Piżama damska Harmony - satynowa morska z dwukolorową koronką i wycięciem na plecach\nPiżama satynowa Harmony\nDamski komplet do spania w oryginalnym kolorze morskim, z ozdobnymi, koronkowymi elementami. Dekolt w łódkę i głęboko wykrojone plecy, w kształcie litery V. Bluzka z krótkimi rękawami z ażurowego splotu. Spodenki na gumce, zapewniające komfort, podczas noszenia. Nawiązujące do topu, dwukolorowe zdobienie mankietów szortów. Dekoracyjna kokarda w dolnej części zestawu. Satynowa piżama damska z koronką została zaprojektowana i wyprodukowana w Polsce.


Kuzynka kandydatki do TK po "lekcji edukacji przyszła i powiedziała, że chce zmienić płeć" - KODUJ24.PL\nKuzynka kandydatki do TK po „lekcji edukacji przyszła i powiedziała, że chce zmienić płeć”\nTamara Olszewska 6 listopada 2019 4\nKandydaci do TK, których wskazali politycy PiS, budzą wielkie zaskoczenie. Pani Pawłowicz, pan Piotrowicz i Elżbieta Chojna – Duch, to osoby o takich poglądach i powiązaniach partyjnych, które umocnią charakter Trybunału na poziomie nic nie wartej, atrapy.\nPani Chojna – Duch była ostatnio gościem FM RMF i wyraźnie miała problem, gdy Robert Mazurek zapytał ją, czy dopuszcza w świetle przepisów konstytucji, legalizację związków partnerskich. Zamiast odpowiedzieć konkretnie i na temat, powołała się na swoją małoletnią kuzynkę, która „była na lekcji edukacji seksualnej trochę wymuszonej. Przyszła do rodziców i powiedziała, że jest lesbijką – po tej lekcji – dlatego, że bardziej lubi swoją przyjaciółkę, wręcz kocha (…) Po kolejnej lekcji edukacji przyszła i powiedziała, że chce zmienić płeć. Mama powiedziała: poczekaj, aż staniesz się dorosła. Takich historii jest mnóstwo teraz”. Przytoczona opowiastka miała być dowodem na to, że pani kandydatka będzie oceniała tylko „w świetle konkretnych przypadków i skutków tych regulacji prawnych”.\nPrzykład z mojej rodziny 😂😂😂 super! Opowiedz kobieto coś jeszcze 🤣🤣🤣 urzekła mnie twoja historia🤦♂🤦♂🤦♂ Czy rodzina może potwierdzić te historyjki 🤣🤣🤣\n— TOMASZ BITNER (@tomekbit) November 5, 2019\nPrzyciśnięta nieco przez prowadzącego, przyznała, że według niej związki partnerskie są niezgodne z konstytucją, choć tak do końca, to tego nie wie, bo to nie jej „branża”.\nTrzeba przyznać, że pani Chojna – Duch zupełnie nie odbiega od przedstawicieli partii rządzącej, którzy chcąc przekonać naród do swoich racji, bez przerwy powołują się to na jakieś kuzynki, jakieś anonimowe źródła, zaprzyjaźnione sąsiadki, panie Ela, Kasie i inne, uważając, że to wystarczy, by lud uwierzył w każdą, wciskaną mu, bajeczkę.\nNo cóż, jacy sędziowie taki Trybunał Konstytucyjny. Nic dodać nic ująć.\nJa znam jej kuzynkę. Ona ma 52 lata i uczy w tej szkole. P. S. To co, że lesbijka, fajna i pogodna jak na katechetę.\n— TomaszA (@TomaszAre) November 5, 2019\nJakoś nie pamiętam żeby jej naukowe dokonania poruszały umysły moich koleżanek i kolegów, którzy studiowali prawo na UW. Natomiast jej wypowiedź na temat kuzynku, która chce zmienić płeć jest żałosna. Można tylko się domyślać, że ona nie ma własnych dzieci lub urodziła a nie wychowała. Gdyby zajmowała się wychowaniem Ptyśków znałaby bardzo szeroki repertuar pomysłów. Ja to wiem i mam wiele tematów przegadanych z moimi Księżniczkami. Zmianę płci też i chęć zostania pingwinem.\nZ jednej strony ogarnia mnie zdziwienie, a z drugiej strony nie dziwię się.\nOgarnia mnie zdziwienie jak ktoś choćby z minimalną ilością komórek mózgowych może opowiadać takie dyrdymały i jeszcze w nie wierzyć.\nNatomiast nie dziwię się, że rodzina tej pani zapowiedziała, że nie wpuści jej za swój próg,\n6 listopada 2019 17:51\nPo czymś takim rodzina już na pewno ręki nie poda, do domu nie wpuści.\n7 listopada 2019 09:19\n„Ciemny lud to kupi” – powiedział Kurski\nGorzej, że ciemny lud nami rządzi\n7 listopada 2019 09:44\nPrevious Post: Kowal ukradł, a Cygana powiesili. Kto poniesie karę za Banasia?\nNext Post: „Nauka zabijania w przedszkolu”. Pistolety maszynowe, granaty i karabiny w rękach maluchów


W naszym województwie ferie zimowe rozpoczną się dopiero za miesiąc. Z jednej strony, bierze mnie trochę zazdrość, że są już tacy, którzy mogą poleżeć do góry brzuchem. Z drugiej strony, pocieszająca jest dla mnie myśl, że kiedy już pozostała część Polski zapomni, co to w ogóle są ferie, to wtedy ja będę mógł trochę się pobyczyć. Niemniej, na ten zimowy odpoczynek bardzo czekam.\nOdpoczynek jest także myślą przewodnią pierwszego czytania. Autor odnosi się tutaj do odpoczynku Boga, który nastąpił przy stworzeniu świata. Odpoczynek, który kończy dzieło stworzenia, jest jednak czymś więcej. Bóg, gdy podjął po swojej pracy odpoczynek, uświęcił go sobą. Nie tylko, że ma być to czas, gdy powstrzymamy się od pracy, ale ma być to czas, który z racji braku konieczności spełniania obowiązków będziemy mogli przeznaczyć na przebywanie z Bogiem – bezpośrednio i pośrednio. Bezpośrednio – przez spotkanie z Nim na modlitwie, pośrednio – gdy spotkamy się z Nim w drugim człowieku.\nPośpiech i przynaglenie, które cechuje dzisiaj autora pierwszego czytania, nie jest zwykłym pędem do lenistwa, ale jest pragnieniem do przebywania w obecności Bożej. Wzywa, abyśmy spieszyli się wejść do Bożego odpoczynku. Fragment dzisiejszej Ewangelii jest doskonałą podpowiedzią, co to dla nas oznacza.\nStykamy się dzisiaj ze sparaliżowanym człowiekiem. Gdy Jezus odpuszcza mu grzechy i na potwierdzenie tego przywraca władzę w nogach, ten do niedawna niepełnosprawny człowiek może gdziekolwiek wejść o własnych siłach, do tej pory musiał bowiem polegać na innych. Płynie więc z tego prosta, ale szalenie ważna nauka, że tym, co przeszkadza nam w wejściu w odpoczynek Boga, jest nasz grzech, zaś potrzebujemy Jezusa i Jego miłosierdzia, aby mogło to stać się dla nas możliwe.\nGrzech potrafi nas bardzo konkretnie sparaliżować. Sprawia, że zastygamy w życiu duchowym – to tak w ogólności. Szczegółowo sprawę ujmując, widzę, że grzech dąży szczególnie do tego, by sparaliżować zdolność wchodzenia w obecność Bożą. Dzieje się to głównie przez osłabienie – lub nawet porzucenie – modlitwy oraz walki o stan łaski uświęcającej. Owszem, zdarzają się ludzie, którzy pomimo swojego grzechu dalej starają się maksymalnie żyć z Bogiem, patrząc na grzech jako na pewne potknięcie, udają się dość szybko do spowiedzi, by wyeliminować dłuższą rozłąkę z Bożą łaską. Niestety, choć mam nadzieję, że się mylę, odnoszę wrażenie, że o wiele częściej jest tak, że gdy zdarzy nam się grzech nasze życie duchowe zaczyna się walić lawinowo. „Skoro i tak już nie mogę przyjmować Komunii Świętej, to nie chce mi się modlić – nie mam czasu, a i tak mam już grzechy, więc co mi tam”.\nJeśli mamy wejść do Bożego odpoczynku, cieszyć się Jego obecnością, potrzeba, abyśmy prosili Jezusa o odpuszczenie grzechów. Najlepiej od razu, jak tylko one się zdarzą. Jasne, że taka modlitwa nie zastąpi sakramentu pojednania, ale wzbudzony żal za grzech pomoże utrzymać nam serce otwarte na działanie Bożej łaski. Najgorsze, co możemy zrobić, to niczym Adam w ogrodzie Eden, próbować schować się przed Panem Bogiem.\nJezus pragnie, abyśmy byli w obecności Boga, dlatego Jego miłosierdzie jest nieskończone i chętnie udziela je każdemu, kto o nie prosi. Odpoczynek ciała jest bardzo ważny, aby nie ustały nasze siły do pracy i wykonywania codziennych obowiązków. Tak samo nasza dusza potrzebuje odpocznienia, by mieć siły do toczenia codziennej walki o wierność Panu Bogu. Fizycznie już niedługo odpoczniemy, ale czy zapewniamy warunki dla odpocznienia naszej duszy?\nks. Mariusz Świerczyński,\trozważanie,\tmodlitwa,\todpoczynek,\tprzebywanie w obecności Bożej,\tspowiedź,\tłaska,\twspółpraca z łaską,\tłaska Boża,\tdziałanie łaski


Czy wiesz jaki wpływ mają kolory zimne a jaki ciepłePYTANIK - Rentier-Blog.pl\nWiedzę o tym, które kolory należą do ciemnych, a które do zimnych nabywamy już w podstawówce. Wbrew pozorom jest ona dość przydatna, szczególnie jeśli chodzi o aranżację wnętrz. Przy łączeniu kolorów we wnętrzach warto bowiem zwrócić uwagę na to, z której palety barw one pochodzą.\nKolory ciepłe czyli jakie?\nDo barw ciepłych należą odcienie żółtego, pomarańczowego oraz czerwieni. Kojarzą one się ze słońcem, przywołują na myśl letnie dni. Działają motywująco, pobudzają do działania i wyzwalają pozytywną energię. Dlatego lepiej nie stosować ich w pomieszczeniach, w których chcemy odpocząć, czyli np. sypialni. Czerwień w tym pokoju może bowiem utrudnić zasypianie. O wiele lepiej postawić wówczas na jej jaśniejsze odcienie wpadające w róż. Zobacz farby dekoral, w których ofercie dostępnych jest wiele odcieni tej barwy.\nWbrew pozorom nie służą one wyłącznie do tworzenia zimnych, minimalistycznych pomieszczeń. Przy odpowiednim doborze barw i dodatków mogą być podstawą przytulnych i ciepłych wnętrz. Do kolorów zimnych należą odcienie zieleni, niebieskiego oraz fioletu. Chłodne kolory świetnie prezentują się w połysku. Aby uzyskać taki efekt najlepiej zastosować lakierowanie dekoral, które pozwala na otrzymanie błyszczącej ściany, która nie tylko lepiej wygląda, ale jest także bardziej odporna na zabrudzenia i uszkodzenia mechaniczne.\nKolory możemy łączyć nie tylko na zasadzie kontrastu, ale również przez różnicę odcieni. Jasny odcień żółtego dobrze będzie prezentował się z nieco ciemniejszym i pomarańczowym. Bardzo dobrze wygląda również biel połączona z odcieniami szarości. Takie połączenie może być świetną bazą do utworzenia minimalistycznego i przestronnego wnętrza. Jednak w tym przypadku kontrast także zaprezentuje się efektownie. Jeśli do bieli i szarości dorzucimy czerń, np. w przypadku koloru na jednej ze ścian zaakcentujemy nowoczesność pomieszczenia, a jednocześnie nie zabierzmy mu przestronności, która przy zbyt dużej ilości czerni może zostać przytłumiona. Barwy ciemne i zimne również mogą ze sobą współgrać. Połączenia, takie jak: żółty i fioletowy, niebieski i pomarańczowy lub zielony i czerwony bardzo do siebie pasują.\nWnętrze zimne czy przytulne?\nWbrew pozorom barwy chłodne nie muszą tworzyć jedynie zimnego wnętrza, a kolory ciepłe – odpowiadać za przytulny charakter. Styl skandynawski, którego podstawą są biel, beże i szarości idealnie pokazuje, że zimne barwy mogą występować w sielskich, przytulnych pomieszczeniach. Niewielkie wnętrza wcale nie muszą przytłaczać, mogą być jasne i przestronne. Styl glamour pokazuje natomiast, że ciepłe barwy nie zawsze kojarzą się z ciepłymi wnętrzami. Butelkowa zieleń lub burgund (zobacz farby dekoral) idealnie wpasowują się w elegancki i nieco mniej domowy styl glamour. Kolory ciepłe świetnie sprawdzają się w roli dodatków do barw zimnych. Na przykład, w stylu prowansalskim odcienie niebieskiego i jasnego fioletu bardzo dobrze dopełniają biel i szarość.


Kompleksowe usługi projektowania hal stalowych\nKompleksowe usługi projektowania hal stalowych\nZajmujemy się projektowaniem hal stalowych o najwyższym poziomie jakości spotykanym na krajowym rynku. Projektowanie hal stalowych wiąże się u nas z pełną oceną pomysłów klienta, możliwych do zastosowania technologii. Do tego potrafimy zrównoważyć budżet, a nawet postarać się o dotacje pochodzące z funduszy unijnych, co znacznie zwiększa efektywność ogólnej współpracy. Część naszych projektów wysoko ocenianych branżowo zobaczycie Państwo za pośrednictwem serwisu firmowego. Dzielimy się naszym ponad siedemnastoletnim doświadczeniem z inwestorami na bezpłatnych konsultacjach. Dzięki temu macie Państwo do czynienia z firmą uczciwą, z nowoczesnym podejściem do zlecenia.\nNasze hale stalowe wyróżniają się niezawodnością. Zapewniamy ich kompleksowe wyposażenie. Chętnie staniemy się generalnym wykonawcą Państwa zaawansowanego projektu. Kilkaset wybudowanych hal to potwierdzenie bogatych kwalifikacji marki MCM Project. Zapraszamy do złożenia zapytania ofertowego. Na każde pytanie odpowiada doświadczony pracownik.\nZapraszamy do odwiedzenia naszej witryny internetowej i zapoznania się z pełną ofertą firmy pod adresem: www.mcmproject.com.pl/hale/projektowanie.


Laserowe zamykanie naczyń | CMEIK\nCena zabiegu zależy od wielkości obszaru zabiegowego i ilości zamykanych naczyń.\ntwarz, szyja, dekolt,kończyny dolne\nZamykanie naczynek to zabieg najczęściej przeprowadzany na twarzy, jednak skutecznie może być wykonywany również na innych podatnych na rozszerzanie naczyń krwionośnych partiach ciała – na przykład na udach i łydkach. Sam zabieg polega na równomiernym kierowaniu wiązki światła wytwarzanego przez laser na rozszerzone naczynka krwionośne, które tworzą tzw. pajączki. Pod wpływem promieniowania naczynka zamykają się, co z kolei doprowadza do znaczącego zmniejszenia ich widoczności.\nDzięki wykorzystaniu najnowszej wiedzy naukowej z zakresu leczenia i medycyny estetycznej, w Centrum Medycyny Estetycznej i Kosmetologii możemy zaoferować Pacjentom bezpieczne i przede wszystkim – bezoperacyjne metody usuwania niektórych żylaków i naczynek.\nDla kogo laserowe zamykanie naczynek jest dobrym rozwiązaniem?\nLaserowe zamykanie naczynek to zabieg pomagający w pozbyciu się teleangiektazji, czyli tzw. pajączków naczyniowych. To jedna z najczęstszych form zaburzeń krążenia żylnego, która występuje przede wszystkim u kobiet. Warto pamiętać, że charakterystyczne, czerwone lub sine żyłki widoczne na skórze nie znikają same, konieczne jest podjęcie leczenia.Laserowe zamykanie naczynek na kończynach dolnych jest często ostatnim etapem leczenia po wykonanej serii sklerorapii.\nJak przebiega zabieg laserowego zamykania naczynek?\nZamykanie naczynek odbywa się przy pomocy wyspecjalizowanego lasera, charakteryzującego się dosyć dużą mocą. W trakcie zabiegu, znajdująca się w rozszerzonych naczynkach krew zostaje podgrzana do wysokiej temperatury, co skutkuje natychmiastowym obkurczeniem się ścianek oraz zamknięciem naczynka. Wcześniejsza widoczność naczynek krwionośnych na skórze zostaje więc znacząco zredukowana.\nSam zabieg polega na przykładaniu przez lekarza głowicy lasera do skóry pacjenta w miejscach, w których widoczne są rozszerzone naczynka. W tym czasie uwalniane są wiązki promieniowania laserowego. Należy zwrócić uwagą na to, że zabieg daje bardzo dobre efekty, a podczas jego przeprowadzania dążymy do tego, aby zamknięte naczynka nie rozszerzyły się ponownie. W zależności od wyjściowego stanu skóry i od tego, jak skóra będzie reagowały na terapię, może się okazać, że konieczne będzie przeprowadzenie nie jednej, lecz dwóch lub trzech sesji zabiegu.\nDo zamykania naczyń wykorzystujemy:\n– laser Alma Harmony XL Pro\n– laser VariLite\nLaser VariLite to jeden z najskuteczniejszych laserów diodowych, który służy do zmniejszenia rumienia oraz do kontrolowanego zamykania rozszerzonych naczynek o niebieskim i czerwonym zabarwieniu w obrębie twarzy, szyi, dekoltu oraz nóg. Urządzenie umożliwia wykorzystanie podwójnej długości fali – zarówno do drobnych, powierzchownych, rozszerzonych „naczynek” twarzy, po większe szpecące teleangiektazje umiejscowione często w okolicy nosa lub tzw. „pajączki” obecne na nogach. W naszym centrum laser dostosowujemy parametrami do możliwość oraz indywidualnych potrzeb Pacjentów, w celu maksymalnej skuteczności z jednoczesnym bezpieczeństwem.\nZabieg nie wymaga specjalnego przygotowania.Skóra nie może być opalona.\nPrzed zabiegiem przeprowadzona jest konsultacja z wykwalifikowanym personelem medycznym, który szczegółowo omówi przebieg zabiegu oraz dostosuje odpowiednie parametry laserowe.\nNależy stosować zalecone kremy nawilżające oraz ochronne SPF 50.\nPo zabiegu może pojawić się delikatny obrzęk i zaczerwienienie skóry.\nNależy unikać opalania się, nadmiernego wysiłku fizycznego, wizyt w saunie i na basenie oraz gorących kąpieli.\nPierwsze efekty widoczne są od razu po zabiegu. Liczba potrzebnych zabiegów zależy od wielkości i ilości naczyń.\nZmiany naczyniowe (poszerzona naczynia, pajączki)\nStosowanie ziół światłouczulających ( np.dziurawiec,skrzyp polny)\nchoroby skóry (dermatozy,bielactwo)\nMezoterapia igłowa 200 zł 500 zł\nMezoterapia bezigłowa 200 zł –\nMezoterapia głęboka Kompresjoterapia


Konduktometry przemysłowe CM 38, CM 39 – Labindex\nStrona główna / Przemysł / AKPiA / Konduktometry przemysłowe CM 38, CM 39\nKonduktometry przemysłowe CM 38, CM 39\nPrecyzyjne konduktometry przemysłowe. Pomiar przewodnictwa 0.1µS/cm…200mS/cm, T -20…150°C/0.1°C. Wersja polowa IP-55 lub tablicowa IP-54. Konduktometry on-line z programowanym wyjściem analogowym 4…20 mA. Pamięć 200 pomiarów. Automatyczna kalibracja. Regulacja proporcjonalna. Regulacja włącz/wyłącz. Przekaźnik limitów, czyszczenia lub alarmu.\nIntuicyjne w obsłudze. Programowanie i obsługa w języku polskim.\nKomunikaty operacyjne i pomoc na wyświetlaczu w formie przewodnika dla operatora. Równoczesne wyświetlanie mierzonej wartości i temperatury. Kalibracja z automatycznym rozpoznawaniem roztworów wzorcowych. System testowania elektrod z kryteriami akceptacji lub odrzucenia sensora o słabych parametrach pomiarowych.\nPodczas kalibracji i programowania urządzenie pozostaje w trybie zatrzymania pomiarów. Kod bezpieczeństwa zapobiegający przerwaniu pomiarów przez nieupoważniony personel. Tylko autoryzowany personel posiada dostęp do kalibracji i programowania.\nDwie wersje wykonania\nWersja do montażu na ścianie. Klawiatura i wyświetlacz zabezpieczone hermetycznie zamykaną, przezroczystą pokrywą ochronną. Klasa ochrony IP55.\nWersja panelowa “P”. Do montażu na normatywnych panelach, 96×96. Klasa ochrony IP54.\nWszystkie wersje posiadają specjalny układ pomiarowy, pozwalający (z odpowiednio dobraną celką) na pokrycie szerokiego zakresu przewodnictwa.\nCM 38 i CM 38 P\nStały współczynnik temperaturowy, 2%/°C.\nWyjście analogowe, 4…20 mA.\nRegulacja włącz ON / wyłącz OFF.\nDwa przekaźniki: limit i alarm.\nCM 39 i CM 39 P\nPozwalają na wyrażanie przewodności jako zasolenie (NaCl).\nProgramowany współczynnik temperaturowy w zakresie 0…5%/°C.\nTemperatura referencyjna 20 lub 25°C.\nWyjście analogowe 4…20 mA.\nTrzy przekaźniki: limit, alarm i czyszczenie.\nPośrednia kalibracja w dowolnej wartości przewodnictwa w całym zakresie.\nRejestrator danych. Pojemność 200 pomiarów.\nMożliwość ręcznej weryfikacji parametrów wyjścia analogowego i aktywacji przekaźników.\nModel CM 38 CM 38 P CM 39 CM 39 P\nAutomatyczna kalibracja • •\nKalibracja pośrednia dla dowolnej wartości – •\nProgramowane wyjście analogowe • •\nRegulacja włącz ON / wyłącz OFF • •\nRegulacja proporcjonalna – •\nPrzekaźnik limitów 1 1 lub 2\nPrzekaźnik czyszczenia lub alarmu 1 1 lub 2\nRejestrator danych z zapisem – •\npH-metry przemysłowe PH 28, PH 29\nObudowy do czujników przemysłowych\nElektrody, celki i czujniki przemysłowe\npH-metry przemysłowe PH 28, PH 29 pH-metry przemysłowe PH 28, PH 29


Fekalia z ośrodka zdrowia zalały bolęciński park - Gazeta Trzebińska\nStrona główna Aktualności Fekalia z ośrodka zdrowia zalały bolęciński park\nWstyd na całą podtrzebińską wieś. Przychodnia zdrowia przy ulicy Topolowej w Bolęcinie zamiast kojarzyć się ze sterylnością przez ostatnie dni była omijana przez miejscowych z zatkanym nosem. Przepełnione szambo ośrodka wyciekło zalewając cały park aż do drogi.\n– Smród na całą okolicę, a wstyd na całą gminę – komentuje mieszkanka Bolęcina. Wracając z córką z przedszkola natknęła się początkiem kwietnia na wylane ścieki. – Dzieci o mało nie wdepnęły w te odrażające kałuże – mówi przerażona. To nie ona jednak zaalarmowała gminę o wylanym szambie. Zrobił to Robert Wall z Bolęcina. Odwiedził wydział ochrony środowiska w trzebińskim magistracie, a zdjęcia „znaleziska” opublikował na facebooku. – Takie zaniedbanie daje ciche przyzwolenie mieszkańcom na wylewanie własnych szamb do lasu czy rowu – komentuje Robert Wall. Ma żal, że nie udało się skanalizować wsi, choć unijna dotacja na ten cel była na wyciągnięcie ręki.\n– Niestety część ludzi zainwestowała w ekologiczne szamba. Tym, którzy mają tradycyjne, betonowe nie kalkulowało się to, bo musieliby zbyt daleko ciągnąć rury. Zablokowali więc inwestycję – ubolewa Bolęcinianin. Obawia się, że po tym incydencie niektórzy mieszkańcy mogą czuć się bezkarni wylewając swoje ścieki w niedozwolonych miejscach. Zwraca także uwagę na to, że ścieki spływają w kierunku ulicy Komornickiej i dalej mogą przedostawać się na okoliczne posesje. – Stan studzienek, z których wydobywa się szambo budzi zastrzeżenia – dodaje Robert Wall. Jeszcze tego samego dnia, gdy odkrył śmierdzące wycieki umieścił post ze zdjęciami znaleziska na portalu społecznościowym. Natychmiastowy odzew jednego z urzędników mile go zaskoczył.\nWiesław Pałubski, prezes Miejskiego Zarządu Nieruchomości w Trzebini zgłosił szambo ośrodka zdrowia do pilnego wywozu. – Facebook i nasza znajomość w tym miejscu pomogły – skomentował Wiesław Pałubski. Ubolewa, że nie ma przy ośrodku czujnika poziomu. – Działamy jedynie w oparciu o zgłoszenia mieszkańców przychodni lub jej pracowników- zaznacza Wiesław Pałubski. O zdarzeniu poinformował także policję. Następnego dnia szambo zostało wypompowane, a urzędnicy obiecali regularną jego kontrolę.\n– Poprosiłem także moich pracowników o analizę możliwości technicznych założenia sygnalizacji poziomu napełnienia zbiornika – zaznacza prezes Pałubski dodając, że zostaną wprowadzone harmonogramy wywozu oraz rozważany jest montaż sygnalizacji technicznej.\nMiejscowi twierdzą, że nie pierwszy taki incydent. Mają jednak nadzieję, że ostatni.\nPoprzedni artykułProwizorium – młody i piekielnie ambitny zespół prosto z Trzebini\nNastępny artykułKsiążka. Kiedy mały Findus się zgubił – recenzja


Sierpień 2011 – Bramy Garażowe Blog\nOpublikowane w 16/08/2011 17/05/2016\nZakup bramy garażowej – dlaczego zakup podwójnej bramy jest lepszym wyborem?\nKupując bramę garażową zastanawiamy się czy lepiej kupić jedna dużą – podwójną bramę czy może dwie pojedyncze. Sprzedając bramy bardzo często słyszymy takie zapytania od naszych klientów. Odpowiedź na nie w dużej mierze uzależniona jest od indywidualnych preferencji i potrzeb klienta.\nZdecydowanie, jedna podwójna brama będzie tańsza niż dwie pojedyncze. Wystarczy wtedy jeden automat, co z pewnością pomniejszy koszty zakupu. Usługa montażu jednej bramy również da spore oszczędności. Szerszy wjazd do garażu jest zdecydowanie wygodniejszy. Do większego garażu łatwiej się wjeżdża i łatwiej się w nim manewruje. Ponadto jedna szeroka brama wygląda wydaje się ładniej i efektowniej, ale to już rzecz gustu. Wielokrotnie można liczyć na specjalne promocje cenowe, gdyż większe bramy są po prostu bardziej popularne.\nPrzykładowa kalkulacja zakupu bramy podwójnej :\nBrama 4500 szeroka x 2100 wysoka : 2.200 zł netto\nNapęd (mocniejszy:) 690 zł\nMontaż: 500 zł\nVAT 8 % (jeżeli garaż w jednej bryle z budynkiem mieszkalnym)\nRazem brutto 4.169 zł\nZa zakupem dwóch bram przemawiają z kolei mniejsze straty ciepła w garażu podczas otwierania. Otwierając tylko jedną z dwóch bram w garażu, wymiana powietrza będzie mniejsza. Użytkownicy garaży nie będą wchodzili sobie w drogę i nie będą zajmowali sobie miejsc nawzajem. Jeśli garaż jest połączony z domem i ogrzewany, wówczas lepiej zamontować dwie pojedyncze bramy. Niestety nie jest to jednak tańsza opcja. Poniżej nasza kalkulacja kosztów. Warto nadmienić, że utrzymanie w dobrym stanie dwóch bram garażowych z osprzętem i napędami zajmuje więcej czasu niż w przypadku jednej, większej bramy. Niesie to ze sobą potencjalnie większe wydatki na naprawy porównując z utrzymaniem jednej bramy.\nPrzykładowa kalkulacja zakupu dwóch bram pojedynczych:\nBrama 2400 szeroka x 2100 wysoka: 1.250 zł netto\nNapęd: 450 zł\nMontaż 500 zł\nVAT 8 % (jeżeli garaż w jednej bryle z bud. mieszkalnym)\nRazem brutto 2376 zł x 2 zestawy = 4.752 zł\nGlobalne preferencje odnośnie wyboru wielkości garażu idą w stronę instalacji większych garaży. Obecnym standardem w USA jest garaż mieszczący trzy auta, coraz częściej widywane są poczwórne garaże. Jest to praktyczne rozwiązanie, gdyż poza miejscem na dwa auta mamy jeszcze miejsce na zorganizowanie warsztaciku, miejsca na rowery, narty czy inne sprzęty rekreacyjne. Warto mieć też kącik na kosiarkę… a to wszystko zajmuje miejsce. W naszej ocenie łatwiejsze manewrowanie wewnątrz garażu oraz mniejsze koszty związane z zakupem jednej bramy i jednego automatu oraz tańszy montaż przemawiają na korzyść zakupu bramy podwójnej. Wydaje nam się to także bardziej estetycznym rozwiązaniem.


Wędkarskie Centrum Wymiany Informacji - Sezon z Konger World Champion Turbo 300\nSezon z Konger World Champion Turbo 300\nSpinning Konger World Champion Turbo 300 trafił w moje ręce na początku zeszłego roku i towarzyszył mi przez prawie cały sezon 2009. Jedynie jesienią zamieniłem go na mocniejszy kij. Jego możliwości sprawdzałem podczas licznych wypraw nad warszawską Wisłę, płytkie starorzecza oraz rozległe jeziora warmińskie. Łowiłem nim zarówno z brzegu, jak i z łódki. Pozwoliło mi to poznać wszystkie zalety i wady tej wędki.\nJest to szybki, dynamiczny kij o środkowym ugięciu. Producent poleca go do połowu dużych ryb średniej wielkości przynętami. Zakres ciężaru wyrzutu 7-21 gram daje duże możliwości wyboru stosowanych przynęt. Bardzo dobrze łowi się nim na woblery od 3,5 do 9 cm, obrotówki nr 1-4, wszelakie wahadłówki ważące do 20 g i gumy na główkach do 15 g. Łowiłem nim również na tzw. paprochy i cięższe gumy, ale do tych przynęt stworzono lepiej dopasowane wędziska. Używam go z kołowrotkiem wielkości 2500 i 4000. Z mniejszym znakomicie leży w dłoni i pozwala na wielogodzinne łowienie bez bólu pleców i ręki. Również z większym dobrze współpracuje, w szczególności, gdy użyjemy zapasową, grafitową szpulę. Wędzisko to bardzo dobrze współpracuje z żyłkami od 0,18 do 0,25 mm oraz cienkimi plecionkami.\nPierwsze testy przeprowadziłem w marcu, tuż po zejściu lodu, nad pobliskim starorzeczem. Dzięki trzymetrowej długości kija bez problemu sięgnąłem przynętą za pas uschniętych, zeszłorocznych trzcin i prowadziłem ją wzdłuż brzegu. Na tak podanego paprocha na żyłce 0,18 mm skusiło się kilka małych okonków, których zmagania bardzo delikatnie, choć przyjemnie odczuwałem w ręku.\nW kwietniu woda w Wiśle opadła na tyle bym mógł dotrzeć do przelanych cienką warstwą wody ostróg. Moim celem były klenie, a przynajmniej tak było w założeniu, bo w uklejokształtny wobler uderzyła mała rapa. Jej uderzenie było świetnie odczuwane na kiju. Dotarłem w pobliże szczytu przelanej ostrogi. W moim zasięgu znalazł się długi, skośnie wrzynający się w nurt warkocz. Postanowiłem sprawdzić jak kijek współpracuje z gumami. Zawiązałem na piętnastofuntowej plecionce 15 gramową główkę z 7 cm ripperem. Rzuciłem wzdłuż warkocza i poprowadziłem gumę skokami przy użyciu kołowrotka. Czułem na kiju moment opadnięcia przynęty na dno. W drugim rzucie, po trzecim opadzie, przy podrywaniu z dna nastąpiło mocne uderzenie, kij pięknie się wygiął, a na mojej twarzy pojawił się szeroki uśmiech. Wzięła! Z wyczuciem zacząłem pompować wędziskiem. Moim oczom ukazał się marmurowy sumek. Ładnie walczył, ale wędzisko doskonale amortyzowało jego szaleństwa. Czułem, że kij ma jeszcze sporo rezerwy. Po chwili zdobycz wylądowała w mych objęciach. Miał 75 cm. Szybka fotka i ryba wróciła do wody.\nKolejna kwietniowa wyprawa. Obławiałem napływ ostatniej już w okolicy przelanej ostrogi. Czterocentymetrowy pękaty woblerek zawieszony na żyłce 0,18 mm szybował bardzo daleko nawet przy spokojnym wyrzucie. Ściągałem go wzdłuż przelanych kamieni. Długi kij pozwolił mi kontrolować trasę prowadzenia przynęty. Poczułem delikatne targnięcie. I pusto. Ryba to czy jakaś gałązka? – pomyślałem. Rzuciłem ponownie. Przynęta szła po tej samej trasie, lecz tym razem nic nie zakłóciło jej pracy. Kolejny rzut i znowu poczułem targnięcie w tym samym miejscu. Tym razem było wyraźnie czuć na kiju, że była to ryba. Jeszcze kilka rzutów i ładny kleń po krótkiej walce wylądował w mojej dłoni. Jak to mówią – do trzech razy sztuka. World Champion Turbo nie jest wklejanką. Nie da się wyczuć na nim bardzo delikatnych brań, ale wyraźnie czuć jak coś podgryza naszą przynętę.\nNa majówkę wybrałem się na Warmię. Trzy dni pływania łódką po dużym jeziorze za szczupakiem nie dało żadnych efektów. Nie brały. Dobrze, że przynajmniej gospodyni, u której nocowałem, dobrze gotuje. Ostatniego dnia poszedłem na pomost chwilę pospinningować. Na pocieszenie złowiłem kilka ładnych garbusów, które brały na granicy zasięgu rzutu. World Champion Turbo świetnie się nadaje do takiego łowienia. Dzięki swojej długości i dynamicznemu blankowi posyła nawet nieduże przynęty na bardzo duże odległości.\nNadszedł czerwiec. Wybrałem się nad nadwiślańską łachę. Na miejsce dotarłem przed świtem. Do żyłki doczepiłem trzycalowe, seledynowe kopyto na 5 gramowej główce. Takim zestawem dorzucałem prawie na drugi brzeg jeziorka. Noc powoli ustępowała miejsca świtowi. Przynętę prowadziłem w toni – 2-3 obroty korbką kołowrotka i krótki opad. Po którymś z rzędu opadzie, poczułem ciężar na kiju. Zaciąłem i już po chwili trzymałem w dłoni zgrabnego sandacza. Drapieżnik chwycił wabik podczas opadu. Na wędce nie poczułem jego ataku. Miałem szczęście, że nie wypluł przynęty z pyska. A on miał szczęście, że trafił na mnie, bo po krótkiej sesji zdjęciowej wrócił do wody.\nPod koniec miesiąca znowu wylądowałem na Warmii. Tym razem z kolegą Markiem, który przed ślubem postanowił skorzystać z ostatnich chwil wolności… Pogoda była piękna, jedzenie pyszne i tylko kilka niewielkich okonków na wędce. Trzeciego dnia pogoda diametralnie się zmieniła. Od rana wiał silny wiatr i zacinał przelotny deszcz. Wpłynęliśmy do rozległej zatoczki. Rzuciłem srebrną obrotówką nr 4 między rzadkie liście lilii wodnych i poczułem potężne uderzenie. Szczupak na początku szedł jak po sznurku, dopiero przy łódce zaczął szaleć. Ładny był. Oceniłem go na 3-4 kg. Zacięty był w nożyczki tak, że przynęta wystawała mu z kącika pyska. Kij bardzo dobrze amortyzował jego szarpnięcia, a hamulec popuszczał żyłkę 0,22 mm. Po kilku odjazdach ryba osłabła. Naprowadziłem ją na podbierak trzymany przez Marka. Podbierak był mniejszy od ryby, ale powinna się zmieścić. I tu Marek mnie zaskoczył. Zamiast unieść podbierak do góry, ściągnął go do siebie. Dwa groty kotwiczki wystające z pyska szczupaka wplątały się w siatkę. Sekundę później, jak na zwolnionym filmie, drapieżnik targnął łbem i wypiął się. Jeszcze chwilę stał w miejscu, jak by zdziwiony tym co się stało po czym spokojnie odpłynął… Nic nie powiedziałem. Gdybyśmy nie znali się z Markiem 20 lat to do kwatery wracałby wpław. Zmieniliśmy miejsce. Marek uciął sobie drzemkę na rufie.\nDryfowaliśmy wzdłuż brzegu. Nagle usłyszałem za plecami jak ktoś wrzuca szuflę żwiru do wody! Odwróciłem się i zobaczyłem małą podłużną wysepkę porośniętą trzciną. Po chwili na jej krańcu wybuchł gejzer! To ogromne stado małych uklejek wyskoczyło z wody z charakterystycznym szumem. Zacumowałem łódkę w zasięgu rzutu. Nawet Marek się obudził. Biczowaliśmy wodę różnymi przynętami. Woda co jakiś czas w różnych miejscach wybuchała małymi rybkami. Złowiłem kilka średnich okoni, a Marek zaciął na obrotówkę nr 2 ładną płoć! Kotwiczka tkwiła wewnątrz jej pyszczka. Rzuciłem obrotówką nr 3. W momencie gdy dotknęła wody, obok wybuchł kolejny rybi gejzer. Jeden obrót korbką kołowrotka i poczułem uderzenie. Kij płynnie uginał się. Wyczuwałem w ręku każde targnięcie pyskiem. Po chwili piękny okoń znalazł się w łódce, a mi zdecydowanie poprawił się humor.\nTego samego dnia późnym popołudniem znowu wypłynęliśmy. Nadal wiało, a nad głowami przewalały się deszczowe chmury. Do wieczora nic się nie wydarzyło ciekawego. Powoli zaczęło robić się szaro. Założyłem na agrafkę 9 centymetrowy wobler własnej roboty. Rzut pod trzciny i poczułem „pyrgnięcie”. Po chwili wiedziałem już, że to ryba, a raczej niewiele większy od przynęty szczupaczek. - Idź lepiej po mamusię – powiedziałem i wypuściłem szkraba z powrotem do wody.\nPrzepłynęliśmy zatokę dalej. Do końca dnia było już niewiele czasu. Marek opuścił kotwicę w miejscu, gdzie rano straciliśmy szczupaka. Rzuciłem swoim woblerem na krawędź lilii wodnych. Trzymałem wysoko uniesiony kij by przynęta nie zaryła w zielsko. Dwa obroty korbką i znowu poczułem to cudowne, potężne uderzenie w przynętę. Zaciąłem. Powiedziałem do Marka, że mam rybę – chyba tego z rana. Kij mocno wyginał się, ale ryba jeszcze nie walczyła, tylko płynęła w stronę łódki. Nagle obudziła się, zaczęła targać pyskiem i odjeżdżać na kilka metrów. Wtedy zrozumiałem, że to coś większego. Wędzisko doskonale przekazywało każdy ruch ryby na moją rękę. Kiedy ryba uspokoiła się, zacząłem powoli pompować. Z wody wyłonił się ogromny łeb i szerokie jak drąg karczysko! Był ogromny!\nMarek podniósł kotwicę i chwycił za aparat (podbierak po porannych doświadczeniach leżał bezużytecznie w kącie łódki). Szczupak szalał! Co chwila odjeżdżał w różnych kierunkach i potężnie targał łbem. Wędzisko wyginało się do granic możliwości. Nie miało już żadnych rezerw. Uratował je dobrze wyregulowany hamulec w kołowrotku. Ryba była tak silna, że sama decydowała o tym gdzie płynie. Po kilku minutach osłabła i dała podprowadzić się do samej burty. Próbowałem chwycić ją za kark, ale mimo dużych dłoni nie byłem w stanie go objąć. Po kilku próbach udało mi się chwycić go pod pokrywę skrzelową. Oddałem wędkę Markowi i dwoma rękami wciągnąłem olbrzyma do łódki. Dopiero teraz zobaczyłem go w całej okazałości i aż krzyczałem z radości! Był piękny!\nW lipcu słońce mocno przygrzewało, a letni przybór na Wiśle powoli ustępował. Dało się już wejść na lekko przelane ostrogi. „Męczyłem” wodę różnymi przynętami. Na zapływie nic. Na napływie pusto. Rzuciłem w warkocz obrotówką nr 3 Spinexa i przytrzymałem ją w nurcie. Czułem wyraźnie jak pracuje targana w różne strony przez silny nurt. Naglę poczułem potężne walnięcie! Mało kij nie wypadł mi z rąk! Ryba stała w miejscu. Zacząłem pompować. Udało mi się ją oderwać od dna, ale zaraz ruszyła pod prąd i zrównała się z moim stanowiskiem. Ciekawiło mnie co mam na końcu wędki. Znowu zacząłem pompować. Zdobycz dała się powoli podciągać do góry, ale za chwilę straciła cierpliwość. Kij wygiął się do granic możliwości! Przed złamaniem uratował go dobrze wyregulowany hamulec kołowrotka. Obserwowałem żółtą plecionkę wrzynającą się w wodę prostopadle do nurtu rzeki. Ryba na sekundę zatrzymała się, po czym ruszyła w dół rzeki. Ale będzie walka! – pomyślałem. Czekałem aż się zatrzyma. Kij trzymałem pochylony do przodu i obserwowałem ubywającą z kołowrotka piętnastofuntową plecionkę. Miałem nawinięte 200 m linki, więc się nie martwiłem. Ale czemu ona nie staje? Przecież hamulec kołowrotka jest mocno przykręcony - zacząłem się denerwować. Gdy na szpuli ubyło połowę zapasu linki, trzęsącą się ręką zacząłem dokręcać hamulec. Po jednym ząbku. Kij nie miał żadnych rezerw. Próba oporowania kijem na pewno skończyłaby się jego złamaniem. Na początku ryba nie reagowała na zwiększony opór. Dokręcałem dalej. Stwór dwa razy targnął łbem, a może walnął ogonem po plecionce i przyśpieszył! Na szpuli było już tylko kilka metrów linki. Dokręciłem hamulec mocniej i było po wszystkim. Plecionka pękła przy samej szpuli. Drżącymi rękami złożyłem wędkę i wróciłem do domu. Następne dwa dni spędziłem grzebiąc w Internecie i kompletując sprzęt na suma.\nW sierpniu potężne wody Wisły złagodniały. Nastał czas tzw. letniej niżówki. Ryby zaczęły nieźle żerować, a moją główną przynętą były małe woblery. World Champion Turbo 300 w połączeniu z żyłką 0,18 mm i kołowrotkiem wielkości 2500 daje dużo przyjemności z łowienia nawet niedużymi przynętami, a jednocześnie pozwala w razie potrzeby użyć większych i cięższych wabików. Taka sytuacja spotkała mnie właśnie latem, kiedy polowałem na klenie i chciałem obłowić warkocz długiej ostrogi ciężkim bezsterowym tarnusem w poszukiwaniu rapy. Dzięki swojej długości i dynamicznemu ugięciu, World Champion Turbo pozwoliła obłowić początek warkocza z dużej odległości i z pełną kontrolą przynęty. Świetnie zamortyzowała uderzenie dużej rapy i ochroniła cienką żyłkę przed zerwaniem.\nCzas na podsumowanie. Wędzisko Konger World Champion Turbo 300 jest świetną, uniwersalną wędką na dużą rzekę i jeziora. Sprawdzi się podczas łowów zarówno z brzegu jak i z łódki. Dzięki trzymetrowej długości i dynamicznemu blankowi można posyłać nim przynęty na bardzo duże odległości. Dzięki małej wadze (207 g) nie męczy ręki podczas wielogodzinnego łowienia. Dobrze współpracuje z żyłkami i linkami. W połączeniu z plecionką bardzo dobrze przekazuje na rękę spinningisty to, co dzieje się z wabikiem, ale nie jest aż tak czuły by wskazać najdelikatniejsze brania. Jest to świetny kij na bolenie, średniej wielkości szczupaki i nocne sandacze z płytkiej wody. Dobrze spisuje się przy połowie kleni i większych okoni na przynęty „normalnej” wielkości. Dostatecznie sprawuje się przy łowieniu na malutkie przynęty i holu większych zdobyczy. Nie nadaje się jednak do połowu naprawdę dużych ryb. Jego atutem jest również przystępna cena. Nowy kij można kupić za 250 zł – 300 zł.\nTekst ten prezentuje wędzisko Konger World Champion Turbo 300, ale jest równocześnie podsumowaniem mojego wędkarskiego sezonu 2009. Moich największych sukcesów i porażek. Cieszę się, że pisząc go mogłem jeszcze raz wspomnieć tamte chwile. Za oknem ubywa śniegu. Na Wiśle powoli zaczyna się wiosenny przybór. Lód na brzegach jezior powoli, choć nieśmiało zaczyna topnieć. Jeszcze trochę - kilka cieplejszych dni i zacznie się! Nowy sezon wędkarski, w którym wszystkim Czytelnikom życzę wielu niezapomnianych przygód z wędką w ręku.\nŁukaszu, jak na debiut to jest to bardzo dobry artykuł. Jest i o wędce, i przygodzie, nawet ryby są. Oby tak dalej, a i pisz częściej :)\nBardzo fajny artykuł, z radością przeczytałem i zatęskniłem jeszcze mocniej do wiosennego biegania brzegiem rzeki.\nGratuluję rybek i powtórzę za Robertem - pisz częściej.\nSuper. Gratuluję udanego debiutu na Naszym Portalu :grin\nNo i to jest recenzja !!! Takie, to se mogę czytywać od rana do wieczora... :) I jedyna rzecz, która mnie ciutkę zmartwiła po tej lekturze, to to, że ze mnie to jednak przepotworny śmierdzący LENIUCH... :grin\nŚwietny artykuł! Ale i sezon widzę udany. Gratuluję połowów!\nRównież gratuluję. Nie tylko opisu wędki i przygód z rybami, ale przede wszystkim nie najgorszej poprawności językowej. Jeszcze tylko przed wysłaniem przeczytać tekst ze dwa razy, poprawić drobne usterki i zwrócić baczniejszą uwagę na znaki interpunkcyjne. Ale walka z tym - prawdopodobnie sumem - który zerwał plecionkę musiała być emocjonująca...!? Pozdrawiam kordialnie. Hil.\nI takie są opinie o wędkach Kongera - ale tylko spinningach. I nie robię tu kryptoreklamy. Łowiłem na wiele z nich (na to turbo akurat nie) i wszystkie potwierdzają bardzo ważną rzecz: REWELACJA w stosunku jakości do ceny.\nNa pewno są lepsze wędki. Ale będą kosztować co najmniej drugie tyle co kongery.\nI szkoda tylko, że na dobrych spinningach się kończy, bo inne wędki (nie mówiąc już o kołowrotkach) to delikatnie mówiąc słabizna. :sigh\nA artykulik super, bardzo fajniuchny.\nBrawo Łukasz, graty za debiut :) Nie będę oryginalny i powtórzę za Poprzednikami. Bardzo fajna relacjo - recenzja! Przeczytałem ją z wielkim zainteresowaniem. Oby więcej, w tym stylu napisanych, pojawiało się na naszym Portalu. Pozdrawiam :grin\n\_"W kwietniu woda w Wiśle opadła na tyle bym mógł dotrzeć do przelanych cienką warstwą wody ostróg. Moim celem były klenie, a przynajmniej tak było w założeniu, bo w uklejokształtny wobler uderzyła mała rapa. Jej uderzenie było świetnie odczuwane na kiju. Dotarłem w pobliże szczytu przelanej ostrogi. W moim zasięgu znalazł się długi, skośnie wrzynający się w nurt warkocz. Postanowiłem sprawdzić jak kijek współpracuje z gumami. Zawiązałem na piętnastofuntowej plecionce 15 gramową główkę z 7 cm ripperem.Zawiązałem na piętnastofuntowej plecionce 15 gramową główkę z 7 cm ripperem.\nArtykuł super i o to chodzi. Ale czy 15-gramowa główka z 7-cm ripperem to przynęta kleniowa? Wszak i sandacz i szczupak i rapa mają okresy ochronne na Wiśle...\nRozumiem, że nie ma zakazu ale mimo wszystko....\nNo i mamy artykuł odpowiadający na pytania w stylu: \_"Czy moglibyście podać nazwę kijka uniwersalnego...\_" Łowię już tylko Kongerami i tak jak pacinek spiningi są OK. Szczególne seria World Champion. Relacja super i tak naprawdę to jest przykładem dla każdego z nas na podsumowanie rocznego sezonu. A może jakiś konkursik? Dawno nic nie było... Łatwiej wytrzymamy do wiosny\nAch załatwiłeś nas wszystkich tym brakiem śniegu na zdjęciach.....\nCo do Kongera to przyznam, że moim pierwszym \_"lepszym\_" kijem był Tango...\nFaktycznie spiny robią niezłe (cena do jakości).\nNiech się to Turbo gnie od ryb jak najczęściej (cobyśmy mogli takie fajne relacje i fotki czytać i oglądać)! :)\nOj Stefan, Stafan... Czepialski jaki !!!\n\_"Zawiązałem na piętnastofuntowej plecionce 15 gramową główkę z 7 cm ripperem.\_"\n\_"Postanowiłem sprawdzić jak kijek współpracuje z gumami.\_"\nCzysta technika, o celowym poławianiu czegokolwiek mowy nie było... :grin :grin :grin\nA że przypadkiem coś się uwiesiło... :grin\nStefan w wodę mniejszą od SteigenFjord nie trafia, dlatego zazdrośny lekko :upset ;)\nŚwietny artykuł. Aż się chce pobiec z wędką nad wodę. :) Gratulacje.\njesu... kupie tą wędkę i będę miał takie same efekty...\nzwykła reklama z rybami z chłodni z doklejonymi tłami... żenada... zachodnie promocje i od razu wyniki???\nkotecek \_"jesu... kupie tą wędkę i będę miał takie same efekty...\_"\nNie wędka łowi a wędkarz. Jak ktoś pipa to i z najlepszym sprzętem nawet okonka nie złowi, bo do wody przynętą nie trafi.\n\_"zwykła reklama z rybami z chłodni z doklejonymi tłami... żenada... zachodnie promocje i od razu wyniki???\_"\njuż sezon walczę identycznym kijkiem, tyle, że w długości 2,70. Na prawdę świetny kij ! Sprawdzał się wyśmienicie na pstrągach, pięknie pracował pod boleniami, okoniami, szczupakami. Wykonanie oceniam 9/10, pracę kija 9/10. Bardzo Polecam !!! :)


Rowery Roji Cena: 3 300,00 zł - 4 400,00 zł - Tern Rowery Sklep Online\nRowery Roji (3)\nRower Roji Tern Rally\nModel Rally skrywa wszystko w detalach – im bliżej się mu przyglądasz, tym lepsze robi wrażenie. Począwszy od jednocalowego, polerowanego mostka, klasycznej srebrnej korby, na skórzanych rączkach kończąc – to połączenie ponadczasowego wzornictwa z nutą nowoczesności. Co najważniejsze, koła są dostępne w wersji 650c i 700, dzięki czemu jazda tym modelem jest tak samo przyjemna, niezależnie od rozmiaru.\nRower Roji Tern Rip\nRip został zaprojektowany w duchu funkcjonalnego minimalizmu. Za sprawą opływowych obręczy deep-v i rury ramowej o ostrych kątach, z łatwością przemierza miasto. Uniesiona kierownica pozwala na łatwe manewrowanie w miejskiej przestrzeni. Posiada prosty napęd jednokołowy i biegi przystosowane do jazdy w każdych warunkach – od wąskich uliczek Osaki, po główną arterię San Francisco.


Woźnica: Dublet to byłaby piękna sprawa - Hokej // GKS Tychy / Oficjalny serwis internetowy klubu\nWoźnica: Dublet to byłaby piękna sprawa\nDo walki o złoto startujemy z tego samego pułapu. Weryfikacja nastąpi na lodzie, ale zrobimy dosłownie wszystko, aby zdobyć upragnione mistrzostwo - deklaruje kapitan GKS Tychy Michał Woźnica. Pierwsze finałowe starcie z JKH GKS Jastrzębie już jutro.\nW piątek tyszanie pewnym zwycięstwem przed własną publicznością przypieczętowali wygranie półfinałowej rywalizacji z Ciarko PBS Bank KH Sanok. - Od początku seria z Sanokiem miała swoje podteksty. W sezonie zasadniczym ten rywal nam nie leżał. Wiedzieliśmy jednak, że w play off możemy ich pokonać. Pierwszy mecz w Sanoku nam nie wyszedł, ale w drugim byliśmy blisko wygranej. W kolejnych spotkaniach udowodniliśmy już swoją wyższość. Swoją drogą wygranie czterech meczów z rzędu w fazie play off to jest "coś". Z całą pewnością dodało nam to pewności siebie - podkreśla Michał Woźnica.\nFinałowym rywalem GKS Tychy będzie najlepszy zespół sezonu zasadniczego. - Do walki o złoto startujemy z tego samego pułapu. Szanse na końcowy sukces oceniam pół na pół. Weryfikacja nastąpi na lodzie, ale zrobimy dosłownie wszystko, aby zdobyć upragnione mistrzostwo. W każdym meczu naszym celem będzie zwycięstwo. O jedno jestem pewny – że zarówno w Tychach, jak i Jastrzębiu będziemy mogli liczyć na doping naszych kibiców, którzy poniosą nas do walki o złoto - dodaje "Wozik".\nW sezonie zasadniczym zarówno tyszanie, jak i jastrzębianie w bezpośrednich spotkaniach zanotowali po trzy zwycięstwa. Warto jednak przypomnieć, że w półfinale Pucharu Polski, który był rozgrywany w Kraków Arenie, GKS rozbił JKH GKS aż 6:1. Woźnica: Puchar to jednak przeszłość. Nie ma co do tego wracać. Teraz oba zespoły napiszą nową historię. Znamy słabe strony Jastrzębia, ale nie będę ich zdradzał. Najważniejsze, że my wiemy co mamy zagrać i zrobimy to.\nFinałowa rywalizacja będzie toczyła się do czterech zwycięstw. Czy GKS Tychy do zdobytego w tym sezonie Pucharu Polski dołoży drugie w historii klubu mistrzostwo Polski? - Dublet to byłaby piękna sprawa. Tak naprawdę czekam na to moją całą sportową karierę... - kończy Michał Woźnica.


Ostatnie dni nadsyłania zdjęć do Konkursu "Wodne skojarzenia" - film sztuka filozofia twórcy\nTylko do 31 sierpnia 2011 roku można nadsyłać prace na konkurs fotograficzny “Wodne skojarzenia”. Na laureatów czekają atrakcyjne nagrody pieniężne: zwycięzca otrzyma 2000 zł, za zajęcie II miejsca przewidziana jest nagroda 1500 zł, za zajęcie III miejsca – 1000 zł. Przewidziane są także nagrody rzeczowe oraz upominki od organizatora.\nPrestiżowy konkurs fotograficzny “Wodne skojarzenia” organizowany jest już po raz czwarty przez przez Aquanet SA oraz serwis SwiatObrazu.pl. Celem organizatorów Konkursu jest upowszechnianie i popularyzacja fotografii jako dziedziny sztuki oraz inspiracja do twórczej refleksji i artystycznej wypowiedzi na temat tego, czym jest woda w naszym życiu.\nNa zwycięzców IV edycji Konkursu „Wodne skojarzenia” czeka pula nagród o wartości 4500 złotych oraz udział w wystawie wraz z 21 wyróżnionymi uczestnikami konkursu. Wystawa obędzie się na Placu Wolności w Poznaniu w październiku 2011.\nWoda dla każdego może oznaczać coś zupełnie innego: woda, jako wartość… symbol…, żywioł…, dobro codziennego użytku…, relaks… liczy się pierwsze skojarzenie. Otwarty charakter Konkursu nie ogranicza ani tematu, ani form jego prezentacji, ani techniki wykonania.\nSzczegółowe informacje oraz regulamin Konkursu dostępne są na stronie organizatora www.swiatobrazu.pl. Tam również można zobaczyć galerię zdjęć zgłoszonych już do Konkursu.\nTags aquanet, artystycznej, codziennego, czeka, czekaj, czym, dego, dobro, doda, edycji, form, fotografi, fotograficzny, jako, jest, ka, liczy, lipca, miejsca, nadsy, nagroda, nale, nast, nionymi, oacute, organizator, osi, Ostatnie, owy, popularyzacja, prace, pula, quot, raz, rczej, relaks, roku, rzeczowe, serwis, sztuki, tak, tematu, trwa, tw, upominki, upowszechnianie, warto, Wodne, wraz, wystawie, yciu, ywio, zca, zg, zupe, zwyci\npierwsza mio blog, pierwsZa mio, Ostatnia wieczerza interpretacja, aleksandra prusinowska, nauka kaligrafii przez internet, koszmar minionego lata online, kino interaktywne krakow repertuar, tajemnice święte, piotr muschalik, kino interaktywne warszawa\n2020 Ostatnie dni nadsyłania zdjęć do Konkursu "Wodne skojarzenia" - film sztuka filozofia twórcy


\tPolityka Cookies - BIP - Częstochowskie Centrum Świadczeń\nWytworzył: Jan Adminowicz\t(31 stycznia 2017)\nOpublikował: Jan Adminowicz (31 stycznia 2017, 00:00:00)\nSprawozdanie z działalności Częstochowskiego Centrum Świadczeń za 2019 rok\nZakup i dostawę akcesoriów komputerowych\nZarządzenie Nr 5.2020 w sprawie wypłat świadczeń dla osób uprawnionych w Częstochowskim Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr 4.2020 w sprawie wprowadzenia Instrukcji bezpieczeństwa pożarowego dla Częstochowskiego Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr 3.2020 w sprawie zmiany Zarządzenia Nr 38.2017 Dyrektora Częstochowskiego Centrum Świadczeń w sprawie zapewnienia funkcjonowania kontroli zarządczej w Częstochowskim Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr. 2.2020 w sprawie wprowadzenia wzorów formularzy stosowanych w Częstochowskim Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr 1.2020 w sprawie zmiany Zarządzenia Nr 7.2019 Dyrektora Częstochowskiego Centrum Świadczeń w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości w Częstochowskim Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr. 16.2019 w sprawie skrócenia czasu pracy w Częstochowskim Centrum Świadczeń w dniu 24 grudnia 2019r.\nŚwiadczenie usług kompleksowego sprzątania i utrzymania czystości pomieszczeń biurowych\nZarządzenie nr 15.2019r. w sprawie procedury udzielenia ulgi w spłacie należności w Częstochowskim Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr 14. 2019r. w sprawie dyspozycji dotyczących przelewów wychodzących w Częstochowskim Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr 13. 2019r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu wydatków realizowanych w Częstochowskim Centrum Świadczeń z wyłączeniem stosowania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych\nZarządzenie 12.2019 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu Okresowej Oceny Pracowników Częstochowskiego Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr 11. 2019r. w sprawie zamawiania wyposażenia, materiałów i usług w Częstochowskim Centrum Świadczeń\nZarządzenie nr 10. 2019r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu gospodarowania mieniem Częstochowskiego Centrum Świadczeń\nOstatnia aktualizacja BIP: 31.07.2020 14:01


Mieszkanie na sprzedaż, Kraków, Grzegórzki, 60.00 m2, 492000.00 PLN, Grzegórzki\nKBC-MS-1165 Kraków, Grzegórzki - mieszkanie na sprzedaż\nNa sprzedaż USTAWNE, JASNE MIESZKANIE 2-POKOJOWE z balkonem i tarasem. Lokal o powierzchni 60m2 położony na I piętrze w budynku w zabudowie bliźniaczej, dzielnica: Grzegórzki.\nCENA 492.000 zł.\n- JASNEJ, oddzielnej kuchni z oknem i wyjściem na taras,\n- ŁAZIENKI (wyposażonej w wannę) razem z WC.\nSTOLARKA OKIENNA NOWE PCV.\nCENTRALNE OGRZEWANIE ORAZ CIEPŁA WODA Z GAZOWEGO PIECA DWUFUNKCYJNEGO.\nNa podłogach w salonie i przedpokoju parkiety dębowe, a w kuchni, łazience i sypialni parkiet drewniany,\nOd strony ogrodu mieszkanie zabezpieczone jest roletami antywłamaniowymi.\nDodatkowo do mieszkania należy prawo do korzystania z przechowalni, pralni z kotłownią, warsztatu oraz ogródka.\nCicha i spokojna okolica, doskonałe miejsca na spacery. Dobrze rozwinięta infrastruktura i komunikacja. Mieszkanie pomimo tego, że znajduje się w ścisłym centrum Krakowa, pozwala na cieszenie się przyrodą.\nDobrze rozbudowana infrastruktura osiedla. W pobliżu sklepy, szkoły oraz przystanek tramwajowy i autobusowy.\nSymbol oferty KBC-MS-1165


itely maska regenerujaca\nItely Riflessi Maska regenerująca Piaskowy Blond 236ml\nOPIS PRODUKTU: RIFLESSI to niezwykłe połączenie balsamu odżywczego z delikatną koloryzacją podkreślającą odcień włosów. Kolor PIASKOWY BLOND 236ml ESPRESSO.RIFLESSI COLOR RENEWAL MASK - to wyjątkowa odżywka odnawiająca kolor włosów firmy ITELY. Odżywka ta nie tylko dba o kondycję włosa, ale i także o jego kolor. Nadaje niesamowite możliwości - zabawy refleksami, kolorem, jednocześnie dbając o kondycję włosa. Zawiera witaminy A, B i C. Idealna dla każdego typu włosów. Riflessi także potrafi zbudować odpowiednią bazę do zafarbowanych włosów jeśli Twoje włosy ciężko się farbują. Dostępne 8 kolorów: brąz, ciemny brąz, miodowy brąz, pisakowy blond, czarny, śliwkowy, mahoniowy, miedziany. Odżywka trzymana na włosach do 15min. nadaje połysk i odżywia kolor i włosy. Trzymana dłużej niż 15min. całkowicie odbudowuje kolor włosa oraz regeneruje całkowicie strukturę włosa. Po 3-4 takich zabiegach nie ma potrzeby koloryzacji włosów. Pigment jest na tyle silny, że działa jak pielęgnująca farba do włosów. Odżywka ma miły zapach, odnawia niesamowicie kolor włosów jednocześnie dbając o ich strukturę. Produkt profesjonalny. Poj. 236ml. Może być stosowany na włosy naturalne, farbowane lub z pasemkami. Efekt intensywnego koloru utrzymuje się do 3-6 myć. Produkt bardzo wydajny wystarczy jedno maksymalnie dwa naciśnięcia pompki. Podsumowując - polecamy wszystkim którzy chcieliby osiągnąć wymarzony odcień, nie niszcząc przy tym włosów. Do produktu dołączana jest pompka dozująca.


Tak, ten żołnierz niesie osła, ale nie przez pole minowe - Fakenews.pl\nUtworzone: 5 kwietnia 2020\nŻołnierz w czasie I wojny światowej niesie osła przez oznaczone pole minowe? To zdjęcie zdobywa niesamowitą popularność w zagranicznym i polskim internecie. W Polsce zostało między innymi udostępnione w serwisie demotywatory.pl i na facebookowym koncie Służby w akcji:\nTo jedno z moich ulubionych zdjęć, długo gościło ono na pulpicie mojego telefonu. Żołnierz w czasie I wojny światowej niesie osła przez oznaczone pole minowe. Nie niesie go bynajmniej dlatego, że go kocha i się o niego troszczy, robi to dla dobra ogółu. Jeżeli osioł szedłby jak mu się podoba to na pewno wejdzie na minę i zrani wszystkich w pobliżu. Jaki z tego morał? W obecnych czasach najbardziej trzeba pilnować idiotów, którzy nie rozumieją zagrożenia i robią to co chcą.\nŻołnierz niosący osła w czasie I wś. Nie niesie go dlatego, że jest miłośnikiem zwierząt. Żołnierze idą przez oznakoweane pole minowe. Osioł puszczony samopas wszedłby na minę i ranił innych żołnierzy. Jaki z tego płynie morał na dziś? W ciężkich czasach musimy trzymać krótko osły, które nie myślą i nie rozumieją co się do nich mówi, i mają w dupie los innych\nZdjęcie pojawiło się również za granicą. Rok temu ktoś umieścił je na portalu Reddit i nawet stwierdził, że to żołnierz polskiej armii niesie osieroconego osła.\nSprawdziliśmy fotografię. Ta informacja jest:\nCo jest prawdziwe w tej informacji powielanej na grafikach i statusach w mediach społecznościowych? Prawdziwe jest zdjęcie (nie jest zmanipulowane) oraz to, że żołnierz niesie osła. Reszta historii jest zmyślona. To nie jest pierwsza wojna światowa. Żołnierze nie idą przez oznakowane pole minowe, a żołnierz nie niesie osła z obawy, że wejdzie on na minę i zrani wszystkich w pobliżu. W rzeczywistości obraz pochodzi z 1958 r., z czasów wojny algierskiej. Głodującego osła uratował członek francuskiej Legii Cudzoziemskiej. Zaniósł go do swojej bazy, gdzie zwierzę wróciło do zdrowia i zostało maskotką obozową. Nazwano je “Bambi”. Cała półbrygada została odznaczona za uratowanie osła. Opisuje to Douglas Porch w “The French Foreign Legion: A Complete History of the Legendary Fighting Force”. Odnaleźliśmy ten fragment w amerykańskim wydaniu książki, w wersji na czytniki elektroniczne:\nFragment, który opisuje historię wyratowania osła, w wolnym tłumaczeniu brzmi tak:\n1958 okazał się bardzo udanym rokiem dla Legionu pod innym względem – przyznano im Certificate of Merit for Distinguished Service przez Amerykańskie Towarzystwo Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt i podobne odznaczenie od RSPCA w Londynie. Wszystko przez legionistę z 13 DBLE [13 półbrygady Legii Cudzoziemskiej]. Uratował on głodującego osła i przyniósł go do swojej bazy, gdzie zwierzę nazwano Bambi i służyło jednostce jako maskotka. Sprawa wzbudziła szerokie zainteresowanie „Anglosasów”, kiedy londyńska DailyMail umieściła zdjęcie osła na plecach legionisty. Pojawiły się próby nadania Świadectwa Zasługi legioniście który chciał pozostać anonimowy. Sekretarz Główny RSPCA został jednak poinformowany przez Legion, że w bazach znajdują się inne liczne maskotki „od niedźwiedzia po jaszczurki, dalej małpy, lisy piaskowe, bociany i inne ptaki, jeże, nie wspominając oczywiście o mnóstwie psów i kotów. Podążają one za każdą jednostką. W niektórych [jednostkach] liczba zwierząt jest większa niż liczba żołnierzy”. Poinformowano, że ”Bambi” „obecnie cieszy się godnym pozazdroszczenia losem i że dzieli życie legionistów, a nawet… ich piwo”. W związku z powyższym odznaczenie zostało przyznanie zbiorowo.\nZdjęcie zweryfikował portal sprawdzający fakty Snopes. Głębszej analizy dokonało Fake History Hunter. Dotarli do okładki DailyMirror z 19 września 1958, z żołnierzem i osłem:\nNotatka prasowa potwierdza historię opisaną w The French Foreign Legion: A Complete History of the Legendary Fighting Force.\nW artykule Fake History Hunter znalazły się również inne materiały prasowe dotyczące opisywanego wydarzenia w Algierii. Na przykład ten:\nW opisie zdjęcia czytamy:\nZ nieznanej publikacji; To zdjęcie było szeroko publikowane komentowane w prasie wielu krajów. Zostało zrobione podczas kampanii w Algierii. Około dziesięć lat temu. Pokazuje legionistę trzynastej półbrygady niosącego na plecach, oprócz wszystkich swoich rzeczy, małego osła znalezionego na opuszczonym terenie, który nie był w stanie samodzielnie wspiąć się na wybrzeże, na które przemieszczał się oddział. Zwierzę zostałoby skazane na śmierć. 28 listopada 1958 r. Towarzystwo Ochrony Zwierząt w Anglii (Królewskie Towarzystwo zapobiegania okrucieństwu wobec zwierząt) przyznało nagrodę dla 13 półbrygady (..)\nWarto rozpowszechniać prawdziwą wersję zdarzeń zamiast jej fałszywego odpowiednika. W naszym odczuciu ta prawdziwa historia jest dużo ciekawsza i piękniejsza.\nFake History Hunter: https://fakehistoryhunter.wordpress.com/2020/04/04/not-a-donkey-being-carried-across-a-minefield/\nThe French Foreign Legion: A Complete History of the Legendary Fighting Force: https://www.amazon.com/French-Foreign-Legion-Complete-Legendary/dp/161608068X


Amerykański sen. Pokolenie Solidarności. (1)\nby Ewa Maria 13/04/2022 14/04/2022\nNapisałam powieść o pokoleniu Solidarności. Chciałabym ją wydać, ale chyba nie mam siły pisać do wydawnictw i “się prosić”, zwłaszcza, że wydawcy z założenia olewają autorów, nawet tych, których znają osobiście i, wydawałoby się, lubią i cenią. To bardzo żenujące, “prosić się” jako autor(ka). Dlatego pisarze mają agentów, którzy to za nich robią. Ja nie mam i nie chcę mieć. Wszystkie książki, jakie wydałam w życiu, wydałam, bo wydawca się do mnie zwrócił z propozycją. Gdy kilka razy w życiu przełamałam niechęć i wysłałam do jakiegoś wydawnictwa propozycję wydawniczą, nigdy niczego uzyskałam. Postanowiłam więc, że opublikuję tę powieść tu w odcinkach, licząc na to, że Czytelnikom się spodoba, a może zdarzy się cud i jakiś wydawca (pani / pan / inne opcje) też się zainteresuje, czym zwolni mnie z obowiązku (wobec kogo właściwie?) ponownego podejmowania nieudanych prób żebrania o uwagę.\nOdcinki będą się pojawiać nieregularnie (z góry przepraszam), ale kiedyś dobrniemy do końca.\nAch, i chętnie przyjmuję uwagi i komentarze. Ale to pewnie oczywiste.\nFragment tej powieści już tu kiedyś opublikowałam – Jaworze.\nKsiążkę dedykuję Eli Kargol\nRozdział I Gdańsk (1947, 1949)\nStefan (Stefek, Steve) Karol Sęp-Szarzyński, urodził się 17 września 1947 roku.\nBarbara (Basia, Bianka) Gruba (Grubba) – 23 maja 1949 roku.\nOboje dorastali w Gdańsku. Stefan we Wrzeszczu, Basia na Oruni.\nChodzili do tej samej szkoły, do Jedynki w Gdańsku obok wejścia do Stoczni Gdańskiej, wówczas i długo jeszcze potem – imienia Lenina.\nTe informacje osobom z Trójmiasta od razu dużo mówią.\nStefan był z “lepszej” rodziny, ale to Basia miała ambicje.\nSzarzyńscy mieszkali w poniemieckiej willi we Wrzeszczu, nieopodal Politechniki, a choć nie należała do nich, to jednak zajmowali całe pierwsze piętro, a z tyłu za domem mieli ogród, gdzie kwitły lilie smolinosy i tygodniami dojrzewał na krzakach twardy zielony agrest, który potem nagle w słoneczne letnie dni czerwieniał i pękał z nadmiaru słodkiego soku. Między dwoma drzewami czerwonego głogu wisiała huśtawka. Rodzice Stefana mieli telefon, a Stefan i Marek, jego starszy brat, mieli swoje pokoje, co w owym czasie było wielką rzadkością, bo dzieci z reguły „trzymało się” w jednym pokoju. Mama twierdziła jednak, że własny pokój jest podstawą prawidłowego rozwoju indywidualności młodego człowieka i gdy chłopcy byli w połowie podstawówki, mieszkanie przerobiono tak, by każdy z nich miał swoją, małą i ciasną, ale własną dziuplę.\nBasia mieszkała z mamą i starszą siostrą Asią w jednym pokoju, lekcje odrabiała w kuchni przy stole nakrytym ceratą, pod blaszaną lampą.\nW mieszkaniu Stefana była łazienka, Basia myła się w miednicy.\nGdyby nie Komuna, nigdy by się pewnie nie spotkali. I klasowo, i geograficznie byli z innych światów. Ojciec Stefana przyjechał z Warszawy, mama z Krakowa, gdzie ukrywała się przez całą wojnę w Muzeum Uniwersyteckim. Ale dlaczego się ukrywała, tego Stefan nie wiedział i chyba go to w ogóle nie interesowało. Była wojna i Niemcy byli okrutni, to właściwie starczało za wyjaśnienie wszystkiego, również ruin, nędzy i braków. Mama ukrywała się w Muzeum Fizjograficznym Polskiej Akademii Umiejętności, które po wojnie przemianowano na uniwersyteckie. Mama i Karusia, jej ciotka kiedyś tam pojechały. Muzeum mieściło się wówczas przy ulicy Sławkowskiej 17.\nMama opowiedziała mu, że przez wiele miesięcy spała z nosorożcem. Stefan myślał, że to żart, ale nie. Po latach dowiedział się, że chodziło o nosorożca włochatego ze Staruni. Nosorożec miał 30 tysięcy lat i został sprowadzony do muzeum w roku 1929. Zasadniczo mama mieszkała w pokoiku w piwnicy, ale pewnej zimy szczury zaczęły nadgryzać nosorożca i wtedy mama oraz muzealna kotka, Królowa Karolina, nazwana tak przez mamę na cześć ciotki Karusi, przez jakiś czas nocowały w sali z nosorożcem. A właściwie z nosorożczycą, bo to była młoda, trzyletnia samica.\nBasia zapytała kiedyś Stefana, czy może i oni pojadą do tego muzeum, ale jakoś nigdy do tego nie doszło. To zresztą wcale nie jest już to samo muzeum, a też inaczej się nazywa i ma inny adres, powiedział Stefan. Ale nosorożec wciąż jeszcze jest.\nZ tym nosorożcem to była ciekawa sprawa, bo był to, i nadal jest, jedyny na świecie kompletny egzemplarz wymarłego gatunku nosorożca (Coelodonta antiquitatis) z epoki plejstocenu. Kompletny to znaczy z zachowanym szkieletem i tak zwanymi „częściami miękkimi”: wnętrznościami, mięśniami, skórą. Starożytny zwierzak został odkryty na Ukrainie (dziś by się zapewne powiedziało „w Ukrainie”), w kopalni głębinowej ozokerytu czyli wosku ziemnego na terenie wsi Starunia koło Stanisławowa. Unikalna fosylizacja tego okazu była możliwa dzięki konserwującym właściwościom wosku ziemnego i soli kamiennej. Nosorożca przywieziono do Krakowa w grudniu 1929 roku, tuż przed Gwiazdką.\nAle teraz naprawdę to już nie jest prawdziwy nosorożec, powiedział Stefan, który kiedyś podczas praktyki studenckiej mieszkał przez miesiąc w Krakowie i poszedł obwąchać sprawę nosorożca. Znaleziono wprawdzie rzeczywiście całe ciało, ale w muzeum zostało podzielone i pokazuje się je na kilka różnych sposobów. Konserwacji nosorożczycy dokonał rzeźbiarz-preparator, Franciszek Kalkus. Skórę zdjęto, a następnie założono na przygotowany model zwierzaka, a szkielet oddzielono od mięśni i części miękkich, które zakonserwowano oddzielnie. Sporządzono także formę do wykonywania gipsowych odlewów zwierzęcia. Wypchany okaz z oryginalną skórą, słoje z częściami miękkimi, model gipsowy w pozycji znalezienia oraz skamieniałości towarzyszące zostały udostępnione do zwiedzania w Muzeum Fizjograficznym PAU w czerwcu 1930 roku. Natomiast szkielet został zaprezentowany dopiero w roku 1948. Znalezienie tych informacji nie było nawet specjalnie trudne, bo cała procedura została szeroko opisana w prasie.\nW czasie okupacji władze niemieckie zarządziły sporządzenie odlewów imaginacyjnych, przedstawiających nosorożca w pozycji stojącej.\nMama Basi pochodziła z Matemblewa i była Kaszubką. Tata przyjechał ze Wschodu, z wioski o niemożliwej do wymówienia nazwie Miszczkrika.\nMiszczkrika. Stefan myślał, że Miszczkrika to taki sam żart jak nosorożec, ale i to nie był żart. Miszczkrika to niewielka wioska na Wileńszczyźnie, w powiecie Święciany, położona nad rzeką Żejmianą. Od późnej wiosny do wczesnej jesieni na Żejmianie odbywały się spływy kajakowe. Na rzece kwitły lilie wodne, co Basi się potem już nieodmiennie kojarzyło z Marcelem Proustem i spacerami w Combray nad rzeką Vivionne, czyli „w stronę Swanna”. Marcel Proust był ulubionym autorem Basi, co sprawiało, że w szkole uważano ją za dziwaczkę. Ale czytała też Hessego, Manna, Joyce’a i Dostojewskiego. Czytała bez przerwy i potem twierdziła, że niczego nie nauczyła się w szkole ani na studiach (studiowała psychologię) i wszystko co wie, zawdzięcza książkom, a przede wszystkim Proustowi. Przez wiele lat fakt, że Basia była tak oczytana, zachwycał Stefana, ponieważ on sam raczej wolał chodzić niż czytać. Czasem, gdy siedzieli u Basi w kuchni przy stole przykrytym ceratą, w mieszkaniu, gdzie nie było książek, Stefan zastanawiał się nad tym, dlaczego to się tak dziwnie ułożyło, że on, chłopak z dobrego domu, gdzie było wszystko, książki, koncerty, teatr, muzea i podróże, chętnie się dowiadywał, uczył, studiował, ale właściwie nie czytał, natomiast Basia, wychowana pod wielkim świętym obrazem, przedstawiającym dobrą Matkę Boską, osłaniającą płaszczem uciekające się pod jej opiekę dzieci, wyrastając w jednopokojowym mieszkaniu i jedząc kanapki z salcesonem, czytała bez przerwy.\nKiedyś, już w Nowym Jorku, Stefan pomyślał, że może to właśnie salceson stał się siłą napędową wszystkiego, co Basia w życiu osiągnęła i że Basia zrobiła wszystko, co było możliwe, żeby wydostać się z życia, które każe człowiekowi jeść salceson.\nW Berlinie Stefan usłyszał od Ewy, że ulubioną potrawą ówczesnego kanclerza Niemiec, Helmutha Kohla, był Saumagen, czyli świński żołądek napakowany mięsem, zalany galaretą z nóżek i sprasowany, co chyba było opisem tego, jak powstaje salceson, i że jest to pyszne jedzenie, do którego używa się najdelikatniejszego mięsiwa. Może i tak, pomyślał Stefan, ale polski salceson z lat 60 był pełen świńskiej skóry, uszu i chrząstek. Ewa jednak tego nie wiedziała, bo Ewa już w liceum była jaroszką i nie mogła się wypowiadać na temat smaku mięsa.\n– No i co z tego, powiedziała mu wtedy, ale mimo to mogę się wypowiadać na temat przyrządzania mięsa.\nW Matemblewie była kaplica Matki Boskiej Brzemiennej. Kiedy Stefan i Basia kupili pierwszy samochód – niebieskiego malucha – Basia była w ciąży, Stefan zaproponował więc, żeby na pierwszą przejażdżkę pojechali do Matemblewa. Najpierw odwiedzili mamę i tatę Grubów na Oruni, potem pojechali babci i dziadka do wioski Matemblewo, a potem do kaplicy. Był maj 1971 roku. Nad strumieniem w lesie matemblewskim kwitły żółte kosaćce.\n– To czary, gusła i zabobony – powiedział Stefan, gdy stanęli przy kapliczce i Basia położyła przed Matką Boską bukiet łąkowych kwiatów, zebranych za strumieniem. Ale ponieważ mówiąc to, Stefan uśmiechnął się szeroko, całe przedsięwzięcie zostało wzięte w cudzysłów i przestało być nabożnym kiczem, a stało się poststudencką celebracją faktu, że mają samochód i prawo jazdy, i mogą sobie pojechać, dokąd chcą. I mogą sobie pozwolić na ironię, jak w tym wierszu Bohdana Zadury:\nswetry i kiecki\nlata w więzieniach\nmało ci jeszcze?\nWeszli na górę i podeszli do samej figury, ustawionej w wysokiej kapliczce. Matka Boska miała czerwoną suknię i granatowy płaszcz, a właściwie coś w rodzaju płachty materiału, fantazyjnie przerzuconej przez plecy i przesłaniającej ciężarny brzuch.\n– Wysoka była, powiedziała Basia.\nStefan, który zawsze wszystko wiedział, bo choć nie lubił czytać, lubił wiedzieć, wiedział skądś, że Matka Boska z Matemblewa ma wysokość 185 centymetrów. Jest taka jak ja, dodał. Tylko, że z drewna modrzewiowego.\n– Lat ma też tyle co my? zapytała Basia.\n– Sama wiesz, dokładnie nie wiadomo, ale jest z XVIII wieku, więc może mieć nawet dwieście lat. A ta prawdziwa miała pewnie 12 lat, najwyżej 14.\nBasia upozowała się naprzeciw figury, przyłożyła prawą rękę do piersi, a w lewej, na wysokości bioder zamiast lilii trzymała niezapalonego papierosa. Była jednak w znacznie bardziej zaawansowanej ciąży niż Najświętsza Panienka. No i nie była panienką.\n– Miałaś nie palić, powiedział Stefan.\n– Nie palę, powiedziała Basia.\nZapaliła, gdy wracali do samochodu.\n– Miałaś nie palić, powtórzył Stefan. Ale takie były czasy, wszyscy palili.\n– Ostatni, powiedziała Basia. I Stefan, i Basia wiedzieli, że to nieprawda.\nOboje mieli niebieskie oczy, byli wysocy i szczupli. Byli też przystojni, tak jak przystojni byli ludzie w latach 70. Basia miała małe czerwone usta, ciemną oprawę oczu i grzywę ciemnych loków. Już nie obcinała i nie tapirowała włosów, by uzyskać gładki hełm, tak charakterystyczny dla lat 60. Stefan był ciemnym blondynem. Gdy w Ameryce świat się obrócił i odwróciły się ich role społeczne, zmieniła się też kolorystyka obojga. Basia zaczęła farbować włosy i stała się delikatną, jasną blondynką, a Stefanowi włosy ściemniały i pokryły się pyłem. Stefan początkowo myślał, że to azbest, ale nie – w wieku czterdziestu kilku lat Stefan zaczął siwieć.\nWszystkie przypisy pojawiają się tylko przy tytułach rozdziałów i odnoszą się tylko do autorów książek (tekstów) lub ludzi, z którymi rozmawiałam, a którzy znacząco wpłynęli na kształt danego rozdziału. Tu: Bronisława Raszkiewicz\n← Reblog o poradach\nAmerykański sen. Pokolenie Solidarności. (2) →\n2 thoughts on “Amerykański sen. Pokolenie Solidarności. (1)”\n13/04/2022 at 09:04\ndziękuję bardzo za dedykację, czuję się wyróżniona i ogólnie ucieszona.\nPamiętam, jak w 2001 roku poeta, dziennikarz, tłumacz, animator kultury- Marek Wawrzkiewicz na spotkaniu na literackich warsztatach w pałacu Garbicz, powiedział, że jeszcze nikt nie napisał powieści o latach 70 tych i latach Solidarności przed upadkiem Komuny. Zapamiętałam ten moment, bo chyba dałam mu baczną uwagę ( temu momentowi,) dlatego, że sama chciałam zabrać się do napisania takiej powieści. Dobrze, że zrezygnowałam, jednak wierzę w PRZEZNACZENIE i życie podsunęło mi inne tematy. Ewo, jeśli książka ma zostać wydana, to o na pewno będzie, to takie niepisane prawa Wszechświata. Niestety, często trzeba losowi pomóc. Książki nie “rodzą się bezboleśnie” i tak samo się nie wydają. Osobiście radziłam sobie z poszukaniem sponsorów i były to firmy dla których pracowałam, a w jednym przypadku PGE, czyli firma mojego męża. Sama też znalazłam wydawnictwo. Żyjemy Ewo w świecie cyfr, dystansów, projektów, planów i czasami brak nam doświadczenia w tym temacie. Odczuwa się Ewo, że jesteś nad wskroś osobą honorową (wśród Milenialsów i Zetek honoru już nie ma) – to znak naszego pokolenia, co powoli odchodzi. Podsumujmy. Z chęcią będę czytała i wiem, że któregoś dnia Ci się uda i zrobimy wielką promocje w Gorzowie i w Poznaniu w Bibliotece Raczyńskich i nawet pojedziemy do Londynu. Prawo Wszechświata służy pragnącym i niesłabnących w dążeniu do celu. Sorry za to moje inne rozumowanie ale to tak u mnie działa ( i nie tylko u mnie) Ciekawa jestem dalszych losów bohaterów. POWODZENIA


Doradźcie, jaki kurs internetowy najlepszy. - wychowanie.pl\nDoradźcie, jaki kurs internetowy najlepszy.\nRejestracja: pn gru 01, 2014 1:59 pm\nPostautor: KasiaKowalczyk » pn gru 01, 2014 2:06 pm\nWitam, wszystkich. Robię nowy wątek, bo chciałabym szybko uzyskać odpowiedź. Bardzo zależy mi na czasie. Ostatnio w mojej pracy jest jakiś nacisk na dokształcanie się. Patrzyłam oferty kilku kursów, ale nie wiem, co wybrać... Jestem z Łodzi i potrzebuję kursu w zakresie higieny pracy czy ogólnie pojętego bhp. Pomocy!\nStaraj się rozwijać siebie.\nPostautor: KasiaKowalczyk » pn gru 01, 2014 2:34 pm\nej ! Przez to ciągłe szukanie mnie natchnęło! Może jakiś kurs przez internet? Co o tym myślicie? Skoro nie mam dużo czasu to chyba dobre rozwiązanie. Jak przeglądam strony w internecie to dużo jest takich szkoleń bhp online. Nie wiem dokładnie na czym to ma polegać. Tutaj znalazłam nawet fajny. Ciekawi mnie też czy po takim kursie dostanę certyfikat lub coś, że byłam na nim?\nRejestracja: śr sty 31, 2018 6:01 am\nRe: Doradźcie, jaki kurs internetowy najlepszy.\nPostautor: mice2r » śr sty 31, 2018 6:07 am\njeśli potrzebujesz chwili odprężenia, relaksu czy zmysłowego pobudzenia, na http://www.hampstead-escorts-girls.co.uk znajdziesz dziewczyny, które spełnią wszystkie Twoje oczekiwania. Agencja działa na terenie całego Londynu, oferując towarzystwo dziewczyn, które wiedzą, jak zadowolić mężczyzn.\nRejestracja: pt lut 02, 2018 9:22 am\nSkontaktuj się z sindhuduvvuru\nPostautor: sindhuduvvuru » pt lut 02, 2018 9:33 am\nAm looking for ISO 9001 certified institutes for dissertation writing services in Dubai is anything there suggest me..\nISO 9001 consultants in Dubai\niso 9001 certification Dubai|iso 27001 certification Dubai|haccp certification Dubai


2018-02-18 20:30 aktualizacja: 2018-10-05, 21:42\nepa05858202 British singer Sting tastes wine the international wine exhibition 'ProWein' in Duesseldorf, Germany, 19 March 2017. The ProWein takes place between 19 and 21 March 2017 in Duesseldorf and presents latest trends of more than 6,000 exhibitors from over 50 nations. EPA/SASCHA STEINBACH Dostawca: PAP/EPA. PAP/EPA © 2018 / SASCHA STEINBACH\nSting, który ma dom w Toskanii, coraz częściej prezentuje się we Włoszech jako producent i znawca wina. W jego toskańskiej kolebce, w miasteczku Montalcino, artysta podarował plakat swego autorstwa przygotowany dla uczczenia najnowszego rocznika Brunello.\nW czasie ceremonii na cześć wyśmienitego gatunku najnowszego wina, zorganizowanej w teatrze w Montalcino koło Sieny, Sting zaśpiewał, akompaniując sobie na gitarze, piosenkę "Message in a bottle".\nKilka dni wcześniej Sting otworzył we Florencji targi prezentujące tegoroczne wino z całej Toskanii.\n"Wino czyni mnie szczęśliwym"- powiedział.\nW wywiadzie dla dziennika "Corriere della Sera" wyznał, że jeszcze 20 lat temu nie pił wina.\n"W Anglii piłem piwo. Myślę, że nawróciło mnie Brunello di Montalcino"- podkreślił.\nOpowiedział też, że w jego posiadłości w zeszłym roku po raz 11. odbyło się winobranie.\n"Mieliśmy różne lata pod względem klimatu i różną charakterystykę wina, ale jakość jest zawsze znakomita"- zapewnił.\nPrzyznał zarazem, że podobnie, jak jego koledzy, inni toskańscy producenci, odnotował znaczny spadek produkcji z powodu wiosennych przymrozków, a potem wyjątkowej i długotrwałej suszy latem 2017 roku.\nNa szczęście, dodał, nie wpłynęło to na jakość trunku. Spadek produkcji dotyczył też w zeszłym roku oliwy i miodu z jego gospodarstwa.


Podstawy genetyki: zasady dziedziczenia kolorów i wzorów futra u kotów.\nWiedza na temat genotypu naszego kota jest absolutnie niezbędna dla każdego hodowcy, nie tylko kotów brytyjskich. Pozwala nam to starannie dobrać kocura bądź kotkę do krycia, dokładniej zaplanować kojarzenia zgodne z naszym planem hodowlanym. Kod EMS jest zapisem wyglądu, fenotypu naszego kota, na podstawie fenotypów rodziców, dziadków, czy dzieci, potrafimy dość dokładnie określić również jego genotyp. Uważam, że każdy hodowca powinien zapoznać się z zasadami dziedziczenia kolorów u kotów, a do tego podstawy genetyki są nam niezbędne.\nNa początek proponuję przypomnieć sobie kilka podstawowych pojęć ze szkoły.\nGenotyp - zespół wszystkich genów organizmu, warunkujący jego właściwości dziedziczne.\nKażdy z organizmów żywych posiada po dwa geny warunkujące daną cechę, otrzymał po jednym z nich od każdego z rodziców. Dany gen może mieć kilka swoich "wersji", które nazywamy allelami.\nHeterozygota – kot, który w swoim genotypie posiada dwa różne geny na daną cechę, czyli różne allele danego genu.\nHomozygota – kot, który w swoim genotypie posiada dwa jednakowe geny na daną cechę, czyli dwa identyczne allele danego genu.\nZe względu na zależności występujące pomiędzy parami genów (allelami), dzielimy je na:\n- geny dominujące (wystarczy tylko jeden w parze, aby ujawniła się dana cecha)\n- geny recesywne (potrzebne 2 takie same geny, aby ujawniła się dana cecha).\nNiekiedy pomiędzy genami występuje niepełna dominacja.\nGeny epistatyczne – to geny, które maskują działanie innych genów (na przykład gen W, warunkujący biały kolor sierści, „przykrywający” geny warunkujące barwę sierści kota).\nOstateczny obraz danego genotypu, czyli fenotyp, zależny jest od współdziałania wielu genów, modyfikujących nawzajem swoje działanie.\nWszystkie ubarwienia widoczne na kocie, kolor sierści, jego intensywność, oraz wzór na futrze, to wypadkowa modyfikacji przez różne geny produkcji i rozłożenia dwóch pigmentów, produkowanych przez komórki barwnikowe:\neumelaniny, barwnika czarnego\nfeomelaniny, barwnika żółtego\nOstateczny wzór na ciele kota zależy od współdziałania wielu genów, warunkujących stopień wysycenia włosa, blokujących produkcję konkretnego rodzaju pigmentu, wpływających na jego rozłożenie, bądź zupełnie maskujących jego ekspresję (widoczność).\nStruktura włosa jest taka, że w wersji „podstawowej” jest on wypełniany obydwoma barwnikami naprzemiennie.\nNajpierw włos wypełniany jest przez feomelaninę (barwnik żółty), warstwami.\nNastępnie wolne miejsca wypełnia eumelanina (barwnik czarny).\nW naturze większość cech występuje w optymalnej średniej, szarobury i mało charakterystyczny rysunek na futrze najbardziej sprzyja wtopieniu się w otoczenie. My w hodowli na ogół pożądamy cech w ich ekstremalnym wydaniu – stopień wybarwienia włosa, bądź rysunek widoczny na futrze, mają być jak najintensywniejsze.\nProdukcja obu pigmentów, ich rozłożenie i ilość, zależne są od współdziałania różnych genów, mających swoje stałe miejsca w chromosomach. Położenie genu w chromosomie nazywane jest słowem locus, i miejsce każdego z nich określane jest umowną literą. W danym locus znajduje się zawsze konkretny gen, odpowiedzialny za jakąś pojedynczą cechę. Dla przykładu w locus L znajduje się gen odpowiedzialny za długość włosa, posiadający aż 5 alleli, czyli 5 odmian. Jeden z alleli warunkuje włos krótki, a pozostałe 4 włos długi. W locus B mamy gen odpowiedzialny za kształt komórki pigmentowej zawierającej eumelaninę. Gen ten ma 3 allele, i kolor naszego kota zależeć będzie od tego, które z nich, i w jakim układzie się w tym miejscu znajdą. Geny z danego locus zawiadują zawsze jakąś jedną cechą, ale trzeba pamiętać, że to, co widzimy na kocie, to wypadkowa genów z kilku, a niekiedy nawet kilkunastu loci.\nPoniżej przedstawiam najlepiej poznane, podstawowe loci z genami decydującymi o tym, jak wygląda nasz kot, oraz zależności, jakie między nimi występują.\nLocus B – kolory czarny, czekoladowy i cynamonowy\nProdukcja eumelaniny, czyli czarnego barwnika (pigmentu), modyfikowana jest przez 3 podstawowe geny, które – w zależności od układu, w jakim pojawiają się w genotypie kota, zmieniają kolor włosa. Ciągle jednak jest to ten sam pigment, czyli eumelanina! Geny te decydują jedynie o kształcie komórki pigmentowej, co sprawia, że widzimy albo kolor czarny, albo czekoladowy, albo cynamonowy. Komórka pigmentowa w obecności genu B jest kulista, najpełniej wypełniona pigmentem, najdokładniej wypełniająca włos i najlepiej pochłaniająca światło, stąd przy odpowiedniej produkcji samego pigmentu widzimy pełną, czarną barwę włosa. Allel b sprawia, że komórka pigmentowa ma kształt lekko spłaszczony, światło inaczej przechodzi przez włos, i widzimy barwę czekoladową. Jeszcze inny allel tego samego genu, oznaczany literą b1, sprawia, że komórka pigmentowa przybiera kształt bardzo spłaszczonego dysku, w rezultacie czego widzimy kolor określany jako cynamonowy.\nB – gen dominujący w stosunku do pozostałych, barwa czarna.\nb – gen recesywny w stosunku do B, ale dominujący w stosunku do b1, barwa czekoladowa.\nb1 – gen recesywny zarówno w stosunku do B, jak i do b1, barwa cynamonowa\nZależności pomiędzy poszczególnymi genami sprawiają, że kot czarny może mieć genotyp:\nBB, jest homozygotą B, czyli przekazywał będzie jedynie geny na barwę czarną;\nBb, jest heterozygotą, czyli przekazywał będzie geny na barwę czarną i czekoladową;\nBb1, jest heterozygotą, czyli przekazuje geny na barwę czarną i cynamonową.\nPonieważ gen B jest dominujący w stosunku do pozostałych, fenotypowo kot we wszystkich tych układach będzie czarny, oczywiście nie bierzemy chwilowo wpływu innych, modyfikujących to podstawienie ubarwienie genów.\nPodobne zależności mamy w przypadku kota czekoladowego, który może mieć genotyp:\nbb, jest homozygotą b, czyli będzie przekazywać potomstwu jedynie barwę czekoladową;\nbb1, heterozygota, czyli będzie przekazywać potomstwu barwę czekoladową i cynamonową.\nKolor cynamonowy, ponieważ jest recesywny w stosunku do pozostałych alleli, wystąpi jedynie w układzie homozygotycznym:\nb1b1, czyli kot przekaże jedynie geny na barwę cynamonową.\nLocus D – rozjaśnienie\nGeny odpowiedzialne za produkcję eumelaniny modyfikowane są między innymi przez geny odpowiadające za rozjaśnienie bądź pełną ekspresję danego koloru, oznaczane literą D. To nadal ten sam pigment (barwnik), ale geny z locus D decydują o równomiernym rozproszeniu, bądź zgrupowaniu komórek pigmentowych, co w rezultacie daje nam pełną lub rozjaśnioną barwę sierści. Gen ten posiada dwa allele, oznaczane literą D i d.\nD – gen dominujący, decyduje o równomiernym rozproszeniu pigmentu w komórkach pigmentowych, co daje nam „oryginalną” barwę włosa, czarną, czekoladową, cynamonową bądź rudą.\nd – gen recesywny, sprawia, że pigment w komórkach występuje w skupiskach, poszczególne fragmenty włosa różnie przepuszczają światło, co sprawia, że kolor wydaje się „rozcieńczony”. Ponieważ jest to gen recesywny, aby kolor został rozjaśniony, kot w locus D musi być homozygotą dd.\nGeny z locus D rozjaśniają kolory (ale tylko w układzie homozygotycznym dd), w sposób następujący:\n- czarny do niebieskiego\n- czekoladowy do liliowego\n- cynamonowy do płowego\n- rudy do kremowego\nKot czarny może więc mieć genotypy:\nPonieważ obecności dwóch recesywnych alleli d, kot czarny stanie się niebieskim, możliwe genotypy kota niebieskiego to:\nBB dd - przekaże dzieciom jedynie gen na kolor czarny i gen na rozjaśnienie;\nBb dd - przekaże dzieciom gen na kolor czarny lub czekoladowy, oraz gen na rozjaśnienie;\nBb1 dd - przekaże dzieciom gen na kolor czarny lub cynamonowy, oraz rozjaśnienie.\nLocus O – rudy\nKolor rudy związany jest ściśle z chromosomem płciowym X, ponieważ w tym właśnie chromosomie znajduje się locus genu rudości (tylko w tym chromosomie jest przenoszony). Gen warunkujący kolor rudy sprawia, że zablokowana zostaje produkcja eumelaniny, nieważne, jakiego typu (czerń, czekolada czy cynamon), a produkowana jest jedynie feomelanina, czyli pigment żółty, w odcieniach od ciepłego pomarańczu do zimnego żółtego – zależy to od ilości produkowanego pigmentu, i przypuszczalnie dodatkowych genów modyfikatorów, niedokładnie jeszcze poznanych.\nGen rudości jest więc genem epistatycznym, „maskującym” kolor kota, ponieważ eumelanina nie jest produkowana. Kot nadal posiada jednak geny w locus B, czyli pod kolorem rudym bądź kremowym kryje się materiał genetyczny dla kolorów czarnego, bądź czekoladowego, bądź cynamonowego, które przy odpowiednim doborze możemy z powrotem "wywołać". Gen ten również posiada dwa allele:\nO - to allel, który blokuje produkcję eumelaniny, czyli w danej komórce produkowana jest jedynie feomelanina.\no - nie blokuje produkcji eumelaniny.\nPonieważ kocur posiada tylko jeden chromosom płciowy X, kolor rudy, bądź rozjaśniony kremowy pojawi się w obecności jednego tylko genu O. Kotka, która chromosomy X ma dwa, będzie ruda dopiero wtedy, gdy oba chromosomy X będą miały allel O. Jeśli jeden chromosom u kotki będzie miał allel O, a drugi o, wówczas kotka będzie miała kolor szylkretowy. Wynika to z tego, że w każdej komórce ciała tak naprawdę funkcjonuje tylko jeden z chromosomów X, drugi jest „wyłączany”. Unieczynnienie jednego z chromosomów jest losowe, to znaczy, że w części komórek kotki, która jest heterozygotą Oo, czynny będzie chromosom z O, i w takich komórkach włosa widzieć będziemy kolor rudy (bądź kremowy), a w części działać będzie chromosom z allelem o, i w takich komórkach ujawni się zapisany w genach z locus B (i z nim powiązanych) kolor kota.\nKocur rudy może więc mieć genotyp:\nBB DD OY, pod kolorem rudym kryje się jedynie czarny\nBB Dd OY, pod kolorem rudym kryje się jedynie czarny, ale kot taki jest heterozygotą w locus D, czyli przy odpowiednim doborze jego dzieci mogą być rozjaśnione (czyli możliwe kombinacje z kolorem niebieskim)\nBb DD OY, pod kolorem rudym kryje się czarny i czekoladowy\nBb Dd OY\nBb1 DD OY\nb1b1 DD OY\nPod kolorem rudym może więc kryć się cała paleta barw, które przy odpowiednio dobranym kryciu możemy z powrotem „wydobyć na powierzchnię”. Ten sam zestaw kolorów podstawowych, jak w powyższych przykładach (czyli BB, Bb, Bb1, bb, bb1, b1b1), w obecności alleli OY u kocura, bądź OO u kotki, i homozygotycznym układzie dd w locus odpowiedzialnym za rozjaśnienie, da nam kota kremowego.\nKażdy kot jest pręgowany! Każdy niesie jakieś pręgowanie, którego podstawowy wzór może zostać zmodyfikowany bądź zamaskowany przez inne geny. Nie znamy jeszcze wszystkich genów odpowiedzialnych za różne wzory pręgowania, sporo jest tu jeszcze do odkrycia i uporządkowania. Poznane geny warunkujące podstawowe wzory pręgowania:\nMc - gen dominujący, warunkujący pręgowanie tygrysie (23, mackarel)\nmc - gen recesywny, warunkujący pręgowanie klasyczne (22, blotched)\nPręgowanie cętkowane nie jest do końca poznane, przypuszczalnie uwarunkowane jest jakimiś dodatkowymi genami, powodującymi „rozerwanie” tygrysiego bądź klasycznego prążka.\nLocus Ta – pręgowanie ticked\nGen warunkujący pręgowanie abisyńskie, ticked tabby, posiada dwa allele, Ta i ta. W przypadku homozygoty tata pręgowanie ticked nie występuje.\nPręgowanie ticked jest dominujące w stosunku do pozostałych wzorów pręgowania, Przykrywa" je niejako. Nie jest to jednak pełna dominacja – u heterozygot widoczne jest typowe pręgowanie na łapach i na ogonie, często również obrączki na piersi i brzuchu. W przypadku homozygoty TaTa kot optycznie wydaje się gładki. Gen ticked powoduje bardzo dokładne uporządkowanie prążków na każdym pojedynczym włosie, sprawiając, że na czubku każdego włosa mamy ostatni prążek koloru "podstawowego", co daje wrażenie gładkości, nie jest to jednak futro jednolicie wybarwione, jak w przypadku kota niepręgowanego, a złożone z idealnie jednakowo prążkowanych włosów na całym ciele kota, jak to obserwujemy u kotów abisyńskich.\nLocus A - agouti\nŻeby można było zobaczyć wzór pręgowania, potrzebny jest gen-włącznik, oznaczany literą A, dominujący gen agouti. Recesywny allel a ukrywa pręgowanie, sprawia, że włos wybarwiony jest jednolicie na całej długości, ale aby zablokować wystąpienie wzoru pręgowania, jaki niesie dany kot, musi on być homozygotą aa. Homozygotyczność taka sprawia, że eumelanina produkowana jest niejako w nadmiarze, nie jest układana strefowo, nie ma niejako wyłącznika, który nakazałby zatrzymanie w danym miejscu jej produkcji, i w rezultacie wypełnia włos na całej jego długości, sprawiając wrażenie jednolitej barwy. Niekiedy wzór pręgowania widoczny jest w postaci „duchów” - ilość produkowanego pigmentu zależna jest bowiem od wielu genów. Feomelanina zostaje „przykryta” emelaniną, stąd jednolity kolor włosa, bez widocznego strefowego zabarwienia.\nAllel a nie działa na feomelaninę – jest ona nadal rozkładana strefowo, stąd koty rude i kremowe zachowują lepiej lub gorzej widoczny wzór pręgowania. Stopień widoczności zależny jest od uwarunkowanej przez inne geny ilości produkowanego pigmentu. Można więc powiedzieć, że koty rude i kremowe fenotypowo są niemal zawsze kotami pręgowanymi.\nJedynym sposobem ukrycia pręgowania u kotów rudych/kremowych jest "przykrycie" go pręgowaniem ticked – ale nie zapominajmy, że nadal jest to pręgowanie :)\nPrzykładowe genotypy kotów pręgowanych:\nAA BB Dd Mcmc tata OY: kocur rudy pręgowany tygrysio (cętkowany?), BRI d 23 (24)\nAa bb dd mcmc tata oY: kocur liliowy pręgowany klasycznie, BRI c 22\nAa bb Dd mcmc tata Oo: kotka, szylkretka czekoladowa pręgowana klasycznie, BRI h 22\nAA bb DD Mcmc TaTa oo: kotka czekoladowa ticked, BRI b 25 ("pod spodem" geny na pręgowanie klasyczne i tygrysie)\nPowyższe koty w przypadku homozygoyczności aa będą kotami gładkimi, czyli odpowiednio BRI d, BRI c i BRI h, z co najwyżej widocznym duchem pręgowania.\nLocus C – wybarwienie włosa\nGeny warunkujące produkcję pełną, niepełną, bądź brak produkcji pigmentu: „grupa” C. W locus tym mamy aż 5 różnych alleli, decydujących o pełnej bądź nie, barwie kota.\nC – allel dominujący w stosunku do pozostałych, warunkujący normalny kolor, pełna produkcja pigmentu\ncs – gen recesywny, warunkujący ubarwienie syjamskie (point 33)\ncb – gen recesywny, warunkujący ubarwienie burmskie (point 31)\nc - gen recesywny, warunkujący czerwonookiego albinos (całkowita blokada produkcji pigmentu, zarówno eumelaniny, jak i feomelaniny)\nca – gen recesywny, warunkujący niebieskookiego albinosa\nGen C jest dominujący w stosunku do pozostałych, czyli pełne ubarwienie wystąpi już w obecności jednego tylko allelu C. Geny cs ([point syjamski, 33) i cb (point burmski, 31)nie są w stosunku do siebie w pełni dominujące ani recesywne, pomiędzy nimi występuje kodominacja, rezultatem czego jest ubarwienie tonkijskie (point 32), pośrednie pomiędzy burmskim a syjamskim. Kolor oka u pointa tonkijskiego przybiera barwę akwamaryny.\nGen cs warunkujący ubarwienie syjamskie sprawia, że produkcja pigmentu jest ściśle powiązana z temperaturą. Obszary skrajne, najchłodniejsze (uszy, łapy, ogon, maska na twarzy), będą miały pełną barwę, natomiast obszary cieplejsze będą jaśniejsze. Oczy powinny być intensywnie niebieskie.\nDla hodowców kotów brytyjskich znaczenie mają jedynie allele C i Cs, koty białe, które są prawdziwymi albinosami, zdarzają się w populacji niezwykle rzadko. Koty białe hodowane w hodowlach nie są albinosami, a kotami z genem białości W, o którym będzie niżej. Ponieważ gen pointa syjamskiego jest genem recesywnym, może przez wiele nawet pokoleń "ukrywać się" przy swoim dominującym bracie C, co znaczy, że w sprzyjających okolicznościach, po skrzyżowaniu dwóch heterozygot Ccs x Ccs, po dwóch kotach w pełni wybarwionych możemy uzyskać kota o ubarwieniu syjamskim, 33.\nLocus L – długość włosa\nGen warunkujący krótki włos futra L jest allelem dominującym w stosunku do allelu l, warunkującego długą sierść. Kot krótkowłosy może więc być homozygotą LL, lub heterozygotą Ll, i w takim przypadku będzie przekazywał potomstwu gen na długą sierść. W sprzyjających okolicznościach, w przypadku dwóch heterozygot, możemy doczekać się długowłosego kota po dwóch krótkowłosych rodzicach.\nJak dotąd poznano 4 allele l warunkujące długą sierść:\nl1 - występuje wyłącznie u kotów rasy ragdoll\nl2 - występuje wyłącznie u kotów norweskich leśnych\nl3 - charakterystyczny przede wszystkim dla kotów rasy Maine Coon\nl4 - przypuszczalnie najstarsza odmiana, występuje u wielu ras, to ten allel odpowiedzialny jest za pojawiąjące się od czasu do czasu długie futro u naszych brytyjczyków; otrzymaliśmy ją w spadku po persach.\nZ punktu widzenia długości włosa nie jest istotne, z którym allelem mamy do czynienia, zapisujemy więc w uproszczeniu genotyp kota krótkowłosego jako LL lub Ll, a długowłosego po prostu ll.\nLocus S – łaciatość, białe łaty, i Locus W – biały kolor sierści\nW obecności choć jednego genu S, część włosów nie wytwarza pigmentu, ani eumelaniny, ani feomelaniny, co sprawia, że na ciele kota pojawiają się białe łaty. Nie jest to ten sam gen, który warunkuje uzyskanie białego kota – po kocie bikolorowym/arlekinie/vanie nigdy nie uzyskamy kota białego, chyba, że wprowadzimy gen odpowiedzialny za całkowite zablokowanie produkcji obu pigmentów, czyli dominujący allel z locus W. Są to dwa różne geny z dwóch różnych miejsc w chromosomie.\nKot biały, podobnie jak rudy/kremowy, pod bielą niesie któryś z kolorów podstawowych, które przy odpowiednim skojarzeniu możemy ponownie wydobyć. Gen dominujący W jest genem epistatycznym, blokującym ekspresję innych genów dotyczących koloru, wzoru i stopnia wysycenia włosa.\nDominujący allel S determinuje występowanie białych plam, ale przypuszcza się,że ilość i rozłożenie białych łat zależna jest od innych, niepoznanych jeszcze genów. Przyjmuje się, że homozygota SS będzie miała bieli powyżej 1/2 powierzchni ciała.\nPrzykładowe genotypy kotów znajomych z tej strony, wraz z ich fenotypami z zapisem w postaci kodu EMS:\nFado Agilis Cattus*PL, BRI e:\nCC aa BB dd Mc? tata Ll ss ww OY\n– Fado jest kremowy, BRI e, czyli przekaże jedynie kolor rozjaśniony (w uproszczeniu, niebieski), nie niesie ani czekolady, ani cynamonu, nie niesie też genu pointa. Gdybym chciała uzyskać po nim koty ciemne, czarne bądź rude, musiałabym dobrać do krycia kotki z choć jednym genem D z locus odpowiedzialnego za pełną bądź rozjaśnioną barwę włosa, czyli kotkę czarną/czekoladową/cynamonową/rudą. Fado jest też heterozygotą w locus L, czyli niesie gen długiego włosa.\nArabica vom Lindenpalais*D, BRI f 03:\nCC aa Bb Dd Mc? tata Ll Ss ww Oo\n- Arabica jest szylkretką czarną z białym, bikolorem, BRI f 03. Nie niesie genu pointa, ale niesie czekoladę, i mimo, że jest w pełnym kolorze, przyciemniona, niesie też rozjaśnienie. Potomstwu przekaże więc, w uproszczeniu, zarówno kolor czarny, jak i niebieski, oraz zarówno kolor czekoladowy, jak i liliowy. Arabica jest też heterozygotą w locus L, czyli i ona może przekazać kociętom gen na długi włos.\nJakie koty możemy uzyskać po mojej przykładowej parze?\nNa pewno nie uzyskamy pointa, bo ani Fado, ani Arabica, nie niosą genu pointa. Na pewno nie uzyskamy kota pręgowanego, ponieważ obydwoje są homozygotami aa, nie ma kto przekazać kociętom genu A warunkującego uwidocznienie wzoru pręgowania. Sądząc po duchach widocznych na obu kotach, pod spodem kryje się chociaż jeden gen Mc, warunkujący pręgowanie tygrysie, ale dla potomstwa, przy braku genu agouti, jest to bez znaczenia, kocięta będą gładkie, kremowe bądź rude co najwyżej z „duchem” pręgowania, jakie niosą rodzice. I pomimo tego, że Arabica niesie czekoladę, nie ma po tej parze szansy na czekoladowe bądź liliowe kombinacje, ponieważ każdy kociak dostanie w spadku od Fado gen B, który „przykryje” wszystko inne :) Od Arabiki część kociąt ma szansę na uzyskanie genu S, czyli w miocie powinny pojawić się kocięta z białymi łatami, w ilości od małych plamek do 1/2, tak w teorii.\nMamy więc kombinacje (podam tylko kilka przykładów):\nCC aa BB Dd Mc? tata Ll Ss ww OY – krótkowłosy kocur, rudy bikolor, BRI d 03, "pod spodem" czarny;\nCC aa BB Dd Mc? tata ll Ss ww OY – długowłosy kocur, rudy bikolor, BRI d 03, "pod spodem" czarny;\nCC aa BB dd Mc? tata Ll Ss ww OY – krótkowłosy kocur, kremowy bikolor, BRI e 03;\nCC aa BB dd Mc? tata ll Ss ww OY – długowłosy kocur, kremowy bikolor, BRI e 03\nCC aa BB Dd Mc? tata ll Ss ww oY – krótkowłosy kocur, czarny bikolor, BRI n 03\nCC aa BB Dd Mc? tata ll Ss ww oY – długowłosy kocur, czarny bikolor, BRI n 03\nCC aa BB dd Mc? tata Ll Ss ww oY – krótkowłosy kocur, niebieski bikolor, BRI a 03\nCC aa BB dd Mc? tata ll Ss ww oY – długowłosy kocur, niebieski bikolor, BRI a 03\nI to wszystko w kombinacjach ss, czyli bez białych łat, krótkowłose i długowłose kocury rude, kremowe, czarne i niebieskie. Gwoli ścisłości dodam jeszcze, że mogą one być w kombinacjach Bb, czyli choć same czekoladowe nie będą, będą ją w takim układzie przekazywać następnym pokoleniom.\nKotki rozpiszcie sobie Państwo sami :)


Etja Olejek Eteryczny Eukaliptusowy 10Ml -\n» ETJA Olejek eteryczny EUKALIPTUSOWY 10ml\nKod produktu: ET005\nOtrzymywany w procesie destylacji parą wodną gałązek i liści drzewa odmiany Eukaliptus Globulus. Posiada działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe. Stosuje się go w terapii infekcji górnych dróg oddechowych, katarze, kaszlu, zapaleniu zatok oraz przy bólach reumatycznych. Olejek eukaliptusowy pobudza mechanizmy odpornościowe. Rozkurcza oskrzela, upłynnia zalegającą wydzielinę śluzową oraz udrażnia zatoki oboczne nosa.\nOrzeźwia umysł w przypadku przeziębienia lub gorączki siennej. Doskonały na ukąszenia owadów (łagodzi swędzenie), oparzenia, rany i pęcherze. Działa wykrztuśnie, przeciwzapalnie i dezynfekująco, dlatego często wykorzystywany jest do inhalacji. Odkaża i odświeża powietrze, polecany do aromatyzowania pomieszczeń.\nPosiada świeży, czysty, orzeźwiający zapach.\nDobrze komponuje się z olejkami: Cedrowym, cytrynowym, lawendowym, z drzewa herbacianego, miętowym, tymiankowym, sosnowym rozmarynowym.\n- aromatyzacja pomieszczeń - kominek zapachowy, dyfuzor, rozpylacz w spray


Rodową karierę w ograniczeniach zawdzięczają materialnym maściom, komunikatywnej obróbce a jeszcze pospolicie szpetnej cenie. - homepage\nogrodzenia wzory allegro Doniesienie zamiarze wytykania okratowania winno podawać krzepę ograniczenia, drogę sprawienia jego zestawie oraz też argumentowany czas zaczątku instalacji. - ogrodzenia drewniane do ogroduogrodzenia domu betonoweSztuczność ograniczeniami bliskiej realizacji, jak dystrybutor uważamy w tutejszej podaży łączne ogr… Read More\nogrodzenia wzory allegro Obwinienie powodu ofiarowywania żywopłotu powinno normować gatunek rozgraniczenia, technikę posunięcia jego stosu a rozgrywany dzionek zaczęcia budowy. - ogrodzenia drewniane do ogroduogrodzenia domu betonoweGdyby obchodzi nam na czystszej i solidniejszej poradzie obramowania, powinniśmy wdrożyć lakierobejcę.ogrod… Read More\nRozgraniczenia z plastyku na ograniczenie tudzież bramkę sztachetowa nie prześcigające gatunku 2,2 m dostarczane wśród dwoma okolicznymi majętnościami nie każą przeciętnych błahostek obojętnych. Drewno jest świetne również ostatnie wpływowa właÂ¶nie poświadczyć wewnątrz najzdrowsza cnotę przepierzenia spowodowanego spośród… Read More\nUprzejmości spawalniczo-naprawcze Spaw-Styl estetyczne furty natomiast odgrodzenia ze solidni kruszonej , wykwintne, jedyne, rozpoznawalnym profilu, poręczy, krateczki, reformy mechaniczno-blacharskie. Nazwa Ogbet Przegrodzenia twarde blankiety. Protest może powstać w postaci, jak konstruowane odgrodzenia spośród plastyku na plot dodatkowo fu… Read More\nPrzedkładane ograniczenia ZANO zatem zgryzota plus pielęgnacja zieloność komunalną, przy współczesnej rękojmi apetyczna i ergonomiczności owocu. W incydencie nieschematycznego dworku boskim rozładowaniem są odgrodzenia panelowe. Sylwetkę juhasa gwoli kucyków nieodwołalnie przystało rozpoczÂ±ć z wyselekcjonowania najwyżej oryginal… Read More