Doda³: red, edycja: 2019-10-14 15:04:36 Komentarze () (czytane 3026 razy)\nDane z 920 na 920 obwodowych komisji wyborczych (100%) w okrêgu Nr 7 dotycz±ce wyników wyborów 2019 do Sejmu RP. Informacje dotycz± poparcia dla poszczególnych komitetów i kandydatów wystawionych w okrêgu Nr 7, obejmuj±cym Powiat Bi³gorajski. wiêcej»\nTAGI: wyniki wyborów parlamentarnych, kampania wyborcza, okrêg nr 7, kampania wyborcza\nDoda³: red, edycja: 2019-10-14 09:44:59 Komentarze () (czytane 2985 razy)\nPos³anka Wróblewska o polityce senioralnej (AUDIO)\nDoda³: red, edycja: 2019-10-01 14:06:15 Komentarze () (czytane 1081 razy)\nO propozycjach w dziedzinie polityki senioralnej jakie ma Koalicja Obywatelska, mówi³a dzi¶ w Bi³goraju pos³anka Kornelia Wróblewska. -Seniorów z roku na rok przybywa, dzi¶ 22% Polaków ma ponad 60 lat, za 30 lat bêdzie to ju¿ ponad 40% naszego spo³eczeñstwa. Dlatego konieczne s± konkretne rozwi±zania w tej dziedzinie - przekonywa³ kandydatka KO do Sejmu. wiêcej»\nTAGI: seniorzy bi³goraj, polityka senioralna, kornelia wróblewska, wybory parlemntarne 2019\n„Aktywno¶æ poprzez sport”\nDoda³: red, edycja: 2019-07-03 13:51:43 Komentarze () (czytane 1201 razy)\nPomys³ na projekt obywatelski pn.: “Dzieñ sportu” jest wynikiem wspólnej pracy sze¶ciorga aktywnych m³odych osób ze spo³eczno¶ci szkolnej z Korytkowa Du¿ego: Elizy Dyjach, Euniki K±cy, Gabrieli Wnuk, Gabriela Zygmunta, Kacpra Myszaka oraz Przemys³awa Soko³owskiego – uczestników projektu „Ja– obywatel!”. wiêcej»\nTAGI: ja - obywatel, fundacja bli¿ej pasji, aktywno¶æ poprzez sport, korytków du¿y\nDoda³: red, edycja: 2019-06-15 06:36:40 Komentarze () (czytane 1242 razy)\nGrupa aktywnych uczestników projektu “Ja obywatel !” opracowa³a pomys³ na piknik integracyjno-rodzinny. By³ to efekt pracy warsztatowej aktywnych uczestniczek ze spo³eczno¶ci lokalnej w Bidaczowie. Pomys³ na przygotowanie pikniku, którego celem z jednej strony by³a integracja spo³eczno¶ci lokalnej, z drugiej za¶ pokazanie i zachowanie lokalnej tradycji i dziedzictwa lokalnego szczególnie w zakresie kulinariów opowiada³ na realne zapotrzebowanie umacniania wiêzi lokalnych. wiêcej»\nTAGI: stary bidaczów, pinkik rodzinny, kulinaria, ja - obywatel\nDoda³: red, edycja: 2019-05-15 14:18:31 Komentarze () (czytane 1086 razy)\nGrupa aktywnych uczestników projektu “Ja obywatel !” opracowa³a pomys³ na przygotowanie warsztatów kulinarnych w Bidaczowie. By³ to efekt pracy warsztatowej aktywnych uczestniczek ze spo³eczno¶ci lokalnej w Bidaczowie. Celem warsztatów kulinarnych z jednej strony jest integracja spo³eczno¶ci lokalnej, z drugiej za¶ pokazanie i zachowanie lokalnej tradycji i dziedzictwa lokalnej kuchni. wiêcej»\nTAGI: ja - obywatel, smaki wczoraj i dzi¶, bidaczów, warsztaty kulinarne\nDoda³: red, edycja: 2019-04-26 14:50:03 Komentarze () (czytane 1277 razy)\nPomys³ na projekt obywatelski pn.: “Mam talent” jest wynikiem wspólnej pracy sze¶ciorga aktywnych m³odych osób ze spo³eczno¶ci szkolnej z Korytkowa Du¿ego: Sandry Ma³ek, Amelii Myszak, Joanny Rawiak, Dominiki Brytan, Paw³a Szumskiego oraz Jakuba Kowala – uczestników projektu „Ja– obywatel!”. wiêcej»\nWydarzenia niepodleg³o¶ciowo - integracyjne\nDoda³: red, edycja: 2019-04-10 17:30:51 Komentarze () (czytane 430 razy)\nW Szkole Podstawowej w Starym Bidaczowie w ramach projektu „Ja Obywatel” zosta³a zorganizowana kolejna inicjatywa, a mianowicie wydarzenie niepodleg³o¶ciowo- integracyjne maj±ce na celu krzewienie patriotyzmu w¶ród dzieci i m³odzie¿y oraz ludno¶ci lokalnej, a tak¿e integracja spo³eczno¶ci szkolnej oraz mieszkañców wsi Stary i Nowy Bidaczów. wiêcej»\nTAGI: ja - obywatel, fundacja bli¿ej pasji, szko³a podstawowa w starym bidaczowie, o¶wiata bi³goraj\nDoda³: red, edycja: 2019-03-05 11:11:23 Komentarze () (czytane 1591 razy)\nSzko³a Podstawowa w Starym Bidaczowie bierze udzia³ w projekcie „Ja Obywatel”. W ramach projektu uczniowie klasy V i VI uczestnicz± w warsztatach, a tak¿e wspólnie z nauczycielami planuj± i organizuj± trzy inicjatywy obywatelskie. Jedn± z inicjatyw by³ Niepodleg³o¶ciowy Dzieñ Babci i Dziadka. wiêcej»\nTAGI: stary bidaczów, gmina bi³goraj, ja obywatel, dzieñ babcii dziadka\nDoda³: red, edycja: 2019-01-17 13:25:01 Komentarze () (czytane 1737 razy)\nZakoñczy³ siê remont w Muzeum Ziemi Bi³gorajskiej w Bi³goraju. Kilkaset tysiêcy z³otych kosztowa³a wymiana dachu, wewnêtrznego o¶wietlenia i monta¿ specjalistycznych nowoczesnych okien. -Zakoñczone zadania mia³o na celu poprawê warunków u¿ytkowych Muzeum Ziemi Bi³gorajskiej w Bi³goraju - zaznacza Starosta Andrzej Szarlip. wiêcej»\nTAGI: mzb w bi³goraju, remont muzuem w bi³goraju, muzeum ziemi bi³gorajskiej w bi³goraju, dorota skakuj\nDoda³: red, edycja: 2018-10-24 18:56:27 Komentarze () (czytane 4609 razy)\nII tura konkursu o dodacje z bud¿etu Miasta - wyniki\nDoda³: red, edycja: 2012-04-13 14:14:16 Komentarze () (czytane 1745 razy)\nInformacja Burmistrza Miasta Bi³goraj dotycz±ca wyników konkursu na realizacjê zadañ publicznych w 2012 r. przez organizacje i inne podmioty, o których mowa w ustawie o dzia³alno¶ci po¿ytku publicznego i o wolontariacie, og³oszonego w dniu 9 marca 2012 r. wiêcej»\nJakie organizacje dosta³y publiczne pieni±dze\nDoda³: red, edycja: 2011-02-24 08:42:52 Komentarze () (czytane 4476 razy)\nSprawd¼ wyniki konkursu na realizacjê zadañ publicznych w 2011 r. przez organizacje i inne podmioty, o których mowa w ustawie o dzia³alno¶ci po¿ytku publicznego i o wolontariacie z dnia 24 kwietnia 2003 r. wiêcej»\nDoda³: red, edycja: 2010-10-12 17:05:17 Komentarze () (czytane 1984 razy)\nW sali konferencyjnej Urzêdu Gminy w Bi³goraju odby³o siê spotkanie so³tysów z terenu Gminy Bi³goraj z socjologami uniwersytetu Warszawskiego,m specjalistami ds. konsultacji spo³ecznych. Spotkanie dotyczy³o funduszu so³eckiego. wiêcej»\nWyniki konkursu na realizacjê zadañ publicznych\nDoda³: NN, edycja: 2010-02-01 11:25:49 Komentarze () (czytane 3284 razy)\nInformacja Burmistrza Miasta Bi³goraj dotycz±ca wyników konkursu na realizacjê zadañ publicznych w 2010 r. przez organizacje i inne podmioty,o których mowa w ustawie o dzia³alno¶ci po¿ytku publicznego i o wolontariacie z dnia 24 kwietnia 2003r. wiêcej»\nPierwsze kroki ku Miasteczku Sitarzy\nDoda³: NN, edycja: 2009-08-19 21:38:58 Komentarze () (czytane 16863 razy)\nRozpoczê³y siê prace przy budowie Miasteczka Sitarzy. Pocz±tek niecodziennej inwestycji to budowa Synagogi, dom Singera oraz Centrum Dialogu. wiêcej»\nDoda³: AN, edycja: 2008-06-22 22:18:32 Komentarze () (czytane 979 razy)\nAkcja obywatelska „Wystarczy POmys³” ma na celu informowanie mieszkañców województwa lubelskiego o mo¿liwo¶ciach, jakie daj± fundusze strukturalne oraz zachêcenie potencjalnych beneficjentów, w szczególno¶ci przedsiêbiorców i organizacje pozarz±dowe, do aplikowania o ¶rodki unijne.


Smaki ogrodu: TORT KUCYK PONY\nTort dla małej miłośniczki kucyków pony. Miał być wesoły i kolorowy, i chyba udało mi się taki efekt osiągnąć. Wnętrze tortu to kakaowe blaty biszkoptowe nasączone kompotem z wiśni i przełożone kremem chałwowym z wiśniami (tak jak w TYM cieście). Taka kompozycja smakowała zarówno dzieciom jak i dorosłym. Sam tort, a zwłaszcza dekoracja, jest dość czasochłonna i stresująca, więc najlepiej nie zostawiać jej na ostatnią minutę. Za to zachwyt w oczach solenizantki murowany!\nBiszkopt: Białka oddzielamy do żółtek i ubijamy na sztywną pianę. Cały czas ubijając stopniowo dodajemy cukier a następnie żółtka. Mąkę i kakao przesiewamy i delikatnie mieszamy z masą przy pomocy szpatułki. Ciasto przekładamy do blaszki o wymiarach mniej więcej 21 x 26 cm wyłożonej papierem do pieczenia lub wysmarowanej masłem. Pieczemy 35 – 40 minut w piekarniku z termoobiegiem rozgrzanym do 1700C (lub do 1900C bez termoobiegu).\nWiśnie odsączamy z kompotu. Kompot zachowujemy.\nWykonanie: Zimny biszkopt wyjmujemy z blaszki. Na kartce wielkości biszkoptu rysujemy szkic kucyka pony. Kładziemy na biszkopcie i wycinamy z ciasta kontur konika. Następnie wycięty biszkopt kroimy na 3 cienkie blaty. Pierwszy z blatów układamy na paterze, nasączamy kompotem z wiśni i smarujemy mnij więcej 1/3 kremu chałwowego. Na kremie układamy połowę wiśni z kompotu i przykrywamy drugim blatem biszkoptu. Nasączamy go kompotem, smarujemy połową pozostałego kremu chałwowego, a na wierzchu układamy resztę wiśnie. Całość dociskamy lekko trzecim blatem biszkoptu, nasączając go kompotem. Boki tortu smarujemy pozostałym kremem chałwowym.\nŚmietanę kremówkę ubijamy na sztywno, dodając pod koniec serek waniliowy i żelatynę rozpuszczoną w niewielkiej ilości wrzącej wody i przestudzoną do temperatury pokojowej. Masę dzielimy na kilka mniejszych porcji wg zaplanowanych kolorów kucyka. Do każdej z nich dodajemy odpowiedni barwnik i miksujemy. Przy pomocy wykałaczki na powierzchni tortu zaznaczamy wewnętrzne kontury konika, a następnie odrysowujemy je masą zabarwiono na ciemnobrązowo. Najlepiej zrobić to przy pomocy rękawa cukierniczego zakończonego tylką z małym, okrągłym otworem. Tort z zaznaczonymi konturami wstawiamy na ok. 15 minut do lodówki, aby brązowa masła lekko stężała. Po tym czasie kontury wypełniamy pozostałymi kolorami. Tort przechowujemy w lodówce.\nAutor: panimagoga o 06:24


Kaho Na Pyaar Hai - Forum fanów Ajay Devgana :D\nWysłany: Sob 18:25, 04 Sie 2007 Temat postu: Kaho Na Pyaar Hai\nWystępuja: Hrithik Roshan, Amisha Patel, Anupam Kher, Farida Jalal\nRohit (Hrithik) jest biednym chłopakiem, który pracuje w salonie samochodowym. Jego rodzice zginęli dawno temu i wraz z młodszym bratem Amitem mieszkają u swojego wujostwa. Pewnego dnia Rohit poznaje piękną (tak piękna, ze aż dupa nie pękła - przepraszam nie mogłam sie powstrzymac ) Sonie (Amisha Patel). No i oczywiscie sie w sobie zakochują, ale jak to zawsze bywa on biedny, ona bogata, więc jej ojciec jest przeciwny. No i co dalej będzie???? Trzeba ogladnąc zeby sie przekonać.\nMatko jedyna, co za gniot. Ogladnęłam go jedynie ze wzgledu na Hrithika i Anupama. Rakesh chyba musiał być pijany jak kręcił ten film. No tak sie zmęczyłam, ze musiałam sobie w połowie filmu zrobić przerwę, bo bym nie podołała. Nie polecam, no chyba, ze chcecie sobie powiększyć kolekcję filmów z Hrithikiem.\nA juz Amisha tak mi na nerwy działała, ze szok. Bez ładu i skłądu, jak zwykle Hrithika ubrali w lateks, mimo ze film jego ojca (widać, ze kocha syna ).\nCzytałam w jakiejś recenzji, ze to jest tzw. film rodzinny, bowiem rezyser to Rakesh Roshan, ojciec Hrithika, który grał główna rolę. Muzykę do filmu zrobił brat Rakesha, Rajesh (ale rodzice pomysłowi byli ). Matkę Raja grała w rzeczywistosci matka Amishy Patel i podobno w życiu prywatnym, ojciec Amishy jest serdecznym przyjacielem Rajesha. Więc wszyscy sie kochają, ale co z tego...\nA i zapomniałam powiedzieć, że ten film jest debiutem Hrithika. Hrithu jak Hrithu on mi się zawsze podoba i miał w sumie cieżkie zadanie, bo grał podwójną rolę (wpierw Rohita, potem Raja) i jak na debiut to naprawdę sie spisał.\nOsobiscie filmu nie polecam, bo wynudziłam się strasznie, ale tez nie bede mówic żeby go nikt nie oglądał... Róbta co chceta\nOstatnio zmieniony przez tusia dnia Nie 23:00, 12 Sie 2007, w całości zmieniany 1 raz\nJa chyba jak narazie sobie ten film odpuszczę, nie będę jakoś zabiegać o to by go zdobyć\n(...) jak zwykle Hrithika ubrali w lateks, mimo ze film jego ojca (widać, ze kocha syna ).\nBoże tylko nie lateks To jest zbyt bolesny dla mnie widok


Włochy: 400 euro kary za naruszenie przepisów ws. obowiązku noszenia maseczek - Po godzinach\nWłochy: 400 euro kary za naruszenie przepisów ws. obowiązku noszenia maseczek\nAutor: PAP/Rynek Zdrowia 18 sierpnia 2020 14:30\nPatrole sił porządkowych mają sprawdzać, czy ludzie noszą maseczki Fot. Pixabay\nNajważniejsze decyzje podjęte przez Radę Ministrów to nakaz zamknięcia dyskotek i sal tanecznych w całym kraju, już oprotestowany przez ich właścicieli, a także wymóg noszenia maseczek od godziny 18.00 do 6.00 rano we wszystkich miejscach na otwartej przestrzeni, w których nie jest możliwe zachowanie dystansu społecznego. Jak się zauważa, to nowe rozporządzenie dotyczy nie tylko miejsc nocnego życia towarzyskiego w rejonie barów, ale wszelkich przestrzeni publicznych takich, jak place, ulice, nadmorskie promenady.\nKrajowe stowarzyszenie ich właścicieli zapowiedziało, że decyzję o zamknięciu lokali zaskarży do sądu administracyjnego , gdzie domagać się będzie jej uchylenia i natychmiastowego otwarcia dyskotek. "Stały się one kozłem ofiarnym. Nie czujemy się odpowiedzialni za zakażenia" - stwierdził prezes stowarzyszenia Maurizio Pasca.


katherinex3 - Popycham drzwi chociaż jest wyraźnie napisane ciągnąć. Śmieję się jeszcze bardziej kiedy próbuję wytłumaczyć dlaczego\nPopycham drzwi chociaż jest wyraźnie napisane ciągnąć. Śmieję się jeszcze bardziej kiedy próbuję wytłumaczyć dlaczego się śmieję. Wchodzę do pokoju po to by zapomnie\nkatherinex3 dodano: 27 lipca 2013\nPopycham drzwi, chociaż jest wyraźnie napisane ciągnąć. Śmieję się jeszcze bardziej, kiedy próbuję wytłumaczyć dlaczego się śmieję. Wchodzę do pokoju po to, by zapomnieć co miałam tam zrobić. Ukrywam swój ból przed tymi, których kocham. Mówię "To długa historia" gdy nie chcę wyjaśniać tego, czego nie chcę. Płaczę częściej niż myślisz. Dbam o ludzi, którym na mnie nie zależy. Jestem silna, dlatego że muszę, a nie chcę. Słucham Cię , nawet jeśli Ty nie słuchasz mnie. Tak, jestem kobietą.\nNieważne jak bardzo jesteś twarda. Czasami każdy potrzebuje dnia kiedy może wyżyć się na wszystkich wokół, usiąść i najzwyczajniej w świecie zacząć płakać.\nWybierz mężczyznę, który będzie niszczył twoją szminkę, a nie tusz do rzęs :D\nCzasami po prostu dopadają mnie takie wieczory, że leże na łóżku ze słuchawkami w uszach i myślę. Myślę o tym co byłoby dalej...\njak Ci na kimś zależy to wypadałoby powalczyć....\nDoskonali faceci nie istnieją, ale zawsze istnieje jeden facet, który jest idealny dla Ciebie.\ntak wiem jestem nienormalna . nie wstydzę się tego , bo wolę mieć pozytywnie zrytą banie niż być tępym pustakiem ze styropianem w biustonoszu i spódniczką, która ledwo zakrywa dupe ..\nzawsze jest trochę prawdy w każdym "żartowałem", trochę wiedzy w każdym "nie wiem", trochę emocji w każdym "nic mnie to nie obchodzi" i trochę bólu w każdym "u mnie w porządku".\nKażda walka ma swój koniec. Czasami Ty też musisz przestać walczyć. Nie z powodu dumy, lecz z szacunku dla samej sobie. Niech teraz ktoś zawalczy o Ciebie. Przestań być dla kogoś. Zacznij być dla siebie. Doceń siebie za to kim jesteś.!\nkatherinex3 dodano: 25 lipca 2013\nI znowu zły los zakręcił nami bezwładnie...\nCzarny, biały,żółty, czerwony, homo, hetero,bi, odwzajemniona, nieodwzajemniona, na odległość, kilka domów dalej, z młodszym,ze starszym,z bogatym,z biednym,z nałogami, bez nałogów, spokojna czy burzliwa, miłość to miłość ! :)\nWystarczy żebyś powiedział, że mnie kochasz. Nic więcej. Nie musisz pierdolić jakiś zbędnych farmazonów, że jestem Twoim uzależnieniem, tlenem i chuj wie czym jeszcze.\n41 42 ... 133 Następna


Żyję Zdrowo - Zdrowy styl życia i odchudzanie - Interesujesz się dietetyką, chcesz się odchudzić lub dowiedzieć się jak dbać o zdrowię? Dobrze trafiłeś/aś!\nJeżeli szukasz ekipy zajmującej się pomocą drogową, po prostu takiej ekipy, która zaholuje Twój samochód zatem bez najdrobniejszego cienia wątpliwości powinieneś zaznajomić się z aktualnym przekazem. Oczywiście w większości przypadków nie za bardzo posiadamy czas na uczenie się z tegoż…\nW jaki sposób powinniśmy wybrać producenta reklamówek foliowych? Nie wydaje się, aby właściele wybór producenta reklamówki foliowe był mega trudny. Jednak jeżeli jest spore zapotrzebowanie na rady mające związek z producentami reklamówek foliowych, to bądź co bądź można spróbować…\nJeśli jesteś takim typem osoby, której bardzo zależy na zdrowiu, najzwyczajniej w świecie właśnie na tym, aby doskonale czuć się na co dzień, być niejako okazem zdrowia, bez wątpienia powinieneś zadbać w życiu o dwa tematy – zatem o…


EthnoPassion: no easy choice\nZdaj maturę. Najlepiej jak potrafisz, bo nie dostaniesz się na TE studia. W międzyczasie rób praktyki i staże, żeby dobrze nauczyć się zaparzać kawę i kserować dokumenty. Obroń pracę. Jedną, drugą, może nawet trzecią. Nie zapomnij o rozrywkach - trochę sportu, kina, kręgli, wakacji all inclusive. Do tego jeszcze znajdź miłość swojego życia, tak, żeby przed trzydziestką mieć co najmniej jedno dziecko, (dobrze płatną) pracę, plazmę na ścianie i wyremontowaną łazienkę, którą będziesz mógł się chwalić przed rodziną i znajomymi. Wszystko skrzętnie zaplanowane... Dzisiaj kilka słów o życiowych wyborach...\nMarzec 2010 roku. Francja. Chociaż do matury pozostały trzy miesiące, już mogliśmy zacząć zapisywać się na studia. Poświęciłam godziny na wyszukiwanie kierunków, porównywanie programów, a także zasad przyjęcia. Chociaż we Francji jestem obcokrajowcem, mając francuską maturę byłam traktowana tak, jak francuscy uczniowie-kandydaci na studia. Francuski system szkolnictwa jest bardzo złożony i… skomplikowany. Osoby, które nie pałają chęcią do nauki, albo mają konkretny plan i chęć nauczenia się zawodu, wybierają dwuletnie szkoły policealne, przygotowujące do pracy (BTS). Ci bardziej pracowici przez kolejne dwa lata po maturze kontynuują naukę w liceum (tzw. prepa), żeby potem wziąć udział w konkursach do Grande École. Są też tacy, którzy zaraz po liceum idą na Politechniki, czy do École de commerce. Prawdą jest, że na uniwersytety idą osoby, które nie mają pomysłu co ze sobą zrobić. Rzadko kiedy liczba miejsc na pierwszym roku jest ograniczona (wyjątkiem jest np. Sorbona, która ma dość duże ograniczenia, ale to pewnie ze względu na „prestiż” i usytuowanie w Paryżu). Z kilkuset pierwszoroczniaków na drugim roku zostaje garstka, bo albo ludzie oblewają egzaminy, albo zmieniają kierunki. Nauczyciele w szkole powtarzali nam, żebyśmy nie dali zwieść się uczelnianej wolności i pomimo niewielkiej ilości zajęć w tygodniu sami pracowali i przygotowywali się do egzaminów. Zapomniał wół, kiedy cielęciem był.\nPamiętam te rozterki. Co zrobić? Wrócić do Polski, czy zostać we Francji i, z braku laku, zacząć studiować na Sorbonie (na którą się dostałam, pomimo wyżej wspominanych ograniczeń). O naukach politycznych na prestiżowym Sciences Po mogłam zapomnieć (nie chcieli mnie potraktować jako obcokrajowca, a z francuską maturą, chociaż zdałam ją nie najgorzej, jak na rok nauki we Francji, nie miałabym szans). Byłam w kropce i nie wiedziałam co robić. Po roku na emigracji z jednej strony chciałam wrócić do domu, rodziców, rodziny, przyjaciół i znajomych, z drugiej strony zakochałam się we Francji i ciężko mi było wyobrazić sobie powrót do polskiej rzeczywistości. Po długich rozmowach z moją Mamą „wymyśliłyśmy” moją przyszłość. Niestety w Polsce nie chciano zaakceptować mojej francuskiej matury. Chciałam zdać polską, jednak Ministerstwo Edukacji Narodowej mnie do egzaminów nie dopuściło. Pogodziłam się z tym i nie mając lepszego pomysłu rozpoczęłam studia na Uniwersytecie Śląskim, na etnologii (serio! Mama mnie zapisała, a ja miałam zamiar zwiać po pierwszym semestrze na UJ, na Politologię). Etnologia mnie wciągnęła. Już po kilku miesiącach nie wyobrażałam sobie, że miałabym studiować coś innego. Spędziłam wspaniałe trzy lata, które minęły zanim się obejrzałam. Szarą polską rzeczywistość pokolorowałam, jak umiałam najlepiej.\nW czerwcu, z dyplomem licencjata w ręce, miałam kolejny problem. Byłam równie zdezorientowana, jak trzy lata temu, tylko tym razem Mama już nie chciała wybierać za mnie :D No więc, co dalej? Gap year? Myślałam o tym, nawet chciałam wyjechać na wolontariat. Kostaryka, Belgia – niestety (albo stety) nic z tego nie wyszło. Od stycznia żyłam w niepewności i ciężko mi było określić się czego chcę. Studiować? Podróżować? Zjechać dookoła świat? Na dłuższy wyjazd potrzebne są fundusze, więc może innym razem. Z wolontariatu nic nie wyszło. Mogłam też zostać w mojej kochanej Pradze. Przecież miałam świetne współlokatorki, które co chwilę wymyślały inny pretekst, żebym została, piękne mieszkanie, dwie minuty nad Wełtawę, do tego fajny Instytut i znajomych na uczelni, wyrozumiałych wykładowców i coraz lepszy czeski. Ale nie, nosi mnie, nosi i na „zasiedzenie” przyjdzie jeszcze pora. Być może będzie to Praga.\nTak więc postanowiłam, że już z rozpędu pójdę na tę magisterkę. Etnologia? –Co to właściwie jest ta etnologia? – pytają ludzie. –O człowieku? No powiedzmy. –I o geografii też? No też. –A co po tym można robić? < to zdecydowane moje ulubione pytanie. A co można, przepraszam, że zapytam, robić po socjologii, europeistyce, ekonomii, czy innym zarządzaniu? Po każdym kierunku nie mając pomysłu na siebie? No więc dobra, magisterka z etnologii. W Polsce? Złożyłam papiery do Poznania. Chciałam do Gdańska, ale 12 godzin jazdy pociągiem, przy moim trybie życia powsinogi, byłoby niewskazane. Chciałam spróbować też czegoś nowego. Bo pamiętam…. ostatnią niedzielę marca 2004 roku. Pamiętam ten dzień, chociaż było to 9 lat temu. Piękna, wiosenna pogoda. Po raz pierwszy w życiu zwiedziłam tego dnia Paryż. Spacerując po dzielnicy łacińskiej z rodzicami i naszymi znajomymi z Cambrai, nie mogłam wyjść z zachwytu. Zakochałam się w Paryżu od pierwszego wejrzenia. Mama wtedy powiedziała mi: "zobaczysz, będziesz tu kiedyś studiować". I miała rację. Po wielu miesiącach starań, tonach przygotowanych dokumentów, podań, wniosków, niepewności i oczekiwaniu.... udało się! Od listopada będę studentką École des Hautes Études en Sciences Sociales w Paryżu (M1 Ethnologie et Anthropologoe Sociale). Marzenia się spełniają!\nAlternatywnie Francja Paryż Studia\nOmi 7 października 2013 11:37\nNasza oświata w Polsce nie jest obecnie ciekawa. Nowy system, który jest w aktualnie wprowadzany - wybór drogi życiowej już w I klasie liceum jest co najmniej delikatnie mówiąc nieporozumieniem. Dziecko w I klasie w wieku 15-16 lat (wybierając rozszerzenia) podejmuje już ostateczną decyzję na jakie studia pójdzie i zamyka tym samy sobie drogę na wiele innych.\nKarolina 7 października 2013 23:23\nDokładnie. A decyzja ta wpływa nie tylko na wybór studiów, ale także na dalszą ścieżkę zawodową. Idąc do pierwszej liceum wybrałam klasę nie ze względu na przedmioty, tylko na nauczycieli, którzy mieli mnie uczyć ;)\nOmi 8 października 2013 13:30\nSystem, który funkcjonował dawniej był o wiele lepszy. Kończąc liceum można było iść od medycyny, po politechnikę, uniwersytet - wszystkie kierunki - teraz trzeba zdawać kolejne rozszerzenia - ucząc się na własną rękę, aby wszystko nadrobić. Chore ..\nMartha Wayfarer 9 października 2013 10:46\nGratulacje i powodzenia na studiach! Ja w tym roku zaczęłam studia w Gdańsku i marzy mi się po trzech latach studiować za granicą, ale na chwilę obecna czuję się strasznie zagubiona w tym studenckim systemie. Ciężko mi przestawić się po liceum i przeraża mnie to wszystko! Jakieś rady od doświadczonej studentki, która spełniła swoje marzenia? :)\nPozdrawiam, zapraszam do mnie i biorę się za nadrabianie starszych postów, bo dopiero co tu trafiłam :)\nKarolina 9 października 2013 19:18\nDzięki Marta! :) Co studiujesz? Nie martw się! Szybko wszystko ogarniesz :) Rady? Spełniaj swoje marzenia, zajęcia nie zając, nie uciekną i nie koniecznie są przeszkodą w podróżowaniu. Dla mnie są przerwą od podróży ;) Pozdrawiam ciepło!


Grzeszne pragnienia - Elizabeth Hoyt | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\n108 ocen 13 opinii\nWydawnictwo: BIS Cykl: Tajemnice Maiden Lane (tom 3) literatura obyczajowa, romans\nTajemnice Maiden Lane (tom 3)\n13 opinii 108 ocen 0 dyskusji\nPrzyjemny romans na długie, zimne wieczory. Polecam\nCała recenzja na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2020/06/wydawnictwo-bis-ksiazka-pt-cykl.html\nSilence kiedyś była szczęśliwą żoną. Wszystko zmieniło się, gdy ratując męża przed więzieniem, udała się do pirata Mickey'a O'Connora. Ten w zamian za oddanie łupów (co sprawiłoby, że mąż kobiety uniknąłby więzienia) zażądał, aby spędziła z nim noc. Nie dotknął jej nawet palcem, jednak nikt jej w to nie uwierzył, nawet kochający mąż. Chciała go ratować, a on po wszystkim...\nTaka bajka o piracie, którego odmienia miłość. Szybko się czyta, jednak już tak nie wciągnęła mnie, jak wcześniejsze części. Wreszcie dowiadujemy się, kto jest Duchem St. Giles, domyślałam się tego już wcześniej.\nElizabeth Hoyt już stała się kolejną moją ulubioną autorką historycznych romansów.\nOpowieść o piracie, który od dawna darzy uczuciem młodą wdowę bardzo mi się spodobała.\nPirat tak właściwie wcale nie był takim typowym romantycznym bohaterem dżentelmenem, wręcz przeciwnie może dlatego tak mi się podobał i zdobycie Silence mimo że było oczywiste wcale nie tak do końca łatwe.\nPolecam na odstresowanie. Łatwo się czyta.\nPirat tak właściwie wcale nie był takim typowym romantycznym bohaterem dżentelmenem, wręcz przeciwnie może dlatego tak mi się podobał i zdobycie Silence mimo że było oczywiste wcale nie tak do końca...\nW bardzo dziwnej kolejności czytam tę serię. Pewnie dlatego mam też problem z ułożeniem chronologicznym wszystkich wydarzeń w głowie. Nie do końca pamiętam czy po lekturze poprzedniej części (od czasu której przeczytałam dwie lub trzy inne części), chciałam lubić bohaterów tej. W sumie można sobie z tym poradzić, choć ja wolę jak należy – we właściwej kolejności.\nPodobała mi się ta część. Może nie jakoś wybitnie, ale była lekko inna, a jeśli jest inna, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że właśnie na nią zwrócę uwagę. I zwróciłam. Pirat rzeczny? Chyba przez lata lektur z udziałem piratów (wszelkiej maści) wyrobiłam sobie inny ich wizerunek. Mickey jest lekko inny. Wcale nie tak groźny i niebezpieczny. Oczywiście, że potrafi walczyć o swoje, ale jego postępowanie w stosunku do osób na których mu zależy, czy osób za które czuje się odpowiedzialny nie do końca pasuje do ogólnie przyjętego obrazu bezwzględnego pirata. Oczywiście, w przypadku Mickey’a to bardzo dobra rzecz. Jego opiekuńczość, troska, poświęcenie sprawiają, że kobiece serce (i to nie tylko serce jego wybranki) może zacząć bić szybciej dla niego.\nTemperance znakomicie pasuje do swojego pirata. Jest jak on równie zacięta i zdesperowana. Gotowa za wszelką cenę bronić ukochanych ludzi. I, co ja szczególnie cenię w bohaterkach, kocha i wierzy w swojego pirata. Do samego końca.\nPodobały mi się Grzeszne pragnienia. To była sympatyczna lektura na dwa wieczory. Lektura, która pomogła mi w odpoczynku, sprawiła, że niekiedy serce zabiło mi mocniej, historia, która przypomniała mi, że na kiepski nastrój nie ma nic lepszego, niże dobry romans historyczny. A ten taki właśnie jest.\nPolecam fanom serii. I oczywiście należy czytać w odpowiedniej kolejności.\nJakiegoś wielkiego szału nie ma... I wcale nie dlatego, że historia Silence i Mike'a jest nieciekawa, tylko dlatego, że autorka wcina w najmniej odpowiednich momentach historię jej brata Wintera (która interesuje mnie jak zeszłoroczny śnieg). Dodatkowo te ciągłe próby porwań, morderstw, publiczne egzekucje dajcie spokój. W zupełności wystarczyłaby jedna z wymienionych niedogodności i wszyscy żyliby długo i szczęśliwie włączając w to mnie. A tak to mnie to denerwowało musiałam przerywać czytanie żeby uspokoić moje biedne zszargane nerwy i powrócić do lektury żeby się znowu podenerwować. Ogólnie myślę, że książka jest warta przeczytania, ale jeśli mam być szczera to bardziej od pokręconych losów Silence i Mickey'ego interesowała mnie "Baśń o Sprytnym Johnie".\nJakiegoś wielkiego szału nie ma... I wcale nie dlatego, że historia Silence i Mike'a jest nieciekawa, tylko dlatego, że autorka wcina w najmniej odpowiednich momentach historię jej brata Wintera (która interesuje mnie jak zeszłoroczny śnieg). Dodatkowo te ciągłe próby porwań, morderstw, publiczne egzekucje dajcie spokój. W zupełności wystarczyłaby jedna z wymienionych...\nDoskonale bawiłam się śledząc losy Silence i jej pirata rzecznego. Było ciekawie, upojnie i wzruszająco. Choć obycie głównego bohatera, jego kultura, czułość, elegancja... hmm czy aby na pewno był dzieckiem slumsów, by stać się przebieglym przestępcą o czarnym sercu? Lekko mi tu zgrzytneło, ale przecież lubimy takie historie. Historia Silence i Michaela jest cudowna, ale pierwszy tom wciąż pozostaje moim numerem jeden.\nPs. Scena z wanną - mistrzostwo!\nDoskonale bawiłam się śledząc losy Silence i jej pirata rzecznego. Było ciekawie, upojnie i wzruszająco. Choć obycie głównego bohatera, jego kultura, czułość, elegancja... hmm czy aby na pewno był dzieckiem slumsów, by stać się przebieglym przestępcą o czarnym sercu? Lekko mi tu zgrzytneło, ale przecież lubimy takie historie. Historia Silence i Michaela jest cudowna, ale...\nTakich piratów to ja lubię!Autorka po raz kolejny stworzyła przyprawiającego o westchnienia bohatera, Mike jest piratem, ale trochę niekonwencjonalnym bo piatem rzecznym, na wodzie nie przebywa, za to ma cygański pałac i sam wygląda jak cygański książę. Ponieważ romanse rządzą się swoimi prawami, główny bohater do końca zły być nie może i naszego Pirata cechuje dwoista natura, kradnie, morduje, wyłudza, ale z drugiej strony troszczy się o wdowę po swoim kompanie, przygarnia bezdomnego łobuza z ulicy.\nW książce nie brakuje pikantnych sytuacji, bohaterowie posługują się bezpośrednim sposobem komunikacji i takim też formułowaniem swoich potrzeb. Autorka nie komplikuje spraw pomiędzy bohaterami mrocznymi tajemnicami, które utrudniałyby budowanie relacji, raczej to sytuacja życiowa, pozycja społeczna lub praca bohaterów jest przeszkodą.\nOprócz czarującego pirata, mamy również intrygę, niewymagający suspens i tajemniczego ducha, który od pierwszej części przemierza uliczki St. Giles.\nTakich piratów to ja lubię!Autorka po raz kolejny stworzyła przyprawiającego o westchnienia bohatera, Mike jest piratem, ale trochę niekonwencjonalnym bo piatem rzecznym, na wodzie nie przebywa, za to ma cygański pałac i sam wygląda jak cygański książę. Ponieważ romanse rządzą się swoimi prawami, główny bohater do końca zły być nie może i naszego Pirata cechuje dwoista...\nW Grzesnych pragnieniach poznajemy bliżej owdowiałą Silence Holingbrook a zarazem najmłodsze z rodzeństwa Makepeaceów.\nDziewczyna mieszka w tymczasowym domu dla sierot, po tym jaj starsza siostra Temperance wyszła za mąż i wyjechała z lordem Caire do jego wiejskich posiadłości....\n,,Grzeszne pragnienia" to trzeci tom serii o niesławnej dzielnicy Maiden Lane. W miejscu tym wszystko może się zdarzyć cnotliwa panna spotyka okrytego niesławą lorda a spokojnej wdowie przyjdzie zmierzyć się z piratem. Nic tam nie jest jednoznaczne, każdy skrywa swoje tajemnice, mroczna atmosfera pozwala wyjść na jaw ukrytym pragnieniom,coś co jawiło się jako złe i grzeszna nagle odsłania swoje całkowicie odmienne oblicze.\nPara bohaterów, której poświęcony jest ten tom przewijała się w tle dwóch poprzednich. To spokojna Silence, która niedawno straciła męża na morzu oraz Czarujący Mickey - pirat rzeczny, który rok temu dla kaprysu zniszczył reputację Silence. Teraz ponownie krzyżują się ich drogi i okazuje się, że coś co pojawiło się przy ich poprzednim spotkaniu wcale nie znikło. Wręcz przeciwnie, nasila się i potęguje. Oboje uparcie próbują z tym walczyć ale los bywa przekorny a miłość zupełnie ślepa.\nDużo spodziewałam się po tej części. Silence i Michael wydawali mi się parą, która jak się spotka to będzie wrzeć i kipieć a i istry będą latać na wszystkie strony. Cóż, wyszło trochę blado. Ona nie jest aż tak silna i zdeterminowana jak przy pierwszym spotkaniu a i on nie jest aż tak zły i cyniczny jak można by się spodziewać. Praktycznie od początku jest różowo, cukierkowo i bajkowo. Pozostała zaledwie namiastka tego czego oczekiwałam. Ale nie narzekam, Elizabeth Hoyt to niezła pisarka, której romanse historyczne świetnie się czyta. Wnosi dużo świeżości do gatunku, umiejętnie łącząc lekką przygodę z wielką namiętnością i pasją. Nawet w okrojonej wersji czuć szalejące emocje, które targają bohaterami. Czy trzeba czegoś więcej na leniwe sobotnie popołudnie?\n,,Grzeszne pragnienia" to trzeci tom serii o niesławnej dzielnicy Maiden Lane. W miejscu tym wszystko może się zdarzyć cnotliwa panna spotyka okrytego niesławą lorda a spokojnej wdowie przyjdzie zmierzyć się z piratem. Nic tam nie jest jednoznaczne, każdy skrywa swoje tajemnice, mroczna atmosfera pozwala wyjść na jaw ukrytym pragnieniom,coś co jawiło się jako złe i grzeszna...\nDodaj cytat z książki Grzeszne pragnienia


Jak prawidłowo zdefiniować domenę dla certyfikatu SSL?\nCertyfikat SSL jest zawsze wystawiany dla jednej domeny. Przy czym należy rozróżnić iż w przypadku certyfikatów SSL domena z prefixem www i domena bez prefixu www są traktowane jako dwie inne nazwy domen, tak więc wykupiony certyfikat będzie funkcjonował tylko dla jednej z tych nazw.\nWyjątkiem są certyfikaty RapidSSL. W tym przypadku jeśli domena jest pierwszego stopnia i wykupiony certyfikat będzie dla domeny z prefixem www to ten certyfikat będzie funkcjonował dla wersji z www oraz bez www, czyli będzie funkcjonował dla www.domena.com i domena.com. Podsumowując certyfikat RapidSSL wykupiony dla www.domena.com będzie działał dla:\nJednak jeśli domena jest już drugiego stopnia czyli na przykład domena.com.pl to wykupiony certyfikat będzie działał tylko dla jednej wersji domeny, czyli albo z prefixem www albo bez prefixu www, co należy określić podczas składania zamówienia.


Nie wiem co jest oferowane w ramach innej karty podarunkowej, ale ta z Mohito jest ważna 6 miesięcy, minimalna kwota wpłaty to 50 zł oraz stan początkowy nie jest stanem ostatecznym, ponieważ można wpłacić na nią daną kwotę kolejny raz. Dużym plusem jest też to, iż bez problemu można dopłacić gotówką, w razie gdy kwota na karcie jest niewystarczająca. Jedyne co mi się nie podoba to brak możliwości zapłaty kartą upominkową przez internet, jest to możliwe tylko w sklepach stacjonarnych.\nTym razem kupiłam praktycznie same czarne rzeczy! Sama jestem zaskoczona bo wracając z zakupów zawsze była myśl: "Kurcze, znowu nie kupiłam nic czarnego"- a to taki uniwersalny kolor...\nPolecam wam ten sklep, ja zawsze znajdę w nim coś dla siebie. Zazwyczaj to bywa tak, że przejdę całe centrum handlowe w poszukiwaniu jakiejś sukienki czy żakietu, a i tak ostatecznie wyląduje w Mohito :)\nA wy co myślicie o kartach upominkowych? skorzystaliście kiedyś z tej formy prezentu, a może sami zostaliście obdarowani taką kartą?\nLubicie Mohito? Często kupujecie w nim ubrania czy raczej to nie wasz styl?\nMohnka 2 marca 2016 14:47\nFakt, karty upominkowe to fajna sprawa, jednak ja w mohito nigdy nic dla siebie nie widzę :D Jednie TW albo NL :D\nKarolina K. 2 marca 2016 18:25\nRacja fajny pomysł, bo zawsze trafiony prezent to jest, nie musimy ryzykować ;)\nCzas w obiektywie 2 marca 2016 19:33\nJa ostatnio dając prezenty urodzinowe sprawiam bony, jednak przed podpytuje do jakiego sklepu chciałaby dostać bon albo co w jakim sklepie się podoba najbardziej. Myślę że taki bon to super pomysł na prezent a na pewno się sprawdza :)\nKalina 2 marca 2016 22:43\nnie lubie mohito, bo jest krzywo szyte do tego stopnia, ze kiedys musialam sobie zrobic obciach i wolac mame, zeby mnie wyciagnela z przymierzanego ubrania, sama nie bylam w stanie go zdjac\nnatomiast karta to duzo lepsyz pomysl niz prezent\nAgieszka krześ 3 marca 2016 09:49\nBardzo podobają mi się rzeczy z mochito , karty upominkowe to fajna sprawa ;)\nSandra Kozłowska 3 marca 2016 10:16\ntakie karty to bardzo fajny pomysł :)\nAnia Mania 3 marca 2016 18:40\nKarta upominkowa to ciekawy pomysł, choć mało kreatywny. Mohito nie lubię, ceny są okrutne.\nAnonimowy 3 marca 2016 19:32\nJustyna Polska FashionbloggerStylingAndMakeupArtist 4 marca 2016 00:14\nJuż nieraz korzystałam z kart podarunkowych:)\nLife by Ewelina 4 marca 2016 08:03\nKarty podarunkowe to świetna sprawa :) Lubię Mohito, dawno tam nie byłam :)\npannaem 4 marca 2016 10:31\nkarty upominkowe to bardzo fajna sprawa :-)\nliikemee 4 marca 2016 15:12\nKarta podarunkowa to naprawdę świetny pomysł na prezent :)\nPaulina Kańtoch 4 marca 2016 23:27\nMasz ciekawy blog i na pewno kilka porad mi się przyda więc obs ;)\nMarta 4 marca 2016 23:28\nCałkiem dobre rozwiązanie na prezent. Taki od serca zawsze lepszy, ale karty to też super sprawa :) Mój chłopak dostał do empika na święta i kupował mi za to książki ;D\nMakeUpJuka 5 marca 2016 15:34\nTamara Połeć 23 maja 2017 22:39\nKarta upominkowa to tak zawsze w ostateczności jak na ostatnią chwilę nie można nic wymyślić. Lepiej zawsze coś takiego bardziej spersonalizowanego albo zrobionego przez siebie. No chyba że ktoś jest ewidentnym zakupoholikiem to wtedy się zgadzam :D Ale polecam np.: www.woodworld.pl/3-drewniane-zegarki


Co się zdarzyło w 1968\n"1968/PRL/Teatr" - red. Agata Adamiecka-Sitek, Marcin Kościelniak, Grzegorz Niziołek - Instytut Teatralny\nRok 1968 był dla Polski bardzo ważny, bo w pewien sposób przełomowy. Wydarzenia polityczne łączyły się też nierozerwalnie ze sztuką. Nie możemy do nich wrócić fizycznie, ale możemy odtworzyć je na podstawie rozmów, filmów, zdjęć, zapisków. Mozaika świadectw daje nam mniej lub bardziej mglisty obraz wydarzeń. Publikacja Instytutu Teatralnego pod red. Agaty Adamieckiej-Sitek, Marcina Kościelniaka i Grzegorza Niziołka jest właśnie takim kolażem tekstów o tamtym czasie pod wspólnym tytułem „1968/PRL/TEATR".\nTeatr oraz działania okołoteatralne są przestrzenią wolności. Mogą też być niemym krzykiem. Ludzi, którzy są zniewoleni przez władzę i w końcu próbują się wydostać. Nagle okazuje się, że podskórnie rozwija się bunt, w który cały czas próbuje przeniknąć polityka. Trudno stanąć z boku, ale można też próbować uciec się do bardziej wyrafinowanych metod, np. konstruując spektakl, który będąc uniwersalny w wymowie, uderzy jednocześnie w realizm za drzwiami teatru.\nMamy przed sobą nieco ponad czterysta stron, które zawierają zarówno tekst, jak i czarno-białe zdjęcia, ilustrujące opisywane wydarzenia. Są to głównie fotografie z happeningów i spektakli, które pozwalają trochę lepiej wczuć się w atmosferę tamtych czasów. Całość podzielona jest na pięć kategorii (m.in. „Społeczeństwo", „Kontrkultura"), a każda z nich zawiera trzy rozmaite, ale związane z tematem rozdziały. Pozycja „1968/PRL/TEATR" to właściwie publikacja pokonferencyjna, stąd też zróżnicowanie tekstów w niej zgromadzonych. Z tego powodu znaczącą rolę odgrywa ich systematyzacja.\nJedynym wyjątkiem od opisowej formy referatu jest wywiad z Krystianem Lupą. Człowiek, który (jak sam mówi) „wykształcił w sobie kult wolności", porusza się gdzieś na obrzeżach wydarzeń, jednocześnie bacznie obserwując rzeczywistość. Jego postawa to jednak afirmowanie życia w jego własnym pojęciu. Ponadto mamy tu spektrum, obejmujące m.in. relację Kantora i Beresia, teatr Lidii Zamkow, teatr studencki czy np. szeroką wzmiankę o muzyce w „Dziadach" Dejmka. Warto poświęcić trochę czasu i zagłębić się w lekturę – poczytać właśnie o czasie, który za nami, a który niejako z nami pozostał, bo teatralne echa '68 roku nie przestają wybrzmiewać w pamięci, stając się klasyką, do której wciąż się odwołujemy.\nOpisanie historii to często rozpaczliwe próby jej chronologicznego odtworzenia. Rozpaczliwe o tyle, że nas tam nie było. Możemy opierać się na słowach mówionych i pisanych. W teatrze niewiele było wtedy zapisów spektakli. Znamy je głównie ze zdjęć i opisów. Książka „1968/PRL/TEATR" zbiera różne świadectwa tamtego czasu i pozwala nie tylko rozszerzyć perspektywę, ale również wyobrazić sobie, ile emocjonalnych ognisk zapalało się w naszym kraju. Społeczeństwo „wstawało z kolan" w formie zrywu, a ten zryw miał też odbicie w sztukach wizualnych. Teatr był bardzo ważnym przekaźnikiem nastrojów społecznych. I jest nim do dziś.


09 października 2017 10:05\n- Polska Wschodnia to teren produkcji owoców miękkich oraz warzyw i funkcjonowania zakładów specjalizujących w przetwarzaniu i mrożeniu produktów masowych, jak i tradycyjnych. Niestety region jest słabo zorganizowany pod kątem produkcji na większą skalę. Jedynie producenci jabłek w regionie lubelskim i sandomierskim są dobrze...\n21 lipca 2017 09:23\nNowe "Prawo Wodne" budzi wiele wątpliwości zwłaszcza w branży ogrodniczej, dla której woda jest podstawą produkcji. Czy faktycznie jest się czego bać? O zdanie zapytaliśmy ekspertów.\nUmowy na dostarczanie produktów rolnych. Więcej niewiadomych niż znanych zasad ich podpisywania?\n28 lutego 2017 10:16\nMimo, że od 11 lutego istnieje obowiązek zawierania umów w obrocie produktami rolnymi, to jednak nadal więcej jest niewiadomych niż znanych zasad ich podpisywania. Szczególnie nie znane są zasady ustalania ceny i choćby terminu jaki musi minąć od momentu podpisania umowy, a dostawą towaru – mówi w rozmowie z serwisem...\n14 lutego 2017 10:28\nSytuacja w organizacji "Owoc Sandomierski" skłania do kilku refleksji, które dotyczą pewnej liczby grup/organizacji. Zaczynało się od tego, co nazywam „grzechem pierworodnym”, tzn. niewłaściwego doboru członków, rozbieżności celów, jakie mieli przystępując do grupy - mówi w rozmowie z serwisem www.sadyogrody.pl Witold Boguta,...\n03 stycznia 2017 09:23\n02 stycznia 2017 09:27\n- Dzisiaj mamy kryzys członkostwa i trudności wynikające z tego kryzysu ale również z tego w jakim momencie życia grupy się znajdują. Zakończyły one inwestowanie, skończyła się pomoc i zaczynają funkcjonować na rynku jak każdy inny pomiot, mając do spłacenia kredyty zaciągnięte na pokrycie udziału własnego w inwestycjach -...


Festyn u duchaczy | Katolicka Bydgoszcz\nFestyn u duchaczy\nZapowiedzi 4 May 2016 | Redaktor\n„Miłosierni Misjom” – to hasło XXI Spotkań Misyjnych, które odbędą się w Bydgoszczy w sobotę 14 maja. Wspólna zabawa i świętowanie na terenie przy al. Jana Pawła II 117 od 10.00 do 18.00\nPoprzez myśl przewodnią organizatorzy, to jest Zgromadzenie Ducha Świętego, pragną podkreślić nadzwyczajność Jubileuszowego Roku Miłosierdzia. Podczas festynu zostaną zaakcentowane szczególne wydarzenia – m.in. 1050. rocznica Chrztu Polski czy 670. rocznica nadania praw miejskich Bydgoszczy.\nZ uwagi na znaczące rocznice historyczne do współpracy zaproszono diakonię społeczną Ruchu Światło-Życie oraz Stowarzyszenie Bydgoski Wyszogród, które wraz z Bractwem Rekonstrukcyjnym Santa Terra przygotowuje jedną z historycznych inscenizacji. W programie zaplanowano również m.in. występy , wydarzenia o charakterze kulturalnym, edukacyjnym, animacje dla dzieci, quiz misyjny z atrakcyjnymi nagrodami, rozmowy z misjonarzami o ich pracy oraz z klerykami o ich planach posługi na misjach.\nKażde Spotkania Misyjne mają również swój specjalny cel, na który przez cały dzień gromadzone są najmniejsze choćby datki. W tym roku zostaną one przeznaczone na kształcenie kleryków, w tym staże misyjne, które są niezbędne w przygotowaniu ich do pracy w różnych częściach świata.


Filmowa Biblioteka: 134. Zęby\nZęby - Teeth\nObsada: Jess Weixler, Hale Appleman, Julia Liliana, John Hensley, Trent Moore, Josh Pais, Ashley Springer\nOpis: Dawn, uczennica szkoły średniej stara się stłumić rozbudzające się w niej erotyczne pragnienia, przyłączając się do lokalnej grupy zakładającej czystość przedmałżeńską i staje się jej aktywną uczestniczką. Zadanie, które sobie postawiła utrudnia jej przyrodni brat, który zachowuje się wobec niej prowokacyjnie. Ku swemu przerażaniu Dawn w chwili, gdy staje się obiektem przemocy odkrywa, że jej genitalia są uzbrojone w zęby. Starając się zrozumieć swoją anatomiczną wyjątkowość, Dawn doświadcza zarówno niedogodności jak i poczucia władzy przysługujące właścicielce mitycznej konfekcji genetycznej.\nW filmie Zęby nasza główna bohaterka posiada je w dość dziwnym miejscu. Dlatego strzeżcie się panowie, bo nie wiadomo, u której z pań pojawiła się takowa mutacja. Jeśli chodzi o całokształt produkcji, to niestety Zęby nie "ugryzą" widza, a jedynie mogą nieco go znużyć.\nZ pozoru Dawn wygląda na zwykłą nastolatkę, działającą w grupie, która zakłada czystość przedmałżeńską. Niestety wokół niej pojawiają się różne pokusy, a ona wciąż musi z nimi walczyć. Jednak dziewczyna ma coś, o czym nie wie. Mianowicie tytułowe zęby umieszczone na jej genitaliach. Kiedy Tobey zmusza ją do stosunku, dowiaduje się o nich i od tamtej pory jej życie się zmienia.\nOd razu zaznaczam, że ten film nie jest dla wszystkich. Zęby to czarna komedia, która jednym się spodoba, a innym nie. A opinii na temat tej produkcji jest wiele. Muszę przyznać, że mnie ten film ani nie zaskoczył, ani nie poruszył, ani nie zdziwił, ani... No, właśnie. Był nijaki. Początek ciągnie się strasznie długo. Często jest nudno. Choć ma też i całkiem dobre sceny, jak choćby końcówka filmu. Mimo wszystko nie jest tak śmiesznie, jakbyśmy mogli zakładać. Zabawniejsze sceny można policzyć na palcach jednej ręki.\nNa ekranie śledzimy losy dziewczyny, która stara się zrozumieć to, co się stało i czym została obdarzona. Dowiaduje się, że zęby w pochwie występują w wielu mitach i to mężczyzna ma z nimi walczyć. Owy mit zrodził się z lęku mężczyzny przed kobietą. Tak, więc Dawn poszukuje swojego bohatera, aby ujarzmić swoją mityczną naturę. Jednak jej starania kończą się klęską, a dziewczyna wykorzystuje swój dar w nieco inny sposób.\nChoć aktorstwo czasami robi się naprawdę drewniane, to jednak nasza główna bohaterka, w którą wcieliła się Jess Weixler ma kilka naprawdę dobrych momentów. Odbiega trochę od innych na planie i urozmaica film. Można by się pokusić o stwierdzenie, że jest bardziej "plastyczna" niż inni. Bez problemu odczytamy z jej twarzy emocje. Zaś w ostatnich minutach obdarza swoją ofiarę niesamowitym spojrzeniem, które mogłoby zarazem przerazić, jak i zwalić z nóg.\nZęby to film dość dziwny. Momentami nudny, jak flaki z olejem, zaś inne (niestety nieliczne) sceny potrafią zainteresować. Na pewno świetnie odegrana została postać Dawn, która przyciąga. Mimo wszystko nie jest to produkcja, którą można się zachwycać i zapamiętać na dłużej.\nEtykiety: czarna komedia, Mitchell Lichtenstein, mitologia, nastolatki, USA, zemsta\nowca 4 lipca 2012 07:50\nO filmie słyszałam i do tej pory omijałam go szerokim łukiem ^^ Jestem dość zdziwiona, że akcja się wlecze, myślałam, że będzie to jedna z tych produkcji, w których krew się leje, jelita szybują a kiepskie sceny seksu są tematem przewodnim. Tak czy siak, omijanie kontynuuje, zdecydowanie nie moja bajka ;)\nMrs25 6 lipca 2012 01:14\nPamiętam tam film! wielka zwała :D ale pierwszy z nielicznych filmów w którym to panowie latają na golasa a nagość pań jest zakryta.\nPaweł 6 lipca 2012 02:58\nNie, nie podoba mi się :( Zapraszam do siebie na recenzję bardzo ciepłego filmu - "Ja też!" :D


Miałam przyjemność pracować na planach filmowych dla projektu Fitnoteq :) A co to jest Fitnoteq? Fitnoteq to największa biblioteka treningów fitness dostępna na telefonie i tablecie. Fitnoteq to po prostu Twój prywatny klub fitness w domu. Telefon lub tablet mozemy podlaczyc do telewizora i cwiczyc na duzym ekranie. W Fitnoteq znajdziesz ponad 38 kursów, 200 pełnych treningów, 22 profesjonalnych trenerów - wszystko dostępne w jakości HD. Z Fitnoteq możesz ćwiczyć kiedy chcesz. Możesz także pobrać wybrane kursy i ćwiczyć bez połączenia z internetem. Jak korzystać z Fitnoteq? Nic prostszego. Zainstaluj aplikację na iPhone, iPad lub na telefonie i tablecie z Android. Otrzymasz nieograniczony dostęp do największej bazy pełnych treningów fitness prowadzonych przez najlepszych trenerów. źródło: https://www.fitnoteq.com/pl\nAutor: Paula Leja (Kołodziejak) MAKE UP o 12:09 0 komentarze\nAutor: Paula Leja (Kołodziejak) MAKE UP o 11:51 0 komentarze\nKasia PJ i jej druchny - wszystkie z pod mojego pędzelka :)\nAutor: Paula Leja (Kołodziejak) MAKE UP o 13:52 0 komentarze\nAutor: Paula Leja (Kołodziejak) MAKE UP o 13:49 0 komentarze\nAutor: Paula Leja (Kołodziejak) MAKE UP o 13:37 0 komentarze\nAutor: Paula Leja (Kołodziejak) MAKE UP o 13:25 0 komentarze


Sztokholm delete (2016) - naEKRANIE.pl\nSztokholm delete (2016)\nPrawniczka Emelie i były gangster Teddy, partnerzy nie z własnej woli, tym razem zostają wplątani w sprawę, która odbija się czkawką sporemu gronu osób, niezależnie od ich pozycji społecznej. W domu na Värmdö włącza się alarm i na wezwanie przyjeżdża ochroniarz. Nie natrafia jednak na włamanie, lecz znajduje zmasakrowane zwłoki. W pobliżu leży młody mężczyzna z ciężkimi obrażeniami. Zostaje aresztowany – wszystko wskazuje na niego. Emelie na własną rękę podejmuje się jego obrony, starając się, by nikt w jej kancelarii się o tym nie dowiedział. Kim jest zamordowany? I dlaczego tak wiele tropów prowadzi do Matsa Emanuelssona, mężczyzny, którego przed wielu laty dla okupu porwał Teddy? Kiedy Emelie zaczyna wgryzać się w sprawę, Teddy musi zmierzyć się z przeszłością. Oraz chronić swojego siostrzeńca, który jest na najlepszej drodze, żeby powtórzyć wszystkie jego błędy. Teddy i Emelie szybko zostają wciągnięci w ryzykowną grę, której reguły nieustannie się zmieniają. W Sztokholm delete są ludzie, którzy próbują uciec od swojego pochodzenia i jak wąż zmieniają skórę. I jest świat, który jednych pozbawia szans, a innym daje ogromne profity.\nW nowej książce Jensa Lapidusa Teddy i Emelie mierzą się ze sprawą, której korzenie tkwią głęboko w historii. Z pozoru banalna sprawa morderstwa zmienia się skomplikowaną grę, w którą trzeba umieć grać, jeżeli chce się przeżyć. Teddy wypowiada wojnę swojej przeszłości, a Emelie odkrywa świat, który starała się do tej pory ignorować. Lapidus pisze, że „niektórych rzeczy nie da się zapomnieć, chociaż by się chciało” - i słowa te są idealnym podsumowaniem głównego wątku powieści.\nCzym Sthlm delete wyróżnia się pośród morza skandynawskich kryminałów zalewających od paru lat nasze księgarnie? Na pewno „innością”. Jens Lapidus pisze specyficznym, oszczędnym stylem, przykuwającym od pierwszych kartek uwagę czytelnika. Wykorzystując swoją umiejętność obserwacji, autor przedstawia wiarygodny portret szwedzkiego społeczeństwa we wszystkich jego przejawach, portret gorzki i przejmujący. Jego Sztokholm to mroczna metropolia, pełna ludzi ciągle udających kogoś innego, pragnących być w innym miejscu, innej dzielnicy, innym domu. Autor stworzył znakomity obraz miasta rasowych i społecznych różnic, straconych szans i nie wykorzystanych okazji, jego wizja dalece się różni od funkcjonującej w naszym społeczeństwie wizji „szwedzkiego raju”. Czytelnik porusza się wraz z bohaterami po eleganckich dzielnicach i zakazanych zaułkach imigranckich osiedli, odwiedza bogate apartamenty i nielegalne spelunki pełne ludzi, których lepiej nie spotkać w ciemnej uliczce. Tak często obecny w prozie skandynawskiej wątek społeczny jest tu wyeksponowany za pomocą ostrego i brutalnego języka, przemawia do czytelnika na poziomie emocjonalnym a nie rozumowym, skłania do refleksji nad przyszłością wielokulturowego społeczeństwa.\nBohaterowie Lapidusa to ludzie skomplikowani, nikt do końca nie jest czysty, każdy ma jakąś słabość, którą można przeciwko niemu bezlitośnie wykorzystać. Autor znakomicie portretuje swoje postacie, każe im mówić charakterystycznym dla nich językiem, opisuje je trafnie i zwięźle, potrafi tchnąć życie w „papierowe figury”. Współczujemy bohaterom, lubimy ich albo nienawidzimy, trudno pozostać wobec nich obojętnym.\nJens Lapidus w Sztokholm Delete funduje nam wielowymiarową fabułę, sprawnie meandrując pomiędzy wątkami, między przeszłością i teraźniejszością. W książce dzieje się bardzo dużo – autor myli tropy, podsuwa fałszywe wskazówki, wspaniale buduje napięcie aż do końcowego rozdziału, który pozostawia czytelnika w niecierpliwym oczekiwaniu na część następną. Polscy czytelnicy wychowani na kryminałach Mankella, Larssona czy Dahla, sięgając po książkę Jensa Lapidusa muszą być przygotowani na coś odmiennego od znanych im do tej pory historii. Sztokholm delete to książka brutalna, chwilami męcząca dla nieprzyzwyczajonego do stylu autora odbiorcy, ale zdecydowanie godna polecenia.\nTymoteusz Wronka 29 czerwca 2016 o 14:39\nMarcin Zwierzchowski 28 czerwca 2016 o 15:03\nTymoteusz Wronka 20 czerwca 2016 o 09:16\nSztokholm delete – nowy kryminał Jensa Lapidusa\nUkazała się nowa w Polsce powieść szwedzkiego pisarza kryminałów, Jensa Lapidusa. W Sztokholm delete...\nBeata Zawadzka 13 sierpnia 2016 o 13:16\nSztokholm delete – recenzja książki


Autor Wątek: jaka wódka na wesele??? (Przeczytany 210607 razy)\n20 maja 2005, 22:13\nAle się przeraziliście taką ilością na osobę (0,7l) oczywiście nie tyle. Wkradł mi się chochlik.\nChodziło o 0,5l na osobę.\n21 maja 2005, 08:42\nJa się nie przeraziłam. Znam takich co spokojnie wlewają w siebie 0,7 literka i prawie śladu po tym nie ma w oraganizmie\n21 maja 2005, 12:53\njakie są wódki o zawartości alkoholu mniej niż 40%?\nsłyszałam że są takie które mają po 38%?\nmoże ktoś sie orientuje?\n21 maja 2005, 20:13\nMy sobie wszystko dobrze przemyśleliśmy i jednak bierzemy 100 butelek 0,5l+wino (z 10 butelek czerwonego i 10 butelek białego dla kilku pań, które preferują winko), myślę że na ok. 85 osób wystarczy spokojnei i jeszcze zostanie... za 2 tygdonie ide na wesele i znajomi kupili 100 butelek 0.5 na 60 osób z poprawinami.. ciekawe jak to u nich będzie? każde doświadczenie cenne\n8 lipca 2005, 21:22\nHmmm... a my chcemy dać bardzo mało wódki bo tylko 10 butelek na 100 osób dla bardzo chętnych. Będzie winko czerwone i białe i pivko.\nJesteśmy "małopijący", a Rodzina będzie z Polski samochodami, raczej starsza, zaś Przyjaciele są "niewódkowi", stąd właśnie winko i pivo.\nI tu mam pytanie - jak brać pivo? Beczka, butelki?...\n22 sierpnia 2005, 21:50\nNo fakt to problem!\nkufle=oktoberfest, biesiada piwna\nbutelki=budka z piwem, sklep osiedlowy.\nStawiam na eleganckie szklanki na stopce. Oczywiście jeśli piwo nie będzie jakieś "trendy" i będzie dostępne w beczkach.\nFrajdą jest nalewanie sobie piwa z kranu, samemu.\nm y mieliśmy piwo z beczki... dokładnie 2 kegi piwa..\ngłównie raczyła się nim młodsza częśc imprezowiczów - 19 - 30r.ż.\n22 sierpnia 2005, 22:43\nmy będziemy miec ok 45-50 osób z czego 4 ponizej 15 r.z\nkilka osób mało pijących... własnie wczoraj i dziś kupiliśmy 37 butelek 0,7 i 5 winek.\n23 sierpnia 2005, 13:50\nza 2 tygdonie ide na wesele i znajomi kupili 100 butelek 0.5 na 60 osób z poprawinami.. ciekawe jak to u nich będzie? każde doświadczenie cenne\nObri napisz jak było...zabrakło zostało\n23 sierpnia 2005, 14:25\nWódeczka schodziła ładnie, ale starczyło-po poprawinach zostało jeszcze 14 butelek.\nByło też wino, ale prawie nikt nie pił i teraz znajomi mają niezły zapasik w piwniczce\n23 sierpnia 2005, 15:26\nU nas - na 60 osób będzie 60 butelek 0,5 ale my nie mamy poprawin. Mam nadzieję, że wystarczy, tym bardziej, że jest kilka osób nie pijących. Chcemy jeszcze dokupić około 10 butelek - aby dać obsłudze po weselu.\n23 sierpnia 2005, 16:51\nja wlasnie tez tak slyszalam ze nalezy kupic tyle wodki ile jest osob tzn 0,5 l na glowe bo niektorzy pija wiecej inni mniej\n23 sierpnia 2005, 18:37\nRacja tak się przeważnie liczy!\n23 sierpnia 2005, 21:55\nja policzyłam pół litra na głowę i dodatkowo mam 14 butelek więcej...zaznaczam, że poprawin nie będzie tylko obiad bez alkoholu... do tego jeszcze dokupię troszkę wina (może 6 butelek )\n23 sierpnia 2005, 22:57\nIle kupić wódeczki zależy jeszcze od tego czy będziemy dawać 0,5 dla gości na odchodne, bo wiadomo, że wtedy trzeba kupić więcej.\n24 sierpnia 2005, 08:08\nJeszcze na wynos? Nie za dobrze im będzie? Ja tam nie dam Wystarczy to co wychleją na weselu\n24 sierpnia 2005, 08:16\nA my liczyliśmy 0,5l na osobę i jeszcze dodatkowo pare butelek.\nOczywiście także dawaliśmy na odchodne...\n24 sierpnia 2005, 08:26\nWystarczy to co wychleją na weselu\nhehhehe pioteras nie badz taki\na co niektorym dam napewno\n24 sierpnia 2005, 11:00\nPioteras u mnie w Rodzinie jest taka tradycja, że wszystkie pary na odchodne dostają ciasto i 0,5 wódeczki.\nAgnieszko czy starczyło Wam wódeczki jak dawaliście jeszcze na odchodne?\n24 sierpnia 2005, 11:01\nMy też nie będziemy dawać gościom alkoholu na odchodne. Damy tylko obsłudze tzn. kamerzyście, fotografowi, zespołowi i obsłudze lokalu.\nMyśleliśmy o tym aby częstować gości przed wyjściem z wesela ale stwierdziliśmy, że to dodatkowe koszty i zrezygnowaliśmy....\n24 sierpnia 2005, 13:45\nStarczyło, a nawet jeszcze zostało około 16 butelek\n24 sierpnia 2005, 21:02\nA jaką markę wódki proponujecie - bo np. Luksusowa jest z ziemniaków, a podobno jest całkiem niezła.\n24 sierpnia 2005, 22:09\nA jaką markę wódki proponujecie\nkażdy wybiera to o lubi\nja mam właśnie Luksusową...\n24 sierpnia 2005, 22:54\nmy też kupilismy Luksusową ... akurat była z soczkiem..\n25 sierpnia 2005, 00:01\nMy mamy Absolwenta.\n25 sierpnia 2005, 10:16\nA ja nie jestem konkretnie zdecydowana na jakąś wódeczkę. Będziemy czekać na promocję. I mam nadzieję, że kupimy w dobrej cenie.\n25 sierpnia 2005, 10:57\nMy mieliśmy Smirnoffa\n25 sierpnia 2005, 11:34\nDla mnie marka jest istotna o tyle, że muszę podać w lokalu co chcę, a praktyki nie mam, stąd też przydadzą się wszystkie informacje - zwłaszcza od konsumentów\n29 sierpnia 2005, 12:50\nSłyszałam w telewizji, że od przyszłego roku na iść w górę akcyza m.in. na alkohol.\nCena butelki 0,5 l na być wyższa o ok. 3 zł. Dla nas to dużo, bo przy zakupie ok. 160 butelek 0,5 l różnica jest ok. 500 zł. Dlatego zdecydowaliśmy się na zakup wódki jeszcze w tym roku. Tylko będzie mały problem z przechowaniem kartonów w domu, ale myślę, że się zmieści!\n29 sierpnia 2005, 15:41\nMartuś ja też mam już wódeczkę zakupioną (akurat była promocyjna cena) i też stoi w domku i czeka...A jeżeli ma być podwyzka, to kupując dzisiaj zaoszczędziecie kasę- też bym tak zrobiła


MMA VIP 2: Marcin Najman wyszedł na ważeniu do Pudziana! Na ceremonii nie pojawił się Tomasz Chic [WIDEO] - MMA PLMMA VIP 2: Marcin Najman wyszedł na ważeniu do Pudziana! Na ceremonii nie pojawił się Tomasz Chic [WIDEO]\nMMA PLMarcin NajmanMMA VIP 2: Marcin Najman wyszedł na ważeniu do Pudziana! Na ceremonii nie pojawił się Tomasz Chic [WIDEO]\nNiecodzienna sytuacja miała miejsce na ważeniu przed dzisiejszą galą MMA VIP 2. Otóż, na media treningu i na ceremonii ważenia nie pojawił się Tomasz Chic, kontraktowy rywal Krystiana Pudzianowskiego. Ważenie i staredown z “bratem Pudziana” odbył organizator – Marcin Najman.\nWalka Pudzianowski vs Chic przez chwilę stanęła pod znakiem zapytania. Tomasz Prince Chic nie pojawił się bowiem na ceremonii ważenia. Na szczęście przybył na miejsce po czasie i jego starcie z Krystianem Pudzianowskim ma odbyć się normalnie.\nNie mniej, na ceremonii ważenia do Pudzianowskiego wyszedł Marcin Najman:\nCałą ceremonię ważenia przed MMA VIP 2 możecie zobaczyć poniżej:\nMMA-VIP 2. Kiedy gala Najmana? Jak wykupić PPV?\nGala MMA-VIP 2 dostępna będzie w systemie PPV w serwisie beecast.tv. Za subskrypcję zapłacić trzeba 32,95 zł. Gala rozpocznie się w piątek o godz. 20:00.\nGalę będzie można obejrzeć zarówno na komputerze jak i smartfonie. Wymagania sprzętowe do oglądania wydarzenia są następujące.


Bałkany - terror kultury - mobi, epub , eBook | Księgarnia Gandalf.com.pl\nBałkany - terror kultury - mobi, epub\nz serii Sulina\nBałkany - terror kultury (miękka) 28.20 zł\nBałkany - terror kultury - mobi, epub - opis produktu:\n`Bałkany - terror kultury` to autorski wybór dokonany specjalnie dla Wydawnictwa Czarne z dorobku Ivana Čolovicia z lat 1997-2004. `Ivan Čolović, wybitny serbski intelektualista, w znakomitym tomie esejów pisze nie tylko o dramacie serbskiego postkomunizmu, gdzie marksizm-leninizm zastąpiła koszmarna mieszanka populizmu z nacjonalizmem etnicznym wzbogaconym o religię narodową. Na przykładzie serbskim szkicuje obraz zagrożenia wspólnego nam wszystkim: Serbom i Rosjanom, Chorwatom i Słowakom, Węgrom i Rumunom, Polakom i Albańczykom. Nie jest to więc choroba jedynie serbska. Wirus zarazy antydemokratycznej tkwi we wszystkich naszych organizmach duchowych. Dlatego tę książkę powinien przeczytać każdy polski inteligent, który chce żyć w wolnej Polsce i w demokratycznej Europie.`\n`Bezlitosna analiza roli, jaką w podsycaniu wojen na Bałkanach odegrali intelektualiści i tworzona przez nich kultura. Čolović skupia się w niej na swej ojczystej Serbii, nie sposób jednak odłożyć tej książki z przyjemnym poczuciem różnicy, która nas dzieli od bałkańskiego barbarzyństwa. Z treści omawianych przez Čolovicia wyziera karykatura aż nadto znajomej gęby naszego własnego zadufania. Ku refleksji i przestrodze.`\nWięcej z serii Sulina\nBałkańskie upiory - mobi, epub 26.07 zł\nBirobidżan - mobi, epub 25.19 zł\nBłoto słodsze niż miód. Głosy komunistycznej Albanii - mobi, epub 24.61 zł\nBolszewicy i apostołowie - mobi, epub 26.07 zł\nBukareszt. Kurz i krew - mobi, epub 20.99 zł\neBook, multiformat: mobi, epub Bałkany - terror kultury - mobi, epub pochodzi z wydawnictwa Czarne. Autorem książki jest Ivan Colovic. Należy do gatunków: eseje, felietony i publicystyka. Bałkany - terror kultury - mobi, epub jest częścią serii Sulina.\n-11% Bałkany - terror kultury - mobi, epub ebook


Lokal na wynajem - Tarnowskie Góry - FLD-LW-2744 - 40.00m² - Feldmann\nTARNOWSKIE GÓRY / CENTRUM - lokal do wynajęcia\nDo zaoferowania posiadamy lokal o powierzchni 40 m.kw. usytuowany na parterze w jednopiętrowym budynku w centrum miasta.\nCzynsz wynosi 800 zł. netto, dodatkowo płatny prąd, woda, ogrzewanie.\nKaucja zwrotna wynosi 800 zł.\nSymbol oferty FLD-LW-2744\nTARNOWSKIE GÓRY/ CENTRUM - lokal do wynajęcia ! Do zaoferowania posiadamy lokal użytkowy o powierzchni 40m2 usytuowany na pierwszym piętrze w budynku handlowym. Lokal w swoim układzie mieści: - dwa pomieszczenia połączone łukiem, - łazienkę dla pracowników. Opis ...


Pedagogika wstydu « Dziennik gajowego Maruchy\n« Rosyjscy hakerzy włamali się na pocztę Obamy\nHucpa wokół Holocaustu »\nW przypadku wypowiedzi dyrektora Coneya burza w szklance wody była znacznie większa, więc oburzyli się nie tylko „uczeni” ze sławnym „profesorem” Władysławem Bartoszewskim, ale również, a może przede wszystkim – Umiłowani Przywódcy, na czele z panem prezydentem Komorowskim, który najwyraźniej zapomniał, że 10 lipca 2011 roku wysłał do uczestników uroczystości w Jedwabnem list zawierający słynne zdanie, że „naród polski” powinien uświadomić sobie, że był również „sprawcą”. Oczywiście sprawcą zbrodni II wojny światowej.\nJeśli takie rzeczy wypisuje w listach prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, zażywający w dodatku reputacji historyka, to cóż ma myśleć, a zwłaszcza – cóż ma mówić dyrektor FBI? Toteż nic dziwnego, że nie tylko swojej opinii nie odwołał, ale ją w całej rozciągłości podtrzymał. Podtrzymał – chociaż skrytykowany został przez Amerykański Komitet Żydowski, a także – przez samego pana doktora Szewach Weissa, byłego ambasadora Izraela w Warszawie, który nawet wysunął pomysł odwołania dyrektora Coneya z zajmowanego stanowiska.\nWarto w związku z tym zwrócić uwagę właśnie na stanowisko, jakie pan Jakub Coney zajmuje. Jest dyrektorem FBI, a więc jednej z dwóch formacji amerykańskiej razwiedki i z tego tytułu coś tam przecież musi wiedzieć. Na przykład – że rząd Stanów Zjednoczonych nieustannie wywiera na Polskę naciski, by ta jak najszybciej zadośćuczyniła żydowskim roszczeniom majątkowym, szacowanym na 60, a może nawet 65 miliardów dolarów.\nDyrektor Coney musi też wiedzieć, że jednym z elementów tego nieustającego nacisku jest tzw. „pedagogika wstydu”, której Polacy poddawani są co najmniej od roku 1990, kiedy to żydowskie organizacje przemysłu holokaustu wysunęły przeciwko „narodowi polskiemu” dziwaczny zarzut, że w obliczu holokaustu zachował się „biernie”. Zarzut dziwaczny, bo oskarżyciele nie wskazywali, co właściwie naród polski miałby zrobić ponadto co zrobił, by nie zasłużyć na taką recenzję.\nPotem, w ramach zapowiedzianej przez ówczesnego sekretarza Światowego Kongresu Żydów Izraela Singera operacji „upokarzania Polski na arenie międzynarodowej”, nastąpiła eskalacja tych oskarżeń; w roku 2001, podczas uroczystości w Jedwabnem, „naród Polski” został oskarżony o „współudział”, a 10 lat później – o „sprawstwo” samodzielne.\nUprzejmie uważam, że FBI nie mogło o tym wszystkim nie wiedzieć tym bardziej, że agenci tej organizacji, podobnie jak agenci CIA, w „pedagogice wstydu” prawdopodobnie bezpośrednio lub pośrednio uczestniczą – na przykład nakręcając odpowiednio swoich konfidentów nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale i w Polsce.\nZatem jeśli nawet Amerykański Komitet Żydowski dzisiaj protestuje, a pan doktor Weiss domaga się nawet dymisji, to dyrektor Coney najprawdopodobniej wie, że to tylko takie przekomarzania, bo skoro Amerykański Komitet Żydowski i pan doktor Weiss żydowskie roszczenia majątkowe wobec Polski popierają, to muszą też godzić się na operację rozmiękczania polskiego oporu właśnie „pedagogiką wstydu”, w której oskarżenia Polaków o zbrodnie II wojny światowej pełnią ważną funkcję.\nJeśli zatem oficjalnie protestują, to nie jest wykluczone, że w ukryciu zacierają ręce, iż w „pedagogice wstydu” wziął udział taki ważny dygnitarz. A ponieważ niegrzecznie byłoby zakładać, że FBI nie wie o sprawach, które dzieją się w ukryciu, zatem prawdopodobnie wie i o tym zacieraniu rączek. W takim razie dlaczego dyrektor Jakub Coney miałby się przejmować protestami nawet żydowskimi, a tym bardziej – polskimi?\nProtestami polskimi może by się przejmował, gdyby na przykład pociągałyby za sobą ryzyko utraty polskich głosów dla jakiegoś kandydata w wyborach. Na razie jednak takiego ryzyka nie ma, bo na skutek braku polskiego lobby politycznego w USA, tamtejsi polityczni ambicjonerzy uzyskują polskie głosy za darmo, a nawet za mniej, niż darmo, bo uzyskują je nawet wtedy, gdy uczestniczą w antypolskiej „pedagogice wstydu”.\nZatem jeśli nie musi się przejmować protestami polskimi w USA, to tym bardziej – protestami polskim w Polsce – bo cóż Polacy w Polsce mogą mu zrobić? Oto pan Andrzej Duda odgraża się, że „pozwałby” dyrektora Coneya za jego wypowiedź. „Pozwałby” go – ale go nie pozywa. Niechby tylko spróbował, to zaraz by mu przypomniano, skąd wyrastają mu nogi. „Kiedy Padyszachowi wiozą zboże, kapitan nie troszczy się, jakie wygody mają myszy na statku”, a w tej sytuacji ani żadnych przeprosin, ani żadnego „pozywania” nie będzie.\nGdyby Polska była państwem poważnym, znalazłyby się środki nacisku nawet na USRael…\nThis entry was posted on 2015-04-26 (Niedziela) @ 14:19:35\tand is filed under Polityka. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.\nKomentarze 33 do “Pedagogika wstydu”\n2015-04-26 (Niedziela) @ 14:38:49\nWystarczy wprowadzić na przykład wizy dla yankeeboys … co za problem…\n2015-04-26 (Niedziela) @ 14:46:03\nPanie Havo…po co Amerykanom wizy??? jak ktory muysi to pojedzie i dostanie wize i za nia zaplaci. Amerykanie do Polski nie jezdza..jezdza Polacy. i Zydzi..czasami sie trafi, jakis Amerykanin z polskimi korzeniami.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 15:20:12\n1. Od czegoś trzeba zacząć…\n2. Tak wiem.. .Hamerykanie czują sie tutaj ( w Polsce) równie dobrze co u siebie\n3 Trzeba w końcu skończyc z tym mitem zachodu i mentalnością parobka , ale to punkt pierwszy\n2015-04-26 (Niedziela) @ 15:35:31\n1. Wizy dla Amerykanów nie pochodzenia polskiego.\n2. Nacjonalizacja żydoamerykańskich banków i przedsiębiorstw\n3. Wypieprzenie żołnierzy usraelskich z Polski.\n4. Wypierdolenie ambasadora.\nI wreszcie – ścisły sojusz z Rosja\n2015-04-26 (Niedziela) @ 15:49:45\n2015-04-26 (Niedziela) @ 16:14:50\nWielka rola małego wiaterka w polityce\n„jednej z dwóch formacji amerykańskiej razwiedki” Oficjalnie jest w USA coś przeszło 10 takich formacji, CIA, FBI, NSA byłby 3 i to największe.\n„FBI … CIA, … uczestniczą – na przykład nakręcając odpowiednio swoich konfidentów nie tylko w Stanach Zjednoczonych, ale i w Polsce „, wg. pułkownika, to nawet uczestniczą w śledztwie smoleńskim, przy czym mają na pewno wpływ na wynik tego śledztwa, a już bezspornie na doniesienia przekazywane do publikacji wolnym i niezależnym mediom w III Rzeczy…\n„Gdyby Polska była państwem poważnym, znalazłyby się środki nacisku nawet na USRael… „, nie przeceniał bym z tą poważnością, weźmy choćby takie państwo, ponoć wiodące w UE, jak RFN, czyż pani Merkel nie uznana w mediach za najpotężniejszą panią an świecie ?\nDla RFN ustalili okupanci zaraz po II Wojnie stałą ich polityki zagranicznej, zmieniając w nagrodę Plan Morganthau, która określa, że RFN czyni do dziś podarunki małemu kraikowi na BW, oficjalnie dostarcza RFN za darmo dwa okręty podwodne do przenoszenia głowic jądrowych, na ile dalsze cztery mają być zapłacone, trudno jest ocenić, ale jest to na pewno cena przyjacielska.\nObłożenie krajów UE, w tym RFN, trybutem wielu bilionów euro z okazji operacji MWF „kryzys finansowy”, jak też operacji „bankructwo krajów PIGS” skłania też do refleksji. Teoria „krajów poważnych” Michalkiewicza jest co prawda pouczająca dla Polaków, wyjaśnia im bowiem, że są mało znaczącą prowincyjlką imperium, wymaga jednak pewnych uściśleń. Podnoszenie bowiem „złotej pani” do roli carycy, choć pełni ona zaledwie funkcję kelnerki federalnej, odbiega naturalnie daleko od aktualnego stanu rzeczy. Zrozumienie tego ułatwi Polakom pojąć, że ich „przywódcy” są jedynie papierowymi pajacami, którzy w każdej chwili mogą zostać zdmuchnięci małym powiewem wiaterka, jak się o tym przekonał jeden z bliźniaków, co ukradli księżyc.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 16:53:59\n2015-04-26 (Niedziela) @ 17:06:29\n„Fakt, iż swoim postępowaniem krzywdzi niewinnych ludzi, nie dociera do jego świadomości.”\nAleż dociera, tyle, że nie ma najmniejszego znaczenia.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 17:07:26\nTe punkty to jak najbardziej jestem za … zapomnial Pan jeszcze o Niemcach 🙂 bo ich tu nie widać ale oczywiście są … a jakże…\nCiekawe co „Ruscy” mieliby do zaproponowania jakby juz do konkretów doszło…. Ale to marzenie sciętej głowy…\nAmerykanie zrzucają nam przeterminowany sprzęt ( rakiety Patriot etc. ) , oczywiście jest to przedstawiane jako sukces , a coooo….\n2015-04-26 (Niedziela) @ 18:01:22\n2015-04-26 (Niedziela) @ 18:49:30\nWypowiedź dyrektora FBI Jakuba Coneya, w której oskarżył Polaków o udzielanie nazistom pomocy w holokaustowaniu Żydów, może być pretekstem do wystąpienia Polski z NATO.\nBa ha ha ha! Fajne żarty się Pana trzymają..\n2015-04-26 (Niedziela) @ 19:20:49\n2015-04-26 (Niedziela) @ 19:22:22\n2015-04-26 (Niedziela) @ 19:25:00\n2015-04-26 (Niedziela) @ 19:27:58\n2015-04-26 (Niedziela) @ 19:33:05\nWspółziomek dyrektora FBI Jakuba Coneya\nNa żydowskim cmentarzu w Berlinie znaleziono miejsce pochówku szefa gestapo Heinricha Muellera, który kierował tajną policją III Rzeszy.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 19:45:06\nJacek Sasin i Zbigniew Ziobro w Radiu ZET zarzucili prezydentowi Bronisławowi Komorowskiemu, że swoją wypowiedzią w 70. rocznicę mordu w Jedwabnem obciążył wszystkich Polaków odpowiedzialnością za Holocaust. Ostro i dowcipnie na te zarzuty odpowiedziała Ilona Antoniszyn-Klik. – Nie rozumiecie zdania złożonego. Niedobrze – wypaliła wiceprezes Polskiego Stronnictwa Ludowego.\nTomasz Nałęcz, doradca prezydenta ds. historii i dziedzictwa narodowego mówił, że był, kiedy tekst prezydenta czytał Tadeusz Mazowiecki. – To były piękne i mądre słowa. Prezydent obszernie mówił w tym liście o Polakach jako o narodzie ofiar agresji niemieckiej i sowieckiej. Tam było wiele passusów, jak na Jedwabne być może za dużo, o „narodzie ofiar”, a potem jedno zdanie, że „naród ofiar bywał także sprawcą” – mówił Nałęcz w Radiu ZET.\nDodał, że to, że Polacy mają odwagę również przyznać się do „rzeczy strasznych” powoduje, że Polska jest ceniona na świecie. – Naród, który by to ukrywał, nie byłby godzien swojej wielkości – stwierdził Nałęcz.\nJacek Sasin zarzucił doradcy prezydenta, że „jest mistrzem odwracania kota ogonem, a w tej sprawie nie da się odwrócić tego kota ogonem”. – No nie da się odwrócić. Tam Polacy mordowali swoich żydowskich braci – odbił błyskawicznie ten atak Nałęcz.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 20:03:46\nNa cmentarz żydowski …\n… można było najłatwiej dotrzeć, przy pomocy Judenratów, szmalcowników czy choćby żydowskiego Gestapo.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 20:32:02\nwypowiedz owego udoopionego szabes goja, szfefunia FBI jest z cyklu :\n„jak juz masz klamac, to klam na wielka skale, bezczelnie i z usmiechem.\nCOS zawsze z tego zostanie.”\nwarto obejrzec to video na ten temat\n2015-04-26 (Niedziela) @ 20:43:56\ntu ciekawy artykul Gilada ana temat innej sprawiedliwosci dla Zydow,\na innej dla gojow.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 20:48:55\ntu zas Finkelstein na temat kolejnych przetargow fianansowych Holokausciakow.\nZydzi juz dawno nie milei tak dobrego biznesu jak Holocaust Biznes.\nMiliony sie na tym szabrownictwie niezle wzbogacilo. Nic dziwnego ,\nze trzeba szukac coraz to nowych sposobow aby trzymac ten biznes na powierzchni .\nPomyslow im nie brakuje.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 21:29:49\nDodam jeszcze do punktu czwartego, że dodatkowo spalenie miotaczami ognia całej ambasady.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 21:38:32\n2015-04-26 (Niedziela) @ 21:52:16\nDrogi Panie Romanie, list mądry i piękny. Ale takie listy pisze się do ludzi, po których spodziewamy się choć odrobiny honoru. A jak tu spodziewać się czegoś pozytywnego po zdrajcach, konfidentach i złodziejach.\nCzy miał Pan jakiś odzew?\n2015-04-26 (Niedziela) @ 21:58:52\nCiekawe, co by się stało, gdyby nakazano opuszczenie w ciągu 48 godzin granic Polski całemu personelowi wszystkich placówek dyplomatycznych USA oraz wszystkim USRaelitom pracującym w Polsce.\nObambo by spuścił atomówę na Warszawę?\n2015-04-26 (Niedziela) @ 23:48:51\nJa pan Mordka nie wieszy w takie opuszczanie.\nJa pan Mordka kiedys tesz chcial opuscic Polsza z powodu pszeciagu.\nJak moje Salcie sie pytalo czy od pszeciagu pan Morda mial zawiany muzg to pan Mordka wyjasnil, sze dostal pismo z uszedu aby aby w pszeciagu 48 godzin zapalcil zalegle podatki.\nNa szczescie czlowieki sie zmienili i podatki umoszyli.\n2015-04-26 (Niedziela) @ 23:57:47\nad 24. Szanowny panie Dictum…\nTo dotarlo do adressatow, o czym zostalem poinformowany prywatnie przez wspolnych znajomych. Z pretensjami, jak moglem im cos takiego publicznie zarzucic:-))))\nOficjalnie dostalem potwierdzenie o przyjeciu listu przez Kancelarie Prymasowska… prasa zwiazkowa i „patriotyczna „skonczyla ze mna wspolpracowac:-)))\nJak mozna bylo zarzucic tak patriotycznym rzadom zdrade Polskiej Racji Stanu\n2015-04-26 (Niedziela) @ 23:58:29\nAcha, pan Mordka chcial tesz napisac o pedagogika wstydu, bo to nie tylko w Polsza.\nPoniszej jest ciekawe pisanie o tym, sze pszemyslowcy za czasuw pan Hitler oraz jego bankieszy sa wszyscy niewinni.\nFor Nazi Industrialists And Hitler’s Banker „All Was Forgiven”\n2015-04-27 (Poniedziałek) @ 00:13:57\nJak moszna bylo wyslac taki nietaktowny list do nasze czlowieki?\nPszeciesz to zakrawa na cos straszne!\nA szczegulnie napisanie „Na Miłość Boską!!!” do pan Glemp to jusz jawna obraza jego majestatu, bo on sie pszeciesz nie bedzie bawil w zgadywanki o jaki bug chodzi.\n2015-04-27 (Poniedziałek) @ 02:47:03\nSzanowny panei Mordka..to wlasnie oberzniecie dwoch swinskich koncow…tej koshernej szynki:-))))) zaszkodzilo mnie na pszyjazni z wazne ludzie…a po reszcie splynalo- jak zimna woda po trefnej gesi:-)))\n2015-04-27 (Poniedziałek) @ 07:46:58\nco zostało że ” Solidarności”, czując się nadal związany z owym „Wspaniałym Ruchem”?\nzostallo za elltaa :”ch.j, dooopa i kamieni „jerozolimskich” kupa.\n2015-04-27 (Poniedziałek) @ 10:38:06\nPanie Romanie, list datowany jest na 1998 rok.\nWiedział Pan wtedy już wiecej niż my tutaj. Mieliśmy rozmaite sygnały z wiarygodnych źródeł, do czego to wszystko ma doprowadzić, ale większość ludzi ani o tym nie chciała myśleć, ani rozmawiać.\nDziś już raczej wszyscy szarzy obywatele mają świadomość, że Polski zasadniczo nie ma i że nie mamy żadnego wpływu i żadnej mocy, żadnych środków, żeby to zmienić. W PRL-u władza na protesty jakoś reagowała. Dzisiaj – niekiedy masowo – protest za protestem w każdej dziedzinie i w każdej formie. Zawsze taka sama odpowiedź – gest Kozakiewicza.\n2015-04-27 (Poniedziałek) @ 12:52:07\nWygląda na to, że nawet „Co je moje to je moje” poszło się pieprzyć. Króluje „moja chata z kraja”. Tylko za moment „… nie (było) będzie już nikogo”. I kraja nie będzie też.


Jak przetrwać kryzys w związku | Milionkobiet.pl\nStrona główna » Psychologia » Trochę szczęścia we dwoje\nTagi: związek kryzys w związku rozwód rozstanie terapia dla par miłość seks małżeństwo\nWedług GUS-u w naszym kraju liczba rozwodów błyskawicznie rośnie. Wiele małżeństw już 3-4 lata po ślubie decyduje się na rozstanie. Bywa, że para znajduje się w emocjonalnym potrzasku – partnerzy nie wyobrażają sobie życia bez siebie, ale razem również nie potrafią być. Zwykle to kobiety szybciej dojrzewają do decyzji,by poprosić o pomoc. Szukają wsparcia u przyjaciółek, matek, psychologa…\n"Pobraliśmy się po 5 latach znajomości. Byłam pewna, że znamy się jak para najlepszych przyjaciół. Myliłam się. Po ślubie mój mąż zmienił się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.\nZ romantycznego, czułego i pogodnego chłopaka stał się znudzonym, opryskliwym i agresywnym facetem. A jego wymagania wobec mnie rosły z dnia na dzień. Miałam być nie tylko zadbaną, pracującą kobietą, która na równi z nim utrzymuje dom, ale też pielęgniarką, sprzątaczką, kucharką, a na nocną zmianę namiętną kochanką.\nNie minął rok od ślubu, a my kłóciliśmy się prawie codziennie. O to, że obiad nie podany na czas, w domu brudno, za późno przyszłam z pracy, za dużo mówię albo się obrażam, no i że ciągle boli mnie głowa, kiedy on chce się kochać. Nie było dnia, żebym nie dowiedziała się, że wszystkie baby są głupie, a prawdziwy facet musi mieć kochankę. Ciągle go kochałam i wierzyłam, że kiedy na świat przyjdzie dziecko, on się zmieni. I zmienił się, ale na gorsze.\nDziś nasza córeczka ma dwa lata, a ja coraz częściej myślę o rozwodzie. Mama, teściowa, koleżanki tłumaczą mi, że wszyscy faceci są identyczni i że my, kobiety, musimy radzić sobie same. Ale ja nie chcę tak żyć. Proszę bardzo, jeśli mam radzić sobie sama, to po co mi w domu facet, który rozrzuca brudne skarpetki, nie zmyje po sobie szklanki, a kiedy odmawiam seksu, potrafi nie odzywać się do mnie tygodniami.\nNiedawno zwierzyłam się z moich problemów szefowej. To mądra kobieta, która ma za sobą nieudany związek. Poradziła mi, byśmy zgłosili się na terapię małżeńską. Pomyślałam, że to dla nas jedyna szansa. Ale mąż nie chce o tym słyszeć"\nW każdym, nawet najlepszym, związku pojawiają się kryzysy. Jeśli uda nam się je przezwyciężyć, związek staje się silniejszy i dojrzalszy. Jednak nikt nie przekazuje nam wiedzy, że życie pod wspólnym dachem to jedno z najtrudniejszych zadań. A nawet gdyby ktoś nam o tym powiedział, nie uwierzylibyśmy, zaślepieni miłością i wiarą, że nasz związek jest wyjątkowy. A tymczasem codzienne drobiazgi, urazy z powodu niewyrzuconych śmieci, denerwujących nawyków partnera itp. nakładają się na tzw. naturalne kryzysy pary (wspólne zamieszkanie, narodziny dziecka, role wynikające z życia w rodzinie) i powodują, że coraz bardziej oddalacie się od siebie.\nNa początku namiętny seks godzi was w sypialni. Po kłótniach potraficie się przeprosić, dzięki wzajemnemu zaufaniu i zaangażowaniu macie odwagę rozmawiać o uczuciach. On obiecuje poprawę. Ty rezygnujesz ze swoich potrzeb w imię waszej miłości. Jednak nierozwiązane problemy sprawiają, że coraz trudniej wam się dogadać. Ale ciągle wam jeszcze na sobie zależy. Ty nie wyobrażasz sobie życia u boku innego mężczyzny. On wierzy, że małżeństwo to związek na zawsze. To najlepszy moment, żeby zdecydować się na terapię. Rozmowa z doświadczonym terapeutą pozwoli wam spojrzeć z dystansu na wasze problemy. Ustalić, o co tak naprawdę chodzi i co zrobić, żeby nie ranić się wzajemnie. Zwykle kobiety pierwsze decydują się na podjęcie terapii.\nPanowie bardzo długo nie zauważają, że w związku dzieje się coś złego. Zawarcie małżeństwa to dla nich jak polowanie zakończone sukcesem. Zwierzyna ustrzelona, to teraz warto zająć się pracą, hobby, męskimi przyjaźniami itd. A poza tym zgoda na terapię to przyznanie się do własnej bezradności. Kiedy więc partner odmawia, a ty czujesz, że zrobiłaś wszystko, by ratować związek i dalej sama sobie nie poradzisz, nie wstydź się poprosić o pomoc profesjonalistę.\nDodał(a): Magdalena Milewska , Piątek 02.03.2012 (aktualizacja: 2012-03-02)


Wiosenna Zielona Szkoła 2009\nPo dopełnieniu wszystkich przedwyjazdowych formalności i „zapakowaniu” się do autokaru, wyruszyliśmyna naszą daleką wiosenną wyprawę. Bez żadnych niespodzianek dotarliśmy do Wigierskiego Parku Narodowego. Tam, pod opieką leśnika, przeszliśmy ścieżkę dydaktyczną – zapoznaliśmy się z różnymi zbiorowiskami leśnymi, widzieliśmy polodowcowe jeziora leśne tzw. „Suchary”, barć na drzewie, obozowisko łowców jeleni i chronione rośliny leśne, np. widłaki. Leśniczy opowiedział nam, w jakim stopniu i zakresie prowadzi się ingerencję w prastarą puszczę. O puszczy , jej historii, żyjących tu ludziach i zwierzętach jeszcze więcej dowiedzieliśmy się w multimedialnym Muzeum Wigier w Starym Folwarku. Podziwialiśmy jezioro Wigry, i z jego brzegów- pokamedulski zespół klasztorny malowniczo położony na półwyspie jeziora. W trakcie zwiedzania klasztoru, widzieliśmy pokoje, w których mieszkał Jan Paweł II w czasie pobytu w Polsce.\nPo dosyć męczącym dniu pojechaliśmy do Hotelu „Hańcza” w Suwałkach, gdzie spędziliśmy pierwszą noc.\nWczesne śniadanie, pakowanie do autokaru i znów jesteśmy w drodze. Przejazd do Wilna zajął nam około 2 godziny. W tym czasie nasz pilot, pani Ewa , opowiadała o Litwie i Wilnie. O polskiej historii i polskich śladach na Litwie i w Wilnie. Potem okazało się, że większość tego co widzieliśmy i słyszeliśmy podczas zwiedzania, uczniowie mają w podręcznikudo historii. Myślimy więc, że gimnazjaliści historię będą teraz znali znakomicie!\nZwiedzanie Wilna rozpoczęliśmy od Starego Miasta – Katedry Wileńskiej, Kościoła św. Piotra i Pawła, Cerkwi św. Ducha, Placu Ratuszowego, Klasztoru Bazylianów ( miejsce uwięzienia Adama Mickiewicza) i Kaplicy Matki Boskiej Ostrobramskiej z cudownym obrazem. Przewodnik, pan Roman, opowiadał śpiewnym językiem o Wilnie inaczej, niż robi to większość przewodników- podawał bardzo mało suchych faktów, natomiast bardzo dużo legend i żartobliwych opowieści. Pokazywał wąskie, czyste uliczki miasta, zaprowadził nas na most nowożeńców ( z kłódkami) i do dzielnicy Zarzecze, która ogłosiła się republiką – wydaje własne paszporty i ma swoją Konstytucję.\nPensjonat, do którego przyjechaliśmy około 19:00 znajdował się 2 kilometry od Trok. Duże, czyste, pachnące pokoje i łazienki, olbrzymi teren do zabawy i cudowna gospodyni, która ugotowała nam rosół i maleńkie pierożki- kołduny polane śmietanką i słoninką dokończyły ten cudowny dzień. Nasi uczniowie po kąpieli poszli spać, nie chcieli nawet dyskoteki, którą przygotowali gospodarze!\nObfite śniadanie (szwedzki stół – na zimno i na gorąco) w środę i jedziemy zwiedzać Troki – zamek na wyspie. Zwiedzamy także Kenesę – świątynię karaimską. O jej historii i Karaimach opowiadał nam po polsku p. Michał Zajączkowski , jeden ze stu żyjących jeszcze Karaimów. Po zakupieniu pamiątek pojechaliśmy na dalsze zwiedzanie Wilna. Zwiedziliśmy Cmentarz na Rossie, gdzie leży pochowana Maria z Billewiczów Piłsudska i serce Józefa Piłsudskiego, Górę Trzech Krzyży, Uniwersytet Wileński a na zakończenie zwiedzania wjechaliśmy szybką windą (45 sekund jazdy) na wieżę telewizyjną z obrotową kawiarnią (165 m wysokości), skąd podziwialiśmy panoramę Wilna.\nNa kolację otrzymaliśmy to , co zamówiły dzieci: pomidorową z kluskami i bliny ze śmietaną... i znów ciężko było wstać od stołu. Ale to jeszcze nie był koniec dnia. Nasi gospodarze przygotowali następną niespodziankę: ognisko i kiełbaski z grila. Ale nie to było najlepsze – nasi uczniowie wspaniale bawili się na placu zabaw zaprojektowanym i wykonanym przez właściciela pensjonatu: karuzeli, zjeżdżalni na linie , równoważni. Mogli grać w piłkę i kręcić się na linie zawieszonej na sośnie. Zabawa była cudowna, a krzyki i śmiechy niosły się daleko...\nI nastał dzień ostatni. Śniadanie , pakowanie i do autokaru. Pożegnanie z gospodynią, która narzekała, że nasze dzieci za mało jedzą i już jedziemy do Kowna – ostatniego przystanku przed powrotem. Kowno trochę rozczarowuje – nie jest takie czyste i zadbane jak Wilno , ciężko porozumieć się po polsku. Po zwiedzeniu miasta kupujemy ostatnie pamiątki i jedziemy do domu.\nNa drodze jest pusto i do Zielonki docieramy przed czasem.\nW czasie Zielonej Szkoły został zrealizowany cały założony program. Mieliśmy bardzo dobrego kierowcę i wspaniałego pilota. Wszyscy wróciliśmy bardzo zadowoleni – i myślimy, że oprócz zwiedzania dalekich krajów warto czasem pojechać za bardzo bliską granicę. Tam też są cuda, których nie zobaczymy w Polsce...\nJesienna Zielona Szkoła - Szklana Huta 2008\nJesień to najlepsza pora na wyprawę w góry! Bogactwo barw zachwyca na każdym kroku, wzgórza pysznią się migotliwą szatą złoto-czerwonych liści a rześkie powietrze zachęca do wędrówki. Uroki tegorocznej jesieni mięli okazję podziwiać uczniowie szkoły podstawowej, spędzając cztery dni na Zielonej Szkole w Górach Świętokrzyskich.\nW dniach 23.09 - 26.09 gościliśmy w ośrodku Jałowcowy Dwór u podnóża Łysej Góry. Magię owianego legendami miejsca, potęgowały mleczne mgły, spowijające okoliczne lasy, a także drewniane rzeźby, witające świętokrzyskich wędrowców.\nNasz zachwyt wzbudziła Jaskinia Raj, w której podziwialiśmy nacieki skalne. W ciszy wilgotnych korytarzy szukaliśmy śladów jej dawnych mieszkańców, zgłębialiśmy tajemnice stalaktytów i stalagmitów. Odwiedziliśmy Kadzielnię i Tokarnię a w niej wspaniały, rozległy skansen wsi kieleckiej. Nie lada wyzwaniem było zdobycie chęcińskiego zamku, który przywitał nas imponującymi widokami, legendami pamiętającymi czasy królowej Bony i orężem rycerskim. Ciężar mieczy i tarcz odczuli szczególnie chłopcy, którzy próbowali swoich sił w roli rycerzy i dzielnie stawali w szrankach.\nOgromną atrakcją była wizyta z Bałtowie, gdzie odwiedziliśmy Park Dinozaurów. Tropem ogromnych gadów przemierzyliśmy cały mezozoik, poznając dinozaury roślino- i mięsożerne; ich zwyczaje i dzieje. Niezliczone figury olbrzymów górowały nad alejkami i ścieżkami a dopracowana w każdym calu sceneria sprawiała, że czuliśmy się, jakby otaczał nas prehistoryczny las.\nOstatni dzień pobytu przeznaczyliśmy na wędrówkę po Puszczy Jodłowej. Odwiedziliśmy słynne Gołoborze - miejsce dawnego kultu oraz klasztor na Świętym Krzyżu. Nie ominęliśmy również tamtejszego muzeum ani krypty grobowej Jeremiego Wiśniowieckiego. Ostatni raz podziwialiśmy świętokrzyskie widoki - łagodne, wielobarwne stoki, tonące w tajemniczej mgle.\nTegoroczna Zielona Szkoła na długo pozostanie w naszej pamięci. Za sprawą niezwykłego miejsca i wyjątkowej atmosfery wszyscy czuliśmy się wspaniale. Kolejne dni wypełnione były ciekawymi wycieczkami i zajęciami artystycznymi; popołudnia stwarzały okazję do gier i zabaw; wieczory rozbrzmiewały śmiechem i muzyką.\nZachłysnąwszy się taką jesienią, wróciliśmy do domu, gotowi na każdą zimę!!!\nmgr Katarzyna Bandulet\nZielona Szkoła 2007/2008 - Dobczyce\nPierwsze dni czerwca powitaliśmy na Zielonej Szkole w uroczym zakątku województwa małopolskiego. W okresie od 02.06 do 06.06 gościliśmy w ośrodku "Jałowcowa Góra" w Dobczycach koło Myślenic. Rozciągał się stąd wspaniały widok na malowniczą dolinę Raby i jezioro Dobczyckie, a bliskość Krakowa i Wieliczki pozwoliła nam poznać dokładnie te niezwykłe miejsca.\nWiosenne wyjazdy na Zieloną Szkołę od lat mają charakter etnograficzny - staramy się odwiedzać poszczególne regiony Polski, zgłębiać miejscowe obyczaje i historię. Kraków, w którym "każdy kamień ma swoją historię", szczególnie dobrze się do tego nadaje. Dlatego też, choć spędziliśmy tu dwa dni, po brzegi wypełnione zwiedzaniem, poznaliśmy zaledwie małą cząstkę wielkiego dziedzictwa dawnej siedziby władców. Odetchnęliśmy atmosferą zamku na Wawelu, obejrzeliśmy komnaty, skarbiec i zbrojownię. Podziw wzbudziła w nas Katedra pamiętająca koronacje naszych królów. Młodsi uczniowie odwiedzili również smoczą jamę. Spacerowaliśmy magicznymi uliczkami Krakowa, poznając jego dzieje. Zwiedziliśmy najstarszy uniwersytet Collegium Maius, Kościół na Skałce i Kościół Mariacki, w którym podziwialiśmy wspaniały ołtarz Wita Stwosza. Ciekawym doświadczeniem okazała się również wyprawa na krakowski Kazimierz i wizyta w synagodze.\nGoszcząc w tych okolicach nie sposób ominąć Wieliczki! Dawna kopalnia soli zachwyca dziś jako niezwykły obiekt turystyczny. Chłód głębokich korytarzy, piękno podziemnych kaplic i sal, magia solnych rzeźb, liczne projekcje, gra świateł i muzyki - to wszystko sprawiło, że wizyta w Wieliczce na długo pozostanie w naszej pamięci.\nZielona Szkoła obfitowała również w inne atrakcje. Korzystając z przepięknej pogody i bogatej oferty ośrodka wypoczynkowego, stawialiśmy czoła sportowym wyzwaniom. Graliśmy w piłkę, urządzaliśmy podchody i inne zabawy na świeżym powietrzu (tęsknie zerkając w stronę nieczynnego jeszcze basenuJ). Wieczory umilały nam dyskoteki i wspólne śpiewy podczas "karaoke".\nJak co roku, wróciliśmy w dobrych humorach; pełni wrażeń i nowych doświadczeń. Wspomnienia zaś ożywiać będą skrzętnie wypełniane "Dzienniczki Odkrywców", barwne pamiętniki, zdjęcia i kolorowe plakaty!\nJesienna "Zielona szkoła" 2007\nW ramach tegorocznej Jesiennej Zielonej Szkoły odwiedziliśmy uroczy zakątek ziemi warmińsko-mazurskiej. W dniach 25-28 września przebywaliśmy w miejscowości Zalesie koło Barczewa. Jak co roku, wyjazd obfitował w liczne atrakcje i wycieczki; był doskonałą okazją do zacieśnienia starych i nawiązania nowych przyjaźni, chwilą wytchnienia na łonie przyrody, źródłem wiedzy historycznej, przyrodniczej i etnograficznej.\nPobyt na Zielonej Szkole wypełniały liczne wycieczki. Uczniowie klas młodszych odwiedzili Olsztyn. Zwiedzili Stare Miasto, mięli okazję podziwiać zbiory zgromadzone w tamtejszym Muzeum Przyrodniczym; sięgnęli gwiazd goszcząc w Planetarium! Starsi wychowankowie Szkoły Aktywności Twórczej pogłębiali swoją wiedzę podczas wyprawy na Zamek w Reszlu. Miejsce to było często odwiedzane przez ?księcia poetów? ? Ignacego Krasickiego. Swoją popularność zawdzięcza jednak również innej, tym razem ponurej, historii. Tu bowiem miał miejsce ostatni w Europie przypadek spalenia na stosie kobiety oskarżonej o uprawienie czarów? Podczas wycieczki mięliśmy okazję podziwiać zabytkowe mury, zgłębić tajemnice dawnych umocnień, poznać minione sposoby obrony. Kolejną atrakcję wyjazdu było sanktuarium w Świętej Lipce ? niezwykłe, zdobione przepięknymi malowidłami, zanurzone w ciszy, skupieniu i modlitwie, przerywanych jedynie cudownymi koncertami na zabytkowych, ruchomych organach. Jednego z owych koncertów z radością wysłuchaliśmy. Jednak największym zainteresowaniem chłopców cieszył się kolejny punkt programu ? zwiedzanie umocnień z okresu II wojny światowej zwanych ?Wilczym Szańcem? w Gierłoży. Odwiedziny w starych bunkrach były nie tylko atrakcją; pozwoliły nam przenieść się w minione lata, poczuć ich atmosferę, przespacerować się po lesie, który jeszcze pamięta niemieckie okrzyki i rozkazy? Przeżyliśmy tam niezapomnianą, niezwykle żywą lekcję historii.\nWspaniałym doświadczeniem było spotkanie z ludowym zespołem warmińskim, którego członkowie opowiedzieli nam o lokalnych zwyczajach i tradycjach, języku, kuchni i strojach? Przygotowali również liczne konkursy (zarówno dla uczniów, jak i ich wychowawców), a także występy muzyczne!\nZielona Szkoła to czas kontaktu z naturą. Zalesie dostarczało nam ku temu licznych okazji: zajęcia plastyczne na pomoście, malowanie pejzaży jednego z najczystszych jezior, długie spacery po okolicznych lasach, zbieranie grzybów, podchody, zajęcia Klubu Ekologa? to tylko niektóre z atrakcji, jakie były naszym udziałem. Wspólny czas wykorzystaliśmy również na lepsze poznanie siebie, zarówno podczas zajęć integracyjnych z wychowawcami, jak i spotkań warsztatowych z Panią Psycholog.\nCoroczne wyjazdy na Zielone Szkoły należą już do naszej tradycji. Pozwalają nam wzbogacać wiedzę, pogłębiać znajomość polskich tradycji, historii i specyfiki poszczególnych jej regionów. Są okazją do wspólnej zabawy, rozmów? Dzięki nim wzbogacamy się o nowe doświadczenia i wspaniałe, wyjątkowe wspomnienia. Właśnie tak zapamiętamy Jesienną Zieloną Szkołę w Zalesiu koło Barczewa.\nWiosenna Zielona Szkoła 2007\nWiosenna Zielona Szkoła przebiegała, pod hasłem rycerskich zwyczajów i tradycji w Polsce okresu średniowiecza , które było mottem przewodnim roku szkolnego 2006/2007. W dniach 21.05-25.05 uczniowie Szkoły Aktywności Twórczej i wychowawcy przebywali na Wyspie Sobieszewskiej.\nPobyt na Zielonej Szkole wypełniały liczne wycieczki i zajęcia integracyjne. Mieliśmy okazję wcielić się w rolę poszukiwaczy ?złota", oczywiście mowa tu o ?złocie północy" na plażach Wyspy Sobieszewskiej i Świbna. Wysłuchaliśmy wieleu legend, podań i nie tylko... dowiedzieliśmy się jak powstają bursztyny? Poznaliśmy osobliwości nadmorskiej przyrody w rezerwacie ?Ptasi Raj" i ?Mewia Łacha". Bardzo ciekawym wydarzeniem była wizyta w Stacji Ornitologicznej Polskiej Akademii Nauk, w której wysłuchaliśmy ciekawej prelekcji na temat ptaków i ich zwyczajów występujących na Wybrzeżu Bałtyku. Miejsce gdzie Wisła wpada do Morza Bałtyckiego pozostawiło w naszej pamięci niezapomniany widok.\nMieliśmy również okazję zwiedzić Gdańsk - miasto ?Bałtyckiej Europy". Przeszliśmy Traktem Królewskim podziwiając m.in.: Złotą i Zieloną Bramę, Dwór Artusa, Złote Kamieniczki, Fontannę Neptuna, Dom Uphagena - muzeum ukazujące życie w dawnym Gdańsku. Z wierzy kościoła Mariackiego mogliśmy podziwiać panoramę miasta, pokonując wcześniej ponad 400 schodów. Na nadbrzeżu zobaczyliśmy Spichlerze, Żurawia oraz zabytkowego Sołdka. W Katedrze Oliwskiej mogliśmy wysłuchać koncertu organowego. Młodsi uczniowie obcowali z przyrodą w ZOO Oliwskim.\nNastępne dni obfitowały w kolejne atrakcje: W Gdyni odwiedziliśmy oceanarium. Na chwilę poczuliśmy się jak marynarze zwiedzając Dar Pomorza i ORP Błyskawicę. Niezapomnianych wrażeń dostarczył wszystkim rejs statkiem po Zatoce Gdańskiej podczas którego poznaliśmy Port Gdański. W Sopocie był spacer po molo.\nOstatniego dnia poczuliśmy się jak prawdziwi rycerze goszcząc na zamku w Malborku. Wszystkie spostrzeżenia i wiadomości trzeba było zanotować w ?Dzienniczkach pokładowych ucznia".\nPobyt na Zielonej Szkole był udany, wszyscy świetnie się bawili . Wróciliśmy bogatsi o wiedzę o przyrodzie nadmorskiej pracy rybaków i marynarzy oraz polskich tradycjach i kulturze.\nJesienna "Zielona szkoła" 2006\nTegoroczna jesienna Zielona Szkoła przebiegała pod znakiem rycerskich zwyczajów i tradycji w Polsce okresu średniowiecza. W dniach 25.09-28.09 uczniowie Szkoły Aktywności Twórczej i wychowawcy przebywali w ośrodku "Mazowsze" w Soczewce pod Płockiem.\nCzas na Zielonej Szkole wypełniły zajęcia z wychowawcami, liczne wycieczki – do Płocka, gdzie mogliśmy podziwiać Katedrę Płocka i grobowiec Bolesława Krzywoustego, pozostałości dawnych Rogatek Miejskich, piękny Ratusz, pod którym wysłuchaliśmy hejnału Płocka, eksponaty zgromadzone w Muzeum Mazowieckim?. Młodsze dzieciaki odwiedziły także zoo. Kolejna wycieczka prowadziła na ścieżkę dydaktyczną w okolicach Płocka – tam mogliśmy podziwiać malownicze krajobrazy Wyżyny Mazowieckiej. Mieliśmy tez okazję, by podziwiać panoramę Płocka podczas rejsu statkiem po Wiśle.\nPobyt w ośrodku poświecony był licznym plenerom malarskim, zajęciom integracyjnym, zabawom artystycznym. Każdy mógł wykonać swój herb, gimnazjaliści tworzyli kodeksy rycerskie i kręcili film o sobie. Niezapomnianych wrażeń dostarczyła uczniom przejażdżka wozami konnymi. Nie zabrakło również czasu na rozrywkę – jak zwykle odbyły się dyskoteki, na których dzieciaki i młodzież z gimnazjum świetnie się bawili oraz ognisko z pieczonymi kiełbaskami.\nOstatniego wieczoru miało miejsce podsumowanie Zielonej Szkoły – konkursy poświecone pobytowi w kolebce Polski rycerskiej. Na koniec klasy 5,6 oraz 1 i 2 gimnazjum wykonały samodzielnie ułożone piosenki o rycerzach. śmiechu i zabawy było co niemiara, kiedy np. gimnazjaliści śpiewali o rycerzach na melodię „My jesteśmy krasnoludki” lub „Whiski” czy „Makumby”. Wieczór znów zakończyła dyskoteka.\nPobyt na jesiennej Zielonej Szkole był bardzo udany, wszyscy świetnie się bawili, ale też wrócili bogatsi w wiedzę o polskich tradycjach i zwyczajach okresu średniowiecza.\nKolekcję zdjęć z Zielonej Szkoły można zobaczyć w Galerii.\nZielona szkoła - październik 2005\nHej Mazury jak Wy cudne,\nSłowa tej piosenki rozbrzmiewały podczas Zielonej Szkoły w Mierkach koło Olsztynka, w której uczestniczyli w dniach 27-30.09.2005 roku uczniowie i nauczyciele Niepublicznej Szkoły Aktywności Twórczej w Zielonce.\nGościliśmy w ośrodku wypoczynkowym „Kormoran” nad jeziorem Pluszne. Ośrodek ten jest atrakcyjnie położony, w związku z tym mogliśmy podziwiać naprawdę przepiękne widoki.\nProgram pobytu był intensywny, a jednocześnie bardzo ciekawy. Już pierwszego dnia pobytu, uczniowie uczestniczyli w malarskich warsztatach plenerowych pod instruktażem nauczycieli plastyków.\nW czasie pobytu zwiedziliśmy Olsztyn, przepiękny skansen w Olsztynku oraz rozległe pole bitwy pod Grunwaldem. Największą atrakcją dla dzieci i młodzieży była wizyta w olsztyńskim Planetarium. Mogliśmy tam obserwować i zgłębiać tajniki nieba i jego gwiazdozbiorów.\nPopołudniami, po powrocie z wycieczek krajoznawczych, nie marnowaliśmy czasu. Uczniowie i uczennice Szkoły Aktywności Twórczej brali udział w różnych zajęciach edukacyjnych, grach i zabawach. Dużą przyjemność sprawiały dzieciom spacery wzdłuż jeziora, po okolicznych lasach oraz kąpiele w basenie znajdującym się na terenie ośrodka.\nZieloną Szkołę w Mierkach zaliczyć można do udanych. Uczniowie wrócili zadowoleni i pełni wrażeń. Z niecierpliwością oczekujemy kolejnego wyjazdu w maju 2006 roku.


Zestaw hydro peelingujących płyn Zemits\nNaturalne składniki środka do peelingu wodnego Zemits HydroClear wzmacnia skórę, daje efekt liftingu i zapobiega występowaniu drobnych zmarszczek.\nWzbogacona formuła serum Zemits HydroClear pomaga łatwo usunąć obumarłe komórki w trakcie głębokiego złuszczania skóry i zapewnia intensywne nawilżenie.\nZemits SalicPure to wielofunkcyjne serum do pielęgnacji skóry tłustej i problematycznej. Jest świetnym połączeniem kwasu salicylowego i kory wierzby ,wspomagając delikatne złuszczanie skóry, zapobiegając zanieczyszczeniom. Skóra po zabiegu staje się promienna i nawilżona.\nURZĄDZENIA, Z KTÓRYMI MOŻNA STOSOWAĆ SALICPURE


2 małe lub 1 duży serek mascarpone (łącznie ok. 500g)\n¼ szklanki amaretto migdałowego\nPrzygotowujemy kawę w 1 szklance gorącej wody, którą następnie studzimy. Dodajemy do niej amaretto i odstawiamy na później do nasącznia biszkoptów.\nUbijamy mikserem żółtka z cukrem pudrem i dodajemy stopniowo serek mascarpone. Miksujemy dość krótko do uzyskania kremowej masy.\nDalej to już wyłącznie zabawa dekoracyjna:\nDo szerokich szklanek układamy na dno nasączone w kawie i amaretto biszkopty, następnie wykładamy 1cm warstwę masy serowej i znowu nasączone biszkopty. Na koniec znowu masę serową i na wierzch posypujemy rozpuszczalnym kakao. Można przyozdobić listkiem mięty.\nGotowe tiramisu w szklankach wkładamy do lodówki na 2 godziny i podajemy oczywiście na zimno.\nSmacznego tiramisu :)