Krótka Instrukcja. O Poronieniu – HelloZdrowie\nZebrane tu porady powstały w wyniku rozmów z kobietami, które przechodziły przez podobne doświadczenia, co Ty. Zależało im, żeby podzielić się swoją wiedzą i w ten sposób dodać Ci otuchy.\nZdarza się, że po utracie ciąży kobiety rozliczają się z każdego, nawet najdrobniejszego działania, poczytując je jako błąd, który popełniły. Pojawiają się też nachalne myśli: „Co zrobiłam źle?”. W rzeczywistości przyczyny poronienia najczęściej nie zależą od Ciebie. W przeważającej większości przypadków powodem poronienia jest wada chromosomalna, która nie wynika w żaden sposób z winy rodziców. Oznacza to, że z powodu wad genetycznych komórki rozrodcze nie mogły się dalej rozwijać. Nikt nie ponosi za to winy, a myślenie w tych kategoriach jest dla Ciebie krzywdzące i nie wspiera Cię w tej sytuacji.\nMarta: Mój lekarz powiedział coś, co zdjęło mi duży ciężar z serca. Powiedział: „natura tym razem spieprzyła”. Wiem, że takie obcesowe potraktowanie tematu może kogoś razić, ale mi pozwoliło odetchnąć.\nDr Anna Kajdy, ginekolog-położnik, perinatolog: W mojej pracy obserwuję, że część pacjentek szuka winy w sobie. Pytają, czy mogły zrobić coś, żeby do poronienia nie doszło. Pierwszą rzeczą, którą ode mnie słyszą, jest “to niczyja wina”. Ciąża nie mogła się dalej rozwijać, bo biologia na to nie pozwalała. Na tak wczesny etap rozwoju nie mamy żadnego wpływu.\n2. Nie jesteś sama\nWedług statystyk, każdego roku poronienia doświadcza około 40 tysięcy Polek. Średnio jedna na pięć ciąż kończy się poronieniem. Nie mówimy tego, żeby umniejszyć Twoje doświadczenie, ale po to, żebyś wiedziała, że nie jesteś w tym sama. Prawdopodobnie w Twoim otoczeniu jest wiele osób, które przechodziły przez to samo, co Ty i możecie stać się dla siebie wsparciem.\nKasia: Nie zdawałam sobie sprawy, jak wiele par wśród rodziny i znajomych przechodziło przez to, co ja i mój mąż. Pamiętam, że w tamtym momencie bardzo pocieszające dla mnie było to, że większości z nich udało się zostać rodzicami.\nMyślałam, że nie znam nikogo, kto poronił. Okazało się, że znam, tylko o tym się po prostu nie rozmawia. Dopiero, kiedy sama odważyłam się powiedzieć o moim poronieniu zobaczyłam, jak wiele par wokół mnie to spotkało\n3. Masz prawo do pełnej informacji od lekarza\nPamiętaj, że lekarz jest dla Ciebie i powinien starać się komunikować zrozumiale – jeżeli czegoś nie rozumiesz, śmiało dopytuj. Możesz też dopytać o to, co będzie działo się przed, po i w trakcie poronienia. W trakcie wizyty możesz spisywać dla siebie notatki, jeśli dzięki temu będziesz spokojniejsza. Warto, żeby na wizytach była z Tobą zaufana osoba towarzysząca, która pomoże zapamiętać informacje i zachowa trzeźwy umysł w nerwowej sytuacji. Pamiętaj, że jej obecność to Twoje prawo.\nZabiegi, wskazania i postępowanie medyczne związane z poronieniem znajdziesz w dziale Medycyna.\nMałgosia: Zanim nie zaczęłam rozmawiać z dziewczynami nie wiedziałam, że są jakieś inne opcje medyczne w sytuacji poronienia. Nie miałam na przykład pojęcia o żadnych tabletkach.\nprof. Marzena Dębska, ginekolog-położnik: W silnych emocjach, które zwykle towarzyszą kobiecie w czasie poronienia, szczególnie dużą wagę przykładam do komunikacji. Kiedy dzieją się trudne i nie zawsze zrozumiałe dla pacjentki rzeczy, każde słowo wyjaśnienia i wsparcia od lekarza może mieć wielką moc.\n4. Masz prawo myśleć i przeżywać na swój sposób\nNiektóre kobiety mówią o poronieniu, inne o utracie ciąży. Jedne utraciły dziecko, inne zarodek, jeszcze inne płód. Każda kobieta ma prawo myśleć i mówić o swojej sytuacji w sposób, który uznaje za właściwy dla siebie. Niezależnie od tego, jaki był to etap ciąży – masz prawo przeżywać żałobę. Możesz też nie czuć wcale takiej potrzeby, i to też jest w porządku. Jeżeli czujesz, że potrzebujesz dodatkowej pomocy, pomyśl o wizycie u psychologa, psychoterapii lub uczestnictwie w grupie wsparcia (w wielu miastach organizowane są spotkania kobiet, które doświadczyły poronienia, czy parafialne grupy wsparcia dla rodziców po stracie dziecka.)\nMiejsca w internecie, gdzie możesz znaleźć wsparcie\nwww.poronienie.pl/forum – forum dla osób z doświadczeniem poronienia\ndlaczego.org.pl/forum – forum dla osób, które doświadczyły straty dziecka (także dla osób z doświadczeniem poronienia)\nPo poronieniu – badania, ciąża, prawa i wsparcie\nPorady i pomoc po poronieniu - pytania, odpowiedzi i wzajemne wsparcie\nMarlena: Chodziłam na grupę terapeutyczną związaną z rodzicielstwem i tam dostałam ogrom wsparcia. Gdybym nie spotkała wtedy tych ludzi, to nie wiem, jakbym sobie poradziła.\nJoanna Siewko, doula: Pamiętaj, że Twoje emocje są Twoje i masz do nich prawo. Nie musisz mieć wyrzutów sumienia, że nie płaczesz non stop w poduszkę, ale też nie musisz czuć się źle, że nadal płaczesz i nie możesz „wziąć się w garść”.\n5. Żeby znieść tabu wokół poronienia, warto zacząć rozmawiać\nPoronienie czy strata ciąży to temat przemilczany, bo trudny i budzący (niesłusznie!) poczucie winy czy wstydu. Jeśli czujesz, że chcesz mówić o swoim doświadczeniu, ale zastanawiasz się, jak to zrobić – poniżej znajdziesz kilka rad, które mogą Ci pomóc.\nPierwszą osobą, z którą powinnaś porozmawiać, jesteś Ty sama. Kiedy zrozumiesz siebie i swoje uczucia, będzie Ci łatwiej rozmawiać o nich z innymi. W tym celu warto spróbować odpowiedzieć sobie na poniższe pytania:\nCzego potrzebujesz? (samotności, rozmowy, snu, wsparcia, towarzystwa, ciszy…)\nJakie uczucia przeżywasz? (złość, lęk, poczucie winy, strach, rozpacz….). Daj sobie do nich prawo.\nSpróbuj nazwać to, co przeszłaś („Poroniłam…”, „Straciłam ciążę…”, „Straciłam dziecko…”)\nO czym i z kim chcesz rozmawiać? Jakie tematy do rozmowy są dla Ciebie w porządku?\nO czym nie chcesz teraz rozmawiać?\nSpróbuj określić, jakiego wsparcia teraz potrzebujesz.\nSpisz te rzeczy na kartce lub w mailu, który może stać się pomocny dla Ciebie samej albo Twoich najbliższych. Pamiętaj jednak, że jeżeli nie chcesz rozmawiać o swoim doświadczeniu lub nie jesteś na to gotowa, każdy powinien uszanować Twoją decyzję.\nGosia: To trudne, ale trzeba działać w zgodzie ze sobą. Jeśli nie masz siły na jakieś spotkanie, zobowiązanie, rozmowę – powiedz to. Ja dość szybko zaczęłam głośno mówić o tym, co mnie spotkało. Przyniosło mi to ulgę i zrozumienie.\nZdecydowałam, że będę głośno mówić o poronieniu, nie tylko wtedy, gdy spotkam kogoś wtajemniczonego. Czułam złość, że to temat tabu, że jest się jakimś takim napiętnowanym, gorszym. Że nie wypada o tym głośno mówić, że zostaje się samemu ze swoimi myślami\n6. Od Ciebie zależy, jak (i czy w ogóle) informować bliskich\nPary, które doświadczyły poronienia, często muszą zmierzyć się z zadaniem „cofnięcia” wiadomości o ciąży. Niektóre kobiety mówią o poczuciu skrępowania lub wstydu przed „przyznaniem się”. Pamiętaj, nie ma się do czego „przyznawać” – bo to nie jest Wasza wina ani porażka. Ta decyzja oczywiście należy w zupełności do Ciebie i do Was. Pamiętaj, że nie jesteś zobowiązana tłumaczyć się przed otoczeniem ze swojego stanu zdrowia.\nCzasem faktycznie zdarza się, że reakcje ludzi rozczarowują. Niezręczne milczenie, nieudolne próby pocieszenia, pseudo-mądrości – to niektóre z mniej przyjemnych rodzajów reakcji na wieść o poronieniu. W naszym kraju utrata ciąży to wciąż temat tabu i niektórzy mogą nie wiedzieć, jak o tym rozmawiać. Bardzo możliwe, że będą wdzięczni za wskazówki, jak Cię wesprzeć słowem. Możesz podrzucić im nasz przewodnik, który znajdziesz w dziale „Jak rozmawiać”. Natomiast jeżeli ktoś bliski sprawia Ci ból swoimi komentarzami – spokojnie, ale stanowczo zwróć mu/jej uwagę, na przykład korzystając ze wzoru Komunikacji Bez Przemocy.\nJak z szacunkiem przekazać innym, czego potrzebujesz?\nKiedy usłyszałam, że............(konkretny przykład), poczułam się.......... (Twoje uczucia).\nPotrzebowałabym, żeby...... (wyrażenie potrzeby), dlatego proszę o..... (prośba do drugiej osoby).\nKasia: Jednym z najtrudniejszych momentów po poronieniu była dla mnie chwila, w której musiałam o tym zawiadomić najbliższych. Wiedziałam, jak bardzo razem ze mną czekają na kolejne dziecko. Dominowało wtedy we mnie uczucie, że znowu zawiodłam. Na szczęście dostałam od nich ogromne wsparcie i siłę na kolejne próby.\nJoanna Frejus, psycholożka: Może się u Ciebie pojawić obawa przed tym, jak bliskie Wam osoby przyjmą tę wiadomość. Jednak teraz to Wy i Wasze potrzeby są najważniejsze. Nie możecie dodatkowo brać na siebie odpowiedzialności za emocje innych dorosłych osób w Waszym otoczeniu.\n7. Jeśli potrzebujesz, odłącz się na jakiś czas od otoczenia\nMożliwe, że po poronieniu będziesz potrzebować czasu na przemyślenia i samotność – i to jest zupełnie zrozumiałe. Powiedz innym, że potrzebujesz być sama i odezwiesz się do nich, gdy nadejdzie na to pora. Jeśli masz przyjaciółki w ciąży/z małymi dziećmi i wizyta u nich sprawia Ci teraz ból, powiedz wprost, ale z szacunkiem: Przez najbliższy czas muszę trochę odciąć się od wszystkiego, co związane z macierzyństwem. Niczego nie zrobiłaś źle, po prostu potrzebuję czasu na powrót do równowagi.\nJustyna: Są słowa dobre same w sobie, które wypowiedziane zbyt wcześnie mogą boleć. W pierwszym etapie po poronieniu ja na przykład potrzebowałam odsunąć się na jakiś czas od ludzi.\nPo swojej stracie nie potrafiłam szczerze powiedzieć koleżance w ciąży, że nie mogę teraz patrzeć na jej rosnący brzuszek. Teraz żałuję, że nie byłam szczera, bo myślę, że i mnie, i jej byłoby łatwiej\n8. Pomyśl o swoim partnerze/partnerce\nTo zrozumiałe, że w sytuacji straty koncentrujesz się na sobie i swoich uczuciach, ale pamiętaj, że może to prowadzić do poczucia osamotnienia i braku zrozumienia. A przecież obok Ciebie najprawdopodobniej jest osoba, która również przeżywa tę stratę. To Twój/Twoja partner/ka. Porozmawiaj z nim/ą o swoich i jej/go uczuciach i postaraj się nie zapominać, że jest obok i może Cię potrzebować. Będzie Wam łatwiej przejść przez ten proces razem.\nGosia: Kiedy poroniłam, skupiłam się bardzo na sobie i swoim smutku. Potem było mi przykro, że nie pomyślałam, że Kuba też przechodzi przez trudny czas. Na szczęście były w naszym otoczeniu osoby, które zaopiekowały się jego emocjami. Np. moja mama do niego zadzwoniła, zapytać jak on się w tym wszystkim odnajduje i on się wtedy popłakał. Myślę, że przyniosło mu to ogromną ulgę, bo przede mną udawał silnego.\n9. Dajcie sobie czas, zanim zaczniecie starania o ciążę\nTo normalne, że chcesz zamknąć za sobą trudny etap i iść dalej. Zanim od nowa przystąpisz do starań o ciążę, lekarze zalecają zwykle odczekać 2-3 cykle miesiączkowe. Natomiast co do samego współżycia, dobrze jest poczekać do zakończenia pierwszej miesiączki po poronieniu. Warto pozwolić organizmowi się zregenerować – dla Twojego zdrowia to także było pewne obciążenie. Szanse na powodzenie w staraniach o ciążę rosną, jeśli zastosujesz się do zaleceń. Pamiętaj też, aby uwzględnić w tym perspektywę swojego partnera/partnerki.\nMałgosia: Chciałam, żeby jak najszybciej było po zabiegu, żebym mogła już zacząć od nowa próby.\nUspokoiły mnie słowa mojego lekarza, który powiedział: „pozwól dziecku przyjść do siebie”. Zrozumiałam, że muszę spróbować się zrelaksować i dać sprawom biec swoim tempem, bez pospieszania\n10. Nie zapominajcie o prawdziwej bliskości\nWiele kobiet czuje potrzebę, żeby jak najszybciej po poronieniu zacząć starania o kolejną ciążę. I jest to w pełni zrozumiałe. Pamiętaj jednak, żeby wziąć pod uwagę perspektywę swojego partnera. Być może dla niego jest jeszcze za wcześnie? Niektórych partnerów kobiet starających się o ciążę boli przedmiotowe traktowanie seksu – postrzegają siebie wtedy trochę jak narzędzie do wykorzystania. Warto w tym czasie skupić się bardziej na intymności seksualnej jako sposobie na umocnienie Waszej relacji.\nBardzo często pary po poronieniu zaczynają dopasowywać seks do kalendarza – jest potrzebny tu i teraz, tylko w płodne dni. Dla wielu partnerów jest to dobijające\n11. Zaakceptuj swoje lęki, ale nie pozwól, aby zatrzymały Cię na zawsze\nTo zrozumiałe, że boisz się o to, co będzie dalej – z kolejną ciążą, z Twoim zdrowiem albo związkiem. Nazywanie swoich obaw pomoże je „rozbroić” i powoli, krok po kroku, zacząć znów cieszyć się przyszłością. Większość kobiet, które doświadczyły poronienia, być może nie od razu, ale z czasem zachodzi ponownie w ciążę i zostaje mamami. Jeśli cieszą Cię dwie kreski na teście ciążowym, to ciesz się. Nie miej wyrzutów, że zapominasz w ten sposób o poprzedniej ciąży. To dwie zupełnie inne sytuacje, a Ty masz prawo chcieć dążyć do szczęścia.\nJeannette Kalyta, położna: Strata wiąże się z koniecznością pożegnania nadziei i wyobrażeń związanych z konkretnym dzieckiem. Dla umysłu jest często taka sama, jak ta dotycząca fizycznie istniejącej osoby. Wiele kobiet po poronieniu boi się cieszyć z kolejnej ciąży. Pracując od lat jako położna widzę jednak, że radość z macierzyństwa po stracie jest ogromna – i warta przełamywania lęku.\nWiedziałam, że chcę próbować dalej, ale nie wiedziałam, czy będę miała siłę, aby po raz kolejny przez to przechodzić. Czułam wielką radość, ale równocześnie wielki strach. Na szczęście, choć ta ciąża na pewno była emocjonalnie bardzo trudna, nie pozwoliłam, aby lęk zabrał mi całą radość oczekiwania na dziecko\nW naszym społeczeństwie wciąż panuje pogląd, że macierzyństwo jest w pewien sposób powinnością kobiety. Pamiętaj jednak, że nie musisz nikomu udowadniać swojej płodności, ani też nie musisz zostać mamą, bo tak „należy”. Możesz czuć się spełniona w życiu również bez dzieci, albo jako mama dziecka adoptowanego. Natomiast jeżeli czujesz w sobie szczerą chęć zostania mamą, to razem z dziewczynami, które tworzyły z nami ten poradnik bardzo mocno trzymamy kciuki, żeby Ci się to udało.\nMoże się wydawać, że poronienie dotyczy przede wszystkim kobiety. Z rozmów z parami po stracie wiemy, że może dotykać równie mocno obojga partnerów. Jeżeli jest Ci ciężko odnaleźć się w nowej sytuacji i nie wiesz, jak sobie poradzić, w tym rozdziale znajdziesz wiedzę partnerów kobiet, którzy doświadczyli straty ciąży.\n1. To też jest Twoja strata – masz prawo do okazywania swoich emocji\nChociaż w sensie fizycznym to nie Ty przechodziłeś/aś poronienie, masz pełne prawo doświadczać utraty. Także Twoje nadzieje i oczekiwania zostały raptownie przerwane. W pewnym sensie ciężar spoczywający na Tobie może czasem wydawać się podwójny – bo oprócz przepracowywania własnej straty możesz czuć także odpowiedzialność za zdrowie i stan partnerki. Dlatego, jeżeli jest Ci trudno, czujesz się źle – nie krępuj się okazywać tych emocji. Istnieje przekonanie, że osoby bliskie muszą być twarde i skupić się na wspieraniu. Jest to jednak zadanie trudne, szczególnie, jeżeli nie zadba się o osobę, która tego wsparcia udziela – czyli o siebie.\nCzułem się bezsilny, że nic nie mogę zrobić, nie mogę w żaden sposób zdjąć z Gosi tego psychicznego i fizycznego bólu\nDr Jarosław Kaczyński, ginekolog – położnik: W mojej praktyce często przyjmuję nie tylko samą kobietę, a pary starające się o dziecko. Coraz częściej mężczyźni są zaangażowani w ciążę partnerki w całym jej toku. Choć ich odczuwanie straty z pewnością jest inne niż u kobiety, w równym stopniu mają prawo do tych uczuć.\n2. Każdy przechodzi stratę inaczej, i to jest w porządku\nTy także masz prawo do żałoby lub jej braku, i przeżywania tego na swój sposób. Nie miej wyrzutów, jeśli nie przeżywasz wszystkiego podobnie, jak Twoja partnerka. Nadal możecie być przy sobie i przeżywać ten proces wspólnie.\nSzczególnie trudne było dla mnie to, jak dużą różnicę widziałem między mną a moją żoną. Sama sytuacja nie była łatwa, a dodatkowe poczucie winy, że nie przeżywam tak mocno, jak ona, jeszcze pogarszało moje samopoczucie\n3. Bądźcie razem podczas wizyt u lekarza\nNiektórzy potrzebują bardziej zadaniowego podejścia do sprawy. Dlatego możesz pomyśleć o tym, aby zająć się „stroną organizacyjną” – pilnować terminów kolejnych badań, chodzić razem z partnerką na wizyty lekarskie (to Twoje prawo!), pomóc w formalnościach związanych np. z urlopem po poronieniu. W ten sposób możesz być na bieżąco i mieć chociaż częściowe poczucie kontroli nad sytuacją. Więcej wiedzy dotyczącej procedur znajdziesz w działach Medycyna i Prawo .\nPrzygotuj się, że nie zawsze spotkasz się z empatią wśród personelu medycznego. Twój świat się wali, myślisz, że każdy człowiek będzie podchodził do Was z dużą wrażliwością, ale niestety nie zawsze tak jest\n4. Komunikacja zamiast oczekiwań\nW związku mogą pojawiać się nieporozumienia czy kłótnie dotyczące tego, jak każde z Was przeżywa stratę. Najczęściej wynikają one z oczekiwań, jakie ma się względem zachowania partnera („dlaczego on nie płacze?”, „dlaczego nie weźmie się w garść?”). Takie myślenie jest powszechne, niemniej – krzywdzące i utrudniające komunikację. Dlatego, jeżeli jesteś gotowy, zaproponuj partnerce rozmowę o tym, co Was spotkało. Powiedzcie sobie, co czujecie, myślicie i jakie macie potrzeby na nadchodzący czas.\nAnja Franczak, towarzyszka w żałobie\nKażdy z nas reaguje inaczej w sytuacjach dużego stresu i w silnych emocjach. Niektórzy mają potrzebę wycofania się, inni szukają bliskości. Po poronieniu lub stracie okołoporodowej może być łatwiej o konflikty w rodzinie. Potrzebne jest dużo cierpliwości i chęci akceptacji drugiej osoby, nawet, kiedy nie rozumiemy jej zachowania\n5. Ustalcie, co chcecie powiedzieć otoczeniu\nUstalcie, jak oboje myślicie o tym, co się przytrafiło. Czy to była dla Was utrata ciąży, poronienie, a może strata dziecka? Porozmawiajcie o tym, czego oczekujecie od ludzi wokół – czy nie chcecie na razie rozmawiać, czy przeciwnie, czujecie taką potrzebę. Możesz być osobą, która poinformuje pozostałych o tym, czy i jak chcecie rozmawiać o Waszym doświadczeniu.\nNapisałem maila do współpracowników mojej żony o tym, co nas spotkało i że prosimy o to, aby uszanowali fakt, że na razie żona nie chce rozmawiać na ten temat. Jeżeli zechce z wami o tym porozmawiać - na pewno wyjdzie z taką inicjatywą\n6. Wyznaczcie swojego „rzecznika”\nNiektóre pary z doświadczeniem poronienia nie czują się na siłach informować wszystkich z otoczenia o tym, co się wydarzyło. W takiej sytuacji dobrym pomysłem może być wybranie swego rodzaju rzecznika. Wyznacz osobę (spośród rodziny czy znajomych), która w Waszym imieniu przekaże bliskim informacje. Taki „rzecznik” może przekazać również, w jaki sposób chcecie lub nie chcecie rozmawiać o swoim doświadczeniu. W ten sposób oddelegujesz to zadanie komuś „zewnętrznemu”, a Wy nie będziecie musieli opowiadać całej historii w kółko – i przeżywać od nowa emocji z nią związanych.\nU nas takim dystrybutorem informacji był mój kuzyn. Kiedy my z mężem zajmowaliśmy się sobą, on przekazywał rodzinie informacje, co się u nas dzieje i jak z nami rozmawiać\n7. Znajdź swoją bezpieczną przestrzeń\nCzasami dobrze jest zmienić otoczenie, aby odetchnąć i zyskać nową perspektywę. Znajdź zaufaną osobę, z którą będziesz mógł porozmawiać o tym, co się wydarzyło i co w związku z tym czujesz – poza Twoją partnerką. To może być psycholog, terapeuta lub zaufany przyjaciel. W ten sposób zyskasz przestrzeń do wypowiedzenia na głos rzeczy, których być może nie chcesz mówić przy partnerce. W rozładowaniu swoich emocji może być pomocny także wysiłek fizyczny, np. sport czy siłownia.\nTomek: Dopiero rozmowa z kolegami uświadomiła mi, że nie jestem inny/nieczuły, a moje emocje są jak najbardziej w porządku. Bez tych rozmów pewnie byłoby mi znacznie ciężej poradzić sobie z całą sytuacją.\nNa pewno pomogło mi to, że powiedziałem o tym kolegom. To przynosi ulgę: gdy o tym pogadasz i przestanie to być tajemnicą, którą nosisz w sobie i nie musisz udawać, że wszystko jest ok\n8. Pierwszy seks po poronieniu będzie daleki od doskonałego\nWydaje się. że w społeczeństwie seks dalej jest tematem wywołującym skrępowanie – a co dopiero seks po stracie ciąży. Porozmawiajcie z partnerką o swoich oczekiwaniach i potrzebach seksualnych. Warto być przygotowanym na to, że Wasze pierwsze zbliżenie „po” jest pewnego rodzaju kolejnym „pierwszym razem” – a czyj pierwszy raz był doskonały?\nDr Sylwia Koryga-Wszołek, ginekolog-położnik\nPo poronieniu zawsze proszę pacjentki, żeby odczekać ze współżyciem minimum 2 tygodnie. Potem można spróbować, ale tak, aby uważać, żeby nie zajść w ciążę. Zasada jest według mnie jedna: i kobieta, i jej partner muszą być na to fizycznie, a przede wszystkim psychicznie gotowi\n9. Nie zapomnijcie o intymności\nPo doświadczeniu poronienia seks może stać się też próbą „kolejnego podejścia”, pokazania, że biologicznie z moim ciałem jest wszystko w porządku i mogę z sukcesem spłodzić potomka. Takie myślenie raczej nie zbliży Was do siebie, a odsunie i spiętrzy presję. Odłóżcie myślenie o seksie jako staraniu o kolejną ciążę na czas, kiedy dojdziecie do względnej równowagi. W tym czasie ciało Twojej partnerki będzie odzyskiwać również fizyczną równowagę. Do tej pory niech seks będzie okazją do ukojenia się nawzajem i bliskości emocjonalnej.\nPrawdziwa intymność rodzi się nie w trakcie seksu, a w rozmowie. To bardzo ważne, żeby, kiedy już będziecie gotowi, porozmawiać ze sobą o tym, czego doświadczyliście, uwolnić emocje\n10. Korzystaj z możliwości wsparcia\nDla Ciebie również jest wsparcie w postaci zwolnienia lekarskiego – na opiekę nad partnerką lub własne (więcej informacji o świadczeniach w dziale Prawo). Możesz też poszukać psychologa, psychoterapeuty, grup wsparcia czy parafialnych spotkań dla rodziców po stracie. Jeśli może Ci to chociaż odrobinę pomóc, to dlaczego nie skorzystać z takiej możliwości?\nMarianna Lutomska, fundacja Nagle Sami\nZgłaszają się do nas nie tylko kobiety po poronieniach, ale też ich partnerzy. Możecie uczestniczyć w indywidualnej terapii, albo zgłosić się wspólnie na psychoterapię par. Profesjonalne wsparcie w takim momencie pomaga przetrwać najtrudniejsze chwile i lepiej sobie radzić z kryzysami w przyszłości\n11. Zdiagnozuj swoje lęki i potrzeby\nParadoksalnie, nazwanie swoich lęków pozwala stawić im czoła. Spróbuj nazwać swoje obawy i wypisać je na kartce. Możesz także wypisać potrzeby, które posiadasz w związku z obawami. Tworząc taką mapę swoich uczuć, będziesz wiedział, z czym tak naprawdę się mierzysz.\nAnna V Masternak, trener-psycholog: Wielu mężczyzn szuka rozwiązań, skupia się na zadaniach, a nawet ucieka od swoich i partnerki emocji – w działanie. Ten styl, wykreowany kulturowo, odbiera mężczyźnie prawo, a później także umiejętność bycia z nieprzyjemnymi emocjami. A tego właśnie potrzeba parze, aby przejść przez to trudne doświadczenie. To, co może pomóc mężczyźnie, jest tym samym, czego kobiety potrzebują od swoich partnerów – żeby byli z emocjami, i żeby czuli.\nWiększość par, które doświadczyły poronienia, z czasem zachodzi w ciążę i zostaje rodzicami. Pamiętaj jednak, że nie musisz nikomu udowadniać swojej płodności, ani spełniać niczyich oczekiwań. Możesz dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem i być wsparciem dla osób, które znajdą się w podobnej sytuacji. Jeśli natomiast czujesz szczerą chęć bycia rodzicem, to razem z chłopakami i dziewczynami tworzącymi z nami ten poradnik bardzo mocno trzymamy kciuki, żeby Ci się to udało!\nProf. Krzysztof Czajkowski, krajowy konsultant ds. ginekologii i położnictwa: W zależności od zaawansowania ciąży i przebiegu poronienia postępowanie medyczne może się różnić. Różne jest też poczucie straty, jakiego doznaje kobieta. Pacjentce powinny być przedstawione w zrozumiały sposób wszystkie dostępne możliwości. Wiedza ta ułatwi zrozumienie postępowania medycznego, jego ograniczeń, powikłań i wpływu na dalsze planowanie dzieci.\n1. Pierwszy moment\nDoświadczenie poronienia zaczyna się zazwyczaj w pierwszym momencie, kiedy dowiadujemy się, że z ciążą jest coś nie tak.\nMoże być tak, że zaczęłaś intensywnie krwawić w domu. Wtedy należy udać się do szpitala, najlepiej takiego, w którym jest SOR (Szpitalny Oddział Ratunkowy) Ginekologiczny. Tam przyjmie Cię lekarz i sprawdzi, czy faktycznie to było poronienie i jeśli tak, czy sytuacja wymaga dalszego postępowania medycznego.\nDruga możliwa sytuacja jest taka, że podczas rutynowego USG okazuje się, że ciąża przestała się rozwijać (lub, używając określenia medycznego: doszło do poronienia zatrzymanego). Do potwierdzenia tej diagnozy potrzebna jest zawsze opinia drugiego lekarza.\nZ punktu widzenia medycyny najważniejsze w tym momencie jest doprowadzić do bezpiecznego, całkowitego oczyszczenia jamy macicy, żeby uchronić Cię przed zakażeniem lub groźnym krwotokiem.\nLekarz powinien przedstawić Ci wszystkie dostępne możliwości, opisać je i zarekomendować opcję optymalną dla Ciebie.\n2. Poronienie samoistne\nJeśli byłaś na wczesnym etapie ciąży (przed ok. 12 tygodniem) lekarz może zaproponować, żebyś poczekała na poronienie samoistne. Im wcześniejszy etap ciąży, tym większe prawdopodobieństwo, że pełne oczyszczenie macicy nastąpi samoistnie, czyli ciało poradzi sobie naturalnie, bez konieczności dodatkowych interwencji.\nZazwyczaj na poronienie samoistne czeka się do ok. 2 tygodni. Po ustaleniu z lekarzem, że zgadzasz się na czekanie, umów się z nim na ponowną wizytę kontrolną, na przykład za tydzień. Przez cały czas powinnaś być objęta ścisłą kontrolą lekarską.\nCzego mogę się spodziewać po swoim ciele?\nByć może przez długi czas nie będzie się działo nic. Kiedy już zacznie się ronienie, możesz spodziewać się plamień, krwawienia o różnym nasileniu, skurczów czy bólu podbrzusza, który może przypominać bóle miesiączkowe, ale może być też znacznie silniejszy. W wydalanej krwi mogą być skrzepy i fragmenty tkanek.\nPrzyszykuj podpaski, podkłady poporodowe (w razie, gdyby zaczęło się bezboleśnie w nocy), i środki przeciwbólowe. Postaraj się nie być długo sama lub poproś zaufaną osobę, żeby była pod telefonem w razie potrzeby. Jeśli będziesz chciała pobrać fragment tkanek do badań, zajrzyj do punktu 6. Możesz na wszelki wypadek przygotować rzeczy do szpitala (według ramki w punkcie 4), gdyby okazało się, że sytuacja wymaga interwencji medycznej.\nCo, jeśli nic się nie stanie?\nJeśli czujesz się bardzo niekomfortowo i nie chcesz dalej czekać, powiedz o tym swojemu lekarzowi. Jeśli natomiast mimo dalszego czekania nic nie będzie się działo, lekarz najpewniej zaleci, żeby przystąpić do wywołania poronienia. W tym momencie możesz dostać tabletki służące do wywołania poronienia (więcej o nich za chwilę w punkcie 3) do zażycia w domu lub zostać skierowana do szpitala, gdzie również masz możliwość wywołania poronienia tabletkami lub skierowania na zabieg (o tym w punkcie 4).\n3. Poronienie wywołane tabletkami - w domu i w szpitalu\nTabletki, o których mowa, zawierają substancję o nazwie mizoprostol (prostaglandyna). Możesz otrzymać je do zażycia w domu (od lekarza podczas wizyty lub na Izbie Przyjęć) lub w szpitalu. Mogą być podane dopochwowo i/lub doustnie. Powodują rozszerzenie szyjki i skurcze macicy, tym samym wywołując poronienie. W czasie całego procesu powinnaś być objęta stałą opieką lekarza prowadzącego, który ustali z Tobą, kiedy zgłosić się na kontrolne USG. Zwykle ma to miejsce następnego dnia lub kilka dni po poronieniu.\nZe względu na farmakologiczny charakter tej metody, ciało każdej kobiety może zareagować inaczej. Sposób podania i dawki są ustalane indywidualnie przez lekarza i różnią się w zależności od sytuacji. Możesz się spotkać z powtórzeniem dawki po 3 lub 6 godzinach, jeśli Twój organizm tego wymaga. Możesz także zapytać o możliwość przyjęcia tabletek na noc.\nPo zażyciu tabletek mogą, ale nie muszą wystąpić: nudności, bóle brzucha, biegunka, uczucie pełnego pęcherza, uczucie zimna/gorąca, czy plamienie. Gdy ronienie się zacznie, możesz spodziewać się krwawienia z dróg rodnych, w trakcie którego mogą też pojawić się skrzepy. Im dalszy etap ciąży, tym krwawienie będzie większe i bardziej obfite. Przygotuj się, że to może być trudny dla Ciebie widok, poza tym prawdopodobnie stracisz trochę krwi, więc, jeśli to możliwe, postaraj się nie być zupełnie sama.\nJeśli zaczniesz czuć się słabo lub niepokoić, bo krwawienie będzie bardzo silne, udaj się do szpitala. Jeżeli natomiast wszystko przebiegnie zgodnie z planem, po ustąpieniu czy też zmniejszeniu intensywności krwawienia i tak będzie trzeba wykonać kontrolne USG. Pamiętaj, że plamienie może wystąpić jeszcze do kilku dni po poronieniu.\nJeżeli przyjmujesz tabletki w trakcie hospitalizacji, o tym, co spakować do szpitalnej torby, przeczytasz w punkcie 4. Jeśli będziesz chciała wykonać badania genetyczne tkanek po poronieniu, miej ze sobą lub poproś personel o pojemnik i zaznacz, że będziesz chciała zbadać tkanki płodu (więcej o tym w punkcie 6). Daj znać personelowi, jeśli zaczynasz czuć się słabo – to może się zdarzyć, gdy mamy do czynienia z utratą sporej ilości krwi.\nJeżeli zdecydowałaś się przyjąć tabletki w domu, zadbaj o swój komfort: miej pod ręką tabletki przeciwbólowe, czyste ręczniki i środki higieniczne. Poinformuj osobę, która będzie wtedy razem z Tobą, żeby była gotowa w razie potrzeby zawieźć Cię do szpitala.\nMożliwe, że dostaniesz od lekarza drugą dawkę tabletek do zażycia w odstępach czasowych. Ponowienie dawki zwiększy prawdopodobieństwo, że poronienie uda się wywołać. Tabletki są uznawane za najbezpieczniejszą metodę, ale w niektórych przypadkach muszą być uzupełnione zabiegiem.\n4. Zabieg w szpitalu\nZabieg, zwany inaczej łyżeczkowaniem, polega na dokładnym oczyszczeniu ścian jamy macicy w warunkach szpitalnych. W ten sposób usuwa się zalegające tkanki, które mogłyby powodować infekcję. Zabieg ten przeprowadza się najczęściej w krótkotrwałym znieczuleniu dożylnym. Po zabiegu pozyskane tkanki zawsze przechodzą badanie histopatologiczne w szpitalu. Bardzo rzadko, ale możliwe są powikłania: uszkodzenie mięśnia lub szyjki macicy czy powstanie zrostów wewnątrzmacicznych.\nSam zabieg jest krótki i trwa ok. 10 minut. Zazwyczaj po zabiegu możesz wyjść do domu jeszcze tego samego dnia. W rzadkich przypadkach (np. przy ryzyku infekcji lub problemów w trakcie łyżeczkowania) może być konieczne pozostanie na obserwacji w szpitalu.\nCzego spodziewać się po swoim ciele?\nPo zakończonym zabiegu może, ale nie musi wystąpić krwawienie lub plamienie, które może zacząć się z opóźnieniem, nawet 2–3-dniowym. Niektóre dziewczyny już następnego dnia po zabiegu nie czują żadnych dolegliwości bólowych, niektóre czują bolesność narządów rodnych jeszcze przez kilka dni. Jeśli potrzebujesz dojść do siebie po takim zabiegu, możesz poprosić o zwolnienie lekarskie. Jeśli ból trwa dłużej niż tydzień lub jest bardzo intensywny, zgłoś się do swojego ginekologa. Zazwyczaj też przeprowadza się kontrolę stanu zdrowia pacjentki 2 tygodnie po zabiegu i/lub po pierwszej miesiączce po nim.\nDo zabiegu możesz zacząć przygotować się dzień wcześniej – dbając o swój komfort psychiczny i starając się odprężyć. Ze względu na sposób znieczulenia, należy nie jeść i nie pić na minimum 6 godzin przed nim. Personel medyczny powinien podać Ci tabletki, które przygotowują szyjkę macicy do zabiegu, minimalizując ryzyko uszkodzeń. Po wyjściu ze szpitala warto zakładać i mieć przy sobie wkładki i podpaski (na wypadek plamienia i krwawienia).\nDodatkowo, jeśli chcesz zbadać materiał genetyczny, zgłoś ten fakt personelowi medycznemu przed zabiegiem.\nZazwyczaj zabieg przebiega szybko i bez większych problemów. W niektórych przypadkach może okazać się jedyną możliwą metodą.\nCo spakować na czas pobytu w szpitalu?\n- dokumenty (przede wszystkim dowód osobisty lub inny dowód ubezpieczenia);\n- wyniki badań: grupa krwi, morfologia, ostatnie USG;\n- podpaski, wkładki, podkłady higieniczne, chusteczki nawilżane;\n- piżamę lub koszulę nocną, bieliznę i wygodne, luźne ubranie na zmianę;\n- środki czystości, klapki pod prysznic, stopery do uszu.\n5. Twoje prawa jako pacjentki\nTwoje prawa w sytuacji poronienia określa Standard Opieki Okołoporodowej (Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 2018 r.). Według nich, masz prawo do:\ninformacji o przysługujących Ci prawach i możliwościach uzyskania dalszej pomocy\nobecności bliskiej osoby (o ile nie narusza to praw innych pacjentek do intymności i nie stwarza np. zagrożenia epidemiologicznego)\npełnej i zrozumiałej informacji oraz czasu na oswojenie się ze swoją sytuacją;\nprzebywania w sali, w której nie ma kobiet, które oczekują lub urodziły zdrowe dziecko;\nkontaktu z duchownym Twojego wyznania;\nskorzystania z pomocy laktacyjnej (np. podanie leków blokujących laktację po poronieniu).\nWedług Standardu, personel medyczny powinien:\nprzedstawić się i wyjaśnić swoją rolę w opiece nad Tobą;\ntraktować Cię z szacunkiem, pytać o Twoje potrzeby i oczekiwania;\npytać o zgodę na zabiegi i badania;\nszanować Twoją prywatność i poczucie intymności.\nZdarza się, że kobiety w sytuacji poronienia umieszczane są w tych samych salach szpitalnych, co kobiety w ciąży. Pamiętaj, że masz prawo poprosić personel medyczny o przeniesienie do innej sali lub o umieszczenie razem z kobietami w podobnej sytuacji, co Twoja. Jeżeli w szpitalu istnieje taka możliwość, powinnaś zostać przeniesiona.\nLiliana Religa, Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny: Jeśli w czasie pobytu w szpitalu nie dotrzymano Twoich praw, możesz zgłosić skargę do ordynatora lub dyrekcji szpitala. Jeśli nie wiesz, jak to zrobić, zadzwoń do nas pod numer 22 635 93 95 lub napisz maila na adres zespol_prawny@federa.org.pl. Z wnioskiem o interwencję bądź postępowanie wyjaśniające możesz także zwrócić się do Rzecznika Praw Pacjenta.\nJoanna Pietrusiewicz, fundacja Rodzić po Ludzku\nStandardy Opieki Okołoporodowej wciąż nie są powszechnie przestrzegane. Dlatego tak ważne jest, żeby o nadużyciach mówić głośno. Jeśli potraktowano Cię źle, odmówiono przysługujących Ci praw – możesz opisać sytuację na stronie gdzierodzic.info/zglos-naruszenie lub zwrócić się bezpośrednio do nas\n6. Materiał genetyczny\nCo to jest i po co się go pobiera?\nTym technicznym terminem personel medyczny nazywa tkanki pochodzące z obumarłej ciąży. Pobranie i prawidłowe zabezpieczenie sprawia, że materiał może zostać zbadany pod kątem płci (jeśli poronienie było na tak wczesnym etapie, że lekarz nie jest w stanie jej określić) lub diagnostyki wad genetycznych płodu. Badania te nie podlegają refundacji przez NFZ. Określenie płci utraconego płodu jest w Polsce niezbędne do rejestracji dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego, otrzymania skróconego urlopu macierzyńskiego czy przyznania zasiłku pogrzebowego (o czym więcej w dziale Prawo).\nJak prawidłowo pobrać materiał genetyczny?\n- sterylnego pojemnika z apteki, takiego, jak ten do badań moczu;\n- soli fizjologicznej (ok 30 ml);\n- miejsca o temperaturze pokojowej (do krótkotrwałego przechowywania) lub niższej (4-8 st.)\nJeśli ronisz w domu – musisz niestety samodzielnie zadbać o umieszczenie materiału genetycznego w pojemniku. Jest to o tyle trudne, że do poronienia może dojść podczas oddawania potrzeb fizjologicznych. W tym celu możesz skorzystać z wanny, brodzika lub dużej miski.\nPrzyjmuje się zasadę, że ciemniejsze tkanki pochodzą od matki, natomiast te jaśniejsze, różowe, są tkankami płodu. Pojemnik z materiałem możesz zabrać ze sobą na Izbę Przyjęć lub samodzielnie zawieźć/wysłać do laboratorium (pamiętaj jednak, żeby unieruchomić pojemnik za pomocą taśm czy folii bąbelkowej). Niektóre z laboratoriów oferują bezpłatny odbiór pojemniczka bezpośrednio od Ciebie poprzez kuriera.\nbloczki parafinowe, przechowywane przez szpital po zabiegu łyżeczkowania, nie zawsze nadają się do przeprowadzenia badań genetycznych płodu.\nJoanna Rułkowska, prawniczka: Kobiety mają prawo, mają wybór, ale nie mają niestety wiele czasu. Decydujące są pierwsze chwile po poronieniu. Dokładnie wtedy kobieta musi zdecydować, czy ze swoich praw skorzysta. Właśnie dlatego tak ważne jest, by te prawa znać wcześniej.\nMarzena Pilarz-Herzyk, prawniczka: To Ty decydujesz o tym, z których z poniższych uprawnień skorzystasz. Nikt nie ma prawa ograniczyć Twoich praw, ani zmusić do wyborów: skorzystam ze wszystkiego lub z niczego. Każda decyzja w kwestii uprawnień należy do Ciebie.\n1. Zwolnienie i urlop po poronieniu\nTwój lekarz ginekolog lub lekarz pierwszego kontaktu może wystawić Ci zwolnienie lekarskie. Od dnia poronienia nie przysługuje Ci już zwolnienie z kodem B (ciążowe), co oznacza, że zasiłek wypłacany będzie w wysokości 80% (a nie jak wcześniej, 100%).\nPartnerzy kobiet po poronieniu mogą skorzystać ze zwolnienia lekarskiego ze względu na silną reakcję stresową (wystawia je lekarz pierwszego kontaktu lub psychiatra), urlopu okolicznościowego (maks. 4 dni) lub do 14 dni zasiłku opiekuńczego.\nPo poronieniu kobieta może ubiegać się o skrócony urlop macierzyński (do 56 dni), jednak ta opcja wymaga rejestracji dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego.\nChcę zarejestrować dziecko i ubiegać się o urlop\nŻeby zarejestrować dziecko, musi być znana jego płeć.\nJeśli do poronienia doszło przed 16 tygodniem ciąży, do stwierdzenia płci może być niezbędne badanie genetyczne, które nie jest refundowane przez NFZ i kosztuje ok. 400 zł (refundacja badań genetycznych jest możliwa dopiero po trzecim poronieniu, kiedy uruchamia się proces diagnostyki ich przyczyny).\nPłeć jest znana lub chcę ją poznać\nJeżeli płeć jest znana – zwracasz się do szpitala o wystawienie Karty Martwego Urodzenia (KMU).\nJeżeli płeć nie jest znana, do jej określenia potrzebny będzie materiał genetyczny płodu/dziecka:\nJeśli będziesz miała zabieg łyżeczkowania, uprzedź wcześniej personel szpitala, że chcesz zbadać tkanki. Szpitali wyda je współpracującemu ze sobą laboratorium, a wynik przyjdzie bezpośrednio do szpitala. Jeżeli szpital nie prowadzi takiej współpracy uprzedź, że chcesz zlecić badanie w wybranym przez siebie laboratorium.\nJeśli będziesz ronić w domu, zabezpiecz próbkę według wskazówek w dziale Medycyna, punkt Materiał genetyczny.\nPodczas wizyty kontrolnej po poronieniu, powiedz lekarzowi, że masz taką próbkę i chcesz zbadać płeć. Położna lub administracja szpitala przekaże próbkę współpracującemu ze sobą laboratorium. Jeśli takiego nie mają, uprzedź, że będziesz zlecała badanie w samodzielnie wybranym laboratorium.\nNa Twoją prośbę, na podstawie wyniku badań laboratoryjnych szpital sporządzi Kartę Martwego Urodzenia. Warto zapytać o nią podczas pierwszego badania kontrolnego po poronieniu. Jeśli zgłaszasz się po Kartę do szpitala, w którym nie miałaś prowadzonej dokumentacji ciąży, warto wziąć ze sobą wszystkie wyniki badań i dokumenty z nią związane.\nPamiętaj, że masz prawo dostać Kartę Martwego Urodzenia także, jeśli nie zamierzasz organizować pochówku.\nSzpital wystawia KMU i przekazuje ją Urzędowi Stanu Cywilnego w przeciągu 1 dnia. Rodzice mają 3 dni na zgłoszenie się do Urzędu, aby dokonać rejestracji dziecka (osobiście lub on-line).\nPamiętaj, że musi to być oddział Urzędu właściwy dla szpitala, nie Twojego zameldowania. W Urzędzie na podstawie KMU dostaniesz akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe.\nSkrócony odpis aktu urodzenia przedkładasz swojemu pracodawcy i otrzymujesz prawo do 56 dni urlopu macierzyńskiego. Możesz go przerwać w dowolnym momencie, jednak nie przed upłynięciem 7 dni (to minimum, które musisz wykorzystać). Tego urlopu nie możesz podzielić między siebie a partnera.\n2. Możliwości uczczenia pamięci\nJest wiele sposobów, aby to uczcić pamięć dziecka. Oto niektóre z nich:\nNadanie imienia – tak po prostu, dla siebie, nawet bez konieczności rejestracji urzędowych.\nPamiątkowe plakietki lub biżuteria z imieniem dziecka.\nZasadzenie drzewka w jego/jej imieniu\nDatek na fundację twojego wyboru w jej/jego imieniu\n– to tylko kilka przykładów.\nIstnieje też możliwość pochowania płodu/ciała dziecka. Możesz pozostawić tę kwestię szpitalowi (w tych placówkach, które to umożliwiają) lub dopilnować pochówku samodzielnie.\nZależy mi na pochówku\nW przypadku, kiedy poronienie nastąpiło w trakcie hospitalizacji, w świetle aktualnego prawa szpital zobowiązany jest do zorganizowania godnego pochówku płodu/ciała dziecka.\nNiektórzy rodzice zgadzają się na przekazanie przez szpital płodu/ciała dziecka do badań anatomicznych akademii lub uniwersytetowi medycznemu. W ten sposób czują, że ich strata może mieć choć odrobinę sensu. Po takich badaniach uniwersytety dokonują pochówku na cmentarzach komunalnych.\nW wielu miastach funkcjonują także zbiorowe groby dzieci utraconych. Pochówek odbywa się zwykle w obrządku katolickim i często jest nieodpłatny. Taki grób może być dla Ciebie symbolicznym miejscem pamięci.\nMożesz także zorganizować pochówek indywidualny, jeśli czujesz, że tego chcesz. Pamiętaj jednak, że nie masz takiego obowiązku.\nInteresuje mnie pochówek indywidualny\nProstsza, bo niewymagająca rejestracji dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego, ale w której pochówek odbywa się na Twój koszt- wymaga zwrócenia się do szpitala z prośbą o wydanie karty zgonu, z którą następnie możesz udać się do administratora cmentarza lub powierzyć formalności domowi pogrzebowemu.\nDruga droga wymaga rejestracji, ale pozwala na otrzymanie zwrotu kosztów pochówku poprzez ubieganie się o zasiłek pogrzebowy (w wysokości 4 tys. zł). W tej opcji musisz przejść całą ścieżkę prawną rejestracji dziecka. (Zajęcie się formalnościami związanymi z otrzymaniem zasiłku oferują także niektóre zakłady pogrzebowe.)\nChcę zarejestrować dziecko i ubiegać się o zasiłek pogrzebowy\nJeśli do poronienia doszło przed 16 tygodniem ciąży, do stwierdzenia płci może być niezbędne badanie genetyczne, które nie jest refundowane przez NFZ i kosztuje ok. 500 zł (refundacja badań genetycznych jest możliwa dopiero po trzecim poronieniu, kiedy uruchamia się proces diagnostyki ich przyczyny).\nJeżeli płeć jest znana – zwracasz się do szpitala o wystawienie Karty Martwego Urodzenia.\nJeśli będziesz ronić w domu, zabezpiecz próbkę według wskazówek w dziale Medycyna->Materiał genetyczny.\nNa Twoją prośbę, na podstawie wyniku badań laboratoryjnych szpital sporządzi Kartę Martwego Urodzenia. Jeśli zgłaszasz się po nią w szpitalu, w którym nie miałaś prowadzonej dokumentacji tej ciąży, warto wziąć ze sobą wszystkie wyniki badań i dokumenty z nią związane.\nSzpital wystawia Kartę Martwego Urodzenia i przekazuje ją Urzędowi Stanu Cywilnego w przeciągu 1 dnia. Rodzice mają 3 dni na zgłoszenie się do Urzędu, aby dokonać rejestracji dziecka (osobiście lub on-line).\nPamiętaj, że musi to być oddział Urzędu właściwy dla szpitala, nie Twojego zameldowania . W Urzędzie na podstawie KMU dostaniesz akt urodzenia z adnotacją, że dziecko urodziło się martwe.\nChcę ubiegać się o zasiłek pogrzebowy\nMożesz to zrobić w ciągu 12 miesięcy od pochowania dziecka. We właściwym oddziale ZUS należy złożyć:\n- Wniosek Z-12\n- Rachunki na poświadczenie poniesionych kosztów\nTymi formalnościami może zająć się także zakład pogrzebowy.\nW naszym kraju poronienie wciąż jest tematem tabu. Dotyka spraw fundamentalnych, o których wciąż nie potrafimy rozmawiać: śmierci, straty, żałoby. Warto jednak spróbować przełamać to tabu – w różnym stopniu te trudne kwestie dotyczą każdego z nas, a rozmowa może pomóc oswoić lęk przed nimi. W tej części znajdziesz praktyczne wskazówki, jak możesz słowem i obecnością wesprzeć swoich bliskich z doświadczeniem poronienia.\n1. Porady dla personelu medycznego\nPostaraj się dostarczyć pacjentce i jej partnerowi pełnej informacji o tym, co się stało.\nTo nie Pani/Państwa wina.\nProszę mnie teraz uważnie posłuchać – to nie jest Pani/Państwa wina.\nProszę posłuchać: taka sytuacja zdarza się wielu kobietom/taka sytuacja dotyka wielu par. Nie chcę przez to bagatelizować Pani uczuć, ale wiem, że wielu kobietom ta informacja przynosi ulgę.\nWyraź empatię, współczucie i zrozumienie.\nMacie Państwo pełne prawo do żałoby.\nMacie pełne prawo do poczucia straty.\nDalsze kroki i postępowanie medyczne najlepiej rozpisać na kartce i przekazać pacjentce.\nMoże być w zbyt wielkim szoku, aby wszystko zapamiętać.\nZapewnij pacjentkę, że jeżeli sobie tego życzy, może towarzyszyć jej partner/ka lub inna osoba.\nJeżeli byłoby to dla Pani dogodniejsze, podczas wizyty może towarzyszyć Pani bliska osoba.\nPo zabiegu łyżeczkowania nie mów pacjentce, że się „powiódł” czy „udał”.\nZamiast tego możesz zapewnić pacjentkę, że jej stan fizyczny jest dobry.\nJeżeli jesteś osobą, która towarzyszy na sali kobiecie po poronieniu, nie musisz nic mówić.\nJeśli widzisz natomiast, że cierpi, nie bój się podać jej ręki lub dotknąć jej ramienia.\nMożesz dodać: jestem tu, gdyby chciała Pani porozmawiać.\nWiele kobiet po poronieniu docenia właśnie najbardziej te drobne gesty u personelu medycznego.\nUszanuj potrzebę kobiet z doświadczeniem poronienia do nieprzebywania w tym samym pomieszczeniu co kobiety ciężarne.\nDla nich jest to tylko dodatkowy ból.\nSłowa, które słyszy się w związku ze stratą dziecka, większość kobiet zapamięta na bardzo długo, dlatego warto zadbać o to, by były w miarę łagodne\nGosia: Mój lekarz zrobił coś, co bardzo mi pomogło. Jestem bardzo wyczulona na przekraczanie granic cielesnych, ale kiedy płakałam, ścisnął moje ramie – to było tak czułe i bardzo wspierające.\nMarlena Trąbińska-Haduch, psychoterapeuta: Pacjentki czasem mówią mi, że usłyszały na oddziale słowa bolesne czy krzywdzące. Lekarz czy położna nie mają zazwyczaj złych intencji. Może brakować im słów lub umiejętności, aby pocieszyć kobietę po stracie ciąży. Pracując w szpitalu zachęcam personel, aby mimo ogromu pracy starał się empatycznie wsłuchać w pacjentkę. Tę umiejętność trzeba ćwiczyć, aby nie popaść w rutynę i zobojętnienie.\n2. Porady dla przyjaciół i członków rodziny\nWysłuchaj i posłuchaj, zanim coś powiesz–wzoruj się na tym, jak mówią Twoi bliscy.\nCo to znaczy dla rodziców (czym dla rodziców jest poronienie?)\nJakich wyrazów używają rodzice (płód, dziecko, Imię…) – podążaj za tym.\nPomóż przy codziennych obowiązkach\nPrzynieś jedzenie (zapytaj: Przyniosę obiad, ok?);\nZaprowadź dzieci do szkoły;\nZawieź do lekarza.\nJeśli nie wiesz, co powiedzieć, powiedz to dokładnie tak:\nNie wiem, co Ci powiedzieć, ale jestem tu z Tobą i możesz na mnie liczyć.\nNie opowiadaj historii innych ludzi.\nDaj wybór, zapytaj, czy chce usłyszeć Twoje historie, rady – bo może nie mieć na to zupełnie ochoty.\nJeżeli ktoś jest smutny lub przeżywa żałobę – pozwól mu na to. Przywykliśmy do tego, żeby pocieszać osoby smutne – i jest to w pełni zrozumiałe. W rzeczywistości możemy jednak sprawić komuś więcej przykrości niż radości. Jeżeli widzisz, że ten stan utrzymuje się zbyt długo, tym bardziej nie pocieszaj, ale zasugeruj, żeby osoba ta poszukała specjalistycznego wsparcia lub zaoferuj pomoc w znalezieniu/zapisaniu się do takiego miejsca.\nRozmawiałam ze znajomymi i oni cały czas starali się mnie pocieszać. Uśmiechałam się tylko i kiwałam głową. Ale kiedy już wyszli, rozpłakałam się na całego – musiałam dać ujście emocjom\nAgnieszka Janowska, fundacja „Bliżej”: Smutek jest bardzo potrzebny, ma swoją funkcję, pomaga opłakać stratę. Nie należy go wypierać, ale przyjąć, zobaczyć, dać mu przestrzeń.\n3. Dla każdego - porady, jak rozmową wspierać osoby z doświadczeniem poronienia\n1. Unikaj nakładania poczucia winy/wstydu. Możesz zastosować takie zwroty:\nNie mogłaś mieć na to wpływu.\n2. Upewnij się, że istnieje przestrzeń do rozmowy\nCzy chcesz o tym rozmawiać?\n3. Szanuj uczucia drugiej osoby\nMasz prawo do wszystkiego, co czujesz.\n4. Wyrażaj swoje szczere uczucia\nBardzo mi przykro. Chciałabym Ci pomóc, ale nie wiem, jak mogę to zrobić. Czy jest coś, co mogłabym dla was zrobić?\nNie wiem, co ci powiedzieć.\nNie wiem, co przeżywasz.\n5. Zapewnij, że są to dla Ciebie ważne osoby\nJeżeli tylko będę mógł/mogła wam jakoś pomóc – odzywajcie się.\nJestem przy was. Czego teraz potrzebujecie?\n6. Możesz wesprzeć nie tylko słowem\nPrzytul, obejmij, potrzymaj za rękę – bądź blisko.\nAlicja Sekret, coach zdrowia\nW sytuacji tak delikatnej, jak poronienie, warto zareagować empatycznie, czyli myśląc o uczuciach i potrzebach osoby cierpiącej. Zamiast szukać winnych czy przyczyn tego zdarzenia lepiej po prostu powiedzieć „bardzo mi przykro, to na pewno jest niezwykle trudne dla Ciebie”\n4. Sformułowania, których lepiej unikać\n1. Przecież nic się nie stało – nie bagatelizuj i nie umniejszaj czyichś uczuć.\n2. Jesteś młoda, jeszcze będziesz miała dzieci.\n3. Pierwsze śliwki robaczywki – i inne „powiedzonka”.\n4. To pewnie dlatego, że dźwigałaś/ stresowałaś się/ chodziłaś do pracy.\n5. Przecież nie miałaś nawet brzuszka; Lepiej, że to się stało teraz, niż w 8 miesiącu, Nie Ty pierwsza i nie ostatnia.\n6. Nie ma czego żałować – w ciąży dostaje się okropnych rozstępów/czujesz się źle – i inne tego typu.\n7. Wiem, co czujesz – o ile nie jesteś osobą z doświadczeniem poronienia.\n8. Nie dopytuj się, czy ktoś jest lub nie jest w ciąży – jeżeli kobieta będzie chciała się z Tobą podzielić taką informacją, na pewno to zrobi.\nMarta: Często nie wiemy, jak zachować się wobec rodziców, którzy stracili ciążę. Warto traktować tę stratę tak, jak inne śmierci. Nikomu nie przyjdzie do głowy mówić żonie, która straciła męża: „Tak jest lepiej. Był chory. Jesteś jeszcze młoda, znajdziesz sobie nowego”. Mówmy rodzicom to, co zazwyczaj mówimy na pogrzebach: „tak mi przykro; czy mogę coś dla was zrobić?”. Wtedy jesteśmy ostrożni, bo nie wiemy, czego dokładnie potrzebują osoby w żałobie: czy chcą rozmawiać i wspominać, czy próbują zapomnieć i zacząć nowy rozdział.\nKrótka Instrukcja: o Poronieniu to wynik pracy wielu osób, działających we wspólnym celu. To dzięki ich dobrej woli, zaangażowaniu i chęci dzielenia się swoją wiedzą mogliśmy zebrać w jednym miejscu porady, które mają szansę wesprzeć osoby z doświadczeniem poronienia.\nWspółautorki i współautorzy Instrukcji:\nDominika Anasik, położna\nprof. Krzysztof Czajkowski, krajowy konsultant ds. ginekologii i położnictwa\nprof. Marzena Dębska, ginekolog-położnik\nKatarzyna Grzybowska, położna\nMarlena Trąbińska-Haduch, psychoterapeuta\nAgnieszka Janowska, psycholog, Fundacja Wspierania Rodziny „Bliżej”\ndr n. med Jarosław Kaczyński, ginekolog-położnik\ndr n. med Anna Kajdy, ginekolog-położnik, perinatolog\nJeannette Kalyta, położna\ndr n. med Sylwia Koryga- Wszołek, ginekolog-położnik\nMarzena Pilarz-Herzyk, prawniczka\nLiliana Religa, Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny\nJoanna Rułkowska, prawniczka\nAlicja Sekret, coach zdrowia, Fundacja Ludzie i Medycyna\nJoanna Siewko, doula, Wioska Kobiet\nProwadzenie projektu: Marta Ploch i Robert Statkiewicz\nProwadzący warsztaty: Bartosz Narzelski, Marta Ploch, Robert Statkiewicz i Anna Wojciechowska\nPromocja: Luiza Pasikiewicz i Marta Ploch\nOprawa graficzna: Emilia Nyka, Ania Troszkiewicz i Stanisław Wanatowicz\nOpieka techniczna: Jakub Beraś i Stanisław Wanatowicz\nRedakcja HelloZdrowie: Ewa Wojciechowska, Magdalena Bury\nMatronat i wsparcie akcji:


Karpiowanie na rybnickim morzu. Film\nJesteś tutaj: Strona głównaAktualnościKarpiowanie na rybnickim morzu. Film\nDodano: 04.01.2021 07:29\nPiotr Bytom z polskiego teamu Foxa poraz kolejny zabiera nas w podróż nad brzeg zalewu Elektrowni Rybnik. Na film “Karpiowanie na rybnickim morzu” składają się dwie, ubiegłoroczne zasiadki: październikowa i listopadowa.\n► Zobacz film Nash'a z grudniowej zasiadki na Rybniku\nTAGI:#zalew rybnik, #film karpiowy, #elektrownia rybnik, #fox int, #fox, #piotr bytom


Powiat bytowski: Kierowcy żądają zwrotu opłat za kartę pojazdu. Umożliwił im to wyrok Trybunału Konstytucyjnego | Dziennik Bałtycki\nPowiat bytowski: Kierowcy żądają zwrotu opłat za kartę pojazdu. Umożliwił im to wyrok Trybunału Konstytucyjnego\nRedakcja 8 marca 2011, 14:56\nStarostwom grozi zalew roszczeń finansowych, bo kierowcy coraz intensywniej walczą o zwrot nieprawnie pobranych opłat za kartę pojazdu sprowadzonego z zagranicy. Podstawą jest wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który zakwestionował legalność tych opłat. Sprawy trafiają do sądów, gdzie czasami dochodzi do kuriozalnych sytuacji.\n- W pierwszej instancji przegrałem, a Sąd Okręgowy w Słupsku utrzymał to postanowienie w mocy. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że w tym samym czasie ten sam sąd orzekł, że należy się zwrot takiej samej kwoty innej osobie - opowiada pan Jan z Bytowa.\nRzeczniczka słupskiego sądu ma wytłumaczenie.\n- Może się tak zdarzyć, że w podobnych sprawach sąd orzeknie inaczej - mówi Danuta Jastrzębska. - Przyczyną mogły być dwa odmienne składy sędziowskie, a przecież sędzia jest niezawisły i sam ocenia sprawę, wydając wyrok - podkreśla.\nSprawa pana Jana jest wyjątkowa, bo przeważnie zapadają wyroki korzystne dla obywateli. Czarny scenariusz przewiduje, że starostwo bytowskie będzie musiało oddać nawet kilkaset tysięcy złotych. Ruch robi się coraz większy, bo właściciele samochodów biorą przykład z członków rodziny i znajomych, którzy wywalczyli zwrot nieprawnie pobranych opłat.\nTo walka o zwrot opłat pobieranych do 31 marca 2006 roku. Starostwa za kartę pojazdu życzyły sobie wówczas po 500 zł. Opłata dotyczyła pierwszej rejestracji samochodu sprowadzonego z zagranicy. Gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł, że pobieranie tak wysokich opłat było niezgodne z prawem i wskazał, że koszt wydania dokumentu powinien wynosić 75 zł (rzeczywiste koszty druku i dystrybucji kart pojazdów), starostwa wycofały się z pobierania 500 zł. Wówczas kierowcy zaczęli domagać się zwrotu nadpłaconych 425 zł.\nStarostwo bytowskie na zwrot nielegalnie pobranych opłat przeznaczyło na ten rok tylko 10 tys. zł. Dlaczego tak mało?\n- Przyznam, że coraz więcej osób przychodzi i pyta o możliwość uzyskania zwrotu nadpłaty, ale do tej pory wpłynęły do nas jedynie trzy wnioski, w tym dwa nakazy sądu - mówi Jan Gliszczyński, p.o. naczelnik Wydziału Komunikacji w starostwie bytowskim.\nDo sądu takich spraw wpływa coraz więcej.\n- Sukcesywnie wydawane są nakazy płatnicze - informuje Jan Iskierski, prezes Sądu Rejonowego w Bytowie.\nW czasie obowiązywania niezgodnych z konstytucją przepisów w powiecie bytowskim wydano ponad tysiąc kart pojazdów. Starostwo twierdzi, że nie powinno zwracać pieniędzy.\n- Tematem tym zajmuje się Związek Powiatów Polskich, bo kto inny przepisy wymyślał, a na kogo innego ma spaść zapłacenie tych kwot - podkreśla wicestarosta Andrzej Marcinkowski. - Nie wyobrażam sobie konieczności zwrócenia wszystkich pieniędzy, chyba że otrzymamy na to fundusze centralne.\nkierowcy żądają zwrotu opłat


Kombinezony do pracy | EMOI dress code | Polska marka\n» Kombinezon do pracy\n224,25 zł - 250,00 zł (1)\nJak wybrać kombinezon do pracy ?\nBiurowy dress code ściśle określa styl i kolorystykę stroju do pracy. Jeśli pracujesz w banku lub w instytucji zapewne kombinezon do pracy nie będzie Twoim codziennym strojem, a jedynie na tak zwane smart casual days. Czyli dni kiedy obowiązuje swobodniejszy look. Natomiast jeśli Twoja praca nie wymaga wizerunku bankowca to kombinezon do pracy będzie świetnym wyborem. Wbrew pozorom zakładając kombinezon do pracy łatwo uzyskasz profesjonalny look, który przyciągnie oko. Wybierz jednak modele z tkanin, z których odszywa się marynarki i spodnie. Nie gniotą się i nie są zbyt cienkie. Zazwyczaj to mieszanki włókien, np. poliester z wiskozą i elastanem. Kombinezon do pracy w takim wydaniu będzie twoją gwarancją na dobry wizerunek. Jeśli nie masz jeszcze kombinezonu do pracy to styliści radzą, by ten pierwszy zakupiony kombinezon był w czerni. Nauczysz się go nosić, a czerń łatwo zestawisz z dodatkami i żakietami, które masz już w szafie.\nKombinezon damski do pracy zamiast biurowego kostiumu\nDwuczęściowe zestawy marynarki ze spodniami lub spódnicą w prosty sposób możesz zastąpić wybierają kombinezon damski do pracy. Jest to zdecydowanie prostszy outfit, bo jednoczęściowy. Jednak bardziej niż kostium jest bardziej szykowny i pełen stylu. Elegancki kombinezon damski do pracy z kimonowym rękawem i gładkiej niegniotącej się tkaniny świetnie wpisze się w biurowy dress code. Uzupełniony o szpilki lub buty na niski obcasie to pomysł na niebanalny biurowy look.\nKombinezon damski do pracy możesz nosić również z ulubioną marynarką. Tutaj możesz dowolnie zestawiać. Jeśli wybierzesz kombinezon damski do pracy w kolorze czerni lub granatu możesz śmiało skusić się na marynarkę w kratę lub w paski. Twój biurowy outfit na pewno nie ujdzie uwadze koleżankom.\nKombinezon damski do pracy w modnym stylu\nW sklepie internetowym EMOI przygotowaliśmy dla Ciebie bogatą ofertę kombinezonów damskich do pracy. Kimonowy model ze zwężającymi się nogawkami to absolutny must have. Ten fason możesz nosić od świtu do nocy. Występuje w szerokiej gamie kolorystycznej: w czerni, granacie, czerwieni, beżu, szafirze. Kombinezon damski do pracy w naszym sklepie internetowym to również modele w bardziej odważnych krojach o szerokiej nogawce i rękawem do łokcia. Wybierając swój kombinezon damski do pracy zwróć uwagę na rozmiar, by nie był zbyt opięty do sylwetki. Za mały rozmiar dodaje nam kilogramów i da komfortu, który w pracy jest szczególnie ważny. W EMOI masz szeroki wybór w rozmiarach od 36 do 52. Z pewnością znajdziesz ten właściwy dla siebie.


One love, one life ♥: kwietnia 2014\nDzisiejszy dzień spędziłam bardzo dobrze! Dla odmiany spotkałam się z chłopakami. Spędziliśmy dość przyjemnie, szalenie i dosłownie z ciągłym śmiechem czas, nie wnikajcie dlaczego. Myślę, że takie dni trzeba częściej powtarzać. Weekend, weekend i po weekendzie :( Skończyło się tyle dobrego i wolnego! W sumie to sie mnie tak bardzo nie dotyczy, ponieważ ja pisałam testy, natomiast pierwsza i druga gimnazjum miała dość wolnego by odpocząć. Jutro już niestety do szkoły, ale można powiedzieć, że od środy znowu wolne i majówka :) Cieszycie się? Ja bardzo, jestem taka wymęczona tą szkołą, nie mam siły już na te ranne wstawanie i martwienie się szkołą, ocenami. Taaak, zdecydowanie mam dość. Cieszę się, że już mamy prawie maj, z mojej perspektywy ten miesiąc zleci bardzo szybko, bo będziemy myśleli już o następnym miesiącu, czerwcu, a jak jest czerwiec to są i wakacje! :) Może macie już jakieś plany na wakacje? Wyjeżdżacie gdzieś? U mnie planują w tym roku wyjechać do Chorwacji, ale jeszcze może się wiele zmienić :) Chciałam wspomnieć, ze już powoli wracam do zdrowia, gardło odpuścioło, lecz katar i kaszel nadal ze mną walczą :( Miesiąc nam się kończy, więc trzeba już powoli szykować się z ulubieńcami miesiąca, musze znaleźć na to więcej czasu. Myślę, że na dzisiaj to wszystko :) Do następnego posta! Miłej i spokojnej nocy słoneczka xx\nAutor: Natalia ❤ o 22:29 3 komentarze:\nAutor: Natalia ❤ o 13:52 16 komentarzy:\nZostałam nominowana do LBA - Liebster Blog Award. To mój pierwszy raz, więc pomyślałam, że mogę poświęcić jedną notkę na tą zabawę. :)\nNominacja do LBA jest otrzymana od innego blogera w ramach uznania za " dobrą robotę " . Jest przyznawana dla blogerów o mniejszej liczbie obsrwatorów, więc daje możliwość rozpowszechnienia. Należy odpowiedzieć na 11 pytań, otrzymanej od osoby, która cię nominowała. Następnie ty nomiujesz 11 blogów ( informujesz ich o tym ) i zadajesz im 11 pytań.\nZazwyczaj spotykam się z przyjaciółmi.\n2. Gdzie lubisz spędzać wolny czas ?\nPrzeważnie na dworze.\n3. O jakiej tematyce jest twój blog ?\nMój blog nie ma konkretnej tematyki. Zamieszczam w nim to co czuje :)\nInteresuję się przede wszystkim sportem, blogowaniem, fotografią.\n5. Wymarzone wakacje ?\nWakacje o których mogę marzyć to chyba w Stanach Zjednoczonych :)\n6. Ulubiona blogerka modowa ?\nŁucja- lucy :)\n7. Masz swój kącik w domu ?\nOczywiście - swój pokój.\n8. Skąd wzięła się nazwa twojego bloga ?\nNie ma powodu skąd się wzieła :)\n9. Dwa ulubione blogi ?\nChyba nie mam takiego ulubionego. Chociaż wszystkie, które obserwuję, śa świetne.\n10. Jaki sport uprawiasz ?\nHmmm, często biegam, czasami gram w siatkówkę. Można powiedzieć, że uprawiam wszystkiego po troszkę :)\nLato :) Może dlatego, że jestem zmarzluchem. Kocham ciepło :)\n3. Po co założyłaś bloga?\n4. Ulubiona blogerka?\n5. Jaki spotr uprawiasz?\n9. Ile już prowadzisz swój blog?\n10. Ile razy byłaś nominowana do LBA?\nAutor: Natalia ❤ o 21:14 6 komentarzy:\nMiałam wkrótce dodać post z Ulubieńcami Miesiąca, no i dzisiaj znalazłam troszkę wolnego czasu, żeby taką notkę napisać. Wiadomo, że robi sie coraz cieplej, częściej gdzieś wychodze i nie chce siedzieć cały dzień w domu i po prostu jestem bardzo niezorganizowana, ale oczywiście nie chce przez to zaniedbywać bloga, no ale dobrze, przejdzmy już to Ulubieńcy Miesiąca.\n1. Moim ulubionym filmem Marca, jest CYBERBULLY. Opowiada on o 17- letniej dziewczynie , która staje się ofiarą cyberprzemocy na jednym z portali społecznościowych. Nie potrafiąc się z tym uporać postanawia odebrac sobie życie w związku z czym trafia do szpitala. Cudowny film, można się naprawde popłakać. Wprawdzie film oglądałam już dużo wcześniej, ale chciałam go tu też umieścić :) Polecam.\n2. Ulubioną stroną internetową jest TUMBLR. Nie potrafię się obejść bez tumblr, nawet na telefonie często siedze i ogladam różne inspiracje. Kto nie ma tumblr to zachęcam to zakładania sobie konta, bo to jest coś fajnego, możesz pokazywać przez to swoje hobby, osobowość czy nawet aktualny humor.\n3. ĆPUN, książka, która mnie dosłownie wciągneła. Tak naprawdę to nie jestem zwolenniczką czytania książek, nie potrafie czytać nudnych, starych lektur. Jednak ta książka ma coś w sobie co mnie zaciekawiło. Opowiada ona o kochającej się parze, która trafia w środowisko anarchistów, potem narkomanów. Z dwójki zwyczajnych, młodych ludzi stają sie ćpunami, tak jak większość ich nowych przyjaciół. Kiedy uświadamiają sobie uzależnienie, dla niektórych jest już za późno. Jest to książka kontrowersyjna, poruszająca, ale i potrzebna - jak twierdzą znawcy.\n4. No więc, mamy już coraz ładniejsza pogodę, chociaż w tym tygodniu jak na razie jest strasznie, cały czas pada i jest ponuro, lecz z pewnościa jest już cieplej, czasami jest nawet po 20 stopni. No więc wiadomo, że jak słońce świeci, to trzeba wyjąć rolki :) Ja już jeżdże od połowy marca, uważam , że to nie jest za wcześnie by już jeździć. Nigdy nie jeżdże sama, bo w sumie co to za zabawa jeździć samemu? Zawsze jak się już wybiore z koleżanką na rolki to robimy duże dystanse, jeździmy tyle ile mamy sił. Rolki sa bardzo dobre na nogi jak i na pupę. Jeżdżąc spalasz duży nadmiar tłuszczu a przy okazji odbudujesz swoja kondycję :)\n5. Piosenke Katy Perry- Dark Horse słuchałam w marcu na okrągło, na dzień dzisiejszy mam dość jej :)\n6. Kolejną rzeczą , która jest już wam na pewno znana to pomadka Baby Lips. Musze powiedzieć, że wszystkie te pomadki o różnych zapachach, naprawdę dobrze nawilżają usta i długo się trzymają. Można je dostać tylko i wyłącznie w Rossmanie za niecałe 10 zł. :)\n7. No więc, doszliśmy do końca. Ostatnim moim ulubieńcem są to buty Creepersy. Zamówiłam je niecały miesiąc temu. Kupiłam je na stronie internetowej, tak jak już mówiłam, przysyłka przyszła bardzo szybko, buty bez żadnych wad, wszystko w jak najlepszym porządku :) Buty oczywiście na początku mnie strasznie obtarły, lecz po dłuższym rozchodzeniu przestały być takie sztywne :) Mam nadzieję, że post wam się podobał. Dziękuję i czeeść ♥\nAutor: Natalia ❤ o 15:37 13 komentarzy:\nHej kochani! Przepraszam za moją nieobecność, ale jakoś miałam dużo rzeczy na głowie. Tydzień standardowo szybko minął, weekend niestety również. Wczoraj byłam na meczu Śląska we Wrocławiu, spotkałam wielu znajomych, z którymi się dawno nie widziałam, dzień oczywiście zaliczam do udanych. Dzisiaj mamy niedziele, jakoś nie przepadam za tym dniem, wydaje mi się on taki nudny, nic mi się wtedy nie chce, wam też? Już niedługo zbliżają się święta Wielkanocne, uwielbiam ten nastrój świąteczny. Niestety mnie na świętach nie bedzie, ponieważ wyjeżdżam. Ale mam dla was ciekawy sposób jak łatwo można pobawić się w wystrój domu :) Ja się już z wami żegnam ♥\nAutor: Natalia ❤ o 13:49 4 komentarze:\nDzisiejszy post będzie czymś słodkim, a zarazem zdrowym. Pomyślałam, że pokaże wam jak przyrządzić przepyszny koktajl owocowy, ja tu mam akurat o samku kiwi, ale oczywiście kiwi można zastąpić innymi owocami. Pełna dowolność i odrobina kreatywności pozwoli nam wyczarować nowe, niezapomniane smaki. Koktajl sprawdzony przeze mnie i naprawdę polecam, świetnie smakuję! Tak wiem, tym postem Ameryki nie odkryłam, bo w sumie co to za sztuka zrobić koktajl owocowy, ale mam nadzięję, że wam się spodoba i nie zanudziłam. Zapraszam :)\n- 4 dojrzałe kiwi,\n- 2 szklanki kefiru 0%,\n- 2 szklanki mleka 0,5% .\nWszystkie składniki dokładnie zmiksować. Koktajl podawać od razu po przyrządzeniu w wysokich szklankach ozdobionych plasterkiem kiwi.\nKiwi zawiera mnóstwo witaminy C spalającej tłuszcz, czyli bardzo istotnej podczas odchudzania. Poza tym małe pestki znajdujące się w tych owocach ułatwiają perystaltykę jelit, co ważne także dla osób, które mają problemy z przemianą materii. Kefir natomiast zawiera mnóstwo wody, dzięki czemu można nim ugasić pragnienie, ale także można się nim najeść. Taki koktajl to pełnowartościowy i smaczny posiłek. Smacznego!\nAutor: Natalia ❤ o 03:20 6 komentarzy:\nAutor: Natalia ❤ o 19:44 16 komentarzy:\nCześć słoneczka :b\nU mnie chyba juz lepiej, ten czarny humor na trochę zniknął. Dzisiaj pogoda była świetna, jak dla mnie oczywiście. Nie było ani za ciepło i ani za zimno, była w sam raz. Okeej o czym ja piszę? Do rzeczy. W niedziele byłam z pysiakiem na zdjęciach nad wodospadem. Nigdy chyba nie byłam na tak udanej sesji, zdjęcia moim zdaniem sa po prostu genialne! Musimy to koniecznie powtórzyć w ubiegłym miesiącu. Ogólnie to tydzień zaczął się w miarę w porządku, nie mogę narzekać. Chociaż dzisiaj dzień jakiś męczący, boli mnie głowa i nie wiem co ze sobą zrobić, plątam się tylko po domu i nie moge sie do niczego zabrać. Jutro będzie lepiej :)\nAutor: Natalia ❤ o 21:10 3 komentarze:


Dell P2720D - Monitory LED 27" (26,5"-28,4") - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nod: Dell|kod producenta: 210-AUOQ Commercial P series|kod x-kom: 547362\nOdkryj monitor do zastosowań biznesowych Dell P2720D w 360 stopniach\nSprawdź, jak Dell P2720D wygląda w rzeczywistości. Chwyć zdjęcie poniżej i przeciągnij je w lewo lub prawo aby obrócić produkt lub skorzystaj z przycisków nawigacyjnych.\nRozległy ekran o przekątnej 27 cali i rozdzielczości QHD 2560 X 1440 zapewnia więcej przestrzeni niż w przypadku rozdzielczości Full HD. Ponadto przy wyższym PPI niż w FHD zgodny z normą Energy Star monitor zapewnia ostrzejsze, bardziej wyraziste detale i wyższą wydajność. Pracuj z nieprzerwanym obrazem wyświetlanym na wielu ekranach. Korzystanie z dwóch monitorów może zwiększyć produktywność nawet o 21%.\nDell Display Manager - optymalizacja i porządkowanie\nFunkcja "łatwe rozmieszczanie" pozwala w prosty sposób ustawiać aplikacje na wielu ekranach z 38 gotowymi układami i możliwością personalizacji do pięciu okien. To znacząco ułatwia wykonywanie wielu zadań. Natomiast funkcja automatycznego przywracania zapamiętuje miejsce, w którym przerwano pracę. Aplikacje wrócą na swoje miejsce nawet do miejsca, w którym je pozostawiono, nawet po odłączeniu.\nDzięki przechylaniu, obracaniu w pionie i regulacji wysokości monitora stosownie do potrzeb możesz wygodnie pracować przez cały dzień. Co więcej, niewielka podstawa zajmuje mniej miejsca, pomagając uporządkować biurko. Zwiększ komfort oczu przez brak migotania i funkcję ComfortView, która redukuje do 60% emisji szkodliwego niebieskiego światła. Mało tego, szeroki kąt oglądania 178°/178° osiągalny za sprawą technologii IPS zapewnia obsługę niemalże bezgranicznych obrazów przy stabilnych kolorach.\n210-AUOQ Commercial P series\no Dell P2720D\nBardzo solidny monitor z bardzo sensowną matryca - jak na moje amatorskie oko bardzo ładne kolory. Zwłaszcza pozytywnie zaskoczyła mnie czerń.\nMnóstwo złącz, spora możliwość regulacji, sensownie działające porty.\nJedynym minusem jest to że nie posiada USB-C jak model ciut wyższy. Poza tym - wszystko na najwyższym poziomie.\nA! I ramki naprawdę robią wrażenie... Rozwiń dalej\nJakość obrazu bardzo dobra. Nawet nie wiem czy nie lepsza niż na U2715H którego również posiadam. Dobra regulacja. Ma dwa wejścia DP i jedno HDMI co może być problemem dla niektórych. Niezbyt szczęśliwe umiejscowienie dwóch portów USB na krawędzi z lewej strony, nie do użycia gdy obok ma się laptopa czy w konfiguracji wielu monitorów.... Rozwiń dalej\nMam monitor już prawie 7 miesięcy i jest doskonały. Nie mam żadnych zarzutów.\nJestem programistą i praca w rozdzielczości 2560 × 1440 pomaga mi niesamowicie. A do tego, ekran dobrze odwzorowuje kolory i jest bardzo jasny, na czym bardzo mi zależało.\nFajnym plusem, są porty USB po lewej stronie no i ten prawie bez ramkowy ekran robi wrażenie :)\nZ perspektywy miesiąca eksloatacji - jestem zadowolony.... Rozwiń dalej


KOŁACZĘ O PRACĘ - FUNDACJA SŁAWPOL PROMUJE TEKST!? - Czerwony Korsarz z Gdańska - NEon24.pl\nPOLITYKA - ŚWIAT 27.02.2015 11:28 0 komentarzy\nKOŁACZĘ O PRACĘ - FUNDACJA SŁAWPOL PROMUJE TEKST!?\n"Bez pracy nie ma kołaczy" głosi stare przysłowie. Dziś nie ma nie tylko kołaczy, ale również ubezpieczenia zdrowotnego ("kupione" w NFZ z wolnej stopy kosztuje przeszło 350 zł za miesiąc)www.fundacja-slawpol.eu\n2% PKB nie na amerykański ZŁOM, a na respiratory!\nczytaj więcej POLSKA NDP10.04.20201\nczytaj więcej POLITYKA - POLSKA kowalskijan58410.04.20200\nNowy Jork, presja na opiekę zdrowotną i wysokie bezrobocie\nczytaj więcej POLITYKA - ŚWIAT Monaco09.04.202019\nposty: 421\tkomentarze: 323


Nagrody za aktywność - Strona 10 - Typy Bukmacherskie Forum\nPost autor: Slodziak » 05-09-2016, 22:31\nPonizej propozycje nagrod czekajacych na zatwierdzenie (ich kwota moze sie minimalnie zmieniec zarowno w gore jak i w dol).\nGdyby nie działanie u konkursencji nagrodę otrzymałby również baku193, Poldi201, Przemas92ck\nPrzypominam o koniecznosci posiadania konta na typuj.org z wypelnionymi loginami sponsorow Osobom ktore tego nie dopelnia nie bedziemy miec jak wyplacic nagrod\nPost autor: Slodziak » 02-10-2016, 22:32\nPost autor: Slodziak » 03-11-2016, 23:24\nPost autor: Slodziak » 04-12-2016, 23:25\nPost autor: Slodziak » 05-01-2017, 00:29\nzaległe i wypłacone:\nlepszy szkodnik 3/10\nPost autor: Slodziak » 04-02-2017, 00:50\nPost autor: Slodziak » 09-02-2017, 12:08\n4krokinho\t30\tpln poszlo do - brak maila na typuj.org\nmarcinGRK\t30\tpln poszlo do - brak maila na typuj.org\npachol74\t30\tpln poszlo do - za malo loginow na typuj\nsalomon\t50\tpln poszlo do - brak maila na typuj.org\ntomomwa\t30\tpln poszlo do - brak loginow na typuj.org\nzduluuu\t50\tpln poszlo do - brak loginow na typuj.org\nPost autor: Slodziak » 05-03-2017, 13:55\nRe: Nagrody za aktywność\nPost autor: Slodziak » 04-04-2017, 22:03\nPost autor: Slodziak » 03-05-2017, 23:23\nPost autor: Slodziak » 05-06-2017, 22:49\nPost autor: Slodziak » 12-07-2017, 00:15\nPost autor: Slodziak » 05-11-2017, 21:25\nnajpierw wakacyjna lista:\nadamo584 - 50 pln\nblazejmilan - 50 pln\nexpertbuk - 50 pln\nPost autor: Slodziak » 05-11-2017, 21:27\nPrzypominam o koniecznosci posiadania konta na liga-typerow.pl z wypelnionymi loginami sponsorow Osobom ktore tego nie dopelnia nie bedziemy miec jak wyplacic nagrod\nPost autor: Slodziak » 03-12-2017, 21:50\nPost autor: Slodziak » 04-01-2018, 00:57\nPost autor: Poldi201 » 15-01-2018, 16:17\nNo i kiedy będą nagrody na kontach ?\nPost autor: Slodziak » 05-02-2018, 00:05\njuż jakiś czas są - a zaraz kolejne\nPost autor: Slodziak » 05-02-2018, 00:15\nPost autor: Slodziak » 04-03-2018, 22:06\nKnightof TheTime 3/10\nPost autor: Slodziak » 08-04-2018, 00:44\nPost autor: Power » 09-04-2018, 12:01\nSą jakieś inne kryteria, które dyskredytują niektórych userów? Pytałem o to na pw, jednak odpowiedzi do dziś się nie doczekałem.\nPost autor: Slodziak » 09-04-2018, 23:21\nnagród akurat nie ja przyznaję, więc nie wiem czemu akurat nie dostałeś. Faktycznie byłeś aktywny i podpowiem Twój nick za miesiąc! Ogólnie ich ilość jest ograniczona i nie każdy może co miesiąc dostać, ale staramy się rozdzielać sprawiedliwie\nPost autor: baku193 » 10-04-2018, 14:51\nTeż co miesiąc oddaje typy praktycznie codziennie , dodaje analizy w dane tematy oraz do konkursu typ dnia i tez czasem dostaje nagrodę za aktywnośc a czasem nie ,ale w sumie nie wiem czemu tak Jest...\nPost autor: andrzejszwedzki » 16-04-2018, 14:48\nCzesc...czy nagrody za aktywnosc poszly juz do realizacji? Na koncie jeszcze nic nie ma.Pozdrawiam


Peter Gotthardt, Los Elfów 3: Poszukiwacze zaginionych grobowców — przeczytaj pełną wersję w LitRes\nLos Elfów 3: Poszukiwacze zaginionych grobowcówTekst\nCopyright © ..., 2019 Peter Gotthardt i SAGA Egmont\nGrupka elfów i troll szli przez ogromną jaskinię we wnętrzu góry. Wokół nich panowała cisza, a jaskinia wydawała się nieskończenie głęboka. Przodem szli Crystal, Dolomit i dwa mroczne elfy. Za nimi trzymali się Bramble i jego przyjaciel Wisecrack – młody troll. Sir Blackthorn zamykał pochód.\nBramble rozglądał się ze zdziwieniem. Znajdowali się wewnątrz ogromnej góry, a wcale nie było tu kompletnie ciemno. Ściany i sufit jaskini migotały przyciemnionym, żółtym światłem.\n– Myślałem, że tu nie będzie nic widać – stwierdził. – Skąd pochodzi to światło?\n– Pokażę ci – powiedział Dolomit. Przejechał dłonią po ścianie. A kiedy ją uniósł, ona także mieniła się tym samym światłem.\n– To malutkie grzybki, które rosną tutaj na ścianach – wyjaśnił. – Świecą w ciemności. Rosną tu wszędzie. Jedyne, czego im potrzeba, to odrobina wilgoci w powietrzu.\n– Niesamowite! – przyznał Bramble.\n– Owszem. Świat mrocznych elfów jest pełen cudów – uśmiechnął się Dolomit. – Tu są tysiące takich jaskiń i grot. Ciągną się przez całe góry.\n– A komnata z grobowcem, którego szukamy? – spytał Blackthorn. – Mam nadzieję, że wiesz, gdzie jest.\n– Niestety nie – odpowiedziała Crystal. – Król Iridium i królowa Pearl zostali pochowani dawno, dawno temu. Od tego czasu my, mroczne elfy, przemieszczaliśmy się między jaskiniami. Nikt już nie pamięta, gdzie są ich grobowce. Ale muszą się znajdować w którejś z opuszczonych jaskiń. Dlatego właśnie je przeszukujemy.\nSzli przez chwilę w milczeniu. W jednej z jaskiń Crystal przeprowadziła ich przez małą szczelinę w ścianie. Było tam o wiele ciemniej. Bramble musiał iść niemalże po omacku. Nagle oślepiło go czerwone światło.\n– Witamy w Jaskini Rubinów – powiedział Dolomit, kiedy wchodzili do następnej groty. Osłupiały Bramble rozglądał się dookoła. Podobnie jak Blackthorn i Wisecrack.\nStali w okrągłej jaskini, która mieniła się czerwonymi kamieniami – wypełniały ją od podłogi po sam sufit. Mieli wrażenie, że stoją w środku ogromnego ogniska, tyle że wśród zimnych płomieni.\n– Niecodziennie widujecie takie rzeczy, prawda? – zapytał z dumą Dolomit.\n– Tu jest prześlicznie – przyznała Crystal – ale musimy iść dalej. Powinniśmy jak najszybciej znaleźć grotę z grobowcami. Elfy bardzo potrzebują różdżki, która znajduje się w grobowcu królowej Pearl.\nBramble i Blackthorn ostatni raz rozejrzeli się po Jaskini Rubinów i przeszli za resztą przez kolejną szczelinę w ścianie. Wisecrack pociągnął Bramble’a za rękaw i wyszeptał:\n– Myślisz, że się nie zdenerwuje?\n– Kto? Co masz na myśli? – zapytał lekko zdziwiony Bramble.\n– Zmarła królowa – wyjaśnił Wisecrack. – Bo kradniemy jej różdżkę i w ogóle.\n– Królowa Pearl i król Iridium nie żyją już od wielu lat – odpowiedział Bramble. – Nie powiedzą nic.\n„A Crystal ma rację – pomyślał. – Bez tej różdżki nie uda nam się długo powstrzymywać króla Vaingloriousa i jego Stalowe Pięści. Wiemy, że jest niezwyciężony. Jego serce jest zamknięte w szkatułce chronionej przez bardzo silną magię. Ta różdżka to jedyny sposób na zdjęcie zaklęcia. Musimy otworzyć szkatułkę z sercem i przebić je. Jeśli nam się nie uda, elfy czeka zagłada. Ciekawe, jak sobie teraz radzą. Czy Daisy i reszta nadal trzymają Stalowe Pięści z dala od Doliny Orła?”\nDaisy i jej ukochany Humulus siedzieli przytuleni nad strumykiem, który płynął przez Dolinę Orła. Zapadał wieczór. Cień ogarniał dolinę. Szczyty gór były oświetlone czerwonym światłem zachodzącego słońca.\n– Jesteś taka cicha – zauważył Humulus. – Co ci chodzi po głowie?\n– Myślę o Bramble’u i reszcie – odpowiedziała Daisy z westchnieniem. – Mam nadzieję, że uda im się znaleźć różdżkę.\n– Na pewno się uda – powiedział Humulus. – Przy okazji, mam coś dla ciebie.\nWyjął parę jabłek i podał je Daisy.\n– To nic specjalnego, tylko parę jabłek, które znalazłem w dolinie. Mam nadzieję, że nie są za kwaśne.\nDaisy bez wahania ugryzła jedno.\n– Są najsłodszymi jabłkami, jakie kiedykolwiek jadłam – powiedziała szczęśliwa.\nHumulus ugryzł inne.\n– Naprawdę uważasz, że są słodkie? – spytał, krzywiąc się.\n– Tak, bo ty je zbierałeś – uśmiechnęła się Daisy, a Humulus poczerwieniał.\n– Jak tu spokojnie – zauważyła po chwili Daisy. Strumyk płynął powoli. Dzieci bawiły się niedaleko. Panowała cisza.\n– Chciałbym tu z tobą zostać – powiedział Humulus. – Ale muszę już iść. Mam dziś nocną wartę w Wąwozie Orła.\n– Spędzamy tak mało czasu razem – westchnęła Daisy, gdy Humulus wstał.\n– Nadrobimy to, gdy wróci pokój – obiecał.\n– Jeśli kiedykolwiek wróci – powiedziała ponuro Daisy.\n– Wróci – zapewnił Humulus. – Pokój w krainie elfów i pokój w naszych sercach.\nPocałował Daisy na pożegnanie i odszedł. Patrzyła za nim, aż zniknął w mroku. Wieczorem długo myślała o ich rozmowie, a kiedy wreszcie zasnęła, przyśnił się jej sen. Ten sam, który śniła już wiele razy. Stała w ciemności na polu bitwy naprzeciw króla Vaingloriousa. Wokół nich było słychać jęki, krzyki i trzask broni. Daisy wiedziała, że walczy o swoje życie i życie wszystkich elfów. Ale jej ciosy i pchnięcia mieczem były bezużyteczne. Miała wrażenie, że walczy z cieniem.\n– Poddaj się – mówił Król Vainglorious.\n– Nigdy! – krzyczała Daisy.\n– Głupia dziewczyno – wołał zniecierpliwiony król – nigdy mnie nie pokonasz. Jestem nieśmiertelny. A moich wojowników jest tylu, ile płatków śniegu w zimową noc.\nDaisy zacisnęła zęby i zamachnęła się jeszcze mocniej mieczem. Ale jej ręce były bezsilne. Miecz wydawał się tak ciężki, że ledwo była w stanie go unieść.\nObudziła się obolała i zlana potem.\nNastępnego dnia Daisy ruszyła do Orlego Wąwozu, żeby sprawdzić, jak wygląda sytuacja. Sir Hazel poinformował ją, że w ciągu dnia wojownicy Stalowych Pięści atakowali parę razy. Zawsze jednak elfy zmuszały ich do wycofania się.\n– Ale nie możemy się wiecznie bronić – smutno powiedział rycerz. – Prędzej czy później przyjdzie zima i możemy mieć problem z żywnością w dolinie.\nDaisy przytaknęła – też o tym pomyślała.\n– Co powinniśmy zrobić? – spytała.\n– Coś, co osłabi naszych wrogów – odpowiedział Hazel. – I mam propozycję. Każdego dnia będziemy wysyłać grupę rycerzy, żeby walczyli ze Stalowymi Pięściami na równinie. Zaatakują, wyrządzą tyle szkód, ile zdołają i wrócą. Być może w ten sposób uda nam się ich osłabić.\n– Co nam z tego? Król Vainglorious jest nieśmiertelny – zauważyła Daisy.\n– Ale nie jego rycerze – odparł Hazel. – Są tak śmiertelni jak my. Co myślisz o mojej propozycji?\n– Nie podoba mi się – powiedziała niepewnie Daisy. – Jeśli elfy będą walczyć na otwartym terenie, część z nich zginie.\n– Wiem – przyznał ponuro Hazel. – Nie jest to łatwa decyzja, ale na pewno będziesz musiała ją podjąć. Jesteś teraz przywódczynią. Spróbujemy?\n– Tak – zgodziła się ze smutkiem Daisy. Hazel od razu poszedł do obozowiska, żeby zebrać grupę rycerzy na wyprawę.\nDaisy głęboko westchnęła. „Tak, decyzja należała do mnie – pomyślała. Jednym słowem, wysłałam elfy tam, skąd mogą nie wrócić. Moja mama nigdy nie podjęłaby takiej decyzji. Dlatego nas opuściła. A teraz wszystko spoczywa na moich barkach. Tak za nią tęsknię. Jestem ciekawa, gdzie teraz jest i co robi”.\nChmury wisiały nisko. Padał mały deszczyk. Królowa Veronica szła wolno przez wilgotne brązowe wrzosowisko. Krople deszczu zmoczyły jej włosy i ubrania, ale nie zwracała na to uwagi. Cały czas myślała o elfach w Dolinie Orła.\n„Jestem ciekawa, jak sobie radzi moja córka. Może nie powinnam jej wszystkiego zostawiać. Ale nie mogłam wysłać elfów do walki. Dlatego przekazałam koronę wraz z odpowiedzialnością Daisy. W obliczu zła jest dużo silniejsza niż ja”.\nNad jej głową przeleciała chmara kruków i usiadała na pobliskich krzewach. Gałązki były pełne czerwonych jagód, a ptaki zaczęły je ochoczo wydziobywać. Veronica zatrzymała się, by zebrać parę. Nie były jeszcze dojrzałe, ale wystarczyły, żeby chociaż trochę oszukać głód. Wiatr wiał mocniej i przeganiał chmury. Było już późno, a kobieta szła otwartym zboczem – nic nie osłaniało jej przed wiatrem.\nNagle się zatrzymała i uważnie zaczęła nasłuchiwać. Jej uszu dobiegła delikatna melodia.\n„To brzmi jak flet – pomyślała. – Ale kto tu może mieszkać?”\nSzła za dźwiękiem muzyki, aż znalazła się w małej zacisznej dolinie. Porastała ją zielona i bujna trawa. Właściwie cała dolina wyglądała jak ogród pełen drzew i ziół. Melodia dobiegała z chatki, która stała pośród drzew.\nVeronica poszła w jej kierunku. Chatkę otaczały krzaki róż i krzaki leszczyny pełne orzechów. Pomiędzy nimi ciągnęły się długie rzędy fasoli i groszku. W sadzie za chatką rosły stare i krzywe jabłonie. Na ławce przed drzwiami siedział młody elf. Na widok Veroniki wyjął z ust flet i stanął zdziwiony.


CD-ACTION - Strona 1913 - O grach - forum gram.pl\nStrona 1913 z 1915\nDnia 06.03.2016 o 23:17, Kirabaxior napisał:\nCzepiasz się w sumie dodatków i rzekomo "średniego pełniaka"(który IMO jest fajny, a\nprzede wszystkim bardzo świeży) a zapominasz o czasopiśmie. Jeśli nawet i czasopismo\nCi nie odpowiada, to dlaczego po prostu nie przestać zwracać uwagi na CDA?\nHę? Czepiam się? Stwierdzam tylko fakt, że od kilku numerów ładują do nich dużo kodów na różnej maści "premium" w grach ftp. A jak można tych kodów kilka wykorzystać, to i znajdą się osoby, które kupią kilka sztuk czasopisma. Tak było przy "World of Tanks" chociażby. A jak przełoży się to na istotny wzrost sprzedaży, to i siłą rzeczy będzie tego więcej. Zresztą masz podobne opinie wyżej.\nA co do gry: dla mnie średnia, dla ciebie fajna, kto z nas ma rację? ;) Będziemy o to walczyć? ;) Przecież to sensu nie ma.\nKod na jedzonko zakupiony, gratis dostałem pismo, gierkę do nabicia levela na Steamgifts i jakaś inną drobnicę. Niestety, sam key na płycie okazał się proroczy (obrazek), bo okazało się, że tego co poza żarciem najbardziej mnie interesowało (mityczny Mew), już nie ma. : <\nMnie trochę zawiódł ten numer pod innym względem - 10 lat temu z okazji urodzin dali książeczkę z rankingiem 100 najlepszych gier lat 1996 - 2006. Miałem nadzieję, że będzie powtórka z kolejnego 10-lecia, a mamy tylko wybór 20 najlepszych gier 20 lat, co jest dosyć skromnym wyborem jak na taki okres.\nDnia 08.03.2016 o 22:18, Kadaj napisał:\nKod na jedzonko zakupiony, gratis dostałem pismo, gierkę do nabicia levela na Steamgifts\ni jakaś inną drobnicę. Niestety, sam key na płycie okazał się proroczy (obrazek), bo\nokazało się, że tego co poza żarciem najbardziej mnie interesowało (mityczny Mew), już\nnie ma. : <\nJak zostawisz jakiś namiar na siebie to moooooooże gdzieś w innym wymiarze mojego maila odnajdę ten kod na Mitycznego Mewa.\nCześć Smuggler, mam do Ciebie prośbę. Mógłbyś przekazać Crossowi, że jego jednoosobowa krucjata przeciwko BioShock Infinite jest po prostu żałosna? Średnia ocen gry wyciągnięta z 68 recenzji to 94/100, u Was gra dostała 8+/10, a Wy umieszczacie ją pośród największych growych rozczarowań ostatnich 20 lat, bo Cross tak chce? Macie Wy rozum i godność człowieka? Bo wydaje mi się, że nie. Widzę, że temu gościowi nie wystarczą już idiotyczne docinki na temat najnowszego BioShocka w newsach na Waszej stronie i musi pokazać w piśmie, jaki to ma ból rzyci o ten tytuł?\nA ja się pytam: dlaczego Cię to tak boli? Nie lubi tej gry, to niech ją sobie krytykuje, byle w miarę konstruktywnie. Sam byłem zdziwiony zobaczywszy BI w tym rankingu, ponieważ mnie osobiście gra ta szalenie się podobała. Z dodatkami jest to jedna lepszych gier ever. Trochę mnie zasmucił fakt, że tam się znalazła, ale żeby wszczynać zaraz bunt? Ja natomiast nienawidzę LoLa i innych g*wniancyh "dotów" i przy każdej okazji daję temu upust (nawet wczoraj na Pyrkonie). I nie obchodzi mnie, że ktoś się obrazi, tak samo jak nie obchodzi mnie, że ktoś w to gra. Jeśli ktoś na mnie się wścieknie przez to, to punkt dla mnie;)\nNajpierw sie pytasz czemu sie tak unosi, zeby po chwili:\nDnia 10.04.2016 o 13:29, Perry_Cox napisał:\nJa natomiast nienawidzę LoLa i innych g*wniancyh "dotów" i przy każdej okazji daję temu\npunkt dla mnie;)\nKomentarz zbedny :)\nDziękuję, teraz znam odpowiedź na dręczące mnie pytanie. Albo i nie. Ktoś nie lubi czegoś dobrze przyjętego przez świat, to nie ma prawa głosu? Cross nie ma racji (wg mnie) co do BI, ale co chce osiągnąć Gumisiek2? Bo mi to wygląda na wprowadzenie cenzury do redakcji CDA. Masz niepopularną opinię? Lepiej się nie odzywaj. Zresztą wielu czytelników mam problem z zaakceptowaniem faktu, iż coś co im się bardzo podoba, drugiemu może się nie podobać. Bo jak można krytykować redaktora i prosić o jego zwolnienie nie dlatego, że słabo pisze, a dlatego, że alternatywną opinię? Z Berlinem często się nie zgadzałem, ale fajnie się go czytało i wprowadzał coś świeżego do pisma. Teraz Cross jest be, bo ciągle krytykuje BI. Chcemy wolności słowa? To najpierw ją dajmy wszystkim, a nie tylko tym, którzy w miarę podzielają nasze zdanie.\nDnia 09.04.2016 o 21:52, Gumisiek2 napisał:\nCześć Smuggler, mam do Ciebie prośbę. Mógłbyś przekazać Crossowi, że jego jednoosobowa\nkrucjata przeciwko BioShock Infinite jest po prostu żałosna? Średnia ocen gry wyciągnięta\nz 68 recenzji to 94/100, u Was gra dostała 8+/10, a Wy umieszczacie ją pośród największych\ngrowych rozczarowań ostatnich 20 lat, bo Cross tak chce? Macie Wy rozum i godność człowieka?\nBo wydaje mi się, że nie. Widzę, że temu gościowi nie wystarczą już idiotyczne docinki\nna temat najnowszego BioShocka w newsach na Waszej stronie i musi pokazać w piśmie, jaki\nto ma ból rzyci o ten tytuł?\nStary, ja się dziwię, że to ciebie rusza? Przecież, to pismo ostatnio jakieś takie dziwne się robi. Gry dają, ale przynajmniej dla mnie wygląda to tak, jakbym oglądał jakieś raczkującego youtubera. Trochę kontrowersji, aby był flame itp.\nDnia 10.04.2016 o 18:35, Perry_Cox napisał:\nDziękuję, teraz znam odpowiedź na dręczące mnie pytanie. Albo i nie. Ktoś nie lubi czegoś\ndobrze przyjętego przez świat, to nie ma prawa głosu? Cross nie ma racji (wg mnie) co\ndo BI, ale co chce osiągnąć Gumisiek2? Bo mi to wygląda na wprowadzenie cenzury do redakcji\nCDA. Masz niepopularną opinię? Lepiej się nie odzywaj. Zresztą wielu czytelników mam\nproblem z zaakceptowaniem faktu, iż coś co im się bardzo podoba, drugiemu może się nie\npodobać. Bo jak można krytykować redaktora i prosić o jego zwolnienie nie dlatego, że\nsłabo pisze, a dlatego, że alternatywną opinię? Z Berlinem często się nie zgadzałem,\nale fajnie się go czytało i wprowadzał coś świeżego do pisma. Teraz Cross jest be, bo\nciągle krytykuje BI. Chcemy wolności słowa? To najpierw ją dajmy wszystkim, a nie tylko\ntym, którzy w miarę podzielają nasze zdanie.\nOczywiście nie ma w tym nic zdrożnego jeśli każdy ma własną opinię i dzieli się nią podpierając się rzetelnymi argumentami. Natomiast cytując Ciebie:\n"Ja natomiast nienawidzę LoLa i innych g*wniancyh "dotów" i przy każdej okazji daję temu upust (nawet wczoraj na Pyrkonie). I nie obchodzi mnie, że ktoś się obrazi, tak samo jak nie obchodzi mnie, że ktoś w to gra. Jeśli ktoś na mnie się wścieknie przez to, to punkt dla mnie;)"


SilverStone SST-GD04S (SSTGD04SUSB3.0) - Obudowa - Morele.net\nObudowa SilverStone SST-GD04S (SSTGD04SUSB3.0) ID produktu: 552677\nID produktu: 552677\nRabat zostanie naliczony po dodaniu do koszyka produktu Obudowa SilverStone SST-GD04S (SSTGD04SUSB3.0)\nKupiło 957 osób\nSilverstone to jeden z najbardziej popularnych firm produkujących obudowy komputerowe. Jej reputacja oparta jest przede wszystkim na wysokiej jakości produktach oraz innowacyjnych rozwiązaniach. W dzisiejszych czasach coraz modniejsze są obudowy HTPC - Silverstone może pochwalić się ich szeroką gamą. Nasz sklep prezentuje Ci nową odsłonę znanej już serii Silvesrtone Grandia - model SST-GD04S.\nGrandia GD04 z zewnątrz od swojej poprzedniczki różni się przede wszystkim panelem przednim oraz układem wentylacyjnym. Elegancki wygląd jak zwykle został zachowany, a szczotkowane aluminium doskonale się prezentuje. Na przednim panelu wyprowadzono złącza USB oraz audio. Znajdziemy tu także wkomponowane przyciski Power i Reset oraz miejsce na napęd optyczny 5,25" zakryty aluminiową zaślepką.\nNowy model Silverstone to nie tylko wspaniały wygląd, ale także doskonała funkcjonalność. Obudowa została wyposażona w mnóstwo otworów wentylacyjnych, pozwalających na swobodne wydobywanie się ciepłego powietrza z jej wnętrza. W przeciwieństwie do pozostałych modeli z serii Grandia - GD04S kompatybilna jest tylko z płytami głównymi w formacie Micro ATX. Daje to więcej miejsca na pozostałe komponenty montowane w obudowie. W celu optymalizacji chłodzenia, w nowej Grandii zastosowano trzy duże wentylatory 120 mm. Opcjonalnie można również zainstalować dodatkowe dwa wiatraki 80mm z tyłu. Imponującym jest fakt, iż można w niej zamontować karty graficzne o długości nawet do 26,6 cm. Wewnątrz znajdziemy miejsce na trzy HDD 3,5". Można także wykorzystać w tym przypadku dyski 2,5".\nNazwa: Obudowa media center - Silverstone SST-GD04S USB 3.0 Grandia - srebrna\nKod producenta: SST-GD04S USB 3.0\nBardzo fajna obudowa,funkcjonalna.Co ważne mozna pakować uATX i ITX,karty rozszerzeń,zasilacz ATX.ładny panel aluminium.Pasuje do Hi-Fi.Dobry stosunek jakości do ceny\n+ USB 3.,ATX\nsolidny kawał alu na frocie /8mm/\n+ estetyka,funkcjonalność/miejsce na zasilacz ATX-obsluga ITX i uATX,kilka dysków,napęd CD/DVD/BDVD.USB3 z przodu\n- mimo duzych rozmiarów nie obsłuuje formatu ATX\nZaznaczam 5-Rewelacja mimo iż mam krótko obudowę, ale nie chce zniechęcać przed zakupem.\n+ Ciężka, w części aluminiowa wiec szybko oddaje ciepło na zewnątrz. Prosty wygląd, pasuje do zestawu stereo w salonie. Polecam !\n- Cena jest najsłabszą strona urządzenia. Dość Głośno pracują wiatraczki będące w zestawie w obudowie.\nMam obudowę rok i postaram się odnieść trochę do innych komentarzy. Gabarytem może i jest duża ale i tak mniejsza niż standardowa obudowa PC pionowa. Jest jedną z mniejszych obudów typu desktop tym samym. Na początku składając w niej komputer byłem zachwycony i chciałem pięknie uporządkować wszystko.. Z czasem dokupując elementy zrobiło się strasznie tłoczno w środku ale ostatecznie przy średniej organizacji kabli udało mi się to jakoś dopiąc w całość. W środku pracuje Intel Pentium G3220, płyta główna, ram, nagrywarka dvd-rw, grafika hd7770 z zasilaniem, karta dzwiekowa xonar dx/xd z zasilaniem, dysk 1tb, dysk ssd. Zasilacz mimo że modularny to i tak jestem zmuszony używać wszystkich wtyczek oprócz jednej. I ostatecznie w środku jest tłoczno bardzo z kablami. Szkoda że zatoka DVD jest po tej samej stronie co procesor. Napęd zachodzi nad procesor co ogranicza nam zastosowanie innego chłodzenia niż BOX. Głównie używam obudowy do HTPC ale tak sobie myślę że przewiewniej w środku by było gdybym to zdecydował się na AMD APU. Jakość wykonania obudowy super. Filtry kurzu też ok. Jestem doczepliwy jeśli chodzi o wentylatorki.. zawsze mnie wkurzał jakiś hałas. Jest akceptowalnie, ale w moich kategoriach na niskich obrotach powinny być niesłyszalne a jednak słyszę. Na zmianę też raz jeden raz drugi na wolnych słychać łożysko. Oczywiście po cichu. Proszę tę wypowiedź traktować jako od maniaka ciszy. Jednak uczciwie obudowie przyznaję 8/10 pkt. Za gabaryt, elegancję, jakość wykonania. Odejmuję 1pkt za wentylatorki które są niezłe ale nie idealne oraz 1pkt za napęd zachodzący nad CPU na tyle iż musimy poważnie wziąć pod uwagę wolne miejsce zmieniając na inny niż BOX.\nObudowa wizualnie super, ale poważną wadą jest maskownica napędu optycznego.\n- brak regulatora obrotów (fabryczne chłodzenie za głośne)\n- maskownica napędu optycznego jako oddzielny element do naklejenia na tackę napędu... co za chory pomysł


Numer kierunkowy 0450 / +62450 / 0062450 / 01162450, Indonezja\nNumer kierunkowy 0450 (+62450 / 0062450 / 01162450)\nNumer kierunkowy: 0450 (+62450)\nPrefiks 0450 to kod obszaru dla Parigi Moutong. Dla fikcyjnego numeru telefonu 5300525 oraz numeru kierunkowego 0450, numer, który należy wybrać, to 0450 5300525. A Parigi Moutong znajduje się w Indonezja.\nPrefiks w postaci numeru kierunkowego przypisuje numer telefonu abonenta do określonej lokalizacji. Występują inne rodzaje prefiksów oprócz numeru kierunkowego: prefiksy numerów międzynarodowych, prefiksy operatorów sieci komórkowych oraz prefiksy innych usług. Takie prefiksy są ze sobą łączone z różnych względów. Jeśli nawiązywane jest połączenie zagraniczne, a odbiorca połączenia korzysta z telefonu stacjonarnego, telefoniczny Zagraniczny numer kierunkowy jest łączony z numerem kierunkowym oraz numerem abonenta. Dla fikcyjnego numeru telefonu 5300525, numeru kierunkowego 0450 (Parigi Moutong) oraz telefonicznego Zagraniczny numer kierunkowy 0062, numer, który należy wybrać, to 0062 450 5300525. Jeżeli nawiązywane jest połączenie z telefonem komórkowym, telefoniczny kod krajowy jest łączony z prefiksem operatora sieci komórkowej oraz numerem abonenta. W przypadku nawiązywania połączenia z abonentem znajdującym się w tym samym kraju, można pominąć telefoniczny Zagraniczny numer kierunkowy. Natomiast w przypadku połączenia krajowego nawiązanego pomiędzy użytkownikami telefonów stacjonarnych, w wielu krajach można także pominąć numer kierunkowy, o ile obaj abonenci są przypisani do takiego samego numeru kierunkowego. Zwłaszcza w krajach, w których abonenci mogą zachować ten sam numer telefonu po przeprowadzce do innej lokalizacji lub miejscowości, numer kierunkowy – w tym przypadku 0450 – należy również wybrać.\nUsługi dostępne za pośrednictwem prefiksów usługowych mogą wiązać się z opłatami naliczonymi nie tylko przez firmy telekomunikacyjne, ale także z opłatami naliczonymi przez firmy, które oferują takie usługi. Dlatego pewna liczba firm o wątpliwej reputacji oferuje usługi, które są mało przydatne, ale wiążą się z naliczaniem wysokich opłat. Aby jeszcze bardziej zwiększyć swoje dochody, takie firmy dążą do tego, by osoby dzwoniące pozostawały na linii jak najdłużej. Organy nadzoru regularnie podejmują działania przeciwko takim usługodawcom, ale to nie wystarcza. Poza specjalnymi numerami, które można zidentyfikować za pomocą ich prefiksów, występują także numery szybkiego wybierania. Najbardziej znane z nich to numery alarmowe: 112 w Europie oraz 911 w Ameryce Północnej. Z takich numerów można korzystać na terenie całego kraju i nie trzeba wprowadzać prefiksów, np. nie trzeba podawać telefonicznego Zagraniczny numer kierunkowy +62 (0062) lub numeru kierunkowego 0450 (Parigi Moutong).\nJeśli jesteś poza Indonezja i chcesz zadzwonić do osoby w Parigi Moutong, oprócz numeru kierunkowego potrzebny jest Zagraniczny numer kierunkowy, z którym chcesz połączyć się. Zagraniczny numer kierunkowy dla Indonezja to +62 (0062), więc jeśli jesteś w Polska i chcesz zadzwonić do osoby w Parigi Moutong, musisz podać numer telefonu tej osoby zaczynający się od +62 450. W tym przypadku pominięto zero przed kodem obszaru. Dla fikcyjnego numeru telefonu 5300525, numeru kierunkowego 0450 (Parigi Moutong) oraz telefonicznego Zagraniczny numer kierunkowy 0062, numer, który należy wybrać, to 0062 450 5300525.


Chromebooki w wersji 4K | techscience.pl\nAutor TechScience 08/02/18 Design, Plotki, Rozrywka Brak komentarzy\nChromebooki powstały z myślą o mniej wymagających użytkownikach, a wkrótce będą pracować w 4K.\nAndroid nie jest jedynym systemem operacyjnym napisanym przez programistów Google. Korporacja postanowiła zaprojektować laptopy, które będą małe, lekkie i niezwykle energooszczędne, a każdy z nich miałby pracować pod kontrolą systemu Chrome OS. Takie sprzęty doskonale sprawdzają się w rękach mniej wymagających użytkowników, wykorzystujących komputery do najprostszych czynności. Do przeglądania internetu, pisania maili czy pracy w programach biurowych wystarczał ekran o rozdzielczości 1080p, ale jeśli najświeższe przecieki opublikowane przez serwis Chrome Unboxed potwierdzą się, już wkrótce na rynek mogą trafić Chromebooki z wyświetlaczem pracującym w rozdzielczości 4K.\nNa razie zapowiedź tę należy traktować wyłącznie w kategorii plotki, nie można jednak wykluczyć, że prędzej czy później zadebiutują Chromebooki pracujące w 4K. W końcu już teraz na rynku jest dostępny Pixelbook od Google oferujący rozdzielczość 2400×1600. Do czego przydadzą się sprzęty wyposażone w takie wyświetlacze? Z pewnością nie odpalimy na nich gier w 4K, do tego się nie nadają, ale być może jest to krok w stronę osób korzystających z serwisów strumieniujących pokroju Netfliksa.\nGoogle Chrome OSkomputerlaptop