Wysłany: Pon 17:11, 24 Gru 2012 Temat postu:\nGłówna rzecz, której nie rozumiem to: po co?\nSą dwie podstawowe operacje: "sprawdzanie" i "używanie"\nPomiędzy tymi operacjami informacja jest utrwalana w naturalnym języku. (bo cały czas odwołujemy się do języka naturalnego)\nPodczas sprawdzania możemy czynić obserwacje świata.\nForma utrwalona nie może opierać się o sztuczne dopowiedzenia typu: jest prawdziwe, jet implikacją.\nReguła jest jednak taka, że zdania muszą być w jakimś sensie prawdą.\nPodczas używania mamy dostęp jedynie do utrwalonej informacji i polegamy na tym, że są to zdania w jakimś sensie prawdziwe. Etap ten polega na formułowaniu nowych informacji na podstawie tych prawdziwych, wnioskowanie itp.\nKluczowe jest to, że obserwacje, porównywanie ze stanem faktycznym można robić na innym etapie niż właściwe rozumowanie.\nTak ja to widzę w uproszczeniu i intuicyjnie.\nWróćmy do przedszkola:\nJeśli jutro będzie pochmurno może ~> padać\nTak proszę Pani, chmury są konieczne ~> aby jutro padało bo jak nie będzie chmur to na pewno => nie będzie padało\nPowiedz mi Fiklicie, skąd ten brzdąc zna algebrę Kubusia?\n=> - warunek wystarczający, spójnik „na pewno” => w całym obszarze matematyki\nstąd zdanie C i D:\n… a to zdanie?\nCzy jest prawdziwe?\nTo zdanie jest prawdziwe bo może być pochmurno i może nie padać\nCH*~P=1*1=1 - sytuacja możliwa\nUporządkujmy symbolicznie rozmowę w przedszkolu:\nSymboliczna definicja implikacji odwrotnej\nA: CH~>P=1 - miękka prawda, może zajść ale nie musi\nB: CH~~>~P=1 - miękka prawda, może zajść ale nie musi\nC: ~CH=>~P=1 - twarda prawda, gwarancja matematyczna\nD: ~CH~~>P=0 - twardy fałsz, wynikły wyłącznie ze zdania C\nLogika w 100% symboliczna jak wyżej, totalnie izolowana od IDIOTYCZNYCH zer i jedynek, to jedyna poprawna logika matematyczna, bowiem tylko i wyłącznie tu mamy możliwość korzystania z wszelkich praw algebry Boole’a - chociażby z praw Kubusia.\nPokaż mi Fiklicie w którym miejscu powstaje ci tu idiotyzm do potęgi nieskończonej jakoby z fałszu mogła powstać prawda?\nNie ma czegoś takiego w logice symbolicznej!\nImplikacja zarówno prosta, jak i odwrotna to w jednej połówce 100% determinizm, czyli warunek wystarczający =>, natomiast w drugiej połówce to warunek konieczny ~>, najzwyklejsze rzucanie monetą.\nBadziewie Ziemskich matematyków jakoby z „fałszu powstawała prawda” można więc miedzy bajki włożyć.\nPytanie teraz takie: co mi z tego przyjdzie, że zdanie "jeśli p to q" zanalizuję i wyjdzie mi, że to implikacja prosta? To jest etap sprawdzania, weryfikowania, udowadniania; potrzebuje do tego dostępu do świata. Muszę sprawdzić, czy są te psy, czy mają 4 łapy wszystkie, i jakie inne zwierzaki występują i ile maja nóg.\nTylko co mi z tego przyjdzie, jeśli całe wyniki tej analizy mogę zapisać jako "jeśli p to q" (zgodnie z regułami - prawdziwe).\nCzy z tego wiem co jeśli ~p? Wiem, że nie wiem. Więc po co cała ta analiza "przez wszystkie przeczenia"?\nW matematyce operujemy w świecie naszym, w świecie rzeczywistym, tak wiec do wszystkiego masz dostęp.\nKażda inna matematyka to wiara w Boga?\nWeźmy taki przykład zdania prawdziwego w dzisiejszej logice:\nZdanie prawdziwe w dzisiejszej matematyce\nAutentyczny dowód prawdziwości tego zdania eksperta KRZ, Windziarza z ateisty.pl (studenta 5 roku matematyki na UT-oruń)\n… udowodnij ze to jest niemożliwe w innym Wszechświecie?\n… a widzisz, nie potrafisz, dlatego to zdanie jest prawdziwe.\nOczywiście w dzisiejszej logice matematycznej można udowodnić wszystko, nawet że Dagger jest wielbłądem.\nPowiedz mi Fiklicie czemu mają służyć „dowody” matematyczne jak niżej, które nasz Dagger uwielbia będąc świecie przekonanym o ich matematycznej poprawności?\n… wręcz ślepo w nie wierzy!\nTo jest cytat ze starszej wersji AK, tak wiec sorry za ostry język\nTragiczna logika Ziemian w blasku księżyca\nCzy ewidentne idiotyzmy mogą być dowodem matematycznym?\nPrzecież to jest chore dla każdego, nawet pacjenta szpitala psychiatrycznego.\nJeśli 2+2=5 to jesteś wielbłądem.\nNa razie IDIOTYZMY jak wyżej nie dotarły jeszcze w pełnej krasie do podręczników matematyki I klasy LO, ale wszystko jest na dobrej drodze, bowiem już są tego zwiastuny.\nMoim zdaniem cała ta implikacja prosta wg AK to sztuka dla sztuki.\nAlgebra Kubusia to jedyna poprawna logika matematyczna w naszym Wszechświecie.\nPodlega pod nią wszystko, zarówno świat martwy jak i żywy, matematyka nie jest tu wyjątkiem.\nLogika matematyczna Ziemian działa poprawnie w dowodzeniu wszelkich twierdzeń bo:\nWarunek wystarczający w AK = kwantyfikator duży w AK\nOba kwantyfikatory z AK i KRZ wypluwają identyczne wyniki, matematycznie są więc tożsame.\nKRZ bezprawnie walnął sobie dwie jedynki po stronie ~p, czym zneutralizował błąd kwantyfikowania w zdaniu p=>q po zbiorze ~p.\nW algebrze Kubusia kwantyfikowanie po całej dziedzinie p+~p w zdaniu p=>q to błąd czysto matematyczny bowiem zbiory:\nsą rozłączne, zatem zdanie p=>q dla przypadków ~p jest po prostu FAŁSZYWE!\n… czego kolejny dowód w poście niżej.\nWysłany: Pon 17:13, 24 Gru 2012 Temat postu:\nFragment z najnowszego podpisu ...\n4.2 Definicja warunku koniecznego i implikacja odwrotna\nDefinicja |Definicja implikacji odwrotnej\nzero-jedynkowa |w równaniach prof. Newelskiego\np q p~>q |w spójnikach „i” i „lub”\nA: 1 1 =1 |(p~>q) = p* q =1\nB: 1 0 =1 |(p~~>~q)= p*~q =1\nC: 0 0 =1 |(~p=>~q)=~p*~q =1\nD: 0 1 =0 |(~p~~>q)=~p* q =0\nZero-jedynkowa definicja naturalnego spójnika „może” ~~>:\nDefinicja |Definicja naturalnego spójnika „może”~~>\np q p~~>q |w spójnikach „i” i „lub”\nA: 1 1 =1 |(p~~>q) = p* q =1\nB: 1 0 =1 |(p~~>~q) = p*~q =1\nC: 0 0 =1 |(~p~~>~q)=~p*~q =1\nD: 0 1 =1 |(~p~~>q) =~p* q =1\nOczywiście obie przedstawione wyżej definicje zero-jedynkowe to legalne operatory algebry Boole’a.\nZałóżmy że sformułowaliśmy pewne twierdzenie:\nJeśli zajdzie p to na pewno => q\nJeśli zajdzie p to q też musi zajść\np=>q = 1*1=1\nOba zbiory istnieją (p=1 i q=1) i mają część wspólną, co wymusza w wyniku 1 (zdanie prawdziwe)\nNa mocy definicji dowolne twierdzenie jest to warunek wystarczający => o definicji:\nAby obalić dowolne świeżo sformułowane twierdzenie wystarczy znaleźć kontrprzykład, czyli wykazać prawdziwość twierdzenia B.\nDefinicja naturalnego spójnika „może” w zbiorach:\nZałóżmy teraz, że wykazaliśmy fałszywość sformułowanego twierdzenia p=>q poprzez pokazanie kontrprzykładu B.\nW tym momencie straciliśmy szansę na najcenniejszą matematycznie równoważność.\np<=>q = (p=>q)*(~p=>~q) = 0*x =0\nKoniec marzeń o równoważności.\nNie straciliśmy szansy na implikację odwrotną!\nW tym przypadku musimy po pierwsze pokazać jeden przypadek prawdziwy:\nBo sformułowane twierdzenie może zawierać zbiory rozłączne.\nJeśli zwierzę jest psem to na pewno => jest koniem\nP=>K=0 bo kontrprzykład: pies\nOczywiście to zdanie jest fałszywe bo zbiory pies i koń są rozłączne:\nP=>K = P*K=1*1=0\nOba zbiory istnieją (P=1 i K=1) ale są rozłączne, co wymusza w wyniku 0 (zdanie fałszywe)\nKontrprzykład w równaniu logicznym:\nJeśli zwierzę jest psem to może ~~> nie być koniem\nNa tym przykładzie doskonale widać dlaczego mimo obalenia twierdzenia p=>q poprzez pokazanie kontrprzykładu:\nmusimy pokazać przynajmniej jeden przypadek prawdziwy w zdaniu analizowanym A:\np~~>q = p*q =1 - wystarczy pokazać jeden przypadek prawdziwy\nW ten sposób eliminujemy z dalszej analizy matematycznego śmiecia jakim jest zdanie:\nJeśli zwierzę jest psem to może ~~> być koniem\nP~~>K =P*K =0 - bo zbiory rozłączne\nNie ma tu szans na nic, nawet na zdanie zawsze prawdziwe spełniające definicję operatora „może” ~~>.\nPo udowodnieniu fałszywości zdania p=>q poprzez pokazanie kontrprzykładu:\nmusimy pokazać jeden przypadek prawdziwy:\nW tym przypadku nasze zdanie może być już tylko i wyłącznie:\nImplikacją odwrotną o definicji:\nZdaniem zawsze prawdziwym (operatorem chaosu) o definicji:\nA: p~~> q=1 | 1 1 =1\nC:~p~~>~q=1 | 0 0 =1\nD:~p~~> q=1 | 0 1 =1\nPunktem odniesienia w dowolnej tabeli zero-jedynkowej jest nagówek tabeli\nOczywiście wartość matematyczna zdania zawsze prawdziwego jest równa zeru, czyli zero jakiegokolwiek pożytku. Zdanie zawsze prawdziwe to operator chaosu, wszystko może się zdarzyć.\nPo wykazaniu prawdziwości zdań A i B rozsądnym jest próba pokazania jednego przypadku spełniającego C i jednego przypadku spełniającego D.\nJeśli nam się to uda to zdanie A jest zdaniem zawsze prawdziwym spełniającym definicję operatora chaosu.\nA: P8~~>P3=1 bo 24\nC: ~P8~~>~P3=1 bo 5\nD: ~P8~~>P3=1 bo 3\nRównie dobrze możemy sformułować twierdzenie matematyczne wynikłe z definicji operatora implikacji odwrotnej.\nTwierdzenie do udowodnienia:\nZbiór ~p musi zawierać się w zbiorze ~q\nMożemy na poziomie abstrakcji założyć że nasze twierdzenie:\nWchodzi w skład definicji równoważności:\nDlaczego takie założenie jest sensowne?\n… bo w równoważności obowiązuje prawo kontrapozycji:\nZamiast dowodzić prawdziwość twierdzenia:\nRównie dobrze możemy badać prawdziwość twierdzenia:\n4L=>P =0 bo kontrprzykład: koń\nZgodnie z naszym algorytmem wykazujemy jeden przypadek prawdziwy:\nNa równoważność nie mamy już szans:\n4L<=>P = (4L=>P)*(~4L=>~P) = 0*x=0\n… ale mamy szansę na implikację odwrotną!\nFormułujemy pierwsze zdanie implikacji odwrotnej:\nAby udowodnić że zdanie A jest implikacją odwrotną badamy prawdziwość twierdzenia:\n~4L=>~P=1 - oczywistość\nP=>4L=1 - oczywistość\nZdanie A spełnia definicję implikacji odwrotnej, w matematycznym żargonie jest implikacją odwrotną.\nDlaczego w żargonie?\nBo samo zdanie A to tylko warunek konieczny ~> wchodzący w skład implikacji odwrotnej:\nOperator implikacji odwrotnej w diagramie logicznym:\nMatematyczna, uporządkowana analiza zdania A jest następująca:\nDwa dowody nie wprost iż w zdaniu B nie jest spełniony warunek konieczny ~>:\nZałóżmy że w zdaniu B zachodzi warunek konieczny:\nDokładnie to samo wynika z definicji znaczka ~>:\nZbiór 4L musi zawierać w sobie zbiór ~P\nZ diagramu widać, że zbiór P należy do zbioru 4L i jest poza zbiorem ~P\nDefinicja znaczka ~> nie jest wiec spełniona, warunek konieczny ~> tu nie zachodzi.\nZdanie B jest prawdziwe na mocy naturalnego spójnika „może” ~~> wystarczy pokazać jeden przypadek prawdziwy.\nGdzie tu są jakiekolwiek tabele zero jedynkowe?\nTo otrzymamy tabelę zero jedynkową implikacji odwrotnej.\nTo otrzymamy tabelę zero-jedynkową implikacji prostej.\nPrzejdźmy z powyższego przykładu na zapis formalny.\nZapis formalny to zapis matematyczny z powszechnie przyjętymi symbolami formalnymi.\nW logice symbole formalne to p i q. Dla konkretnego przykładu pod symbole p i q podstawiamy parametry aktualne z tego przykładu. Na podstawie naszego przykładu możemy zapisać definicję ogólną implikacji odwrotnej w parametrach formalnych p i q.\nZ czego wynika, że zbiór ~p musi zawierać się w zbiorze ~q\nMetodyka dowodzenia warunku wystarczającego na naszym przykładzie:\nC: ~4L=>~P =1\nSprawdzamy, czy dla każdego ~4L zachodzi ~P\nOczywiście tu zbiór ~4L zawiera się w zbiorze ~P, zatem:\n~4L~~>P = ~4L*P =0 - bo zbiory ~4L i P są rozłączne\nW zdaniu A warunek konieczny ~> zachodzi na mocy prawa Kubusia:\nA: 4L~>P = C: ~4L=>~P =1\nWarunek wystarczający => w zdaniu C wymusza warunek konieczny ~> w zdaniu A.\nZ diagramu implikacji odwrotnej widzimy, że nie zachodzi warunek wystarczający => miedzy p i q:\n4L=>P =0 bo kontrprzykład dla: koń\nNa mocy definicji znaczka => zbiór 4L musi zawierać się w zbiorze P, natomiast w diagramie jest dokładnie odwrotnie zatem:\nStąd mamy definicję implikacji odwrotnej niezwykle użyteczną w praktyce.\nImplikacja odwrotna to zachodzenie wyłącznie warunku koniecznego miedzy p i q:\nPowyższą definicję implikacji prostej powinniśmy zapamiętać.\nUdowadniając warunek wystarczający => w zdaniu C automatycznie udowodnimy warunek konieczny ~> w zdaniu A\nUdowadniając warunek konieczny ~> w zdaniu A automatycznie udowodnimy warunek wystarczający => w zdaniu C\nZ powyższego wynika, że całą logikę matematyczną można sprowadzić do badania łatwych w analizie warunków wystarczających =>\nBo tu, aby obalić warunek wystarczający => wystarczy pokazać jeden kontrprzykład.\nBrak czterech łap jest warunkiem wystarczającym => aby nie być psem\nWarunek konieczny ~> w zdaniu A udowodniliśmy dowodząc prawdziwości zdania C:\nBadamy warunek wystarczający między p i q w zdaniu A:\n4L=>P=0 bo kontrprzykład: koń\nZdanie A spełnia definicję implikacji odwrotnej, w matematycznym żargonie zdanie A możemy nazwać implikacją odwrotną.\n… bo samo zdanie A bez dowodu jak wyżej to tylko i wyłącznie warunek konieczny ~> wchodzący w skład definicji implikacji odwrotnej:\n4L~>P = ~4L=>~P=1\nKodowanie zero-jedynkowe dla naszego przykładu dla punktu odniesienia ustawionym na zdaniu A.\n| 4L P 4L~>P\nA: 4L~> P =1 | 1 1 =1\nB: 4L~~>~P=1 | 1 0 =1\nC:~4L=> ~P=1 | 0 0 =1\nD:~4L~~> P=0 | 0 1 =0\nDoskonale widać tabele implikacji odwrotnej.\nZdanie a spełnia definicję implikacji odwrotnej, w żargonie możemy powiedzieć iż zdania A jest implikacją odwrotną.\nPrecyzyjnie zdanie A to tylko i wyłącznie warunek konieczny ~> wchodzący w skład definicji implikacji odwrotnej:\nDopóki nie udowodnimy prawej strony nie mamy prawa mówić iż zdanie A jest implikacją odwrotną.\nZastanówmy się teraz jak będzie prawdziwość/fałszywość powyższych zdań dla konkretnego, wylosowanego zwierzaka.\nZałóżmy że wylosowaliśmy: kota\nDla kota mamy 100% determinizm.\nJeśli wylosowano kota to na pewno => kot ma cztery łapy i nie jest psem\nK=>4L*~P = 1*1=1\nDla kota nasz świat jest zdeterminowany:\nA: K=> 4L* P = 1*0 =0\nB: K=> 4L*~P = 1*1 =1\nC: K=>~4L*~P = 0*1 =0\nD: K=>~4L* P = 0*0 =0\nJak widzimy, dla kota wyłącznie zdanie B jest prawdziwe, pozostałe są fałszywe.\nDla nieskończonej ilości losowań puste będzie wyłącznie pudełko D, pozostałe będą niepuste, stąd taki a nie inny rozkład wynikowych zer i jedynek w implikacji prostej.\n4.3 Prawa kontrapozycji w implikacji\np=>q =~p~>~q ## p~>q = ~p=>~q\nZbiór pies zawiera się w zbiorze 4L\nZdanie odwrotne z tym samym znaczkiem =>:\n4L=>P=0 bo kontrprzykład: słoń\nImplikacja odwrotna prawdziwa bo zachodzi prawo Kubusia:\nZdanie odwrotne z tym samym znaczkiem ~>:\nImplikacja odwrotna fałszywa bo nie zachodzi prawo Kubusia:\nP~>4L = ~P=>~4L =0 bo kontrprzykład: koń\nZbiór P musi zawierać w sobie zbiór 4L\nOczywiście w rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie\nZapiszmy ponownie równanie ogólne implikacji:\nRównanie ogólne implikacji dla naszego przykładu przybierze postać:\nDla sztywnego punktu odniesienia ustawionego na zdaniu A mamy:\nPrawo kontrapozycji w implikacji leży w gruzach.\nJak widzimy w zdaniu B musimy zamienić parametry aktualne ze zdania A.\nWtedy i tylko wtedy spełnione będą definicje znaczków => i ~> po obu stronach znaku ##.\nW równaniu ogólnym implikacji:\nPod p i q po obu stronach znaku ## możemy sobie podstawiać co nam się żywcem podoba, to dwa izolowane układy logiczne pomiędzy którymi nie zachodzą żadne tożsamości matematyczne.\nW równaniu ogólnym implikacji nie ma przyjętego stałego punktu odniesienia.\nMatematycznie możemy jednak ustalić sztywny punkt odniesienia na zdani p=>q, albo na zdaniu p~>q.\n~p~>~q ## q~>p\n~p~>~q ## ~q=>~p\nq=>p ## p~>q\n~q~>~p ## p~>q\n~q~>~p ## ~p=>~q\nTo mamy prawo założyć że to jest warunek wystarczający wchodzący w skład definicji równoważności.\nJeśli po udowodnieniu warunku wystarczającego obalimy warunek wystarczający w druga stronę:\nTo warunek wystarczający => może wchodzić w skład definicji implikacji prostej:\nDalej nie musimy analizować, dowiedliśmy iż zdanie A ty tylko i wyłącznie warunek wystarczający => nie wchodzący w skład ani implikacji odwrotnej:\nKażdego roku w Wigilię zamieszczam najnowszą wersję Algebry Kubusia, to już po raz trzeci, mam nadzieję że ostatni.\nTa wersja jest znacząco inna od poprzedniej bo:\nJest zdecydowanie lepsza dzięki dyskusji z Fiklitem\nJest chudsza o około 70%\nZrezygnowałem z ambicji napisania kompletnej AK dla zawodowców, czyli z uprawiania wszystkoizmu.\nPrzykłady są wyłącznie z przedszkola, a w zasadzie jest tylko jeden P=>4L, co oczywiście nie ma żadnego znaczenia dla samej teorii AK.\nZrezygnowałem z technicznej algebry Boole'a czyli: bramki logiczne i minimalizacja funkcji logicznych - bo to jest psu na budę potrzebne w komunikacji człowieka z człowiekiem, w jego naturalnej logice.\nZrezygnowałem z zastosowania algebry Kubusia w lingwistyce, czyli z uprawiania wszystkoizmu\nNa temat c będzie oddzielna pozycja:\nNapisze też coś na temat b) bo tylko i wyłącznie dzięki temu że Kubuś jest ekspertem bramek logicznych to wszystko mogło zostać rozpracowane.\nOczywiście logikę człowieka można opisać w sposób równoważny przy pomocy teorii bramek logicznych - problem w tym że teorii układów cyfrowych na poziomie jej związku z naturalną logika człowieka praktycznie żaden Ziemianin nie rozumie - znam tylko jednego który to załapał - to Wuj Zbój (dr. Fizyki), twórca sfinii.\nWysłany: Wto 14:13, 25 Gru 2012 Temat postu:\nto Wuj Zbój (dr. Fizyki), twórca sfinii.\nChyba filozofii i chyba zjechał cię jak burą sukę.\nA pamiętam czasy jak był wykładowcą logiki, jak my wszyscy tu zebrani :korw:\nWuj Zbój (dr. Fizyki pracujący za Odrą) to jedyny człowiek który rozumiał techniczną algebrę Boole'a, to On jest autorem znaczka ~> (warunek konieczny), to z nim Kubuś toczył na PW (nie na forum) niezapomniane nocne dyskusje na temat algebry Boole'a etc.\nDlaczego Wuj założył na sfinii subforum?\n"Autonomiczne forum Rafała3006. Miejsce do dyskusji nad alternatywną teorią implikacji (algebra Kubusia)"\n... bo nic z tego nie rozumiał?\nFragment z podpisu ...\nWysłany: Wto 16:04, 25 Gru 2012 Temat postu:\nWłaśnie padł ostatni bastion logiki matematycznej Ziemian\nPoprawne wyprowadzenie gwarancji matematycznych w implikacji i równoważności wyrażonych spójnikiem „i”(*):\nGwarancja matematyczna = warunek wystarczający =>\nImplikacja to zawsze jedna i tylko jedna gwarancja matematyczna =>:\np=>q = ~p~>~q = ~(p*~q)\np~>q = ~p=>~q = ~(~p*q)\nRównoważność to zawsze dwie i tylko dwie gwarancje matematyczne =>:\n4.5 Implikacja i równoważność w spójnikach „i”(*) oraz „lub”(+)\nCzym różni się operator OR od implikacji i równoważności?\nDoskonale widać, że w operatorze OR wszystkie możliwe kombinacje zbiorów istnieją i mają część wspólną:\nWystarczy, że dowolny człon po prawej stronie przyjmie wartość jeden i już funkcja logiczna Y przyjmie wartość jeden.\nWszystkie zbiory po prawej stronie są rozłączne, zatem dowolny, wylosowany element może należeć wyłącznie do jednego ze zbiorów, wartość logiczna pozostałych zbiorów dla tego elementu będzie równa zeru. Jeśli wylosowany element będzie należał do funkcji ~Y to dla tego przypadku wartość funkcji Y będzie równa zeru, bowiem wszystkie możliwe zbiory (wszystkie możliwe kombinacje p i q) w definicji operatora OR są rozłączne.\n~q=[1,2 + 7->oo]\nWszystkie możliwe kombinacje zbiorów to:\np*q = [1,2,3,4]*[3,4,5,6] = [3,4]\np*~q=[1,2,3,4]*[1,2 + 7->oo] = [1,2]\n~p*q = [5->oo]*[3,4,5,6] = [5,6]\n~p*~q = [5->oo]*[1,2 + 7->oo] = [7->oo]\nDla dowolnej wylosowanej liczby wyłącznie jeden zbiór będzie niepusty (zdanie prawdziwe), pozostałe zbiory dla tego losowania będą zbiorami pustymi (zdania fałszywe).\np*q = [3,4]* =  - zbiór pusty\np*~q = [1,2]* =  - jedyny zbiór niepusty\n~p*q = [5,6]* = \n~p*~q = [7->oo]* =\nDla nieskończonej ilości losowań wszystkie zbiory będą niepuste, ale dla konkretnego losowania wyłącznie jeden zbiór jest niepusty.\nZ powyższego wynika, że równania logiczne opisujące tabelę zero-jedynkową operatora OR pokazują co może zajść, co jest możliwe, czyli mamy tu do czynienia ze światem totalnie niezdeterminowanym.\nDefinicja implikacji prostej to warunek wystarczający =>, gdzie zbiory p i q są różne.\nPowyższy rysunek to zatem diagram implikacji prostej.\nPrzykład zbiorów spełniających definicję implikacji prostej.\np*~q = [1,2]*[7->oo] =  - zbiór pusty\nJak widzimy wszystkie zbiory (wszystkie możliwe kombinacje p i q) są rozłączne, wyłącznie zbiór p*~q jest zbiorem pustym na wieki, czyli nie istnieje liczba naturalna należąca do tego zbioru.\nZ powyższego wynika, że równania logiczne opisujące tabelę zero-jedynkową operatora implikacji prostej pokazują co może zajść, co jest możliwe, czyli mamy tu do czynienia ze światem totalnie niezdeterminowanym.\nDefinicja równoważności to warunek wystarczający =>:\ngdzie zbiory p i q są tożsame.\nPrzykład równoważności w zbiorach:\nWszystkie możliwe kombinacje zbiorów są następujące:\n~p*q = [7->oo]*[1,2,3,4,5,6] = \nJak widzimy wszystkie zbiory (wszystkie możliwe kombinacje p i q) są rozłączne, zbiory puste to p*~q i ~p*q, natomiast zbiory niepuste to p*q i ~p*~q.\nZ powyższego wynika, że równania logiczne opisujące tabelę zero-jedynkową operatora równoważności pokazują co może zajść, co jest możliwe, czyli mamy tu do czynienia ze światem totalnie niezdeterminowanym.\nW implikacji i równoważności mamy sytuację fundamentalnie inną niż w operatorze OR (czy też AND) co widać w ich definicjach wyżej.\nFundamentalną różnicę między operatorami OR (AND), implikacji prostej (także odwrotnej) i równoważności widać tu jak na dłoni:\nOperator OR (AND) to cztery zbiory rozłączne i niepuste\nOperator implikacji prostej (odwrotnej) to trzy zbiory rozłączne i niepuste\nOperator równoważności to dwa zbiory rozłączne i niepuste\nZ powyższego wynika, że na mocy definicji w zbiorach zachodzi:\nOR (AND) ## implikacja prosta (odwrotna) ## równoważność\nGwarancja w implikacji prostej wyrażona spójnikiem „i”(*):\nImplikacja prosta w zbiorach:\nDefinicja |Definicja symboliczna implikacji prostej\nzero-jedynkowa |w równaniach prof. Newelskiego,\np q p=>q |czyli w spójnikach „i”(*) i „lub”(+)\nA: 1 1 =1 |(p=>q) = p* q =1 - twarda prawda, gwarancja matematyczna\nB: 1 0 =0 |(p~~>~q)= p*~q =0 - twardy fałsz wynikły wyłącznie z A\nC: 0 0 =1 |(~p~>~q)=~p*~q =1 - miękka prawda, może zajść ale nie musi\nD: 0 1 =1 |(~p~~>q)=~p* q =1 - miękka prawda, może zajść ale nie musi\nDefinicja implikacji w równaniu prof. Newelskiego:\n(p=>q)=1 <=> A: (p*q)=1 lub C: (~p*~q)=1 lub D: (~p*q)=1\nPowyższe równanie będzie prawdziwe wtedy i tylko wtedy, gdy pokażemy po jednym przypadku prawdziwym po prawej stronie tożsamości. Jeśli nie będziemy w stanie podać po jednym przykładzie spełniającym A, C i D to będzie to oznaczało, że równanie jest błędne, że opisuje jakąś inną tabelę zero-jedynkową niż powyższa. Wynika to bezpośrednio z techniki tworzenia równań prof. Newelskiego, gdzie opisujemy wyłącznie wynikowe jedynki!\nZauważmy, że po stronie jedynek nic nas nie zmusza do kwantyfikowania po wszystkich obiektach zdefiniowanych w poprzedniku zdania p=>q.\nTo co wyżej to teoria spójnika „lub”(+), do kitu w przypadku implikacji, gdzie istotą jest gwarancja matematyczna po stronie jedynek.\nDo kwantyfikowania po wszystkich obiektach zdefiniowanych w poprzedniku zmusza nas ZERO w powyższej tabeli.\nB: p=>q = p*~q=0\nZbiory p i ~q istnieją (p=1 i ~q=1), ale są rozłączne co wymusza w wyniku 0 (zdanie fałszywe)\nTu musimy udowodnić, że nie istnieje obiekt spełniający p i ~q, czyli mamy kwantyfikowanie po wszystkich obiektach p.\nW sumie oznacza to konieczność przeanalizowania zdania p=>q przez kompletny zbiór zdefiniowany w poprzedniku p.\nOczywiście jest wszystko jedno czy będziemy badać A czy też B:\nTu sprawdzamy czy każdy element zbioru p należy do zbioru q\nKontrprzykład dla zdania wypowiedzianego A:\nTu wystarczy znaleźć jeden element należący do zbioru p i nie należący do zbioru q.\nJeśli taki element znajdziemy to:\nJeśli nie znajdziemy kontrprzykładu to:\nNasze zdanie w równaniu prof. Newelskiego:\nBadamy prawdziwość każdego z członów po prawej stronie:\nA: P*4L =1 bo pies\nC: ~P*~4L= 1 bo kura\nD: ~P*4L =1 bo koń\nSprawdzamy fałszywość zdania B:\nB: P~~>~4L = P*~4L =0 - nie ma takiego psa\nTylko i wyłącznie w tym przypadku jesteśmy zmuszeni do kwantyfikowania po wszystkich psach aby udowodnić że nie istnieje pies który nie ma czterech łap, czyli aby udowodnić że każdy pies ma cztery łapy, czyli wykazać prawdziwość zdania A:\nJak widzimy wystarczy znaleźć po jednym przedstawicielu z poszczególnych zbiorów (A, C, D), oraz udowodnić fałszywość zdania D, aby udowodnić że zdanie P=>4L spełnia definicję implikacji prostej, w matematycznym żargonie, jest implikacją prostą.\nImplikacja wyrażona spójnikami „lub”(+) oraz „i”(*) jest matematycznie błędna bo:\n(p=>q)=1 <=> (p*q)=1 lub (~p*~q)=1 lub (~p*q)=1\nPo stronie jedynek wszystkie jedynki są jednakowo ważne, żadna z nich nie jest wyróżniona, nie ma tu mowy o jakiejkolwiek gwarancji matematycznej, istocie implikacji. Po stronie jedynek nic nas nie zmusza do kwantyfikowania po wszystkich obiektach zdefiniowanych w poprzedniku.\nW operatorach implikacji i równoważności chodzi o gwarancje matematyczne, prawdziwość/fałszywość poszczególnych zdań jest tu ważna ale ma drugorzędne znaczenie, to nie jest istota implikacji i równoważności.\nGwarancja matematyczna w implikacji wyrażona spójnikiem „i”(*):\nW symbolicznej definicji implikacji prostej widzimy, że negując równanie B otrzymamy twardą prawdę w linii A, bowiem twardy fałsz w linii B wynika tylko i wyłącznie z twardej prawdy w linii A.\n~[B: (p~~>~q)] = A: ~(p~~>~q)\nStąd gwarancja matematyczna =>:\nA: ~(p~~>~q) = A: p=>q\nTwardy fałsz w linii B opisuje równanie:\nNegując dwustronnie otrzymujemy:\nA: ~(p~~>~q) = ~(p*~q) =1\nKorzystając z 1 mamy:\nA: p=>q = ~(p*~q)\nZdanie równoważne do p=>q brzmi zatem:\nNie może się zdarzyć ~(..), że zajdzie p i nie zajdzie q\nTata do Jasia (lat 5)\nJeśli powiesz wierszyk dostaniesz rower\nPonieważ na mocy definicji zdanie A jest implikacją prostą, korzystamy z prawa Kubusia:\nW=>R = ~W~>~R\nJeśli nie powiesz wierszyka to nie dostaniesz roweru\nNie powiedzenie wierszyka jest warunkiem koniecznym ~> dla nie dostania roweru. Na mocy definicji warunku koniecznego ~> (rzucanie monetą) tata może dać ten rower mimo że syn nie powiedział wierszyka i nie będzie kłamcą (akt miłości)\nTata, a czy może się zdarzyć że powiem wierszyk i nie dostanę roweru?\nPrawo algebry Kubusia poznane wyżej:\nW=>R = ~(W*~R)\nSynku, nie może się zdarzyć ~(..), że powiesz wierszyk i nie dostaniesz roweru\nGwarancja matematyczna w implikacji odwrotnej wyrażona spójnikiem „i”(*):\nImplikacja odwrotna w zbiorach:\nDefinicja |Definicja symboliczna implikacji odwrotnej\np q p~>q |czyli w spójnikach „i”(*) i „lub”(+)\nA: 1 1 =1 |(p~>q) = p* q =1 - miękka prawda, może zajść ale nie musi\nB: 1 0 =1 |(p~~>~q)= p*~q =1 - miękka prawda, może zajść ale nie musi\nC: 0 0 =1 |(~p=>~q)=~p*~q =1 - twarda prawda, gwarancja matematyczna\nD: 0 1 =0 |(~p~~>q)=~p* q =0 - twardy fałsz wynikły wyłącznie z C\nDefinicja implikacji odwrotnej w równaniu prof. Newelskiego:\n(p~>q)=1 <=> A: (p*q)=1 lub B: (p*~q)=1 lub C: (~p*~q)=1\nW symbolicznej definicji implikacji odwrotnej widzimy, że negując równanie D otrzymamy twardą prawdę w linii C, bowiem twardy fałsz w linii D wynika tylko i wyłącznie z twardej prawdy w linii C.\n~[D: (~p~~>q)] = C: ~(~p~~>q)\nC: ~(~p~~>q) = C: ~p=>~q\nTwardy fałsz w linii D opisuje równanie:\nD: ~p~~>q = ~p*q =0\nC: ~(~p~~>q) = ~(~p*q) =1\nC: ~p=>~q = ~(~p*q)\nZdanie równoważne do ~p=>~q brzmi zatem:\nNie może się zdarzyć ~(..), że nie zajdzie p i zajdzie q\nZauważmy ze zdanie wypowiedziane A brzmi:\nJeśli nie zajdzie p to na pewno => nie zajdzie q\nStąd gwarancja matematyczna w implikacji odwrotnej wyrażona spójnikiem „i”(*):\nTata, a jak nie będzie pochmurno?\n~CH=>~P - twarda prawda, gwarancja matematyczna\nTata, a czy może się zdarzyć że nie będzie pochmurno i będzie padało?\nSynku, nie może się zdarzyć że nie będzie pochmurno i będzie padało\n~CH=>~P = ~(~CH*P)\nRównoważność w gwarancjach matematycznych wyrażonych spójnikiem „i”(*)\nDefinicja |Definicja symboliczna równoważności\np q p<=>q |w spójnikach „i” i „lub”\nA: 1 1 =1 |(p=>q) = p* q =1 - twarda prawda, gwarancja matematyczna A\nC: 0 0 =1 |(~p=>~q)=~p*~q =1 - twarda prawda, gwarancja matematyczna C\nDefinicja równoważności w równaniu prof. Newelskiego:\nW symbolicznej definicji równoważności widzimy, że negując równanie B otrzymamy twardą prawdę w linii A, bowiem twardy fałsz w linii B wynika tylko i wyłącznie z twardej prawdy w linii A.\nStąd gwarancja matematyczna A w równoważności:\nDokładnie ten sam schemat powtarzamy dla zera w linii D.\nW symbolicznej definicji równoważności widzimy, że negując równanie D otrzymamy twardą prawdę w linii C, bowiem twardy fałsz w linii D wynika tylko i wyłącznie z twardej prawdy w linii C.\nStąd gwarancja matematyczna C w równoważności:\nNa podstawie powyższego zapisujemy prawa algebry Kubusia:\n… a czy może się zdarzyć że trójkąt jest prostokątny i nie zachodzi suma kwadratów\nTP=>SK = ~(TP*~SK)\nNie może się zdarzyć ~(…), że trójkąt jest prostokątny (TP=1) i nie zachodzi suma kwadratów (~SK=1)\n… a czy może się zdarzyć że trójkąt nie jest prostokątny i zachodzi suma kwadratów\n~TP=>~SK = ~(~TP*SK)\nNie może się zdarzyć ~(…), że trójkąt nie jest prostokątny (~TP=1) i zachodzi suma kwadratów (SK=1)\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Wto 17:18, 25 Gru 2012, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Śro 9:21, 26 Gru 2012 Temat postu:\nTak samo chujowa jak poprzednie. Wypierdalać.\nSłupku, współczuję, kaganiec jedynie słusznej logiki (KRZiP) na swoim mózgu masz tak potężny, że nie jesteś w stanie spojrzeć na świat z innego punktu odniesienia.\nTakie rewolucje naukowe następują tylko po długich okresach nauki instytucjonalnej, tradycyjnie ograniczonej ramami, w których musiała się ona (nauka) znajdować i zajmować się badaniami, zanim mogła te ramy zniszczyć". Zresztą kryzys zawsze niejawnie tai się w badaniach, ponieważ każdy problem, który nauka instytucjonalna postrzega jako łamigłówkę, może być ujrzany z innej perspektywy, jako sprzeczność (wyłom), a zatem źródło kryzysu – jest to "istotne obciążenie" badań naukowych\nTo wielkimi literami to odpowiedź na pytanie:\nCzy matematycy mieli jakiekolwiek szanse na obalenie własnego paradygmatu (implikacja materialna plus KRZiP) który jest ich bogiem?\n… na szczęście Kubuś to tylko „inżynierek” nie znający się na matematyce, jak to pogardliwie stwierdził jeden z ekspertów KRZiP - Windziarz.\nTo największy komplement jaki usłyszałem z ust niezależnego eksperta logiki Ziemian (podejrzewam że jesteś wykładowcą logiki).\nZgoda, AK nie obali ani jednego twierdzenia matematycznego bo:\nPo co komu zatem AK?\nWidzę co najmniej trzy powody dla których warto spojrzeć na świat z fundamentalnie innego punktu odniesienia niż obowiązujący we współczesnej logice matematycznej:\nAK to uwolnienie ludzkości od dowodów „matematycznych” w stylu Russella\nLogiki modalne to ostatnia klęska ludzkości w poszukiwaniu dokładnie tej wersji implikacji którą posługuje się człowiek.\nPewne jest, że bez uznania równych praw implikacji prostej i odwrotnej ludzkość może sobie szukać implikacji która sama się posługuje do końca świata i jeden dzień dłużej - NIGDY jej nie znajdzie!\nAK to fundamentalnie inne spojrzenie na nasz Wszechświat!\nCzłowiek to istota bardzo ciekawska.\nPo co komu teoria Wielkiego Wybuchu?\nPo co komu takie głupoty jak galaktyki, czarne dziury?\nPo co komu odkrywanie planet w innych układach słonecznych?\nPo co komu teoria ewolucji?\nCzy ta wiedza zmieni cokolwiek w codziennym życiu na Ziemi?\nCzy przyniesie jakiekolwiek korzyści materialne?\nObojętnie w która stronę człowiek będzie podążał, czy to w kierunku mikroświata, czy makroświata, to pewne jest że skończy się na Bogu, czyli … nie wiem co jest za tą ścianą.\nAK to matematyka naszego Wszechświata, zarówno martwego jak i żywego.\nAK to przede wszystkim rewolucyjna IDEA, nowe spojrzenie na nasz Wszechświat.\nMarzeniem Kubusia jest, aby „dowody matematyczne” w stylu Russella wyżej powędrowały tam gdzie ich miejsce - do piekła.\nPrzestańmy prać mózgi naszym dzieciom IDIOTYZMAMI w stylu Russella!\nprzyjaciel Ziemian, przede wszystkim naszych dzieci.\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Śro 12:15, 26 Gru 2012, w całości zmieniany 5 razy\nWysłany: Śro 15:12, 26 Gru 2012 Temat postu:\nImplikacja materialne nie jest paradygmatem.\nParadygmatem w matematyce może być najwyzej to że matma ma być ścisła i jednoznaczna.\nZgadzam się iż chcesz go zburzyć.\nMylisz się Daggerze,\nParadygmatem w logice matematycznej Ziemian jest jedynie słuszne (czyli boskie?), rozumienie zer i jedynek w operatorach logicznych.\nWynika z niego definicja implikacji materialnej.\nZabierz logikom operatory logiczne (16 sztuk) i co ci zostanie - NIC!\nGdzie ty widzisz jednoznaczność matematyki?\nOczywiście matematyka Ziemian nie zna spójnika "może" zatem zdanie równoważne:\n"Z fałszu na pewno => wynika wszystko" .. zatem cała prawda i mądrość, cały nasz Wszechświat ...\nHehe … dobre.\nvolrath wykładowca logiki napisał:\nJa nie twierdzę, że implikacja odwrotna to to samo co prosta.\nNa gruncie rachunku zero-jedynkowego bez poprawnego rozumienia operatorów implikacji prostej i odwrotnej Volrath ma rację, zachodzi dokładnie to co napisał!\nRównanie Volrtaha po odkopaniu definicji implikacji odwrotnej i poprawnej interpretacji zer i jedynek w logice przyjmuje postać.\nRównanie ogólne implikacji oczywiste dla każdego normalnego matematyka:\nDefinicja implikacji prostej ## definicja implikacji odwrotnej !!!\nDagger, jak znajdziesz matematyka który się nie zgodzi z powyższym to kasuję AK!\nWeźmy teraz wzorcową implikację prostą:\nWeźmy teraz wzorcową implikację odwrotną:\nBo tylko i wyłącznie w tym przypadku spełnione są definicje znaczków => i ~>!!!\nDla sztywnego punktu odniesienia ustawionym na zdaniu:\nPrawo kontrapozycji w implikacji leży i kwiczy.\nNatomiast równanie ogólne implikacji dla sztywnego punktu odniesienia ustawionego na p=>q przyjmuje postać:\nOdpowiednie równanie we współczesnej matematyce Ziemian jest natomiast takie!\nPatrz równanie wykładowcy logiki wyżej!\nW algebrze Kubusia nie mogę odpowiedzieć ani zdaniem AO ani tez zdaniem CO - mam tu matematyczny ZAKAZ!!!\n## - różne na mocy definicji !!!\nZobaczmy teraz co się dzieje w paranoi zwanej KRZiP …\nNasz przykład we współczesnej „logice” wygląda tak:\nPatrz wykładowca logiki Volrath w cytacie wyżej\nJedyne prawo logiczne akceptowane przez logikę biednych Ziemian to „prawo” kontrapozycji (błędne w implikacji!)\nDzwoń po psychiatrę, tata zwariował, nie potrafi sensownie odpowiedzieć na pytanie 5-cio latka!\nC, AO lub CO!\nPowiedz mi Daggerze w którym miejscu ty widzisz JEDNOZNACZNOŚĆ współczesnej logiki matematycznej!\nW algebrze Kubusia prawo kontrapozycji jest fałszywe w implikacji i prawdziwe w równoważności!\nDlaczego zatem prawa kontrapozycji działają doskonale w matematyce Ziemian, mimo że prawie wszystkie twierdzenia matematyczne to implikacje a nie równoważności?\nStąd jedynie słuszna, uwielbiana przez matematyków definicja równoważności:\ngdzie z prawej strony to tylko i wyłącznie warunki wystarczające o definicji:\ngdzie A i B razem to:\nWeźmy teraz nasze równanie ogólne w przykładzie w interpretacji AK:\nKażdy matematyk bez trudu udowodni tu A albo CO.\nZałóżmy że udowodnił A:\nNajcenniejsze w matematyce są równoważności, bowiem implikacja to zawsze w 50% najzwyklejsze rzucanie monetą, zero przydatności w świecie techniki.\nMatematyk zakłada więc że dowodzone twierdzenie wygląda tak …\nP<=>4L = (P=>4L)*(4L=>P) = 1* ? = ?\nCo zrobił matematyk?\nOczywiście założył że zdanie:\nNa mocy takiego założenia wolno mu skorzystać z prawa kontrapozycji poprawnego w równoważności.\nW równoważności zachodzi prawo kontrapozycji:\n4L=>P = ~P=>~4L\nZatem może sobie udowadniać którekolwiek twierdzenie, lewą, albo prawą stronę znaku tożsamości, to bez znaczenia.\nJeśli udowodni np.\nUdowodniłem równoważność (prawo kontrapozycji działa w równoważności!).\nTu oczywiście mina mu zrzednie bo udowodni:\nBadanie twierdzenie jest zatem wyłącznie warunkiem wystarczającym wchodzącym w skład definicji implikacji prostej:\nAlgebra Kubusia to wprowadzenie do logiki matematycznej Ziemian JEDNOZNACZNOŚCI której nie ma we współczesnej logice!\n.. co udowodniono w tym poście!\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Śro 23:00, 26 Gru 2012, w całości zmieniany 4 razy\nRafał, masz niesamowity talent do nierozumienia.\nNie rozumiesz KRZ, RP, matematyki, tego co się do Ciebie pisze.\nWalczysz z własnymi wizjami. Dopowiadasz Swoje niestworzone historie i teorie do niezrozumianych wypowiedzi innych (JK, Newelski).\nFiklitcie, doskonale wiesz że AK i KRZiP są totalnie rozłączne, żadne pojecie i definicja z jednego systemu logicznego nie pasuje do drugiego. Równie dobrze mogę zarzucić Tobie że nie rozumiesz AK, nie rozumiesz logiki matematycznej zbudowanej na fundamencie TOTALNIE innej interpretacji 0 i 1 w operatorach logicznych niż to obowiązuje w KRZiP.\nDlaczego uważasz że interpretacja 0 i 1 w KRZ jest bogiem którego nie wolno tyknąć?\nDlaczego inżynierom komputery doskonale działają mimo że nie maja bladego pojęcia iż:\nDlaczego trzeba tkwić w idiotyzmach:\nDoskonale rozumiem KRZ, RP nie muszę bo błąd jest w fundamentach logiki matematycznej Ziemian - czyli w totalnie błędnym rozumieniu zer i jedynek w absolutnie KAŻDYM operatorze logicznym.\nSpójnik logiczne „i”(*), „lub”(+), => i ~> z naturalnej logiki człowieka nie są kompletnymi operatorami logicznymi, czyli nie opisują wszystkich czerech linii co dowodzę tu na dziesiątki różnych sposobów.\nOdpowiednie operatory AND, OR, implikacja prosta, implikacja odwrotna to zawsze złożenie spójnia w logice dodatniej i spójnika przeciwnego w logice ujemnej.\nW najnowszym podpisie powołuję się na prof. Newelskiego wyłącznie w temacie tworzenia równań algebry Boole’a - algorytm jest banalny i zgodny z AK, wiec dlaczego miałbym tego nie wykorzystać?\nZacytuję ci najnowszy wstęp i fragment z AK gdzie bezpośrednio powołuję się na autorytet prof. Newelskiego.\nJak udowodnisz że się mylę to kasuję AK.\nKubuś, to wirtualny Internetowy Miś, teleportowany do ziemskiego Internetu przez zaprzyjaźnioną cywilizację z innego Wszechświata. Zadaniem Kubusia na Ziemi było rozpracowanie matematycznych fundamentów logiki człowieka. Po siedmiu latach zmagań, z wielką pomocą przyjaciół ze śfinii.fora.pl, [link widoczny dla zalogowanych] i [link widoczny dla zalogowanych] zadanie zostało wykonane.\nAlgebra Kubusia to podręcznik logiki matematycznej do I klasy LO w 100-milowym lesie, mam nadzieję, że wkrótce trafi także do ziemskich szkół.\nUczeń powinien znać matematyczne definicje:\np=>q - warunku wystarczającego\np~>q - warunku koniecznego\np=>q = ~p~>~q - implikacji prostej\np~>q = ~p=>~q - implikacji odwrotnej\np<=>q = (p=>q)*(~p=>~q) - równoważności\nWspółczesna logika matematyczna Ziemian nie odróżnia warunku wystarczającego (kwantyfikatora dużego) od implikacji prostej, co jest błędem czysto matematycznym:\nWarunek wystarczający: p=>q ## implikacja prosta: p=>q = ~p~>~q\nInterpretacja tabel zero-jedynkowych operatorów logicznych w algebrze Kubusia jest totalnie inna niż obowiązująca we współczesnej logice. Algebra Kubusia to także nowa teoria zbiorów opisana operatorami logicznymi, gdzie zbiory mają wartości logiczne 0 (zbiór pusty) albo 1 (zbiór niepusty). Naturalnymi ekspertami algebry Kubusia są wszyscy ludzie na Ziemi, od 5-cio latka po profesora.\nNajważniejszymi prawami w logice matematycznej są prawa Kubusia i prawa Prosiaczka.\nBo tylko i wyłącznie dzięki nim możliwy jest matematyczny opis naturalnej logiki człowieka, jego naturalnego języka mówionego. Ludzkość wreszcie poznała to, o czym marzy od 2500 lat.\nMyślę, że nikt nie umrze z powodu spojrzenia na logikę człowieka z punktu odniesienia Kosmitów, fundamentalnie innego niż aktualnie obowiązujący.\nFragment z AK\nOwszem, umieją, tylko dlaczego nie ma tych banałów w każdym podręczniku matematyki do I klasy LO?\nPrzecież to równania algebry Boole’a, a nie tabele zero-jedynkowe są naturalną logiką każdego człowieka!\nTak więc nieoczekiwanie Kubuś znalazł popierający go autorytet w temacie tworzenia równań algebry Boole’a w spójnikach „i”(*) i „lub”(+) z dowolnej tabeli zero-jedynkowej.\nW moim ostatnim poście:\nUdowodniłem ewidentną niejednoznaczność logiki matematycznej Ziemian, oczywiście pod warunkiem że zaakceptujesz definicje znaczków => i ~> w zbiorach.\nCzy jesteś w stanie zaakceptować te definicje?\nJeśli nie to proszę o ich obalenie jednym kontrprzykładem, czyli jednym twierdzeniem matematycznym gdzie to jest nieprawda.\nW algebrze Kubusia definicje się OBALA!\nDowolną definicję opisującą świat rzeczywisty, na przykład logikę człowieka, wystarczy ośmieszyć jednym, jedynym przykładem ze świata RZECZYWISTEGO.\n... no więc ja to robię w stosunku do KRZiP\nLudzie wprowadzili dogmat:\nBy bronić implikacji materialnej?\nWysłany: Czw 13:29, 27 Gru 2012 Temat postu:\nJeśli ośmieszenie obala definicję, to cała definicja AK jest swoim jednym wielkim kontrprzykładem.\nA poważnie to chyba po prostu do zbioru rzeczy których nie rozumiesz należy dołączyć "definicję" i "kontrprzykład".\nA: Zbiory: p*q=1*1=1\nA: Zbiory istnieją (p=1 i q=1) i mają część wspólną co wymusza w wyniku 1\nB: Zbiory: p*~q =1*1=0\nB: Zbiory istnieją (p=1 i ~q=1) ale są rozłączne co wymusza w wyniku 0.\nA i B razem wymuszają zawieranie się zbioru p w zbiorze q\nstąd ogólna definicja znaczka =>:\nDefinicja warunku wystarczającego w AK w kwantyfikatorze:\nW AK kwantyfikujemy wyłącznie po p\nW KRZ kwantyfikujemy po całej dziedzinie p +~p\nZachodzi tożsamość definicji:\nNapisz Fiklicie co masz do zarzucenia tym definicjom?\nCzy akceptacja definicji tych znaczków w AK ma wpływ na (nie)jednoznaczność KRZ? Wydaje mi się to dziwne przy deklarowanym przez Ciebie "zero wspólnego". Przeczytałem jeszcze raz ten post gdzie niby wykazałeś niejednoznaczność, nie wiedzę tego. Bo piszesz o idiotycznych odpowiedziach, na banalne pytanie i nagle BACH hura, niejednoznaczność!\nJeszcze raz Ci powtarzam: nie rozumiesz implikacji w KRZ, każdy Twój przykład niby ją obalający, tego dowodzi. Cały czas obalasz Swoją wizję KRZ, a nie KRZ.\nVolrath zapisał to na gruncie KRZ!\nNa gruncie KRZ to jest oczywiście poprawne, czyli cztery różne zdania są tożsame.\nCzyli jak wypowiem dowolne z nich to mogę odpowiedzieć którymkolwiek z trzech pozostałych.\nTo jest właśnie niejednoznaczność na gruncie KRZ!\nSzczegóły w moim poście wyżej:\nW całej Swojej teorii opierasz się na założeniu, które sprawdza się jedynie w banalnych przypadkach, do których zresztą się ograniczasz, że potrafisz wszystko ustalić (prawdziwość i zależności pomiędzy zdaniami sładowymi). W rzeczywistości tak nie jest. Takie założenie dyskwalifikuje AK z zastosowań poważniejszych niż pogaduszki z przedszkolakami. To co proponujesz to nie jest logika, to nie jest myślenie, to bezmyślne mielenie wiedzy (może dlatego tak ważną rzeczą jest wg Ciebie żeby nie "iterować" po zbyt dużej dziedzinie, bo zakładasz, że to faktycznie trzeba wszystko przetworzyć, a nie po prostu pomyśleć).\nJedyną poprawną logicznie odpowiedzią na "a co jak nie pies", przy założeniu, że "jeśli zwierzę jest psem to ma cztery łapy", jest "nie wiadomo". To, że sobie na nie odpowiadasz, że "Jeśli zwierze nie jest psem to może ~> nie mieć czterech łap" to jest logika jak sobie mały Jasio wyobraża. Na podstawie założenia, nie wiesz czy istnieje jakiekolwiek zwierze nie pies, jakiekolwiek ~4Ł, nic nie wiesz poza tym, że jak pies to ma 4. Więc jak nie pies to nic nie wiesz. A jak Ci się wydaje, że wiesz to uwierz, że nie rozumiesz w czym jest rzecz.\nFiklicie, dobieram przykłady banalne by wytłumaczyć dzieciom o co chodzi w implikacji i równoważności. Dla samej teorii AK jest to kompletnie bez znaczenia.\nImplikacja prosta to implikacja prosta, nie ma znaczenie czy będziesz ją tłumaczył na przykładzie banalnym P=>4L, czy też na przykładzie dowolnie skomplikowanym.\nJesteś w błędzie twierdząc że AK zabrania iterowania po całej dziedzinie, w AK możesz iterować nawet po całym Uniwersum, czyli po wszystkich pojęciach zrozumiałych dla człowieka.\nJeśli w zdaniu p=>q iterujemy po całej dziedzinie p + ~p to musimy dostać rozstrzygnięcie w skład jakiego operatora logicznego zdanie p=>q wchodzi.\nLogika która nie daje tej odpowiedzi jest błędna matematycznie.\nMożliwości matematyczne mamy tu takie:\np=>q=0 - zdanie fałszywe\np=>q = ~p~>~q =1 - zdanie (warunek wystarczający) p=>q wchodzi w skład implikacji prostej\np<=>q = (p=>q)*(~p=>~q) =1*1=1 - zdanie (warunek wystarczający) p=>q wchodzi w skład równoważności\np=>q=1 - zdanie p=>q jest samodzielnym warunkiem wystarczającym =>, nie wchodzi w skład ani definicji implikacji, ani równoważności.\nLogika która zakłada odgórnie (KRZ) iż każde zdanie „Jeśli p to q” prawdziwe spełnia definicje implikacji prostej jest błędna matematycznie bo nie jest w stanie rozróżnić przypadków 2,3 i 4 gdzie zdanie p=>q jest prawdziwe.\nTo wszystko to absolutne banały matematyczne!\nW AK jeśli kwantyfikujemy po p i ~p to dostajemy precyzyjną odpowiedź na temat punktów 1,2,3,4 wyżej.\nTP*~SK = ?\nJak widzisz Fiklicie, jak zwykle jest wszystko odwrotnie.\nTo KRZ rozstrzyga bezpodstawnie i z góry że zdanie A jest implikacja prostą.\nW AK nie mamy żadnego rozstrzygnięcia bo jeszcze nie rozpoczęliśmy iterowania, czyli dowodu.\nW AK przed rozpoczęciem dowodu mamy czysta kartę czyli same zera w wynikach.\nAK przed rozpoczęciem dowodu w zbiorach:\n| TP SK TP=>SK\nA: TP* SK =0 | 1 1 =1\nB: TP*~SK =0 | 1 0 =0\nC:~TP*~SK =0 | 0 0 =1\nD:~TP* SK =0 | 0 1 =1\nJak widzimy KRZ jest tu bogiem, z góry wie jaki będzie rozkład jedynek wynikowych!\nTrójkąt jest prostokątny, sprawdzamy: zachodzi suma kwadratów\nOczywiście ten trójkąt ląduje w pudełku:\nSekwencja w KRZ:\nTrójkąt nie prostokątny, sprawdzamy: nie zachodzi suma kwadratów\nTen trójkąt ląduje w pudełku:\nC: ~TP*~SK =1\nDalej możemy sobie iterować po wszystkich możliwych trójkątach, to bez znaczenia.\nA: TP* SK =1 | 1 1 =1\nC:~TP*~SK =1 | 0 0 =1\nW AK mamy rozstrzygnięcie!\nRównoważność to dwa i tylko dwa zbiory niepuste i rozłączne\nW równoważności zachodzi tożsamość zbiorów:\nZ powyższej tabeli wynika że miejsce albo AK, albo KRZ jest w koszu na śmieci, jedna z tych tabel na 100% jest matematycznie błędna!\nDopiero teraz mamy prawo zapisać analizę zdania A operatorowo:\nDla punktu odniesienia ustawionym na zdaniu AR:\nmamy zero-jedynkową definicje równoważności:\nAnaliza symboliczna |Tabela zero-jedynkowa\n| TP SK TP<=>SK\nC: ~TP=>~SK=1 | 0 0 =1\nD: ~TP~~>SK=0 | 0 1 =0\nto tylko i wyłącznie warunek wystarczający o kompletnej definicji w A i B\nTo tylko i wyłącznie warunek wystarczający o kompletnej definicji w C i D\nWracając do pieska …\nP=>4L = ?\nP*4L = ?\nTu również cholera wie czy to zdanie jest prawdziwe i w skład jakiego operatora logicznego ono wchodzi.\nRozpisujemy wszystkie możliwe przypadki w zbiorach dla psa i czterech łap, zerując wstępnie wyniki!\nA: P* 4L=0\nZwierze jest psem i ma cztery łapy\nKura nie jest psem i nie ma czterech łap\nC: ~P*~4L =1\nKon nie jest psem i ma cztery łapy\nSekwencja w KRZ\nDalsze losowania nie mają w tym banalnym przypadku sensu, mamy gotową tabelę zero-jedynkową.\n| P 4L P=>4L |~P ~4L ~P~>~4L\nA: P* 4L=1 | 1 1 =1 | 0 0 =1\nB: P*~4L=0 | 1 0 =0 | 0 1 =0\nC:~P*~4L=1 | 0 0 =1 | 1 1 =1\nD:~P* 4L=1 | 0 1 =1 | 1 0 =1\n|P=1, ~P=1 |~P=1, P=0\n|4L=1, ~4L=0 |~4L=1, 4L=0\nMamy tu dowód formalny prawa Kubusia:\nJak widzimy, zdanie wypowiedziane spełnia definicje implikacji prostej jeśli za punkt odniesienia przyjmiemy zdanie A:\nalbo definicje implikacji odwrotnej jeśli za punkt odniesienia przyjmiemy zdanie C:\nC: ~P~>~4L = P=>4L\nWszystko to udowodniliśmy analizując zdanie:\npo kompletnej dziedzinie P + ~P!\nDopiero teraz możemy zapisać nasze zdanie A operatorowo:\nA: P=>4L =1 bo pies\nB: P~~>~4L =0\n… a jak zwierzę nie jest psem?\nC: ~P~>~4L =1 bo kura ..\nD:~P~~>4L =1 bo koń ..\nTwoje wyśmiewanie przykładu Russela (choć to chyba był Goedel) również pokazuje, że nie łąpiesz banałów. Jeśli takie rozważania nie są możliwe w AK to również skreśla ją w przedbiegach z jakichkolwiek sensownych zastosowań. Mógłbyś sprecyzować, czemu ten przykład jest zły? co tam jest błędem? nazwać jakoś to co jest tam błędne?\nFiklicie, pokaż mi jedno-jedyne twierdzenie matematyczne gdzie znasz z góry wartość logiczną p i q.\nPokażesz takie twierdzenie, to kasuję AK!\n.. a zdanie Russella zawiera znane z góry wartości logiczne p i q!\nPokażę ci co skreśla w przedbiegach KRZ z punktu odniesienia AK.\nWartość logiczna poprzednika i następnika jest tu z góry znana:\n225=0 - zbiór pusty\nJP=0 - zbiór pusty\nTo zdanie jest fałszywe do potęgi, bowiem wystarczyłby jeden zbiór pusty w poprzedniku lub następniku i już zdanie A jest fałszywe.\nW AK fałszywe jest nawet takie zdanie:\nJeśli 2+2=4 to JPII był papieżem\n224 =1 - zbiór niepusty\nJPII =1 - zbiór niepusty\n224*JP2 =1*1 =0 - bo zbiory rozłączne\nfałszywe jest także takie zdanie:\nJeśli 8/2=4 to 4/2=2\nTo zdanie ma z góry znaną wartość logiczną poprzednika i następnika gdzie:\nJest zatem fałszywe.\nOczywiście prawdziwe jest zdanie:\nP8*P2 = ?\nTo samo zdanie w kwantyfikatorze:\ndla x=2 mamy:\nliczba 2 należy do zbioru P8 i liczba 2 należy do zbioru P2\nstąd w zbiorach mamy:\nP8*P2 = 0*0 =0\nLiczba 3 nie należy ani do zbioru P8, ani do zbioru P2 co wymusza fałszywość zdania A dla liczby 3\nDla liczby 3 będzie prawdziwe zupełnie inne zdanie wynikające z wszystkich możliwych przeczeń p i q!\nJeśli liczba nie jest podzielna przez 8 to może ~> być nie być podzielna przez 2\nDla tego iterowania zdanie C jest prawdziwe bo:\n~P8*~P2 = 1*1 =1\nW AK prawdziwe jest wyłącznie zdanie ze stałymi gdzie:\nJeśli 2 to 2\nTo jest oczywiście warunek wystarczający wchodzący w skład równoważności:\n2<=>2 = (2=>2)*(2<=2)\nOczywiście tego zdanie nie wolno nam zapisać symbolicznie tak:\np<=>q = (p=>p)*(p<=p)\nbo to jest głupota, bo wyjdzie nam:\np<=>p = p=>p\nna mocy definicji równoważności zachodzi:\nNasz przykład - zbiory tożsame:\nMamy wyżej to samo co zwykle - AK i KRZ różnią się totalnie wszystkim!\nPrzystawalność AK do naturalnej logiki każdego 5-cio latka jest 100%\nPrzystawalność KRZ do naturalnej logiki każdego 5-ciolatka jest 0% !\nDowód: przykład Russella wyżej\nWysłany: Czw 20:55, 27 Gru 2012 Temat postu:\nNie rozumiem. Na co odpowiedzieć? Nie rozumiem sytuacji w ogóle.\nZ drugiej strony jeśli zdania są tożsame to znaczą to samo, więc nie może być mowy o wieloznaczności.\nRównanie ogólne implikacji dla sztywnego punktu odniesienia p=>q:\nPatrz Volrath wyżej.\nNasz przykład w AK:\nCzy widzisz fundamentalną różnicę między AK i KRZ?\nPełna analiza zdań po lewej i prawej stronie znaku ## jest w AK taka:\nA: P=> 4L =1 bo pies, gwarancja! ## A1: 4L~> P =1 bo pies\nB: P~~>~4L=0 - twardy fałsz bo A ## B1: 4L~~>~P=1 bo słoń\nC:~P~>~4L =1 bo kura ## C1:~4L=>~P =1 bo kura, gwarancja!\nD:~P~~>4L =1 bo słoń ## D1:~4l~~>P =0 - twardy fałsz bo C1\nZdania tożsame w AK po obu stronach znaku ##:\nA: P=>4L = C: ~P~>~4L ## A1: 4L~>P = C1: ~4L=>~P\nW AK jeśli wypowiem dowolne zdanie wyżej i zapytam o ~p to mam 100% jednoznaczność.\n… a jeśli zwierze jest psem?\nMam tu 100% jednoznaczność, nie mogę użyć żadnego zdania z prawej strony znaku ## dokładnie z powodu znaku ##.\nJeśli wypowiem którekolwiek zdanie po prawej stronie ## to nie mogę użyć żadnego ze zdań po lewej stronie dokładnie z powodu znaku ##.\nSynek może spytać o cokolwiek np.:\n… a jeśli zwierzę jest psem to ile ma łap?\nW tym przypadku przechodzimy do lewej strony znaku ## bo tylko tu mamy obsługę zdania:\n… ale to nadawca o tym zdecydował!\nZdania tożsame w KRZ:\nA: P=>4L = C: ~P~>~4L = A1: 4L~>P = C1: ~4L=>~P\nW KRZ jak wypowiem dowolne zdanie:\nto na pytanie o ~p\nmogę sobie rzucać monetą i wybrać dowolne z trzech pozostałych.\nJeśli zwierzę ma cztery łapy to może być pasem\n… a jeśli zwierze niema czterech łap?\nTata rzuca monetą i mówi:\nczyli kompletnie nie na temat!\nRównie dobrze na pytanie synka może odpowiedzieć pozostałymi dwoma zdaniami z powodu znaku tożsamości pomiędzy wszystkimi czteroma zdaniami.\nTrafi PRZYPADKIEM wyłącznie wtedy jeśli powie C1 … ale to będzie PRZYPADEK!\nDokładnie dlatego KRZ nie jest jednoznaczna.\nPrzemyśl to jeszcze raz, bo błądzisz.\nAle ok. Sprawdziłeś sobie powiedzmy, że "Jeśli trójkąt jest prostokątny to zachodzi suma kwadratów" jest wg AK "równoważnością w zbiorach" i co dalej? Co z tego? Powiesz komuś, że twierdzenie "Jeśli trójkąt jest prostokątny to zachodzi suma kwadratów" jest prawdziwe. I dalej? On też musi sobie rozważyć wszystkie przypadki? Tylko po co? Żeby stwierdzić, że to "równoważność w zbiorach" i co z tego ma?\nOn nie musi, bo ja to zrobiłem, udowodniłem że:\nanalizując zdanie TP=>SK przez wszystkie możliwe przeczenia TP i SK.\nMoże mnie zapytać czy udowodniłem twierdzenie odwrotne.\nOczywiście odpowiem: TAK\nOdpowiedz mi Fiklicie co więcej matematyk ma tu do roboty?\nTotalnie NIC, wszystko zostało rozstrzygnięte.\nOczywiście to jest tylko jedna metoda dowodzenia - iterowania po wszystkich obiektach TP + ~TP.\nTu chodziło o twierdzenie które podałem!\nJeśli iterujemy zdanie „Jeśli p to q” po całej dziedzinie, czyli po obiektach p + ~p, to musimy dostać precyzyjną odpowiedź w skład jakiego operatora logicznego to zdanie wchodzi!\nMatematyka która nie daje tej precyzyjnej odpowiedzi jest błędna matematycznie.\nMożliwości matematyczne są tylko cztery:\nLogika która zakłada odgórnie (KRZ) iż każde zdanie „Jeśli p to q” prawdziwe spełnia definicje implikacji prostej jest błędna matematycznie bo nie jest w stanie rozróżnić przypadków 2, 3 i 4 gdzie zdanie p=>q jest prawdziwe.\nOdgórny dogmat że zdanie prawdziwe p=>q jest implikacją na mocy tego dogmatu wymusza 2:\nco jest oczywistym błędem matematycznym bo równie dobrze mogą być przypadki 3 i 4\nCzy rozumiesz co znaczy słowo "operator"? A rozumiesz słowo "działanie"? Myślę, że "operator" możesz smiało dodać do listy błędnie rozumianych terminów.\nKolejny dowód że AK i KRZ są totalnie rozłączne, wszystkie definicje mamy inne. AK to logika TOTALNIE symboliczna, izolowana od idiotycznych zer i jedynek.\nSymboliczna definicja implikacji prostej = OPERATORA IMPLIKACJI PROSTEJ:\nA czym jest zdanie "Jeśli zwierzę nie ma 4 łap to nie jest psem"?\nJeśli zwierzę nie ma 4 łap to nie jest psem\nJeśli jeszcze nie tylknałem dowodu to zdanie to jest wyłącznie warunkiem wystarczającym o definicji w C i D niżej.\nDefinicja warunku wystarczającego to dwa zdania C i D niżej:\nZbiory: ~4L*~P = 1*1 =1 bo kura\nD: ~4L~~>P =0\nZbiory: ~4L*P = 1*1 =0\nOba zbiory istnieją (~4L=1 i P=1) ale są rozłączne co wymusza w wyniku 0\nBrak kontrprzykładu jest dowodem iż zdanie A to wyłącznie warunek wystarczający o definicji w C i D!\nPóki co na 100% nie jest to implikacja prosta w logice ujemnej (bo ~P):\nbo jeszcze tego nie udowodniłem!\nPrzykładowy dowód iż to jest implikacja prosta w logice ujemnej (bo ~P), to wykluczenie warunku wystarczającego po stronie 4L czyli udowodnienie:\nDopiero w tym momencie mogę powiedzieć o zdaniu A że to jest implikacja prosta w logice ujemnej, ani grama wcześniej!\n… bo może być taki przypadek:\nTo jest wyłącznie analogiczny jak wyżej warunek wystarczający:\nTo nie jest implikacja bo po stronie TP nie mamy tu „rzucania monetą” - fundamentu zarówno implikacji prostej, jak i odwrotnej!\nTo kolejny warunek wystarczający o definicji:\nNie ma rzucania monetą ani po stronie TP, ani po stronie ~TP = nie ma implikacji!\nW tym przypadku analizowane zdanie:\nto tylko warunek wystarczający wchodzący w skład definicji równoważności:\nDo 2+2=5: Rafał Ty nawet nie rozumiesz co to jest "twierdzenie" i "dowodzenie". Tzn. rozumiesz te terminy inaczej niż ludzie, którzy ich używają, czyli patrząc z naszej strony, nie rozumiesz tych terminów.\nA powiedz mi bardzo ważną rzecz: co wynika z fałszu w AK? Tzn. jeśli oprę swoje rozumowanie na fałszywych przesłankach (mówimy oczywiście ogólnym przypadku, czyli nie możemy sobie ich zweryfikować), to do czego dojdę?\nPrzykład: mamy obliczyć przeciwprostokątną c, mając dane przyprostokątne a,b. Niestety znamy fałszywe tw. Pitagorasa a+b=c^2.\nPrzykład 1: a=3, b=4; wychodzi c=sqrt(7), co jest różne od prawidłowego 5, czyli wyszedł nam fałsz.\nPrzykład 2: a=b=1; wychodzi c=sqrt(2), czyli... dobrze.\nMógłbyś wyjaśnić, co się będzie działo z takimi rzeczami w AK?\nW AK po prostu takie fałszywe twierdzenie obalasz jednym kontrprzykładem.\nOczywiście aby zainteresować się czymkolwiek musisz coś ciekawego zauważyć:\na+b = c^2\ntwierdzenie wyżej działa dobrze bo:\nPóki co znasz twierdzenie Pitagorasa działające dla jednego przypadku:\nUmiesz jednak pierwiastkować, znaczy wiesz co to jest potęgowanie.\nMożesz sobie szukać po omacku poprawnego twierdzenie Pitagorasa:\na^3+b^3 = C^2 - nie działa\n… ale jak wiesz że dla takiego przypadku działa:\na+b = c^2 - dla a=b=1\nTo tylko debil nie spróbowałby tego:\ntu bierzesz jeden trójkąt o bokach:\nale zabawa dopiero się zaczyna, bo póki co stwierdziłeś to:\nTP~~>SK =1 bo sprawdziłem jeden przypadek dla a=3 i b=4\nFormułujesz docelowe twierdzenie:\nJak to udowodnisz, to jesteś zaledwie w połowie docelowej drogi, bo wiesz tylko i wyłącznie tyle że zdanie TP=>SK jest warunkiem wystarczającym o definicji:\nDalsze postępowanie masz wyżej.\nBłędne jest jednak twoje twierdzenie że przesłanka do odkrycia twierdzenia Pitagorasa była fałszywa:\nto jest prawdziwa przesłanka, przypadek szczególny twierdzenia Pitagorasa dla a=b=1.\nNie ma mowy aby z fałszu powstała ci prawda, nie podasz ani jednego takiego przypadku w całej historii ludzkości!\nTwierdzenie Pitagorasa działa nie dlatego że człowiek jest jego stwórcą, lecz działa dlatego że przewidział to projektant naszego Wszechświata.\nCzłowiek może co najwyżej odkrywać prawa fizyczne, a twierdzenie Pitagorasa jest jednym z takich praw.\nPodobnie, bredzeniem jest że o tym czym jest twierdzenie Pitagorasa decyduje człowiek.\nJak wypowiem twierdzenie Pitagorasa w formie zdania „Jeśli p to q” to twierdzenie Pitagorasa będzie implikacją prawdziwą.\n… a jak wypowiem twierdzenie Pitagorasa w formie „wtedy i tylko wtedy” to twierdzenie Pitagorasa będzie równoważnością prawdziwą.\nTo są brednie do potęgi nieskończonej, nic więcej!\nMatematyka nie może zależeć od chciejstwa człowieka!\nNic co jest równoważnością prawdziwą nie ma prawa być implikacją prawdziwą i odwrotnie\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Czw 21:14, 27 Gru 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pią 4:22, 28 Gru 2012 Temat postu:\nCzy naprawdę uważasz, że jesteś w stanie zweryfikować każde stwierdzenie, zanim z niego skorzystasz?\nOczywiście że nie jestem.\nPomysły mogą być szalone, jest ich zdecydowana większość, czasami ktoś trafi w 10 przypadkiem np.\nW firmie 3M szukano super mocnego kleju, pewnemu naukowcowi przez przypadek wyszedł klej super słaby … i firma 3M zarobiła na tym fortunę!\nOczywiście wyłącznie DEBIL dojdzie do wniosku że z fałszu powstała tu prawda.\n40 lat temu największe laboratoria świata szukały niebieskiej diody LED kluczowej dla sygnału RGB (TV kolorowa)w grupie pierwiastków X, wydano na to fortuny, szukano intensywnie ponad 20 lat, coś tam świeciło na niebiesko ale jasność do kitu i żywotność do dupy … i … !\nNikomu nie znany Japończyk Takamura, zupełnie nie z branży LED, specjalista od najzwyklejszych świetlówek, znalazł diodę LED niebieską w grupie pierwiastków Y, gdzie nikt się tego nie spodziewał, jasność rewelacyjna żywotność doskonała (LED mają 100tys godzin!). Natychmiast okrzyknięto go Edisonem diod LED, to dzięki niemu mamy kolorowe telebimy na każdym rogu ulicy.\nW średniowieczu wielu szukało sposobu wyrobu złota z piasku, bo to żółte i to żółte.\nNikt jednak nie wpadł na pomysł, aby spróbować zrobić diament z prochów ludzkich - dziś to standardowa usługa pogrzebowa.\nTak więc nie wiadomo co jeszcze w przyszłości człowiek odkryje, na pewno dużo ciekawych rzeczy, nie odkryje jednak niczego co byłoby sprzeczne z prawami fizyczno-matematycznymi w naszym Wszechświecie zaprojektowanymi przez Boga - i obojętne co się pod pojęciem Bóg kryje - dla ateistów to jakieś kosmiczne pomyje - to jest ich Bóg. Problem w tym że algebra Kubusia, rządząca naszym Wszechświatem, powstała równo z Wielkim Wybuchem.\nPrzypuszczam, że trochę chodzi tu też o to, że inaczej niż zazwyczaj rozumiesz terminy "prawda" i "fałsz".\nW sądzie. Trzech świadków zeznaje, że widzieli jak oskarżona zabija ofiarę. Na podstawie tych zeznań sąd uznaje ją za winną. Niestety świadkowie byli przekupieni i zeznali nieprawdę, to zupełnie ktoś inny zabił. Czy przesłanki (czyli zeznana) były prawdą czy fałszem? Czy sąd doszedł do prawdziwego czy fałszywego wniosku? Czy AK uratowałaby nas tu cudownie przed niesprawiedliwym wyrokiem?\nOczywiście że AK nic tu nie pomoże. To jest proces poszlakowy, nawet gdyby oskarżony przyznał się do zabójstwa to też nie można być w 100% pewnym, może w ten sposób chce uratować np. własnego syna, który w afekcie kogoś zabił?\nOprócz przyznania się potrzebne jest śledztwo wykluczające ten na przykład przypadek - nie zawsze sprawiedliwość osiągnie tu sukces.\nW świecie człowieka czasami prawda zależy od punktu odniesienia np. Żyd - Chrześcijanin - Muzułmanin. Wspólna cechą ich łączącą jest istnienie Boga, jednak rozumianego bardzo różnie.\nPrzykładowo fanatycy islamscy wierzą że wysadzając się w autobusie pełnym Żydów natychmiast pójdą do Raju gdzie czeka na nich 72 dziewice. Pranie mózgów jest tu totalne, przyszłym samobójcom wpaja się wiarę, że bombę w autobusie odpala sam Allach i że na krótko przed wybuchem zobaczą owe 72 dziewice, więc na pewno istnieje.\nWysłany: Pią 5:18, 28 Gru 2012 Temat postu:\nAle co to ma do rzeczy? Umiesz myśleć trochę abstrakcyjnie? Podałem Ci przykład jak z fałszu można wywnioskować fałsz. Nie wiem czego w tym nie rozumiesz. Może zmienisz podejście, bo widzę, że zamiast starać się zrozumieć jak ktoś Ci coś tłumaczy, to wolisz się skupiać na tym, jak się nie zgodzić, poprzez zgrywanie głupka. Przemyśl przykład to możemy wrócić do rozmowy.\nNa temat twierdzenia Pitagorasa odpowiedziałem ci w końcu tego postu:\nAlgebra Kubusia to nie jest algorytm dowodzenia dowolnego twierdzenia.\nGdyby taki algorytm istniał to matematyk nie miałby nic do roboty - wszystko załatwiałby komputer.\nAlgebra Kubusia to nie jest też algorytm tworzenia nieznanych człowiekowi twierdzeń.\nGdyby taki algorytm istniał to wszystkie możliwe twierdzenia w naszym Wszechświecie wyplułby komputer.\nAlgebra Kubusia to NARZĘDZIA do rozstrzygania czym jest dowodzone twierdzenie!\nNie wolno bredzić jak to jest we współczesnej logice, iż o tym czy dane twierdzenie jest równoważnością prawdziwą, czy tez implikacją prawdziwą decyduje człowiek.\nJak sobie wypowiem twierdzenie Pitagorasa w spójniku „Jeśli p to q” to twierdzenie Pitagorasa będzie implikacją prawdziwą, a jak ujmę to samo twierdzenie w spójnik „wtedy i tylko wtedy” to twierdzenie Pitagorasa będzie równoważnością prawdziwą.\nMatematycznie na mocy definicji zachodzi:\nPodejście z innej strony co może wynikać z fałszu jest trochę wcześniej …\nRównie dobrze możesz sformułować takie twierdzenie:\noczywisty fałsz, ale ..\nSymboliczna |dla punktu odniesienia |dla punktu odniesienia\n|TP=1, ~TP=0 |TP=1, ~TP=0\n|~SK=1, SK=0 |SK=1, ~SK=0\n| TP ~SK TP<=>~SK | TP SK TP<=>SK\nB: TP=>~SK =0 | 1 1 =0 | 1 0 =0\nA: TP=> SK =1 | 1 0 =1 | 1 1 =1\nC:~TP=>~SK =1 | 0 0 =1 | 0 0 =1\nD:~TP=> SK =0 | 0 1 =0 | 0 1 =0\n|To nie jest równoważność!|To jest równoważność!\nPrzestawienie linii A i B nie ma żadnego znaczenia w algebrze Boole’a, czyli linie można zapisywać w kolejności losowej.\nOczywista równoważność bo prawdziwe są warunki wystarczające A i C.\n… ale nie dla zdania B!\nWarunek wystarczający B jest fałszywy.\nTP<=>~SK = (TP=>~SK)*(~TP=>SK) = 0*0=0\nTen fałsz B to nie jest taki tam sobie zwykły fałsz, to jest fałsz wchodzący w skład równoważności.\nNie możesz jednak powiedzieć, że z fałszu powstało ci twierdzenie Pitagorasa będące równoważnością, czego dowodem analiza wyżej przez wszystkie możliwe przeczenia p i q.\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Pią 12:12, 28 Gru 2012, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Pią 12:32, 28 Gru 2012 Temat postu:\nJan Kraszewski, „Wstęp do matematyki B”.\nWykład ten jest prawdopodobnie najtrudniejszym wykładem na pierwszym roku studiów matematycznych, ponieważ treścią zdecydowanie różni się od tego, do czego jego słuchacze przyzwyczaili się podczas lekcji matematyki w szkole średniej.\nPrzekartkowałem podręcznik (sorry że piracki) i rzeczywiście, to jakaś totalnie inna matematyka od tej której mnie uczono w szkole średniej i na studiach technicznych.\nJak nic wychodzi że na Ziemi istnieją dwie matematyki, jedna dla matematyków, druga dla pozostałych ciemniaków, w tym inżynierów ze studiów technicznych, którzy nigdy nie zaakceptują prawdziwości zdania:\nWysłany: Pią 23:08, 28 Gru 2012 Temat postu:\nNo sory, ale po raz n-ty Ci powtarzam, ze to samo miałem na polibudzie, może na mniejszym poziomie szczegółowości (ale była też podawana literatura uzupełniająca i tam już to wszystko jest). Kubusiu, polecam Ci to co pan dr pisze dalej:\nCo robić, by zrozumieć? Aktywnie i systematycznie pracować przez cały semestr, starać się pielęgnować w sobie umiejętność logicznego myślenia, a w razie kłopotów - żądać wyjaśnień od osób prowadzących zajęcia.\nTam jakieś ćwiczonka są, może sobie porób.\nCholera, wszystko pędzi w kierunku wariatkowa?\nElektronika i architektura w 1974 (kiedy zdawałem) to były najbardziej oblegane i prestiżowe kierunki na PW-wa. Na elektronikę było chyba z 11 kandydatów na jedno miejsce. Przyjmowali z wynikami z egzaminu od 4,2 w górę, jakoś mi się udało.\nPamiętam jak kupiłem 4 podręczniki matematyki (grube) dla elektroników Żakowskiego myśląc że akurat na 4 lata … a tu było dwa na pierwszym semestrze, dwa na drugim i koniec matematyki.\nMoim wykładowcą był autor matematyki dla elektroników - Żakowski:\nTo była matematyka identyczna jak w szkole średniej, czyli żadnych głupot w stylu kwantyfikatory, zdanie prawdziwe/fałszywe, zero jakichkolwiek operatorów logicznych!\n… czyli totalne przeciwieństwo matematyki o której pisze Pan Jan Kraszewski.\nFakty są takie, że pierwszy raz słówko kwantyfikator usłyszałem od Wuja na sfinii (7 lat temu) nie mając pojęcia co to za głupota - musiałem zajrzeć do Wiki by zobaczyć że to banał, czyli po prostu naturalna logika człowieka w matematyce.\nOczywiście pojęcie kwantyfikatora rozumiałem … do czasu, gdy na ateiście.pl Windziarz ku mojemu zdziwieniu wyłożył że zdanie:\n… jest prawdziwe nie tylko dla psa ale także dla kury, węża, krokodyla, wieloryba i wszelakich innych stworzeń żywych.\nTego było za wiele na mój mały rozumek, jak można robić z normalnych ludzi DEBILI!\nW moich studenckich czasach teoria cyfrowych układów logicznych stała na elektronice (i na świecie) na najwyższym poziomie (to było apogeum tej techniki), na laboratoriach konstruowało się całkiem złożone automaty cyfrowe w bramkach logicznych, czyli w 100% algebrze Boole’a. Oczywiście nie było operatorów implikacji bo to jest IDIOTYZM w technice. Implikacja to w jednej połówce 100% determinizm, natomiast w drugiej to najzwyklejsze „rzucanie monetą”, to matematyczny opis wolnej woli człowieka (oczywiście taki mądry to jestem teraz).\nTechniczną algebrę Boole’a zabiły układy średniej skali integracji gdzie teoria bramek logicznych się załamuje, a czary goryczy dopełniły mikroprocesory. Dziś mikroprocesory, te z komórek czyli wydajne to koszt 1USD - nikt już sobie bramkami dupy nie zawraca - podejrzewam także na studiach elektronicznych tzn. na pewno jest jakaś tam wzmianka i kilka prostych laboratoriów.\nOczywiście algebra Boole’a to matematyczny fundament każdego mikroprocesora - język asemblera.\nOstatnimi dinozaurami na Ziemi myślącymi w zerach i jedynkach są niestety matematycy ze swoim KRZ-etem. W technice programy w zerach i jedynkach pisało się przez mgnienie oka. Człowiek natychmiast skopiował działanie własnego mózgu wymyślając języki symboliczne od asemblera w górę, izolując się TOTALNIE od idiotycznych zer i jedynek.\nKubuś - kosmita,\nZatroskany o przyszłość Ziemskich dzieci, którym już pierwszej klasie LO zaczyna się prać mózgi:\nZdanie prawdziwe … w wariatkowie zwanym KRZ.\nZa moich czasów to było nie do pomyślenia, nie było takich głupot w matematyce, ani w szkole średniej, ani na studiach technicznych!\nWysłany: Pią 23:49, 28 Gru 2012 Temat postu:\nJo, jo, 1974, fajnie, ale ja ci gwarantuję, że to wszystko było u Rasiowej w 1969 [link widoczny dla zalogowanych]\n... ani mnie to ziębi, ani grzeje.\nCieszę się, że żyłem w normalnych czasach i nikt mi nie wyprał mózgu z naturalnej logiki człowieka!\nWysłany: Sob 0:47, 29 Gru 2012 Temat postu:\nNo fajnie, ale obawiam się, że to twoje prywatne doświadczenie, a nie twojego pokolenia jako takiego, choć nie mam pojęcia z czego to moze wynikać :roll:\nTo na pewno wynika to z głupoty wykładowców matematyki na elektronice np. p. Żakowskiego.\nJeśli świnie latają to Słupek jest Wielbłądem\nJeśli Słupek jest głupcem to 2+2=4\nJeśli krowa ma cztery nogi to Słupek ma dwie nogi\nZadanie dla Słupka:\nUdowodnij prawdziwość każdego z tych zdań\nWysłany: Sob 9:26, 29 Gru 2012 Temat postu:\nAle jakie są założenia? Bo ja tak matematycznie-apriorycznie nie wiem czy jestem głupcem czy wielbłądem, ile mam nóg, czy świnie latają itd. Jak już to będziemy wiedzieć to ew. dowody są trywialne.\nNie ma żadnych założeń, te zdania są prawdziwe, a skoro są prawdziwe to poproszę o dowód.\nPo co nam wiedzieć czy Słupek jest głupcem czy nie?\nCzy to ma jakikolwiek wpływ na prawdziwość tego zdania?\nParadygmatem w matematyce może być najwyżej to że matma ma być ścisła i jednoznaczna.\nDagger, gdzie ty widzisz ścisłość i jednoznaczność KRZ skoro dla określenia prawdziwości zdania wyżej nie ma żadnego znaczenia czy Słupek jest głupcem, czy nie jest?\nJeśli Słupek nie jest głupcem to 2+2=4\nOba te zdania są w KRZ prawdziwe - jednoznaczność KRZ obalona.\nW 100% jednoznaczna jest wyłącznie algebra Kubusia, jak ktokolwiek udowodni że AK nie jest matematycznie jednoznaczna to kasuję AK.\nW AK poprzednik to po prostu prywatny osąd X-a, zatem:\nJeśli Słupek jest głupcem to ... bleble\nNie da się ustalić prawdziwości tego zdania.\nPodpowiedź dla Słupka:\nDowód sposobem eksperta KRZ Windziarza jest taki:\n...udowodnij że w innym Wszechświecie to niemożliwe?\n... a widzisz, nie potrafisz, dlatego to zdanie jest prawdziwe.\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Sob 10:36, 29 Gru 2012, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 20:43, 29 Gru 2012 Temat postu:\nOba zdania są prawdziwe, to jest jednoznaczne. Polecam zrozumieć znaczenie słow jednoznacznie.\nTo Słupek jest głupcem czy nie jest, możesz odpowiedzieć na to pytanie?\nPrzecież musisz to wiedzieć aby na gruncie KRZ rozstrzygnąć o prawdziwości dowolnego z tych zdań.\nNo moim zdaniem nie jest i oba zdania są prawdziwe bo\nnie ma tak ze raz 1=>1 jest fałszywe a raz prawdziwe, i to jest jednoznaczność.\nZauważ jednak, że gdyby w rzeczywistości Słupek był głupcem to i tak wedle KRZ oba te zdania są prawdziwe, czyli prawdziwość tych zdań nie zależy od tego czy uznasz Słupka za głupca czy nie głupca.\nWeźmy teraz analogiczne zdania:\nCzy te zdania również są jednocześnie prawdziwe?\nWysłany: Nie 14:10, 30 Gru 2012 Temat postu:\nPrekursor (łac. praecursor - poprzednik) – człowiek, którego myśli, dzieła lub czyny otwierają nowe kierunki w sztuce, filozofii, myśli technicznej albo w nauce; pionier. Także osoba będąca przed innymi wyrazicielem nowych dążeń czy idei, ktoś, kto w jakiejś dziedzinie wyprzedza ludzi sobie współczesnych, zapoczątkowując swoim dziełem nową epokę, wnoszący nowe wartości (często odrzucane, a potem powszechnie przyjęte)\nMacjan - prekursor Algebry Kubusia!\nLogika Ziemian w wykonaniu Macjana jest w tak wielu miejscach styczna z algebrą Kubusia, że śmiało można go uznać za prekursora algebry Kubusia!\nTo jest dyskusja sprzed 6 lat gdzie algebra Kubusia była w powijakach.\nNigdy później nie spotkałem Ziemskiego logika o poglądach zbliżonych do Macjana, wielu go po prostu wyśmiewało np. Windziarz na ateiście.pl.\nGenialny artykuł Macjana z wybranymi komentarzami:\nArtykuł napisany: Pon 19:13, 23 Cze 2008 - prawie 6 lat temu!\nBo jeśli nie dopuszcza, to nie da się zbudować zdanie, w którym wyrażenie "Ziemia ma kształt banana" występuje jako zmienna w implikacji. W takim modelu wyrażenie "Ziemia ma kształt banana" nie jest zmienną, lecz stałą: posiada zawsze wartość FALSE.\nJeśli więc upierać się i napisać:\nZiemia ma kształt banana => pies ma osiem łap,\nto jest to równoważne napisaniu:\nFALSE => pies ma osiem łap.\nJeśli poprzednik implikacji jest fałszywy, to implikacja jest prawdziwa niezależnie od wartości logicznej następnika.\nDoskonale. Dodajmy jeszcze, że nasz model nie rozpatruje ośmiołapych psów, więc zdanie "pies ma osiem łap" też jest stałą, i też równą FALSE. Stąd otrzymujemy pojedynczą implikację FALSE=>FALSE = TRUE (również stałą). A w artykule pokazuję właśnie czym różni się implikacja ze "stałymi" od implikacji ze "zmiennymi" i do jak fatalnych konsekwencji prowadzi nie odróżnianie ich, co czyni rafal3006. Ów bowiem każdą implikację uważa za warunek wystarczający, a implikacja tej postaci (ze stałymi zamiast zmiennych) bynajmniej takowym nie jest. Mimo że jest prawdziwa, nie wynika z niej, że bananowatość Ziemi gwarantuje ośmiołapość psa.\nWobec tego z twierdzenia "Ziemia ma kształt banana" nie da się w żaden sposób w takim modelu jednoznacznie wywnioskować, czy pies ma osiem łap, czy nie ma.\nDokładnie! I o tym właśnie mówię.\nDodam że w artykule używam trochę innej terminologii (tak mnie nauczyli), więc jakby się czytając to ktoś pogubił, to słowniczek:\n- zdanie - wypowiedź, co do której można rozstrzygnąć, czy jest prawdziwa czy fałszywa ("stała" wg terminologii Wuja)\n- forma zdaniowa - funkcja, która przyjmuje dowolne argumenty, a zwraca zdanie ("zmienna" wg terminologii Wuja)\nTerminologia Wuja nawiasem mówiąc trochę zalatuje programowaniem, szczególnie to false i true zamiast 0 i 1 ;) Ale w sumie to nie robi to różnicy.\nrafal3006: Czekam na definicję zdania poprawnego i prawdziwego. Niech chociaż tyle będzie pożytku z tej naszej dysputy.\nZa to wielkimi literami:\nTakich kwiatków na ateiście, nie tylko w implikacji możesz znaleźć „tysiące”. Świadczą one o totalnym nie zrozumieniu algebry Boole’a, w szczególności chodzi tu o nie odróżnianie logiki dodatniej od ujemnej i mieszaniu tego co jest karygodnym błędem.\nNie. Świadczy to o złym przełożeniu zdania w języku polskim na język symboliczny, nie ma to nic do samego pojmowania algebry Boole'a!! Tłumaczę to nie wiem który raz, ale - jak mówiłem - moja cierpliwość jest niewyczerpana.\nZdanie poprawne, to takie, co do którego można rozstrzygnąć czy jest ono prawdziwe lub fałszywe. Jak widać, zdanie "Każda liczba nieparzysta jest podzielna przez 8" jest również poprawne.\nNapisałeś gdzieś wyżej że poniższe zdanie jest nieprawdziwe !!!\nOczywiście, że jest nieprawdziwe, ale jest poprawne. To jest ta subtelna różnica, której ty nie możesz pojąć. Przeczytaj definicje (moje) jeszcze raz.\nNa początek dowiedz się Macjanie, że Kubuś nigdy nie widział na oczy żadnej książki do logiki.\nNie miałem co do tego wątpliwości, ale cieszę się, że sam to przyznałeś.\nDefinicja implikacji materialnej to walnięcie w fundament logiki człowieka. W implikacji materialnej p nie musi być w związku z q, natomiast w krystalicznie czystej algebrze Boole’a (to wiem teraz) używanej przez ludzi i nie tylko, p musi być w związku z q.\nKrystalicznie czysta algebra Boole'a, to właśnie logika formalna. Co ciekawe, logikę ludzi też można opisać logiką formalną, pod warunkiem, że się to zrobi umiejętnie. W formalnej logice też można wymusić "związek" zdań - właśnie używając kwantyfikatorów, tak jak ja to robię w pierwszym poście.\nTu masz rację, trzeba zmienić pojęcia implikacja poprawna i niepoprawna na coś innego, aby nie kolidowało z czymś sensownym u ciebie.\nMoże przyjąć termin:\nImplikacja właściwa - gdzie zdefiniowano warunek konieczny lub wystarczający\nImplikacja niewłaściwa - nie podlegająca pod definicję implikacji (nie ma warunku koniecznego lub wystarczającego)\nProponuję zamiast wprowadzać nowe pojęcia, najpierw zrozumieć te, które już są. Patrz powyżej.\nMacjanie, dwa pytania do Ciebie, proszę o konkretne odpowiedzi:\nCzy powyższa implikacja jest prawdziwa, czy fałszywa ?\nCzy księżyc z sera jest warunkiem wystarczającym dla psa i jego czterech łap ?\nNa litość, przecież właśnie o tym jest ten temat. Uprzedzam, że jeśli zapytasz "dlaczego tak", to zrobię Ctrl+C - Ctrl+V pierwszego postu.\nOczywiście znałem odpowiedź na pierwsze pytanie, bo znam definicję implikacji materialnej. Mamy wspólne definicje zero-jedynkowe implikacji z fundamentalnym wyjątkiem W mojej definicji dokładam warunek iż p musi mieć związek z q, a to jest fundamentalna różnica między naszymi definicjami.(...)\nJeśli p nie ma związku z q to nie ma mowy o warunkach wystarczającym i koniecznym\nJeśli nie to podaj konkretny przykład.\nCieszę się, że zgadzamy się co do zerojedynkowej definicji implikacji. To już coś.\nRóżnica pomiędzy nami jest taka, że ty wprowadzasz warunek, że "p musi mieć związek z q", nie definiując co taki związek oznacza. Nie da się udowodnić, że np. kształt Ziemi nie ma związku z ilością łap u psa. Zresztą wuj ci już tłumaczył - logika jest od przekształcania zdań, a nie ustalania związków znaczeniowych między nimi. To należy do innych nauk.\nJa natomiast taki "związek" jestem w stanie wymusić kwantyfikatorem: gdy wprowadzam formy zdaniowe p(x) i q(x) i zapisuję zdanie:\nto p i q na pewno mają związek, bo tyczą się tego samego x (gdzie x to np. rozpatrywana liczba / moment czasu / wszechświat czy cokolwiek innego, co łączy p i q). Podsumowując, różnica jest taka, że to co ty osiągasz "na chłopski rozum", ja osiągam ściśle matematycznymi narzędziami. Doczytaj o formach zdaniowych i kwantyfikatorach.\nW matematyce trzeba rozumować ściśle i precyzyjnie, bo często trafiają się rzeczy sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem. Dlatego argument typu "p ma związek/nie ma związku z q, bo to widać" jest bezwartościowy.\nWidzę, że akurat na tym polu łatwo dojść do porozumienia:\nDefinicja równoważna z kwantyfikatorem ogólnym:\nDla każdego x jeśli p(x)=>q(x)\n=> - "musi", operator implikacji prostej\nNie, p => q to nie jest to samo, co A(x) (p(x) => q(x)). Właśnie o to chodzi, żeby rozróżniać szczególny przypadek od ogólnego. Gdy mówię "Jeśli Ziemia ma kształt banana, to pies ma cztery łapy", to nie mam na myśli przypadku ogólnego - wypowiadam to zdanie tylko w odniesieniu do sytuacji w naszym świecie i tylko tu wiem, że jest prawdziwe. Jakkolwiek takie zdanie brzmi nienaturalnie, nie można zamykać sobie możliwości rozpatrzenia go.\nPo co zmieniać definicję implikacji? Wystarczy wyjaśnić, że jeśli ktoś mówi: "Jeśli liczba jest podzielna przez 8, to jest podzielna przez 2", to czyni skrót myślowy, mając naprawdę na myśli "Każda liczba podzielna przez 8 jest podzielna przez 2". Taki skrót myślowy jest dosyć zrozumiały i raczej łatwo określić, gdzie ma być z kwantyfikatorem, a gdzie bez (chodzi o to, czy mamy konkretny przypadek, czy nie). Dlatego nie ma powodu, żeby zmieniać definicję.\nDla każdego zwierzęcia jeśli jest psem to musi mieć 4 łapy ???\nMamy zwierzęta, które nie są psem i nie mają czterech łap: np. gąsienica, kura. Mamy zwierzęta, które nie są psem, a mają cztery łapy - np. kot. Żadne z powyższych nie podważa tej implikacji. Podważyć ją może tylko zwierzę, które jest psem, a nie ma czterech łap - a ponieważ takie nie istnieje, to zdanie jest prawdziwe.\nDla każdego x jeśli x jest podzielne przez 8 to na pewno jest podzielne przez 2\nKonkretniej dla każdej liczby x. A ściślej liczby całkowitej, bo tylko dla takich jest zdefiniowane pojęcie podzielności.\nWszyscy ludzie wypowiadają powyższe implikacje w wersji A i to jest równoważne z twoją implikacją matematyczną z użyciem kwantyfikatorów.\nZgadzam się. Dlatego trzeba to umieć prawidłowo przełożyć na język matematyki.\nSą bowiem w języku zdania wyglądające z pozoru tak samo, a jednak kwantyfikatora przy nich być nie może, bo wyjdzie bzdura - tak jak z tą Ziemią w kształcie banana.\nNależy zatem pamiętać:\nogólny przypadek - kwantyfikator\nszczególny przypadek - bez kwantyfikatora\nkwantyfikator - mamy określony warunek wystarczający (albo konieczny, zależy jaka implikacja)\nbrak kwantyfikatora - nie mamy określonego warunku wystarczającego, mimo że jest implikacja\nJeśli liczba jest podzielna przez 2 to może być podzielna przez 8 - prawdziwe !!!\nOczywiście chodzi o dowolną liczbę podzielną przez 2. Wystarczy znaleźć jedną liczbę podzielną przez 2 i przez 8 i już całe zdanie jest prawdziwe.\nNieprawda. Po pierwsze nie trzeba znaleźć ani jednej. Nie sugeruj się słowem "może", tylko popatrz na ścisłą definicję implikacji odwrotnej: 1~>0 = 1. Czyli wszystkie liczby podzielne przez 2 mogą być niepodzielne przez 8 i zdanie nadal jest prawdziwe.\nKiedy implikacja odwrotna jest fałszywa? Tylko w tym przypadku: 0 ~> 1. Dlatego trzeba udowodnić, że takie coś nigdy nie ma miejsca, czyli w tym przypadku, że nie istnieje liczba podzielna przez 8 i niepodzielna przez 2.\nTu Macjan wyprzedził przyszłość!\nOczywiście że dla udowodnienia prawdziwości zdania P2~>P8 nie wystarczy wykazać jednej liczby jak to sugeruje mały Kubuś!\nAlgebra Kubusia dzisiaj (2012-12-30):\nKontrprzykład dla prawej strony:\nOba zbiory istnieją, ale są rozłączne co wymusza w wyniku 0.\nTrzeba udowodnić że:\nBrawo, brawo , brawo!\nJeśli liczba jest podzielna przez 3 to może być podzielna przez 8 = prawdziwe !!!\nNa identycznej zasadzie jak wyżej to zdanie jest poprawne bo. 24 ... i to wystarczy dla określenia prawdziwości powyższego zdania !\nTo zdanie nie jest prawdziwe dla każdej liczby. Intuicyjnie - czy podzielność przez 3 jest warunkiem koniecznym podzielności przez 8?\nTo, że jest prawdziwe dla "jakiejś" liczby, to dla nas informacja zupełnie bezwartościowa, nic z tego nie wynika.\nTu tez Macjan wyprzedził przyszłość!\nOczywiście że Macjan ma rację.\nP3~~>~P8 =1 bo 3\n~P3~~>~P8 =1 bo 5\n~P3~~>P8 =1 bo 8\nCo do symbolu ~>, jeśli nie zauważyłeś, to zaakceptowałem go już i używam.\nTzn. tylko w tej dyskusji. W matematyce nie spotkałem się z sytuacją, która by go wymagała, ale może to dlatego, że rzadko spotyka się twierdzenia z warunkiem koniecznym, bo są dużo mniej wartościowe od tych z wystarczającym. Ale nie musisz odkładać na półkę tego symbolu - możemy go używać.\nZdecydowanie Macjan = prekursor Algebry Kubusia!\nWracając do dyskusji ..\nJa się pytam dlaczego to nie działa IDENTYCZNIE niżej:\nA: Jeśli trójkąt jest prostokątny to zachodzi suma kwadratów\nB: Jeśli trójkąt nie jest prostokątny to zachodzi suma kwadratów\nŻeby to zrozumieć, musiałbyś zrozumieć różnicę między zdaniem, a formą zdaniową.\nA: Jeśli Słupek jest głupi to 2+2=4\nB: Jeśli Słupek nie jest głupi to 2+2=4\nW zdaniu A zakładasz że Słupek jest głupi i otrzymujesz dwa zdania prawdziwe\np=1, q=1, p=>q=1\np=0, q=1, p=>q=1\nW zdaniu B zakładasz że Słupek nie jest głupi i otrzymujesz dwa zdania prawdziwe\nW zdaniu A zakładasz że trójkąt jest prostokątny\np=0, q=1, p=>q=1 - na podstawie tabelki zdanie B jest prawdziwe?!\nW zdaniu B zakładasz że trójkąt nie jest prostokątny\np=0, q=0, p=>q=1\nRóżnice masz w:\nW rzeczywistości zdanie 1B jest fałszywe a nie jak wynika z idiotycznej tabelki prawdziwe.\nW 2AB nie masz dwóch zdań prawdziwych.\nŻadne z tych czterech zdań w oryginale nie jest formą zdaniową.\nZauważ jednak że Dagger wybiera konkretne przypadki (iterowania), akurat w obu zdaniach wszystkie możliwe przypadki po stronie p. Po stronie p mamy więc formy zdaniowe.\nDlaczego przypadek z „głupim Słupkiem” działa Daggerowi „doskonale”, a analogiczny przypadek z „trójkątem prostokątnym” nie działa mu jakby sobie tego życzył?\nNa temat implikacji, formy zdaniowej, warunków konicznych i wystarczających doskonały artykuł napisał Macjan 6 lat temu (wyżej) - właśnie odkryłem go na nowo!\nMacjan rozróżnia tu iterowanie dla konkretnego przypadku, gdzie nie może być mowy o warunku wystarczającym między p i q, od implikacji pod kwantyfikatorem dużym będącej w istocie właściwym warunkiem wystarczającym - to jest w 100% zgodne z AK!\nPrzypominam ten artykuł wraz z najciekawszymi komentarzami (wyżej).\nPoproszę cię Fiklicie o wypunktowanie z czym nie zgadzasz się z Macjanem.\nSzczególnie chodzi mi twój stosunek do cytatów napisanych wielkimi literami.\nWysłany: Nie 17:30, 30 Gru 2012 Temat postu:\nMacjan - prekursor orania Kubusia\nDyskusja z Macjanem napisał:\nDoskonale. Dodajmy jeszcze, że nasz model nie rozpatruje ośmiołapych psów, więc zdanie "pies ma osiem łap" też jest stałą, i też równą FALSE. Stąd otrzymujemy pojedynczą implikację FALSE=>FALSE = TRUE (również stałą). A w artykule pokazuję właśnie czym różni się implikacja ze "stałymi" od implikacji ze "zmiennymi" i do jak fatalnych konsekwencji prowadzi nie odróżnianie ich, co czyni rafal3006.\nÓw bowiem każdą implikację uważa za warunek wystarczający, a implikacja tej postaci (ze stałymi zamiast zmiennych) bynajmniej takowym nie jest. Mimo że jest prawdziwa, nie wynika z niej, że bananowatość Ziemi gwarantuje ośmiołapość psa.\nJa tego nie czynię (dot. czerwonego), ja tego nigdy nie akceptowałem i nigdy nie zaakceptuję, czego dowodem są dwa następne zdania Macjana które skrzętnie wyciąłeś, a które tu dokładam na niebiesko - ot, taki mały manipulatorek z ciebie.\nDla mnie implikacja na stałych to BZDURA a nie implikacja - tak było od zawsze i tak będzie na wieki.\nTo czerwone dotyczy Słupka a nie Kubusia!\nTo niebieskie to pogrom WSZYSTKICH logików z ateisty.pl pod wodzą Windziarza, którzy bredzą że w „implikacji” na stałych p jest warunkiem wystarczającym dla q!\nNiech żyje Macjan!\nPrekursor algebry Kubusia, pogromca Słupka i wszystkich logików z ateisty.pl!\nBardzo ci współczuję że jesteś z Kubusiem już wiele lat i dalej nie możesz załapać matematycznych banałów, masz nieprawdopodobnie gruby kaganiec jedynie słusznej logiki (KRZ) na swoim mózgu, czego dowody dałeś w przeszłości wyzywając Kubusia od takich i śmakich - taki mały dyktatorek z ciebie, ale mnie to nie rusza, nie gniewam się.\nMacjan, mimo że myśli tu logiką zwaną KRZ, to w rzeczywistości jest prekursorem algebry Kubusia!\n… o czym świadczą wielkie cytaty z tej fantastycznej dyskusji!\nOczywiście że nigdy nie akceptowałem i nigdy nie będę akceptował „implikacji” gdzie wartości logiczne p i q znasz z góry!\n… bo to jest konkretne ITEROWANIE w implikacji a nie definicja implikacji!\nTak było od początku istnienia AK i tak pozostanie na wieki,\n… jakieś dodatkowe pytania?\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Nie 20:40, 30 Gru 2012, w całości zmieniany 4 razy\nWysłany: Nie 21:18, 30 Gru 2012 Temat postu:\nMacjan - prekursor orania Słupka i logików z ateisty.pl\nTest prawdy dla Słupka\nJeśli Ziemia jest bananem to pies ma osiem łap\nCzy zgadzasz się że w implikacji na stałych (gdzie znasz z góry wartości p i q) zajście p nie jest warunkiem wystarczającym dla q\nCzy zgadzasz się że w implikacji na stałych z poprzednika NIE wynika następnik\n… no i kto tu kogo zaorał?\nWiem że na pewno nie odpowiesz bo tchórz z Ciebie … zgadłem?\nTylko się nie denerwuj.\nA że kubuś nie odróżnia zdania od formy zdaniowej to juz zauważyli Macjan (w tym cytacie, który tak chętnie pokolorowałeś na niebiesko), Windziarz wujzbój, Słupek, Dagger, fiklit i mijlart innych ziemskich wykładowców matematyki (wymieniam tu tych, którzy pierwsi przyszli mi na myśl, a niekoniecznie wg zasług, wszystkich pominiętych przepraszam). Tylko Kubuś tego nie potrafi dostrzec\nNigdy nie akceptowałem formy zdaniowej w interpretacji KRZ - to jest nonsens!\nNigdy nie robiłem z tego tajemnicy i Macjan doskonale o tym wiedział, czego dowód w ostatnich niebieskich zdaniach, które skrzętnie manipulatorek Słupek wyciął.\nZbliżony do formy zdaniowej z KRZ jest kwantyfikator duży w AK, ale działa fundamentalnie inaczej, choć wypluwa identyczne wyniki jak kwantyfikator duży w KRZ.\nDziałanie kwantyfikatora dużego w AK\nZapis tego samego w kwantyfikatorze dużym\nW AK kwantyfikujemy wyłącznie po zbiorze zdefiniowanym w poprzedniku p\nDla obiektów ~p zdanie:\nJEST fałszywe bo zbiory p i ~p są rozłączne\nTo jest ta fundamentalna różnica w działaniu kwantyfikatora dużego w AK i KRZ.\nOczywiście z punktu odniesienia AK kwantyfikator duży w KRZ to błąd czysto matematyczny, bowiem przypisuje prawdę zdaniu p=>q dla obiektów ~p!\nTylko i wyłącznie dlatego, że wspomniany wyżej błąd jest neutralizowany bezprawnym walnięciem dwóch jedynek wynikowych po stronie ~p.\nSorry, cytat poprawiłem.\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Pon 0:47, 31 Gru 2012, w całości zmieniany 1 raz\nZ dedykacją dla Słupka\nTabelka wartości logicznych będzie wyglądać tak:\nWiemy, że pierwsze p jest fałszywe, a zdanie q jest prawdziwe. Zatem wartość logiczna zdania p=>q wynosi 0=>1. Otrzymana wartość logiczna tego zdania wynosi 1.\nDo pierwszej części, czyli zdania:\nBycie grzecznym jest warunkiem wystarczającym dla dostania czekolady\nnie mam zastrzeżeń poza czerwonym fragmentem.\nMama powiedziała A, na mocy definicji obietnicy to jest implikacja prosta, zatem walimy prawem Kubusia:\nJeśli nie będziesz grzeczny to możesz ~> nie dostać czekoladę\nBycie niegrzecznym jest warunkiem koniecznym ~> dla nie dostania czekolady\nPrawo do darowania dowolnej kary, zależnej od nadawcy (akt miłości = akt łaski)\nJak widzimy, w poprawnej matematyce nie ma żadnego znaczenia czego mama nie powiedziała.\nTo zdanie daje się zapisać kwantyfikatorowo:\nDla każdego przypadku, jeśli będę grzeczny to dostanę czekoladę\nPowtórzmy pierwsze zdanie:\nWeźmy na warsztat drugie zdanie:\nDlaczego w podręczniku do I klasy LO nie ma tego!\nZ faktu że będę grzeczny wynika => że dostane czekoladę\nBycie grzecznym gwarantuje dostanie czekolady\nNatomiast przeniesienie tego poprzez analogie do zdania 2 to czysta GŁUPOTA.\nZ faktu że pies ma osiem łap wynika => że Księżyc krąży wokół ziemi\nOsiem łap u psa gwarantuje iż Księżyc krąży wokół Ziemi\nOczywiste: brednie, brednie, brednie!\nZdaniem Macjana i Kubusia\nDlaczego nie wyjaśni się tego dziecku w I klasie LO?\nW implikacji na stałych, gdzie wartości logiczne p i q są znane z góry nie można mówić ani o warunku wystarczającym między p i q (gwarancji matematycznej), ani też to tym, że z p wynika q.\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Pon 11:21, 31 Gru 2012, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Pon 18:22, 31 Gru 2012 Temat postu:\nNajważniejsze definicje w świecie istot żywych\nZwierzątka które nie posługują się w praktyce tymi definicjami dawno wyginęły!\nTo jest nasz jedyny aksjomat!\nAksjomaty znane ludziom od tysiącleci\nJeśli spełnię warunek nagrody (W=1) to na pewno => dostanę nagrodę (N=1) z powodu że spełniłem warunek nagrody (W=1)\nJeśli nie spełnię warunku groźby (~W=1) to na pewno => nie zostanę ukarany (~K=1) z powodu że nie spełniłem warunku kary (~W=1)\nJak widzimy znaczenie znaczka => jest identyczne w obu definicjach!\nG~~>~C=0 - złamanie obietnicy\n… a jeśli nie będę grzeczny?\nJeśli będziesz niegrzeczny to możesz dostać czekoladę\nSpójniki domyślne w obietnicach i groźbach:\nZauważmy, że zdanie A jest obietnicą (tu domyślnym spójnikiem jest „na pewno =>), natomiast zdanie C jest groźbą (tu domyślnym spójnikiem jest „może” - warunek konieczny ~>).\nCo do czerwonego fragmentu. Czy uważasz, że na mocy matczynej obietnicy i prawa Kubusia wiesz coś więcej na temat dostania lub nie czekolady, w przypadku gdy syn nie był grzeczny? Większość tych wszystkich "może" moim zdaniem nic nie wnosi.\nWeźmy typowy dialog:\n.. a jeśli nie będę grzeczny?\nZauważ Fiklicie, że w algebrze Kubusia wszystko działa DOSKONALE, definicja obietnicy NIE jest gwałcona!\nMama, mimo że wypowiedziała zdania A i C nadal ma prawo do aktu łaski (atu miłości), czyli nawet jak synek będzie niegrzeczny to wręcza nagrodę z uzasadnieniem niezależnym:\nSynku, byłeś niegrzeczny, ale dostajesz czekoladę bo dziś mam dobry humor (bo cie kocham..)\nKRZ nie zna rzeczywistej budowy w równaniu algebry Boole’a ŻADNEGO operatora logicznego!\nKRZ nie ma pojęcia że rzeczywista budowa implikacji prostej w równaniu algebry Boole’a jest taka:\nZ tego powodu błędnie matematycznie koduje zdanie C!\nTen sam dialog w KRZ:\nKRZ nie zna prawa Kubusia i poniższe zdanie koduje jako warunek wystarczający!\nZdania A i C razem to oczywiście definicja równoważności:\nG<=>C = (G=>C)*(~G=>~C) =1*1=1\nMama odpowiadając w naturalnej logice człowieka zdaniem C pozbawiła się prawa darowania kary, przysługującego jej na mocy DEFINICJI obietnicy!\nDo synka może mieć pretensje:\nPo co głupolu zadawałeś to pytanie!\nOczywiście w świecie rzeczywistym nie jest możliwe złamanie definicji obietnicy, człowiek nie może sam sobie odebrać prawa do darowania dowolnej kary danej mu przez Boga, cokolwiek by nie powiedział.\nAli Agca i JPII\nCzłowiek ma prawo powiedzieć:\nDostaniesz czekoladę tylko wtedy gdy powiesz wierszyk\nNa mocy definicji obietnicy matematycznie transformujemy to zdanie do implikacji prostej:\nZauważmy że transformacja zdania R do A z punktu widzenia nadawcy niczego nie ogranicza, lecz wyłącznie nadaje mu prawo do darowania kary.\nW<=>C = (W=>C)*(~W=>~C)\nW=>C = ~W=>~C\nW obu przypadkach jeśli powiem wierszyk to mam gwarancję czekolady:\nJeśli nie powiesz wierszyka to na pewno nie dostaniesz czekolady\nBrak możliwości darowania kary, czyli wręczenia czekolady.\nZauważmy, że jak ktoś jest sadystą do potęgi nieskończonej to ma prawo NIGDY nie skorzystać z aktu łaski (D) i nie złamie definicji implikacji prostej, bowiem zajście D zależy tylko od widzi mi się nadawcy - to jest jego wolna wola.\nWtedy nie ma różnicy miedzy kodowaniem KRZ i AK tego zdania.\nŚwiat istot żywych to jednak nie świat nieskończonych psycholi, nie jest możliwe aby dowolna istota żywa od momentu narodzin do śmierci ani razu nie skorzystała z prawa łaski, a tylko wtedy poprawną definicją obietnicy byłaby równoważność.\nJak widzisz Fiklicie fundamentalna i najważniejsza różnica między AK i KRZ jest taka:\nCzłowiek podlega pod matematykę ścisłą, człowiek NIE jest jej stwórcą!\nCzłowiek może co najwyżej odkrywać prawa matematyczno-fizyczne a nie je tworzyć.\nJęzyk człowieka i jego logika to zdecydowania świat FIZYKI!\nTo człowiek jest bogiem, wszelką matematykę stworzył człowiek, Bogu nic do tego!\nCzy twierdzenie Pitagorasa nie obowiązywało w naszym Wszechświecie na długo przed pojawieniem się człowieka?\nCzy człowiek mógłby „stworzyć” twierdzenie Pitagorasa gdyby ono nie obowiązywało w naszym Wszechświecie „od zawsze”?\nCzy Internet mógłby zaistnieć gdyby taka możliwość nie istniała „od zawsze”?\nNa zakończenie dowód iż tłumaczenie mamy z podręcznika matematyki do pierwszej klasy LO to matematyczny IDIOTYZM.\nOkazuje się także, że gdyby syn był niegrzeczny i także dostał czekoladę, mama by nie skłamała. Dlaczego? Ponieważ, mama nie stwierdziła, co go spotka, jeśli będzie niegrzeczny. Powiedziała jedynie, co go spotka jeśli będzie grzeczny.\nWeźmy bowiem typową groźbę:\nTu prawo do darowania kary leży po stronie niezanegowanego poprzednika, czyli po stronie „brudnych spodni”!\nPo stronie czystych spodni (~B) mamy gwarancję matematyczną!\nz powodu czystych spodni!\nPoza tym wszystko może się zdarzyć, czyli są możliwe lania z dowolnego innego powodu.\nTylko tyle i aż tyle gwarantuje operator implikacji odwrotnej!\nSparodiujmy matematyczne uzasadnienie z naszego cytatu:\nOkazuje się także, że gdyby syn nie ubrudził (~B) spodni, mama by nie skłamała. Dlaczego? Ponieważ, mama nie stwierdziła, co go spotka, jak przyjdzie w czystych (~B) spodniach. Powiedziała jedynie, co go spotka jak ubrudzi spodnie.\nPo stronie czystych spodni (~B) jest gwarancja matematyczna!\nMożliwość darowania kary jest po stronie brudnych spodni.\nZ punktu odniesienia AK autor powyższego uzasadnienia to matematyczny DEBIL.\nWysłany: Pon 19:23, 31 Gru 2012 Temat postu:\nCzy potrafisz się odnieść do tego co napisałem?\nMoim zdaniem się odniosłem.\nPrawo do darowania kary nie wynika z tego że mama czegoś tam nie powiedziała.\nMama wypowiedziała obietnicę;\nJeśli syn będzie grzeczny to mama ma ZERO wolnej woli, musi tą czekoladę dać, inaczej skłamie.\nJeśli syn będzie niegrzeczny, to na mocy definicji implikacji prostej po stronie ~G mama ma 100% wolnej woli, czyli warunek konieczny ~>, będący w istocie najzwyklejszym „rzucaniem monetą” - wszystko może się zdarzyć.\nZałóżmy teraz że mama wypowiedziała groźbę:\nNa mocy definicji groźba to implikacja odwrotna\nTu po stronie brudnych spodni mamy warunek konieczny ~> („rzucanie monetą”), czyli wolną wolę mamy. Oznacza to że jak syn przyjdzie w brudnych spodniach to mama może walić albo darować lanie i nie ma najmniejszych szans zostania kłamcą.\nPo stronie ~p mamy tu warunek wystarczający =>, czyli dokładnie wiemy co się stanie:\nZ powodu czystych spodni.\nJak wiec widzisz, w groźbach nie ma sensu mówienie „że mama nie powiedziała co będzie jak przyjdę w czystych spodniach” - mama ma tu zakaz lania z powodu czystych spodni. Mamy tu 100% determinizm i tylko jedno możliwe działanie - zakaz wykonania kary.\nDokładnie dlatego to czerwone w cytacie jest bez sensu.\nTu nie chodzi o to czy wiem czy nie wiem.\nW groźbach to uzasadnienie czerwone jest bez sensu.\nPojedźmy przykładem na gruncie KRZ\nPoproszę o odpowiedź na gruncie KRZ w taki sposób aby 5-cio latek zrozumiał.\nWysłany: Wto 0:20, 01 Sty 2013 Temat postu:\nSam pociągnę ten problem aby ci pokazać jakie cyrki się dzieją przy kodowaniu groźby implikacją prostą, tak jak to robi KRZ.\nPo pierwsze na mocy definicji implikacji prostej masz tu zakaz darowania kary!\nJak widzisz już na wstępie matematyka zrobiła z ciebie psychola, każda groźba musi być wykonana, nie masz najmniejszych szans na darowanie kary.\nTata, a jak nie ubrudzę spodni?\nNie wiem co będzie jak nie ubrudzisz spodni, bo w implikacji prostej po stronie ~p mam w wyniku dwie jedynki?\nJak nie ubrudzisz to możesz dostać lub nie dostać?\nTak samo głupie jak wyżej bowiem w rzeczywistości nikt tak nie mówi, ale niech będzie.\nTata, a czy z powodu czystych spodni mogę nie dostać lania?\nTak synku, z powodu czystych spodni możesz nie dostać lania\nSynek drąży dalej:\nTata, a czy z jakiegoś innego powodu mogę dostać lanie?\nTak synku, z jakiegoś innego powodu możesz dostać lanie\nNie obchodzą mnie lania z innego powodu, mam je gdzieś!\nJa się pytam czy z powodu czystych spodni mogę dostać lanie!\nNie wiem co na to odpowiedzieć na gruncie KRZ!\nAlgebra Kubusia ma matematyczny dowód że nie wolno walić z powodu czystych spodni!\nTo jest dowód w równaniach algebry Boole’a!\nOczywiście KRZ nie ma o tym pojęcia, bo siedzi w idiotycznych zerach i jedynkach, odcięty od równań opisujących implikacje prostą i odwrotną.\nZauważ fiklicie, że wszystkie powyższe odpowiedzi udzielasz ma mocy tabeli zero-jedynkowej, czyli absolutnie żadnej z tych odpowiedzi nie jesteś w stanie poprzeć równaniem algebry Boole’a!\nGdybyś akceptował te znaczki ~> i ~~> to twoje odpowiedzi mógłbyś przynajmniej poprzeć równaniami algebry Boole’a w 100% zgodnymi z naturalnym językiem człowieka.\nZobacz jak pięknie opisuje twoje odpowiedzi algebra Kubusia, czyli to samo przy wywaleniu w kosmos wszelkich tabel zero-jedynkowych.\nOczywiście naszą groźbę kodujemy implikacją prostą by pokazać wszelkie głupoty z tego faktu wynikające.\nBrudne spodnie są warunkiem wystarczającym dla dostania lania\nJeśli ubrudzisz spodni to możesz nie dostać lania\nB~~>~L=0 - złamanie obietnicy!\nCzyli musisz walić, nie masz prawa do darowania choćby jednej kary w ciągu całego swojego zywota!\n… tata, a jak nie ubrudzę spodni?\nJeśli nie ubrudzisz spodni to możesz nie dostać lania\nCzyste spodnie są warunkiem koniecznym nie dostania lania.\nW obietnicy linia D to jest:\nakt miłości = akt laski\nO jakiej miłości można tu mówić w groźbie?\nTu z miłości do syna ojciec ma prawo walić!\nOczywiście KRZ uzasadnia to idiotyzmem, ze przecież ojciec może walić z dowolnego innego powodu.\nTylko że to syna interesuje tyle co zeszłoroczny śnieg.\nSynek będzie się domagał gwarancji że jak przyjdzie w czystych spodniach to nie dostanie lania z powodu czystych spodni!\nJak na to odpowiesz na gruncie KRZ?\nOczywiście w tabeli zero-jedynkowej tego nie zobaczysz.\nDowód jest możliwy na gruncie równań algebry Boole’a w AK, ale o tym KRZ nie ma bladego pojęcia bo nie widzi równań w tabeli zero-jedynkowej ANI jednego operatora logicznego.\nJak widzisz Fiklicie implikacja prosta w groźbach to:\nZakaz stosowania prawa łaski, musisz zawsze wykonać karę\nMożliwość karania z innego powodu niż warunek kary co jest idiotyzmem, bo zawsze możesz karać z innego powodu i nie potrzeba do tego żadnej matematyki.\nW groźbach chodzi o gwarancję, że jak przyjdę w czystych spodniach to nie dostane lania z powodu czystych spodni - wszystko inne mam gdzieś!\nKRZ nie widzi tej gwarancji!\n… bo nie akceptuje definicji w równaniach logicznych.\nW algebrze Kubusia, która wszelkie groźby obsługuje implikacją odwrotną masz tak:\nPrawo do darowania dowolnej kary zależnej od nadawcy\nZakaz lania z powodu czystych spodni\nTu w ogóle nie trzeba ruszać mózgownicą, zakaz lania z powodu czystych spodni jest banałem, bo wynika z definicji znaczka =>:\nJeśli przyjdziesz w czystych spodniach to na pewno nie dostaniesz lania z powodu czystych spodni:\nPoza tym wszystko może się zdarzyć czyli w obsłudze znaczka ~> mogę walić albo darować lanie\nCzy wszyscy widzą bezsens KRZ w matematycznej obsłudze groźby?\n… ZERO związku z naturalną logiką człowieka, z rzeczywistością.\nOstatnio zmieniony przez rafal3006 dnia Wto 9:17, 01 Sty 2013, w całości zmieniany 1 raz