Kapitały przemysłu filmowego [Marcin Adamczak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Marcin Adamczak Liczba stron: 234\nISBN: 9788301203405 Data wydania: 2018-10-24\nCo to znaczy produkować film? Jak handluje się filmami? Czy w świecie produkcji filmowej istnieją odpowiedniki magazynów, w których zalegają niechciane przez kupujących produkty? Na czym polegają różnice pomiędzy systemami filmowymi: amerykańskim, opartym na kumulacji kapitału ekonomicznego, i europejskim, odwołującym się do kapitału kulturowego oraz budowania prestiżu? Jaką rolę w pejzażu kinematograficznym odgrywają rozwijające się w zawrotnym tempie Chiny? Książka Marcina Adamczaka jest poświęcona kinu w optyce rynkowej i instytucjonalnej. Podejmuje m.in. takie tematy, jak: handel filmami, reguły ich rozpowszechniania, festiwale, światowy rynek filmowy. Pierwszą część książki autor poświęca kształtowaniu się dominacji amerykańskiego przemysłu filmowego. Buduje historyczne tło, pozwalające czytelnikowi zrozumieć współczesność oraz funkcjonowanie rynków filmowych w czasach najnowszych. W drugiej części autor opisuje europejski subsystem filmowy oparty na kumulacji kapitałów kulturowych, a nie ekonomicznych, choć zarysowuje również połączenia obecne na tym polu. W trzeciej części książki autor podejmuje próbkę odpowiedzi na wciąż otwarte pytanie o rolę, jaką w pejzażu kinematograficznym odgrywają Chiny. Podrozdział poświęcony twórczości Zhanga Yimou pokazuje, jakimi sposobami kumulacji kapitałów posługują się dziś chińscy twórcy. Część ta osadzona jest w szerokim kontekście historyczno-kulturowym, który pozwala spojrzeć na współczesną rywalizację mocarstw na arenie kinematograficznej w zupełnie inny sposób, i dostrzec w niej emanację znacznie poważniejszych konfliktów politycznych i kulturowych. W badaniach produkcyjnych autor nie koncentruje się na luźno powiązanych studiach przypadków. Proponuje odmienne podejście, preferując szersze ujęcie systemu kosztem szczegółowego opisu jednostkowych zjawisk. Istotne jest tu połączenie aspektów produkcyjnych z tematyką handlu filmami, obrotu i wymiany, rynku i kapitałów, zarysowanie perspektywy filmowego świata. Książka jest przeznaczona dla studentów i wykładowców kursów akademickich dotyczących filmu, procesów globalizacji czy kultury współczesnej. Może także być lekturą dla pasjonatów kina, którzy chcieliby poznać kulisy funkcjonowania przemysłów filmowych.\nProjekt graficzny okładki i stron tytułowych Barbara Niewiadomska Ilustracje na okładce Mapa – Weerayut Kongsombut/123RF; taśma filmowa – stillfx/123RF; grafika/kamera – mamanamsai/123RF Wydawca Dąbrówka Gujska Redaktor prowadzący Barbara Surówka Redakcja językowa Olga Gorczyca-Popławska Korekta Lidia Kozłowska, Anna Marecka Podkład map w środku książki Agrus/Fotolia Opracowanie graficzne map w środku książki Jacek Gawrysiak Produkcja Mariola Iwona Keppel Skład wersji elektronicznej na zlecenie Wydawnictwa Naukowego PWNMarcin Kapusta / konwersja.virtualo.pl Recenzja Dr hab. Arkadiusz Lewicki, prof. Uniwersytetu Wrocławskiego Publikacja finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą Rozwój 2b, Narodowy Program Rozwoju Humanistyki, w latach 2016–2019. Grant pt. „Proces tworzenia dzieła filmowego oraz jego uwarunkowania organizacyjno-ekonomiczne w perspektywie badań kultury produkcji”. Grant realizowany przez Wydział Organizacji Sztuki Filmowej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Copyright © for the text by Marcin Adamczak, Warszawa 2019 Copyright © by Wydawnictwo Naukowe PWN SA, Warszawa 2019 eBook został przygotowany na podstawie wydania papierowego z 2019 r., (wyd. I) Warszawa 2019 ISBN 978-83-01-20340-5 Wydawnictwo Naukowe PWN SA 02-460 Warszawa, ul. Gottlieba Daimlera 2 tel. 22 69 54 321, faks 22 69 54 288 infolinia 801 33 33 88 e-mail: pwn@pwn.com.pl www.pwn.pl\nSpis treści Wstęp. Chwytając wiatr albo co znaczy: „wyprodukować i posiadać film”? Rozdział I. Hollywoodzki system kinematografii-świata Początki systemu Zagadka Charles’a Pathé Wielka wojna Europy, wielka ekspansja USA Druga wojna światowa i kilka kin w Berlinie Przejęcie studiów przez korporacje Ponowna stabilizacja modelu produkcji Kinematografia-świat Rozdział II. Europocentryczny podsystem festiwalowy Uniwersum festiwali Rynek i kapitały Społeczna gra nazywana festiwalem filmowym Agenci sprzedaży i dystrybutorzy Czy istnieją filmy festiwalowe? Literacka republika i jej południk Greenwich: dylematy postkolonialne Rumuńskie kino i polski handel zbożem Rozdział III. U progu nowego cyklu hegemonicznego? Pytanie o Chiny Trajektoria Zhanga Yimou Konsensus pekiński a warunki równoważności Wzrost rynku jako poszerzenie pola gry Drugi rynek świata Czynnik Hongkongu Nowy regionalizm Zakończenie. W małym kinie w Poznaniu Bibliografia Przypisy\nROZDZIAŁ IIEuropocentryczny podsystem festiwalowy Przyszłość kinematografii nie przyjdzie z Europy czy Stanów Zjednoczonych, lecz z mniej znanych kultur filmowych. Hubert Bals Uniwersum festiwali W ostatnich dwóch dekadach XX wieku w kinematografii-świecie, w której hollywoodzkie studia wyznaczały rynkowy i handlowy rdzeń, definiowały kształt globalnej kultury filmowej oraz reguły i praktyki jej funkcjonowania, filmowa Europa zaczęła w coraz większym stopniu oddawać się nieco innej grze i w niej właśnie przejęła inicjatywę. Jak szacuje Dina Iordanova, w latach 1980–2010 liczba festiwali filmowych organizowanych na świecie zwiększyła się mniej więcej dziesięciokrotnie. Na przełomie pierwszej i drugiej dekady XXI wieku liczbę tych imprez określano w przedziale od trzech do pięciu tysięcy rocznie. Już sama różnica w szacunkach wskazuje na niesłychane rozplenienie się ich i wynikającą z tego trudność w rachunkach. W połowie drugiej dekady pojawiły się rachuby mówiące o sześciu tysiącach imprez rocznie. Zasięg i znaczenie najważniejszych imprez, a także ich geograficzne umiejscowienie nie rozkładają się równomiernie po całym globie. Najważniejsze festiwale są organizowane w Europie, ściślej rzecz ujmując w Europie Zachodniej. Spośród 15 festiwali określanych w obecnej nomenklaturze jako „światowe festiwale konkursowe”, co mówi niewiele i dlatego warto pozostać przy oficjalnie już niestosowanej dawnej festiwalowej „kategorii A”, aż dziewięć przypada na Europę, z czego pięć na Europę Zachodnią, i tak się składa, że to też te pięć o największej renomie (Cannes, Berlin, Wenecja oraz San Sebastian i Locarno). Tę listę uzupełniają cztery festiwale w Europie Środkowo-Wschodniej i Wschodniej (Karlove Vary, Warszawa, Moskwa, Tallin), trzy w Azji (Szanghaj, Tokio, Goa), jeden w Ameryce Północnej (Montreal), jeden w Ameryce Południowej (Mar del Plata) i jeden w Afryce (Kair). Z sensownością kategorii A już niejednokrotnie dyskutowano w przeszłości. Poza wspomnianą pierwszą piątką o największej renomie żaden festiwal z tej listy nie może równać się pod względem branżowego znaczenia i kulturowego prestiżu z Toronto, Sundance i Rotterdamem. Takie rozszerzone ujęcie da nam tylko nieco inny obraz geograficzny: ze skoncentrowanego na Europie Zachodniej przeobrazi się on w skonfigurowany atlantycko, rozciągający się między Ameryką Północną a Europą Zachodnią. Tak czy inaczej obie mapy festiwalowych lokalizacji będą wyrażały dominację świata Zachodu. Kinematografie europejskie w zasadzie bez wyjątku nie cieszą się wielomilionowymi widowniami na rynkach światowych, a miejscem ich sukcesów pozostaje przede wszystkim obieg festiwalowy. Stąd właśnie instytucja festiwalu ma dla nich kluczowe znaczenie. Festiwale konstytuują współcześnie sieciowe centrum europejskiego świata filmu z dwóch powodów. Po pierwsze, wokół nich oraz towarzyszących im marketów, platform koprodukcyjnych, laboratoriów scenariuszowych, forów pitchingowych i nieformalnych spotkań ogniskuje się aktywność branży producenckiej i dystrybucyjnej. Po drugie, imprezy te, przy aktywnym udziale wspomnianych branż i działalności krytyków, stanowią niezmiernie istotne ogniwo „biznesu tworzenia autorów”. Timothy Corrigan już w 1990 roku, właśnie po pierwszych latach imponującego rozkwitu festiwali, wskazywał na status autorstwa filmowego jako konceptu służącego także celom dystrybucyjnym i marketingowym. W tym sieciowym centrum swoje interesy i stawki w grze mają różne grupy branżowych aktorów społecznych. Janet Harbord wyróżnia cztery dyskursy obecne w przestrzeni obiegu festiwalowego: po pierwsze, dyskurs niezależnych filmowców i producentów, po drugie, reprezentacji medialnych, po trzecie, biznesowej sfery transakcji finansowych i prawnych, po czwarte, związany z turystyką i ekonomią miast goszczących festiwale. Ragan Rhyne, wychodząc od podziału Harbord, proponuje typologię pięciu grup aktorów społecznych obecnych na festiwalu i w niego zaangażowanych, nazywanych przez niego interesariuszami (stakeholders): – filmowców i producentów; – dziennikarzy; – inwestorów, prawników, dystrybutorów i przedstawicieli firm z branży; – przedstawicieli organizacji turystycznych i pokrewnych; – lokalnych decydentów, sponsorów i ludzi zarządzających festiwalem. Spotykają się oni w przestrzeni festiwalowej, a raczej w wyznaczanych w niej miejscach spotkań, ale nietrudno zauważyć, że w istocie często skupiają się we własnym gronie, tworząc swoiste branżowe mikrostruktury. Mapa 1. Festiwale tzw. kategorii A Mapa 2. Festiwale tzw. kategorii A oraz Toronto, Sundance i Rotterdam Mapa 3. Najważniejsze festiwale tzw. kategorii A oraz Toronto, Sundance i Rotterdam Mapa 4. Festiwale w Cannes, Berlinie, Wenecji i Toronto Harmonogram festiwali organizuje życie branży filmowej. W odniesieniu przynajmniej do dystrybutorów i agentów sprzedaży oraz większości producentów i krytyków adekwatne jest sformułowanie, że wyznacza on roczny rytm ich zawodowej aktywności. Dina Iordanova, opisując festiwalowe nomadyczne wędrówki filmowych profesjonalistów, zmierzających z imprezy na imprezę, sięga po sugestywne sformułowanie festival treadmill. Trudno dobrze przetłumaczyć je na język polski, ponieważ „festiwalowy kierat” nie oddaje przyjemności czerpanych mimo wszystko z tego męczącego niekiedy podróżowania oraz możliwego uzależnienia od niego, a z kolei „festiwalowa bieżnia” jest o tyle myląca, że bez wątpienia częste uczestnictwo w festiwalach nie jest praktyką równie zdrową jak ćwiczenia w klubie fitness. Festival treadmill przywodzi raczej na myśl pewną kulistą zabawkę uwielbianą przez chomiki. Tę charakterystykę świetnie oddaje anegdota przytaczana przez Iordanovą, rzeczywiście powtarzająca się w wielu festiwalowych dekoracjach: Za każdym razem kiedy jestem na festiwalu, staję się świadkiem kolejnej wersji pewnej wymiany zdań. Zazwyczaj dochodzi do niej między dwoma mężczyznami, najczęściej noszącymi okulary i mającymi dłuższe, lekko siwiejące włosy. Istotnymi rekwizytami są trampki oraz przewieszona przez ramię torba festiwalowa pełna materiałów promocyjnych. Scena z reguły rozgrywa się w pobliżu biura prasowego lub niedaleko festiwalowych boksów przypisanych posiadaczom karnetów podczas akredytacji. Protagoniści wpadają na siebie i za każdym razem następuje niemal identyczny dialog: A: Zdołałeś pojechać w tym roku na festiwal X? B: Niestety, nie dałem rady. Pokrywał się częściowo z festiwalem Y i mogłem pojechać tylko na jeden z nich, bo zaraz po powrocie z Y czekał mnie festiwal Z. Słyszałem jednak, że w tym roku na X nie było nic ciekawego. A ty pojechałeś? Jak było? A: Cóż, X był z pewnością interesujący, szczególnie dzięki kilku kontaktom, które tam nawiązałem, ale musiałem wyjechać wcześniej, żeby zdążyć na ostatni dzień Y. B: Terminarz rzeczywiście był napięty. Ja nawet teraz muszę wyjechać wcześniej. Ale wybierasz się może na festiwal XX? Mam zamiar koniecznie tam pojechać i cokolwiek istotnego opuściłem na X, prawdopodobnie będę mógł zobaczyć tam… A: Pewnie. Wybieram się, ale tylko jeśli uda mi się jakoś ustawić ten wyjazd po drodze na festiwal YY. Mam tam parę spotkań do poprowadzenia. B: W porządku, a więc do zobaczenia na XX. Świetnie byłoby wreszcie się spotkać i pogadać. Rynek i kapitały Wspomniana wyżej i oparta na festiwalach nowa europejska gra w aktualnej rzeczywistości kinematografii-świata sprowadza się do próby zaradzenia wszechstronnemu niedostatkowi kapitału ekonomicznego w postaci strumienia dochodów z rynku znacznie przerastającego nakłady na produkcję. Ten niedobór przesądza o chronicznej słabości europejskiej pozycji rynkowej, braku przemysłowego charakteru produkcji, niemożności dorównania budżetowym pułapom regularnej produkcji hollywoodzkiej, trudności w funkcjonowaniu według reguł współczesnej merkantylnej kultury filmowej głównego nurtu, ukonstytuowanej za oceanem w ostatnich dwóch dekadach ubiegłego stulecia. Co więcej, ten deficyt kapitału prowadzi też do błędnego koła, zamyka bowiem drogę do jego trwałej i stabilnej rynkowej akumulacji oraz przełamania podrzędnej pozycji produkcyjnej i marginalnego statusu w filmowym handlu światowym. Nowa europejska gra, której znaczenie rosło w systemie równolegle do umacniania się rynkowej hegemonii globalnego Hollywood, opiera się na rozszerzeniu pojęcia kapitału, poszukaniu oparcia w różnorodnych jego formach, nie tylko ekonomicznych. Festiwal filmowy jest instytucją funkcjonującą w kontekście ekonomii, ekonomii odwróconej oraz złożonych gier społecznych. Festiwal jest rynkiem w tradycyjnym sensie tego słowa, które jest rozumiane jako targ, przestrzeń wymiany i cyrkulacji materialnych oraz niematerialnych dóbr. Nierzadko, pisząc o rynku filmowym, koncentrujemy uwagę na statystyce, na rozmaitych zestawieniach liczbowych, najczęściej zresztą interesujących i mających niemałą wartość poznawczą. Jednak cały wachlarz rozmaitych aktywności związanych z festiwalowymi marketami: poszukiwanie inwestorów i koproducentów bądź już dystrybutorów, podpisywanie umów, targowanie się i negocjowanie, działanie stoisk producentów i agentów sprzedaży, gorączkowe szukanie nowych talentów i najświeższego filmowego „towaru” z całego świata przez kupców i pośredników z branży, skłania do potraktowania terminu „rynek filmowy” także w szerszej, a zarazem tradycyjnej handlowej optyce jako fizycznie istniejącej przestrzeni wymiany i nieutożsamianej tylko z zestawieniami statystycznymi. Instytucja festiwalu jest dla kinematografii europejskich bogatym i cennym źródłem wielorakich form kapitału. Pomocna w opisaniu tego fenomenu okazuje się koncepcja form kapitału zaproponowana przez Pierre’a Bourdieu. W klasycznym eseju z 1986 roku francuski socjolog wyróżnił i zdefiniował, obok kapitału ekonomicznego, także pojęcia kapitału społecznego i kapitału kulturowego. Później rozszerzył jeszcze koncepcję form kapitału o czwarty rodzaj – kapitał symboliczny. Kapitał społeczny wiąże się z międzyludzkimi relacjami i sieciami społecznymi, formalnym bądź nieformalnym członkostwem w grupach czy kręgach towarzyskich i uznawaniem za bycie wiarygodnym ich uczestnikiem, relacjami wymiennych przysług, zaufania i kooperacji, rozmaitymi zobowiązaniami postrzeganymi subiektywnie (jak szacunek, wdzięczność czy przyjaźń) bądź bardziej formalnymi (zależności, oczekiwania). Kapitał kulturowy określają kompetencje i wiedza, postrzeganie świata i sposoby myślenia o nim, a także znajomość reguł zachowania się w określonych sytuacjach, kodów komunikacji czy ubioru. Nie zawsze musi to być zasób wiedzy oczywistej czy nawet ogólnodostępnej. Kapitał kulturowy może być też ucieleśniony, stąd dotyczy nie tylko walorów intelektualnych, posiadania określonych informacji, lecz także wyglądu i właśnie fizycznej konstytucji. Kapitały podlegają konwersji, niczym waluty czy papiery wartościowe, która może zachodzić we wszystkich kierunkach: ekonomiczny w społeczny, ekonomiczny w kulturowy, społeczny w kulturowy i we wszystkich przypadkach w stronę przeciwną. Co prawda kapitał ekonomiczny Bourdieu nazywa „praźródłem wszystkich typów kapitału”, ale przestrzega jednocześnie przed ekonomicznym redukcjonizmem. Konwersje kapitałów układają się w złożoną społeczną grę. Dla przykładu konwersja kapitału ekonomicznego na społeczny nie zawsze jest łatwa i wymaga wysiłku oraz zachowań, które mogą być postrzegane z zewnątrz jako marnotrawstwo zasobów (pomyślmy o Wokulskim czy Gatsbym). Nie zawsze udaje się też, i wymaga zazwyczaj jeszcze dłuższego czasu, konwersja kapitału ekonomicznego na kulturowy. Operacje konwersji są bowiem zawsze obarczone ryzykiem, a wspomniane kapitały podlegają zagrożeniu utraty bądź zmniejszenia się, np. nie zawsze możemy być pewni składającej się na kapitał społeczny wdzięczności innych, a z kolei kapitał kulturowy pozostaje z natury najtrudniej transferowalny. Czwarty z kapitałów – symboliczny, ma związek z prestiżem, autorytetem, uznaniem, naturalną dystynkcją. W pewnym sensie wynika ze wszystkich trzech pozostałych typów i jest ich zwieńczeniem. Kapitały, jak zaznacza Bourdieu, zyskuje się przy określonych okazjach (francuski autor wskazuje dla przykładu na wyścigi, rejsy, polowania i przyjęcia), w danych miejscach (jak szkoły, kluby, sąsiedztwa) oraz podczas poszczególnych praktyk (uprawianie sportów, gry salonowe, udział w ceremoniach). W ten sposób, podobnie jak kapitał ekonomiczny, opisane przez Bourdieu mniej oczywiste typy kapitału również są „zakumulowaną pracą”. Gra kapitałów, ich akumulacji, konwersji i wymiany konstytuuje życie społeczne w podobnym stopniu jak analogiczny obieg kapitału ekonomicznego organizuje gospodarkę. Kapitały do pewnego stopnia są dziedziczone, wiążą się wówczas z przywilejami urodzenia, ale osiąga się je też własną pracą, determinacją, zapobiegliwością i talentem; krzepną w procesie akumulacji, lecz zachowują dynamikę w płynnej grze wymiany. Gdyby nie zakumulowane kapitały, jak zauważa Bourdieu, życie społeczne i składające się nań wydarzenia, ścieżki sukcesów, karier bądź utknięcie na poboczach marginalności, przypominałyby ruletkę, w której każdy ma równe szanse, każdy „nosi buławę w plecaku”, gdzie nie ma akumulacji i dziedziczenia, gdzie każdy moment i rezultat są osobnym wydarzeniem, niezależnym od poprzedniego. Życie społeczne, mimo obecności walorów niespodziewanego rozstrzygnięcia czy szczęśliwego zbiegu okoliczności, nie nosi jednak charakteru ruletki. W noweli Loteria w Babilonie Jorge Luis Borges naszkicował frapujący obraz życia społecznego rządzonego całkowicie zasadą loterii. Tekst z jednej strony uwrażliwia na przypadek i zbiegi okoliczności rzeźbiące nasze losy, ale z drugiej – paradoksalnie uzmysławia, w jak wielkim stopniu realny porządek społeczny jest jednak inny niż przedstawiony przez genialnego Argentyńczyka, w jak wielkim stopniu jest nieprzypadkowy. Przyczyny tego należy upatrywać właśnie w akumulacji i konwersji kapitałów opisanych przez Bourdieu. Społeczna gra nazywana festiwalem filmowym Festiwale są dla branży źródłem wszystkich czterech typów kapitału. Te imprezy, według podziału zaproponowanego przez Marijke de Valck i odchodzącego od ahistoryczności, wchodzą po 1980 roku w trzecią fazę swojego instytucjonalnego rozwoju, w której zostają obudowane całą gamą branżowych imprez towarzyszących, takich jak warsztaty dla twórców bądź producentów, pitchingi i platformy koprodukcyjne, targi, laboratoria scenariuszowe, prezentacje work in progress oraz rzecz jasna kwitnące jak zawsze bankiety. Słowem w tym kontekście odmienianym przez branżę przez wszystkie przypadki jest networking. Festiwale są, zależnie od rangi imprezy, dla lokalnego bądź międzynarodowego środowiska filmowego, obfitym i bezdyskusyjnym źródłem kapitału społecznego. Na szczeblu międzynarodowym udział w festiwalach i uczestnictwo w mnogości ich branżowych spotkań jest konieczne dla zaistnienia w szacowanym na kilkaset osób, istotnym z perspektywy handlowej, dystrybucyjnej i produkcyjnej, otoczeniu osób istotnych i decyzyjnych w Europie. Festiwale i towarzyszące im branżowe wydarzenia są głównymi wrotami wejścia do tej sfery.\nPrzypisy  Zwraca uwagę, że ponadprzeciętnie często ważne festiwale są organizowane w miastach portowych bądź dawnych uzdrowiskach.  Za wyjątek, aczkolwiek dyskusyjny z uwagi na definicję „europejskości”, można uznać hollywoodzko-brytyjskie koprodukcje.  T. Corrigan, The Commerce of Auteurism: a Voice without Authority, „New German Critique” 1990, nr 49.  R. Rhyne, Film Festival Circuits and Stakeholders, [w:] The Film Festival Reader, red. D. Iordanova, University of St Andrews, St Andrews 2013, s. 144–145.  D. Iordanova, The Film Festival Circuit, [w:] Film Festival Yearbook 1: The Festival Circuit, red. D. Iordanova, R. Rhyne, University of St Andrews, St Andrews, s. 32–33.  J.L. Borges, Loteria w Babilonie, tłum. S. Zembrzuski, [w:] idem, Fikcje, tłum. A. Sobol-Jurczyński, S. Zembrzuski, Prószyński i S-ka, Warszawa 2003.  Marijke de Valck proponuje podział historii instytucji międzynarodowego festiwalu na trzy okresy. Pierwszy rozpoczyna się wraz z inauguracją imprezy weneckiej w 1932 i trwa mniej więcej do roku 1968, względnie do początku lat 70. Charakteryzuje go traktowanie festiwalu zakorzenione jeszcze w XIX wieku, pośród rozmaitych wystaw światowych, salonów, prezentacji narodowych osiągnięć, mianowicie postrzeganie go jako „okna wystawowego” poszczególnych krajowych kinematografii. Kwalifikacji filmów wysyłanych na festiwal dokonują gremia w poszczególnych krajach, decydując, co z własnego dorobku ostatnich 12 lub 24 miesięcy warto pokazać widowni zagranicznej i poddać pod ocenę jury. Etap drugi rozpoczyna się w wyniku gwałtownych protestów doprowadzających do zerwania festiwali w Cannes i Wenecji w 1968 roku. Ich tłem są strajki i niepokoje w Europie Zachodniej, a efektem – przeobrażenie instytucji festiwalu wynikające również z nieco wcześniejszych przemian w kulturze filmowej: wyłonienia się i rychłej dominacji teorii autorskiej, wyniesienia postaci reżysera i modernistycznych wzorców wartościowania dzieła filmowego. Selekcji filmów na festiwale dokonują programerzy, a nie narodowe gremia, a generalną zasadą imprez staje się celebracja autorów, poszukiwanie i konsekrowanie nowych talentów, śledzenie wyłaniania się kolejnych nowych fal. Ten etap trwa, zdaniem de Valck, do początku dekady lat 80., kiedy to festiwale stają się imprezami coraz liczniejszymi i coraz potężniejszymi, świetnie zorganizowanymi, profesjonalnie zarządzanymi, silnie związanymi z filmowym biznesem i dysponującymi niebagatelnymi budżetami oraz wsparciem możnych sponsorów. Zob. M. de Valck, Film Festivals: From European Geopolitics to Global Cinephilia, Amsterdam University Press, Amsterdam 2007, s. 19–20. Więcej o historii festiwali pisałem w tekście: Instytucja festiwalu filmowego w ekonomii kina, „Panoptikum” 2016, nr 16. Z tego artykułu pochodzi powyższa charakterystyka podziału dokonanego przez de Valck.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Kapitaly_przemyslu_filmowego-ebookRO/p00621645i006" target="_blank" title="Kapitały przemysłu filmowego [Marcin Adamczak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Kapitały przemysłu filmowego [Marcin Adamczak] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Blog - Jak dobrać pasek męski do garnituru lub stroju na oficjalną okazję? Sklep DużyLolek.pl\n» Jak dobrać pasek męski do garnituru lub stroju na oficjalną okazję?\nJak dobrać pasek męski do garnituru lub stroju na oficjalną okazję?\nDodano: 23-09-2021 w kategorii: 2021 autor: Agnieszka Kownacka\nPasek męski jako stylowy dodatek\nKażdy stylowy mężczyzna wie, jak ważne w ubiorze są wszystkie detale. Dodatki takie jak krawat, pasek, spinki do mankietów podkreślają wizerunek zadbanego faceta niezależnie od rozmiaru. Warto inwestować w klasyczne i dobrej jakości dodatki, które posłużą nam przez lata i będą cieszyć oko - nasze i płci przeciwnej. Dziś na blogu przyjrzymy się paskom męskim i odpowiemy na pytanie "Jak dobrać idealny pasek męski do garnituru lub stroju na oficjalną okazję?".\nPasek musi być wygodny. Ten aspekt jest podstawą w kwestii mody męskiej XXL. Nie może być ani za krótki, ani za długi. Zbyt ciasno zapięty pasek w spodniach, będzie dawał nam uczucie dyskomfortu i dzielił brzuch na dwie części, podkreślając przy tym nieładnie tuszę i powodując nieestetyczne fałdki.\nZbyt luźno zapięty pasek nie będzie spełniał swoich funkcji podtrzymujących spodni na odpowiedniej wysokości. Spowoduje to obsuwanie się spodni, a nas czekać będzie kłopotliwe podciąganie ich co kilka kroków.\nJak dobrać odpowiednią długość paska męskiego?\nPo to, aby właściwie dobrać długość paska, należy znać dokładny obwód pasa. Są mężczyźni, którzy noszą pasek na wysokości pępka, a inni noszą go niżej - na biodrach czy też "pod brzuchem". Całkowita długość paska skórzanego powinna być być równa obwodowi w pasie powiększonemu o 13-16 cm.\nIdealnie dobrany pasek powinien zapinać się na środku skali, wyznaczanej przez wykonane w nim dziurki. Znaczna większość pasków ma nieparzystą liczbę dziurek - 5 lub 7. To daje duży komfort w razie wahań wagi, ponieważ zawsze możecie dopasować je do rosnącego lub malejącego obwodu pasa.\nWarto też wspomnieć o tym, że każdy producent pasków męskich stosuje nieco inną rozmiarówkę. Musimy przyjrzeć się więc dokładnym opisom w sklepie. Najczęściej rozmiar pasków męskich przedstawia długość od początku klamry do środkowej dziurki. Często jako alternatywa podawana jest całkowita długość paska.\nJak zmierzyć się w pasie przed zakupem paska?\nMierzenie się w pasie wydawać się może skomplikowanym jednak nie wymaga specjalnych umiejętności czy też przyrządów - w zupełności wystarczy Ci miarka krawiecka. Ważnym jest by pamiętać o tym, że mierzyć należy się w miejscu przylegania spodni - w przypadku mężczyzn noszących je w pasie będzie to ok. 1 cm poniżej pępka. Pamiętaj również o tym, że pomiarów ciała dokonuje się bez odzieży, gdyż ta może przekłamać wynik.Nie oszukuj i nie wciągaj brzucha - mięśnie powinny być luźne, żeby zapewnić Ci wygodę użytkowania dobranego do Twoich wymiarów paska.\nUżytkując pasek męski do spodni musisz czuć się swobodnie - bez problemu siadać, chodzić i stać. Z tego samego powodu pomiarów pasa dokonuje się na wydechu - nabranie powietrza zwiększa obwód co sprawia, że wynik pomiaru może być za duży. Świetnym i nowatorskim rozwiązaniem jest opcja paska z wstawką z gumy, która niweluje margines błędu.\nCzy szerokość paska ma znaczenie? Dobierz pasek do garnituru i jeansowych spodni\nWybór paska do garnituru to zadanie, z którym każdy mężczyzna musi zmierzyć się przynajmniej jeden raz w swoim życiu. Czym kierować się więc wybierając pasek do garnituru? Przede wszystkim uwagę należy zwrócić na szerokość szlufek w spodniach. Większość producentów oferuje standardowe szerokości - od 3 do 4 centymetrów. Musimy dokładnie przyjrzeć się rozmiarowi szlufek w najczęściej noszonych spodniach. Zbyt wąski pasek nie będzie dostatecznie dobrze trzymał spodni, za szeroki pasek zaś okaże się nieprzydatny – po prostu nie zmieści się w szlufce.\nW przypadku spodni garniturowych uniwersalnym i niezawodnym wyborem będzie pasek o szerokości 3,5 cm - warto również zadbać o to, żeby pasek do garnituru był klasyczny i niezbyt rzucał się w oczy. Zasady savoir-vivre wymagają również tego, by ten dopasowany był do koloru noszonego do niego obuwia. Dobranie paska do jeansów, czy też casualowych spodni (tj. chociażby bojówki czy joggery) jest zdecydowanie łatwiejszym zadaniem. W przypadku codziennych, nieoficjalnych stylizacji pamiętać należy jedynie o tym, by pasek męski do spodni dobrze przylegał w talii, wypełniał szlufki i stanowił niesztampowy, oryginalny do niej dodatek. W przypadku spodni jeansowych, podobnie jak zresztą garniturowych, najlepszym wyborem są paski skórzane.\nPasek męski skórzany czy tekstylny?\nWszystko zależy od stopnia formalności. Czarne paski ze skóry licowej są najbardziej eleganckie i najbardziej pasują na formalne okazje. To właśnie paski z naturalnej, gładkiej skóry będą doskonałym uzupełnieniem stylizacji z garniturem. Pasek męski do garnituru powinien być minimalistyczny w formie i elegancki w swojej prostocie. Czarny pasek męski pasuje do czarnych pantofli i lakierek.\nBrązy i zamsze są nieco mniej formalne. Brązowy pasek męski to idealny pasek męski do jeansów. Pasuje do butów o sportowym charakterze oraz do mokasynów.\nZupełnie sportowy charakter mają paski plecione. Tekstylne modele pasków możecie założyć do chinosów oraz krótkich spodenek typu "bermudy".\nNa co zwrócić uwagę wybierając pasek do garnituru?\nPo pierwsze jednolity kolor butów i paska\nKoordynacja kolorów jest również bardzo ważna. Trzymamy się analogicznych zestawów. Brązowy pasek męski łączymy z brązowymi butami oraz innymi elementami galanterii skórzanej w tym kolorze. Czerń powinna iść w parze z czernią. W przypadku czarnego paska sprawa jest banalna, po prostu dobierzcie do niego czarne buty i torbę. Jeśli chodzi o brąz starajcie się, aby kolor innych dodatków był w bardzo zbliżonym odcieniu.\nPasek męski do garnituru - brązowy czy czarny? Jak stylowo dobierać kolory?\nKolejnym krokiem jest dobranie paska o odpowiednim kolorze w zależności od koloru garnituru. Czerń, grafit oraz szarość fenomenalnie prezentują się połączone z czarną galanterią skórzaną, podczas gdy granatowy lub niebieski garnitur doskonale wygląda z brązowymi dodatkami. Można powiedzieć, że wszystko zależy tutaj od indywidualnego poczucia estetyki jednak niewprawne łączenie kolorów to stylizacyjne faux pas, które nieprędko zostanie zapomniane, dlatego nie zapominaj o tym, że brązowy pasek męski to najlepszy wybór z możliwych w przypadku garniturów w odcieniach niebieskiego, podczas gdy czarny pasek męski będzie najwłaściwszy w przypadku garniturów klasycznych.\nKlamry i ozdobne zapięcia pasków męskich\nTu również odniesiemy się do Waszych indywidualnych preferencji. Niektórzy panowie cenią sobie minimalizm i tutaj będzie dominować prostota. Pasek męski z klamrą może być skromny lub bardziej ozdobny. Niektóre klamry mają ozdobny logotyp marki. Klamry najczęściej przyjmują odcień zgaszonego złota lub srebra. W przypadku paska do garnituru klamra nie powinna odciągać wzroku od reszty stylizacji, dlatego ważnym jest by była prosta i niezbyt duża - najlepiej, gdy jej szerokość licuje z szerokością paska. Pasek męski z klamrą o większych gabarytach może natomiast stanowić niezwykle ciekawe uzupełnienie codziennych, nieformalnych stylizacji.


Kup i pobierz za 29,90 zł 21,83 zł ($ 5,52)\nLudzie uwielbiają być ranieni.\nOdruchowo i posłusznie idą tam,\ngdzie jest ból. Kojarzą go\nMylą z miłością.\nTo nawet nie jest smutne,\nto banalne jak cykl dobowy\ni prawie wszyscy są\ndo tego przyzwyczajeni.\nAnya Marina • Shut up\nChobits Opening • Let Me Be with You\nEdyta Bartosiewicz • Jenny\nElectric Youth • Real Hero\nGuns N’ Roses • November Rain\nGuns N’ Roses • Don’t Cry\nHey • A ty?\nLana Del Rey • Young and Beautiful\nLinkin Park • Leave Out All the Rest\nMy Chemical Romance • Helena\nMyslovitz • Z twarzą Marilyn Monroe\nMyslovitz • Blue Velvet\nTwo Feet • I Feel Like I’m Drowning\nTwo Feet • Her Life\nTwo Feet • Love Is a Bitch\nThe Offspring • Killboy Powerhead\nSia • Chandelier\nSufjan Stevens • Mystery of Love\nYoung Love • Discotech\n5 Seconds of Summer • If Wall Could Talk\n– Kobiety są dziwne, sam przyznaj. – Drew gapi się przed siebie i strąca w dół trybun niedopałek papierosa. Stoimy we dwóch i obserwujemy, jak grupka dziewcząt przemierza murawę, plotkując o czymś i chichocząc.\nJedna z nich – drobna, z włosami w kolorze miodowy blond – spogląda na mojego kumpla swoimi dużymi błękitnymi oczami. Nadal rozmawia z koleżankami, jednak całą swoją uwagę skupia na nim, posyłając mu nieśmiały, ale bardzo zadziorny uśmiech.\nDrew to mój przyjaciel. Znamy się, odkąd pewnego feralnego dnia omal nie przejechał mnie swoim motocyklem, podczas gdy ja próbowałem wykonać swój pierwszy kickflip na deskorolce. Od kilku ładnych lat przychodzimy na teren nieukończonego miejskiego stadionu, by doskonalić nasze umiejętności i przy okazji pogadać. W Huntley – tej dziurze zabitej dechami, w której mieszkamy – nie ma zbyt wielu atrakcji.\nOn przychodzi z jeszcze jednego powodu – by wysłuchiwać westchnień napalonych fanek motocykli, które o motoryzacji mają takie pojęcie jak ja o robieniu na drutach. Wieczorami na stadionie odbywają się nielegalne wyścigi, co czyni z mojego kumpla jeszcze większe bożyszcze kobiet.\nPowiedzcie mi: jakim cudem dziewczyny lubią wszystko, co niegrzeczne, zakazane i złe, a mimo to uwielbiają piżamy w jednorożce i prezenty w postaci pluszowego misia?\nDysonans poznawczy – te dwa słowa doskonale podsumowują to, co sądzę o kobietach.\n– Wczoraj się pokłóciliśmy, a zobacz, co robi dziś. – Drew wskazuje na wpatrującą się w niego ślicznotkę. – Prowokuje mnie. Robi to dzień w dzień, a potem się wycofuje, bo…\n– Nie jest jeszcze gotowa? – Wchodzę mu w słowo, a on patrzy na mnie zdziwiony. – No co? Sam mówiłeś, że ona jest wiecznie niezdecydowana. Zacznij się przyzwyczajać. Tak właśnie skonstruowane są kobiety – stwierdzam, poprawiając swoje sterczące włosy, i obserwuję, jak dziewczyny zajmują miejsca kilka rzędów niżej.\nMówią, że facet facetowi może zrobić tylko dwa wielkie świństwa.\nPierwsze: zaproponować ciepłe piwo. CIEPŁE. Rozumiecie to?!\nDrugie: zakochać się w dziewczynie i odstawić męską przyjaźń na boczny tor.\nMam wrażenie, że Drew robi mi właśnie to drugie. Ciepłe piwo można jeszcze schłodzić. Ze zmarnowaną przyjaźnią nie da się już nic zrobić.\nGinger – dziewczynę, która właśnie pożera mojego kumpla wzrokiem – znam od kilku miesięcy, głównie za sprawą jego ciągłych ochów i achów. Wiem, jaki Ginger nosi rozmiar buta, wiem, jakie lubi płatki śniadaniowe i jakie piosenki nuci pod prysznicem. Wiem też, że frytki je tylko zimne, obowiązkowo z ketchupem.\nDaję słowo, nie mam ochoty poznawać więcej sekretów tej dziewczyny, a jednak stoję tu i cierpliwie wysłuchuję gadania mojego kumpla na jej temat. Powinienem dostać za to medal. No dobra, czteropak piwa też byłby w porządku. Oczywiście zimnego piwa.\nOdkąd Drew poznał Ginger, gada tylko o niej. Ewentualnie o ich kłótniach, namiętnych powrotach i znów o kłótniach. Czasem wtrąci coś na temat motocykli i ligi NBA – tyle właśnie pozostało z mojego kumpla, od kiedy się zakochał. I dlatego właśnie ja nie zakocham się nigdy.\n– Myśli, że może testować moją cierpliwość. Sprawia jej to przyjemność. Pieprzona dręczycielka. – Drew drżącymi dłońmi wyciąga drugiego papierosa.\n– Co ona z tobą robi, stary?! – Śmieję się głośno, kręcąc z politowaniem głową. – Od kiedy jesteś taki nerwowy?\n– Zobacz, jaką ma spódniczkę. – Drew zaciąga się, po czym wypuszcza powoli dym, przymyka przy tym oczy. Jestem pewien, że właśnie wyobraża sobie, jak zdziera z niej ten skrawek materiału. – Ledwo zakrywa jej tyłek. Zarzuca na mnie przynętę. Gdy już jestem blisko, zabiera mi ją sprzed nosa. Tak się nie robi, to nie fair. Nie gra czysto, stary. Moja samokontrola ma swoje granice. Wczoraj napisała mi dwuznacznego SMS-a, po którym stał mi przez pół nocy. Rozumiesz to?! Stał mi przez SMS-a! – Drew wyrzuca niedopalonego papierosa i głośno przeklina. Jak tak dalej pójdzie, zmarnuje paczkę fajek w ciągu kilku minut.\nŚmieję się jeszcze bardziej. Nigdy żadna dziewczyna go tak nie sponiewierała, w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Mój kumpel zachowuje się jak napalona surykatka w okresie godowym, ale wiem, że Ginger nie tylko go pociąga. To coś więcej. On też zdaje sobie z tego sprawę i przez to jest tak rozchwiany emocjonalnie. Biedak, nie spodziewał się, że miłość ma taką siłę rażenia.\nTak, wiem. Wymądrzam się, a sam gówno wiem na temat miłości!\nJedyna miłość, jakiej zaznałem, to ta ofiarowana mi przez rodziców i psa Sproketa, który uwielbiał posuwać moją nogę. Na swoje usprawiedliwienie dodam, że miałem wtedy jakieś pięć lat i nie wiedziałem, że mój jamnik inicjuje akt seksualny.\n– No to na co czekasz?! Zrób pierwszy krok, wiesz, co lubi. – Klepię Drew po plecach i obserwuję, jak nerwowo wbija swoje dłonie w oparcie plastikowego krzesełka.\n– Muszę rozegrać to powoli. Wiem, że ona chce tego co ja, tylko nie ma pojęcia, jak się do tego zabrać.\n– Ale zdajesz sobie sprawę, że to twoje rozegrać powoli może oznaczać nie zaliczę przez najbliższe sto lat? – Staram się być poważny, ale po chwili parskam śmiechem. Nic nie poradzę na to, że widok mojego nieszczęśliwie zakochanego kumpla tak bardzo mnie bawi.\n– To nie jest śmieszne. A najgorsze jest to, że nie mam ochoty na inne dziewczyny. Nawet przestałem oglądać porno. A to oznacza tylko jedno: sprawa jest poważna.\n– Uda wam się, prędzej czy później. Obydwaj to wiemy. Choć dla twojego fiuta lepiej byłoby, gdyby to nastąpiło jednak prędzej. – Poruszam sugestywnie brwiami. – Poza tym mówiłeś, że już kiedyś byliście razem. A teraz co? Znów cofnęliście się do etapu flirtu? Naprawdę dziewczyny kręcą te ciągłe podchody i tańce godowe? Nie lepiej od razu przejść do sedna i być razem, skoro oboje tego chcecie?\n– Stary, je kręci właśnie TO – gonienie króliczka, a raczej fakt, że one są tymi króliczkami i ktoś za nimi gania. Lubią te wszystkie powłóczyste spojrzenia, słowne sugestie, pikantne SMS-y. I myślą, że ty też to lubisz. A obaj wiemy, jaka jest prawda. Chcesz mieć to z głowy, powiedzieć, co czujesz, a potem przelecieć ją w łóżku jej starych.\n– Zgadzam się ze wszystkim, ale z tym łóżkiem jej starych to już przesadziłeś. – Śmieję się tak głośno, że kilka koleżanek Ginger spogląda na mnie z zaciekawieniem. Posyłam im najbardziej luzacki i zarazem uwodzicielski uśmiech, na jaki mnie stać.\n– Dobrze wiesz, co mam na myśli. Stresuję się, gdy nie wiem, co krąży po jej głowie. Wodzi mnie na pokuszenie, a potem odtrąca. To powinno być karalne. – Drew patrzy w stronę dziewczyn, ale dobrze wiem, że skupia uwagę tylko na jednej z nich.\nZaczynam pomału gubić się w życiu miłosnym mojego kumpla – pełnym rozstań, powrotów i dramatów rodem z telenoweli.\nSzczerze? Chyba wolę już samotność, jazdę na desce i piątkowy wieczór w trójkącie: ja plus RedTube plus moja prawa dłoń. Może to brzmi żałośnie, ale przynajmniej nie muszę tracić czasu na żadne miłosne gierki.\n– Powinienem być cierpliwy. Sama w końcu do mnie przyjdzie. – Mój kumpel omiata tęsknym spojrzeniem parę zgrabnych nóg.\nIdę o zakład, że ich właścicielka specjalnie przybiera różne wyzywające pozy podczas rozmowy z przyjaciółkami. Nikt normalny nie wygina się, jakby chciał powiedzieć: weź mnie teraz, podczas zwykłych babskich pogaduszek.\n– Jutro mam jej pomóc przy naprawie auta. Myśli, że jest sprytniejsza, ale ja wiem, że za tą z pozoru niewinną propozycją kryje się coś więcej. Sam rozumiesz – my dwoje, ciasny garaż, wszędzie smar, no i klucz francuski. Będzie gorąco.\n– Co ma do tego klucz francuski?! – pytam zdziwiony. Miłość sprawia, że mój kumpel zaczyna gadać jakimś dziwnym szyfrem, a ja przestaję go rozumieć.\nOto co kobieta potrafi zrobić z mózgiem faceta: przerabia go na papkę!\n– Eee… nieważne… – Drew wzdycha, zaszczycając mnie jednym, nieobecnym spojrzeniem.\nJeśli mózgi zakochanych kobiet kolonizują motyle, jednorożce i tęcza, to w mózgach zakochanych facetów zamieszkują plemniki, które zjadają wszystkie szare komórki. Daję słowo!\nOczami wyobraźni widzę starą grę Nintendo, gdzie zamiast Pac-Manów plemniki zasuwają w poszukiwaniu pożywienia.\nNieźle, człowieku. Lepiej przestań ćpać, bo aż strach pomyśleć, jaka będzie następna wizja w twojej głowie. Już sam fakt, że mówisz do siebie w myślach w drugiej osobie, jest niepokojący.\nAle prawda jest taka, że Drew nie przypomina już człowieka. To raczej jakaś szalona krzyżówka napalonego orangutana, samca alfa i Romea. Fizycznie stoi obok mnie, ale wiem, że mentalnie właśnie pieprzy Ginger na tysiąc różnych sposobów.\n– Ech, a z drugiej strony, wszystkie dziewczyny, które tu przychodzą, tak robią. Zgrywają niezainteresowane, ale tylko czekają, aż jakiś wydziarany motocyklista zabierze je na przejażdżkę. – Wzdycham, nieco teatralnie, by przyciągnąć jego uwagę. Oczywiście udaję, że wcale nie gapię się na tyłek Ginger. Nic nie poradzę, jest na wprost mnie. – To żadna tajemnica, że motocykle obchodzą je tyle, co zeszłoroczny śnieg. Obaj dobrze wiemy, że chcą oglądać coś innego. A mówią, że to faceci są wiecznie napaleni – dodaję, licząc, że Drew zacznie rozmawiać ze mną jak człowiek i przestanie dawać się hipnotyzować tej blondwłosej modliszce.\nNie jestem zazdrosny o to, że mój kumpel ma większe powodzenie ode mnie. W końcu motocykle, tatuaże i skórzana kurtka to coś, od czego miękły kolana naszym babciom, matkom i pewnie będą miękły jeszcze naszym córkom. A ja chyba prędzej zostanę drugim Tony Hawkiem, niż poderwę jakąś dziewczynę na jazdę na desce.\n– No nie powiedziałbym, że wszystkie. – Drew przewraca oczami, jakbym obraził swoimi słowami całą żeńską część populacji. – Na przykład ona – dodaje i wskazuje na samotną postać siedzącą na samej górze trybun. – Ona nie przychodzi tutaj, żeby kogoś wyrwać.\nSpoglądam w tamtym kierunku. Zauważam dziewczynę siedzącą w najwyższym rzędzie. Słońce nie pozwala mi dostrzec szczegółów, ale poznaję ją, choć ledwo co kojarzę.\nZawsze ubrana na czarno, niska, drobna. Jest trochę jak duch – nie rzuca się w oczy, ze stale spuszczoną głową i twarzą ukrytą pod kurtyną ciemnych, prostych włosów. Zapamiętałem ją tylko dlatego, że swojego czasu przychodziła na wyścigi z Becky – dziewczyną, która rozkłada nogi przed każdym, kto potrafi ujarzmić motocykl albo kto jej nieźle zapłaci. Razem tworzyły przedziwny duet – chodzące przeciwieństwa, które jednak się przyjaźniły.\n– Jest tutaj prawie codziennie. Wiecznie gryzmoli coś w swoim zeszycie i wszystko obserwuje.\n– Codziennie? Byłem pewien, że ostatni raz widziałem ją tutaj wieki temu, z Becky – odpowiadam zdziwiony i przekopuję zakamarki pamięci.\n– O to jej właśnie chodzi – nie chce, byśmy zwracali na nią uwagę. To ona jest tutaj obserwatorem. – Drew wzrusza ramionami, po czym całą uwagę kieruje ponownie na grupkę siedzących niżej dziewcząt.\nSpoglądam w górę, mrużąc oczy. Widzę, że drobna postać nagle zastyga w bezruchu, po czym szybko wstaje i kieruje się w stronę wyjścia. Musiała zauważyć, że na nią patrzymy.\n– Dobra, stary, ja spadam. Rick już jest, a dziś ścigamy się w końcu na poważnie. – Drew klepie mnie po ramieniu i zbiega po schodach, co nie umyka uwadze dziewczyn.\nOczywiście on patrzy tylko na Ginger i posyła jej uśmiech, który równie dobrze mógłby być sloganem w stylu Jeszcze trochę i cię przelecę, mała. Przewracam oczami, widząc, jak tych dwoje znów prowadzi swoje tańce godowe na odległość.\nMówiłem przed chwilą, że nie jestem zazdrosny? To było kłamstwo. Jestem. Ale nie o powodzenie u kobiet czy o wielką miłość. Nie chcę związku i dziewczyny na stałe. Zazdroszczę Drew tego, że jest ważny dla kogoś, że ma całą jej uwagę na wyłączność. Ginger dałaby się za niego pokroić. I to z wzajemnością.\nJak to jest być dla kogoś całym światem?\nDrew i Rick to wiedzą. To oni zawsze grają pierwsze skrzypce na podrywach. To do nich pierwszych dziewczyny podchodzą na imprezach, składając jednoznaczne propozycje. Ja zawsze jestem tym trzecim. Gdy oni nie są zainteresowani, wtedy dopiero panienki uderzają do mnie.\nSkłamałbym, mówiąc, że nie zadowalam się niechcianymi przez moich kumpli kąskami, tym bardziej że są bardzo smakowite. Dziewczyny mówią, że jestem przystojny, miły i tak dalej, ale ja wiem, że to ściema. Nigdy nie będę tak przystojny i tak niesamowity jak Drew i Rick. Ja co najwyżej mogę być tym najzabawniejszym z całej naszej trójki. Jednak usłyszeć od dziewczyny: jesteś taki zabawny to nie to samo co: jesteś taki seksowny.\nTak więc jestem lokalnym błaznem, mówiącym zawsze coś tak głupiego, że aż zabawnego, rozkręcającym każdy drętwy wieczór, przynoszącym najlepszy alkohol i najmocniejszy towar. Nie pociągającym, mrocznym i tajemniczym jak Drew. Nie seksownym i szarmanckim jak Rick.\nNo dobra, Rick nie jest szarmancki – on po prostu ma pieniądze i niezłe teksty na podryw.\nJa jestem tylko zabawny i wyluzowany, a moje życie to jedna wielka impreza. Zauważycie mnie z dużej odległości – ja to ten dziwak z bałaganem na głowie i kolczykami w ilościach prawie hurtowych.\nNikt nie wie, że to tylko przykrywka. Zasada jest prosta: im bardziej nietypowo wyglądasz na zewnątrz, tym więcej możesz ukryć w środku. Ludzie skupiają się na powierzchowności i nie pytają o to, co czujesz i jaki naprawdę jesteś. Bardzo skuteczna taktyka. Tak to ma właśnie wyglądać.\nPozory pomagają mi przetrwać. Dzięki nim jestem lubiany, mogę wiele załatwić i nie siedzę wieczorami samotnie przed telewizorem. To dlatego od czasu do czasu wezmę coś zakazanego. Wtedy łatwiej jest udawać. Wystarczy przymknąć oczy, poczekać, aż nadejdzie haj, i już wszystko staje się prostsze. Wtedy jesteś prawie pewien, jesteś w stanie uwierzyć, że ludzie mają rację – nie masz żadnych problemów i jest zajebiście zabawnie, a życie jest tak proste jak kreska, którą przed chwilą wciągnąłeś.\nJednak budzisz się rano i wszystko znika. Ojciec przy śniadaniu patrzy na ciebie badawczo, a niczego nieświadoma matka trajkocze trzy po trzy.\nNie, nie chodzi o to, że on podejrzewa mnie o dragi, bo przecież doskonale wie, że od czasu do czasu schodzę na złą, usypaną z białego proszku, ścieżkę. On się boi. Boi się, że powiem jej prawdę. Pilnuje mnie, słucha każdego słowa, by w porę wyłapać insynuacje. Jest szanowanym policjantem, a jednak pieprzonym tchórzem, który woli ciągnąć tę szopkę dzień w dzień, zamiast przyznać się do błędu.\nLubię go drażnić, sprawiać, aby bał się o własną dupę jeszcze bardziej. Kiedy wracam ujarany albo pijany, wtedy ma się na baczności. Wie, że w takim stanie mogę go wsypać. A ja, choć mam nad sobą kontrolę, udaję, że lada moment powiem to, czego tak bardzo się obawia.\n– Mamo, czytałaś ten artykuł? – pytam niewinnym tonem przy śniadaniu, kartkując czasopismo. – Ciekawy tekst o związkach. Napisano, że zdrada leży w naturze człowieka, który nie jest monogamiczny. – Kątem oka widzę, jak ojciec nerwowo bierze spory łyk kawy.\nUśmiecham się. Na pewno się poparzył.\n– Dla mnie to bzdury, tylko samolubny kutas mógłby zdradzić swoją kobietę. Taki, który myśli tylko fiutem. – Dalej snuję swoje wywody i już czuję na sobie jego spojrzenie – z pozoru groźne, ale wali od niego strachem na kilometr.\nMama prosi, abym uważał na słownictwo, i podaje naleśniki. Ojciec jej dziękuje – przesadnie, ze zbyt wielkim entuzjazmem.\nCzy ona tego nie widzi?! Tego poczucia winy, które zżera go od środka? Tego, że coś jest nie tak?\nTamtego dnia mama wyjechała na promocję książki – pracuje w wydawnictwie i to należało do jej obowiązków. Miałem wybrać się na szkolną wycieczkę, ale wychowawca zachorował, więc wróciłem do domu wcześniej. To właśnie wtedy usłyszałem dźwięki budzące jednoznaczne skojarzenia.\nMatka nie pojechała i teraz korzystają z tego, że mnie nie ma – pomyślałem, przewracając oczami. Nie miałem ochoty podsłuchiwać uprawiających seks rodziców, a już tym bardziej tego oglądać.\nWtedy usłyszałem, jak mój ojciec jęczy głośno: Sarah!\nWszystko fajnie, zapewne miał orgazm stulecia. Tylko że moja matka miała na imię Laura.\nRozsiadłem się wygodnie na kuchennym stołku i czekałem na dalszy rozwój wydarzeń. Po dłuższej chwili zobaczyłem schodzącą na dół i dopinającą sukienkę kobietę, na oko starszą ode mnie maksymalnie o pięć lat. Była niezła i sądząc po jej zdzirowatym wyglądzie, zaliczyła wiele łóżek, być może także łóżka moich kumpli. A teraz łóżko mojego ojca. Chwilę później on także pojawił się na schodach. Nigdy nie zapomnę jego miny, gdy mnie zobaczył. Tego dnia runęło moje całe wyobrażenie o nim.\nGdy twój ojciec jest policjantem i lokalna społeczność, z twoją matką na czele, wielbi go, ty z automatu robisz to samo. Był dla mnie wzorem. Kłamstwo? Wszyscy kłamali, ale nie on. Tego dnia śmiałem się ze swojej dotychczasowej naiwności.\nNigdy nie rozmawialiśmy na ten temat. Nigdy nie poprosił wprost, abym zachował to dla siebie. Ale wiedziałem, że tego właśnie ode mnie oczekiwał. Dał mi do zrozumienia, że będzie mnie krył przed matką w kwestii dragów, ale w zamian chce, bym trzymał buzię na kłódkę. Wiedział, że biorę, i miałem z nim kiedyś parę pogadanek na ten temat, ale uspokajałem go, że to tylko okazjonalnie. Nie wydał mnie matce, żeby jej nie denerwować. Tym razem sugerował, żebym lepiej siedział cicho, bo zmieni zdanie.\nMieliśmy więc niepisaną umowę, przez którą czułem się jak zdrajca przed własną rodzicielką. Ale to ja miałem go w garści – obydwaj wiedzieliśmy, że moje narkotyki matka jakoś przeżyje, ale jego zdrada oznaczałaby koniec ich małżeństwa i, co dla niego najważniejsze, społecznego prestiżu oraz szacunku w pracy.\nNie miałem wątpliwości, że jej nie kochał. Jego jedyną miłością była policja i chęć bycia cenionym. Dlatego tak lubiłem go torturować, udając, że lada moment zdradzę jego brudny sekret. Tak, jestem zabawny, jestem wyluzowany. Im dłużej wszyscy dookoła tak myślą, tym jest mi łatwiej samemu w to wierzyć. Jestem zupełnie jak ojciec – zdany na łaskę i niełaskę społecznej aprobaty.\nPotrząsam głową, chcąc odpędzić od siebie ciężkie, ołowiane myśli. Sprawdzam kieszeń, bo czuję się podenerwowany. Woreczek z białymi tabletkami nadal tam jest. Szelest folii działa na mnie uspokajająco niczym mruczenie kota. Jest jak obietnica poczucia bezpieczeństwa, azylu. Mogę to mieć w każdej chwili.\nWiatr się wzmaga i czuję na twarzy pierwsze spadające krople deszczu. Wizja mnie zaszytego w moim przytulnym chevrolecie, łykającego tabletki i zapadającego w nicość jest cholernie kusząca.\nNagle kilka rzędów nad sobą zauważam duży zeszyt, któremu wiatr przekartkowuje strony. Leży na miejscu, które jeszcze przed chwilą zajmowała tajemnicza dziewczyna. Podmuchy stają się coraz silniejsze, a kartki fruwają jak szalone. Wchodzę na górę, po kilka schodów naraz.\nPewnie się nas nieźle wystraszyła, skoro zostawiła coś tak cennego.\nBiorę do ręki ciężki, oprawiony w czarną skórę brulion. Oglądam, kartka po kartce.\nTo, co tworzy ta dziewczyna, to nie bazgroły. To coś niesamowitego. Jej rysunki sprawiają, że zapominam o dragach, chwilowo mnie do nich nie ciągnie. To, co mam przed oczami, wystarczająco mnie odurza i działa na zmysły.\nMa talent. Nigdy jeszcze nie widziałem tak realistycznych i dynamicznych obrazów, narysowanych jedynie ołówkiem. Przedstawiają codzienne wydarzenia z toru. Ale nie ma tam motocykli ani Ricka, ani Drew. Jedynie deskorolki. Dużo deskorolek. I koleś robiący różne triki.\nMusi znać się na anatomii, bo doskonale odwzorowała pracę nóg, potrafiła nawet podkreślić pracujące pod skórą mięśnie. Patrząc na te rysunki, niemal czuję, jakbym znów skakał z rampy.\nChłopak w czapce jedzie spokojnie po prostej drodze, stojąc pewnie na swojej deskorolce, a potem wjeżdża na rampę. Na kolejnym rysunku wykonuje airtrick, na następnym zalicza upadek. W rzeczywistości jazda na desce jest bardzo dynamiczna, a sekwencje ruchów – szybkie. Musiała obserwować wszystko wiele razy, aby dokładnie odwzorować takie szczegóły.\nCo kilka stron natrafiam na portrety ze zbliżeniem na twarz chłopaka. Na niektórych szkicach ma nasuniętą na oczy bejsbolówkę, na innych jego włosy powiewają na wietrze. Z profilu, na wprost, z przymkniętymi oczami, z uśmiechem, z grymasem bólu.\nCzuję, że pocą mi się dłonie i zasycha mi w ustach.\nKażdy rysunek przedstawia mnie.\nTa dziewczyna przychodzi tu każdego dnia, by narysować nic niewartego kolesia, który całe życie udaje.\nKup i pobierz za 29,90 zł 21,83 zł ($ 7,56 $ 5,52)


Lava Nobile Mad et Len\nMad et Len to druga polska premiera, która zrobiła na mnie ostatnio wrażenie większe, niż duże. Pierwszej się pewnie domyślacie...\nKiedy dotarł do mnie zestaw próbek, najpierw nie wiedziałam, co testować jako pierwsze, potem zaś zlałam się wszystkim po kolei, co skutecznie uniemożliwiło wszelkie miarodajne testy. Teraz ochłonęłam już i zamierzam zainaugurować dziś mini cykl recenzji dość tajemniczej marki Mad et Len, o której wiadomo niewiele. A raczej nic, bo czymże jest w przypadku perfum niszowych informacja, że "zapachy oparte są na naturalnych składnikach"? Wiemy jeszcze, że "wszystkie produkty jak i ich opakowania są ręcznie wykonywane według tradycyjnej metody" ale to już w ogóle niewiele znaczy, a dla zapachu znaczenie ma zerowe.\nSwoją drogą, to dziwne, że większość kompozycji marki datowana jest na rok 2010, a strona firmowa ciągle w budowie...\nNa pierwszy ogień (sic!) poszła kompozycja o nazwie, która działa na wyobraźnię. Szczególnie osobom, które miały wątpliwą przyjemność poznać Lava Rock Demeter. :)\nKrajobraz po ogniu\nLava Nobile opisywana jest jako kompozycja dymna i to się w sumie zgadza, jednak otwarcie wcale nie jest dymne, tylko chemiczno - cytrusowe. Chemiczne nie w sensie syntetyczne, lecz w znaczeniu skutków reakcji chemicznej. Konkretnie gwałtownego utleniania substancji różnych.\nPo zaaplikowaniu Lava Nobile na skórę, w nozdrza uderza nas aromat przypominający stygnące zgliszcza: spalone jasne drewno, politurowane meble, smołowany drzewną smołą dach... Chwilę póżniej pojawia się zapach rozgrzanych kamieni i wyprażonej ziemi. Spłonął także warsztat wraz ze zmagazynowanymi na półkach klejami i smarami.\nZapach jest eteryczny, czysty, ekspansywny - z czegokolwiek ów dom zbudowano, zostało oczyszczone w płomieniach. Duchy domowe szybują ku niebu wraz ze słodko - gorzkim dymem.\nTej ostrej mieszaninie woni towarzyszy jasny, lekki aromat cytrusów. Jak gdyby pożar strawił stary dom w środku cytrynowego gaju. Lecz gaj pozostał nietknięty.\nPo chwilach kilku cytrusy gasną; przygasa także jasny, chemiczny akord dający otwarciu kompozycji przewrotną świetlistość. Sukcesywnie przewagę zyskują nuty popieliste, ciepłe, przyskórne. Zapada zmrok.\nNa zgliszczach starego domostwa pojawia się odziana w ciemną opończę postać. Nie widzimy twarzy. Szeroki kaptur zasłania twarz, fałdy materii spowijają figurę, bose stopy uczernione ciepłym popiołem nie zdradzają płci intruza. Obserwujemy tylko jak przyklęka w ciepłym popiele krzesząc w ciszy kilka drobnych iskier. Po chwili przed skuloną postacią pojawia się niewielki ognik, a my czujemy aromat kadzidła. I wiemy już, że ktoś przybył złożyć ofiarę. Za duchy mieszkańców, za duchy domu, a może za duszę podpalacza...\nPołączenie aromatu kadzideł z zapachem popiołu tworzy nastrój kojarzący się z jakimś pierwotnym, prymitywnym obrzędem. Nie ku czci ognia - ognia w Lava Nobile nie ma. Jest to obrzęd ku pamięci tych, których ogień zabrał.\nKompozycja wydaje się skrajnie prosta, prymitywna wręcz. Balansując gdzieś między ziołową ekspansywnością Mississippi Medicine D.S. & Durga, a jasnym spokojem Rock Crystal Oliviera Durbano jest Lava Nobile zapachem wygodnym, noszalnym, ale nie łatwym.\nZłożenie olibanum, benzoesu i śladu labdanum z jasnymi aromatami drzewnymi i "wrażeniem pogorzeliska" ustawia kompozycję gdzieś między sacrum, a żywiołem. I bardzo mi się podoba to zawieszenie.\nIdąc tropem najprostszych skojarzeń: lawa, nobile = łacina, Rzym, antyk, zgliszcza, kadzidło można rozszerzyć perspektywę i wyobrazić sobie stygnące popioły Wezuwiusza, pod którymi pogrzebane zostały Pompeje i Herkulaneum. Spalone owocowe gaje wokół miasta, pogrzebane pod tonami popiołu domy, ulice, place i świątynie. I cichą ofiarę za dusze uwięzionych w popiele ludzi.\nNiestety, nikła moc Lava Nobile nie sprzyja tworzeniu wizji tak wspaniałej. Zapach odchodzi jak pamięć o jednym, samotnym domu w rychło obumierających cytrynowym gaju. Grudki kadzidła płoną spokojnie i gasną po kilku kwadransach. Po dwóch - trzech godzinach musimy przytulić twarz do ciepłej skóry, by móc raz jeszcze wspomnieć ciepłe popioły, których zapach składa się na piękną, trudną i niestety nietrwałą kompozycję Mad et Len.\nNa pierwszym zdjęciu potok lawy Pahoehoe Lava Flow w Wulkanicznym Parku Narodowym na Hawajach. Zdjęcie pochodzi ze strony The Why Files: whyfiles.org.\nAutorem zdjęcia pod tytułem "Burned House" jest Richard Wallace. Fotografia pochodzi z zasobów Wikimedia Commons i odnaleźć je można tu: KLIK.\nZdjęcie satelitarne popiołów wulkanu Eyjafjallajokull z forum www.azsoftz.net.\nPrzedostatnie zdjęcie z zasobów USGS Hawaii Volcano Observatory, oddziału NASA, Earth Observatory: earthobservatory.nasa.gov.\nOststnie zdjęcie to kadr z fabularyzowanego filmu dokumentalnego Petera Nicholsona: "Pompeii - Tthe Last Day" wyprodukowanego w 2003 roku dla BBC.\nLabels: * producenci Mad et Len\nKatalina 31 lipca, 2012 19:33\nMoże jestem skrzywiona, ale uwielbiam zapach palonego... w zasadzie czegokolwiek. No, może nie dosłownie czegokolwiek, ale rozumiesz - zapach spalenizny ogólnie. Lubię i tyle. I to kadzidło. Lubię, lubię :)\nSabbath 01 sierpnia, 2012 07:59\nTo dokładnie tak, jak ja. Może z wyjątkiem palonych włosów, które pojawiły się w mojej wyobraźni przy okazji Burning Barbershop i nie sprawiły mi radości.. :)\nNa szczęście perfumy nie tym pachniały. :)\nAkiyo 31 lipca, 2012 22:33\nO! Jeśli liczyć Bowmakers, to zagustowałyśmy równocześnie w dwóch podobnych obiektach ;)\nSzkoda tylko, że Lava faktycznie dość ulotna, ale przez ten nastrój zbliżony do Rock Crystal umie mnie podejść... ^^\nSabbath 01 sierpnia, 2012 07:57\nMnie nie podejdzie, bo nietrwała. Ale Bowmakers podeszły mnie bez problemu. Wolałabym Lavę. Jest tańsza... :(\ntova1 31 lipca, 2012 22:59\nTaki ładny opis i już się napaliłam a to doczytałam, że on nietrwały :(\nSabbath 01 sierpnia, 2012 07:55\nNiestety. A może stety. Na liście marzeń mam już i tak Huntera i Bowmakers...\ntova1 02 sierpnia, 2012 14:41\nUlga dla portfela ;)\nUnknown 01 sierpnia, 2012 07:39\nNo ładnie... Perfumy o zapachu płonącego antycznego domostwa. Hmmm... Zapach lawy o poranku? Popioły Pompejów. Jestem pod wrażeniem. Choć cesarz Neron albo szewc Herostrates byliby może pod większym :) I pomyśleć, że Wezuwiusz uważany był za wulkan wygasły (Spartakus ze zbiegłymi niewolnikami ukrywali się w jego kraterze).\nMnie osobiście w kompozycji podoba się ten wydźwięk cytrusów... Zwłaszcza, że Kampania była krainą typowo rolniczą a na stokach Wezuwiusza było sporo dzikiej winorośli, co jednak nie przeszkadzałoby bogatym właścicielom ziemskim (a było ich w Italii sporo wówczas) o pokuszenie się o właśnie takie uprawy... Zwłaszcza, że na freskach w Pompejach odnajdujemy wizerunki m.in. różnorakich owoców w paterach i misach. Może lawa strawiła poletko cytryn i pomarańczy w willi weterana wojen w Afryce?\nSabbath 01 sierpnia, 2012 07:54\nDraniu miły, Tyś historykiem - możesz sobie ubarwiać moje skromne opowieści.\nSwoją drogą, mam piękny album o Pompajach i Herakulanum - pokażę Ci kiedyś. Przy okazji czekoladowego maratonu może...\nTrzy Ryby 01 sierpnia, 2012 09:33\nWiele można się spodziewać po twórcach Syczuańskiego Pieprzu i Kadzidła XLIII. Wulkaniczne pogorzelisko niesłychanie nakręciło moją wyobraźnię, dziękuję.\nSabbath 01 sierpnia, 2012 21:56\nTrzyrybko, myślę, że docenisz ten zapach. Jest wystarczająco niezwykły. Niestety, nie docenisz braku trwałości. :(\nWszystko co mnie zachwyca 02 sierpnia, 2012 10:42\nCzyli nie dla mnie. Te kleje, politurowane meble, smoła...


Praca - oferty pracy Stalowa Wola\nStalowa Wola, praca w Polsce\nStalowa Wola, Nisko (podkarpackie)\nStalowa Wola to miasto położone w województwie podkarpackim, które na tle pozostałych miast regionu wyróżnia się najlepszymi perspektywami zawodowymi. Stopa bezrobocia w powiecie stalowowolskim pod koniec sierpnia 2017 roku wyniosła 6,1%, co stanowi wyraźny spadek w porównaniu do ubiegłego roku − wówczas wskaźnik osób pozostających bez pracy kształtował się na poziomie 8,2%. Ten pozytywny trend spadkowy pozwala przypuszczać, że w nadchodzącym 2018 roku, pracę w Stalowej Woli będzie można znaleźć jeszcze łatwiej.\nStalowa Wola - praca\nPraca w Stalowej Woli dostępna jest przede wszystkim w sektorze przemysłowym, na terenie miasta funkcjonuje wiele zakładów, w których zatrudnienie znajdują tysiące osób. Bardzo istotną rolę odgrywają w mieście fabryki produkujące maszyny budowlane oraz sprzęt przeznaczony dla wojska − dostępna jest w nich atrakcyjna praca. W Stalowej Woli zatrudnienie znajdą nie tylko osoby poszukujące pracy fizycznej, ale również wykwalifikowani i doświadczeni specjaliści. Działają tutaj zakłady produkujące m.in. kotły centralnego ogrzewania, opakowania, metalowe i konstrukcje. Pracę w Stalowej Woli można znaleźć także w branży rozrywkowej - pracowników poszukuje Helios S.A.\nAtrakcyjne oferty pracy w Stalowej Woli można również otrzymać w firmach zajmujących się recyklingiem. Rozwija się tutaj sektor BHP/ochrona środowiska − branża ta jest obecnie bardzo promowana ze względu na duże zanieczyszczenie powietrza i dbałość o środowisko naturalne. Co więcej, miasto aktywizuje mieszkańców do zakładania własnych działalności gospodarczych, czego najlepszym dowodem jest funkcjonujący na terenie Stalowej Woli Inkubator Przedsiębiorczości.\nKierownik robót budowlanych w Stalowej woli\nSpedytor w Stalowej woli\nKontroler jakości w Stalowej woli\nMechanik lotniczy w Stalowej woli\nTechnik serwisu w Stalowej woli\nOperator maszyn w Stalowej woli\nPracownik produkcji w Stalowej woli\nOperator CNC w Stalowej woli


Deklarowana wydajność membrany a rzeczywista\nStrona główna » Poradniki » Wydajność membrany mniejsza od deklarowanej\nNewsletter - najnowsze oferty na filtry wody, jonizatory, promocje Prześlij nam swój adres e-mail, a my powiadomimy Cię o nowych produktach, najlepszych cenach, promocjach i wyprzedażach. Systemy płatności Certyfikat Rzetelny Regulamin Wydajność membrany mniejsza od deklarowanej Łatwo zauważyć, że coraz więcej firm sprzedających systemy odwróconej osmozy oferuje swoje urządzenia z membranami o coraz wyższych wydajnościach. Jeszcze kilkanaście lat temu membrana o wydajności 24 GPD (nieco ponad 90 litrów na dobę) uchodziła za w pełni wystarczającą dla domowych potrzeb kilkuosobowej rodziny. Dziś standardem są membrany 50 i 75 GPD a coraz częściej również 100 GPD. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie, ponieważ im wyższa wydajność membrany tym szybciej wyprodukuje ona określoną ilość wody by napełnić zbiornik magazynujący czystą wodę. Czasem jednak użytkownicy potrzebują jeszcze większą ilość wody i nagle okazuje się, że membrana nie produkuje tak dużej ilości wody jaką deklaruje producent. Czym to jest spowodowane? Poznaj kilka faktów na temat membran osmotycznych: Spadek temperatury wody zasilającej o 1°C powoduje spadek wydajności membrany o 3%\nTemperatura wody przy której membrana uzyskuje pełną, testowaną wydajność to 32°C\nJeśli więc woda w Twoim kranie jest o temperaturze niższej o 10°C (więc ma 22°C) to spadek wydajności dla każdej membrany wyniesie aż 30%, co oznacza, że membrana o wydajności testowej 100 GPD (385 litrów na dobę) wyprodukuje max 70 galonów wody (ok. 270 litrów wody). Wahania ciśnienia w sieci prowadzą do spadku wydajności\nMinimalne zalecane ciśnienie dla membran osmotycznych to 2,8 bara. Czy to wystarczy by membrana pracowała poprawnie? Ogólnie tak, jednak nie możemy wtedy oczekiwać pełnej wydajności. Czy przy niższym ciśnieniu membrana nie będzie pracować? U klientów można spotkać urządzenia pracujące na ciśnieniu nieco ponad 2 bary – więc membrany działają, wiąże się to jednak ze znacznie większym odrzutem wody do kanalizacji, oraz spadkiem jakości uzyskanej wody.\nWysokie zasolenie wody surowej oznacza spadek wydajności\nZasolenie wody surowej to ogólnie mówiąc suma wszystkich rozpuszczonych składników (soli) w wodzie zasilającej naszą membranę. Jest to parametr bardzo zmienny i inny u każdego użytkownika. Im wyższe zasolenie tym cięższą pracę musi wykonać membrana – więcej składników jest do przefiltrowania. Dlatego na wodzie o zasoleniu 100 ppm (1 ppm = 1 jednostka zasolenia) membrana będzie lepiej pracowała niż na wodzie o zasoleniu 300 ppm. Czym zmierzyć zasolenie wody i jakość wody uzyskanej z membrany? Możesz posłużyć się miernikiem TDS – dostępnym już za 39 zł.\nZbiornik magazynujący wodę wytwarza ciśnienie zwrotne\nZbiorniki magazynujące czystą wodę podzielone są na dwie części: w jednej z nich znajduje się powietrze (najczęściej 0,5 bara) a w drugiej gromadzi się woda uzyskana z membrany. Pośrodku zastosowana jest gumowa przepona. W miarę wzrostu ilości czystej wody przepona się ugina a powietrze znajdujące się pod nią spręża. Gdy otworzymy wylewkę filtra sprężone powietrze wypycha wodę do wylewki. Duża ilość wody w zbiorniku oraz sprężone powietrze powodują, że membrana ma coraz trudniejszą pracę do wykonania – wzrasta więc odrzut wody do kanalizacji.\nOczywiście pamiętać należy też o tym, że test membran osmotycznych i sprawdzanie ich wydajności przeprowadzany jest w kontrolowanych warunkach: stała temperatura wody (32°C), stałe wartości ciśnienia (w zależności od producenta – ok 4,5-5 barów) i zasolenia wody (najczęściej 100 ppm). Każda zmiana tych wartości powoduje zmianę w wydajności membrany. Jest jeszcze jedna rzecz o której należy pamiętać: membrany są testowane przy przepływie ciągłym, co oznacza, że produkują wodę do natychmiastowego użytku, bez zastosowania zbiornika ciśnieniowego w którym gromadzi się woda, a który jednocześnie utrudnia pracę membrany wytwarzając ciśnienie zwrotne.\n1. Może już czas wymienić membranę?\nJeśli użytkujesz urządzenie już jakiś czas rozważ wymianę membrany. To nie jest tylko kwestia wydajności ale też jakości uzyskiwanej wody.\nPamiętaj, by razem z membraną wymienić również ogranicznik przepływu - użycie starego ogranicznika zniszczy nową membranę.\nDo wyboru w atrakcyjnej cenie są membrany wraz z odpowiednio dobranymi ogranicznikami:\n- wydajność 50 gpd\n- wydajność 75 gpd\n- wydajność 100 gpd\n2. Zainwestuj w nowoczesne urządzenie!\nWybierz nowoczesny system odwróconej osmozy – tego typu urządzenia posiadają membranę o dużej wydajności, bezpośrednią produkcję czystej wody, charakteryzują się niskim odrzutem do kanalizacji oraz zajmują naprawdę niewiele miejsca (nawet 2/3 mniej niż tradycyjne systemy). Jedno z najlepiej sprzedających się urządzeń to ROpad, ale godny uwagi jest też połowę tańszy Cristalle 400 Jeśli jednak nie wiesz na co się zdecydować lub poszukujesz indywidualnego rozwiązania - zadzwoń do specjalistów z Global Water - działamy już 26 lat i znamy się na tym co robimy.\nZespół specjalistów ds. sprzedaży\nEwelina Sankowska: 503 177 946 - ewelina@osmoza.pl\nSandra Sikora: 534 602 609 - sandra@osmoza.pl\nMagdalena Wójcik: 731 450 606 - magdalena@osmoza.pl\nObsługa w języku angielskim - od poniedziałku do piątku w godzinach: 8:00 - 14:00\nMichał Sikora: 731 450 609 - m.sikora@globalwater.pl\nzobacz szczegółyKuchenny filtr wody Excito-B - Nowość!333,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyCristalle Redox3 490,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyFiltr Prysznicowy Silver125,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyZestaw na cały dom Filtr 2x BigBlue10"420,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyFiltr ze złożem wielofunkcyjnym CWFS2 380,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyProfesjonalny odżelaziacz wody regenerowany ozonem Clack P12482 999,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyLampa UV do wody V40 TMA2 930,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyDzbanek alkalizujący wodę Biocera360,00 złszt. Do koszykazobacz szczegółyProfesjonalny odżelaziacz wody regenerowany ozonem Clack P13543 399,00 złszt. Do koszyka


Chemiczne prostowanie włosów - wątek zbiorczy - Strona 44 - Wizaz.pl\n2007-06-29, 21:04 #1291\nA co by mi to dało. Nie znam sie na tego typu produktach...wiec nawet sie nie pytałam.\n2007-06-29, 21:09 #1292\nagu_to -> mogę wiedzieć ile płaciłaś za prostowanie tym FAROUKIEM?\n2007-06-29, 21:21 #1293\nto by Ci to dalo ze jesli powiedzieliby ze to tylko na rozluznienie skretu to bys sobie tego nie robila\n2007-06-29, 21:29 #1294\nUmawiałam się na PROSTOWANIE CHEMICZNE WLOSOW a nie na "rozluznienie skretu ". Prawdopodobnie jutro do nich pojde...tylko nie wiem co mi to teraz da:/\n2007-06-29, 21:56 #1295\nDzieki dziewczyny za odpisanie\nJak ktoras juz bedzie ''po odrostach'' to niech da znac:P\n2007-06-29, 22:19 #1296\nPonawiam moje pytanie, czy ktoś prostował włosy w Krakowie? Mozecie polecic konkretny salon?? Spotkał sie ktoś z salonem pracującym na Farouku?\n2007-06-29, 22:23 #1297\n2007-06-29, 22:34 #1298\nTo jak u nich będziesz to koniecznie spytaj proszę jakiej firmy kosmetyki zostały użyte do tego prostowania.\n2007-06-30, 08:01 #1299\nOj oj ... brak dociekliwości źle się kończy ...\n2007-06-30, 10:50 #1300\nDokładnie:/ Ale czlowiek uczy sie na błędach. Postaram sie dzis do nich zajrzec albo w poniedzialek, bo wtedy bedzie szefowa salonu i owa fryzjerka "prostujaca mi wlosy". Wtedy zapytam sie koniecznie czym mi to szajstwo zrobila:P Dzieki dziwczyny.\nWiem, ze moze sie powotorze, ale jakos nie chce mi sie przeczytac calego watku. Zauwazylam ze wychwalacie sobie Farouku(czy jak tam to sie pisze). Mozecie polecic jakies salony, z ktorych jestescie zadowolone po prostowaniu tym specyfikiem? I prosilabym jeszcze zebyscie podaly ceny owej przyjemnosci\n2007-06-30, 12:01 #1301\nDot.: trwałe prostowanie\nna dole pod tematami( np. jak wejdziesz na forum fryzjerskie tam masz rozne wątki) pisze nowy wątek. klikasz to wpisujesz temat treść i wysyłasz i wątek juz jest\n2007-06-30, 12:10 #1302\nMam włosy sięgające minimalnie za ramiona, zapłaciłam 450zł.\n2007-06-30, 12:20 #1303\nWiadomości: 20 469\nmoja siostra soebie zrobila trwale prostowanie i jedyny plus jaki osiagnela tym zabiegeim to tylko to ze po jednym przejechaniu prostowanica po wlosach ma proste jak druty.\n2007-06-30, 17:08 #1304\nA co myślicie o tym? -> http://www.fryzjersklep.pl/sklep,216...n,18005,0.html\n2007-06-30, 17:51 #1305\nPrzeczytaj chociaż 5 ostatnich stron wątku, ok?\n2007-06-30, 18:16 #1306\n2007-07-01, 08:39 #1307\n2007-07-01, 11:52 #1308\nPod koniec wakacji zamierzam chemicznie wyprostować swoje włoski. Jednak mam pewne obawy. Włosy sięgają mi mniej więcej 5 cm. za ucho, zamierzam je sobie przedłużyć do łopatek (wystopniować) i lekko zagęścić. Czy chemiczne prostowanie jest możliwe na przedłużonych włosach? Czy po chemicznym prostowaniu od razu można pofarbować włosy, czy lepiej zrobić to wcześniej? Jeśli wyprostuję chemicznie włosy, czy po jakimś czasie efekt się wypłukuje? Czy będę musiała koniecznie czekać aż włosy odrosną? Boję się tego, że efekt mi się nie spodoba i będę musiała 5 lat czekać na moje stare włosy Proszę o pomoc!\nDołączam moje zdjęcia z kręconymi włosami. Któraś z Was prostowała takie kręcone włoski czy tylko falowane?\nS4010515.JPG (19,6 KB, 132 załadowań)\nS4010092.JPG (29,4 KB, 103 załadowań)\n2007-07-01, 13:39 #1309\nodpowiedzi na wszystkie Twoje pytania znajduja sie na kilku ostatnich stronach\n2007-07-01, 17:15 #1310\nNafie a jak tam twoje włoski? Odbiły już od główki???? teraz powinny być już superrr .... np. moje są nieziemsko puszyste i wygląda to jakbym miała ich duuużo więcej niż zaraz po prostowaniu kiedy były takie przylizane\n2007-07-05, 11:14 #1311\nHej dziewczyny, po poczytaniu waszych wypowiedzi ja tez sie napalilam na prostowanko, no i wczoraj poszlam do pani agi, super dziewczyna i wyprostowalam sobie Faroukiem, wynioslo mnie to 600 zl !!! ale razem z zestawem kosmetykow, bo ponoc sa one niezbedne, jesli chce sie zachowac na dluzej efekt lsniacych zdrowych wloskow. A mi sie akurat wszystkie kosmetyki skonczyly a taki zestaw to Szampon, odzywka i jedwab i w sumie to wynioslo 120 zl nie az tak drogo jak na trzy butle a np jedwab starczy na pol roku\nWyślij prywatną wiadomość do Alexiaa\nZnajdź więcej postów Alexiaa\n2007-07-05, 11:21 #1312\nNo i dzis tez mam takie wrazenie ze wloski sa przylizane i jest ich dosc malo ale w sumie mi sie podobaja ale i tak wiem ze beda inne po umyciu choc tez proste, ale zobaczymy...umyje je jutro to tez wam dac znac, wiem ze warto znac kilka opinii i doswiadczen bo jednak kazda z nas ma troche inne wloski i inaczej prostowanie dziala\nale jak czytam wasze opinie to az mnie dreszcze pszechodza, ze wloski proste i takie gladziutkie!!!!jejciu jak ja kocham ten postep nauki !!!\n2007-07-05, 11:54 #1313\nWłaśnie ... ah ten postęp nauki 100 krotne dzięki dla tego kto to wymyślił Chociaż należy przyznać że jak narazie jest to droga impreza i przez to nie dla wszystkich dostępna .... ale za parę lat (jak już będę prostować odrosty ) to powinno potanieć ... poczekamy zobaczymy\n2007-07-05, 18:56 #1314\nchemiczne prostowanie wlosów\nChciałabym zapytać czy może ktoś zna jakiś dobry salon fryzjerski w Częstochowie lub Bytomiu ew Opole, (sprawdzony) gdzie mogę oddać moje włosy w profesjonalne ręce i poddać się chemicznemu prostowaniu Z góry dzięki za pomoc\n2007-07-05, 19:44 #1315\nNo wlasnie moze cos sie wkrotce zmieni i zlituja sie nad nami i naszymi portfelami...Mam do Was pytanko, zdaje mi sie, ze cos czytalam na tym forum o jakims sklepie na koszykowej w wawce, gdzie mozna kupic taniej wszystkie kosmetyki Farouka. To prawda???Znacie moze ten sklep??? bo moze w przyszlosci nie oplaca mi sie kupowac w salonie....\n2007-07-06, 00:17 #1316\nSledze ten wątek od dłuuuuższego czasu... Jak tylko piszecie, jak to fajnie, to automatycznie sięgam po telefon, żeby sie umówić. Niestety jeszcze tego nie zrobiłam ;/ Mam jeszcze wątpliwości, od razu pisze, że czytałam cały wątek, odpowiedzi nie ma na poprzednich stronach.\nMoje włosy są normalnie proste, tylko końce wychodzą w każdą inną strone. Poprostu sie wywijają. Miałam cieniowane, to od roku podcinam je prosto, mając nadzieje, ze to pomoże. Oczywiście, jest lepiej, ale i tak...\nMyślicie, ze gdybym wyprostowała sobie Goldwellem (oczywiście nie ja sama, tylko fryzjerka) to bym miała proste jak zaraz po prostownicy?\nWierzyć mi sie nie chce, ale wy piszecie tak przekonywująco... :P\nMam jeszcze obawy, bo przez prostowanie mam trochę (bardzo) rozdwojone końcówki i zniszczone włosy, a i tak już je podcinałam. Nie chce ich znowu ścinać ;/\nAle marudze :P Prosze, napiszcie mi czy to mi coś da. Przecież 500-7oozł nie chodzi po ulicy\n2007-07-06, 10:02 #1317\nDziewczyny, a czym pielęgnujecie swoje wyprostowane włoski? ja jestem juz po zabiegu, ale przed pierwszym myciem. dostalam od fryzjerki 2 buteleczki jedwabiu, a zastanawiam sie jaki szampon i odzywka bylyby najlepsze. tylko te z farouka? czy KWC z dzialu: wlosy zniszczone/ suche ?\n2007-07-06, 12:17 #1318\nNapisane przez JA-MAJKA\nJa narazie posluchalam grzecznie fryzjerki i kupilam sobie kosmetyki CHI Farouka odzywke , szampon i jedwab, jeszcze ich nie uzylam bo tak jak ty jestem przed pierwszym myciem-dzisiaj . Pytalam sie fryzjerki czy moge uzywac maski Kerastase zamiast odzywki Faroka(bo akurat niedawno siostra mi oddala cale opakowanie)ale ona odradzila, podobno ta linia Farouk zostala stworzona do pielegnacji wlosow wlasnie po tym zabiegu. Ale oczywiscie nie wierze zeby np Kerastase nic nie dawal. No ale ja na razie wyprobuje Farouka, a potem...zobaczymy\n2007-07-06, 12:40 #1319\nOsobiscie uwazam ze bedziesz miala proste wlosy, jak kazda z nas ktora zrobila sobie to prostowanie, niestety nie beda one raczej takie jak po prostownicy (nie takie lejace sie) ale proste beda te twoje koncowki! No i nie powinno byc problemow, skoro je podcinalas niedawno, mozesz podciac najwyzej centymetr . Zreszta mozesz pojsc do tego fryzjera i po prostu zapytac sie go o rade i ocene twoich wloskow, nie musisz od razu sie decydowac, oni ci na pewno doradza, bo wiesz my nie widzimy twoich wloskow i nie wiemy jak bardzo sa zniszczone przez to prostowanie No i w ogole to glowa do gory, uwazam ze to nie sa pieniadze wyrzucone w bloto, juz lepiej zaplacic raz sporo a potem miec ten swiety spokoj i nie myslec ze kazdy wlos w inna strone\n2007-07-06, 16:18 #1320\nPrzekonałyście mnie Zapisałam sie do P. Agnieszki. Tak jak Alexiaa zakupie sobie ten zestaw Tylko modelowanie wynisie mnie 50 zl i nie wiem czy z niego nie zrezygnowac...


Czy Psy Rozpoznają Swoich Rodziców? 🐶 Pl.SecretToHappyPets.com\nLudzkie dzieci zazwyczaj rozpoznają swoich rodziców nawet po latach rozłąki. Naukowcy odkryli więcej informacji na temat zdolności rozpoznawania psów, więc zastanawiali się, czy dorosłe szczenięta rozpoznają swoich rodziców, nawet lata później. Badania pokazują, że psy mogą rozpoznać rodziców i rodzeństwo, ale nie wiadomo, czy to rozpoznanie opiera się na zapachu czy jakimś innym czynniku.\nSzczenięta i ich okres krytyczny\nChociaż dorosłe psy potrafią rozpoznać bliskich krewnych, ta zdolność zależy od tego, co stało się z psem jako szczenięciem w krótkim okresie czasu. Pierwsze dwa do 16 tygodni życia szczeniąt są znane jako okres krytyczny, ponieważ doświadczenia szczeniaka w tym czasie kształtują dorosłego psa, którym w końcu zostanie. Jeśli szczeniak dorośnie i może rozpoznać rodziców w przyszłości, prawdopodobnie utworzyła z nimi silną więź w tym krytycznym okresie. Ponieważ psy ojczyste często nie są obecne w tym krytycznym okresie, dorosłe psy częściej rozpoznają matki niż ich ojcowie.\nWoni węchowej psa jest ważnym narzędziem do zbierania informacji o innych psach. Dr David Dilmore wyjaśnia, że psy pachną się nawzajem, ponieważ ich gruczoły zapachowe dają mnóstwo informacji i mogą pomóc psom rozpoznać znajome psy. Dr Lore Haug, behawiorysta weterynarii, podejrzewa potężny węchowy zmysł psów, który pomaga im rozpoznać pokrewne psy nawet po latach od ich rozdzielenia. Psy mogą nie być świadome związku lub źródła uznania, ale coś głęboko w środku wie, że drugi pies jest im znany.\nRozpoznawanie twarzy psów\nPsy mogą również rozpoznać swoich rodziców po prostu patrząc na ich twarze. Ostatnie badania nad psim poznaniem wykazały, że psy potrafią odróżnić twarz swoich właścicieli od twarzy nieznajomych i mogą wykryć inne psy spośród innych zwierząt. W badaniu z 2009 roku badacze pokazali psom zestawy zdjęć, w tym znane i nieznane twarze psów. Okazało się, że psy dłużej patrzyły na zdjęcia psów, które znały, co sugeruje, że psy mogą używać wskazówek twarzy, aby odróżnić koty znane i nieznane. Badania te mogą dostarczyć innego wyjaśnienia, w jaki sposób dorosłe psy mogły rozpoznać swoich rodziców.\nPodczas gdy dorosłe psy mogą rozpoznać swoich rodziców, odwrotność może nie być prawdą. Badania nad tym, jak psy rozpoznają ludzkie twarze wykazały wyraźne różnice między młodszymi i starszymi psami. Psy w wieku powyżej 7 lat miały krótsze okresy uwagi, więc miały więcej trudności ze skupieniem się na twarzach. Jeśli wyniki są prawdziwe również w przypadku umiejętności rozpoznawania psów starszych dla twarzy innych psów, starsi rodzice mogą nie być w stanie odróżnić swoich dorosłych szczeniąt od innych psów.\n✔ - Jak Leczyć Stan Suchego Oka U Psów Naturalnie\n✔ - W What Age Czy Puppies Dreaming Dreaming?\n←Maść Animax Dla Psów


Kamil Lemieszewski o operacji. "Pokonałem raka" - przyznał w opisie - Szołbiznes - MAXXX News | RMF MAXXX\ndate_range czwartek, 7 maja 2020 (16:56)\nKamil Lemieszewski w jednym z najnowszych postów wspominał walkę z chorobą i kolejną operację, której został poddany. "Pokonałem raka" - rozpoczął swój wpis.\nKamil Lemieszewski i Ewa Kępys stanęli na ślubnym kobiercu? Uczestnicy reality show "Big Brother" zaskoczyli niespodziewaną informacją o ślubie. W mediach...\nDużo zdrówka Kamil! Jesteś́ optymistą "Nie do zdarcia", więc wszystkiego dobrego,\nNo i suuuper. Dostałeś́ jak to się̨ mówi nowe życie, czerpiesz z niego garściami, tak trzeba,\n#króciutko Powrót do naturalnego koloru, dzięki najlepszej fryzjerca świata @ewa_kepys zgodnie z instruktażem #hairstylist #online @justhairdamianwitkowski - Dziękujemy Damian za porady ? #hairstyles #burberry\nNielegalne zgromadzenie milosci ? @ewa_kepys @sir_lemie @syrenka.warszawska #love #coronavirus #milosc #wyjdznaspacer @wilki_kamila #watahakamila\nPo udanym odświeżeniu kolorów na mojej czuprynie wyruszamy z #żoną @ewa_kepys na poszukiwanie nowych barw do Naszej sypialni ... a w tle spotkanie z Bambi ( @babi91_official ) i magikiem do spraw włosów Damian z @justhairdamianwitkowski #klemie #lemiesir #lemieszewski #hair #hairstyle #actor #life\nKamil i Ewa z "Big Brothera" podzielili się w sieci odważnymi zdjęciami. Z tęsknoty za latem pokazali w mediach społecznościowych kadry, na których pozują w negliżu.\nlabel Big Brother Kamil Lemieszewski Ewa Kępys choroba


gp hiszpanii – Strona 4 – MOTOGP.PL\nHome / Tagi: gp hiszpanii (page 4)\nTagi: gp hiszpanii\nPedrosa niecierpliwie oczekuje na GP Hiszpanii\nPaweł Krupka 2 maja 2018\tSkomentuj 564 Razy\nDani Pedrosa jest specjalistą od GP Hiszpanii na torze Jerez de la Frontera, bowiem wygrywał tam czterokrotnie, w tym trzy razy w MotoGP. Ostatni raz udało mu się to przed rokiem. Jeśli w ten weekend ...\nMarquez wszędzie czuje się pewnie. “Rywalem znów będzie Dovi”\nPaweł Krupka 2 maja 2018\tkomentarze 33 2,086 Razy\nMarc Marquez przyjeżdza na swoje domowe GP Hiszpanii z zaledwie jednym punktem straty w klasyfikacji generalnej do lidera, którym znowu jest Andrea Dovizioso. Zdaniem zawodnika Repsol Hondy, zbliżające się wyścigi ponownie zapowiadają walkę z reprezentantem ...\nZnamy dokładne zmiany feralnego zakrętu na Circuit de Barcelona-Catalunya\nPaweł Krupka 23 listopada 2017\tkomentarze 4 990 Razy\nTor Circuit de Barcelona-Catalunya dostał zielone światło do wprowadzenia poprawek w ostatniej sekcji. To co kiedyś wydawało się niemożliwe – a więc odsunięcie trybun i zwiększenie pułapek żwirowych – stało się faktem. Na powyższej grafice można ...\nWideo: Podsumowanie GP Hiszpanii\nKuba Owsianowski 17 maja 2017\tSkomentuj 97 Razy\nRossi ujawnia przyczyny słabego wyniku w GP Hiszpanii\nPaweł Krupka 7 maja 2017\tkomentarzy 10 6,001 Razy\nValentino Rossi przyznał, że to błędy w ustawieniach do spółki z oponami Michelina złożyły się na fatalne tempo w końcówce GP Hiszpanii. Na lubianym przez siebie torze Jerez Włoch jechał o kilka sekund wolniej niż ...\nViñales: Upadłbym, gdyby nie zawodnicy przede mną\nPaweł Krupka 7 maja 2017\tkomentarze 3 3,512 Razy\nMaverick Viñales problemy z przednim kołem uważa za przyczynę dzisiejszego słabego wyniku w GP Hiszpanii. Zawodnik fabrycznej ekipy Yamahy dojechał dopiero na szóstym miejscu i ani trochę nie przypominał zawodnika, który wygrał dwa pierwsze wyścigi. ...\nGP Hiszpanii: Pedrosa wygrywa przed Marquezem! Podium Lorenzo, klęska Rossiego\nPaweł Krupka 7 maja 2017\tkomentarze 34 5,773 Razy\nDeklasacją w wykonaniu Repsol Hondy zakończył się wyścig o GP Hiszpanii, będący trzytysięcznym grand prix w ramach mistrzostw świata. Dani Pedrosa prowadził od startu do mety i wygrał niezagrożony, mając za swoimi plecami Marka Marqueza. ...\nPedrosa: Wyścig nie był tak łatwy, jak mogło się wydawać\nPaweł Krupka 7 maja 2017\tkomentarze 2 1,483 Razy\nZwycięstwo Daniego Pedrosy w GP Hiszpanii sprawiło, że zawodnik Repsol Hondy mocno zbliżył się do czoła klasyfikacji generalnej. 25 punktów przy słabym wyniku rywali z zespołu Yamahy sprawia, że w czołówce MotoGP zrobiło się bardzo ...


Ovisos (Barcelona, Hiszpania) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Ovisos\nAtrakcje w pobliżu obiektu Ovisos\nOvisos opinie, Barcelona\nNr 177 wśród 809 Lokale czynne w nocy w lokalizacji Barcelona\nCarrer d'Arai 5, 08002 Barcelona, Hiszpania\nNapoje późno w nocy, fajny bar.\nW naprawdę gorącą piątkową noc mój brat bliźniak Stephen i ja wędrowaliśmy po cudownych, starych uliczkach Dzielnicy Gotyckiej, kiedy natknęliśmy się na ten wspaniały bar i co za wspaniałe znalezisko. Weszłam do środka i wiedziałam, że spodoba mi się moja wizyta tutaj, wspaniały wystrój i...meble, w tym fajnie wyglądający bar i motywy pawia zdobiące ściany, eklektyczne elementy dekoracyjne w całym barze, to tylko jeden fajny bar. Byliśmy tutaj w naprawdę gorący piątkowy wieczór, powitani serdecznie przez bardzo miłego członka personelu, który serwował nam piwo, obaj zdecydowaliśmy się na to, że najbardziej hiszpańskie piwa, mianowicie piwo San Miguel, były podawane w najlepszym stanie, będąc mrożonymi zimne i musujące, a my po prostu wyluzowaliśmy i wzięliśmy wspaniały bar, w którym byliśmy. Jest to z pewnością jeden z popularnych barów i podczas naszej wizyty ten bar był pełen wspaniałej atmosfery, ale z piwem to zimno prawie wcale nie zaskakuje. Naprawdę lubię piwo San Miguel, to takie lekkie, chmielowe i bezpretensjonalne piwo, bardzo łatwe do picia i piwo, które naprawdę lubię. Naprawdę podobało nam się nasze piwa tutaj i chociaż zatrzymaliśmy się tylko na jedno piwo, zanim przenieśliśmy się po raz pierwszy, byliśmy pod wrażeniem tego baru. Ovisos jest łatwo zlokalizować na Carrer D'Arai w Dzielnicy Gotyckiej (Barri G tic), która jest obszarem tętniącym pubami, barami i restauracjami oraz niesamowitą architekturą i ważnym ośrodkiem turystycznym. Godziny otwarcia są; Od poniedziałku do czwartku, od 10 rano do 2. 30 rano. Piątek i sobota, od 10 rano do 3 rano. Niedziela, 10 rano do 2. 30 rano. Świetny bar, warte sprawdzenia, jeśli jesteś w okolicy.Więcej\nNiesamowite guacamole :]\nNaprawdę ładnie, małe fajne miejsce. Bardzo podobała mi się tapas, zwłaszcza guacamole, nigdy nie jadłem lepszego. Byłem trochę rozczarowany postawy pracowników, były one dość niegrzeczny, być może były to po prostu zły dzień. rozsądne ceny. Lokalizacja na starym mieście miasta. Zdecydowanie polecam.\nWpadłem na drinka i byłem zaskoczony w rozsądnej cenie. Doskonała lokalizacja. profesjonalna obsługa i wspaniała atmosfera. Było tak dobre, że stało się najbardziej odwiedziliśmy bar na ten wyjazd. Na zewnątrz aż do 12:00 i potem możecie wewnątrz. jest czynny do późna.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Ovisos.


Sterylne filtry komórkowe, nylonowe,...\nSterylne filtry komórkowe,...\nSterylne filtry komórkowe, nylonowe, indywidualnie pakowane Googlab PROFESSIONAL LINE to specjalnie zaprojektowany filtr nylonowy, który może być używany do łatwego i skutecznego usuwania i zbierania komórek. Googlab PROFESSIONAL LINE to specjalnie zaprojektowany filtr nylonowy, który może być używany do łatwego i skutecznego usuwania i zbierania komórek.\nSterylne filtry komórkowe, nylonowe, indywidualnie pakowane Googlab PROFESSIONAL LINE to specjalnie zaprojektowany filtr nylonowy, który może być używany do łatwego i skutecznego usuwania i zbierania komórek.\nFiltry strzykawkowe PROFESSIONAL LINE wyróżnia duża odporność termiczna i chemiczna.\nSeparatory Googlab PROFESSIONAL LINE to specjalnie zaprojektowany filtr nylonowy, który może być używany do łatwego i skutecznego usuwania i zbierania komórek.\nWyróżnia je barwna kolorystyka przypisana do wielkości porów, jakość wykonania i wysoka kompatybilność z probówkami falkon i typu falkon 50ml.


Jako doradcę cieszy mnie fakt, że świadomość funkcjonowania rządowego programu Mieszkanie dla Młodych jest tak duża w naszym społeczeństwie. Przez prawie 3 lata działania pomógł on tysiącom osób (rodzin i singli) w zakupie swojego pierwszego M.\nJako doradcę finansowego cieszy mnie fakt, że świadomość funkcjonowania rządowego programu Mieszkanie dla Młodych jest tak duża w naszym społeczeństwie. Przez prawie 3 lata działania pomógł on tysiącom osób (rodzin i singli) w zakupie swojego pierwszego M.\nNie każdego stać na wpłacenie wymaganego wkładu własnego przy kredycie hipotecznym, jednak z tego powodu nie trzeba odkładać decyzji o zakupie mieszkania, warto wtedy skorzystać z programu MdM.\nJednak nie o podstawach funkcjonowania programu chciałem pisać, ale o pewnych nieprawdziwych informacjach, które pojawiają się, kiedy mowa jest o programie MdM.\nPytanie: Jesteśmy narzeczeństwem i słyszeliśmy, że od września 2015 możemy do tego programu przystąpić razem.\nOdpowiedz: Cóż, tak i nie. Faktycznie nowelizacja ustawy o finansowym wsparciu rodzin i innych osób w nabywaniu własnego mieszkania (w dalszej części tego tekstu będziemy ją nazywać dla uproszczenia ustawą MdM) rozszerzyła krąg możliwych współkredytobiorców w związku z finansowaniem zakupu nieruchomości (wcześniej mogły to być tylko osoby spokrewnione).\nNależy jednak pamiętać, że ustawodawca nie zmienił beneficjentów tego programu. Oznacza to, że nieruchomość objętą tym dofinansowaniem może w dalszym ciągu nabyć:\nmałżeństwo, jako wspólnota majątkowa,\nosoba samotnie wychowująca dziecko,\nDwie niespokrewnione osoby nie mogą, korzystając z programu MdM, wspólnie nabyć mieszkania.\nDoprecyzowując: osoby niespokrewnione mogą razem uczestniczyć w kredycie hipotecznym, jako współkredytobiorcy, lecz nie mogą być współwłaścicielami nabywanej nieruchomości. Tym samym, muszą podjąć trudną decyzję, kto z nich będzie właścicielem mieszkania.\nJeśli w przyszłości narzeczeni zawrą związek małżeński będą mogły rozszerzyć współwłasność nieruchomości na drugiego z współmałżonków.\nPytanie: Jesteśmy małżeństwem i mamy jedno dziecko. Czy jeśli po skorzystaniu z programu w okresie pierwszych 5 lat, urodzi nam się drugie dziecko, otrzymamy dodatkowe 5% rządowego wsparcia?\nOdpowiedz: Niestety nie. W tym zakresie ustawodawca nic nie zmienił w ramach ubiegłorocznej nowelizacji. Na dodatkowe wsparcie może liczyć rodzina, która w okresie pierwszych 5 lat od przystąpienia do programu, powiększyła się i tym samym posiada, co najmniej trójkę dzieci. Czyli w tym konkretnym przypadku rodzina ta musiałaby powiększyć się o dwójkę dzieci, aby liczyć na dodatkowe pieniądze z programu.\nPytanie: Mieszkanie, które chcę nabyć ma wyższą cenę w przeliczeniu na metr kwadratowy. Czy to znaczy, że mogę skorzystać z tego dofinansowania, a jedynie różnicę w cenie muszę ponieść z własnych środków?\nOdpowiedz: Nieprawda. Aby skorzystać z programu MdM nieruchomość, którą zamierzamy nabyć musi spełnić dwa najważniejsze warunki:\nmetraż nieruchomości (mieszkanie nie może przekraczać 75 mkw lub w przypadku rodzin z trójką i więcej dzieci – 85 mkw i analogicznie dom: maksymalny metraż to 100 mkw lub 110 w przypadku rodzin wielodzietnych),\nmaksymalna cena w przeliczeniu na metr kwadratowy. Wskaźnik ten nie jest stały, zależy od:\n- tego czy mieszkanie jest z rynku pierwotnego czy wtórnego (na rynku pierwotnym limit maksymalnej ceny jest wyższy niż na rynku wtórnym),\n- lokalizacji nieruchomości (każde województwo zostało podzielone na trzy „obszary”, dla których obowiązują inne limity maksymalnej ceny. Inny, zatem wskaźnik obowiązuje dla miasta wojewódzkiego, inny dla gmin sąsiadujących z miastem wojewódzkim oraz inny dla nieruchomości położonych w pozostałej części województwa). Warto dodać, że wskaźniki te mogą zmieniać się raz na kwartał. Gdy poszukujemy mieszkania i akurat mija kolejny kwartał roku, warto wtedy być na bieżąco, śledzić zmiany na stronie Banku Gospodarstwa Krajowego lub zapytać zaufanego doradcę.\nWracając do pytania – nie ma możliwości, aby mieszkanie, które nie spełnia kryterium ceny zostało objęte dofinansowaniem. W takiej sytuacji musimy zdać się na nasze zdolności negocjacyjne ze zbywcą lub deweloperem.\nPytanie: Posiadam działkę, na której zamierzam zbudować dom. Czy również będzie mi przysługiwało dofinansowanie z programu MdM?\nOdpowiedz: Temat jest dość złożony. Ustawa o dofinansowaniu MdM porusza również kwestię budowy domu tzw. systemem gospodarczym (kiedy to my jesteśmy inwestorami na własnej działce). Jednak w tej sytuacji nie przysługuje nam jednorazowa dopłata, tak jak jest w przypadku zakupu domu bądź mieszkania. Z czego w takim układzie możemy skorzystać w ramach programu? Istnieje możliwość odliczenia części podatku VAT jaki ponieśliśmy w związku z zakupem wybranych materiałów budowlanych niezbędnych do budowy domu. Zapewne część z nas pamięta jeszcze tą ulgę, która do końca 2013 roku przysługiwała wszystkim osobom budującym dom lub remontującym mieszkanie. Od 2014 roku została zarezerwowana tylko dla osób, które spełniają kryteria, o których mowa w ustawie MdM.\nPytanie: Słyszałem, że kredyt w programie MdM jest droższy. Czy nie lepiej będzie, jeśli skorzystam z oferty banku, który nie ma tego dofinansowania?\nOdpowiedz: Część banków rozgranicza parametry cenowe standardowego kredytu hipotecznego od tego z dofinansowaniem MdM. I niestety w większości przypadków kredyt z dofinansowaniem jest nieco droższy niż standardowy kredyt. Zazwyczaj różnica dotyczy wysokości marży. Natomiast to, o czym należy pamiętać to:\nzróżnicowanie cenowe stosuje tylko niewiele banków, ponadto wcale nie oznacza to, że oferta kredytu MdM w tymże banku będzie droższa od konkurencji.\nw tych bankach, które stosują takie rozgraniczenie cenowe, jest ono na tyle niewielkie, że porównując kredyt MdM nawet z najtańszym kredytem na rynku, ale nie posiadającym dofinansowania – raczej niewielkie szanse, aby w ujęciu całkowitych kosztów, przewyższyły one wysokość dofinansowania, jakie uzyskujemy z programu MdM.\nPomocne będzie tu małe wyliczenie: w bankach, które stosują „podwyższenie” marży dla kredytu z dofinansowaniem (a jak wspomniałem powyżej, jest ich naprawdę niewiele w porównaniu z całkowitą liczbą banków, które oferują kredyt w tym programie) wynosi ono 0,1% w porównaniu ze standardowym kredytem. Różnica tego rzędu na marży zazwyczaj przekłada się na kilka tysięcy złotych więcej odsetek w całym okresie kredytowania, a dofinansowanie z programu MdM kilkukrotnie przekracza tę różnicę.\nPodsumowując to pytanie: w znakomitej większości przypadków nie uda nam się znaleźć standardowego kredytu hipotecznego pozbawionego dofinansowania, który będzie bardziej opłacalny niż kredyt, w ramach, którego możemy skorzystać z programu MdM.\nPytanie: Słyszałem, że wkrótce program MdM się skończy, więc muszę się śpieszyć z poszukiwaniami nieruchomości.\nOdpowiedz: Ustawodawca przewidział, że możliwość składania wniosków o dofinansowanie do zakupu pierwszej nieruchomości będzie obowiązywało do końca 2018 roku, a zatem jeszcze przez prawie trzy lata. Natomiast faktem jest to, że obecnie dość szybko zbliżamy się do wyczerpania limitu, jaki został określony na bieżący rok. Pamiętać należy, że kwota, jaką rząd zarezerwował na te dopłaty nie jest nieskończona. W każdym roku funkcjonowania programu została określona konkretna kwota, jaka może być przeznaczona na ten cel. Na 2016 rok jest to dokładnie 730 mln złotych i na dzień 31.01.2016 została ona już w ponad 60% zarezerwowana. Biorąc pod uwagę wciąż rosnące zainteresowanie programem należy wnioskować, że jeszcze w pierwszym półroczu BGK zmuszone będzie wydać komunikat, iż pula się wyczerpała i tym samym nie przyjmuje już wniosków o rezerwację dofinansowania z terminem wypłaty na 2016 rok. Nie oznacza to jednak, że musimy zrezygnować z poszukiwań własnego M. Wciąż możemy zarezerwować mieszkanie z rynku pierwotnego, z terminem wypłaty ostatniej transzy na 2017 rok. Wtedy składając wniosek o kredyt hipoteczny i tym samym wniosek o dofinansowanie z programu MdM rezerwujemy kwotę z kolejnego limitu, jaki został przewidziany na 2017 rok. Również szukając mieszkania z rynku wtórnego w końcówce tego roku możemy umówić się ze zbywcą, że sfinalizowanie transakcji zakupu aktem notarialnym przesuniemy na styczeń 2017.\nPowyższe pytania to tylko część nurtujących i niejasnych kwestii dotyczących kredytu z dofinansowaniem MdM.\nNajlepiej tuż po podjęciu decyzji o rozpoczęciu poszukiwań pierwszej nieruchomości, spotkać się z doświadczonym doradcą finansowym, który krok po kroku wyjaśni wszystkie zawiłości związane z programem MdM czy samym kredytem hipotecznym, a finalnie podpowie nam, w jakim banku uzyskać najlepsze warunki finansowania. Pomoże również przejść przez wszystkie procedury, aż do podpisania umowy kredytowej.


Sikora poza dziesiątką, ale przed Bjoerndalenem Sport\nqbi 12.03.2009 01:38\nTomasz Sikora zajął w środę 11. miejsce w biegu na 20 km w kanadyjskim Whistler, ale utrzymał pozycję lidera PŚ. Polak zaliczył dwa pudła, ale też pobiegł słabiej niż w poprzednich startach. Najważniejsze jest to, że wygrał z Ole Einarem Bjoerndalenem, który był dopiero 18. i powiększył przewagę nad Norwegiem w klasyfikacji generalnej PŚ\nZawody rozegrano na olimpijskiej trasie w Whisteler, gdzie za rok biatloniści będą rywalizować podczas igrzysk w Vancouver.\nRozstrzygnięcia były sensacyjne, bo wygrał bezbłędnie strzelający Francuz Vincent Jay, a za nim na podium znaleźli się kolejni mniej znani zawodnicy - Niemiec Daniel Boehm i Amerykanin Jeremy Teela (obaj po jednym pudle).\nSikora prowadził po dwóch celnych strzelaniach, ale potem zaliczył po jednym pudle w pozycji leżącej i w stójce, za co dostał dwie minuty karne. Polak w końcówce opadł też z sił i w efekcie miał dopiero 21. czas biegu, co na mecie dało mu ostatecznie 11. pozycję. Ale Sikorę usprawiedliwia przeziębienie, z którego nie zdążył jeszcze na dobre wyjść oraz brak aklimatyzacji. Polacy celowo przyjechali do Kanady ledwie trzy dni temu, by nie robić pełnej aklimatyzacji w Whistler, bo za kilka dni PŚ znów wraca do Europy, a potem przenosi się na daleką Syberię. - Norwegowie są w Kanadzie już 10 dni, ale nasz plan wydaje się rozsądniejszy - mówił przed wylotem Sikora.\nI póki co, wszystko na to wskazuje, bo Norwegowie spisali się przeciętnie. Najlepszy z nich Frode Andersen był szósty, a Bjoerndalen zajął dopiero 18. lokatę. Biegowo nie wypadli wprawdzie źle - Ronny Hafsas i Frode Andersen mieli najlepsze czasy na trasie, a Bjoerndalen piąty wynik. Znacznie gorzej było jednak na strzelnicy. Bjoerndalen zaliczył aż cztery pudła.\nDla Sikory najważniejsze jest to, że był przed Norwegiem. Jego przewaga w PŚ wzrośnie dzięki temu z 23 do 30 pkt. Polak ukończył zresztą bieg przed wszystkimi najgroźniejszymi rywalami do zwycięstwa w klasyfikacji generalnej - Maksymem Czudowem i Christophem Sumannem. Emil Svendsen w ogóle nie wystartował.\nSikora przypominał przed wylotem do Kanady, że musi nadrabiać do Bjoerndalena, bo wirtualnie to Norweg jest już liderem PŚ. Na koniec sezonu odlicza się bowiem trzy najgorsze biegi. - Norweg kilka razy w ogóle nie wystartował i nie straci już punktów. Ja stracę za trzy biegi [to ok. 70 pkt]. Sytuacja wyjściowa nie różowa, ale będę ostro walczył do końca - podkreślał najlepszy polski biatlonista.\nDo końca sezonu pozostało siedem biegów. Najbliższy w piątek - sprint na 10 km w Whistler.\nStrzelam gorzej, bo szybciej biegam - co jeszcze mówił Sikora przed wylotem do Kanady ?\nChoroba pozbawi Sikorę Pucharu Świata?\nSprint biatlonowego PŚ w Whistler: Sikora zachował koszulkę lidera\nSikora w Kanadzie: - Profil trasy mi nie pasuje\nSikora: Strzelam gorzej, bo szybciej biegam


Pałac w Łężanach – Zalesie Mazury Active Spa\nPiękny, neobarokowy pałac w Łężanach został wybudowany w latach 1900 - 1910. Dach pałacu jest mansardowy, wieża zaś przykryta jest czworobocznym daszkiem kopułowym z wysoką latarnią.\nKompleks w czasie ostatniej wojny nie został zniszczony, dlatego wewnątrz zachowało się wiele oryginalnych wykończeń ozdób, takich jak: kominki, sufity, boazerie dębowe i glazura, łazienki z wyposażeniem. Ostatnim odkryciem, którego dokonano na terenie pałacu są malowidła ścienne w piwniczce do win, które przedstawiają herby pruskiej floty morskiej.\nPałac wraz z zabudowaniami gospodarczymi w stylu neogotyckim z czerwonej cegły otoczony jest przez park krajobrazowy, który łączy się z naturalnym lasem. W parku znajduje się cmentarz z mauzoleum rodowym von Fischerów. Majątek należał do rodziny Fischerów aż do końca II Wojny Światowej. Obecnie pałac jest siedzibą Rolniczego Zakładu Doświadczalnego Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.