Bez Kategorii | Blog Tadeusza Iwińskiego\nOpublikowano 16 grudnia 2017 Autor: Tadeusz Iwiński\nPo 36 latach wewnętrzne i zewnętrzne okoliczności wprowadzenia przez Wojskową Radę Ocalenie Narodowego stanu wojennego oraz sam jego charakter stanowią nadal kość niezgody w debacie politycznej, a zapewne pozostanie tak jeszcze przez długi czas. Absolut-nie nie pomniejszając ogromnej wagi tego dramatycznego wydarzenia dla Polaków i całego naszego kraju można przy tym mówić o tak zwanym stanie wojennym, aby przypomnieć, że w konstytucji Polski Ludowej nie było pojęcia stanu wyjątkowego.\nTo dopiero w obecnie obowiązującej ustawie zasadniczej z 1997r., w odrębnym rozdziale XI, dokonuje się precyzyjnego rozróżnienia trzech stanów nadzwyczajnych- stan wojenny (w razie zewnętrznego zagrożenia państwa, zbrojnej napaści na terytorium RP lub gdy z umowy międzynarodowej wynika zobowiązanie do wspólnej obrony przeciw agresji), stan wyjątkowy (w razie zagrożenia konstytucyjnego ustroju państwa, bezpieczeństwa obywateli lub porządku publicznego), a wreszcie stan klęski żywiołowej, co rozumie się samo przez się. De facto mieliśmy więc do czynienia ze stanem wyjątkowym, choć przez spory czas zewnętrzne zagrożenie dla Polski także występowało w sposób zbliżony np. do interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji w 1968r.\nBył też taki okres, iż data 13 grudnia kojarzyła się również ze zjawiskami jednoznacznie pozytywnymi- zakończeniem trudnych negocjacji akcesyjnych w Kopenhadze w 2002r., które ostatecznie przesądziły o późniejszym przyjęciu do Unii Europejskiej 10 nowych państw, w tym Polski, a także z podpisaniem w Klasztorze Hieronimitów w Lizbonie w roku 2007 obszernego traktatu reformującego Unię (wszedł w życie w 2009r.). Z ramienia polskich władz dokonał tego prezydent Lech Kaczyński, w obecności m.in. premiera Tuska. Niestety po dwóch latach rządów PiS te ważne skojarzenia odeszły zupełnie w przeszłość i np. w tym tygodniu kierownictwo Sejmu zrobiło wszystko, by przyspieszyć tryb prac nad ważnymi ustawami tak, by broń Boże nie głosowano ich po północy z 12 na 13 grudnia.\nStan wojenny trwający 586 dni był bez wątpienia złem, co przyznawał wielokrotnie sam. gen. Wojciech Jaruzelski i za to wielokrotnie przepraszał. Ale, by użyć pojęcia, które ukuł prawie pięć stuleci temu wybitny Florentczyk Niccolo Machiavelli w słynnym traktacie o sprawowaniu władzy „Książę”, był zdecydowanie MNIEJSZYM ZŁEM (we włoskim oryginale „lo mało minore”). To oczywiste, iż nigdy nie można zapominać o kilkudziesięciu ofiarach śmiertelnych, w tym o tragedii w kopalni „Wujek”, czy o zabójstwie księdza Popiełuszki, o ok. 10 tys. internowanych w 49 ośrodkach odosobnienia, czy o tych, którzy-nierzadko zmuszeni- wyjechali za granicę, itd. itp. Ale realną alternatywą tego co się stało była wojskowa interwencja wojsk radzieckich i ich sojuszników. Wbrew narzucanym przez polską prawicę poglądom, iż interwencja taka nie groziła nawet operacja „Karkonosze”, z udziałem dywizji z NRD i Czechosłowacji była dobrze przygotowana.\nRyzyko interwencji było ogromne i nieodpowiedzialnością byłoby jego lekceważenie. Na eksperymenty można sobie pozwalać, ale w nauce i to na szczurach, czy świnkach morskich, ale nie na ludziach. Ewentualna interwencja, według szacunków CIA, mogła spowodować nawet ćwierć miliona ofiar. Wojsko Polskie bowiem bez wątpienia by walczyło, inaczej niż działo się to w 1956r. na Węgrzech, czy w 12 lat później nad Wełtawą, co nieuchronnie musiałoby doprowadzić do przelewu krwi na wielką skalę. Czy w takiej sytuacji odpowiedzialne kierownictwo państwa może podjąć ryzyko, by nie uwzględniać takiego scenariusza- zwłaszcza gdy w 1981r. Waszyngton KILKADZIESIĄT RAZY ostrzegał przed nim Moskwę?! Tak jak dziś dla władz na Kremlu sprawą kluczową jest Ukraina oraz sytuacja w tym kraju, tak wtedy była nią właśnie sytuacja w Polsce. I dlatego zresztą w ówczesnym kierownictwie PZPR była grupa osób gotowych zastąpić- z pobudek internacjonalistycznych -ekipę Jaruzelskiego.\nMit jednorodnego społeczeństwa\nByły i inne zagrożenia- kompletnej anarchii, chaosu i całkowitej katastrofy gospodarczej. Już lata temu Jarosław Kaczyński w rozmowie z Teresą Torańską wyraził taką opinię: ”Gdybym nawet nie był pełnomocnikiem Moskwy, a musiał tutaj rządzić, to bym z Solidarnością jakoś się rozprawił, bo razem z nią rządzić by się nie dało”. Uproszczenia i mity odnoszące się do stanu wojennego nie słabną w miarę upływu czasu, a nawet się nasilają. Jak trafnie ujął to Robert Walenciak na łamach „Przeglądu” – budowany jest „mit jednorodnego społeczeństwa, które chciało wolności, ale zostało zdławione przez gen. Jaruzelskiego i ZOMO (…) Społeczeństwo w grudniu 1981r. wcale przecież nie było jednorodne, poparcie dla Solidarności się zmniejszało i to pozwoliło gen. Jaruzelskiemu na przeprowadzenie całej operacji w miarę płynnie”.\nI duża część Polaków jest tego nadal świadoma. W ostatnim znanym mi sondażu opinii publicznej z ub.r.- 41% ankietowanych uważało, iż wprowadzenie stanu wojennego było rzeczą słuszną, a 35% było przeciwnego zdania; pozostali nie mieli sprecyzowanego poglądu. W 1994r. te proporcje były jeszcze wyraźniejsze (54% do 23%). Ponadto ta sytuacja w jakiejś mierze, paradoksalnie, stabilizowała sytuację międzynarodową. To dlatego władze USA, wiedząc m.in. z raportów Ryszarda Kuklińskiego o przygotowywanej operacji nie kiwnęły nawet palcem i nie uprzedziły Solidarności. A dwa dni temu prezes PiS na uroczystości w Warszawie powiedział: ”Wielu ludzi, wielu skądinąd uczciwych ludzi, wierzy, że Jaruzelski uratował Polskę przed sowiecką interwencją”.\nZmarły ponad 3 lata temu Wojciech Jaruzelski, przyznający, iż popełnił wiele błędów i czynów, których żałuje, stawił czoła wielkim wyzwaniom w najnowszych dziejach Polski. Ze stanu wojennego wyciągnął też właściwe wnioski, bo kilka lat później był demiurgiem historycznego porozumienia „okrągłego stołu” między władzą a opozycją. Nie był Konradem Wallenrodem, ale porównywanie go czasem, co czynili czołowi politycy obecnie rządzącej partii, do Petaina, a nawet Eichmanna, jest haniebne. Bezrozumna jest też propozycja szefa MON pozbawienie go stopnia generała. Jaruzelski miał przy tym wyjątkowo gorzkie doświadczenia. Jako młody człowiek został wraz z rodziną w 1941r. deportowany do Kraju Ałtajskiego w zachodniej Syberii. Tam, pracując przy wyrębie lasów, nabawił się tzw. ślepoty śnieżnej, trwale uszkadzającej wzrok; stąd noszone stale ciemne okulary. W tamtejszym Bijsku zmarł jego ojciec. Według zgodnych opinii był człowiekiem skromnym, a nawet ascetycznym. Odrzucał propozycje mianowania go marszałkiem i przez dłuższy czas nie chciał kandydować na stanowisko prezydenta Polski.\nBezdyskusyjna jest kwestia złożenia hołdu ofiarom stanu wojennego oraz czczenia pamięci tych wszystkich, którzy byli prześladowani i cierpieli za to, ze chcieli urzeczywistniać marzenia o wolnej i demokratycznej Polsce. Dlatego także lewica poparła w Sejmie przed laty decyzję ustanowienia Dnia Ofiar Stanu Wojennego. Doświadczenia tamtych dni i lat powinny być również lekcją, zwłaszcza dla rządzących, iż przemocą i siłą- w jakiejkolwiek postaci- nie da się ograniczyć trwale praw i wolności obywatelskich, ani rozwiązać podstawowych problemów żadnego państwa.\nKolejne rocznice 13 grudnia powinny być okazją do refleksji i zadumy nad krętymi ścieżkami naszej historii, a nie przekształcać się- co nierzadko wciąż ma miejsce-w manifestacje odwetu ,a nawet nienawiści wobec dawnych wrogów czy oponentów..Inne europejskie i pozaeuropejskie społeczeństwa, znacznie bardziej dotknięte wewnętrznymi dramatami, potrafiły się pojednać. W 4-milionowej wówczas Finlandii w wojnie domowej zginęło 7 tys. osób. W analogicznej wojnie w Hiszpanii-aż 300 tys., a milion musiało udać się na emigrację. W Chile. w okresie dyktatury Pinocheta, mającego wciąż w łonie polskiej prawicy wielu zwolenników, śmierć poniosło 3 tys. osób. Takie przykłady można mnożyć: Republika Południowej Afryki w czasach apartheidu, czy Niemcy przed zjednoczeniem. Wszędzie tam udało się nie tylko porozumienie, lecz i pojednanie narodowe. Położyło ono podwaliny pod nową jakość życia.\nNa podobne pojednanie, a może i przebaczenie nie powinniśmy czekać zbyt długo. Upłynęło przecież tyle czasu! Choć premier Mateusz Morawiecki nie używał w expose pojęcia „pojednanie”, a mówił o „sklejaniu społeczeństwa”, to sens jest zbliżony. Przyszłość pokaże, czy jest to realna perspektywa w najbliższych latach.\nOpublikowano 17 października 2017 Autor: Tadeusz Iwiński\nGdy jeszcze za rządów Edwarda Gierka (co słabo się dziś pamięta,a wówczas było pozytywnym ewenementem) na pewien czas wprowadzono ruch bezwizowy w relacjach z Austrią, to w Małopolsce,a zwłaszcza w Krakowie,mawiano żartobliwie: „Nareszcie możemy pojechać do stolicy bez wizy”. To tylko jeden z wielu przykładów dowodzących szczególnych więzi (głównie ze względów historycznych) naszego kraju z czterokrotnie mniejszą od Polski obszarowo oraz ludnościowo republiką alpejską- państwem o stabilnej demokracji oraz świetnie rozwiniętej gospodarce.Nota bene obecnie,nie tylko w Wiedniu, jest tam zarejestrowanych ok. 4 tys. polskich firm,a bezrobocie wynosi zaledwie 4%.\nNiedzielne, przedterminowe wybory parlamentarne do 183-osobowej Rady Narodowej (w drugiej Izbie,podobnie jak w Niemczech,zasiadają przedstawiciele 9 krajów związkowych) wzbudziły duże zainteresowanie międzynarodowe,m.in. z uwagi na liczne przemeblowania sceny politycznej nad Dunajem.To przed rokiem w wyborach prezydenckich kandydaci dwóch tradycyjnych formacji:Austriackiej Partii Ludowej (chadecka, OeVP) i Socjaldemokratycznej Partii Ludowej (SPOe) nie weszli nawet do drugiej tury, zaś w powtórzonym w grudniu głosowaniu w tej turze reprezentant Zielonych Alexander van der Bellen zwyciężył „o włos”z Norbertem Hoferem -przedstawicielem skrajnie prawicowej i populistycznej FPOe (Partii Wolnościowej), zręcznie wykorzystującej bardzo silnie rozbudzone nastroje antyimigranckie.Tu znów widać analogie z sytuacją w RFN,choć austriaccy populiści są bez porównania silniejsi od Alternatywy dla Niemiec (AfD).\nSocjaldemokraci i chrześcijańscy demokraci rządzą w Austrii nieprzerwanie od II wojny.-samodzielnie (czy z mniejszymi ugrupowaniami),ale najczęściej WSPÓLNIE-w wielkiej koalicji.. Spośród 12 kanclerzy-od pierwszego Leopolda Figla (1945-53) do pełniącego swój urząd zaledwie od ub.r.,(wcześniej prezesa kolei austriackich) Christiana Kerna- 7 było socjalistów (tak się kiedyś nazywała SPOe,powstała jeszcze w końcu XIX stulecia), a 5 konserwatystów z FPOe. Do najwybitniejszych bez wątpienia należeli:Bruno Kreisky (kierował rządem w latach 1970-1983) oraz Franz Vranitzky (1986-1997).\nW szranki tym razem stanęło aż 14 partii,przy progu wyborczym wynoszącym 4%,zaś upoważnionych do głosowania było 6,4 mln obywateli,Ostatecznych wyników jeszcze nie ogłoszono, na co wpływ ma to,iż aż ok. 890 tys. Austriaków głosowało listownie. Ale -jak napisał dziś na łamach „Frankfurter Allgemeine Zeitung”,w artykule „Rewolucja nazywa się Kurz”,Stephan Loewenstein: „Zwycięzców jest dwóch.Pierwszy to Sebastian Kurz,który w wieku 24 lat został sekretarzem stanu (w MSW-T.I.), 3 lata później stanął na czele dyplomacji,zaś mając 30 lat objął kierownictwo partii chadeckiej,a ta wyraźnie poprawiła swój poprzedni rezultat i jest dziś najsilniejsza.Kurz ma więc ogromne szanse,aby zostać kanclerzem i tworzyć rząd.Drugim zwycięzcą jest Heinz-Christian Strache-lider Partii Wolnościowej,mającej też nadzieje na udział w rządzie.\n3 partie wyraźnie zdominowały wybory:chadecy/konserwatyści z OeVP (mający nader bliskie kontaktu z niemiecką CDU/CSU) uzyskali ponad 31% głosów. Socjaldemokraci i populiści z FPOe szli ‚łeb w łeb” i otrzymali po ok. 26-27% .Wszystko to odbyło się kosztem mniejszych ugrupowań.Zieloni nawet nie weszli do parlamentu,także ze względu na wewnętrzny podział,Bowiem dość popularny- ze względu na bezkompromisową walkę z korupcją- ich polityk Peter Pilz stworzył własną strukturę, która (nazwana złośliwie, od nazwiska lidera ,”zatrutym grzybem”) zdołała przekroczyć próg wyborczy,ale „uśmierciła” macierzystą partię.Możliwy podziałów mandatów jest następujący:OeVP-62, SPOe-52, FPOe-51, Neos (liberałowie)- 10, Pilz-8).\nW kampanii wyborczej zauważalna była tendencja odchodzenia szeregu formacji od definiowania się jako „partie”-na rzecz „list” czy „ruchów”. To z pewnością wpływ udanej kampanii prezydenta Macrona we Francji.Nawet chadecy zaprezentowali się jako „Lista Sebastiana Kurza”, zmieniając też tradycyjne kolory i logo formacji, którą przedstawiali jako „NOWA” Partia Ludowa, próbując dokonać swoistego jej odmłodzenia.Nie zabrakło też skandali,przy czym największy z nich i nie do końca wyjaśniony związany był z rzekomymi stronami Kurza na Facebooku, które uruchomił izraelski spin doktor socjaldemokratów Tal Silberstein.\nFenomen Kurza (2 miesiące temu skończył zaledwie 31 lat) będzie analizowany jeszcze długo.Szef młodzieżówki swojej partii odbył służbę wojskową,przerwał studia prawnicze i poświęcił się całkowicie polityce.Gdy wszedł do parlamentu w 2013r. kanclerz Werner Faymann powołał go na stanowisko ministra spraw zagranicznych. Był wtedy najmłodszym szefem dyplomacji na świecie.Wykazywał się dużą zręcznością,a dopisywało mu też szczęście.Np. Austria akurat objęła przewodnictwo Rady Europy i stwarzało to możliwość występowania z szeregiem inicjatyw.W Wiedniu finalizowały się niezwykle ważne negocjacje 6 państw (USA,Chiny,Rosja,Wielka Brytania, Francja i RFN) z Iranem ws. ograniczeń programu atomowego tego państwa,których Kurz był gospodarzem.\nPamiętajmy też,iż austriacka stolica to siedziba wielu instytucji i organizacji systemu Narodów Zjednoczonych (jedna z 4 głównych-obok Nowego Jorku, Genewy i Nairobi), np. Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej,czy UNIDO. Tu znajdują się ponadto m.in. główne kwatery OBWE i OPEC-u. Na to nakłada się wreszcie pozycja Austriaków w Europejskiej Partii Ludowej (EPP)-jednej z dwóch największych rodzin politycznych kontynentu.\nRównie ważna okazała się umiejętność młodego polityka radzenia sobie z wielkim kryzysem migracyjnym roku 2015. Na nim właśnie zbijała główny kapitał prawicowo-populistyczna Partia Wolnościowa, żądając np. stworzenia specjalnych więzień dla radykalnych islamistów, czy też pozbawiania obywatelstwa tych Austriaków,którzy walczyli w szeregach ISIS.Kurz de facto przejął cały program antyimigracyjny FPOe (liderowała ona przez długi czas w sondażach)- nadając mu łagodniejszy wyraz i, co więcej,był w stanie wcielać go w życie\nOczywiście,iż grubo przesadził przypisując sobie główne zasługi w zamknięciu tzw. szlaku bałkańskiego dla migrantów, choć wniósł swój wkład w ten proces. Ale np. to on zaproponował przyjęcie tzw. Ustawy Islamskiej (Islamgesetz), zakazującej m.in. finansowania budowy meczetów przez podmioty zagraniczne, płacenia imamom pensji,a także regulującej,jakie wersje Koranu będą dopuszczane nad Dunajem.Z drugiej strony- np. zgodzono się na żywność halal dla muzułmanów służących w wojsku oraz możliwość wsparcia religijnego,mającego zwalczać radykalny islam. Z pewnymi modyfikacjami ta ustawa weszła w życie.Ponadto rządząca koalicja socjaldemokratyczno-chadecka ustanowiła 35-tysięczny limit przyjmowania wniosków azylowych w danym roku.\nPrzy trzech dużych partiach o zbliżonej sile parlamentarnej wystarczy dowolna koalicja dwóch z nich do powstania gabinetu. Wszystkie trzy raczej nie wejdą do koalicji,bo byłoby to dziwolągiem.Socjaldemokraci z Partią Wolnościową już rządzili (w okresie 1983-1986),ale była to zupełnie inna epoka.Dziś to wydaje się niemal nieprawdopodobne.Pozostaje więc alternatywa: ponownie chadecy z socjaldemokratami, ale z kanclerzem (Kurzem) z tej pierwszej partii albo chadecy z populistyczną Partią Wolnościową.\nTen ostatni wariant już przerabiano stosunkowo niedawno-w latach 2000-2005 (z pewną modyfikacją do 2007r.). Czarnym bohaterem stał się wówczas Joerg Haider-były premier Karyntii, prawnik, lider FPOe (zginął później,w 2008r., w wypadku samochodowym, prowadząc auto pod wpływem alkoholu). Wtedy -w 2000r. Unia Europejska (14 państw) wprowadziła wobec rządu Wolfganga Schuessela sankcje i to był jedyny taki przypadek w jej dziejach. Stracher, eurosceptyk, obecnie kierujący Partią Wolnościową był współpracownikiem Haidera. W kampanii Kurz nigdy nie wykluczył możliwości takiego scenariusza.. Czy jest on realny? Według ustępującego kanclerza Kerna mogłoby w takim przypadku dojść do „orbanizacji” Austrii.To nader plastyczne i ostre sformułowanie.\nZ najmłodszym już niedługo premierem świata Polska oraz kraje Grupy Wyszehradzkiej powinny dobrze współpracować. Nie powinno to być trudne, jako że Kurz-gdy został szefem dyplomacji- z pierwszą wizytą zagraniczną wybrał się do Chorwacji.\nOpublikowano 3 października 2017 Autor: Tadeusz Iwiński\nPo upadku frankizmu, od końca lat 70., rząd w Madrycie – pod hasłem „Spain is different” („Hiszpania jest inna”) – prowadził akcję zachęcania turystów do odwiedzania tego kraju. Dała ona rezultaty i już od dawna, obok Francji, to ulubiony europejski cel turystów z całego świata. Na równi z Andaluzją właśnie 7,5 mln. Katalonia, trochę mniejsza od woj. mazowieckiego, szczególnie przyciąga przybyszów, także z Polski. Trafiają oni głównie do miasta Gaudiego – Barcelony, również do centrów innych prowincji tej autonomii, a więc – Gerony, Tarragony i Leridy, a nade wszystko – na wybrzeże Costa Brava. Rzadko jednak zwracali oni dotąd uwagę na wewnętrzne kwestie polityczne państwa nad Ebro i Tagiem. Ale dość nagle się to zmieniło, czego kulminacją stały się burzliwe wydarzenia w trakcie referendum 1 X br.\nPo pierwsze status autonomiczny Katalonii zaaprobowany przez jej obywateli w 2006r. został nieco ograniczony w 2010r. przez hiszpański Trybunał Konstytucyjny, co utrudniło możliwość porozumienia. Po drugie – kryzys gospodarczy i jego następstwa (w tym zaciskanie pasa, skandale korupcyjne itd.) wywołał niezadowolenie polityczne. Pogłębiły je wyniki wyborów na szczeblu krajowym. Heterogeniczna koalicja sił lewicy i prawicy katalońskiej, sięgając po populistyczne argumenty, uruchomiła tzw. „proces” zmierzający do niepodległości. To było i jest niełatwe w przypadku bogatego regionu („lokomotywy gospodarczej” całego kraju) i o dużym stopniu samorządności. Głównym hasłem separatystów stała się prezentacja Hiszpanii jako państwa autorytarnego, wrogiego Katalonii. Jednak jak ujął to Guillem Vidal: „przyrównywanie Hiszpanii do dyktatury-tak, jak by nic się nie zmieniło od czasu reżimu Franco-jest delikatnie mówiąc przesadą”.\nOpublikowano 25 września 2017 Autor: Tadeusz Iwiński\nW książce „Nagość życia.Opowieści z bagien Rwandy” Jeana Hatzfelda- znanego francuskiego dziennikarza, korespondenta wojennego i pisarza (za swą „Strategię antylop” był pierwszym laureatem Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego)- jedna z bohaterek wypowiada znamienne słowa:”Ludobójstwo to nie byle chwast wyrosły na dwóch czy trzech cienkich korzonkach; tylko na węźle korzeni,które długo gniły pod ziemią i nikt ich nie zauważył”. Pojęcie to („genocide”) wprowadził do obiegu międzynarodowego Rafał Lemkin-,polski prawnik,w wydanej w 1944r. w Waszyngtonie pracy „Axis Rule in the Occupied Europe”- na określenie zjawiska niszczenia całych narodów oraz grup etnicznych.\nDziś niekiedy tego terminu się nadużywa,ale nie ma żadnych wątpliwości,iż odnosi się on np.do zagłady Żydów w II wojnie, rzezi Ormian w 1915r.,czy masakr dokonywanych w Kambodży przez tzw. Czerwonych Khmerów,których ideologowie byli absolwentami Sorbony. W przypadku Afryki takim okrutnym zjawiskiem stała się tragedia rwandyjska- w ogóle największe ludobójstwo lat 90.Dwa nieduże, górzyste kraje Burundi i Rwanda (każde wielkości woj. warmińsko-mazurskiego czy lubelskiego) stały się w końcu XIX w. częścią Niemieckiej Afryki Wschodniej,a potem posiadłościami Belgii (niepodległość uzyskały dopiero w 1962r.). Oba zamieszkiwały liczne grupy etniczne, głównie Tutsi i Hutu.\nW ciągu mniej niż stu dni (między 7 kwietnia a 4 lipca 1994r.), w wyniku masowych represji i mordów na mniejszości Tutsi,(często dokonywanych maczetami,nożami i pałkami,zwłaszcza przez bojówki Hutu tzw. interahamwe-” walczący razem” w jęz. ruanda-rundi”) co najmniej 800 tys. osób poniosło śmierć.Jeszcze w tym samym roku Rada Bezpieczeństwa ONZ powołała, z siedzibami w tanzańskiej Aruszy i w Hadze,Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy, który funkcjonował do początku 2015r. To pierwszy w historii trybunał wydający wyroki za ludobójstwo(stanęło przed nim 93 oskarżonych,a skazano 61osób). Pretekstem lub swego rodzaju sygnałem do masakr stało się zestrzelenie w niejasnych okolicznościach samolotu Dassault Falcon, podchodzącego do lądowania na lotnisku w stołecznym Kigali, na którego pokładzie byli prezydenci Rwandy i Burundi- Juvenal Habyarimana oraz Cyprien Ntaryamina. To jedyny w dziejach przypadek, aby w katastrofie ZGINĘLI PREZYDENCI DWÓCH PAŃSTW.Przyszłego ludobójstwa nie mogły też w żadnym razie „usprawiedliwiać” wcześniejsze czystki etniczne w sąsiednim Burundi dokonywane przez tamtejszych Tutsi na Hutu.\nWkrótce po tragedii w Rwandzie Zgromadzenie Parlamentarne Rady Europy skierowało do tego kraju maleńką delegację,której przewodniczyłem.Nie było zresztą zbyt wielu chętnych do owego wyjazdu i nic dziwnego.Pamiętam, że po międzylądowaniu w Kilimandżaro i krótkim pobycie w stolicy Burundi Bujumburze, gdzie w nocy byliśmy świadkami nieudanego zamachu stanu, dotarliśmy do ponad milionowego dziś Kigali.Widok był nader przykry;wystarczy powiedzieć,iż na ulicach gdzieniegdzie leżały jeszcze zwłoki.Oznaki ogromnego chaosu dostrzegalne były wszędzie,także w okolicznych miejscowościach,np. w Gisenyi i Gitarama.Również w kościołach-to nader delikatny i wielce kontrowersyjny temat, gdyż do szeregu zabójstw dochodziło właśnie w świątyniach katolickich.\nDługą rozmowę odbyliśmy z prezydentem Pasteurem Bizimungu, absolwentem Akademii Rolniczej w Grenoble. Sam później,w roku 2000 trafił do więzienia,ale został ułaskawiony przez Paula Kagame- swojego następcę,założyciela Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego. Kagame- wysoki, bardzo szczupły,w okularach, uważany za głównego stratega Tutsi, dzieciństwo i młodość spędził w Ugandzie,a wówczas był wiceprezydentem i ministrem obrony.De facto był już wtedy najważniejszą osobą w państwie i stwarzał wrażenie silnego człowieka. Przypominam sobie,iż tematem naszych rozmów były m.in. powody, dla których siły misji ONZ zupełnie NIE reagowały na masakry.Ta pasywność i znieczulica to jedna z najsmutniejszych porażek w dziejach rozmaitych akcji Narodów Zjednoczonych.To była późniejsza afrykańska „Srebrenica”,lecz na o wiele większą skalę! Ponadto odrębnym problemem stała się ucieczka z Rwandy ok. 2 mln Hutu do sąsiednich krajów: Zairu (Konga), Ugandy, Tanzanii i Ugandy-w obawie przed odwetem.Jednym z następstw tego zjawiska stać się miały krwawe wojny domowe, głównie w Kongo, ale też m.in.w Burundi.\nJedno z największych wrażeń w Rwandzie zrobiło na mnie ogromne, stare więzienie-wtedy pełne podejrzanych o morderstwa, którzy w rozmowach z nami oczywiście do niczego się nie przyznawali. Owo więzienie zobaczyłem właśnie po prawie ćwierćwieczu na wyreżyserowanym przez Joannę Kos-Krauze i jej męża Krzysztofa Krauze (niestety nie doczekał premiery) nader oryginalnym filmie „Ptaki śpiewają w KIgali”. Zauważony już na festiwalu w Karlowych Varach otrzymał Srebrne Lwy na Festiwalu w Gdyni, a nagrody za role kobiece przyznano zasłużenie Jowitcie Budnik (wcielającej się w polską ornitolożkę pracującą w Afryce) i rwandyjskiej debiutantce Eliane Umuhire, grającej ocalałą z rzezi Tutsi, która straciła wszystkich bliskich.Jak trafnie napisała w recenzji Anna Tatarska :”tytułowe ptaki to symbol tego,co odeszło bezpowrotnie”. To po obejrzeniu filmu postanowiłem napisać niniejszy tekst.\nWspomniany Paul Kagame jest prezydentem Rwandy od 17 lat ,a w sierpniu br. został przytłaczającą większością głosów wybrany na kolejną kadencję.Po zmianach w konstytucji może rządzić krajem nawet do 2034 r. (ma dopiero 60 lat). Stopniowo postępuje niezwykle trudny proces pojednania. Od 2003r. nawet oficjalnie ZABRANIA SIĘ odniesień do poszczególnych grup etnicznych. Nie ma już więc Tutsi i Hutu, istnieją tylko Rwandyjczycy-ok.12 mln,którzy powinni zapomnieć o przeszłości i zwrócić się ku przyszłości.Bardzo dba się o prawa kobiet; one stanowią nawet większość w parlamencie. Szybką modernizację kraju pokazuje ponad 8% średnie tempo rozwoju w ostatniej dekadzie.\nO tragedii rwandyjskiej powstało już w świecie kilka filmów, choćby „Shooting Dogs”. Słynny „Hotel Ruanda” z roku 2004 został nawet uznany za „afrykańską listę Schindlera”. Ale nader refleksyjne,delikatne, swoiście wyciszone „Ptaki śpiewają w Kigali” gorąco polecam.A rozmaite doświadczenia najnowszej historii tego kraju zasługują także na uwagę.\nOpublikowano 19 września 2017 Autor: Tadeusz Iwiński\nPo 13 latach od uchwały Sejmu z 10 września 2004r. powróciła ze zdwojoną siłą kwestia reparacji wojennych od Niemiec. Wtedy, w owym 4-punktowym dokumencie – o czym się już dziś zupełnie nie pamięta – akcent położono nie na same żądania reparacji od RFN, lecz na odpowiedzialność odszkodowawczą władz w Berlinie. Uczyniono tak ze względu na praktyczne efekty owego podejścia.\nStwierdzono oczywiście, iż Polska nie otrzymała stosownej kompensaty finansowej za olbrzymie zniszczenia oraz straty materialne i niematerialne spowodowane niemiecką agresją, okupacją, ludobójstwem i utratą niepodległości oraz wezwano rząd do jak najszybszego przedstawienia opinii publicznej szacunku strat poniesionych przez nasze państwo i jego obywateli.\nJednak kluczowy był apel do rządu Republiki Federalnej Niemiec o uznanie bezzasadności i bezprawności ROSZCZEŃ odszkodowawczych kierowanych PRZECIWKO POLSCE, a także o zaprzestanie kierowania na drogę sądową lub administracyjną tych obywateli niemieckich, którzy ponieśli szkody wskutek przesiedleń i utraty majątku wynikających z Umowy z Poczdamu oraz późniejszych procesów repatriacji. Aktywny był wówczas jeszcze tzw. Związek Wypędzonych Eriki Steinbach (CDU), a rozmaite kroki podejmowało Powiernictwo Pruskie, zajmujące się m.in. losami „późnych przesiedleńców”, którzy wyjechali z Polski w latach 70. i 80., przy czym część z nich usiłowała odzyskać majątki pozostawione zwłaszcza na Warmii i Mazurach. W tym kontekście głośna była, ciągnąca się przez wiele lat w naszych sądach, precedensowa sprawa Agnes Trawny, która zostawiła swój dom w Nartach, niedaleko Szczytna.\nNa szczęście obecnie taka sytuacja już nie istnieje i nie mamy do czynienia z podobnymi roszczeniami. Mówiąc najkrócej – po 72 latach od zakończenia II wojny Polska ma wciąż moralny tytuł do odszkodowań, ale (czy się to komuś podoba czy nie) NIE PRAWNY CZY POLITYCZNY. Cała sytuacja została już dobrze zanalizowana w ostatnim czasie i sam pisałem o tym na łamach „Rzeczpospolitej” („Groźba silniejsza od ruchu” 13 IX br.). PiS często przywołuje fakt, iż Niemcy zakończyły wypłatę ostatniej raty odszkodowań (m.in. Francji i Belgii) za I wojnę stosunkowo niedawno, bo w 2010r. Ale jego politycy zapominają lub po prostu nie wiedzą o tym, że na początku lat 50. ustalono, iż finalizacja zobowiązań nastąpi dopiero po zjednoczeniu Niemiec, stąd powrócono do płatności właśnie w 1996r. A co niemniej ważne – tamte decyzje były oparte na systemie wersalskim, a te po 1945r., na innym, odmiennym, czyli systemie poczdamskim.\nÓw system (co stało się już powszechną wiedzą) w tym konkretnym przypadku przewidywał, iż Polska miała otrzymać 15% reparacji radzieckich, a o sposobie realizacji tego zapisu decydował ZSRR. Gdy w sierpniu 1953r. władze polskie – zaraz po tym, jak uczynił to Związek Radziecki (podobnie postąpiły 3 pozostałe mocarstwa okupacyjne Niemiec: USA, Wielka Brytania i Francja) – zrezygnowały oficjalnie z reparacji była to decyzja wtórna i czysto formalna. Czołowi działacze PiS nie przyjmują tego do wiadomości. Najdalej posunął się Antoni Macierewicz twierdząc, iż to nieprawda: „to sowiecka kolonia, nazywana Polską Republiką Ludową, zrezygnowała z części reparacji odnoszących się do równie marionetkowego państwa pod nazwą Niemiecka Republika Demokratyczna”. Choć ta Polska (NIE ISTNIAŁA ŻADNA INNA !) nie była wówczas w pełni suwerenna, ale powszechnie uznawano ją za podmiot prawa międzynarodowego. Gdy czytam więc takie słowa obecnego szefa MON, to szczerze żałuję, iż przestał się już zajmować Indianami Keczua w strefie andyjskiej.\nBiuro Analiz Sejmowych przedstawiło niedawno opinię, iż rząd w Warszawie może jednak ubiegać się o reparacje. Miażdżącej jej oceny dokonał wybitny znawca prawa międzynarodowego prof. Władysław Czapliński. Wskazał m.in., że zawarcie w 1990r. traktatu 2+4 o ostatecznej regulacji w odniesieniu do Niemiec zakładało zamknięcie wszystkich kwestii spornych wynikających z II wojny światowej. Ani w podpisanym zaraz potem polsko-niemieckim układzie granicznym ani w dwustronnym traktacie z 1991r, o dobrym sąsiedztwie i pokojowej współpracy, nie odnoszono się do sprawy reparacji. Nie czynił też tego rząd PiS w latach 2005-2007. Zrzeczenie się przez Polskę reparacji kilka razy potwierdzali przedstawiciele naszych władz, m.in. w latach 1970 i 2004r. W aspekcie prawa międzynarodowego szczególne znaczenie ma to, że Polska w 1996r. wyrażając zgodę na jurysdykcję Haskiego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości wyłączyła się ze sporów mających swe źródło w wydarzeniach sprzed 1989r. Wtedy miało to nas zabezpieczyć przed niemieckimi roszczeniami majątkowymi. Prof. Czapliński konkluduje surowo, iż: „opinii BAS nie należy traktować jako autorytatywnej. Ewidentnie pisana była na zamówienie polityczne. Oparcie na niej roszczeń reparacyjnych w stosunku do Niemiec NARAZIŁOBY NAS NA ŚMIESZNOŚĆ, a to ostatnia rzecz, na którą państwo w stosunkach międzynarodowych może sobie pozwolić”.\nOtwieranie puszki Pandory?\n27-stronicowa ekspertyza Bundestagu, której fragmenty niedawno zamieścił „Frankfurter Allgemeine Zeitung” ocenia ewentualne roszczenia za przedawnione. Dodam, iż w skrajnej interpretacji tego typu działania mogłyby zostać uznane nawet za próbę podważania ładu jałtańsko-poczdamskiego. Powyższe analizy w jakimś stopniu oddają nastroje naszych obywateli. W najnowszym sondażu „Dziennika Gazety Prawnej” większość z nas chce reparacji, ale 61% przyznaje, iż „Polska nie ma na to szans”. Być może pewnym rozwiązaniem rysującego się sporu byłyby dodatkowe wypłaty przez RFN dla żyjących jeszcze więźniów obozów koncentracyjnych i robotników przymusowych (lub członków ich rodzin). Pewne sumy. w przeszłości już przekazywała powstała w 1991r. Fundacja Polsko-Niemieckie Pojednanie. Według prezesa tej Fundacji Dariusza Pawłosia udział Polski w zadośćuczynieniu, które Niemcy wypłaciły ofiarom poszkodowanych w II wojnie krajów wynosił tylko 1,5 mld euro z ponad 70 mld. W grę wchodziłoby też np. utworzenie zasilanego środkami naszego zachodniego sąsiada Funduszu np. na stypendia dla młodzieży ze słabiej rozwiniętych regionów Polski. Jednak należy odróżniać reparacje wojenne (dla danego państwa) od roszczeń osób indywidualnych, np. wobec przedsiębiorstw niemieckich wykorzystujących pracę przymusową.\nPoważnym błędem byłoby wejście w otwarty spór z Niemcami – głównym partnerem gospodarczym Polski (roczne obroty ok. 100 mld euro) i najważniejszym partnerem politycznym w Europie. Czy jest jeszcze nadzieja, iż rząd PiS i prezes tej partii zejdą z drogi, po której ostatnio kroczą? Oby! W przeciwnym razie istnieje groźba swoistej powtórki sytuacji znanej z mitologii greckiej legendy o puszce Pandory. Zeus mszcząc się na Prometeuszu za wydarcie niebu ognia ofiarował tej pierwszej kobiecie w posagu puszkę pełną kłopotów, smutków i utrapień. Prometeusz nie ufał Zeusowi ani jego darom. Ale jego brat Epimeteusz („mądry po szkodzie”) ożenił się z Pandorą i otworzył puszkę. Otóż nie warto dziś w naszej polityce zagranicznej podążać ścieżką Epimeteusza.\nOpublikowano 2 września 2017 Autor: Tadeusz Iwiński\nOpublikowano 22 sierpnia 2017 Autor: Tadeusz Iwiński\nSłynny, symboliczny „Zegar Zagłady” pokazujący stopień zagrożenia nuklearnego, technologicznego, czy środowiskowego, wymyślony w 1947r. przez naukowców z „Bulletin of the Atomic Scientists” na Uniwersytecie Chicagowskim, wskazuje obecnie dwie i pół minuty do północy. Ta oznacza zagładę ludzkości. Wyjściowa pozycja była siedem minut do północy, a najbliżej północy (dwie minuty) wskazówki zegara znalazły się w 1953r.,gdy w ciągu 9 miesięcy Stany Zjednoczone i Związek Radziecki testowały broń termojądrową. Obecnie dziewięć państw dysponuje bronią nuklearną: USA, Rosja, Chiny, Francja, Wielka Brytania, Indie, Pakistan, Izrael (choć się do tego oficjalnie nie przyznaje) i Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna. Zagrożenie ze strony tego ostatniego państwa stanowi obecnie poważne wyzwanie dla społeczności międzynarodowej i m.in. skłania do postawienia tytułowego pytania.\nNakłada się na to również wyzwanie związane z przeciwdziałaniem rozprzestrzenianiu broni atomowej. Dlatego tak ważne, pozytywne znaczenie miało porozumienie 6 mocarstw z Teheranem ws. kontroli irańskiego programu atomowego przed 2 laty, choć premier Izraela ocenił je jako „historyczny błąd”, a obecnie ma do niego zastrzeżenia także Donald Trump.\nPomijam w tym miejscu aktualnie dziesiątki wojen domowych, lokalnych i regionalnych, które toczą się de facto nieprzerwanie. Niekiedy, jak w przypadku konfliktu w Syrii, trwającego od 2011r., mają one charakter trudny do jednoznacznego określenia.\nMichaił Gorbaczow, były przywódca ZSRR, który sam-pod koniec „zimnej wojny”, a więc u schyłku lat 80.-zdecydował się na rozbrojenie nuklearne uważa, że obecnie świat szykuje się na wojnę. „Żaden problem współczesnego świata nie jest tak poważny, jak militaryzacja polityki i nowy wyścig zbrojeń. Zatrzymanie i zawrócenie tego procesu musi być naszym najwyższym priorytetem (…) Choć państwa mają problemy z zapewnieniem obywatelom podstawowych świadczeń socjalnych, to wydatki na zbrojenia rosną.-pisał niedawno na łamach amerykańskiego „Time’a”. Akcentował też, iż siły USA (czy szerzej NATO) i Rosji coraz bardziej się do siebie zbliżają. Warto przy tym pamiętać, iż tylko te dwa mocarstwa dysponują 90% nuklearnych zasobów globu.\nWedług najnowszych danych szwedzkiego, renomowanego Instytutu Badań nad Pokojem (SIPRI) w 2016r. światowe wydatki na zbrojenia wyniosły 1686 mld. dol., z czego USA- 611, Chiny 215, Rosja 69,2, zaś Arabia Saudyjska-63,7 mld dol.. Dla porównania warto podkreślić, iż cała pomoc dla uchodźców w skali świata nie sięga 30 mld. dol. A sam handel bronią przynosi zyski szacowane na ok. 100 mld dol.!\nGorbaczow bynajmniej nie jest odosobniony. Papież Franciszek mówi o trzeciej wojnie światowej „w kawałkach”. Współtwórca Microsoftu Bill Gates akcentował w trakcie Międzyna -rodowej Konferencji Bezpieczeństwa w Monachium w lutym br., iż należy się przygotować na to, że stworzony przez naturę lub terrorystów patogen może zabić w nieodległej perspek-tywie ponad 30 mln ludzi w mniej niż rok. Na szczęście nie są to zagrożenia nieuchronne. Liczne traktaty o ograniczeniach broni masowego rażenia, w tym zbrojeń strategicznych, również o ich redukcji (m.in. kolejne układy SALT i START) , a także mechanizmach kontroli wciąż obowiązują i powinny nadal być przestrzegane. ”Będąc trzeźwym jak sędzia” (aby przywołać angielskie powiedzenie) wiadomo ,iż ani Rosja nie zaatakuje członków NATO, ani Sojusz nie napadnie na Rosję. Oba główne mocarstwa nuklearne- Stany Zjednoczone i Rosja- przez 24 godziny na dobę utrzymują w pełnej gotowości samoloty i okręty podwodne z bronią jądrową na pokładzie, aby w razie ewentualnego ataku przeciwnika natychmiast móc odpowie-dzieć. Ze względu na tę możliwość „drugiego uderzenia” obie strony zdają sobie w pełni sprawę, iż w takim starciu nie byłoby zwycięzców, tylko wzajemne unicestwienie. I właśnie owa „równowaga strachu” pozwala też powstrzymać zakusy rozpętania III wojny światowej. Jak dotąd skutecznie.\nProf. Michał Kleiber uważa, że “prawdopodobieństwo wojny nuklearnej jest zbyt duże, żeby się jej nie bać”. Z pewnością niestety nie równa się ono zeru, stąd nie może być zupełnie lekceważone, ale wydaje się, iż na szczęście nie jest to sytuacja porównywalna w jakimkol-wiek stopniu np. z kryzysem karaibskim 1962r., gdy ZSRR rozmieścił broń atomową na Kubie. Jestem więc zdecydowanie większym optymistą pod tym względem, przy czym pamiętać należy o możliwych zagrożeniach spowodowanych choćby wypadkami lub błędami, np. przy transporcie głowic atomowych lub w funkcjonowaniu systemów komputerowych.\nCo do kryzysu na Półwyspie Koreańskim i nowych prób nuklearnych KRLD (to już trzecie pokolenie przywódców tego kraju kontynuuje taką politykę) oraz nie wchodząc w to skąd władze w Pjongjangu miały dostęp do nowoczesnych silników umożliwiających wystrzeliwanie pocisków balistycznych o teoretycznie międzykontynentalnym zasięgu (z Ukrainy, czy innego źródła?), to decyzja Kim Dzong Una o próbie ataku na Guam, Hawaje lub Alaskę oznaczałaby dlań polityczne samobójstwo. Jest to więc-jak mawiają szachiści-„groźba silniejsza od ruchu”. Ostatnio prof. Bronisław Łagowski pisał w „Przeglądzie”, iż z powodu Trumpa w Stanach Zjednoczonych „ujawniła się partia wojny z siłą i otwartością, jakiej prawie nie widziało się w czasach zimnej wojny”. Ale w tym przypadku zarówno stanowczość prezydenta USA, jak i powściągliwość Chin odgrywają pozytywną rolę. Zarazem we wtorek prezydent Korei Płd. Moon Jae-in ostrzegł Stany Zjednoczone przed podejmowaniem jednostronnej akcji wojskowej wymierzonej w instalacje nuklearne Północy.\nW historii paradoksalnie bodaj częściej pisano o wojnach niż o pokoju. Klasykami w tej dziedzinie stali się m.in.: Sun Zi -jeden z największych myślicieli Dalekiego Wschodu, chiński filozof i generał, autor najstarszego na świecie podręcznika sztuki wojennej, a w kręgu europejskim- Tukidydes z Aten ze swym opus magnum „Wojna peloponeska” oraz, nieco odeń starszy, Herodot, opisujący w 9 księgach wojny perskie. Do dziś powszechnie znana jest fraza Wegecjusza- pisarza i historyka rzymskiego (z IV w. n.e.): Si vis pacem, para bellum („Jeśli chcesz pokoju przygotowuj się do wojny”).Wydaje się jednak, że obecnie należy ją zakwestionować-pragnienie pokoju wymaga bowiem przygotowania się do pokoju i to w różnych sferach, np. edukacji i kultury. Z kolei Holender Hugo Grocjusz ,uważany za ojca prawa międzynarodowego, to twórca ważnej pracy: ”O prawie wojny i pokoju”. Zaś Carl Phillip Gotlieb von Clausewitz, autor podstawowego dzieła „O wojnie” -zmarły we Wrocławiu pruski teoretyk wojny i generał- ukuł dwa słynne powiedzenia, które dziś jawią się jako co najmniej kontrowersyjne. „Wojna jest jedynie kontynuacją polityki innymi środkami” oraz „Pokój to zawieszenie broni pomiędzy dwiema wojnami”. O ile to pierwsze wciąż jest w dużym stopniu prawdziwe, to jeśli chodzi o drugie- należy czynić wszystko, aby zupełnie straciło aktualność.\nDużą rolę w upowszechnianiu kultury pokoju odgrywały pokojowe Nagrody Nobla, przyznawane przez Komitet powoływany przez Storting, czyli parlament norweski. Po raz pierwszy w 1901r. otrzymali ją: Francuz Frederic Passy, jeden z organizatorów Światowego Kongresu Pokoju oraz Szwajcar Henri Jean Dumont- założyciel Czerwonego Krzyża i inicjator Konwencji Genewskiej. Przez następne ponad sto lat uhonorowano nią: wybitnych działaczy społecznych (np. Matka Teresa z Kalkuty, Albert Schweitzer i Fridtjof Nansen), uczonych (np. Linus Pauling, który dostał także Nobla w dziedzinie chemii),niektóre organizacje pozarządowe i instytucje międzynarodowe (np. Urząd Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców, Lekarze bez Granic, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyza, UNICEF i sama ONZ), działaczy politycznych walczących o prawa człowieka (np. Nelson Mandela, Martin Luther King, Lech Wałęsa i Andriej Sacharow) , a także polityków par excellence (np. Theodore Roosevelt, Woodrow Wilson, Michaił Gorbaczow, Jasir Arafat, Szimon Peres, Icchak Rabin) .W tej ostatniej kategorii mieści się ostatnia nagroda-za 2016r., którą otrzymał Juan Manuel Santos- prezydent Kolumbii-za porozumienie pokojowe kończące trwającą pół wieku wojnę domową w tym kraju. Niektóre wyróżnienia budziły kontrowersje, np. dla Baracka Obamy w 2009r. „za wysiłki w celu ograniczenia światowych arsenałów nuklearnych oraz pracę na rzecz pokoju na świecie”, ponieważ funkcję prezydenta sprawował dopiero przez kilka miesięcy.\nZapewnianie pokoju na szczeblu lokalnym, regionalnym i światowym wiąże się często z koniecznością rozwiązywania problemów globalnych, jak choćby głodu, ubóstwa, czy nie- poszanowania praw mniejszości, zwłaszcza narodowych i religijnych. Wymaga to współpracy wszystkich państw (głównie mocarstw światowych-USA, Rosji, Chin, Indii, ale i regionalnych (Japonii, Turcji, czy RPA),a także instytucji i organizacji międzynarodowych (szczególnie ONZ i jej 18 organizacji wyspecjalizowanych, Unii Europejskiej oraz Unii Afrykańskiej). Ponadto niezwykle ważny jest stały dialog w różnych dziedzinach, a nie konfrontacja, czy ”zderzenie cywilizacji”, by użyć pojęcia wprowadzonego przez Samuela Huntingtona.\nW obliczu rozmaitych zagrożeń istniejących w XXI stuleciu ma sens mówienie o wadze swoistego imperatywu pokoju. Bowiem jak pięknie mawiał Martin Luther King: ”nie ma drogi do pokoju; pokój jest drogą”.


Zabawki i aktywność>Zabawki>Puzzle >Drewniane puzzle wyciagane Djeco\nA kto lubi zwierzątka?\nPełny opisCechy Opinie (0) Doskonała zabawa dla dzieci, które skończyłu pierwszy rok życia - puzzle z 5 zwierzakami. Każdy zwierzak ma inną podstawkę, która pasuje tylko do jednego miejsca. Dzięki temu dziecko uczy się nowych kształtów, ćwiczy cierpliwość i koordynację.\nMateriał: drewno, filcWymiary: 22,6 x 22,6 x 6cm\nWOODOURS, Układanka konstrukcyjna Miś Ebulobo\nPS2246 138,00 zł Więcej


Niespodzianki z szafy… – e-mrozy.pl\n9 odpowiedzi do “Niespodzianki z szafy…”\nNo proszę, a tak Burmistrz krzyczy, że to przez Stowarzyszenie z sądów i z prokuratury nie wychodzi, a jak się okazuje to więcej jest takich przysłowiowych „kwiatków” a Stowarzyszenie to tylko przykrywka, a rozprawy sa zupełnie z innymi instytucjami lub osobami. Ciekawe co jeszcze ukrywają szafy Burmistrza.\n17 lipca 2017 o 22:29\nProblem z rozdzielczością na różnych urządzeniach. Na telefonie idealnie widać pismo, na komputerze u mnie za mgłą. Dla chcącego nic trudnego.\nKwestia grafiki. Na systemach Windows może trochę mglić. Przepraszam ale serwer nie przyjmuje większych plików.\n17 lipca 2017 o 11:34\nTakie sądowe pisma czyta się po parę razy i to wers po wersie. Jest to napisane trudnym językiem , ale nie chińskim więc można wywnioskować, że Gmina Mrozy ma kłopoty. Burmistrz pisze, że dwadzieścia wyroków wygrał, a ten 21 przegrał. Jest to odpowiedź na jego skargę, ktróra nie została rozpatrzona pozytywnie w WSA i Gmina musi jakieś pieniądze zwrócić do Ministerstwa Rozwoju. Czy to wpłynie dobrze na tegoroczny budżet nikt tego nie, a już „końcowi beneficjenci działań instytucji publicznych” czyli zwykli mieszkańcy gminy – podatnicy nie będą nawet znali dnia, ani godziny jak podatki wzrosną aby zapełnić dziurę budżetową. To jest streszczenie tego pisma, a i tak każdy zinerpretuje to sobie jak będzie chciał i na własdany użytek.\nCzłowiek z lasu widzę masz po prostu talent! Weź mi to rozczytaj, co Administracja wrzuciła\nJa nie jestem w stanie nic rozszyfrować z tych screenów…\n16 lipca 2017 o 23:42\nD.Jaszczuk ogladal ten program i , i , iiiiiiiiiiiiiiiii ” poszedł na całość ”\nMyśę, że nie są to lewe faktury, to CBA wyłapie szybko. To jest działanie „układu”, a to są metody całkiem inne. Ale co innego jest tu wisienką. Pierwsze dwa akapity uzasadnienia są żywcem wyjęte z pism Stowarzyszenia proszących o wypłatę należnych pieniędzy. Jeśli się mylę niech mnie ktoś z Lipin sprostuje. I co, jedno z przysłów mówi ” Przyszła kryska na Matyska”. A stwierdzenie że obywatele są „końcowymi beneficjentami działań instytucji publicznych” jak wam się podoba? Czy aby na pewno w tej sprawie chodzi o Gminę Mrozy?.\nBardzo ciekawe co to za ”interesy” robiła gmina i z kim. Warto się tym zainteresować. Najsmutniejsze jest to, że i tak za wszystkie przekręty urzędników to nie oni ponoszą konsekwencje, tylko my. Osobnik na stołku przy pomocy kolesi przeskoczy z jednego stołka na drugi, zapewne jeszcze wyższy, a po nim przyjdzie ktoś kto będzie udawał, że sprząta cały burdel. Nikt nie będzie ścigał tego, kto ten burdel zaczął, bo przecież od babrania się w szambie są maluczcy, a nie wielcy panowie na stanowiskach, więc wielcy panowie kombinują: podniesiemy podatki, wymyślimy nowe, co nam zrobią obywatele? Przecież się nie zbuntują, nie przestaną płacić, bo przekręty są tylko dla tych, którzy obracają milionami. Oni mogą być bezkarni, nas wsadzą do pierdla za 10 zł.\n16 lipca 2017 o 22:00\nTak działa człowiek, który szafuje stwierdzeniami o praworządności i swojej uczciwości? Strach pomyśleć ile faktur wystawiono na lewo?\nPoprzedni wpisPoprzedni GOPS w Mrozach – list od mieszkanki\nNastępny wpisNastępny Nie będzie nowego podatku „benzyna+”


Protesty ekologów, żmudne i trudne do przebrnięcia oceny środowiskowe, kłopoty z lokalizacją – to czynniki wydłużające w nieskończoność lub wręcz uniemożliwiające budowę spalarni odpadów w Polsce. To jedne z najtrudniejszych inwestycji w Polsce. Choć w Szwecji pierwszą spalarnie odpadów zbudowano sto lat temu, w Polsce nadal trudno zrealizować kolejne aczkolwiek niezbędne dla aglomeracji miejskich instalacje termicznego unieszkodliwiania odpadów. Coś się jednak zmienia!\nZapraszamy do uczestnictwa w bezpłatnej Konferencji nt. "Od odpadów do energii – termiczne przekształcanie odpadów”, która odbędzie się 19 maja 2011 roku w Hotelu Orbis we Wrocławiu. Konferencja jest organizowana przez Centrum Wspierania Inicjatyw Pozarządowych w ramach ogólnopolskiej akcji „Od eko-samorządu do eko-społeczeństwa”.\nII spotkanie Forum "Dobre praktyki w gospodarce odpadami"\nSerdecznie zapraszamy na II spotkanie Forum „Dobre praktyki w gospodarce odpadami”, które odbędzie się w środę 30 marca o godz. 11:00 w sali 324 w siedzibie Ministerstwa Środowiska przy ul. Wawelskiej 52/54 w Warszawie – wejście od ul. Reja. Tematem wiodącym spotkania będą doświadczenia gmin, które przejęły już zadania w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi na podstawie akceptacji mieszkańców wyrażonej w przeprowadzonym uprzednio referendum.\nSpalarnie jednak będą?\nPozycje :: 10 - 18 z 41


Bataty zapiekane z warzywami i boczkiem | Prestiz trojmiasto\nduży batat (słodki ziemniak) ok. 500 g\nBatata umyć, wyszorować z piasku i pokroić na 4 podłużne plastry o równej grubości. Ziemniaki ułożyć na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i wstawić do piekarnika rozgrzanego do 200°C na około 15 minut. Po tym czasie blachę wyjąć z piekarnika, przewrócić bataty na drugą stronę, lekko posolić oraz skropić oliwą. Piec kolejne 15 minut, uważając by cukier z ziemniaków nie zaczął się przypalać.\nŚmietanę wymieszać z majonezem, dodać posiekany szczypiorek, przeciśnięty przez praskę czosnek, wymieszać i doprawić solą, pieprzem oraz cukrem. Upieczone bataty wyjąć z piekarnika. Na każdy plaster nałożyć sos śmietanowo - majonezowy, a następnie boczek, cebulę i paprykę. Całość zapiekać w piekarniku przez około 5 - 10 minut w temperaturze 200°C.oraz mini salami, drobno pokrojone oliwki i przyprawić odrobiną soli, pieprzu oraz ziół prowansalskich. Piec w temperaturze 200°C przez około 20 minut. Podawać na ciepło.\nPatrycja i Grzegorz Markowscy gwiazdami 3. edycji Olivia Stars\nZbliża się kolejna edycja prestiżowego wydarzenia Olivia Stars, będącego połączeniem kameralnego koncertu w wykonaniu największych gwiazd polskiej sceny muzycznej, kuchni fine dining, bliskich rozmów z artystami oraz najpiękniejszego widoku w Trójmieście.


Jak założyć biuro rachunkowe - opinie, forum\nOcena posta: Jak założyć biuro rachunkowe, 5.00 out of 6 based on 1 rating • Posty: 9 • Strona 1 z 1\nautor: Księgowa » piątek 02 lis 2012, 13:15\nPracuję od dwóch lat w księgowości uczelni wyższej. Niestety uczelnie się przekształca i pójdę na bruk. Pomyślałam, że mogłabym otworzyć swoje biuro księgowe. Na początek mam 3 klientów zapewnionych - znajome małe firmy rodzinne. Może nie zarobię dużo od razu, ale powoli powinno się rozwinąć coś.\nWiecie może czy są jakieś niezbędne wymogi do tego, żeby rozpocząć działalność jaką planuję. Prawo reguluje takie kwestie ?\nCzy opłaca się prowadzić biuro rachunkowe\nautor: Biuro » niedziela 02 gru 2012, 12:33\nZ jakiego miasta jesteś ? Mam podobny dylemat jak Ty. Zastanawiam się też czy na początku takie biuro jest opłacalne. Zapewne koszty można ograniczyć prowadząc je w domu, ale do nowych klientów trzeba wyjść z lokalizacją w mieście.\nJa jestem ze Szczecina. Gdybyś mieszkała w tym rejonie to może spotkałybyśmy się wymienić spostrzeżeniami ?\nautor: szcunM » środa 12 gru 2012, 15:25\nna spotkania z klientami można wynająć biurko na godziny - to też jest jakieś rozwiązanie, jak się początkowo nie ma zbyt dużego budżetu\nautor: blanka.win » czwartek 07 mar 2013, 12:14\na posiadasz Licencję Ministra Finansów? bo aby założyć biuro rachunkowe trzeba być licencjonowanym księgowym lub zatrudniać kogoś kto taka licencję posiada...bez tego ani rusz\nautor: kolega1975 » środa 01 maja 2013, 12:52\nW panującym kryzysie to bardzo trudny biznes. Kuzynka też spróbowała i ciężko jej idzie. Ostatnio nawet wróciła do domu rodzinnego, bo nie była w stanie się utrzymać "na swoim". Nie wiem jak w innych miastach, ale we Wrocławiu jest ciężko. Coraz więcej firm się zamyka, więc ... radzę to dobrze przemyśleć.\nRejestracja: środa 01 maja 2013, 12:27\nautor: nowaKsiegowa » czwartek 24 paź 2013, 09:00\na jest ktoś kto może pochwalić się pierwszymi sukcesami? Wydaje mi się, że ważna jest reklama (nawet skromna), polecanie wśród znajomych no i później dobry program do księgowania. Najpierw dobrze ściągnąć wersję testową, żeby nie wybierać w ciemno.\nautor: just12345 » poniedziałek 08 gru 2014, 16:48\nŚwiadczymy usługi z zakresu rachunkowości oferując kompleksową obsługę mikro- i makroprzedsiębiorstw. Zajmujemy się m.in.: - Księgowością - Sprawozdaniami finansowymi. - Deklaracjami Wyszliśmy naprzeciw klientowi, dzięki czemu w naszej ofercie znajduje się całe spectrum usług księgowych, a także doradzamy przedsiębiorcom, co w znacznej mierze ułatwia im prowadzenie firmy. Wyróżnia nas prócz doświadczenia oraz ugruntowanej pozycji na rynku, odpowiednia wykwalifikowana kadra i konkurencyjne ceny naszych usług. zapraszamy,\nBiuro rachunkowe Sylan. 661 192 124\nautor: Niezarejestrowany » środa 25 mar 2015, 11:06\nKancelaria Rachunkowa Sigma oferuje Państwu całe spectrum usług księgowych, a także kadrowo-płacowych. Naszym Klientom zapewniamy optymalne rozwiązania dostosowane do potrzeb. Do każdego Klienta podchodzimy indywidualnie oraz profesjonalne.\nPosiadamy certyfikat usługowego prowadzenia ksiąg Ministra Finansów.\n• pomoc w zakładaniu firm\n• rozliczenia roczne osób fizycznych\ntel. 664 049 983\nautor: Kkluseek » środa 07 paź 2015, 23:43\nWspomniana wyżej licencja jest konieczna;) do tego ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej to takie dwie podstawowe sprawy, na które klienci zwracają uwagę i które powinno się sprawdzić przed wyborem biura dla siebie, Ja wybierając Kancelarię Podatkową WIOL właśnie na to w pierwszej kolejności zwracałem uwagę, potem oczywiście kompetencje, cena. Biur rachunkowych jest dużo, więc trzeba mieć konkurencyjną ofertę;)\nczwartek 08 lut 2018, 19:05


ذبيبينة بخارية - Arabska Wikipedia | WikiRank\nInformacje dotyczące oceny artykułu z Wikipedii "ذبيبينة بخارية" w języku arabskim.\nArtykuł "ذبيبينة بخارية" w arabskiej Wikipedii posiada 10 punktów za jakość (stan na 1 marca 2021 roku). Artykuł zawiera, oprócz innych wskaźników, 1 referencji oraz 2 sekcji.\nOd czasu utworzenia artykułu "ذبيبينة بخارية" jego treść była napisana przez 7 autorów w arabskiej Wikipedii oraz edytowana przez 7 autorów we wszystkich wersjach jézykowych.\nLokalny (Arabski): Nr 23858 w marcu 2016 roku\nGlobalny: Nr 371624 w marcu 2016 roku\nLokalny (Arabski): Nr 27482 w marcu 2014 roku\nGlobalny: Nr 7618207 we wrześniu 2014 roku\nOcena jakośći i popularności artykułu "ذبيبينة بخارية" w jezyku arabskim.\nZnormalizowane wskaźniki jakośći artykułu "ذبيبينة بخارية" (w Arabskiej Wikipedii)\nLokalna (w Arabskiej Wikipedii) i globalna historia rankingu popularności artykułu "ذبيبينة بخارية"\nLokalna (w Arabskiej Wikipedii) i globalna historia rankingu Zainteresowania Autorów (ZA) artykułu "ذبيبينة بخارية"\nWzór jakośći dla artykułu ذبيبينة بخارية AR


Wrocław - Najnowsze informacje - WP Wiadomości - strona 4\nNiemal tydzień potrzebowali policjanci z Wrocławia, by namierzyć i zatrzymać 30-latka, który w ubiegły poniedziałek (29 listopada) potrącił 31-letnią kobietę na przejściu dla pieszych i uciekł z miejsca...\nJarmark Bożonarodzeniowy we Wrocławiu funkcjonuje od kilkunastu dni. Świąteczna atrakcja w Rynku codziennie przyciąga tłumy wrocławian i turystów. Niektórzy są zaskoczeni, bo podobne imprezy w Niemczech...\nW sobotę w MPK Wrocław zaczną obowiązywać nowe zasady. Ze względu na wzrost zakażeń koronawirusem, pracownicy miejskiej spółki będą zobowiązani nosić maseczki. Zwolnione z obowiązku zostaną osoby, które...\nDo nietypowego zdarzenia doszło w jednym z hoteli we Wrocławiu. Obsługa nie była w stanie dobudzić jednego z gości, więc zatelefonowała na policję i pogotowie ratunkowe. Młody mężczyzna żył, a wpływ...\nKierownik legnickiej drogówki pokazywał się przed jedną z pracownic w samej bieliźnie, pytał, czy "chce złapać słonia za ucho". Oskarżenia pod jego adresem doprowadziły do kontroli, po której wykazano,...\nMimo podjętych pomocy udzielonej przez przechodniów i strażaków nie udało się uratować życia kobiecie, która zasłabła przy ul. Kościelnej w Strzegomiu na Dolnym Śląsku. Karetka pogotowia, którą do niej...\nIntensywne opady śniegu we Wrocławiu. Tak wyglądało miasto\nIntensywne opady śniegu nawiedziły w niedzielę Wrocław. Niemal przez cały dzień w stolicy Dolnego Śląska padał biały puch. To sprawiło, że warunki do jazdy na drogach nie należały do najłatwiejszych....\nSamotnie bawiący się 6-latek, ubrany nieadekwatnie do warunków pogodowych, zwrócił uwagę jednej z mieszkanek Wrocławia. O fakcie poinformowana została policja, która potrzebowała kilku godzin, by ustalić...


Aneta Borkowska wtorek, 2 września 2014, 14:11 Kultura\nNoveKino Siedlce zaprasza wszystkich miłośników kina na dwie nowości, które będzie można oglądać na ekranach już od piątku. Na kinomaniaków czekać będzie: „Jako w piekle, tak i na Ziemi” oraz „Sin City: Damulka warta grzechu”.\n– „Jako w piekle, tak i na Ziemi”\nscenariusz: Drew Dowdle, John Erick Dowdle,\naktorzy: Perdita Weeks, Ben Feldman, Edwin Hodge,\n– „Sin City: Damulka warta grzechu „\nDwight jest detektywem-fotografem, który specjalizuje się w zdjęciach kompromitujących zdeprawowanych bogaczy. Jego życie staje na głowie, kiedy na nowo wkracza w nie Ava – dawna miłość, kobieta warta każdego grzechu. Ruszając na pomoc kochance, Dwight szybko odkryje, że znalazł się w środku intrygi, która może przerosnąć nawet największego twardziela. W tej sytuacji przyjdzie mu połączyć siły z nieobliczalnym zabijaką – Marvem.\nreżyseria: Robert Rodriguez, Frank Miller,\nscenariusz: Frank Miller,\naktorzy: Josh Brolin, Eva Green, Mickey Rourke,


Sławek Karpowicz - Fragmenty całości: marca 2010\nBardzo stara fota. Przypomina jakiś dokumentalny, etnograficzny zapis o zwyczajach nadrzecznych plemion indiańskich. Tymczasem ci indianie ewidentnie malują z natury. Jest pewna zbieżność - bo malujący w plenerze to także rzadki widok, na wyginięciu.\nMoże ktoś identyfikuje to miejsce? Wydaje mi się, że mój ojciec to ten skupiony zarośnięty troglodyta, przy sztaludze w centralnej części foty...\nAutor: JK o 20:48 4 komentarze:\nJeszcze jedna fotka z Galerii Dominika\nNa ścianie obraz Sławka, w późniejszym okresie przemalowany (zniknęła stojąca postać).\nAutor: JK o 14:25 Brak komentarzy:\n"Pejzaż z morzem"\nJeszcze jeden z tych starszych obrazów.\nAutor: JK o 14:22 Brak komentarzy:\nEtykiety: lata osiemdziesiąte, pejzaż\nUrodziny, jak wiedzą niektórzy, średnio go interesowały. Nigdy nie obchodził. Ale za to potrafił celebrować zupełnie zwyczajne chwile - więc na jedno wychodziło.\nDziś - fotka z kotem. Kot i Sławek - bardzo młodzi.\nAutor: JK o 11:07 Brak komentarzy:\nPojutrze wypadałyby urodziny mojego ojca. Będzie już rok, odkąd wrzucam różne rzeczy na tego bloga i wciąż końca nie widać. Jeszcze zostało trochę obrazów – tych najmocniejszych, dużo tekstów i zdjęć z różnych etapów jego życia. Dziś jednak publikuję innego bloga, który ma tylko 25 postów). Więcej nie będzie, choć to trochę przeczy idei blogowania. Uprzedzam, nie jest to łatwy do strawienia materiał.\nAutor: JK o 12:52 Brak komentarzy:\nPracownia na Sobieskiego\nPorządek oznaczał dla mojego ojca taki układ rzeczy, w którym można się odnaleźć nie tracąc swobody, nie rozpraszając się przy malowaniu. Efekt był taki jak widać na zdjęciach z krakowskiej pracowni na Sobieskiego. W tym królestwie tylko pozornie panoszy się anarchia - tak naprawdę były to rządy silnej ręki kierowanej bieżącą potrzebą. Fragment jednego z tych zdjęć znalazł się na okładce katalogu małej wystawy zorganizowanej w Galerii ASP przy placu Matejki. (2004 rok).\nAutor: JK o 12:39 1 komentarz:\nEtykiety: pracownia, zdjęcia archiwalne\nZe Zbyszkiem i Kasią\nNad czym tak debatują - nie mam pojęcia. Zbyszek Bielawka i mój ojciec rozgryzają zagadnienie przedstawione przez moją siostrę, Katarzynę (w tamtym czasie znaną jako Profesor Kulka).\nAutor: JK o 14:12 1 komentarz:\nEtykiety: ludzie, pracownia, zdjęcia archiwalne\nGościnna piwnica Dominika Rostworowskiego w lecie wabiła chłodem, w zimie - obietnicą rozgrzewającej atmosfery. Mój ojciec przyjaźnił się z Dominikiem - na fotkach wyżej typowe odwiedziny. Poniżej: fotka z wernisażu. W rękach artysty, zwanego przez studentów Karpiem, pomysłowy, choć krępujący dar.\nAutor: JK o 13:57 Brak komentarzy:\nW Szczebrzeszynie czas płynie inaczej\nNa fotce - doborowe towarzystwo rozpoczyna miły letni wieczór. Od lewej: bracia artysty - Janusz i Staszek Karpowicz, dalej - skromnie przysiadł Stacho "Góral". Na końcu: Sławek.\nAutor: JK o 17:14 2 komentarze:\n"Pejzaż z Mirabel"\nObraz namalowany w roku 1987, podczas Międzynarodowego Pleneru Malarskiego w Mirabel. Urokliwy krajobraz, światło i klimat zainspirował wiele prac z tamtego okresu. Poniżej okładka publikacji wydanej wiele lat później - album prezentuje historię plenerowych spotkań.\nAutor: JK o 16:58 Brak komentarzy:\nEtykiety: lata osiemdziesiąte, pejzaż, plener\nKolejne zdjęcie z Prof. Janem Szancenbachem. Prawdopodobnie zrobione tuż po dyplomie.\nAutor: JK o 15:55 Brak komentarzy:\nObraz namalowany w późnych latach 80.\nAutor: JK o 15:47 Brak komentarzy:\nHarenda. Zakopiański Dom Plenerowy krakowskiej ASP. Sławek, człowiek którego nie potrafię zidentyfikować i prof. Jan Szancenbach.\nAutor: JK o 11:46 Brak komentarzy:\nEtykiety: plener, zdjęcia archiwalne\nWydaje mi się, że ta fotka została zrobiona w Szczebrzeszyńskim domku Mariusza Drohomireckiego. Sławek przy stole, na werandzie.\nUdało mi się zeskanować dużo zdjęć zebranych przez moją siostrę - wszystkie, prędzej czy później znajdą się na tym blogu.\nAutor: JK o 16:24 Brak komentarzy:\nEtykiety: ludzie, Szczebrzeszyn, zdjęcia archiwalne\n"Pejzaż z kometą"\n"Pejzaż z kometą", tak nazwałam ten obraz w zastępstwie Autora.\nNiebem się zawsze zachwycał. "Niebami" jak to mawiał, często używając liczby mnogiej. Pewnie przez tę zmienność, cudowną niepowtarzalność. "Tam są nieba jak u Stanisławskiego", takie zdanie padło, kiedy rozmawiał z kimś znajomym o pejzażach swojego ulubionego Roztocza, szczególnie tych z okolic rodzinnego Szczebrzeszyna.\nNiebo z tego obrazu - bardzo niepokojące.\nAutor: JK o 18:38 Brak komentarzy:


Eurespal a testy alrergiczne - Rodzice.pl\nEurespal a testy alrergiczne\n25 września 2006 , ciapa\nMój Mikołaj w czwartek ma miec roboione w szpitalu testy alergiczne, mam pytanie odnośnie eurespalu – czy mozna podawac ten lek przed testami? Czy może mieć wpływ na wynik testów? Bo mój rodzinny jest nieuchwytny.\n18 odpowiedzi na pytanie: Eurespal a testy alrergiczne\nRe: Eurespal a testy alrergiczne\nhmmm no niby ma zmniejszać wydzielanie, m.in. histaminy, a wszelkie antyhistaminowe powinny być miesąc przed odstawione…\na eurespal do takich się zalicza 🙁\nupewnij się jeszcze lekarza\nzadziwiasz mnie !\nkurcze a młody brał przez kila dni. Co teraz? testów nie mozemy odłozyc, ech…\nNie wiem, na jakie testy się wybieracie, ale jeśli na skórne – to wg mnie o kant d… je obić ;/ Ja odstawiłam Kasi wszelkie leki – jak nakazują. I co z tego? Podczas testów nie wyszło nic. Na drugi dzień opuchło miejsce, gdzie podany był biały sezam. Spróbowałam też podać nabiał, skoro panna nie jest na nic uczulona – dostała wysypki i od razu gluty w nosie. Ryżu – na który Kasia jest uczulona – nie miałam odwagi podać, bo od razu po nim wymiotuje . Także moim zadaniem te testy są do bani. Wszystkie alergeny za to świenie wyszły podczas badania biorezonansem. I dokładnie pokryły się z naszymi obserwacjami.\nDorotko tak niestety bywa, nie zawsze w testach skórnych wychodzi :(, dlatego zalecają dzieciom po 4 roku życia a nawet później. Poza tym testów nie wykonuje się podczas infekcji czy w okresie dochodzenia do siebie po chorobie. Przekłamania w testach mogą wystąpić też wtedy gdy alergik jest na diecie eliminacyjnej, a nawet gdy dużo przebywał na słońcu\nTrzeba brać pod uwagę też zależne i niezależne. są przypadki ze ludzie bez objawów alergii mają dodatnie testy skórne, a ujemny wynik testów nie wyklucza alergii – właśnie tu mamy do czynienia z niezależną. Ciężka sprawa z tymi alergiami, dlatego dużo zależy od obserwacji chorego, a testy mają raczej nam pomóc.\nMam pytanie o biorezonans, też myslałam o nim, ale Pani powiedziała mi że też bedę musiała odtawić antyhistaminowe, a na to chyba się nie zdobędę na razie. Może jak bede powtarzać skorne w przyszłym roku to pomyslę i o tej metodzie\nWszystko zależy jakiego rodzaju testy to mają być. Jeśli z krwi, to antyhistamin nie trzeba odstawiać, ale jeśli skórne, to już tak.\nPodczas robienia testów dziecko MUSI JEŚĆ zakazany produkt. Poza tym, nawet jesli nie wytjdzie nic to może oznaczac alerige, ale IgE niezlezną, która w zwykłych testach nie wyjdze, a jedynie w testach płatkowych\nooo tez fakt\nChyba skórne, mam skierowanie do poradni i idziemy, pani powiedziała, ze od razu testy założą, to rozumiem, że skórne. Młodemu odstawiłam eurespal w niedziele, mam nadzieje, ze to strasznie nie wpłynie na wynik testu. niestety nie mamy innego terminu, musi być jutro. Nie jestem w stanie dłużej czekać, bo trzeba jakieś konkretne leki do nebulizacji właczyć bo meczy sie strasznie. Mojemu dziecko nic z krwi nie powychodziło, a alergik podobno klasyczny. Na wszelkie alergeny typu kurz, czy np pleśń reaguje skurczem oskrzeli.\nNo to biedni jesteście.\nTrzymamy kciuki o to, by testy wyszły pomimo późno odstawionego leku.\nPluto, to nie tak jest. Dziecko NIE MUSI JEŚĆ danego alergenu w chwili robienia testów (ważne, że wcześniej jadło, oczywiście wcześniej, to nie kilka lat temu ). Tak jest TYLKO w przypadku glutenu. Jeśli chodzi o każdy inny alergen, wystarczy, by organizm choć raz miał z nim kontakt i już wtedy wytwarzane są przeciwciała, które wyjdą w testach.\nW innych kwestiach masz rację.\nRzeczywiście przy biorezonansie trzeba odstawić wszelkie leki antyhistaminowe. Ale metoda jest fajna – nieinwazyjna (choć Kasia i na testach skórnych nawet się nie skrzywiła…) i jej wyniki są znacznie bardziej prawodopodobne niż testów skórnych.\nI od kilku dni zamierzam napisać (i zebrać się nie mogę) że macie świetne zdjecie w podpisie.\nJulka, gdybyś mogła mi coś więcej o tych testach płatkowych napisać, to będę BARDZO wdzięczna… Może żeby nie zaśmiecać wątku to na priv? Zresztą – jak Ci wygodniej – o ile w ogóle możesz.\npoczytaj sobie [Zobacz stronę]\nDzięki Iza! Ty to internetowy Sherlock Holmes jesteś!\ni jak testy???\nWyszło mu wszędzie po 3 +, lekarz był raczej mało rozmowny, twierdził, że testy sa mało miarodajne, umówił sie na luty, na jakieś “przepływy”, było strasznie dużo ludzi więc zbywał moje pytania. Twierdził, ze leki wystarczy odstawić na 2 dni przed testami.\nMikołaj dostał na stałe zyrtec, singulair, w razie duszności ventolin przez tubę i jakis lek do nebulizacji tylko nie moge odczytać nazwy z recepty. Diagnoza: astma wczesnodziecieca w obserwacji.\nZostaje mi podawać leki i czekać do lutego. Ten lekarz u którego bylismy to podobno najlepszy arelgorog w rejonie :)))) no ale ja mieszkam na podkarpaciu 🙂\nP.S Super że zabieg juz za Wami 🙂\nZnasz odpowiedź na pytanie: Eurespal a testy alrergiczne?\nNajpierw chcialabym wszem i wobec oglosic, ze 13 wrzesnia powiekszyla mi sie rodzinka o Klare Joanne! Chcialam te cudne wiesci oglosic w rocznice pewnego smutnego posta, ale tego dnia\n######## Kilka fotek z chrzcin Stanisława ######\n... jak w tytule ;-))))))))))))))))))))))))))))))) Miłego ogladactwa... ...sobota godzina 17.55 Stasiu smacznie spi w wozeczku ;-) chyba nie zdaje sobie sprawy z powagi sytuacji, a my czekamy... [img]http://foto.onet.pl/upload/9/56/_631076_n.jpg[/img] ... jak widac bardzo


Sułtańskie ambicje tureckiego dyktatora - Euroislam\nPublikacja: 10.05.2021 Wiadomość Bliski Wschód\nPrezydent Erdoğan wykorzystuje konflikt izraelsko-palestyński do tego, by przyjąć pozycję samozwańczego lidera światowej społeczności muzułmańskiej.\nW weekend doszło do gwałtownych starć izraelskich służb porządkowych z protestującymi Palestyńczykami. W zamieszkach rannych zostało co najmniej 180 osób. Tłum, składający się głównie z młodych Palestyńczyków, w pobliżu meczetu Al-Aksa w Jerozolimie obrzucił kamieniami izraelskich policjantów. Zaatakowane siły porządkowe użyły armatek wodnych, granatów hukowych oraz gumowych kul. Wcześniej trzech Palestyńczyków ostrzelało posterunek izraelskiej straży granicznej na Zachodnim Brzegu Jordanu.\nTłem ostatnich protestów jest spór o ziemię we Wschodniej Jerozolimie, na której mieszkają Palestyńczycy. Do tych terenów zgłaszają roszczenia także żydowscy osadnicy. Unia Europejska, ustami Petera Stano, rzecznika komisarza ds. zagranicznych Josepa Borrella, uznała eksmisję rodzin palestyńskich z terenu Wschodniej Jerozolimy za działanie sprzeczne z humanitarnym prawem międzynarodowym.\nJednocześnie unijna dyplomacja zaapelowała do wszystkich stron konfliktu o powtrzymanie się przed stosowaniem przemocy. Wcześniej rządy Francji, Niemiec, Włoch, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii wydały wspólne oświadczenie, w którym domagają się od strony izraelskiej odstąpienia od budowy żydowskich osiedli na terenach palestyńskich.\nPrezydent Turcji oskarżył Izrael o eskalację przemocy we Wschodniej Jerozolimie. W jego ocenie policja podjęła „bezlitosne i niemoralne” działania wobec muzułmanów. Erdoğan nazwał Izrael „państwem terrorystycznym”, a także wezwał wszystkie państwa muzułmańskie i społeczność międzynarodową do podjęcia skutecznych kroków przeciwko temu krajowi.\nW ten sposób rząd w Ankarze kolejny raz wykorzystuje szerokie poparcie dla sprawy palestyńskiej w świecie muzułmańskim, by zaznaczyć swoje mocarstwowe ambicje, a także storpedować zbliżenie krajów arabskich z Izraelem. Erdogan konsekwentnie do wielu lat próbuje postawić się w roli obrońcy interesów muzułmańskich, osłabiając jednocześnie wpływy arabskie i zarzucając państwom arabskim zbyt daleko idącą uległość wobec Tel-Awiwu i Waszyngtonu.\nTurcja otwarcie wspiera Hamas, którego nie uznaje za organizację terrorystyczną. Na terytorium tureckim oficjalnie działają biura tej palestyńskiej organizacji, Turcja dba także o interesy finansowe Hamasu, a niektórym jego przywódcom przyznała własne obywatelstwo. Izrael kilkukrotnie oskarżał Erdogana o to, że wspiera działania terrorystyczne wymierzone w Żydów.\n„Okrutny Izrael, terrorystyczne państwo, bezlitośnie i niemoralnie atakuje muzułmanów w Jerozolimie” – powiedział prezydent Turcji. Ankara oficjalnie zwróciła się do ONZ, Organizacji Współpracy Islamskiej i innych organizacji międzynarodowych o podjęcie pilnych działań przeciwko państwu żydowskiemu. Przed ambasadą Izraela w Ankarze setki ludzi protestowały przeciwko działaniom sił bezpieczeństwa w Jerozolimie. Minister spraw zagranicznych Turcji Mevlut Cavusoglu podkreślił, że póki co nie ma większych szans na normalizacje relacji turecko-izraelskich, ze względu na politykę Izraela wobec Palestyńczyków.\nAntyizraelska retoryka ma trafiać nie tylko do światowej społeczności muzułmańskiej, ale także do samych Turków. Erdogan, broniąc praw Palestyńczyków do Jerozolimy podkreśla, że tereny te wchodziły w skład imperium osmańskiego; w ten sposób łączy kwestie religijnej tożsamości z imperialnym ambicjami. Co istotne, działania tureckiego rządu wobec Izraela popiera większość partii opozycyjnych.\n〉 Więcej o imperialnej polityce Erdogana: Tureckie szkoły będą wychwalać dżihad


Najem instytucjonalny – Encyklopedia Zarządzania\nNajem instytucjonalny to forma najmu lokali przeznaczonych na cele mieszkaniowe. W odróżnieniu od najmu okazjonalnego jest ona dedykowana dla wynajmujących będących przedsiębiorcami zajmującymi się wynajmowaniem lokali. Została ona szczegółowo uregulowana w rozdziale 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.\nForma najmu instytucjonalnego wyróżnia się na tle najmu zwykłego, lecz jest bardzo zbliżona do najmu okazjonalnego. Podobnie jak w przypadku tego drugiego pozwala na uproszczenie procesu eksmisyjnego nierzetelnych najemców. Wynajmujący bowiem nie musi zapewniać im lokalu socjalnego, co w Polskich realiach najczęściej uniemożliwiało pozbycie się takich lokatorów.\nZabezpieczeniem najemcy jest ograniczenie podwyżek czynszu jedynie do sytuacji określonych w umowie. Najem zwykły dopuszczał możliwość podnoszenia czynszu co minimum 6 miesięcy.\nWymogi wobec umowy najmu okazjonalnego\nZastosowanie najmu instytucjonalnego wymaga spełnienia określonych w ustawie formalności. Pierwszym z nich jest zawarcie umowy najmu obowiązkowo w formie pisemnej na czas oznaczony. Ustawodawca wyłączył jednak ograniczenia dotyczące maksymalnego czasu trwania takiej umowy, które nakładał kodeks cywilny. W najmie zwykłym bowiem, umowa na okres ponad 10 lat (w przypadku osób fizycznych) lub ponad 30 lat (w przypadku umowy między przedsiębiorcami) byłaby poczytywana na zawarta na czas nieoznaczony. Oznacza to, że możliwe jest zawarcie takiego stosunku najmu na praktycznie dowolny okres czasu. Warto wspomnieć, że najem okazjonalny został ograniczony do lat 10.\nWymogi wobec lokalu oraz wynajmującego\nUmowa najmu instytucjonalnego może dotyczyć wyłącznie lokali mieszkalnych, a właściciel takiej nieruchomości musi być przedsiębiorcą, który zajmuje się wynajmem lokali. Dlatego właśnie bardzo często najem instytucjonalny jest nazywany "Najmem okazjonalnym dla przedsiębiorców". Wynajmującym może zatem być:\njednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną.\nWystarczy, żeby była przedsiębiorcą i zajmowała się wynajmem lokali. Aby zastosowanie miały przepisy regulujące najem instytucjonalny, taki lokal musi być własnością przedsiębiorstwa, co oznacza, że nie skorzysta z tego przedsiębiorca, który posiada nieruchomość w majątku prywatnym.\nUstawa o ochronie praw lokatorów wymaga, aby do umowy najmu instytucjonalnego został dołączony jeden załącznik. Jest to oświadczenie o poddaniu się dobrowolnej egzekucji oraz zobowiązuje do opuszczenia lokalu we wskazanym przez wynajmującego terminie. Musi on także w jego treści przyjąć do wiadomości, że nie należy mu się w razie eksmisji lokal socjalny ani zastępczy. W porównaniu do najmu okazjonalnego zrezygnowano tutaj z dwóch dodatkowych załączników, czyli wskazania lokalu, do którego najemca może zostać eksmitowany oraz idącej z tym w parze zgody tamtego właściciela na przyjęcie eksmitowanego. Jest to znaczne ułatwienie dla przedsiębiorców, którzy o wiele łatwiej mogą przekonać tym najemców.\nUłatwienie procesu eksmisyjnego oznacza, że w przypadku, gdy najemca nie chce dobrowolnie opuścić lokalu, a zaistniały przesłanki do tego, wynajmujący po wysłaniu żądania opróżnienia lokalu jest wspierany przez komornika i policję. Jeśli zatem najemca w terminie podanym przez właściciela nie opuści lokalu, nadawana jest klauzula wykonalności na akt notarialny, który był integralną częścią umowy najmu instytucjonalnego. Należy dodać, że wynajmujący nie może dać terminu na opuszczenie lokalu krótszego niż 14 dni. W najmie okazjonalnym termin ten był krótszy i wynosił 7 dni. Jest to kolejna różnica między tymi formami.\nNajem instytucjonalny wyłącza także zimowy okres ochronny obowiązujący od 1 listopada do 31 marca, który to zabezpiecza najemcą w przypadku najmu zwykłego.\nUstawa o ochronie praw lokatorów dopuszcza maksymalną wysokość kaucji na poziomie 6-krotności miesięcznego czynszu. Jest to jednak bardzo wysoka kwota, nieodpowiadająca realiom rynkowym oraz oczekiwaniom najemców, którzy najczęściej decydują się na wpłatę 1-miesięcznego zobowiązania na poczet kaucji. Zastosowanie kwoty określonej w ustawie wiązałoby się w poważnymi trudnościami w znalezieniu zainteresowanej osoby.\n↑ Ustawa o ochronie praw lokatorów..., art. 19h ust. 2\n↑ Kodeks cywilny, art. 661\n↑ Ustawa o ochronie praw lokatorów..., art. 19f ust. 1\n↑ Ustawa o ochronie praw lokatorów..., art. 19f ust. 3\n↑ Ustawa o ochronie praw lokatorów..., art. 19i ust. 3 lit. 3\n↑ Ustawa o ochronie praw lokatorów..., art. 16\n↑ Ustawa o ochronie praw lokatorów..., art. 19f ust. 5\nBończak-Kucharczyk E. (2013), Ochrona praw lokatorów i najem lokali mieszkalnych Komentarz, Wolters Kluwer Polska SA, Warszawa\nJarosz I., Kossowska A. (2018), Wypowiedzenie umowy najmu okazjonalnego oraz instytucjonalnego, "Internetowy Przegląd Prawniczy TBSP UJ", nr 2018/4\nKamiński M. (2019), Zarządzanie najmem lokali w praktyce, C.H. Beck, Warszawa, s. 91\nMróz A. (2019), Zakończenie najmu okazjonalnego i opróżnienie lokalu, "Zeszyty Prawnicze", nr 19.2/2019, s. 137-161\nUstawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, (Dz.U.2019.1182)


Świat oczami mamy: Lato, lato\nAutor: Mamazelek o 08:58\nIwona W. 19 lipca 2012 15:46\nPiękne zdjęcia, piękne myśli i pięknych wakacji życzę :-)\nIwona W. 19 lipca 2012 15:54\nDopiero zaczynasz blogowanie. Ja też zaczęłam niedawno. Może przyda ci się rada, żebyś włączyłą sobie gadżet OBSERWATORZY. Wtedy ludzie, tacy jak ja np. będą mogli wpisać się do ciebie i obserwować twojego bloga regularnie. :-) i będziesz widziała kto zagląda i lubi :-) i wyłacz sobie (oczywiście nie napieram ;-) ) weryfikację obrazkową komentarzy bo często utrudnia ona zostawienie komentarzu! :-) pozdrawiam :-)\nIza Zelek 20 lipca 2012 09:14\nDziękuję. Zrobiłam jak poradziłaś. W "nowym świecie" miło jest jak ktoś poradzi i podpowie co robić. Jak dziecko się czuję trochę.\nAga Stadnik 20 lipca 2012 01:17\njuz dni odliczamy! walizki otwarte.. do zobaczenia wkrotce:Dxxx\nIza Zelek 20 lipca 2012 09:16


Jacy są bohaterowie? – Gazeta Trybunalska\n17/12/2016 18/12/2016 admin\tkomentarze 2 bohater, bolek, radziszewska, rutkowski, solidarność, tw bolek, wałęsa, wojna\nW moim już dość długim życiu miałem okazję poznać, co najmniej, kilkunastu bohaterów. Piszę te słowa bez żadnej ironii. Dokonywali oni niezwykłych czynów, wymagających wielkiej odwagi, odwagi na którą nigdy by mnie nie było stać. Wielu z nich już nie żyje.\nJedni walczyli z okupantami w czasie II Wojny Światowej, inni dawali świadectwo heroicznych czynów w latach stalinizmu i później w czasach PRL-u. Pierwszą taką osobę spotkałem w Polskim Ośrodku Społeczno Kulturalnym w Londynie. Był on kombatantem walk z hitlerowcami na szlaku bojowym Polskiej Armii na Zachodzie.\nKiedy dowiedział się ode mnie, że jestem obywatelem Polski Ludowej i w Londynie przebywam jednie czasowo, stał się niezwykle ostrożny w swoich wypowiedziach. Prawdopodobnie uznał mnie za komunistycznego szpiega, który przyjechał tutaj infiltrować środowisko polonijne. Pamiętam też, że jego zachowanie trochę mnie uraziło, bo żadnym szpiegiem nie byłem, lecz też nie miałem sposobu, żeby go o tym przekonać. Poza tym zdradzał pewną tchórzliwość w zachowaniu, co, przynajmniej dla mnie, kontrastowało z jego wojenną przeszłością. Zresztą wkrótce mnie pożegnał i odszedł, jakby obawiając się, że niebacznie zdradzi mi jakąś tajemnicę.\nMiałem kiedyś sąsiada, ojca szkolnego kolegi, który walczył pod Monte Casino , bardzo spokojnego i cichego człowieka, trzymającego się na uboczu życia towarzyskiego. Zajmował się naprawą samochodów i był tyranizowany przez własną żonę. Nigdy nie mówił o swojej wojennej przygodzie. Myślę, że osoba nic o nim nie wiedząca, nie domyśliłaby się, że ma przed sobą bohatera.\nZnałem też ludzi walczących w partyzantce. Jedni po wojnie przeżyli katownie ubeckie i żyli dalej, często osiągając wysoką pozycję społeczną, czy naukową. Inni, po traumatycznych doświadczeniach, nie potrafili dostosować się do nowej rzeczywistości, żyjąc w poczuciu krzywdy i niespełnienia. Niektórzy rozpili się, spadli na dno i już się z niego nie podnieśli.\nAle znałem też bohaterów, dowódców oddziałów grup partyzanckich, którzy po odsiedzeniu politycznych wyroków komunistycznych sądów, prowadzili aktywne życie. W czasie wojny, a także po niej potrafili toczyć krwawe walki z Niemcami i Rosjanami, odbijać więźniów z katowni Gestapo czy UB, wykonywać wyroki śmierci na zdrajcach narodu polskiego.\nZ niektórymi rozmawiałem, pytając przede wszystkim, jak radzili sobie w tych trudnych warunkach w lesie, w czasie walk, jak również o to, jak utrzymywali dyscyplinę wśród swoich żołnierzy, z których większość stanowili młodzi chłopcy, pragnący spotkań z dziewczynami, albo napicia się alkoholu. Okazało się, że w różny sposób, ale radzili sobie bez trudu, podobnie, jak ze stresem, którego nie odczuwali. Nie odczuwali też wahań.\nJeśli podjęli decyzję o jakiejś akcji, wykonywali ją zdecydowanie, nie przeżywając wówczas żadnych rozterek. Słuchałem tych odpowiedzi z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony podziwiałem odwagę i upór tych ludzi, porównując je z moimi ciągłymi wątpliwościami i wieczną niepewnością, czy dobrze czynię podejmując się jakiegoś działania. Z drugiej strony zauważyłem, że odwaga i stanowczość bohaterów, których miałem poznać, może wynikać po prostu z braku ich wyobraźni.\nCzłowiek z bujną wyobraźnią w naturalny sposób przewiduje różne sytuacje, jakie mogą się wydarzyć w związku z działaniami zbrojnymi, w tym najgorsze, czyli śmierć na polu walki, lub choćby poważna rana, niewola, czy tortury zadawane przez wroga. Ale istnieją ludzie, którzy nie biorą takich możliwości pod uwagę i to właśnie nierzadko skutkuje tym, że te tragiczne możliwości ich omijają.\nZwykle zakładają, że wszystko się uda, lub po prostu o tym przed akcją nie myślą, a jeżeli trafią do więzienia, potrafią tam przetrwać tortury i przesłuchania, myśląc o tym, co będą robić po wyjściu na wolność. Są urodzonymi optymistami, osobami głęboko wierzącymi w ich słuszną sprawę, pojmującymi życie prosto, dla mnie chwilami aż boleśnie za prosto. Tym niemniej oni tworzą trzon każdej armii, oni są wzorami dla innych, oni wykonują najtrudniejsze zadania.\nNie po to zostali żołnierzami by dyskutować, ale by wykonywać rozkazy i to takie, o jakich inni powiedzieliby, że to szaleństwo. Nie ma wielu takich ludzi, dlatego wszystkie armie i wszystkie wywiady biją się o takie osoby. Natomiast porozumienie w sensie ludzkim pomiędzy zwykłymi osobnikami, których jest większość, a owymi wybranymi do bohaterskich czynów może być poważnie utrudnione. Jedni z drugimi niezbyt się rozumieją, tak jak wzajemnie nie rozumieją swych motywacji życiowych.\nPodobnie ma się rzecz z bohaterami „Solidarności”. Jedni z nich usunęli się w cień życia społecznego, żyjąc skromnie z mizernej renty, czy emerytury, z kolei inni porobili kariery w polityce, albo biznesie i czują się w obecnej Polsce, jak pączki w maśle. Nie dość tego, potrafili zmienić na tyle poglądy, że potrafią bronić byłych esbeków, nie wierzą, że Wałęsa był „Bolkiem”, a nawet poznałem kogoś, kto w stanie wojennym został internowany, a teraz twierdzi, że Jaruzelski był wielkim człowiekiem i mężem stanu.\nNapisawszy to wszystko, złapałem się na refleksji, że po pierwsze na bohatera się nie nadaję i zamiast poczuć smutek oraz zawód, poczułem, że to bardzo dobrze się stało. Bohaterowie nadają się na pomniki, a ja wolę zdecydowanie żyć spokojniej i robić, to na co mam ochotę niż walczyć o coś, zdobywać i wykazywać się. To są zajęcia męczące i kto wie, czy z wielkiego człowieka nie zostałbym wielką świnią. A tak, ponieważ jestem leniem i łapserdakiem, moje życie najbardziej mi odpowiada.\n← Co chciano przykryć przy pomocy #WolnychMediowwSejmie?\nRecenzja: Wojciech Sumliński „Niebezpieczne związki Bronisława Komorowskiego” →\n2 myśli na temat “Jacy są bohaterowie?”\nduet lekarz i elektryk\n18/12/2016 o 12:40\nSynek w PO to i tata wspiera KOD i PO. Tą panią już dawno nie powinni piotrkowianie wybierać na posła RP. Lekarz powinien leczyć pacjentów a jak zapomniał jak to się robi, powinien wyleczyć się sam. W stanie wojennym wspierałem tego pana z siwym wąsem krzycząc wraz z innymi na manifestacjach w Łodzi i w Warszawie „Chcemy Lecha nie Wojciecha” i oraz „A na drzewach zamiast liści będą wisieć komuniści” . I co nam to dało?\n18/12/2016 o 00:47\nDobre! Bardzo dobre !!!!! Mam podobne odczucia i przeżycia !!!!!!! „Jacy są bohaterowie?” Rozumiem, że dzisiejsi, z ostatnich circa 30 lat? Jeżeli tak? „TO ŻADNI !!! – niestety”. Pisze Pan Autor: „krwawe walki z Niemcami i Rosjanami”. Hmmm! Proszę pisać z „Sowietami” albo „.ludziami. RADZIECKIMI”, bo chodzi o walkę z Armią Czerwoną, będącą Armią Rosji Sowieckiej czyli Związku Sowieckich Republik, ZSRR – Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, a w takiej ARMII byli nie tylko i przede wszystkim Rosjanie, lecz również przedstawiciele ponad 120 narodów i ludów żyjących w ZSRR. Komunizm, przepraszam za wyrażenie KURWIŁ wszystkich i każdego, jako jednostkę i zbiorowość. Sprowadzanie jedynie wrogów do Rosjan jest trochę dla nich krzywdzące i niesprawiedliwe. Niestety !!!!!!! I trwa to do dziś, czego mamy przykład z dzisiejszych warszawskich ulic pod Sejmem i Prezydenckim Pałacem. Pozdrawiam ,przeciwników ideowych i politycznych również, bardzo mocno i szczerze !!!


Jaki jest Twój letni look? Rossmann rusza z nowym sezonem - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nOpublikowano: czw, 2 cze 2022 17:35 2022-06-02T15:35:50.000Z\nRozmaitości Wybierasz letnie neony czy zwiewne boho? Od środy, 1 czerwca, rozpoczynamy letni sezon w Rossmannie. Neonowe farby do włosów i szamponetki koloryzujące, ozdoby do włosów, tatuaże z henny, naklejki na paznokcie czy bransoletki na stopy – to tylko część naszej limitowanej oferty. Nadchodzą wakacje. To czas, żeby wyrazić siebie i podkreślić swój letni look.


ATN Hotel w Paris (Francja) po prostu korzystniejsza rezerwacja\nhotel.info\t- Europa\t- Francja\t- Paryż\t- ATN Hotel\tATN Hotel21 Rue d'Athenes, 75009 Paris, Francja\tPokaż mapę\nOstatniej rezerwacji dokonano ponad 3 dni temu z Holandia.7,9 / 10(16 Ocen)88%\tPolecenie znajomym\nOpis hotelu ATN HotelJeśli szukasz komfortowego noclegu, ten trzygwiazdkowy hotel, czynny przez całą dobę, jest właściwym wyborem. Informacje odnośnie hotelowego wynajmu samochodu otrzymacie Państwo od uprzejmego personelu hotelu. Podczas Twojego pobytu przedmioty wartościowe zostaną przechowane w sejfie w recepcji. Połączenie z Internetem jest możliwe przez złącze w pokoju lub przez WLAN w ogólnie dostępnej części hotelu. Hotel dysponuje pokojami dla niepalących, w których możecie Państwo naturalnie zakwaterować swego czworonożnego pupila (prosimy zasygnalizować życzenie takiego pokoju przy rezerwacji). Samochód można zostawić odpłatnie w hotelowym garażu. Podczas Państwa pobytu w hotelu możecie Państwo skorzystać z room service i usługi budzenia. W pokoju masz do dyspozycji telewizor i telefon. Do standardowego wyposażenia pokoju należy klimatyzacja, minibar i suszarka do włosów. Wieczorem zapraszamy do hotelowego baru.Więcej informacji o hoteluGodziny otwarcia recepcji:Codziennie24 godzinyMożliwość bezpłatnego zakwaterowania maksymalnie 1 dziecka/-ci w wieku do 3 roku/lat (włącznie) w dwuosobowym pokoju rodziców (przy 2 osobach płacących pełną cenę). W przypadku dalszych pytań prosimy skontaktować się z nami Kontakt.Podoba Ci się ten hotel?Umieść go na swojej liście zapamiętanych.ZaznaczPołożenie hoteluPokaż mapęAdres21 Rue d'Athenes, 75009 Paris, FrancjaInformacje o odległości (km)\tPort lotniczy (Charles de Gaulle)\nMetro / szybka kolej miejska (Ligne 13, 14, 3, 9, 12, RER E)\nDworzec kolejowy Intercity (Gare St Lazare)\n7,9 / 10\tŚrednia ocena hotelu\twszystkich gości hotelowych79%wszystkich gości hotelowychczy polecisz ten hotel swoim znajomym\tFiltr ocen:Wszystkie oceny (15)Podróżujący służbowo (10)Rodziny z dziećmi (1)Pary w wieku do 30 lat (0)Pary w wieku pomiędzy 30 a 50 lat (2)Pary w wieku powyżej 50 lat (0)Podróżujący grupowo (0)Podróżujący samotnie prywatnie (0) 7,7 / 10Jakość pokoju6,8 / 10Poziom hałasu9,0 / 10Czystość6,7 / 10Stosunek cena-jakość6,8 / 10Śniadanie/gastronomia9,0 / 10Uprzejmość i kompetencje personelu\nWyświetl więcej ocen Inni klienci uznali także następujące hotele za godne uwagi\tGolden Tulip Opera de Noailles9 Rue de la Michodiere75002 Paris, Francja8,3 / 10(10 Ocen)\tHotel Le Belmont30, rue de Bassano75116 Paris, Francja7,0 / 10(15 Ocen)\tTimhotel Montparnasse22 Rue De L'Arrivee75015 Paris, Francja6,3 / 10(45 Ocen)\tHotel Londres et New-York15, Place du Havre75008 Paris, Francja6,8 / 10(13 Ocen)\tAmarante Champs Elysees19 Rue Vernet75008 Paris, Francja6,6 / 10(4 Oceny)\tHotel Duminy Vendome3/5, rue du Mont Thabor75001 Paris, Francja7,0 / 10(3 Oceny)\tPrzejrzystość cenowaTego możesz być pewien:Absolutna przejrzystość w gwarantowanych cenach. Żadnych ukrytych kosztów.Więcej na ten tematBezpieczeństwo danychKodujemy Twoje dane za pomocą sprawdzonego kodu 128 Bit-SSL, dla ochrony Twojej prywatności.Więcej na ten tematWielojęzykowośćMówimy w Twoim języku: w trakcie świadczenia doskonałych usług oraz oczywiście podczas oceny gości.\nATN Hotel21 Rue d'Athenes, 75009 Paris, Francja Położenie hotelu:1,8 km27 km2 km2,8 kmTargi: brak danych\tSprawdzenie dostępności Niestety, w podanym czasie nie ma możliwości zarezerwowania żadnego pokoju. Prosimy zmienić dane dotyczące Twojej podróży:PrzyjazdWyjazdLiczba pokoiOsobySprawdzenie dostępności\tNiestety hotel w wybranym terminie nie dysponuje wolnymi miejscami.Czy chcesz zobaczyć alternatywne propozycje? Ten hotel ma jeszcze wolne pokoje:Czy chcesz zmienić termin? W takim razie prosimy zmienić dane dotyczące Twojej podróży:PrzyjazdWyjazdLiczba pokoiOsobySprawdzenie dostępności


Biokominki portalowe: ekologiczne kominki w różnych stylach\nStrona głównaStrona główna>Sklep online>Biokominki>Biokominki portalowe\nBiokominki portalowe to niezwykle estetyczna imitacja prawdziwych kominków opalanych drewnem. Mają jedną przewagę nad tradycyjnymi rozwiązaniami – są w pełni ekologiczne. Zastosowanie nowoczesnych technologii sprawia, że wyglądem tych wspaniałych konstrukcji można się cieszyć nawet w blokach, w mieszkaniu bez dostępu do komina. Do współpracy zapraszamy Klientów z Piły i okolicznych miejscowości. Zapewniamy fachowe doradztwo, realizujemy zamówienia na podstawie indywidualnego projektu. Zachęcamy do kontaktu w celu omówienia szczegółów oferty!\nJakie są zalety biokominków portalowych?\nBiokominki portalowe są bardzo łatwe w obsłudze i montażu – połączenie z instalacją kominową nie jest konieczne. Wyróżnia je bardzo dekoracyjna obudowa portalowa, która doskonale komponuje się z tradycyjnymi i nowoczesnymi aranżacjami salonu czy sypialni. W naszej ofercie znajdziesz biokominki portalowe w klasycznym, francuskim, angielskim i minimalistycznym stylu. Wszystkie modele odznaczają się bardzo wysokim poziomem bezpieczeństwa. Udanie łączą funkcję dekoracyjną z użytkową.\nJakie biokominki portalowe warto wybrać?\nDużą popularnością cieszą się klasyczne modele z kolumnami, które nawiązują do estetyki antycznych świątyń. W naszej ofercie znajdziesz również biokominki portalowe idealnie pasujące do wnętrz w stylu glamour. Surowe sześciany i ascetyczne bryły natomiast spodobają się miłośnikom minimalizmu i loftów. Zapewniamy, że nasza oferta spełni oczekiwania każdego Klienta. Serdecznie zachęcamy do kontaktu!


Roman Jaworski - Wesele hrabiego Orgaza Powieść z pogranicza dwóch rzeczywistości\nJaworski był jednym z największych dziwaków i ekscentryków początku XX wieku. Przyjaźnił się z Witkacym i Wojtkiewiczem, uważa się go za prekursora Gombrowicza.\nBruno Jasieński - Bal Manekinów\nNapisana po rosyjsku, na początku lat 30. XX wieku groteska Bruno Jasieńskiego została przetłumaczona m. in. na angielski, niemiecki, francuski, fiński, holenderski, włoski i chiński, wystawiana była na scenach całego świata.\nArszenik nr 3/4/2005\nMagazyn literacki pełen opowiadań takich autorów jak: Magda Mania, Szymon "Noir" Gonera, Dawid Kain, Krzysztof Sakowski, Agata Wyrdmuł i inni\nJakub Wicher - Trzecia Rzeszapospolita\nSwoisty manifest światopoglądowy Anarcho-Surrealizmu, wywrotowi bohaterowie, demaskują perfidne mechanizmy działania machiny państwowej...\nPaweł Lew Marek W 1923 roku brał czynny udział w wypadkach listopadowych w Przemyślu; po tych wydarzeniach zbliżył się ideowo do syndykalizmu i ruchu anarchistycznego. W 1926 r. został współzałożycielem Anarchistycznej Federacji Polski\nRobert Linhart - Być jednym z nich\nNowelka, w której autor opisuje pracę w fabryce samochodów. Ciężka praca, próby samoorganizacji robotniczej, strajk...\nBey rewiduje część swych wcześniejszych poglądów i przedstawia nam bardzo interesujące koncepcje nowego spojrzenia na opór, walkę i rewolucję, proponuje niecodzienne sojusze...\nWyniki 941 - 960 z 988


„Oszustwa pamięci” – nowe wydanie! |\nJesteś tutaj: Strona główna › Aktualności › „Oszustwa pamięci” – nowe wydanie!\nAktualności, Mądra Książka Roku, News, Patronat\t 25 kwietnia 2022 0 Aleksandra Kucharska\n22 kwietnia 2022 roku ukazało się nowe wydanie książki dr Julii Shaw Oszustwa pamięci, która została wyróżniona w konkursie Mądra Książka ROKu 2018 i otrzymała Nagrodę Redaktorów Serwisu Mądre Książki.\nMożecie mnie nazwać „hakerką pamięci”, bo moja praca polega na włamywaniu się ludziom do pamięci i sprawianiu, że przypominają sobie z ogromnym bogactwem szczegółów zdarzenia, które w rzeczywistości nigdy nie miały miejsca. Przekonywałam ludzi, że popełniali przestępstwa, że cierpieli z powodu fizycznego urazu, albo że zostali zaatakowani przez psa… To może wydać się niewiarygodne, ale jest to po prostu starannie zaplanowane wykorzystywanie naukowej wiedzy o pamięci. I choć brzmi to dość groźnie, robię to, by pomóc odkryć, jak poważne mogą być zniekształcenia pamięci…\nW Oszustwach pamięci doktor Julia Shaw, psycholożka sądowa, ekspertka kryminalistyki i światowy autorytet w dziedzinie badań nad pamięcią, prezentuje zdumiewającą różnorodność sposobów, w jakie nasz mózg może być oszukany.\nTylko że tak naprawdę dalekie są od dokładnego zapisu przeszłości. Każdy z nas przyzna, że nieraz doświadcza luki w pamięci, na przykład wchodzi do pokoju i natychmiast zapomina, po co, albo nagle nie jest w stanie przypomnieć sobie imienia osoby, którą spotkał dziesiątki razy. A co, jeśli nasza pamięć ma potencjał popełniania znacznie poważniejszych błędów: na granicy czystego zmyślenia i samooszukiwania?\nDoktor Julia Shaw pracuje naukowo na Wydziale Psychologii University College w Londynie i wykłada kryminologię w London South Bank University. Wcześniej wykładała psychologię sądową w University of Bedfordshire, University of British Columbia i University of Waterloo.\nNależy do grona niewielu na świecie ekspertów prowadzących badania nad skomplikowanym zjawiskiem fałszywych wspomnień – błędów pamięciowych związanych ze zdarzeniami osobistymi o silnym ładunku emocjonalnym. Prowadzi również warsztaty dla biznesu i szkolenia dla policji i wojska. Doradza brytyjskiej policji w sprawach przemocy seksualnej i fizycznej, opierając się na przypadkach historycznych. Jest biegłą sądową powoływaną zwłaszcza do spraw, w których zarzuty dotyczą zdarzeń sprzed kilkunastu lub kilkudziesięciu lat.\nKsiążka Oszustwa pamięci zadziwiła i zachwyciła czytelników i naukowców w 20 krajach. Stała się głośnym wydarzeniem medialnym!\nWięcej przeczytacie na stronie wydawcy.\nMądra Książka Roku, MKR2018, polecamy, polecane


Kordocenteza. Badanie prenatalne – Znana Położna\nKordocenteza. Badanie prenatalne\t>\nBadania prenatalne służą dobru dziecka. To właśnie dzięki nim, przyszli rodzice mogą sprawdzić, czy ich dziecko potrzebuje, bądź nie - pomocy, kiedy jest jeszcze we wnętrzu macicy matki. Jednym z takich badań jest kordocenteza. O samym badaniu, jego wskazaniach, zaletach i nie tylko, przeczytasz w poniższym artykule.\nKordocenteza jako badanie prenatalne służy kontroli stanu budowy i czynności życia, i zdrowia dziecka jeszcze w życiu płodowym. Jest to przezbrzuszne nakłucie sznura pępowinowego specjalną, cienką igłą w celu pobrania 0,5 - 1 ml krwi pępowinowej.\nWarto wiedzieć, że techniki nakłuwania są różne, jednak najczęściej nakłuwa się żyłę pępowinową z dojścia od strony łożyska. Jest to tak zwana kordocenteza przezłożyskowa. Drugą opcją jest nakłucie żyły od strony jamy owodni, w miejscu najbardziej stabilnego łożyskowego przyczepu pępowiny - wtedy takie badanie nazywamy kordocentezą przezowodniową.\nAnaliza krwi pępowinowej przydatna jest najczęściej w diagnostyce choroby hemolitycznej płodu i wad genetycznych. Całe badanie wykonywane jest pod stałą kontrolą ultrasonografu (USG) przez doświadczonego lekarza położnika, najczęściej po upływie 20. tygodnia ciąży.\nKordocenteza pomaga zdiagnozować bądź wykluczyć między innymi:\nanemię czy też małopłytkowość;\nograniczenie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu;\nciężkie niedotlenienie u płodu;\nwady płodu, które były zdiagnozowane poprzez inne z badań prenatalnych np. w USG\nnieprawidłowości materiału genetycznego wewnątrz komórki;\nciężkie infekcje wewnątrzmaciczne (np. różyczka, cytomegalia czy odzwierzęce toksoplazmoza i parwowiroza).\nKordocenteza może tez pomóc ocenić stan przepływu krwi u płodu, określić jeszcze przed urodzeniem grupę krwi maluszka, czy tez wady wrodzone, a także może określić przyczynę wykrytego wcześniej obrzęku u płodu oraz nakreślić przyczynę opóźnienia rozwoju płodu.\nPoprzez pobranie krwi i badanie DNA płodu, czyli taki nośnik informacji genetycznej można również przeanalizować czy występują nieprawidłowości genetycznych, które mogą prowadzić np. do rozwoju zespołu Downa czy Edwardsa.\nBadanie nie jest wykonywane u każdej ciężarnej. Wszystkie wskazania określa specjalista prowadzący daną ciążę. Najczęściej wskazaniem jest nieprawidłowy wynik badania ultrasonograficznego i chęć szerszego zdiagnozowania przyczyn nieprawidłowości, wcześniejsze wystąpienie urodzenia z wadą genetyczną, bądź wady genetyczne w rodzinie. Lekarz może zalecić takie badanie, kiedy występuje konflikt serologiczny.\nNiemniej, kordocenteza jest badaniem refundowanym przez Narodowy Fundusz Zdrowia jedynie wtedy, jeśli kobieta znajduje się w grupie podwyższonego ryzyka, np. ukończyła 35 rok życia. Skierowanie na takie badanie do szpitala przez lekarza, który nie ma umowy z NFZ będzie wiązało się z tym, że pacjentka musi ponieść pełne koszty badania, którego ceny wahają się w zależności od regionu Polski i od szpitala. Przeciwwskazaniem do wykonania kordocentezy jest zakażenie wirusem HIV matki oraz wirusowe zapalenie wątroby typu B oraz typu C.\nJako, że jest to badanie inwazyjne i trudne do wykonania, niesie ze sobą też ryzyko powikłań. Szacuje się, ze niebezpieczeństwo komplikacji podczas kordocentezy lokuje się pomiędzy 1, a 2%. Problemami związanymi z przezbrzusznym nakłuciem sznura pępowinowego mogą być:\nzagrożenie poronieniem oraz porodem przedwczesnym;\nchwilowe osłabienie czynności serca płodu;\nkrwawienie z miejsca wkłucia bądź krwotok.\nZakładając, że kordocenteza nie wykrywa żadnych nieprawidłowości, wynik badania daje przyszłym rodzicom uczucie wewnętrznego spokoju i pozwala na cieszenie się w pełni okresem oczekiwania na dziecko. W przypadku wykrycia wad, daje lekarzom ogromną szansę na całkowite wyleczenie płodu jeszcze przed urodzeniem, bądź poprawę funkcjonowania organizmu zaraz po porodzie.\nWięcej o badaniach prenatalnych przeczytasz w artykule na Znanej Położnej: Badania prenatalne i leczenie in utero,


Jak nadjedzie pielęgnowanie, pędźże aż do zachodniego obramowania. - homepage\nJak nadjedzie pielęgnowanie, pędźże aż do zachodniego obramowania.\nogrodzenia aluminiowe xcel Jeżeli nie było rozszerzalności, na asfaltowej względnie konstruowanej stereotypowi okrążenia pojawiłyby się rozerwania. - używane ogrodzenia budowlaneogrodzenia modułowe cenySpośród bieżącej transzy flor na ogrodzenia dobra wizytuje się u nas bukszpan, tudzież plus ostrokrzew Meservy.brama przesuwna monta\nOgrodzenia, Panele, Sitwa, Gabiony, Furty\nOkratowania Nazwy Solmet ostatnie pompatyczny odsiew, duzo manuskryptów , idealnie spasowane do filarków. Arbitralną zasługą dowolnego rozgraniczenia stanowi ochrona. Aczkolwiek odgrodzenia przynoszą więcej przed fauną które poradziły stuknąć np. flory zasadzone w skwerze.ogrodzenia spośród plastiku na plot zaś furtę ogrodzeniowa po\nSztachety PCV Rzeczone Wyborny Wyrób Na Ograniczenia Plastikowe\nJe¶li zadowala Mocarstwa instalacja rozgraniczenia dookoła osobistej dzierżaw wówczas stawiamy do zaczerpnięcia z znajomej kandydatury. Negacja używajmy trzeć brud spośród dziedziny okratowania Poznań okrutnymi udogodnieniami np. drucianą miotełką, albowiem na głazie mogą poczytywać się sugestywne kreski. Remont przegrodzenia murow\nWładając na ostrożności fakt, iż diabelsko częstokroć Imperia lokata w konstytucję komina kręcona jest symultanicznie z sylwetką schodów spójniki ogrodzenia, obchodzimy okazać Małżeństwu wystawę zdjęć spośród inicjatyw, których organizatorami przedpotopowy ścisłe spośród nami korporacje produkcji schodów bezdźwięcznych\nUmieją być materiałem przychylnych dłoni wielb chęci przyrody. Oto wyraźnie spektakularnie spoglądające luki w krainie. Chociażby wpływowa polecić więc specjalistycznej załodze, jaka się owym posiada. Wzorce, które zużywają druczki na zimę, posiejemy nocną jesienią ewentualnie przedwczesną wiosną. Jeżeli zawsze kochamy, aby k