Rancho na Mazurach Garbatych: Oczernianie Polaków\noszczerstwo i haniebne przeprosiny\n5 komentarzyPosted by Redakcja PMN w dniu Kwiecień 17, 2012\nPrzed lekturą poniższego tekstu zalecamy czytelnikowi zapoznanie się z najnowszym tekstem poruszającym kwestię mordu w Jedwabnem: “Pogrom” w Jedwabnem – niech Niemcy przepraszają Żydów za swoją zbrodnię!.\nTekst jest publikowany „nierocznicowo”. Celem publikacji zbioru artykułów „poza sezonem” jest umożliwienie jak największej liczbie osób zapoznania się z poniższymi faktami przed 10 lipca. Warto rozpropagować ten tekst teraz – bądź w rocznicę tej „polskiej” zbrodni.\nSprawa Jedwabnego nie jest zwyczajnym oszczerstwem. Nie chodzi w niej o to, że kilka osób mając nieuzasadniony żal do swoich polskich sąsiadów bądź Polaków w ogóle – oczernia ich. Nie chodzi o to, by pan Gross zarobił na antypolskich resentymentach diaspory żydowskiej, sprzedając im swoją książkę. Być może również szkalowanie Polaków na forum międzynarodowym nie jest tu celem. Całe to działanie jest najprawdopodobniej elementem zaplanowanej i szeroko zakrojonej akcji socjotechnicznej, mającej na celu wpędzenie Polaków w poczucie winy wobec narodu żydowskiego. Po co miałoby to być robione? Chodzi o to, że osoba, która ma poczucie winy wobec kogoś jest mniej skłonna bronić swoich racji w sporze z tym kimś, komu (w swojej opinii) wyrządziła krzywdę (tzw. „pedagogika winy”/”pedagogika wstydu”, jednym z narzędzi jest tu m. in. w film „Pokłosie”). O jaki spór może chodzić? Zdaniem profesora Pogonowskiego (http://www.youtube.com/watch?v=7xG_Qdq8vvk&feature) przedmiotem sporu jest kwestia zwrotu majątków domniemanym spadkobiercom (osobom fizycznym i instytucjom) żydowskim (patrz też Uwłaszczać na majątku narodowym aż kamień na kamieniu nie zostanie).\nWarto również zapoznać się z filmem dokumentalnym prezentowanym w TVTrwam (http://www.youtube.com/watch?v=IQQ6-LWapj4)- wypowiadają się w nim mieszkańcy Jedwabnego (w tym naoczni świadkowie; uwaga – materiał wideo jest w kilku miejscach uszkodzony – i jest niepoprawnie zmontowany, pewne elementy się powtarzają):\nNiezależnie od sytuacji w Polsce – opisywana socjotechnika jest stosowana również wobec narodów innych niż polski. Mówi o tym David Duke w filmie „How Zionists Divide and Conquer” (od 11:58) [film z polskimi napisami, dostępne przez CC ].\nWróćmy jednak do problemu Jedwabnego. Poniższy zbiór tekstów jest kluczowy dla zrozumienia kto i w jaki sposób mordu w Jedwabnem dokonał oraz kto i dlaczego sprawcą (sensu largo, kierowniczym bądź dobrowolnym współsprawcą) tego mordu nie mógł być. Mord w Jedwabnem niekiedy bywa uzasadniany jako „słuszny odwet” polskiej ludności, która pamiętała zachowanie „sąsiadów” po 17.IX.1939 (polecam publikację prof. Krzysztofa Jasiewicza „Rzeczywistość sowiecka 1939-1941 w świadectwach polskich Żydów”). To bardzo poważny błąd. Jaki sens dla poznania prawdy o tym zdarzeniu ma usprawiedliwianie potencjalnych motywów kogoś, ktozbrodni się nie dopuścił – a mając okazję – dopuścić się nie chciał (i był raczej – ofiarą – raz przemocy okupanta, drugi raz – stalinowskiego aparatu represji (i istnieje duża szansa, że dochodzenie i proces miały podtekst nienawiści na tle etnicznym, ale skierowanym w niespodziewaną dla Grossa i polskich tumanów stronę), a trzeci raz – współcześnie – jest ofiarą kampanii oszczerstw, zdradzoną przez osobę pełniącą funkcje prezydenta III RP)?\nCo zapomniano Polakom powiedzieć o procesie łomżyńskim?\nZbrodnia w Jedwabnem (10 lipca 1941 r.) została objęta postępowaniem dochodzeniowym w lutym 1948 roku. Postępowanie to, w sprawie ‚zbrodniczej działalności mieszkańców Jedwabnego’ prowadził Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Łomży, tzw. ‚bezpieka’, w czasach, w których UBP od góry do dołu sterowane oraz kontrolowane było przez funkcjonariuszy pochodzenia żydowskiego. Nikt więc nie może zarzucić wynikom śledztwa, że w jakikolwiek sposób podlegały naciskom zmierzającym do wybielania Polaków, a wprost przeciwnie, po zakończeniu śledztwa, przed sądem, wielu oskarżonych i świadków zeznawało, że różnymi, nieraz okrutnymi metodami, zmuszano ich do składania nieprawdziwych zeznań i przyznawania się do winy, czego zresztą komunistyczny sąd pod uwagę nie wziął.\nSąd Okręgowy w Łomży rozpatrywał tę sprawę w dniach 16-17 maja 1949 roku. W procesie na ławie oskarżonych zasiadły 22 osoby, z czego 12 skazano za to, że ‚idąc na rękę władzy państwa niemieckiego brali udział w ujęciu około 1200 osób narodowości żydowskiej, które to osoby przez Niemców zostały masowo spalone w stodole Bronisława Śleszyńskiego.’, pozostałych oskarżonych uniewinniono. Spośród tych dwunastu, w procesach odwoławczych uniewinniono jeszcze dwie osoby, czyli łącznie stalinowska i żydokomunistyczna sprawiedliwość wymierzyła wysokie kary dziesięciu oskarżonym.\nZauważyć trzeba, że oskarżenia i kary uniknął właściwy winny i wspólnik Niemców, kolaborant Marian Karolak, który z Jedwabnem wspólnego miał tylko tyle, że zaraz po zajęciu przez Niemców Jedwabnego został przywieziony ze Śląska i mianowany niemieckim burmistrzem, skupiając podobnych mu ludzi w podlegającym administracji niemieckiej Zarządzie Miasta. To przede wszystkim on i jego ludzie poszli na pełną współpracę z Niemcami, będąc głównymi wykonawcami niemieckiego planu zagłady jedwabińskich Żydów. Zbrodniarz, kolaborant, nie został odnaleziony, w 1949 r. twierdziło się, że zmarł, choć jak sugeruje J.T. Gross, przeżył.\nSkazanymi zaś zostali:\n– drugi współpracujący z Niemcami w dokonywaniu zbrodni (jak określono to w wyroku: ‚którego działanie uznać należało za pozbawione cech przymusu’, (a jest to jedyna osoba, której postawiono w oskarżeniach Sądu i na podstawie zeznań udowodniono zarzut dobrowolnego, sprawczego udziału w zbrodni), folksdojcz ze Śląska  Karol Bardoń (urodził się pod Cieszynem) , skazany przez Sąd na karę śmierci, której zresztą nie wykonano, w związku z bierutowskim aktem łaski zmieniającym karę śmieci na 15 lat więzienia. W aktach sprawy znajdują się cytowane w uzasadnieniu wyroku zeznania: ‚W dniu krytycznym był zaopatrzony w karabin na zbiórce (św. Józef Grądowski).’ ‚Bardoń tegoż dnia zajęty był cały czas (św. Sokołowska).’ ‚Bardoń zażądał od Niebrzydowskiego [nafty?] do podpalenia stodoły Śleszyńskiego, i takową otrzymał, a więc użył do podpalenia stodoły.’\nZa winnych tego, że ‚na rozkaz Niemców wzięli udział w morderstwie około 700 osób narodowości żydowskiej przez doprowadzenie do stodoły, którą podpalono’ Sąd uznał 4 osoby:\n Jerzego Laudańskiego pracownika posterunku niemieckiej żandarmerii w Jedwabnem (uwaga redakcji: „praca” na posterunku sprowadzała się w przypadku J. Laudańskiego do … czyszczenia butów żandarmów – o czym sam J. Laudański, wówczas pomocnik szewca, mówi w wywiadzie, którego obejrzenie gorąco polecamy)? a więc będącego na służbie niemieckiej (na rozprawie nie przyznał się do winy, ‚na rynek przyszedł razem z Kalinowskim’, ‚O Laudańskim mówią [Żydzi]Eliasz Grądowski, Abram Boruszczak i Szmul Wasersztejn’ oskarżając go o mord, Sąd uznał ich za niewiarygodnych, J. Laudański: ‚Zeznanie podpisałem pod presją, bo mnie bito i katowano, ale w rzeczywistości tak nie było; to, co powiedziałem było wymuszone, bo powiedziano mi: ‚), i skazał na 15 lat pozbawienia wolności, oraz:\n Zygmunta Laudańskiego, jego brata (na rozprawie nie przyznał się do winy, ‚św. Borawska i Chrzanowska mówią, iż oskarżonego ściągali Niemcy na rynek, a później stamtąd uciekł’, ‚uciekł w trakcie pędzenia Żydów do stodoły’, Z. Laudański: ‚Żyluka nie widziałem na rynku, a zeznawałem na niego pod presją‚) (p.e.1984: Szczegółowy opis sprawy Z. Laudańskiego pozwala zorientować się, jak całe postępowanie i proces miały się do sprawiedliwości i uczciwości.),\n Bolesława Ramotowskiego (przyznał się, że pilnował Żydów na rynku i do pędzenia Żydów do stodoły Śleszyńskiego, ‚Św. Grądzka i Jarnutowska mówią, że oskarżony zostały na rynek zabrany przez Niemców’, B. Ramotowski: ‚Na zeznaniach zmuszony byłem mówić i na inne osoby, bo byłem bardzo bity‚ ), i\n Władysława Miciurę pracownika posterunku niemieckiej żandarmerii w Jedwabnem (na rozprawie nie przyznał się do winy, ‚w pierwszej linii podlegał werbunkowi do akcji przeciwko Żydom’, W. Miciura: ‚Na zeznaniach mówiłem to, co chcieli, bo nie chciałem, żeby mi zdrowie odebrali’), i wymierzył wszystkim karę po 12 lat więzienia.\nZa winnych tego, że ‚idąc na rękę Niemcom na rozkaz ujęli pierwsze co do rangi trzy osoby narodowości żydowskiej i doprowadzili na miejsce zbiórki’ Sąd uznał:\n Stanisława Zejera (‚na rozprawie wyjaśnił, że gestapowiec kazał mu prowadzić 2-ch Żydów, których on początkowo wziął, ale w drodze puścił’, dodając w przesłuchaniach ‚a potem uciekłem do domu’, św. Marian Rutkowski: ‚Wiem, że Zejer był podczas śledztwa bity i maltretowany’) i\n Czesława Lipińskiego (podczas rozprawy zaprzeczył udziału w przestępstwie, ‚Jego świadkowie jak Rybicka, Lipińska /?/, Dolewski zeznali, iż oskarżony zabrany był przymusowo, a potem uciekł’, Natalia Rybicka: ‚Józefa Sielawę oraz oskarżonego Czesława Lipińskiego zabrał z domów niemiecki żandarm.’, widziała to św. Alina Żukowska, Cz. Lipiński:.’Na zeznaniach mówiłem tak, jak ode mnie żądli, bo byłem bardzo bity.‚), skazując ich na 10 lat pozbawienia wolności.\nZa winnych tego, że ‚działali na rozkaz na szkodę osób cywilnych narodowości żydowskiej przez pilnowanie ich na miejscu zbiórki’ Sąd uznał 5 osób:\n Władysława Dąbrowskiego (na rozprawie nie przyznał się do winy, ‚Oskarżony zeznał, że nie chciał iść i Niemcy przez uderzenie w twarz zmusili go do pójścia.’, ‚ z nakazu niemieckiego, popartego zastosowaniem przymusu fizycznego /uderzenie pistoletem po głowie i dłonią w twarz, od ciosu stracił ząb/ udał się na rynek, aby pilnować ludność żydowską’, w śledztwie ‚przyznał się do pilnowania Żydów przez dwie godziny’, ‚treść zeznań złożonych w czasie postępowania przygotowawczego została na nim wymuszona biciem.’, znamienna jest tu uwaga Sądu, ‚że w pierwszym stadium postępowania Niemców, polegającym na dokonaniu zbiórki Żydów – mógł oskarżony nie przewidzieć dalszych wypadków, jakimi były spalenie i rozstrzeliwanie Żydów na cmentarzu.’),\n Feliksa Tarnackiego (oskarżony przyznał się na rozprawie do pilnowania Żydów na rynku przez 15 minut – skąd następnie uciekł., ‚Świadkowie odwodowi Walczyński, Wacław Krystowczyk i Przestrzelski zeznali, iż oskarżony w czasie krytycznym wyjechał rowerem z Jedwabnego.’, w późniejszym procesie uniewinniony)\n Romana Górskiego (oskarżony przyznał się na rozprawie do pilnowania Żydów na rynku przez 15 minut, ‚Świadkowie [?]ska, Borawska, Mroczkowska zeznały, że Niemcy zabrali oskarżonego na rynek przemocą.’, R. Górski: ‚Na zeznaniach byłem bardzo bity i tak mówiłem pod wpływem bólu‚),\n Antoniego Niebrzydowskiego (na rozprawie wyparł się udziału w przestępstwie – przyznał jedynie, że jako magazynier nafty z czasów sowieckich – wydał Bardoniowi na żądanie naftę w ilości 8 litrów.) i\n Józefa Żyluka (na rozprawie do winy się nie przyznał i wyjaśnił, że wziął z młyna Żyda, którego następnie wypuścił w drodze. W czasie śledztwa zeznał, ‚że Żyda puścił na szosie, skąd on sam poszedł na rynek.’, i że ‚po tym udał się do domu i widział jak prowadzili Żydów do stodoły Śleszyńskiego.’, uzupełnia to zapis: ‚W dochodzeniu nie mówił oskarżony, iżby chodziło tu o Zdrojewicza; tą ostatnią okoliczność zeznali świadkowie odwodowi: Brzeczko i Długołęcki.’, w późniejszym procesie uniewinniony), skazując wszystkich na 8 lat więzienia.\nUzasadnienie tego wyroku wskazuje na następujące okoliczności zbrodni: ‚W morderstwie tym wzięli udział Niemcy w liczbie kilkudziesięciu (św. J. Sokołowska) w tym samych gestapowców 68 i miejscowa ludność, która do działania została wciągnięta przemocą. Żydzi zostali zgromadzeni na placu, skąd po wielu ekscesach, jak noszenie pomnika Lenina, odprowadzono ich na cmentarz, gdzie wielu rozstrzelano i do stodoły Śleszyńskiego, gdzie ich podpalono. Miejscowa ludność, a więc w tej liczbie i oskarżeni wzięci byli do udziału pod terrorem, jak to widać ze wszystkich wyjaśnień oskarżonych, gdziekolwiek by były one składane i z zeznań świadków oskarżenia i odwodowych. Przemoc zastosowana przez Niemców do oskarżonych wypływa w niewielkiej ilości w jakiej w tym dniu krytycznym zjawili się w Jedwabnem i z faktu, że Żydów należało wyciągać z mieszkań na plac zbiórki, czego sami Niemcy nie mogli dokonać ze względu na stosunkowo małą ich ilość.’ Uzasadnienie to jest jednoznacznym i wyraźnym przyznaniem, że Niemcy sterroryzowali Polaków i zmusili do udziału w zaplanowanej przez nich zbrodni. W kategoriach prawnych orzeczenie ich winy i skazanie na wieloletnie pozbawienie wolności jest niedopuszczalne, całkowicie pozaprawne, a tak właśnie Sąd ten zawyrokował.\nFakty wymuszania zeznań Sąd skwitował stwierdzeniem: ‚Niektórzy z oskarżonych na swoje usprawiedliwienie podawali, że byli bici w Urzędzie Bezp. i dlatego zeznania składali pod presją. Ponieważ wielu oskarżonych badanych było równocześnie w Prokuraturze i zeznania tutaj złożone pokrywają się z zeznaniami w U.B., przeto zarzut składania przez oskarżonych zeznań pod presją – należy odrzucić, a to co zeznali w U.B. i Prokuraturze za prawdę uznać.’ A to znów naruszenie fundamentalnych zasad prawnych, nakazujących, by w niepewności (a tu niemal wszystkie oświadczenia skazanych fakt wymuszania zeznań potwierdzały) rozstrzygać na korzyść oskarżonego.\nSąd wyłączył ze sprawy pozasądowe oświadczenie Szmula Wasersztajna, określił niewiarygodnymi zeznania św. Henryka Krystowczyka (agenta NKWD, który uciekł wcześnie z Jedwabnego, w obawie przed represjami, i świadkiem zdarzeń nie był), zeznający Żydzi Eliasz Grądkowski (deportowany wówczas wgłąb Rosji) i Boruszczak (nie był mieszkańcem Jedwabnego) świadkami zbrodni również nie byli, więc ich informacje ‚z powyższych względów [należy] traktować jako dowód uzupełniający, przyjmując iż świadkowie ci posiadali jedynie informacje o oskarżonych osobach.’ Jak wiadomo Jan Tomasz Gross swój skandaliczny paszkwil ‚Sąsiedzi’ oparł niemal całkowicie na informacjach pochodzących z tych właśnie źródeł. Zaznaczyć tu trzeba, że ci wszyscy, w czasie mordu w Jedwabnem nieobecni, złożyli najbardziej szkalujące Polaków ‚informacje’, oświadczenia i ‚zeznania’.\nSąd operując liczbami, dotyczącymi Żydów, ofiar zbrodni, w kilku miejscach przytaczał sprzeczne dane, nie poparte jakimikolwiek dowodami, podając je przede wszystkim na podstawie żydowskich materiałów propagandowych oczerniających Polaków, wielokrotnie wyolbrzymiających rozmiary zbrodni, w których liczbę ofiar podawało się od 1200, do nawet kilku tysięcy, co pewnie wymagałoby zbudowania specjalnie dla nich największej w świecie stodoły.\nW śledztwie badano sprawy dotyczące kilkudziesięciu (przynajmniej 90) Polaków podejrzanych (nie mylić z oskarżonymi i uznanymi za winnych) o udział w zbrodni, ostatecznie stawiając zarzuty wobec 22 osób, z czego dwunastu uznał za winnych, w tym jednego folksdojcza, ‚którego działanie uznać należało za pozbawione cech przymusu’. Wiadomo dzisiaj, że o podobne jak tych jedenastu (a po późniejszych 2 uniewinnieniach tylko dziewięciu) ‚przestępstwo’ można byłoby jeszcze podejrzewać przynajmniej dwadzieścia innych osób narodowości polskiej (liczbę ogólną osób narodowości polskiej uczestniczących w tej zbrodni o nieustalonym przez Sąd stopniu odpowiedzialności ocenia się na 20 do 30), a mniejsza liczba oskarżonych była wynikiem niezidentyfikowania wielu podejrzanych (duża ich część nie była ‚sąsiadami’, mieszkańcami Jedwabnego, np. chłopi z okolicznych miejscowości), ich nieuchwytności (np. Józef Sobuta [zastępca, czy sekretarz burmistrza Karolaka, ale jak twierdził później w magistracie ‚wykonywał tylko prace dorywcze’, w późniejszym śledztwie św. Julian Sokołowski zeznał: ‚Sobuta w tym czasie pomagał niemieckim żandarmom w spędzaniu Żydów na rynek’, ‚koło stodoły byli tylko przeważnie sami Polacy, którymi dowodził ob. Sobuta’, św. Józef Grądowski: ‚ przy stodole obecny był cały zarząd magistratu’, w 1953 r. a potem w 1954 r. Sąd w Białymstoku nie uznał zarzutów stawianych konkretnie Józefowi Sobucie i go uniewinnił] przebywał w szpitalu psychiatrycznym), nie ujęto wspomnianego Mariana Karolaka oraz Czesława Laceicza, Jerzego Tarnackiego [w czasie wojny i mordu służył w jedwabińskiej żandarmerii niemieckiej, ukrywał się do 1952 r., późniejszy informator UB ‚Ujawniony’], Juliusza Szmidta, Józefa Wasilewskiego, Jerzego Niebrzydowskiego, Michała Trzaski, Wacława i Mieczysława Borowiuków), bądź zgon (nie żyli już:. Stanisław Sokołowski, Eugeniusz Kalinowski, Józef Kobrzyniecki, Bolesław Rogalski, Władysław Modzelewski i Bronisław Śleszyński).\nPrzeprowadzone w latach 1948-1949 postępowanie w ewidentny sposób wskazuje na to, że jego celem było uzasadnienie tego, iż to Polacy byli sprawcami zbrodni w Jedwabnem, bez względu na wymowę faktów. Widać wyraźnie, że nie podjęto skutecznych starań, by wyjaśnić sprawstwo niemieckie, znaleźć i ustalić odpowiedzialnych po tej stronie, mimo iż niezaprzeczalnym faktem jest, że była to zbrodnia dokonana przez Niemców na polskich obywatelach narodowości żydowskiej,nie zapominając o kilku Polakach, którzy spaleni zostali również w stodole Śleszyńskiego. Polacy uznani ‚na siłę’ winnymi zbrodni, zostali skazani. Spośród kilkudziesięciu przynajmniej Niemców, którzy zaplanowali, zorganizowali i zrealizowali ten bestialski mord, do dzisiejszego dnia nie został oskarżony i skazany żaden z tych Niemców.\nJeśli w kontekście faktów związanych z przebiegiem oraz wynikami śledztwa i procesu łomżyńskiego jakiś ‚Polak’ identyfikuje się z ‚Polakami’ odpowiedzialnymi za niewymuszone, bądź wynikającej ze służby Niemcom podległości sprawstwo zbrodni, tj. folksdojczami (np. Karol Boroń), funkcjonariuszami i pracownikami niemieckiej żandarmerii (np. Jerzy Tarnacki, Jerzy Laudański, Władysław Miciura), czy, będącymi na usługach niemieckich kolaborantami (niemiecki Zarząd Miasta z głównym współwinnym, współorganizatorem mordu, burmistrzem Marianem Karolakiem i jego pomocnikami, np. Józefem Sobutą), to nie ja! Ja raczej opowiadam się za prawdziwymi Polakami, którzy mieli to nieszczęście, że zostali przez Niemców i ich pomocników sterroryzowani, wyposażeni w kije i pałki oraz zmuszeni do dozorowania i konwojowania Żydów. A najbardziej za tymi, którzy w tych tragicznych chwilach znaleźli okoliczności i sposoby, aby uchronić od śmierci kilka istnień ludzkich, czego przykłady są udokumentowane. Dlatego Panie Redaktorze Miecugow, jeśli mogę coś poradzić, niech pan bije się w piersi raczej za Niemców i ich pomocników, niż za Polaków.\n‚Sprawców’ osądzono i ukarano. Od 1949 do 2000 roku właściwie nie zrobiono większych postępów w rozpoznawaniu okoliczności mordu w Jedwabnem. Impulsem do podjęcia takich działań niewątpliwie były prowokacyjne kłamstwa i oszczerstwa J.T. Grossa. IPN wdrożył więc dochodzenie, którego kierownictwo powierzył prokuratorowi Ignatiewowi.\nJak UB katowało świadków podczas dochodzenia w sprawie Jedwabnego i jak wyglądał proces w Łomży – sprawa Z. Laudańskiego.\n(fragment tekstu Wiesława Wielopolskiego, W Jedwabnem Laudańskiego gnali gestapowcy, Tygodnik Głos NR 27 (884) 7 lipca 2001 za Wiadomości Piskie)\n(…)Wkrótce do Jedwabnego zjechało UB. Nabrali ludzi na samochody i zawieźli do Łomży. Tam tak zaczęli ich tłuc, że podpisywali co tylko bijący chcieli. (Podkr. moje – WK.) Sielawina i Kalinowska, które nie umiały pisać ani czytać, „podpisywały” krzyżykami wszystkie protokoły, które im podsuwano. Niebrzydowskiego, który za pierwszych Sowietów pracował w MTS, zaczęli tłuc w pięty, żeby podpisał, że widział Laudańskich przy pędzeniu i paleniu Żydów w stodole. Chłop nie wytrzymał i podpisał. Przez długi czas nie mógł chodzić.\nW łapach UB\nWreszcie przyszedł czas i na Zygmunta. Przesłuchania odbywały się według schematu: zaciemniony pokój, śledczy za biurkiem i ciągle te same pytania – kogo widział przy mordowaniu Żydów?\nPróbował uczciwie wyjaśniać, że przy tym nie był i nikogo nie mógł widzieć. Wtedy śledczy naciskał przycisk na biurku, gasło światło, a z sąsiedniego pomieszczenia wpadało trzech rosłych ubowców. Jedno uderzenie wystarczało, by leżał na podłodze. Leżącego kopali, gdzie popadło: po głowie, brzuchu, nerkach – nie wybierali. Gdy starał się osłaniać głowę – dostawał w genitalia, gdy chronił przyrodzenie – kopali w głowę, gdy mdlał – cucili wodą i znów bili. Po takiej „obróbce” mówił właściwie wszystko co chcieli. Starał się jednak podawać nazwiska tych, którzy byli poza zasięgiem UB albo nie żyli. (Podkr. moje – WK.)\nNa początek wymienił Karolaka, niemieckiego burmistrza w Jedwabnem – wyśmieli go. Podał nazwisko Kalinowskiego i Kurzeniowskiego, bo doszły go słuchy, że nie żyją. Zmusili go do wymienienia nazwiska Mariana Żyluka, jednak później został on przed sądem uniewinniony (okazało się, że gdy Niemcy mordowali Żydów, siedział w areszcie na posterunku żandarmerii w Jedwabnem).\nPrzy podpisywaniu protokołu śledczy dopisał, że w czasie przesłuchania nie stosowano przymusu fizycznego. Laudański gwałtownie zaprotestował. Śledczy nie ponaglał. Znów nacisnął przycisk na biurku, znów zgasło światło i wpadało trzech ubeckich opryszków. Cios w głowę, podłoga, kopy ubeckimi butami, ból, utrata świadomości. Nie chciał umierać w katuszach, jakie zadawali mu żydowscy oficerowie UB. (Podkr. moje – WK.) Liczył, że przed niezawisłym sądem dojdzie prawdy i sprawiedliwości.\nSędziemu poskarżył się już w pierwszym dniu procesu. Opowiedział jak go bito, jak wymuszano zeznania i dyktowano co ma powiedzieć. (Podkr. moje – WK.)\n„Niezawisły” sąd ze zrozumieniem wysłuchał podsądnego, po czym zwracając się bezpośrednio do Zygmunta sędzia zapytał, czy dysponuje on… zaświadczeniem lekarskim potwierdzającym doznane urazy.\nTakiego chwytu Laudański nie przewidział.\nW czasie procesu nie zeznawał żaden obiektywny świadek. O tym, że pani Marianna Supraska zeznała w śledztwie, że Laudańskiego gestapowcy gnali razem z Żydami, dowiedział się z publikacji profesora Tomasza Strzembosza w „Rzeczpospolitej” z 31 marca 2001 roku.\nNa sali sądowej ze zdumieniem oglądał zeznających. Henryk Krystowczyk, jeden ze wspomnianych czterech braci, zeznał że na czas pogromu wrócił akurat z Wołkowyska i ukrywając się u swego stryjecznego brata Wacława przy ulicy Przestrzelskiej, widział przez dziurę w dachu, jak Zygmunt wraz ze swym ojcem Czesławem Laudańskim pędzili Żydów „piaszczystym gościńcem” do stodoły Śleszyńskiego. W dokładnym rozpoznaniu Laudańskich nie przeszkadzała mu ani dwustumetrowa odległość, ani rosnące na tej przestrzeni drzewa i zarośla, które – jak to w lipcu bywa – pokryte były obfitym listowiem. Jak rozpoznał Czesława Laudańskiego, ojca Zygmunta, który w tym czasie z niedowładem nóg leżał w łóżku? Pozostało to jego tajemnicą… jak również sądu, który tym bredniom dał wiarę.\nZaprzeczenia na nic się nie zdały. Sensownych wyjaśnień, jak chociażby Wacława Krystowczyka, stryjecznego brata świadka i jednocześnie właściciela domu, z którego jakoby wspólnie mieli widzieć Laudańskich, sąd nie brał pod uwagę. Wacław zdecydowanie zaprzeczył obecności Henryka w swoim domu, jak również wykluczył możliwość ukrywania się tam brata bez wiedzy gospodarza. Dementował tym samym kłamstwo o wspólnej obserwacji przez dziurę w dachu.\nHaniebny list prezydenta odczytany w Jedwabnem\n70. rocznicę mordu w Jedwabnem\nŁączę się w zadumie i modlitwie ze wszystkimi zgromadzonymi podczas uroczystości odbywających się w siedemdziesiątą rocznicę mordu w Jedwabnem.\nW tym właśnie miejscu, 10 lipca 1941 roku, żydowscy mieszkańcy Jedwabnego i okolicznych miejscowości zostali w okrutny sposób pozbawieni życia. Zginęli mężczyźni, kobiety i dzieci, starzy i młodzi. Ocaleli tylko nieliczni, którym w porę udało się zbiec. Zginęli – spaleni żywcem – niemal wszyscy żydowscy obywatele Jedwabnego. Ich krzyk trwogi, dobywający się z płonącej stodoły, mimo upływu dziesięcioleci nie milknie.\nChociaż sprawcy tej zbrodni zostali zaraz po wojnie osądzeni, dopiero dziesięć lat temu pełen obraz tej tragedii dotarł do świadomości i sumień milionów Polaków.Wielu ludziom trudno było uwierzyć, że ten odrażający mord został popełniony polskimi rękami. Potwierdzają to jednak badania i publikacje historyków, jak również śledztwo przeprowadzone przez Instytut Pamięci Narodowej.\nZbrodnia ta wydarzyła się w nieludzkich czasach II wojny światowej, gdy nie było tutaj państwa polskiego, zniszczonego agresją dwóch totalitaryzmów we wrześniu 1939 roku. Wojna, straszliwa II wojna światowa, podczas której także Polacy byli bezwzględnie wyniszczani i prześladowani, wyjaśnia okoliczności tej zbrodni, ale jej w żadnym stopniu nie usprawiedliwia.\nDlatego, właśnie jako Polak i Prezydent Rzeczypospolitej, z uznaniem wspominam postawę mojego poprzednika, Prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, który przemawiając przed dziesięciu laty tu w Jedwabnem, znalazł w sobie wystarczająco dużo siły, by w imieniu swoim oraz – jak się wyraził – tych Polaków „których sumienie jest poruszone tamtą zbrodnią”, przeprosić za ten mord. Nazwał on wówczas sprawców tej zbrodni po imieniu: określił ich jako „winnych wobec Rzeczypospolitej, wobec jej wielkiej historii i wspaniałych tradycji”.\nTak, ci ludzie sprzeniewierzyli się Rzeczypospolitej. Podnieśli rękę na swoich żydowskich współobywateli. W tej stodole w Jedwabnem sprawcy tych zdarzeń, sami tego nie rozumiejąc, podpalili także wielowiekowe ideały Rzeczypospolitej, dumną tradycję kraju, który nazywano kiedyś w Europie państwem bez stosów.\nMieszkańcy Jedwabnego, obywatele polscy narodowości żydowskiej spłonęli w tej stodole zapędzeni do niej przez swych polskich sąsiadów. Zginęli – za przyzwoleniem okupanta – bo byli Żydami. (ten fragment jest wyjątkowo haniebny i oszczerczy – p.e.1984)\nOdczuwamy do dziś ból i wstyd z powodu tego co się wtedy stało.\nZ szacunkiem i wdzięcznością myślimy równocześnie o tych Polkach i Polakach, którzy w tym straszliwym piekle wojny i zniszczenia nieśli pomoc Żydom. Również tu, na Podlasiu. Ci ludzie nie dali się sterroryzować karą śmierci wymierzaną przez Niemców za pomoc okazywaną żydowskim współobywatelom. Ratowali ich udzielając im pomocy i schronienia. Wielu, niekiedy całe rodziny, zapłaciły za to najwyższą cenę.\nJedwabne to nie tylko nazwa symbolizująca dramatyczne wydarzenia z czasów II wojny światowej. To także ważny znak w zbiorowej świadomości i pamięci Polaków. Naród ofiar musiał uznać tę niełatwą prawdę, że bywał także sprawcą. Długo trwało, zanim zrozumieliśmy, że przyznanie się do tej winy nie przekreśla polskiej martyrologii i polskiego bohaterstwa w walce z niemieckim i sowieckim okupantem. Że nie oznacza relatywizacji win i wywrócenia proporcji w ocenie historycznych zasług i grzechów.\nUrząd Prezydenta Rzeczypospolitej od początku wspierał ten trudny proces. Chylę czoła przed wysiłkiem, jaki dla oczyszczenia historycznej pamięci i przywrócenia dobrych relacji między Polakami i Żydami podjęli wszyscy moi poprzednicy. Przywrócili oni stosunkom polsko – żydowskim wymiar, jaki powinny mieć relacje między narodami zamieszkującymi tę samą ziemię.\nDziś w siedemdziesiątą rocznicę mordu w Jedwabnem nie sposób jednak nie myśleć przede wszystkim o samotności, przerażeniu i cierpieniu jego ofiar. Opłakujemy je również teraz, po siedemdziesięciu latach. Chcemy – wraz z dzisiejszymi mieszkańcami Jedwabnego – do końca zrozumieć wymowę tego, co się wtedy stało, oraz uświadomić sobie to, co dziś musi zostać w nas ocalone jako pamięć, przestroga, zobowiązanie.\nWtedy nie było tu Rzeczypospolitej. Ale dziś ona jest. Jest i słyszy skargę, niegasnący krzyk swoich żydowskich obywateli. Dziś – w Jej imieniu – oddaję cześć ich cierpieniom. I raz jeszcze proszę ich o przebaczenie.\nPoszukiwany Hermann Schaper\nMarszrutę morderców z SS latem 1941 roku można zrekonstruować: w końcu czerwca Wizna, 5 lipca Wąsosz, 7 lipca Radziłów, 10 lipca Jedwabne, w sierpniu (bez dokładnej daty) Łomża, około 22 sierpnia Tykocin, 4 września Rutki\nNazwisko poszukiwanego: Hermann Schaper. Ostatnie miejsce zamieszkania: nieznane. Być może Lüneburg lub Lüdenscheid w Niemczech. W każdym razie coś na Lü… Tak twierdzi świadek, który rozmawiał z nim w roku 1979. Jednak 22 lata temu gubią się ślady tego człowieka. Kto może znać jego dalsze losy?\nPrzypuszczalnie nie żyje. Już wtedy bowiem był przewlekle chory, cierpiał na prostatę. A może jednak żyje. Pacjenci chorzy na prostatę dożywają niekiedy sędziwego wieku. Gdyby jeszcze żył, to niedawno, 12 sierpnia, obchodziłby swoje dziewięćdziesiąte urodziny. Miejsce urodzenia: Strasburg w Alzacji, w roku 1911 należący do Rzeszy Niemieckiej, od roku 1919 do Republiki Francuskiej.\nEtat Civil de Strassbourg, który w zasadzie powinien aż do śmierci prowadzić rejestr osobowy wszystkich urodzonych w mieście, nie odnotował jego zgonu. Wszelako zdarza się, że niemieckie urzędy stanu cywilnego nie wysyłają do miejsca urodzenia kopii aktu zgonu niemieckich Alzatczyków urodzonych przed pierwszą wojną światową, mimo że przepisy tego wymagają. Urzędy stanu cywilnego w Lüneburgu koło Hamburga i Lüdenscheid na obrzeżach Zagłębia Ruhry również nie potrafią pomóc. W spisie abonentów niemieckiej telekomunikacji figuruje 34 Hermannów Schaperów. W 31 wypadkach pomyłka, w trzech pozostałych od tygodni nikt nie podnosi słuchawki. Natomiast pod nazwiskiem Schaper niemiecka książka telefoniczna wymienia 3421 abonentów, kilku z nich może być spokrewnionych z poszukiwanym.\nSchaperem interesuje się obecnie kilku polskich historyków z Instytutu Pamięci Narodowej. Może wkrótce zainteresuje się nim też prokuratura, gdy otrzyma raport historyków badających archiwa w celu wyjaśnienia zbrodni wojennych popełnionych we wschodniej Polsce. Jeden z nich natrafił na akta Hauptsturmführera Schapera. Dotychczasowe materiały archiwalne, które obejmują zarówno dokumenty urzędowe, jak i zeznania świadków wskazują, że Schaper prawdopodobnie kierował „akcją likwidacji Żydów” w Jedwabnem.\n10 lipca 1941 roku był gorącym letnim dniem. Na rynku naprzeciwko pobielanego kościoła z dwoma wieżami zatrzymało się kilka samochodów osobowych, z których, jak zeznali potem świadkowie, wysiadło od ośmiu do dwunastu mężczyzn. Kilku nosiło mundury, inni byli po cywilnemu. Rozmawiali po niemiecku. Jednym z nich był najprawdopodobniej Schaper.\nOpinie na temat tego, co się dokładnie stało w Jedwabnem od przybycia Niemców do zachodu słońca, gdy dym i swąd palonych ciał zaległby nad miasteczkiem, są różne. Dokładnie 22 lata później polskie władze umieściły pamiątkową tablicę przy drodze, przy której stała spalona stodoła: „Miejsce kaźni ludności żydowskiej. Gestapo i żandarmeria hitlerowska spaliły żywcem 1600 osób”. Tablicę tę usunięto wiosną 2001 roku.\nNIEMIECKIE WYDANIE „SĄSIADÓW”\nAdam Michnik: Gross jak Jaspers i Mickiewicz\nWe wstępie Jan T. Gross pisze, że nie poczynił żadnych zmian w stosunku do oryginalnego wydania polskiego: „Nie ma nic, co chciałbym dodać do wypowiedzi wydania oryginalnego”. Uważa, że po starannym zbadaniu sprawy przez historyków i dziennikarzy nie musi nic zmieniać. Niemiecki czytelnik nie dowiaduje się więc od Grossa, że straszna liczba 1600 ofiar jest wielokrotnie za wysoka, nie dowiaduje się niczego o ekshumacji, o znalezieniu łusek z niemieckich karabinów i niemieckiego pistoletu oficerskiego. Niemiecki czytelnik nie dowiaduje się także o badaniach IPN w niemieckim Centrum Dokumentacji Zbrodni Nazistowskich w Ludwigsburgu.\nEksperci z Ludwigsburga już przed 40 laty odkryli, że Einsatzkomando SS pod dowództwem hauptsturmführera Hermanna Schapera od końca czerwca do początku września 1941 r. przeprowadziło w przynajmniej sześciu miejscowościach w okręgu Łomża „akcję likwidacji Żydów”. Przed czytelnikiem ukrywa się też, że izraelskie urzędy, niezależnie od niemieckich, również zrekonstruowały drogę morderców z SS.\nKsiążkę opatrzył przedmową Adam Michnik. Pisze w niej o Grossie tak: „Jego odwaga stawia go w jednym szeregu z Karlem Jaspersem, Thomasem Mannem, Günterem Grassem i Hannah Arendt. Wpisuje się on w długi szereg znakomitych polskich intelektualistów, sięgający od Mickiewicza i Słowackiego do Gombrowicza i Miłosza, którzy odsłaniają zakłamanie i powierzchowność panujące w obszernych częściach polskiej kultury narodowej”. T.U.\nJan T. Gross, amerykański socjolog pochodzący z Warszawy, uważa, że wie, co się wtedy wydarzyło. We wstępie do niemieckiego wydania swojej książki „Sąsiedzi”, która teraz ukazała się w Niemczech, pisze: „W tym dniu w lipcu 1941 jedna połowa ludności zamordowała drugą połowę, około 1600 mężczyzn, kobiet, dzieci”.\nGross pisze dalej: „Udział Niemców 10 lipca 1941 ograniczył się przede wszystkim do robienia zdjęć i filmowania przebiegu wydarzeń”.\nPrzedtem mieli oni jednak zezwolić radzie miejskiej Jedwabnego na „zrobienie porządku” z Żydami. Gross odwołuje się do zeznań ocalałych, na których opierała się polska prokuratura w roku 1949 w czasie procesu przeciwko dwudziestu mieszkańcom Jedwabnego z powodu „współudziału w morderstwie”. W oczach sądu głównymi sprawcami byli niemieccy okupanci. Gross odrzucił tę tezę. Instytut Pamięci Narodowej chciał jednak mieć pewność i dlatego wysłał swojego eksperta do Centrum Dokumentacji Zbrodni Nazistowskich w Ludwigsburgu koło Stuttgartu. Ponieważ Gross wyszedł od tezy, że Niemcy podczas zbrodni w Jedwabnem byli jedynie widzami, dlatego w ogóle nie szukał w Ludwigsburgu. A znalazłby tam bardzo szybko.\nCo ustalił radca Opitz\nW Ludwigsburgu przed prawie czterdziestu laty radca Sądu Okręgowego Opitz, którego imię nie jest znane, zajmował się sprawą „eksterminacji Żydów” w okręgu Łomża (akta nr 5 AR-Z 13/62). Opitz oparł się przy tym przede wszystkim na wypowiedziach członków SS, którzy byli przesłuchiwani dwadzieścia lat po wydarzeniu, oraz na wypowiedziach ocalałych Żydów, którzy najczęściej mieszkali wtedy w Izraelu. Nie miał do dyspozycji akt polskich, nie było bowiem wtedy stosunków dyplomatycznych między RFN (czy jak się wtedy jeszcze mówiło NRF) a PRL, nie mówiąc o współpracy organów sprawiedliwości.\nOpitz ustalił, że w tym okręgu „akcję przeciwko Żydom” przeprowadziło Einsatzkomando SS Zichenau-Schröttersburg. Zichenau nazywali niemieccy okupanci miasto Ciechanów, Schröttersburg natomiast to Płock. Komando SS otrzymało rozkaz zapełnienia „próżni bezpieczeństwa policyjnego” w obszarze Łomży i przeprowadzenia „czystki”, jak to się mówiło w nazistowskim języku. Chodziło o wymordowanie żydowskiej ludności. Marszruta morderców z SS latem 1941 roku daje się dobrze zrekonstruować zarówno na podstawie niemieckich dokumentów, jak też dzięki zeznaniom świadków: w końcu czerwca Wizna, 5 lipca Wąsosz, 7 lipca Radziłów, 10 lipca Jedwabne, w sierpniu (bez dokładnej daty) Łomża, około 22 sierpnia Tykocin, 4 września Rutki. Ponadto wymienione są „akcje Żydowskie” w Zambrowie i Borkowie.\nEinsatzkomando postępowało według tego samego schematu jak w wielu innych miejscowościach w obszarze od Morza Bałtyckiego aż po Morze Czarne, na dzisiejszej Litwie, Białorusi, Ukrainie, w Mołdawii rekrutowało przede wszystkim z miejscowych „dołów” młodych mężczyzn, którym obiecywało łupy i bezkarność. Wykorzystywało przy tym tradycyjny antysemityzm w tych krajach. Rząd i Kościół w Polsce przed drugą wojną podżegały nastroje antysemickie, które umocniła jeszcze okupacja sowiecka od września 1939 do czerwca 1941, bo w oczach wielu Polaków część Żydów sympatyzowała albo nawet kolaborowała z okupantem.\nDowództwo nazistowskie dobrze znało te nastroje. Reinhard Heydrich, jeden z dowódców SS, napisał w swoim rozkazie z 1 lipca 1941: „Polacy zamieszkali na tych terenach okażą się na podstawie swoich doświadczeń antykomunistyczni, a także antyżydowscy”. Zalecił wykorzystanie odpowiednio nastawionych Polaków jako „element inicjujący do pogromów”.\nTego rozkazu trzymał się także dowódca Einsatzkomando Zichenau-Schröttersburg, były komisarz kryminalny Schaper. Według świadków osobiście kierował „akcjami żydowskimi” co najmniej w odległym od Jedwabnego o 15 kilometrów Radziłowie oraz w oddalonym o 30 kilometrów Tykocinie. Tego wszystkiego dowiedział się radca sądowy Opitz od władz izraelskich. Otrzymał bowiem z Tel Awiwu raport (sygn. P. Ain. – 0189) biura śledczego do ścigania zbrodni nazistowskich przy sztabie policji izraelskiej, sporządzony w języku niemieckim 23 stycznia 1963 roku przez referenta śledczego N. Derschowitza.\nIzraelskie urzędy odszukały ocalałych z akcji „Einsatzkomando SS” w obu miejscowościach. Chaji Finkelstein z Radziłowa, mieszkającej wtedy w Haifie, pokazano 20 zdjęć nazistowskich funkcjonariuszy. Wskazała na dwa zdjęcia Schapera i powiedziała: „Widziałam go na rynku, jak wydawał rozkazy”. W Radziłowie, tak jak w Jedwabnem, kilkuset Żydów spędzono do stodoły i podpalono. Niemcy użyli przy tym, jak ustalili Izraelczycy, powołanej przez siebie polskiej policji pomocniczej. Również grupa ludności miejscowej brała udział w polowaniu na Żydów. Przy czym polscy współsprawcy, jak obecnie wiadomo, dopuścili się szczególnie szokujących okrucieństw.\nPodczas badania sprawy Tykocina izraelscy urzędnicy przesłuchali pochodzącego stamtąd Izchaka Felera. On również zidentyfikował Schapera na podstawie zdjęć. Żydzi z Tykocina wedle relacji Felera zostali rozstrzelani w pobliskim lesie przez Niemców przywiezionych czterema ciężarówkami. Polscy chłopi musieli wcześniej wykopać wielkie doły. Urzędnikom izraelskim jednak nie udało się wtedy odnaleźć świadków naocznych z Jedwabnego. W izraelskich archiwach, w tym także w Yad Vashem, są dalsze relacje na temat zbrodni popełnionych przez Einsatzkomanda w Polsce wschodniej. Gross z nich nie skorzystał.\nNa podstawie informacji z Tel Awiwu i protokołów z przesłuchań niemieckich funkcjonariuszy Opitz w Ludwigsburgu doszedł do wniosku, że Einsatzkomando Schapera było odpowiedzialne także za masowy mord w Jedwabnem. Wynika to również z planów obszaru operacyjnego, ponieważ esesmani działali przed i po 10 lipca 1941 w sąsiednich miejscowościach.\nPostępowanie zostało umorzone\nOpitz przesłał swój raport do prokuratury w Hamburgu, która w roku 1964 wszczęła dochodzenie przeciwko Schaperowi z powodu mordowania Żydów w okolicach Łomży (akta nr 141 Js 223/64). Schaper mieszkał wtedy w Hamburgu, jako sublokator u Krögera na Strandweg 9, w eleganckiej dzielnicy Blankenese. Bezpośrednio po wojnie zniknął, żył pod fałszywym nazwiskiem Karl Bielinski w różnych miejscowościach. W 1953 roku jednak urzędnicy z Hamburga odkryli, że nazwisko jest fałszywe (akta nr 9 Js 2759/53).\nPodczas przesłuchania przez prokuraturę tego miasta w 1964 roku jako zawód Schaper podał „urzędnik handlowy”. Jednakże zaprzeczył, żeby kiedykolwiek słyszał nazwy miejscowości Radziłów, Rutki, Zambrów, Jedwabne i Wizna. Potem zaplątał się w sprzecznościach: raz mówił, że był kierowcą, innym razem, że załatwiał w Łomży sprawy administracyjne, jeszcze innym razem, że miał ścigać podwójnych agentów. Kierownik niemieckiej administracji cywilnej w Łomży, niejaki hrabia von der Groeben, zeznał natomiast do protokołu, że słyszał, iż Schaper miał tam prowadzić rozstrzeliwanie Żydów.\nPostępowanie zostało umorzone 2 września 1965 z braku dowodów. W uzasadnieniu hamburski starszy prokurator napisał, że co prawda ocaleni z Radziłowa i Tykocina rozpoznali Schapera jako kierującego akcją, jednak, jak pokazuje doświadczenie, przy identyfikacji na podstawie zdjęć możliwe są pomyłki. Dalej niemiecki prokurator stwierdził: „Nawet jeśli Schaper nadzorował gromadzenie Żydów, to jeszcze nie dowodzi, że wiedział, iż zostaną następnie zabici, a cóż dopiero, że on sam w tym zabijaniu jakoś uczestniczył”. Również wypowiedź hrabiego von der Groebena nie stanowiła dowodu. Był to czas, gdy większość niemieckich prokuratorów niezbyt się wysilała, żeby oskarżyć nazistowskich sprawców.\nAle Schaper trafił jeszcze za kratki prawie dziesięć lat później za popełnione w Polsce zbrodnie. W 1974 roku spędził kilka miesięcy w areszcie śledczym, zanim jego adwokatowi udało się załatwić mu zwolnienie. Dalej odpowiadał z wolnej stopy. Sąd był zdania, że nie zachodzi niebezpieczeństwo ucieczki, Schaper prezentował się jako porządny obywatel, który stawiał się punktualnie na wszystkie rozprawy. W tym czasie był już rencistą, przeszedłszy przed ukończeniem 65 roku życia w stan spoczynku z powodów zdrowotnych. Jego dolegliwości prostaty nasiliły się. Musiał, jak przypominają sobie uczestnicy procesu, nosić pieluchę, co było dla niego krępujące. Jednakże starał się na zewnątrz zachować wyprężoną postawę.\nSkazany na sześć lat\nSąd w mieście Giessen w Hesji stwierdził ostatecznie w „procesie gestapo” w roku 1976, że on oraz czterech innych członków komando SS Zichenau- -Schröttersburg winni są „współudziału w mordzie na Polakach i Żydach”. Za głównych winowajców uznano nazistowskich zwierzchników, którzy wydali gardzące człowiekiem ustawy i przepisy. Jednakże oskarżeni musieli przecież rozumieć, że „przepisy prawa karnego dla Polaków” (Polenstrafrecht), jak i represji wobec Żydów stanowiły „moralny upadek” i były bezprawne. Działali oni z nienawiści rasowej, tudzież z „niskich pobudek”.\nSchaper został skazany na sześć lat. Jednak jego adwokat złożył rewizję i były Hauptsturmführer SS pozostał na wolnej stopie, bo nie zachodziło przecież niebezpieczeństwo ucieczki. Adwokat argumentował, że Schaperowi nie można zarzucić nienawiści rasowej, bo twierdzi, że wśród jego przyjaciół miał kilku Żydów. A poza tym, on tylko wykonywał rozkazy. Ta argumentacja pozwoliła Schaperowi i jego adwokatowi wygrać przed Trybunałem Federalnym w Karlsruhe. Najwyżsi sędziowie uznali, że w sprawie Schapera sąd w Giessen nie sprawdził dostatecznie zarzutu „nienawiści rasowej”, i przekazali jego postępowanie do innej izby karnej. Do drugiego procesu jednak nigdy nie doszło, ponieważ stan zdrowia 68-letniego wtedy Schapera pogorszył się na tyle, że na podstawie zaświadczenia lekarskiego nie mógł brać udziału w rozprawie.\nW czasie procesu w Giessen wyszło na jaw, że archiwum gestapo z Zichenau-Schröttersburga dostało się w polskie ręce. Gdy Armia Czerwona latem roku 1944 posuwała się na zachód dużo szybciej niż oczekiwali tego Niemcy, jeden z esesmanów otrzymał zadanie zniszczenia akt. Kazał wszystko załadować na ciężarówkę, którą jednak zapewne w panice porzucił w lesie. Z akt tych cytowali ku wielkiemu zaskoczeniu niemieckich prawników polscy oskarżyciele posiłkowi. Dopiero niedawno okazało się, że akta gestapo leżą przypuszczalnie w Archiwum Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Warszawie. Tylko część została dotychczas przejrzana. Gross nie wiedział najwyraźniej o tym, w każdym razie tam nie szukał.\nDowód, czyli 100 łusek\nJednakże ani dotychczas sprawdzone warszawskie dokumenty, ani akta procesowe z Giessen, ani raporty z Ludwigsburga, ani protokoły z Tel Awiwu nie zawierają jednoznacznego dowodu na to, że niemieccy okupanci przy mordzie Żydów w Jedwabnem odegrali decydującą rolę. Jednak w maju 2001 roku, prawie 60 lat po zbrodni, dowód taki został znaleziony w postaci prawie 100 łusek oraz kilku pocisków z karabinu i pistoletu. Eksperci IPN zbadali mianowicie teren, gdzie stała stodoła, do której spędzone zostały ofiary. Na początku Związek Gmin Żydowskich w Polsce protestował przeciw temu, bo zakłóca to spokój umarłych. Ostatecznie znaleziono kompromis – został wykopany rów przez teren, rabini odmówili w czasie prowadzenia prac modlitwę za zmarłych.\nEksperci odkryli nie tylko szczątki ofiar, lecz znaleźli także amunicję. Skoro tylko mała część grobu została zbadana, eksperci nie wykluczają, że znajduje się tam jeszcze kilkaset dalszych łusek (p.e.1984: Lech Kaczyński uniemożliwił dokończenie badań, na co zwróciła uwagę pani halszka w komentarzu poniżej). Amunicja pochodziła z niemieckich karabinów „Mauser”, rok produkcji 1938, oraz z pistoletu „Walter”, noszonego przez niemieckich oficerów. Nie ma żadnych wskazówek, że strzały zostały oddane w innym dniu niż owego 10 lipca. Co prawda zmieniali się okupanci podczas wojny – najpierw Niemcy, potem Armia Czerwona, znów Niemcy, wreszcie znów czerwonoarmiści, jednak Jedwabne nigdy nie było terenem bezpośrednich działań wojennych.\nTym samym teza, że Niemcy nie brali czynnego udziału w mordzie Żydów w Jedwabnem, została poważnie podważona (raczej – całkowicie obalona – p.e.1984). Ciekawe, że Gross nie odnosi się do tego faktu ani słowem w niemieckiej edycji, która w tych dniach ukazała się w wydawnictwie C.H. Beck w Monachium.\nWykopaliska wykazały ponadto, że w stodole nie mogło zostać spalonych 1600 osób, jak głosiła tablica pamiątkowa z roku 1963, lecz około 250. Inne masowe groby, które zostały opisane w książce, najwidoczniej nie istnieją. W grobie masowym w Jedwabnem znaleziono także biżuterię oraz monety, w tym również złote rublówki. Prokurator, który badał ponownie ten grób masowy, uważa: „Liczba 1600 jest tylko symboliczna”. Mimo to międzynarodowe media powtarzają tę szokującą swoją wielkością liczbę. Dla moralnej oraz prawno – karnej oceny nie ma to żadnego znaczenia, czy było 250 czy 1600 ofiar, ma jednak znaczenie dla rekonstrukcji wydarzeń.\nTeza Grossa nie do utrzymania\nŻe w Polsce w tamtych latach panowały silne nastroje antysemickie, że mężczyźni z Jedwabnego i z przyległych wsi brali udział w masakrze, że stali się mordercami i złoczyńcami nie ulega najmniejszej wątpliwości w obliczu zeznań świadków. Jednakże wersja Grossa, że istniało porozumienie między radą miejską Jedwabnego a Niemcami w sprawie zamordowania żydowskiej ludności, nie da się udowodnić na podstawie relacji świadków. Nie było mianowicie w ogóle rady miejskiej w Jedwabnem. Niemcy użyli raczej wygodnych dla siebie kolaborantów. Obaj mężczyźni na czele administracji nie pochodzili zresztą z Jedwabnego, jeden przynajmniej z nich był kryminalistą.\nPojęcie rady miejskiej sugeruje, że jej decyzje były akceptowane przez większość mieszkańców i że istniała miejscowa elita. Ta jednak w ciągu dwóch lat okupacji radzieckiej została deportowana przez tajną policję i większość z niej zginęła, m.in. proboszcz, aptekarz, burmistrz, większość pozostałych członków rady miejskiej, komendant posterunku policji, prawie wszyscy nauczyciele i pozostała inteligencja, kilku rzemieślników.\nGdy latem 1941 roku Niemcy przybyli do Jedwabnego, zastali pozbawioną kierownictwa i zdezorientowaną, straumatyzowaną społeczność, w której nie było żadnych autorytetów. Ton nadawało pospólstwo, jeden z ocalałych Żydów mówi wprost o „miejscowych zbirach”. Jednakże jest zupełnie prawdopodobne, że większość katolickiej ludności przynajmniej w pierwszych godzinach owego 10 lipca cieszyła się z szykan przeciwko żydowskim sąsiadom, którzy przed południem musieli pod strażą plewić na rynku chwasty, bo wszyscy Żydzi według Polaków sympatyzowali z Sowietami.\nZmuszanie Żydów do poniżających „prac oczyszczających” należało do typowych elementów wymyślonych przez Niemców w „akcjach żydowskich”. Po anszlusie w 1938 roku w Wiedniu Żydzi przy wrzaskach przechodniów czyścili ulicę szczoteczkami do zębów. W Radziłowie, a więc trzy dni przed mordem w Jedwabnem, musieli zbierać zwierzęce odchody. Pewien świadek, którego wypowiedzi dla Grossa posiadają najwyraźniej wartość dowodową, miał tam w ogóle nie widzieć Niemców. Stąd również w odniesieniu do Radziłowa w obliczu wielości wypowiedzi świadków zarówno Polaków, jak też Żydów nie ulega wątpliwości, że część miejscowej ludności brała udział w mordzie.\nNie inaczej było w Jedwabnem. Ocaleni opowiadają, że było od trzydziestu do czterdziestu, którzy w brutalny, sadystyczny sposób pędzili, bili, torturowali, zabijali Żydów; którzy jeszcze wieczorem tegoż 10 lipca podzielili między siebie ich dobytek; którzy jako pomocnicy Niemców wzięli na siebie ciężką winę. Jednakże szokująca teza, że jedna połowa mieszkańców napadła na drugą połowę, wydaje się w świetle dokumentów i relacji świadków nie do utrzymania. Materiały archiwalne i wyniki ekshumacji przemawiają przeciw tej tezie. To raczej Niemcy ten mord wymyślili, zorganizowali, wyreżyserowali i swoją bronią ostatecznie dopełnili.\nAutor, slawista i historyk, jest długoletnim korespondentem monachijskiego dziennika „Süddeutsche Zeitung” w Warszawie i autorem trzech książek o stosunkach polsko-niemieckich. W języku polskim ukazała się: „Niemcy w Polsce. Historia mniejszości w XX wieku”. Niniejszy tekst ukazuje się jednocześnie w „Rzeczpospolitej” i „Süddeutsche Zeitung”.\nZnikające wyniki badań archeologicznych\nCo do wyników badań archeologicznych, to wyparowały, nie ma ich w publikacji IPN „Wokół Jedwabnego” wyszukiwanie na google łańcucha jedwabne site:ipn.gov.plmauzer albo jedwabne site:ipn.gov.pl mauser daje tylko jeden link – i to po angielsku!:\n„The Head Commission for the Prosecution of Crimes against the Polish Nation informs that on Monday, June 4, 2001, the search and examination of the victims’ remains in Jedwabne will be finalised. June 1 and 2, 2001, are the last two days when the archeological and investigative works are being continued. On May 31, 2001, a bullet jacket, of most likely a 9 mm caliber, was found among the human ashes. The core of the bullet melted which leads to a conclusion that it had been put into fire. Also, on one of the skeletons another fired bullet was found, most likely of a 7.9 mm caliber of the Mauser’s system. The above-mentioned items as well as dozens of other bullet shells have been found in the area of the barn. They will be subject to further investigation.\nWarsaw, June 1, 2001″\nZauważmy, że IPN żyje z naszych podatków. A my w naszym języku nie jesteśmy w stanie dowiedzieć się z ich strony WWW rzeczy fundamentalnych. Na szczęście możemy się ich dowiedzieć skądinąd:\nZnaleziono 89 łusek – a odkryto tylko wierzchnią warstwę ziemi.\nJedwabne: łuski wymieszane z kośćmi ofiar nie zostały uznane przez śledczych IPN za dowód. Dlaczego?\nCzy IPN manipulował materiałem dowodowym w sprawie Jedwabnego?\nRelacja księdza E. Orłowskiego\nKs. Edward Orłowski, Niedziela – Tygodnik Katolicki 29/2001 22.07.2001\n(Skrót relacji zamieszczony został już wcześniej w naszej witrynie jako „Ksiądz Edward Orłowski o Jedwabnem)\n(… pominięty fragment tekstu można przeczytać tu …)\nDlaczego poczułem się upoważniony do zabierania głosu w sprawie mordu Żydów w Jedwabnem? Ponieważ miałem bardzo szczegółowe informacje o przebiegu tego mordu na Żydach od ks. Józefa Kęblińskiego, który opowiadał mi o tym wielokrotnie. Dzięki temu czuję się świadkiem pośrednim.\nSprawa korzeniami sięga roku 1939, kiedy do Jedwabnego przyszli Niemcy, ale na podstawie umowy Ribbentrop – Mołotow ustąpili miejsca Sowietom. Po wkroczeniu Sowietów, Żydzi przywitali ich kwiatami, objęli stanowiska w urzędzie miejskim. Utworzyli z młodych Żydów sowiecką milicję i przystąpili do współpracy z NKWD. Współpraca ta polegała na tym, że udzielali oni NKWD szczegółowych informacji, a ponieważ w październiku 1939 r. zawiązał się ruch oporu, była to szkoła do kształcenia w walce partyzanckiej trzech powiatów: łomżyńskiego, białostockiego i augustowskiego. Zgromadziło się tu trochę ludzi z podwarszawskich i warszawskich szkół wojskowych. Mieszkali oni i działali w Jedwabnem, ale Żydzi ich szpiegowali, dlatego też przenieśli się do sąsiedniej wsi Kubrzany, ale i tam ich szpiegowano. Wtedy przenieśli się za Biebrzę, na tereny bagienne, do uroczyska Kobielno, gdzie była leśniczówka, która stała się miejscem ich pobytu. Ale i tam ich wyszpiegowano, mieli w tym swój duży udział Żydzi jedwabieńscy. W dzień Zesłania Ducha Świętego1941 r. najechało NKWD i oddziały Armii Czerwonej, i rozegrała się walka, w której zginęli partyzanci, ale o wiele więcej żołnierzy NKWD.\nPo tym wypadku były najboleśniejsze zsyłki. Żydzi przygotowywali listy patriotów, ludzi wartościowych, wykształconych, których należało jak najszybciej wywieźć.Czynnie więc uczestniczyli Żydzi w aresztowaniach, przyprowadzali enkawudzistów w miejsce zamieszkania skazańców i wraz z NKWD wywieźli ich furmankami do Łomży na stację kolejową. To Żydzi uzbrojeni w karabiny konwojowali furmanki. Matki i żony aresztowanych błagały Żydów – sąsiadów, aby umożliwiono ucieczkę ich mężom i synom, w czasie drogi do stacji. Żydzi jednak nie dopuścili do żadnej ucieczki. Nieznany jest ani jeden przypadek, aby komuś pomogli uciec.\nNajbardziej tragiczny był ostatni konwój, tuż przed wkroczeniem Niemców do Łomży, czyli przed wybuchem wojny niemiecko – sowieckiej. Pociąg, składający się z wielu wagonów bydlęcych, nie zdążył zabrać wszystkich ludzi. Pozostałych więc umieszczono w więzieniu, oczekując na następny transport. 22 czerwca 1941 r. Niemcy wkroczyli do Łomży, więźniowie sforsowali drzwi i zamki i wydostali się z więzienia, powracając do Jedwabnego, spotykając tu Żydów, którzy ich konwojowali.\nMieszkania Polaków były zajęte, rodziny były wywiezione w głąb Rosji, Polacy wracając, nie mieli gdzie się podziać.\n10 lipca 1941 r. Niemcy zorganizowali likwidację Żydów w Jedwabnem. Przez pierwsze dni, poprzedzające tę likwidację, Żydów zganiali na rynek do pracy celem wyrywania trawy, po tym wyrywaniu trawy rozpuszczali ich do domów. Na drugi dzień powtórzyli te same działania, dopiero trzeciego dnia postanowili ich zamordować. Tak więc dopiero trzeciego dnia dokonano spalenia Żydów.\nKs. Kębliński mieszkał na plebani, którą Niemcy zwrócili po „Selsowiecie”. Niemcy mieli kwaterę w starej aptece. Zwrócili ks. Kęblińskiemu plebanię po „Selsowiecie”, również tutaj mieszkał z księdzem przez krótki czas kapelan niemiecki. Ponieważ ks. Kębliński znał język niemiecki, z konieczności stawał się tłumaczem, między Polakami i Niemcami, Żydami i Niemcami. Dowiedział się ks. Kębliński od Niemców, że Żydzi będą zniszczeni, bo jeden z żandarmów udzielił informacji, że przyjechało do Białegostoku komando w liczbie 240 Niemców , które zrobi porządek z Żydami. Ks. Kębliński próbował tłumaczyć, że może jednak udałoby się ocalić tych Żydów. Żydzi nawet chcieli zebrać kosztowności celem przekupienia Niemców. Ale Niemcy oświadczyli, że to jest niemożliwe. Powiedzieli, że tam, gdzie stanie noga żołnierza niemieckiego, Żyd nie ma prawa żyć.\nKs. Kębliński ostrzegł niektórych poważnych Żydów. Mógł o tym powiedzieć tylko tym, których uważał za zdolnych do dyskrecji, bo inaczej sam zostałby rozstrzelany.\nW dniu, kiedy spędzano na rynek nie tylko mężczyzn, ale kobiety i dzieci, ks. Kębliński poszedł, na posterunek do oficera, wysokiej rangi, który dowodził całą akcją i tłumaczył mu; jeżeli winni są wam mężczyźni i posądzacie ich o sympatię do komunizmu, to przecież dzieci i kobiety są nic niewinne. I usłyszał odpowiedź: „Czy ty nie wiesz, kto tu rządzi? Nie wtrącaj się, jeśli chcesz mieć głowę na karku i zachować życie”. Otworzył drzwi i potężnym głosem krzyknął :Rauss i ks. Kębliński opuścił posterunek. Czuł się całkowicie bezradny. Na słupach wisiały ogłoszenia, że kto ukryje Żyda lub ułatwi ucieczkę, będzie rozstrzelany do trzeciego pokolenia. Widział, jak Polacy byli zmuszani, wyganiani na rynek, celem pilnowania i konwojowania Żydów prowadzonych do stodoły. Ale nikt się nie domyślał, jaki będzie tego finał, ani Żydzi, ani Polacy. Żydzi poszli z rzeczami potrzebnymi im do użytku codziennego, spokojnie, nie domyślali się, co ich czeka. Ks. Kębliński przypuszczał, że Żydów mogło być od 150 do 200,\nO samym momencie wiemy tylko to, że nastąpił wybuch, krzyk. Wiemy, że Żydzi próbowali uciekać ze stodoły, ale stodoła była szczelnie otoczona przez uzbrojonych Niemców. Tylko Niemcy byli uzbrojeni, wiadomo, nie zgodzili się dać broni nawet Karolakowi, agentowi niemieckiemu, którego Niemcy mianowali burmistrzem.\nDzieło więc ostatecznej zagłady Żydów było tylko i wyłącznie dziełem Niemców. Polacy byli zmuszeni do pilnowania pod groźbą utraty życia. Z zeznania Żyda, dochodzącego spadku w urzędzie Sądu Rejonowego w Łomży wynika jednoznacznie, że Żydzi zostali spaleni w stodole przez Niemców. Do stodoły wepchnięto też ispalono co najmniej trzech Polaków; wepchnięci zostali przez Niemców.\nŻydzi mieli ze sobą przedmioty użytku codziennego, łyżki, widelce, rzezak miał nóż. Żydzi nie wiedzieli, że idą na śmierć. Ów nóż był przeznaczony do uroczystości rytualnych.\nNa tym relacja została zakończona, zawiera ona pięć kart zapisanych na plebani w Jedwabnem, w obecności niżej podpisanych osób:\nKs. Edward Orłowski (pozostałe podpisy nieczytelne)\nJedwabne 10 czerwca 2001 roku\nPodkreślenia w tekście moje – WK.\nKs. Edward Orłowski, Niedziela – Tygodnik Katolicki, 2001-07-22\nNa koniec chciałbym zaprezentować małą próbkę tego, jaki użytek z łgarstw Grossa robią wiadome środowiska w celu ogłupiania Polaków. Linki te zamieszczam, aby czytelnikom uświadomić powagę sytuacji. „Antysemityzm według Tomasza Lisa”:\nCzęść sygnatur akt procesowych: http://www.naszawitryna.pl/jedwabne_667.html i adnotacje o ich „niedostępności”.\nTrochę skanów (nieczytelnych niestety i odpisów z akt procesowych):http://www.bialystok.ap.gov.pl/lomza/jedwabne.html\nWe „Wokół Jedwabnego”, tom II, rozdziały\nMarek Wierzbicki – Relacje represjonowanych obywateli polskich o sytuacji społecznej i stosunkach polsko-żydowskich pod okupacją sowiecką w obwodzie białostockim\nWaldemar Grabowski – Dokumenty Polskiego Państwa Podziemnego o sytuacji na Białostocczyźnie po 22 czerwca 1941 roku\nEdmund Dmitrów – Dokumenty niemieckie dotyczące działań oddziałów operacyjnych niemieckiej Policji Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa w Łomżyńskiem i na Białostocczyźnie latem 1941 roku\nSylwia Szymańska, Andrzej Żbikowski – Relacje ocalałych Żydów o losach ludności Żydowskiej w Łomżyńskiem i na Białostocczyźnie po 22 czerwca 1941 roku\n„Wokół Jedwabnego”, tom II\nKrzysztof Persak – Akta postępowań cywilnych z lat 1947-1949 w sprawach dotyczących zmarłych żydowskim mieszkańców Jedwabnego\nKrzysztof Persak – Akta procesu z 1949 roku dwudziestu dwóch oskarżonych o udział w zbrodni na ludności żydowskiej w Jedwabnem\nSygnatury dokumentów i niedostępnych akt sądowych i procesowych, na podstawie których dokonano wyboru zeznań do publikacji IPN (nie wszystko, co się znalazło tu:http://wiadomosci.onet.pl/waszymzdaniem/…..tykul.html jest w IPN-owskim „wyborze”).\nIndianka 29 lutego 2016 23:53\nNo i co oszczercy, co plujecie fałszywie na Polaków?\nWyszło szydło z worka!\nOszczercy, kłamcy, manipulanci!\nZaszczuć Polaków po to by im zapierdolić wszystko co mają...\nTu link ze źródłem tego świadectwa prawdy historycznej o Jedwabnym:\nPolacy mają przepraszać za Jedwabne. Mają uznać zb...\nWrogie Polakom obce agentury kolaborują z najgorsz...\nZagraniczni oszuści okradają podatników polskich n...\nKto i co nam grozi?\nKasa dla mazurskich dzieci już jest na kontach gmi...\nObrona fałszywie oskarżonego o zdradę\nWierzycie Kiszczakowi i innym UBekom?\nŚrodowisko prawnicze w Polsce\nWniosek o ułatwienie uboju na gospodarstwach\nResort rolnictwa przygotowuje projekt ustawy ws. s...\nKorporacyjna Unia Europejska\nRozmowa z Nikim :-)\nStalinowskie bezprawie w Polsce w XXI wieku\nPlany Żydów wobec Polski\nPolacy muszą być świadomi zagrożeń i czujni\nManipulowanie masami za pomocą chipów czyli współc...\nPrzepowiedziana przez Biblię BESTIA\nWażne przesłanie do narodów świata\nPotrzebna specjalna drukarka\nTrzy lata temu...\nTyranistyczny, pazerny uzurpator czyli ZUS\nTrwający obecnie napływ imigrantów napędzany jest ...\nUdział Żydów ze zbrodniczej organizacji NKWD w hol...\nSędzia z Lisem knuje obalenie demokratycznie wybra...\nGigantyczna skala nepotyzmu, kumoterstwa i korupcj...\nReorganizacja organów publicznych\nKumoterstwo - co to jest?\nNepotyzm - co to jest?\nZniszczyć rakowatą narośl na tkance Narodu\nPokaż jak traktujesz drewno, a powiem ci kim jeste...\nAgencja Restrukturyzacji i Moderuzacji Rolnictwa p...\nMoja droga ja cię kocham ;)\nNareszcie sprawiedliwość :-) :-) :-)\nDar de Rebelle (2)\nDrohiczyn de Rebelle (5)\nHodowla Koni Indianki (10)\nHodowla Koni Rancho de Rebelle (6)\nIndiana de Rebelle (2)\njazda konna (9)\nkonie Indianki (6)\nGdzie ta burza? - Susza. Okrutna. Niemiłosierna... Ziemia przesuszona na pół metra - na pewno, a głębiej - nie chciało mi się sprawdzać. Co kilka dni, a sezonowo nawet codzie...\nJedziemy na wycieczkę. - Więc tak. Agniecha wyrwała się z obejścia i poniosło ją we świat daleki. Porobiła zdjęcia, choć niefachowe. Ktoś zgadnie, gdzie była?\nPolska - Senegal 0:3 - Stirlitz przestał śpiewać czastuszki i przeniósł wzrok z telewizora na mnie. Chyba przestał po raz kolejny oglądać mecz Rosja-Egipt, po czym dodał z powątp...\nChłopaki się zmieniają - Zabrałem wczoraj obu młodzieńców na króciuteńką lonżę - w gruncie rzeczy tylko po to, aby ich rozluźnić przed podaniem pasty na odrobaczanie (w sumie niepo...\nDąb - Dęby zabytkowe w miejscowości Siedliska Tomaszowskie, obok jednego dębu jest kapliczka koła łowieckiego. Bardzo urokliwe miejsce tuż przy granicy z Ukrainą...


Proszę o rozjaśnienie umysłu.. : 2 : Jakie auto kupić?\nMercedes 190/124 w dieslu za te pieniądze to będzie kupa złomu.\nEscorta też bym sobie odpuścił bo większość egzemplarzy wcina już rdza i ciężko o zadbany egzemplarz.\nNiewiem czemu żescie sie uparli że na 125p szkoda kasy,kupujesz takiego do 2000zł,wrzucasz alufelgi,obniżasz,ściemniasz szyby i masz ładnego klasyka.\nzobacz np na tego Golfa [link wygasł] - wygląda całkiem ładnie.\n22 Sty 2012, 21:48\nNo ten golfik całkiem całkiem.\nTagi: 125p, kupię, samochód, sprzedam, maluch, BMW, Fiat, 126p, alufelgi, auto, stan, szyby, naprawa, Cabrio, rdza, Ford, Mercedes, sekwencja, allegro, sprowadzony\n219,00 PLN Cnd Reduktor tomasetto alaska at-09 360,00 PLN Yato Skrzynka z narzędziami kpl.80 szt. / yt-38951 / - zyskaj rabat 30 zł (5906083389511) 158,28 PLN zestaw podstawowy 40 szt 1/4" marki Stanley\nPIKSELE: MINI Cooper S pomaga uratować światW nowej komedii science fiction wyprodukowanej przez Sony Pictures MINI Cooper S pomaga uratować świat. Dzikie pościgi, błyskotliwe dialogi, spektakularne sceny akcji, znane postacie z gier wideo, nadzieja, bohaterowie, ...Odtwarzacz Amazon Cloud Music Player ...W nieskończenie wielkim zbiorze danych światowego Internetu, tak zwanej Chmurze, fani muzyki mogą przechowywać swoje ulubione utwory i wywoływać je wszędzie za pośrednictwem komputera czy smartfonu – a teraz także dzięki ...Mercedes Klasy VSolidny przód i wyjątkowe kształty. Skonstruowana z pasją, z myślą o radościach i wyzwaniach codzienności, nowa Klasa V oferuje zmienny układ wnętrza, a jednocześnie zapewnia imponujące wrażenia podczas jazdy. Przyciąga wzrok ...


Nie można skasować usterek AIRBAG - funkcja niedostępna | Forum mechaników samochodowych\nNie można skasować usterek AIRBAG - funkcja niedostępna\nDyskusja w 'Diagnostyka' rozpoczęta przez użytkownika vitorio, 8-11 18.\nTemat dotyc zy Renault Espace 3 2.0 16V. Tester diagnostyczny CLIP pokazuje stare usterki związane z układem poduszek powietrznych, ale podczas próby kasowania wyrzuca komunikat "funkcja niedostępna". Usterek bieżących w tym układzie nie ma i na kokpicie nie ma żadnych komunikatów w tym układzie.\nvitorio, 8-11 18\nMoze ryżowy clip coś nie tak spróbuj innym testerem\nSter na stół.\nMTM, 8-11 18\nart234 i Mikidz lubią to.\nPróbowałeś przy właczonym silniku?\nW Renault nie skasujesz błędu na odpalonym silniku.\nslaweuszek, 9-11 18\nart234 i MTM lubią to.\nNawet nie tylko w renault...\nMTM, 10-11 18\nA jak rozumieć instrukcje podaną przez producenta widoczną na pierwszym zrzucie.\nvitorio, 12-11 18\nChodzi chyba o to, że nie masz zainstalowanego Dialogisa i Clip nie może wyświetlić informacji pomocniczych dotyczących tego błędu.\nslaweuszek, 12-11 18\nNie rozumiemy się a Dialogysa mam zainstalowanego.\nChodzi o to,: "przeprowadzić test przy wyłączonym silniku a następnie przy włączonym silniku".\nPonadto sprawa jest na tyle skomplikowana, ponieważ początkowo silnik został uruchomiony i pracował ogólnie kilka godzin.\nPo wymianie świec silnika nie dało się już uruchomić.\nPomogła podmiana innego zestawu uruchomieniowego. Po uporządkowaniu instalacji poduszek powietrznych, napinaczy i wymianie ich sterownika, silnik uruchomił się poprawnie. Ale pozostał problem opisany w pierwszym poście.\nCrash, oddaj sterownik do specjalisty, jak już wcześniej wspomniał MTM. Albo użyj innego sprzętu do diagnostyki.\nLechtak, 12-11 18\nTylko sterownik ten nie jest zablokowany, ponieważ silnik uruchamia się i pracuje. Obecnie nim jeżdżę. Natomiast zblokowany sterownik blokuje pompę paliwa. Mam dwa sterowniki a usterki i objawy są w nich identyczne. Sterownik z którym kupiłem pojazd jest zablokowany i nie mogę go odblokować a przyczyny tego nie zam. Wcześniej zaraz po kupnie udało mi się uruchomić silnik z tym sterownikiem, ale padł sterownik silnika. Ogólnie pojazd miał problemy z elektryką, co spostrzegłem od momentu awarii sterownika. Mogę podejrzewać CLIP-a, ale DELPHI ma tą samo sytuację. Z tym, że ma trochę zmieniony opis tych samych usterek.\nDiagnostyka airbag espace.pdf\nvitorio, 18-11 18\n1G mówi sam za siebie. Ster na stół.. Zobacz w parametrach czy jest zablokowany lud do wymiany.\nlukkiwlkp, 18-11 18\nNie jest zablokowany. Ponadto gdyby był zablokowany, to pompa paliwa nie wystartuje. Jak go zablokuje CLIP-em, to nie odpalę silnika.\nPoprzedni właściciel jeździł z rozpiętymi kablami w obu siedzeniami. Natomiast ja robiąc porządek wymieniłem fotele i doprowadziłem instalację do normalności. Fotele miałem z dawcy razem z poduchami a instalację foteli i napinacze przełożyłem ze starych foteli. Po tych zabiegach na desce już się nie pojawiają komunikaty. Jedyne co, to nie zaglądałem do czujników bocznych poduch.\nOstatnio edytowano: 18-11 18\nWyczysc ster na stole i po problemie.\nnickel, 18-11 18\nAle on nie wie jak to zrobić, nie ma sił i środków, sprzętu, wiedzy... Czasem do ludzi nie dociera...\nMTM, 18-11 18\nJak nie wie jak go wyczyscic to niech wpakuje w pralke.\nnickel, 22-11 18\nPodaj adres to Ci wyśle do Twojej. Podaj także skład chemiczny kąpieli.\nvitorio, 24-11 18\nvitorio lubi to.\nvitorio, 25-11 18


Najciekawsze materiały do NASCAR 2011: The Game | GRYOnline.pl\nNajciekawsze materiały do: NASCAR 2011: The Game\nwiadomość22 lutego 2011\n„Wieści ze świata” to codzienna porcja krótkich wiadomości. Dziś piszemy m.in. o powrocie mutacji do Left 4 Dead 2, zwiastunie strategii Fray, sekretnych projektach EA DICE, a także płatnych dodatkach od graczy w ofercie Battle.net. Zapraszamy do lektury.\nwiadomość12 stycznia 2011\n„Wieści ze świata” to codzienna porcja krótkich wiadomości. Dziś piszemy m.in. o łatce 1.2.0 do StarCraft II, pięciu milionach sprzedanych egzemplarzy Just Dance 2, promocji na gry i dodatki Activision w ramach Xbox Live, a także dacie premiery nowych odsłon Pokemon w Europie. Zapraszamy do lektury.\nNASCAR 2011: The Game potwierdzone\nwiadomość30 września 2010\nNiedawno informowaliśmy Was o całkiem wiarygodnych doniesieniach, jakoby firma Activision miała wydać nową grę z serii NASCAR, datowaną na przyszły rok. Spekulacje te właśnie znalazły swoje potwierdzenie, wobec czego miłośnicy tego cyklu wyścigowego po rocznej przerwie będą mieli znowu szansę zasiąść za kółkiem szybkich samochodów.\nNASCAR 2011 od Activision? 2010.09.23\nNASCAR 2011: The Game Wyścigi\nPolecaneNews 4Wideo 9Dyskusja 59Galeria 73Gry z seriiOceń gręKolekcja gier\nkółko, kółko, kółko, aż się w głowie kręci:) Mi w zupełności wystarczy gra Nascar 09. W grach tego typu liczy się tylko grafika i nic więcej....\nTylko grafika? To czemu gra osiągnęła sukces? Moze dlatego że to właśnie grywalnością przewyższa grafikę?\nGdyby autorzy produkcji skupiali się na grafice a nie na grywalności to seria wyścigów NASCAR nie byłaby ciągle kontynuowana.\nMałysz powinien jeździć w NASCAR, to by się stało popularne w polsce\nW grze są tylko owalne tory? W Gran Turismo 5 po 70/80 okr. czyli jakiś dwóch godzinach zaczynałem wymiękać...\nJakbyście chcieli wiedzieć, to w wyściagch NASCAR jeździ sie tylko w kółko :D\nA wlasnie, ze nie tylko.\nAha ok, no dobra guzol zwracam honor, ale w grze takich torów pewnie nie dadzą :(\nMuszę są ją załatwić.\nNajlepsze jest to że można sobie ustawić żeby jeździć np. 180 okrążeń a nie raz ponad 200.\nObecnie na ps3 w ps store za 30 zł.


Ambitnym kinem w "System", czyli hity i kity na polskich ekranach - Dziennik.pl\nOficer sowieckiej bezpieki śledzi seryjnego zabójcę dzieci, co nie podoba się władzom, bowiem człowiek radziecki mordercą być nie może. Lew Demidow zostaje więc zesłany na prowincję, ale to nie powstrzymuje go od działania. Fantastyczna obsada (Gary Oldman, Tom Hardy, Noomi Rapace) w zadziwiająco nieudanym filmie / Media\n1 Druga adaptacja powieściowego cyklu Jussiego Adler-Olsena o policjantach z zajmującego się trudnymi sprawami departamentu Q. Jako kryminał takie sobie, ale uwagę przykuwają grający główne role Nikolaj Lie Kaas i Fares Fares (obaj grają zresztą także w "Systemie")\n2 Dokumentalna opowieść o jednym z bohaterów Polskiego Państwa Podziemnego – inteligentny, mocny i fascynujący portret Jana Karskiego, sprawnie łączący zdjęcia archiwalne i współczesne z animacją\n3 Tsai Ming-liang należy do najmodniejszych autorów współczesnego kina, a "Wędrówka na zachód" należy do najciekawszych filmów w jego dorobku. – To jest film o zobaczeniu… czasu, o wyłączeniu się z pędu współczesnego życia, o zatrzymaniu się, o uważności spojrzenia, o czystym, nieuprzedzonym naszymi lub innych ludzi ocenami postrzeganiu zjawisk, o widzeniu rzeczy, takimi, jakie one są. O tym wreszcie, że większość ludzi patrzy, ale nie widzi, nie żyje świadomie. Chodzi o to, by być tu i teraz – mówi ceniony reżyser w wywiadzie dla "DGP". CZYTAJ WIĘCEJ >>>\n4 Złośliwy, a jednocześnie chwilami przerażający portret zepsutej młodzieży z wyższych sfer, bezpardonowo walczącej o popularność i uznanie. Rzetelnie zrealizowane kino – wszak za kamerą stała doświadczona Lone Scherfig – ale chyba wszystko, co można było powiedzieć na ten temat, powiedzieli Monty Pythoni kilkadziesiąt lat temu w skeczu o konkursie na Arystokratycznego Głupka Roku\n5 Najmłodsza z pań ma 66, najstarsza – 98 lat. Razem tworzą drużynę Optymistek – istniejącą od czterdziestu lat ekipę siatkarską dla kobiet w wieku ponadśrednim. Film Gunhild Westhagen Magnor to dokumentalny portret najbardziej nietypowej drużyny siatkarskiej, jaką poznacie. I wspaniały pean na cześć pogodnej starości. CZYTAJ WIĘCEJ >>>\n6 Trudno uwierzyć, że takie rzeczy są na porządku dziennym w połowie drugiej dekady XXI wieku. W Afryce Wschodniej, przede wszystkim w Tanzanii, albinosi traktowani są jako upragniony cel szamanów. Czarownicy są w stanie wyłożyć duże pieniądze za którąś z części ciała tych ludzi: od palca dłoni po najwyżej honorowane serce. Albinosi w Tanzanii cały czas uciekają, nigdy nie mogą czuć się bezpiecznie – pisze Łukasz Maciejewski w recenzji dla "DGP". – Oglądając film Noaza Deshego, ma się wrażenie, że subiektywna kamera oddycha razem z Aliasem, staje się nim. Ucieka przed śmiercią.CZYTAJ WIĘCEJ >>>\n7 Studencka trupa teatralna z Teheranu zostaje zaproszona na występy za granicą. I to oznacza początek kłopotów dla aktorów. Dylematy moralne i społeczno-polityczne młodych Irańczyków dla reżysera filmu stają się pretekstem, by opowiedzieć o opresyjnej sytuacji w kraju\nna co do kina Klub dla wybrańców premiery tygodnia Optymistki nowości w kinach Zabójcy bażantów Wędrówka na zachód Co jest grane system Naginając reguły Karski i władcy ludzkości Biały cień


Grzegorz Górny: Armenia. Między rajem a piekłem : Myśl Konserwatywna\nGrzegorz Górny: Armenia. Między rajem a piekłem\nMariusz Matuszewski | 2 maja 2015\t| 0 Komentarzy\nKwiecień jest specjalnym miesiącem dla każdego Ormianina. To właśnie wtedy w Armenii obchodzi się oficjalne wspomnienie rzezi, jaka dokonała się na terenie Imperium Osmańskiego w latach 1915-1917. Szacuje się, że mogło dojść wtedy do śmierci nawet 1,5 miliona osób. Dokładnie 24 kwietnia 2015 roku minęła oficjalnie obchodzona 100 rocznica tego ludobójstwa. Te niezwykle smutne wydarzenia zainspirowały Grzegorza Górnego do napisania książki pt. „Armenia. Między rajem a piekłem”.\nAutora chyba nikomu przedstawiać nie trzeba. Reporter, publicysta, eseista, reżyser, producent filmowy i telewizyjny, współzałożyciel kwartalnika „Fronda”. Był jego redaktorem naczelnym w latach 1994-2005 oraz 2007-2012. Jego najnowsza książka jest hołdem dla Ormian i ich niezwykłej, bardzo zawiłej historii. Chce on w ten sposób przybliżyć polskiemu czytelnikowi ten mały kraj o wielkiej, krwawej i absolutnie niesamowitej przeszłości.\nSama książka nie jest ani pracą naukową, ani opracowaniem historycznym. To raczej krótka „opowieść” o Ormianach, która ma zachęcić czytelnika do dalszego poszukiwania. Zawiera masę tekstów, które pozwalają nam lepiej zrozumieć zarówno tragedię przed stu lat i współczesną Armenię. Znajdziemy w niej wywiady, zdjęcia, analizy i liczne nawiązania do stosunków ormiańsko-polskich. Autor w książce stara się nas przekonać, że Armenia jest krajem niezwykłym, mimo że mało popularnym na świecie. W mojej opinii, udaje Mu się to perfekcyjnie. Przyznam szczerze, że przed tą lekturą raczej mało wiedziałem o społeczności ormiańskiej. Jednak Grzegorz Górny opisuje wszystko w taki sposób, że nie stanowiło to żadnego problemu. Losy pierwszego chrześcijańskiego kraju na świecie (Armenia przyjęła chrześcijaństwo jako religię państwową już w 301 r.) przedstawione są bardzo interesująco i przystępnie.\nCzy książka jest warta naszego zakupu? Zdecydowanie tak. Niestety, jest to dość krótkie opracowanie. Szkoda, że Grzegorz Górny nie pokusił się na książkę trochę obszerniejszą, gdyż po przeczytaniu pozostaje pewien niedosyt. Sam ukończyłem Armenię zaledwie w ciągu jednego dłuższego wieczoru. W mojej opinii to jedyny minus, gdyż książka skończyła się błyskawicznie. Trzeba jednak przyznać, że „Armenia. Między rajem a piekłem.” jest pozycją szalenie interesującą. Mnie prywatnie zainteresowała na tyle, że po jej lekturze zaopatrzyłem się w masę nowych, obszerniejszych opracowań. Myślę, że tak też należy postrzegać to dzieło – jako wstęp do odkrycia Ormian, ich historii i ich państwa. To pierwsza książka Grzegorza Górnego jaką miałem okazję przeczytać, ale jeśli wszystkie potrafią wzbudzić taką ciekawość, to muszę jak najszybciej nadrobić zaległości.\nAutor: Grezgorz Górny\n« Jakubczyk: Rewolucyja 3 majowa czyli o początku głupoty naszej\nScruton: Czy Europę da się jeszcze obronić przed inwazją? »


Sauna - zdrowie pełną parą - E-łazienki\nRytm serca przyśpiesza, temperatura ciała rośnie, oddech staje się szybszy... Minuty spędzone w saunie procentują – zdrowiem fizycznym i odpornością na stres.\nKąpiel parowa poprawia wentylację płuc, pracę nerek, przemianę materii, oczyszcza organizm z toksyn, wyrównuje jego gospodarkę wodną. Regularne korzystanie z sauny korzystnie wpływa ponadto na wydolność organizmu, stymuluje jego system obronny do walki z chorobami, zmniejsza napięcie mięśni szkieletowych, łagodząc bóle mięśni i stawów. A w dodatku - poprawia nasz wygląd fizyczny – doskonale ujędrnia i wygładza skórę, wzmacnia włosy i paznokcie. Można śmiało powiedzieć, że ma odmładzającą moc.\nWedług Finów to najwyższe wtajemniczenie, siła woli, wiara w siebie, hart ducha i chęć działania.\nTo stan optymizmu, zwykle trudny do osiągnięcia w tak chłodnym klimacie. Zima, śnieg i niska temperatura powietrza, tak powszechne w tym kraju, mogą być przyczyną ogólnego zwątpienia, braku chęci do życia. Regularne zażywanie, niezwykle popularnych kąpieli parowych w Finlandii to jeden ze sposobów pokonania marazmu i depresyjnych stanów, droga do osiągnięcia pożądanego – sisu. Wizyta w saunie pobudza przysadkę mózgową do produkcji endorfin – hormonów szczęścia, działa uspokajająco, łagodzi stany nerwowe, pomaga wyzbyć się negatywnych emocji. Jej efektem jest przypływ optymizmu i woli życia. Kąpiele parowe stają się coraz bardziej popularne także w Polsce, zwłaszcza zimą, która także u nas bywa sroga i uciążliwa.\nRegularne zażywanie kąpieli w parze wspomaga leczenie wielu chorób i dolegliwości. Zaleca się ją przy:\nstanach zapalnych narządów rodnych,\ntłustej cerze, atopowym zapaleniu skóry, trądziku pospolitym, cellulicie,\nzniżkach nastroju, meteoropatii, depresji.\nPobyt w saunie powinien obejmować dwa 2-3 cykle, łącznie ok. 40 min. dziennie, maksymalnie 2-3 razy w tygodniu. Czas zabiegu zależy od indywidualnej tolerancji organizmu na ciepło, czy też ogólnego stanu zdrowia.\nsauna fińska, sauna sucha, sauna w domu, sauna właściwości, jak korzystać z sauny, kąpiele parowe, dla kogo sauna\nZdjęcia: Tylo / Koperfarm\nKąpiel parowa to dobrodziejstwo dla ciała i ducha. Aby przyniosła efekt, powinniśmy korzystać z niej umiejętnie.


Brzezina Moja: Na przełomie.\nNa wstępie moje posta (lol - kto ma skojarzenia z j.polskim?) ostrzegam, że będzie przeładowany. Zdjęciami, emocjami, wywnętrzaniem się. Będzie też chaotyczny, bo o wszystkim chcę napisać od razu. Ale i tak wiadomo, co jest najważniejsze od wczoraj - śnieeeeeg! ;)\nStandardowo nie było mnie przed Świętami i zaraz po. Standardowo czas był wysoce remontowy u nas. Czas kupienia mebli do kuchni (dzięki mojej mamie) i szykowania jej jako tako do kolejnej Wigilii w naszym domu. Ja się bardzo cieszę z tych Świąt obchodzonych u nas, ale marzę już o takich, kiedy nie będzie wielkiego sprzątania, wynoszenia kartonów rzeczy przeróżnych do piwnicy, kładzenia płytek itp. itd. Kiedy będę mogła pokazać Wam szersze (o ile to możliwe w naszym metrażu) kadry.\nNiestety to jeszcze nie teraz ;) Teraz nawet czasu na zdjęcia nie było. Choinka tak na szybko z nową witrynką (drzwiczki nawet nie wyregulowane jeszcze) i nie pomalowaną jeszcze ścianą w tle.\nEkspresowa ozdoba kozy, która w tym roku odpoczywa (trzeba nową przedłużkę do komina wmontować).\nNa choince dwie nowości:\nBombka kupiona na mikro jarmarku w naszym miasteczku.\nChoinkę ubieraliśmy w mega ekspresowym tempie w poranek wigilijny. Upiększona została dopiero po Świętach.\nI właśnie janczary zostały kupione zaraz po Świętach na wyprzedaży w Empiku. Z 30zł przecenione na 3zł (za całe opakowanie) - no nawet ten brokat mi nie przeszkadzał w tym momencie ;)\nCała reszta tradycyjnie już tak samo od kilku dobrych lat...\nTak po prawdzie, to myślałam, że pojawię się jednak przed Wigilią z życzeniami dla Was. Ale 21-go zeszła ze mnie cała para. Wszystkie plany, radości uleciały. Cała magia prysła. Jeden telefon od mamy, szybkie zerknięcie niedowierzające do neta i odechciało mi się. Zmarł ojciec Góra. Ojciec Jan. Ten, z którym słowa nigdy nie zamieniłam poza "Szczęść Boże", ale który tak wymagał, że się człowiek spinał by Jego standardom dorównać. Ten, z którym w ostatnią niedzielę Adwentu śpiewało się na całe gardło calutkie Adeste Fiedeles. Zabolało. Nadal boli.\nW swojej książce napisał tak: "A gdy świat, który tworzy się wokół nas i w nas samych pewnego dnia się rozpadnie, to przecież zostaną oni, ci, którzy zechcieli wziąć cząstkę mojego świata, jakiś szczegół lub kształt mojej własnej miłości i uczynić go swoją własnością. A zatem nie umrę, ale żył będę, bo są tacy ludzie, którzy rodząc się do swojego świadomego życia, narodzili się przeze mnie. Tak oto z wolna moja samotność została zamieniona na miłość. Podobnie zresztą moja wolność. Nie jestem już sam.". I ja jestem tym onym, tym i takim...\nUff... Otrząsnąć się. Kto zrobił zdjęcie bożonarodzeniowemu księżycowi? Był... kosmiczny ;) Taki widok z naszej łazienki:\nPrzy okazji - jedyna dorodna brzoza w mojej brzezinie ;)\nI brnąc dalej ku optymistycznym sprawom - ten Nowy Rok taki ma właśnie być. W moich planach i marzeniach. I ten śnieg noworoczny to wg mnie dobra wróżba ;) Ręka do góry w kim się nie obudziło dziecko na widok pierwszego śniegu tej zimy (nawet jeśli mieliście wcześniej)?\nTeraz bym mogła mieć powtórkę ze Świąt ;)\nPerukowiec w tym lekkim puchu wygląda pysznie ;)\nNawet warzywnik niczego sobie ;)\nA jak tam Sylwester u Was? U nas bardzo na relaksie, nostalgicznie, prawie piżamowo ;)\nAha! Kretowata u siebie wspominała o nowym świeckim zwyczaju - wrzucaniu fotek żarcia z imprezy sylwestrowej co 20 minut na fejsa. No mam tylko jedną, ale i tak Wam pokażę :D\nByliśmy tylko we trójkę, więc raczej skromnie. Jeszcze skrzydełka pieczone na ostro były. Ale tak przy okazji polecam Wam to zielone pseudo sushi. Ogórek obierakiem do warzyw w cieniutkie pasy zrobiony, serek Philadelphia i wędzony łosoś. Co i jak dalej łatwo zgadnąć. Pyszne, chrupkie, w sam raz na imprezki ;)\nA dziś sobie siedzę, w końcu ogarnięta (jako tako), nadrobiłam zaległości u Was i spokojnie mogę snuć plany (a raczej marzenia) na przyszłość ;) Przy choince, która miło do mnie mruga.\nI będzie mrugać "jak Pan Bóg przykazał" do Matki Boskiej Gromnicznej! Obstawiam jednak kilka blogów, które lada dzień z wiosną wypalą :P Ale takie rzeczy to nie u mnie - kto zagląda dłużej ten wie.\nA teraz z Gwieździstym pozdrowieniem, życzę Wam pomyślności, zdrowia, dystansu do siebie i świata, poukładania priorytetów i spełnienia marzeń tych małych oraz kilku dużych.\nPrzy okazji dziękuję za wszystkie życzenia noworoczne (na świąteczne udało mi się na bieżąco odpisywać).\nDogonić Marzenia 2/1/16 7:09 PM\nU mnie śniegu nie uświadczysz. Z choinką i ozdobami świątecznymi szybko się nie pożegnam, szkoda mi. Cały rok czekania i co po Nowym Roku mam rozebrać pannę zieloną, o nie. Wszystkiego dobrego dla Ciebie w Nowym Roku.\nAnkha 2/1/16 7:52 PM\nAno właśnie dzisiaj od ojca dowiedziałam się, że już 100km on nas ani jednego płatka nie ma. A myślałam, że to taka niespodzianka dla wszystkich... Cieszę się za to, że u Ciebie również choinka jeszcze ma szansę pokrólować :)\nhowshemakesit 2/1/16 7:23 PM\nOch, to mój komentarz też będzie randomowy �� u nas pierwszy śnieg był już w październiku chyba tylko po to, żeby święta były po błocie!! Księżyc, a jakże, zjawiskowy i oczywiście mój astro-fotograf nie przepuścił tej okazji :-) a to pseudo sushi jak mówisz znam i bardzo, bardzo sobie chwalę i ups!! Nie mam ani jednej fotki z Sylwka a co mówić o sweet fociach jedzenia :-) wszystkiego najlepszego na ten nowy rok!!\nAnkha 2/1/16 7:57 PM\nCo jak co, ale spodziewałam się, że u Was śnieg sprosta zadaniu na Święta! A że Twój astro-fotograf obfocił księżyc to oczywista oczywistość ;)\nNo i w kwestii fotek jedzenia to krecha na całej linii - nie będziesz trendy, dżezi czy jak się tam teraz mówi ;)\nUnknown 2/1/16 7:29 PM\nJak fotek jedzonka nie zrobiłam...nie zdążyłam:) A tak poza tym to pracowicie, plany szeroko zakrojone, wgryzam się w ciężkie tematy i oczekuję...prawdziwej zimy:) Tylko teraz, a nie wiosną! Pozdrówki noworoczne!\nAnkha 2/1/16 8:00 PM\nMagda, z zimą to Wlkp chyba na prowadzenie się wysuwa. Prognozy dalsze niby słabe, ale ja tam trzymam się swojej wersji ;) Plany, a właściwie postępy i zmiany będę obserwować i kibicować im.\nNo i jak to - Ty też bez sweet foci jedzenia?! :D ;)\naga.felice 2/1/16 8:02 PM\nAnia ten post taki bardzo twój :D U nas też dziś z rana wreszcie spadł śnieg i przyszło mi do głowy, że to musi być dobra wróżba na nowy rok. Taki trochę reset tego wszystkiego, co było nie tak i należało to śniegiem zasypać. Piękne życzenia, dokładnie to czego bym sobie życzyła. I tobie też tego właśnie z całego serca życzę na najbliższych kilkanaście miesięcy.\nCzy dobrze widzę woskowe aniołki na choince, takie pięknie pachnące? Bardzo je lubię, choć akurat w tym roku nawet nie zdążyłam wyciągnąć z świątecznego pudła. I nawet ikeowa gwiazda, dokładnie taka jak twoja, leży sobie dalej nie rozpakowana... Ale przynajmniej u ciebie sobie ja pooglądam.\nAnkha 2/1/16 8:20 PM\nTaki mój, czyli mydło i powidło :D Czasem dobrze mi robi przymusowa przerwa od bloga ;) A Kraków jak czytam łączy się śnieżnie z Wielkopolską - słusznie! Już początek roku układa się tak jak powinien i mam nadzieję, że będzie się rozkręcał.\nAniołki woskowe jak najbardziej. Chociaż już nie pierwszej młodości i zapachu trochę utraciły. Nadal jednak piękne. U mnie też sporo ozdób w kartonach zostało. U Ciebie przynajmniej śnieżynki wiszą - moje jeszcze w szufladzie. Złożymy nasze ozdoby "do kupy" i będzie akurat ;) Bo widać, że nawet gust w ozdobach podobny mamy :D\nKretowata 2/1/16 8:19 PM\nHejoł - mój Sisek przywiózł fejsa w smartfonie na Sylwestra i tam - co chwilę ktoś wstawiał żarcie: taki jem tatarek, taką piję wódeczkę, takie mamy zimne zakąski;)))))) Co to ku#@! jest?:))) A gdzie czas na zabawę???;))) każdy siedzi po tych balach z smartfonem w łapie??? I takie myki: żona lajkuje posty męża, mąż żony i siostry, siostra brata i szwagra, etc, etc... No cyrk na kołach...\nOjca Górę znałam bliżej, ale nie za blisko. Nie należałam nigdy do funklubu - nie lubiłam go i jego "metody" - na mnie nie działała;) Ale to była jednak wielka osobowość i zdecydowanie skuteczna. Miał piękną śmierć i wspaniały pogrzeb - taki, jaki pewnie by chciał;)\nAnkha 2/1/16 8:26 PM\nBale i imprezy musieli mieć świetne, skoro tyle czasu na fotki i fejsa mieli. I już widzę jak każdy przy stole siedzi z nosem w srajfonie. Tfu, tfu - bronię się jak mogę przed tym ustrojstwem.\nGóra miał chyba tak samo wielu zwolenników jak i przeciwników. Trudno tu mówić o fanklubie, ale gadanie prosto z mostu bez wielkiego zadęcia na mnie zadziałało ;) Tak jak Kretowata działa np. :D Tyż prosto z mostu i bez zadęcia wali :D\nKretowata 2/1/16 8:46 PM\nDzie tam - do Ojca Jana mi daleko - przy Nim to ja subtelna jestem;))\nAnkha 2/1/16 8:48 PM\nHa, ha, ha! :D Subtelny Kret. Bo padnę :D :D :D\nKretowata 2/1/16 9:04 PM\nvoncologne 2/1/16 9:45 PM\nKochana, najlepszego w tym świeżutkim jeszcze Nowym Roku!\nJa żadnych postanowień na obecny czas nie robię, żyję dniem dzisiejszym. Zycie i tak pisze swoje scenariusze. Jak coś zaświta mi w głowie, po prostu do tego dążę. Skupiam się raczej na spełnianiu tych małych marzeń, wielkie zostawiam na później. Zarcia na Sylwestea nie obfacałam (było tradycyjne grillowanie jak co roku na raklette), bo i po co? Irytuje mnie lajkowanie na Fejsie takich zdjęć typu "co robię teraz" (w ogóle niecierpię jak ktoś prosi o lajki, zareklamowanie czyjejś strony...etc). Nie wiem jak ktoś może dobrze się bawić w Sylwestra (i nie tylko!)siedząc nosem w smarfonie). Ja chyba jakaś niedzisiejsza jestem, bo mnie to ostro wkur.....wia. Może i ktoś teraz zarzuci mi pokazywanie (obfacanie) mojego życia na blogu (podobno też choroba! hehe!), ale mogę zagwarantować - mam nad tym kontrolę! Nie rządzi mną Blogspot, nie rządzi mną Fejs (z innych spraw zrezygnowałam, a w nowe nie mam czasu i chęci wdeptywać).\nUściski Aniu! :)\nAnkha 15/1/16 12:16 PM\nMi takie fotki też podnoszą ciśnienie. A już na selfie na fb mam alergię. Albo statusy z cyklu "co właśnie robię". No ja pierd... co mnie to niby obchodzi?! He, he - blokuję albo kasuję takich od razu ;) Blog to zdecydowanie co innego :D Większość pilnuje swojej prywatności, pokazujemy tylko pewne aspekty naszego życia...\nCo do postanowień, to muszę się przyznać, że jednak zrobiłam dwa na ten rok:\n- wystawić na sprzedaż lub oddanie rzeczy, które gromadzę w tym celu w kartonach (sic!)\n- ogarnąć foldery ze zdjęciami i w końcu wywołać te najlepsze, najważniejsze.\nMargo 3/1/16 11:28 AM\nAleż pięknie pokazałaś choinkę....cudnie!!Śniegu u mnie nie ma,niestety,ale za to mróz -15!!Słoneczko za to piękne świeci:)\nMnie też nie podoba się zwyczaj sweet foci żarełka,,o nie!\nNajlepszego w Nowym Roku,pomyślności i spełnienia marzeń!\nAnkha 15/1/16 12:17 PM\nSweet focie żarełka mnie śmieszą. Inne drażnią. A z tą choinką to zasługa jej samej - ładna po prostu jest ;)\nAnex 3/1/16 2:18 PM\nCudne świąteczne klimaty Aniu! Choinka piękna! Postanowienia i podsumowania.. Z nimi czy bez nich, życie i tak płynie:))) Trzeba robić swoje, po prostu:) Zazdroszczę Wam śniegu, u nas tylko mróz spory.. Pięknie dziękuję za życzenia i wzajemnie - życzę Wam jak najlepszego Nowego Roku!!Spełnienia marzeń i duuużo zdrówka!\nAnkha 15/1/16 12:20 PM\nWiadomo, że trzeba robić swoje, ale plany / marzenia / postanowienia (jak zwał tak zwał) są potrzebne, żeby się zorganizować / kopnąć w tyłek czasami.\nŚnieg póki co u nas w odwrocie, ale ponoć znowu mrozy się zbliżają.\nlena 3/1/16 6:43 PM\nOj, dzieje się u Was i wszystkiego po trochu, jak to w życiu bywa. Księżyc podziwialiśmy i chyba zostanie nam w pamięci, bo nie uwieczniliśmy tego widoku. Bajeczną masz tę choinkę. Wpatruję się w nią i nic dziwnego, że łatwo się przy niej rozmarzyć.\nAnkha 15/1/16 12:21 PM\nU mnie zawsze mydło i powidło. Jak się skupiam na jednym temacie, to w pozostałych potem zaległości łapię. Choineczka nadal nas cieszy i trzyma się bardzo dobrze :)\nkoko1971 4/1/16 7:06 PM\nU mnie śniegu nie uświadczy ,za to mróz siarczysty :)\nTak jak Ty Aniu czasu nie mam i wszystko w biegu, chwilami szlak tafia,bo za czym człowiek tak goni!\nZdjęcie choinki z witrynką prześliczne i jedzonko sylwestrowe smakowicie wygląda :) Moj nastoletni syn ze swoją dziewczyną co rusz robią zdjęcia wszelakiej strawy i wstawiają ,ale nie na fejsa (oni tak mówią ) tylko na jakiś inst-coś tam, nie wiem o co chodzi ,ale widać taka moda :);)\nAneczko pozdrawiam Was serdecznie i życzę wszystkiego co najlepsze na Nowy Rok\nAnkha 15/1/16 12:26 PM\nCo tam na Instagramie się dzieje, to ja już nie mam pojęcia. Nie bawi mnie oglądanie czyiś zdjęć, jak nie ma do tego żadnej treści. Na szczęście nie mam srajfona i nie mam żadnych pokus w tym kierunku ;) A z tym czasem to jakaś niesprawiedliwość dziejowa chyba. Tyle rzeczy by chciało się zrobić, tyle srok za ogon złapać. Strasznie mnie dziwi skąd ludzie mają czas na oglądanie tv... ;)\nzielenie 4/1/16 8:01 PM\nRozwija się wasz dom w cudowną rodzinę. Wszystkiego dobrego w nowym roku!\nAnkha 15/1/16 12:27 PM\nW końcu ten dom zaczyna powoli wyglądać jak dom, a nie jak obóz nomadów lub cyganów ;) Robi się po prostu ładnie, a to też oczywiście pozytywnie na nas wpływa :)\nentomka 7/1/16 7:10 PM\nuwielbiam kadry z blaskiem choinki z boku czy w tle ...\ntaki mały sentyment :)\nAnkha 15/1/16 12:32 PM\nMi tez się strasznie podobają i staram się co roku zrobić chociaż jedno zdjęcie :)\nMagdalena S 7/1/16 7:51 PM\nU mnie deszcz, temperatury na plusie i...ptaszki wiosennie cwierkaja ;))) Po powrocie z Polski cala magia swiat pryska, ale gwiazdy w oknach zostana na dluzej.\nAnkha 15/1/16 12:35 PM\nU nas zima nie może się teraz zdecydować. Jednego dnia chlapa, drugiego lodowisko po całości. Przynajmniej nie jest nudno ;) My choinką cieszymy się nadal, tym bardziej, że pogoda nie nadaje się jeszcze, by wystawić drzewko (mamy w donicy) chociaż na taras.\nDominika 10/1/16 1:12 PM\nCudny świąteczny nastrój. Szkoda tylko że u mnie teraz pada deszcz i choinki już nie mam. Widać, że imprezka się udała, w końcu w domu zawsze jest fajnie!\nAnkha 15/1/16 12:37 PM\nU nas na zmianę deszcz, śnieg albo mróz. Na drogach niezbyt wesoło. Choineczka jeszcze trochę będzie cieszyć nasze oczy i bardzo ładnie się trzyma. A w domu wiadomo, że najlepiej ;)\nKamila 11/1/16 11:47 AM\nAnia, Ojciec Góra zawsze pozostanie dla nie człowiekiem-charyzmą. Z wielkim sentymentem wspominam Lednicę i spotkania młodych ...\nA z tym śniegiem to mam identycznie. Świąteczna powtórka wcale by nie zaszkodziła i chyba dlatego tak trudno rozstać się z choinką. Wasza pięknie uchwycona w kadrze!\nAnkha 15/1/16 12:45 PM\nNie potrafię sobie jakoś wyobrazić Lednicy bez Ojca Jana... :( Kto stanie na jego miejscu w Bramie?\nTaka choineczka wieczorem bardzo relaksuje. Po całym dniu w pracy bardzo dobrze wycisza taki widok ;)\nOla Lewczuk 13/1/16 2:01 PM\nAniu, dzień dobry, cieszę się, że trafiłam do Ciebie. Dziękuję za ten długi, emocjonalny i twórczy post na powitanie. Ściskam serdecznie!\nAnkha 15/1/16 12:47 PM\nCieszę się, że post przypadł Ci do gustu. Zapraszam częściej do mnie. Ja teraz "skoczę" do Ciebie :)\nUnknown 17/1/16 9:10 PM\nAniu dodałam u siebie posta z ciekawą rośliną kwitnącą w zimie. Pozdrawiam.\nAnkha 26/1/16 10:18 AM\nWidziałam Krysiu i czytałam - nie miałam tylko czasu pozostawić słowa w komentarzu :)\nZima w Brzezinie i karmniku


Sztyft do konturowania, przeciwzmarszczkowy, rozświetlający. Breton\nChristian Breton Ice Stick Eye Contour Eye Prority\nNiezwykła formuła sztyftu pomaga eliminować zmarszczki, rozświetlać i usuwać opuchnięcia wokół oczu. W skład Lodowego Sztyftu wchodzą wysoce wyspecjalizowane aktywne składniki, które redukują zatrzymywanie się wody w skórze, odpowiedzialnej za obrzęki, cienie i opuchnięcia wokół oczu. Znajdują się pośród nich drobinki odbijają światło optycznie zmniejszając widoczność zasinień pod oczami. Sztyft może być używany również do pielęgnacji delikatnych kontur ust.\n202 4 2 156.00 Nutridome Produkt niedostępny\nPrzeciętny weronika85 2017-11-20 09:29:53\nUzywam zawsze na opuchniecia wokol oczu. Bardzo dobrze się sprawdza. Pielegnuje skóre w okół oczu, ale innych zalet nie zauważyłam.\nTrzeba spróbować M_paradiso 2017-11-13 08:32:31\nW kosmetyku znajdują się drobiny, które odbijają światło i to jest chyba ten efekt redukcji cieni pod oczami. No jak tylko się go zmyje, to cienie pojawiają się znowu. Mysłałam, że to przy regularnym stosowania pomoże się pozbyć problemu, a nie tylko go zamaskuje. No cóż... 3/5\nIce Stick Eye Contour Eye Prority\nRozświetlający kompleks przeciwstarzeniowy w sztyfcie eliminujący opuchnięcia okolic oczu\n156,00 zł 3 g\nMarka: Christian Breton\noptycznie wygładza zmarszczki\nefekt pełnej blasku cery\nChristian Breton to francuska marka kosmetyczna, która bardzo szczegółowo pielęgnuje każdy wrażliwy obszar twarzy proponując wyspecjalizowane produkty. To najbardziej pewne i skuteczne kosmetyki pielęgnacyjne, które można nabyć bez recepty. Zalicza się do nich szeroki wachlarz kosmetyków do makijażu i pielęgnacji twarzy. Kosmetyki posiadają właściwości wygładzające, ujędrniające i nawilżające oraz redukują zmarszczki. Cechuje je maksymalna efektywność naturalnych aktywnych składników, a także specyficzne formuły, ukierunkowane na indywidualne potrzeby klientów.\nINCI: Aqua (Water), Propylene Glycol, Glycerin, Phenoxyethanol, Glycine Soja Germ Extract, Caviar Extract, Peg-40 Hydrogenated Castor Oil, Hydrolyzed Collagen, Sodium Chondroitin Sulfate, Methylparaben, Hydroxyethylcellulose , Allantoin, Parfum (Fragrance), Disodium Edta, Dipeptide Diaminobutyroyl Benzylamide Diacetate, Linalool, Citronellol, Butylphenyl Methylpropional, Aloe Barbadensis Leaf Juice Powder, Tocopheryl Acetate, Sodium Hyaluronate, Ascorbyl Palmitate, Geraniol, Retinyl Palmitate, Butylparaben, Vaccinum Myrtillus (Bilberry) Fruit/Leaf Extract, Saccharum Officinarum (Sugar Cane) Extract, Acer Saccharum (Sugar Maple) Extract, Citrus Aurantium Dulcis (Sweet Orange) Fruit Extract, Citrus Limon (Lemon) Fruit Extract.\nAplikować rano i wieczorem na powieki i skórę wokół oczu. Przechowuj preparat w lodówce dla lepszego rezultatu.\ndodano 2017-11-20 09:29:53\ndodano 2017-11-13 08:32:31\nRozświetlający kompleks przeciwstarzeniowy w sztyfcie eliminujący opuchnięcia okolic oczu Ice Stick Eye Contour Eye Prority\nZestaw prezentowy zawierający: odżywkę do rzęs, odżywkę do brwi oraz lusterko. Supreme Look\n348,00 zł 288,00 zł\nOrphica - Zestaw prezentowy zawierający: odżywkę do rzęs, odżywkę do brwi oraz lusterko. Supreme Look\nRazem 156,00 zł