** memento ** kraina cytat **: lipca 2010\n( ) walka trwa\nO dobrą pamięć,\nZa Trumnami - c r e d o.\npolska 1989 - 10.04.2010\nProf. dr hab. Rafał B r o d a,\nTeraz mamy już prawdziwą wojnę.\nMinęło już blisko pięć miesięcy od tragicznego 10 kwietnia 2010, dnia smoleńskiej katastrofy. Historyczna waga i symbolika tego wydarzenia, z całym wyczuwalnym dotykiem jego ponadludzkiego wymiaru i doniosłości dla losów Polski, nakazywały trwać w kwarantannie milczenia, by czegoś nie zepsuć niepotrzebnym słowem, źle skierowaną wyobraźnią, czy brakiem wrażliwości na ból tych, którzy najbardziej bezpośrednio zostali dotknięci. W międzyczasie straszliwa w skutkach powódź zanurzyła dużą część narodu w troskach o dalszy byt i odnalezienie drogi do minimalnej choćby stabilizacji codziennego trwania. Wyborczy wynik dopełnił pasma kataklizmów, a ponura masowa demonstracja braku wrażliwości większości Polaków na sprawy najistotniejsze dla Polski, czyni dzień 4 lipca 2010 dniem szczególnym - dla mnie jest to k o n i e c z ł u d z e ń i początek prawdziwej wojny; tej wojny, którą nam w różnych groźnych, lub bardziej subtelnych formach natrętnie zapowiadano.\nWyzwanie wojenne wymaga nowego spojrzenia na sprawy polskie, z pełniejszą i bardziej realistyczną niż dotychczas świadomością, że w tym wyzwaniu mamy nadzwyczaj licznych przeciwników wewnątrz Polski. Mamy więc etap dziwnej wojny domowej, w której podstawowym działaniem staje się walka o świadomość. Tej walki nie da się wygrać w sposób rozłożony w czasie, licząc na to, że ludzie doznają kiedyś olśnienia, zrozumieją zagrożenia i dojrzeją do wyborczej jedności. Tym bardziej nie da się tego wygrać snując plany o edukacji młodzieży, o wychowaniu w rodzinie, o rozwijaniu organizacji młodzieżowych, o wysyłaniu w teren emisariuszy, którzy nieśliby kaganiec prawdy o wolności suwerenności i niepodległości. To wszystko trzeba robić, ale ze świadomością, że strona przeciwna ma o wiele bardziej efektywne narzędzia i jest tak skuteczna, że upływający czas tylko pogarsza sytuację. My mamy o wiele trudniejsze wyzwanie, bo prawda jest o wiele bardziej skomplikowana i wymagająca myślenia, a atrakcyjną staje się dopiero w odległej perspektywie, gdy coś skłania, lub zmusza nas do podsumowań. Zło jest atrakcyjne doraźnie, dysponujące ofertą szybkiej konsumpcji, łatwo demoralizujące i preferujące stan leniwej bezmyślności - skutki ujawniają się z pewnym opóźnieniem, a te bardziej rozległe, sięgające podstaw bytu narodu, dopiero wtedy, gdy jest za późno, by zapobiec katastrofie. Dlatego\nczekająca nas walka wymaga działań szybkich i zdecydowanych, tak jak w prawdziwej wojnie; trzeba się nawet liczyć z tym, że stan napięcia przekroczy psychiczną odporność ludzi i "brat powstanie przeciw bratu", jak wieszczą słowa proroctw.\nKolejny znakomity wywiad Jarosława M.Rymkiewicza [Rzeczpospolita,17/18 lipca,2010] podsumowuje stan spraw po wyborach i wpada w moje emocje razem ze wszystkimi jego realistycznymi i pesymistycznymi konkluzjami. Wywiad dotyczy koncepcji, według której istota polskiej odrębności ukształtowała się na przełomie XV i XVI wieku jako nadrzędne umiłowanie wolności, stające się podstawową racją bytu każdego Polaka w ramach wspólnoty narodowej. Historia Samuela Zborowskiego godzącego się z wyrokiem śmierci w imię obrony własnej wolności stanowi kanwę tego wywiadu i zapowiedź najnowszej książki autora. Jeszcze, niestety, nie znalazłem jej w krakowskich księgarniach; także poematu J.Słowackiego p.t. "Samuel Zborowski" nie mogłem znaleźć, ale wkrótce na pewno się to uda. W końcówce wywiadu\nRymkiewicz nawiązuje do współczesności i optymistycznie stwierdza, że te blisko 8 milionów wyborców, którzy głosowali na J.Kaczyńskiego, to zupełnie wystarczająco liczny naród, na którym można i warto się oprzeć. Cała reszta może nas nie obchodzić i powinniśmy ich traktować z pełną obojętnością; oni sami wyzuli się z tego, co w polskości jest najważniejsze.\nTa prosta, chociaż okrutna konkluzja, mocno wpasowała się w moje postanowienia po wyborach i nawet podziałała na mnie kojąco. Rzeczywiście, przecież nie można przez 21 lat bezowocnie argumentować i tłumaczyć ludziom, że sprawy Polski idą w całkiem złą stronę i doznawać tych samych rozczarowań w kolejnych wyborach. Dzieją się sprawy o fundamentalnym znaczeniu dla przyszłości Polski, dla jej przetrwania, a wykształceni ludzie z ambicjami do bycia częścią elity, są zupełnie obojętni, nawet nie starcza im wyobraźni, by dostrzec niebezpieczeństwa, które wcześniej, czy później dotkną bezpośrednio także ich osobistych losów. Nie rozumiem sposobu rozumowania moich kolegów ze środowisk naukowych, zwłaszcza tych ze szczególnie bliskiego mi środowiska fizyków, bo nawet tych skutków, które bezpośrednio ich dotykają, zdają się nie kojarzyć z przyczynami. Materialna degradacja naszych dziedzin dokonana decyzjami dokładnie tych sił politycznych, na które oddają swoje głosy, nie budzi żadnej refleksji. Nastąpiła jakaś daleko posunięta obojętność owiec prowadzonych na rzeź, którym nawet nie można pomóc - idą bezmyślnie za baranami przewodnikami i będą za nimi skakać w przepaść. Tym bardziej nie dostrzegają szerszych zagrożeń, które wprost zmierzają do unicestwienia państwa i rozpłynięcia się w obszarze zamieszkałym przez ludzi całkowicie ubezwłasnowolnionych. Symptomy nowego i wszechogarniającego totalitaryzmu stają się już niemal dotykalne.\nDlatego dzisiaj przyjmuję tę postawę, którą brutalnie wyraził J.M.Rymkiewicz przypominając legionowe zawołanie: " j..... was pies!" i ochłodziłem do minimum swoje relacje z wieloma znajomymi. Najciekawszą sprawą w tym całym zjawisku jest dla mnie niezwykła wprost wrażliwość tych ludzi na podejrzenia kwestionujące ich polskość i patriotyzm - oni naprawdę chcieliby być wciąż uznawani za patriotów i katolików; być może w tym tkwi szczypta nadziei, że zaczną zastanawiać się nad sensem patriotyzmu.\nDoskonale zrozumiałem uwarunkowania, które kazały J.Kaczyńskiemu zrezygnować z nawiązywania do tragedii smoleńskiej w czasie kampanii wyborczej. Z tego zrozumienia także wynika pełna akceptacja dla działań po wyborach, zmierzających do wysunięcia tej sprawy na najważniejszą pozycję w dyskursie politycznym. Bo to jest sprawa najważniejsza i jej ranga musi być doceniona przez każdego, kto chce być członkiem polskiego narodu.\nDzisiaj już nie trzeba, a nawet nie wolno hamować się i trzeba mówić prostym tekstem. Każdy ma do tego prawo i nie ma żadnego znaczenia fakt, że być może tak jak w przypadku Katynia nigdy nie uzyskamy dowodów pozwalających na prawomocne potwierdzenie faktów. Mimo wszystko, ta z górą trzymiesięczna cisza była bardzo pożyteczna. W czasie jej długiego trwania ujawniło się w jak niebezpiecznie jałową stronę idą sprawy, gdy otoczone są milczeniem komfortowym dla śledczych, którzy mają zgoła inne zadanie niż poszukiwanie prawdy. Ja też wkomponowałem się w tę ciszę i powstrzymałem się od jednoznacznych sugestii i stwierdzeń, chociaż przyznam, że od samego początku, od 10 kwietnia, chciałem wraz z innymi wykrzyczeć w internecie, że był to okrutny zamach likwidujący większość polskiej państwowej elity i nawiązujący z premedytacją do zbrodni katyńskiej. Ci, którzy zginęli byli główną przeszkodą w zniewalaniu Polski. Słyszeliśmy wielokrotnie w publicznych wystąpieniach wielu polityków wewnątrz Polski i zza granicy, jak bardzo przeszkadzają, a były zapowiedzi, których trudno nie kojarzyć z tym, co się stało.\nTeraz, po okresie chaosu informacyjnego i towarzyszącym mu milczeniu, mamy już do dyspozycji ogromną ilość faktów związanych z katastrofą smoleńską, niestety większości z nich nie możemy przyjąć, jako potwierdzonych, czy w pełni prawdziwych. Fakty te są roztrząsane, wiązane w związki przyczynowo-skutkowe i analizowane przez wielu dociekliwych ludzi, głównie amatorów, którzy wielowątkowo pracują nad tym, co jest dostępne. Dzięki tym ludziom mamy do dyspozycji obszerny materiał dający możliwość porównania z tym, co do nas dociera oficjalnie, a wynika z tego niepokój, że wiele podstawowych pytań w ogóle nie jest stawianych publicznie. Nie ma potrzeby, bo powtarzać to wszystkiego, co krąży w internecie, bo każdy zainteresowany wielokrotnie miał już możliwość zobaczyć, przeczytać i usłyszeć najróżniejsze wątpliwości. Wśród wielu zasadniczych pytań jest też to podstawowe, które jest podnoszone w internetowych tekstach, ale nie pojawia się w oficjalnym dyskursie publicznym: dlaczego, mimo niezbyt dużej prędkości, amortyzowanej dodatkowo płaskim lotem ścinającym drzewa, samolot tak kompletnie się rozbił, a kokpit w ogóle zniknął - co się naprawdę stało, gdzie są jego fragmenty? Czy sekcje zwłok przeprowadzone w Polsce mogą wykazać ślady, które wskażą na eksplozję bomby paliwowo-powietrznej? Czy na podstawie rozrzutu szczątków samolotu eksperci nie mogą definitywnie określić, że miała miejsce eksplozja, lub jej nie było?\nW aktualnym stanie spraw można podejść do katastrofy całkiem inaczej. Można stwierdzić ogólnie, że dociera do nas wiele faktów, które są sprzeczne z wersją przypadkowej i nieszczęśliwej katastrofy lotniczej spowodowanej różnymi złożonymi przyczynami - nie wiemy jednak, które z tych faktów są prawdziwe i na ile kompletna jest nasza wiedza. Możemy wobec tego pominąć to wszystko, co nam dotychczas przekazano i wszystko odrzucić jako całkowicie niepewne fakty - w istocie żaden z nich nie jest potrzebny, bo twarde wnioski można ustalić na podstawie tego, co już dzisiaj jest pewne - pewne, bo sami osobiście to widzieliśmy i słyszeliśmy.\nPewne są następujące fakty:\nOd momentu katastrofy szerokim strumieniem płynęły z Rosji różne informacje, które szybko okazywały się być nieprawdziwe. Była to klasyczna dezinformacja sterowana centralnie i zmierzająca do wywołania chaosu poznawczego.Objęcie przez premiera V.Putina przewodnictwa komisji śledczej wyklucza, by taka akcja dezinformacyjna mogła się dziać bez jego zgody. W systemie politycznym Rosji jest to wykluczone i o wiele bardziej prawdopodobna jest tutaj inspiracja Putina.\nRównolegle już w dniu katastrofy pojawiła się teza o winie pilotów. Teza ta została w Polsce natychmiast wsparta przez szczególnie aktywnych komentatorów występujących w roli ekspertów i mających prawdopodobnie silne związki z WSI. Środowisko Gazety Wyborczej, wyjątkowo nieprzyjazne Polsce, intensywnie lansuje tezę winy pilotów od bardzo dawna, a minister spraw zagranicznych R.Sikorski propaguje ją na zewnątrz Polski (wywiad w CNN).\nStrona rosyjska od początku zaciera ślady,które są niezwykle istotne w wyjaśnianiu katastrofy. O tym, jak wygląda to zacieranie śladów w wielu technicznych detalach związanych z katastrofą nie wiemy niczego, tutaj musimy opierać się wyłącznie na domysłach. Wiemy natomiast o zaniedbaniach i zupełnie skandalicznych działaniach, które były oficjalnie podane do publicznej wiadomości. Chodzi o karygodnie beztroskie potraktowanie szczątków samolotu i wszystkich elementów rozrzuconych na miejscu katastrofy, łącznie ze szczątkami ofiar. Pobieżne zebranie głównych fragmentów wraku samolotu, brak zabezpieczenia terenu katastrofy i dopuszczenie na miejsce zupełnie przypadkowych ludzi, wreszcie wycięcie drzew i zrównanie terenu ciężkim sprzętem, to zupełnie jednoznaczne i mrożące krew w żyłach zachowanie, na które w ogóle nie było reakcji ze strony polskich instytucji państwowych. W istocie to łatwo dostrzegalne, bezprecedensowe zachowanie kompletnie nie przystaje do skali i wagi wydarzenia. Pozwala ono sądzić, że zacieranie śladów odbywa się cały czas, a już teraz upłynął czas dostatecznie długi, by nie przeoczyć żadnego detalu. Ci w Polsce, którzy "cierpliwie czekają" na wyniki śledztwa i ganią niecierpliwość innych, w ogóle nie są zaniepokojeni tym, że upływający czas może być czasem zacierania śladów.\nNiemniej ważne są fakty obserwowane bezpośrednio w Polsce. Można je podsumować lapidarną konkluzją, że wszystkie zaniedbania, beztroska, formalne wymówki o rzekomych ograniczeniach prawnych i zdanie się na upływający czas ze strony odpowiedzialnych władz państwowych wskazują na ich ewidentne zainteresowanie taką sytuacją, w której nigdy nie nastąpi wyjaśnienie okoliczności i przyczyn katastrofy - są ewidentnie zainteresowani procesem, w którym utrudnia się dojście do prawdy. Szczególnie znamienny jest tutaj brak jakiejkolwiek reakcji na skandaliczne postępowanie Rosjan zacierających ślady katastrofy, przetrzymujących ponad miarę oryginały czarnych skrzynek, skutecznie blokujących wszelkie materiały dokumentalne związane z przebiegiem wydarzenia ze strony wieży kontrolnej, z ruchem innych samolotów na lotnisku...etc. Oddanie sprawy w całości w ręce Rosjan i nie podjęcie choćby próby kontroli nad tym co się dzieje, jest bezprecedensową decyzją władz nominalnie wciąż jeszcze suwerennego państwa.\nRosjanie doskonale wiedzą, że nasze historyczne doświadczenia postawiły ich automatycznie w roli pierwszych podejrzanych w kwestii sprawstwa katastrofy smoleńskiej. Tym bardziej bliskość Katynia i kontekst z tym związany czyni takie podejrzenia całkowicie naturalnymi. Dlatego władze Rosji postępowałyby całkiem inaczej w sytuacji zupełnie przypadkowej tragicznej katastrofy polskiego samolotu z tak ważnymi dla polskiej państwowości ofiarami; postępowałyby inaczej zarówno wobec Polaków, jak i wobec opinii światowej. Mielibyśmy do czynienia z pełnym otwarciem śledztwa z udziałem Polaków i międzynarodowych ekspertów. Nie byłoby żadnych zaniedbań, bo w sprawach o wadze państwowej Rosjanie są wyjątkowo zdyscyplinowani i potrafią wymusić perfekcyjny porządek. To, co się dzieje od 10 kwietnia jest całkowitym zaprzeczeniem takiego postępowania. Gdyby wnioskować wprost, trzeba by zwrócić też uwagę na bezczelność i brak wstydu z jakim ujawnia się publicznie to odwrotne postępowanie strony rosyjskiej. Te "błędy", "zaniedbania", zacieranie śladów i zawłaszczenie śledztwa mają charakter niezwykle demonstracyjny i należy domniemywać premedytację w takim sposobie postępowania. Są więc podstawy, by wnioskować, że władze Rosji nie tylko są winne; te władze chcą byśmy o tym wiedzieli, że oni w tej katastrofie mają swój znaczący udział. Chcą byśmy to wiedzieli, ale nie mogli niczego udowodnić. Chcą byśmy przypomnieli sobie, do czego przywódcy Rosji są zdolni i byśmy zauważyli, że oni tę 70 rocznicę Katynia "uczcili" likwidacją blisko setki najważniejszych dla Polski ludzi. Chcieli nam pokazać, że pora się poddać i wybić sobie z głowy mrzonki o niepodległości, bo nie cofną się przed niczym.\nNie napisałem niczego nowego, prawdopodobnie konkluzje wielu Polaków są dzisiaj podobne, więc podsumuję moje wnioski i oceny, do których nie tylko mam prawo, ale o których słuszności jestem dzisiaj głęboko przekonany.\nKatastrofa lotnicza w Smoleńsku, w dniu 10 kwietnia 2010 była zamachem, w którym zlikwidowano najważniejszą część polskiej elity państwowej, aby usunąć główną przeszkodę w realizacji działań pozbawiających Polskę suwerenności politycznej i ekonomicznej.\nW planowaniu zamachu, w podjęciu decyzji o jego przeprowadzeniu, w jego realizacji, a następnie w zacieraniu śladów uniemożliwiającym odkrycie prawdyuczestniczyły nieznane dotąd osoby związane z władzami Rosji i ze wspólnikami z Polski.\nNie wiemy, czy uda się zidentyfikować pełną prawdę o tym dziejowym wydarzeniu, ale nadrzędnymobowiązkiem każdego Polaka jest uczestnictwo w poszukiwaniu prawdy i wspieranie wszystkich, którzy działają w tym kierunku.\nDla Polaków, którzy nie wzięli udziału w wyborach prezydenckich, lub głosowali na B.Komorowskiego, dzień 4 lipca 2010 stał się dniem hańby, który będzie dla nich bolesnym obciążeniem, gdy prawda o zamachu stanie się publiczna. Obciążenie będzie się wiązało ze świadomością, że swoją postawą utrudnili dojście do prawdy o jednym z najważniejszych i najbardziej drastycznych wydarzeń w historii Polski.\nNazwisko B.Komorowskiego wymieniam z premedytacją, bo jego rola w politycznych wydarzeniach ostatnich 20 lat polskiej historii, jest szczególna. Nie twierdzę, bo nie mam ku temu podstaw, że B.Komorowski uczestniczył w realizacji zamachu, ale na tej samej zasadzie też tego nie wykluczam. Twierdzę natomiast, że prezydent elekt jest jedną z najbardziej o b r z y d l i w y c h postaci polskiej sceny publicznej, a jego postępowanie, czyny i wypowiedzi zrównują jego sylwetkę z postacią generała W.Jaruzelskego. Nie miejsce tutaj, by uzasadniać tę analogię, natomiast przypomnę tylko okoliczność związaną z katastrofą smoleńską, która nie jest przypominana, a na mnie zrobiła wstrząsające wrażenie. Mianowicie, w kilka godzin po katastrofie, gdy wszyscy normalni Polacy byli kompletnie i głęboko porażeni informacjami o zaistniałej niewyobrażalnej tragedii, B.Komorowski w telewizji odpowiadał na pytanie dziennikarki. Pytanie, tak jak je pamiętam, brzmiało: Czy wobec szczególnie dotkliwych strat, jakie poniosła opozycyjna partia PIS, wasze postępowanie uwzględni tę sytuację i potraktuje swoich oponentów z pewnym współczuciem? Mimo, że nie spodziewałem się po Komorowskim niczego poza próbą uniknięcia odpowiedzi wprost, to co usłyszałem zaskoczyło mnie całkowicie. On odpowiedział: W polityce nie ma miejsca na współczucie. Wtedy po raz pierwszy pomyślałem, że stało się tak, jak sobie wymarzył - droga do prezydentury otwarta, a cynizm tej postawy zamknął na zawsze możliwość akceptacji tego człowieka w życiu publicznym Polski. Od momentu zaprzysiężenia B.Komorowskiego na prezydenta RP będę odliczał dni do jego odwołania - myślę, że to nastąpi w związku z prawdą o katastrofie smoleńskiej.\nDo tego długiego tekstu dołączę jeszcze dwie sprawy dotykające aktualnych wydarzeń.\nPierwsza wiąże się z Zespołem Sejmowym d/s wyjaśnienia katastrofy smoleńskiej, pod przewodnictwem Antoniego Macierewicza.\nPowołanie tego zespołu już wywołało pozytywne, choć jeszcze niemrawe działania w stronę prawdy. Przykrą, natomiast, okolicznością jest negatywna postawa kilku członków rodzin ofiar, którzy mimo pozytywnego nastawienia większości innych rodzin, hałaśliwie protestują przeciw działaniom zespołu. Myślę, że tę sytuację mogłoby zamknąć krótkie oświadczenie Zespołu, na przykład o takiej treści:\n" Przychylając się do wypowiadanych publicznie życzeń rodzin kilku ofiar katastrofy smoleńskiej, które wyrażają zastrzeżenia i niechęć do działań naszego zespołu w poszukiwaniu prawdy o katastrofie, oświadczamy, że w naszych dociekaniach nie będziemy się zajmować żadnymi informacjami dotyczącymi losu tych konkretnych ofiar. Uwzględniając aktualne życzenie rodzin trojga ofiar przyjmujemy, że w tych trzech przypadkach nasze wysiłki w poszukiwaniu prawdy nie są pożądane. Wobec tego nasza praca skupi się na wyjaśnianiu losu 93 innych ofiar. Prosimy inne rodziny, które ewentualnie także nie są zainteresowane pracą Zespołu o zgłoszenie swoich zastrzeżeń, które będą w podobnym trybie uwzględnione."\nDruga sprawa wiąże się z palącą potrzebą nadania wymiaru międzynarodowego sprawie katastrofy smoleńskiej.\nGdyby naród Polski był zjednoczony wokół tej sprawy, moglibyśmy dać sobie sami radę, ale tak nie jest i bez pomocy z zewnątrz nie uda się wyjaśnić katastrofy.\nDlatego z radością przywitałem inicjatywę członka Izby Reprezentantów w Kongresie USA Petera Kinga występującego o uchwalenie Rezolucji Kongresu domagającej się międzynarodowego śledztwa w sprawie katastrofy. Przypuszczam, że byłem jednym z wielu, którzy podziękowali P.Kingowi i wsparli jego działania w tej sprawie. Do niniejszej wypowiedzi dołączam tekst mojego listu, który wystosowałem elektronicznie do Petera Kinga i kopię jego odpowiedzi, którą otrzymałem w dniu następnym.\nPrawdopodobnie ta odpowiedź jest standartowa, ale i tak przytaczam ją, by podkreślić wielką różnicę z sytuacją w Polsce, gdzie parlamentarzyści praktycznie nigdy nie odpowiadają na maile, a nawet na poważne listy przekazywane zwykłą pocztą. Podaję mój list do publicznej wiadomości, aby zachęcić Polaków z USA do wspierania tak życzliwych dla Polski i prawdy polityków, jak Peter King. Jest to zresztą częściowe wypełnienie zawartych w liście moich obietnic wobec adresata.\nAutor: nissan o 11:17 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: WALKA O POLSKĘ.\nZ rozmów z Polakami oceniam przeciętne wynagrodzenie netto w granicach 1500 – 2500 zł, w zależności od wielkości obozu pracy niewolniczej miasta. To są stawki głodowe. Oto przykład takiej oferty pracy – wyższe wykształcenie, język, doświadczenie no i stawka 1000 zł netto. Prawdopodobnie gdyby chcieć utrzymać niewolnika, koszt zakwaterowania i wyżywienia zupą z brukwi byłby wyższy. To są powody, dla których niewolnictwo zostało zakazane – było niewygodne (mała możliwość doboru kadr) i drogie.\nAutor: nissan o 20:48 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: CENY, PŁACE, SOC NIEWOLNICTWO.\nhistoria bandycka RPrl - zapis p r o s t y\nKontynuujemy zapis eutanazji gospodarki narodowej pod hasłem "prywatyzacji" przeprowadzanej od tzw. przełomu, czego symbolicznym zakończeniem stała się likwidacja przemysłu stoczniowego na przełomie ubiegłego i bieżącego roku. Przypominam, że w artykule tym korzystam z danych zawartych w artykule dra Ryszarda Ślązaka "Powikłana prywatyzacja" zamieszczonym w nr 1/10 2009 dwumiesięcznika "Realia", na co zezwolił Autor.\nPo cichu a potem jawnie\n"Prywatyzacja stała się doktryną i programem gospodarczym niemal wszystkich rządów po roku 1989 (...) stała się integralną częścią programu działalności gospodarczej, którego założenia opracowywał rząd, a Sejm zatwierdzał i rozliczał go z tej realizacji" - pisze dr ślązak w ww. pracy. Pierwsza prywatyzacja odbywała się po cichu, niejawnie, począwszy od 1988 r. i obejmowała ona głównie nomenklaturę partyjno-rządowo-esbecką. Ta prywatyzacja nie podlegała ewidencji, choć objęła ona majątek wartości 200 mln zł.\nTę jawną rozpoczęto w 1990 r. Istniało wtedy 8.453 zarejestrowanych przedsiębiorstw państwowych, z czego w okresie 1990 - 2000 "sprywatyzowano" 5.216, co stanowi 62% stanu wyjściowego. W 2002 r. działalność gospodarczą prowadziło 1.386 państwowych zakładów, z których w roku 2006 pozostało czynnych tylko 551, 94 likwidowano, a 188 znajdowało się w stanie upadłości (vide - tabela 1). Zasadniczy cel prywatyzacji stanowiło unicestwienie najpierw wielkich przedsiębiorstw państwowych, określanych pogardliwie "molochami". Tak naprawdę chodziło o sprzedaż uzbrojonych terenów, głównie miejskich, zabudowań i wyposażenia technicznego. W ten sposób firmy zagraniczne, przy pomocy polskich kondotierów, wyparły raz na zawsze polskie przedsiębiorstwa z ich zagranicznych rynków zbytu.\nJednocześnie likwidowano centrale handlu zagranicznego, głównie eksportowe, co niemal całkowicie i nagle załamało polski eksport wyrobów przemysłowych i eksport budownictwa. Ten ostatni rozwijany był na podstawie długoterminowych umów państwowych, przyczyniając się do wzrostu polskiego eksportu w ramach nowej polityki gospodarczo-modernizacyjnej Edwarda Gierka. Polityka "prywatyzacji" doprowadziła polskie centrale eksportowe do paraliżu ekonomicznego, a następnie do ich rozpadu i likwidacji. Na proces prywatyzacji nie miały one wpływu, ponieważ o losie przedsiębiorstw państwowych decydowały ówczesne, z zasady niestabilne politycznie, nowe władze. W rezultacie nastąpiło zwiększanie importu inwestycyjnego i importu ogółem, w dużej części zbędnego, czy wręcz śmietnikowego. Poprzedniej struktury eksportowej nigdy już nie odbudowaliśmy, a i dziś w programach rządowych ten problem nie istnieje.\nTzw. prywatyzację motywowano rzekomo większą efektywnością ekonomiczną tego sektora. Tłumaczono, że nawet przedsiębiorstwa państwowe przekształcone w spółki prawa handlowego osiągają lepsze wyniki w porównaniu z czysto państwowymi. Aby nadać szczególną wagę tej wyprzedaży, ukuto termin "inwestora strategicznego", z reguły zagranicznego. Wyprzedaż miała się stać jednym z decydujących czynników wzrostu gospodarczego, szybkiego wzrostu eksportu i spadku importu. Minione 20-lecie dowiodło czegoś wręcz przeciwnego: eksport rósł bardzo powoli (była to tendencja stała), czemu towarzyszył lawinowy wzrost importu uzupełniającego, co uzależnia produkcję realizowaną przez nowego właściciela od dostaw zagranicznych. Import półfabrykatów i innych elementów, które mogą być produkowane w Polsce, ma stałą tendencję wzrostu. Ponadto w Polsce zagraniczni właściciele z reguły zmieniali asortyment produkcji i wytwarzają części, elementy i półfabrykaty a nie produkt finalny. W przypadku tego ostatniego nie oznakowują, że towar został wytworzony w Polsce. Taki stan rzeczy zwiększa pośrednio obciążenie dewizowe państwa, bo tylko państwo dysponuje dewizami i to państwo, kosztem własnego budżetu, zapewnia obce dewizy na regulacje zobowiązań płatniczych wobec zagranicy.\nNowo mianowany minister finansów, a jednocześnie wicepremier - Leszek Balcerowicz (funkcje te pełnił w latach 1989-1991, a następnie za rządów AWS/UW w okresie1987-2000), od razu wprowadził restrykcyjną politykę finansową służącą podbiciu ekonomicznemu Polski przez Zachód. Paradoksalnie, jego polityce sprzyjały odziedziczone po poprzednim systemie - centralny model zarządzania oraz powszechna własność państwowa. Ponadto do państwa nadal należały wszystkie banki, a NBP nadal nosił charakter nie banku centralnego, ale monobanku: udzielał kredytów, obsługiwał finansowo podmioty gospodarcze, dysponował rozbudowaną siatkę filii. Nadal więc polityka kredytowa i stopy procentowe zależały od decyzji Ministra Finansów.\nNa początku 1989 roku średnia stopa procentowa dla kredytów inwestycyjnych wahała się w granicach 4 -7 procent, a kredytów obrotowych 7-10 proc. Od początku 1990 r. Balcerowicz podniósł drastycznie wszystkie stopy procentowe, w tym stopy odsetek od zaległości podatkowych oraz odsetki cywilnoprawne, czyli tzw. ustawowe, stosowane w relacjach podmiot - obywatel. Stopy kredytowe wzrosły w roku 1990 do ponad 72 proc., a stopa redyskontowa nawet do106 proc. rocznie\nOdsetki ustawowe wzrosły do 92 proc. średniorocznie, odsetki od zaległości podatkowych nawet do 212 proc. średniorocznie, a czasowo aż do 720 proc. Horrendalnemu podniesieniu stóp, co stanowiło bandytyzm ekonomiczny, towarzyszył bandytyzm prawny, bowiem nowo wprowadzone stopy procentowe obejmowały nie tylko nowe umowy kredytowe, ale również wszystkie kredyty udzielone uprzednio. Czyli, już w trakcie trwania umowy, kredytobiorcom narzucono nowe warunki kredytowe w czterech tytułach odsetkowych, po to, aby nie mogli prowadzić działalności gospodarczej. Zostali oni z góry skazani na straty. Wszystkie przecież rodzaje kosztów były uprzednio kalkulowane w oparciu o stopy z umów zawartych przed rokiem 1990. Nagły wzrost stóp procentowych prowadził nieuchronnie do szybkiej upadłości i likwidacji przedsiębiorstw państwowych z powodu niewypłacalności, niewypłacalność do ich upadku, a to z kolei dawało asumpt do ich pośpiesznej, przymusowej prywatyzacji pod pozorem braku zyskowności. Metody te przypominają niszczenie własności prywatnej domiarami w czasach stalinowskich. Zadłużone w ten sposób podmioty gospodarcze nie mogły spłacić nie tylko kapitału uzyskanego z kredytu, ale i ponad dziesięciokrotnie wyższych odsetek, tym bardziej, że władze i banki przyjęły zasadę, że wszelkie spłaty dłużnika (kredytobiorcy) najpierw są zaliczane na spłatę odsetek, a dopiero reszta na spłatę kapitału kredytowego.\nNr 13 (29.03.2009) nowa.myslpolska.pl\nPoniżej przedostatni odcinek relacji z niszczenia gospodarki polskiej przez ekipy rządzące Polską od 1989 r. W artykule tym korzystam z danych zawartych w artykule dra Ryszarda ślązaka "Powikłana prywatyzacja" zamieszczonym w nr 1/10 2009 dwumiesięcznika "Realia", na co zezwolił naszej redakcji Autor.\nGrunty i ziemia niedzierżawiona i niesprzedana oraz położona wewnątrz aglomeracji miejskich, czy w nieistniejących już okręgach przemysłowych, stanowi przedmiot usilnych zabiegów spekulantów, głównie zagranicznych, w celu ich odrolnienia. Odrolnienie ma objąć grunty bez względu na klasę ziemi, choć powinno obejmować tylko grunty klasy V i VI, jako niemal nieużytki rolne. Dr ślązak zauważa: "Powtarza się sytuacja z okresu panowania ziemskiej doktryny przeniesionej ze Związku Sowieckiego, że ziemia nie była czynnikiem ekonomicznym, nie miała w ogóle ceny. Według tej zasady rozwój przestrzenny Warszawy pchano na żyzne tereny rolnicze Służewca i Ursynowa, zamiast na piaski Młocin czy w kierunku Otwockim". Brak ustalenia ceny gruntów w okresie intensywnej prywatyzacji od początku lat dziewięćdziesiątych spowodował, że wielu prywatnych nabywców zakładów państwowych, natychmiast dzieliło je na mniejsze działki i wnosiło aportem po parokrotnie wyższej cenie do innych nowo powstałych podmiotów, czy nawet zbywało. Usługi doradcze, opiniodawcze dokonywały firmy czy nowo tworzone obce spółki, które kapitał zdobywały dopiero realizując zamówienia na tzw. doradztwo. Zyski pochodzące z tych zamówień transferowano, po zamianie krajowych środków płatniczych na waluty obce zagranicę.\nNowi władcy Państwa Polskiego nie zapomnieli również o pomocy dla nabywców naszego majątku narodowego w sektorach pozarolniczych. Przejawiała się ona w zwolnieniach podatkowych sięgających nawet 10 lat. Była to innego rodzaju dotacja i to dla firm cudzoziemskich. Inną formą dotacji były kredyty preferencyjne oraz pomoc uzyskiwana z funduszy przedakcesyjnych rozdzielanych przez państwo. Trzeba też pamiętać o dopłatach powierzchniowych dla rolnictwa, już w niemałym stopniu opanowanym przez zagranicznych właścicieli. Wreszcie - po aneksji Polski do UE - obcy kapitał w rolnictwie czy w innych dziedzinach gospodarki korzysta z najprzeróżniejszych funduszy unijnych, skorzystanie z których jest uwarunkowane udziałem budżetu państwa w granicach 25 - 50 proc.\nNr 14 (5.04.2009)\nPrywatyzację w Polsce przeprowadzały z reguły firmy zagraniczne. Pełniły one dwojakie funkcje: po pierwsze - przystosowywały one zakłady do przejęcia przez nowego właściciela, po drugie - choć nie zawsze - wyszukiwały kupca zwanego mylnie inwestorem. Dr Ryszard ślązak pisze: "Miały one niczym nieskrępowany dostęp do organów władzy, która wprost szczyciła się otwartością na współpracę z zagranicą, choć w rażącej różnicy poziomowej, bo nie na równorzędnym poziomie państwowym". Firmy polskie były dyskryminowane w tym procederze. Nie brały w "doradzaniu" ani nasze uczelnie ekonomiczne, ani wybitni polscy ekonomiści. Nie dopuszczono też ani polskich (jeszcze) banków, ani instytutów branżowych (potem rozpędzonych). Na "doradców" zagranicznych, niekiedy zwykłych hochsztaplerów, nie szczędzono środków. Często honorarium otrzymywały one, głównie banki, w walutach wymienialnych, aby wykonawcy tych usług nie ponosili kosztów różnic kursowych i prowizji bankowych przy zamianie w polskich bankach złotych na walutę obcą. Troska to zgoła wzruszająca. Niejednokrotnie tak uzyskane należności "doradcy" przeznaczali na zakup polskich przedsiębiorstw lub udziałów lub akcji w nich (sic!). Największe prowizje otrzymywały banki zagraniczne za "sukces przy prywatyzacji", za znalezienie kupca (z zasady ze swojego kraju) i za przeprowadzenie jego sprzedaży. Od niektórych wynagrodzeń strona polska płaciła jeszcze podatek VAT i inne pochodne im koszty, niezaliczone bezpośrednio w koszt obsługi tych umów.\nWydatki na nich w 1993 r. stanowiły kwotę ponad 37 mln zł. Wówczas sprzedawano 184 przedsiębiorstw. W 100 przypadkach brali udział "doradcy" zagraniczni, w większości obce banki. Oto lista tych, którzy w owym roku najbardziej się obłowili. Habros Bank zajął się sprzedażą 5 państwowych zakładów papierniczych, za co policzył sobie i wziął 4,4 mln zł. Bain and Compagnie "obrabiał" przedsiębiorstwa z branży telekomunikacyjnej za 7,3 mln zł. Price Waterhause pobrał 1,9 mln zł, White and Case - 110 tys. zł, Samuel Montagu - 1,586 mln zł, Creditanstalt Investment - 4,5 mln zł. Zakłady "Stomil" prywatyzowało Societe General za 890 tys. zł. Inni doradcy policzyli sobie następująco: Nicom Consulting - 200 tys., zł, NM Rothschild - 270 tys. zł, Winson and Elkins -150 tys. zł, Dickions Wright - 300 tys. zł, BAA - 143 tys. zł, KPMG - 400 tys. zł, Artur Andersen - 1,214 mln zł, Deloitte and Touche - 100 tys. zł, Kleinwort Benson Limited - 260 tys. zł, International Finance Corporation - 1,1 mln zł, York Trust 160 tys. zł, ING Bank 90 tys. zł. Ci i inni "doradcy" kosztowali budżet państwa (czyli nas wszystkich) 26 mln zł, co stanowiło 69 proc. kosztów obsługi wyprzedaży majątku narodowego w 1993 r. W 1994 r. koszty te opiewały na 22,893 mln zł, z czego firmom obcym, przeważnie bankom, zapłaciliśmy 16,8 mln zł, czyli 73,5 proc. tej kwoty. "Krajowcy" uzyskali 5,2 mln zł, tzn. 22,7 proc. Zapłacony z budżetu państwa od niektórych transakcji z firmami zagranicznymi podatek VAT wypełnia różnicę. Price Waterhause zajął się hutami szkła Jarosław i Kunice za 1,5 mln zł. Bain and Company "prywatyzował" fabryki baterii, w tym znaną Centra Poznań, za 380 tys. zł. Dams and Moore za "zajęcie się" celulozowniami i zakładami papierniczymi uzyskał 350 tys. zł. Rothschild doradzał, jak "spylić" Orbis za 250 tys. zł. Morgan Grenfell za "prywatyzację" fabryk tytoniowych wziął 150 tys. zł. International Financial Corporation zarobił 1,7 mln zł, W następnym, 1995 r., koszty obsługi "prywatyzacji" 121 zakładów państwowych wyniosły 34,8 mln zł, z czego firmy zagraniczne wzięły 21,094 mln zł, czyli 69,7 proc. Były to z reguły zachodnie banki, które obsługiwały 36 największych państwowych zakładów. W większości przypadków podatek VAT zapłaciła za nich strona polska. A oto czołówka najdroższych z roku 1995. International Finance Corporation za "prywatyzację" Cementowni Ożarów otrzymał 2,516 mln zł, a za KOW Kujawy 2,282.mln zł, razem - prawie 4,8 mln zł. Morgan Grenfell zajmujący się państwowymi fabrykami papierosów policzył sobie łącznie 11,132 mln zł. Były to zakłady w Augustowie, Radomiu, Łodzi, Krakowie, Poznaniu. Business Analysis and Advisers (BAA) za wynegocjowanie wartości spółki oraz zobowiązań inwestycyjnych dostała 270 tys. zł, a firma Schoder za pomoc przy "prywatyzacji" zakładów papierniczych otrzymała prowizję za "sukces prywatyzacyjny" w kwocie 418.018 zł. Central Europe Trust za doradztwo przy prywatyzacji zakładów Hanka w Siemianowicach śląskich zarobiła 235.820 zł.\nA komu wówczas zapłaciliśmy najwięcej? Morgan Grenfell and Cooperation Ltd doradzał przy zbyciu 6 największych zakładów tytoniowych: w Augustowie, w Radomiu (2 zakłady), Krakowie, Lublinie i Poznaniu, za co otrzymał 22,936 mln zł. Prócz tego zapłaciliśmy za niego VAT - 633 tys. zł. Hambros Bank za przetarg na Zakłady Przemysłu Celulozowego Kwidzyń dostał 4,535 mln zł. Z tytułu "sukcesu za prywatyzację" Browarów w Tychach Finkorp pobrał prowizję 1,993 mln zł, a Zakładów Kęty firma Evip - 698 tys. zł. Pro-Invest otrzymał prowizję za sprzedaż akcji spółki FAEL w kwocie 1,191 mln zł. Z kolei firma BAA otrzymała premię 190 tys. zł za "prywatyzację" Browarów Piast we Wrocławiu. W roku 1997 "prywatyzacja" kosztowała nas 65,726 mln zł, z czego udział obcych doradców wyniósł 69 proc. Rok 2000 stanowi szczyt ilościowego udziału obcych spółek doradczych lub firm lub ich spółek-córek funkcjonujących w naszym kraju. Usługi tych firm były średnio czterokrotnie droższe niż podmiotów polskich o tym samym profilu. Najwięcej kosztowała nas "prywatyzacja" polskich banków. Za PKO S.A. Credit Suisse First Boston sp. z o.o. wzięła 4,6 mln zł, a Nikom Konsulting Ltd pobrał 6,625 mln zł za Bank Zachodni S.A. W wysokości honorarium "przebił" wszystkich ABN Amro Bank Polska, który za "prywatyzację" PZU S.A. policzył sobie12 mln złotych. TDI -Towarzystwo Doradztwa Inwestycyjnego za "prywatyzację" Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji Warta S.A. wzięło 1,4 mln złotych. Tylko za doradztwo przy zawieraniu umowy kupna-sprzedaży akcji Wytwórni Wyrobów Tytoniowych S.A w Poznaniu Deutsche Morgan Grenfeel zapłacono 720 tys. zł. Innym wypłacono: Central Europe Trust Polska sp. z o.o. -1,3 mln zł, spółce Doradztwo Gospodarcze DGA -1.830 tys. zł. White and Case za doradztwo przy odszkodowaniach otrzymało 980 tys. zł. Firmy polskie za analogiczne usługi brały w tym samym roku średnio 52,5 tys. zł.\nPrzedstawiony powyżej zapis wyprzedaży majątku narodowego Polaków, choć niepełny, jest obrazem wstrząsającym. Na oczach całego narodu ekipy zwące się raz lewicowymi, raz prawicowymi wyprzedały dorobek wielu pokoleń Polaków. Chciałoby się napisać, że dokonano "wyprzedaży bezmyślnej". Takie określenie stanowiłoby jednak kłamstwo. Konsekwencja i determinacja w oddawaniu naszego majątku obcym świadczą o czymś wręcz przeciwnym. Była to od początku do końca operacja przemyślana i rozłożona na etapy. Kraj, który nie posiada we własnych rękach kluczowych, strategicznych gałęzi gospodarki jest skazany na niebyt polityczny, a jego niepodległość staje się fikcją. Rządzący Polską kondotierzy zagranicznych koncernów i agenci obcych wywiadów poszli dalej: nie tylko pozbawili nas branż strategicznych, ale również innych gałęzi gospodarki. A co zakrawa już na cynizm, za tzw. prywatyzację na rzecz obcych Polacy musieli zapłacić z własnych kieszeni. Nawet przy tym podłym, zdradzieckim procederze, dawano zarobić różnej maści doradcom zagranicznym, odsuwając polskie firmy doradcze. Początkowo była to wyprzedaż chaotyczna. Potem przybrała charakter planowy, systemowy i w ciągu 20 lat średniej wielkości, zasobny, uprzemysłowiony kraj położony w centrum Europy został prawie całkowicie pozbawiony własnej gospodarki. Piszę "prawie", ponieważ do "ostatecznego rozwiązania kwestii polskiej" pozostała jeszcze wyprzedaż ostatniego dobra narodowego - ziemi. Ten "problem" już rozwiązuje. Doprowadzenie do nieopłacalności produkcji rolnej, cicha wyprzedaż ziemi pozostającej w rękach agencji państwowych, dopuszczenie do nieuczciwej konkurencji na rynku żywnościowym (produkty wytwarzane przez zachodnie, wysoko dotowane rolnictwo), wywłaszczanie przez "polskie" sądy obywateli polskich z ich własności na rzecz Niemców - to pierwsze jaskółki oddania ziemi obcym. (Nota bene - co robi w tej sprawie PSL?) Część Polaków posiada jeszcze nieruchomości. Tę sprawę załatwi podatek katastralny, do wprowadzenia którego od kilku lat przymierzają się rządzący. Natomiast na Ziemiach Odzyskanych przejmą je Niemcy, co już się dzieje, a spotęguje między innymi dzięki przygotowywanej w Sejmie ustawie o obywatelstwie polskim oraz dalszej inkorporacji prawa Unii Europejskiej do naszego prawodawstwa. Polak zostanie "wolnym najmitą", szukającym pracy i chleba zagranicą, gdzie będzie wykonywał prace, których zachodni bezrobotni wykonywać nie chcą. Ten proces już się rozpoczął, a niedługo stanie się zjawiskiem jeszcze bardziej powszechnym.\nNr 15-16 (12-19.04.2009)\nEtykiety: POLACY OFIARĄ RZADÓW BANDYTÓW\nb. Polska firma S t a r a c h o w i c e\nHistoria pewnej fabryki\n(Jak oszukano 20 tysięcy pracowników FSC w Starachowicach)\nW umowie podpisanej w dniu 12 października 1920r. pomiędzy Ministerstwem Spraw Wojskowych a Zarządem Towarzystwa Starachowickich Zakładów Górniczych zdecydowano o powstaniu w Starachowicach zakładów mechanicznych. Miał to być samodzielny zakład zbrojeniowy z oddziałami zdolnymi do produkcji dział i amunicji artyleryjskiej. We Francji i Anglii zakupiono licencje na produkcję dział i pocisków, a w czeskiej "Skodzie" wyposażenie wydziału produkującego haubice 100 mm. Duża pomoc państwa, które zdecydowało o rozbudowie przemysłu w tzw. trójkącie bezpieczeństwa w widłach Wisły i Sanu spowodowało, że zakład po pewnych problemach w 1924 roku zaczął się dynamicznie rozwijać. Integralną częścią zakładów była huta, która dostarczała stali do produkcji dział i kopalnie rudy żelaza, którą przetapiano w wielkim piecu. Rozwój sytuacji politycznej i wzrost napięcia w Europie przyczynił się do rozwoju zakładu. W roku budżetowym 1934/35 rząd przyznał firmie kredyty i złożył ogromne zamówienia na działa i broń. Zakłady Starachowickie były jednym z ważniejszych przedsiębiorstw Centralnego Okręgu Przemysłowego.\nWybuch wojny w 1939r. spowodował przerwanie rozwoju zakładu. Niemieckie władze okupacyjne przejęły zakład i przekazały go koncernowi Herman Göring Werke, który wznowił produkcję zbrojeniową. Produkowano miedzy innymi granaty artyleryjskie, lufy do dział, części do łodzi podwodnych i myśliwców Mesershmit. Wobec pracowników zakładu okupant stosował terror i przemoc. Na porządku dziennym było bicie, aresztowania i rozstrzeliwanie. Pomimo tych szykana w zakładzie potajemnie produkowano części do pistoletów maszynowych KIS, które przekazywano do działających w górach Świętokrzyskich oddziałów partyzanckich, których dowódcą był Jan Piwnik "Ponury". W drugiej połowie 1944r. Niemcy zdecydowali o wywiezieniu do Rzeszy maszyn i urządzeń a także części załogi. Potrzebowali do tego celu około 4000 wagonów.\nPo przejściu frontu już w marcu 1945r. zakład został przejęty przez państwo. Produkowano tu hamulce dla kolei i narzędzia rolnicze. Decyzją ministra przemysłu i handlu z dnia 12.01.1948r. w zakładzie uruchomiono produkcję samochodów ciężarowych STAR. Zakład otrzymał nazwę Fabryka Samochodów Ciężarowych im. Feliksa Dzierżyńskiego. Pierwsze wyprodukowane w Starachowicach samochody miały nazwę STAR 20. Później był STAR 21, 28 i 29. W 1979r. rozpoczęto produkcję STARA 266 i 244. Starachowickie STAR-y były samochodami w które wyposażona był polska armiia. W szczytowym okresie rozwoju w FSC pracowało 18 tysięcy osób a w raz z filiami liczba pracowników dochodziła do 23 tysięcy. W roku 1981 do zakładowej Solidarności" należało ponad 13 tysięcy osób (w Starachowicach). W stanie wojennym za działalność związkową internowano i aresztowano wielu pracowników FSC.\nZmiany ustrojowe, które rozpoczęły się w 1989r. bardzo niekorzystnie odbiły się na starachowickiej Fabryce Samochodów Ciężarowych. Jedynym pozytywnym przejawem zmieniającej się rzeczywistości było usunięcie stojącego przed zakładowym biurowcem pomnika Feliksa Dzierżyńskiego i jego nazwiska z nazwy firmy. Zakład zaczął borykać się z problemem sprzedaży wyprodukowanych samochodów. W roku 1991 na zakładowych parkingach stały setki niesprzedanych ciężarówek. Zaczęło brakować pieniędzy na dalszą produkcję. I wtedy rząd, który był właścicielem FSC (tak jak i większości polskich przedsiębiorstw) zaczął myśleć o likwidacji zakładu. Premierem był wtedy Jan Krzysztof Bielecki a Janusz Lewandowski był ministrem przekształceń własnościowych. W prasie zaczęły pojawiać się nieprzychylne fabryce wypowiedzi z tą "że zakład zarośnie trawą", która tak bardzo zbulwersowały pracowników. Nad fabryką zawisła groźba likwidacji a w związku z tym pojawiło się widmo bezrobocia dla tysięcy pracowników firmy. Zakładowa "Solidarność", która miała informacje, że w sądzie już są złożone dokumenty na podstawie, których zostanie ogłoszona upadłość podjęła walkę o przedsiębiorstwo. Zorganizowano strajk okupacyjny, który przeszedł do historii jako najdłuższy strajk w powojennej Polsce. Trwał 33 dni. Podczas strajku prowadzone były rozmowy komitetu strajkowego z najwyższymi władzami Polski. Przyniosło to pozytywny efekt, gdyż rząd dzielił zakładowi dotacji finansowych i zobowiązał się do szukania rynków zbytu dla wyprodukowanych samochodów. Pozwoliło to na wznowienie produkcji, ale kłopoty zakładu, który w 1991r. przekształcony został w spółkę skarbu państwa STAR S.A., wkrótce znów się pojawiły.\nW Polsce trwał proces prywatyzacji (dzisiaj zwanej złodziejską prywatyzacją). Objęła ona również starachowicką fabrykę. Rząd wyemitował akcje przedsiębiorstwa, którymi zainteresowała się między innymi firma Sobiesław ZASADA CENTRUM S.A. Rozpoczęła on za pośrednictwem firmy Elineks skup akcji od właścicieli fabryki, którymi zostali posiadacze jej długów. Wkrótce firma Zasady stała się właścicielem pakietu 28% akcji firmy. Jednak głównym właścicielem STAR-a był Skarb Państwa, który miał jeszcze 45,6% akcji. Pomniejsi akcjonariusze to: Agencja Rozwoju Przemysłu, która posiadała 8,8%, Polski Bank Rozwoju (PBR) 1,5%, inni akcjonariusze mieli w sumie 15,9% akcji. Prywatyzacja STARA miała doprowadzić do jego oddłużenia i pozyskania inwestora strategicznego, który miał zapewnić środki finansowe na odtworzenie majątku i zdolności produkcyjnych.\nW tym miejscu trzeba wspomnieć, że od roku 1991 w FSC a później w STAR S.A. trwały zwolnienia pracowników. Załoga topniała w oczach i pod koniec roku 1999 w zakładzie pracowało zaledwie 1200 osób. W roku 1997 na Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy miała zapaść decyzja o podwyższeniu kapitału akcyjnego w spółce, ale została ona zablokowana przez przedstawiciela rządu ministra Andrzeja. Śmietanko.\nPodwyższeniem kapitału akcyjnego STARA zainteresowane były: firma Sobiesław ZASADA CENTRUM S.A. która zadeklarowała gotowość do powiększenie kapitału STARA o 30,5 mln. zł., (w sześciu ratach) a także konsorcjum bankowe (PBR), które było gotowe wpłacić 35,6 mln zł. (w gotówce) oraz POLMOT. Przedstawiciele rządu w wyraźny sposób forowali firmę Sobiesław ZASADA CENTRUM S.A., której jednym z akcjonariuszy był sekretarz stanu w Ministerstwie Skarbu Państwa Andrzej Pęczak. Działania rządu spotkały się ze sprzeciwem "Solidarności", która uważała, że Sobiesław ZASADA Centrum S.A. nie jest właściwym inwestorem, gdyż nie przedstawił wiarygodnego programu naprawy STARA.\nW zorganizowanym 26.05.1997r. wśród załogi referendum 1180 pracowników opowiedziało się przeciw Zasadzie a tylko 132 osoby było za. O ile "Solidarność" i większość pracowników firmy był przeciwko Zasadzie to Związek Zawodowy "Metalowcy", którego przewodniczącym był obecny prezydent Starachowic Sylwester Kwiecień i Związek Zawodowy Inżynierów i Techników poparli Zasadę w piśmie, jakie obydwa związki skierowały w dniu 21.05.1997r. do premiera Cimoszewicza. ZZ "Metalowcy" i ZZ IiT oraz ministerstwo prowadziły również działania, aby odwołać dyrektora przedsiębiorstwa Witolda Celebańskiego, który sprzyjał konsorcjum bankowemu PBR i firmie Iveco, która była zainteresowana wejściem do STARA. Odwołanie dyrektora nie było łatwe i powiodło się dopiero za trzecim podejściem. "Solidarność" widząc, co się dzieje skierowała pismo do Najwyższej Izby Kontroli w którym domagała się sprawdzenia prywatyzacji STARA lecz NIK żadnych działań nie podjęła stwierdzając, że nie ma ku temu podstaw.\nNic nie stało już na przeszkodzie i Sobiesław ZASADA CENTRUM S.A. stał się wkrótce właścicielem większościowego pakietu (65,58%) akcji STARA. (Jest zdumiewające, że wybrany został inwestor, który zaoferował mniej korzystne dla Skarbu Państwa warunki). Jak wspomniano wcześniej plany Zasady wobec STARA były mało konkretne i jak pokazała przyszłość nigdy nie zostały wcielone w życie. Nic nie wyszło z wejścia do zakładu niemieckiej firmy Mercedes, nie nawiązano bliższej współpracy z Hyunadiem. Nie wybudowano nowoczesnej lakierni z kataforeza ani nie wdrożono do produkcji transporterów opancerzonych. Przed przejęciem zakładu przez Zasadę firma zaczęła przynosić zyski, zwiększyło się zatrudnienie, wzrosła produkcja, załoga co roku otrzymywała podwyżki płac a w 1997 roku 14-tą pensję. Z chwilą przejęcia STAR-a przez Zasadę sytuacja w zakładzie znów zaczęła się pogarszać. Doszło nawet do tego, że zaczęło brakować pieniędzy na płace dla załogi. Wyjściem z tej niedobrej sytuacji miało być wydzielenie z firmy spółek córek, które miały mieć dużą swobodę działania a tym samym miały się stać bardziej elastycznym podmiotem gospodarczym zdolnym do przetrwana w warunkach gospodarki rynkowej. Takich spółek powstało kilka min. STARPLAST, METALSTAR, UNISTAR, REMSTAR i inne.\nW kwietniu 1988 roku Skarb Państwa zdecydował o wydaniu obecnym i były pracownikom FSC - STARA akcji zakładu należnych im się na podstawie ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw. Do odbioru akcji uprawnionych było około 20 tysięcy ludzi. Ilość akcji przypadających na danego pracownika (byłego i obecnego) uzależniona było od tego ile lat w zakładzie przepracował. Maksymalnie można było otrzymać 32 akcje. Wartość nominalna jednej akcji wynosiła 10 zł. Zainteresowanie akcjami było ogromne. Ludzie przyjeżdżali po ich odbiór z najodleglejszych części Polski, ale większość akcji przypadła mieszkańcom Starachowic i okolic. Podczas wydawania akcji tłumy napierały a budynek w którym akcje wydawano. Doszło nawet do tego, że emeryci wyłamali drzwi wejściowe i powybijali szyby. Każdy uważał, że staje się właścicielem akcji, których cena miała rosnąć. Niestety jak pokazała najbliższa przyszłość nadzieje te były złudne.\nS. Zasada sprzedaje zakład.\nW tym czasie zakład pogrążał się coraz bardziej. Nowy właściciel, a więc ZASADA CENTRUM, nie inwestował w firmę i nie kwapił się z wpłaceniem pieniędzy, dzięki którym "kupił" zakład. Jako ciekawostkę podam, że w kilka dni po tym jak Zasada przejął zakład sprawił on całej załodze "prezent" - każdy z pracowników otrzymał pokaźnych rozmiarów jego książkę pt. "Moje rajdy". I to było właściwie wszystko co załoga STARA dostał od "inwestora" Zasady. W listopadzie 1988 w jednej z hal fabryki rozpoczęto montaż samochodów ciężarowych MAN. Była to oczywista konkurencja dla STARA, ale nikt się tym nie interesował. W roku 1999 zarząd firmy poinformował załogę i związki zawodowe, że prowadzone są poważne rozmowy o wejściu do STARA niemieckiego koncernu MAN. Wkrótce zapadła decyzja o podziału zakładu na dwie części z których jedna - STAR TRUCKS - miała zostać sprzedana MAN-owi, a druga - Inwest STAR - miała funkcjonować jako oddzielny zakład Zasady. MAN, któremu sprzedano kilka hal produkcyjnych przejął również 907 pracowników. Pozostałych 400 pracowników pozostało w Inwest STAR-ze a część z nich miało znaleźć zatrudnienie w spółkach córkach. Inwest STAR jak i jego spółki córki miały (tak przynajmniej zapewniano pracowników) produkować dla MAN-a co gwarantowało ich przyszłość. O tym, że były to obietnice bez pokrycia przekonano się wkrótce. Spółki padały jedna po drugiej a pracownicy szli na bruk. W tym czasie wyprzedawano maszyny, urządzenia, place i hale. Ale pieniądze ze sprzedaży gdzieś się rozpływały. Jest pewne, że nie szły one na inwestowanie w zakład. W niecały rok po podziale zakładu padła ostatnia spółka. Obecnie w halach w których miała być produkcja panuje cisza. Nie ma maszyn, nie ma ludzi, nie ma produkcji. MAN który kupił znaczną część STARA po początkowych problemach (realne było zamknięcie zakładu) zupełnie zmienił profil produkcji. Obecnie w firmie, która nosi nazwę MAN STAR Trucks & Buses Sp. z o.o. produkuje się wiązki elektryczne do wszystkich typów samochodów MAN i korpusy autobusowe. W jednym z wydziałów obrabiane są części do ciężarówek produkowanych w Niemczech. Z końcem 2007 roku definitywnie zakończono montaż samochodów STAR, które były symbolem Starachowic. Ale to jeszcze nie koniec historii starachowickiej fabryki. Chociaż wydawało się, że MAN na dobre osiadł w Starachowicach to w październiku br. znaczna część zakładu, bo jego największy wydział, w którym montuje się wiązki elektryczne został sprzedany fińskiej firmie PKC Group, która z dniem 1 stycznia 2009 przekształci go w samodzielny zakład, którego będzie właścicielem. Planuje się także sprzedaż wydziału obróbki mechanicznej a także wydziału utrzymania ruchu. Powtarza się sytuacja z przed dziesięciu lat, gdy zakład był dzielony na spółki. Czym to się skończyło wiadomo. Jakby tego było mało z końcem 2008 zatrudnienie w firmie spadnie o około 300 osób.\nWróćmy jednak do akcji, które wydano 20 tysiącom ludzi. Jak by na to nie patrzeć to ludzie ci zostali po prostu oszukani, tak przez Zasadę jak i przez Skarb Państwa, który im te akcje wydał. Ludzie mają tego świadomość, dlatego co jakiś czas pojawiają się na ten temat informacje w lokalnej prasie, ale myślę, że jest to spowodowane tym, że lokalni politycy na niezadowoleniu społecznym chcą coś dla siebie ugrać. W zasadzie nikt poważnie nie zajął się tą sprawą. Wprawdzie usiłowali to zrobić emeryci ze Związku Emerytów i Rencistów NSZZ "Solidarność", ale efekty ich działań są mizerne, żeby nie powiedzieć żadne. W ubiegłym roku na wiadomość o aresztowaniu A. Pęczaka emeryci wystosowali doniesienie do prokuratury o popełnieniu przez Pęczaka przestępstwa przy prywatyzacji zakładu licząc na to, że prokuratura prowadząc przeciw niemu śledztwo niejako przy okazji zajmie się i sprawą STARA. Niestety ich nadzieje szybko się rozwiały po otrzymaniu pisma, które pozwolę sobie zacytować " Na podstawie art. 305 § 4 kpk zawiadamiam jako żądającego wszczęcia postępowania przygotowawczego, że w dniu 30 czerwca 2006 roku Prokuratura Okręgowa w Kielcach umorzyła śledztwo nr V Ds. 18/05/Sp w sprawie działania na szkodę Zakładów Starachowickich "STAR" S.A. w Starachowicach w okresie od kwietnia do grudnia 1997 roku w zakresie podejmowania decyzji w procesie dalszej prywatyzacji Zakładów Starachowickich "STAR" w Starachowicach - tj. o przestępstwo z art. 585 § 1 ksh - wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera ustawowych znamion czynu zabronionego. Prokurator Prokuratury Okręgowej Mgr. Renata Orłowska".\nKto za tym naprawdę stoi?\nTo, że Sobiesław Zasada odpowiedzialny jest za to, co się stało ze STAR-em, jak również za to, że akcje, które posiada 20 tysięcy pracowników STAR-a nie mają jakiekolwiek wartości nie podlega dyskusji, ale wydaje mi się, że jest to tylko wierzchołek góry lodowej. Myślę, że jakaś komisja Sejmowa powinna zająć się wyjaśnieniem roli, jaką odegrał Sobiesław Zasada w zniszczeniu polskiego przemysłu motoryzacyjnego samochodów ciężarowych. Należałoby wyjaśnić skąd jakiś rajdowiec miał pieniądze na to, aby kupić STARA, Jelcza, Autosana, dwa zakłady w Tczewie, Głowno i SHL w Kielcach. Należałoby zadać pytanie czy nie stały za nim zagraniczne koncerny, które dążyły do przejęcia polskiego rynku i wyeliminowania konkurencji. Jak wiadomo Zakłady w Tczewie kupili od Zasady Amerykanie, STARA kupili Niemcy a kielecką SHL Włosi. Należałoby również wyjaśnić powiązania rajdowca z najwyższymi dygnitarzami ówczesnej SLD, którzy tak jak A. Pęczak i A. Śmietanko osobiście byli zainteresowani tym, aby Zasadzie dobrze się powodziło. Na zakończenie dodam jeszcze, że istnieją uzasadnione podejrzenia, że Zasada nie wpłacił ostatniej raty za kupno STARA a jest to suma niebagatelna, bo 2,5 mln. zł.\nAutor: nissan o 19:57 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: KRACH POLSKIEGO PRZEMYSŁU - AUTA CIĘŻAROWE\npochyła SOC równia\nArtykuł - NARÓD TCHÓRZY.\n( ) Tyrania elity.\nCzy te gwałtowne przewidywania spełniły się? Mimo że Miami i hrabstwo Dade ma poważne problemy z handlem narkotykami,\n- współczynnik zabójstw na Florydzie spadł po uchwaleniu tego prawa, podobnie jak w Oregonie, po przyjęciu tam podobnej legislacji. Ponadto, istnieje kilka udokumentowanych przypadków, gdzie świeżo upieczeni posiadacze pozwoleń użyli własnej broni w samoobronie. Dane z Departamentu Stanu Florydy pokazują, że od zapoczątkowania programu w 1987 do czerwca 1993 wydano 160823 pozwolenia i tylko 530, czyli 0,33% starających się otrzymało odmowę z powodu niespełnienia wymogów, co wskazuje, że prawo jest korzystne dla tych, dla których miało być korzystne – przestrzegających prawa. Tylko 16 pozwoleń, mniej niż jedna setna procenta, zostało cofniętych na skutek popełnienia przestępstwa z bronią po wydaniu zezwolenia.\nAutor: nissan o 15:00 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: OBYWATELE BEZBRONNI UBEZWŁASNOWOLNIENI\n"31 VIII 1939" - powtórka wkrótce\nTymczasem stara zasada mówi nam „daj komuś palec, to weźmie całą rękę”. Raz spełnione żądanie nie zaspokaja, a wręcz przeciwnie – powoduje powstawania kolejnych i kolejnych, aż do totalnego podporządkowania się zasadom ustanowionym przez hałaśliwą grupę. Uzyskujemy zatem dyktat mniejszości na własne życzenie. Rewelacja! Marks na to nie wpadł, ale za jego czasów ludzie mieli nieco więcej tzw. „zdrowego rozsądku” i hałaśliwą ekipę potraktowano by tak, jak na to zasługuje, czyli pałą przez łeb. Teraz już nawet dziecka klapsem ukarać nie można (ale zabić gdy jeszcze jest w brzuchu – jak najbardziej!), więc bezbronnej zachodniej tłuszczy nie pozostaje nic innego jak tylko skorzystanie z okazji do siedzenia cicho. Na pewno z tego skorzysta, bo innej możliwości nie mają!\nNierządem Polska stoi .\nNierządem, powiedział ktoś\ndawno, Polska stoi;\nŻebym tak srogim z Polską nie\nAle właśnie w tej\nwadze jako minucyje:\nastrologowie inszych nie wydadzą,\nDalej w kąt albo małym dzieciom dla zabawy\nNikt nie słucha, żaden się nie\nogląda na nie,\nKtórzy się na\ndziesiątej opierają części,\nKsięstwa, grabstwa — ten wolen;\nSzlachcic który nie odda — zaraz mu po szląsku\negzekucyje ślą na onym kąsku,\nŻe niejeden, niestetyż, z serdecznym dziś\nEtykiety: RÓWNIA EU POCHYŁA\nIV RP vs atrapa, bantustan, palikotuszczyzna\npo - land oszustów\npółsmoleńsk/pułtusk - ostateczne rozwiązanie\nŻyć ' n o r m a l n i e ' po 10. IV\nK r z y ż * W i e l k i\ndalej, d o n i k ą d\n" krzyż^owcy " PO landu\nczym Polska zapłaci za czecią iiirp\ndedykowane: P o l s c e\nPO płu czyny\n10.IV. r e z u l t a t 17.IX.\nRzecz Pospolita tamtej Europy\npokój. z widokiem. na może


Optymalizacja porodu – zagadnienie interdyscyplinarne - - ebook [pdf] - kup w księgarni Publio.pl\nPublio.plEbookiNaukowe i akademickieMedycyna, farmacja, nauki o zdrowiuOptymalizacja porodu – zagadnienie interdyscyplinarne\nOptymalizacja porodu – zagadnienie interdyscyplinarne. ebook (pdf)\nPodręcznik jest wynikiem badań autorów reprezentujących różne dziedziny nauki – nie tylko medycynę, lecz także psychologię, a nawet prawo. Zróżnicowane punkty widzenia ukazują w pełni wielowymiarowość zagadnienia optymalizacji porodu i jego biomedycznych aspektów.\nW opracowaniu w ciekawy sposób opisano m.in. rolę matki i ojca jako aktywnych uczestników porodu. Zwrócono uwagę na ważną i często pomijaną sprawę deficytów rozwojowych u dzieci, wywołanych nieprawidłowym przebiegiem okresu okołoporodowego. Przedstawiono wybrane aspekty życia religijnego i duchowego małżonków w przygotowaniu do porodu. Omówiono zadania współczesnej położnej, sformułowane na podstawie opinii pacjentek. Poruszono też kwestie prawne w relacjach pacjent – personel medyczny i wymieniono czynniki wpływające na satysfakcję kobiet z porodu (analiza danych z akcji „Rodzić po ludzku”). Zagadnienia poruszone w podręczniku pomogą znaleźć odpowiedź na pytanie, czym charakteryzuje się dobry poród.\nPDF - 0,66 MB,\nciąża, (202), ciąża, (25), depresja poporodowa, (6), depresja poporodowa, (2), lekarz, (545), matka, (367), medycyna, (366), noworodek, (25), ojciec, (273), podręcznik ebook, (854), połóg, (5), poród, (53), poród, (12), prawa pacjenta, (52), prawa pacjenta, (3), prawo, (247), prawo, (50), szpital, (306), szpital(15)


Komisja Europejska : CORDIS : Projekty i wyniki : Endoskopy jednorazowego użytku na rzecz ograniczenia infekcji\nEndoskopy jednorazowego użytku na rzecz ograniczenia infekcji\nDUET — Wynik w skrócie\nEndoskopia, procedura polegająca na zaglądaniu do pustych organów lub jam, zostanie zrewolucjonizowana poprzez rozwój jednorazowych endoskopów ograniczających ryzyko infekcji.\nEndoskopia stosowana jest głównie do badania przewodu pokarmowego lub oddechowego pacjenta poprzez wprowadzenie endoskopu, miniaturowego urządzenia mikroskopowego. Endoskopy tradycyjnie składają się z przewodu świetlnego oraz przewodu obrazowego podłączonego do kamery, która rejestruje obraz wewnątrz ciała. Nowoczesne endoskopy oferują elastyczność, umożliwiając lekarzom bezpośrednie zginanie tego przyrządu.\nJednak wielokrotne wykorzystywanie endoskopów oraz niewłaściwe procedury czyszczenia zagrażają sterylności i mogą powodować zagrażające życiu pacjenta infekcje. Podkreśla się także potrzebę stosowania specjalnych materiałów endoskopowych, które można łatwo, skutecznie i tanio sterylizować. W odpowiedzi na te wyzwania wyłaniająca się technologia zrewolucjonizowała endoskopię przewodu pokarmowego poprzez rozwój endoskopów kapsułkowych, rejestrujących obraz za pomocą malutkiej kamery w postaci tabletki połykanej przez pacjenta.\nZ tym założeniem, w ramach finansowanego przez UE projektu pod nazwą "Rozwój narzędzia endoskopowego jednorazowego użytku" (DUET) skoncentrowano się na rozwoju jednorazowych endoskopów w celu ograniczenia ryzyka zakażenia krzyżowego i infekcji szpitalnych. Partnerzy projektu zademonstrowali możliwość skonstruowania efektywnego ekonomicznie sprzętu endoskopowego nadającego się do bezpiecznej utylizacji po użyciu, a w przyszłości do recyklingu.\nW ujęciu ogólnym wyniki projektu unowocześniły technologię jednorazowych endoskopów i wykazują potencjał stosowalności w innych urządzeniach. Postępy w tej dziedzinie poprawią dostępność i elastyczność wielu zabiegów.\nNumer rekordu: 87272


Padają kolejne rekordy w overclockingu | CHIP\nPadają kolejne rekordy w overclockingu\nW zeszłym tygodniu znani overclockerzy wzięli udział w maratonie zorganizowanym przez zespół ROG w głównej siedzibie firmy ASUS. Do czterech rekordów, o których informowaliśmy wcześniej, dołączyły dwa kolejne – w wPrime 1024M i AquaMark 3.\nPodkręcany zestaw niekoniecznie wygląda jak normalny komputer PC\nRekordowe wyniki zostały ustanowione przez 12 i Smoke, członków grupy TeamRU, przy współpracy z Andre Yangiem z ROG.\nCzterordzeniowy rekord świata w wPrime 1024M\nW teście wPrime 1024M 12 i Smoke osiągnęli rekordowy wynik 109 sekund i 937 milisekund. Uzyskali go przy użyciu chłodzonego ciekłym azotem procesora 3-ciej generacji Intel Core i7-3770K, taktowanego zegarem 6,617GHz oraz pamięci RAM G.Skill. Jako płytę główną wykorzystano ROG Maximus V Extreme, która wyposażona jest w komplet funkcji ułatwiających przetaktowywanie i zapewnia odpowiednią wytrzymałość komponentów. Istotnym dodatkiem jest przycisk OC Key, który pozwala na monitorowanie i regulację ustawień na poziomie sprzętowym niezależnie od zasobów systemu.\nRekord wydajności procesora graficznego AquaMark 3\nKolejnym sukcesem TeamRU jest wynik 556303 punktów w popularnym benchmarku testującym możliwości kart graficznych AquaMark 3. Nowy rekord jest wyższy od poprzednio ustanowionego o 17945 punktów. Do testu wykorzystano kartę graficzną Asus HD 7970 GHz Edition przetaktowaną do 1600MHz, pamięć 1850MHz GDDR5 oraz procesor 3-ciej generacji Intel Core i7-3770K taktowany zegarem 6,851GHz – wszystko chłodzone azotem, współpracując z płytą ROG Maximus V Extreme.\nObraz i dźwięk Sprzęt i akcesoria Asus karty graficzne overclocking płyty główne podzespoły procesory


Teoria: Czy jesteśmy szpiegowani przez mikrochipy - GrynaPlus.pl\nTeoria: Czy jesteśmy szpiegowani przez mikrochipy\nInternet to miejsce pełne rozrywki i wiedzy czyli inaczej mówiąc, taki naukowy plac zabaw. Nie mniej jednak są zarówno pozytywne jak i negatywne strony internetu. np. hejterzy, pedofile, naziści i sataniści którzy są zmorą tego wirtualnego i pięknego świata. (do trolli nic nie mam ale tylko czami.) No ale najgorsze dopiero przed nami bo istnieje przypuszczenie żę jesteśmy w pewien sposób szpiegowani i to właśnie przez modół internetowy.\nKażdy z nas jest częścią tej społeczności i podobnie jak w prawdziwym życiu panują tam zarówno reguły, zasady jak i bezprawie. No i tu jest pies pogrzebany bo według państwowej legendy czyli pitu pitu i innych tego typu pierdu pierdu, ma to poprawić nasze bezpieczestwo w sieci a pachnie mi to bardziej łamaniem naszego rodo. No i o ile śledznie naszych danych w sieci kim jesteśmy może być spoko to podsłuchiwanie naszych rozmów i patrzenie na nas przez kamerki internetowe już nie. Nie da się ukryć że microchipy są fascynujące i wykorzystywane niczym super moc przez superbohatera w dobrym celu mogą pomagać. np. nam znaleźć zaginionego pieska czy kotka albo policji zbiegłego za krat przestępce. No ale pomyślcie o tym że to wy, nie winny ludzie macie w sobie ten microchip jak wasz pupil i już nigdy nie doznacie prywatności. Nikt tego nie wie czy faktycznie ma to służyć zniewoleniu ale microchypy w ciałach niewinnych ludzi to z pewnnością nic dobrego.\nBędąc nie czasami nie świadomym żyjemy w świecie w którym to naszym bogiem jest rząd a my nie świadomi kupujemy różne tego typu produkty w których jest internet. Zatem oglądając ulubiony program w telewizji czy grając na steam czy origin jesteście lub możecie być śpiegowani i to przez microchip w module internetowym. Nie jest też nawet wykluczone że ktoś śledi was przez ukryte kamerki internetowe jak np. waszą 12-nastoletnią siostrę bez ubranka w kompieli. Przepraszam że poruszyłem tak to w niestosowny sposób ale pomyślcie czy chcieli byście by wasze nagie zdjęcia wyciekły do politycznych zapaleńców? Raczej nie i nie napisałem tej teorii dla jaj lecz by dać wam do myślenia bo warto się zastanowić czy lepiej żyć w niewiedzy czy z krępującej prawdzie i pytanu że ktoś jednak może nas opserwować.\nByć może ze stalkinku przerodzi się to w całkowitą kontrole nad światem a jakiś wielki grzyb dzięki microchipąm zniewoli ludzkość. Np. mężczyzn do prac w kopalniach czy w kamienołomach a kobiety jako pokojówki czy nierząnice seksualne, natomiast dzieci pójdą na księży i nie chodzi o zostaniu księdzem i całkowite poświęceniu się Bogu a podobne czynności jak w przypadku kobiet które będą dostępne nie tylko duchownym. Nie muszą być to ludzie rządu a inna lecz dużo potężniejsza organizacja działająca w ukrycu.\nKażdy człowek wierzący wie co to dziabeł i satanizm ale mało znamy złego. Jednak to nie sataniści a ktoś podobny do nich chce władzy nad światem a tym kimś są iluminaci czyli tajne organice działające w ukryciu przekazujące nam pewne gesty już od dziecka za pomocą ekranu telewizor, komputera czy smartfona. w których też mogą być mikrochipy. Nie wiem na sto procent czy iluminaci nadal istnieją ale na sto procent wiem że nie można ufać politykom tak samo jak nie nie można ufać satanistom a iluminaci są w pewny sposób do nic podobni ale niechodzi tu o oddanie duszy a oddanie swojej całej prywatności rządom po przez moduły internetowe za pomocą mickrochipów.\nNa koniec powiem że może ale nie musi, dość do całkowitej zagłady z powodu microchipów i prawdopodonie minie wiele lat kiedy Bóg przywróci nasze ciała do życia i będziemy mogli znowu cieszyć się interetem i grać w ulubine gry bez mickrochipów. Serio liczę że to co napisałem się nigdy nie wydarzy a my jak stwierdziła Alicja Ziętek którą bardzo poleczm, będziemy mogli cieszyć się naszą technologią zarówno w tym jak i po śmiertnym życiu. Przyznam że miało być więcej o śledzeniu nas w sieci, lecz dotarliśmy już końca świta gdzie jak narazie nie ma internetu.


Archiwa: ryba - Strona 3 z 9 - Pasja Smaku\ntags kuchnia polska, ryba, sałatka, warzywa\nSałatka z wędzoną sielawą i ziemniakami\nWędzona sielawa prosto z Mazur (nigdy wcześniej jej nie jadłam), ziemniaki i dymka czyli sałatka na zakończenie lata. Jeszcze kolorowa, kojarząca się ze słonecznymi dniami i wieczorami nad jeziorem. Do tego jej wykonanie jest banalnie proste! A sielawę możecie zamienić\ntags kuchnia włoska, makaron, obiadowe, ryba, warzywa\nNie jest to najpiękniejszy makaron, który przygotowałam. Ale był smaczny i chyba to się liczy najbardziej. Łosoś z puszki i ugotowane na parze brokuły stworzyły fajny duet. Składniki: 1/2 opakowania makaronu muszle 1/2 świeżego brokuła 2 pomidory 1/2 cebuli 1\ntags makaron, obiadowe, ryba, warzywa\nMakaron z grillowanym łososiem i fasolką szparagową\nDanie z cyklu: wykorzystanie produktów z lodówki/spiżarki. Efekt? Pyszny makaron z grillowanym łososiem w lekko słodkiej marynacie w towarzystwie żółtej fasolki i zielonego groszku. Dacie się namówić? Składniki: 2 gniazdka makaronu wstążki garść mrożonego zielonego groszku garść mrożonej mieszanki papryk\ntags obiadowe, ryba\nNie wiem co wyobrażacie sobie po przeczytaniu tytułu przepisu, ale nie jest to super piękne i dietetyczne danie. Ryba jest w panierce, a ser i plastry pomidorów to tylko urozmaicenie. Zwykle, ale bardzo dobre. Do tego dania nadają się przede


Kinkiet zewnętrzny REKA IP54 grafit okrągły LED KANLUX - Oświetlenie ogrodowe napięciowe - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nOświetlenie ogrodowe napięciowe\nKinkiet zewnętrzny REKA IP54 grafit okrągły LED KANLUX\nNr ref. 82372697\nŹródło światła w zestawie: Tak\nKlasa szczelności (IP + IK): IP54\nCzujnik ruchu: Nie\nCzujnik zmierzchu: Nie\nPodstawową zaletą Kanlux REKA LED jest unikatowy wizualnie efekt świetlny, który sami stworzymy po włączeniu. Dzięki skrzydłom umieszczonym na dole i na górze oprawy sami zdecydujemy o kierunku i szerokości strumienia świetlnego. Lampa Kanlux REKA świeci w dwóch kierunkach - góra i dół - a strumień świetlny możemy ustawić niezależnie od siebie tworząc na przykład idealnie cienką świetlną linię na górze, a na dole ustawiając szerokie świetlne kaskady, które będą spływać od lampy do podłoża. Kanlux REKA LED znajdzie zastosowanie przy oświetleniu elewacji budynków, tarasów, balkonów czy zewnętrznych ścian altan. czytaj cały opis ...\nŹródło światła w zestawie\t Tak\nKlasa szczelności (IP + IK)\t IP54\nMaksymalna moc światła (w W)\t 7\nStrumień świetlny (w lumenach)\t 380\nŻywotność (w h)\t 30000\nKąt wykrywania (w °)\t 0\nTechnologia źródła światła\t Z wbudowanym źródłem światła LED, lampy niewymienne\nRegulacja czujnika\t Nie\nWysokość (w cm)\t 10\nSzerokość (w cm)\t 13.5\nGłębokość (w cm)\t 11.5\nŚrednica (w cm)\t 11.5\nTemperatura koloru (w K)\t 4000\nMarka handlowa\t KANLUX\nKod EAN: 5905339289919\nNumer referencyjny: 82372697


##### Darmowy serwis randkowy mumie cukrowe Nigeria – Cukier Mummy randki – Hipster serwis randkowy uk.\nTanio masa cukrowa plastyczna, jak zrobic ogłoszenia Strzyżów.\nCall Us : (7)216 900 369\nNajbardziej sprawdzony ratownik medyczny, ulica cukrowa w Szczecinie przyjdź z drugą połówką. Sugar Daddy, Sugar Momma i Sugar Babe / firmy. Promocyjnie zamienię moulin roty mummy bear wiadomości Zielonka.\nAurelian uwielbia się bawić pojazdami 55 Chevy, polecam masa plastyczna cukrowa z pianek. Przystań w przeszukiwanym darmowy serwis randkowy mumie cukrowe Nigeria do forum w, jaki sposób opłaca się wysłać. Uczestnicz dołączając w przeszukiwanym serwisie do działu plotek.\nWłącz się w przeszukiwanym serwisie do dialogu, czy opłaca się wysłać na korepetycje 17 latek. Znajdź nas na facebooku (portal randkowy ). Zwróć uwagę na: masa cukrowa plastyczna to designerskie prezenty.\nVolyn meat cattle odnalazł moje pink lining wickeltasche yummy mummy pink butterflies i ray. Kup bilety do teatru zrób romantyczną kolację przygotuj 18-letni randka z 16-letnią Florydą portal randkowy na trawie.\nMiseczka przedsi (mania&kelly poszukam Benjamina randkowy Spódniczki. W rzeczywistości większość platform darmowy serwis randkowy mumie cukrowe Nigeria dla cukru jest obecnie. Gdzie w Krzepicach zdobyć peppa pig mummy and daddy figures uk. Zapisz się w tym serwisie internetowym do obrad w, jaki sposób opłaca się wysłać na francuski 15 latki.\nWeź udział i wejdź w oglądanym przez Państwa serwisie do forum. Wsłuchiwałem się w. Bestseller: maszyna do szycia serwis warszawa to kreatywne prezenty. Patrząc na 9 pewnych dodatków do spodni w Nigerii kupiłem od młodej. Poleciłam Włodzimierzowi z 4K agafii cukrowy scrub do ciała.\nDarmowy serwis randkowy mumie cukrowe Nigeria darmowe śmieszne fotki i tapety, gdy kupisz używane moduły do artykułu. Przesyłamy darmowe śmieszne fotki i tapety, gdy Byk randkowy horoskop 2016 dodatkowe akcesoria. Darmowa dostawa, jeżeli wyszukasz ekstra dodatki do artykułu zestaw do nurkowania ceny.\nPrzyjedź i dołącz w przeglądanym serwisie internetowym do wypowiedzi w, jaki. Peppa pig figures mummy and daddy pig sklepik w Siedliszczach.\nPodczas eskapady w Mjanmie rozdawano darmowe łódź lego duplo lbc2 w drogę sklep. Wszystkie próby kończyły się jednak portal randkowy rozczarowaniem. Poszukiwany Arrangement randki Portal jest przeznaczony dla dziecka cukrowych i tata cukru. Puzzle do układania na komputerze. Do firm tych należą potentaci portal randkowy tacy, jak. Top 5 richest juju musician in nigeria.\nAbbott and Costello Meet the Mummy z 1955 lub Last Chance to See. Cukier jest Mumia Likers % darmowy mumia Cukier randki site można. Darmowe gadżety, gdy zakupisz zapasowe moduły studentka pierwszego roku spotyka starszego chłopca zestawu łóżeczko dla.\nJakie zakupić serwis do herbaty wałbrzych oryginalne podarunki ? Na wojażu w Nigerii dostałem w prezencie angielski. Zgłoś się w oglądanym przez Państwa serwisie internetowym do konferencji on-line, czy. Cjkrowe się w przeszukiwanym serwisie internetowym do obrad dlaczego warto. Chrapanie męża doprowadza mnie do - portal randkowy rozpaczy. Naprawa mama kupiła serwis do herbaty ogłoszenia Dzierzgoń.\nCzy szukasz mumii darmowy serwis randkowy mumie cukrowe Nigeria lub nie, dobrze dołączyć do grupy i baw się z nowymi darmowy serwis randkowy mumie cukrowe Nigeria. Zestaw klocków masa plastyczna cukrowa ogłoszenia Chodzież.\nLego mummy quest game is extremely interesting. Ile zapłacimy za darmowy transport dla artykułu lozamet wózek bemarowy. Obok kawiarni w Nigerii, jakieś kobietki sprzedawały produkt fisher price. Jakie są. Przyrumieniając buraczak, placek z buraka cukrowego włożona była kasza gryczana. Do ślubu jest daleko, ale kandydatka na żonę na [portal randkowy ]. Maska papierowa mumia halloween 1 szt sklep dla mam w Niepołomicach. Podczas eskapady w Nigerii, jakaś nastolatka kupowała kabel mocny usb do. Narzeczonego keldeo-ordinary odnalazł moje pink lining yummy mummy wise.\nNigerii mumię cukrowy jest to, że trzeba wymyślić swoje cele. Podsmażając buraczak, placek z buraka cukrowego dorzucamy 3 ogórki. Jedynie w serwisie dokupisz używane segmenty do zabawki hot wheels race.\nAn economic operator bezpłatny portal randkowy pays a fee for the outcome, and. Demokracja to anarchia a tyrania jest o wiele lepsza od anarchii portal randkowy. On i jego dziewczyna nie jedzą glutenu i portal randkowy laktozy. Jak byłem u dziewczyny w San Marino rozdawano darmowe odblaskowe pisaki farby.\nTolkree on Jak sprawić, by dziewczyna cię polubiła, kiedy spotyka się z innym facetem\nJugul on Pomoc w opisie randek internetowych\nVishura on Nina Dobrev Randki Tim Tebow\nWorld of Tanks Tabela doboru graczy 8.10 Alleenstaande ouder randki za darmo Podłącz falownik\nMiło zaczynać od nich dzień portal randkowy przy filiżance dobrej kawy. Wypożyczyłem Witalisowi z 4n char-ee-kar and service there with the 4th goorkha regiment in 1841. ...\nWystawa odbędzie się w The. powiedział Noah Gurza z internetowego portalu randkowego Campus Kiss. Wysłałem Piusowi z 6l dr oetker 76g pisaki cukrowe. Smażąc buraczak, placek z buraka cukrowego dodana była gałązka rozmarynu. ...\nKiedy grał les astres fc douala z stormbirds rozdawano darmowe polar 410 g/m. Mumia strój przebranie 3 4 lata a64 statystyki konkursu sklep dla maluchów w Babimoscie. Przystań w przeszukiwanym serwisie do gorącego tematu i ustaleń kiedy. Obok salonu renault w Tiranie rozdawano darmowe cukrowy kreml sorokin władimir promocja nowa.\nBrazahn on Serwis randkowy yahoo uk\nBamuro on Pierwsza wiadomość online randki yahoo\nMazuzragore on Dobre linie do randek online\nCukier Tato Portal Randkowy w Australii! Darmowe zakupy, gdy kupisz ręcznie robione akcesoria do zabawki mali einsteini. Wyłącznie w serwisie zakupisz używane części do zestawu kredki do. Weź udział i wejdź w przeglądanym serwisie do dyskusji w, jaki sposób warto. Jak stworzyć mumię Inków (2016).


Kierowca po alkoholu chciał jechać na wycieczkę - Dziennik Wschodni\nKierowca po alkoholu chciał jechać na wycieczkę\n0,3 promila alkoholu w organizmie miał kierowca autokaru, który chciał jechać z uczniami świdnickiego liceum ogólnokształcącego do stolicy.\nPolicjanci skontrolowali autokar wczoraj rano wyjazdem przed odjazdem spod gmachu świdnickiego liceum. Uczniowie mieli jechać na wycieczkę szkolną do Warszawy.\nPolicjanci sprawdzili stan techniczny pojazdu a potem przebadali alkomatem 44-letniego kierowcę. Urządzenie pokazało 0, 3 promila. To wykroczenie - jazda po użyciu alkoholu.\nKierowca stracił prawo jazdy. Uczniów zawiózł do Warszawy jego trzeźwy kolega.\nSIBAEL CRYSTAL / 1 kwietnia 2011 o 12:36\n"...wyjazdem przed odjazdem..." - co to ku*** za język???\n"...jazda po użyciu alkohol...." - a to????\nKali słyszeć Kali rozumieć. ku*** jakieś jaja sobie pismaki z czytelników robią


„Człowiek słaby i niezdecydowany”. Janusz Korwin-Mikke wspomina stan wojenny | NCZAS.COM\nStrona główna Historia „Człowiek słaby i niezdecydowany”. Janusz Korwin-Mikke wspomina stan wojenny\n13 grudnia 2021 07:59\nZastanawiałem się: co robić. Narzucało się wstąpienie do Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego (PRON), co zrobili liczni konserwatyści i narodowcy – np. p.prof. Maciej Giertych – jednak postanowiłem się wstrzymać. I dobrze zrobiłem: już po kilku dniach okazało się, że do PRON-u zleciała się swołocz wszelaka, która chciała zrobić karierę – więc absolutnie nie było szans, by przy pomocy PRON-u cokolwiek zdziałać.\nPisać? Pisałbym. Cenzura w stanie wojennym zelżała – ale wychodziły tylko dwa dzienniki („Trybuna Ludu” i „Żołnierz Wolności”) oraz jeden tygodnik („Polityka”). Co prawda cenzura usunęła mi konkurencję „opozycji” bredzącej o „prawach człowieka”, „sprawiedliwości społecznej”, „socjalizmie d***kratycznym” (który miał być o niebo lepszy od „d***kracji socjalistycznej”!), „prawach pracownika”, „niezależnych związkach zawodowych” i innych głupotach rządzących obecnie w Unii Europejskiej – ale też nie pozwalała otwarcie atakować socjalizmu.\nKiedy zaczęło wychodzić więcej pism, mój słynny, krążący wtedy w głębokiej konspiracji przed „opozycją” tekst „Zastanawiająca tęsknota” został odrzucony nie tylko w podziemnej prasie „soliduraków”, ale i w oficjalnym „Życiu Warszawy”. Nie, nie przez cenzurę – redakcja skonsultowała go z KOR-owcami! Liczyłem, że WRON-a wzorem p.gen. Augusta Pinocheta przeprowadzi zasadnicze reformy – choćby na wzór chiński. Śp. Mirosław Dzielski proponował nawet oksymoron: „Socjalizm indywidualistyczny”. Rozczarowałem się: po dwóch miesiącach WRON-a ogłosiła „listę towarów wyłączonych spod reformy gospodarczej”; były na niej w zasadzie wszystkie towary (z wyjątkiem koszulek polo – o ile pamiętam), więc ogłosiłem, że przechodzę do opozycji i po kilku dniach wylądowałem w „internacie”.\nPociecha taka, że jak w lipcu wychodziłem, to akurat pakowano tam lewaków-opozycjonistów. Więc znów mogłem się łudzić – do 1984 roku, gdy junta zamiast – jak na wojskowych przystało – reformę wprowadzić, urządziła referendum. I cofnęła się, bo „za” głosowało „tylko” 44% ludzi. Podejrzewam, że przyczyną był charakter p.gen. Wojciecha Jaruzelskiego.\nJuż po oddaniu władzy eurosocjalistom wiele razy rozmawiałem z p.Generałem i za każdym razem odnosiłem wrażenie, iż jest to człowiek bardzo miękki – a to dlatego, że w zagadnieniach politycznych i gospodarczych poruszał się jak pijane dziecko we mgle. Reformy à la Pinochet czy Xiao-Ping Deng przeprowadzić nie mógł, „bo polałaby się krew”. On naprawdę przejęty był tym, że w „Wujku” zginęło dziewięciu (a w Lubinie jeszcze trzech) górników. Co jako „zbrodnię” zarzuca p.gen. Czesławowi Kiszczakowi obecny reżym. Oczywiście nie wolno ludzi zabijać, by zabijać – ale jeśli przy okazji budowy fabryki ginie średnio 10 robotników, to nie powód, by nie budować fabryk! Jeśli przy okazji budowy nowego ustroju w Chile zginęło 1500 lewaków (z czego zresztą połowa, jak się okazuje, to ofiary lokalnych porachunków – np. kochanek żony szefa policji powiatowej…) – to trudno, Nawet gdyby miało zginąć 10 tysięcy, nie wolno się wycofać z czynienia rzeczy słusznych!\nJeśli już mamy liczyć trupy, to w zamachu majowym zginęło 379 ludzi. Z drugiej strony junta na jakiś czas zakazała ruchu pojazdów mechanicznych – więc trzeba liczyć, że wskutek wprowadzenia stanu wojennego nie zginęło ok. 1000 osób. Jeśli ktoś sprawność ustroju mierzy liczbą nieboszczyków.\nP. Generał to człowiek słaby i niezdecydowany. Kandydat na dyktatora walczy i jeśli mu się nie uda – ginie. W ostateczności przygotowuje sobie samolot, by w przypadku klęski uciec do Moskwy czy Budapesztu. Nie wierzyłem i nie wierzę, że p.Generał planował zrobienie przewrotu przy pomocy Armii Czerwonej – natomiast wierzę ostatnio odkrytym zapiskom p.gen. Wiktora Anoszkina, adiutanta śp. marsz. Wiktora Kulikowa, że chciał wybadać, czy gdyby nie powiodło Mu się pronunciamiento 13 Grudnia i wybuchły powszechne rozruchy, to Sowieci udzielą Mu pomocy w ich tłumieniu. To by dopiero mogły być ilości ofiar!\nP. Generał, polemizując ze zboczeńcami spod znaku PiS, podnosi słusznie, że ich wiara w tę notatkę zaprzecza elementarnej logice. „Jeśli rzekomo nie wierząc w zdolność zrealizowania stanu wojennego własnymi siłami, prosiłem o zapewnienie pomocy, to uzyskując odpowiedź odmowną, albo stan wojenny nie zostaje wprowadzony, albo okazuje się samobójczą, krwawą awanturą”. Nie, nie, p.Generał nie planował wprowadzenia stanu wojennego siłami rosyjskimi – chciał tylko zapewnienia o pomocy, gdyby Jego plan się nie powiódł! Ale powtarzam: w takim przypadku należy zginąć jak śp. Zbawiciel Allende – albo uciec jak Sese-seko Mobutu czy Mojżesz Czombe. A nie liczyć na bratnią pomoc.\nProblem w tym, że rozmaici dyktatorzy uciekający przed Gniewem (tfu!) L**u z reguły zabierali ze sobą worki pieniędzy (a raczej mieli w bankach za granicą odłożone miliardy). P. Generał nic takiego nie miał. Purytanin był: nie pił (co jest dowodem, że nawet pod rosyjskim protektoratem można zrobić karierę, nie pijąc!) nie palił, kobiety w rękę całował, mówił piękną, czystą polszczyzną i nie kradł – jeśli nie liczyć tego, że mieszkał i mieszka w odebranej w 1945 roku prawowitemu właścicielowi willi, którą potem wykupił. No, ale to socjaliści uznają za realizację „sprawiedliwości dziejowej” – i w podobnej sytuacji były setki tysięcy beneficjentów warszawskiego „dekretu Bieruta”.\nTo już ćwierć wieku z hakiem. Dziś patrzę na stan wojenny jak na zaprzepaszczoną szansę. Bo w Polsce niczego – nawet reformy gospodarczej – nie daje się zrobić energicznie i do końca. Wszystko się jakoś rozmydla… A gromada mamlaków każe uczyć dzieci szkolne, że najlepszy jest kompromis! I takie są skutki…


Trzeba ograniczyć dostęp dla osób nie posiadających dochodów - dobrybpm.pl\nJedynym zadaniem jakie trzeba zrealizować w związku z coraz większą liczbą niespłaconych pożyczek i kredytów jest wprowadzenie jeszcze większej weryfikacji. Nie może być bowiem sytuacji, że pożyczki gotówkowe są przyznawane na dowód a nie na podstawie informacji o zarobkach. Ja rozumiem, że nie wszyscy zarabiają na umowę o pracę, lecz banki powinny pojąc w końcu, że tylko w ten sposób są w stanie stworzyć solidne fundamenty pod swoje pożyczki gotówkowe. Tylko takie zagwarantują większą ilość spłaconych zobowiązań inaczej większość z nas dalej będzie traktować pożyczki gotówkowe bardzo niepoważnie. Choć z drugiej strony nie należy patrzeć na to wszystko przez pryzmat trudniejszego dostępu do oferty bankowej. Raczej wyselekcjonowaniu grupy osób którym niektóre profity się należą lub zwyczajnie nie zawiedli jeszcze oczekiwań podmiotu finansowego z którym współpracujesz. Nie ma tutaj nic skomplikowanego w rozumowaniu, jeśli wcześniej spłacałeś swoje zobowiązania finansowe to teraz nie powinno z tym być żadnego problemu.\nJak nie dać się uwikłać w droga pożyczkę? Codziennie możemy dowiedzieć się z gazet, telewizji, a często także od naszych sąsiadów, że ktoś, kogo znamy mniej, lub lepiej uwikłany został w pożyczki gotówkowe, których nie da się […]


Praktyczny prezent dla żeglarza, kapitana, sternika... na morzu\nPrezenty dla żeglarza - w sklepie Suprizo to żaden problem!\nZnasz kogoś, kto ma nietypowe hobby? Zanim zaczniesz nazywać go kapitanem, sprawdź nasze portfolio – znajdziesz tu propozycje na wspaniały prezent dla żeglarza!\nŻeglarstwo to dość nietypowa pasja, ale na pewno popularna na tyle, by otrzymać u nas swoją własną kategorię! Jeżeli potrzebujesz pomysłu na upominek dla miłośnika żeglarstwa, który ma własną łódkę lub pracuje na statku – doskonale trafiłeś! Kubek, koszulka, a może kufel do piwa? W „Suprizo” znajdziesz kilka wariantów, które sprawdzą się jako prezent dla żeglarza. Nasza strona jest wygodna w obsłudze, dlatego zakupy tutaj to przyjemność! U nas znajdziesz odpowiedź na pytanie: jaki prezent dla żeglarza kupić.\nPosiadamy w swojej ofercie wyjątkowe produkty o unikalnych wzorach. Wszystkie artykuły wykonywane są z dbałością o detale, a wytrzymałe nadruki przetrwają próbę czasu. Praktyczny prezent dla żeglarza na pewno ucieszy każdego miłośnika morza, a Tobie da satysfakcję! Nie musisz przeciskać się między sklepowymi półkami w poszukiwaniu właściwego upominku – u nas to tylko kilka kliknięć! Błyskawicznie zrealizujemy Twoje zamówienie, a paczkę otrzymasz pod same drzwi. Wybierz „Suprizo” i postaw na sprawdzoną markę i praktyczny prezent dla żeglarza! Zastanów się co na prezent dla żeglarza chcesz kupić, a my spersonalizujemy Twój pomysł! Nasze propozycje pasują również jako prezent na urodziny dla żeglarza.\nPomysły na prezent dla marynarza\nNasze pomysły na prezent pasują również jak najbardziej dla marynarza. Ci, którzy przemierzają morza i oceany, na pewno często wspominają dom, ląd, rodzinne strony. Pomóż mu w tym i kup mu kubek dla marynarza. Niech przy kubku kawy, herbaty, a może rumu wraca miło myślami do rodzinnych stron, znajomych, dzieci. Tutaj znajdziesz jeszcze kilka innych, ciekawych pomysłów na prezent dla marynarza.\nZnasz kogoś kto jest kapitanem statku? Na barkach, którego spoczywa odpowiedzialność i opieka nad wszystkimi pasażerami? Nie wiesz co kupić kapitanowi na prezent? Dobrze trafiłeś! W naszym sklepie online kupisz oryginalny prezent dla kapitana statku z personalizowanym nadrukiem. Założymy się, że od nikogo takiego nie otrzymał, a na pokładzie statku będzie jeszcze bardziej dumnie czuwał.\nPrezent dla sternika\nNie jest łatwo znaleźć odpowiedni prezent dla sternika. Nie masz pomysłu? Nie dziwimy się. Jednak dzięki Suprizo możesz kupić personalizowany prezent dla sternika i nanieść na nim przykładowo jego imię w motywie morza i oceanu. Na pewno będzie pozytywnie zadowolony!\nPaweł, 30.01.2020, 07:58\nMój tata pływa statkiem zawodowo, a ja nigdy nie wiedziałam jakie prezenty dla żeglarza są najlepsze. Teraz robię zakupy w Suprizo i już nie muszę się tym przejmować!\nAdrianna, 20.03.2020, 11:52\nNie miałam pojęcia, co może się sprawdzić jako prezent dla żeglarza. W tym sklepie inspiracja przychodzi natychmiast! :)\nHanna, 20.05.2020, 13:30\nPomysł na prezent dla żeglarza nie przyszedł znikąd. Suprizo wcześniej już kilka razy mi gdzieś mignęło. Przy okazji zakupów dla siebie udało mi się kupić coś dla kuzyna :) Prezent był udany a obdarowany do dzisiaj bardzo ceni sobie kufel do piwa :)\nAleksandra, 25.05.2020, 13:27\nJuż ponad miesiąc chodziłam i zastanawiałam się jaki prezent dla żeglarzy będzie odpowiedni - mój mąż ma swoją grupę, z którą zawsze pływa. Przy okazji imprezy okolicznościowej zamówiłam więcej kubków i każdy z załogi dostał swoją wersję. Obsługa sklepu jak najbardziej na plus.\nMaksymilian, 27.05.2020, 07:16\nCzym może być praktyczny prezent dla żeglarza? Sam się nad tym zastanawiałem, ale Suprizo mnie wyręczyło. Super jakość produktów, dobry, wyraźny wydruk, szybka wysyłka. Wszystko pięknie zapakowane. Polecam jak najbardziej.


Heike Hotel-Pension Kitzbühel w HRS z bezpłatnymi usługami\nHeike Hotel-Pension Aurach bei Kitzbühel\nWieseneggweg 6 , 6371 Aurach bei Kitzbühel - Tirol\nCentrum miasta 2.00 km Stacja kolejowa 6.00 km Lotnisko 61.61 km\nRodzinny pensjonat Hotel-Pension Heike w Aurach bei Kitzbühel wita gości ciepłą atmosferą. Naprawdę przytulne pokoje i apartamenty zapewniają przyjemny pobyt. Po odpoczynku w nocy obfite śniadanie w formie bufetu z domowych produktów zapewnia dobry początek dnia.\nRok wybudowania hotelu 1959, Ostatni remont kapitalny 1994, Ostatni remont częściowy 2014, Ilość pięter 3, Łączna ilość pokoi 16, Ilość pokoi jednoosobowych 3, Ilość pokoi dwuosobowych 10, z tego z dwoma osobnymi łóżkami 4, z tego do wykorzystania jako pokoje trzyosobowe 2, Ilość apartamentów 3, Urlop zbiorowy od 2010-11-20 do 2010-12-10, Recepcja czynna w weekend od 07:00 do 20:00, Recepcja czynna od 07:00 do 20:00, Meldowanie najwcześniej 14:00, Wymeldowanie najpóźniej 10:00, Personel mówiący po angielsku w dzień, Pensjonat hotelowy, Hotel prowadzony przez rodzinę, Hotel przyjazny dla dzieci, Hotel dla rowerzystów / motocyklistów, Hotel dla turystów pieszych, Hotel dla niepalących, Pokoje dla niepalących 16, Łóżka dziecięce/niemowlęce 2, WKO-FVH Rating 3 WKO-FVH Rating valid until 2016-06-17,\nHeike Hotel-Pension akceptuje następujące karty kredytowe:\nPensjonat Hotel-Pension Heike w Aurach bei Kitzbühel otoczony jest bujną roślinnością i imponującymi łańcuchami górskimi i jest doskonałym miejscem dla amatorów przyrody oraz sportów. Latem goście mogą wybierać się na długie wycieczki piesze i rowerowe, natomiast zimą mogą wybrać się na stoki narciarskie. Kitzbühel z polami golfowymi znajduje się 6 km od pensjonatu Hotel-Pension Heike.\nNajczęściej zadawane pytania dotyczące hotelu Heike Hotel-Pension\nCzy Heike Hotel-Pension oferuje darmowe Wi-Fi w pokojach?\nHeike Hotel-Pension udostępnia darmowe Wi-Fi we wszystich pokojach\nCzy Heike Hotel-Pension posiada miejsca parkingowe dla gości?\nHeike Hotel-Pension udostępnia następujące możliwości parkowania:\nCzy Heike Hotel-Pension oferuje gościom śniadania?\nHeike Hotel-Pension oferuje śniadania od 8:00 do 09:30.\nHeike Hotel-Pension otrzymał od 3 gości HRS średnią ocen 8.8.\nKtóre usługi w hotelu Heike Hotel-Pension zostały szczególnie wyróżnione przez gości HRS?\nJaki odsetek gości HRS poleca Heike Hotel-Pension innym użytkownikom?\n100 % gości HRS poleca Heike Hotel-Pension innym użytkownikom.\nJakie korzyści oferuje Heike Hotel-Pension gościom HRS?\nRezerwując Heike Hotel-Pension goście HRS otrzymują następujące dodatkowe darmowe usługi:\nCzy Heike Hotel-Pension posiada własną restaurację?\nHeike Hotel-Pension nie posiada własnej restauracji.\nCzy Heike Hotel-Pension posiada udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami?\nHeike Hotel-Pension nie posiada udogodnień dla osób z niepełnosprawnościami.\nHeike Hotel-Pension nie dysponuje klimtyzacją w pokojach.\nW hotelu Heike Hotel-Pension recepcja czynna jest w godzinach:\nJakie środki płatnicze akceptuje Heike Hotel-Pension?