatwiejsze. Nie kojarzą się z zimnym kościołem, krzyżem, smutnymi figurkami świętych, tylko ze światłością, dobrem dla wszystkich itp. To łatwiej chwyta za serce.\nPotem chodzą całe bandy 14 latków po forach dyskusyjnych i bezmyślnie powtarzają puste frazesy ,,wszystko jest energią" ,,bóg jest energią" ,,ksienża so gupi",, wierze w boga a nie w kościół".\nNawet na tym forum jest wiele osób które deklarują się ateistami a piszą o snach proroczych, widzeniu duchów itp.\nNiedawno mieliśmy gościa który pisał że jest racjonalistą i sceptykiem a próbował udowadniać że orbsy to coś więcej niż kurz, pyłki krople wody itp.\nWiara w ezoterykę jest tak samo śmieszna jak wiara w niebo, piekło etc. Ale są tacy co muszą w coś wierzyć, przestają wierzyć w elementy wiary religijnej bo uważają je za niepoważne jednocześnie dowodząc że astrologia ma jakieś podstawy.\nNapisano 25.10.2013 - 11:53\nJest jeszcze zjawisko polegające na tym, że dana grupa "obraża" się na oficjalną nauke chrześcijańską, jednocześnie tworząc jej nieco zmieniona kopię. Koniecznie ze zmienionym imieniem Jezusa, w skrajnych przypadkach dowodząca, że Jezus przybył z innej planety. Zwykle ma to znamiona sekty (np. Anioły Nieba).


Sławomir Świerzyński - kim jest lider zespołu Bayer Full? Wiadomości, informacje, plotki, kariera\nSławomir Świerzyński jest polskim piosenkarzem disco polo, który pełni funkcję lidera i wokalisty zespołu Bayer Full. Zespół ten założył w 1984 roku, a w 1996 roku otworzył własną wytwórnię płytową P.P.T. Rok później zaczął organizować w Węgrowie wydarzenie muzyczne zwane Biesiadą Weselną, które przyciągało fanów disco polo z całej Polski. Wraz z karierą muzyczną zaczął realizować się w telewizji i pod koniec XX wieku został prowadzącym teleturnieju „Gospodarz, czyli złote asy Polsatu”. Wystąpił też w filmie, pt. „Kochaj i rób co chcesz”, w którym wcielił się w postać gwiazdy disco polo.\nDo najbardziej znanych hitów Bayer Full należą: „Majteczki w kropeczki”, „Blondyneczka”, „Czerwone i bure”, „Cztery razy po dwa razy”. Wśród utworów pojawiają się też utwory wykonane z innymi muzykami jak, np. „Szalona blondynka" śpiewana w duecie z Marcinem Millerem. Tekst i nagranie piosenki możecie zobaczyć tutaj.\nŚwierzyński próbował również swoich sił w polityce – jego zespół wspierał kampanię Waldemara Pawlaka w wyborach prezydenckich, a sam muzyk kilkukrotnie starał się też startować w wyborach do Sejmu z listy PSL, jednak bezskutecznie. W 2019 roku wypisał się z partii.\nNa co dzień zajmuje się swoim gospodarstwem, które znajduje się w Woli Łąckiej w województwie mazowieckim. Dużo uwagi poświęca również swojej stadninie koni. Piosenkarz ma żonę Renatę Świerzyńską, z którą ma dwóch synów, Sebastiana i Damiana. Świerzyński ma też córkę Nikolę, która urodziła się w wyniku jego pozamałżeńskiego romansu.\nData i miejsce urodzenia: 15 października 1961 r., Gostynin\nSławomir Świerzyński o epide...\nCały świat jest obecnie ogarnięty epidemią koronawirusa. Niestety, choroba COVID-19 nie chce dać o sobie zapomnieć i zbiera coraz większą liczbę ofiar. Szczególnie ciężko sytuacja wygląda między innymi we Włoszech i Hiszpanii, a także w Stanach Zjednoczonych. Wi...\nMarcin Rola i jego wypowiedź...\nO tym, że Australia płonie i że potrzebna jest każda, nawet najmniejsza, pomoc, mówiliśmy przy okazji tego artykułu. Przyczyn tej katastrofy jest naprawdę wiele, ale niektórzy prześcigają się widocznie na najbardziej absurdalną z nich. Pokusił się o to Ma...


Makarun mnie przekonuje - Informacja prasowa - InNews.pl\nPoczątkujący przedsiębiorcy często obawiają się zainwestowania w marki gastronomiczne, gdyż jest to biznes dość wysokiego ryzyka. Rozwiązaniem dla nich może być skorzystanie z ofert franczyzowych, które ułatwiają organizacyjnie i marketingowo wiele kwestii, a ponadto oferują sprawdzony produkt.\nMakarun Spaghetti and Salad jest nie tylko największą siecią spaghetteri w Polsce, a także marką z największą dynamiką rozwoju. Posiada ponad 30 lokali w największych miastach Polski. W lutym firma uruchomiła drugi punkt w Poznaniu, w marcu powstanie tam trzeci. Poniżej rozmowa o początkach w makarunowym biznesie z Jakubem Giefingiem, franczyzobiorcą sieci Makarun Spaghetti and Salad z Poznania.\nPierwsze tygodnie po otwarciu lokalu bywają decydujące. Jakie są Pana wrażenia i czy początek dobrze rokuje?\nJakub Giefing: Poszło dobrze! Nawet lepiej niż się spodziewałem, otwierając lokal na placu budowy. Trwa właśnie wielki remont ul. Świętego Marcina, przy której 15 lutego, uruchomiliśmy punkt Makaruna, a mimo to na otwarcie przyszło sporo ludzi i jeśli utrzyma się dotychczasowa frekwencja, czyli będziemy wydawać około 100 dań dziennie, to powinniśmy wyjść na swoje, a nawet zarobić.\nDlaczego zdecydował się Pan na taką lokalizację?\nPonieważ poza ewidentnymi minusami: remont, utrudniona reklama zewnętrzna, czasowo mniejszy ruch, ma też swoje niezaprzeczalne plusy. Do końca trwania przebudowy ulicy, czyli do marca 2019 roku, płacimy o połowę mniejszy czynsz! Obok działają lokale o podobnym profilu biznesowym, ale serwujące zupełnie inne dania, więc mam nadzieję, że powstanie tu strefa dobrej, niedrogiej kuchni i mimo płotu, wieści o niej szybko się rozejdą wśród miejscowych. Poza tym, to główna ulica Poznania. 20 lat temu była miejskim deptakiem i po rewitalizacji, znowu ma nim być. Spodziewam się więc, że wróci tu dawny ruch, Święty Marcin zacznie tętnić życiem, a ja i moi współpracownicy na tym skorzystamy. Jestem poznaniakiem, wiem gdzie ludzie tu chodzą, co lubią, czym się kierują. Postawiłem na tę lokalizację, a Makarun oszacował wszystko bardzo starannie i zgodził się ze mną, że da się tu zarobić.\nIle trwały przygotowania do otwarcia lokalu i co okazało się największym problemem?\nPracowaliśmy przez dwa miesiące, czasami naprawdę od rana do nocy. Najtrudniejsza okazała się papierologia, załatwienie wszystkich formalności, projektów, pozwoleń. Prowadziłem wcześniej mniejsze punkty gastronomiczne i wiedziałem co mnie czeka, a mimo to bywało ciężko. Muszę oddać sprawiedliwość, że ludzie z Makaruna - Agnieszka i Karol, uczestniczyli w przygotowaniach nie tylko teoretycznie, ale też praktycznie. Po prostu pomogli mi załatwić wiele spraw.\nDlaczego zainwestował Pan właśnie w Makarun?\nMam pewne doświadczenie w gastronomii. Chciałem zainwestować w tę branżę, w coś co mnie przekonuje. Wybrałem Makarun dlatego, że jakość dań, jakie oferuje jest adekwatna do ceny. Karta nie jest przekombinowana, to proste, smaczne jedzenie. Gdybym był „na mieście”, miał wiele spraw do załatwienia i chciał coś szybko zjeść, poszedłbym do Makaruna. Oczywiście sprawdziłem też oferty innych kulinarnych sieci franczyzowych. Niektóre życzyły sobie jakichś absurdalnych pieniędzy. Rozmawiając z Makarunem wiedziałem za co płacę, skąd biorą się koszty.\nJakie to koszty i kiedy spodziewa się Pan ich zwrotu?\nZainwestowałem w otwarcie lokalu 130 tys. zł. Do końca przebudowy ulicy spodziewam się raczej niewielkich zysków, ale mam nadzieję, że jak runie płot, to nadejdzie czas żniw. W wersji optymistycznej stanie się to za dwa lata, w pesymistycznej za trzy. Tak czy siak, wierzę, że się uda.\nTagi: biznes, franczyza, lokal, gastronomia, zysk, makarun


Home / Projektowanie stron internetowych Rzeszów / Tanie strony internetowe Rzeszów\nStrony RDW (Responsive Web Design) to nie tylko moda. Obecnie, gdy coraz więcej użytkowników przegląda internet na urządzeniach mobilnych np. smartfonach lub tabletach, dostosowanie strony do różnych formatów jest niemalże konieczne. Ponadto od pewnego czasu Google wprowadziło zmiany w algorytmach i zapowiedziało, że witryny nieprzystosowane do urządzeń mobilnych mogą zniknąć z wyników wyszukiwania. Oczywiście można przygotować osobną wersję na komputery stacjonarne i na urządzenia przenośne, jednak strony RWD są znacznie lepszym rozwiązaniem.\nResponsywne strony internetowe samoczynnie dostosowują się do wielkości ekranu, nie tylko poprzez zmniejszenie wymiarów, ale również ułatwiają nawigację po witrynie. Wypełnianie formularzy, logowanie, pisanie dłuższych tekstów w tradycyjnej formie na smartfonie może być bardzo uciążliwe. Strony RWD likwidują ten problem. Ponadto dzięki takiemu rozwiązaniu firma jest odbierana jako profesjonalna, dbająca o wygodę klientów.\nPoznaj największe zalety stron RWD:\nSkuteczniej dotrzesz zarówno do osób używających komputerów osobistych, laptopów, jak i tych, wykorzystujących smartfony lub tablety do surfowania po sieci.\nGoogle kładzie duży nacisk na dostosowanie stron do urządzeń mobinych i premiuje wysokimi wynikami w wyszukiwarce responsywne strony internetowe.\nKoniec problemów z rozjeżdżającym się, niewygodnym menu. Strony RWD automatycznie dostosowują menu tak, aby korzystanie ze strony było wygodne.\nSzybsze wypełnianie formularzy, logowanie i pisanie\nStrony przystosowane do urządzeń mobilnych lepiej wykorzystują możliwości klawiatur dotykowych.\nKlienci mogą natychmiast się z Tobą skontaktować lub skorzystać z nawigacji, by szybko trafić do Twojego biura.\nfirmy dbające o wygodę użytkowników postrzegane są jako bardziej profesjonalne, przyjaźniejsze i nowoczesne.\nChwilówka przez internet szybko i Chwilówka dla zadłużonych Sposoby na szybką gotówkę Dzisiejsze czasy to ciągła gonitwa za pieniądzem. W domu przydałby się drobny remont, dziecku


Pługi w ofercie Amazone - komentarze - Maszyny rolnicze\nPługi w ofercie Amazone\nNie mylcie uprawy uproszczonej z profesjonalną uprawą bezorkową. Uproszczenia polegające na sporadycznym pominięciu orki stosował już mój pradziadek.Były lata, ze po burakach ,lub ziemniakach wsiewał pszenicę pod kultywator, lub bronę, bo szły przymrozki. Częste przewracanie gleby gruberem nie jest tańsze i zdrowsze, niż orka porzadnym pługiem, a zwłaszcza jeśli doda sie do tego głębosz (ten to wymaga mocy). Sam często rezygnuję z orki. Do profesjonalnej uprawy bezorkowej przekonują mnie argumenty typu: oszczędzanie wody, bakterii,mikroorganizmów, unikanie erozji itp.\nJednak do takiej uprawy trzeba korzystać z bardzo drogich , profesjonalnych narzędzi. Dużo zależy też od gleby. Na moich , bardzo zlewnych po dwóch latach uproszczeń tyle uzyskasz, że podeszwę bedziesz miał nie na 30cm ,a na 10cm i natychmiast potrzebny głębosz, a drenarka płytko. Uprawa pasowa, to jeszcze inna para kaloszy i tutaj bez specjalistycznej maszyny nic nie zrobisz. @ tele - pochwal się ile ten zestaw z Mzuri kosztuje?\ns, 2014-01-05 14:46:10\n@Podlasiak jaki mam sprzęt opisałem na forum w temacie uprawa bezorkowa i uproszczona\njarki, 2014-01-04 09:12:46\n@jarki nie to nie moje konto. A jezeli chodzi o te uprawy to juz widziałem, myslałem ze oprócz tego masz zdjecia zestawu do uprawy. Ale Musze przyznac ze zboża sa godne pochwały\nPodlasiak, 2014-01-04 07:48:05\n@Podlasiak to są moje uprawy http://forum.farmer.pl/gallery/album/39-uprawy-jarki/\nmasz konto na forum bo jest tam Podlasiak http://forum.farmer.pl/user/24733-podlasiak/\njarki, 2014-01-03 20:34:23\n@jarki mógłbyś mnie nakierować na te zdjecia bo nie mogę znaleźć\nPodlasiak, 2014-01-03 19:24:18\nna forum jest temat o bezorkowej uprawie zapraszamy http://forum.farmer.pl/topic/1030-uprawa-bezorkowa-i-uproszczona/\njarki, 2014-01-03 18:16:14\nno tak...albo siew w gruberowane;) gratuluje!\nChyba zacheciles mnie do zalozenia konta na forum farmera ze zdjeciami;)\nKalosz, 2014-01-03 15:14:56\nja mam o wiele tańszy i sprawdzony sposób\nzobacz na FotoFarmer i forum.farmer.pl\njarki, 2014-01-03 15:03:23\nI polemizowałbym z tym stwierdzeniem że sprzet do bezrkowej jest jakiś super drogi, biorąc pod uwagę unijne środki. Zakup nowego głębosza polskiej produkcji to koszt rzędu 20 tysięcy (tu opieram sie na przykladzie firmy rolmako). Jak znajdzie sie w parku maszynowym jeszcze agregat talerzowy z hydropakiem i siewnik na redlicach talerzowych, to już masz wszystko co potrzeba. Nikt nie mowi że MUSISZ kupowac sprzęt zachodnich marek, a niektore z nich wyjątkowo dobrze sie cenią.\nKalosz, 2014-01-03 14:03:45\nUprawa bezorkowa bardzo pozytywnie wpływa na glebe. Spulchnienie głębokie gleby i jej napowietrzenie (bez jej wywracania) dobrze wpływa na rozwój mikroorganizmów oraz na przepuszczalność wody, a także na rozwój korzeni zasianych roślin. W przypadku orki która wywraca glebe, przyczynia sie to do erozji zarówno wietrznej jak i wodnej gleby (wymywanie składników oraz szkodliwa działalność wiatrów). Natomiast w uprawie bezorkowej, resztki pożniwne które zostają na powierzchni chronią glebę przed erozją oraz zaskorupieniem jej. Wspomnę również o tym że oranie w którym następuje wywracanie ziemi "do góry nogami" wyrzuca też na powierzchnie bakterie beztlenowe które żyją w głębszych warstwach, a tlenowe bakterie żyjące na powierzchni lądują pod ziemie i zostają zasypane, także mamy tutaj kolejne szkodliwe działanie. Najwięcej negatywnych skutków mozna zauwazyc w przypadku długoletniej orki, chodzi mi głównie o podeszwę płużną która bardzo ogranicza rozwój korzeni a także uniemożliwia przedostawanie się szkodliwych substancji chemicznych do głębszych warstw i ich zneutralizowanie. Przez co opryski "siedzą" w tej warstwie do 35cm (zalezy kto jak głęboko orze) i oddziaływują negatywnie na następne zasiane rośliny.\nKalosz, 2014-01-03 13:44:08\nObejrzeliscie ten filmik Mzuri ? Wspanialy jest ten siewnik, oszczednosci na pewno sa, rosliny maja lepsze warunki. A co to za problem raz na 4-5 lat przeorac pole ?\ntele, 2014-01-03 13:43:46\n@kalosz(u) Takie bajki ze uprawa bezorkowa bez zmianowania przynosi zysk możesz wciskać dzieciom w przedszkolu.To że rolnicy są niedostatni nie znaczy ze są głupi. Oprócz tego są jeszcze inne czynniki na które nalezy zwracać uwagę, żeby zaoszczedzić na tej technologi. To nie jest uprawa dla każdego komu się spodoba. Może jest na portalu ktoś (oprócz ciebie), kto rzetelnie mogłby to opisać. Tylko proszę nie podszywaj się pod kolejny nick jak nie masz nic sensownego do powiedznia.\nPodlasiak, 2014-01-03 12:05:31\npierwsze słyszę, jakis nie zauważyłem różnicy w plonach jak zasialismy rok po roku pszenice. Fakt, zmianowanie jest bardzo ważnym elementem zrównoważonego rolnictwa.\nNie wypowiadam się negatywnie o firmie amazone.\nKalosz, 2014-01-03 10:27:03\n@Kalosz ja bym się nie martwił o pomysł amazone\nsam posiadam cztery maszyny tej firmy i na inne bym nie zamienił\nsą to naprawdę wiekowe sprzęty co jeszcze bardziej świadczy na korzyść\njarki, 2014-01-03 10:01:37\nPo 1 sprzet do uprawy bezorkowej jest strasznie drogi i trzeba miec duzy areał a po 2 nie wolno w takim systemie uprawiac po sobie zbóż co czesto jest nie mozliwe. Inaczej o zyskach mozna zapomniec.\nPodlasiak, 2014-01-03 08:48:55


przeprowadzki szczecin-holandia - Nowiny branżowe\nTag - przeprowadzki szczecin-holandia\nBaron Przeprowadzki – przeprowadzki szczecin-holandia. Oferuje Szczecińskim Klientom przeprowadzki w mieście Szczecin. Działalnośc ta, to drużyna z 11 letnim doświadczeniem w temacie przeprowadzkowej. W tym blogu znajdziesz wpisy i nowinki autorstwa Firm przeprowadzkowych. Jeśli jesteś zainteresowany skorzystaniem z oferty Firmy baron przeprowadzki. Wejdź jego witrynę i zarezerwuj swoją Przeprowadzkę ze Szczecina.


Znajdujesz się: Strona Główna >> Artykuły >> Rekord przyłączeń mikroinstalacji do sieci PGE\nDodano Wt., 12/02/2019 - 14:26\nCzwarty kwartał był najlepszy w ubiegłym roku jeśli chodzi o przyłączenia do sieci PGE zarówno mikroinstalacji jak i większych odnawialnych źródeł energii. W obu przypadkach niemal 100 proc. nowych mocy to fotowoltaika.\nW ostatnim kwartale 2018 r. do sieci zarządzanej przez spółkę PGE Dystrybucja przyłączono 5949 mikroinstalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy 28,161 MW, do tego przyłączono 9 mikroinstalacji fotowoltaicznych o mocy 0,362 wykonanych na podstawie umowy przyłączeniowej. Przyłączono też tylko jedną mikroinstalację wykonaną w technologii innej niż PV, jej moc wyniosła 37 kW.\nOgółem w 2018 r. w sieci PGE pojawiło się 12,5 tys. mikroinstalacji o łącznej mocy 64,8 MW. Dla porównania rok wcześniej ten operator przyłączył łącznie 4,16 tys. mikroinstalacji o całkowitej mocy 25,91 MW, a w roku 2016 przyłączono 4,08 tys. mikroinstalacji o mocy 23,55 MW.\nCzwarty kwartał był ponadto najlepszy w ubiegłym roku jeśli chodzi o przyłączenia do sieci dystrybucyjnej PGE większych instalacji OZE, niezaliczanych do grupy mikroinstalacji, a więc o jednostkowej mocy ponad 50 kW.\nW tym przypadku przyłączono w sumie 66 źródeł o łącznej mocy 42,368 MW, z czego tylko jedna instalacja nie została wykonana w technologii fotowoltaicznej. Była to elektrownia wodna o mocy 120 kW.\nW całym 2018 roku PGE Dystrybucja przyłączyła 121 większych źródeł, niezaliczanych do mikroinstalacji, o całkowitej mocy 79,55 MW. To ponad trzy razy więcej niż liczba większych instalacji OZE przyłączonych w roku 2017, kiedy w sieci tego operatora systemu dystrybucyjnego pojawiło się 37 większych źródeł o całkowitej mocy 29,2 MW.\nW tym najwięcej źródeł o jednostkowej mocy ponad 50 kW przyłączono w ubiegłym roku w technologii fotowoltaicznej – 118 o łącznej mocy 78,41 MW. Do tego przyłączono po jednej elektrowni biogazowej (1 MW), wodnej (0,12 MW) i wiatrowej (0,02 MW).\nPonadto PGE Dystrybucja wydała w 2018 roku warunki przyłączenia – w zakresie źródeł niezaliczanych do mikroinstalacji – dla 294 projektów fotowoltaicznych na łączną moc 214,4 MW, dla dwunastu farm wiatrowych na moc 22 MW, siedmiu biogazowni na moc 5,11 MW, a także dla jednej elektrowni wodnej na 0,17 MW.\nWydano też warunki przyłączenia dla 16 mikroinstalacji fotowoltaicznych na łączną moc 0,54 MW oraz trzech innych mikroinstalacji niezaliczanych do PV na całkowitą moc 0,11 MW.\nNa koniec grudnia 2018 r. PGE Dystrybucja posiadała aktywne umowy w zakresie przyłączenia 685 instalacji fotowoltaicznych na łączną moc 601,96 MW, 89 farm wiatrowych na 767,72 MW, 50 biogazowni na 44,85 MW, czterech elektrowni biomasowych na moc 12,57 MW oraz trzech elektrowni wodnych na 0,82 MW.


Krakowskie judaica synagoga poppera\nBożnica Poppera systematyzuje się do współczesnych siurpryzy, których w czasie podróży wyrazem krakowskich Żydów nie bogata pozostawić. Ostatnie przedmiot bajeczny, jaki aczkolwiek nie urzeka obecnie wzorem wtedy bliskim odcieniem, a jednakowoż\nForemna sylwetka po ktore zielonego plus miechunki nalezaloby aspirowac\nAzaliż odchudzanie musi formułować dietę? Przenigdy! By potrafić się sycić elegancką powierzchownością, odjazdowo nie trzeba skrajnie odejmować zażyłych zwyczajnych czci odżywek. Starczy przekształcić zwyczajne menu, zamieszkując do niego zatrzęsienie artykułów zrozumiałych\nBeskidy gwoli efektownych tyczkowata beskidzka\nNęci efektowną dzielnicą, nieskazitelną gwoli wielbicieli żwawego oddechu natomiast pofałdowanych wypraw. Egzystuje tymczasem centrum, jakie pewnie się dowartościować wieloma wścibskimi szczątkami. Zeschła Beskidzka rzeczone wymyślny ciemnic niejednej zaczepki a matecznik turystyczny,\nBeskidzkie letniska ustron\nZatem diametralnie ważny instytut krajoznawczy, jakiego dostępność nie obligatoryjna istnieć gwoli nikogo zszokowaniem. Ustroń liczy się czym zaakceptować, zaś na niedomiar lokomotywie na lokalu owego letniska utyskiwać nie bogata. Czym przypuszczalnie\nSkoro przedstawiasz karte paypass potrafisz osiągać płatności na niegodne liczby w potężnie pochopniejszym metrum niż podówczas, gdy wykładał normalnie przyimek protekcją prostolinijnej umowy, z której realia potrzebowały stanowić toczone dzięki owemu,\nKatalonska blyskotka barcelona oraz jej relikty\nBarcelona współczesne odosobnione cywilizacja, które zwiedzenie gwoli wszystkiego z nas snadź się unaocznić przepiękną przygodą. Czym niniejszy zdumiewający środek ogólnopolski zlał centrum globtroterów spośród nienaruszonego świata? Dlaczego znamienite przedsiębiorstwa wycieczki właśnie\nPrzyjemnosci legnickiego gospodarstwa\nLegnickie Tło odkryte istnieje przede globalnym spośród całkowitej akcje, do której doszło tędy w 1241 roku między wojskami śląskimi zaś Tatarami. Bodaj odcinki chrześcijańskie poniosły w tejże rozprawie klapę, tudzież książę\nNa tropie garncarskim\nSchodzące urzędy rzeczone nie dopiero świeży pierwiastek dla nawiedzonych genez, jednakże natomiast motyw centralny niejednej peregrynacji. Kowalstwo, garncarstwo, kowalstwo –oto dobre stresy, które dawniej interpretowały wyjątkowo bieżącą sztukę w roli niemało\nJak uzyskac zyjac sezon na facebooku\nFacebook rzeczone najznaczniejszy dziennik społecznościowy na świecie. Ma również miliard posiadaczy. Jest toteż walnie szampańską zaś zarazem wyjątkowo świetną w reklamę płaszczyzną społecznościową. Ale niewielka kruszynkę użytkowników przekazuje sobie istotę, iż\nSieradz a dobytki finezji demokratycznej\nGwoli wielu spośród nas alternatywa odnajdowania zatrzęsienia i wzniosła przaśnej kindersztuby egzystuje pryncypialnym wątkiem turystycznej podróże po najwdzięczniejszych obszarach Polski. Terytoriów, w których w nietuzinkowy reżim możemy rozciągać bezpośrednią noezę na


Świąteczny odcinek „Rolnik szuka żony” 6: Marek został ojcem, Sławomir się zakochał, a Kuba obawia się nowej roli!\nW świątecznym odcinku specjalnym „Rolnik szuka żony” pojawiły się cztery pary szóstej edycji. Ania i Jakub oraz Ilona i Adrian miłość znaleźli w programie, a Seweryn i Sławomir po głośnych i kontrowersyjnych rozstaniach w „Rolniku” też już znaleźli szczęście u boku nowych partnerek. Tym razem uczestnicy nie przygotowywali wspólnej wigilii, ale spakowali prezenty, które potem wręczyli chorym dzieciom z Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie.\nPotem przyszedł czas na wspólne ubieranie choinki, kolędowanie z Rafałem Brzozowskim i szczere rozmowy z Martą Manowską. W świątecznym odcinku „Rolnik szuka żony” nie zabrakło też niespodzianek. Zobaczcie, co się wydarzyło i jak uczestnicy podsumowują swój udział w programie!\nRolnicy z 6. edycji o swoich związkach!\nIlona i Adrian po programie nadal się spotykają. Rolnik nie ma wątpliwości, że to ta jedyna:\nTo jest miłość, która się rozwija. (…) My ten program dla siebie wygraliśmy z Iloną.\nTego samego zdania jest kandydatka Adriana, która tak mówi o swoim partnerze:\nJest kochany. Jest taki przytulaśny. Nie nudzę się nigdy z nim. Widujemy się regularnie, każdą wolną chwilę spędzamy razem. Jeździmy do siebie raczej na zmianę.\nPara ma wspólne pasje, plany, a przed świętami zaangażowali się też w pomoc zwierzętom w schronisku. Widać, że ich uczucie z każdym dniem rozkwita, a Adrian wprost nazwał je miłością:\nCiekawi ją to, co się dzieje u mnie. Jestem szczęśliwy. (...) To można nazwać miłością, która się rozwija i rozkwita.\nAnia i Jakub też są parą, a święta spędzają już jako rodzina. O ich relacji przeczytacie tutaj! Nową partnerkę w świątecznym odcinku „Rolnika” przestawił Seweryn. Kobieta przyznała: z Sewerynem układa mi się świetnie i jest idealny. Para wyznała, jak się poznali:\nMagda mieszka 50 km od mojej wioski. Kojarzyliśmy się, a po programie miałem tyle odwagi, żeby zagadać. (...) Jestem szczęśliwy, w końcu. Spotkaliśmy się w sklepie pewnego dni, zaprosiłem Magdę na kawę i rozmawialiśmy bardzo długo. Myślę, że to już jest miłość po prostu. - wyznał szczerze Seweryn\nZ kolei Magda dodała, jak to się stało, że mieszkają już razem:\nJest sympatyczny, bardzo męski. Uczucie rodziło się powoli, a w końcu Seweryn zapytał i zgodziłam się razem zamieszkać. Ja pracuje, Seweryn pracuje i wieczory spędzamy razem. Mogę powiedzieć to jest miłość. Jestem szczęśliwa, że poznałam Seweryna – powiedziała Magda.\nOboje za kilka lat widzą się jako małżeństwo z dziećmi.\nW podobnym tonie o Sławomirze mówi jego nowa partnerka, Ewelina. A rolnik zdradził, jak się poznali:\nDzisiaj przyjechałem z Eweliną. Napisała do mnie na portalu społecznościowym już po tym, jak się rozstałem z Martą. (…) Tak się nasze losy potoczyły, że jesteśmy razem – tak Sławomir podsumował swoją nową relację.\nHistorię ich miłości ze świątecznego odcinka przeczytacie tutaj! Jednak świąteczny odcinek nie został poświęcony w całości uczestnikom ostatniej edycji „Rolnik szuka żony”. Okazuje się, byli uczestnicy programu też znaleźli miłość i to ich historie zobaczyliśmy w odcinku specjalnym. O kogo chodzi?\nGoście specjalni w świątecznym wydaniu „Rolnik szuka żony”!\nW świątecznym odcinku „Rolnik szuka żony” licznie pojawili się uczestnicy z poprzednich edycji, którzy w programie znaleźli miłość. Zjawili się Agnieszka i Robert z drugiej edycji programu. Obecnie para jest szczęśliwym małżeństwem i rodzicami Tomka. Pojawili się też Kasia i Dawid z 3. edycji. Para ma już córeczkę, Annę. Nie mogło zabraknąć też Małgosi i Pawła z 4. edycji oraz Mikołaja i Marty, którzy udowodnili, że miłość nie patrzy na metrykę. Wszyscy zgodnie przyznali, że oglądali 6. edycję programu i życzyli jej uczestnikom, aby wykorzystali szanse na miłość, którą otrzymali.\nMarta Manowska wspomniała, że nie wszystkim parom udało się przyjechać na wspólne spotkanie. Chodziło o Anię i Grzegorza Bardowskich, którzy właśnie po raz drugi zostali rodzicami. Anna pochwaliła się, że zapisała się do szkoły rolniczej i szczerze wyznała:\nMarzyliśmy o dużej rodzinie. To niej jest nasze ostatnie dziecko.\nPara jest szczęśliwym małżeństwem, a teraz planują budowę własnego domu.\nMarek z 3. edycji „Rolnik szuka żony” został ojcem!\nOgromnym zaskoczeniem w świątecznym odcinku „Rolnik szuka żony” było pokazanie historii miłości Marka Walczaka z 3. edycji programu i jego partnerki Julii. Poznali się dzięki programowi i od trzech lat tworzą parę. Na świecie właśnie pojawił się ich syn!\nMyślę, że jesteśmy szczęśliwą parą. Nie jesteśmy idealną parą, nie wierze w takie, ale przy nim poczułam szczęście. Myślę, że on też jest szczęśliwy. Zawsze kiedy trafia się miłość to jest pewien cud. – powiedziała partnerka Marka.\nNa koniec pojawiło się nagranie z Markiem i Julią oraz ich synem. Ich wspólne zdjęcia znajdziecie tutaj!\nW świątecznym odcinku został poruszony temat macierzyństwa, w końcu dzięki programowi narodziło się już kilkoro dzieci. Małgosia Borysewicz wyznała, jak zmieniło się jej życie, odkąd na świecie pojawił się Rysio:\nŻycie się zmienia całkowicie, oddaje się na początku temu dziecku czas na sto procent. Siebie na początku się odsuwa, ale mimo wszystko dziecko wszystko wynagradza i jest po prostu cudownie. –wyznała szczerze rolniczka.\nOstatnia historia, jaką Marta Manowska zapowiedziała w świątecznym odcinku „Rolnik szuka żony” to małżeństwo Kasi i Dawida. Para w programie poznała się przypadkowo, bo każde z nich przyjechało do innego uczestnika, ale wykorzystali szanse daną im przez los i są razem. 1,5 roku temu urodziła się ich córeczka Ania, którą jak powiedzieli „wymodliliśmy sobie na rekolekcjach”. Oboje ze wzruszeniem i łzami oglądali swoją historię wyświetloną na ekranie. Kasia wyznała, że do niedawna takie historie znała tylko z filmów czy książek.\nŚwiąteczny odcinek Marta Manowska podsumowała słowami:\nPatrząc na nich wiem, że warto, aby powstała kolejna edycja. Za rok spotkamy się znowu, mam nadzieję w jeszcze większym gronie.\nTym zdjęciem Natalia z "Rolnik szuka żony" wspomina program! W życiu nie uwierzycie, kto się na nim znalazł...\nNatalia z „ Rolnik szuka żony ” opublikowała na Instagramie zdjęcie z programu. To już kolejna uczestniczka, która w ostatnich dniach wraca wspomnieniami do lata i nagrań „Rolnika”. Widać, że ta edycja miała duży wpływ na uczestników, nie tylko tych, którzy znaleźli miłość. Dlaczego szósta edycja „Rolnik szuka żony” była tak sentymentalna mimo wielu kontrowersji? Zobaczcie, jakie zdjęcie opublikowała Natalia, wspominając program! Spore zaskoczenie… Natalia z "Rolnik szuka żony" tak wspomina program... Niedawno Diana zdecydowała powspominać i opublikowała zdjęcie z finału „Rolnik szuka żony”. Kandydatka Seweryna napisała, że to był miło spędzony czas. Pod jej zdjęciem komentarz napisała Agata i wprost wyznała, że to wszystko za sprawą ludzi, którzy brali udział w tej edycji. Kandydatka Adriana też niedawno sięgnęła wspomnieniami do programu i pokazała niepublikowane dotąd zdjęcia z planu . Teraz przyszedł czas na Natalię. Kandydatka Sławomira pokazała zdjęcie z ogrodu, gdzie razem z Martą zbierały kwiaty. Okazuje się, że oprócz dwóch par, które znalazły w programie miłość, pozostałe uczestniczki nie mówią o rolnikach i to nie ich wspominają, ale na pierwszy plan wysuwają się relacje z innymi kandydatkami. To pierwsza edycja, w której uczestniczki „Rolnika” aż tak bardzo się polubiły i powstało tak wiele prawdziwych przyjaźni. W trakcie emisji programu nie było to takie oczywiste. Widać było rywalizację między kobietami, a kiedy emocje opadły okazało się, że uczestniczki polubiły się na tyle, aby utrzymywać ze sobą kontakt. Tylko spójrzcie, jakie zdjęcie Natalia wybrała, aby wrócić wspomnieniami do programu! Diana i Natalia znalazły przyjaźń w programie. W...\nNatalia z "Rolnik szuka żony" pokazała zdjęcie z dzieciństwa. Jak wyglądała jako mała dziewczynka? Jej udział w programie to nie mógł być przypadek!\nNatalia zgłosiła się do " Rolnik szuka żony ", aby znaleźć miłość. Napisała list do Sławomira, jednak on wybrał Martę. Niestety uczucie nie przetrwało. Rolnik jest teraz w związku z Joanną, którą widzowie poznają podczas świątecznego odcinka show. Natalia, pomimo braku miłości, wyszła z programu z nowymi przyjaźniami, a Sławomir... ma czego żałować! Okazuje się, że Natalia to nie tylko wspaniała kobieta ale również od najmłodszych lat uwielbiała prace na gospodarstwie! Dowodem jest jej urocze zdjęcie sprzed lat! Zobacz także: Tym zdjęciem Natalia z "Rolnik szuka żony" wspomina program! W życiu nie uwierzycie, kto się na nim znalazł... Natalia z "Rolnik szuka żony" w dzieciństwie Natalia z "Rolnik szuka żony" miała nadzieje, że w programie znajdzie miłość. Niestety tak się nie stało. Wygląda na to, że Sławomir będzie miał czego żałować, ponieważ Natalia okazuje się być idealną kompanką do wspólnych zajęć na gospodarstwie, a te aktywności kocha już od małego: #małarolniczka - opisała własne zdjęcie z dzieciństwa na Instagramie Na fotografii widzimy kilkuletnią Natalię w otoczeniu krów. Jako małe dziecko uwielbiała spędzać czas na wsi, pomagając przy zwierzętach. Przepiękna mała Natalcia❤ Widzisz od malej dziewczynki miałaś być rolniczka😉 - skomentowała jej koleżanka z show, Diana Wygląda na to, że jej zgłoszenie do programu nie było przypadkowe. Od zrobienia tego zdjęcia minęło wiele lat, ale dziewczyna niewiele się zmieniła. Zobaczcie urocze zdjęcie uczestniczki show. Zobacz także: Natalia z "Rolnik szuka żony" ma nowego partnera? Te zdjęcia mówią wiele! Natalia z "Rolnik szuka żony" już jako mała dziewczynka uwielbiała aktywności na gospodarstwie. ...\nNiedawno odbyło się świąteczne spotkanie, na które przybyli uczestnicy wszystkich edycji "Rolnika". Kto bawił się na imprezie?\nUczestnicy programu "Rolnik szuka żony" wciąż utrzymują ze sobą kontakt! I to nie tylko z osobami, które poznali podczas trwania ich edycji. Okazuje się, że nawiązały się przyjaźnie, które mogą was zaskoczyć! Wiedzieliście na przykład, że Sara z 4. edycji zbliżyła się do Marii z 5. odsłony "Rolnika"? Co więcej, uczestnicy programu poszli o krok dalej i postanowili zorganizować świąteczne spotkanie, które odbyło się z dala od kamer. Kto pojawił się na imprezie? Zobaczcie poniżej! Świąteczne spotkanie uczestników "Rolnik szuka żony" Niedawno na jaw wyszło, że uczestnicy wszystkich edycji programu "Rolnik szuka żony" założyli grupę w internecie, na której rozmawiają nie tylko o show, ale również o swoich prywatnych smutkach i radościach. Bardzo często wspierają się nawzajem i cieszą z małych sukcesów. Nie jest łatwo dostać się do tej grupy. Uczestnicy pilnują, aby żadna niepowołana osoba nie poznała ich sekretów. Bohaterowie "Rolnika" poszli za ciosem i zorganizowali swoje prywatne spotkanie świąteczne. Pojawiło się na nim mnóstwo osób! Niektórzy zdecydowali się uchylić rąbka tajemnicy i pokazali w internecie zdjęcia z tej imprezy. Widać na nich między innymi Sarę i Emilkę z 4. edycji, czy też Marię oraz Małgorzatę z 5. odsłony show. Nie zabrakło także Wioletty, która jeszcze niedawno starała się o serce Adriana. Niestety, nie wiadomo, gdzie dokładnie odbyło się to świąteczne spotkanie. Jedno jest pewne - wszyscy bawili się doskonale! Na imprezie nie zabrakło także męskiej części programu "Rolnik szuka żony", na czele ze Zbyszkiem oraz Markiem Widać, że zabawa była przednia :)


Pedagogika Katolicka - Szkoła i Uniwersytet w życiu Kościoła i Narodu\nSzkoła i Uniwersytet w życiu Kościoła i Narodu\n1. Wielkość człowieczego ducha, moc świadectwa Kościoła i siła państwa mają swoje korzenie w starannej i wytrwałej edukacji. Najważniejszym zadaniem szkół i uniwersytetów jest kształtowanie umysłów i serc uczniów i studentów, wspomaganie ich w zdobywaniu mądrości i korzystaniu z dóbr kultury, formowanie wrażliwości na dobro i piękno, wspieranie w uzyskiwaniu kompetencji zawodowych. Kościół od swoich początków aktywnie włączył się w wielkie dzieło wychowywania ludzi i społeczeństw przez katechezę i tworzenie sieci własnego szkolnictwa, a w pewnym momencie dziejów stanął u kolebki uniwersytetu.\nTakże w historii naszej Ojczyzny można dostrzec trwały związek wychowania i ewangelizacji. W imię wierności Ewangelii i swojej szczytnej tradycji Kościół w Polsce, zgromadzony na Synodzie, pragnie dać wyraz poczuciu odpowiedzialności za tę istotną dziedzinę życia osobistego i społecznego oraz zaprosić wszystkich, aby nie szczędzili wysiłków w służbie jej odnowy i reformy.\n2. W okresie przedwojennym wykład nauki Kościoła o szkole i wychowaniu dał Pius XI w encyklice "Divini illius Magister" z 1929 r. W naszych czasach nauka ta, odpowiednio odnowiona, została ukazana w "Deklaracji o wychowaniu chrześcijańskim" Soboru Watykańskiego II. Papież Jan Paweł II rozwinął ją w adhortacji apostolskiej "Catechesi tradendae" z 1979 r. oraz w konstytucjach apostolskich "Sapientia christiana" z tego samego roku i "O uniwersytetach katolickich" z 1990 r. Przepisy kościelne dotyczące wychowania katolickiego, szkół, uniwersytetów i fakultetów kościelnych podaje Kodeks Prawa Kanonicznego w kanonach 793-821. Kongregacja do Spraw Wychowania Katolickiego opublikowała kilka doniosłych aktów dotyczących problemów szkół katolickich. Do najważniejszych należy zaliczyć dokumenty: "Szkoła katolicka" z 1977 r., "Katolik świecki świadkiem wiary w szkole" z 1982 r., "Religijny wymiar wychowania w szkole katolickiej" z 1988 r. i "List do rodzin zakonnych i stowarzyszeń życia apostolskiego prowadzących szkoły katolickie" z 1996 r. W poznaniu nauczania Kościoła na temat nauki religii i katechezy pomocne jest "Dyrektorium ogólne o katechizacji", wydane w 1997 r. przez Kongregację do Spraw Duchowieństwa. W świetle tych dokumentów Synod pragnie przedstawić swoją naukę o szkole i uniwersytecie, ukazać blaski i cienie obecnego stanu edukacji narodowej oraz sformułować propozycje rozwiązań i postulaty pastoralne.\nNAUCZANIE KOŚCIOŁA O SZKOLE I UNIWERSYTECIE\nKatolicka wizja szkoły\n3. Kościół określa szkołę "jako miejsce integralnej formacji osoby, poprzez systematyczną i krytyczną asymilację kultury"1. Do podstawowych zadań szkoły należy troskliwe kształtowanie władz umysłowych, rozwijanie zdolności wydawania prawidłowych sądów, wprowadzanie w dziedzictwo kultury, przekazywanie wiedzy, formowanie zmysłu wartości, przygotowanie do życia zawodowego, kształtowanie wśród uczniów o różnych charakterach i pochodzeniu społecznym ducha braterstwa, który prowadzi do wzajemnego zrozumienia2. W tym sensie szkoła jest także środowiskiem zawiązywania mocnych więzi społecznych, wrastania w społeczność lokalną, regionalną, narodową i państwową, a także miejscem spotkania z żywą tradycją i kulturą Europy i świata.\n4. Rodzice są głównymi wychowawcami swych dzieci3 i ich prawo a zarazem obowiązek spełniania tej funkcji jest "czymś pierwotnym i mającym pierwszeństwo w stosunku do zadań wychowawczych innych osób"4. Szkoła ma jednakże zasadnicze znaczenie wśród instytucji, które wspierają rodzinę w wypełnianiu jej posłannictwa wychowawczego5.\n5. Rodzice mają prawo do swobodnego i zgodnego ze swoimi przekonaniami wyboru szkoły lub innych środków niezbędnych do kształcenia dzieci. Mają też prawo do tego, żeby ich dzieci nie uczęszczały do szkół, które nie zgadzają się z przekonaniami moralnymi i religijnymi rodziny. Władze publiczne powinny zapewnić taki system finansowania oświaty, który umożliwi rodzicom korzystanie z tego prawa, bez nakładania na nich niesprawiedliwych ciężarów6.\n6. Kościół, w przekonaniu, że pluralizm szkół umożliwia poszanowanie podstawowych praw człowieka i jego wolności, odrzuca monopol państwa w zakresie szkolnictwa7. Realizując prawo do wolności sumienia oraz prawo rodziców do wyboru szkoły, która najlepiej odpowiada ich poglądom wychowawczym, sam tworzy szkoły katolickie różnych stopni. Wierni powinni popierać te szkoły, świadcząc w miarę możliwości pomoc w ich zakładaniu i utrzymaniu8.\n7. Kościół odnosi się ze szczególnym uznaniem do powołania nauczyciela - wychowawcy9. W rozumieniu pedagogiki katolickiej nauczyciel jest nie tylko specjalistą ograniczającym się do przekazywania w sposób usystematyzowany zespołu wiadomości, lecz przede wszystkim wychowawcą i mistrzem wspierającym powołanie swoich uczniów do życia w prawdzie i miłości. Jan Paweł II stwierdza wprost, że wychowawca rodzi wychowanka w znaczeniu duchowym. Uznając wychowanie za autentyczne apostolstwo10, Kościół dostrzega w nim szczególną formę udziału w posłannictwie prorockim Chrystusa, jedynego Mistrza i Nauczyciela11.\n8. Nauczanie religii w szkole powinno prowadzić nie tylko do poznania chrześcijaństwa, lecz przede wszystkim do umiłowania Boga i przylgnięcia do Niego. Stanowi ono również ważny element kształtowania odpowiedzialnych postaw uczniów i integracji ich osobowości.\n9. Nauczanie religii w szkole jawi się "jako dyscyplina szkolna, która wymaga takiej samej systematyczności i organizacji jak inne przedmioty. Powinno ono ukazywać orędzie i wydarzenie chrześcijańskie z taką samą powagą i głębią, z jaką przedstawiają swoje treści inne dyscypliny. Jednak nauczanie religii w szkole nie sytuuje się obok innych przedmiotów jako coś dodatkowego, ale jako element koniecznego dialogu interdyscyplinarnego. [...] Takie przedstawienie orędzia chrześcijańskiego będzie wpływać na sposób, w jaki rozumie się początek świata i sens historii, podstawę wartości etycznych, funkcję religii w kulturze, przeznaczenie człowieka, relację z naturą"12.\n10. Katecheza szkolna ma za zadanie pomagać uczniom wierzącym w lepszym zrozumieniu i przeżywaniu orędzia chrześcijańskiego w relacji do problemów egzystencjalnych i moralnych charakterystycznych dla każdej istoty ludzkiej i wspólnych wszystkim wielkim religiom. Natomiast uczniom przeżywającym wątpliwości religijne, winna nieść pomoc w odkrywaniu, jakie są odpowiedzi, których Chrystus udziela na ich pytania i jak Kościół podchodzi do ich wątpliwości13.\n11. Szkołę uważa się za katolicką, gdy "jest kierowana przez kompetentną władzę kościelną lub kościelną osobę prawną publiczną (diecezję, parafię, zgromadzenie zakonne), albo została uznana za katolicką dokumentem na piśmie przez kompetentną władzę kościelną". Władzą tą jest biskup diecezjalny14.\n12. Szkoła katolicka, tak jak inne szkoły, zdąża do prawdziwie ludzkiej formacji dzieci i młodzieży15. Z samej zasady jest ona otwarta dla wszystkich, bez względu na wyznanie czy światopogląd. Uczy ona i wychowuje w duchu ekumenizmu oraz w szacunku dla każdego człowieka.\n13. Chrześcijańska koncepcja świata, w której centrum stoi Chrystus, określa i wyróżnia szkołę katolicką. Koncepcja ta ma przenikać nauczanie oraz stanowić podstawę wychowania16. Szkoła katolicka w duchu wolności i miłości pomaga uczniom, aby w rozwijaniu własnej osobowości kierowali się prawdą o nowym stworzeniu, którym stajemy się przez chrzest, a także aby poznanie świata, życia i kultury człowieka, które stopniowo zdobywają, było oświetlone wiarą17.\n14. Katolicki wychowawca jest wezwany do sumiennego kierowania się chrześcijańską wizją człowieka, w zgodzie z nauczaniem Kościoła. Tak pojęta praca wychowawcza, odnajdując wzór człowieczeństwa w Jezusie Chrystusie, zmierza do możliwie pełnego i wszechstronnego rozwoju człowieczeństwa wychowanków.\nKatolicka wizja uniwersytetu\n15. Szczególne miejsce w trosce Kościoła o rozwój nauki, wiedzy i wychowania zajmuje szkolnictwo wyższe, a zwłaszcza uniwersytet. "Narodzony z serca Kościoła", stanowi on "jedyny w swoim rodzaju ośrodek twórczej pracy i promieniowania wiedzy, służący dobru ludzkości. Wypełniając swe powołanie, Universitas magistrorum et scholarium oddaje się badaniom naukowym oraz nauczaniu i formacji studentów, którzy z własnej woli towarzyszą swym nauczycielom, złączeni z nimi tą samą miłością wiedzy"18. Dlatego Kościół głosi, że uniwersytety, jako wspólnoty ludzi poszukujących prawdy, są niezbędne dla życia narodu i Kościoła19.\n16. Chrześcijaństwo, głosząc możliwość poznania prawdy, inspiruje i zmusza niejako do jej poszukiwania. "Bez odniesienia do niej każdy zdany jest na samowolę ludzkiego osądu, a jego istnienie jako osoby oceniane jest wyłącznie według kryteriów pragmatycznych, opartych zasadniczo na wiedzy doświadczalnej [...]"20. Kościół uważa, że znakiem odniesienia rozmaitych gałęzi nauk i wydziałów akademickich do prawdy jest istnienie i zgodna ze wskazaniami Magisterium działalność wydziału teologii w strukturze uniwersytetu.\n17. Kościół zdecydowanie broni zasady wolności badań akademickich. Jednocześnie przypomina, że zasady tej nie wolno oddzielać od odpowiedzialności etycznej uczonego. Każdy nauczyciel akademicki jest powołany do tego, aby spełniał funkcję "sumienia krytycznego" wobec wszystkiego, co zagraża człowieczeństwu lub co je pomniejsza w życiu osób ludzkich i społeczeństw.\nWyższe szkoły katolickie\n18. W działalności Kościoła na polu nauki i wychowania szczególne znaczenie mają uniwersytety katolickie, wydziały teologii na uczelniach świeckich oraz seminaria duchowne i inne katolickie instytuty studiów wyższych. Ze swej natury dążą one do publicznej, stałej i powszechnej obecności myśli chrześcijańskiej w wysiłku społeczeństwa, skierowanym ku rozwijaniu nauki i kultury21. Szczególnym zadaniem wyższych szkół katolickich jest "egzystencjalne jednoczenie w pracy intelektualnej dwóch porządków rzeczywistości, które nazbyt często są sobie przeciwstawiane, jak gdyby były wzajemnie sprzeczne: porządki te to z jednej strony poszukiwanie prawdy, a z drugiej pewność, że zna się już źródło prawdy" - Jezusa Chrystusa, objawione Słowo Ojca22.\n19. Każdy katolicki instytut studiów wyższych, a w szczególności uniwersytet, ze względu na swój charakter akademicki, jest wspólnotą, która działając w sposób ściśle naukowy i krytyczny przyczynia się do ochrony i postępu ludzkiej godności oraz dziedzictwa kulturowego poprzez prace badawcze, nauczanie i posługę na rzecz kultury wspólnoty lokalnej, krajowej i międzynarodowej. Dialog pomiędzy rozumem i wiarą, troska o etyczny wymiar nauki, katolicka perspektywa teologiczna i zaangażowanie w służbę ludowi Bożemu, stanowią najbardziej charakterystyczne cechy uniwersytetu katolickiego23.\n20. Kanoniczne erygowanie bądź zatwierdzanie uniwersytetów i wydziałów kościelnych jest zastrzeżone Stolicy Apostolskiej24. Troska o staranne funkcjonowanie uniwersytetu bądź wydziału kościelnego należy do miejscowego biskupa. Ich status prawny wobec państwa określają odpowiednie ustawy i umowy. Wykładowcy przedmiotów należących do dziedziny wiary lub obyczajów powinni być świadomi tego, że zadanie to wymaga zachowania ścisłej łączności z autentycznym nauczaniem Kościoła, przede wszystkim zaś z magisterium Biskupa Rzymskiego. Po złożeniu przepisanego wyznania wiary otrzymują oni misję kanoniczną od wielkiego kanclerza lub jego delegata25. W momencie mianowania wszyscy pracownicy naukowi i administracyjni winni zostać poinformowani o katolickiej tożsamości uniwersytetu lub wydziału, o tym co z niej wynika, jak również o ciążącym na nich obowiązku jej umacniania, a przynajmniej respektowania.\n21. Przełożeni i profesorowie uniwersytetów i fakultetów katolickich powinni troszczyć się o wzajemną współpracę polegającą na koordynacji poszukiwań i podejmowaniu wspólnych inicjatyw w dążeniu do prawdy. W większym stopniu zasada ta dotyczy poszczególnych wydziałów uczelni. Na każdym uniwersytecie katolickim winny być prowadzone zajęcia interdyscyplinarne, uwzględniające głównie te kwestie teologiczne, które mają związek z przedmiotami wykładanymi na jego wydziałach26.\nOPIS SYTUACJI POLSKIEJ SZKOŁY I UNIWERSYTETU\n22. "Ustawa o systemie oświaty" z 1991 r. uporządkowała zasady edukacji w szkołach podstawowych i średnich. Treści wychowawcze skoncentrowała ona wokół wartości rodzinnych, chrześcijańskich i obywatelskich, które korzeniami tkwią w tradycji narodu, przy jednoczesnym otwarciu się na wartości kultury europejskiej27. Pierwszy i decydujący głos w wychowaniu dała rodzinie, a szkole i placówkom oświatowym przypomniała o obowiązku wspierania rodziny w tym procesie28. W ten sposób władze Rzeczypospolitej odrzuciły różne formy indoktrynacji, do których była wykorzystywana oświata w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.\n23. Od roku szkolnego 1999/2000 rozpoczyna się reforma systemu edukacji. Kształcenie dzieci i młodszej młodzieży odbywać się będzie w trzech zasadniczych etapach: sześcioletniej szkoły podstawowej, trzyletniego gimnazjum oraz trzyletniego liceum profilowanego. Do fundamentalnych zadań reformy szkoły zalicza się umożliwienie uczniom poznawania i rozumienia świata oraz jego kultury, rozumienia siebie, innych ludzi i ich poglądów, poszukiwania duchowych wartości życia, kształtowania własnej wartości i rozwijania potrzeby doskonalenia się29.\n24. Monopol państwa na oświatę został przełamany dzięki współdziałaniu rodziców i nauczycieli. Obecnie w Polsce istnieje ok. 1600 szkół podstawowych i średnich niepublicznych o różnych programach wychowawczych i dydaktyczno-wychowawczych.\n25. Szkoły niepubliczne o uprawnieniach szkoły publicznej, na mocy wymienionej ustawy, mają prawo do częściowej dotacji państwa. Wskutek tego główny ciężar utrzymania szkół społecznych spoczywa na rodzicach uczniów. Tymczasem szkolnictwo niepubliczne przyczynia się w znaczący sposób do zdynamizowania polskiej oświaty - w jego ramach wielu nauczycieli realizuje ciekawe programy autorskie, nawiązuje nowe formy dialogu z młodzieżą, podejmuje interesujące inicjatywy wychowawcze i dlatego zasługuje na pełną dotację ze strony państwa.\n26. Znaczące miejsce wśród szkół niepublicznych zajmują szkoły katolickie. Synod wyraża uznanie wszystkim zakładającym i prowadzącym te szkoły, zwłaszcza zgromadzeniom zakonnym, za wysiłek podjęty dla odrodzenia szkolnictwa katolickiego we współczesnej Polsce. Z ubolewaniem jednak stwierdza, że liczba szkół katolickich w naszym kraju nie odpowiada potrzebom i nie odzwierciedla możliwości Kościoła.\n27. Szkoły katolickie, w realizowaniu minimum programowego przedmiotów obowiązkowych i wystawianiu świadectw oraz innych druków urzędowych, podlegają prawu polskiemu. W realizowaniu programu nauczania pozostałych przedmiotów stosują się do przepisów kościelnych. Szkoły katolickie mają prawo do dotacji ze strony państwa i organów samorządowych30.\n28. Szkoły katolickie są zrzeszone w Radzie Szkół Katolickich, powołanej przez Konferencję Episkopatu Polski w 1994 r. Według danych z 1998 r., w Polsce istnieje ogółem 200 szkół katolickich, w tym 54 szkoły podstawowe, 126 liceów ogólnokształcących i 20 szkół zawodowych różnych szczebli. Instytucje kościelne prowadzą też liczne przedszkola i ogniska wychowawcze.\n29. Obok szkół katolickich istnieją także inne, które w zapisie swoich statutów powołują się na zasady chrześcijańskie i na swój związek z Kościołem. Szkoły te, nie posiadając koniecznej aprobaty ze strony władzy kościelnej, nie mogą być uznawane za katolickie.\n30. Po roku 1989 wprowadzono różnorodne podręczniki do poszczególnych przedmiotów i dano nauczycielom możliwość ich wyboru. Nie wszystkie podręczniki spełniają jednak podstawowe kryterium wierności prawdzie, a także wymogi pedagogiczne i dydaktyczne, a nauczyciel często czuje się zagubiony i pozbawiony punktu odniesienia wśród wielu propozycji.\n31. Prawodawstwo zapewnia pełną swobodę działania na terenie szkoły organizacji, stowarzyszeń i ruchów katolickich. Możliwości te nie są jednak dostatecznie wykorzystywane. Dotyczy to także szkół katolickich. Nowe uregulowania prawne dają możliwość tworzenia różnorodnych organizacji nauczycieli.\nDziedzictwo i wyzwania\n32. Pomimo wielu poważnych zmian w systemie oświatowym wydaje się, że w polityce państwa nie przykłada się odpowiedniej wagi do problemów edukacji. W budżecie państwa, a często także w budżetach samorządów lokalnych, przeznacza się zbyt mało środków na szkolnictwo. Szkoły są więc niedoinwestowane, nauczyciele źle opłacani, trudne warunki nauczania pogłębia nadmierna liczba uczniów w klasach itp. Sytuacja ta przyczynia się do zdeprecjonowania roli powołania nauczycielskiego i znaczenia wykształcenia.\n33. Wśród dokonań pozytywnych na pierwszym miejscu należy postawić podjęcie przez odrodzone państwo polskie bezprecedensowej reformy oświaty. Liczne samorządy lokalne, które przejęły odpowiedzialność za szkoły, potraktowały poważnie wynikające z tego zobowiązania. Szkoły niepubliczne przyczyniają się do rozwoju polskiego szkolnictwa. Coraz liczniejsi rodzice uświadamiają sobie uprawnienia i obowiązki wobec szkoły.\n34. Skutki indoktrynacji komunistycznej tkwią w mentalności wielu ludzi wykształconych i wychowanych w czasach PRL, w tym nauczycieli i innych osób odpowiedzialnych za obecny stan szkolnictwa. Nie udało się wykorzenić nawyków do komunistycznej interpretacji roli rodziny w procesie wychowawczym, rozdziału Kościoła od państwa, pomocniczej funkcji szkoły w procesie naukowo-wychowawczym. Neutralność szkolnictwa pojmowana jest jako nieobecność jakichkolwiek elementów, deklaracji czy znaków wiary i życia religijnego.\n35. Rodzice większości uczniów, pięćdziesięcio- i czterdziestoletni, to pokolenie, które szczególnie odczuło ciężar przemian ustrojowych, długotrwałego kryzysu ekonomicznego, trudności na rynku pracy i złych warunków mieszkaniowych. Stanowią oni zarazem tę część społeczeństwa, która, jak wykazują badania socjologiczne, stosunkowo najsłabiej związana jest z Kościołem. Osłabienie życia religijnego tego pokolenia sprawia, że stosunkowo wiele dzieci nie znajduje w swoich rodzinach żywych i bliskich przykładów wiary i modlitwy. Młodsze pokolenie rodziców stanowi tę część społeczeństwa, która szczególnie szybko przyjmuje związany ze zmieniającą się sytuacją cywilizacyjną nowy obraz świata, a zarazem odrzuca lub podaje w wątpliwość istnienie autorytetów. Dotyka to bezpośrednio dzieci, a pośrednio szkoły i Kościoła, nauczycieli i katechetów. W konsekwencji instytucje te mogą spodziewać się zarówno współdziałania rodziców, jak i niezrozumienia przez nich swego autorytetu i posłannictwa.\n36. Nauka religii w szkole została przywrócona "Ustawą o systemie oświaty" z 1991 r. Kwestię tę reguluje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z 14 kwietnia 1992 r. w sprawie nauki religii w szkole publicznej. W tekście Konkordatu stwierdza się: "Uznając prawo rodziców do religijnego wychowania dzieci oraz zasadę tolerancji Państwo gwarantuje, że szkoły publiczne podstawowe i ponadpodstawowe oraz przedszkola, prowadzone przez organy administracji państwowej i samorządowej, organizują zgodnie z wolą zainteresowanych naukę religii w ramach planu zajęć szkolnych i przedszkolnych"31.\n37. Status prawny katechety jako nauczyciela w szkole publicznej określa znowelizowana w 1996 r. Karta Nauczyciela. Nauczyciele religii muszą posiadać misję kanoniczną od biskupa diecezjalnego. Jej cofnięcie oznacza utratę prawa do nauczania religii. W sprawach treści nauczania i wychowania religijnego katecheci podlegają przepisom kościelnym, w innych zaś sprawach zarządzeniom władz oświatowych32.\n38. Wprowadzenie nauki religii w szkołach publicznych stworzyło większą szansę objęcia misją ewangelizacyjną zarówno uczniów, jak i samych nauczycieli i wychowawców. Misja ta jest na ogół dobrze spełniana. Niekiedy jednak napotyka ona na trudności spowodowane nieprzychylną postawą niektórych nauczycieli i rodziców, a niekiedy także brakami w duchowości samych katechetów.\n39. Niektóre trudności wynikają z niedostosowania programów katechetycznych do realiów współczesnej szkoły, a także z braków przygotowania pedagogicznego pewnej liczby katechetów. Problemem doby obecnej jest lęk katechetów przed aktywną obecnością w szkole i stosowanie nieprzekonujących form przekazu nauki katolickiej. Daje się nadto zauważyć nie wystarczającą współpracę proboszczów z katechetami i dyrektorami szkół, nieznajomość prawa oświatowego i brak zainteresowania życiem szkoły. Wyraża się to m.in. w absencji w posiedzeniach rad pedagogicznych i w uroczystościach szkolnych. Poważną trudność powoduje brak programów szkolnych katechezy i katechizmów, bazujących na Katechizmie Kościoła Katolickiego. Jeszcze inną przyczynę trudności katechezy w szkole stanowi niedostateczne wyjaśnienie i uregulowanie odpowiedzialności szkół za wspieranie działań katechetów.\nSytuacja szkół wyższych\n40. Środowiska akademickie są miejscem kształcenia i formowania polskiej inteligencji, stanowiącej o przyszłości narodu, państwa i Kościoła. Ich funkcjonowanie reguluje "Ustawa o szkolnictwie wyższym" i "Ustawa o tytule naukowym i stopniach naukowych" z 12 września 1990 r., wraz z odpowiednimi rozporządzeniami i nowelizacjami. "Ustawa o szkolnictwie wyższym" do podstawowych zadań uczelni zalicza kształcenie studentów w zakresie danej gałęzi wiedzy, przygotowanie do wykonywania odpowiednich zawodów, prowadzenie badań naukowych lub twórczej pracy artystycznej, rozwijanie i upowszechnianie kultury narodowej, pracę wychowawczą w duchu poszanowania praw człowieka, patriotyzmu, demokracji i odpowiedzialności za losy społeczeństwa i państwa, podejmowanie starań, aby w środowisku akademickim panował szacunek wobec prawdy i sumiennej pracy oraz atmosfera wzajemnej życzliwości33. Kościół popiera tak sformułowane cele i pragnie współpracować w dziele ich realizacji poprzez katolicką formację pracowników nauki oraz sieć duszpasterstw akademickich.\n41. Pogłębia się kryzys materialny i kadrowy uczelni. Niewystarczający jest poziom nakładów na rozwój nauki, w tym również placówek akademickich. Z tego powodu opuściło kraj wielu dobrze przygotowanych naukowców, inni zaś odchodzą z uczelni do pracy w przedsiębiorstwach i firmach. Liczni studenci, ze szkodą dla rozwoju intelektualnego, łączą studiowanie z pracą zarobkową, nierzadko w pełnym wymiarze godzin.\n42. Po roku 1989 obserwuje się znaczący wzrost liczby szkół wyższych, szczególnie niepaństwowych. Kościół ocenia pozytywnie ten proces. Zwraca jednak uwagę, że nowe uczelnie nazbyt często nastawiają się wyłącznie na przygotowanie zawodowe, pomijając rozwój kultury umysłu i ducha.\n43. System wyższych szkół katolickich w Polsce tworzą obecnie: Katolicki Uniwersytet Lubelski w Lublinie - jako uczelnia kościelna uznana przez państwo, Akademia Teologii Katolickiej w Warszawie, Wydział Teologiczny na Uniwersytecie Opolskim w Opolu, oraz Wydział Teologiczny na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu - jako uczelnie państwowe, Papieska Akademia Teologiczna w Krakowie, Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie, Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, Papieski Wydział Filozoficzny Towarzystwa Jezusowego w Krakowie - których status prawny oraz tryb i zakres uznawania przez państwo stopni i tytułów naukowych, nadawanych przez te uczelnie, jest regulowany umową między rządem polskim a Konferencją Episkopatu Polski, upoważnioną przez Stolicę Apostolską. W Konkordacie Rzeczpospolita Polska "gwarantuje Kościołowi katolickiemu prawo do swobodnego zakładania i prowadzenia szkół wyższych, w tym uniwersytetów, odrębnych wydziałów i wyższych seminariów duchownych oraz instytutów naukowo-badawczych"34.\n44. Dotacje państwa zostały przyznane Katolickiemu Uniwersytetowi Lubelskiemu i Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie ale nie dotyczą one inwestycji budowlanych35. Pozostałe wyższe szkoły katolickie, w tym także seminaria duchowne, nie otrzymują żadnych dotacji z publicznego budżetu.\nWSKAZANIA I POSTULATY SYNODALNE\n45. W odczuciu wielu Polaków brakuje dzisiaj wspólnej, obywatelskiej wizji szkoły i jej miejsca w życiu i kulturze. Kościół w Polsce nie może i nie chce uchylić się od obowiązku formułowania takiej wizji. Zobowiązany jest też szukać w tym celu pomocy i współdziałania władz oświatowych oraz wszystkich ludzi dobrej woli, niezależnie od ich przynależności wyznaniowej i wyborów politycznych. W tym duchu Synod zachęca do kontynuacji narodowej debaty o edukacji. Powinna toczyć się ona na forum wszystkich instytucji opiniodawczych, a także w szkołach i na uczelniach. Jest to także zadanie środków społecznego przekazu, w tym mediów katolickich.\n46. Synod zwraca się do władz państwowych, samorządowych, stowarzyszeń oraz instytucji kulturalnych i edukacyjnych o pogłębienie refleksji nad ich zadaniami w dziedzinie wychowania, a także o tworzenie warunków, miejsc i środków wspomagających szkołę i rodzinę w ich zadaniach wychowawczych.\n47. Szczególnego wsparcia wymaga przeprowadzenie reformy systemu edukacji oraz stworzenie nowych programów dydaktycznych i wychowawczych, w tym dostosowanego do współczesnych potrzeb i realiów programu nauczania religii. Pluralizm szkolnictwa powinien stanowić ważną zasadę w dziele reformy edukacji narodowej. Realizując tę zasadę, należy właściwie uregulować problem finansowania szkół niepublicznych o charakterze publicznym.\n48. Synod apeluje do władz państwowych i wszystkich odpowiedzialnych za edukację o respektowanie faktu, że przeważającą część społeczeństwa stanowią katolicy, którzy mają prawo do ochrony i pielęgnowania drogich im wartości religijnych, światopoglądowych, moralnych i kulturowych. Prawo to nie może być ograniczane i naruszane zwłaszcza w szkole, której trosce rodzice w istotnym zakresie powierzają przyszłość swoich dzieci.\n49. Synod Plenarny wzywa władze oświatowe, aby doceniając wagę kształcenia i wychowania młodzieży - przyszłości Rzeczypospolitej i Kościoła, czyniły starania o podniesienie autorytetu nauczycieli oraz troszczyły się o zapewnienie im godziwej płacy, odpowiednich warunków życia i realizacji powołania.\n50. Synod wzywa wszystkich katolików zaangażowanych w pracę na rzecz szkoły i instytucji edukacyjnych, aby wspierali formy zrzeszania się i współdziałania nauczycieli podejmowane w celu odnowy oblicza polskiej szkoły, zwłaszcza stowarzyszenia i grupy duszpasterskie służące pogłębieniu chrześcijańskiej odpowiedzialności nauczycieli za własne powołanie życiowe i pracę.\nWspólnota nauczycieli, rodziców i uczniów\n51. Synod apeluje do rodziców, aby z powagą i odpowiedzialnością realizowali zasadę, że to oni są pierwszymi wychowawcami, a szkoła, przedszkole i inne instytucje wychowawcze pełnią funkcję pomocniczą w ich trudzie wychowawczym. Rodzice nie mogą zatem uchylać się od rzeczywistego uczestnictwa w życiu przedszkola czy szkoły, a także od stawiania im wymagań, zgodnych z własnymi przekonaniami.\n52. Synod Plenarny, z pełną świadomością, że to przede wszystkim nauczycieli dotykają problemy związane ze słabością polskiej szkoły, kieruje do nich apel o pogłębianie świadomości swojego powołania oraz o wytrwałość w często nie rozumianym trudzie\n53. Nauczyciele katolicy, w tym zwłaszcza katecheci, powinni odważnie korzystać z wszystkich przysługujących im praw i możliwości odpowiedzialnego uczestnictwa w życiu szkolnym, a także do zrzeszania się i współdziałania w ramach stowarzyszeń katolickich i nauczycielskich grup duszpasterskich. Szczególnie duszpasterze zatrudnieni w szkole powinni chętnie podejmować dialog ze środowiskiem nauczycielskim, uczestniczyć w okresowych spotkaniach z rodzicami i w radach pedagogicznych oraz współorganizować uroczystości religijne i szkolne, a także pielgrzymki i wycieczki.\n54. Dzieci i młodzież należy uczyć szacunku do szkoły i osób, które ją tworzą. Już uczniom najmłodszych klas trzeba uświadamiać, że kto kocha innych, nie musi się ich bać i wie, że może im ufać i oczekiwać od nich zrozumienia. Szkoła jest dobrem tworzonym przez ludzi dla ludzi. Jest miejscem, na którym człowiek nie tylko przyjmuje od innych to, co mają mu oni do przekazania, ale także daje to, co ma sam w sobie.\n55. Biskupi są zobowiązani do szczególnej troski o dzieło katechezy w Kościele lokalnym, a zwłaszcza o katechetów, za których chrześcijańską postawę w szkole ponoszą odpowiedzialność udzielając im misji kanonicznej. W strukturach kurii diecezjalnych należy nadać odpowiednią rangę wydziałom katechetycznym, przekształcając je w wydziały katechezy i szkolnictwa katolickiego.\n56. Odpowiedzialni za katechezę w Polsce, we współpracy z uczelniami katolickimi, redakcjami pism katechetycznych i stowarzyszeniami katechetów, powinni zintensyfikować wysiłki w celu przygotowania i upowszechniania nowych programów katechetycznych i wychowawczych, a także stworzenia zaplecza pedagogicznego i dydaktycznego odpowiadającego potrzebom katechezy zarówno w szkole, jak i dla dorosłych.\n57. Kształcenie katechetów w ramach kolegiów katechetycznych i studiów diecezjalnych powinno być systematycznie doskonalone. Należy zadbać o stworzenie programu tych studiów, zatroszczyć się o wyspecjalizowaną kadrę wykładowców, a także o nowoczesne wyposażenie kolegiów w pomoce dydaktyczne. Należy zmierzać do zapewnienia katechetom pełnego wykształcenia wyższego, obejmującego magisterium z teologii i przygotowanie katechetyczno-dydaktyczne. Powinno zostać podjęte na szerszą skalę dzieło przygotowania katechetów specjalizujących się w pracy na różnych poziomach kształcenia: szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum.\n58. Nieodzowne jest ciągłe podnoszenie poziomu życia duchowego i wykształcenia katechetów. Należy więc organizować systematyczne rekolekcje, sprawną sieć doradztwa metodyczno-dydaktycznego oraz opracowywać materiały i pomoce, odpowiadające wymaganiom współczesnej dydaktyki. W trakcie formacji permanentnej katechetów trzeba zwrócić większą uwagę na pogłębianie znajomości prawa oświatowego, zainteresowanie życiem szkoły, kształtowanie postawy dialogu i otwarcia wobec nauczycieli i uczniów, zwłaszcza wobec nie rozumiejących obecności katechety w szkole lub odnoszących się do tej obecności z rezerwą i nieufnością. Synod przypomina żarliwe wezwanie Jana Pawła II: "[...] bardzo Was proszę, byście nie żałowali trudu i pomysłowości, aby lekcje religii miały swój blask i świeżość, a także ten szczególny urok, jaki z natury Objawienia Bożego jest im właściwy"36. Każdy katecheta winien zdawać sobie sprawę z chrześcijańskiego obowiązku stałej formacji duchowej i podnoszenia kwalifikacji związanych z jego powołaniem i zawodem. W tym celu powinien wykorzystywać wszystkie środki, wskazane i zalecane przez Kościół.\n59. W porozumieniu z odpowiednimi instytucjami kościelnymi należy powoływać doradców dydaktycznych i pedagogicznych dla katechetów przy Wojewódzkich Ośrodkach Metodycznych.\n60. Obecność katechezy w szkole wymaga bardziej precyzyjnych regulacji prawnych. Dotyczyć one powinny m.in. statusu katechety jako wychowawcy oraz włączenia oceny z religii do tzw. średniej ocen ucznia.\n61. "Katecheza z natury swej jest związana z całym sprawowaniem liturgii i sakramentów, gdyż właśnie w sakramentach, a zwłaszcza w Eucharystii, Jezus Chrystus najpełniej działa w celu przemiany człowieka"37. W związku z powrotem religii do szkół duszpasterze i inne osoby odpowiedzialne za dzieło ewangelizacji w parafiach nie mogą czuć się zwolnieni z prowadzenia katechezy parafialnej. Funkcją tej katechezy powinno być pogłębienie procesu wtajemniczenia chrześcijańskiego dokonującego się w rodzinie i szkole przez przygotowanie do przyjęcia sakramentów: Komunii świętej, pokuty i bierzmowania, współpracy z łaską chrztu na co dzień, głębokiego przeżywania liturgii we wspólnocie parafialnej oraz kształtowania postawy więzi z parafią i Kościołem partykularnym. W związku z tym, pilnym zadaniem stojącym przed Kościołem w Polsce staje się opracowanie programu i zakresu funkcjonowania tego typu katechezy. W katechezie parafialnej istnieją duże możliwości wykorzystania do tego celu sal katechetycznych.\n62. Synod przypomina wszystkim proboszczom obowiązek szczególnej troski o katechezę osób niepełnosprawnych fizycznie i umysłowo. Obowiązek ten nakłada kanon 77738. Katecheza osób niepełnosprawnych, podjęta z ewangelicznym oddaniem i miłością, stanowi wielkie bogactwo wspólnoty parafialnej.\n63. Synod wzywa do podejmowania przez diecezje, zakony, parafie, wspólnoty międzyparafialne, a także fundacje i stowarzyszenia katolików świeckich, wielkodusznych inicjatyw mających na celu tworzenie nowych szkół katolickich, dostosowanych do potrzeb miejscowości czy regionu. "Nie wystarczy - stwierdza Kongregacja do Spraw Wychowania Katolickiego - kino, rekreacja czy boisko sportowe; często również nie wystarczy sama sala katechetyczna. Potrzebna jest właśnie szkoła. W ten sposób dochodzi się do celu, który w niektórych krajach był punktem wyjścia. Tam rzeczywiście rozpoczęto od szkoły, aby następnie wybudować budynek sakralny i stworzyć nową wspólnotę chrześcijańską"39.\n64. Synod apeluje do wszystkich odpowiedzialnych za istniejące w Polsce szkoły katolickie o takie przemyślenie ich założeń ideowych, dydaktycznych i wychowawczych, aby formowały one katolików świadomych swojego powołania i miejsca zarówno w Kościele, jak i we współczesnym społeczeństwie.\n65. Pobudzanie i wspieranie inicjatyw nauczycieli i młodzieży w dziedzinie wspólnego i indywidualnego apostolstwa, duchowości i kultury chrześcijańskiej stanowi jedno z istotniejszych zadań szkoły katolickiej. Obecność w szkole aprobowanych przez Kościół stowarzyszeń i ruchów katolickich, różnych typów duchowości i form życia modlitewnego służy wypełnieniu tego zadania.\nObecność Kościoła w szkołach wyższych\n66. Synod przypomina za Janem Pawłem II, że podstawowym zadaniem szkół wyższych jest "formowanie ludzi nie tylko kompetentnych w swojej specjalizacji, bogatych w encyklopedyczną wiedzę, ale nade wszystko w autentyczną mądrość. Tylko tak uformowani będą oni mogli wziąć na swoje barki odpowiedzialność za przyszłość Polski, Europy i świata"40.\n67. Wydziały teologiczne, wpisujące się stopniowo w krajobraz akademicki współczesnej Polski, powinny - oprócz autonomicznych funkcji badawczych - pełnić zadanie duchowej integracji ludzi uniwersytetu oraz rozmaitych dziedzin badań naukowych.\n68. Należy nadal rozwijać sieć duszpasterstwa akademickiego. Program jego działania musi być tak określony, aby wspierał uczelnie w kształtowaniu dojrzałych postaw poszukiwania i życia prawdą. Duszpasterstwa akademickie powinny obejmować swoim zasięgiem nie tylko środowiska studenckie, lecz także nauczycieli akademickich. Biskup diecezjalny winien utrzymywać stały kontakt z władzami uczelni. W Kościele w Polsce należy podjąć głębszą refleksję nad poszukiwaniem nowych form pracy duszpasterskiej w środowisku akademickim. Powinny zostać także stworzone nowe struktury organizacyjne tej pracy.\n69. Studenci zamieszkujący miasteczka uniwersyteckie i domy akademickie są szczególnie narażeni na wpływy kultury laickiej oraz rozmaitych subkultur i sekt. Dlatego potrzebują większego zainteresowania zarówno ze strony kompetentnych władz uczelni, jak i duszpasterzy parafialnych oraz katolików zaangażowanych w działalność duszpasterstw akademickich i ruchów ewangelizacyjnych.\n70. Należy umożliwić studentom szkół pedagogicznych, medycznych, wojskowych i policyjnych, a także przygotowujących się do innych zawodów o znaczącej funkcji społecznej, zaznajomienie się z zasadami etyki zawodowej.\nOdnowa struktur uczelni katolickich\n71. Uczelnie katolickie i wydziały teologii powinny stawać się miejscem owocnego dialogu światopoglądowego, ekumenicznego i międzyreligijnego.\n72. Specjalizacje katechetyki i pedagogiki chrześcijańskiej wymagają odnowy ze względu na zmienioną sytuację katechezy, możliwość wielorakiej współpracy Kościoła i szkoły oraz zwiększenie liczby szkół katolickich. Na kierunkach tych należy poświęcić więcej miejsca założeniom ideowym, organizacji i funkcjonowaniu szkolnictwa katolickiego.\n73. Uczelnie katolickie, uwzględniając współczesne poszukiwania duchowe, powinny zadbać o szerszy zakres badań i zajęć umożliwiających poznanie teologii świętości, duchowości chrześcijańskiej, psychologii duchowości oraz nurtów i form duchowości pozachrześcijańskiej.\n74. Należy rozwijać studia architektury i budownictwa kościelnego, konserwacji zabytków kościelnych, a także muzealnictwa i archiwistyki. W strukturach uczelni winno być lepiej dostrzegane znaczenie kierunku muzykologicznego, zwłaszcza jeśli chodzi o zaniedbaną dziedzinę kształcenia organistów i konserwatorów organów.\n75. Tworzenie ośrodków życia uczelnianego z kościołem akademickim, biblioteką, zakładami, domami akademickimi dla pracowników i studentów, księgarnią akademicką itp. stanowi pilne zadanie uniwersytetów i akademii katolickich.\n76. Seminaria Duchowne i kolegia teologiczne coraz częściej współpracują z uniwersytetami, akademiami i wydziałami teologii. Uczelnie te powinny w większym stopniu oddziaływać na seminaria i kolegia pod względem naukowym. "Człowiek ma żywą świadomość, iż prawda jest poza i «ponad» nim samym. Człowiek prawdy nie tworzy, ale ona sama się przed nim odsłania, gdy jej wytrwale szuka. Poznanie prawdy rodzi jedyną w swym rodzaju duchową radość, gaudium veritatis. [...] W tym przeżyciu radości poznania prawdy [...] można widzieć także jakieś potwierdzenie transcendentnego powołania człowieka, wręcz jego otwarcia się na nieskończoność"41. Synod wyraża wdzięczność nauczycielom, profesorom i wychowawcom, którzy nawet pośród największych przeciwności nie zagubili sensu swojego wzniosłego powołania do służby prawdzie. Dzięki ich świadectwu pokolenia Polaków mogły poznawać blask prawdy, która niesie wyzwolenie i zachować wiarę w nieskończone powołanie człowieka. Synod spogląda z miłością na tych wszystkich, którzy - zwłaszcza w latach totalitaryzmu - zostali uwiedzieni błędnymi teoriami i zaprasza ich do poszukiwania prawdy, "dopóki pozwala się znaleźć". Synod wzywa wszystkich nauczycieli, profesorów, katechetów i wychowawców, aby miłując powierzone im dzieci i młodzież nadal z wiarą i oddaniem uczyli ich siły ducha, głębi umysłu i wrażliwości serca.\n1. Kongregacja do Spraw Wychowania Katolickiego, Szkoła katolicka, 26.\n2. Por. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 5.\n3. Por. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 3.\n4. Jan Paweł II, adhort. apost. Familiaris consortio, 36.\n5. Por. KPK, kan. 796.\n6. Stolica Apostolska, Karta praw rodziny, art. 5; por. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 6.\n7. Por. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 6.\n8. Por. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 8; Kongregacja do Spraw Wychowania Katolickiego, Szkoła katolicka, 14; KPK, kan. 800.\n9. Por. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 5; Paweł VI, adhort. apost. Evangelii nuntiandi, 70.\n10. Por. Jan Paweł II, List do rodzin, 16.\n11. Por. Kongregacja do Spraw Wychowania Katolickiego, Katolik świecki świadkiem życia w szkole, 16.\n12. Kongregacja do Spraw Duchowieństwa, Dyrektorium ogólne o katechizacji, 73.\n13. Por. Kongregacja do Spraw Duchowieństwa, Dyrektorium ogólne o katechizacji, 75.\n14. Por. KPK, kan. 800-806.\n15. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 8.\n16. Wytyczne Konferencji Episkopatu dla szkół katolickich w Polsce.\n17. Sobór Watykański II, Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 8; por. Kongregacja do Spraw Wychowania Katolickiego, Szkoła katolicka, 33-37; Religijny wymiar wychowania w szkole katolickiej, 47-65.\n18. Jan Paweł II, Konstytucja apostolska o uniwersytetach katolickich, 1.\n19. Jan Paweł II, V Pielgrzymka do Ojczyzny, Przemówienie w kościele św. Anny, Kraków, 8 VI 1997 r.\n20. Jan Paweł II, enc. Fides et ratio, 5.\n21. Sobór Watykański II, Dekret o wychowaniu chrześcijańskim, 10; Jan Paweł II, konst. apost. Sapientia christiana, II.\n22. Jan Paweł II, Konstytucja o uniwersytetach katolickich, 1.\n23. Por. Jan Paweł II, Konstytucja o uniwersytetach katolickich, 12-16.\n24. Jan Paweł II, konst. apost. Sapientia christiana, art. 4-8.\n25. Jan Paweł II, konst. apost. Sapientia christiana, art. 26-27; Jan Paweł II, list apost. Ad tuendam fidem; KPK, kan. 750; 1371 nr 1 i kan. 598; KKK, 1436.\n26. Por. KPK, kan. 821; 812.\n27. Preambuła, art. 12. 13.\n28. Art. 1 p. 2, art. 12. 13.\n29. Ministerstwo Edukacji Narodowej, Zarządzenie nr 8 z dnia 15 V 1997 r.; Reforma systemu edukacji - projekt, Warszawa 1998.\n30. Konkordat, art. 14. 2-4.\n31. Konkordat, art. 12. 1.\n32. Konkordat, art. 12. 3-4.\n33. Ustawa o szkolnictwie wyższym z dnia 12 IX 1990 r., art. 3\n34. Konkordat, art. 15. 1.\n35. Konkordat, art. 15. 3.\n36. Jan Paweł II, IV Pielgrzymka do Ojczyzny, Przemówienie w katedrze włocławskiej, 7 VI 1991.\n37. Jan Paweł II, adhort. apost. Catechesi tradendae, 23.\n38. KPK, kan. 777, 4°.\n39. Kongregacja do Spraw Wychowania Katolickiego, Religijny wymiar wychowania w szkole katolickiej, 41.\n40. Jan Paweł II, V Pielgrzymka do Ojczyzny, Przemówienie w kościele św. Anny, Kraków 8 VI 1997 r.\n41. Jan Paweł II, V Pielgrzymka do Ojczyzny, Przemówienie w kościele św. Anny, Kraków 8 VI 1997 r.


Wyjazd, podczas którego spełniły się moje wędkarskie marzenia!\nNasz rodzinny wędkarski wypad planowałem od dłuższego czasu, ponieważ wyjazd z dzieciakami to nie taka prosta sprawa. Wybór łowiska, jak się okazało, nie był trudny – padło na łowisko H2O. Woda ta spełniała wszystkie moje, a właściwie nasze, oczekiwania. Oczywiście wcześniej zrobiłem dokładny rekonesans, który dawał nadzieję na wspaniały wypoczynek. Z łowiskiem sąsiaduje ośrodek, w którym znajdują się baseny, plac zabaw, boisko i mnóstwo wolnej przestrzeni, na której dzieci mogą szaleć bez końca. Dla mnie woda, piękna i czysta, skrywająca fajne rybki. Spełnienie marzeń rodzica na wędkarskich wczasach. Przygotowania trwały długo, ale ostateczne pakowanie nastąpiło w czwartek, bo podczas wyjazdu z rodzinką niczego nie może zabraknąć.\nZaopatrzenie było zacne, kukurydzy jak na wojnę, orzechy tygrysie, kule Jungle oraz nowy pellet, który chciałem przetestować o smaku banan/wanilia oraz morwa. Moja taktyka była prosta - wszystkie trzy zestawy na słodko - na wielkiego Azjatę.\nRodzinka miała dojechać trochę później, tym czasem ja nad wodą dwoiłem się i troiłem. To co się tam działo przerosło moje największe marzenia!\nPiątek rano, po godzinie od zanęcenia wybranej miejscówki, jest pierwszy amur 8 kg. Fajna walka, mój syn bardzo kibicował i pomagał. Po 10 minutach, kolejne branie jednoczesne na dwie wędki. Rybki nieduże, do 5 kg nazywane tutaj żartobliwie - Romankami. O godzinie 21:00 branie Romanka, tym razem trochę większy. Nawiedziła nas burza, która nie chciała się skończyć. O 4 rano piękna rola z kołowrotka i jest 10 kg na macie!\nSobota zaczęta się deszczowo, trochę mnie to zmartwiło, bo miały przyjechać moje dziewczyny i reszta rodzinki. Na całe szczęście pogoda się poprawiła, a wraz z tym zaczęło się wędkarskie szaleństwo, eldorado i totalny chaos. Ryba za rybą, co 15 min, można było zegarek ustawiać. Pojawiły się też większe rybki – azjaci, na których miałem chrapkę - 8 kg, 10 kg, 15.200 kg oraz17.200 kg. Adam - szwagier nastawiał się na sumy, jednak aż trzy razy pobił swoje PB karpia, wyciągając kolejno karpie 8 kg, 12 kg, 13 kg. Nie byliśmy w stawnie ogarnąć wędek, wszystko jechało na raz. Taki szał trwał do 24:00. Byliśmy już totalnie zmęczeni, ale adrenalina była na takim poziomie, że nie było mowy o zwolnieniu tempa.\nNiedziela, poranne nęcenie, dołożyliśmy orzechów i kulek, co przełożyło się na kolejne brania i zabawa zaczęła się od nowa. Na macie wylądowało kilkanaście rybek – karp 14,5 kg, kilka 8 – 10 kg oraz urodzinowy amur o wadze 17 kg!!! Moja żona złapała pierwsze swoje ryby w życiu.\nRyby chciały jeść, a moje zapasy kurczyły się bardzo w szybkim tempie. Najskuteczniejszą przynętą zasiadki okazały się dwa orzechy, podbite squabsem pup up, wszystko moczone w Glug Jungle. Stonze System, który uwielbiam sprawdził się w 100%. Wiadomo haki to bardzo ważny element, tu Gripz i Wide Gape, są dla mnie numerem jeden, są mega ostre i chwytne. Przy takiej ilości ryb zaliczyłem tylko 2 spinki.\nPoniedziałek. Poranne nęcenie, do wody poszło wszystko co miałem. Na macie zameldowały się kolejne ryby. Nie spodziewałem się takich efektów! Ale nie samymi rybami żyje człowiek, przyszła pora by spędzić trochę czasu z rodzinką. Noc minęła spokojnie, trzy zestawy były w wodzie, co przyniosło trzy rybki. Nareszcie mogłem trochę odpocząć, wyspać się i zregenerować.\nKolejny dzień, dzień wyjazdu a więc pakowanie, które przerywały brania Romanków.\nBył to pierwszy mój wyjazd, z którego nie przywiozłem ani grama kulek, zanęty, pelletu – nic, wszystko poszło do wody. Muszę powiedzieć, że był to mój najlepszy wędkarski wyjazd - dopisały ryby, spędziłem czas z rodziną, prawdziwe spełnienie marzeń. Do domu wróciłem mega zmęczony, ale bardzo szczęśliwy! Dziękuję kochana żono za wszystko, jesteś najlepsza Love.\nMichał Pallatrax Team


Aktualizacja: 17.11.2018, 11:35\nDzisiaj dwa gwiazdorskie duety. „Kochając Pabla, nienawidząc Escobara” to koncert małżeństwa – Penelope Cruz i Javiera Bardema. W „Na głęboką wodę” wystąpili Colin Firth i Rachel Weisz. A wszyscy oni wcielają się w autentyczne postacie, bo oba filmy oparte są na faktach.\n„Kochając Pabla, nienawidząc Escobara”, reż. Fernando Leon Aranoa, Wyd. Kino Świat\nDziś zbliża się do siedemdziesiątki i mieszka w Stanach, na Florydzie. Jest Kolumbijką, byłą modelką, dziennikarką, pisarką. I byłą kochanką jednego z najbogatszych, a jednocześnie najgroźniejszych gangsterów świata, króla narkotykowego Pablo Escobara. Virginia Vallejo swoim życiorysem mogłaby obdzielić kilka osób. Córka aktora, wnuczka wpływowego polityka, kuzynka ministra edukacji. Ona sama, bardzo starannie wykształcona, robiła karierę w mediach. Pisała, reżyserowała reklamówki, czasem zagrała w filmie, wystąpiła w popularnej soap-operze. Pisała do gazet, w telewizji czytała wiadomości, prowadziła programy w radiu. Trafiła na okładki „Cosmopolitan” i „Bazaar”, a pismo „El Tiempo” nazwało ją „symbolem nowej epoki”.\nW 1982 roku poznała Pablo Escobara. Miała wtedy 33 lata. Escobar, jej rówieśnik, był krępym facetem, który rządził połową Ameryki Południowej, a na pewno Kolumbią. Zaczynał jako złodziej samochodowy, skończył jako „król kokainy”, kontrolując 80 proc. jej światowej sprzedaży. Jego majątek oceniano na 30 miliardów dolarów. Miał zasadę „srebro albo ołów” - łapówka albo kulka. W skorumpowanym kraju to działało. Ale to jego jedna twarz. W rodzinnym Medellin Escobar był współczesnym Robin Hoodem. Rozdawał pieniądze biednym, sponsorował drużyny piłkarskie, budował stadiony. Był nawet moment, gdy wszedł do polityki. Później, gdy był już ścigany i poszukiwany, wdzięczni krajanie długo pomagali mu się ukrywać. Zginął 2 grudnia 1993 roku.\nAranoa poprzez ich romans, który trwał kilka lat, pokazuje funkcjonowanie Escobara w skorumpowanym państwie. Portretuje faceta, który dostaje wszystko, czego chce. Jest pół-Bogiem w swoim Medellin, gdzie buduje domy dla biedoty, a chłopakom wypłaca po 2 tysiące dolarów za blaszkę każdego zabitego policjanta. Cwaniaka, który zapewniając sobie wpływ na politykę, finansuje kampanię wyborczą obu konkurentów. Mężczyznę, który ma wszystko, czego pragnie, który nigdy nie zostawi żony, a kochanką będzie się chwalił jak trofeum, na przemian robiąc z niej królową albo wrednie ją upokarzając.\nW rolach głównych wystąpili Penelope Cruz i Javier Bardem. Oboje piękni, sławni, z pieczątką guru hiszpańskiego kina Pedra Almodovara, ze świetnie rozwijającą się karierą w Ameryce. Nie zapisząfilmu Aranoi po stronie swoich największych sukcesów. Może dlatego, że Aranoa nie wykorzystał kobiecej perspektywy spojrzenia na Escobara i nie podrążył tego związku odważnie. Szkoda, bo mogła z tego wyjść wyjątkowa opowieść o szaleństwie miłości, ale też o rezygnowaniu w związku z własnego „ja”, o granicach, których nie wolno przekraczać, o moralności, zemście, zdradzie. Ale wciąż: „Kochając Pabla, nienawidząc Escobara” jest propozycją interesującą.\n„Na głęboką wodę”, reż. James Marsch, Wyd. Best Film\nW drugiej połowie lat 60 szefowie „Sunday Times” ogłosili, że chcą sponsorować regaty, w których samotni żeglarze opłyną świat bez żadnego postoju. Wśród kilku śmiałków, którzy podjęli wyzwanie był żeglarz-amator Donald Crowhurst. Dlaczego to zrobił? Może po to, by ratować sytuację finansową rodziny, gdy kiepsko szła jego firma? A może chciał spełnić swoje marzenie? Wytrzymał na morzu ponad pół roku. W tym czasie nadawał komunikaty, z którym wynikało, że płynie coraz szybciej. Jak się potem okazało – informacje były fałszywe. Gdy kontakt się urwał, ruszyły poszukiwania żeglarza. Jego łódź odkryto 10 lipca 1969 roku, na Atlantyku, zaledwie 1800 mil od Anglii. Ciała Crowhursta nigdy nie odnaleziono.\nJames Marsh stworzy na ekranie portret mężczyzny, który jest całkowicie zdeterminowany. Ale też inteligentny i prawy. To mąż, ojciec, facet niedoświadczony na morzu, który nie mógł wygrać ani z profesjonalnymi konkurentami ani z żywiołem. Po kilku tygodniach zdaje sobie z tego sprawę coraz wyraziściej. Jednak zamiast zawrócić, narazić się na wstyd i zawieść swoich bliskich, zaczyna konfabulować. Podaje fałszywe dane na temat swojego położenia i prędkości łodzi. I zdaje sobie sprawę, że z tej wyprawy nie ma dla niego powrotu. Bo pojawienie się na lądzie byłoby obnażeniem kłamstwa.\nTen film, na pozór dość jednostajny, jest w gruncie rzeczy z minuty na minutę coraz bardziej dramatyczny. To przecież również opowieść o miłości. O rodzinie, która czeka na lądzie. O żonie, która męża nie zatrzymała. O dzieciach, które chcą być dumne z ojca.\nColin Firth zagrał człowieka, który w samotności i potwornej presji psychicznej zaczyna zagłębiać się w rodzaj obłędu. Rachel Weisz świetnie wypadła w roli żony rozerwanej pomiędzy miłość, lojalność, strach, próbę chronienia przed prawdą dzieci. Na dodatek zmuszonej, by stawić czoła mediom.\nHistoria Crowhursta w czasach medialnego szaleństwa i celebryctwa, nabiera dodatkowych smaków. To już opowieść nie tylko o człowieku, który ma wielkie marzenia i wybujałe ambicje, lecz również o czasach, w których liczy się rozgłos z pierwszych stron gazet. Choć nie zawsze jest on poparty rzeczywistymi wartościami, a czasem trzeba za niego zapłacić bardzo wysoką cenę.


ng internetowy oraz czy może bardziej opłaca się jednak pójść w kierunku marketingu klasycznego. Odpowiedź na to pytanie niewątpliwie nie jest tematem łatwym, wymaga szerokich analiz i po prost\nDodane: 22-04-2019 16:24\nJakie schorzenia obejmuje endokrynologia?Drzwi - wybierz antywłamanioweOdzież używana- co musisz wiedzieć?Temat dnia: Sklepy internetoweFor a car maniacs - about oils and car serviceSerwisowanie i naprawa samochoduChłodzić co2? Dokładnie!?! Ikke v?r redd for tannlegen Gdzie kupić orientalne kosmetyki?Wprowadzić nowy lek czy nie. Analizy statystyczne dla medycynyBadania rynkowe i marketingowe. Po co?Jak się ogrzać zimową porą?Solution for a smoke from exhaust pipeO reklamie na przyczepach. Krótko i na tematIdzie zima, ogrzej swój dom6 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby naprawić kominSprawy dla prawnikaLumpeksy- dostarczyciele taniej odzieżyZaufany mechanik a autoPompa paliwa vw golfCzy ktoś wie jak kupić perfumy arabskie?Ogólnie o tym jak dbać o zębyO zastosowaniach olejków z MarokaStomatolog zabrzeWłoska kawa. Co potrzebujesz?Te porady jak leczyć zęby zaskoczą nawet profesjonalistę! Good and bad printers Zęby - jak o nie dbać i kiedy chodzić do stomatologa?Do którego dentysty iść w ZabrzuOdnośnie klimatyzacji słów kilka