BOĆWINKA PROGRAMUJE PRZYSZŁOŚĆ – Szkoła Podstawowa w Boćwince\nSzkoła Podstawowa w Boćwince jako jedyna w powiecie gołdapskim realizuje ogólnopolski projekt „Zaprogramuj przyszłość”, który uzyskał dofinansowanie z Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa. W ramach programu nauczyciele z 230 szkół w Polsce przygotowywali się do prowadzenia lekcji z programowania i wykorzystania umiejętności cyfrowych w praktyce. Każda placówka otrzymała zestawy do prowadzenia atrakcyjnych zajęć z nowych technologii, m.in. roboty, matę edukacyjną oraz tablety.\nCzęść zajęć nauczyciele przeprowadzą w formie „offline”, następne będą z wykorzystaniem robotów i komputerów. Projekt jest realizowany w 9 regionach Polski w okresie od 1 sierpnia 2017 r. do 31 października 2018 r. Celem zajęć skierowanych do uczniów klas 1-3 jest rozwijanie kompetencji cyfrowych oraz nauka programowania. Zajęcia prowadzone są przez panie Annę Stasińską, Edytę Golińską i Olgę Artemiuk.\nW poniedziałek 22 stycznia w pierwszym dniu ferii uczniowie klas I – III, wzięli udział w projekcie, uczestnicząc w „Nocy kodowania.” Do szkoły zawitali w południe a pożegnali się z nią następnego dnia rano. Przygotowane dla dzieci zabawy na śniegu były ciekawe i urozmaicone. Trudnym zadaniem było odkodowanie tekstu jak zrobić bałwana. Największe emocje wzbudziły podchody, których celem było odnalezienie ukrytej w szkole skrzyni skarbów. Dzieciaczki pracowały z zaangażowaniem a zarazem świetnie się bawiły. Nad całością czuwały wychowawczynie klas i trenerka pani Ewa Szczęsna – Wasilewska. Wieczór był pełen wrażeń, po zakodowanej kolacji, wszyscy z chęcią ułożyli się do oglądania bajek. Po krótkim czasie było słychać tylko chrapanie…


Rozwiązano: UPC+smart TV - UPC\nPosiadam własnie dekoder Horizon + osobny router od UPC. Przymierzam się do kupna smart TV i zastanawiam się jak to będzie ze sobą współgrało, tzn czy dam radę ogarnąć wszystko na pilocie od telewizora? Najprawdopodobniej będzie to Samsung, więc pierwsze pytanie o współpracę z ich systemem Tizen. Kupię jakiś telewizor za 3-4 tysiące i dam radę za pomocą jego pilota zmieniać kanały, czy muszę zwrócić uwagę na to, żeby telewizor miał jakąś specyficzną funkcję?\nMoże to działać na dekoderze Horizon, czy od strony UPC będe coś musiał wymienić/dokupić?\nJest to dla mnie mniej ważne, pewnie dużo trudniejsze, ale przy okazji czy da radę z poziomu TV obsługiwać VOD od upc?\nOgólnie jest opcja żeby to zorganizować na jednym pilocie, czy do kanałów będę musiał używać pilota z UPC, a do youtube i innych aplikacji pilota od telewizora?\nWidziałem już na forum posty w podobnym temacie, ale techniczny żargon w nich zastosowany jest dla mnie niezrozumiały. Proszę o wyjaśnienie.\n1300 0 78\nRe: UPC+smart TV\n15-01-2018 20:06 — edytowano 15-01-2018 20:07\n1. Pilotem od TV możesz jedynie obsługiwać TV.\n2. Pilotem od Horizona możesz obsłużyć TV ale tylko w zakresie włączenia, wyłączenia i regulacji głośności.\nIdealnym rozwiązaniem jest Moduł CI+, wtedy pilot od TV ogarnia ci wszystko. Niestety, te rozwiązanie oznacza brak VoD od UPC.\nRozwiązaniem idealnym był by Moduł CI+ oraz apllikacja Horizon GO na Smart TV, niestety UPC nie przewiduje takiego rozwiązania :(\n15-01-2018 20:07 — edytowano 15-01-2018 20:08\nDokładnie tak jak napisałeś - niestety nie wyeliminujesz dwóch pilotów\nTelewizor stanie się wyłącznie monitorem do oglądania tego co poda Horizon\nA jak będziesz chciał używać SMART TV to musisz korzystać z pilota telewizora\nIdealna sprawa w takiej sytuacji jest moduł CI+ wowczas wszystko obslugujesz jednym pilotem\n@- tośmy się wstrzelili\n221 105 5\n15-01-2018 20:09 — edytowano 15-01-2018 20:16\nWitaj, posiadam w domu dekoder Horizon do TV + osobno modemo-router do internetu. Tak się składa, że podłączone jest to do telewizora Samsunga, a dźwięk jest przez soundbar także samsunga.\nSamsung w swoich nowych telewizorach daję taki mały uniwersalny pilot który idzie sparować z innymi sprzętem. Z soundbarem, TV, UPC, konsolą itd.\nTak więc jednym pilotem uniwersalnym od samsunga mogę włączyć jednym przyciskiem soundbar czyli dźwięk i równocześnie odpala TV i daje obraz. Moża sterować głośnością tym pilotem zarówno z TV jak i Soundbara. Zależy jak sobie wszystko skonfigurujemy i ustawimy.\nKanały UPC też idzie zmieniać, wchodzić w opcje różne dekodera i na boki, w górę i dół. Bez problemu też odpalimy pilotem PS4 itp i tam też idzie tym pilotem sterować w jakiś sposób.\nJedyny minus jest taki, że jak cała reszta działa dobrze i np. gdy wyłączam tym pilotem równocześnie TV i soundbar tak ten super dekoder Horizon nie działa w ten sposób i trzeba trzymać bez sensu pilota od UPC by nim włączać i wyłączać dekoder.\nPodsumowując wszędzie sprawdza się 1 pilot uniwersalny od Samsunga. Minus WIELKI tylko dekodera Horizon, że nie potrafi się załączać i wyłączać razem z pozostałym podłączonym sprzętem. Gdyby nie ten minus można by odpalać obraz, dźwiek i dekoder jednym pilotem, a tak musimy oddzielnie to robić pilotem od dekodera UPC by zasilaniem sterować.\nBtw. Nie idzie chyba tym uniwersalnym ustawiać nagrywania programów i takie zaawansowane opcje ale pewny nie jestem. Nawet jeśli idzie to i tak korzystam z pilota od UPC do takich zaawansowanych czynności jak nagrywanie, odpalanie i usuwanie bo i tak musi leżeć na stole, a nim wygodniej się to robi na pewno\nGdyby dekoder Horizon od UPC posiadal coś co nazywa się Anynet+(HDMI-CEC) to nie było problemu z jednym pilotem Konsole to posiadają, telewizor, soundbar i ale super nowoczeszny dekoder od UPC tego nie posiada ;>\n15-01-2018 20:10 — edytowano 15-01-2018 20:11\nOt po prostu podobne toki myślenia, no może nie zawsze ale....\n@Remix151 możesz wrzucić fotę pilota o którym piszesz?\n@Remix151 a ja Cię proszę nie nadużywaj cytowania bo to tylko wydłuża post\nMożesz przeedytowac swój post i usunąć cały cytat - cytuje się fragment tylko który chce się zaakcentować a nie cały post\n15-01-2018 20:17 — edytowano 15-01-2018 20:19\nNie nadużywam Założeniem cytowania nie jest cytowanie tylko fragmentów. Można cytować zarówno całość jak i fragment, a stosuje się to po ty by konkretna osoba i reszta wiedziała do kogo należy dana wypowiedź i do czego się odnosi. Ale w tym przypadku nie widzę problemu bym skrócił cytowanie i to właśnie zrobiłem - zamierzałem od początku, lecz wysłałem post i nie zdążyłem\nNie cytuje się posta na który bezpośrednio odpowiadasz to tak na zakończenie\nNie moja rola jest tutaj dbanie o netykiete @Kamil\n15-01-2018 21:03 — edytowano 15-01-2018 21:05\nSchodzimy z tematu i nie chcę tego robić ale to ostatni taki post za którego z góry przepraszam\nJeśli Admin lub moderacja uzna to za SPAM to proszę o przeniesienie tych wiadomości w inny temat zamiast usuwać. Bo jednak sprawę warto poprawić.\nPodsumowując na forum jest coś takiego jak:\nNie ma tutaj nawet zapisku o cytowaniu, sposobach itd.\nW całym internecie nie istnieje też żadnej oficjalny zapis, regulamin i zasady którę mówią jak cytować, kiedy i gdzie\nDla jednym to jest dobre i robią to, inni tego nie robią i hejtują. Ale jeśli na danej stronie czy forum nie ma zapisku o tym co i jak to według mnie nie wolno pouczać kogoś tej samej rangi. Admin czy moderator pouczający usera forum to inna sprawa, ale user usera to już jednak przesada No i pouczać można jeśli ktoś naprawdę nie stosuję się do zapisanych już dostępnyc zasad. Bo jeśli o czymś nic nie piszę to potrzeba po prostu wprowadzić dodatkowe zapisy i zasady i poinformować, że należy się do nich zacząć stosować. Czyli podsumowując poinformowanie = TAK, zbędne pouczacie = NIE.\nTak jak pisałem nigdzie nie istnieją sztywne zasady i zapiski do których trzeba się stosować. Jeśli coś jest gdzieś dostępne to tylko w przypadku gdzie administracja i moderacja na forum popdpowiada regulaminem jak to robić Szukałem specialnie czy coś znajdę, że cytowanie całe, nie całe takie i takie jest złe i nic nie zlalazłem. Ale znalazlem to:\nNormalnie znalazło mi to jak bym celowo szukał po znakach "GDA" w Google\nPodsumowując nie chcę prowadzić zbędnej dyskusji i burzy jak robić, co robić i co jest ok, co nie jest\nJeśli Tobie @GDA przeszkadza takie coś bo musisz dużo przewijać na telefonie to zamiast pisać mi, że mam tak nie robić napisz na PW do Admina @Kamil lub moderacji lub zalóż temat temat na forum z prośbą o wprowadzenie takich zasad. Można też poprosić o możliwość dawania [Spoiler] tekst [/Spoiler] <Spoiler> tekst </Spoiler> czyli ukrywania tekstu, wtedy cytowanie nawet długich całych wypowiedzi nie będzie problemem I nikt nie będzie pisał o netykietach Tą wiadomością kończe ten temat bo nie chciałbym by rozwinął się on tak jak na xx pl x s.pl Pozdrawiam z humorem na twarzy i życzliwośćią\nOk, moduł CI z tego co wyczytałem można podłączyć tylko do niektórych telewizorów?\nDo wszystkich które posiadają złącze CI+\nSkoro masz zamiar dopiero kupić nowy telewizor to szukaj właśnie takiego z takim złączem- przyda się jeżeli nie teraz to w przyszlosci\n@Remix151 qrde jak ty się rozpiszesz...to mam problem przez to przebrnąć (żarcik taki)\nA na poważnie to @GDA ma rację, cytowanie postu bezpośrednio pod nim wlicza się w spam, to taka ogólnie stosowana zasada\nOlewając na chwilę netykiety itp. zobacz o ile wydłuża się post w takim przypadku, a wiadomo że skoro piszesz pod to odnosisz się do ostatniego postu....\nMi to jakoś mocno nie przeszkadza (sam na pewnym forum wyłapałem za to ostrzeżenie od moda ) ale jak już pisałem czytelniej jest....\n15-01-2018 22:26 — edytowano 15-01-2018 22:28\nJa tam żadnego problemu nie mam Ale niestety są różni ludzie i różne przyzwyczajenia. Ja jestem np. taki, że cytuję. Nigdy w życiu za to ostrzeżenia nie dostałem, bana też nie i pouczenia tez nie Zdarzyły mi się 2-3 fora gdzie był zakaz cytowania i konkretnych działań i po prostu tam stosowałem się do zasad ustanowionych przez administrację. Tam gdzie nie jest to ustalone to piszę tak jak mi wygodniej\nDla mnie nie ma różnicy czy ktoś napisze długi post, czy krótki i druga połowa z cytatem. Bo naprawdę sprawdziłem wchodząc na stronę UPC z telefonu i przewijanie czegoś takiego trwa ułamki sekund, a nie 15 min No chyba, że bardzo słaby internet i zacina się strona przez fakt słabszego starszego modelu smartfona, wtedy fakt faktem przewijanie może być uciążliwe ale tylko wtedy. Ale na pewno nie teraz kiedy wystarczy machnąć lekko palcem w ekran i odczekać chwilkę by zjechało niżej\nCo do ogólnych zasad to minus jest taki, że to są ogólne zasady nie dla wszystkich i jedni się stosują, inni nie. Dla jednych to wygodne, dla reszty nie Dopóki nie ma regulaminu na temat cytowania to niestety każdy będzie robił jak mu wygodniej w tym i Ja i to nie złośliwe, a przez przyzwyczajenia.\nJa tam jestem za tym by na forum była możliwość dawania spoilerów. Wtedy jak zacytuję 5tyś znaków w cytacie i ukryję w spoilerze to nikt się nie przyczepi Ale to już myślę sprawa dla @GDA by Admin i moderacja się za takie coś wzięła bo chyba jest najbardziej uczulonym użytkownikiem tego forum na tym punkcie\nBtw. Być może tak wprowadzić też w regulaminie coś o max ilości znakó w jednej wiadomości? ( żarcik taki ).\nPo to jest to cytowanie, żeby z niego korzystać. Nie ma cytowania selektywnego w tym forum, więc nie ma wyboru i czasami trzeba przebrnąć przez cały post z tym cytatem.


Bez kasy, bez piłkarzy - Pogoń Oleśnica w rozsypce? - OlesnickiSport.pl\nII liga / Piłka ręczna\nBez kasy, bez piłkarzy – Pogoń Oleśnica w rozsypce?\nprzez Bartek Michalak · 07.07.2013\nProblemy finansowe i odejście z klubu kilku zawodników – to największa przedsezonowa bolączka piłkarzy ręcznych Pogoni Oleśnica, których występy w II lidze po raz kolejny stają pod znakiem zapytania.\n–To, w jakim składzie w przyszłym sezonie będzie występować Pogoń Oleśnica, jest prawdziwą zagadką. Z drużyną pożegna się bowiem najprawdopodobniej kilku kluczowych graczy, którzy barwy MKS-u reprezentowali już od ładnych paru lat – napisał jeszcze w czerwcu Łukasz Piwnicki na stronie sekcji.\nPopularny „Browar” dodaje, że wpływ na takie decyzje z pewnością ma niejasna przyszłość zespołu, która wciąż nie wygląda zbyt optymistycznie.\nPierwszym z problemów oleśnickich szczypiornistów jest brak funduszy. Członek zarządu i bramkarz zespołu Krystian Szmidt przyznaje, że na decyzję włodarzy klubu dotyczącą wsparcia finansowego (konkretnie opłacenie wynajmu hali sportowej) czeka od lutego.\n–Z nowo wybranym prezesem rozmawiałem jeszcze na walnym zgromadzeniu, miał się określić w ciągu trzech tygodni, czy znajdą się pieniądze na pomoc piłce ręcznej. Do dzisiaj czekam na telefon – mówi K. Szmidt.\nDrugi problem, dzisiaj wiadomo to już na pewno, to rozbrat z zespołem kilku zawodników. Jak się dowiedzieliśmy, na boisku nie zobaczymy Marcina Kruka i Bartosza Czyżewskiego, ponieważ wyjeżdżają za granicę. Skład uszczupli się też o kolejnych trzech graczy, którzy wrócili grać do Wielunia. Ponadto, z naszych informacji wynika, że kolegom nie pomoże w nowym sezonie również Krzysztof Grela, trenujący z SPR-em Oleśnica.\n-Nie ukrywam, że w najgorszym wypadku, jeśli nic się nie wydarzy, to drużyna się rozsypie. Poczekajmy jednak jeszcze dwa tygodnie, po tym czasie wszystko powinno być jasne – uważa bramkarz MKS-u, zapewniając jednocześnie, że piłkarze ręczni zrobią wszystko, aby 14 września przed własną publicznością zainaugurować ligowe zmagania starcia z KU AZS Zielona Góra.\nJak będzie wyglądała grupa 1 II ligi w sezonie 2013/2014? Do rywalizacji przystąpi łącznie aż 14 zespołów, w tym trzech beniaminków. Oleśnicka ekipa nie zagra już przeciwko MKS-owi Poznań i Olimpowi Grodków. Pierwsi pewnie wywalczyli bezpośredni awans, drudzy mimo barażowej porażki z ASPR-em Zawadzkie również zagrają na zapleczu PGNiG Superligi, bo rywale wycofali się z rozgrywek.\nDo grona drugoligowców dołączyły natomiast UKS Lider Swarzędz, UKS Dziewiątka Legnica i AZS Politechnika Wrocław. Pierwszy z beniaminków to zwycięzca wielkopolskiej III ligi, a pozostali dwaj to najlepsze trzecioligowe drużyny z Dolnego Śląska. Ponadto, z gry lidze zrezygnowała Nielba II Wągrowiec, dzięki czemu utrzymał się Start Konin, który w całym poprzednim sezonie zdobył zaledwie 1 punkt.\nźródło: własne/Pogoń Oleśnica\nTagi: Krystian SzmidtMKSPogoń Oleśnicasekcja piłki ręcznej\nNastępny post Nieliczni powitali lato ze Śląskiem (GALERIA ZDJĘĆ)\nPoprzedni post Sekretarz Pogoni: Nikt nie będzie nikomu kneblował ust\nIV liga: Wiwa triumfuje, Pogoń remisuje\nFOTORELACJA: Wysoka porażka juniorów ze Śląskiem Wrocław\nOldboje Pogoni: Strzelca nie było, postrzelali sami


14 października 2009, 14:22\nRe: ArmA2 vs OFP2 (newsy i dyskusja)\nOde mnie krótko... Wydawanie jakichkolwiek pieniędzy na OFP2 to tak naprawdę wyrzucanie kasy w błoto. Warto zaoszczędzić choćby na dodatek do A2, czy dla przykładu inną oryginalną gierkę typu MW2, który już niedługo. Dla mnie w każdej grze liczy się grywalność, chęć zajebistej zabawy, która będzie k...\n20 czerwca 2009, 17:15\nTemat: Opinie z gry w ArmA2 - ankieta\nRe: Opinie z gry w ArmA2\nWystarczyło ułożyć scenariusz tak by akcja toczyła się w kilku różnych miescach na świecie (nie koniecznie musiałby to być archipelag). Zabawa byłaby o wiele ciekawsza + więcej FPSów bo teren mniejszy. Wygląda więc na to, że musisz zrobić swoją własną OFmanową A2 z własnymi wyspami, z własną kampan...\n20 czerwca 2009, 16:20\nTemat: Błąd tekstur i configu\nJezzz...jak się instaluje patcha 1.01 na piracką wersję Army to pojawiają się błędy configu\n20 czerwca 2009, 16:19\nRe: ARMA 2 ruszy czy nie\nMAG pisze: Wejdzie na low, w roz. 800x600/640x400?? bez zacinek??\nMoże i wejdzie, ale współczuje grania na takich ustawieniach\npowinni do gry dać kilka mniejszych map ale w różnych klimatach tak jak to było w OFP. I tym samym powielać oklepane schematy, właśnie z OFP. Po co? Spróbowali coś nowego, innego. Poza tym, wymuszone było to niejako kampanią. Więc nie gadaj takich głupot, że powinni dawać kilka mniejszych map, do t...\n17 czerwca 2009, 22:18\nTemat: ArmA2.pl - START!\nładnie, ale wg mnie baner + menu poziome są w sumie za wysokie i muszę przewinąć prawie wysokość strony, żeby dojść do najważniejszego elementu strony, czyli listy artykułów To na jakiej Ty rozdzielczośći pracujesz? :o Przecież wszystko gra i kiedy wchodzisz na stronę główną widać pierwszy news, co...\n15 czerwca 2009, 22:47\nFajny bajer niestety po zagadaniu do jeńca dostajemy odpowiedź *** TO TRANSLATE *** więc nie wiadomo co taki gostek może powiedzieć. Jeśli ktoś ma gre tylko w niemieckiej wersji, to tekst ma. Niestety te pliki language.pbo, które podmieniamy chcąc mieć angielski jezyk, mają nie wszystkie kwestie pr...\n13 czerwca 2009, 23:50\nForum: Ustawienia zaawansowane\nTemat: Folder misji MP\nRe: ARMA 2 foldery\nRomanov pisze: a jesli chodzi o single missions to w edytorze zrob niby misje i kaz zapisac\nbedziesz mial katalogi\nNie wiem w którym miejscu. Zacznijmy od tego, że w 1.00 w ogóle misji nie zapisywało w edytorze. Tzn zapisywało w folderze moje dokumenty, ale eksport do misji pojedyńczych wogóle nie działał ^^\nTemat: Arma 2 Demo\nRe: ARMA 2 Demo\nPrzy okazji piszą tam chyba, że patch 1.02 zostanie wydany w okolicach 19-20 czerwca. Premiera gry w Czechach 17 czerwca (??) więc zapewne czesi dostaną już 1.02. Biorąc pod uwagę, że w PL będziemy mieć premierę w Lipcu (choć osobiście mam wrażenie, że nawet później) to być może dostaniemy jeszcze b...\n11 czerwca 2009, 22:51\nTemat: Sahrani w ArmA 2?\nRe: Sahrani w ArmA 2?\nWiekszosc addonow z ArmA1 dziala w ArmA2 bez wiekszych przerobek. Pewnie sobie skopiowal pliki .pbo do folderu z ArmA2 i hula na Sahrani :) Aż dziw, że addonmakerzy nie wydają zabardzo swoich nowych/starych dzieł pod A2. Z tego co natknąłem się na portalach, to chyba jedynie mieliśmy F16 (i kilka i...\n11 czerwca 2009, 09:43\nAle przecież w A2 można identycznie dowodzić jak w A1 czy OFP. Tylda odpowiada za zaznaczenie drużyny (F1, F2 itd. za kolejnych ludzi w teamie), a komendy wydaje się za pomocą kombinacji numerów, tyle, że menu jest po lewej stronie na srodku, a nie w prawym górnym rogu. A tak BTW gdyby ktoś nie wied...


Organy » Rada » Protokoły » Protokoły z posiedzeń Komisji » Wspólne posiedzenie Komisji Rady Miejskiej » 2009\nProjekt uchwały w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków.\nProjekt uchwały w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza Janowca Wielkopolskiego.\nProjekt uchwały w sprawie nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2008 rok przez Burmistrza Janowca Wielkopolskiego.\nProjekt uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza Janowca Wielkopolskiego.\nProjekt uchwały w sprawie zasad nabywania, zbywania i obciążania, wydzierżawiania i wynajmowania nieruchomości stanowiących własność Gminy Janowiec Wielkopolski.\nProjekt uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie zatwierdzenia „Planu Odnowy Miejscowości Janowiec Wielkopolski na lata 2008-2015”.\nProjekt uchwały w sprawie rozpatrzenia skargi na Burmistrza Janowca Wielkopolskiego.\nProjekt uchwały w sprawie sprawozdania z działalności Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Janowcu Wielkopolskim za 2008 rok.\nProjekt uchwały w sprawie przyjęcia sprawozdania za 2008 rok z działalności Ochotniczych Straży Pożarnych na terenie Gminy Janowiec Wielkopolski.\nProjekt uchwały w sprawie przyjęcia sprawozdania z działalności Straży Miejskiej w Janowcu Wielkopolskim w 2008 roku.\nProjekt uchwały w sprawie przyjęcia sprawozdania z działalności Komendanta Powiatowego Policji w Żninie za rok 2008 i informacji o stanie porządku i bezpieczeństwa publicznego w rejonie działania Posterunku Policji w Janowcu Wielkopolskim.\nInformacja z realizacji zadań na rzecz aktywizacji lokalnego rynku pracy w 2008 r. w Gminie Janowiec Wielkopolski\nProjekt uchwały zmieniającej uchwałę Nr XX/136/08 Rady Miejskiej w Janowcu Wielkopolskim z dnia 30 grudnia 2008r. w sprawie uchwalenia budżetu Gminy Janowiec Wielkopolski na 2009 r.


Aż 48 proc. ofiar wypadków na polskich drogach stanowią piesi, podczas gdy w krajach Europy Zachodniej liczba ta nie przekracza 15 proc. Pierwszy listopadowy weekend potwierdził narastającą w ostatnich latach tendencję: 75 osób zginęło, a 900 zostało ciężko rannych. Stało się tak mimo zorganizowania dorocznej akcji "Znicz", w ramach której porządku na drogach pilnowało ponad 30 tys. policjantów wspieranych przez 6 tys. radiowozów i 9 helikopterów.\nBrak oddzielenia stref ruchu kołowego i pieszego - co wynika z wieloletnich zaniedbań w budowie infrastruktury drogowej - to najważniejsza przyczyna tak wielkiej liczby wypadków z udziałem pieszych. Brakuje obwodnic, miasta są słabo oświetlone, a w małych miejscowościach często nie ma nawet chodników. Piesi zmuszeni są do poruszania się po jezdni, a wielu z nich zapomina ustąpić pierwszeństwa pojazdom - mówi nadkomisarz Marek Fidos z Komendy Głównej Policji.\n- Najwyższy czas, aby media i organizacje społeczne zaczęły w Polsce promować bierne metody unikania wypadków przez pieszych. Najlepszym i najtańszym rozwiązaniem jest wykreowanie mody na ubrania oznaczone elementami odblaskowymi - mówi Maria Dąbrowska z Centrum Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego Instytutu Transportu Samochodowego w Warszawie. Nowy kodeks drogowy nałożył obowiązek umieszczania znaków odblaskowych na ubraniach dzieci i młodzieży do 15. roku życia, poruszających się poza terenem zabudowanym. Możliwość egzekwowania ustawowych przepisów jest jednak znikoma. - Na kogo nakładać kary? Na dzieci czy ich rodziców? Jak to zrobić w rodzinach niezbyt zamożnych? - pyta retorycznie Maria Dąbrowska. "Kreowanie mody" wydaje się jedynym rozwiązaniem, gdy brakuje pieniędzy na tworzenie ścieżek rowerowych i chodników w małych miejscowościach oraz wsiach.\nNajpoważniejszą przyczyną hekatomby ofiar na polskich drogach jest powszechny brak elementarnego szacunku dla życia\nPróby zmiany przyzwyczajeń użytkowników dróg przez wprowadzanie odpowiednich przepisów okazują się zwykle mało skuteczne. Tak było z obowiązkiem używania podczas jazdy głośno mówiących zestawów telefonicznych. Mimo że znowelizowane przepisy o ruchu drogowym nakazują korzystanie z aparatów tego typu, ciągle widać kierowców przyciskających głowami do przedramienia swoje "komórki". Ekwilibrystyka ponad miliona użytkowników telefonów komórkowych jest przyczyną setek wypadków drogowych. Podobnie wygląda sytuacja z ochroną pieszych. - Rodzice bagatelizują potrzebę używania znaczków odblaskowych, a przecież mogą one uratować życie ich dzieciom - dodaje nadkomisarz Marek Fidos. Ustawowe nakazy mogą się okazać skuteczne jedynie w zdyscyplinowanych społeczeństwach. Dzieje się tak w Finlandii, gdzie od lat zakładanie stroju z elementami odblaskowymi przez pieszych jest obowiązkowe.\nW tym roku w wypadkach drogowych w dniu Wszystkich Świętych zginęło o 30 osób więcej niż w 1997 r. Podczas ostatniego weekendu potrącono 203 pieszych. Prawie 20 proc. z nich było pod wpływem alkoholu. Na skutek własnej nieostrożności aż 109 pieszych znalazło się w szpitalach z ciężkimi obrażeniami ciała. Oficjalny komunikat KG Policji wskazuje, że większość wypadków wydarzyła się poza strefami cmentarzy. Więcej pieszych ginie na terenach zabudowanych - w miastach, miasteczkach i wsiach. Tylko 40 proc. ofiar wypadków wśród pieszych to ranni i zabici na terenach nie zabudowanych.\nLiczba samochodów w miastach rośnie w tempie geometrycznym: rocznie przybywa ich ponad 500 tys. Nie nadąża za tym wyobraźnia pieszych, którzy wychodzą zza drzew prosto pod koła pojazdu lub przechodzą przez jezdnię w nie oświetlonych miejscach. Prof. Janusz Czapiński, psycholog społeczny, uważa wręcz, że we wzroście liczby wypadków samochodowych znajdują odbicie dwa dopełniające się wzajemnie czynniki: pierwszy to stan dróg i infrastruktury drogowej, drugi to rogata dusza narodowa, która sprawia, że nie liczymy się z utratą zdrowia i życia. Dotyczy to w równej mierze kierowców i pieszych. Brak wyobraźni cechuje zwłaszcza ludzi młodych, nieraz prowokacyjnie dążących do pojedynków między kierowcą a sobą; pojedynków z góry skazanych na przegraną. Można zapewne mówić i o trzeciej, być może najpoważniejszej przyczynie hekatomby ofiar na polskich drogach, której nie znają cywilizowane społeczeństwa Zachodu: powszechnym braku elementarnego szacunku dla życia - traconego w Polsce bezmyślnie i bez najmniejszego sensu nie tylko na poboczach jezdni.


Przekroczenie limitu pozbawia całej ulgi | Kurier Poranny\nJeżeli dorosłe, uczące się dziecko pracowało tylko przez część roku, ale przekroczyło dozwolony limit dochodów, rodzic nie pomniejszy podatku o kwotę ulgi prorodzinnej. W przypadku dzieci, które ukończyły 18 lat, możliwość odliczenia od podatku ulgi prorodzinnej przez rodziców podlega istotnym ograniczeniem. Ustawodawca przede wszystkim wymaga, aby takie dziecko uczyło się. Ponadto ulga przysługuje tylko do ukończenia 25 lat. Wreszcie ustawodawca wymaga, aby dziecko, które zarobkowało, nie przekroczyło dopuszczalnego limitu dochodów.\nZgodnie z art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.), ulga przysługuje, jeżeli w roku podatkowym dziecko nie uzyskało dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych (według skali) lub art. 30b (zryczałtowany podatek od dochodu ze zbycia papierów wartościowych) w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek (w 2008 roku 586,85 zł) oraz stawki podatku z pierwszego przedziału skali (w 2008 roku 19 proc.). W rozliczeniu za 2008 rok limit ten wynosi zatem 3088,68 zł.\nW praktyce podatnicy mają wątpliwości, czy jest możliwość częściowego odliczenia ulgi, w przypadku gdy dziecko pracowało tylko przez część roku podatkowego. Na przykład studentka w wieku 23 lat rozpoczęła pracę na umowę zlecenie od 4 sierpnia 2008 r. Pracowała do grudnia 2008 r. i przekroczyła limit uprawniający do odliczenia. W takiej sytuacji rodzice nie mogą odliczyć ulgi prorodzinnej za siedem miesięcy (styczeń-lipiec), w których córka nie pracowała i spełniała wszystkie wymogi do objęcia jej ulgą prorodzinną. Przekroczenie przez dziecko dopuszczalnego progu dochodów automatycznie powoduje utratę prawa do odliczenia ulgi przez rodzica i nie ma tutaj żadnego znaczenia fakt, czy był to dochód jednorazowy (np. z tytułu umowy o dzieło), czy dziecko było np. zatrudnione na umowę o pracę lub pracowało na umowę zlecenie przez cały rok podatkowy.\nDodatkowy zasiłek opiekuńczy z ZUS na kolejne trzy tygodnie


Wyniki wyszukiwania | Muzykadladziecka.pl - Part 13\nDrewniany gwizdek, dzieci\nProducent: Playme Mały gwizdek z wysuwaną częścią w kształcie główki zmieniającą wysokość wydawanego przez instrument dźwięku. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 3 roku życia. Długość: 15 cm Wybór wzoru zabawki możliwy w zależności od stanu magazynu. Cena dotyczy 1 … Czytaj dalej →\nProducent: Playme Drewniany marakas dla dzieci. Przy potrząsaniu wesoło grzechocze.Wspaniały instrument do kolekcji małego muzyka. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 1,5 roku życia. Kolorowe instrumenty zachwycą każdego malucha – róznorodne wzory i kolory spodobają się zarówno dziewczynce, jak i chłopcu. … Czytaj dalej →\nKatarynka, parada zwierząt\nproducent: Goki Podczas kręcenia korbką metalowa puszka wydaje przyjemne dla ucha dźwięki. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 1 roku życia. Wymiary: śr. 7,8 x wys. 10,5 cm\nproducent: Plan Toys Owocowy marakas to wspaniała zabawka dla małego muzyka. Przy potrząsaniu wesoło grzechocze. Wspaniały instrument do kolekcji małego muzyka. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 1 roku życia. Wymiary produktu: 6,0 x 9,5 x 4,0 Zabawka sprzedawana bez opakowania. Zabawka … Czytaj dalej →\nProducent: Plan Toys Zabawna klekotka w kształcie buraczka zainteresuje każdego malucha i zachęci do muzycznej zabawy. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 1 roku życia Wymiary produktu: 6,0 x 9,5 x 4,0 Zabawka sprzedawana bez opakowania. Zabawka wykonana jest z drewna i … Czytaj dalej →\nProducent: Plan Toys Drewniany bębenek z membraną wykonaną z naturalnej gumy lateksowej. Można na nim grać zarówno wprawiając w ruch umieszczone na sznureczkach klocki jak i „strzelając” zamocowanymi na gumkach koralikami. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 1 roku życia Wymiary … Czytaj dalej →\nProducent: Plan Toys Imponujący bęben dla małego dobosza – z regulowaną taśmą do zawieszenia na szyi i poręcznymi pałeczkami. Maluch nie będzie chciał się z nim rozstać! Wymiary produktu: 21,0 x 17,0 cm Wymiary opakowania: 28,0 x 18,8 x 23,0 … Czytaj dalej →\nProducent: Plan Toys Oryginalnie zaprojektowany drewniany tamburyn o okrągłej ramie z ażurową górną częścią, w której znajdują się grzechoczące elementy. Zabawka przeznaczona jest dla dzieci od 2 roku życia. Wymiary produktu: 16,0 x 2,8 cm Wymiary opakowania: 18,8 x 4,6 … Czytaj dalej →\nDrewniany ksylofon Melody\nProducent: Plan Toys Cymbałki Melody wyróżniają się dzięki swojej oryginalnie zaprojektowanej, wygiętej podstawie. Na ośmiu kolorowych sztabkach można zagrać prawidłową gamę. Zabawka przeznaczona dla dzieci od 3 roku życia Wymiary produktu: 35,0 x 12,0 x 6,0 cm Wymiary opakowania: 7,5 … Czytaj dalej →


Projekt domu pasywnego: Dyskusje i szczegóły - Strona 2\nJest obecnie 15 / 10 / 18, 13: 55\nDid67 15/10/18, 13:16 samochód elektryczny i transport, aktualności drutu Zobacz ostatni post Odpowiedzi 458 Views 32267\nDid67 15/10/18, 13:10 The Potager du Sloth: książka Zobacz ostatni post Odpowiedzi 436 Views 32399\nnico239 15/10/18, 12:57 Piec problemowy GODIN Chamonix XXL Zobacz ostatni post Odpowiedzi 11 Views 122\nDid67 15/10/18, 12:48 Le Potager du Sloth: Ogrodnictwo bez zmęczenia ponad Bio Zobacz ostatni post Odpowiedzi 11415 Views 591754\nnico239 15/10/18, 12:35 Nowy rewolucyjny impuls prędkości Zobacz ostatni post Odpowiedzi 187 Views 1456\nAhmed 15/10/18, 12:10 Monsanto Roundup zabójcze dla ludzi - Glifosat Zobacz ostatni post Odpowiedzi 406 Views 51336\nChristophe 15/10/18, 11:48 Linky Miernik: operacyjny i instrukcja? Zobacz ostatni post Odpowiedzi 163 Views 85106\nGaston 15/10/18, 11:33 Potrzebujesz porady dla grzejników powietrznych / wodnych Altherma 14 kW Zobacz ostatni post Odpowiedzi 2 Views 34\noscarhellen12 15/10/18, 09:46 Jak zbudować rampę szopy z surowców wtórnych Zobacz ostatni post Odpowiedzi 3 Views 1704\nChristophe 15/10/18, 09:37 Strategia manipulacji (narody) w regułach 10 Zobacz ostatni post Odpowiedzi 177 Views 72820\nChristophe 14/10/18, 23:45 Mózgu, NBIC, świadomości i poznawczych fakty i tajemnice Zobacz ostatni post Odpowiedzi 89 Views 23186\nChristophe 14/10/18, 23:27 Planeta się pali i oglądamy nasze smartfony. Zobacz ostatni post Odpowiedzi 13 Views 205\nFlytox 14/10/18, 23:09 [Innym] Humor Zobacz ostatni post Odpowiedzi 12886 Views 1721805\nmoinsdewatt 14/10/18, 14:54 Wszystko, co musisz wiedzieć o fotowoltaiki we Francji Zobacz ostatni post Odpowiedzi 299 Views 83824\nJanic 14/10/18, 13:48 Francja jest jednym z najgorszych europejskich uczniów pod względem szczepień. Zobacz ostatni post Odpowiedzi 213 Views 11415\nChristophe 14/10/18, 11:02 3.1 phpBB: ustawianie powiadomień przez e-mail lub na forum Zobacz ostatni post Odpowiedzi 6 Views 1735\nnico239 14/10/18, 01:40 Potager (super) leniwy w 04 (800m) Zobacz ostatni post Odpowiedzi 1051 Views 45820\nChristophe 13/10/18, 23:47 Pieprzyć Ziemię! Hurricanes 2017 Harvey, Irma, Jose, Katia ... nadszedł czas zwrotu pieniędzy! Zobacz ostatni post Odpowiedzi 45 Views 4830\nLeo Maximus 13/10/18, 22:05 Nowe baterie sodowe ładowanie / rozładowanie / czas trwania x10 Zobacz ostatni post Odpowiedzi 12 Views 260\nAhmed 13/10/18, 21:33 Co młyn do produkcji RCW? Zobacz ostatni post Odpowiedzi 56 Views 7321\nChristophe 13/10/18, 20:07 rzeczywiste ekonomiczne głowice prysznicowe przepływu w wodzie ... Zobacz ostatni post Odpowiedzi 17 Views 26628\nBardal 13/10/18, 17:14 Pierwsze pociągi wodorowe Zobacz ostatni post Odpowiedzi 41 Views 1474\nbyć chafoin 13/10/18, 12:02 Łąka warzywna? Zobacz ostatni post Odpowiedzi 165 Views 13833\nDid67 12/10/18, 19:03 Transformacja energetyczna: 75 jądrowa% do 50 2025% w? Zobacz ostatni post Odpowiedzi 20 Views 10174\nJanic 12/10/18, 10:16 Energia wiatrowa: za lub przed wiatrem? Zobacz ostatni post Odpowiedzi 768 Views 215681\nEcoconstruction: hqe HPE, bioklimatyczny, naturalne siedliska, architektura klimatyczny ⇒ Projekt dom pasywny dyskusje i szczegóły\nPierwszego nieprzeczytanego postu • Wiadomości 58\nRejestracja: 20/01/07, 19:09\nWiadomość nie luprzez gui42 » 06/02/07, 11:40\nDziękuję Christophe, umieściłem te dwa linki (już skonsultowane) w referencjach.\nJean, dziękuję za te uwagi (które byłyby zniechęcające, gdybym już o tym nie wiedział). Wrócimy, gdy będziemy podążać tymi różnymi szczegółami. Myślę, że poświęcenie czasu na dokładne wyliczenie może pozwolić nam ograniczyć dodatkowe koszty. Prawdą jest, że jestem częścią tych młodych ludzi, którzy pożyczają na czas, więc będzie to trudne. Zacznę od tego, że nie jestem zbyt duży i szczególnie prosty!\nTargol, dziękuję też, więc poświęcimy trochę czasu na obliczenie tego rodzaju szczegółów (będę wdzięczny, jeśli zmniejszysz rozmiar swojej grafiki).\nRzeczy jedna po drugiej ...\nLiczę na was wszystkich za waszą oświeconą radę ;-)\nWiadomość nie luprzez bham » 06/02/07, 18:24\nTo pokazuje, że 2 2 cm, aby przełączyć się do izolacji 4cm wygrywają 12l / m2 paliwa podczas 2cm aby przełączyć 28 30cm wygra ten 0,2l / m2.\nNależy stwierdzić, w zależności od klimatu, gdzie będzie znajdować się w domu właściwą grubość / cena.\nNiezły wykres Targola.\nTargol napisał: Będę w pełni zgadza się, John. Nie tylko jest ciężkie i drogie, ale, zgodnie z układem klimatu domu, może też być mniej interesujące niż podwójnie oszklone niskiej emisyjności (przynajmniej w południowej fasady, elewacje północne bytu, najlepiej, drążona). I przypomnieć, że im więcej warstw szkła, tym mniej światła i promieniowania ciepła, przez którą przechodzi zmniejsza efekt cieplarniany w domu, główne wektora ogrzewania domu pasywnego.\nA jednak potrójne szyby wydają się faworyzowane w domach pasywnych, nawet w południowej ekspozycji. Ale różnica musi być interesująca, gdy masz duże okna. Jeśli chcesz porównać podwójne i potrójne oszklenie, przejdź do tego linku:\nhttp://www.internorm.fr/cps/rde/xchg/in ... aleAttr=fr , kliknij "napiwki", a następnie 2 razy "oszczędzając energię".\nTargol napisał: Nie zgadza się całkowicie w tym zakresie: w moim zdaniem podwójne VMC przepływu może być korzystnie zastąpiony przez połączenie systemu rur i wentylacji przez naturalną konwekcję (świeże powietrze dostaje się przez ziemię układ przewodów i wychodzi przez otwory na dachu). Ma to tę zaletę, że nie zużywa energii elektrycznej, jeżeli rozwiązanie kanadyjski studzienki wentylator pracuje w czujnikach fotoelektrycznych (wentylacja tylko podczas dnia wystarczy, bez konieczności 24h / 24h).\nAle twoje nieświeże wewnętrzne gorące powietrze przejdzie do podgrzania małych ptaszków, podczas gdy za pomocą podwójnego przepływu VMC odzyskuje się kalorie twojego nieświeżego gorącego powietrza wewnętrznego.\nRejestracja: 15/12/05, 08:50\nWiadomość nie luprzez jean63 » 07/02/07, 00:29\nZgadzam się z tobą na podwójny przepływ VMC, to jest to, co chciałem zainstalować, wtedy powiedziałem sobie, że to będzie jeszcze czas: łatwy dostęp przez boczny garaż + poddasze na północ od domu, do wszystkich pomieszczeń (prawie ) i rama drewniana łatwa do wiercenia.\nMyślę, że kanadyjska studnia jest dobra dla naturalnego klimatu w lecie.\nW glebie, zamiast grzebać rury przez cyrkulację wody do pompy ciepła woda / woda ==> ogrzewanie podłogowe oprócz mojego kotła gazowego nat.\nDopiero kiedy przyniósł dół ostatnie drzewo, ostatnia rzeka zanieczyszczoną się, ostatni złowione ryby człowiek zda sobie sprawę, że pieniądze nie są jadalne (Indian MOHAWK).\nRejestracja: 08/01/07, 11:43\nLokalizacja: Na południowy zachód\nWiadomość nie luprzez ThierrySan » 07/02/07, 00:40\nNazywa się ją również energią geotermalną? Ponieważ istnieją dwie możliwości geotermalne: pozioma i pionowa ...\nWiadomość nie luprzez jean63 » 07/02/07, 00:58\nThierrySan napisał: Nazywa się ją również energią geotermalną? Ponieważ istnieją dwie możliwości geotermalne: pozioma i pionowa ...\nTak, oczywiście !! Jaka jest różnica między pionowym a poziomym (wiercenie?).\nWydaje się, że to (poziome) chłodzi gleby, że roślinność w końcu nie rośnie! co to jest?\nWiadomość nie luprzez Targol » 07/02/07, 11:08\njean63 napisał: Jaka jest różnica między pionowym a poziomym (wiercenie?).\nw poziomej energii geotermalnej sieć rur jest zakopana na małej głębokości (+/- 1m, o ile dobrze pamiętam) na dużym obszarze\nw pionowej energii geotermalnej wykopujemy pojedynczą głęboką studnię (minimum 25m, jeśli moje wspomnienia są dobre), w której umieszczamy fajkę w "U"\nistnieje trzeci typ połowie drogi pomiędzy geotermicznych i hydrotermicznej, który obejmuje pompowanie wody do przejść w głębokich warstwach (jeśli gorąco) do ekstrakcji ciepła z wody i odsyła innego zdalnego studzienek pierwszy\njean63 napisał: Wydaje się, że to (poziome) chłodzi gleby, że roślinność w końcu nie rośnie! co to jest?\nMoim zdaniem ten rodzaj nieładu powinien być oznaką słabej implementacji (sieć jest zbyt płytka).\nWiadomość nie luprzez ThierrySan » 07/02/07, 18:13\nWydaje mi się, że jest to słuszna argumentacja ... dlatego, aby w swoim studium brać pod uwagę, aby nie ogrzewać (latem) ani zbyt chłodno (zimą) jego gleby.\nZwróć więc uwagę na głębokość i przybliżenie "zig-zag" lub U, tyle samo dla kanadyjskiej studni, jak i dla energii geotermalnej.\nPonadto, w odniesieniu do tego ostatniego, zastanawiam się wtedy, i tylko wtedy, gdy nie wyciąga w głębokiej warstwie wodonośnej, jeśli nie znajdziemy tego samego rodzaju niedogodności Lonque pionowego energetyki ... Bo nadal, ziemia niemal najlepszy bezwładność cieplna wszystkich użytych materiałów, a to nie jest do niczego, że raz wyprodukowanego piece z kamienia ogniotrwałej !! (Patrz dane na bezwładność cieplną)\nWiadomość nie luprzez Targol » 07/02/07, 22:47\nThierrySan napisał: Ponadto, w odniesieniu do tego ostatniego, zastanawiam się wtedy, i tylko wtedy, gdy nie wyciąga w głębokiej warstwie wodonośnej, jeśli nie znajdziemy tego samego rodzaju niedogodności Lonque pionowego energetyki ... Bo nadal, ziemia niemal najlepszy bezwładność cieplna wszystkich użytych materiałów, a to nie jest do niczego, że raz wyprodukowanego piece z kamienia ogniotrwałej !! (Patrz dane na bezwładność cieplną)\nWłaśnie fakt, że Ziemia ma doskonałą bezwładność cieplną jest głównym argumentem geotermalnym: jeśli zmiana klimatu z + 35 w lecie na -10 w zimie nie może zmienić głębokości gleby, nie jest złym rura że uda\nWiadomość nie luprzez ThierrySan » 08/02/07, 00:26\nWłaściwie to mam wątpliwości co do lokalnych temperatur wokół rury ...\nWiadomość nie luprzez Targol » 08/02/07, 00:57\nThierrySan napisał: Właściwie to mam wątpliwości co do lokalnych temperatur wokół rury ...\nBen fakt w historii, istnieje kilka cech związanych z materiałów\nbezwładność cieplna jest "odpornością" materiału na zmiany temperatury.\nprzewodność cieplna, która jest zdolnością materiału do przenoszenia różnicy temperatur\ni bez wątpienia inni\nPonadto zawartość wilgoci w ziemi musi wpływać na przenoszenie między ziemią a studnią (co, jak zapomniałem, wypełnia piasek po włożeniu rury w kształcie litery U).\nNie jestem wystarczająco sfałszowany ani wystarczająco dobrze udokumentowany, aby upewnić się, że działa, ale myślę, że powinieneś być w stanie znaleźć przykłady osiągnięć skomentowanych przez użytkowników.\nNa przykład: http://www.universimmo.com/forum/sujet. ... C_ID=35483\nw przeciwnym razie, jeśli pod Gogolem dotkniesz "geotermalnego pionu", jest ich wiele.\nProjekt internetowy dokumentalny o eko-budowlanych\nprzez Eco-Lodge » 05/12/13, 16:27\nOstatni post przez Eco-Lodge " 05/12/13, 16:27\nOstatni post przez Eco-Lodge Zobacz ostatni post\nEcolo projekt budowy domu w samym sercu Lille\nprzez JulienPilette » 02/07/12, 10:21\nOstatni post przez razputin " 20/11/12, 16:21\nOstatni post przez razputin Zobacz ostatni post\nMój dom projekt BBC\nprzez Nimoi62 » 18/02/10, 18:17\nOstatni post przez Nimoi62 " 15/03/10, 10:22\nOstatni post przez Nimoi62 Zobacz ostatni post\nProjekt Dom hqe na północy\nprzez .az. » 11/05/09, 14:16\nOstatni post przez .az. " 18/05/09, 11:57\nOstatni post przez .az. Zobacz ostatni post\n3 dzień żyć swoim projekcie Eco budynek w Owernii\nprzez etclair » 22/04/09, 14:33\nOstatni post przez etclair " 22/04/09, 14:33\nOstatni post przez etclair Zobacz ostatni post


Feno | Popkiller\ndodano: 2022-01-22 18:00 przez: Wiesław Kłoda (komentarze: 0)\n"Transgresja" Feno jest już dostępna, o czym pisaliśmy w dziale Premier. To pierwszy krążek wydany nakładem ANTIHYPE, którego autorem nie jest Sarius. Odsłuch całego albumu jest dostępny we wszystkich serwisach streamingowych. Z kolei na YouTube wylądował teledysk do utworu "Pan W Proch Czy W Pył".\ndodano: 2022-01-14 14:49 przez: Marek Adamski (komentarze: 0)\nNa kanał ANTIHYPE trafił kolejny singiel Feno z nadchodzącej "Trangresji". Za produkcję kawałka odpowiada Plughub, natomiast reżyserią klipu zajął się stały współpracownik rapera, Ramzes.\ndodano: 2021-12-17 07:00 przez: Kontakt (komentarze: 2)\nFeno przedstawia trzeci singiel pod tytułem "Iskry". Za produkcję muzyczną odpowiada Ramzes. Utwór promuje zbliżające się wydawnictwo "Transgresja", które ukaże się na rynku 14 stycznia 2022 roku.\ndodano: 2021-10-28 20:41 przez: Mateusz Natali (komentarze: 0)\nNowy album tegorocznego uczestnika Młodych Wilków, wydany w szeregach Antihype. Limitowany preorder, wzbogacony jest o dwa dodatkowe utwory, które nigdy nie pojawią się w serwisach streamingowych.


Emancypantki, t. III-IV – Sklep – Wydawnictwo Episteme\nStrona główna/Literatura piękna/Proza/Emancypantki, t. III-IV\nSKU: 00002-1-1 Kategorie: Pisma wszystkie B. Prusa, Piśmiennictwo naukowe, Proza Tagi: calyprus, pisma wszystkie, powieści, prus\n„Emancypantki” to jako kolejna – po „Placówce” i „Lalce”– powieść społeczno-obyczajowa z „wielkich pytań epoki”. Po jej publikacji autor został okrzyknięty polskim Balzakiem. Madzia Brzeska, już z bagażem iksinowskich przeżyć, opisanych w drugim tomie, wraca do Warszawy, gdzie zdobywa kolejne doświadczenia: początkowo u państwa Korkowiczów, przedstawionych przez Prusa z niemałą dozą satyry i karykatury, później w domu swych przyjaciół – rodzeństwa Solskich, w którym duchowy rozwój bohaterki ulega przyspieszeniu. Tom zamyka opis seansu spirytystycznego, okazującego się – z powodu oszustwa „medium” oraz „wykładu filozoficznego” Kazimierza Norskiego – momentem zwrotnym w życiu Madzi.\nKolejny wolumin wydany w serii powieści w ramach edycji Pism wszystkich Bolesława Prusa zawiera trzeci i czwarty (ostatni) tom Emancypantek w opracowaniu profesora Tomasza Sobieraja. Madzia Brzeska, już z bagażem iksinowskich przeżyć, opisanych w drugim tomie, wraca do Warszawy, gdzie zdobywa kolejne doświadczenia: początkowo u państwa Korkowiczów, przedstawionych przez Prusa z niemałą dozą satyry i karykatury, później w domu swych przyjaciół – rodzeństwa Solskich, w którym duchowy rozwój bohaterki ulega przyspieszeniu. Tom zamyka opis seansu spirytystycznego, okazującego się – z powodu oszustwa „medium” oraz „wykładu filozoficznego” Kazimierza Norskiego – momentem zwrotnym w życiu Madzi.\nWolumin – podobnie jak poprzedni – opatrzony jest przypisami rzeczowymi i edytorskimi, a także zawiera odmiany tekstu oraz indeks. Jego rangę we współczesnej prusologii określa m.in. udokumentowanie związków filozoficznych koncepcji Prusa z ustaleniami ówczesnych nauk ścisłych.\nTrzeci i czwarty tom Emancypantek (wydany w jednym woluminie) oprócz Wstępu zawiera bibliografię, notę edytorską do całej powieści oraz odmiany tekstu, a także indeks nazwisk.


It's so easy DIY blog: Naturalne barwniki do jajek\nczwartek, 14 marca 2013\nNaturalne barwniki do jajek\nWielkanoc coraz bliżej, więc nie mogłam się powstrzymać przed wypróbowaniem naturalnych sposobów farbowania jajek. To fajna zabawa jeśli ktoś ma więcej czasu. Moim zdaniem najbardziej efektowne jest farbowanie w czerwonej kapuście oraz w łupinach cebuli - kolory są naprawdę intensywne. Zawiodłam się na buraczkach, w moich wyobrażeniach miała wyjść piękna różowa barwa, a wyszło coś brązowego :)\nSposób na pękające jajka: namoczyć je w wodzie z solą (ewentualnie posolić wodę w której będą gotowane)\nŁuski cebuli - trzy duże garście łusek (może być więcej) zalewamy wodą - tak aby jajka były zakryte. Dodajemy 2-3 łyżki octu. Delikatnie wkładamy jajka. Ja używam surowych, gotuję je na twardo i później ewentualnie moczę w celu uzyskania mocniejszego koloru. To zdecydowanie moja ulubiona metoda, znam ją od dziecka i zawsze świetnie się sprawdza. Łuski cebuli są niezawodne.\nBuraki - 5 dużych buraków obieramy, kroimy w mniejsze kawałki. Zalewamy wodą, dodajemy ocet. Gotujemy kilkanaście minut po czym dla ułatwienia odcedzamy niepotrzebne kawałki. Surowe jajka gotujemy w wywarze, następnie wyłączamy i moczymy do uzyskania pożądanego koloru.\nHerbata - 3-4 łyżki sypanej, czarnej herbaty zalewamy wrzątkiem. Tym razem od garnka lepiej sprawdzi się kubek. Dodajemy ocet. Ostrożnie wkładamy do kubka ugotowane na twardo jajko. Moczymy do chwili uzyskania odpowiedniej barwy - można uzyskać naprawdę ciekawe efekty.\nKurkuma - 3-4 łyżki kurkumy zalewamy wodą. Wlewamy jej tyle, aby spokojnie zakryła jajka. Dodajemy ocet. Surowe jajka wkładamy do garnka i gotujemy. Intensywność koloru zależy od długości gotowania. W moim przypadku moczenie w kurkumie ugotowanych wcześniej jajek nie dało zbyt dobrych efektów.\nCzerwona Kapusta - to mój faworyt, oczywiście zaraz po łuskach cebuli :) Kolory wychodzą przepięknie! Główkę kapusty o średnicy około 12cm. kroimy w mniejsze kawałeczki. Zalewamy wodą. Dodajemy ocet. Gotujemy całość przez około 30-40min. Odcedzamy niepotrzebne kawałki. Jeśli wywaru jest za mało, dolewamy wody - jajka muszą być przykryte. Ja oczywiście gotowałam jajka w wywarze, później odstawiłam garnek i jajeczka spokojnie się moczyły. Co jakiś czas przychodziłam i wyciągałam po jednym, dzięki czemu uzyskałam kilka odcieni niebieskiego.\nZielony stwór powstał z zanurzenia żółtego jajka w barwniku z czerwonej kapusty :)\nAutor: It's So Easy o 18:06\nEtykiety: easter decorations, farbowanie jajek, jajka, naturalne barwienie jajek, naturalne barwniki, ozdoby wielkanocne DIY, pisanki, wielkanoc, wielkanocne dekoracje, wielkanocne ozdoby\nKaSiA_ 14 marca 2013 18:27\nO kurcze nie miałam pojęcia że taki kolor wychodzi po czerwonej kapuście :) No rewelacja!!! Oooj chyba jutro przeprowadzę testy :D\nM.M. 14 marca 2013 18:47\nbardzo się cieszę, że pokazałaś na blogu możliwości farbowania jaj sposobami naturalnymi;) Jestem fanką ( ze zdrowym rozsądkiem) naturalności. Sztuczne barwniki do jaj przyprawiają mnie o dreszcz złości i widzę tę chemię dostającą się do jajka, które ma zjeść moje dziecko:)\nZ własnego doświadczenia podpowiem jeszcze, że oprócz tych cudownych sposobów, które nam podałaś doskonale sprawdza się farbowanie:\nszpinakiem - jajka wychodzą mniej lub bardziej zielone,\npapryką ( w proszku) mieloną - otrzymamy kolor pomarańczowo-herbaciany,\njagodami - piękny lawendowy kolor aż po intensywny fiolet,\nwiśniami - różne odcienie różu.\nJa, gdy zabarwiam w buraczkach, robię następująco: buraczki obieram i pokrojone w cząstki gotuję, zakwaszam cytryną, dodatkowo dodaję ocet i w takim wywarze gotuję jajka przez około 2 minuty. Następnie wyłączam gaz i jaja moczą się kilka godzin. Kolor wychodzi cudny, buraczany.\nDziękuję Ci za ten wspaniały post!\nIt's So Easy 14 marca 2013 19:49\no super dzięki za podpowiedzi :) na pewno wypróbuję, zaintrygowałaś mnie papryką w proszku ;)\nkatya 14 marca 2013 19:31\nMiałam w tym roku nie farbować jajek bo nie lubię później jeść ich na siłę. Farbuje babcia, farbuje dziadek, farbuje moja mama, i tak ze 30 się uzbiera;p Zjada się 10 a reszta leży i czeka na swoją kolej, z reguły aż się zepsuje.\nChyba, że babci zapodam kapustę, kurkumę i buraczki;) bo w cebuli maluje każdego roku.\nMargarett 14 marca 2013 20:57\nDzięki nie wiedziałam wypróbuję bo parę zafarbuje na ozdobę :) ładne kolorki :)\nGosia 14 marca 2013 21:05\nJa również nie wiedziałam że kolor niebieski można uzyskać z czerwonej kapusty - co za paradoks :))\nEl clavel 14 marca 2013 21:36\nHitem jest czerwona kapusta! ;)\nPozdrawiam, El clavel\nEduszka 14 marca 2013 21:55\nZapraszam serdecznie na moje pierwsze Candy :)\nPozdrawiam bardzo serdecznie\nbublownia 14 marca 2013 22:47\nW zasadzie to nie farbuję jajek, zazwyczaj razem z mamą je malujemy, ale w tym roku jakoś mało czasu na wszystko, więc może skorzystamy z Twojej metody:))) niebieskie są obłędne! Pozdrawiam. A.\nMalinowy Dom 15 marca 2013 08:02\nBardzo Tobie dziękuję za wspaniały temat!\nW dzieciństwie z mamą farbowałam właśnie takimi sposobami, naturalnymi!\nMattilde 15 marca 2013 16:05\nMoże właśnie w tym roku się coś u mnie zmieni i zafarbuję naturalnymi sposobami :)\nbezsennameg 15 marca 2013 17:20\nNiebieskie jajka:) Super:)\nNa pewno wypróbuję tą metodę, bo zawsze farbowałam w cebuli :)\nNika 15 marca 2013 20:51\nkurkuma to wszystko zabarwi na zółto nawet paluchy ;D\nAniaN 16 marca 2013 15:41\nJuż parę lat nie farbowałam jajek naturalnymi sposobami.\nCudne kolorki :)\nDziękuję ♥ za fajne pomysły.\nfabrycat 16 marca 2013 20:59\nAleż Ty masz niesamowite pomysły! A farbowanie na niebiesko za pomocą czerwonej kapusty - bomba :-)\nUnknown 29 marca 2013 00:36\nczasami naturalne barwniki się przydają :)\nbardzo pożyteczny post !\nnigdy nie wpadłabym chyba na kurkumę (choć to jest takie oczywiste), herbatę i łuski cebuli :P\nWyjątkowa przegroda do wnętrza i nie tylko.\n▼ marca (8)\nWesołych Świąt Wielkanocnych\nDIY - Wielkanocny słój na słodycze\nDIY - wielkanocne gniazdko\nDIY - wielkanocne dekoracje - stare pisanki\nDIY - wielkanocne dekoracje - miska z gazet\nDIY - Mój sposób na doniczki + inne pomysły


Szary świat hi-tech? Czas na kolor! - rynekfarb.pl | Rynek Farb\n22 grudnia 2018 Autor: Anna Maślanka\nelektronika kolorystyka polecane smartfon tablet trendy\n2018 był rokiem bólu głowy. Skandale, wycieki danych, alarmowanie o uzależnieniu od mediów społecznościowych, kakofonia tweetów i fałszywych newsów. Wszystko to sprawia, że trudno ze spokojem spoglądać na telefon czy tablet. Zgodnie z badaniem Next 50 przeprowadzonym przez Intel, 40% klientów uważa, że technologie przyszłości mogą przynieść równie dużo złego, co dobrego. Wygląda więc na to, że patrzymy na nasze urządzenia mobilne z coraz większą niechęcią.\nCo mogą w tej sytuacji producenci? Oczywiście nie mają wpływu na to, jak klienci używać będą ich produktów, mają za to sporo do powiedzenia w kwestii estetyki. I choć być może nie brzmi to przekonująco, wyjście poza dobrze znane odcienie neutralne może pomóc podreperować trochę wizerunek i wzbudzić na nowo dobre emocje.\nTo dlatego projektanci sprzętu elektronicznego biorą pod uwagę odcienie, jakich nigdy wcześniej nie wykorzystywali. To nie przypadek, że mamy coraz więcej urządzeń w jasnych i przyjaznych lub uspokajających, pastelowych odcieniach. Zabawa, optymizm, spokój – oto skojarzenia, jakie wywołuje podobna paleta. Kolory te przenoszą klientów dokładnie tam, gdzie potrzebują się oni znaleźć w dobie gdy smartfony i tablety są postrzegane zarówno jako przyjaciel, jak i wróg.\nBadania potwierdzają, że odcień jest przy wyborze produktu coraz ważniejszym kryterium. Nic więc dziwnego, że nad nowymi barwami urządzeń w każdej szanującej się firmie pracuje dziś sztab ludzi. Zrób to dobrze – twój znak firmowy będzie budził dobre skojarzenia, zrób to źle – przylepią ci łatkę marki bez gustu. Kolor ma znaczenie!\nAllison Heape jest globalnym managerem ds. stylistyki koloru w PPG Industrial Coatings. Od 12 lat zajmuje się kolorystyką powłok dla branży przemysłowej.\nPowłoki na telefony – ciepłe kolory nadchodzą! AkzoNobel i Nadzwyczajne powłoki na smartfony Gadżety jak złoto – księga trendów AkzoNobel 2016 Przyszłość według PPG – zestaw TRENDCAST 2014 Elastyczne wyświetlacze dzięki powłokom Powłoki optyczne do 2022 – Grand View Research Kolory samochodów na Detroit Auto Show Niebiesko na drogach – raport PPG


Nie odpisuj - Marcel Moss - ebook + książka - Legimi online\n3,8 (1347 ocen)\nKsiążka w zasadzie podzielona jest na dwie główne historie, które w pewnym momencie się ze sobą splatają. Poznajemy Martynę, która prowadzi profil "Chcę się zwierzyć", gdzie internauci anonimowo powierzają jej swoje tajemnice oraz życiowe problemy. Martyna ciężko znosi swoją obecną życiowa sytuację. Dużo pije. Pewnego dnia będąc pod wpływem alkoholu publikuje post, po którym na Martynę wylewa się fala hejtu. Poznajemy także Michał, który na każdym kroku jest poniżany, upokarzany, a także i bity przez żonę. Pewnego dnia Michał pisze swoją historię na profil Chce Się Zwierzyć. Dzieli się z Martyną tym co przechodzi w domu i zapewnia ją, że rozumie dlaczego umieściła taki post. Martyna odpisuje na wiadomość Michała. Później wszystko dzieje się już lawinowo. Ostatecznie Martyna dochodzi do wniosku, że psycholkę trzeba zabić. Psycholka - tak Martyna nazywa żonę Michała.\nkońcówka mnie zaskoczyła i trochę rozczarowała stąd taka ocena, ale ogólnie książka super wciągającą...\nCzyta się dobrze, wciaga, intryguje. Choć mam wrażenie, że brakuje zakończenia. Dla mnie się urywa.\nniesamowita nieprzewidywalna polecam\nJesteś zwykłym śmieciem, którego matka nie powinna była urodzić.\nKarol Marks rzekł przed śmiercią, że „ostatnie słowa są dla głupców, którzy nie powiedzieli wystarczająco wiele”. Gdy myślę o wszystkim, co usłyszałem na swój temat od żony, wiem, że nie mogę postąpić inaczej.\nZabiję ją, zanim zdąży choćby otworzyć usta.\nRyk silnika samochodu toczącego się po żwirowatej dróżce słychać z odległości ponad stu metrów. Oznacza to, że moja żona lada moment zaparkuje przed domem, a potem triumfalnie pomaszeruje w stronę wysokich dębowych drzwi. Stukot jej koszmarnie drogich szpilek będzie wiercił mi dziurę w głowie i przypominał o tym, że Agata zawdzięcza wszystko wyłącznie sobie. To nie jest historia kobiety, która w akcie desperacji znajduje sobie faceta z zasobnym portfelem, a potem zachodzi w ciążę i żyje wygodnie za wypłatę męża oraz państwowe świadczenia.\nKiedyś uważałem takie przypadki za oznakę najwyższej arogancji i próżności. Potem poznałem moją żonę i zrozumiałem, że zawsze można trafić gorzej.\nCzaję się za ścianą oddzielającą przedpokój od salonu. Za mniej niż dwie minuty powinno być po wszystkim. Mocniejszy zryw silnika. Właśnie wjechała w dziurę, która powstała w drodze mniej więcej dwa miesiące temu po obfitych opadach. Wciąż jej nie załatali, choć Agata interweniowała w tej sprawie u samego burmistrza dzielnicy. Przypuszczam, że ją zignorował, bo od tamtej pory nie poruszała przy mnie tego tematu.\nNa pewno ją zignorował i mocno rozwścieczył. Agata nigdy nie trzaskała naczyniami o podłogę.\nZawsze celowała nimi we mnie.\nZerkam na zegarek, jest pięć po ósmej wieczorem. Jeszcze chwila. Jak to jest umrzeć o ósmej siedem dwudziestego trzeciego sierpnia? Co czuje człowiek, który ginie z rąk najbliższej osoby?\nUśmiecham się pod nosem. Że też mam w sobie tyle ludzkich odczuć, by nadal myśleć o niej jak o kimś bliskim. Na szczęście za kilkadziesiąt sekund będzie po wszystkim. Pozbędę się raka, który od dwóch lat żeruje na mojej godności. Usunę go z tego świata jednym uderzeniem. To takie proste.\nDlaczego wcześniej o tym nie pomyślałem?\nBrama się otwiera i Agata płynnie wjeżdża pod górę. Musi mieć dobry dzień, bo zawsze robi to na jedynce, a ryk sprzęgła doprowadza do szału psa sąsiadów. Kiedyś zwróciłem jej z tego powodu uwagę. Obrzuciła mnie tym spojrzeniem typowym dla osób o bezpodstawnym poczuciu wyższości. Jakim prawem śmiałem kwestionować jej umiejętności? Skąd przypuszczenia, że kobieta sukcesu chciałaby w ogóle wysłuchiwać uwag takiego kmiota?\nCzuję tak silne drżenie nóg, że muszę przykucnąć. Dłonie straszliwie pocą mi się w gumowych rękawiczkach. Instynktownie mocniej zaciskam prawą dłoń na pozłacanej statuetce, którą moja żona odebrała w październiku za zwycięstwo w plebiscycie na Biznesową Nadzieję Roku 2018 w kategorii innowacje w sektorze finansowym.\nPieprzona bizneswoman. Nie wie jeszcze, że zdobyta w zaciekłej walce figurka będzie ostatnią rzeczą, którą zobaczy.\nDociera do mnie trzask zamykanych drzwi volvo. Znam ten odgłos aż za dobrze. Każdego dnia wywołuje u mnie dreszcze. Zwiastuje początek koszmaru.\nMogę podzielić na trzy etapy te kilka godzin, które spędzam sam, gdy Agata wychodzi z domu, by swoim wdziękiem i determinacją podbijać omamioną pieniądzem Warszawkę. Etap pierwszy – dochodzenie do siebie po burzliwym poranku z tą wariatką i kolejnych wyrzutach, codziennie tych samych („Znajdź wreszcie, kurwa, jakąś porządną robotę. Wstyd mi się przyznać przed znajomymi, że zarabiasz grosze”, „Gdy wrócę, ma tu nie być nawet śladu kurzu. Przydaj się wreszcie do czegoś”). Etap drugi – chwila spokoju, odprężenia i nabierania sił. Zwykle idę wtedy na krótki spacer do pobliskiego parku lub przeglądam oferty pracy na laptopie kontrolowanym przez moją żonę (niech widzi, że coś robię). Czasem zamykam się w łazience i oglądam pornosa na telefonie, o którego istnieniu Agata nie ma pojęcia.\nGdyby wiedziała, już dawno zrobiłaby mi z tego powodu awanturę. Nie patyczkuje się – uderza od razu, bez zastanowienia. Zupełnie jakby czuła się bezkarna. To jej jedyna słabość.\nCztery pokonane schodki, po jednym kroku na stopień. Stoi po drugiej stronie drzwi i szuka w torebce chipu. Nie mam siły wstać. Opieram się o zimną ścianę i z zamkniętymi oczami odliczam sekundy do końca tego koszmaru.\nZamek odblokowuje się z krótkim dźwiękiem, a moja żona wchodzi do środka. Dyskretnie wychylam się zza ściany. Dostrzegam jej szczupłe nogi. Ma na sobie swoje ulubione zielone szpilki. Tracę oddech, kropla potu ścieka mi z brwi prosto do oka, a rękawiczka niebezpiecznie ześlizguje się z dłoni razem ze statuetką przypominającą wałek do czyszczenia kurzu.\nSłyszę, że idzie w moją stronę. Nie rozebrała się, musi być zniecierpliwiona. Za wcześnie oceniłem, że ma dobry nastrój. Pewnie woli najpierw dać mi w pysk za to, że nie udało jej się dziś dopiąć ważnego kontraktu. Gdybym nie był taką ofermą i inspirował ją w codziennych staraniach o pomnożenie i tak już pokaźnego majątku, leżałbym z nią teraz w łóżku w naszej niegdyś wspólnej sypialni i ocierał z jej policzka łzy rozczarowania.\nZamiast tego od ponad roku muszę spać na starym tapczanie w magazynie na poddaszu. Agata uważa, że z jej strony to i tak poświęcenie, bo chciała utworzyć tam kącik sukcesu, by lepiej wyeksponować wszystkie zdobywane przez swoją firmę nagrody i chełpić się przed znajomymi.\n„Gdy już cię stąd wypierdolę, zorganizuję tu profesjonalną sesję ze wszystkimi wyróżnieniami, a potem zmienię profilówkę na LinkedIn. Myślałam też o nagrywaniu webinarów. Influencing jest dobrze postrzegany w branży. Rozmawiałam już z mężem Beaty. Obiecał pomóc mi w wyborze sprzętu”.\nA potem zaczęła wyliczać: kamera, statyw, mikrofon, lampa doświetlająca LED, odpowiednie tło i tak dalej. Czułem się wyróżniony, że pozwalała mi koczować w miejscu, które miało dać początek jej wielkiej internetowej karierze.\nGwałtownie prostuję nogi i podnoszę rękę z ciężką, mosiężną figurką. Oddziela nas ściana, ale wiem, że stoimy równolegle do siebie.\nMuszę to skończyć tu i teraz.\nRobię zamach w momencie, gdy jej czarny płaszcz znajduje się w zasięgu mojego wzroku. Zamykam oczy, słysząc gruchot pękających kości. Agata z hukiem upada na podłogę, a ja chowam się za ścianą jak kilkuletni chłopiec, który wie, że nabroił, choć nie zdaje sobie jeszcze sprawy jak bardzo.\nWyszło perfekcyjnie. Dławi się krwią i walczy o każdy oddech. Powinienem teraz wyjść z ukrycia. Powinienem stanąć nad nią i cieszyć się zwycięstwem. Patrz mi w oczy, suko. Myślałaś, że jesteś niezniszczalna. Ubzdurałaś sobie, że możesz pomiatać innymi, każdego dnia wgniatać ich w ziemię, pozbawiać godności i wpędzać w jeszcze większe kompleksy. Gówno prawda. Teraz nie możesz nawet swobodnie nabrać powietrza. Przegrałaś.\nPowinienem triumfować, a tymczasem siedzę na podłodze, zaciskam zęby i boję się otworzyć oczy, by przypadkiem nie zobaczyć zakrwawionej statuetki.\nKrew kojarzy mi się z Agatą. A Agata kojarzy mi się ze wszystkim co złe.\nStraciłem rachubę czasu. Od momentu uderzenia minęły może dwie, trzy minuty, ale ja mam wrażenie, że siedzę na podłodze już dobrą godzinę. Przestała się ruszać, nie walczy. Odpuściła, choć to do niej niepodobne. Agata nigdy nie daje za wygraną. Idzie po trupach do celu, zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym. Wszystkie najgorsze świństwa, które mi wyrządziła, wynikały z jej nieustępliwości. Szła w zaparte, nawet jeśli nie miała racji. Szarżowała tak długo, aż wyczerpany przeciwnik odpuszczał i pozwalał jej świętować kolejne zwycięstwo, utwierdzając ją w przekonaniu, że wszystko, co robi, jest słuszne.\nOstrożnie podnoszę się i wysuwam zza ściany. Leży w plamie krwi. Wycelowałem idealnie w głowę. Mijam but, który spadł jej ze stopy w ostatnich, przedśmiertnych podrygach. Zatrzymuję się na wysokości bioder. Skupiam wzrok na srebrnym pasie od płaszcza. Boję się spojrzeć wyżej. To dziwne, bo przecież od dawna czekałem na ten moment, a teraz, gdy wszystko poszło po mojej myśli, nie mam odwagi, by przyjrzeć się jej pięknym niebieskim oczom, za którymi czaiła się prawdziwa diablica.\nJej głowa leży w kałuży krwi. Szyja jest nienaturalnie wykręcona, dlatego muszę obejść ciało, by zobaczyć twarz. Adrenalina robi swoje, jestem gotowy. Już po wszystkim. Nie muszę dłużej żyć w niepokoju. Mój koszmar dobiegł końca. Policja z początku pomyśli, że to napad rabunkowy. Wszystko sobie obmyśliłem. Agata miała wielu wrogów i lubiła przechwalać się dobrobytem. Nikt nie będzie mnie podejrzewał. Oficjalnie jestem teraz gdzieś indziej.\nPotem znajdą kolejne ślady. I cała wina spadnie na niego.\nPochylam się nieśmiało nad bezwładnym ciałem i sprawdzam, czy oddycha. Czort wie, czego się spodziewać po tej wariatce. Równie dobrze może teraz udawać. Wcale by mnie to nie zdziwiło. Dla pewności powinienem jeszcze raz jej przyłożyć. Nie zrobię tego, bo nie taki był plan. Emocje nie wchodzą w grę. Czas na chłodną kalkulację.\nChcę zobaczyć, jak wyglądała w chwili, gdy wydawała z siebie ostatnie tchnienie. Założę się, że była przerażona i zdezorientowana. Biła się ze śmiercią i jednocześnie zastanawiała, kto jej to zrobił.\nNa pewno o mnie nie pomyślała. Pamiętam, jak zaśmiała mi się w twarz i stwierdziła, że jestem ostatnią osobą, której mogłaby się obawiać.\nBiorę oddech i kładę się na podłodze tuż obok niej. Odsuwam jej z twarzy długie, splamione krwią włosy. Patrzę w oczy Agaty, a one patrzą na mnie.\nOna żyje. I policzkuje mnie tak mocno, że momentalnie odzyskuję świadomość.\n– Dlaczego nie jesteś na górze? I dlaczego trzymasz w ręku moją statuetkę?\nStoi w przejściu i patrzy na mnie jak na wariata. Jej górna warga drży nerwowo.\nPotrzebuję chwili, by w pełni powrócić do rzeczywistości.\n– Wyjazd na górę! Jestem zmęczona, miałam ciężki dzień. Nie każ mi na siebie patrzeć. I nie waż się więcej dotykać moich rzeczy!\nWracam do budy na poddaszu z podkulonym ogonem. Zamach znowu się nie powiódł. Jak na razie zniknięcie Agaty z mojego życia pozostaje jedynie w sferze marzeń.\nPodobno marzenia czasem się spełniają. Trzeba im tylko pomóc.\nMoże już niedługo znajdę w sobie wystarczająco dużo odwagi.\nŻałosne. Obwiniasz cały świat o swoje niepowodzenia i zgrywasz ofiarę losu, a prawda jest taka, że na to zasługujesz. Ogarnij się, kretynko.\nGapienie się w telefon i czytanie anonimowych zwierzeń.\nMoje dzisiaj niczym nie różni się od wczoraj. Jestem tak samo bezradna, samotna i sfrustrowana jak wcześniej. Żadnej poprawy – onkolog powiedziałby, że alkoholowa chemia nie pomogła i przerzuty rozpaczy nadal są rozległe.\nPrzez cały dzień nie wystawiłam nosa za drzwi. Leżę wpatrzona w telefon i przeglądam wiadomości od internautów na profilu, który prowadzę od ponad roku. Chcę Się Zwierzyć – opisz mi najbardziej żałosną historię ze swojego życia, a ja ją opublikuję, żeby lepiej się poczuć.\nTo okrutne, ale żywię się cierpieniem innych ludzi. Cudze nieszczęście dodaje mi otuchy i uzmysławia, że świat nie zmówił się przeciwko mnie. Nie tylko ja mam pod górkę. Inni też są w chujowym położeniu.\nNiedziele są dla mnie szczególnie leniwe, bo nie mogę za nią chodzić. Wywłoka nigdy nie chodzi po galeriach handlowych w dzień święty. Zamiast tego bierze Damiana pod rękę i zabiera go do kościoła na wspólną modlitwę. Widziałam ich ostatnie selfie na Instagramie. To z hashtagiem #NaszaNiedziela. On w idealnie dopasowanym garniturze i eleganckiej muszce, którą kupiłam mu dwa lata temu na urodziny. Ona ostatnio trochę przytyła, ale wciąż wygląda obłędnie. Platynowe włosy idealnie współgrają z delikatnym makijażem, a czarna sukienka z olbrzymim dekoltem uwydatnia obfity biust i szerokie biodra. Wywłoka jest tania i przaśna, ale bez wątpienia seksowna. Rozumiem, dlaczego Damian stracił dla niej głowę. Co z tego, że ukończył jednocześnie dwa kierunki studiów na Koźminie, a stowarzyszenie Mensa poświadczyło, że jego iloraz inteligencji przekracza 140 punktów. Gdy tylko w zasięgu wzroku pojawia się cycata blondynka, w jego mózgu nie ma miejsca na nic oprócz prymitywnego, zwierzęcego pożądania.\nNie mogłam z tym walczyć. Nie umiałam.\nPrzeglądam zdjęcia na jej profilu, choć znam je na pamięć. Wszystkie trzysta osiemnaście fotografii, w tym dziewięćdziesiąt sześć, odkąd mi go odebrała. Gdy tylko upomniałam się o Damiana, zablokowała mnie. Kilka razy próbowałam zaprosić ją do znajomych z fałszywego konta o przypadkowym nicku, ale była bardzo czujna. W końcu musiałam podszyć się pod jej dawną znajomą ze studiów. Zrobiłam dokładny research i wybrałam grubą dzieciatą kurę domową, którą dziecięce wrzaski budzą w nocy co godzinę. Takiej jak ona nie w głowie Instagramy. Być może dlatego Wywłoka nie prosiła o żadne zdjęcia. Po co ma oglądać szeroką jak hula-hoop koleżankę z dawnych lat trzymającą w dłoni obsrane pieluchy?\nMinęło pół roku, a ona wciąż się nie zorientowała. Im dłużej, tym lepiej.\nŁyk wina, zanim ostatni raz przejrzę jej profil.\nSylwester na Majorce. Polecieli tam dwa tygodnie po tym, jak Damian złamał mi serce. Rozstaliśmy się tuż przed świętami. To miał być jego prezent. Dał mi spokój i chciał, żebym była mu za to wdzięczna. „Wiesz, że tak będzie najlepiej dla nas obojga. Od dawna nam nie się nie układa. Nie mam już siły w tym tkwić”.\nI właśnie dlatego przez długi czas poprzedzający nasze rozstanie tkwił w innej kobiecie.\nSzczęśliwi, zakochani i beztroscy. Rekordowa liczba polubień zdjęcia i mnóstwo komentarzy. „Wyglądacie wspaniale!”, pisze koleżanka z pracy. „Widać, że wpatrzeni w siebie jak para nastolatków”, komentuje jakaś kobieta z profilem prywatnym. Nie udało mi się jej zidentyfikować. Łącznie dwadzieścia siedem komentarzy, w tym szesnaście od jej znajomych, dziesięć od osób, których nie rozpoznałam, i jeden SPAM o treści „Świetny profil. Chcesz mieć więcej obserwujących? Napisz do mnie i przekonaj się, jakie to proste”.\nTo bym jeszcze przeżyła. Nie umiem jednak pogodzić się z tym, że zdjęcie polubiła też siostra Damiana i większość jego znajomych, którzy przez ostatnie lata byli też moimi znajomymi. Gdy tylko dowiedzieli się o naszym rozstaniu, zostali przy nim jak wierne psy u boku bezdusznego właściciela. Nie obchodziły ich fakty. Nie chcieli wiedzieć, jakie były prawdziwe przyczyny naszego rozstania. Zaakceptowali inną kobietę, z którą Damian zaczął się spotykać, i przyjęli ją do swojego grona. Potraktowali ją dokładnie tak jak mnie, gdy zostałam im przedstawiona.\nNaprawdę lubiłam tych ludzi. Nie dali mi nawet szansy się wytłumaczyć.\nOpróżniam butelkę wina i odpalam papierosa. W mieszkaniu śmierdzi pustą paczką slimów i zepsutą rybą. Jadłam rybę w piątek.\nW ten nie jadłam nic. Od rana czatowałam w okolicy bloku, w którym jeszcze w grudniu mieszkałam z Damianem. Teraz moje miejsce w królewskim łożu zajęła Wywłoka. Ciekawe, czy tak jak ja śpi po prawej stronie.\nNigdy nie jeżdżą do pracy razem. Żegnają się całusem przed budynkiem i każde wsiada do swojego auta.\nTego dnia Daria wyjątkowo pojechała prosto do pracy. Zwykle zahacza jeszcze o kawiarnię, gdzie zamawia ulubione latte z syropem waniliowym i cynamonową posypką. Zajmuje miejsce w kącie, odpala swojego macbooka i siedzi wpatrzona w niego przez dwadzieścia dwie minuty, po czym wychodzi, by zdążyć do roboty na ósmą. Jako team leaderka w dużej korporacji mogłaby nie być taka punktualna. Cholerna perfekcjonistka.\nMiałam już wracać do domu, gdy zadzwoniła do mnie stara znajoma.\n– Tyna, jestem w Warszawie. Co powiesz na szybki lunch i pogaduchy? Mam tylko dwie godzinki, ale bardzo chciałabym się z tobą zobaczyć.\nNie rozmawiałam z Kamilą od wielu miesięcy. Nie wiedziała o rozstaniu z Damianem i uznałam, że będzie lepiej, jeśli to przed nią zataję. To typ szkolnej prymuski zaprogramowanej na sukces. W jej życiu wszystko musiało być na tip-top, łącznie ze znajomymi. Wymagała dużo od siebie i innych. Kiedyś powiedziała nawet, że jestem dla niej „inspiracją”.\n– Naprawdę podziwiam cię za to, że dałaś radę pogodzić studia z pracą. Jesteś przykładem kobiety, która nie potrzebuje mężczyzny, by dążyć do spełniania marzeń. Takich jak my jest naprawdę mało. Powinnaś czuć się wyjątkowa.\nA potem obie wybuchałyśmy śmiechem od tego pseudopatetycznego tonu. Prawdziwa Kamila tak się nie zachowywała. Rodzice rzeczywiście chcieli zrobić z niej ideał, jednak ona sama miała wiele grzeszków na sumieniu. Być może dlatego się z nią trzymałam. Kamila nie musiała pracować. Jest jedynaczką, której ojciec dawał pieniądze na złotej tacy. Wszystko miała zapewnione. Jej zadaniem było się uczyć, a że przychodziło jej to bardzo łatwo, mogła pozwolić sobie też na przyjemności. Lubiła szaleć, bo zawsze uchodziło jej to na sucho. Utożsamiałam się z nią. Obie dorastałyśmy w trudnych rodzinach i często musiałyśmy zakładać maski.\nNie mogła wiedzieć, że zaprosiła mnie do ulubionej restauracji Damiana. A przy okazji bardzo drogiej. Pozostało mi wierzyć, że po obiedzie usłyszę upragnione: „Na mój koszt”.\nMiała na sobie białą koszulę i proste czarne spodnie. Zwyczajnie, ale z klasą. Na szczęście przewidziałam, że będzie się dobrze prezentować, dlatego starannie się umalowałam.\n– Co słychać? – zaczęłam, nim kelner podszedł do naszego stolika.\n– Wyjechaliśmy na wieś, nie chcieliśmy siedzieć w Krakowie i użerać się z tymi wszystkimi turystami, wiesz, o co chodzi. A jak tam u ciebie? Nadal pracujesz w tej szkole językowej?\n– Pewnie masz dużo pracy. Jak godzisz to z korepetycjami?\n– Jakoś sobie radzę. Damian też mnie wspiera.\n– A właśnie, co u niego? Dalej pracuje w...\n– Firmie kurierskiej, tak. Nie jest to może wymarzona praca , ale sama wiesz, jak bywa.\n– No tak... Rzadko robimy coś, co daje nam satysfakcję. – Ona akurat nie ma powodu do narzekania. – Właśnie! Miałam cię jeszcze spytać o ten profil…\n– Masz na myśli Chcę Się Zwierzyć?\n– Tak! Pamiętam, że mi go pokazywałaś i czytałyśmy wspólnie kilka historii. Wciąż go prowadzisz?\nKamila nie ma Instagrama, więc byłam skłonna wybaczyć jej brak zainteresowania tematem.\n– Tak. Całkiem nieźle mi idzie. Mam już ponad sto tysięcy obserwatorów.\n– Nie żartuj! Pokaż.\nRozmowę przerwał nam kelner, który chciał wiedzieć, czy podjęłyśmy decyzję. Obie zamówiłyśmy sałatkę – ja tańszą, z kozim serem, a Kamila z wołowiną. Miałam straszną ochotę na burgera z jajkiem sadzonym i plasterkiem bekonu, ale muszę pilnować wagi. Podczas gdy ja zmagam się z ciążą spożywczą, mój narzeczony posuwa team leaderkę z Accenture. Już mnie nie kocha, a na dobrą sprawę pewnie nie kochał mnie już na długo przed tym, jak w ogóle poznał Wywłokę.\nNie byłam gotowa na takie upokorzenie.\nPrzez następne kilka minut Kamila z zaciekawieniem oglądała grafiki, na których umieściłam treść wybranych zwierzeń. Czytałyśmy o kobiecie, której mąż zagroził, że jeśli ta nie powiększy sobie biustu, on wniesie pozew o rozwód.\n– Ludzi naprawdę interesują takie patologie? – Kamila skrzywiła się na widok dwustu komentarzy pod obrazkiem.\n– Wszyscy mają jakieś problemy, a gdy nie wiemy, do kogo się z nimi zwrócić, szukamy pomocy u obcych ludzi w internecie.\nNastępnie pokazałam jej mniej niedorzeczną opowieść mężczyzny, który po latach odkrył, że nie jest biologicznym ojcem swojej ukochanej córki.\nCzternaście lat życia w kłamstwie. Żona robiła wszystko, by ukryć przede mną prawdę. Moja córka zawsze była dla mnie najważniejsza. Powtarzam – moja i tylko moja. Wszystkie decyzje podejmowałem z myślą o tym, by żyło jej się jak najlepiej. Byłem z niej dumny, chwaliłem się nią. Płakałem, gdy wypowiedziała swoje pierwsze słowo i zrobiła pierwszy krok. To ja zapewniałem ją, że w przedszkolu jest fajnie i na pewno pozna wiele nowych koleżanek. To mnie rzuciła się w objęcia podczas zakończenia roku szkolnego, gdy odebrała świadectwo z paskiem za najwyższą średnią w klasie. Zawsze byłem w pobliżu, gdy w jej życiu działo się coś ważnego.\nPoradźcie mi, co mam teraz zrobić? Jak mam żyć ze świadomością, że moja żona przez cały ten czas kłamała nam w żywe oczy? Czy można w ogóle coś takiego wybaczyć?\n– Faktycznie ciężka sprawa – zauważyła Kamila. – Na jego miejscu posłałabym żonę do diabła i walczyła o dziecko. To jego córka i nic tego nie zmieni.\nPrzeszłyśmy do sekcji komentarzy. Mimo wielu słów wsparcia dla mężczyzny najbardziej wyróżniały się nienawistne wypowiedzi.\nNie wiesz, że babom nigdy nie wolno ufać? Trzeba było wcześniej zrobić badanie DNA.\nCo z ciebie za facet, skoro przez tak długi czas dawałeś się robić w konia?\nNajbardziej szkoda mi dziecka. Jesteście pojebani.\n– Nie wiem nawet, jak to skomentować. – Kamila nie kryła zgorszenia. – Przecież ci ludzie nawet go nie znają, a oceniają sytuację co najmniej tak, jakby to przez niego żona puściła się z innym. To chore! – Przykłada dłoń do czoła.\n– Co mam ci powiedzieć? Codziennie czytam dziesiątki takich komentarzy. Ludzie w sieci czują się bezkarni.\nKelner postawił na stole talerze z sałatkami. Kiedy spojrzałam na swoją, poczułam się jeszcze bardziej głodna.\n– Jak ty to znosisz? Nie możesz ich blokować? – kontynuowała temat Kamila.\n– Robię to tylko w najgorszych przypadkach. No wiesz, takich, gdy zaczynają się groźby i oszczerstwa. Nie mogę przesadnie ingerować w dyskusję. Czytelnicy mogliby uznać, że próbuję narzucić im własną opinię. Muszę dawać im trochę wolności.\nKamila powoli przeżuwała wołowinę.\n– To okropne. Cóż, najważniejsze, że profil zyskuje na popularności, a ty możesz żądać więcej pieniędzy od reklamodawców. Powiedz, Tyna, dużo wyciągasz z takiego profilu?\nCzułam, że mnie o to spyta.\n– Raz więcej, raz mniej… To zależy od firm, z którymi współpracuję.\nKamila porzuciła temat zarobków, jakby wyczuła, że nie mam ochoty o tym rozmawiać. W rzeczywistości nie było nawet o czym mówić. Nie zarabiam na profilu i nie zgłaszają się do mnie żadne firmy. Szczerze mówiąc, nawet się o to nie staram. Nie jestem blogerką modową, której życie polega na robieniu sobie ładnych zdjęć i przerabianiu ich w Photoshopie. Nie spędzam dwudziestu kilku dni w miesiącu za granicą. Moje życie jest mało interesujące, ogranicza się do czerwonego wina i jeżdżenia po mieście za Wywłoką. Co niby miałabym reklamować? Środki na uspokojenie? Usługi psychiatryczne? A może dom weselny? W tym byłabym dobra. Udało mi się spłoszyć faceta, zanim zdążył mi się oświadczyć.\n– Tak sobie pomyślałam – odezwała się Kamila po chwili krępującego milczenia – że dzięki prowadzeniu takiego profilu i czytaniu tych wszystkich osobistych historii możesz się też wiele dowiedzieć o własnym związku.\n– Co masz na myśli? – Jej słowa wydały mi się podejrzane.\n– Na pewno kontaktują się z tobą sfrustrowani mężczyźni i rozpisują o tym, jak to mają dość życia z kobietami, które nie spełniają ich oczekiwań. Dostajesz cenne informacje z pierwszej ręki. Nie wszystkie kobiety mają ten przywilej. Dzięki temu lepiej widzisz, co nie działa w związku tak, jak powinno.\nKamila wyprostowała się na krześle. Chyba poczuła się osaczona.\n– Nie patrz tak na mnie, Tyna. Próbuję tylko znaleźć jakąś zaletę codziennego czytania setek przygnębiających wiadomości i komentarzy.\n– A przy okazji dajesz mi do zrozumienia, że mój związek nie jest idealny.\nUgryzłam się w język. Niepotrzebnie powiedziałam to na głos.\n– Nie to miałam na myśli. Skąd ci to przyszło do głowy?\nWpadłam w pułapkę, z której nie dało się uciec.\n– Przepraszam, to nie twoja wina. Jestem ostatnio jakaś rozkojarzona.\n– Właśnie widzę. Odkąd tu przyszłyśmy, bez przerwy rozglądasz się dookoła, jakbyś kogoś wypatrywała. Co się dzieje, Tyna? Jakieś problemy w pracy?\n– W pracy? Nie, nie… w pracy wszystko w porządku.\n– To dlaczego siedzisz tu teraz ze mną, zamiast być w szkole językowej?\nDobrze znam Kamilę i wiem, że jest jak pies policyjny, który nie odpuści, dopóki nie dotrze po śladach do celu.\n– Musiałam wziąć kilka dni wolnego. Mam pewne sprawy do załatwienia.\n– Mogę już zabrać talerze? – Kelner zjawił się niepostrzeżenie.\n– Tak, dziękujemy – odparłam. – Czy mogłybyśmy prosić o…\n– Dwa kieliszki czerwonego wina. – Kamila weszła mi w słowo. – Wytrawnego. – Wie, że takie lubię. Na studiach upijałyśmy się jak głupie licealistki. Różnica polegała jednak na tym, że na kacu Kamila i tak zdawała egzaminy celująco, a ja musiałam potem walczyć o oceny w sesjach poprawkowych.\n– Myślałam, że się spieszysz – zwracam uwagę po odejściu kelnera.\n– Najwyżej pojadę kolejnym pociągiem. Nic się nie stanie. A teraz do rzeczy. Mów, co cię trapi, bo jeśli nie, to wyciągnę to z ciebie siłą. Wiesz, że jestem do tego zdolna.\nNie mogłam już dłużej udawać, w jej oczach przestałam być inspirująca. Nie mam wyjścia, muszę wyśpiewać Kamili całą prawdę.\n– Nie byłam z tobą do końca szczera.\n– Co ty nie powiesz, Tyna?\n– Mam pewne problemy.\n– Potrzebujesz pieniędzy? Wiesz, że pomogę.\n– Nie, nie chodzi o pieniądze. – Siedziałam ze wzrokiem wbitym w stół. Za bardzo się wstydziłam spojrzeć jej w oczy. Kamila miała wszystko: dobrą pracę, kochającego męża, śliczną córeczkę i wolność od zmartwień.\n– Jesteś chora? Powiedz, co ci dolega, a może uda mi się znaleźć dla ciebie dobrego specjalistę.\n– Dlaczego zawsze musisz wybiegać przed szereg?\n– Przepraszam. – Zaśmiała się, czym na chwilę rozładowała napiętą atmosferę. – Wiesz, że bywam narwana.\nZawsze chciałam być taka jak ona. Spontaniczna i roztrzepana, ale jednocześnie tak bardzo konsekwentna w realizowaniu życiowych planów. Rodzice nie mogli jej niczego zarzucić. Znali swoją córkę tylko z jednej strony. Nieliczni, w tym ja, poznali jej prawdziwe oblicze.\nŻałuję, że nie udało mi się nigdy wypracować podobnego balansu. Musiałam zadowolić się rolą tej słabszej.\nNa stole znalazły się dwa kieliszki, a ja pożałowałam, że Kamila nie zamówiła od razu całej butelki.\n– Spójrz na mnie. – Nie odpuszczała. – Pamiętasz, jak na studiach zalane w sztok błądziłyśmy po mieście i mówiłyśmy ludziom, że jesteśmy telepatkami?\nZrobiło mi się miło, gdy na krótką chwilę wróciłam myślami do tamtych wydarzeń.\n– Pamiętam. Twierdziłyśmy, że mamy magiczną moc, która pozwala nam czytać w myślach.\n– Wiesz, Tyna… Teraz myślę sobie, że było w tym dużo prawdy. Zawsze jedna z nas wiedziała, co przeżywa druga. I choć życie potoczyło się tak, a nie inaczej – wyjechałaś z Krakowa do Warszawy i nasz kontakt osłabł – to jednak czuję, że wciąż umiem przejrzeć cię na wylot.\nMiałam już dość tego gadania, dlatego uznałam, że muszę postawić sprawę jasno.\n– Rozstałam się z Damianem. A właściwie to on odszedł ode mnie. Ja tego nie chciałam.\nKamila momentalnie uniosła kieliszek wina.\n– I bardzo dobrze. Zawsze uważałam, że do siebie nie pasujecie.\n– Słucham? – Nie tego po niej oczekiwałam.\n– Nie obraź się, ale to dupek. Nigdy go nie lubiłam, a on – mnie. Wiedziałam, że jest zadowolony z twojej przeprowadzki do Warszawy. Nareszcie mógł cię mieć tylko dla siebie.\n– Miał mnie tylko dla siebie. Ale potem mu się znudziłam i znalazł sobie inną.\n– Tak samo jak w zwierzeniach, które codziennie dostaję na skrzynkę. Najpierw były niedopowiedzenia i tajemnice, potem późne powroty do domu, zmienione hasło na laptopie… Damian nie umiał udawać. Myślę, że nawet nie próbował.\nNie wypiłam zbyt wiele, więc udało mi się przemilczeć pewne sprawy. Gdybym była pijana, Kamila na pewno wydobyłaby ze mnie wszystkie szczegóły. Nie chciałam wspominać jej o cichych dniach i tragediach, które rzuciły cień na mój związek.\nTragediach, które przekreśliły moją szansę na małżeństwo z Damianem Kuczyńskim.\nDoceń to, co masz. Żona i tak jest dla ciebie za dobra. Bez niej byłbyś nikim.\nAgata od rana jest w doskonałym nastroju. Wczorajsza kolacja przebiegła zgodnie z planem, goście wyszli najedzeni i zadowoleni, a ja sprawdziłem się jako kucharz.\nGdy wchodzę do kuchni, dostrzegam ją podjadającą z lodówki resztki pieczeni z królika, które zachowałem dla siebie. Nie protestuję, Agata sprawia wrażenie zadowolonej ze smaku dania, a to znaczy, że wczorajszy test zdałem śpiewająco.\nA przy okazji wywalczyłem sobie jeden dzień bez pogryzionych do krwi skórek wokół niemal nieistniejących już paznokci.\n– Wcześnie wstałeś. Usiądź, zrobię nam po omlecie.\nMa na sobie koszulkę nocną, którą trzy lata temu dostała ode mnie w prezencie na walentynki. Myślałem, że dawno się jej pozbyła. Koszulka zasłania pośladki tylko do połowy, co w ogóle nie krępuje mojej żony. Staram się skupić wzrok na czymś innym.\nCzymś dla mnie dostępnym.\nPrzez dłuższą chwilę słychać tylko skwierczenie masła rozpływającego się na rozgrzanej patelni. Agata opiera się o biały granitowy blat. Kuchnia została urządzona zgodnie z jej zachciankami. W sterylnym jasnym pomieszczeniu znajdują się tylko najważniejsze meble i urządzenia. Agata nie należy do osób, które lubią przepych. Nie słyszałem, by kiedykolwiek ktoś skrytykował jej gust.\n– Sypniewski kazał ci podziękować za pyszną kolację – zaczyna Agata. – Królik bardzo mu smakował. Jego żona była z kolei zachwycona sałatką. Nie wiedziałam, że umiesz przyrządzić taki dobry sos ziołowy.\n– Jeszcze wielu rzeczy o mnie nie wiesz – rzucam pod nosem.\n– Tak sobie pomyślałam – powoli idzie w moim kierunku – że może wybralibyśmy się dziś na jakiś niedzielny spacer? Co powiesz na Łazienki?\nPróbuję ukryć zaskoczenie. Agata nie lubi wychodzić ze mną z domu. Woli nie ryzykować utraty kontroli nad rozwojem wypadków.\nStoi teraz za moimi plecami. Zaczynam ciężko oddychać.\n– A co… nie chcesz?\nOd trzech dni siedzę w domu. Agata zabrała mi chip do drzwi. Byłbym głupcem, gdybym nie wykorzystał takiej okazji.\nPodchodzi do kuchenki, by przełożyć omlet z patelni na talerz. Jestem zaskoczony, że dostaję porcję jako pierwszy.\n– Smacznego – mówi wyraźnie z siebie zadowolona.\nJem w spokoju, gdy ona rozbija na patelni kolejne jajka. Coś mi tu nie pasuje. Najpierw powierzyła mi przygotowanie kolacji dla ważnych gości, choć dobrze wie, że nie jestem mistrzem gotowania, a teraz zaprasza mnie na spacer? To do niej niepodobne.\nNa pewno mnie testuje. Nie widzę innego powodu. No, chyba że właśnie zaczęły ją dręczyć wyrzuty sumienia i postanowiła wprowadzić do mojego życia dreszczyk emocji.\nNie, to nie w jej stylu.\nZajmuje miejsce po przeciwnej stronie szerokiego stołu. To nasze pierwsze wspólne śniadanie od Świąt Wielkanocnych, gdy odwiedzili nas moi rodzice. Zwykle jadam w swoim miejscu na poddaszu. W pustym niezagospodarowanym pomieszczeniu stoi jedynie stary tapczan, komoda i rozpadająca się szafa. Mam tylko dwie pary spodni i kilka T-shirtów, które mogę zakładać na co dzień. Wszystkie bardziej eleganckie ubrania znajdują się w szafie w sypialni Agaty, kiedyś naszej wspólnej. To ona decyduje, co założę na rodzinne uroczystości czy spotkania ze znajomymi, na które pozwala mi chodzić, by nikt nie pomyślał, że rozpłynąłem się w powietrzu.\nMoi znajomi już dawno się mną nie interesują. Nie mam nikogo.\nZostała mi tylko żona i Mirek, mój najlepszy kumpel, ale on nie rozumie, przez co przechodzę.\n– Chcesz jeszcze? – Zabiera pusty talerz i wkłada go do zmywarki. – Mogę zrobić więcej.\n– Nie trzeba, dziękuję. Śniadanie było pyszne.\nWzdrygam się, gdy po plecach spływają mi strużki potu. To wszystko jest takie nierealne.\n– Mam coś dla ciebie. Poczekaj.\nWychodzi z kuchni, po czym wraca z moim iPhone’em. Nie wierzę, gdy kładzie go przede mną.\n– Widziałam, że dostałeś wiadomość od mamy. Pytała, czy wszystko u ciebie w porządku. Może zadzwoń do niej i powiedz, że właśnie jemy miłe śniadanie?\nZaciskam zęby, gdy Agata posyła mi uśmiech numer siedem. Nienawidzę go, bo jest tak bardzo wiarygodny. Nie mam wyjścia. Muszę zadzwonić do mamy i uspokoić ją na kolejny tydzień lub dwa.\n– Witaj, mamo. – Włączam głośnomówiący.\n– Cześć, synu. Czy wszystko w porządku?\n– Jest okej. Mam dużo pracy.\n– Jedz warzywa i wysypiaj się.\n– A co u Agaty?\n– Agata czuje się świetnie. Każe cię pozdrowić.\n– Ty też ją pozdrów. Dbaj o nią.\n– Przecież to robię, mamo.\n– W każdym małżeństwie bywają gorsze chwile. Najważniejsze to być dobrym i troskliwym mężem. Kobieta potrzebuje silnego ramienia, na którym będzie mogła się wesprzeć.\nAgata odwraca się do mnie plecami. Nie widzę triumfalnego uśmiechu na jej twarzy, ale może to i dobrze.\nNie mogę dłużej tego słuchać. Od tego momentu tylko potakuję, by mama wreszcie skończyła i oszczędziła mi upokorzeń. I tak mam ich pod dostatkiem.\n– W każdym razie pomyśleliśmy z ojcem, że może odwiedzilibyście nas jutro. Urządzamy kolację z okazji trzydziestolecia ślubu. Przyjadą Mariola z Grzesiem i dziećmi. Będzie miło. Co wy na to?\nSpoglądam na Agatę. Kiwa głową.\n– Dobrze, mamo. Chętnie przyjedziemy.\n– Cudownie! Nawet nie wiesz, jak się cieszę. Rodzina powinna trzymać się razem.\nWreszcie się rozłącza, a ja oddaję Agacie telefon.\nMoja żona radośnie przeskakuje z nogi na nogę. Kocha swoich teściów, a jeszcze bardziej kocha z nimi pogrywać. Wie, jak bardzo tego nienawidzę. Nie mogę spokojnie się przyglądać, jak mama je Agacie z ręki. Zniósłbym to, gdyby manipulowała kimś innym, ale nie mamą. Nie najbardziej inteligentną i spostrzegawczą osobą, jaką znam.\nCzasem wydaje mi się, że to właśnie widok mamy zafascynowanej Agatą pozbawił mnie nadziei na poprawę sytuacji.\nAgata proponuje mi napar z czystka, ale odmawiam.\n– Ja sobie zrobię. A ty, jeśli chcesz, możesz wziąć w tym czasie gorącą kąpiel.\nKręci mi się w głowie od nadmiaru jej dobroci. W tym roku tylko trzy razy kąpałem się w naszej dużej wannie, w której ona potrafi przesiadywać godzinami. Ostatnio pozwoliłem sobie na to w zeszłym miesiącu, gdy Agata musiała wyjechać służbowo na jedną noc. Po wszystkim wytarłem papierem każdy milimetr powierzchni wanny, by nie zostawić po sobie żadnego śladu. Chyba się nie zorientowała.\nNie mogę nie skorzystać z takiej szansy. Na co dzień muszę się myć przy umywalce. Agata kupiła mi specjalną matę, którą rozkładam na podłodze, by pochłaniała wilgoć. Nie znosi wchodzić po mnie do łazienki, dlatego zawsze pierwsza bierze kąpiel. Mówi, że zostawiam po sobie straszny smród, z którym nie radzą sobie nawet odświeżacze powietrza.\nDlaczego więc dziś jest wobec mnie taka hojna?\nNieśmiało wychodzę z kuchni i wracam do miejsca po swoje rzeczy. Mam jeszcze jedną czystą parę bokserek. To dzięki temu, że przez większość tygodnia chodziłem po domu w samych dresach, bez bielizny pod spodem. Przysługuje mi tylko jedno pranie w tygodniu i pięć par bokserek. Prosta matematyka. Przez dwa dni w tygodniu chodzę albo bez bielizny, albo w brudnych gaciach.\nUpewniam się, że przekręciłem zamek w drzwiach. Następnie zrzucam z siebie przepoconą piżamę i nalewam do wanny gorącą wodę. Łazienka wypełnia się parą, która wysysa z mojej skóry wszystkie toksyny, obelgi i upokorzenia ostatnich tygodni.\nUwielbialiśmy kochać się w tej wannie. Pamiętam każdy raz. Nie bez powodu Agata zażyczyła sobie, by była taka duża.\nMoja żona ma skłonność do pieprzenia się w dziwnych miejscach. Seks w sypialni? Tylko w ostateczności. Zaliczyliśmy już bzykanko w kinie, w toaletach większości kawiarń i restauracji, w pociągu, a nawet podczas toastu na weselu mojej kuzynki, gdy goście byli już tak pijani, że nikt nie zauważył nas ukrywających się za sceną, na której występował zespół.\nSłucham, jak Agata krząta się po przedpokoju. Nie wiem, czego szuka, ale i tak niczego nie znajdzie. Mój drugi telefon, o którym nie ma pojęcia, noszę razem z ładowarką tam, gdzie nigdy nie zagląda – w pokrowcu przymocowanym do uda tak, by telefon znajdował się tuż przy moich jądrach. Zawsze go wyłączam, by nie narażać się na niepotrzebną dawkę promieniowania.\nPokrowiec z telefonem leży teraz na blacie przykryty piżamą. Muszę brać pod uwagę każdą ewentualność. Nawet to, że Agata jakimś cudem otworzy drzwi i wejdzie do środka. Raczej nie będzie chciała przetrzepać mi gaci. To jedyna rzecz, której nie robi.\nWychodzę z łazienki po dwudziestu minutach. Agata siedzi przed telewizorem z kubkiem w dłoni. W Dzień dobry TVN rozmawiają o upławach z pochwy. Gdy mnie dostrzega, pyta, jak minęła mi kąpiel.\n– Jestem już gotowy – oznajmiam.\n– Dobrze. Daj mi kwadrans, zrobię sobie tylko makijaż.\nAgata zostawia włączony telewizor, jakby dając mi przyzwolenie na pobyt w salonie. Na wszelki wypadek wracam na górę.\nSłyszę, że wychodzi z łazienki. Zbiegam po schodach jak pies spragniony wyjścia z domu. Agata stoi w przedpokoju przed zajmującym całą ścianę lustrem i poprawia włosy. Ma na sobie luźne spodnie i tenisówki.\nMilczę. Czekam na jakąś reakcję z jej strony.\n– Jak wyglądam? – pyta, nie patrząc mi w oczy.\nChrząkam. Nie dam rady wydusić z siebie żadnego komplementu.\n– Po południu mają być dwadzieścia dwa stopnie – zagaduję. – Pomyślałem, że może wzięlibyśmy koc i poopalali się na trawie w Łazienkach.\n– Dobry pomysł. Ale może innym razem.\nObraca się na pięcie i kładzie dłoń na klamce.\n– Ty zostajesz. – Grozi mi palcem, gdy robię krok do przodu. – Chyba nie myślałeś, że mówię poważnie?\nCzuję, że krew uderza mi do głowy. Przez moment obraz przed oczami traci ostrość. Nie wierzę, że znowu dałem się nabrać.\nAgata podchodzi do mnie i przykłada dłoń do mojego zarośniętego policzka.\n– Nie uważasz, że i tak byłam dziś dla ciebie za dobra?\n– Dlaczego mi to robisz? – syczę, a do oczu napływają mi łzy.\n– Znowu się nad sobą użalasz… Dałbyś wreszcie spokój.\nJest już jedną nogą na zewnątrz, gdy ponawiam pytanie:\nAgata przewraca oczami.\n– Cebula na ziemniakach była przypalona.\nA potem wychodzi z domu i zamyka drzwi chipem.\nStoję jak wryty jeszcze przez dobre dwie minuty, po czym przegryzam do krwi lewy kciuk. Agata mnie obezwładnia. Nie umiem się przed nią bronić.\nPrzy niej jestem nikim.\nUważasz się za panią świata, która może decydować o tym, czyje życie jest na tyle ciekawe, by opublikować jego historię w internecie. Bez tego profilu byłabyś nikim. Istniejesz tylko dlatego, że internauci chcą wysyłać ci swoje zwierzenia.\nDźwięk przychodzącej wiadomości w telefonie.\nWłaśnie dostałam SMS od Kamili:\nOd naszego piątkowego spotkania wypisuje do mnie kilka razy dziennie. Nie sądzę, by chciała wesprzeć koleżankę z rozwalonym związkiem. To nie w jej stylu. Prędzej znudziło jej się życie przykładnej żony i matki. Wyczuła sensację, okazję do wysłuchania smakowitych kąsków. Prawdziwej natury nie da się oszukać. Na studiach Kamilę zawsze ciągnęło tam, gdzie coś się działo.\nW piątek zobaczyła we mnie złamaną, opuszczoną kobietę. Pocieszała, głaskała po włosach i poratowała chusteczką, gdy rozkleiłam się na dobre.\n– Może napijesz się jeszcze wina? Odprężysz się, będzie lepiej.\nOdmówiłam. Próbowała mnie upić, ale nie po to, bym zapomniała o żalu. Chciała go tylko wzmocnić. Nic nie rozwiązuje języka tak dobrze jak alkohol.\nZanim wyszłyśmy, Kamila zapłaciła za mój obiad i wino, jakby chciała, żebym miała wobec niej dług.\nDług, który spłacę, jeśli wyśpiewam jej wszystko w drobnych szczegółach.\nOstatni łyk wina. Opróżniłam w godzinę całą butelkę. Dziś sobie nie odmawiam.\nKręci mi się w głowie, ale to jeszcze nie pora na sen. Muszę przejrzeć wiadomości od internautów na skrzynce [email protected] Dostałam dziś dwadzieścia cztery zwierzenia od osób borykających się z mniejszymi lub większymi problemami. Czytam wynurzenia gospodyni domowej, która ma dość tego, że mąż codziennie wraca zmęczony z pracy i nie ma czasu się z nią bzykać. „Chce to robić tylko w weekendy, gdy z kolei ja jestem zmęczona ciągłym sprzątaniem domu, myciem garów i wstawaniem w nocy do wrzeszczącego dziecka. Boję się, że jak tak dalej pójdzie, to znajdzie sobie kochankę. Wiadomo, jacy potrafią być faceci”.\nOpublikuję to. Pisze w miarę poprawnie, nie będę miała dużo roboty przy redagowaniu, a i temat jest ciekawy. Internauci na pewno przyczepią się do sugestii, że zdradzają tylko mężczyźni. Wyczuwam minimum sto komentarzy pod obrazkiem.\nDostaję też maila od nastoletniej fanki Justina Biebera. Dziewczyna w jednym długim zdaniu śmiertelnie poważnie rozpisuje się o duchowym połączeniu, które nawiązuje z piosenkarzem. „Dzieki temu czuje ze jestesmy razem choc nigdy sie nie spotkalismy ale i tak kocham Justina i wiem ze w glebi serca on tez mnie kocha gdy dowiedzialam się że bierze slub z Hailey byłam wsciekla z zazdrosci ale potem zrozumialam ze Hailey to dobra dziewczyna i postanowilam dac jej moje duchowe blogoslawienstwo mam nadzieje ze bedzie dobra zona dla Justina”.\nOdrzucam te wypociny.\nKolejne kilka maili od nastolatek. I znowu to samo – pełne błędów ortograficznych i interpunkcyjnych miłosne epopeje dziewczynek, którym wydaje się, że wiedzą wszystko o życiu, choć dopiero zaczęły miesiączkować.\nChce wam się zwierzyć z mojego szczęścia. Poznałam Bartka tydzien temu na urodzinach kolezanki. Od razu coś do siebie poczuliśmy. Wiem ze to mężczyzna mojego życia. Nie wyobrażam sobie by miałoby go teraz zabraknac. Moi rodzice nie potrafią sie cieszyć naszym szczęściem. Karzą mi od niego odejść. Nie zrobie tego! Będziemy razem wbrew wszystkim przeciwnościom losu!!!\nOstatecznie wybieram osiem zwierzeń, które trafią na profil. Pozostałe historie do niczego się nie nadają. Prowadzenie tego konta nauczyło mnie, że życie jest naprawdę żałosne, a ludzie dzielą się na dwie grupy. Pierwsza to leniwi narcyzi przekonani o własnej wyjątkowości i rozpływający się nad swoim szczęściem w poematach zawierających więcej błędów niż słów. Druga to samotni frustraci, którzy nie panują nad swoim życiem i w akcie desperacji próbują szukać pomocy gdziekolwiek, nawet w internecie.\nNie rozumieją, że internet to najgorsze miejsce do poszukiwań wsparcia. No, chyba że ktoś jest masochistą i nie widzi problemu w wystawianiu się na zmasowany atak rozwścieczonych hejterów. Ludzi, którzy nienawidzą wszystkiego. Siebie, innych, całego świata. Nienawidzą swojego istnienia, ale jednocześnie nie mają odwagi, by ze sobą skończyć. Gardzą tymi, którzy coś osiągnęli, którym się powodzi. Brzydzą się cudzym szczęściem, złorzeczą i plują jadem. Robią to już nie tylko ukryci pod pseudonimami. Dziś hejtują wszyscy. Ludzie podpisani nazwiskiem na Facebooku, anonimowe konta na forum WP, „goście” na Pudelku. Celebryci i dziennikarze nawołują do zahamowania szerzącej się nienawiści, organizują koncerty przeciwko hejtowi, a jednocześnie zapominają o tym, że to od nich wszystko się zaczęło. Jako osoby publiczne dawali przykład innym, wpajali im swoje wartości i wpływali na opinię publiczną. Teraz się dziwią, że żyjemy w kraju, w którym każdy nienawidzi każdego.\nPrzed snem odpisuję na smartfonie na kilka wiadomości prywatnych od osób, które nie radzą sobie ze swoimi problemami i potrzebują natychmiastowej porady. Nie jestem psychologiem i nigdy nie próbowałam nim być. Czuję się w jakiś sposób odpowiedzialna za swoich czytelników, choć wiem, że wcale nie muszę. Nie zamierzam jednak doradzać im w sprawach, które wydają mi się zbyt złożone. Mogę ich pocieszyć, mogę wesprzeć, ale to wszystko. „Moim zdaniem powinnaś poszukać profesjonalnej pomocy. Udaj się jak najszybciej do dobrego psychologa. On ci pomoże. Zobaczysz” – brzmi moja ulubiona formułka.\nCzasem jednak nawet ona jest niewystarczająca. Gdy dostałam wiadomość od nastolatki, która napisała, że nie widzi już sensu życia i zamierza połknąć opakowanie tabletek, byłam w kropce. Z jednej strony powinnam jak najszybciej powiadomić policję, z drugiej zaś zadać sobie pytanie, czy mam prawo aż tak ingerować w cudze sprawy. Ta dziewczynka zwierzyła mi się ze swoich zgryzot, zaufała mi. Nie jestem odpowiedzialna za jej problemy, nie ja doprowadziłam ją na skraj wytrzymałości.\nMogłam jednak spróbować dać jej szansę na naprawę swojego życia. I zrobiłam to. Dokładnie przejrzałam profil dziewczyny i namierzyłam jej starszą siostrę. Skontaktowałam się z nią i opisałam sytuację. Ona z kolei powiadomiła rodziców. Dzięki mnie w porę udało się zaprowadzić nastolatkę do psychologa. Pół roku później wysłała do mnie wiadomość z podziękowaniami za uratowanie życia.\nOczy same mi się zamykają. Nadmiar wina robi swoje. Jeszcze ostatni rzut oka na Instagram, a potem położę się jak zawsze na prawym boku i zasnę, wyobrażając sobie, że Damian leży za moimi plecami. Uwielbiał sypiać ze mną na łyżeczkę, a ja uwielbiałam czuć się bezpiecznie w jego ramionach.\nRobi mi się zimno. Chciałabym, żeby mnie teraz przytulił. Zgrzytam zębami i odruchowo szukam go ręką. Dlaczego to robię? Przecież wiem, że go tam nie ma. Leży teraz pewnie w objęciach Wywłoki. Jest po dziesiątej, pewnie już ją wyruchał. Damian uwielbia seks przed snem i dokładkę po przebudzeniu. Nie sądzę, by z Wywłoką mu się odwidziało. Nie jest typem faceta, który łatwo zmienia swoje przyzwyczajenia.\nW ostatnich latach nie zmienił w swoim życiu niczego.\nNiczego poza mną.\nOdpływam, przeglądając zdjęcia w aplikacji. Koleżanka była dziś w parku z mężem i dwójką dzieci. Tamara to typowa szara myszka, której brakuje wyglądu i przebojowości. Kiedyś uważałam się za lepszą od niej pod każdym względem. Jednak to jej udało się zbudować trwały, szczęśliwy związek. Ma coś, czego ja nie mam. Nienawidzę jej za to.\nNa wszelki wypadek zostawię serduszko pod zdjęciem, by nie wiedziała, że nią gardzę.\nDalej nie dzieje się nic ciekawego. Znajoma wstawiła zdjęcie z jakimś cytatem. „Prawdziwą miłość spotykasz wtedy, gdy nie widzisz już nadziei”. Cudownie. Czy to znaczy, że mój Romeo czeka tuż za rogiem i powinnam rozglądać się na wszystkie strony, by go przypadkiem nie przegapić?\nDam serduszko, bo jej mąż pomógł mi ostatnio z przeciekającymi drzwiczkami w pralce i nie wziął za to ani złotówki.