Literatura jest sexy – Słodka i bolesna (Marta Podgórnik, „Pięć opakowań”)\nSłodka i bolesna (Marta Podgórnik, „Pięć opakowań”)\nMarta Podgórnik, stacja docelowa\nWiersz tytułowy tej książki, w której zawarto cztery dotychczas wydane zbiory poezji Marty Podgórnik plus wiersze nowe, „pięć opakowań”, to utwór z tomu „Długi maj”, trzeciego w dorobku poetki. Czytamy w nim: „gdzieś na mapie świata maleńki znak / to moje trata-tata i ko-ko-ko-dak / niczego nie chce znaczyć spędzam parę chwil / przy twórczej pracy kpię lecz bóg wybaczy // wybaczy bo to jego praca moją pracą nikt / się nigdy nie wykarmi choć niejeden zwykł / szerzyć mity o sztuce cóż przeczą nauce / niejeden wszakże uległ owym mitom w mig // i czoło gładząc czule produkował wstyd / co spadł na moją biedną nie najtęższą głowę / któregoś dnia aptece zwiększę znacznie zbyt / a bóg przybije stempel okrągły „gotowe”.” Jest w tym utworze celny skrót dramatycznych wydarzeń, a to jest znak rozpoznawczy wielu utworów Podgórnik, lecz chyba nie warto spieszyć się tak bardzo i skracać opowieść, wszak Marta Podgórnik swoją nową książką zachęca do dłuższej i bez pośpiechu dziejącej się podróży. Zachęca do przejścia raz jeszcze przez debiutanckie „Próby negocjacji”, zachęca do wejścia w świat „Paradiso”, a wreszcie serwuje „Długi maj” i „Dwa do jeden”. Na koniec zaś proponuje jeszcze jedną osobistą historię, o tytule zabarwionym, jak często u tej autorki, lekką ironią: „Gwiazdor rocka i królowa disco”. Czy warto z zaproszenia skorzystać? Warto.\nOtwórzmy tę książkę na chybił trafił. Proszę, oto w wierszu „marny pożytek” czytamy: „na ile błyskotliwych fraz przełożę ten smutek? / to zależy od formy. nie wiersza, a mojej.” Jeszcze raz na chybił trafił? Proszę, jest liryk „wycieczka pod most” i takie końcowe dwa wersy: „mój miły / wciąż mam serce, tylko coraz mniejsze”. A zatem: poetka miłości. Czytając „Pięć opakowań” w sposób naturalny pojawić się musi ta klasyczna zbitka dwóch słów: poetka miłości. Jakże jednak inny to głos od głosów wielu tak zwanych poetek miłości. Poetek, które uparły się pokazywać miłość wyłącznie cukierkową, sentymentalną, wykastrowaną z agresji, ckliwości, szaleństwa, głupoty i – to grzech największy, gdy pisze się o uczuciach – dramatyzmu. Marta Podgórnik została jedną z najlepszych, moim zdaniem, poetką miłości przełomu XX i XXI wieku, ponieważ stara się zachowywać, nie, nie tyle z godnością (choć to też), ile z konieczną dozą autoironii. Z autoironią gra tez z zastaną i przenicowaną konwencją kobiecej liryki miłosnej. Gra perfekcyjnie. To dziwi? Mnie nie bardzo. W końcu nie może inaczej i tylko w ten sposób jest w stanie stanąć wobec przetaczającej się po niej i przez nią „powodzi tandetnych poruszeń” (z wiersza „lipiec”), nie tonąc w owej „powodzi”, lecz nadając komunikaty takie, jak np. w „unplugged”: „skomle we mnie suka oddana w dobre ręce, / błądzące właśnie pomiędzy udami. kochałam / poprzedniego pana zbyt mocno, by jego / nagła zmiana mogła mną nie wstrząsnąć. / ale to normalka.” I tylko broniąc się przed własnymi porywami sentymentalizmu, broniąc nader skutecznie i poetycko wspaniale, może Marta Podgórnik kreować bohaterkę liryczną, która w takim np. utworze jak „reflektarz”, w strofie pierwszej – stwierdza: „moje serce zna milion pieśni niespełnionych żądz / lecz zamiast pieśni chcecie fachowej porady / jak bezbrzeżny smutek bez przyczyny wypchnąć / za burtę swej zmęczonej łodzi”. I tylko tocząc nieustającą walkę z autodestrukcyjnymi porywami serca może ta bohaterka liryczna powiedzieć samej sobie (i każdemu, kto jej emocje i myśli podziela), jak w końcówce „reflektarza”: „bo przeznaczeniem twoim jest smutek bez kresu / i przeznaczony jesteś by rozdać go innym // wydawaj ciało, które jest naczyniem smutku / i które jest bez woli i nie zna zmęczenia / a każdy jego grzech jest emanacją smutku / i słowa tego wiersza podyktował smutek”.\nNo dobrze: miłość i smutek. Ładne, klasyczne i proste w sumie tematy. Dlatego dobrze, że w pewnym momencie Marta Podgórnik każe swojej bohaterce wygłosić kwestię: „łatwo użalać się nad sobą, nad tobą / przyjemniej” (z wiersza „referat lub artykuł”). Ale, chciałoby się od razu lekko skręcić i zadać pytanie, czy możliwa jest według Marty Podgórnik i jej bohaterki tak zwana miłość szczęśliwa? Zagadkowa kwestia. W wierszu „luxemburg i inne wiersze” czytamy: „raz tylko byłam szczęśliwa w miłości ale źle się skończyło / tę porywającą skądinąd historię właśnie sprzedałam / gazecie kobiecej za pierwsze przyzwoite honorarium”. Widzimy już, jak to jest: to wyższe piętra ironii, autoironii i – jak by może powiedział Peter Sloterdijk, autor „Krytyki cynicznego rozumu”, w której to słowo wraz z opisem dokładnym się zjawia – kynizmu. Tego szlachetnej odmiany dziedzictwa Diogenesa, które użyte być może w obronie przed cynizmem prostym, chamskim i nic poza tanim i łatwym szyderstwem nieoferującym. Niestety, choć raczej kyniczna niż cyniczna, tę możliwą do pomyślenia miłość szczęśliwą kontrapunktuje Podgórnik z rozmysłem nie tylko, gdy się jej zarys pojawia. Pisze o niej Podgórnik w wielu miejscach, także np. w „paradiso”, gdzie mamy również do czynienia z ujawnieniem pewnego schematu miłości nieszczęśliwej, schematu podobnego do samospełniającego się proroctwa. Pisze Podgórnik: „całując twoje włosy parząc pierwszą kawę / puszczając wodę do wanny czuję się chwilowo / jak twoja żona to natychmiast mija gdy wychodzisz / pozostaje po tobie mały nieporządek // nigdy nie byłam święta choć z pewnością teraz / jestem lepsza niż przedtem to dość oczywiste / natomiast na pisaniu odbija się to coraz / gorzej i gorzej bardzo mnie to bawi // więc i po tej przygodzie pozostanie smutek / obierki fotografii kilka kruszyn wiedzy / na niebezpieczny temat i zapach czułości / którego nie znoszę zmywać w porannej kąpieli // ale teraz śpisz przy mnie bezpieczna lokata / wilgotnego dotyku powłóczystych spojrzeń / wiem że to tchórzostwo wypatrywać końca / po którym pozostaje mały nieporządek”. A zatem: klęski są tu przewidywane. I może dlatego najtrudniej nie jest bohaterce lirycznej wierszy Marty Podgórnik pisać o tym, co ją boli i co jest jej miłosną, uczuciową klęską. Najtrudniej jest przyznać się do zwykłego marzenia. Bohaterka liryczna Marty Podgórnik ma jednak w sobie, co trzeba podkreślić, konieczną do tego odwagę. Dlatego w liryku „jeden” czytamy: „nikt w to nie wierzył, a umiem / gotować i lubię na niego patrzeć, kiedy je. więc / jednak można dojrzeć, dojrzeć do pisania do tej jednej // szuflady, która ma znaczenie. a co jeszcze chciałabym / przeprowadzić z równym powodzeniem, dla równej / albo większej jeszcze satysfakcji mojej i przychylnego / (jednak!) otoczenia? tylko to: jeden czuły wiersz / na całą książkę, jeden naprawdę czuły, jak szept podczas snu.”\nI muszę tutaj na chwilę to cytowanie przerwać i muszę na marginesie tych wyimków z „Pięciu opakowań” coś jeszcze z innej strony wziętego napisać. Otóż, czytając wiersze miłosne Marty Podgórnik, przypomnieć się mogą książki takie jak „Toksyczne związki” czy „Kobiety, które kochają za bardzo”, których autorki, Pia Melody, Robin Norwood i inne terapeutki starają się wyjaśnić różnicę między uczuciem a uzależnieniem, czułością a wykorzystaniem, empatią a nie dostrzeganiem i nie respektowaniem granic osoby własnej oraz partnera. W kontekście takiej popularnej i poradnikowej literatury liryka Marty Podgórnik wygląda jak przeprowadzana na bieżąco i na żywym organizmie korekta uczuć własnych i własnej relacji do świata. Bo czyż nie o toksyczności związków i kochaniu za bardzo (a przynajmniej za bardzo w stosunku do oferowanych współczesnie realiów) mówi taki na przykład fragment prozy „Kobieta Jego Życia”, z ostatniej części „Pięciu opakowań: „Siedzieli na kanapie w jej mieszkaniu i oglądali „Casablankę” na wideo. Mniej więcej po słynnym momencie „zagraj to jeszcze raz, Sam”, ściągnął jej bluzkę, a resztę ściągnęła sama. Kochali się kilka godzin. Zrobiła drinki, podała mu papierosa. Powiedział nagle: „Muszę znaleźć wreszcie kobietę mojego życia”. Jako jego najlepsza przyjaciółka, życzyła mu powodzenia.”? Czy ni o takiej toksyczności mówią w gruncie rzeczy niemal wszystkie wiersze miłosne Podgórnik? I jeśli bohaterka liryczna, głos z wierszy Marty Podgórnik jest tak poruszający, to prawdopodobnie dlatego, że wypowiadane przez nią, przez ten głos prawdy, strzępy opowiadanych historii, fragmenty wyznań o kolejnych związkach, traumach, klęskach i niemożności zyskania wewnętrznego spokoju inaczej, jak za cenę samobiczowania – te historie, te nieraz cynicznie (ale bardziej: kynicznie) brzmiące uwagi są tak prawdziwe, tak doskonale przylegają do realiów współczesnej rzeczywistości, współczesnej emocjonalności, przynajmniej w tej części świata. Bo czyż nie przylegają do naszych obecnych wyobrażeń o tak zwanej miłości wersy takie, jak z „już dobrze”: „rozstanie jest o wiele prostsze gdy nie poprzedza go miłość / a miłość – życzmy sobie obywać się bez niej / spać możemy z kimkolwiek albo nawet wcale / grzecznie jest oddać posiłek temu kto napluł nam w talerz”. I czy nigdy nie pomyśleliśmy, jak bohaterka „nocnego telefonu”: „wierzyłam gdy mówiono że już nie zadzwonisz // wierzyłam że warto sobie ułożyć to tamto / tak na wszelki wypadek gdybyś się rozmyślił / wierzyłam że dwóch lub trzech zastąpi ciebie / a teraz wstyd mi bo im się udało”? Koniec dygresji.\nDlatego, myślę, dobrze, że jest ten dystans, ta kpina z samej siebie w całej twórczości Marty Podgórnik. Kpina, który czasem wygląda jak w wierszu „randki i wywiady”, którego początek brzmi tak: „tak ostatnio najbliższa jest mi poetyka / amerykańskich dramatów obyczajowych / nadawanych w wieczornym paśmie tv / komercyjnych. i te tytuły cykli: okruchy życia, //prawdziwe historie – lepsze to / niż „miej oczy szeroko otwarte”. / chyba po kokainie? nudy na pudy, najdrożsi.” Kpina, która mając za tło czarną rozpacz, pozwala Marcie Pogórnik napisać, jak w liryku „płytoteka”: „nie popełniłam dzisiaj samobójstwa, bo nie umiałam znaleźć / płyty ze stosownym utworem. mogło to być „my way” / w wykonaniu sida, lou reed lub marianne faithfull. / zamiast tego upiłam się dwoma i pół butelkami merlota / wybierając przyszłość przy stingu i violetcie villas.” To naprawdę wielka umiejętność – tak wychodzić z opresji przez własne uczucia stwarzanych. I przypomina mi się jeszcze w tym miejscu Gombrowicz, który gdzieś chyba w „Dzienniku” notował (cytat podaję z pamięci, być może więc niedokładny): „Mogę być kaleką, ale kiedy umiem bawić się tym swoim kalectwem, to jestem król”. Marta Podgórnik zdaje się rozumować podobnie: może żyć i pisać o wszystkim, dopóki umie śmiać się przez łzy. Zresztą, jak napisała w wierszu „[drogie życie chciałam cię doświadczyć]”: „drogie życie chciałam cię doświadczyć / no i doświadczyłam i na cóż nam teraz / te brewerie histerie rozdzieranie szat / na półprzytomnym ciele oszalałym // jak okaleczony procesor tracącym krew / jakkolwiek nie byłaby zimna och życie / czy mam się użalać czy raczej pocieszać / powiedz prawdę nie wierzysz tym łzom.”\nPowiedzmy wreszcie: wszystko to nie byłoby tak atrakcyjne, gdyby nie forma. Marta Podgórnik wie, kim jest, w końcu sama napisała w utworze „handle with care”: „trzymasz w ramionach przyszłość narodowej kultury, / kiciu, nową Marię Dąbrowską – / nie bądź zbyt brutalny.” Ale nie byłaby Podgórnik soba, gdyby i ze swojego klasycyzmu nie zażartowała. Zrobiła to raz w wierszu „żenujący klasycyzm”, pisząc: „więc dobrze, że zapomnieć proponujesz mi / i że nie chcesz powtarzać błędu – błąd był mój / jak moje jest królestwo i smok co w nim śpi / i tęsknota do tego co już poszło w chuj”. I drugi raz, w utworze „jednostki pamięci” z tomu „Paradiso”: „tymczasem niestety / choć świeżo upieczona klasycystka muszę / wyznać z żalem, że świat się kręci wokół chuja // dalej.” I to też cenne, że to, co z kultury, nie zaciera w wierszach Podgórnik tego, co z choćby najniżej położonej natury. I ta zbitka wulgarnej dosadności w kontekście finezyjnych konstrukcji lirycznych – to daje efekt, o jakim inni poeci i poetki mogą jedynie pomarzyć. Cóż, trzeba wiedzieć, co robić. Podgórnik wie, napisała o tym nie raz, a bodaj najprecyzyjniej w liryku jednym z ostatnich w tej książce, znakomitej „korporacji”: „a gdy to się rozpocznie nie mieć w oczach łez / tylko się wręcz pogodnie uśmiechać do świata / wziąć za rękę chłopaka póki jeszcze jest // a gdy to się zakończy bez końca się dawać / posuwać przelatywać przelatywać posuwać / posuwać przelatywać i więcej nie płakać / to się nazywa mój świecie mieć gest”. Podgórnik wie co jeszcze. Wie, jak nie wypaść z obiegu, który na pewno często się jej sam w sobie nie podoba, ale – innego nie ma. Mówi o tym liryk „mały nostradamus”: „w pół roku sypiania w kółko z tym samym facetem / zostałam z tyłu jeśli chodzi o rozwój swych intymnych / technik co gorsza zaczęłam roić jakieś / białe domki. // wypadłam z obiegu, omijałam rauty, a teraz, kurwa, / nie mam o czym pisać. a młodość już nie taka / i już inne damy zapewniają sobie szybki skok na łamy / co gorsza beztalencia”. Tym się jednak nie zajmę. To mógłby być temat na inna recenzję z tej książki.\nNa koniec jeszcze fragment. Tytuł i te cztery wersy pozwolę sobie zostawić bez komentarza. To „niedzielny obiad”: „jest takie miejsce w mieście / taka wściekłość w ruchach / ten jeden w życiu moment / kiedy wiesz co tracisz”.\nMarta Podgórnik, „Pięć opakowań”, Biuro Literackie, Wrocław 2008.\n31 stycznia 2010 Marta Podgórnik (0)\n26 kwietnia 2015 „Zawsze wiedziałam, że będę miała psa i że będę pisać”. O pisaniu, napisaniu i wydaniu książki rozmowa z Matyldą Man, uczestniczką warsztatów pisarskich, autorką „Męża poproszę”. (0)\n24 marca 2010 Poeta dowcipny po stracie (Piotr Macierzyński, „Tfu, tfu”) (0)\nOpublikowany w Poezja – recenzje -\tTagi Marta Podgórnik, Pięć opakowań


Dziecięce Buty 2018 <!-[if lt IE9]> <!-[end if]>\nDom > Products > Dziecięce Buty 2018(Wszystkich 24 Produkty dla Dziecięce Buty 2018)\nDziecięce Buty 2018 - producent, fabryka, dostawca z Chin\nT-bar Boy Prewalker Kids Shoes 2018\ndziecięce sandały skórzane buty dziecięce modne 2018 Górny materiał Sandały Lovely Pink Raffia Genuine Leather to prawdziwa skóra bydlęca, która jest miękka i oddychająca. Podeszwa zewnętrzna wykonana jest z ekologicznej gumy, która jest odporna na...\nŚliczne Mary Jane dziecięce buty 2018\nŚliczne Mary Jane dziecięce buty 2018 W tym stylu Cute Mary Jane dziecięce buty 2018 , istnieje wiele kolorów do wyboru. To jest Bling, słodkie i piękne bardzo. To jest materiał prawdziwej skóry. Dzieci mogą chodzić bardzo zgodne. Jeśli wybierzesz...\nBowknot Lacework Balet Baby Girl Dress Shoes\nBowknot Lacework Balet Baby Girl Dress Shoes Wierzch z Bowknot Lacework Ballet Baby Girl Dress Shoes to tkanina bawełniana, a podeszwa zewnętrzna to tkanina bawełniana z antypoślizgowymi kropkami. Materiał, skóra naturalna, ułatwia stopom...\nHurtownie Dziecięce Buty 2018 z Chin, potrzebna, aby znaleźć tanie Dziecięce Buty 2018 tak niskiej cenie, ale wiodących producentów. Wystarczy znaleźć wysokiej jakości marki dniu Dziecięce Buty 2018 produkują fabryki, można również informacje zwrotne o tym, co chcesz, zacznij oszczędzać i zapoznania się z naszą Dziecięce Buty 2018Mamy'll odpowiedzieć Ci najszybciej.\nDziecięce buty Fashion 2018\nDziecięce sandały 2018\nDziecięce Buty Mokasyny


Pięściarz morderca? Historia Rubina Huragana Cartera | #142 GŁOŚNE ZBRODNIE | Kryminatorium\nPięściarz morderca? Historia Rubina Huragana Cartera | #142 GŁOŚNE ZBRODNIE\nBlisko 60 lat temu Amerykanin Rubin Huragan Carter był znanym czarnoskórym bokserem. Agresywny i widowiskowy styl przysporzył mu liczne grono wielbicieli. Niewyparzony język sprawił, że wrogów miał jeszcze więcej. Jego karierę przerwała strzelanina w barze dla białych, w której zginęły trzy osoby.\nBokser spędzając prawie 20 lat w więzieniu stał się symbolem niesprawiedliwości i rasistowskich uprzedzeń. Za swój kolor skóry Huragan Carter zapłacił bardzo wysoką cenę.\nChoć w połowie lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku segregacja rasowa powoli dobiegała końca – w dalszym ciągu podział na miejsca przeznaczone tylko dla białych i tylko czarnych były stałym elementem amerykańskiej rzeczywistości”\nTak też działo się w mieście Paterson (stan New Jersey), czego knajpa Lafayette była najlepszym dowodem. Barman słynął z tego, że nienawidził Afroamerykanów. Z tego powodu często narażony był na zaczepki z ich strony. Czasami ktoś wybił mu szybę w oknie. Ktoś inny wymalował obraźliwy napis na drzwiach.\nBar mieścił się na umownej granicy dwóch części miasta – białej i czarnej. Łatwo dochodziło więc do lokalnych konfliktów. Czarnoskórzy mieszkańcy byli jednak znacznie brutalniej pacyfikowani przez policję. W tamtych czasach, według większości białych Amerykanów tak po prostu musiało być. Ameryka była przecież biała.\nRubin „Huragan” Carter był dobrze zapowiadającym się bokserem wagi średniej. Jego karierę przerwało oskarżenie go o dokonanie potrójnego morderstwa. | fot. mundodeportivo.com\nDramat rozegrał się w nocy z 16 na 17 czerwca 1966 roku. O godzinie 2:30 w nocy, dwóch uzbrojonych czarnoskórych mężczyzn weszło do baru. Mieli pistolet i strzelbę. Otworzyli ogień do znajdujących się wewnątrz klientów. Zginęły trzy osoby, jedna została ciężko ranna.\nŚwiadkowie widzieli, jak dwóch uzbrojonych czarnoskórych mężczyzn tuż po strzelaninie wybiegło z baru. Wsiedli do zaparkowanego przed wejściem białego Dodge’a i z piskiem opon odjechali. Auto morderców miało charakterystyczne tylne światła – przypominające skrzydła motyla.\nDo policjantów patrolujących ulice Paterson natychmiast trafiła informacja o uciekających napastnikach. Funkcjonariusze zaczęli sprawdzać wszystkie auta. Kilkanaście minut później policjanci zatrzymali białego Dogde’a. Od razu rozpoznali jednego z pasażerów. Był to 29-letni Rubin Carter, znany bokser wagi średniej o pseudonimie „Huragan”. Auto prowadził 19-letni John Artis – od zawsze wielki fan Cartera i od niedawna jego bliski znajomy.\nRozpoznawalna twarz „Huragana” wystarczyła, aby policjanci odstąpili od wylegitymowania mężczyzn. Po wymianie uprzejmości i pozdrowień pozwolono im odjechać. Artis zawrócił, kierując się w stronę baru Lafayette, aby odwieźć do domu Cartera.\nWłaśnie wtedy policjanci otrzymał informację, że dwóch morderców odjechało białym Dodgem z charakterystycznymi tylnymi światłami. Oficer, który wcześniej zatrzymał Cartera, kilkanaście minut później zatrzymał ich drugi raz. Wtedy nadjechały inne radiowozy. Bokser i jego przyjaciel zostali aresztowani.\nŚwiadkowie nie rozpoznali w osobie Cartera i Artisa sprawców napadu. Rysopisy morderców nie pasowały do wyglądu zatrzymanych.\nDWUNASTU BIAŁYCH LUDZI\nPrzesłuchanie trwało ponad 17 godzin. Podejrzani nie przyznawali się do winy. Badanie wykrywaczem kłamstw dało wynik korzystny dla podejrzanych. Z tego powodu zostali oni zwolnieni do domu.\nW międzyczasie główny świadek zmienił swoje zeznania. Po czterech miesiącach przypomniał sobie, że przed barem widział Rubina Cartera!\nBokser i jego przyjaciel zostali aresztowani pod zarzutem potrójnego morderstwa. Wobec braku obciążających dowodów, prokuratorzy uznali, że najlepszym sposobem wpłynięcia na opinię ławy przysięgłych będzie przedstawienie przestępczej przeszłości boksera.\n„Huragan” Carter w sądzie podczas procesu, w którym ważniejsze od dowodów winy okazały się rasistowskie uprzedzenia ławy przysięgłych | fot. northjersey.com\nO niewinności oskarżonych świadczyły zeznania mężczyzny, który jako jedyny przeżył strzelaninę. Jako zagorzały fan boksu doskonale znał on twarz Rubina Cartera. W sądzie zeznał, ze to nie on był sprawcą.\nPomimo sprzecznych ze sobą zeznań świadków oraz braku jakichkolwiek dowodów kryminalistycznych ława przysięgłych (złożona z dwunastu białych mężczyzn) uległa sugestiom prokuratorów. Oskarżonych skazano na karę dożywotniego pozbawienia wolności.\nSiedem lat później, w więzieniu „Huragan” napisał autobiografię, która odniosła oszałamiający sukces.\n„Organizacje zajmujące się prawami człowieka zwróciły uwagę na byłego boksera. Coraz więcej ludzi zaczęło przyglądać się tej sprawie. I nagle na jaw zaczęły wychodzić nowe fakty, które zarówno policję, jak i prokuratorów postawiły w bardzo niekorzystnym świetle”\nPrasa zaczęła pisać o błędach popełnionych podczas śledztwa. Świadkowie oskarżenia publicznie wycofali się ze swoich zeznań, które złożyli podczas procesu. Na ulicach miast zorganizowano marsze w intencji uwolnienia byłego boksera. Swoje wsparcie wyrazili między innymi bokser Muhammad Ali oraz piosenkarz Bob Dylan, którzy włączyli się do walki o jego wolność.\nMedialny rozgłos sprawił, że przed „Huraganem” pojawiła się nadzieja na odzyskanie wolności. 7 listopada 1985 roku Sędzia Sądu Okręgowego stanu New Jersey stwierdził, że w roku 1966 do złamania podstawowych praw, jakie amerykańskiemu obywatelowi daje konstytucja.\nPo odzyskaniu wolności „Huragan” Carter pomagał innym osobom niesłusznie skazanym. W latach 1993-2005 był dyrektorem Związku Obrony Niesłusznie Oskarżonych. | fot. npr.org\nWydając nakaz uwolnienia Rubina Cartera sędzia dodał, że zarówno samo śledztwo oraz aresztowanie, jak i cały akt oskarżenia „miały na celu raczej ukrywanie niż ujawnienie prawdy”. Zdaniem sędziego oskarżenie boksera o udział w strzelaninie oparte było „wyłącznie na odwołaniu się do rasizmu, a nie do ludzkiego rozumu”.\nPo 19 latach 48-letni „Huragan” odzyskał wolność.\nJak potoczyły się dalsze losy boksera? Dlaczego w sądzie świadkowie kłamali i jaką rolę odegrał w tej sprawie rasizm ówczesnych policjantów? O tym wszystkim dowiecie się słuchając #142 odcinka KRYMINATORIUM!\nPrevPoprzedni postKoreański Zodiak | #141 SERYJNI MORDERCY\nNastępny postPolka zamordowana w Izrealu | #143 POLSKA SPRAWANext


Afera na meczu polskiej drużyny - PeterboroughPL.com\nUWAGA! 19.03.2019: Polski klub piłkarski Eunice Huntingdon zdecydowanie sprzeciwia się prezentowanej w mediach wersji wydarzeń i oświadcza, że do żadnych zachowań rasistowskich na meczu nie doszło. Klub już wkrótce przedstawi opinii publicznej szerszy raport, wyjaśniający sprawę, który opublikujemy na naszej stronie.\nPrzy końcu pierwszej połowy meczu, w której prowadzenie zdołała objąć polska drużyna, sędzia Gale zastopował grę. Choć sam nie słyszał ani nie widział niczego niepokojącego, został poinformowany przez graczy ze Stilton o niestosownym zachowaniu fanów gospodarzy. Zaalarmowani oni, że widzowie kibicujący Eunice Huntingdon naśladowali odgłosy wydawane przez małpy.\nTaką wersję wydarzeń zawodnicy Stilton United FC potwierdzają na Twitterze. Szczególnie pod jednym tweetem, autorstwa Kevina Holta, rozgorzała prawdziwa dyskusja:\nAbsolute disgusting today, game abandoned for ‘monkey gestures’ at our player Ali, Eunice Huntingdon Fc were good about it in some aspects just a shame about the crowd they have. #kickrasicmoutoffootball\n— Kevin Holt (@KevHolt3) March 16, 2019\nTutaj do rozmowy włączył się Stuart Easton - były napastnik klubów ze St.Ives, Huntingdon, a obecnie Stilton. Napisał on, że jeden z polskich graczy miał mu powiedzieć, aby następnym razem zespół zostawił Aliego Nyanga w domu i wtedy nic się nie wydarzy.\nW tej samej dyskusji można przeczytać, że rasistowski wybryk nie jest jedynym w historii klubu. „Myślą, że Anglia to Polska”, „gówniany klub”, „banda głupków” - to jedynie kilka z komentarzy pod tweetem.\nOficjalne stanowisko w sprawie zajścia wystosowały obydwie drużyny.\nKlub ze Stilton stwierdził, że jest „zszokowany i zawiedziony” sobotnim wydarzeniem:\nWe are shocked and very disappointed by yesterday events as you have all heard by now. This matter will be dealt with internally and I want to congratulate everybody associated with Stilton United FC who reacted in the right manner.\n— Stilton United FC (@StiltonUnitedFC) 17 marca 2019\nPolski klub natomiast w wystosowanej do prasy informacji stanowczo potępił wszelkie zachowania uderzające w czyjąś narodowość, wyznanie czy kolor skóry – jednocześnie podkreślając, że do takowych nie doszło w czasie sportowego starcia ze Stilton. Według klubu, mecz został przerwany na skutek interwencji trenera przeciwników. Przedstawiciele Eunice Huntingdon potwierdzili, że całe spotkanie było należycie zabezpieczone, w zgodzie z regulacjami ligowymi i wyrazili gotowość współpracy z FA w celu wyjaśnienia incydentu.\nDrużyna Stilton United FC /fot.: Twitter\nstilton united fc


Pranie butów w pralce - blog butiku Escoli\nPRANIE BUTÓW W PRALCE - NAJSZYBSZE, ALE CZY NAJLEPSZE?\nZdecydowanie, pranie butów w pralce jest wyjątkowo wygodne - wystarczy wrzucić je do bębna i nastawić odpowiedni tryb. Jednak wyróżniamy kilka modeli obuwia, których czyszczenie powinno być znacznie bardziej uważne, najlepiej ręczne. Pranie butów w pralce jest metodą inwazyjną, ze względu na temperaturę wody, nagłe obroty w bębnie i obecność silnych środków chemicznych. Dlatego też powinno być ostatecznością, gdy inne sposoby na wyczyszczenie obuwia zawodzą. Mimo to, pranie butów w pralce jest możliwe, gdy w grę wchodzą zaschnięte plamy, glina lub inne trudne do wywabienia za pomocą ściereczki zabrudzenia. Wówczas, włożenie obuwia do automatu okazuje się słuszną decyzją, która często staje się jedyną opcją umożliwiającą doprowadzenie go do stanu pierwotnego. Jeżeli plam nie da się doczyścić w bardziej delikatny sposób, warto spróbować wyprać buty. Ważne jednak, by upewnić się, że ta metoda nie zaszkodzi materiałowi, z którego dana para została wykonana.\nPRANIE BUTÓW W PRALCE - PRZECIWWSKAZANIA\nW niektórych przypadkach, pranie butów w pralce nie jest wskazane. Przed podjęciem ostatecznej decyzji dotyczącej przywrócenia schludności wybranemu obuwiu, dobrze jest upewnić się, że jest to dozwolone. Warto wiedzieć, że czasem możliwość ta nie jest zależna od samej pary butów - niektóre zabrudzenia, takie jak zaschnięty cement mogą uszkodzić pralkę. To istotna kwestia, którą warto posiadać w pamięci. Z tego samego powodu, lepiej nie wkładać do automatu butów na obcasie, szpilek. Pranie butów w pralce sprawdzi się w przypadku modeli pozbawionych ozdób, takich jak ćwieki lub naszywki. Tradycyjne modele bez dodatków w tym stylu powinny przetrwać włożenie do bębna automatu i tym samym wrócić do schludnego wyglądu. Jeżeli szukasz stylowego obuwia, polecamy męskie buty sportowe z siateczki czarno-białe. Modna gruba podeszwa dodaje im uroku, jednocześnie pozostając komfortową podczas stawiania kroków.\n- Klapki z kokardą\nPRANIE BUTÓW W PRALCE I JEGO ALTERNATYWY\nPranie butów w pralce jest niezwykle wygodną czynnością, na którą powinniśmy decydować się, gdy inne metody zawodzą. Przykładem takiej sytuacji mogą być ślady po błocie, których wywabienie ręczne może być aż nadto czasochłonne. Jeżeli są to klasyczne trampki, które nie posiadają dodatków, mogących odpaść i ewentualnie uszkodzić automat, pranie butów w pralce jest dozwolone. Ważne także, by zapoznać się z zaleceniami producenta danego obuwia, które czasem zawierają informację na temat możliwych sposobów czyszczenia i konserwacji. W naszej ofercie znajdziesz na przykład stylowe buty sportowe damskie różowe, które sprawdzą się na wiele okazji. W sytuacji, gdy pranie butów w pralce nie jest wskazane, możesz sięgnąć po powstałe w celu oczyszczenia obuwia środki chemiczne, szczoteczki lub ściereczki, które wykorzystujesz także podczas domowych porządków. Uwzględniając rodzaj obuwia, materiał, z jakiego zostało uszyte, ewentualną obecność ozdób i oczywiście zalecenia producenta, możesz z łatwością ocenić, czy pranie butów w pralce jest optymalnym rozwiązaniem.


Wygraj Nightmares from the Deep 3 - ustatkowanygracz.pl\nWygraj Nightmares from the Deep 3\nAdam Ginel 28 stycznia 2018 Brak komentarzy\t134 odsłony KONKURS\nNiedziela na Ustatkowanym Graczu, zgodnie z tradycją, oznacza konkurs. Dzięki ponownej uprzejmości rodzimego Artifex Mundi mamy do rozdania dwa klucze do gry Nightmares from the Deep 3: Davy Jones.\nJuż 2 lutego na konsolach PlayStation 4 i Xbox One zadebiutuje gra Nightmares from the Deep 3: Davy Jones studia Artifex Mundi. To finał emocjonujących zmagań kustoszki Sary Black i jej córki Cory ze straszliwym morskim piratem i legendą mórz, Davy Jonesem. Tuż przed ujawnieniem wielkiej tajemnicy Morskiego Diabła, bohaterki zostają porwane przez jego upiorny galeon. By ocalić siebie i córkę, Sara będzie musiała zawrzeć pakt z legendarnym piratem, a także odkryć jego przeszłość i uwolnić od klątwy nieumarłych mieszkańców tajemniczej wyspy. Jej misja będzie prowadzić przez kręte korytarze kopalni złota, pirackie miasteczko, pałac Davy Jonesa oraz trudne do przebycia bagna. Czy się jej powiedzie? Jaką rolę w jej zadaniu odegrają czarna magia oraz genialny alchemik O`Malley? Kim jest duch młodej dziewczyny i co ją łączy z Davym Jonesem? Finał tej epickiej przygody przyniesie odpowiedzi na wszystkie pytania.\nZanim przejdziemy dalej, tradycyjnie, wyłonimy zwycięzcę poprzedniego konkursu, w którym do zgarnięcia był klucz PS4 do gry Beholder.\nSzczęście uśmiechnęło się do Agnieszki Z. z Wrocławia.\nGratulujemy, sprawdź swoją skrzynkę mailową!\nZasady konkursu Nightmares from the Deep 3: Davy Jones\nZasady wygrania Nightmares from the Deep 3: Davy Jones są banalnie proste. Po prostu wyślij e-maila na adres adam@ustatkowanygracz.pl, w jego tytule wpisując „Konkurs Nightmares from the Deep 3”, zaś w treści podając imię, nazwisko oraz miejscowość, z której pochodzisz. Koniecznie napisz też, która wersja Cię interesuje – czy wolisz otrzymać klucz na konsolę PlayStation 4, czy może na Xboksa One.\nNa zgłoszenia czekamy do soboty, 3 lutego 2018 roku, do godziny 23:59. Szczęśliwcy zostaną ogłoszeni 4 lutego 2018 przy okazji organizowania kolejnego, niedzielnego konkursu.\nOdwiedź tajemnicze Maple Creek\nZałoga Artifex Mundi zaprasza na rejs!\nRecenzja Enigmatis na Xboksa One\nPolska pozycja na Xboksa One


Microsoft o współpracy z amerykańskimi służbami | CHIP\nMicrosoft o współpracy z amerykańskimi służbami\nGigant w końcu zajął oficjalne stanowisko w sprawie afery "PRISM"\narchiwum 17 lipca 2013\nWedług zeznań Edwarda Snowdena, największe firmy internetowe w Ameryce, takie jak Apple, Google czy Microsoft, otrzymały propozycję nie do odrzucenia. A konkretniej nakaz sądowy, który zmusił owe firmy do współpracy z Narodową Agencją Bezpieczeństwa, przekazując im wszystkie prywatne dane na temat swoich użytkowników.\nJak twierdzi Microsoft, nie wszystko może w tej chwili ujawnić, ale w obliczu bardzo poważnych oskarżeń, informuje o tym, o czym może. Niestety, nie jesteśmy w stanie ocenić kto mówi prawdę, czy Snowden, czy też Microsoft. Publikujemy jednak najważniejsze podpunkty z oświadczenia Microsoftu:\nMicrosoft nie zapewnia bezpośredniego dostępu do poczty Outlook. W razie ewentualnego żądania, które, co ważne, musi dotyczyć konkretnego jednego użytkownika, a nie ogółu, dane są najpierw sprawdzane przez firmę Microsoft, a następnie przekazywane działowi prawnemu, który weryfikuje zasadność żądania. Dopiero wtedy, ewentualnie, dane dotyczące konkretnego użytkownika są przekazywane\nDokładnie to samo tyczy się danych na dysku SkyDrive. Obowiązują dokładnie te same zasady, co w przypadku poczty Outlook.\nUsługa Skype traktowana jest dokładnie tak samo, jak Outlook i SkyDrive. Zmiany w architekturze tej sieci podyktowane były przyczynami technicznymi i nie mają nic wspólnego ze współpracą z Narodową Agencją Bezpieczeństwa, która nie ma bezpośredniego dostępu do Sieci, a może jedynie wystosować żądanie ujawnienia danych dotyczących konkretnego, wskazanego użytkownika\nMicrosoft nigdy nie przekazał amerykańskim służbom narzędzi pozwalających obejść szyfrowanie danych użytkowników, zarówno indywidualnych, jak i biznesowych\nMicrosoft nie zapewnia ani rządowi amerykańskiemu, ani rządowi jakiegokolwiek innego kraju bezpośredniego i wolnego dostępu do danych klientów Microsoftu. Dane takie są zapewniane odpowiednim służbom tylko w razie konkretnych żądań dotyczących konkretnych osób. Owe żądania muszą mieć uzasadnienie prawne.\nMicrosoft wyraża chęć podzielenia się większą ilością informacji na temat tego zagadnienia. Czeka na pozwolenie od odpowiednich służb. Jeżeli je uzyska, opublikuje w trybie natychmiastowym informacje uzupełniające.\nKtoś tu ewidentnie rozmija się z prawdą. Czy to Snowden, czy też Microsoft. Niestety, na dzień dzisiejszy, prawda jest nie do ustalenia…


OFE nie planują kupować akcji - Finanse - rp.pl\nAktualizacja: 26.09.2008, 02:29\nOFE nie planują kupować akcji\nAkcje w portfelach funduszy emerytalnych\nUdział akcji w portfelach funduszy może jeszcze spaść. Sytuacja w USA i spowolnienie gospodarcze w Europie nie zachęcają do takich inwestycji\nFundusze emerytalne były aktywne w kupowaniu akcji pod koniec ubiegłego i na początku tego roku. W ostatnich miesiącach ich aktywność na tym polu stopniowo malała. Poniżej dalsza część artykułu\n– Zarządzający mogli się sparzyć, bo kupowali akcje, a one wciąż i wciąż spadały – mówi zarządzający jednym ze średniej wielkości funduszy. W lipcu i sierpniu widać znaczącą zmianę w podejściu OFE. Fundusze zaczęły wyprzedawać papiery udziałowe. Tym samym średni ich udział w portfelach spadł do jednego z najniższych w historii poziomów – 27 proc. Zresztą już we wcześniejszych miesiącach, mimo że OFE wykorzystywały spadki i kupowały akcje, ich udział systematycznie spadał.\n– Sektor zareagował prawidłowo: ograniczył aktywa o dużym ryzyku – ocenia Michał Szymański, wiceprezes CU PTE. Z sondy „Rz” przeprowadzonej wśród zarządzających wynika, że udział akcji może jeszcze spaść i OFE raczej nie będą już w najbliższym czasie ich kupować. Nie licząc wyjątkowego roku 1999, gdy OFE startowały, najmniej akcji miały w 2001 i 2003 r. Ich udział w portfelu nie spadł jednak poniżej 24 proc. Informacje napływające z USA i spowolnienie gospodarcze w Europie nie napawają optymizmem zarządzających. Jak oceniają, spowolnienie w Polsce może przyjść dużo szybciej, niż wszyscy się spodziewają. – Pierwsze oznaki już są. Dane dotyczące produkcji i sprzedaży detalicznej nie są optymistyczne. Miesiąc do miesiąca spadły też wynagrodzenia – podkreśla jeden z naszych rozmówców. I jak zauważa Michał Szymański, dziś twierdzenie, że polska gospodarka ma i będzie mieć się świetnie, jest obarczone dużym błędem. Zarówno ze względu na skalę, jak i przewidywalność takich wydarzeń jak np. bankructwa wielkich instytucji finansowych. I dlatego zdaniem osób odpowiedzialnych za inwestycje w OFE tezy analityków, choćby specjalistów z Raiffeisen Capital Management, że wyceny akcji w Polsce są niezwykle korzystne, mogą nie być do końca zgodne z prawdą. – Bardzo trudno jest dziś ocenić ryzyko, a potencjalna jego skala jest duża i to nakazuje ostrożność. Także jeśli chodzi o ocenę atrakcyjności cen akcji – uważa Szymański. Czy dzisiejsze ceny będą wciąż atrakcyjne za dwa – trzy miesiące? – pytali w rozmowie z „Rz” zarządzający. Przykładem mogą być choćby banki. – Dziś wyglądają całkiem atrakcyjnie, ale to może szybko się zmienić, jeśli spowolnienie gospodarcze będzie dużo większe i szybsze niż planowane – mówi jeden z zarządzających. Jak przedstawiają się wyniki spółek za trzy kwartały, okaże się już wkrótce. – To być może dobry moment do selektywnego kupowania akcji. Przy takim rynku, jaki jest obecnie, kluczem nie jest zresztą wcale udział akcji, ale raczej właściwy ich dobór. Gdy giełda zaczyna odbijać, w pierwszej kolejności rosną pojedyncze spółki – ocenia Grzegorz Chłopek, wiceprezes ING PTE.


[Komentarze] Bracia krwi - lastinn\n[Komentarze] Bracia krwi\n« [WFRP 1.ed] Bracia krwi | [WFRP 2ed.] Szóstka z Zweufalten »\nStrona 1 z 65 1 2 3 11 51 > Ostatni »\n09-10-2017, 20:49 #1\nTemat sesji otworzę planowo do piątku. Po przeczytaniu wstępniaka zorganizujcie się proszę i zadośćuczyńcie mojej prośbie z rekrutacji - chcę przeczytać opis epizodu z wcześniejszych perypetii Waszej kolorowej grupki. Po jego zakończeniu ruszy właściwa rozgrywka.\n.doc do pierwszego odpisu\n# Albrecht oddałby za swojego brata Josefa życie i bezgranicznie mu ufa.\n# Wiktor jest winien Josefowi uratowanie życia.\n# Josef czuje się odpowiedzialny za brata i poprzysiągł sobie go chronić.\n# Zachariasz pomagał Emmerichowi zdobyć pewne informacje w poprzednim zleceniu, a nawet wystawił mu cel.\nOstatnio edytowane przez Avitto : 12-10-2017 o 23:16.\n09-10-2017, 21:25 #2\nWitam wszystkich to duże zaskoczenie dla mnie, że pojawiłem się w tej sesji. Postać w zasadzie powstała dopiero dziś rano. Życzę nam wszystkim graczom miłej gr, a Mistrzowi Gry wiele satysfakcji.\n09-10-2017, 21:44 #3\nDziękuję MG za możliwość pogrania w tak fajnym gronie, no i życzę nam wszystkim super zabawy. Obyśmy szczęśliwie dożyli końca przygody - Sigrid na pewno będzie się starała\n09-10-2017, 21:46 #4\n*macha przyjaźnie ręką*\nMam nadzieję, że wspólnie stawimy czoła wyzwaniom i będziemy się dobrze bawić\nOde mnie następujące propozycje/sugestie :\nUstalmy sobie powiązania pomiędzy postaciami, coś oprócz "jesteśmy z X w jednej drużynie". Niech każdy zaproponuje po jednym powiązaniu swojego BG z każdym z pozostałych bohaterów. Niech to będzie cokolwiek, np. "Rudiger jest mi winny dwadzieścia koron, które wygrałem od niego w karty".\nŻeby nie pozostać gołosłownym, pierwsze propozycje ode mnie.\n- Albrecht oddałby za swojego brata Josefa życie i bezgranicznie mu ufa.\n- Albrecht stawia sobie uwiedzenie Sigrid za punkt honoru i nie zraża się kolejnymi porażkami. Oboje są tego świadomi i stało się to w pewnych sensie ich wspólną grą.\nAvitto, w jakiej formie ma być ta poprzednia przygoda?\nJeśli ktoś chce się na sto procent bawić w stare WFRP i użyć czarno-białej ilustracji jako awatarka, to mogę poszukać w podręcznikach i innych źródłach. Wiem, że wielu osobom niełatwo znaleźć dobrego avka.\nPS xeper, dasz się przekonać, żeby dialekt niziołków nie był tym nieszczęsnym czesko-słowackim?\n09-10-2017, 21:54 #5\nPowiązania wg Twojego pomysłu to świetna sprawa! Będę wrzucał je w pierwszy post komentarzy jak tylko będą tu padać z Waszej strony.\nLiczę się, że bez pewnego "sterowania" byłoby ciężko, więc o to, co proponuję w kwestii poprzedniej przygody:\nPo moim wstępniaku będziecie grupą podróżującą na szlaku. Wtedy jedno z Was musi zagaić rozmowę w stylu:\n- A pamiętacie jak pół roku temu...\nKażda kolejna osoba dająca post dopisze kolejny kawałeczek opowiadanej przygody. Każdy wspominać może to wydarzenie nieco inaczej możecie się nawet posprzeczać przy tej retrospekcji. Macie w tym miejscu pełną swobodę światotworzenia. Wierzę w Wasze wyczucie klimatu.\nJeśli wolicie zrobić to dockiem niż postami to droga wolna. Ja nie zmuszam, zgodnie z tym co zapowiadałem.\n09-10-2017, 21:59 #6\nMam nadzieję że będziemy się wszyscy dobrze bawić. Jak patrzę na postaci, które się dostały, to połowę moja mogła ścigać\nPomysł Fyrskara mi sie podoba, a od siebie dodam, że warto by było ustalić jak się wszyscy poznaliśmy. Na jarmarku? Polowaniu na kogoś? W jednym lochu?\n09-10-2017, 22:03 #7\n* Rok temu podczas wyprawy, której przewodził Josef, ścigaliśmy gobliny, które napadały na przydrożną karczme, w której akurat zatrzymał się nasz oddział. Byłem wtedy młodym sierżantem, Josef uratował mi dupę przed nabiciem na włócznie. Jestem mu winien uratowanie życia.\n09-10-2017, 22:04 #8\nMacie specjalnie przygotowane dosyć jałowe i mało szczegółowe historie postaci. Pilnowałem, żeby nie były obfite. Śmiało, deklaruj, którego z graczy poznałeś w pierdlu?\n09-10-2017, 22:20 #9\n@Fyrskar - przecież nie będzie tak gadał bez przerwy. Tylko czasami mu się coś wypsnie. Dasz radę przetrzymać, a jak nie to mu język utniesz i z głowy będzie.\nA tak w ogóle, to ostatniego posta jako gracz na LI napisałem w październiku 2013 Od tego czasu tylko mistrzuję, więc miejcie zrozumienie dla nowicjusza\n[WH]Ponury Pościg 16.02[czekam na odpis:Kerm, Asmodian, Komtur, Gob1in, Hakon, ]\n[WH]Śmierć na rzece Reik 17.02[czekam na odpis: Kerm, Hakon,hen_cerbin, kymil ]\n[BRP]Yarakan 19.02[czekam na odpis:Obca,Kerm, Avitto,Marrrt]\n09-10-2017, 22:23 #10\nJeszcze jedną oczywistość mam dla Was - KP zostają tam, gdzie je stworzyliście i ewentualne edycje również proszę dokonywać na dockach. Będę ich używał zamiast tych w panelu sesji.


Przewodnik Sixpack: Porady żywieniowe, treningowe i Cardio - FitnFemale®\nżywność, plany dietetyczne, szkolenie\nZdefiniowany sześciopak jest nadal par excellence symbolem przydatności. Nic dziwnego, że większość sportowców pracuje, by być dumnym posiadaczem takiego sześciopaku. Ten obraz potwierdza się, gdy pytamy doświadczonych trenerów. Możesz być pewien, że prawie na pewno nie mieli klienta w swojej karierze, który nie chciałby pracować w jego centrum ciała, aby dobrze wyglądać lub wzmocnić środek ciała dla innego sportu.\nPowody mogą być różne, ale cele są takie same. Ale dlaczego nie wszyscy biegają z sześciopakiem, co odpowiada ideałowi stylu życia? Po prostu dlatego, że potrzeba dużej ilości pracy, a przede wszystkim dyscypliny, aby zbudować sześciopak, a następnie, aby był trwały. Jak możesz to zrobić?\nWięc budujesz zdefiniowany sześciopak\nPo prostu "tylko" rozwijanie silnych mięśni brzucha lub wydawanie mięśni brzucha w sugestywnym sześciopaku nie jest wcale takie trudne. To jest poziom, który większość sportowców próbuje, ale nie na zewnątrz. Albo dlatego, że tego nie chcą, albo dlatego, że unikają pracy. Ponieważ zdobycie sześciopaka, który powoduje, że szczęki innych ludzi spadają, jest zupełnie inną sprawą.\nI bądźmy szczerzy: tylko ci z was, którzy są gotowi pracować niezwykle ciężko i poświęcić wiele na wymarzone sześciopaki osiągną ten status. Ale nie zniechęcaj się tymi słowami, ponieważ nasz przewodnik wkrótce sprawi, że będziesz tak wyglądać.\nCo to zajmuje? Plan, który daje ci jasny kierunek i zabierze Cię w obszar odżywiania, treningu cardio i treningu siłowego w ręce. Chodźmy! Pracujmy nad twoim sześciopakiem!\nPunkt 1 - Twoja dieta\nZacznijmy bez wielu teorii: Nie ma znaczenia, jak dobre są mięśnie brzucha dzięki mniej lub bardziej ambitnemu treningowi brzucha. Pod grubą warstwą tkanki tłuszczowej w każdym razie wyglądają imponująco. Mięśnie brzucha muszą wyglądać jak dobrze ułożone kostki brukowe - obszerne i z głębokimi przejściami między poszczególnymi paczkami.\nW praktyce oznacza to, że musisz zmniejszyć procent tkanki tłuszczowej, aż cienka warstwa skóry zablokuje widok sześciopaka. A ponieważ "w kuchni jest zdefiniowana", wysokiej jakości żywność na pokrycie potrzeb makroelementów jest pierwszym punktem wyjścia - oprócz umiarkowanego deficytu kalorii.\nDobre źródło składników odżywczych w diecie sześciopakowej\nbiałko: chuda wołowina, indyk, indyk, kurczak, dziczyzna, łosoś, sieja, białko jaja, wałek Harzer, białko w proszku itp.\nwęglowodany: Makaron pełnoziarnisty, ryż brązowy, biały ryż, słodkie ziemniaki, ziemniaki, chleb pełnoziarnisty, płatki owsiane, komosa ryżowa, ciastka ryżowe, owoce itp.\ntłuszcze: Orzeszki ziemne, orzechy włoskie, migdały, awokado, oliwa z oliwek, olej lniany, masło orzechowe, olej rybny lub kapsułki oleju z ryb itd.\nWitaminy, minerały, błonnik: wszelkiego rodzaju kolorowe i zielone warzywa\nWysoko dozowany i szybki, możesz łatwo sprawdzić ostatni produkt za pomocą następujących produktów. W zależności od potrzeb odpowiedni jest inny produkt.\n24 witaminy i minerały I #8211; All-In-One Vitamin & Mineraltabletten\nStay in balance I #8211; Optymalna kombinacja podstawowych pierwiastków śladowych i soli mineralnych w celu poprawy równowagi kwasowo-zasadowej\nWomen's Magic Mix I #8211; Kompleksowy napój do skóry, włosów, paznokci, modelowania i kontroli apetytu!\nCytrynian magnezu I #8211; Wysoce dostępny magnez jako pyszny napój.\nAby móc zacząć od razu planować dietę, chcielibyśmy przedstawić Państwu krótką próbkę przykładnego dnia. Ze względu na przejrzystość klasyfikujemy odpowiednią żywność jako trzy kategorie makroskładników "węglowodany", "białka" i "tłuszcz".\nProtein: Protein Powder (Shape Shake / Whey) 2 Łopaty\nWęglowodany: 100 g płatków owsianych (delikatny / treściwy)\nTłuszcz: brak dodanych tłuszczów\nPyszny top sprzedawca, idealny jako zamiennik posiłku:\nBiałko: 250 gramów piersi z kurczaka\nWęglowodany: 200 g brązowego ryżu (waga po ugotowaniu)\nBiałko: 250 gramów tilapii (pielęgnica)\nCarbs: duża mieszana sałatka\nTłuszcz: 1 łyżeczka oliwy z oliwek\nBiałko: białko serwatkowe 2 miarki\nWęglowodany: 300 gramów ziemniaków\nPrawdziwy cud wszechstronności i podstawowe uzupełnienie w tym samym czasie:\nBiałko: 250 gramów steku z udka\nWęglowodany: 175 gramów słodkich ziemniaków\nBiałko: Miarki z białka kazeiny 2\nTłuszcz: masło orzechowe (bez dodatku cukru)\nNajważniejsze jest to, że dostajesz ponad 300 gramów wysokiej jakości białka, 200 gramów węglowodanów i ponad 30 gramów niezbędnych tłuszczów. Oczywiście, w zależności od tego, jak bardzo jesteś twardy, musisz wprowadzić drobne poprawki, aby ilość jedzenia mogła pasować do twoich osobistych potrzeb. Ponadto, podczas gdy tracisz tkanki tłuszczowej, musisz upewnić się, że dostosowujesz spożycie kalorii co tydzień, ale co dwa tygodnie. Wreszcie, twoje całkowite zapotrzebowanie na kalorie również spadnie.\nIm niższy poziom tłuszczu w organizmie, tym dalej należy zmniejszyć deficyt kalorii. W ten sposób pozbycie się ostatniego tłuszczu w organizmie może zająć więcej czasu niż sześciopak. Z drugiej strony zmniejszasz także ryzyko, że znowu stracisz mozolnie zbudowaną masę mięśniową. Jest to błąd popełniany przez większość trenerów, a później denerwuje ich "szczupła szóstka", która wygląda tylko na seksowną.\nPunkt 2 - Trening cardio\nTak, teraz przychodzimy na większość nieprzyjemnej części, ponieważ długi trening cardio niekoniecznie jest ulubioną dyscypliną sportowców siłowych. Oczywiście istnieją również genetyczni maniacy, którzy mają tak wysoką przemianę materii, że nie jest potrzebne dodatkowe szkolenie cardio.\nJest jednak bardzo prawdopodobne, że nie należysz do tej grupy. Oznacza to, że nie możesz polegać na dobrze zbilansowanej diecie na swoim projekcie "brzucha do prania", a twoje ciało może zrobić resztę. Więc nie przychodzisz na trening cardio.\nZanim jednak zaczniesz przeklinać, powinieneś wiedzieć o kilku rzeczach. Na przykład trening wytrzymałościowy lub metabolizm tłuszczu u sportowców siłowych "normalsterbliche" nie może być złą rzeczą. I oczywiście nie w odniesieniu do utraty tłuszczu, ale także do wzmocnienia układu sercowo-naczyniowego. Ponieważ jest to słaby punkt wielu sportowców siłowych. Czy nie zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego ci, którzy mają najcięższe ręce, oddychają po raz pierwszy? Jak więc możesz rozwijać trening cardio?\n1. Wykonaj trening cardio we właściwym czasie.\nAby trening kardio był jak najkrótszy, powinieneś go zainstalować dokładnie, jeśli ma to największy sens, a ciało zapewnia optymalny "szablon" do spalania tłuszczu. Najlepszym czasem treningu cardio jest więc rano, zaraz po treningu siłowym. Dlaczego? Ponieważ w obu porach dnia zapasy glikogenu mięśniowego są względnie puste, a poziom cukru we krwi jest stosunkowo niski. To z kolei zmusza organizm do coraz większego wykorzystania tłuszczu jako nośnika energii.\n2. Używaj "Powolnego i stałego cardio" i "HIIT cardio"\nSpołeczność fitness wciąż dyskutuje o tym, która forma ćwiczenia cardio jest teraz lepsza - "Slow and stealthy" (SS) lub "High Intensity Interval Training" (HIIT)? Uważamy, że jest to pragmatyczne: obie formy mają swoje uzasadnienie i dlatego powinny być stosowane w połączeniu w celu jak największego obciążenia organizmu. Na przykład, możesz wybrać się na poranną jazdę w parku, a następnego dnia możesz naprawdę ćwiczyć w stylu HIIT zaraz po treningu siłowym na ergometrze rowerowym. Ważne jest, aby regularnie przejść szkolenie, nawet jeśli nie jest to zabawne.\n3. Wstań regularnie\nAby nie przeciążać Cię od razu, nie powinieneś zejść z poziomu "0 do 100" i wykonywać 60 minut treningu cardio każdego dnia. Zacznij powoli i planuj zrobić coś dla swojego układu sercowo-naczyniowego przez 20 do 30 minut trzy lub cztery dni w tygodniu. Pracuj w górę co tydzień, powoli zwiększając wyniki w 5-minutowych przyrostach, budując mniej intensywną jednostkę poprzez intensywną wymianę lub nawet piąty dzień cardio.\n4. Odrzuć trening cardio\nCzasami lepiej jest umieścić kilka krótkich bodźców stresowych na jeden dzień zamiast na długi. Możesz również łatwo wdrożyć tę zasadę w treningu cardio, rozprowadzając dzienny program, na przykład 60 minut w dwóch jednostkach. Sesja rano po przebudzeniu i druga sesja po treningu lub wieczorem przed obiadem w celu zwiększenia metabolizmu.\n5. Motywacja pomimo zmęczenia? Tak, to działa!\nKto tego nie wie? Trochę snu, ciężka praca, a na planie treningowym wciąż jest cardio, a nawet HIIT. Dobrym pomocnikiem / przyjacielem może być Pink Burn w takich przypadkach. Jego składniki przyspieszają przemianę materii do trzech razy i zwiększają spalanie tłuszczu. Ponadto, w tym przypadku jest to o wiele ważniejsze, zapewnia energię. Już po 20 minutach po spożyciu zauważysz celowe mrowienie w ciele i nie możesz pomóc, ale udać się na trening.\nJeśli trenujesz wieczorem i nadal chcesz kopnięcia energii bezkofeinowej, zalecamy Night Burn (3 w 1 Fatburner, wzmacniacz treningu i kontrola apetytu).\nPunkt 3 - Trening brzucha\nDlaczego trening brzucha zajmuje trzecie miejsce? Ponieważ zdrowa dieta i spersonalizowany program cardio odgrywają ważniejszą rolę w budowaniu sześciopaku. Niemniej jednak dobrze wyważony trening siłowy jest niezbędny, aby nadać mięśniom brzucha pewną grubość, ponieważ dopiero wtedy mięśnie prawidłowo się pojawią. I to dotyczy nawet wielu sportowców wyczynowych z jednocyfrowym procentem tkanki tłuszczowej. Poniższe zasady będą dla Ciebie inne.\n"Zasady treningu Ab"\nTrenuj abs dwa razy w tygodniu\nTraktuj mięśnie brzucha jak wszystkie inne mięśnie\nPowoli wykonaj powtórzenia i skup się na napięciu mięśni\nUżyj dodatkowych odważników, abyś mógł efektywnie trenować nawet w niskich powtórzeniach\nTwórz zestawy 10-20 powtórzeń, za każdym razem aż do porażki\nUpewnij się, że wykonujesz ćwiczenia dla górnej, dolnej i bocznej części mięśni brzucha\nZnajdź ćwiczenie, w którym najlepiej poczujesz mięśnie i zachowaj je jako podstawowy element treningu brzucha\nĆwiczenia dla sześciopaku\nCrunch maszyna (siedzi)\nWiszące podnoszone nogi\nCrunch po stronie kabla\nSide Crunch (leżący)\nUderzenia (z dodatkową wagą)\nTrening sześciopakowy POWER / REP RANGE / SHOCK (TM)\nTen system treningowy jest cykliczną metodą treningową, która pozwala na ustawienie bardzo indywidualnego bodźca hipertroficznego co tydzień. Poniższa lista pokazuje, jak może wyglądać twój trening brzucha.\nDodatkowe brzuszki (2-3 zestawy / 10-12 powtórzeń)\nHanging Leg Raise (3-4 zestawy / 10-12 powtórzeń)\nCrunch kabla (2-3 zestawy / 13-15 powtórzeń)\nHanging Knee Raise (2-3 zestawy / 16-20 powtórzeń)\nCięcie boczne leżące (2-3 zestawy / 21-25 powtórzeń na stronę)\nCrunch machine (2 zestawy / zestaw kropli 16-20 powtórzeń)\nHanging Leg Raise (2 zestawy / 16-20 powtórzeń)\nHanging Knee Raise (2 zestawy / 16-20 powtórzeń)\nCięcie boczne kabla (1 zestaw / 15 powtórzeń "Reszta pauza do zaniku")\nAby Twoje mięśnie nie przyzwyczaiły się zbytnio do programu treningowego, powinieneś przynajmniej częściowo zamienić ćwiczenie po dwóch pełnych cyklach, tj. 6 tygodniach. Oczywiście możesz również użyć zupełnie innych ćwiczeń brzucha.\nJak widać, nie ma magicznej formuły do zbudowania sześciopaku. Wszystko, czego potrzeba, to ciężka praca, dyscyplina i wgląd w to, że mięśnie brzucha są jak grupa mięśniowa jak każda inna.\nNasz pakiet Premium Fatburn wspiera również skoordynowane suplementy i plan spożycia, aby jeszcze bardziej zbliżyć się do celu:\n25 najlepszych ćwiczeń dla dolnych mięśni brzucha\nTrening mięśni brzucha u kobiet - bardziej płaski brzuszek w ciągu 8 tygodni


Rozmowa z kapitanem Polskich Transatlantykow, Jerzym Pszennym - TS/S STEFAN BATORY, Polish Ocean Liner 1968-1988\nKPT. JERZY PSZENNY, 1923-2019 - Plywala z nami cala Polska...\nInterview I/ Wywiad by Peter Grajda\nTHE "ENTIRE POLISH NATION" SAILED WITH US…\nThis is an interview with the captain of Polish ocean liners Jerzy Pszenny who was the captain of MS BATORY (1961-68) and then the first captain of TSS STEFAN BATORY (1968-70). I had an opportunity to interview captain Pszenny during my visit in Poland a few years ago. Unfortunately, only the Polish version of this interview is available at this time…\nPLYWALA Z NAMI "CALA POLSKA"…\nRozmowa z kapitanem Polskich Transatlantykow, Jerzym Pszennym...\nGdy jesienia 1961 roku kapitan Jerzy Pszenny obejmowal dowodctwo polskiego statku pasazerskiego MS BATORY byl nie tylko najmlodszym z dotychczasowych kapitanow w historii polskiej zeglugi pasazerskiej na Atlantyku, ale byl on takze pierwszym przedstawicielem mlodej, powojennej generacji polskich ludzi morza, absolwentow Panstwowej Szkoly Morskiej w Gdyni. W chwili nominacji na kapitana BATOREGO, kpt. Pszenny mial 38 lat. Dowodzil on BATORYM, z przerwami, do 1968, kiedy to zostal pierwszym kapitanem jego nastepcy, STEFANA BATOREGO, transatlantyka utrzymujacego regularne polaczenie na linii Gdynia-Montreal przez 20 lat. Podczas jednej z moich wizyt w Polsce mialem przyjemnosc poznac kapitana Pszennego i porozmawiac o Polskich Transatlantykach...\nKpt. Jerzy Pszenny, lata '70\nPiotr Wieslaw Grajda: Panie kapitanie, byl pan nie tylko pierwszym kapitanem STEFANA BATOREGO, ale takze uczestniczyl pan w negocjacjach zwiazanych z jego kupnem przez Polskie Linie Oceaniczne. Jak doszlo do tego ze nastepca starego BATOREGO stal sie wlasnie STEFAN BATORY czyli statek o dawnej nazwie MAASDAM i jak rozpoczela sie sluzba nowego statku pod polska bandera?\nKpt. Jerzy Pszenny: Poczatkowo, nastepca BATOREGO mial byc statek zupelnie nowy, zbudowany na zamowienie specjalnie dla PLO, z mysla o rejsach transatlantyckich. Generalnie, chodzilo o statek o pojemnosci ok 20 000 ton, szybkosci ok 20 wezlow i dysponujacy 700-800 miejscami pasazerskimi. W polowie lat '60, w Centralnym Biurze Konstrukcji Okretowych - Instytucie Morskim wykonano tzw. projekt koncepcyjny, ktory nawet posiadal juz swoja nazwe; POLONIA. Podjecie budowy statku rozwazano zarowno w stoczni krajowej jak i zagranicznej. Nie bylo jednak stosownych, ostatecznych decyzji na szczeblu rzadowym, ktore odciagaly sie glownie ze wzgledu na wysokie koszty zwiazane z budowa. Oceniano te koszty na ok 25-30 mln dolarow. Pojawila sie wowczas inna koncepcja pozyskania nastepcy dla starzejacego sie BATOREGO: zakup statku uzywanego.\nPowstalo wowczas Biuro Poszukiwan Statku, ktorego zadaniem bylo znalezienie odpowiadajacej nam swoimi parametrami jednostki i negocjacje zwiazane z ewentualnym zakupem. Statkiem ktory wydawal sie spelniac polskie wymagania a jednoczesnie byc w dobrej cenie (ok 4 mln dolarow), okazal sie wystawiony na sprzedaz przez Holland America Line, 15-letni, maly transatlantyk MAASDAM; 15 tys. ton, 153 m dlugosci, 854 miejsc pasazerskich. Utworzono wowczas kilku-osobowa komisje ktora miala zapoznac sie z MAASDAM-em i ostatecznie zadecydowac o jego przydatnosci dla polskiej zeglugi. W sklad tej komisji, weszli, poza mna jako kapitanem; przyszly glowny mechanik statku Jan Rachman, glowny mechanik PLO Ryszard Ulanowski, glowny elektryk, intendent, i jeszcze inne dwie czy trzy osoby. Poplynelismy MAASDAM-em, jako obserwatorzy, na dwa jego regularne rejsy z Roterdamu do Montrealu, aby w praktyce przyjzec sie temu jak wszystko pracuje. Zostaly wowczas wykonane listy koniecznych remontow, wstepne plany modyfikacji i zmian konstrukcyjnych czyniacych statek bardziej funkcjonalnym i ekonomicznym. Umowa o kupnie sprzedazy zostala podpisana z Holland America Line wkrotce po tych dwoch rejsach.\nCeremonia zmiany bandery i oficjalne obsadzenie statku pierwsza polska zaloga nastapilo jesienia 1968 roku w Roterdamie. Nawiasem mowiac, owczesny polski ambasador w Holandii spoznil sie na ta ceremonie i zostala ona rozpoczeta bez niego za co pozniej dostalo nam sie troche. Do Gdyni , MAASDAM przyplynal w kilka dni pozniej juz jako STEFAN BATORY. W Gdanskiej Stoczni Remontowej, statek mial przejsc remont i szeroko zakrojona modernizacje. Prace te rozpoczeto jednak dopiero w grudniu '68 jako ze plany modernizacyjne nie byly gotowe na czas. Po zakonczeniu prac w stoczni, zostaly przeprowadzone proby silnikow w okolicach Helu. Jest tam tzw. "Mila Pomiarowa", gdzie przeprowadza sie proby szybkosci statkow budowanych i remontowanych w Gdansku i Gdyni. Maksymalna szybkoscia eksploatacyjna dla STEFANA BATOREGO bylo 17 wezlow, ale z reguly, we wszystkich rejsach transatlantyckich plywalismy szybkoscia nieco mniejsza; 16,5 16,7 wezla. W pierwszy rejs do Montrealu STEFAN BATORY wyplynal 11 kwietnia '69. Jego modernizacja byla wowczas tylko czesciowo zakonczona. Druga czesc remontu czekala statek w 1969.\nKpt. Jerzy Pszenny podczas finalowego spotkania zwiazanego z zakupem od Holland America Line statku TS/S MAASDAM, jako nastepcy dla wysluzonego polskiego transatlantyka M/S BATORY - liniowca o nowej nazwie TS/S STEFAN BATORY, pazdziernik 1968\nCpt. Jerzy Pszenny at the meeting related to purchasing/ transferring the TS/S MAASDAM to the Polish Ocean Lines as TS/S STEFAN BATORY,\na successor of the legendary M/S BATORY, Oct 1968\nM/S POLONIA, 1964 (Projekt Instytutu Morskiego) - Projekt nastepcy MS BATORY, statku o proponowanej nazwie MS POLONIA, wykonany byl pod kierunkiem prof. Witolda Urbanowicza i prof. Macieja Krzyzanowskiego. Zawieral on bardzo ciekawe i nowatorskie jak na lata '60 rozwiazania architektoniczne wnetrz: zespol schodow ruchomych, asymetryczny uklad pomieszczen rekreacyjnych, basen w oszklonej hali itd.\nProponowane parametry techniczne: 22-23 tys ton, 188m dlugosci, 27 tys KM/ 2 silniki Cegielski-Sulzer, 2 sruby,\npredkosc max 23 wezly, predkosc eksploatacyjna 21 wezly, 850 pasazerow, 360 zalogi...\nNiestety ze wzgledu na wysokie koszty, projekt nie doczekal sie realizacji. Zrezygnowano z budowy nowego statku i zdecydowano o zakupie jednostki uzywanej ktora zostal holenderski TSS MAASDAM, przemianowany na TSS STEFAN BATORY.\nM/S POLONIA, 1964 - Project by the Polish Maritime Institute of the successor for the aging M/S BATORY.\nThis ship has never been built - it was just a project\nM/S POLONIA II, 1979 (Projekt Stoczni im. Warskiego w Szczecinie) - Tak mial ewentualnie wygladac nastepca TS/S STEFANA BATOREGO, ktory mial go zastapic pod koniec lat '80. Prace projektowe prowadzone byly pod kierownictwem prof. Jerzego Piskorz Naleckiego. Parametry techniczne podobne byly do tych z 1964 roku, a wiec: tonaz ok. 17-24 tys, moc silnikow 16 tys KM, szybkosc eksploatacyjna 17,5 wezla, dlugosc 175 metrow, liczba pasazerow 750, zaloga 320. Niestety tak jak poprzednio projekt okazal sie za drogi aby go realizowac. Poza tym, z koncem lat '70 znacznie spadla koniunktura na przewozy morskie jako, ze transport lotniczy stal sie znacznie bardziej popularny i dostepny.\nM/S POLONIA II, 1979 - Another project of the successor for M/S BATORY (Warski Shipyard, Szczecin Poland).\nJakie byly zasadnicze roznice miedzy BATORYM i STEFANEM BATORYM oraz jak przyjela nowy statek zaloga ?\nGeneralnie, oba statki byly o bardzo podobnych rozmiarach i tonazu, aczkolwiek roznice miedzy nimi byly istotne. Przede wszystkim STEFAN BATORY posiadal boczne stabilizatory pletwowe, dzieki czemu unikal przechylow na boki. Na BATORYM przechyly te dochodzily, podczas sztormow do 40%, a na STEFANIE wynosily tylko 3%. I choc przechyly rufowo-dziobowe zostaly prawie takie same, to wspomniane boczne stabilizatory czynily podroz znacznie bardziej komfortowa.\nTurbinowo-parowe silniki STEFANA sprawialy ze nie odczuwalo sie glosnych wibracji, bedacych czyms normalnym na BATORYM, ktory byl motorowcem. Poza tym, pomieszczenia na STEFANIE byly klimatyzowane, istnialy dobre zabezpieczenia przeciwpozarowe i wiele pomieszczen magazynowo-gastronomicznych, wlacznie z kuchnia bylo znacznie wiekszych. STEFAN BATORY byl o 16 lat mlodszy; zapewnial pasazerom wieksze wygody, lepsze mozliwosci rozrywkowe i co najmniej rownie dobra, bo z tego stary BATORY slynal, kuchnie.\nCo do zalogi, ktora w znacznej czesci przeszla z BATOREGO, to poczatkowo STEFAN nie bardzo sie jej podobal. Nie czulo sie tam tej "legendy" BATOREGO, wszystko bylo nowe i inne. Wciaz mozna bylo slyszec wsrod zalogi narzekania w rodzaju: "A bo na starym BATORYM to bylo tak i tak, mielismy to i to" Jednak takie nastawienie ludzi nie trwalo dlugo i STEFAN BATORYzaczal szybko zyskiwac sympatie zarowno zalogi jak i pasazerow.\nWsrod wspomnianych pasazerow byly czesto osoby bardzo znane, a nawet slawne. Kto goscil na pokladzie?\nZarowno na BATORYM jak i na STEFANIE BATORYM goscilo wiele znakomitosci, ale mnie utkwili najbardziej w pamieci pasazerowie z BATOREGO, jako ze bylem tam kapitanem znacznie dluzej. Plynela z nami prawie cala Polska! Plyneli z nami dyplomaci, politycy krajow bloku socjalistycznego zdazajacy na sesje ONZ, ludzie nauki zaproszeni na kongresy miedzynarodowe, dziennikarze, literaci. Wsrod pasazerow bylo na pokladszie zawsze wielu artystow sceny i estrady plynacych na wystepy polonijne do USA i Kanady... Fogg, Koterbska, Ofierski, Alibabki, Polomski, Villas, Golas, Michnikowski, Dziewonski, Tercet Egzotyczny, Skaldowie, German i wielu, wielu innych. Plynely takze z nami, i to czasami kilkukrotnie, cale zespoly artystyczne; Zespoly Piesni i Tanca Mazowsze oraz Slask, Chor Chlopiecy Slowiki Poznanskie, Filharmonia Narodowa Zawsze przy takich okazjach, w czasie dlugiej drogi przez Atlantyk, prosilismy artystow o wystepy dla pasazerow i zalogi. Wspomniec tu rowniez warto ze na pokladzie BATOREGO kreconych bylo kilka filmow; "Pasazerka" (1960), "Jada goscie jada" (1962), "Zona dla Australijczyka" (1964). Na STEFANIE BATORYM natomiast krecono miedzy innymi zdjecia do filmow "Kochaj albo rzuc" (1978) i "Spotkanie na Atlantyku" (1980).\nWsrod pasazerow byli rowniez i takie osoby jak pewien emerytowany Polak z Chicago, ktory plywal do starej ojczyzny na wakacje, przez kolejne 20 lat! Zawsze zabieral ze soba swoj wielki, amerykanski samochod i podroz odbywal zawsze w pierwszej klasie. Wszyscy go dobrze znali na BATORYM.\nW styczniu 1967 roku, podczas rejsu wycieczkowego do Indii Zachodnich, BATORY, uczestniczyl w akcji ratowania holenderskich marynarzy. Prosze powiedziec cos wiecej o tym wydarzeniu, jako ze kierowal pan ta akcja.\nBATORY byl ok 150 mil morskich na zachod od Wysp Kanaryjskich kiedy odebrano sygnal SOS od stacji brzegowej, ze w wyniku eksplozji maszyn, zatanal statek holenderski JACOB VEROLME. Otrzymalismy wiadomosc ze zaloga przebywa na oceanie w czterech lodziach ratunkowych. Podana pozycja rozbitkow byla oddalona od miejsca BATOREGO ok. 80 mil. Natychmiast polozono statek na kurs prowadzacy do miejsca wypadku. Wezwalem st. oficera Krzysztofa Meissnera i st. mechanika Seweryna Slusarka, aby ustalic plan dzialania.Wywieszono siatki zaburtowe, podniesiono bomy ladunkowe na drugiej ladowni, przygotowano motorowke statkowa do opuszczenia, itd.\nAkcja ratunkowa wspomagana byla poprzez samolot US Navy i przebiegala sprawnie. Wydobylismy 40 czlonkow zalogi i dwoch komandosow US Navy. Lekarze okretowi; dr Jankowski i dr Hryniewiecki poinformowali mnie jednak ze jeden z uratowanych jest tak mocno poparzony, ze utracil jedno oko, dla ratowania drugiego konieczna jest szybka interwencja specjalisty. W porozumieniu z agentem PLO w Las Palmas, statek zostal skierowany do portu Santa Cruz de la Palma, gdzie cala 40 osobowa grupe marynarzy przekazalismy na lad. Wkrotce po tym, dostalem dwie depesze; jedna od holenderskiego kapitana dziekujacego za uratowanie zalogi, druga natomiast od rannego marynarza z wyrazami wdziecznosci za szybka akcje dzieki ktorej zachowal wzrok.\nNawiasem mowiac, rejs ten nie nalezal do najspokojniejszych i obfitowal w sporo innych przezyc i wypadkow, jak np. skomplikowana operacja chirurgiczna czaszki, jaka na ciezko poturbowanym wskutek oceanicznej fali czlonku zalogi przeprowadzil, wspomniany juz wczesniej, gdynski chirurg dr Hryniewiecki, bedacy na statku w charakterze pasazera. Natomiast pod koniec tej dalekiej wycieczki, BATORY napotkal na Baltyku taki sztorm, iz poturbowanych zostalo kilkadziesiat osob, z ktorych wiele doznalo zlamania konczyn.\nMowiac o tych wyjatkowych sytuacjach na statku, czy to prawda ze BATORY pod pana dowodctwem, uciekl kiedys z portu Quebec City w Kanadzie?\nNie kwalifikowalbym raczej tego jako ucieczki, ale niektorzy, wlasnie tak to nazywali. Przebieg wydarzen wygladal nastepujaco; W 1963 roku BATORY byl w swoim pierwszym wiosennym rejsie do Kanady. Zaraz po przyplynieciu do Quebec City okazalo sie ze wlasnie rozpoczyna sie tam strajk pilotow portowych, ktorych zadaniem jest bezpieczne wprowadzanie i wyprowadzanie statkow z portu. Strajk zapowiadal sie trwac kilka tygodni, a nasz postoj w porcie przewidziany byl tylko na 2-3 dni. Mielismy na pokladzie pasazerow, ladunek, a przede wszystkim napiety rozklad rejsow. Z dodatkowymi dniami postoju statku w porcie wiazaly sie takze dodatkowe oplaty. Nie moglismy wiec przedluzac naszego pobytu tam.\nW porcie Quebec City bylem niejednokrotnie, i wiedzialem ze poradze sobie z bezpiecznym wyprowadzeniem statku z portu nawet bez pomocy pilota; teoretycznie moglismy wiec wyplywac. Pojawila sie jednak pewna okolicznosc natury politycznej\nOtoz, BATORY jako statek panstwa socjalistycznego powinien solidaryzowac sie ze strajkujaca klasa robotnicza i uszanowac robotniczy protest, pozostajac w porcie do zakonczenia strajku. Sytuacja byla wiec niezreczna, bo jak wspomnialem, z wielu wzgledow, w porcie tym pozostac nie moglismy. Z pomoca w rozstrzygnieciu tego dylematu przyszedl mi owczesny ambasador polski w Kanadzie Zygfryd Wolniak, ktory robil wlasnie objazd po prowincji Quebec. Doszedl on do wniosku ze BATORY nie musi solidaryzowac sie ze strajkiem portowych pilotow, jako ze naleza oni do elity pracownikow portowych a ich wysokie zarobki nie stawiaja ich na rowni z przecietnym robotnikiem typowym reprezentantem klasy robotniczej. Dostalem wiec polityczne przyzwolenie na samodzielne wyplyniecie z portu, co zreszta uczynilem niezwlocznie. Spokojnie przeprowadzilem BATOREGO, 120 mil wzdluz rzeki Sw. Wawrzynca, gdzie wyplynelismy juz na Atlantyk.\nWsrod wielu panskich fotografii, widzialem jedna zrobiona w kanadyjskim studio telewizyjnym, w Toronto. Czy ta wizyta w telewizji, wiazala sie z powyzszym incydentem?\nNie. Fotografia ta nawiazuje do innego wydarzenia W 1964 r. podczas jednego z rejsow do Kanady, urodzily sie na BATORYM dwie dziewczynki. Matkami byly Polki ktore plynely w odwiedziny do swoich bliskich. Tradycyjnym juz zwyczajem, obie dziewczynki otrzymaly pierwsze imie na czesc patrona statku Stefania. Przy okazji moze dodam ze urodzonym na BATORYM lub STEFANIE BATORYM chlopcom oprocz imienia Stefana nadawano jako drugie, imie aktualnego kapitana statku, a wiec w moim przypadku, byli to chlopcy o imieniach Stefan, Jerzy. Przyznam szczerze ze nie pamietam ilu ich dokladnie bylo. Dzieci rodzily sie podczas rejsow i ten wlasnie fakt stal sie jedna z przyczyn do programu telewizyjnego poswieconego BATOREMU, ktory byl bardzo znany w Kanadzie, a zwlaszcza w Montrealu, gdzie regularnie zawijal. Razem z matka jednej ze wspomnianych dziewczynek i oficerem rozrywkowym Erykiem Kulmem zostalem zaproszony do wziecia udzialu w popularnym programie telewizyjnym "I wish you would be here". Opowiadalismy tam o BATORYM i jego rejsach.\nNa pewno w tego typu programie nie obylo sie bez komentarzy na temat legendarnie znakomitej kuchni na BATORTYM...\nO znakomitym jedzeniu, ktore bylo serwowane podczas naszych rejsow mowilo sie przy wielu okazjach Szef kuchni, ktorym przez dlugie lata byl Waclaw Dusza, to byla jedna z najwazniejszych osob na BATORYM, na ktorym to statku, jak to kiedys ktos zauwazyl po pierwsze, po drugie i po dziesiate sie jadlo. W kazda podroz transatlantycka, trwajaca w obie strony ok miesiaca, statek zabieral ok 70 ton zywnosci. Dziennie zuzywano ok 2,5 tys jaj, 200 kg chleba, 150 ton wody slodkiej. Lista produktow zywnosciowych byla bardzo dluga, a znalezc na niej mozna bylo miedzy innymi; przepiorki, bazanty, langusty, ostrygi, raki i zolwie. Wszystkie te produkty kupowane byly w Baltonie lub w portach zagranicznych. Przykladem moze byc Anglia gdzie zaopatrywalismy sie w lod do slynnych zimnych deserow. Tylko tam robiono odpowiednio elastyczne bryly lodowe. Powstawaly z nich, za sprawa naszych mistrzow kuchni, niezwykle dekoracyjnych rzezby. Na pokladzie BATOREGO mielismy wlasna piekarnie, masarnie byla tez drukarnia, w ktorej codziennie drukowano Menu z ponad 40 daniami. Jedynie podczas sztormow sala restauracyjna pustoszala duzo pasazerow ulegalo chorobie morskiej. Zartowano wowczas ze kuchnia w takich dniach robi najwieksze oszczednosci.\nCzy mozna mowic o jakims specjalnym stosunku do BATOREGO i STEFANA BATOREGO owczesnych wladz PLO i Polski?\nNasze transatlantyki byly zawsze duma wladzy; symbolem elegancji, powiazan zagranicznych i wspomnianej juz znakomitej kuchni. Prawie kazdy, dwu-trzy dniowy postoj w Gdyni, miedzy kolejnymi rejsami byl wykorzystany na organizowanie przyjec i spotkan; handlowcow, kontrahentow, politykow. Podobnie sie dzialo w portach zagranicznych, gdzie pobyt polskiego statku wykorzystywano do promowania polskiej kultury i gospodarki. Niejednokrotnie na pokladzie organizowane byly przyjecia koktajlowe dla przedstawicieli prasy, biur podrozy i lokalnych politykow. Oczywiscie przy kazdej takiej okazji, oczekiwano obecnosci kapitana. Bylo to na swoj sposob mile jednak czasami doprawdy trudno bylo sobie poradzic z tymi wszystkimi zaproszeniami ze wzgledu na ich duza liczbe.\nPolskie transatlantyki byly zawsze duma PRL-owskiej wladzy i pewnym sposobem na zarabianie potrzebnych krajowi dewiz... W przeddzien wyplyniecia STEFANA BATOREGO w inauguracyjny rejs, statek odwiedzil wicepremier Piotr Jaroszewicz w towarzystwie ministra zeglugi i handlu zagranicznego, Jerzego Szopy i Janusza Burakiewicza. Kapitan J. Pszenny oprowadzal przedstawicieli wladzy po nowym polskim liniowcu, 1968.\nCpt. Jerzy Pszenny gives a tour of the newly refurbished TS/S STEFAN BATORY to the Polish vice prime minister Piotr Jaroszewicz, 1968\nPo wycofaniu ze sluzby w Polskich Liniach Oceanicznych, oba polskie transatlantyki spotkal ten sam los zostaly zezlomowane. Dlaczego nie udalo sie ich ocalic?\nOba statki byly jednostkami bardzo wysluzonymi Sredni wiek amortyzacyjny dla statku to ok 24 lat. Statek majacy lat 30 uwazany jest za staruszka. BATORY mial 32 lata, gdy wycofywano go ze sluzby, STEFAN BATORY niewiele mniej. Nie bylo wiec mowy o dalszej ich eksploatacji w trudnych warunkach transatlantyckiej zeglugi. Oba statki byly stare.\n(...) Rozwazano mozliwosci zachowania BATOREGO jako statku zarzadzanego przez zwiazki zawodowe do krotkich wycieczek srodziemnomorskich, lub przeksztalcenia go w zacumowany przy nabrzezu, swoisty Hotel-Restauracje-Muzeum, ktory zreszta funkcjonowal przez ponad rok. Kierownictwo nad BATORYM objal wowczas ORBIS i Miejski Osrodek Sportu, Turystyki i Wypoczynku w Gdyni. Eksploatacja statku w tej nowej , hotelowo-restauracyjnej roli rozpoczela sie 1 lipca 1969. BATORY zakotwiczony byl w Gdyni, przy Skwerze Kosciuszki i w okresie letnim cieszyl sie dosyc duzym powodzeniem wsrod turystow, ale w okresie zimowym, ze wzgledu na brak turystow, pojawil sie zdecydowany deficyt. Pojawily sie tez problemy zwiazane z administrowaniem i wysokimi kosztami utrzymania statku przy nabrzezu.\nZe wzgledu na brak funduszy na dopracowanie i rozwiniecie koncepcji "plywajacego hotelu-muzeum" zdecydowano sie ostatecznie na zezlomowanie BATOREGO, a w przypadku STEFANA BATOREGO na jego sprzedaz zaraz po wycofaniu ze sluzby w PLO.\nMoze warto w tym miejscu dodac pare slow wyjasnienia odnosnie kosztow Statek, ktory nie wyplywa w regularne rejsy, a tylko stoi przy nabrzezu, chociazby jako hotel czy muzeum, musi spelniac niemal takie same warunki techniczne jak pelnosprawna jednostka. Wiaze sie to ze stanem jego kadluba, maszyn, zabezpieczenia przeciwpozarowego, utylizacji zanieczyszczen itd. Czasami utrzymanie statku stojacego w porcie moze byc drozsze niz tego ktory wyplywa w rejsy. Koszty utrzymania znacznie maleja, gdy statek muzeum moze byc ustawiony w suchym doku, jednak koszt wybudowania takiego doku jest bardzo duzy. Od lat mowi sie o suchym doku dla DARU POMORZA, ale jakos projekt ten nie moze byc zrealizowany wlasnie ze wzgledu na wysokie koszty. Oczywiscie ewentualny suchy dok dla BATOREGO lub STEFANA BATOREGO musialby byc kilkukrotnie wiekszy, a jego koszt bylby astronomiczny. Sprawa umieszczenia statku w suchym doku, a tym samym obnizenia kosztow utrzymania byla wiec nierealna.\nCo stalo sie z ponad 340 osobowa zaloga STEFANA BATOREGO, po tym jak wycofano go ostatecznie ze sluzby w 1988 roku?\nLudzie rozeszli sie w rozne strony. Wiele osob podjelo prace na promach pasazerskich i w marynarce handlowej. Inna czesc rozpoczela zycie typowo ladowe w branzy hotelowo-restauracyjnej, a jeszcze inni przeszli na emerytury. Do tej ostatniej grupy zaliczam sie obecnie takze i ja. Nawiasem mowiac, ostatni raz dowodzilem statkiem w 1993, kiedy to dla greckiego armatora przeprowadzalem niewielki statek pasazerski z Florydy do Europy.\nPanie Kapitanie,wyglada na to, ze razem z odejsciem w historie naszych ostatnich dwoch transatlantykow minal bezpowrotnie czas transatlantyckich wojazy pod polska bandera. Oceaniczne liniowce zostaly zastapione przez pasazerskie odrzutowce. Pozostaly tylko wspomnienia... Konczac nasza rozmowe, bardzo dziekuje, ze zechcial pan ozywic dzisiaj te wspomnienia i przypomniec historie naszej floty pasazerskiej.\nOstatnim slowem w naszej rozmowie niech beda specialne pozdrowienia dla wszystkich bylych pasazerow BATOREGO i STEFANA BATOREGO, a takze dla calej Polonii Kanadyjskiej, z ktora tyle razy mialem przyjemnosc miec kontakt. Z Kanada zawsze bedzie laczylo mnie wiele wspanialych wspomnien.\nGdynia, maj 18, 2001\nKrotka wypowiedz kpt. Jerzego Pszennego podczas prowadzonej przebudowy i remontu dawnego holenderskiego statku MAASDAM na potrzeby Polskich Linii Oceanicznych jako nowego liniowca o nazwie TS/S STEFAN BATORY. Kpt. Jerzy Pszenny uczestniczyl w nadzorowaniu powyzszych prac, a potem zostal pierwszym dowodzca TS/S STEFAN BATORY. Byl on najmlodszym kapitanem w historii tego statku - Stocznia Gdanska 1969\nA brief interview with Cpt. Jerzy Pszenny during rebuilding & refitting the former MAASDAM as a new Polish ocean liner TS/S STEFAN BATORY. Cpt Jerzy Pszenny participated in supervising the above work and then as a first one took a command of the TS/S STEFAN BATORY. He was the youngest captain of this ship ever - the Shipyard Gdansk, Poland 1969\nFOTOGRAFIE I FILM 8MM Z "KAPITANSKIEGO ARCHIWUM"...\nM/S BATORY w krotkim, amatorskim filmie nakreconym przez kpt. Jerzego Przennego - Rejs do Kanady w roku 1961 lub 1962. Film zostal odrestaurowany z oryginalnej tasmy 8 mm przez syna kapitana, Andrzeja Pszennego, ktory razem z dziennikarzem Arkadiuszem Brzeczek komentuje zapis filmowy... (Gdynia, kwiecien 2021)\nTS/S STEFAN BATORY w malarstwie Adama Werki - Statek na Rzece Sw. Wawrzynca, mija zabytkowe miasto Quebec City w swoim reguarnym transatlantyckim rejsie z kanadyjskiego Montrealu do polskiej Gdyni, lata ’70\nTS/S STEFAN BATORY by Adama Werki – The painting shows the ship on St. Lawrence River passing Quebec City on her regular route from Montreal-Canada to Gdynia-Poland, 70’s\nDLACZEGO BATORY NIE SPRAWDZIL SIE JAKO HOTEL-MUZEUM?\nFragment jednego z komentarzy ze strony internetowej "Nasz Baltyk" - autor, Antoni Dubowicz\n(...) Wielkim świętem w Gdyni było postawienie latem 1969 roku w Basenie Prezydenta, w miejscu, w którym teraz stoi „Błyskawica”, transatlantyka „Batory” – w charakterze hotelu na wodzie. Po zakończeniu jego czynnej służby, na mocy jakiegoś niewydarzonego, niedorobionego układu, nowym właścicielem „Batorego” zostało Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Gdańsku (nawet nie w Gdyni), a zarządzającym Miejskie Przedsiębiorstwo Turystyczne „Gdańsk-Tourist”.\nMiał to być bardzo ekskluzywny hotel, ostatecznie sława wspaniałej gastronomii i jakości personelu hotelowego na „Batorym” sięgała daleko. Nikt nie pomyślał jednak o tym, że jakość nie bierze się z przypadku, że poziom hotelu i kuchni, oferowany przez „Gdańsk-Tourist”, mocno odbiega od transatlantyckich, morskich standardów. Prawie cała załoga hotelowa „Batorego”, od sprzątaczek i pokojówek po kucharzy i ochmistrza, przeszła bowiem na nowego „Stefana Batorego”, statek przestała prowiantować świetnie zaopatrzona „Baltona”, a ciasne kabiny o bardzo słabym komforcie - od zawsze niedoskonałe – w mgnieniu oka utracily splendor i upodobniły się do reszty PRL-owskiej masy. Do tego woda wokół statku zaczęła po prostu śmierdzieć, jako że hotelowe ścieki odprowadzano wprost do basenu. Szybko więc „Batory” zyskał sobie nie najlepszą opinię. Miast być chlubą, stał się zakałą Gdyni.\nWobec nieopłacalności eksploatacji „Batorego”, po kilkunastu zaledwie miesiącach hotelowej „kariery” zwrócono go Polskim Liniom Oceanicznym. W marcu 1971, wbrew protestom bardzo licznych miłośników „Batorego”, sprzedano go do Hongkongu na złom. Praktycznie nic po nim nie pozostało (...)\nWALKA O NASTEPCE STEFANA BATOREGO\nArtykul archiwalny ze strony internetowej "Transatlantyki"\nZabiegi o zastąpienie “Stefcia” nowym liniowcem lub wycieczkowcem trwały praktycznie od początku Jego kariery. Początkowo najpoważniejszą grupę rzeczników budowy następcy “Stefana Batorego” byli pracownicy, kontrahenci PLO, pracownicy Ministerstwa żeglugi. Część z nich brała nawet udział w przeglądaniu ofert nadesłane przez stocznie z całegoświata. Ta grupa była wcześniej najbardziej niezadowolona z zakupu“Maasdama”jako następcy “Batorego” – statku, jak podkreślali, który znacznie odbiegał nie tylko od opracowanych przez nich założeń, ale również od obowiązujących wtedy standardówżeglugi pasażerskiej.\nZagadnienie następcy “Stefcia” jednak pojawiło się na początku w 1974 roku kiedy to Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Żeglugi Liniowej wykonało “Studium przedzałożeniowe budowy statków pasażerskich dla PLO”. Praca ta została wykonana przez 9 osobowy zespół pod kierunkiem Ziemowita Jęczalika.\nZagadnienie nowego statku pasażerskiego dla PLO ożyło znów w 1978 roku, po uzyskaniu przez nasz transatlantyk – ostatniej – jak wted podkreślano, klasy 4-letniej (SOLAS, które nadzoruje bezpieczeństwo statków pasażerskich, robi co 4 lata przegląd każdego statku wycieczkowego (wcześniej liniowego). Znów 6 osobowy zespół przygotował pracę “Oceaniczna żegluga pasażerska PLO po 1982 – założenia techniczno-ekonomiczne serwisu liniowego i wycieczkowego”.\nTezę o poprawności budowy nowego statku pasażerskiego dla PLO po wycofaniu “Stefana Batorego” z obiegu popierali najważniejści ludzie w państwie, wielu polskich naukowców, zajmujący się zagadnieniami morskimi, m. in. Tadeusz Łodygowski, Jerzy Dorffer, Maciej Krzyżanowski, Jerzy Pacześniak. Opinie te poparł także nie kto inny jak Edward Gierek, mówiąc 19 czerwca 1978 roku “Niezbędna będzie także modernizacja floty liniowej, Jej symbolem jest nasz flagowy tss “Stefan Batory”, który kontynuując tradycję poprzednika, jest zwłaszcza łącznikiem Polonii zagranicznej i z krajem ojczystym. Za kilka lat ten zasłużony polski statek flagowy powinien być zastąpiony. Trzeba będzie wybrać najlepszy wariant tego zastępstwa.”\nPo takiej deklaracji wydawało się, że następca “Stefana” ma zielone światło, i, że decyzja o tym lada dzień zapadnie. Ogromną presję na decydentów miała wtedy także prasa, publikując liczne artykuły na temat celowności budowy kolejnego transatlantyku. Gotowy wniosek inwestycyjny o zakup nowego liniowca PLO wysłały do Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej pod koniec 78 roku. Co o tym zadecydowało? Głównie stan techniczny ówczesnej światowej floty pasażerskiej, z analizy której wynikało, że byłaby to dla armatora bardzo korzystna inwestycja. Większość światowej floty miała wtedy trochę ponad 18 lat i z reguły nie odpowiadała już oczekiwaniom przeciętnego turysty w tamtym okresie. Oceniali oni także, że do 1982 roku, czyli planowanemu wycofaniu ze służby “Stefana Batorego”, światowa flota powinna się zmniejszyć gwałtownie, o 30%.\nNastępca “Stefana” (wg. conceptu z 1978 r) byłby podobny sylwetką do nowej wtedy “Pacific Princess”, znanej ówcześnie na całym świecie z popularnego serialu “Statek Miłości”.\nM/S PACIFIC PRINCESS, 1972 - 680 pasazerow, 334 kabiny... Poczatkowo, w polowie lat '70 nastepca TS/S STEFANA BATOREGO mial byc wzorowany wlasnie na tym statku. Niestety nastepca ten nigdy nie zostal zbudowany\nM/S PACIFIC PRINCESS, 1972 - 680 passengers,334 cabins... This ship, in mid 1970' was an inspiration about general parameters and design for the successor of TS/S STEFAN BATORY. Unfortunately that successor has never been built\nWażnym argumentem był też gwałtownie rosnący popyt na morską turystykę. W okresie załamania się rynku w 1974 roku (przez gwałtowne podwyższenie się cen paliwa), już od 75 roku obserwowało się gwałtowny wzrost popularności statków wycieczkowych. Jednocześnie w tym samym okresie nastąpiło wycofanie ze służby wielu względnie nowych statków (Takich jak“France”).\nWszystko to oznaczało, że nowy statek pasażerski miałby nowoczesny, aczkolwiek oszczędny silnik motorowy, a sam statek wszedłby do ekspoatacji w 1982 roku, byłby jednoską wysoce rentowną. Jak pokazała pierwsza połowa lat 80 teza ta sprawdziła się w 100%, były to lata prawdziwego boomu dla wycieczkowej żeglugi pasażerskiej oraz okres narodzin dzisiejszych wielu największych armatorów (Carnival, Royal Carribean). Dobrym argumentem przemawiającym “za” budową nowego oceanicznego statku pasażerskiego były dobre wyniki finansowe uzyskane przez “Stefana Batorego” podczas Jego rejsów liniowych do Kanady. Warto także przypomnieć, że obliczone koszta nowego statku spłaciłyby się maksymalni po 5 latach. Bardzo ważnym argumentem było także posiadanie przez PLO prawie 50 letniej tradycji w morskim ruchu pasażerskim. W przypadku wejścia do służby nowego liniowca, PLO uniknęłoby ogromnych kosztów trenowania nowej załogi, którą armator już posiadał. Wreszcie, ogromnym argumentem była amerykańska Polonia, która przypominała, że statek miałby robić kilka rejsów transatlantyckich do portu Ameryki Północnej. Amerykańska Polonia preferowała w tym czasie podróżowanie “Stefanem Batorym” niżeli samolotami.\nWedług informacji, które były załączone we wniosku PLO, “(…) szczegółowych założeń ekonomiczno-technicznych…” następca “Stefana Batorego”miał być statkiem liniowo – wycieczkowym, o pojemności brutto ok. 17 000 RT, dysponującym 750 miejscami pasażerskimi w rejsach liniowych, 600 – w rejsach wycieczkowych, oraz pokładem mieszącym ok. 100 samochodów osobowych. Kabiny miały być w zasadzie jedno (30) i dwuosobowe (270), w tym, że jedna ich liczba wyposażona miała być w koje typu pulman. Przewidywano również 2-4 kabiny luksusowe typu apartament. Wszystkie kabiny miały być wyposażone we własne węzły sanitarne zawierające wanny lub prysznice, WC i umywalki.\nDo ogólnego użytku pasażerów przewidziano m.in. restauracjędla 375 osób, salon główny o powierzchni ok. 400 m kwadratowych, salę\nkinowo-widowiskową z 200 miejscami, czytelnię, klub nocny, połączony z dyskoteką o powierzchni ok 70 metrów kwadratowych, kawiarnię, bary, salę gier mechanicznych, pomieszczenie do słuchania muzyki, pokój dziecięcy, salę konferencyjną, a także zewnętrzny blok rekreacyjny z basenem, sauną, salą gimnastyczną, pokojem do masażu, szatnią i barem. Ponadto do dyspozycji miałbyć odsłonięty pokład “Lido” z przykrytym, przeszklonym i otwieranym dachem, basenem kąpielowym, zapleczem z barem, szatnie,, natryski, oraz wypożyczalnięleżaków i sprzętu sportowego. Statek miał być wyposażony również w centrum handlowe, salon kosmetyczno-fryzjerski oraz liczne biura zapewniające właściwąobsługę pasażerom.\nZałożono także, że statek będzie pływać ze średniąprędkością 17,5 węzła, która miała być o 30 proc mniejsza od prędkości uzyskanej przy\nwykorzystaniu nominowanych obrotów i mocy silników. Zasięg określono na 10 000 mil morskich.\nPrzewidywano zatrudnienie dla ok. 340 osób załogi, którzy mieszkać mieli w kabinach 1 (oficerowie), 2 oraz 4 osobowych z indywidualnymi węzłami sanitarnymi. W celu zwiększenia komfortu podróży jednostka miała być wyposażona w stabilizatory kołysań typu aktywnego, a także w pierwsze na polskim statku oceanicznym stery strumieniowe. Słowem, miał to być statek ekonomiczny, ale o komforcie usług umożliwiającym zatrudnienie na każdym rynku, nie wyłączając północnoamerykańskiego rynku wycieczek morskich, przy którym“Stefan” nawet nie miał szansy pracować, gdyż w klasie turystycznej, czyli ponad 90% kabin, nie było łazienek w kajutach.\nNiestety, mimo tak ogromnego wręcz poparcia, równieżpolitycznego, nie podjęto do końca 1979 roku ani w 1980 roku decyzji w sprawie następcy “Stefana”. Nikt też nie miał odwagi powiedzieć “na głos”, że powodem milczenia była prawie pusta państwowa kasa oraz wiele spraw priorytetowych czekających na realizację.\nOd sierpnia 1980 roku realizacji tej ambitnej decyzji nie sprzyjała już ogólna sytuacja polityczno-społeczna w Polsce. Zupełnie ją jednak znowu oddaliło o kilka lat wprowadzenie 13 grudnia 1981 roku stanu wojennego.\nJednak dyskusja została wznowiona już w 1983 roku, z dużo mocniejszym wydźwiękiem, bo teraz o realizacji projektu mówiła dosłownie cała Polska. Ta dyskusja trwała jeszcze nawet kilka miesięcy po rzeczywistym zakończeniu służby “Stefana Batorego” pod Polską banderą.\nApele i artykuły uzasadniające potrzebę kupienia lub zbudowania oceanicznego statku pasażerskiego ukazywały się prawie codziennie w całej\npolskiej prasie, począwszy od “Expresu Wieczornego”, “Kuriera Polskiego”,“Zycia Warszawy”, “Dziennika Ludowego”, także tygodników “Polityka”,“Przekrój”, “Kultura”, “Wybrzeże”, “Morze” i “Ziemia”, “Odrodzenie” i “Veto”,także lokalnych dzienników typu “Głos Bałtycki”, nie mówiąc już o poczytnym i opiniotwórczym “Morzu”, w którym niemalże każdym numerze można było znaleźćinformację na ten temat.\nM/S POLONIA II, 1983 - Projekt nastepcy dla starzejacego sie TS/S STEFANA BATOREGO - projekt ktory tak jak poprzedni nigdy nie zostal zrealizowany ze wzgledu na wysoki koszt budowy, kryzys ekonomiczny i niepewnosc rynku zeglugowego - Stocznia Warskiego, Szczecin\nM/S POLONIA II, 1983 - A project of successor for the aging TS/S STEFAN BATORY. The "successor" has never been built due to high cost of construction, economical crisis and uncertainty of the passenger sailing market - Warski's Shipyard, Szczecin Poland\nW końcu pojawiły się projekty – w 1985 roku Stocznia Szczecińska stworzyła projekt “Polonii” – statku bardziej wycieczkowego niż liniowego. W 1985 do dyskusji o następcy włączył się PRON (Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego), a zwłaszcza jego komisja morska kierowana przez Walentego Milenuszkina. “Nie wolno nam – czytamy w specjalnie opublikowanym z tej okazji memondum – zaprzepaścić tak z trudem wypracowanej przez pół wieku tradycji, historii i wszystkich cennych wartości właśnie teraz, gdy Polska stała się państwem morskim, a polityka morska osiągnęła rangę uchwały sejmu PRL“. Mimo wszystkich starań, kasa państwowa nadal była pusta.“Stefan Batory” skończył karierę w Polsce jako ostatni nasz transatlantyk… jak na razie przynajmniej. W 1989 była jeszcze jedna próba zbudowania statku –Króla Stefana Batorego – bardzo nowoczesnego, nie została ona jednak nigdy zrealizowana, głównie przez poliyyczno - spoleczne które mialy wowczas miejsce w Polsce. Było wiele petycji, m.in. ta, napisana przez Amerykańskich pasażerów naszego statku, do wtedy wiceprezydenta USA, Georga Busha. Nie przyniosła ona jednak skutku.\nZespol inzynierow i projektantow pracujacych nad nastepca dla TS/S STEFAN BATORY - Stocznia im. Warskiego, Szczecin 1979. Prace projektowe prowadzone byly pod kierownictwem prof. Jerzego Piskorz-Naleckiego, w czynie spolecznym dla uczczenia 35-lecia PRL (!)\nTeam of engineers & designers who worked on the "TS/S STEFAN BATORY'S successor" project - Warski's Shipyard, Szczecin Poland, 1979\nCpt. Krzysztof Baranowski Cpt. Jan Cwiklinski Cpt. Romuald Nalecz-Tyminski Cpt. Jan Strzembosz


Imponderabilia literackie: troszkę o włóczykijce\nNazywa się B. Potocznie włóczykijka. Jej imię składa się z dziewięciu liter, ale jeżeli już ktoś używa jego pełnej formy, oznacza to, iż coś przeskrobała.\nW czerwcu stuknęło jej 21 wiosen. Jest osobą, która mocno stąpa po ziemi. Jednocześnie z głową w chmurach. Tak, to możliwe...\nZa literaturą wprost przepada. Ba,wręcz ją ubóstwia! W każdej postaci. Czyta kiedy tylko może, chociaż - przyzna szczerze - wymaga to sprzyjających warunków. Bo przez wrodzone roztrzepanie skupić jej się ciężko. Jej pamięć nie działa tak jak powinna, gdyż zapamiętuje wiele mało znaczących chwil,faktów i detali, jak na przykład data zakupu najulubieńszego kapelusza lub co dostała w prezencie na czwarte urodziny. Nie zapamiętuje natomiast tego, co pamiętać powinna, lub pamiętać chce.\nCzyta od kiedy sięga pamięcią. Czytaj-od dawno, dawno temu. Wszystko co się nawinie. Wiele książek zaczyna, ale już nie wszystkie kończy. Pragnie napisać własną powieść, ale po wielu próbach i koncepcji zmianach,na dedykacji zawsze zaczyna i kończy...\nOd 2016 roku studiuje na najstarszej uczelni w naszym kraju. Aktualnie mieszka w stolicy Górnego Śląska, lecz kto wie, dokąd opatrzność ją pokieruje. Od października, w celach edukacyjnych, wybywa do Krakowa na większą część tygodnia. Ma też drugi dom w małej,beskidzkiej wiosce na południu naszej ojczyzny. Najchętniej rzuciłaby wszystko,uciekła z miasta i zaszyła się tam na całą wieczność...tam albo w Narnii.\nW szeroko pojętej przyszłości chciałaby....pisać! Nic bowiem tak bardzo nie dodaje jej skrzydeł. Tak, nawet Redbull. W dzieciństwie pragnęła być leśniczym, bo uważała, że do szczęścia są jej potrzebne trzy rzeczy : las, domek w jego środku i święty spokój. Aktualnie jest człowiekiem szczęśliwym, bo wie, że szczęście to wybór. I zależy tylko od niej samej. Dlatego nie jest w stanie zrobić czegokolwiek wbrew sobie. Jest jeszcze jednak wiele celów, do których dąży. Prawdziwie spełniona poczuje się bowiem w momencie, w którym zobaczy pierwszy, szczery i bezzębny uśmiech na twarzy swojego niebieskookiego dziecięcia. Od najmłodszych lat nie marzy wszakże o niczym innym jak o wychowywaniu szczęśliwych, młodych ludzi.\nLubi małe rzeczy. Jak dziecko potrafi cieszyć się z drobnych detali. Książki od dziecka są jej najlepszymi przyjaciółmi. Altowiolistka i zwariowana adeptka sztuki. Psychofanka muzyki okresu romantyzmu i XX wieku. Zwłaszcza twórczości Karola Szymanowskiego. Chłonie historię jak gleba deszcz. Przepada za dobrą kuchnią,zwłaszcza babciną. I za włóczęgostwem,przed siebie,bez celu. Rozkochana w sypanych herbatach wszelkiego rodzaju,które spija hektolitrami. Amatorsko fotografuje i pisze opowiadania. Marzy o samotnej podróży dookoła świata. Lubi twórczość Tolkiena, literaturę piękną z Anglii, powieści historyczne i Jeżycjadę. Nie lubi rodu Freyów, e-booków, Karoliny Bingley i szmatławców o wampirach i Greyach, na które nie warto tracić cennego czasu. W dzieciństwie chciała być ruda,jak jej ówczesne autorytety-Pippi Pończoszanka i Ania Shirley. Lecz z dbałości o włosy woli ich nie farbować. Marzy o domowej bibliotece od podłogi do sufitu. Uwielbia wąchać książki i kartkować je podczas czytania. Prywatnie przyszła żona włóczykija z Doliny Muminków, w której to chciałaby zamieszkać na starość. Daleko jej do realistki. Nie lubi utartych i stereotypowych recenzji. Dlatego jej są po prostu inne. Swojskie. Nie lubi wyróżniać się z tłumu. A! No i wielbi marcepan!\nFena1997 16 sierpnia 2015 23:55\nBeniu, widze ze mamy pewne genialne wspolne marzenie... oczywiscie chodzi o podroz dookola swiata :D z przerwami na plaze i ksiazke! /// faktfaktem.blog.pl


Zakupy - Meble - Katalog Stron\nReklama w internecie > Zakupy > Meble\nPHU \_"MM\_" Meble Biurowe http://mm-meblebiurowe.pl/\nWarszawska firma PHU \_"MM\_" Meble Biurowe oferuje szeroki wybór mebli biurowych. Polecamy krzesła i fotele obrotowe, biurka, stoliki komputerowe a także stoły, szafy, regały itp. Posiadamy w ofercie m\nOpis strony PHU \_"MM\_" Meble Biurowe\nSalon Meblowy -Sulejówek!! http://www.mariomeble.pl\nZapraszamy do Salonu Meblowego w Sulejówku.Najnizsze ceny !!\nOpis strony Salon Meblowy -Sulejówek!!\nsalon meblowy http://ellastudio.pl\nMeble kuchenne na wymiar, sprzedaż mebli kuchennych, wypoczynkowych, pokojowych -róznych producentów\nOpis strony salon meblowy\nMeble sosnowe - sklep internetowy http://www.sekwoja.pl\nStrona producenta mebli sosnowych oraz sklep internetowy z produktami drewnianymi.\nOpis strony Meble sosnowe - sklep internetowy\nMeble tapicerowane http://www.bim.pl\nInternetowy sklep meblowy, posiadający bogatą ofertę na meble.\nOpis strony Meble tapicerowane\nSzafy metalowe, regały przesuwne, sejfy | Szafy metalowe.pl http://www.szafy-metalowe.pl\nSzafy metalowe, szafki bhp, sejfy, kasy pancerne i regały przesuwne. Fachowa obsługa, atrakcyjne ceny!\nOpis strony Szafy metalowe, regały przesuwne, sejfy | Szafy metalowe.pl\nmeble sosnowe http://www.sosnodrew.pl\nProdukcja wysokiej klasy mebli sosnowch\nOpis strony meble sosnowe\nRafał Kondak - stoły i krzesła, wersalki, stoliki, ławy, komody, kredensy, stoły Kalwaria http://www.kondak.pl\nGłówną linie naszych produktów stanowią stoły i krzesła drewniane. W ofercie posiadamy również m.in.: stoliki, ławy, komody, kredensy, witryny, wersalki, stoły, krzesła. Krzesła i stoły wykonujemy w d\nOpis strony Rafał Kondak - stoły i krzesła, wersalki, stoliki, ławy, komody, kredensy, stoły Kalwaria\nMeble biurowe, meble gabinetowe, szafy biurowe, biurka, Kraków, Warszawa, Bielsko. http://www.azco.pl\nSprawdź jak projektujemy, urządzamy i wyposażamy biura, banki, hotele i urzędy. Zaufaj naszemu doświadczeniu!\nOpis strony Meble biurowe, meble gabinetowe, szafy biurowe, biurka, Kraków, Warszawa, Bielsko.\nMeble biurowe http://www.bakata.pl\nOpis strony Meble biurowe\nkrzesła biurowe http://www.centrumfoteli.pl\nOfertę stanowią meble biurowe, krzesła biurowe, krzesła obrotowe, fotele biurowe, krzesła konferencyjne.\nOpis strony krzesła biurowe\nMeble sklepowe http://meble-sklepowe.cdd.com.pl\nDlaczego jedna placówka dystrybucyjne osiąga ogromny sukces, a druga ledwo wiąże koniec z końcem, pomimo, że oferują w zasadzie identyczny produkt? Odpowiedź może być zamknięta w tzw. wyposażeniu skle\nOpis strony Meble sklepowe\nDesignerskie meble Hagea http://hagea.pl\nDesignerskie meble do restauracji, kawiarni, barów i wnętrz prywatnych.\nOpis strony Designerskie meble Hagea


Realizacja działan przewidzianych w programie ochrony powietrza dla aglomeracji trójmiejskiej zaskutkowała stworzeniem w Gdańsku programu dofinansowania do wymiany źródeł ciepła prowadzonego przez Wydział Środowiska Urzędu Miejskiego. Program przewiduje dotację w kwocie 5000 PLN na wymianę niskosprawnych pieców węglowych na ekologiczne.\nDodatkowe informacje oraz formularze wniosku można znaleźć:\nWniosek o dotację można złożyć:\nw Urzędzie Miejskim w Gdańsku przy ul. Nowe Ogrody 8/12,\nw Zespołach Obsługi Mieszkańców (nr 1 przy ul. Partyzantów 74; nr 2 przy ul. Milskiego 1, nr 3 przy ul. Nowe Ogrody 8/12, nr 4 przy ul. Wilanowskiej 2)\nw Wydziale Środowiska Urzedu Miejskiego w Gdańsku przy ul. Piekarniczej 16, pok. 23, tel. 58 768-82-13\nlub wysłac pocztą na adres:\nUrząd Miejski w Gdańsku, wydział Środowiska,\nPodłączenie do sieci na terenie Gdańska promuje również Grupa GPEC. Szczgółowe informacje mozna znaleźć na stronie: zmienogrzewanie.pl


Administratorem Twoich danych osobowych w rozumieniu przepisów o ochronie danych osobowych jest Firma Starmann Marcin Staroń, forma prawna: osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą przy ulicy Zabłocińskiej 9/1 w Warszawie, pod numerem wpisu 3526 ewidencji działalności gospodarczej w Kozienicach uzyskanym 1 czerwca 2000 roku, numer NIP: 9482018120, REGON: 672011871.\nZawsze możesz również zwrócić się do nas z żądaniem udostępnienia Ci informacji o tym, jakie dane na Twój temat posiadamy oraz w jakich celach je przetwarzamy. Wystarczy, że wyślesz wiadomość na adres sklep@starmann.pl. Dołożyliśmy jednak wszelkich starań, by interesujące Cię informacje zostały wyczerpująco przedstawione w niniejszej Polityce Prywatności. Podany powyżej adres e-mail możesz wykorzystać również w razie jakichkolwiek pytań związanych z przetwarzaniem Twoich danych osobowych.\nUsługi zewnętrzne/ odbiorcy danych\nDane osobowe użytkownika są przez nas przekazywane w bezpieczny sposób przy użyciu szyfrowania. Dotyczy to procesu składania zamówienia oraz logowania klienta. Stosujemy system kodowania SSL (Secure Socket Layer).\nDane zgromadzone w koncie użytkownika przetwarzane są w ramach systemu Zencart i przechowywane na serwerze zapewnianym przez Nazwa.pl


W przeddzień liturgicznego wspomnienia Świętej w Legnicy odbyło się spotkanie, w którym uczestniczyło kilkadziesiąt osób z całej Polski. To właśnie w Legnicy kilkanaście lat temu powstało Polskie Centrum św. Hildegardy. Świętą Hildegardę, a raczej jej nauki i dietę, przywiozła z Niemiec do Legnicy pani Alfreda Walkowska, która od wielu już lat jest wierna czcicielką Świętej Mniszki.\n- To wyjątkowa postać – mówi Alfreda Walkowska. Pomogła ona wielu ludziom, a teraz z jej wiedzy i doświadczeń korzystają inni. Podczas tego kongresowego spotkania przyglądamy się Świętej, poznajemy jej życie i twórczość. Chcemy poprzez to spotkanie zwrócić uwagę na to, iż na Hildegardę należy spoglądać zawsze całościowo. Dzisiejszy spotkanie to również świetna okazja do wspólnego świętowania, ucztowania, cieszenia się wzajemną obecnością i oczywiście jest to czas na dyskusje – dodaje p. Alfreda.\nOficjalnie Stowarzyszenie zostało zawiązane 2008 r. i liczy ponad 100 osób z całej Polski. - Zostać członkiem tego Stowarzyszenia wcale nie jest prosto. Może być to jedynie osoba z rekomendacji kogoś, kto w Stowarzyszeniu już jest. Stawiamy sobie za cel jakby klarowanie czystości hildegardowej, która często zostaje zaburzona przez przeróżne trochę nieczyste działania. Często to nawet nie ma nic wspólnego z dziełem hildegardowym. Dlatego my, jako Stowarzyszenie dbamy o czystość przekazu i w ten sposób szerzymy dzieło św. Hildegardy – dodaje Alfreda Walkowska.\nPodczas spotkania odbyło się walne zgromadzenie zarządu. Wysłuchano wykładu p. Walkowskiej pt. „Poznaj drogi… z wizji św. Hildegardy”. Uczestnicy spotkania mieli także okazję spróbować potraw przygotowanych na bazie orkiszu. Były ciastka orkiszowe, kawa orkiszowa oraz ciepły posiłek, również przygotowany na bazie orkiszu.\nDruga część spotkania miała miejsce w legnickim kościele pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Tam, bp Marek Mendyk, odprawił Mszę św. oraz wygłosił homilię. - Dzisiaj wspominamy św. Hildegardę i prosimy o szczególne wstawiennictwo u Boga. Prosimy, aby ta benedyktynka, mniszka, wizjonerka, prorokini, niestrudzona reformatorka Kościoła, autorka prac z zakresu teologii, medycyny kosmologii, ale też poetka, kompozytorka, kaznodziejka wypraszała potrzebne łaski dla naszej wspólnoty - mówił bp Mendyk.\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: legnica, św. Hildegarda z Bingen