Spółka Akcyjna w orzecznictwie: Wynagrodzenie członków zarządu\nI PK 249/2004\nPrzepis art. 17 § 3 ksh może mieć odpowiednie zastosowanie do dokonania czynności prawnej przez spółkę akcyjną, reprezentowaną przez radę nadzorczą (art. 379 ksh), gdy wymagana jest zgoda (uchwała) walnego zgromadzenia. Brak uchwały walnego zgromadzenia spółki akcyjnej nie powoduje nieważności umowy o pracę z członkiem zarządu spółki, jeżeli wymaganie zgody walnego zgromadzenia na jej zawarcie przez radę nadzorczą wynika wyłącznie ze statutu, a nie z ustawy.\nSąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z 1 marca 2004 r. (...) zasądził od strony pozwanej "E." SA w Ł. na rzecz powoda Zbigniewa M. kwotę 38.843 zł z ustawowymi odsetkami od 1 września 2001 r. tytułem wynagrodzenia za pracę za sierpień 2001 r., kwotę 30.543,20 zł z ustawowymi odsetkami od 1 października 2001 r. tytułem wynagrodzenia za pracę w okresie od 1 do 24 września 2001 r. i nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 35.219 zł.\nSąd Okręgowy ustalił, że pozwana Spółka Akcyjna "W." (obecnie, po zmianie firmy, Spółka Akcyjna "E.") powstała w 1999 r. W dniu 6 września 2000 r. 100% akcji pozwanej Spółki nabył adw. Wojciech B., w imieniu i na rzecz Stanisława G. Uchwałą nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy "W." SA z 7 września 2000 r. powołano nowy skład rady nadzorczej, do której weszli: Wojciech B., Marcin F., Piotr S., Jacek P. i Tadeusz N. Posiedzenia rady nadzorczej pozwanej Spółki były zwoływane bez uprzedniego podawania porządku obrad. W trakcie posiedzeń nie było formalnego głosowania. Przewodniczący rady nadzorczej przedstawiał kwestię do rozpatrzenia i uchwałę uznawano za przyjętą w razie braku zgłoszenia sprzeciwu przez któregokolwiek z członków rady. Na koniec posiedzenia nie odczytywano protokołu. W trakcie posiedzenia rady nadzorczej 8 września 2000 r. wybrano na jej przewodniczącego Wojciecha B. Następnie rada nadzorcza podjęła uchwałę o powołaniu powoda Zbigniewa M. na prezesa zarządu, zaś Zbigniewa C. i Krzysztofa J. na członków zarządu. W trakcie posiedzenia rady nadzorczej 23 listopada 2000 r. jej przewodniczący został upoważniony (jednogłośnie podjętą uchwałą) do podpisywania umów o pracę z członkami zarządu, które miały być następnie zatwierdzane przez radę nadzorczą. Do czasu podjęcia innej uchwały członkowie zarządu mieli działać na podstawie umów zleceń. W dniu 8 września 2000 r. przewodniczący rady nadzorczej zawarł z powodem umowę zlecenia dotyczącą wykonywania czynności członka zarządu i pełnienia funkcji prezesa zarządu w okresie do 31 grudnia 2000 r. za wynagrodzeniem w wysokości 120.000 zł, zaś 18 grudnia 2000 r. kolejną umowę zlecenia wykonywania czynności członka zarządu i pełnienia funkcji prezesa w okresie od 1 stycznia 2001 r. do 31 maja 2001 r. za wynagrodzeniem w wysokości 150.000 zł. Wiceprezes zarządu Krzysztof J. był zatrudniony w pozwanej Spółce na podstawie umowy o pracę z 1 marca 2000 r. na stanowisku dyrektora do spraw systemów operacyjnych na 7/8 etatu z wynagrodzeniem w wysokości 14.540 zł miesięcznie brutto, przy czym aneksem z 28 kwietnia 2000 r. warunki umowy o pracę uległy zmianie przez zatrudnienie Krzysztofa J. na pełnym etacie z wynagrodzeniem 17.000 zł miesięcznie brutto. Ponadto 9 września 2000 r. Wojciech B. w imieniu pozwanej Spółki zawarł z Krzysztofem J. umowę zlecenia dotyczącą udziału w posiedzeniach zarządu w okresie od 9 września 2000 r. do 31 grudnia 2000 r. za wynagrodzeniem 12.000 zł, a następnie 17 maja 2001 r. umowę zlecenia dotyczącą udziału w posiedzeniach zarządu w dniach od 1 stycznia 2001 r. do 31 maja 2001 r. za wynagrodzeniem 15.000 zł. Podobnie Wojciech B. w imieniu pozwanej Spółki zawarł z drugim wiceprezesem zarządu Zbigniewem C. 9 września 2000 r. umowę zlecenia dotyczącą udziału w posiedzeniach zarządu w okresie od 9 września 2000 r. do 31 grudnia 2000 r. za wynagrodzeniem 32.000 zł, a następnie 17 maja 2001 r. kolejną umowę zlecenia dotyczącą udziału w posiedzeniach zarządu od 1 stycznia 2001 r. do 31 maja 2001 r. za wynagrodzeniem 40.000 zł. W okresie od września 2000 r. do września 2001 r. Krzysztof J. otrzymał łącznie z tytułu umowy o pracę i umów zlecenia kwotę 240.208 zł, zaś Zbigniew C. z tytułu umów zlecenia kwotę 72.000 zł. Umowy zawarte przez Wojciecha B. z Krzysztofem J. i Zbigniewem C. nie były przez pozwaną kwestionowane.\nSąd Okręgowy ustalił, że zgodnie z § 16 pkt 3 statutu pozwanej Spółki (według stanu na 20 listopada 2000 r.), rada nadzorcza miała kompetencję zawierania umów z członkami zarządu. Zgodnie z § 21 pkt 2, 3, 4 statutu członkowie rady nadzorczej wykonywali swe prawa i obowiązki w sposób łączny, posiedzenia rady zwoływał jej przewodniczący, a w jego nieobecności wiceprzewodniczący, posiedzenie mogło być zwołane na wniosek zarządu. W § 23 pkt 7 statutu wskazano, że do zakresu działania rady nadzorczej należy zawieranie, dokonywanie umów i rozwiązywanie kontraktów z członkami zarządu na podstawie treści uchwał walnego zgromadzenia. Uchwałą nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy Spółki z 26 kwietnia 2001 r. uchylono dotychczasowy statut i uchwalono nowy. Nowy statut nie zawierał odpowiedników § 16 pkt 3, § 21 pkt 2, 3, 4 i § 23 pkt 7 dawnego statutu.\nZgodnie z ustaleniami Sądu, w 2001 r. powód zakomunikował pozostałym członkom zarządu, że będzie negocjował z pozwaną kwestię zawarcia umowy o pracę. W maju-czerwcu 2001 r. Krzysztof J. i Zbigniew C. także podjęli rozmowy w sprawie zawarcia z nimi umów o pracę, w związku z wiadomością, że powód negocjuje taką umowę dla siebie. Pod koniec posiedzenia rady nadzorczej w dniu 17 maja 2001 r., w którym uczestniczyli wszyscy członkowie rady nadzorczej, po omówieniu porządku dnia przewodniczący Wojciech B. podniósł kwestię umowy o pracę z powodem. Projekt tej umowy był uprzednio omówiony pomiędzy powodem a Wojciechem B. Powód przedłożył przewodniczącemu rady nadzorczej wydrukowaną wersję umowy, zaś pozostałym członkom rady jej kserokopie parafowane przez Wojciecha B. Członkowie rady nadzorczej mieli czas na zapoznanie się z treścią umowy. Na pytanie Wojciecha B., czy nie ma uwag do umowy, Jacek M. zaakceptował głośno umowę. Żaden z pozostałych członków rady nie sprzeciwił się umowie. Po posiedzeniu rady nadzorczej Jacek M. i Marcin F. pogratulowali powodowi zawarcia umowy. Uchwała o zatwierdzeniu przez radę umowy o pracę z powodem nie została zaprotokołowana.\nSąd ustalił, że powód umówił się z Wojciechem B. na podpisanie umowy o pracę w W. Podpisanie nastąpiło przed 1 czerwca 2001 r., chociaż umowa nosi tę datę. Zgodnie z treścią § 1.1 i § 1.3 umowy, pozwana Spółka zatrudniła powoda na stanowisku prezesa zarządu na okres co najmniej 3 lat od dnia zawarcia umowy, z miesięcznym wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości stanowiącej równowartość w złotych 10.000 euro według średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień wypłaty wynagrodzenia, płatnym w sposób i w terminach obowiązujących w Spółce dla wypłaty wynagrodzeń pracowniczych. Zgodnie z § 1.7 umowa miała "wygasnąć" z chwilą odwołania powoda z funkcji prezesa zarządu. W § 5 strony przewidziały trzymiesięczny okres wypowiedzenia, niezależnie od odszkodowania za przedterminowe rozwiązanie umowy. W dniu 6 czerwca 2001 r. Zbigniew C. przekazał Wiesławie G., zatrudnionej na stanowisku specjalisty do spraw kadrowych, wypełniony nieprawidłowo i podpisany przez powoda druk deklaracji zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych. Nie otrzymała ona jednak umowy o pracę powoda. Przekazała Zbigniewowi C. przeznaczone dla powoda dokumenty: kwestionariusz osobowy, oświadczenie o rachunku bankowym, oświadczenie o wysokości przychodów, o zapoznaniu się z regulaminami. Dokumenty te zostały zwrócone z podpisem powoda, z datą 1 czerwca 2001 r. i wówczas Wiesława G. założyła dla powoda akta osobowe. W dniu 7 czerwca 2001 r. wysłała dokumenty zgłaszające powoda jako pracownika do ZUS. Umieściła także powoda na liście płac za czerwiec i lipiec 2001 r. Wysokość wynagrodzenia powoda została jej podana przez Zbigniewa C. Umowa o pracę z pozwaną została dołączona do akt osobowych powoda w styczniu 2002 r. Powód otrzymał przelewem na konto bankowe wynagrodzenie za czerwiec i lipiec 2001 r. Przelewów dokonano z tytułu umowy o pracę po akceptacji Zbigniewa C. Dalsze wypłaty wynagrodzenia zostały wstrzymane na polecenie Zbigniewa C. i Krzysztofa J. Powód został wyrejestrowany z ZUS, dokonano także korekty dotyczącej podatku dochodowego w urzędzie skarbowym. Na posiedzeniach w dniach 11 czerwca i 21 czerwca 2001 r. rada nadzorcza nie zajmowała się kwestią umowy o pracę powoda. W oświadczeniu z 17 września 2001 r. podpisanym przez powoda, Krzysztofa J., Zbigniewa C. i Stanisława G., skierowanym do B. Bank SA, wskazano dwukrotnie, że powód jest zatrudniony w pozwanej Spółce na podstawie umowy o pracę z 1 czerwca 2001 r. Uchwałą nadzwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy z 21 września 2001 r. odwołano dotychczasową radę nadzorczą Spółki i powołano nową radę, w której skład weszli: Tadeusz N., Dariusz Z., Tomasz Ł., Jerzy R. i Eryk K. Uchwałą z 24 września 2001 r. nowa rada nadzorcza odwołała powoda z funkcji prezesa zarządu.\nDokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd Okręgowy nie dał wiary zeznaniom Wojciecha B., Krzysztofa J., Zbigniewa C. i Tadeusza N. w zakresie, w jakim dotyczyły zajmowania się przez radę nadzorczą na posiedzeniu 17 maja 2001 r. kwestią umowy o pracę z powodem, a także zeznaniom Stanisława G. w zakresie jego niewiedzy o warunkach umowy o pracę zawartej przez pozwaną z powodem. Sąd dał natomiast wiarę zeznaniom powoda oraz Jacka M. i Marcina F., że pod koniec posiedzenia rady nadzorczej 17 maja 2001 r. została omówiona kwestia umowy z powodem. Piotr S. w swoich zeznaniach stwierdził, że nie wyklucza, iż podczas posiedzenia rady nadzorczej 17 maja 2001 r. mógł być przedstawiany projekt umowy o pracę z powodem, wprawdzie nie podjęto formalnej uchwały dotyczącej zatrudnienia powoda, jednak nieformalne głosowanie mogło się odbyć.\nW oparciu o powyższe ustalenia faktyczne Sąd Okręgowy uznał, że roszczenie powoda dotyczące wynagrodzenia za pracę w okresie od 1 sierpnia 2001 r. do 24 września 2001 r. jest zasadne.\nZe względu na status prawny powoda jako byłego prezesa zarządu pozwanej Spółki, rozstrzygnięcie sprawy wymagało zastosowania nie tylko przepisów Kodeksu pracy, w szczególności art. 22 § 1 kp i 29 § 1 kp, ale także przepisów Kodeksu spółek handlowych. Zgodnie z art. 368 § 1 i § 4 zdanie 1 ksh zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę. Jego członków powołuje i odwołuje rada nadzorcza, chyba że statut spółki stanowi inaczej. Członek zarządu może być w każdym czasie odwołany. Nie pozbawia go to roszczeń ze stosunku pracy lub innego stosunku prawnego dotyczącego pełnienia funkcji członka zarządu (art. 370 § 1 ksh). W umowie między spółką a członkiem zarządu spółkę reprezentuje rada nadzorcza albo pełnomocnik powołany uchwałą walnego zgromadzenia. Wynagrodzenie członków zarządu zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub innej umowy ustala rada nadzorcza, jeżeli statut nie stanowi inaczej (art. 378 § 1 i 379 ksh). Według art. 390 § 1 i 391 § 1 i 2 ksh rada nadzorcza wykonuje swoje obowiązki kolegialnie, może jednak delegować swoich członków do samodzielnego pełnienia określonych czynności nadzorczych. Uchwały rady nadzorczej zapadają bezwzględną większością głosów, chyba że statut stanowi inaczej. Statut może przewidywać, że w przypadku równości głosów rozstrzyga głos przewodniczącego rady nadzorczej. Do protokołów rady nadzorczej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące protokołów zarządu, wobec czego powinny one zawierać porządek obrad, nazwiska i imiona obecnych członków zarządu, liczbę głosów oddanych na poszczególne uchwały oraz zdania odrębne. Uchwały powinny być protokołowane. Protokoły podpisują obecni członkowie zarządu (art. 376 zd. 2 i 3 w związku z art. 391 § 2 ksh). Stosownie do art. 17 ksh, jeżeli do dokonania czynności prawnej przez spółkę ustawa wymaga uchwały rady nadzorczej, czynność prawna dokonana bez wymaganej uchwały jest nieważna. Zgoda może być wyrażona przed złożeniem oświadczenia przez spółkę albo po jego złożeniu, nie później jednak niż w terminie dwóch miesięcy od dnia złożenia oświadczenia przez spółkę. Potwierdzenie wyrażone po złożeniu oświadczenia ma moc wsteczną od chwili dokonania czynności prawnej. Czynność prawna dokonana bez zgody właściwego organu spółki, wymaganej wyłącznie przez umowę spółki albo statut, jest ważna, jednakże nie wyklucza to odpowiedzialności członków zarządu wobec spółki z tytułu naruszenia umowy spółki albo statutu.\nSąd Okręgowy zwrócił uwagę, że dla ważności umowy o pracę zawartej 1 czerwca 2001 r. z powodem jako prezesem zarządu spółki akcyjnej niezbędne było - zgodnie z art. 378 § 1 i 379 ksh - aby, w braku odmiennej regulacji statutowej, spółka była przy zawieraniu umowy reprezentowana przez radę nadzorczą, a ponadto, aby rada nadzorcza ustaliła uchwałą wynagrodzenie za pracę. Zdaniem Sądu, zgodnie z nowym statutem, obowiązującym od 26 kwietnia 2001 r., rada nadzorcza miała kompetencję do powoływania i odwoływania członków zarządu oraz ustalania ich wynagrodzenia (§ 11.2 i § 14.1 statutu). Wynikająca z art. 390 § 1 ksh kolegialność oznacza, że rada nadzorcza wykonuje swoje obowiązki w formie uchwał. Wprawdzie przepis ten umożliwia delegowanie członków do samodzielnego pełnienia określonych czynności nadzorczych, jednak czynności te mają pozwolić radzie na zajęcie stanowiska i mogą dotyczyć tylko spraw, które nie wymagają uchwały rady. Z tego powodu za niedopuszczalne należałoby uznać delegowanie na członka rady nadzorczej uprawnienia do samodzielnego ustalenia wysokości wynagrodzenia dla członka zarządu, o ile jego wysokość nie zostałaby następnie zatwierdzona uchwałą rady nadzorczej. Wprawdzie nie ulega wątpliwości, że podjęcie uchwały o zatwierdzeniu warunków umowy o pracę pozwanej z powodem, w tym i wynagrodzenia, nie zostało zaprotokołowane ani w protokole posiedzenia rady nadzorczej z 17 maja 2001, ani w żadnym późniejszym, nie oznacza to jednak, że uchwała taka nie została podjęta. Odwołując się do stanowiska doktryny prawa handlowego Sąd Okręgowy podniósł, że w przypadku protokołów posiedzeń rady nadzorczej forma pisemna jest zastrzeżona tylko dla celów dowodowych. Ważne jest, według Sądu, aby zostały spełnione kryteria wskazane w art. 391 ksh czyli aby, w braku odmiennych postanowień statutu, uchwała została podjęta bezwzględną większością głosów, a zgodnie z § 12.2 zdanie 2 statutu pozwanej Spółki, według treści przyjętej na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy 26 kwietnia 2001 r., w razie równości głosów decydował głos przewodniczącego. Zdaniem Sądu Okręgowego, w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 74 § 2 kc, zgodnie z którym w braku zachowania formy pisemnej dla celów dowodowych, dowód z zeznań świadków lub dowód z przesłuchania stron jest dopuszczalny, jeżeli obie strony wyrażą na to zgodę, fakt dokonania czynności prawnej będzie uprawdopodobniony za pomocą pisma albo sąd go dopuści uznając, że ze względu na szczególne okoliczności sprawy jest to konieczne. Według Sądu z przeprowadzonych dowodów wynika, że została zawarta umowa o pracę między pozwaną i powodem, na co wskazuje jej pisemna postać - dokument podpisany przez Wojciecha B. - i jest to fakt niezależny od skuteczności samej umowy. Z przeprowadzonych dowodów wynika ponadto, że pomiędzy członkami rady nadzorczej a powodem istniał taki stosunek zaufania, który mógł uzasadniać brak kontrolowania się nawzajem w każdej kwestii, w tym co do zupełności protokołów z posiedzeń rady nadzorczej.\nSąd Okręgowy - opierając się na zebranym w sprawie materiale dowodowym - przyjął, że w czasie posiedzenia rady nadzorczej w dniu 17 maja 2001 r. została poruszona kwestia umowy o pracę powoda z pozwaną Spółką. Biorąc pod uwagę opisany przez Piotra S. tryb podejmowania uchwał przez radę, w którym brak sprzeciwu członka rady oznaczał akceptację dla treści uchwały, należało przyjąć, że zatwierdzeniu umowy o pracę powoda, w której była wskazana wysokość wynagrodzenia, nie sprzeciwiło się czterech z pięciu członków rady nadzorczej. Zawarcie umowy o pracę ze wskazaniem daty 1 czerwca 2001 r. było uzasadnione. Nawiązanie stosunku pracy miało nastąpić z dniem wskazanym w umowie jako data jej zawarcia, ponieważ do 31 maja 2001 r. strony wiązała umowa zlecenia.\nW związku z podjęciem przez radę nadzorczą na posiedzeniu 17 maja 2001 r. uchwały o zatwierdzeniu umowy o pracę z powodem, w tym ustalonego wynagrodzenia, bezzasadne - zdaniem Sądu Okręgowego - są podnoszone przez pozwaną kwestie dotyczące nieważności umowy według art. 17 § 1 ksh czy też art. 58 § 1 kc w związku z art. 300 kp. Nie ma także znaczenia zarzut, że podpisana przez Wojciecha B. umowa była czynnością prawną kulejącą według art. 103 § 1 kc (zarzut ten zmierzał do obarczenia odpowiedzialnością za powstałe zobowiązanie byłego przewodniczącego rady nadzorczej na podstawie art. 103 § 3 kc), ponieważ podpisana przez niego umowa została zatwierdzona przez radę nadzorczą.\nOdnosząc się do kwestii ekwiwalentności ustalonego w umowie i wypłaconego powodowi za czerwiec i lipiec 2001 r. wynagrodzenia za pracę, Sąd pierwszej instancji zauważył, że powszechnie wiadomo, iż osoby zajmujące kluczowe stanowiska menedżerskie w sektorze prywatnych przedsiębiorstw, zwłaszcza w lukratywnej branży informatyki bankowej, korzystają z licznych przywilejów i gwarancji płacowych, co przejawia się właśnie w postanowieniach zawieranych umów o pracę czy kontraktów menedżerskich. Zgodnie bowiem z art. 353 kc w związku z art. 300 kp strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swojego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z uwzględnieniem treści art. 18 kp oznacza to, że pracodawca może przyznać pracownikowi wynagrodzenie w rozmiarze większym niż wynikający z obowiązujących przepisów płacowych. Biorąc pod uwagę wysokość wynagrodzenia określoną w zawartych uprzednio przez powoda z pozwaną Spółką umowach zlecenia (około 30.000 zł miesięcznie) oraz wysokość wynagrodzenia wypłaconego przez stronę pozwaną wiceprezesowi zarządu Krzysztofowi J., Sąd Okręgowy stwierdził, że nie można uznać miesięcznego wynagrodzenia za pracę powoda w wysokości równowartości 10 tysięcy euro za rażąco wygórowane, a przez to niegodziwe. Sąd Okręgowy uznał, że powodowi przysługiwało wynagrodzenie za pracę od daty wskazanej w zatwierdzonej przez radę nadzorczą umowie o pracę, czyli od 1 czerwca 2001 r. do dnia odwołania go z funkcji członka zarządu uchwałą rady nadzorczej z 24 września 2001 r. Wobec tego Sąd zasądził na jego rzecz wynagrodzenie z tytułu zawartej umowy o pracę w wysokości 38.843 zł za sierpień z odsetkami od 1 września 2001 r. oraz za okres od 1 do 24 września 2001 r. kwotę 30.543,20 zł z ustawowymi odsetkami od 1 października 2001 r.\nApelację od powyższego wyroku wniosła strona pozwana domagając się jego zmiany i oddalenia powództwa, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Skarżąca zarzuciła wyrokowi: 1) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 233 § 1 kpc, poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym okoliczności miejsca i dnia podpisania umowy o pracę oznaczonej datą 1 czerwca 2001 r., niewyjaśnienie sprzeczności w zeznaniach świadków oraz ustalenie, że podczas posiedzenia rady nadzorczej 17 maja 2001 r. podjęta została uchwała o zatwierdzeniu umowy o pracę powoda; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 391 § 1 ksh w związku z art. 60 kc, poprzez przyjęcie, że rada nadzorcza mogła podjąć uchwałę o zatwierdzeniu umowy o pracę powoda przez milczącą akceptację członków rady, z pominięciem przepisów art. 391 § 2 w związku z art. 376 ksh; art. 430 § 1 ksh, poprzez ustalenie, że postanowienia § 16 pkt 3 i § 23 pkt 7 statutu "W." SA utraciły moc prawną 26 kwietnia 2001 r.\nSąd Apelacyjny w Łodzi - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 8 czerwca 2004 r. (...) oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nieuzasadniony jest zarzut niewyjaśnienia przez Sąd pierwszej instancji wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Obszerny materiał dowodowy został, wbrew twierdzeniom pozwanej Spółki, poddany wszechstronnej, wnikliwej i wyważonej ocenie, zgodnie z wyrażoną w art. 233 § 1 kpc zasadą swobodnej oceny sędziowskiej. Sąd Apelacyjny podkreślił przy tym szczegółowe omówienie przez Sąd pierwszej instancji w treści uzasadnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy faktów i dowodów, zarówno osobowych, jak i złożonych w formie dokumentów. Sąd Okręgowy szczegółowo wyjaśnił, dlaczego odmówił wiary zeznaniom Wojciecha B., Krzysztofa J., Zbigniewa C. i Tadeusza N. w zakresie dotyczącym przebiegu posiedzenia rady nadzorczej 17 maja 2001 r., kwestii zatwierdzenia umowy o pracę z powodem oraz okoliczności zawarcia tej umowy. Wbrew twierdzeniom skarżącej, świadek Piotr S. nie zaprzeczył, aby na posiedzeniu rady nadzorczej 17 maja 2001 r. podjęto uchwałę w sprawie zatwierdzenia umowy o pracę z powodem; świadek ten nie wykluczył, że kwestia ta była przedmiotem obrad rady i potwierdził, że nieformalne głosowanie mogło się odbyć. Tenże świadek potwierdził praktykę podejmowania uchwał w nieformalnym trybie, zgodnie z którym brak sprzeciwu któregokolwiek z członków rady co do przedstawionej propozycji oznaczał akceptację dla niej. W tych okolicznościach Sąd Okręgowy był uprawniony do przyjęcia, że podczas posiedzenia rady nadzorczej 17 maja 2001 r. doszło do podjęcia uchwały o zatwierdzeniu umowy o pracę z powodem w sposób praktykowany przez tę radę - bez formalnego głosowania i odzwierciedlenia tego w protokole posiedzenia.\nZa nietrafny uznał Sąd drugiej instancji również zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 391 § 1 ksh w związku z art. 60 kc. Sąd Apelacyjny zaakceptował pogląd Sądu pierwszej instancji, że art. 376 ksh, stosowany poprzez art. 391 § 2 ksh, zastrzega formę pisemną protokołów posiedzeń rady nadzorczej wyłącznie dla celów dowodowych. Oznacza to, że dla ważności uchwały podjętej przez radę nie jest konieczne jej zaprotokołowanie. Natomiast niezbędne jest spełnienie kryteriów wskazanych w art. 391 ksh - a mianowicie uchwała (w braku odmiennych postanowień statutu) musi zapaść bezwzględną większością głosów. Według postanowień statutu pozwanej Spółki - w razie równości głosów decydował głos przewodniczącego. Wobec braku w formie pisemnej uchwały rady nadzorczej zatwierdzającej umowę o pracę z powodem, Sąd Okręgowy słusznie uznał, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 74 § 2 kc. W związku z tym w celu ustalenia treści podjętej uchwały Sąd przesłuchał wszystkich członków ówczesnej rady nadzorczej pozwanej Spółki, z których tylko jeden - Tadeusz N. (aktualny członek rady nadzorczej pozwanej Spółki) - zaprzeczył faktowi poddania głosowaniu w dniu 17 maja 2001 r. kwestii zatwierdzenia umowy o pracę z powodem. Pozostali świadkowie - oraz sam powód - albo wyraźnie potwierdzili, że kwestia ta była przedmiotem obrad rady nadzorczej (Jacek M., Marcin F.), albo przyznali, że "nieformalne głosowanie mogło się odbyć" (Piotr S.), albo oświadczyli, że nie pamiętają, czy na posiedzeniu tym zagadnienie to było omawiane (Wojciech B.). W świetle ustaleń Sądu Okręgowego, że rada nadzorcza pozwanej Spółki podejmowała uchwały w trybie, w którym brak sprzeciwu oznaczał akceptację - a na posiedzeniu rady nadzorczej w dniu 17 maja 2001 r. zatwierdzeniu umowy o pracę z powodem nie sprzeciwiło się co najmniej czterech z pięciu członków tej rady - Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, że tym samym rada nadzorcza podjęła uchwałę zatwierdzającą umowę o pracę z powodem.\nJakkolwiek Sąd drugiej instancji zgodził się ze skarżącym, że w dacie podpisania i zatwierdzenia przez radę nadzorczą umowy o pracę z powodem obowiązywał statut pozwanej Spółki w wersji sprzed podjęcia przez walne zgromadzenie akcjonariuszy uchwały z 26 kwietnia 2001 r. o jego zmianie, gdyż do rejestracji zmiany statutu doszło dopiero 16 października 2001 r., to jednak uznał, że nie ma to wpływu na ocenę zasadności rozstrzygnięcia dokonanego przez Sąd pierwszej instancji. Zgoda walnego zgromadzenia akcjonariuszy na zawarcie umów z członkami zarządu pozwanej Spółki wymagana bowiem była wyłącznie przez statut Spółki, nie wynikała natomiast z ustawy. Zgodnie zaś z treścią art. 17 § 3 ksh, czynność prawna dokonana bez zgody właściwego organu, wymaganej wyłącznie przez umowę spółki lub statut, jest ważna, jednakże nie wyklucza to odpowiedzialności członków zarządu wobec spółki z tytułu naruszenia umowy spółki lub statutu. Z tej przyczyny za bezzasadny uznał Sąd Apelacyjny zarzut nieważności zawarcia umowy o pracę z powodem oraz zarzut nieskuteczności zatwierdzenia tej umowy przez radę nadzorczą w związku z brakiem uchwały walnego zgromadzenia w tej kwestii.\nKasację od wyroku Sądu Apelacyjnego wniosła strona pozwana zaskarżając wyrok ten w całości. Wniosła o jego zmianę i oddalenie powództwa, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Jako podstawy kasacji strona skarżąca wskazała: 1) naruszenie prawa materialnego: a) art. 378 § 1 ksh w związku z § 23 pkt 7 statutu Spółki, poprzez dokonanie błędnej wykładni polegającej na uznaniu, że rada nadzorcza Spółki na posiedzeniu w dniu 17 maja 2001 r. była uprawniona do ustalenia wynagrodzenia w umowie o pracę powoda, mimo postanowienia § 23 pkt 7 statutu; b) art. 378 § 1 ksh w związku z art. 65 kc, poprzez dokonanie błędnej wykładni, polegającej na uznaniu, że członkowie rady nadzorczej Spółki na posiedzeniu rady w dniu 17 maja 2001 r. ustalili wynagrodzenie powoda zawarte w umowie o pracę opatrzonej datą 1 czerwca 2001 r.; c) art. 391 § 1 ksh w związku z art. 65 kc, poprzez dokonanie błędnej wykładni polegającej na uznaniu, że członkowie rady nadzorczej Spółki na posiedzeniu rady w dniu 17 maja 2001 r. odbyli akt głosowania uchwały o zatwierdzeniu umowy o pracę oznaczonej datą 1 czerwca 2001 r., zawartej przez powoda i pozwaną; 2) naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 382 kpc w związku z art. 233 § 1 kpc oraz art. 328 § 2 kpc, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w tym okoliczności czasu i miejsca zawarcia przez powoda z pozwaną umowy o pracę oznaczonej datą 1 czerwca 2001 r.\nUzasadniając wniosek o rozpoznanie kasacji skarżąca wskazała, że na tle obowiązującego stanu prawnego, w zestawieniu ze stanem faktycznym sprawy ustalonym przez Sąd Okręgowy, a zaakceptowanym przez Sąd Apelacyjny, pojawiają się dwie kwestie prawne wymagające rozstrzygnięcia: pierwsza - czy rada nadzorcza pozwanej była uprawniona na posiedzeniu w dniu 17 maja 2001 r. do ustalenia wynagrodzenia powoda w umowie o pracę, a w przypadku odpowiedzi pozytywnej, druga - czy każdy z członków rady nadzorczej poprzez swoje zachowanie wyraził oświadczenie woli o zatwierdzeniu umowy o pracę powoda, obejmujące dwa akty woli: pierwszy - dotyczący zgody na głosowanie nad umową o pracę i drugi - obejmujący głos "za zatwierdzeniem" lub głos "przeciwko zatwierdzeniu" umowy o pracę. Innymi słowy, czy każdy z członków rady nadzorczej obejmował swym aktem woli obydwa elementy oświadczenia woli.\nW piśmie z 28 lipca 2004 r., stanowiącym uzupełnienie kasacji, skarżąca przedstawiła dodatkowe okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji, a mianowicie istotne zagadnienia prawne występujące w sprawie, po pierwsze - czy uchwała podjęta przez radę nadzorczą spółki akcyjnej w trybie art. 378 § 1 ksh może być uznana za czynność prawną w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego; po drugie - czy przy założeniu, że wskazana wyżej uchwała jest czynnością prawną, w kontekście art. 60 kc oraz przepisów Kodeksu spółek handlowych dotyczących podejmowania uchwał przez organy spółek prawa handlowego, w szczególności art. 391 § 1 ksh, może być podjęta milcząco.\nKasacja nie ma uzasadnionych podstaw. Zarzut naruszenia przepisów postępowania - art. 382 kpc w związku z art. 233 § 1 kpc oraz art. 328 § 2 kpc - dotyczy pominięcia przez Sąd Apelacyjny dokonania ustaleń faktycznych co do czasu i miejsca zawarcia przez strony - a ściślej przez powoda oraz działającego w imieniu pozwanej Spółki przewodniczącego rady nadzorczej Wojciecha B. - umowy o pracę datowanej na 1 czerwca 2002 r. W uzasadnieniu kasacji skarżąca wskazała, że już w apelacji zarzuciła Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 233 § 1 kpc w związku z niewyjaśnieniem okoliczności miejsca oraz dnia podpisania umowy o pracę oznaczonej datą 1 czerwca 2001 r. zawartej przez powoda z pozwaną. Ma rację skarżąca, że Sąd Apelacyjny nie odniósł się w sposób szczegółowy do zgłoszonego w apelacji zarzutu niewyjaśnienia przez Sąd Okręgowy tej okoliczności. Nie oznacza to jednak, że doszło w ten sposób do naruszenia przepisów postępowania i to naruszenia kwalifikowanego, bo tylko takie ma znaczenie przy ocenie skuteczności kasacyjnych zarzutów naruszenia prawa procesowego, mianowicie naruszenia, które miało (albo przynajmniej mogło mieć) wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 393 pkt 2(1) kpc kasację można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca w kasacji nie wykazała, że brak ustalenia dokładnej daty i miejsca zawarcia umowy o pracę miał jakikolwiek wpływ na wynik sprawy. Sama skarżąca stwierdza w kasacji, że Sąd Okręgowy przyjął, że podpisanie umowy o pracę nastąpiło w Warszawie przed 1 czerwca 2001 r. Dodatkowo można uzupełnić to twierdzenie skarżącej, że z ustaleń Sądu Okręgowego wynika ponadto, że nastąpiło to po posiedzeniu rady nadzorczej, które odbyło się 17 maja 2001 r. Tego rodzaju ustalenie jest zupełnie wystarczające, jeśli chodzi o podstawę faktyczną rozstrzygnięcia. Miejsce i data zawarcia (podpisania) umowy o pracę nie były okolicznościami istotnymi dla rozstrzygnięcia sprawy. Istotne było ustalenie, czy strony tej umowy złożyły zgodne oświadczenia woli mające na celu wywołanie skutku prawnego w postaci zawarcia takiej umowy i czy zgodnie ustaliły jej warunki (w tym wysokość miesięcznego wynagrodzenia za pracę) ponieważ przedmiotem rozpoznawanej sprawy była tylko kwestia zasadności roszczeń powoda o zasądzenie na jego rzecz wynagrodzenia za pracę za sierpień i wrzesień 2001 r. Dla oceny zasadności roszczeń powoda nie miało zatem istotnego znaczenia, kiedy (którego dnia) pomiędzy 17 maja a 1 czerwca 2001 r. doszło do złożenia zgodnych oświadczeń woli stron umowy. Należy przy tym mieć na względzie, że sam fakt złożenia tych oświadczeń nie jest w kasacji skutecznie kwestionowany, co zresztą byłoby trudne w sytuacji, gdy powód przedstawił umowę sporządzoną na piśmie podpisaną przez siebie i Wojciecha B., przy czym Wojciech B. nie kwestionował, że na umowie widnieje jego podpis.\nRację ma skarżąca, że skoro Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku nie odniósł się szczegółowo do kwestii miejsca i czasu zawarcia umowy o pracę, to znaczy, że okoliczności tej nie badał, choć powinien był to uczynić, ponieważ była ona objęta zarzutami apelacyjnymi. Jednakże to uchybienie Sądu Apelacyjnego nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy i treść rozstrzygnięcia. Kwestia rozbieżności między zeznaniami powoda i zeznaniami świadka Wojciecha B. co do okoliczności podpisania umowy nie została w uzasadnieniu kasacji przedstawiona w sposób pozwalający Sądowi Najwyższemu na odniesienie się do tego ogólnie sformułowanego zarzutu, ponieważ skarżąca nie wskazała, czego (jakich konkretnie okoliczności) rozbieżności te dotyczyły.\nSkoro zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, kwestionujące pośrednio podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, okazały się nieuzasadnione, a innych okoliczności faktycznych ustalonych przez Sąd Apelacyjny skarżąca w kasacji nie kwestionuje (bo zarzut niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy dotyczył jedynie czasu i miejsca zawarcia umowy o pracę), dla oceny zasadności zarzutów naruszenia prawa materialnego miarodajny jest ustalony przez Sąd Apelacyjny stan faktyczny. Gdy zarzuty kasacji dotyczące naruszenia przepisów postępowania regulujących kwestie prowadzenia postępowania dowodowego, dokonywania ustaleń faktycznych i oceny materiału dowodowego okażą się nieuzasadnione, Sąd Najwyższy jest związany ustalonym stanem faktycznym (art. 393 § 2(2) kpc).\nNieuzasadnione są również zarzuty naruszenia prawa materialnego. Pierwszy z tych zarzutów dotyczy błędnej wykładni art. 378 § 1 ksh w związku z § 23 pkt 7 statutu Spółki, polegającej na uznaniu, że rada nadzorcza pozwanej Spółki na posiedzeniu w dniu 17 maja 2001 r. była uprawniona do ustalenia wynagrodzenia w umowie o pracę powoda, mimo postanowienia § 23 pkt 7 statutu. Istota opisanego zarzutu dotyczy zagadnienia zawarcia umowy pomiędzy spółką akcyjną a członkiem jej organu zarządzającego (w rozpoznawanej sprawie prezesem zarządu), w tym uprawnień organów spółki akcyjnej do ustalenia wynagrodzenia prezesa za pracę świadczoną na podstawie stosunku pracy. Kodeks spółek handlowych reguluje tę kwestię w art. 378 oraz w art. 379. Pierwszy z powołanych przepisów normuje zasady ustalania wynagrodzenia członków zarządu zatrudnianych na podstawie umowy o pracę lub na podstawie innej umowy (w szczególności umowy prawa cywilnego). Drugi przepis precyzuje, jaki organ jest uprawniony do reprezentowania spółki akcyjnej w umowie między spółką a członkiem zarządu. W uzasadnieniu kasacji skarżąca prezentuje pogląd, że na tle art. 378 ksh można wyodrębnić trzy sytuacje określające kompetencje organów spółki do kształtowania treści umowy zawartej z członkami zarządu i w konsekwencji - do ustalania wynagrodzenia członków zarządu. Pierwsza sytuacja to klasyczne, najczęściej spotykane rozwiązanie, gdy rada nadzorcza ustala wynagrodzenie członka zarządu suwerennie, bez potrzeby podejmowania w tej mierze uchwały przez walne zgromadzenie akcjonariuszy. Tak rozumianą zasadę pełnej kompetencji rady nadzorczej do ustalania wynagrodzenia członków zarządu reguluje art. 378 § 1 ksh. Przepis ten stanowi, że rada nadzorcza ustala wynagrodzenie członków zarządu zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub innej umowy, chyba że statut stanowi inaczej. Sformułowanie końcowe przepisu - "chyba że statut stanowi inaczej" - czyni wyłom w powołanej zasadzie przez odesłanie do treści statutu spółki jako wewnętrznego aktu spółki, który wskazaną zasadę może modyfikować. Zdaniem skarżącego statut może ograniczyć lub nawet wyłączyć kompetencję rady nadzorczej do ustalania wynagrodzenia członków zarządu, przekazując ją zgromadzeniu akcjonariuszy (walnemu zgromadzeniu). Jest to druga możliwa sytuacja. Kolejną modyfikację generalnej zasady, wyrażającej kompetencję rady nadzorczej, przewiduje art. 378 § 2 ksh, uzależniający uprawnienia rady nadzorczej do ustalania wynagrodzenia obejmującego udział w zysku rocznym spółki, który jest przeznaczony do podziału między akcjonariuszy, od upoważnienia udzielonego radzie nadzorczej przez walne zgromadzenia akcjonariuszy. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia - zdaniem skarżącego - z drugą sytuacją, a to ze względu na postanowienie § 23 pkt 7 statutu pozwanej Spółki, który - w czasie ocenianych zdarzeń - przewidywał, że do zakresu działania rady nadzorczej należy, między innymi, "zawieranie, dokonywanie umów i rozwiązywanie kontraktów z członkami zarządu na podstawie uchwał walnego zgromadzenia".\nSąd Apelacyjny uznał, że rada nadzorcza pozwanej Spółki na posiedzeniu w dniu 17 maja 2001 r. była uprawniona do ustalenia wynagrodzenia powoda jako elementu treści umowy o pracę. Sąd Apelacyjny przyjął, że przytoczone postanowienie § 23 pkt 7 statutu pozwanej, że do zakresu działania rady nadzorczej należy "zawieranie, dokonywanie umów i rozwiązywanie kontraktów z członkami zarządu na podstawie uchwał walnego zgromadzenia", oznacza wyrażenie przez walne zgromadzenie zgody na zawarcie umowy o pracę z członkami zarządu i powołując się na treść art. 17 § 3 ksh wywiódł, że umowa o pracę datowana na 1 czerwca 2001 r. jest ważna, ponieważ jeżeli nawet rada nadzorcza nie była uprawniona do samodzielnego - bez zgody walnego zgromadzenia - ustalenia wynagrodzenia powoda za pracę świadczoną na podstawie umowy o pracę, to brak zgody walnego zgromadzenia nie powoduje nieważności uchwały rady nadzorczej o zatwierdzeniu umowy o pracę, w tym warunków (wysokości) wynagrodzenia.\nWbrew zarzutom kasacji, wywód Sądu Apelacyjnego dotyczący wniosków płynących z art. 17 § 3 ksh jest trafny. Przepis art. 378 § 1 ksh, ustanawiający zasadę kompetencji rady nadzorczej spółki akcyjnej do ustalania wynagrodzenia członków zarządu zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub innej umowy, jest przepisem dyspozytywnym, co oznacza, że akcjonariusze mogą uprawnienie do ustalania wynagrodzenia członka zarządu w ramach zawieranej z nim umowy o pracę uregulować inaczej. Użyte w końcowej części omawianego przepisu sformułowanie "chyba że statut stanowi inaczej" stwarza akcjonariuszom możliwość ukształtowania uprawnienia do ustalania wynagrodzenia członków zarządu w odmienny sposób w statucie. Obowiązujący w czasie ocenianych zdarzeń statut pozwanej Spółki przewidywał - w § 23 pkt 7, dotyczącym kompetencji rady nadzorczej - że zawieranie przez radę nadzorczą umów z członkami zarządu powinno się odbywać na podstawie uchwał walnego zgromadzenia akcjonariuszy. Wskazane postanowienie statutu nie jest jasne i jednoznaczne. Może być rozumiane jako konieczność uzyskania przez radę nadzorczą każdorazowo zgody (wyrażonej w postaci uchwały) walnego zgromadzenia albo jedynie na samo zawarcie umowy z członkiem zarządu, albo także na ukształtowanie określonej treści (warunków) tej umowy. Nie wyjaśnia tych wątpliwości brak w postanowieniach statutu dotyczących kompetencji walnego zgromadzenia odpowiednika § 23 pkt 7. Jeżeli nawet postanowienie § 23 pkt 7 statutu potraktować nie tylko jako normę kompetencyjną dla rady nadzorczej do zawierania umów z członkami zarządu (co jest zresztą oczywiste w związku z treścią art. 379 ksh), ale także jako normę kompetencyjną dla walnego zgromadzenia (zgromadzenia akcjonariuszy) w zakresie wyrażania zgody na zawarcie przez spółkę jakiejkolwiek umowy z członkiem zarządu, w tym umowy o pracę, oraz na wyrażenie zgody na określone warunki tej umowy, w tym co do wysokości wynagrodzenia oraz innych elementów przedmiotowo istotnych, to brak uzyskania takiej zgody przez radę nadzorczą - przed podjęciem uchwały o zawarciu umowy z członkiem zarządu lub po jej podjęciu - nie może być traktowany jako okoliczność powodująca nieważność czynności prawnej podjętej przez spółkę w stosunku do członka zarządu w związku z brakiem owej zgody walnego zgromadzenia (działania rady nadzorczej bez podstawy w postaci stosownej uchwały walnego zgromadzenia).\nZgodnie z art. 17 § 1(3) ksh (w brzmieniu obowiązującym w czasie ocenianych zdarzeń), jeżeli do dokonania czynności prawnej przez spółkę ustawa wymaga uchwały zgromadzenia wspólników albo walnego zgromadzenia bądź rady nadzorczej, czynność prawna dokonana bez wymaganej uchwały jest nieważna. Jednakże według art. 17 § 3 ksh, czynność prawna dokonana bez zgody właściwego organu spółki, wymaganej wyłącznie przez umowę spółki albo statut, jest ważna, co nie wyklucza odpowiedzialności członków zarządu wobec spółki z tytułu naruszenia umowy spółki albo statutu. W przepisie tym chodzi przede wszystkim o czynności prawne dokonywane przez zarząd spółki kapitałowej, ponieważ zwykle to zarząd jest tym organem, który dokonuje za spółkę czynności prawnych. Przepis ten może mieć jednak odpowiednie zastosowanie do sytuacji, w której spółkę reprezentować musi inny niż zarząd organ, w konkretnej sytuacji rada nadzorcza, ponieważ czynność prawna (na przykład zawarcie umowy) jest dokonywana między spółką a członkiem jej zarządu (art. 379 ksh). Przepis art. 17 § 3 ksh może mieć zatem odpowiednie zastosowanie do sytuacji, w której do dokonania czynności prawnej przez spółkę reprezentowaną przez radę nadzorczą wymagana jest uchwała walnego zgromadzenia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Postanowienie § 23 pkt 7 statutu Spółki wymagało do zawarcia umowy z członkiem zarządu uchwały walnego zgromadzenia. Jak wynika z ustaleń Sądów obu instancji, uchwały dotyczącej zawarcia z powodem umowy o pracę oraz ustalenia jej warunków (jej treści) walne zgromadzenie pozwanej nie podjęło. Ponieważ jednak wymaganie dotyczące zgody właściwego organu pozwanej Spółki (walnego zgromadzenia) na dokonanie przez Spółkę (reprezentowaną przez radę nadzorczą) czynności prawnej w postaci zawarcia umowy z powodem jako członkiem zarządu wynikało wyłącznie ze statutu, a nie z ustawy (w szczególności z Kodeksu spółek handlowych), brak stosownej uchwały walnego zgromadzenia nie powodował nieważności czynności prawnej, a jedynie można byłoby rozważać ewentualną odpowiedzialność odszkodowawczą członków rady nadzorczej wobec Spółki z tytułu naruszenia statutu. Negatywnych konsekwencji naruszenia przez radę nadzorczą statutu nie może ponosić pracownik, choćby pracownikiem tym był prezes zarządu Spółki.\nWbrew wywodom kasacji z treści § 23 pkt 7 statutu wcale nie wynika, że uchwała walnego zgromadzenia musi poprzedzać w czasie uchwałę rady nadzorczej, a uchwała rady nadzorczej o zawarciu umowy o pracę z członkiem zarządu zawsze powinna być czynnością następczą w stosunku do uchwały walnego zgromadzenia zezwalającej na zawarcie umowy z członkiem zarządu i ewentualnie określającej warunki (wynagrodzenie i inne elementy przedmiotowo istotne) tej umowy. Sformułowanie "na podstawie uchwały walnego zgromadzenia" może być - przy całej niejasności tego sformułowania statutu - traktowane jako tożsame z wyrażeniem zgody innego organu spółki w rozumieniu art. 17 § 1 i 3 ksh na dokonanie przez spółkę czynności prawnej w postaci zawarcia umowy z członkiem zarządu.\nW uzasadnieniu kasacji skarżąca podniosła, że nawet gdyby przyjąć, że rada nadzorcza Spółki na posiedzeniu 17 maja 2001 r. zatwierdziła umowę o pracę z powodem, to do czynności tej nie miałby zastosowania art. 17 § 3 ksh, lecz art. 103 § 1 kc, określający skutki działania pełnomocnika podejmującego czynności bez należytego umocowania. W takim przypadku ważność czynności prawnej dokonanej przez pełnomocnika zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta. W ocenie skarżącego postępowanie dowodowe nie dostarczyło dowodów wskazujących, że Spółka potwierdziła treść umowy o pracę datowanej na 1 czerwca 2001 r., a to oznacza, że umowa o pracę jest nieważna. Jest to pogląd błędny. Dokonanie czynności prawnej bez właściwego umocowania nie powoduje bezwzględnej nieważności czynności prawnej, a jedynie bezskuteczność zawieszoną. Zawarta przez strony umowa o pracę była wykonywana. Powód świadczył pracę, a pozwana wypłaciła mu za dwa miesiące wynagrodzenie, zgłosiła go do ubezpieczenia społecznego z tytułu zatrudnienia pracowniczego, w inny sposób różnymi czynnościami prawnymi i faktycznymi potwierdzała, że powód pozostaje w stosunku pracy. Z kolei rada nadzorcza była umocowana - na podstawie art. 379 ksh - do zawarcia umowy o pracę z powodem.\nPonadto, co wymaga podkreślenia w związku z ustalonym w rozpoznawanej sprawie stanem faktycznym, nawet jeśli umowa o pracę miałaby się okazać nieważna z przyczyn podnoszonych przez stronę pozwaną, a zatem nie tworzyłaby zobowiązań stron w momencie jej zawarcia, to zobowiązania takie powstałyby w związku z dopuszczeniem powoda do pracy na stanowisku prezesa zarządu na warunkach tej umowy (por. podobny pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z 5 listopada 2003 r. I PK 633/2002 OSNP 2004/20 poz. 346). Pozwana Spółka nie kwestionowała tego, że w okresie objętym pozwem w rozpoznawanej sprawie, dotyczącej jedynie wynagrodzenia za pracę za okres od 1 sierpnia do 24 września 2001 r., powód faktycznie wykonywał pracę prezesa zarządu. Żądane przez niego wynagrodzenie z tego tytułu (równowartość 10.000 euro miesięcznie) nie odbiegało w istotny sposób od wynagrodzenia, jakie pobierał wcześniej, gdy pracę świadczył na podstawie umowy zlecenia (około 30.000 zł miesięcznie).\nDrugi materialnoprawny zarzut kasacji dotyczył naruszenia art. 378 § 1 ksh w związku z art. 65 kc poprzez dokonanie błędnej wykładni, polegającej na uznaniu, że członkowie rady nadzorczej Spółki na posiedzeniu rady w dniu 17 maja 2001 r. ustalili wynagrodzenie powoda zawarte w umowie o pracę opatrzonej datą 1 czerwca 2001 r. Jest to zarzut nieuzasadniony. W opisany sposób nie można było naruszyć wskazanych przepisów. Ustalenie, że członkowie rady nadzorczej podczas posiedzenia w dniu 17 maja 2001 r. zatwierdzili wynagrodzenie powoda określone w umowie o pracę datowanej na 1 czerwca 2001 r., jest ustaleniem faktycznym. Tego rodzaju ustalenie nie narusza art. 378 § 1 ksh stanowiącego, że rada nadzorcza ustala wynagrodzenie członków zarządu zatrudnionych na podstawie umowy o pracę lub innej umowy, chyba że statut stanowi inaczej.\nSąd Apelacyjny przejął ustalenie faktyczne Sądu Okręgowego, że w zatwierdzeniu przez radę nadzorczą zaproponowanych warunków umowy o pracę powoda zawierało się także określenie wysokości wynagrodzenia powoda. Skarżąca podniosła w uzasadnieniu kasacji, że Sądy obydwu instancji nie analizowały jednak zachowań członków rady nadzorczej pozwanej Spółki pod tym kątem, choć było to konieczne wobec braku pisemnej uchwały o zatwierdzeniu umowy o pracę z powodem, a nawet jakiejkolwiek wzmianki o omawianiu kwestii umowy o pracę w protokole z posiedzenia rady nadzorczej.\nFaktem jest, że żaden z Sądów nie prowadził osobnych ustaleń faktycznych ani rozważań co do tego, czy podejmowanie przez radę nadzorczą uchwały (w niekonwencjonalny, bo mało sformalizowany sposób) w sprawie zatwierdzenia umowy o pracę obejmowało odrębnie sam fakt zawarcia takiej umowy, odrębnie zaś jej warunki - na przykład co do wynagrodzenia za pracę. Kwestionowanie braku tych ustaleń i rozważań nie jest jednak możliwe przez sformułowanie zarzutu naruszenia art. 378 § 1 ksh w związku z art. 65 kc. Sąd Apelacyjny przyjął bowiem - za Sądem Okręgowym - że członkowie rady nadzorczej pozwanej Spółki na posiedzeniu rady w dniu 17 maja 2001 r. ustalili wynagrodzenie powoda, określone w umowie o pracę opatrzonej datą 1 czerwca 2001 r., na równowartość 10.000 euro miesięcznie. Ustalenie to nie jest skutecznie w kasacji kwestionowane. Zarzut naruszenia przepisów postępowania dotyczy bowiem jedynie braku precyzyjnego ustalenia przez Sąd Apelacyjny daty i miejsca zawarcia umowy o pracę, nie zaś ustalenia faktycznego dotyczącego określenia przez radę nadzorczą wysokości wynagrodzenia powoda. Wspomniane ustalenie faktyczne - wobec braku pisemnej uchwały rady nadzorczej oraz braku wzmianki w protokole z posiedzenia rady o podjęciu uchwały w tej kwestii - Sądy obu instancji poczyniły w oparciu o zeznania powoda oraz zeznania świadków będących członkami rady nadzorczej oraz członkami zarządu, którzy byli obecni na posiedzeniu rady nadzorczej. Sąd Okręgowy przyjął, że do zatwierdzenia umowy o pracę, obejmującego także ustalenie wynagrodzenia za pracę, doszło w ten sposób, że propozycji przedstawionej przez przewodniczącego rady nadzorczej Wojciecha B. nie sprzeciwiło się czterech z pięciu członków rady nadzorczej. To ustalenie faktyczne także nie jest kwestionowane.\nSkarżąca podnosi w uzasadnieniu kasacji, że podejmowanie uchwał przez radę nadzorczą spółki akcyjnej polega na składaniu przez poszczególnych członków rady nadzorczej oświadczeń woli w rozumieniu art. 60 kc. Adresatem tych oświadczeń woli jest spółka akcyjna, gdyż to spółka jest zainteresowana skutkami prawnymi wynikającymi z podjęcia lub niepodjęcia uchwały określonej treści, na którą składają się oświadczenia woli poszczególnych osób głosujących za lub przeciw podjęciu takiej uchwały. Są to słuszne twierdzenia. Można też zgodzić się ze skarżącą, że do dokonania oceny, czy podczas posiedzenia rady nadzorczej pozwanej Spółki w dniu 17 maja 2001 r. doszło do podjęcia uchwały o określeniu wysokości wynagrodzenia powoda, należy stosować przepisy o oświadczeniach woli zawarte w art. 60 i art. 65 kc. Oświadczenie woli może być złożone w każdy sposób, który pozwala na zidentyfikowanie jego istotnej treści. Inaczej mówiąc, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny (art. 60 kc). Oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje (art. 65 § 1 kc; art. 65 § 2 kc nie ma zastosowania do omawianej sytuacji, ponieważ uchwała rady nadzorczej nie jest umową). Nie można podzielić zarzutu skarżącej, że przypisując ustalonym zachowaniom członków rady nadzorczej pozwanej Spółki charakter złożenia oświadczeń woli, Sąd Apelacyjny naruszył wskazane przepisy. Określone zachowanie członków rady nadzorczej, szczegółowo opisane i poddane analizie przez Sądy obu instancji, mogło być potraktowane w szczególnych okolicznościach rozpoznawanej sprawy jako złożenie oświadczeń woli (art. 60 kc). Te szczególne okoliczności dotyczyły specyficznego trybu pracy rady nadzorczej; z nieprotokołowaniem treści podjętych uchwał oraz ze sposobem głosowania polegającym na niewyrażaniu sprzeciwu wobec propozycji przewodniczącego rady nadzorczej włącznie.\nW uzasadnieniu kasacji skarżąca podnosi, że ustalenia dokonane przez Sąd Apelacyjny, dotyczące zachowania członków rady nadzorczej podczas posiedzenia w dniu 17 maja 2001 r., nie dają podstaw do przyjęcia, że wszyscy członkowie rady akceptowali w porządku obrad punkt dotyczący zatwierdzenia umowy o pracę z powodem, obejmujący także ustalenie wysokości wynagrodzenia, a następnie, że głosowali nad podjęciem przez radę uchwały obejmującej swą treścią ustalenie wynagrodzenia powoda w wysokości równowartości 10.000 euro. Zdaniem strony pozwanej, w przypadku głosowania nad zatwierdzeniem umowy o pracę głosowanie powinno wyrażać akt woli każdego członka rady nadzorczej osobno w odniesieniu do każdego elementu treści umowy o pracę. Stanowisko strony pozwanej dotyczy w istocie tego, jaki powinien być prawidłowy przebieg posiedzenia rady nadzorczej i jak powinno przebiegać głosowanie. Nie sposób się nie zgodzić z tym stanowiskiem, jednakże w swoich ustaleniach faktycznych Sądy obu instancji podkreśliły, że praktyka odbywania posiedzeń rady nadzorczej pod przewodnictwem Wojciecha B., przyjęta w pozwanej Spółce, była zupełnie odmienna od tych prawidłowych założeń. Powód nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieformalnego funkcjonowania rady nadzorczej, odbiegającego od przyjętych standardów, określonych w Kodeksie spółek handlowych i statucie pozwanej Spółki.\nZ ustaleń Sądów wynika bowiem, że posiedzenia rady nadzorczej pozwanej Spółki były zwoływane bez uprzedniego podawania członkom porządku obrad i bez jego przyjmowania na wstępie posiedzenia. W trakcie posiedzeń nie było formalnego głosowania. Przewodniczący rady nadzorczej prezentował kwestię do rozpatrzenia, a uchwałę uznawano za przyjętą (przegłosowaną) w razie braku zgłoszenia sprzeciwu przez któregokolwiek z członków rady. Na koniec posiedzenia nie odczytywano protokołu. Nie wszystkie podjęte uchwały były protokołowane. Jeżeli uwzględni się te ustalenia, których skarżąca w kasacji skutecznie nie kwestionuje (wymagałoby to bowiem zgłoszenia odpowiednio skonstruowanych zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego, dotyczących dokonywania ustaleń faktycznych), wówczas można podzielić stanowisko Sądu Apelacyjnego, że zgromadzony materiał dowodowy dawał podstawę do przyjęcia, że przynajmniej czterech z pięciu członków rady nadzorczej nie sprzeciwiło się ustaleniu miesięcznego wynagrodzenia powoda za pracę w wysokości równowartości 10.000 euro, co było traktowane - w praktyce obrad rady nadzorczej - jako głosowanie za podjęciem przez radę nadzorczą uchwały obejmującej swą treścią ustalenie wynagrodzenia w tej wysokości. Do takich ustaleń faktycznych istniały podstawy w treści zeznań powoda i świadków, którym Sądy meriti dały wiarę. Ocena wiarygodności tych dowodów nie należy do Sądu Najwyższego na etapie postępowania kasacyjnego, gdy ich wiarygodność nie została zakwestionowana przez prawidłowo skonstruowane zarzuty naruszenia przepisów postępowania.\nOstatni, trzeci zarzut materialnoprawny dotyczy naruszenia art. 391 § 1 ksh w związku z art. 65 kc, poprzez dokonanie błędnej wykładni polegającej na uznaniu, że członkowie rady nadzorczej Spółki na posiedzeniu rady w dniu 17 maja 2001 r. odbyli akt głosowania uchwały o zatwierdzeniu umowy o pracę oznaczonej datą 1 czerwca 2001 r., zawartej przez powoda i pozwaną. Również ten zarzut jest bezskuteczny ponieważ ocena materialnoprawna Sądu Apelacyjnego została także w tej kwestii odniesiona do konkretnych ustaleń faktycznych. Skarżąca kwestionuje możliwość przyjęcia, że doszło do podjęcia przez radę nadzorczą uchwały w rozumieniu art. 391 ksh, w sytuacji gdy dwaj członkowie rady zaprzeczyli, aby uczestniczyli w głosowaniu, a jeden członek rady nadzorczej zaprzeczył, że rada nadzorcza podjęła uchwałę, choć jednocześnie przyznał, że "nieformalne głosowanie mogło się odbyć". W związku z tymi zarzutami stwierdzić należy, że tylko jeden członek rady nadzorczej - Tadeusz N. - stanowczo zaprzeczył, aby przedmiotem obrad rady nadzorczej 17 maja 2001 r. była kwestia zawarcia z powodem umowy o pracę. Pozostali członkowie rady nadzorczej albo potwierdzili wersję powoda i wyraźnie stwierdzili, że kwestia ta była przedmiotem obrad (Jacek M., Marcin F.), albo przyznali, że "nieformalne głosowanie mogło się odbyć" (Piotr S.), albo oświadczyli, że nie pamiętają, czy na posiedzeniu tym zagadnienie to było omawiane (Wojciech B.). Szczegółowo wyjaśniając, z jakich przyczyn nie daje wiary zeznaniom Tadeusza N. i Wojciecha B., Sąd Okręgowy przyjął, że co najmniej czterech z pięciu członków rady nadzorczej nie sprzeciwiło się zawarciu z powodem umowy o pracę, co było jednoznaczne z ustaleniem wynagrodzenia powoda za pracę w kwocie określonej w projekcie umowy, przedstawionym członkom rady na piśmie (w kserokopiach) oraz omówionym na posiedzeniu rady przez jej przewodniczącego.\nSłusznie skarżąca zwróciła uwagę w kasacji, że kompetencje organów spółki do ustalenia wynagrodzenia członków zarządu w umowach o pracę lub w innych umowach należy odróżnić od reprezentacji spółki przy zawieraniu takich umów. Zasadę reprezentacji spółki akcyjnej w umowach z członkami zarządu wyraża art. 379 ksh stanowiący, że w umowie między spółką a członkami zarządu spółkę reprezentuje rada nadzorcza albo pełnomocnik powołany uchwałą walnego zgromadzenia. Odrębnym od reprezentacji, choć także istotnym, elementem zagadnienia zawierania umów przez spółkę akcyjną z członkami zarządu, jest kwestia sposobu i trybu podejmowania decyzji przez właściwe organy spółki, w tym w szczególności przez radę nadzorczą. Miarodajnymi w tym zakresie są regulacje ujęte w art. 388 § 1 ksh oraz w art. 391 § 1 ksh. W odniesieniu do pozwanej Spółki na stan prawny regulujący kwestię podejmowania uchwał przez radę nadzorczą składały się także postanowienia § 16 pkt 3 oraz § 23 pkt 7 statutu Spółki w wersji obowiązującej w okresie od 17 maja do 1 czerwca 2001 r.\nNie ulega wątpliwości, że w pozwanej Spółce reguły wynikające z przytoczonych przepisów prawa handlowego nie były przestrzegane. Nie może to jednak obciążać powoda, który w rozpoznawanej sprawie występuje w stosunku do pozwanej Spółki nie jako były członek jej organu zarządzającego, lecz jako pracownik wobec pracodawcy, dochodząc wynagrodzenia za wykonaną na rzecz Spółki pracę. Faktu wykonywania tej pracy w okresie objętym pozwem pozwana w toku procesu nie kwestionowała.\nWarunki skutecznego prawnie podejmowania uchwał przez radę nadzorczą spółki akcyjnej określają art. 388 § 1 ksh oraz art. 391 § 1 ksh. Warunki te nie zostały spełnione. Nie oznacza to jednak, że członkowie rady nadzorczej nie zaakceptowali - w postaci nieformalnie podjętej uchwały, przyjętej w sposób szczegółowo opisany w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku - wynagrodzenia dla powoda określonego w projekcie umowy o pracę. Szczególne znaczenie Sąd Apelacyjny przypisał zeznaniom Piotra S., który z jednej strony stwierdził, że "formalnych głosowań dotyczących zatrudnienia powoda na tym posiedzeniu rady nadzorczej nie było", z drugiej jednak nie wykluczył, że "nieformalne głosowanie mogło się odbyć". W tych warunkach ustalenie przez Sądy obydwu instancji, że wymagana dla skuteczności uchwały większość członków rady nadzorczej wyraziła zgodę na umieszczenie w porządku obrad rady w dniu 17 maja 2001 r. sprawy dotyczącej umowy o pracę powoda, a następnie złożyła oświadczenie woli o ustaleniu wynagrodzenia powoda w wysokości równowartości 10.000 euro miesięcznie i zatwierdzeniu umowy o pracę datowanej na 1 czerwca 2001 r., znajduje podstawy w materiale dowodowym i nie jest sprzeczne z treścią art. 65 § 1 kc.\nMając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił kasację.\nAutor: Kancelaria o 10:23


Rafał Wieczorek - rolnik ekologiczny - Bioalga - ekologiczny nawóz na bazie chlorelli\nStrona główna Polecają nas Rafał Wieczorek – rolnik ekologiczny\nRafał Wieczorek – rolnik ekologiczny\n„Uratowałem rododendron stratowany przez rdzę przed kwitnieniem.Tuż przed rozwiązaniem kwiatów nagle zaczęły gwałtownie żółknąć liście, brązowieć, kruszyć się i opadać; myślałem że cały krzew padnie, ale udało się go w porę opryskać. Rozkwitł spektakularnie. Zastosowałem 3 krotnie dawkę uderzeniową BioAlgi, 100-150ml na 15l wody, opryski wykonywałem pod wieczór, aby algi mogły się zdążyć zadomowić. Już po 1 oprysku liście odżyły i przestały żółknąć, brązowawe krawędzie przestały pękać, to dało światło nadziei – następne opryski przyniosły sukces, rododendron odżył i rozkwitł przepięknie w całej swej obfitości. W tym roku jest dość sucho więc dopiero teraz w połowie maja po zawiązaniu owoców, spadły u nas deszcze. Właśnie idę to wykorzystać i idę opryskać sad. Wiem już na 100%, że właściwie zastosowanie BioAlgi przynosi świetne rezultaty.”\nCZAS STOSOWANIA: WIOSNA\nAPLIKACJA: 3 RAZY W ODSTĘPIE TYGODNIA


Co Joanna Przetakiewicz ma wspólnego z Diorem? (FOTO) - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Joanna Przetakiewicz » Co Joanna Przetakiewicz ma wspólnego z Diorem? (FOTO)\njoanna przetakiewicz dior\nPolska projektantka rozkręca się coraz bardziej?\nJoanna Przetakiewicz i jej modowa marka, La Mania, odnoszą coraz większe sukcesy. A co najważniejsze - nie tylko w Polsce. Projekty utrzymane są na bardzo wysokim poziomie - nie tylko jeżeli chodzi o jakość, ale również o design. Jesteście ciekawe, co Przetakiewicz na wspólnego z Diorem?\nZOBACZ TEŻ: HORODYŃSKA O PRZETAKIEWICZ: UMIAR JEST OZNAKĄ ELEGANCJI!\nPóki co - Joanna Przetakiewicz wybrała się na obiad, który został zorganizowany przez ekskluzywny dom mody. Na instagramie marki La Mania pojawiło się właśnie zdjęcie, na którym pozowała z Amandą Gutkin przy basenie w St. Tropez. Czy z obiadu wyniknie jakaś współpraca? Pewnie nie, jednak już samo zaproszenie to dla projektantki ogromne wyróżnienie.\nChciałybyście zjeść obiad u Diora?\nJoanna and Amanda Gutkin just before @dior dinner in St.TropezJ'adore #LaManiabyJoanna #Dior #Fashion\nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika La Mania (@lamaniafashion) 22 Lip, 2015 o 1:29 PDT\nAktorka dużo schudła? Gwiazdy dbają o swoje ciała i niemalże cały czas są na diecie. Kanon piękna zmienia się diametralnie, aktualnie panuje moda albo na kształty Kim Kardashian, albo na figurę Maffashion. Mamy wrażenie, że żona ... czytaj więcej


[10-09-2010]RCMix v2.1 A2SD, Root, sense UI, opc.Flipclock, Nowy Szybszy Lepszy :) - strona 22 - ROM-y & Modyfikacje - Forum Android.com.pl\nFirmware: Sabsa Prime\nPierwsze wrazenia jak najbardziej pozytywne;] Potestuje troche i postaram sie opisac ew braki czy niedociagniecia;] (2.2b)\nJak dziala to App2SD?\nPowinno instalowac aplikacje odrazu na karde SD ?\nJuz chyba wiem ocb. Jak mam na karcie partycje EXT to automatycznie tam powinno instalowac?;]\nPo testowaniu dzisiajeszym :\n+bardzo szybki naprawde chyba najszybszy jaki do tej pory testowalem,\nBrakuje mi jednak wybudzania trackbalem, oraz sposobu wprowadzania tekstu z Gingerbread, a mianowicie po tapnieciu na tekst pojawial sie tam wskaznik ktory pozwalal ustawic kursor w dowolnym miejscu.\nOd wczoraj do dzisiaj konkretnie do godziny 14 z niewiadomych powodow nie dzialal "Switch pro widget" i z niewyjasnionych przyczyn po 14 zaczal dzialac, coprawda mozolnie;]\nPo wybudzeniu (ale nie zawsze) przy wejsciu w kontakty laduja sie ona lecz nie moga sie zaladowac i aplikacja kontaktow sie zamyka.\nRowniez 2 razy zdarzyla mi sie po wybudzeniu dziwna sprawa z ustawieniami dzwieku, mianowicie po wejsciu w ustawienia i probie zmiany jakiego kolwiek dzwieku i glosnosci telefon sie zawieszal.\nMozliwe , ze te problemy dotycza jednak tylko mojego telefonu.\nDodam, ze przed wgraniem repartycjonowalem karte SD ( ext3 i fat32 bez swap ), oraz pelny wipe.\nOgolnie rom (2.2b) rokuje bardzo dobrze, jest idealny na codzienny rom.\nEdytowane 14 Listopada 2011 przez vinyl91\nno ja jestem zadowolony nawet smiga ale moze da sie zmienic menu jak nacisnie sie "zieleoną słuchawke" na takie ze u góry sie są 4 zakładki z ulubionymi, kontaktami, klawiaturą telefonu i jeszcze czyms moze znajde screena to wam pokaże o co mi chodzi wydaje mi sie ze takie coś jest bardziej praktyczniejsze\nKernel: 3.0.16-gda3fdfc [email protected]\nJa również jestem bardzo zadowolony z tego ROMU. Wszystko działa OK. Wielkie podziękowania dla autora ROMU.\nMam tylko takie 2 małe pytania:\n1. Po zainstalowaniu romu bez data2whatever wszystko działa ok, powiem że chodzi mi o Bluetooth. Natomiast jak zainstaluję rom wraz z data2whatever niestety FC po uruchomieniu Bluetooth. Czy miał ktoś taki problem, lub wie jak to rozwiązać??\n2. Kolejne małe niedociągnięcie, albo jakiś mój błąd to synchronizacja Friends Stream. Za każdym razem jak synchronizuję, pobieram dane z portali Facebook, tweet to mam FC, może ktoś mi pomóc.\nModel Telefonu: HTC Hero->SeX10\nRom świetny. Zanalazlem na swoim Herosku dwa problemy. Raz po zainstalowaniu wskaźnika baterii nie uruchamiają się gprs wap i mms. A drugi to problem z aplikacjami kazda z poza AM posiada błąd parsowania pakietu. pozatym rom świetny\nMoże ktoś reuploadować rom ? Multiupload nie działa.\nMam pewno pytanie. Mianowicie, czy można zmienić Sense na ten oryginalny albo z Heroine++? Strasznie mnie denerwuje ta dodatkowa konfiguracja w menu Rosie. próbowałem już zainstalować zwykłą Rosie jednak nie można zakończyć instalacji.


Krzan i Kurzajewski poprowadzą Czar Par. Kiedy premiera?\nIzabella Krzan i Maciej Kurzajewski poprowadzą nową edycję programu "Czar par"! Kilka tygodni temu pojawiły się pierwsze plotki, że na antenę TVP wraca hitowe show sprzed lat. Początkowo media donosiły, że program, który w przeszłości prowadzili Hanna Dunowska i Krzysztof Ibisz, teraz poprowadzą Barbara Kurdej-Szatan razem i jej mąż Rafał. Po tym, jak okazało się, że Kurdej-Szatan straciła pracę w TVP i pożegnała się ze stacją pojawiły się informacje, że "Czar par" najprawdopodobniej poprowadzi Antoni Królikowski. Teraz wiadomo już, że tak nie będzie, a nowymi gospodarzami reaktywowanego teleturnieju- jak informuje portal wirtualnemedia.pl- zostaną Izabella Krzan i Maciej Kurzajewski. Kiedy premiera nowych odcinków show?\n"Czar par" wraca na antenę TVP!\nProgram "Czar par" zadebiutował na antenie w 1993 roku. Widzowie mogli zobaczyć trzy edycje teleturnieju, który ostatecznie zniknął z ramówki TVP1 w 1996 roku. Teraz, po latach władze stacji podjęły decyzję o kontynuowaniu show. Według doniesień portalu wirtualnemedia.pl program poprowadzą Izabella Krzan (która jest również gospodynią "Koła Fortuny") i Maciej Kurzajewski. Teraz trwają castingi dla par, które chcą wystąpić w kultowym teleturnieju. Zwycięzcy najnowszej edycji show wygrają 300 tysięcy złotych.\nJak informuje portal wirtualnemedia.pl pierwszy odcinek reaktywowanego po latach programu "Czar par" widzowie będą mogli zobaczyć już we wrześniu- premiera zapowiedziana jest na 20 września. Show będzie emitowane w piątki o godzinie 20:45.\nBędziecie oglądać odświeżoną wersję programu "Czar par"? Myślicie, że teleturniej będzie hitem jesiennej ramówki TVP? Izabella Krzan i Maciej Kurzajewski sprawdzą się w roli prowadzących show sprzed lat?\nIzabella Krzan poprowadzi nową edycję programu "Czar par".\nW teleturnieju zobaczymy także Macieja Kurzajewskiego.


Opis testu na Helicobacter | Medycyna Dziecięca\nOpis testu na Helicobacter\n3 sierpnia, 2020 12 sierpnia, 2020 adminer\nTest na Helicobacter jest bardzo popularnym produktem, który wykorzystywany jest przede wszystkim w celach diagnostycznych. Dzięki niemu możliwe jest określenie istnienia pewnych bakterii w organizmie człowieka.\nTestem na Helicobacter można wykryć przeciwciała bakterii Helicobacter Pylori, które mogą się znajdować w ciele człowieka. Najczęściej występują one w żołądku i mogą prowadzić do pojawienia się wielu problemów związanych z układem pokarmowym. Powodują również szereg nieprzyjemnych dolegliwości, które z całą pewnością są niekorzystne dla każdego człowieka. Bakterie Helicobacter Pylori mogą powodować w organizmie człowieka między innymi takie choroby jak wrzody żołądka oraz dwunastnicy, a także zapalenie żołądka.\nTest na Helicobacter stosowany jest przede wszystkim w celu wykrycia przeciwciał bakterii Helicobacter Pylori. Używa się go w razie wystąpienia takiej konieczności, czyli najczęściej podczas zauważenia pewnych niepokojących objawów ze strony całego układu pokarmowego lub na przykład żołądka. Najczęściej jednak tego rodzaju zakażenie nie daje żadnych objawów, więc ciężko coś zauważyć. Dlatego tego rodzaju test może być również wykonywany w sposób profilaktyczny, a zwłaszcza w grupie osób o dużym lub średnim ryzyku pojawienia się chorób ze strony układy pokarmowego. Test profilaktycznie może być robiony na przykład raz w roku i będzie to najbardziej optymalne rozwiązanie ze wszystkich możliwych. Dzięki temu wykryje się bakterie w początkowym stadium ich bytowania.\n← „Wysokiej jakości produkty konopne dostępne w renomowanym sklepie”\n„Olejek cbd – co trzeba wiedzieć?” →


Infosport.pl Bronić jak husaria? To będzie raczej „obrona Częstochowy” – InfoSPORT.pl\nBronić jak husaria? To będzie raczej „obrona Częstochowy”\nPo posypywaniu głowy popiołem przez Grzegorza Krychowiaka i bezbarwnej, poza kuriozalnym tłumaczeniem się z drugiej straconej bramki, konferencji prasowej z udziałem Karola Linetty’ego, przyszedł czas na wypowiedź Jana Bednarka. Obrońca Southampton przed meczem z Hiszpanią uderzył w naprawdę wysokie tony, przywołując dawny symbol polskiej chwały na bitewnych polach głównie XVI i XVII wieku: ma być ciężko, agresywnie, ma boleć. Oby tylko znowu nas nie bolały oczy od patrzenia na szarże Biało-Czerwonych.\nNasi piłkarze mają już dość opowieści o blamażu ze Słowacją. Już wszystko zostało wyjaśnione. Ponoć także między samymi kadrowiczami (bez udziału trenera Paulo Sousy) doszło do burzliwej rozmowy w jednej z restauracji. No i fajnie, dobrze bowiem wylać swoje żale jak najszybciej , nie zaś pielęgnować urazy. Tylko, czy polscy kibice będą w stanie uwierzyć w kadrę Sousy po tym, co wszyscy zobaczyliśmy w meczu ze Słowacją? Bojowego nastroju wśród kadrowiczów nie ukrywał Bednarek.\nWięcej wypowiedzi Jana Bednarka z konferencji prasowej znajdziesz na naszej stronie. 📲🇵🇱\n– Jeśli na nas ruszą, to wtedy zobaczą, jak polska husaria broni. My tak do tego podchodzimy. Oczywiście znamy silne strony Hiszpanów, analizujemy ich, ale skupiamy się przede wszystkim na sobie. Na tym, by każdy z nas w sobotę zagrał swój najlepszy mecz w życiu – powiedział 25-latek.\n– Każdy z nas jest głodny gry, każdemu z nas na tym zależy i każdy z nas chce pokazać, że jesteśmy silną reprezentacją. I jestem głęboko przekonany, że w Sewilli osiągniemy dobry wynik. Że będzie zwycięstwo – zaznaczył.\nW dalszej części wypowiedzi Bednarek nakreślił nieco bardziej szczegółowy plan Polaków na sobotnią bitwę: – My wiemy, że Hiszpanie mają świetne indywidualności, dużo jakości i młody zespół, który świetnie operuje piłką. Dlatego nie możemy pozostawić im żadnej przestrzeni. Musimy w obronie grać bardzo blisko siebie, kompaktowo i uprzykrzać im życie. A w ataku wykorzystywać przestrzenie, które się pojawiają, by ich skontrować i samemu pograć dobrze piłką. Po dzisiejszym treningu wiemy, jak to wykorzystać. Wiemy, co robić, by w Sewilli osiągnąć korzystny rezultat.\nTego się bardzo dobrze słuchało. Prawie ze łzami w oczach i jednocześnie z zagryzionymi ze wściekłości i żądzy rewanżu zębami. „Dawać już tych Hiszpanów!” – chciałoby się wykrzyczeć po budującej przemowie Bednarka. Tyle, że… to tylko słowa. Patetyczne, bojowe, niemal buńczuczne, w dodatku z przywołaniem tego już przemęczonego ciągłymi odwołaniami do jego postaci husarza. Husarza, który symbolizuje przede wszystkim odważny atak, szarżę z zaskoczenia, nie zaś obronę. Trudno jednak mieć pretensje, że Bednarek nie odwołał się do „obrony Częstochowy”, która w sporcie nie kojarzy się zbyt dobrze. Mamy jednak wrażenie, że w Sewilli właśnie z taką, dość rozpaczliwą obroną ze strony Polaków będziemy mieli do czynienia. Oby tylko ostateczny rezultat był taki, jak przed wiekami na polu walki pod Jasną Górą.\nMecze Euro 2020 wytypujesz na stronie forBET!


"Koszykówka doda Ci skrzydeł!" - Polska Koszykówka, PLK, Wywiady, Kadra Polski, OFENS!\n„Koszykówka doda Ci skrzydeł!”\nRed Bull na przełomie ostatnich kilku lat stał się synonimem wszystkiego, co dzieje się ponad regułami; wszystkiego co jest na wskroś nieortodoksyjne i czasami kompletnie nienormalne. Tożsamość tej marki stała się tak silna, że bez względu na to w jakiej dziedzinie życia się pojawią, środowisko instynktownie zaczyna o tym mówić. Są pionierami w marketingu, pionierami w zarządzaniu i pionierami w przesuwaniu granic wszelkich dyscyplin, również koszykówki.\nJuż w najbliższych dniach w Polsce rozpocznie się objazdowy toru Red Bull King of the Rock, debiutujące u nas imprezy koszykarskiej. To czysto street-ballowy event, który da szansę śmiałym ballerom na wyjazd do Turcji i reprezentowanie Polski w jednym z najbardziej prestiżowych turniejów jeden na jednego. Czego potrzeba, by tego dokonać? Koszykarskiego skillu i odrobiny odwagi.\nOd paru lat polskie środowisko dziennikarsko-eksperckie rozprawia na temat zainteresowania dyscypliną w naszym kraju. Jedna grupa dostrzega pozytywne zmiany i efekt Marcina Gortata, druga – skupiona na PLK – ciągle nie wydaje się być usatysfakcjonowana. W tym kontekście – impreza Red Bulla na pewno jest dobrym przejawem. Im więcej tego typu wydarzeń na polskim podwórku, tym większa szansa, że dorastające pokolenie znajdzie w koszu coś dla siebie.\nDzięki NBA i świetnej grze naszej reprezentacji Polacy pokochali basket. W miastach było mnóstwo boisk, a na wsiach kosze wisiały na stodołach, na drzewach i dużo dzieciaków garnęło się do koszykówki. [..]. To były wspaniałe lata pod tym względem i liczę, że dzięki takim turniejom, jak Red Bull King of the Rock uda się znowu przypomnieć Polakom o koszykówce – mówi Jacek Łączyński w wywiadzie udzielonym oficjalnej stronie redbull.com.\nPan Jacek będzie pełnił podczas tej imprezy funkcję dyrektora sportowego krajowych eliminacji. Jego kompetencje będą obracały się wokół pilnowania, by przestrzegano zasady gry oraz wydawania werdyktów, gdy sytuacja będzie niejasna. To świetny ambasador polskiego basketu, człowiek czujący grę całym sercem.\nImpreza wystartuje w piątek 12 czerwca w Zielonej Górze. W trakcie kolejnych sześciu dni odwiedzi Chorzów, Rzeszów, Elbląg, Toruń, Słupsk i zakończy się dwoma dniami rywalizacji w Warszawie, gdzie zmierzą się ze sobą najlepsi street-ballerzy i tam też zostanie wyłoniony zwycięzca. Zgłosić mogą się wszyscy, którzy ukończyli 16 lat (pomiędzy 16-18 tylko za zgodą rodziców). Szczegółowe informacje na temat imprezy, daty, regulamin oraz formularz zgłoszeniowy znajdziecie na oficjalnej stronie Red Bulla.\nPierwszy turniej w ramach Red Bull King of the Rock odbył się pięć lat temu. Wówczas topowi street-ballerzy świata zmierzyli się w miejscu, które odbijało charakter Red Bulla. Jak myślicie – czemu w nazwie znajduje się „The Rock”? Pierwsza edycja zakończyła się walką na terenie słynnego więzienia Alcatraz znajdującego się nieopodal San Francisco. Na YouTube oraz na stronie Red Bulla możecie znaleźć filmiki oddającej klimat tego wydarzenia.\nZazwyczaj pojawia się także gwiazda NBA powiązana z marką, m.in. Rajon Rondo. Tegoroczny finał odbędzie się w Tucji. Aby dojść do tego etapu – w pierwszej kolejności trzeba pokonać wszystkich rywali podczas eliminacji w poszczególnych miasta. Sukces w tym przypadku oznacza odwiedziny miasta stołecznego i walkę ze zwycięzcami pierwszej fazy o główną nagrodę.\nKoszykówka uliczna ma się w Polsce bardzo dobrze. Wielu z was może zapewne wyjrzeć wieczorem przez okno i spostrzec małą grupkę siłująca się na betonowym lub orlikowym boisku. Nie możemy zapominać, że to starcie jeden na jeden. Mentalność polskich street-ballerów w dużej mierze opiera się na ich pozytywnie przerośniętym ego, więc spodziewam się, że eliminacje będą obfitować w wiele fascynujących pojedynków.\nWedług pana Jacka – starcie one-on-one to absolutna esencja basketu, bo mimo tego, że stajemy przed tylko jednym rywalem, ciągle musimy rozpoznać jego słabe strony i starać się je obrócić na własną korzyść. Połączenie sprytu, inteligencji oraz umiejętności stawia Cię w najlepszej pozycji do zwycięstwa.\nStarcia „face to face” są bardzo widowiskowe, dynamiczne i agresywne. W streetballu pozwalamy na nieco ostrzejszą grę, ostrzejszą, ale nie brutalną – to pragnę podkreślić – mówi dalej pan Jacek.\nTakie rywalizacje bardzo często nie mają formalnego charakteru. Są jedynie dodatkiem do głównego show. Dzięki inicjatywie Red Bulla, wielu dobrze czujących się w grze jeden-na-jeden street-ballerów dostaje szansę, by przekonać się na co tak naprawdę ich stać. Czy warto? Bez wątpienia, tutaj nie ma nic do stracenia.


Homologacja Zafiry na auto ciężarowe\nRodzice maja szanse otrzymac dotacje z urzedu pracy na rozpoczecie dzialnosci gospodarczej, wiaze sie to z zakupem samochodu. Idealnym autem bylaby Zafira, jednak UP wymaga by auto kupowane w ramach dofinansowania mialo wpis w dowodzie rejestracyjnym "auto ciezarowe". Problem polega na tym, ze na rynku malo jest aut (nie tylko) tej marki zarejestrowanych jako ciezaowe, a jesli juz sie jakies trafia to zazwyczaj mocno wyeksploatowane. Znacznie bogatszy wybor jest wsrod tych zarejestrowanych jako osobowe. I tu nasuwa sie pytanie czy i jak (wg Was) mozna "pzrerobic" Zafire osobowa na ciezarowa. Urzednik z informacji z mojego wydzialu komuniakcji twierdzi, iz (prawie) kazde auto mozna tak przerobic ...tyle, ze firrme ktora on wskazuje PZM i PKS tego sie nie podejmuja. Nie zalezy nam na tym by odliczyc sobie vat od zakupu auta bo forma rozliczenia z Urzedem Skarbowym raczej bedzie "Ryczałt".\nJesli ktos ma pojecie na ten temat prosze o odp. Moze ktos zna konkretna firme (najlepeiej z kuj-pom) zajmujaca sie tego tpu przerobkami??\ngeneralnie szukaj firmy, która zajmuje się adaptacją nadwozi, zabudowami... wstawią kratkę i z fakturą lecisz na badanie techniczne gdzie dostaniesz kwit, który pozwoli zarejestrować auto jako ciężarowe..\nnajlepiej jednak byłoby "wyczarować" fakturę za zamontowanie kratki i kupić kratę od zafirki czyli zwijaną... będziesz mógł w miare potrzeby zdejmować i zakładać kratkę..\nCytat: reguły są homologowane (dopuszczone) z 4 pasami, czyli 4 osoby na pokładzie, weź to pod uwagę...\nzgadza sie... moja Zafirka jak wyjechała z salonu to właśnie jako ciężarówka i zarejestrowana na 4 osoby... dopiero później była przerejestrowana na 7 osób...\ndejna napisał(a): generalnie szukaj firmy, która zajmuje się adaptacją nadwozi, zabudowami... wstawią kratkę i z fakturą lecisz na badanie techniczne gdzie dostaniesz kwit, który pozwoli zarejestrować auto jako ciężarowe..\nDzieki za podpowiedz, znalazlem taka firme w Toruniu, gneralnie ponoc da sie to tak zalatwic. Nie uzyskalem konkretnej odpowiedzi, tylko uslyszalem, ze firma musi obejrzec wczesniej samochod. Jak sie dowiem czegos nowego to napisze\nIle chcesz wydać na ciężarową Zafcię, bo ja taką mam, a marzy mi się powoli ZB\nAha, a krata oddzielająca przestrzeń bagażową musi mieć homologację (czytaj - kosztować pona 2000 pln)


Dubaj wakacje | Toni Pepperoni Poznań Głogowska\nYou are here: Home / Toni pepperoni Poznań / Dubaj wakacje\nSą takie momenty, kiedy mamy ochotę wyrwać się gdzieś za granicę. Po prostu spakować swoje rzeczy i wyjechać na parę dni czy tygodniu gdzieś, gdzie nikogo nie znamy. Nie przeszkadza…\n287 sobota, Listopad 12th, 2016\nSą takie momenty, kiedy mamy ochotę wyrwać się gdzieś za granicę. Po prostu spakować swoje rzeczy i wyjechać na parę dni czy tygodniu gdzieś, gdzie nikogo nie znamy. Nie przeszkadza nam bariera językowa lub całkowity brak orientacji w terenie. To będzie część wspaniałej zabawy, którą samotnie przeżyjemy. Gdzie się wybrać zatem? Paryż, Los Angeles, Dubaj Wakacje w każdym z tych miejsc byłyby przyjemne. Jednak mamy ochotę na podróż w nieznane. Nie chcemy znów przebywać w mieście wśród ludzi. Pragniemy przeżyć przygodę w leśnej dziczy, gdzie będziemy zdani tylko i wyłącznie na siebie samych. Jednak jak to zrobić? Biura podróży raczej nie zaproponują nam czegoś takiego, więc musimy działać sami. Najpierw trzeba wybrać miejsce. Najlepiej jakieś, gdzie nie zginiemy w ciągu paru godzin. Potem samolot. Klasa ekonomiczna nam wystarczy. To ma być szkoła przetrwania, a nie letni obóz. Następnie pakowanie się. Nie można zapomnieć o niczym ważnym. Kiedy będziemy gotowi do drogi, ruszymy w nieznane.\nPrevious article Toni pepperoni Poznań Speyside ? Szkocja\nNext article Toni pepperoni Poznań Paralotnie kurs


Rodzaje, sposób działania i zastosowanie instalacji tryskaczowych\nStrona główna / Akademia / Instalacje tryskaczowe i ich zastosowanie\nInstalacje tryskaczowe i ich zastosowanie\nZadaniem instalacji tryskaczowych jest samoczynne uruchomienie procesu gaszenia wodą we wstępnej fazie pożaru, a następnie zlikwidowanie go lub ograniczanie do czasu przybycia straży pożarnej. To jedne z najstarszych i najpowszechniej stosowanych aktywnych zabezpieczeń przeciwpożarowych dla obiektów różnego przeznaczenia. Jak dokładnie działają i co warto wiedzieć na ich temat?\nDziałanie i budowa tryskaczy\nInstalacje tryskaczowe należą do stałych urządzeń gaśniczych wodnych. Wykorzystują zatem najbardziej naturalny i powszechny środek gaśniczy, w pełni bezpieczny dla ludzi i środowiska. Ich działanie polega na uwalnianiu wody bezpośrednio na miejsca, które zostały ogarnięte pożarem.\nDziałanie tryskaczy opiera się na zastosowaniu komponentu termoczułego, który może mieć postać ampułki wypełnionej cieczą termicznie rozszerzalną (tryskacze ampułkowe) lub elementu bimetalicznego (tryskacze bimetaliczne). Zadaniem tego komponentu jest blokowanie ujścia wody pod ciśnieniem, która znajduje się w rurociągu dystrybucyjnym. Tryskacze uruchamiane są pod wpływem ognia lub wysokiej temperatury, w wyniku czego pękają lub topią się zamykające je elementy termoczułe, a tym samym zwolniona zostaje blokada i następuje uwolnienie środka gaśniczego.\nO wielkości i kształcie tworzonego przez tryskacz strumienia wody decyduje deflektor. Umożliwia on znaczne rozproszenie i powiększenie zasięgu zraszania, odpowiada za rozmiar kropli oraz nadanie strumieniowi wody odpowiedniego kierunku.\nKażdy tryskacz charakteryzuje się temperaturą reagowania, która w zależności od rodzaju zastosowanego elementu termoczułego może wynosić 260°C, 182°C, 141°C, 93°C, 79°C, 68°C i 57°C, oraz tzw. współczynnikiem wypływu K (363, 242, 202, 160, 115, 80 i 57), który pozwala określić wymagane ciśnienie wody dla całej instalacji.\nPodstawowe elementy budowy tryskacza obejmują zatem element termoczuły, deflektor oraz korpus z gwintem. W zależności od wymagań i specyfiki gaszonej przestrzeni, wyróżniamy tryskacze o różnej orientacji:\nklasyczne – tryskacze starego typu, w których deflektory zainstalowane są w położeniu wiszącym lub stojącym. Woda rozdzielana jest tu w taki sposób, by 40-60% było emitowane w dół, a pozostałości ku górze;\nwiszące – w tym wariancie deflektor znajduje się pod korpusem. Dzięki temu woda uderza w deflektor od góry i rozprzestrzenia się w formie parasola;\nukryte – podobnie jak w wariancie podtynkowym, montowane są na orurowaniu pod tynkiem. Tu jednak ich obecność jest dodatkowo zamaskowana dzięki osłonie, która odpada pod wpływem wysokiej temperatury lub bliskości ognia. Następnie deflektor wysuwa się poza obręb sufitu, by rozprowadzić wodę;\nstojące – deflektor znajduje się tu ponad korpusem, przez co wyzwalana woda pod ciśnieniem kieruje się ku górze, rozbijając się o deflektor i rozprowadzając w formie parasola;\nprzyścienne poziome – instalowane są przy ścianie. Dzięki zastosowaniu specjalnego deflektora, którego pozycja jest równoległa do sufitu, środek gaśniczy rozprowadzany jest w kształcie jednej czwartej kuli, tak, by miał jak najmniejszą styczność ze ścianą.\nprzyścienne pionowe – instalowane są przy ścianie i suficie w formie stojącej lub wiszącej – w zależności od modelu dostępne mogą być oba warianty lub tylko jeden z nich. Podobnie jak w przypadku instalacji poziomej, rozprowadzana woda przyjmuje kształt jednej czwartej kuli.\nPoszczególne tryskacze dzielone są ze względu na specyficzne parametry dostosowane do zapobiegania i likwidowania różnych typów zagrożenia. Poza wskazaną powyżej orientacją dzielimy tryskacze również z uwagi na szybkość reagowania – wskaźnik RTI (Response Time Index), w ramach którego rozróżniamy:\ntryskacze standardowego reagowania (RTI > 80);\ntryskacze specjalnego reagowania (RTI 50 – 80);\ntryskacze szybkiego reagowania (RTI < 50).\nBudowa i rodzaje instalacji tryskaczowych\nTryskacze stanowią istotny element każdej instalacji tryskaczowej, determinując m.in. szybkość reakcji instalacji na zdarzenie pożarowe, rozmiar rozpylanych kropel oraz kształtując stożek wodny nad źródłem pożaru. Rozmieszczane są one w ściśle określonych odległościach tak, aby w przypadku powstania pożaru pokryć całą chronioną przestrzeń wymaganym strumieniem wody. Pozostałe elementy budowy każdej instalacji tryskaczowej obejmują:\nzbiornik zapasu wody – czyli źródło wody wykorzystywanej w instalacji tryskaczowej;\npompownię – odpowiedzialną za generowanie odpowiedniego ciśnienia wody w instalacji;\nrurociągi tłoczne rozprowadzające – stale wypełnione wodą, doprowadzające ją do zaworów;\npodstację tryskaczową z zaworami kontrolno-alarmowymi – nadzorującą gotowość instalacji do akcji gaśniczej i alarmującą o wybuchu pożaru;\nrurociągi dystrybucyjne – odpowiedzialne za bezpośrednie doprowadzenie wody do tryskaczy.\nInstalacje tryskaczowe występują w trzech podstawowych rodzajach. Są to:\nsystem tryskaczowy mokry – najbardziej popularny rodzaj instalacji tryskaczowej, w którym rurociągi dystrybucyjne są stale wypełnione wodą. Po pęknięciu ampułki i otwarciu tryskacza następuje natychmiastowe uwolnienie wody i rozpoczęcie akcji gaśniczej;\nsystem tryskaczowy suchy – przeznaczony do ochrony obiektów, gdzie temperatura może spaść poniżej 4°C. W systemie tym rurociąg dystrybucyjny jest wypełniony sprężonym powietrzem lub azotem. Pęknięcie ampułki w tryskaczu powoduje spadek ciśnienia w rurociągu, co jest sygnałem do otwarcia zaworu kontrolno-alarmowego. Do rurociągu dystrybucyjnego zostaje wtłoczona woda, która uwalniana jest przez otwarte tryskacze bezpośrednio nad miejscem pożaru;\nsystem tryskaczowy suchy pre-action – nazywany też systemem tryskaczowym wstępnie wysterowanym. Ten rodzaj instalacji zalecany jest jako zabezpieczenie obiektów szczególnie wrażliwych na działanie wody lub w systemach, w których zastosowanie systemu suchego jest ograniczone. W systemie pre-action rurociąg dystrybucyjny wypełniony jest powietrzem, a proces gaszenia, w zależności od zastosowanych rozwiązań, realizowany jest jednoetapowo bądź dwuetapowo – za pośrednictwem ampułek w tryskaczach oraz zewnętrznego systemu wykrywania ognia. Dzięki temu ryzyko nieuzasadnionego wypływu wody, np. z powodu awarii tryskacza, zostaje ograniczone do minimum.\nPonieważ wyzwolenie środka gaśniczego następuje wyłącznie z tych tryskaczy, w których element termoczuły zwolnił blokadę wody, gaszenie przeprowadzane jest wyłącznie w pomieszczeniach czy strefach objętych pożarem. Umożliwia to ograniczenie ilość zużytej wody i chroni sąsiednie obiekty przed zalaniem. Jednocześnie pozwala nadal zabezpieczać te strefy, w których nie doszło do aktywacji tryskaczy. Należy mieć świadomość, że każdy tryskacz może być użyty tylko raz. Otwarte tryskacze należy jak najszybciej wymienić, aby przywrócić pełną ochronę obiektu, w którym instalacja tryskaczowa została uruchomiona.\nZastosowanie instalacji tryskaczowych\nObszerny wybór rodzajów instalacji tryskaczowych oraz samych tryskaczy stanowi sam w sobie dowód na to, jak szerokie i zróżnicowane jest zapotrzebowanie na tego rodzaju systemy gaśnicze. Ze względu na swoją różnorodność, sprawność działania i precyzję emisji środka gaśniczego instalacje tryskaczowe znajdują zastosowanie w takich miejscach jak:\nobiekty produkcyjne – czyli m.in. hale produkcyjne i montażowe, linie produkcyjne, magazyny, biura i stołówki;\ncentra logistyczne – wszelkiego rodzaju magazyny, w tym magazyny wysokiego składowania, chłodnie, magazyny substancji chemicznych o dużej kubaturze;\ncentra handlowe i sklepy wielkopowierzchniowe;\nobiekty użyteczności publicznej – m.in. kina, teatry, hotele, biura;\nhale garażowe i parkingi podziemne.\nCo więcej, możliwość sporządzenia indywidualnego projektu dla dowolnego typu zabudowy umożliwia zastosowanie instalacji tryskaczowych nie tylko w obiektach będących w trakcie budowy, lecz także w budynkach już istniejących. W tym pierwszym przypadku dobrym rozwiązaniem będzie uwzględnienie odpowiednich zabezpieczeń przeciwpożarowych już na etapie opracowywania projektu. W ten sposób plan wykonania i montażu instalacji tryskaczowych będzie optymalnie dostosowany do potrzeb poszczególnych pomieszczeń i elementów w budynku. Wszystko to przełoży się z kolei na skrócenie czasu budowy i bardziej ergonomiczne gospodarowanie surowcami, a w efekcie – zaoszczędzenie części środków przeznaczonych na inwestycję.\nNależy pamiętać, że do swego niezawodnego działania instalacje tryskaczowe, jak pozostałe systemy gaśnicze wodne, wymagają nie tylko prawidłowego zaprojektowania i montażu, ale również regularnych przeglądów zgodnie z obowiązującymi przepisami i przyjętymi standardami. O wymaganych czynnościach serwisowych i częstotliwości ich wykonywania obszernie opisujemy w artykule: Przeglądy instalacji tryskaczowych z perspektywy różnych standardów.


Jaki soundbar Avtex? RANKING 2021 i OPINIE | KinoPortal.pl\nRanking soundbarów Avtex 2021\nZastanawiasz się, jaki soundbar Avtex jest najlepszy? Sprawdź nasz ranking soundbarów Avtex 2021, gdzie znajdziesz takie informacje jak cena, specyfikacja techniczna, parametry, opinie użytkowników, recenzje i to, jak wypadły testy. Sprawdź które soundbary Avtex są najchętniej polecane przez kupujących. Ranking soundbarów Avtex znajdziesz poniżej.Przygotowany przez nas ranking soundbarów Avtex 2021 uwzględnia dobre, najlepsze, najchętniej polecane i wybierane soundbary Avtex dostępne w sklepach. Porównujemy produkty, opinie o soundbarach Avtex, ceny oraz weryfikujemy co piszecie na forum. Dzięki temu możemy wybrać TOP 20 soundbarów Avtex ułatwiając Ci wybór najlepszego modelu.\nOpinie o soundbarach Avtex w 2021 roku\nW naszym TOP 20 znajdziesz najnowsze opinie o soundbarach Avtex dodane przez użytkowników. Sprawdź soundbary Avtex posiadające najlepsze opinie w ocenie kupujących. Zobacz jakie wypisali wady i zalety danego modelu.\nJaki sound bar Avtex kupić w 2021?\nWybierając soundbar Avtex w 2020 / 2021 roku warto sprawdzić ranking soundbarów Avtex. Sprawdzisz w nim ceny, wady i zalety oraz opinie. Co więcej, dowiesz się jaki soundbar Avtex jest dobry i który sound bar warto kupić.\nDobry sound bar Avtex, czyli jaki model kupić w 2021?\nWiemy, że nie jest łatwo wybrać dobry soundbar Avtex, co ma dobre opinie a cena nie jest wysoka. Ułatwieniem będzie ranking soundbarów Avtex. Uwzględniliśmy w nim opinie, ceny, wady i zalety, recenzje oraz parametry poszczególnych modeli. Sprawdź jakie soundbary Avtex polecamy.


Nowa zmiana - stare tajemnice | Moja Brama\n* No i na razie z transparentności nici.\n„Trybunał Konstytucyjny orzekł, że zapis ustawy o dostępie do informacji publicznej, uzależniający uprawnienie do uzyskania informacji publicznej przetworzonej od wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego, jest zgodny z Konstytucją RP. Jednocześnie zastrzegł, że za informację publiczną przetworzoną można uznać jedynie nową informację wytworzoną przez urząd.”\nTen prawniczy język w przekładzie na nasz oznacza, że zdaniem Trybunału konstytucyjne prawo do informacji publicznej, w tym informacji przetworzonej, nie jest absolutne. Idąc dalej, prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać, iż pozyskaną informację wykorzysta dla dobra ogółu. No proszę, ale jak udowodnić, że tak zostanie ona wykorzystana? Nie da się, a więc odmowa będzie zawsze uzasadniona brakiem uzasadnienia. Ale to nie wszystko, bo zdaniem Trybunału nie można angażować administracji do nadmiernej pracy w związku z żądaniem informacji publicznej przetworzonej „kosztem” pozostałej pracy, jaką musi wykonać administracja – podsumowuje wyrok Sieć Obywatelska Watchdog Polska. W praktyce będzie to oznaczać koniec dostępu obywateli do informacji publicznej, chyba że urząd uzna inaczej. Te dwa hamulce są nie do przeskoczenia, bo albo obywatel nie wykaże odpowiedniej intencji albo urząd zasłoni się obowiązkami.\n* Prowokacja uprawniona\nJak zapewne wszyscy pamiętają, tuż przed świętami aresztowano Burmistrza Boguszowa-Gorc. Według oficjalnej we-rsji, do Burmistrza zgłosił się przedsiębiorca oferując ok. 70 tys. zł, w zamian chciał uniknąć kary umownej za nieterminowe wykonanie prac na rzecz gminy. Burmistrz się zgodził, łapówkę przyjął, na co wkroczyła policja i dokonała aresztowania. Nie wnikając w kwestię winy lub niewinności Burmistrza, zastanawiać muszą pewne fakty, np. skąd ten pośpiech i dlaczego aresztanta pozbawiono prawa do obrony uniemożliwiając mu kontakt z adwokatem? Albo: dlaczego sprawy nie przekazano do innej prokuratury spoza województwa dolnośląskiego, a przynajmniej spoza jurysdykcji Prokuratury Okręgowej w Świdnicy, czego wymaga czynnik bezstronności i co się zazwyczaj w takich przypadkach czyni? No i najważniejsze: dlaczego zastosowano areszt na 3 miesiące?\nProwokacja policyjna rodzi pewne trudności natury prawnej. Po pierwsze – stosowana jest w momencie, gdy nie tylko nie ma żadnego przestępstwa, ale nawet nie pojawiło się żadne podejrzenie jego popełnienia. Prowokator bowiem dopiero do popełnienia przestępstwa zachęca. Tymczasem wg art. 303 kodeksu postępowania karnego, śledztwo wszczyna się dopiero, gdy zachodzi „uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa”, albo na skutek zawiadomienia o przestępstwie już dokonanym. W przypadku prowokacji nie ma mowy ani o jednej, ani o drugiej sytuacji, więc mamy tu do czynienia z kolizją przepisów, która godzi w prawa obywatelskie tym bardziej, że i kodeks karny w art. 1 wyraźnie stwierdza, że odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto POPEŁNIA czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę”.\nPo co więc zastosowano areszt? Wygląda na to, że że zastosowano „areszt wydobywczy” po to, aby burmistrz zrzekł się stanowiska burmistrza, w wyniku czego kolejne wybory wyłoniłyby kogo potrzeba. Takie rzeczy już się zdarzały, choć bez uciekania się do tak drastycznych środków. Kilka lat temu, w Żarowie, także wybrano niewłaściwą osobę i musiał interweniować komornik na zlecenia banku zamykając konta urzędu; dopiero po abdykacji i wyborze właściwej już tym razem osoby, banki odpuściły.\nNo ale dlaczego ten akurat Burmistrz jest niewygodny? Ponieważ, podobnie jak ten z Żarowa, wygrał przez przypadek.\nW demokracji bowiem, jak powiedział Józef Stalin, nieważne jak kto głosuje, ale kto liczy głosy, ale jeszcze ważniejsze jest aby wystawić odpowiednich kandydatów aby zachować pozory demokracji, eliminując już przed startem tych niewłaściwych. Jednakże wybory, odbywające się w nie całkiem, jak się okazuje, szczelnym systemie, mogą wyłonić nie tego co trzeba i stąd tyle zachodu.\n* To może być ostatnia szansa\nBodajże 21 listopada ub.r. kanclerz Angela Merkel powiedziała (cytuję z pamięci, więc nie literalnie), że państwa narodowe powinny być skłonne do rezygnacji z własnej suwerenności, a rządy, w od-niesieniu do migracji, nie powinny słuchać własnych obywateli. Słowa te należy zestawić z Manifestem z Ventotene – dokumentem programowym Unii Europejskiej, który zakłada likwidację państw a także z faktem, że Niemcy – państwo poważne, realizuje swoją politykę niezależnie od personaliów. Dodatkowym czynnikiem jest ten, że w tym roku odbywają się wybory do europarlamentu i parlamentów krajowych, co oznacza, że na najbliższe lata scena polityczna tak w Brukseli i Strasburgu jak i w stolicach państw zrzeszonych, zostanie zabetonowana a przeprowadzone zmiany nieodwracalne. Przy czym nie chodzi tylko o likwidację państw ale też o wprowadzenie eurosocjalizmu, a wtedy zacznie się taka ostra jazda bez trzymanki, że co starsi z łezką w oku wspominać będą dobre czasy RWPG. Wszystko to może się nie sprawdzić ale czy warto ryzykować, a jeżeli nie, to co zrobić?\nNie oglądając się na innych, polska prawica, ta rzeczywista a nie deklaratywna, powinna uformować taką siłę, która nie tylko pozwoliłaby wprowadzić silną grupę do EP, ale także do parlamentu krajowego. A więc zdobyć władzę i ją utrzymać w interesie społeczeństwa ale w taki sposób, żeby nie doprowadzić do katastrofy.\n* Powrót NFI


Lubuski Wojewódzki Konserwator Zabytków - Lubiniewice, pow. sulęciński - pałac, zwany „nowym zamkiem”\nStrona główna / Zabytki\t/ Lubiniewice, pow. sulęciński - pałac, zwany „nowy...\nZostał zbudowany w latach 1909-1911 dla rodziny von Waldow – Reitzenstein. Projektantami neorenesansowej budowli byli berlińscy architekci A. Dinklage, E. Paulus i O. Lilloe. Obiekt murowany, założony jest na planie litery L, z masywną wieżą na styku skrzydeł, dwuitrzykondygnacyjny z wielospadowymi dachami, w bryle rozczłonkowany, z ryzalitami, szczytami, loggiami i arkadami. W otoczeniu rezydencji znajduje się rozległy park i zatoka jeziora.